Któż normalny nie lubi poczytać o domenach. A pooglądać i posłuchać? Ostatnio do tego typu przyjemności możemy zaliczyć polskie videocasty poruszające naszą ulubioną dziedzinę biznesu.
Pierwszy taką formą przekazu zaskoczył wszystkich… NASK. Fakt, że w 40 milionowym kraju, przy tylu osobach interesujących się tematem, instytucja, która z założenia kojarzy się z przygaszonym temperamentem do podejmowania jakichkolwiek decyzji wyszła z taką inicjatywą… daje do myślenia.

Materiały prezentowane na nask.tv nie są skierowane do każdego. O ile dr Andrzej Bartosiewicz ? szef działu domen ? stara się w przystępny sposób przekazać poruszane kwestie, ich stricte techniczny charakter zapewne wystraszy wielu amatorów domainingu. Wiedza, którą możesz wynieść po obejrzeniu programu jest jak najbardziej cenna, jednak spokojnie możesz funkcjonować bez niej. Tylko dla koneserów ? chciałoby się rzec.

Kolejnym vcastem o domenach jest prowadzony przez Bartosza Kitę odomenach.tv. Tutaj forma jest bardziej lekka, przystępna. Dostajemy streszczenie wybranych informacji z branży z poprzedniego tygodnia z krótkim komentarzem autora.  Na stronie pod video znajdują się linki do źródeł, także w razie potrzeby możemy zgłębić dane zagadnienie. Z odcinka na odcinek jest coraz lepiej. W najnowszym pada moje nazwisko, także nie pozostaje mi nic innego, jak tylko gorąco zachęcić do obejrzenia.

A jak wygląda zagraniczny rynek. Przyznam się, że nie jestem w temacie. Jeden z bodajże najbardziej znanych vcastów prowadzi Patrick Ruddell ze strony Chef Patrick. W większości odcinków towarzyszy mu modelka w koszulce sponsora. Bardzo fajny pomysł. Może któryś z polskich rejestratorów pomyślałbym o podobnym sposobie reklamowania swoich usług? NetArt ze swoim kapitałem zakładowym 125 mln zł do koszulek mógłby dorzucać seksowne panie gratis. Aż chciałoby się kręcić… Dosłownie mielibyśmy wysyp rodzimych produkcji.

Mamy jeszcze domainvestors.tv. Oprócz kilku podstawowych lekcji nt. domainingu znajdziemy również wywiady z interesującymi osobami, niekoniecznie z branży. W pamięci została mi rozmowa, którą autor Morgan Linton przeprowadził z Johnem Chow . John jest człowiekiem, który z powodzeniem mógłby zarabiać na życie grając schwartz charaktery w filmach akcji klasy B, ale postanowił zostać blogerem.

Obecnie na pisaniu (a i sprzedaży swoich produktów) zarabia 40 000 dolarów miesięcznie. Zajrzałem na jego blog i znalazłem tam dość stary wpis, bo pochodzący z 2006 roku, ale informacje w nim zawarte zrobiły na mnie wrażenie. Nigdy nie interesowałem się tym tematem, ale jak widać na google adsense można zarobić konkretne pieniądze. Oto lista 5 osób, które wyciągały najwięcej z tego typu działalności:

1. Markus Frind: PlentyOfFish.com ? 300,000 $/m-c
2. Kevin Rose: Digg.com ? 250,000 $/m-c
3. Jeremy Schoemaker ? 140,000 $/m-c
4. Jason Calacanis: Weblogs, Inc. ? 120,000 $/m-c
5. David Miles Jr. & Kato Leonard ? 100,000 $/m-c

Podsumowanie

Mam nadzieję, że krótkie filmy video dotyczące domainingu będą coraz częstszym zjawiskiem. Mamy w końcu 2010 rok, a produkcji jak na lekarstwo.

Ciekawym pomysłem byłoby przeprowadzanie wywiadów ze znanymi w branży. Czy to formie pojedynczej/jednorazowej wymiany zdań, czy też cyklicznych dyskusji o bieżących wydarzeniach. Pole do popisu przed “nadawcami” jest duże.

