• شاید مهم‌ترین چیزی که در فهرست من باشد، جدا بودن دفتر اداری و دفتر فنی است. دلایل زیادی می‌تواند داشته باشد اما ۲نمونه از اختلال‌هایی که در شرکت‌هایی که دفتر فنی/اداری یکسانی دارند دیده‌ام:
  - زمانی که در حال برنامه نویسی هستید و بازاریاب‌های شرکت در حال کار هستند. باور کنید حتی گوش دادن به موزیک با استفاده از headset نیز جواب نخواهد داد تا از شر صدا خلاص شوید.
  - وقتی کامپیوتر منشی شرکت اندکی ناز کند: فقط می‌توانم بگویم خدا نصیب برنامه نویس‌های دات‌نت (همان گرگ بیابان) هم نکند هر ۱دقیقه ۱بار شما را از پای کامپیوترتان بلند می‌کند تا مشکلی که وجود ندارد را درست کنید.
• مخالف صمیمیت در شرکت نیستم ولی دلیلی نیز برایش نمی‌بینم. یکی از دفتر‌هایی که در آن کار می‌کردم، زمان نهار را به صورت ثابت تنظیم کرده بود و همه در در آن ساعت اتاقی جمع می‌شدند برای صرف نهار. بگذریم که من حتی در آن جمع نیز حاضر نمی‌شدم ولی به نظرم سیاست خوبی را پیش گرفته بود.
• بدون شک اطلاع از روند پیشرفت کار همکار‌ها باعث رقابت سالم می‌شود. این که من بدانم کاری که قرار بود همکارم انجام دهد به پایان رسیده باعث می‌شود من نیز دست بجنبانم، همین طور اگر در قسمتی از کار مانده باشد که من در آن تجربه دارم می‌توانم کمکش کنم. به نظرم بهترین گزینه برای این ارتباط‌ها کوتاه نویسی با استفاده از نرم‌افزار‌هایی مثل StatusNet یا ایجاد حساب خصوصی در twitter مخصوص کار است.
• محیط شرکت باید فقط محیط کاری باشد، جدا از مسائل مذهبی/سیاسی/قومی/… . برای نمونه اگر من روزه نمی‌گیرم (مذهبی نیستم) یا نماز می‌خوانم (مذهبی هستم) نباید باعث انگشتنما شدن من در شرکت شود.
• شرکت از نرم‌افزار آزاد حمایت کند. شامل پشتیبانی مالی، develop کتابخانه/نرم‌افزار‌، … . منظورم آن است که انجام علاقه‌ی شخصی‌ام (گسترش نرم‌افزار آزاد) موازی با تولید محصول در شرکتی که در آن کار می‌کنم باشد.

البته موارد بدیهی را فراموش نکنید:

• محیط آرام – کسی با صدای بلند موسقی سنتی گوش ندهد که فردی مانند من که اهل رپ/راک است اذیت شود.
• پیشرفت از نظر سطح دانش – نیاز به یادگیری/به‌روز بودن برنامه نویسان
• …

پینوشت: آقایون، خانم‌ها! لطفا تکبیر به علت به روز شدن وبلاگ

توجه: مواردی که به آن‌ها اشاره می‌کنم تجربه‌ی شخصی بنده است و امکان دارد نادرست باشد.

