Dream worker, too.

Anong nangyari sa Mendiola?

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Tue, 24 Jan 2012 15:00:00 +0000

Anong nangyari sa Mendiola,

duyan ng sanlaksang tinig,

tagpuan ng mithing nanganganak ng mithi,

pandayan ng tapang at giting,

ng kalayaang maggumiit sa buhay na ipinagkakait.

Anong naganap nang

magbubukid ay magmartsa,

magkampo magkwento sa madla,

tungkol sa lupang binubungkal nila,

tungkol sa parte at sahod na binibitin,

kinokopo ng mga nagpapanggap na matuwid,

iyon pala'y buwitre.

Ang mga nakiisang di pesante,

tinawag na manggugulo,

walang prinsipyo at erehe,

kagaya ng mga sumimpatiya sa Corazon de Jesus, ay!

Kung maliitin nila ang pagbubugkos ng taumbayan!

Ay!

Kung pasinungalingan nila,

ating makabayang kapatiran!

Di nga natututo ang nag-uutos sa batuta,

pinsan ng pang-aabuso't kadupanga't kabaliwan.

Di tirgas, di hampas, di rehas, di bala,

di pagkasugat o pagkadapa, ni pagkapiit ni kamatayan,

ang makapapawi sa protesta.

Di pagkawala, o pagkabaon ng katawan sa lupa,

ang magpapatahimik sa ungol ng mga pinagapang sa putikan,

Isinubsob sa putikan at pinakakain ng putik.

Anong nangyari sa Mendiola? (at Escalante, at Luisita?)

Sa gitna ng talumpati, awitan at korong panawagang

Sinaliwan ng mga kamao't indak ng makukulay na bandila,

Pinunit man ang mga kalamnan,

Pinadugo man ang diwa,

Takot gitla't dalamhati'y

Unti-unting pinawi

Ng pagnanasang

Katarungang panlipuna'y makamtan,

Naganap ang panatang ituloy ang laban--

Pagsiuwian sa erya, ibayo pang nagsanay,

kalagaya'y inunawa, sa pagmumulat nagsikhay

Hanay nati'y nagbibigkis di lang sa pagtalakay

Kundi sa pagkilos at pananagumpay.

Tagumpay sa kalsadang makasaysayan,

tagumpay sa bawat dagdag na nakaunawa,

tagumpay sa bawat dagdag na nagpaorganisa,

tagumpay ng di matitinag na diwa ng bayan.

Tagumpay sa bawat dagdag na suporta,

tagumpay sa bawat dagdag na obra,

tagumpay sa paghusay ng mga tagapagsalita,

tagumpay sa bawat pasulong na hakbang.

At tagumpay pala'y isang listahang mahaba

ng naganap sa Mendiola, lansangan ng pakikibaka.

Sulyap na pagbati

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Mon, 26 Dec 2011 22:22:00 +0000

Sulyap na pagbati sa gitna ng pighati

Di na nakaimik ni nakahikbi

Sunud-sunod na pangitaing

Bumigwas sa mga pangarap,

Binasag ito nang kaypino,

Sumugat sa sanlaksang puso

Halos di makakita't mata ri'y nangagdugo

Gayunpaman,gayunpaman

Ano't gayon na lamang mahimasmasan

Nang dalisay niyong ngiti'y masilayan

At mumunting mga bisig, kay higpit kung kumapit

Sino ako para bumitiw sa himig mong inaawit?

Hetong muli ang delubyo, o buhawi, o unos

Tatangay sa tahanan, sa ipinunla, sa panahon

Tanging maiiwan ay ubod ng kalikasan --

Saan ulit, o saan na pagdadadalhin?

Papaano ulit, o papaano na payayabungin?

Mahiwagang tanong, di sa bolang kristal

Di hiwaga ang hamon kundi sukata'y pagal

Pag-inog ng mundo'y di man lamang bumabagal

Nakikipaghabulan sa kumpas, sa ritmo

Ng walang katapusa't walang iisang anyo't

Di mapigil-pigilang pagbabago.

Siblings & Company -- ang "thank you" avp na 4 months in the making

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Sun, 11 Sep 2011 11:19:00 +0000

Mama & Papa, Loloheart & Lolaheart; Aunties, Uncles -- Happy Grandparents' Day po pala!!!

Titas, Titos, Ninangs, Ninongs, mga pinsan, mga kasama, mga kaibigan --

Sa wakas, heto na po ang ilang buwan na naming utang sa inyo. Apat na buwan po itong binuno sa mga labi ng hatinggabi o madaling-araw, sa mga kapiraso ng weekends. Ilang dates nang pinostpone -- 7th, 8th, 9th, 10th month bday ni Bunso, bday ni Nanay, etc.

Nataon din na Happy Birthday ngayon ni Sister Aida kaya Happy Birthday po!

Nataong magbi-birthday din si Lola Grannie, Lola Mama Amelia at Ninang Dyoy sa September 19 kaya advanced happy birthday na rin po! :)

And so on, and so forth :) :) :)

Sa wakas, heto na po ang isa na namang installment ng aming walang-hanggang pasasalamat sa inyong lahat sa pag-akay, pagmahal, pagsuporta, pag-akap sa'ming mag-anak lalu't lalo na kina Kuya't Bunso.

Kulang pa kung tutuusin ang pictures -- di kumpleto sa mga eksena, sirkunstansya, pagkakataon o hinagap ng lahat-lahat ng mga minamahal at nagmamahal -- pero maraming mga taon pa naman ang naghihintay sa atin; next time naman :)

Muli't muli, maraming salamat, at mahigpit na yakap sa inyong lahat! :)

Kailangang mag-marathon

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Sun, 04 Sep 2011 13:46:00 +0000

Kailangang mag-marathon
Walang ibang pagkakataon,
kundi ngayon.
Di na sana magpapatumpik-tumpik pa
At sa alambreng tulay patungo doo'y
tatahak na.

Aking mga mahal, ipanalanging
huwag malustay gintong oras natin;
Kaibigang anghel, kami'y akayin
sa mga kaisipa't bisig na kakalabitin.

Timer starts now.

Maraming salamat, Sister Sol

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Thu, 28 Jul 2011 03:39:00 +0000

Maraming salamat po, Sister Sol. Maraming salamat po sa inspirasyon...

Panaghoy sa Lupa

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Fri, 22 Jul 2011 02:48:00 +0000

Was emboldened to share this song which I wrote in response to a request from Sinagbayan for a project of theirs last year. I hope they won't mind my posting this as this afternoon, farmers and farmworkers from Hacienda Luisita along with other sectors will again be marching from Liwasang Bonifacio to the Supreme Court and back to call for justice in Hacienda Luisita: land to the tillers, junk the stock distribution option altogether. Let's join that march.

(nilikha para sa Sinagbayan)

Daantaong inilugmok sa sakripisyong kapalit ay dusa

Aming lahi'y mistulang isinumpa na habangbuhay ay lamangan

Bawat pagbubungkal, kapirasong takal ang masasaing

Samantalang asendero'y busog, dahil ba siya'ng nagmamay-ari

Lubog sa utang, kaytaas ng upa at binabarat sa presyo

Gulay, palay, kalakal ay kinukumpitensya na ng dayuhan

Sahod ri'y kaybaba, samantalang sa'min lahat ng gastos

Irigasyo't suporta ri'y hanggang pangako lang ng pamahalaan

Tuluy-tuloy na kalbaryo subalit may lunas

Sa'ting bawat pagbibigkis, tayo'y namumulat

Sa sama-samang pagkilos bunga'y maiaangat

Sa sama-samang pagkilos tayo'y mayroong lakas

Lakas ng lipi nati'y bisig ng bawat piging

Lakas ng dami nating anib sa anakpawis

Lalaya rin ang lupa at buong sambayanan

Dinggin ang panaghoy naming panaghoy ng bayan

Panaghoy ng lupa, gagawing panata't paghakbang

Lalaya rin ang lupa at buong sambayanan

Paghakbang ng anakpawis titibay ang hanay

Paglaya ng lupa't bayan aanihin ang tagumpay

Pagbati sa birthday mo, Ericson :)

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Fri, 27 May 2011 14:02:00 +0000