Analizując dotychczasowe posunięcia, własne możliwości oraz cele, które chciałbym osiągnąć doszedłem do pewnym wniosków. Niektóre z nich nie są jakieś szczególnie odkrywcze (wręcz znane od zarania dziejów), a inne mogą kłócić się z filozofią osoby zajmującej się i identyfikującej z domainingiem.

Portfolio

Po pierwsze pokaż co masz na sprzedaż. Niby oczywista oczywistość, ale często o tym zapominamy, a klient w skrajnych przypadkach zmuszony jest szukać kontaktu do nas przez who is ? o ile wie o takiej możliwości. Dlatego coraz przychylniej patrzę na tradycyjne portfolio. I nie mówię bynajmniej o linku do naszych domen na jakiejś giełdzie, tylko starym (oldschoolowym), poczciwym podejściu do tematu vide kopalniadomen.pl, domdomen.pl.

Moim zdaniem uruchomienie takiegoż ma same plusy. Wszystkie nasze ?towary? prezentujemy w jednym miejscu. Poprzez kategorie, tagi możemy zasugerować klientowi wybór, którego wcześniej nie brał pod uwagę. Odpowiednie wykonanie (oprawa graficzna) oraz elastyczność pozwalająca na umieszczanie tekstów spod znaku marketingu uświadamiającego o korzyściach płynących z posiadania własnego, dobrego adresu mogą przynieść nieoczekiwanie wyniki.

Dlatego sam mam zamiar wrzucić swoje niedobitki pod jeden adres i spróbować szczęścia na tym polu. O ile mam już pewną koncepcję jak to wszystko ma wyglądać, to wciąż waham się nad wyborem odpowiedniej domeny. A zadanie to, wbrew pozorom, jest arcyważne. Mówi wszystko potencjalnemu kupcowi o nas samych i poziomie wystawionych adresów.

Na dzień dzisiejszy rozważam trzy możliwości:

• stworzenie subdomeny w dotlab.pl. Jeżeli nie jesteś tak fajny i nie masz własnego bloga – ta opcja odpada. Zakładając, że w bliżej nieokreślonej przyszłości pojawiające się wpisy będą cieszyły się dużą oglądalnością i popularnością, istnieje duże prawdopodobieństwo, że blask chwały spłynie na prezentowane tu adresy.
• własna nazwa. Coś abstrakcyjnego, jednowyrazowego (starczy już tych kopalń, lasów, jarmarków, kołchozów domen) ale jednak nawiązującego do branży. Już mam coś zaklepane, ale niech na razie pozostanie to tajemnicą.
• wykorzystanie domeny z własnym nazwiskiem (pyszka.pl/domeny)

WebDeveloping

Kluczową kwestią pozostaje ilość domen wchodzących w skład mojego portfolio. Bardzo chciałbym zejść w tym roku do poziomu max. 20 sztuk (w co szczerze wątpię) i z premedytacją (ale i ciężkim sercem) wycinam swoje zasoby. Takie coś naprawdę uczy pokory.

Część domen zamierzam trzymać wyłącznie jako lokatę, a część zagospodarować. I w tym miejscu dochodzimy do bardzo istotnej kwestii ? webdeveloping. Zabijcie mnie, ale napiszę, że to taki wyższy stopień ewolucyjny domeniarza. Więcej zabawy, więcej emocji, więcej pracy, więcej satysfakcji, więcej pieniążków (dla kogoś kto nie posiada domainkillerów), więcej perspektyw, a i ryzyka. Zatem jak widzimy ? jest dla czego poświęcić swój czas i energię.

Pamiętając, że nie od razu Rzym zbudowano myślę o małych projektach, często postawionych na WordPressie. W szczegóły nie będę się wdawał ? więcej informacji ukaże się we wpisie, który to przygotowuję od pewnego czasu. Czy z tych przedsięwzięć wykluje się coś interesującego? Tego nie wiem, ale mam taką nadzieję. Biorąc pod uwagę swoje zdolności (wszystko zrobię sam), głupio by było nie spróbować sił na tym polu. Także, jeżeli posiadasz drogi czytelniku trochę oleju w głowie, zamiast wydawać kolejne pieniądze na dyskusyjnej jakości domeny pomyśl o alternatywnej drodze rozwoju swojego biznesu.