• مقایسه برنامه: مقایسه‌ی برنامه خود با برنامه‌ی دیگران درست نیست و نسخه برداری از برنامه‌ی دیگران از آن اشتباه‌تر. این کاری بود که من انجام می‌دادم و همیشه به شکست می‌رسیدم. برای نمونه سعی می‌کردم برنامه‌ی روزانه‌ی کسانی که به نظرم به شرایط پایداری در اجرای برنامه‌هایشان رسیده‌اند را اجرا کنم و از آن جایی که شرایطشان با من متفاوت بود پس از مدتی از اجرای برنامه ناامید می‌شدم یا سعی می‌کردم بدانم آقا/خانم X چند ساعت در شبانه‌روز کار می‌کند که اکنون در کارش موفق است سپس سعی می‌کردم به همان اندازه کار کنم. به هیچ شکلی این کار را انجام ندهید زیرا شرایط شما با دیگران متفاوت است و فردی که برنامه‌اش را الگوی خود قرار می‌دهید برای خود برنامه‌ریزی کرده‌است نه برای شما.
• انتخاب هدف: من هدف‌هایم را به ۳دسته تقسیم کردم: هدف‌های بلند مدت (بزرگ)، هدف‌های میان مدت (متوسط) و هدف‌های کوتاه مدت (کوچک/روزانه/هفتگی). به نظرم برای برنامه ریزی نباید از هدف‌های بزرگ یا کوچک استفاده کرد. برای نمونه هدف بلند مدت را داشتن بدن ورزیده، کم کردن ۵گیلوگرم را هدف میان مدت و انجام حرکات ورزشی را هدف کوتاه مدت (۲روز یکبار) در نظر بگیرید. حال اگر برنامه را فقط براساس داشتن بدن ورزیده پیاده کنید پس از مدتی خسته می‌شوید زیرا ۱-۲ماه کار کرده‌اید اما بدون شک در ۱-۲ ماه به بدن ورزیده نخواهید رسید و نتیجه‌ای که گرفته‌اید نسبت به هدفتان دور است و باعث ناامیدی می‌شود. همچینین اگر فقط براساس انجام حرکات ورزشی برنامه‌ریزی کنید کم‌کاری خواهید کرد زیرا هدف انجام آن حرکات است پس اگر ۵دقیقه هم حرکات ورزشی را انجام دهید به هدف رسیده‌اید. پیشنهاد می‌کنم هدف‌های میان مدت را برای هدف برنامه‌هایتان انتخاب کنید تا از به شکلی باشند که پس از ۱-۲ماه نتیجه را درک کنید و امیدوارتر شوید همچنین از کم‌کاری جلوگیری کنید.
• همراه: داشتن همراه در رسیدن به هدف‌ها می‌تواند کمک بسیار خوبی به شما و همراهتان باشد. به این شکل که زمان‌هایی که مشکلی برای همراهتان پیش امد او را پشتیبانی کنید و همچنین او شما را پشتیبانی کند.

پس از موارد بالا به فکر برنامه‌ی روزانه برای خود باشید و از آن جایی که هر فردی باید برنامه‌ی خودش را داشته باشد توضیحی در این مورد نمی‌دهم. اما مهم‌تر از برنامه اجرای آن است و برای اجرای برنامه شرایطش نیاز است، پس سعی کنید بهترین شرایط را برای اجرای برنامه‌ی خود فراهم کنید. برای نمونه من ساعتم را ۱ساعت جلو بردم کاری که بریتانیا در زمان جنگ‌های جهانی می‌کرد. یعنی ۱ساعت در پاییز و زمستان و ۲ساعت در بهار و تابستان ساعت رسمی کشور را جلو می‌بردند. نتیجه‌ای که از این کارم گرفتم آن است که صبح‌ها زودتر از خواب بیدار می‌شوم و شب‌ها نیز زود‌تر می‌خوابم. نمونه‌ی دیگری که در این رابطه می‌توانم بیاورم آن است که من صبح‌ها از تلفن همراه برای بیدار شدن از خواب استفاده می‌کنم و به این نتیجه رسیدم که اگر تلفن نزدیکم باشد بدون آنکه متوجه شوم صدایش را قطع می‌کنم و دوباره می‌خوابم، پس تلفن را نزدیکم قرار نمی‌دهم.

پیشنهاد می‌کنم که برای برنامه‌ی خود ساعت مقرر نکنید و فقط انجام شدن فهرست را در نظر بگیرید. زیرا کار‌های پیشبینی نشده‌ای رخ می‌دهند که سبب می‌شوند نتوانید برنامه را سر ساعتی که برایش مقرر کرده‌اید انجام دهید و این عدم موفقیت دلیلی می‌شود برای آشفته شدن دیگر برنامه‌های روزتان.