At umanib sa malamig na hangin ang ma awit na hudyat ng pakikibaka at laya kahit tumiitik ay ipiniit nila sa selda. Pagpupugay Ericson Acosta!
Naikuwento na nina Richard, Ina at iba naming mga kasabayan sa Kule noong early 90's ang samutsari -- mula sa mga kakulitan at kaweirdohan ni Ericson hanggang sa kanyang kabaitan, kapantasan at pusong makibaka na namumutawi sa kanyang mga tula at ipinangangalabit ng kanyang mga awit.
Mula sunken garden hanggang kanayunan nag-echo ang diwa niya, tamang-tamang karakter ng propagandista kasi agaw-pansin ang Korean features nya, matangkad, madalas pa ngang naka-flash ng malaking ngiti, eloquent sa Ingles at Filipino at articulate -- di ko man siya nakita in action nitong mga nakaraang taon ay naiimadyin ko kung gaano kaaliw ang mga taumbaryo na nakakatunghay niya sa kanyang mga pananaliksik at paggagawaing kultura sa hanay ng mamamayan.
Kung sa di malilimutang insidente kaugnay niya, ehrm... isang parehong ipinagpasalamat pero ikinatingin ko rin sa kanya nuon in disbelief at halu-halong reaksyon ay ang mabilis niyang pagtago sa jacket niya ng isang brittle at naninilaw na ang pages na Mao pamphlet na gustong gusto kong bilhin sa isang shop kaso'y P110 o P135 yata, sobrang mahal, kaya ikinwento ko nalang sa kanila. The next moment nawala si Ericson at pagbalik niya e prinesent nya sa akin yung pamphlet with matching wide wide grin on his face!
Fan ako ng pagkamakata ni Ericson, at ng pag-evolve niya into a people's artist. Sana makalaya na siya para maipagpatuloy na niya nang buwelo ang kanyang piniling propesyon -- ang maglingkod sa sambayanan. Nang buwelo ikako kasi ikinulong man siya ng mga nang-trip na sundalo e bigo naman sila, as usual, sa pagkulong sa pag-akda ni Ericson ng dagdag pang mga sulatin, awit at tula na nagkukwento sa tunay na kalagayan ng sambayanan...

End his illegal detention, free Ericson Acosta now!
Last May 13 marked three months since people’s artist and poet Ericson Acosta was unjustly arrested and detained in Calbayog, Samar. For his family and friends, it has been three months of waiting for his release and for the dropping of fabricated charges filed against him. It has been three months of unfounded incarceration for Ericson. This injustice should not drag on.
Ericson is not just a cultural worker. He has not only scribbled poems depicting the plight of social sectors. He has not only written articles and songs lamenting the miseries of the toiling masses. As singer and thespian he has not only made art and music together with other nationalist artists harbinging the hope borne of the people’s struggle for change.
Ericson has interwoven his artistry into being a human rights activist who researches on cases of the people’s social, economic, cultural, political and civil rights. He lives among and works closely with commonfolk in various provinces. He has chosen a life in service of the downtrodden.
His place is not in jail but with his family and among the people whom he has chosen to serve. We demand that the trumped-up charges against Ericson be dropped now! He was seized without warrant. He was not informed of the reason for his arrest upon capture; it took more than 72 hours before a formal complaint was filed against him in court after the evindence against him had been planted by his captors.
We demand the authorities to end this injustice now! Do not prolong the illegal detention of Ericson and the agony of his family and friends. He was subjected to physical and psychological torture for 44 hours and deprived of rest. He was initially held incommunicado from his relatives and denied the right to counsel until concerned individuals intervened.
We appeal to our fellow artists, fellow Filipinos and brothers and sisters across the globe to join us in demanding for the immediate release of Ericson and in Free the poet! Free the artist!

Free Ericson Acosta!
Free All Political Prisoners!

Our Kuya Drei plays Rondino

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Tue, 24 May 2011 14:09:00 +0000

Kuya has been fond of playing the piano since age 4. But whenever Nanay attempted to teach him how to play, he'd say, "Di ko pa kaya Nanay, tsaka gusto ko mag-drums." And so he'd grow fonder and fonder of music, and though he liked Disney's "Little Einsteins", he showed particular preference to rock, particularly the Eraserheads, Francis M. Today he'd have almost forgotten that he used to love Click5, Cueshe (Philippine Idol goodbye theme), Switchfoot (Narnia 1 theme). Bamboo...

Then Bunso came. While Kuya was put to sleep with the entire Toy Story 2 soundtrack particularly "Woody's Roundup", Bunso's bedtime repertoire was a (fairy godmother Glen's) collection Bach, Mozart, Chopin and Beethoven -- mostly piano renditions.

One day, while Bunso was being put to sleep, Kuya announced: "Gusto kong mag-aral mag-piano. Gusto kong tumugtog ng music na pampatulog kay Lean."

That announcement really really made us very very happy! Back at the office, Tatay immediately searched the internet (like he did when he scouted for Kuya's swimming instructor, or Bunso's expert pedia ent) for options.

He came home with a print-out of the UP College of Music's Extension Program which included a 12-session piano lessons package. So he enrolled on April 6 and performed the above recital on May 21.

Here, there, and everywhere -- Kuya received all sorts of support. Lots of encouragement from Lolos, Lolas, Aunties, Uncles, Ninongs and Ninangs; Auntie Lyge and family were so gracious as to gift him with their piano! Tita Rhea was also very gallant -- she commuted handcarrying their Miles organ all the way from their home to the office... She also watched the recital with Kuya Kayan, Tita Jaz, Katkat, Papa, Tita Ninang, Auntie Sister, Loloheart & Lolaheart and Ninong Ritchel. :)

In our little room (and back home in Cavite during Holy Week), we all had our share of the stress that came with Kuya's learning how to play the piano under the tutelage of Prof. Jourdann Petalver through Vol. 1 of Bela Bartok Mikrokosmos' Progressive Piano Pieces.

But in the end, it was when Nanay and Tatay were both very busy that Kuya, in a span of 12 hours, learned his entire recital piece by himself.

And so we realized that Kuya had indeed learned how to read notes, with less pressure from us, he he he. Tama sina Lo/laheart at Tita Osbee, he'll find his way in his own time alright :)

We were also pleasantly surprised because we have only been hearing Kuya play Rondino on Nanay's 20+ year-old portable keyboard -- without the crescendos and decrescendos -- which Kuya was able to execute on recital day.

Never mind the little mistakes during his performance -- for a first, if we may say so, Kuya really did well. And because he did so, we strongly believe he should pursue piano lessons.

He's also begun playing by the ear (oido) -- which his teacher sort of discourages -- and has also begun making up tunes on our little organ. What exciting years lie ahead with Kuya's talent and love of music. :)

We dedicate this development especially to our late all-around musician maternal grandfather Lolo Benny who first taught me to play the piano, and to our late paternal great-grandfather Tatay who shared with us his music on the violin and whose love of music became for us his legacy. :) :) :)

Pagdudugtong

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Sun, 22 May 2011 10:09:00 +0000

Lumipas na naman ang panahon

Bolpen, papel, muling sinisita,

Makasulat man rito'y di agad,

Kahit lipas na'ng laksang eksena

Lumipas na naman ang panahon

Mga larawa'y matutulog na

Sa kaibuturan ng makina

Kwento'y aapaw na sa'ting kahon

Samantala, pawis ay tagaktak

bisig paulit-ulit na pagal

Damdamin ri'y nangapupunit na

Mga titik, himig naglipana

Sarili na'y pinangangaralan

Hamon hanapan lang ng paraan

Sa oras na ginto'y pagkasyahin

Ngunit realidad ay harapin

Tao'y mayroon lang dal'wang kamay

Dalawa ring paa't tenga't mata

Walang hangganan ang pangangarap

Walang hangganan ang pagsisikap

Oras man sana'y di lang kung ilan

Oyayi'y kailangan ng katawan

Hinga ng malalim minsan-minsan

Pag-apak sa lupa'y h'wag limutan

Kaya saludo sa bayanihan

Pag-ipon ng lakas at salitan

Pagtyempo at pagtaya ng kailan

Sino, paano, bakit at saan

Kaya saludo sa bayanihan

Mithi't kapasyahang pinagsanib

Mga husay na nagkakaisa

Mga galing na nagsalimbayan

Pagkabilog man ng ating globo

Hindi kinis at hindi perpekto

Subalit pag-inog ay eksakto

Buwan at araw ay sinusundo

Unti-unting nahihimasmasan

Sa tawa ng mga magkapatid

Sa muling paghagupit ng bagyo

Kinabukasa'y doon tutungo

May himig ng nagkokorong madla

May awit na bayan ang may-akda

Sa paraisong tayo'ng lumikha

Sa langit na narito sa lupa

Pakikiisa sa panata sa kalayaan ni Ericson Acosta

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Wed, 11 May 2011 06:39:00 +0000