Aukcje

Kolejnym moim postanowieniem jest przeproszenie się z giełdami domen. Nigdy nie uczestniczyłem aktywnie w ich życiu, a wiele swoich domen ?puściłem wolno? bez dania im szansy na obronienie się. Być może trochę dziwne podejście zważywszy, że niemała ich część miała pozakładane opcje.

Wspominając o giełdach mam na myśli aftermarket i ppd, a w szczególności aukcje last minute. Na allegro nic nie wystawiam i nie wystawię. Nie mam zamiaru babrać się w tym gównie. Dla zasady. Chociaż najłatwiej tam o idealnego klienta dla niechcianych domen ? takiego intelektualnego zombi.

Podsumowanie

I to by było na tyle. Uważam, że dzięki zmianom, które zamierzam wprowadzić złapię finansowy oddech – naiwnie zakładając, że te całe serwisy nie dostarczą mi zadyszki

2010 rok nie zapowiada nic, co mogłoby w znaczący sposób wpłynąć na zmianę zachowań wśród kupców adresów internetowych. Skupienie się na zagospodarowywaniu domen, nawet w nieprofesjonalny sposób, ale z głową, jest najlepszym, a i często jedynym, środkiem na nadanie adresowi realnej wartości.

Redukcja liczby posiadanych adresów da większą elastyczność w kreowaniu nowych, namacalnych wizji (stron).

Aukcje last minute pozwolą uratować część środków, które poniosłem na zarejestrowanie i utrzymywanie niektórych domen. Często niestety mogą okazać się to nieduże kwoty, ale grosz do grosza, a będzie pół trzosa

Niedawno skończyło się drugie spotkanie ludzi polskiego domainingu (tych z zagranicy można uznać za błąd statystyczny) zorganizowane przez Daniela Dryzka w Warszawie. Jako, że moja skromna osoba nie zaszczyciła swoją obecnością konferencji, bardziej niż na przebiegu samego spotkania postanowiłem skupić się wynikach aukcji przeprowadzonej pierwszego dnia jej trwania , tj. w piątek 25.09.

Na to jakie domeny trafiły na licytację wpływ miało kilka czynników. Cena, za którą właściciel był skłonny wystawić swoją perełkę, głosowanie użytkowników DI.PL, którzy spełnili rolę sita, przez które przepuszczono wszystkie propozycje oraz ostateczne zdanie Daniela. W wyniku tych zabiegów wybrano 60 domen. Część osób odetchnęła z ulgą, inni wciąż bili się z myślami czy dobrze postąpili wystawiając (bądź nie) swój adres, a niektórzy przez długi czas wpatrywali się w monitor z otwartą buzią i nie dowierzali, ze ich 8 cud świata nie został doceniony przez resztę. Ale tak było do feralnego piątku. Ten dzień sprowadził większość na ziemię. Niektórych sprzedających wręcz z impetem.

O wynikach aukcji jednak za chwilę. Teraz chciałbym poruszyć sprawę wyceny domen przygotowanej specjalnie na tę okazję. Jak powszechnie wiadomo każdy domeniarz ma swoje know-how – jedyne, słuszne i niepodważalne. Dlatego trudno było dojść do porozumienia w tej kwestii pomiędzy właścicielami, a organizatorami. Na szczęście naciski Daniela, aby wystawiać adresy od symbolicznej złotówki lub jak najmniejszej (rozsądnej) ceny startowej (chociaż i tu zdarzały się wypadki przy pracy) były jak najbardziej słuszne. Nie trudno sobie wyobrazić co by się stało, gdyby dać wystawiającym wolną rękę w kształtowaniu cen. Zgromadzonym na sali zafundowano by film grozy w postaci mało ciekawego bloku reklamowego z przewijającymi się gdzieś w tle nazwami domen, a aukcjoner mógłby w tym czasie wyskoczyć do lasu i dla zabicia czasu wystrugać sobie nowy młotek. Na szczęście ten scenariusz nie wszedł w życie. Chociaż z drugiej strony wiele domen zostałoby “uratowanych”

Impreza zamknęła się z łączną kwotą sprzedaży prawie 320 000 pln. Nowego nabywcę znalazła ponad połowa domen. Średnia kwota uzyskana za każdą z nich to 9380 pln (bez rekordowych lekarze.pl byłoby gorzej – niecałe 5 600 pln). Także niby nie ma za bardzo nad czym płakać. Tylko dlaczego -podobno-  jakieś pięć osób odpowiada za sfinalizowanie około 70% wszystkich transakcji?