اما نوبت رسید به نرم‌افزار‌هایی که استفاده می‌کنم:

• Remember the milk: یک web application بسیار خوب برای مدیریت کار‌هاست. من آن را به jabber وصل کرده‌ام و کار‌هایی که باید انجام دهم را از این راه به من یاد آوری می‌کند.
• Tasque: یک نرم‌افزار todo list ساده که توانایی استفاده از remember the milk را به عنوان backend دارد. پس به راحتی هر taskی که به آن اضافه کنم به remember the milk اضافه خواهد شد.
  

  tasque

• Tomboy: بیش‌تر اوقات نخست یادداشت می‌نویسم و در صورت نیاز یادداشت را به فهرست کار‌هایی که باید انجام دهم تبدیل می‌کنم که این کار به لطف پلاگینی که tomboy برای کار با Tasque دارد بسار آسان است.
  

  tomboy

یک بار به شکل خلاصه می‌گویم: نخست با tomboy یادداشت می‌نویسم و اگر نیاز شد یادداشت‌ها را به Tasque اضافه می‌کنم که Tasque آن‌ها را به Remember the milk ارسال می‌کند. به این شکل همه چیز به یک web application ختم می‌شود و می‌توانم از هر جایی به آن دسترسی داشته باشم.

‌می‌دانم نوشته خیلی بلند شد. شاید در بعضی قسمت‌ها زیاده گویی کرده باشم یا بهتر بود مطلب را ۲قسمتی می‌کردم. در هر حال اگر می‌خواهید بیش‌تر از تجربه‌های موفق در زمینه‌ی برنامه‌ریزی بدانید پیشنهاد می‌کنم وبلاگ freeStyleMind را مطالعه کنید که از تجربه‌ی خود در تغییر عادت خوابش (سحر خیز شدن) در ۳۰ روز گفته است.

پینوشت: از همه‌ی دوستان که به من لطف داشتند درباره‌ی راست به چپ شدن آیدنتیکا ممنونم.

اولین چیزی که توجه من را جلب کرد روند ساده‌ی به‌روز کردن بسته‌ها بود. برای مثال فرض کنید امروز نسخه‌ی جدید GNOME-DO آمده است و من مشتاقم آن را نصب کنم. فقط کافیست به شاخه‌ی مخزن شخصی‌ام بروم و چند دستور ساده اجرا کنم تا آخرین نسخه‌ی گنوم-دو را داشته باشم:

cvc co gnome-do:source=foresight.rpath.org@fl:2
cd gnome-do
vim gnome-do.recipe # تغییر نسخه‌ی نرم‌افزار
cvc cook gnome-do.recipe

پس از انجام مراحل بالا فایلی شبیه به gnome-do-0.8.3.1.ccs در آن شاخه ساخته می‌شود که برای نصب آن sudo conary update gnome-do-0.8.3.1.ccs را اجرا می‌کنم و تمام! من آخرین نسخه‌ی گنوم-دو را دارم. البته این یک مثال بود زیرا گنوم-دو به صورت پیش فرض در توزیعی که من استفاده می‌کنم (foresight) قرار داده شده است و به دلیل rolling release بودن آن با فاصله‌ی کمتر از ۱ روز در دسترس خواهد بود. من برای تقویم جلالی یک روش تولید (recipe) نوشته‌ام و در مخزن شخصی‌ام نیز قرار داده ام که پیشنهاد می‌کنم نگاهی به آن انداخته تا سادگی ساختن بسته در conary را بهتر درک کنید (روش‌های تولید در conary با استفاده از python نوشته می‌شوند).