Ikatlong buwan ng artista, mamamahayag, mang-aawit, kompositor na si Ericson Acsota sa piitan. Kagyat nyang paglaya at paglaya ng iba pang detenidong pulitikal, ipanawagan!!! -- http://freeacosta.blogspot.com/2011/05/haranang-bayan-panata-sa-kalayaan-ni.html

Salamat, Nanay

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Sat, 07 May 2011 14:00:00 +0000

kaya pala gayon
ang sabi sa awit --
"sabik sa ugoy ng duyan" --
di dahil nais magpakasanggol
kundi tuwinang sangangdaan,
walang palyang ika'y sandigan.

duyan ang globo --
para bagang di tayo nagkalayo
pagkat di ka nagsawang umaruga
habang kanang bisig mo'y lumilikha,
kaliwa nama'y walang sawa
sa pagbahagi ng nakakabusog-sa-diwa't
panghabambuhay na mga kanta't tula...

duyan ang mundo --
isang araw, kita'y magtatagpo
-- walang papunta't pabalik,
di na kukwentahin ang nagdaa't paparating
kundi magiliw na yayapusin
ng pasasalamat nang walang-patid,
ibayong pagbukadkad ng nangakapinid.

walang katumbas na hiyas ka,
at rikit ng mundo'y anumang pinagpapagalan mo,
kapugay ng lahat ng iyong katuwang;
irog, kadugo, pananampalataya, sangkatauhan--
salamat sa paghele,
salamat sa pagmamahal,
salamat sa duyan.

Mapa-Semana Santa, Mapa-Mayo-Uno, napapanahon ito --

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Tue, 26 Apr 2011 02:32:00 +0000

Sa panahon ng tuluy-tuloy na pagninilay-nilay, patuloy na pangangarap at pagharap sa mga hamon, swak ang infovideo na ito. Mabuhay ang pag-asa! :)

Kuwentong Obrero | Dagdag Sahod na Makabuluhan: Kailangang Ipaglaban from mayday multimedia philippines on Vimeo.

sa sentenyal ng araw natin

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Wed, 09 Mar 2011 01:37:00 +0000

inabutan tayo ng panahong
naghehele ng sanggol,
nagkukumahog ng rebyu sa finals ng grade 2,
halu-halong aliw at sakit-ulong
pinapawi ng ngiti't yakap ng mga paslit

inabutan tayo ng ambon at cumulunimbus
pagkalinis ng dumi nina Aso't Pusa
pagkawalis ng mga bulaklak ng kamias at libas,
pagkaligpit ng pinag-iwanan
ng mga maagang nagsipasok.

inabutan tayo ng mga putol-kuneksyon,
ng mga nagsisiritang bayarin,
ng kaliwa't kanang balita ng mga anomalya,
ng mga pagpapabango, pagpapasikat at pagpapalamuti
sa bayang ilang siglo nang
nilalamanga't sawi.

inabutan tayo ng mga byahe
paroo't parito, mga paglarga't paghihintay,
mga pagkilala't pagtuto, pag-unawa't pagnilay.

Inaabutan tayo ng mga sa ati'y umuudyok
na di matengga sa iisang sulok
na di mainip, bagkus ay maghalughog, maghanap
ng payapa, ng karapat-dapat, ng paglaya
sa mundo, sa kapakanan, sa mga dinukot at nawala
sa ikakapawi ng pag-aagam-agam,
sa ikakatahan ng bunso,
sa ikabubusog ng sikmurang kumakalam.

saan man, papaano at anong oras inabutan,
magkakaputol ang ating tagulaylay --
kapirasong umiinog o nahihinog sa sinapupunan
ng pinag-aatikabong kasaysayan
ng mga nagngangalit at nagmamahal.

Hats off sa (at sa laban para sa) Morong 43 healthworkers, hats off kina Bunso

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Fri, 10 Dec 2010 17:49:00 +0000

(Larawan mula Arkibong Bayan: ang M43 healthworkers at mga bisita mula sa health at international community)

Kababalik sa pagtulog ni Bunso. Fighter siya -- hirap huminga dahil sa bukol sa lalamunan pero agresibong kumain at sadyang humahagap ng paraan. Malakas siyang sumipa, at ang maliit niyang katawan ay marunong nang mangalabit, magsumamo, maglambing. Munting-munti pero sa marami niyang paraan, nakakapagpaapaw ng puso sa tuwa. At opo, dahil diyan nakakapagpalakas siya ng loob.

Kahapon habang pakiwari nami'y kasagsagan ng paggunita sa Human Rights Day, kami nama'y nasa karaniwang estado ng wari'y unti-unting nadudurog na puso habang nagkakahugis ang mga kailangang pagdaanan ni Bunso para matanggal ang bara na nagde-deprive sa kanya ng sapat na oxygen at pagkain. Nang katanghalian ay tineks ng isang Ninang ni Bunso ito: "Aquino orders dropping of charges vs M43, yahooooooo", nakapagpalakas iyon ng loob.

Na lahat ng laban ay may elemento ng kawalang-kaseguruhan pero ang mahalaga'y nasa katwiran ang tuntungan ng paglaban, hindi sugod nang sugod, laging may pagsisikap sa pag-aaral nito. Anupaman nga, may idudulot itong tagumpay dahil laging may puso -- suporta, pagmamahal, passion, pagpupursige, paninindigan -- na umaagapay sa lahat ng makatuwirang laban.

Saludo sa Morong 43 healthworkers kabilang ang dalawang bagong-panganak na sina Judilyn at Mercy, at sa lahat ng umagapay at sumuporta sa kanilang paggigiit na mapalaya, tulad ng nitong huli'y maraming nag-sympathy-fast habang sila'y naka-hunger-strike... Samantala, tuluy-tuloy na pagsisikap para sa makabuluhang mga pagbabago sa sektor ng kalusugan, kaakibat ng pagtrabaho para sa mga makabuluhang pagbabago sa lipunan.

Saludo sa lahat ng nagmamahal at nagsusumikap para sa Kapayapaan. Kaya't kahit sira kapwa ang gitara nami't headset na ginagamit ko sa pagrekord, buong lakas-loob kong ibinabahagi ang kakukumpletong titik (http://dreamworkertoo.blogspot.com/search?q=tumindig+ka+pa+rin) ng Tumindig ka pa rin (alay sa lahat ng pagsusumikap para sa kapayapaang tinatambalan ng pagtamasa ng bayan sa mga karapatang-tao, kabilang ang economic, social at cultural rights) :

Koro
Tumindig ka pa rin
kahit na may luha ang mga mata
Iawit, sambitin, isigaw ang dalit
upang marinig ng daigdig
na nilalasing ng kabuktutan
Ikalabit, ikilos ang iyong mga bisig...

Bakit nga ba pinalakpakan ang berdugo
Bakit nga ba pinarangalan ang iligal na dumakip
Bakit pinupuri ang hangal na nagpadanak ng dugo,
yumurak sa mga pusong nagmamahal?

Bakit mapanganib hanapin ang kalayaan?
Bakit pinatatahimik ang nagsasabi ng totoo?
Bakit pinagkakaitan silang gumagawa ng paraang
sakit ng bayan ay malunasan?

Sa bayan nating sanggol ay baon na sa utang
at kaybabata'y inagawan na ng karapatan
hinubaran ng dignidad ang kababaihan
trabahador, magbubukid, dantaong kinadenahan
kapayapaan, nahan na?

Koro

Sa bayan nating kabang-baya'y pinagnanakawan
at kabuhaya'y ipinintang napakagarang larawan
habang milyun-milyo'y walang matatag na trabaho
Kung tayo'y iiling lamang mananatiling ganito
Kung tayo'y hahakbang mayroong pagbabago

Koro

At saludo kay Bunso -- pati rin kay Kuya -- mga paslit na laging nagpapamangha sa amin sa rikit at kabutihang mayroon sa nababaliw at nakakabaliw na mundong ito; mga paslit na pangunahin sa mga segu-segundong nagpapaalala sa aming magpakatatag para matamang makapag-ambag sa pag-thrive nila at ng iba pang mga bata.