Patrząc na to wszystko można dojść do wniosku, że większość osób przyjeżdża na takie konferencje wyłącznie po to, aby posłuchać i porozmawiać sobie o swojej ulubionej gałęzi biznesu. To jest zrozumiałe. Sam bym tak zrobił. Użeranie się z własnym portfolio kosztuję mnie już wystarczająco wiele… nerwów również. Jednak odnoszę wrażenie, że mogło być lepiej. Zwłaszcza, że ten sport na pewnym poziomie już nie jest dla wszystkich. Mimo to, w prawie 40 milionowym kraju, w dobie aukcji na żywo przez Internet, wciąż ze świecą szukać poważnych graczy. Jedno jest pewne. Na kolejne MD trudno będzie namówić właścicieli ciekawych portfolio do wystawienia swoich domen z niską ceną minimalną (a nie daj Boże od 1zł). Jeżeli Daniel nie zmieni zdania co do polityki cenowej, co jest bardzo prawdopodobne mając na uwadze atrakcyjność aukcji, a domeniarze pozostaną nieugięci możemy spodziewać się w w przyszłym roku wysypu domen, tzw. drugiego gatunku.

Daniel Dryzek - organizator imprezy.

Sama aukcja obfitowała w wiele niespodzianek. Czasami aż przecierałem oczy ze zdumienia widząc wylicytowane kwoty. Niektóre wnioski nasuwają się same:

• Nikt  nie lubi domen .eu.
• Dwa znaki w portfolio nie znaczą, że jesteś bogaty.
• .com? Nie, dziękuję.
• Sprzedać coś za 100 000 pln w tym kraju, to tak jak przeprowadzić transakcję za milion $ na rynku globalnym. Porównywalna skala trudności.

Poniżej część domen, pogrupowane w dwie kategorie o jakże jasno brzmiących nazwach, które zwróciły moją uwagę.

1. Najwięksi przegrani

• edukacja.eu

Moim zdaniem największe rozczarowanie. 700 pln za tak świetny adres. Kupujący zrobił złoty interes. Może przypomnę, że ta sama nazwa w domenie .tv 2 lata temu została sprzedana Agorze za 1 500 pln.

• doradztwopodatkowe.eu

Sto polskich złotych. Taka ciekawostka.

• rzecznik.pl

1 800 pln. Tuż przed MeetDomainers właścicielowi oferowano 8 000 pln.

• dom.eu

Piękna, mocna domena, a nikt nie chciał wyłożyć marnych 20 000 pln. Osobiście rozważyłbym oddanie nerki.

2. Największe zaskoczenie

• michal.pl

W życiu nie zainwestowałbym złamanego grosza w imienną domenę. Nawet ta kwota sprzedaży (5 200 pln) tego nie zmieni.

• spawarki.pl & frezarki.pl

Odpowiednio 13 000 pln i 10 000 pln na rynku D2D. Jestem pod wrażeniem, że ktoś, i to w takim miejscu, to kupił.

• turkey.pl

Pewnie dostała się na licytację z myślą o zagranicznych gościach. Sprzedana za 3 000 pln. Jeszcze śmieszniej się ją wymawia, niż pisze. Wręcz stworzona do reklamy radiowej.

• kredyty.com

Sprzedaż nie zakończyła się sukcesem, ale nawet ja nie chwyciłem żartu z tą ceną startową.

Pełna lista domen z MD09 poniżej. Na różowo zaznaczone pozycje, które znalazły nowego, i często bardzo szczęśliwego, nabywcę.

O ile piękniejsze byłoby życie, gdyby tabelka była pokolorowana na różowo poczynając od góry. Niestety prawa rynku ujawniają się również w tym biznesie Poniżej nagranie z przebiegu licytacji.