مورد بعدی که می‌خواهم به آن اشاره کنم قابلیت roll back است که در هیچ کم‌تر package manager دیگری ندیده‌ام وجود دارد (به‌روز رسانی). roll back چیست و چگونه کار می‌کند؟ اگر در توزیع خود بسته‌ای را به‌روز کنید و سیستم دچار مشکل شود به شکلی که دیگر بالا نیاید چه می‌کنید؟ conary این مشکل را با روشی بسیار عالی حل کرده است و شبیه به نرم‌افزار‌های مدیریت کد همانند git یا svn کار می‌کند. برای بازگرداندن سیستم به قبل از ایجاد مشکل کافی است سیستم را در حالت recovery بوت کنم و دستور sudo conary rollback 1 را اجرا کنم که conary در پشتیبان‌هایی که ایجاد کرده‌است می‌گردد و سیستم را به ۱ مرحله قبل باز می‌گرداند. البته لازم نیست فقط در مواردی که به مشکل برخورد کردید از آن استفاده کنید. اگر همانند من به آزمایش کردن نرم‌افزار‌ها علاقه دارید اما سیستمی پایدار نیاز دارید می‌توانید از این قابلیت استفاده کنید به این شکل که بسته‌ای از نرم‌افزاری که می‌خواهید آن را آزمایش کنید بسازید و نصب کنید پس از انجام آزمایش‌ها با استفاده از roll back بسته را به آخرین نسخه‌ی پایدار برگردانید تا همیشه سیستم در وضعیت پایدار باشد.

مورد آخر آن که conary جزو package manager های ۲رگه است همانند توزیع‌هایی چون جنتو، آرچ و … می‌توان از آن به ۲شکل binary و source برای نصب بسته‌ها استفاده کرد.

همان طور که پیش‌تر اشاره کرده بودم، من از fedora استفاده می‌کردم و هنوز هم فکر می‌کنم جزو بهترین توزیع‌های موجود است اما در conary تنها قابلیتی که کمبود آن را احساس می‌کنم مربوط به پلاگین presto است که جزو پلاگین‌های پیش فرض yum در fedora بود. این پلاگین به گونه‌ای عمل می‌کند که پهنای باند مصرفی را به شکل محسوسی در به‌روز رسانی‌ها کم می‌کند.

مطالعه‌ی بیش‌تر: Introduction to Foresight Linux

به‌روز رسانی: فدورا نیز از نسخه‌ی ۱۲ این قابلیت را پشتیبانی می‌کند (که نمی‌دانستم).

خلاصه

بعد از مدت‌ها که تلاش می‌کردم برنامه برای کار‌هایم داشته باشم و زمان را از دست ندهم فکر می‌کنم به نتیجه‌ی خوبی رسیده‌ام. پیش از این، روز‌هایی می‌شد که صبح تا شب به نمایش‌گر خیره می‌شدم و هر چند ثانیه گوگل را دوباره بارگذاری می‌کردم و این در حالی بود که باید کار تحویل می‌دادم. آخر شب هم که می‌خواستم کار‌های روزم را مرور کنم هیچ کاری انجام نداده بودم و این باعث می‌شد بیش‌تر در این وضعیت گرفتار شوم.

برای رهایی از این وضعیت هم روش‌های بسیاری را آزمایش کرده بودم ولی نتیجه‌ی دلخواهم را نگرفته بودم. با دیگر دوستانم هم صحبت کردم و بیش‌ترشان نیز همین مشکل را داشتند اما نارسیس و اشکان راه حل‌های خوبی پیشنهاد کردند و با کمی تغییر روش‌هایی که پیشنهاد کرده بودند به وضعیت بهتری نسبت به قبل رسیدم. البته از آنجایی که انسان کمالگرایی هستم هنوز راضی نیستم. در هر عکس زیر خلاصه‌ی ساعت‌هایی است که از ۲۹ فروردین تا ۱۱ اردیبهشت (دیروز) با استفاده از Hamster applet ثبت کرده‌ام. البته تعداد زیادی از جلسه‌ها را فراموش کرده‌ام ثبت کنم و روزانه ۲-۳ ساعت ورزش را نیز به آن اضافه کنید.

روش‌ها/راه‌حل‌‌های من را در این مطلب بخوانید.

find -iname "*.php" -and -not -path "./testing/*"