Hele kay Lean

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Sat, 04 Dec 2010 06:58:00 +0000

Anong mayroon sa panaginip?
[do so do fa do fa so mi do]
Doon ako magpupunta
[do so do fa re mi fa so mi]
Mayroon ba roong salamangka
[do la la so mi fa so do]
Mayroon ba roong hiwaga
[do la la so mi fa so do so]
Na sa akin ay hindi na magpapaiyak...
[fa mi re mo fa fa mi mi re do]

Our most beloved Bunso turned one month the other day. His first month highlighted numerous facial expressions, initial attempts to follow images with his eyes, angel smiles, aggressive eating, quiet moments enjoying black and white graphics around him with classical music playing, rather strong kicks and the darling hand and mouth motions signaling hunger to Nanay.

Today he can shoo away unwanted motions near him, gaze briefly at faces and engage in short exchanges of expressions especially when he seemingly wants to explain why he had been crying.

His Kuya who had been accompanying us to a series of checkups this week after dear ones expressed alarm over his noisy breathing now says, "Nanay huwag nang magtaka bakit siya umiiyak -- e kasi malamang masakit yung bukol." The wheezing sound that accompanied his breathing two weeks ago was pronounced normal by the pedia -- we're deeply grateful that relatives as well as friends did not hesitate remarking about it and urged us to have him examined again.

The neonatologist advised us to seek a pedia ent. Tatay found us one who could see us soonest -- yesterday through flexible laryngoscopy a lump was discovered at the base of his tongue, partially obstructing his airways. The lump is to be scanned to determine whether it can be removed thru medication (if thyroidal) or thru surgery (if it is a cyst).

Wala sa hinagap namin ito, there are moments when it seems that I am beyond tears. The lump is a 2-cm obstacle in our little one's tiny frame, diba malupit -- sana ikako'y naging 6th finger na lang, bakit yun pang babara sa kanyang paghinga at aapekto sa kanyang pagkain?

But then we would still break into tears every now and then, overwhelmed by this challenge but at the same time overwhelmed by the warmth of family embracing us. We wish to hold on to Lolaheart's and Mama's reassuring words -- that Bunso will overcome. Maraming salamat po sa pagmamahal!

Batangthomas Tay, 40 ka na po :)

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Sat, 04 Dec 2010 05:31:00 +0000

FB profile mo for a long time si Pocoyo dahil tuwang tuwa sa kanya si Kuya, at dahil dyan halos otomatik peyborit na rin natin. Barkada kayo ni Kuya dahil child sya at ikaw naman ay may natural na magnet sa mga bata, kahit yung mga nakakasakay natin sa dyip o naeengkwentro sa kalye ay kumbat tinititigan ka tapos mamya kangitian mo na.

Sa panahong ito ng pagdating ni Bunso, sabi ko sa iyo sa ospital, papaano na kung hindi ikaw ang aming Tatay? Kahit nariyang abutan tayo ng mga argumento at di pagkakapareho ng tindig sa ilan (di naman marami yun diba?) usaping pang-araw-araw, ikaw pa rin ang da best Tatay ever ani Kuya, ever reliable sandigan, kakulitan, aming security blanket.

Nakilala kita 20s ka pa lang, ngayon 40 ka na. Pero bukod sa parang di naman 15 years na since ang tinanda mo, at kahit minsan pinagtatampuhan kita (pagpasensyahan mo na Tay), hindi pa rin nagbabago ang ningning sa mga ika nga ng isang Lolo ay humahalakhak mong mga mata -- more than often reassuring at tahanan ng noon pa man e tinawag ko nang "tahimik kong Tala."

Sa kasaysayan nating dalawa, tama ang sabi ng Lharts na "everything in its own sweet time", na sa mga magkapaninindigan ay kaagad may kalidad ang partnerships (kaya pala in the same breath di sound ang public private partnerships hehehe) at oo nga, masasabi ko in conclusion na iba rin ang level ng ating pagkakaibigan.

Salamat Tatay sa pagiging aming haligi, tatag, reminder ng fortrightness, sa pagsalo sa aking mga pagkukulang, kahinaan, pagkamakalimutin, sa patuloy na pagtiyaga na samahan ako sa mga hakbang ng pagtuto, pagcombat sa mga katuliruan, mahaba ang listahan. Sabi sa kanta, salamat sa iyo at sa kanilang nagluwal sa iyo sa mundong ito.

At sa panahon ngang ito, salamat sa mahigpit na yakap mo sa amin nina Kuya at Bunso habang kumakaharap tayo ng hamon na wala sa hinagap nating darating sa ating buhay. Mahigpit na mahigpit na yakap rin sayo, mahal na mahal naming Tay. Tatahan din tayo, tatahan din si Bunso gaya ng dati'y pagtahan natin at ni Kuya. :)

Your life begins today, enjoy addressing the challenges of life and struggle along the way, mabuhay ka!!!

Panata--sa panahon rin ng paggunita sa Martial Law

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Wed, 22 Sep 2010 23:00:00 +0000

It was a time when activists were rarely brought to prison but were instead summarily executed or rendered missing when I wrote this song for a dear friend a number of years ago. How have the times changed? Just this morning friends shared this piece of news on facebook: Four members of a local KMP chapter massacred by elements of the 9th IBPA in Mobo, Masbate
www.karapatan.org.

The declaration of Martial Law was commemorated the other day and yet, up to this day, we are not only reminded of gross human rights violations in the '70s -- even without sufficient media coverage, we still manage to get news about violence wrought on perceived critics of the status quo.

Please let me share this song with you. You can play it using the playlist on the top of my blog's sidebar.

Panata

Walang hanggan ba ang lupit ng panahon
Ngayo'y di ka mayakap o mapatahan
At kahit na kita'y magkalapit
Matinik na pader ang sa ati'y nagwawalay

Malaya mang nakapaglalakad
Nakagapos ang mga paa't kamay
May busal sa ating mga bibig
At giginhawa ba kapag piniling manahimik?

Ayaw ko sanang isiping gano'n na lang
Diba't bawat gabi'y may karugtong na pagliwanag
Di ko hahayaang di masilayan ang 'yong ngiti
Ang 'yong ngiti

Ano na lamang ang aking gagawin
Kung habambuhay nilang ipagkait na ika'y aking mahalin?

Mananatili sa samyo ng mga bulaklak
Isasaboy kahit saan ang iyong liwanag
Walang makakapigil sa namumuong unos
na gigiba sa pader...

Dahil ayaw isiping gano'n na lang
Diba't bawat gabi'y may karugtong na pagliwanag
Di ko hahayaang di masilayan ang 'yong ngiti
Ang 'yong ngiti
Di ko hahayaang di masilayan ang 'yong ngiti
Ang 'yong ngiti

dwt/ 2006-2007

Para sa Inyo, Mga Kasamang Kampyon ng Bayan

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Sun, 12 Sep 2010 13:06:00 +0000

(Alay kina Ka Alex at Ka Roda)

Kung papaano kayo umanib
Sa sanlaksang kandilang nagsaboy-liwanag,
Kung papaano kayo nakiguhit
Ng pagbabago na pluma ng taumbayan ang gamit,
Kung papaano kayo naghinagpis nang tahimik
Habang kung di nakangiti't umaawit
ay mithiin ng mamamayan ang buong-tapang na inuusal...
Sa kabila ng pighati sa inyong pagpanaw,
kami'y nagpapasalamat
sa halimbawa, lakas at buhay na inyong ibinahagi
na sana'y aming madugtungan ng katumbas na sigasig.

(dwt/ 7 set 2010)

Relearning economics: IBON News repost

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Sat, 28 Aug 2010 03:33:00 +0000

Please allow me to share today's IBON News, "Economy grows but not felt by Filipinos". It gives a brief but straightforward description of what makes economic growth meaningful for the ordinary Filipino, while giving a glimpse of how 'distorted' the Philippine economy currently is --

Economy grows but not felt by Filipinos

IBON NEWS | 28 August 2010 | The 7.9% growth in the gross domestic product (GDP)... has not been accompanied by corresponding increases in real jobs and decent wages.

The economy may have grown in the second quarter and first semester this year but this was not felt by the people, according to research group IBON.