Samo spotkanie, z tego co można wyczytać na wielu stronach oraz przeglądając relację osób w nim uczestniczących było bardzo udane. Zarówno pod względem merytorycznym, jak i organizacyjnym. Zaproszenie osób z zewnątrz, chociażby takich jak Grzegorz Marczak z antyweb.pl było świetnym posunięciem. Wielu utwierdziło to w przekonaniu, że domaining to tak na prawdę fajna sprawa i nie ogranicza się wyłącznie do chamskiej spekulacji.  W polski światek poszło przesłanie, że jest to dziedzina warta uwagi. Duże słowa uznania dla Daniela, że poświęcił swój czas i energię na to wszystko. Mam nadzieję, że w przyszłym roku również stanie na wysokości zadania

Cieszy również, że podczas trwania konferencji padła dość wysoka kwota za domenę lekarze.pl. 135 000 pln nie jest małą sumą i myślę, że powinna ona usatysfakcjonować byłego właściciela. Szkoda tylko, że takie pieniążki był w stanie wyłożyć jedynie wspomniany na początku błąd statystyczny.

Warto również napomknąć o zawiązaniu Polskiego Stowarzyszenia Właścicieli Domen. Jest jednak za wcześnie, aby coś szerzej napisać na ten temat.

Frederick Schiwek (z prawej). Nowy właściciel lekarze.pl

Na koniec lista stron, na których możesz poczytać o spotkaniu MeetDomainers.

• gospodarka.gazeta.pl
• antyweb.pl
• strefadomeny.pl – relacja Leszka Sekowskiego
• strefadomeny.pl – relacja Michała Plebana
• strefadomeny.pl – relacja Bartka Usydusa
• aznews.pl
• danieldryzek.pl
• interaktywnie.com
• Strona MeetDomainers

Dla miłośników obrazów ruchomych. Krótkie wywiady z prelegentami.

Najlepsze na koniec. Dla Niej przeniosłem wszystkie domeny do Sedo.

Szwedzi dotychczas kojarzyli się z dość liberalnym podejściem do wielu aspektów życia publicznego.  Dlatego trochę dziwi informacja, że tamtejsze władze jako pierwsze chcą wprowadzić monitoring rejestracji domen, które zawierają w swojej nazwie wyraz ‘bank’.

Z jednej strony można zrozumieć motywy kierujące ustawodawcami. Troska o bezpieczeństwo klientów tych instytucji oraz utrudnienie życia naciągaczom tworzących fałszywe strony banków. Mam jednak wrażenie, że jest to droga po najmniejszej linii oporu. Radykalne rozwiązania (mimo wszystko można użyć tu takiego określenia) zwykle nie są najlepiej przemyślane. Mogą być również na tyle niebezpieczne, że będą stanowić precedens, który otworzy furtkę dla innych, podobnych inicjatyw. Komuś nie spodoba się, że każdy może zarejestrować domenę z wyrazem ‘telewizja’? Ukręca łeb całemu przedsięwzięciu. Ludzie pokroju Łukaszenki już zacierają ręce  Brzmi niedorzecznie? A jaką masz pewność, że taki scenariusz może się nie ziścić?

Jako pierwszy niebezpieczeństwo w nowym pomyśle dostrzegł szwedzki rejestrator domen Binero. Zaczął zbierać podpisy przeciwko planowanemu rozporządzeniu. Ostatnio zyskał potężnego sprzymierzeńca w postaci… piratów. Pirate Bay stał się najważniejszym orędownikiem w tej słusznej sprawie.

Nie pozostaje nam nic innego jak tylko czekać na rozwój wydarzeń. Jeżeli okaże się, że siła głosu sprzeciwu będzie niewystarczająca i plany wejdą w życie, to trochę smutna będzie świadomość, że szwedzka blondynka chcąc zarejestrować domenę banknasienia.se będzie zdana na łaskę lub niełaskę jakiegoś urzędnika. Ludzie! Nie róbcie tego szwedzkim blondynkom!

Jak to działa? Wchodzimy na stronę zlokalizowaną pod tym adresem. Wpisujemy interesujące nas wyrażenie i czekamy na wyniki, które pojawią się w tabelach. Pierwsza z nich zawiera dane z Urzędu Patentowego (takie jak nr zgłoszenia, status, data zgłoszenia), druga natomiast prezentuje zarejestrowane domeny .pt, .com.pt (odpowiednik naszych .pl, .com.pl) wraz z datą ich utworzenia. Co ciekawe, w wynikach znajdziemy również nazwy adresów składające się z poszukiwanego przez nas ciągu znaków. Przykładowo dla słowa domains będą to min. następujące domeny (obok domains .pt/.com.pt) – buydomains.pt, 101domains.pt, itd.