پس از پیدا کردن فایل‌ها و پوشه‌ها می‌توانید از سوییچ‌های exec و execdir استفاده کنید تا دستور مورد نیاز را روی پرونده‌ها و پوشه‌ها اعمال کنید. به عنوان مثال شما می‌خواهید تعدادی مقاله آماده کنید. نوشته‌های مربوط به مقاله‌ی «موزیک» را در پوشه‌ی music و نوشته‌های مقاله‌ی «ادبیات» را در پوشه‌ی literature قرار می‌دهید که آن دو در پوشه‌ی Articles هستند و متن‌ها را با پسوند txt ذخیره کرده‌اید. اما متوجه می‌شوید کلمه‌ای را در همه‌ی آن‌ها اشتباه نوشته‌اید و می‌خواهید آن را درست کنید. پس شما قصد دارید عمل find & replace را در همه‌ی فایل‌های txt که در پوشه‌ی Articles هستند، انجام دهید:

find /path/to/Article/ -iname "*.txt" -exec sed -i "s/find/replace/g" {} \;

می‌دانید با ذخیره‌ی فایل‌ها بیش‌تر ویرایش‌گر‌های گنو/لینوکس نسخه‌ی پشتیبان تهیه می‌کنند که نام فایل پشتیبان همان نام فایل اصلی است که به انتهای آن ~ اضافه می‌شود (البته قابل تغییر است). برای پاک کردن این فایل‌ها نیز می‌توانید از find و سوییچ delete استفاده کنید:

find -name "*~" -delete

منبع: صفحه‌ی راهنمای دستور find

ساختار Microsoft .NET را اگر ساده کنیم به این صورت خواهد بود که کد‌های نوشته شده با زبان‌های پشتیبانی شده (مثل C#/VB) به زبان میانه یا Common Language Infrastructure کامپایل می‌شوند و زمان اجرا با استفاده از اجرا کننده‌ی زبان میانه یا Common Language Runtime اجرا می‌شوند. این ساختار توسط Microsoft به صورت استاندارد در آمد و قول داد که از ثبت مالکیت خود علیه کسانی که بر اساس این استاندارد، نرم‌افزار جایگزین برای Microsoft .NET درست می‌کنند استفاده نکند که شامل Mono نیز می‌شود. بر این اساس تا زمانی که Mono فقط به پیاده سازی لایه‌های کامپایلی/اجرایی دات نت بپردازد استفاده از آن مشکلی ندارد. برای نمونه استفاده از C# به همراه GTK# هیچ مشکلی ندارد.

اما mono از دیگر تکنولوژی‌های Microsoft که مجوز پیاده سازی آن‌ها در دست نیست نیز پشتیبانی می‌کند؛ مثل ADO.NET، ASP.NET یا winforms. پس تا زمانی که از این تکنولوژی‌ها استفاده نکنید و بر اساس قول ماکروسافت شما در حاشیه‌ی امن قرار دارید. اما به این نکته نیز توجه کنید که بر اساس گفته‌ی بنیاد نرم‌افزار آزاد ممکن است کتابخانه‌هایی وجود داشته باشند که مربوط به ویندوز باشد اما در دات نت نیز استفاده شده باشند پس شامل قول ماکروسافت نمی‌شوند و احتمال استفاده از آن‌ها برای ضربه به جنبش نرم‌افزار آزاد وجود دارد.

منابع: Mono and Microsoft’s patents و Common Language Infrastructure

فیسبوک اولین جایی نیست که قصد انجام این کار را داشته است. هم اکنون ابزار‌هایی برای تبدیل php به زبان‌هایی مثل C و Java وجود دارد؛ همین طور استفاده از ابزار‌هایی مانند eAccelerator برای cache کردن کد‌های تولید شده توسط Zend قبل از ارسال به ماشین مجازی باعث بالا بردن سرعت اجرای php می‌شود. اما تولید این ابزار توسط facebook و استفاده از آن به مدت ۶ماه و کم شدن ۵۰ درصدی بار سرور‌ها، دلیلی برای پروژه‌های enterprise خواهد بود تا از php استفاده کنند. این ابزار سادگی php در یادگیری، نوشتن و خواندن را با سرعت اجرای native code همراه خواهد کرد. hiphop php به زودی در github قرار خواهد گرفت.