IBON notes the apparent wage and employment inelasticity to economic growth in the country. Even as government reports a “scintillating” 7.9% growth in the gross domestic product (GDP) in the second quarter and two consecutive periods of “above-trend growth”, this has not been accompanied by corresponding increases in real jobs and decent wages.

Despite the seeming favorable growth performance, employment only registered 1.2% growth in April 2010 from the year before, which cannot even keep pace with the growth of the labor force or of the working age population. Unemployment continued to rise to 4.7 million in April 2010 and the unemployment rate of 11.6% is the worst in Asia. The agriculture sector meanwhile lost 802,000 jobs in April.

According to IBON, what has instead grown with the economic expansion is an increase in the profits of the Top 1,000 corporations from Php116.4 billion in 2001 to as much as Php686.3 billion in 2007. Profitability or the rate of profits against revenues also increased from 3.2% in 2001 to 11.7% in 2007. There was a decrease in profits to Php415.1 billion in 2008, presumably due to the global economic crisis, but there was still a 7.02%-profitability alongside a zero percent wage increase.

The GDP growth only confirms a distorted economy which grows without creating enough jobs. The economy’s fundamentals remain weak and this remains an urgent concern for the Aquino administration. (end)

I exited the School of Economics in the middle of college and wholeheartedly shifted to Political Science -- a compromise however desired choice na rin over the courses I would originally have chosen in the first place -- Music (Composition), Fine Arts, Journalism. I've always confessed that numbers were my Waterloo, and that my parents' passion for Math and Physics were not what I got from them. I have ever since appraised my inclination to be on the side of the Arts and Humanities.

In 1994 I attempted to apply for a writing position at the IBON Foundation but was lured to pursuing a research-assistant job with the UP-based Philippine Center for Policy Studies. Now, more than a decade later, I find myself thankfully relearning economics in a fresh perspective in our current workplace, translating media releases like this repost which is a product of their think tank routine and minds and writing. :)

One of the saddest things

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Sun, 25 Jul 2010 14:11:00 +0000

What a roller-coaster indeed life is. Just the other day and yesterday, overwhelmed by greetings and wishes and thoughts and music and gifts from friends and family not to mention from some whom I haven't seen for years, decades, really did warm and make my heart smile.

But today I'm going to sleep a bit sad and beaten. Earlier this noon I lost my cool with Kuya's being himself -- a child. Later in the afternoon I did again for the same reason -- for his being such a baby -- but perhaps for acting his age (I haven't done my part of research on that yet -- Tatay and I only based our opinion and conviction on how we remember ourselves to have been at that age -- 7 and somewhat obliged to be responsible at a certain level)... Kuya didn't cry nor question my behaviour as he usually would. But on one hand how he reacted broke my heart even more, speaking in a low voice, not smiling but throwing glances every now and then at my direction while I worked with a grim face... all until he fell asleep. When he woke up he appeared relaxed and back to his usual monologuing, singing, cheerful self -- and would talk to me as if nothing happened earlier. But I had to be firm and show him that I was serious aboout not liking the way he was earlier that day, so...

The good thing is that Tatay kept the balance. He kept his approach towards Kuya cool but firm and while I went out on a short errand, he took the time to talk with Kuya about it over dinner. Upon my return Kuya and Tatay narrated how their conversation went. I couldn't control my tears for disdaining how I lost my cool on one hand and for feeling frustrated over Kuya's seeming loss of focus, obedience and discipline so stark every so often. What Kuya did was fill a glass of water up to leave in front of me. He then went around our little table and quietly embraced me. OK na kami. But until he falls asleep tonight I promised I'd keep my firm tone towards him. What an effort!

The saddest thing though is this seeming thorn that is buried deep inside that torments me everytime. Being at odds with Tatay and Kuya is manageable because since we are together, we are able to work things out determinedly with and among one another.

The hard thing is to be at odds with loved ones who are just an sms or phone call away. We are in the middle of a predicament that has already defined walls and shadows around us. I'm taking this upon myself, I have been partially blind and deaf to old stories and threw my trust 100% that the good and proper will always prevail. However my departmentmates, amid observing my transparent stress mode over this matter, underscored that business should never ever be done between/ among relatives because it can really prove to be complicated. In our case it really did, despite our vow not to get involved in any way.

The long and short of it is that things began turning out the opposite way instead of the expected. In an attempt to contain the situation we made proposals for necessary/ helpful documents. The contract ended on a bitter note with none of the involved parties satisfied. And it all boils down to my false belief that everything will turn out fine because no one would want otherwise to happen. I was very wrong to assume that there was or is a universal understanding of the 'proper' way things were supposed to go. The turnout has strained relations and created a gap which I still don't know how to ever again fill on top of my current effort...

It's one of the saddest things which I still don't know how to ever reverse on top of our current attempts to bridge the gap. :-(

New Saturday and... what else is new?

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Sat, 03 Jul 2010 15:09:00 +0000

Glad enough that I've drafted my 'to do' list for today yesterday, I enthusiastically ventured into this semi-rest day. It's a semi-rest day because there's no need to go out and travel to the office -- we can work at home today. That, after the routine Saturday morning house cleanups and other domestic chores...

It's a new Saturday primarily because I'm entering my 22nd week of infanticipation and am sort of catching-up with the monthly checklist on the pregnancy organizer shared by a dear dear friend. But I wish to make the attempt of catching-up comprehensive -- other than finding from our baul (treasure chest) the journal (a composition notebook with Frodo, Bilbo, Sam and Merry on the cover :)) I kept while pregnant with our panganay, checking how our little angel now looks more or less with another pregnancy book shared by another dear dear friend and chatting lightly on the side with Batangthomas Tay about our infanticipation logistics, I also tried to (a) see if there's anything we can do on the side to augment savings for the coming of our new little angel, (b) hurdle office homework, (c) connect/ reconnect with some good old friends and family (again thanks to fb, and skype too :)) and (d) anyhow lend a hand to Batangthomas Tay who all-so-patiently addressed significant house errands today in consideration of my heavier tummy -- and still pay attention to our story-filled, hyper-active, current 'phoenix warbird' (some sorta ship on Poptropica?) fan 7-year-old Kuya.

It's a big deal for me precisely because we've been pretty much absorbed with work and looking after Kuya that unlike my first pregnancy, I wasn't able to diligently journal -- on a rather regular basis -- our coming little angel's first months in the womb, although he/ she always did his/ her part, whose kicks and somersaults never failed to get me to talk to him/ her during certain periods of the day (during the 1st 4th month it used to be during mid-afternoons and evening bedtime; it's progressed to at least twice as often recently :))...

It's a new Saturday because amid (err... despite?) all the 'old news' and my worries and anxieties regarding a mix of concerns recently, today I felt only genuine positivity and excitement over further preparations -- albeit simple and that which is within reach -- for our new little angel's coming.

***

Pnoy and the new administration he's leading is supposed to be 'what's new' -- especially, I guess, for those who voted for him and his slogan. But my answer to another dear dear friend who asked, 'what's new?' after I tweeted frustration over the dispersal just this afternoon of a peaceful camp-out by farmers along Mendiola -- not to mention the arrest of 42 of them -- was "ang bago... 3 days pa lang katatapos ng inauguration. nung panahon ni Cory inabot pa ng 11 months bago maganap ang Mendiola massacre..." The farmers are holding the camp-out to flag genuine agrarian reform to the new admin.

After all, I guess in the coming weeks and months we'll see how seriously the new administration will take not only farmers' but all the other various sectors' long-laid demands. Meanwhile, whether or not the country's second Aquino government does, the challenge remains for the people not only to be vigilant but to not tire in seeking and working for change.

Relatedly, here's a link to an IBON feature article outlining doable challenges for Pnoy's team: First 100 days: beyond anti-corruption, real steps to reform.

Datnan, lipasan ng eleksyon: Triumph sa piketlayn

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Thu, 06 May 2010 06:15:00 +0000

(This is in solidarity with the picketing workers of Triumph International Philippines Inc., more than 100 of whom were arbitrarily dismissed more than 9 months ago. The items on the photo are part of the Maria Solidarity Collection launched by the workers -- pants, tops and bags produced at the picket line. Triumph sa piketlayn bespeaks of rays of triumph seen on the picket scene -- testaments of workers' collective strength -- despite constant harassment by management and the seeming remoteness that management will ever heed workers' demands.)