Trzeba przyznać, że opisywane narzędzie wzbudza pozytywne odczucia. Tak się tylko zastanawiam kto chętniej będzie z niego korzystał. Statystyczny Carlos, który i tak go nie zrozumie, cybersquatter, któremu wszystko jedno, czy nadgorliwy adwokacina chcący wykazać się przed swoim klientem. Jak myślicie? Fakt faktem, że jednak może ono przyczynić się do cofnięcia niejednej osoby przed wejściem na grząski grunt. Z miła chęcią zobaczyłbym podobne rozwiązanie dla naszego rodzimego rynku. Tutaj niestety ciągle jesteśmy ograniczeni do korzystania wyłącznie z wciąż znanej małej grupie osób bazy danych UPRP. Chociaż i ma to swoje plusy. Wielu domeniarzy i allegrowych biznesmenów zapewne przez dłuższy czas będzie mogło spokojnie spać w ukryciu wraz ze swoimi domenami wątłej reputacji.

Nie ma jednak co płakać nad rozlanym mlekiem. Wystarczy przestrzegać 3 prostych zasad zasiadając do stołu negocjacyjnego. Wmówić je sobie, uwierzyć w nie! Aż musiałem zapisać je na blogu, żeby samemu wracać do nich w chwilach zwątpienia i nie narażać się na pisanie kolejnego artykułu w podobnym tonie.

1. Tak naprawdę nie muszę sprzedawać tej domeny.
2. Domena jest warta więcej niż przedstawiona oferta. Zawsze!
3. Nie interesują mnie twoje problemy.

Oczywiście zakładamy, że oferowane przez nas adresy nie są owocem hurtowych dążeń jakiegoś allegrowicza do miliardowych transakcji, ani nie wywołują wybuchu śmiechu u wszystkich naokoło. Wspomniane punkty są na tyle uniwersalne, że sprawdzą się w każdej sytuacji. Na pewno zmniejszą szansę na sprzedaż, ale przynajmniej wyjdziesz z twarzą. Od dzisiaj będę twardo się ich trzymał.

Skoro już mowa o negocjacjach, to nie sposób nie wspomnieć o klientach. Nie mam może wielkiego doświadczenia z nimi, domeny sprzedaję raczej bardzo okazyjnie, ale zdążyłem już co nieco zauważyć, a wiele rzeczy w ich postawie potrafiło mnie zdenerwować.

Oto niektóre typy, z którymi przyszło mi się zetknąć.

• Przyczajony tygrys, ukryty smok

Zaczyna negocjacje pisząc z prywatnego, darmowego konta. Przedstawia się jako Marysia Szara Mysia. Gdy już wszystko jest dopięte przysyła dane do faktury, na której pokazuje swoją prawdziwą twarz – jakaś spółka z o. o.

• Biedny student

Student jak student. Nie ma włożyć co do gara, ale jest wizjonerem i chce zrealizować pewien projekt. A że brakuje mu domeny zwraca się do nas. Długo się targuje, za każdym razem podkreślając ciężar swego żywota. Aż serce się kraja słuchając tych historii. W końcu dokonuje zakupu, po czym natychmiast ceduje domenę na firmę (swoją).

• Debil

Niektórzy nie potrafią zrozumieć, że “nie dla psa kiełbasa”. Nie dopuszcza do siebie myśli, że adres może kosztować ponad 100 pln. Zalewa cię wiadomościami pełnymi frustracji, jadu, wulgaryzmów. Ich poziom wzrasta wraz z wysokością ceny jaką mu podałeś. Potrafi tak zatruwać skrzynkę nawet 2 tygodnie.

• Dziwak

Kupił, ale nie odebrał. Pomimo upomnień idzie w zaparte i nie chce domeny.

• Mający dużo czasu

Mistrzowsko przeciąga negocjacje. Potrzebuje dużo czasu do namysłu. Rekordzista po 1,5 roku odpisał, że zgadza się na proponowaną cenę…

• Źle wychowany

Wiadomość od niego wygląda następująco: “ile”, “ile za xxxx.xx”. Zapomina się przedstawić i przywitać. Po podaniu ceny lub odpisaniu “dużo” przeważnie nie odzywa się.