حال به نظر من توزیع‌هایی همانند اوبونتو اجتماعی بودن نرم‌افزار آزاد را فراموش کرده و فقط به دنبال جمع کردن کاربرهای بیش‌تر هستند و تقریبا تمام این کاربر‌ها استفاده کننده‌ی محض هستند. کاربرانی که در مقابل استفاده از نرم‌افزار‌های جامعه‌ی گنو هیچ کاری برای جامعه انجام نمی‌دهند. از سوی دیگر توزیع‌هایی وجود دارند که مرحله‌ای از دسته‌ی قبل بهتر عمل می‌کنند و کاربران را کمتر مصرف‌گرا می‌کنند همانندآرچ. اما باز هم من به این توزیع‌ها ایراد آن را دارم که فقط و فقط به فکر توزیع خود هستند و کاری برای جامعه‌ی اصلی و بزرگ‌تر که تقریبا تمامی ابزار‌های خود را از آن گرفته‌اند انجام نمی‌دهند این توزیع‌ها را با توزیعی همانند جنتو مقایسه کنید که جامعه‌ی آن به گسترش کرنل و GCC کمک بسیار زیادی می‌کند.

اگر این روش ادامه پیدا کند و این نوع توزیع‌ها بیش‌تر شوند روزی خواهد رسید که جامعه‌ی گنو نیازمند شرکت‌هایی چون ردهت، ناول یا کنونیکال خواهد شد و دیگر جامعه‌ای نخواهد ماند. آن روز ما نیز با کاربران ویندوز تفاوتی نخواهیم داشت جز آنکه آن‌ها به یک شرکت وابسته هستند و ما به مجموعه‌ای از شرکت‌ها. من حذف هر کدام از عنصر‌های این جامعه که شامل شرکت‌ها و کاربران فعال است را مضر می‌بینم و به آن اعتراض دارم.

More than 70 percent of total contributions to the kernel come from developers working at a range of companies including Red Hat, IBM, Novell, Intel, Oracle, Fujitsu, among many others.

برای نمونه ردهت به تنهایی ۱۴٪ از تغییرات کرنل ۲.۶.۳۱ را انجام داده است، پس تا این جا متوجه شدیم این شرکت‌ها پایه‌ی اصلی توزیع‌های بی‌ارزشی مثل آرچ (قارچ) را در اختیارشان می‌گذارند (بی‌ارزش از نظر develop کردن). از آنجایی که این شرکت‌ها خود پیشرو در زمینه‌ی تولید نرم‌افزار هستند پس به روزترین نرم‌افزارهای تولید شده را در اختیار کاربران خود نیز می‌گذارند. حال به این نکته توجه کنید که این شرکت‌ها تعداد زیادی مشتری دارند که نیاز به استفاده از توزیعی پایدار و پشتیبانی حرفه‌ای دارند و استفاده از نرم‌افزارهای جدید، در آن‌ها کار عاقلانه‌ای نیست. به همین دلیل من (و دوستانی که از توزیع‌های این شرکت‌ها استفاده می‌کنند) با استفاده از این نرم‌افزارها و کمک به بهبود آن‌ها به دو صورت به جامعه‌ی گنو/لینوکس کمک می‌کنیم: ۱. این شرکت‌ها بتوانند محصولاتی پایدار به مشتریان خود بدهند و بتوانند بهتر به گسترش گنو/لینوکس کمک کنند (این مورد را یک چرخه فرض کنید) ۲. با بهبود این نرم‌افزارها کاربران دیگر توزیع‌ها نیز می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند و از نرم‌افزار‌ها و تکنولوژی‌های روز استفاده کنند.

اما موردی که بیش‌تر از همه مرا دلسرد می‌کند آن است که دوستان می‌گوید دوست دارند آخرین نرم‌افزار‌ها را استفاده کند اما استفاده از آخرین نرم‌افزار‌ها که در توزیعی مثل فدورا وجود دارد را موش آزمایشگاهی شدن می‌دانند و به گونه‌ای سخن خود را نقض می‌کنند. توجه کنید که نبود این کمپانی‌ها برای جامعه‌ی گنو/لینوکس گران خواهد بود پس در عوض کمکی که آن‌ها به جامعه‌ی ما می‌کنند باید به فکر کسب درآمد خود نیز باشند پس لطفا بیش‌تر دقت کنید.

منابع: Who Writes Linux and Who Supports It و Development statistics for 2.6.31