Dito, kamanggagawa, sa sulok na ito
Maghapo't magdamag tayong sumasambit
Mga hinanaing sa sukdulang pasakit
Sa bulsa, sa pag-iisip, sa'ting mga bisig

Dulot ito ng kasakimang aayaw magpaliwanag
Dekada tayong piniga at kanilang pinakinabangan
At ganito, tinanggalan ng karapata't kabuhayan
Hinubaran ng pagkakataon sa isang iglap lamang.

Dito, kamanggagawa, sa sulok na ito
Maghapo't magdamag tayong pinagtatangkaang
Kutyain, durugin, pahinain ang loob
Subalit akala nila, welga'y tolda't poste lamang--

At diyan, kamanggagawa, sila'y nagkakamali
-- Sa di pagkilala sa lakas ng hanay natin
Nagpakabusog, nagpakabulag, nagpapasasa sa salapi,
Akala'y isang-pitik lang ang anakpawis!

Dito, kamanggagawa, sa sulok na ito
Maghapo't magdamag tayong kumakapit
Sa pag-asang makaaahon sa putik,
Sa pag-asang tagumpay ay makakamit.

Siyanga't tagumpay, di madalian,
Siyanga't tagumpay, ating pagpapagalan
Siyanga't dahil kaisa ang buong sambayanan,
Kita, kamanggagawa, ay may patutunguhan.

Dito, kamanggagawa, sa sulok na ito,
Di man agad mapaluhod ang mga salarin,
Uring api'y magtatanggol, at mananaig din --
Kasama maging tulad nilang bumubuwag sa hanay natin!

Siyanga, kamanggagawa, sa sulok na ito,
na hitik sa palatandaan ng katuwira't prinsipyo
Ang mahina'y lalakas, ang dinahas ay babangon!
Mga kamanggagawa'y ibayo pang susulong!

Risa Hontiveros may not look like--but sounds like--Jovito Palparan

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Wed, 28 Apr 2010 04:37:00 +0000

Until now, I cherish friendships even with colleagues back in our college days with whom I may not-- or may no longer-- share the same political beliefs. Always at the back of my mind, I hold on to trusting that after all, we all want what is best for the future generations. Despite physical and other communication barriers, I also trust that as we have all grown older and continue to grow older, ang ibayong namumuo sa mga magkakaibigan na iba't iba ang paniniwala at pananaw ay respeto at pagtanaw sa mga maaaring pagkaisahan para mapuntirya ang mga bagay na mas kailangang pagtuunan ng pansin at kung kailangan ay baguhin.

Di ko maiwasang malungkot hanggang magngalit sa mga naririnig kong namumutawi kay Akbayan leader Risa Hontiveros laluna ngayong panahong malapit na ang eleksyon. Nabalitaan ko kasi ang red-baiting na ginagawa niya na ang huli kong naringgan nito'y si Jovito Palparan kaharap si Satur Ocampo sa isang election-related TV program. Batid kong ilan sa mga kaibigan ko ay closely associated or at least supportive of her. Pasintabi na lang sa ikuquote kong sulatin sa ibaba, pakiramdam ko lang talaga ay hindi dapat palampasin nang ganun na lang ang pag-aasta niyang 'pro-peace' at 'pro-human rights' samantalang katunog na katunog niya sina Palparan, Norberto Gonzales at iba pang masusugid na red-baiters at the same time ay mga pasimuno ng human rights violations.

Habang ang gara ng pagpapakilala sa kanya sa political ads ni Kris, ng yellow ribbon camp at lahat, tingin ko mahalaga talagang mangalabit sa pinakamaraming tao na pwedeng makalabit at i-expose ang 'ill-logic' ni Hontiveros. Salamat sa isinulat na ito ni Arnold Padilla:

Red-baiting: ang maruming laban ni Risa Hontiveros

with 7 comments

Ano ang maganda sa laban ni Risa? (photo by rcmanila on Photobucket)

Hindi naman daw red-baiting ang ginagawa ni Risa Hontiveros ng Akbayan/Liberal Party (LP) sa senatorial candidates na sina Satur Ocampo at Liza Maza ng Makabayan. “Nowhere in my press statement did I call them communist,” ani Hontiveros.

Ano exactly ang sinabi ni Hontiveros? Nasa ibaba ang portion ng isang direct quote sa kanyang press statement:

“Actually, the links between the left-wing candidates in the NP slate and the Communist Party is something that nobody really questions.”

Ano exactly ang links na tinutukoy ni Hontiveros? Muli, direct quote sa kanyang press statement:

“It doesn’t help that Satur Ocampo and Lisa Maza keep on pussy-footing on ideological roots and organizational links.”

Wala naman daw nagdududa sa links nina Ocampo at Maza sa CPP. At huwag na raw magkakaila sina Ocampo at Maza sa ideological at organizational links na ito.

Hindi ito red-baiting?

Sa kanyang depensa sa batikos na magkatambal sila ni Gen. Jovito Palparan sa red-baiting, iginiit ni Hontiveros na: “It is actually their refusal to condemn the atrocities and abuses of the CPP-NPA that indirectly helps human rights violators like Palparan to commit further abuses.”

Sa ilohika ni Hontiveros, kasalanan (kahit pa indirectly) nina Ocampo at Maza kung bakit patuloy na pinapatay, dinudukot, at tinutoryur ng Arroyo administration at ng armed forces nito ang mga aktibista. Kung kukundenahin lang nina Ocampo at Maza ang “atrocities and abuses” ng CPP-NPA, matitigil na ang state-sponsored human rights violations?

Ganito mangatwiran ang mga doble-karang oportunista. Mapanganib ang mga taong ganito.

Karapatan s’yempre ni Hontiveros at ng Akbayan na batikusin ang ipinagpapalagay nilang atrocities at abuses ng CPP-NPA. Pero ibang usapin ang red-baiting.

Tandaang hindi ito ang unang pagkakataon na nag-red-baiting ang Akbayan.

Noong January 2005, sa internationally circulated statement ng Bangkok-based na Focus on the Global South kunsaan executive director si Walden Bello ng Akbayan, sinabi nitong: “Being part of a bigger global movement for social justice, we have interacted with, worked with, or even supported groups that are associated or working closely with the CPP such as Ibon Foundation, Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP), Cordillera People’s Alliance (CPA), International League of People’s Struggles (ILPS), KMU (May 1st Movement), Asian Student Association (ASA), and Migrante. We now appeal to the sense of decency of individuals in these and other groups and urge them to denounce these actions and apply moral suasion on Sison and other leaders of the CPP and NPA to refrain from the threat and use of force and assassination.”

Mahigit isang libo na ang biniktima ng extrajudicial killings sa ilalim ng Oplan Bantay Laya

Kagaganap pa lamang noon ng Hacienda Luisita massacre nang ilabas nina Bello ang kanilang statement. Ginatungan nito ang propaganda ng militar na mga komunista daw ang nasa likod ng welga sa Hacienda Luisita. Sa dokumentong Knowing the Enemy, na lumabas sa publiko pagkalipas ng ilang buwan, tinukoy ng AFP na communist fronts daw ang mga organisasyong binanggit nina Bello.

Sa mga dokumento ng Oplan Bantay Laya (OBL), ang mga “sectoral front organizations” ng CPP-NPA ang target ng neutralization ng AFP. Ito ang kwento ng extrajudicial killings ng mga aktibista sa bansa.

Ang mga doble-karang oportunista ay nagpapanggap na progresibo. Sa isang banda, ipinagyayabang na sila ay human rights at peace advocates.

“How can I be a supporter of a human rights violator, when I filed a case for the disqualification of his (Palparan) party-list? When I authored a lot of resolutions investigating incidents of human rights violations? When I have bills penalizing torture, enforced disappearance, and strengthening the Commission on Human Rights?” tanong ni Hontiveros.

Isang bagay ang mag-file ng maraming bills at resolutions tungkol sa human rights. Ibang bagay ang mag-red-baiting. Ibang bagay ang ginagatungan at inuulit-ulit ang black propaganda ng AFP laban kina Ocampo, Maza, kanilang mga kasamahan at grupo.

Hindi maikakaila ni Hontiveros at ng Akbayan na ang kanilang red-baiting ay ginagamit ng Arroyo administration upang pagtakpan ang napakasahol nitong human rights record.

Noong 2008, nang lumabas ang report ni Prof. Philip Alston, ang Special Rapporteur on Extrajudicial, Summary, or Arbitrary Execution ng United Nations (UN), binira ng Malacañang ang integrity ng report. Pinagbintangan nito si Prof. Alston na pinapaboran ang CPP-NPA-NDF. Ang ebidensya ng administrasyong Arroyo? Ang mga naunang pahayag nina Bello at Etta Rosales ng Akbayan.

Sa official statement ni Ambassador Erlinda F. Basilio, Permanent Representative to the UN and other international organizations ng bansa, sinabi nitong:

“Prof. Alston’s partiality, selectivity and double standard are fully demonstrated in End Note no. 46 of Prof. Alston’s report. This concerns two leftist government critics – Prof. Walden Bello and Ms. Etta Rosales, whose freedom of expression and right to life were threatened, not by pro-government groups, but by Prof. Alston’s favored group (i.e. the CPP-NPA-NDF). Mr. Bello and Ms. Rosales are leaders of the party-list group Akbayan.”

Bakit hindi si Noynoy ang hamunin ni Hontiveros na i-denounce ang Hacienda Luisita massacre at SDO?

Ang tinutukoy ni Basilio ay ang pahayag noong December 2004 nina Bello at Rosales tungkol sa pagkakabilang nila sa diumano’y NPA hit list. Muli, isang bagay na kundenahin ang ipinagpapalagay nilang hit list (na actually ay diagram ng mga counter-revolutionary groups at kanilang international links, downloadable ito sa CPP website; tingnan ang page 8 ng Ang Bayan, December 7, 2004 issue). Ibang bagay ang malisyosong “umapela” sa mga ligal na organisasyon at institusyong gaya ng KMU, KMP, IBON, CPA, at iba pa dahil sila ay “associated” o “working closely” sa CPP-NPA. Ito ay red-baiting.

Balikan natin ang statement ni Hontiveros. Sabi nito, “She said that the PTC (permit to campaign), the NPA’s human rights violations, and allegations of corruption committed by Villar are valid electoral and political issues that all candidates, regardless of party affiliations, should address”.

Kung valid electoral at political issues ang PTC at NPA, bakit kina Ocampo at Maza lamang ito ibinabato ni Hontiveros? Bakit sina Ocampo at Maza lamang ang kailangang mag-denounce sa CPP-NPA na para bang sila ang kumukumpas sa mga gawain ng CPP-NPA?

Hindi ba’t para sa isang nagsasabing s’ya ay human rights at peace advocate, mas valid na electoral at political issue, in relation to the CPP-NPA, ang peace talks sa halip na denunciation nina Ocampo at Maza?

Kung naghahanap ng valid electoral at political issues si Hontiveros, bakit hindi n’ya hamunin si Noynoy Aquino na i-denounce ang Hacienda Luisita massacre at ang stock distribution option (SDO), na lehitimong human rights issues? Hindi ba’t mas may value ang denunciation ni Noynoy sa Hacienda Luisita massacre at SDO dahil siya at kanyang pamilya ang kumukumpas sa Luisita?

Bakit hindi ang peace talks, Oplan Bantay Laya, o Hacienda Luisita ang gustong pag-usapan ni Hontiveros? Dahil red-baiting ang totoong adyenda nila ng Akbayan.

Mga tala sa paglikha ng awit

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Wed, 21 Apr 2010 04:40:00 +0000

Di ako pantas sa paglikha ng kanta. May hilig lang, at minsa'y nakakatyambang lumikha ng nagugustuhan naman ng nakakapakinig. Gusto kong isiping nagugustuhan iyon di lang dahil sa tono nya o ritmo kundi dahil sa kanyang mensahe. Sa gayon, nagkakaroon ng saysay at sana'y silbi ang awit.

May nalalapit na summer art camp ang isang grupong pangkultura na lubos kong hinahangaan. Gusto ko sanang ibahagi sa kanila ang mga talang ito sakali lang na makakaambag sa mga sanggunian nila sa pagturo sa paglikha ng kahit maikling awit.

Pero magiging tungkol saan ang pagbabahaging ito? Naghalungkat ako ng mga sanggunian at nasugaga ang 37 steps sa paglikha ng kanta sa "Songwriting for Beginners" sa Guitar Noise. Meron ding isang one-stop songwriting website (Blogging Muses - The #1 Songwriting Blog) ay natagpuan agad sa isang serye (Songwriting for Beginners) na halos lahat ay naroon na -- "Your First Song", "'Just enough' music theory", "Making your song stand out", "How to write your song lyrics", kahit nga "What to do when you suck at singing"... pero para sa limitadong panahon at pagkakataon, hindi ko reyalistikong masasaklaw itong lahat -- bukod sa, para rin siguro sa isang art camp na may komprehensibong content, tama ngang mag-stick sa 'basics' ika nga ng isang Ate na kabilang sa mga maglulunsad nito. Kaya magkukwento na lang ako kung papaano karaniwang sumusulpot sa aking karanasan ang isang kanta...

Saan nga ba nag-uumpisa ang paggawa ng kanta? Tono muna o lyrics? Hindi yata kahit isa sa dalawa, kundi sa inspirasyon nag-uumpisa ang isang kanta. Kumbaga, makakaisip ka ng tono dahil merong mood na nangingibabaw. May susulpot ring lyrics dahil sa nangingibabaw na mood na iyon -- o pangyayari, o tao o bagay na pwedeng biglaan o di kaya'y lagi't lagi na lamang matingkad sa karanasan natin. Gutom? Pagtitiis sa hirap ng buhay? Matinding crush? Bigong pag-ibig? Trapik? Matinding init ng panahon? Makukulit at kagiliw-giliw na mga bata? Grabeng pagmamahal? Masungit na kapitbahay? Tatag ng dyipning Pinoy? Anu-ano pa? Walang katapusang listahan!

Walang katapusang listahan, kaya dapat daw ay lagi mong isulat ang bawat ideya na pumasok sa isip mo. Kahit daw sa dyaryo o palad o tisyu. Ang mahalaga, maisulat mo kaagad bago iyon tangayin ng hangin.

Noong 2007 may matalik na kaibigan akong ikinulong ng mga militar dahil sa mga paninindigan nya sa buhay. Sa lungkot sa sinapit niya't sobrang pangungulila na rin sa kanya, naisulat ko ito sa scratch paper: "Walang hanggan ba ang lupit ng panahon/ Ngayo'y di ka mayakap o mapatahan/ At kahit na kita'y magkalapit/ Matinik na pader ang sa ati'y nagwawalay..."

Papaano pinalalamnan ang isang kanta? Sige lang. Mula sa nangingibabaw na mood o paksa, ibulong sa sarili, isulat ang mga naiisip. Hayaan lang na dumaloy ang mga ideya. (Gayunman, kung sinasadya mong likhain ang isang awit, makakatulong rin kung meron kang pagkakataong manaliksik para rito.)

Unti-unti, may mangingibabaw na mga linya. Gusto mo bang ipambukas iyon, ipang-chorus o ipang-ending? Karaniwang mga bahagi ng awit ang berso (naglalaman ng mga ideyang pumapalibot sa pangunahing mensahe ng awit), koro (naglalaman ng pinakamensahe) , bridge (karaniwang naglalaman ng pang-udyok, panawagan, o pagbibigay-diin sa koro) at ending (affirmation ng mensahe).

Di ko hahayaang di masilayan ang iyong ngiti ang linyang nangibabaw sa isip ko nang maumpisahan ang kinukwento kong kanta. Nakita kong bagay iyon sa dulo ng koro at dulo mismo nung awit.

Sa pagmumuni-muni mo, anong ritmo ang namumuo? Tumatakbo ba nang mabilis? Sumasabay sa hampas ng hangin sa mga sanga't dahon? Nakakapasayaw? Nakikipaghuntahan, nakikipag-usap o nakikipagdebate? Nag-iisip nang hinahon o humihiyaw?
Salik rin sa ritmo ng awit ang bilang ng pantig (syllable) sa iyong mga linya. Karaniwan ang mga kantang halos pantay ang pantig sa loob ng isang berso. Halimbawa ang Leron leron sinta na may anim na pantig bawat linya. Meron din namang mga berso na di man pantay ang bilang ng pantig ay tugma naman ang bigkas ng mga salita sa tyempo, halimbawa ang Narda, sa tyempong 4/4:

Tila ibon kung lumipad
Sumabay sa hangin
Akoy napatingin
Sa dalagang nababalot ng hiwaga...

Papaano matutukoy ang tipa? Nang mag-umpisang maging pamilyar sa mga nota at tipa, bilang bata nagkaroon ako ng asosasyon sa major notes bilang positibo at minor notes bilang pang-malungkot o pang-nagrereklamo. Yun nga pala'y may ganoon talagang pangkalahatang pagtanaw at obserbasyon na 'happy' ang major notes at 'sad' ang minor notes.

Maaaring maging masaya o malungkot ang buu-buong awit, pwede rin namang magkaroon ng mga kumbinasyon depende sa nilalaman ng kanta. Pansinin halimbawa ang klasikong "Bayan Ko" (tula ni Jose Corazon de Jesus, isina-musika ni Constancio de Guzman, pinopularisa ni Freddie Aguilar at kilalang awit ng patriotismo) na nag-uumpisa sa minor chord (halimbawa Am sa "Ang bayan kong Pilipinas...") pero sa bahaging koro [Ibon mang may layang lumipad...] ay lumilipat sa major (A). May obserbasyon ding ang notang F ay nagpapahiwatig ng pag-asa o pag-mithi, at sa G bilang tumutukoy o nagpapahayag -- halimbawa sa "Aking adhika, makita kang sakdal laya..."

Pero kahit na may asosasyon sa mga nota at moods, maaari pa ring magbagu-bago ang ipinahihiwatig ng mga ito depende sa areglo, tyempo at letra ng awit. Halimbawa, bukod sa lungkot pwede ring magpahiwatig ng paglaban ang minor notes; bukod sa saya pwede ring magpahiwatig ng tatag at determinasyon ang major notes...

Ano pa ang mga dagdag na paalala hinggil sa pagbuo ng kanta? Karaniwan daw ay 3-4 minuto ang isang awit na nahuhuli ang attention o listening span ng mga nakikinig.
Wika rin ng mga sulatin, makakatulong gawing agaw-pansin ang umpisa't dulo ng awit, samantalang ang laman at tulay ang magdudugtong sa dalawa.

Sa 37 tips na nilista sa Guitar Noise matingkad ang sumusunod na paalala (Tila maaaring gawing bahagi ng workshop ito -- ipapaliwanag sa mga participant ang bawat punto at pagbigyan sila ng halimbawa):

magsulat tungkol sa kahit ano, kahit kailan, kahit saan
huwag magpalimita sa inaakala nating 'karaniwan' sa kanta (berso, ritmo, anyo)
sikaping sabihin sa mas maikli pero kauna-unawang paraan ang mensahe
iwasang gumamit ng 'cliche' (ang ginamit nilang halimbawa ay 'stairway to heaven')
gawing aktibo ang mga linya (gaya ba ng "tumalikod siya't di na lumingon pa" imbes na "nagdamdam siya nang husto"? ano'ng tingin ninyo?)
ang pagiging bukas sa kritisismo at pagiging mapanuri sa likha ng iba ay makakatulong sa pagpapaunlad ng kakayahan sa paglikha ng kanta
kung may sangguniang kopya nitong 37 tips, anong mga mahalagang punto pa ang hindi nasasaklaw sa mga nabanggit na pagsusuma sa mga naunang punto rito?

Bilang pagsasara, susubukan kong isalin ang bahagi ng maikling artikulong "Songwriting for Beginners: Your First Song". Palagay ko, para sa workshop sa paglikha ng maikling jingle, pwede nang pang-kick-off ito! --

Here’s an easy way to start …

If you’re a guitarist

Try different strumming patterns with a C and G chord or any two chords you’re comfortable with.
Then add some nonsense words or look around the room and just say what you see.
Celebrate, you’ve got your first song!!!!

If you don’t play an instrument

Tap out a beat on your leg.
Make up some words as you tap out that beat.
Celebrate, you’ve got your first song!!!!!

Like any thing, the more your practice and learn about the art, the better your songs will get. My first songs had two chords. Later I had three chord songs, then four … Any time I feel that I’m not progressing, I look for inspiration, (i.e. take a class, play music with friends, get a book or listen to another musician).

Have fun!!!!

Heto'ng salin:

"Heto'ng madaling paraan para mag-umpisa --

Kung gitarista ka,

Subukan ang iba't ibang paraan ng pag-strum gamit ang C at G o anumang 2 tipa na komportable ka.
Magdagdag ng kahit anong salitang maisip o tumingin sa paligid at sabihin lang kung ano ang nakikita mo.
Magdiwang, may kauna-unahang awit ka na!

Kung di ka naman tumutugtog ng instrumento,

Pumadyak o gumawa ng kumpas gamit ang iyong paa.
Sabayan ng mga salita ang ginagawa mong kumpas
Magdiwdang, may kauna-unahang awit ka na!

Gaya ng lahat ng bagay, ang mas madalas mong pag-ensayo at pag-aral sa sining na ito ay hahantong sa mas mahuhusay na mga kanta. May dalawang chords ang una kong mga awit. Tapos nagkaroon ako ng awit na may tatlong chords, tapos apat... Kapag pakiramdam ko'y di ako umuunlad, naghahanp ako ng inspirasyon (kumukuha ng klase, tumutugtog ng musika kasabay ang mga kaibigan, nagbabasa ng libro o nakikinig sa iba pang musikero).

Mag-enjoy!"

This summer challenges me

noreply@blogger.com (dreamworkertoo) — Tue, 13 Apr 2010 23:25:00 +0000

This summer challenges me, and I hope to be able to respond. It's our sixth month at work to where we commute via trike, jeep, train, a short walk along a street and climb up four floors. In face of the fatigue, am considering it as the daily exercise this body needs as it scrambles to energize for the sake of a dear little angel growing inside.

Dear little angel indeed. Feeding it with more fruits, veggies and other natural whathavewe's is a challenge, too. This time I am more wont to vomit and succumb to nausea compared to when I was on the way with Kuya Professor Actual Factual (says he still loves Thomas the tank engine but at his age he's also grown to love other characters and ways such as exploring and inventing and sleuthing). It's actually a wonder that suddenly I despise the smell of coffee (which I used to not to be able to live without) and am unenthusiastic about sweets and stuff oily and salty. But I'm still on the verge of discovering what I can take in, and have, I guess, fairly succeeded so far: yoghurt, constant warm water, a stock of fresh bananas combined with cubes of apple or ripe mango or melon, boiled saba, lettuce leaves, plain wheat bread, plain crackers, sunflower nuts, pritong galunggong, a variety of washed daing, clear soups sans onion and garlic overdose. Looking forward to steamed greens and veggies, a few bites of lean meat and beans... pag-iisipan ko pa sa kung anong anyo...

We saw our dear little angel for the first time on ultrasound last Saturday and just seeing the heartbeat made our affection and anticipation go full blast. What a gift to mark that day -- our 8th religious wedding anniversary. One morning with Tatay and Kuya Professor Actual Factual beside me, I said that this infanticipation is a lot different from the first one because aside from the physical and constant demands of work, we're quite preoccupied looking after Kuya, too.

Sweet Kuya Professor Actual Factual. Kuya's been quite a blessing himself though. Ever since he found out that Nanay is conceiving, he's been extra caring, always asking where along Nanay's tummy his little sibling is and patting it, constantly concerned if Nanay's sleeping position is fine and if I'm eating the right food. He'd also constantly remind Tatay not to get Nanay stressed, and abides by Nanay's words a bit more promptly nowadays compared to before, careful not to get Nanay stressed himself :)

Learning to take one step at a time. (What timing, a dear friend's recent blog entry themed "learning to be still" -- pareho kaming may pinag-aaralang pagrenda sa sarili ngayon -- sa bahagi ko nga lang, ay pagrenda mula slowness papuntang produktibidad, he he. :)). On my part the influx of physical changes (sensitivity in terms of smell and taste, a constant feeling of fatigue and nausea, heartburn, constipation, constant urination) really made me slow these days. Though this is the kind of slow which I fully understand and allow, this summer I am challenged and inspired (by sadness, some people's madness, misery, the people's struggle, family and friends old and new, our workmates here and there, Tatay, Kuya Professor Actual Factual, and this dear little angel -- at sana talaga maiparating ko ito sa mga paraang kaya at posible mula sa sulok na ito...) to maintain a reasonable, anyhow useful pace. So help me. :)