• Złoty klient

Nie targuje się. Nie stęka. Docenia wartość kupowanego adresu. Nie istnieje.

Zapewne temat nie został jeszcze przeze mnie wyczerpany i istnieje o wiele więcej oryginalnych postaw ludzi zabiegających o nasze domeny. Jak trafię na coś ciekawego, to nie omieszkam o tym wspomnieć.

Tekst inspirowany wpisami na poprawki.com

20 marca o godzinie 14:33 zarejestrowana została pięćdziesięciotysięczna domena w serwisie Dropped.pl. Z tej okazji wszyscy użytkownicy serwisu mają powód do świętowania ? z okazji rejestracji pięćdziesięciotysięcznej domeny Dropped.pl rozdaje 1000 domen za darmo.

Promocja startuje 23 marca o godzinie 17:00. Począwszy od tej godziny, pierwszy tysiąc zamówionych domen .pl będzie zarejestrowanych za darmo. Szczegóły promocji znajdują się na stronie: Dropped.pl/50000domen.htm

Na początku miesiąca na jednym z hakerskich for pojawiła się lista zawierające adresy email oraz hasła części klientów NameDrive. Gdy cała sprawa wyszła na jaw, firma podjęła odpowiednie kroki i zresetowała kody dostępu do konta wszystkim swoim użytkownikom. Wg. jej informacji na światło dzienne przedostało się około 1% poufnych danych.

Dobrze, że szybko zareagowano, ale… Dlaczego w ogóle doszło do całego incydentu? Dlaczego hasła nie były zakodowane?  Czy podjęto zdecydowane kroki mające na celu wyeliminowanie luki w systemie zabezpieczeń ? Czy mój email znalazł się na nieszczęsnej liście? Dlaczego dopiero dzień po odkryciu wycieku poinformowano o tym mailowo klientów? Pytań jak widać nasuwa się wiele, a odpowiedzi można tylko się domyślać.

Nieproszony gość oprócz  dostępu do poufnych informacji, takich jak nasze dane osobowe, historia wypłat, email wykorzystywany do logowania się na PayPal, mógł również narobić nam trochę bałaganu w postaci wykasowania wszystkich domen, itp. Jako, że ogromna część internautów używa tego samego hasła do autoryzowania wielu innych usług, raczej nie trudno o równie nieprzyjemne scenariusze (ot, chociażby “wyczyszczenie” przytoczonego już paypalowskiego konta). O dużym pechu mogą mówić Ci, którzy pozostają offline przez najbliższych klika dni. Kopie listy z ND zapewne krążą gdzieś po Sieci i nie zabraknie amatorów chętnych do włamu na czyjeś podwórko. Oczywiście furtka z napisem NameDrive jest już zamknięta, ale kilka pozostałych – PayPal, konto pocztowe – pozostaje nadal potencjalnie otwartych.

NameDrive może się pocieszyć tym, że nie tylko jemu zdarzyła się wpadka. Największy rejestrator domen na świecie – GoDaddy – w styczniu tego roku również miał problemy z bezpieczeństwem. Ktoś uzyskał dostęp do tysiąca kont jego klientów.

Pod koniec stycznia w Hollywood spotkali się przedstawiciele różnych gałęzi biznesu, aby podyskutować o domenach internetowych. Pomimo dość wysokiej ceny za możliwość wzięcia udziału w kilkudniowej konferencji ? około 1000 dolarów ? nie brakowało chętnych. Efekt końcowy? 600 uczestników. Świadczy to o niczym innym, jak o dużym zainteresowaniu bliskim nam tematem.

Dla gości przygotowano bogaty program dyskusji, poruszający szerokie spektrum problemów. O wartość merytoryczną zadbało 49 prelegentów, w tym gość specjalny, człowiek legenda, Steve Wozniak ? współzałożyciel Apple.

Impreza zaczęła się od tzw. boot camp’u, który wprowadzał osoby nie mające dużego obeznania w meandry domenobiznesu. Całość została na tyle ciekawie poprowadzona, że zebrała wyrazy uznania również od osób, które zjadły na domenach zęby.

Jeden z paneli dyskusyjnych w trakcie Boot Camp. ? DNJournal

Następnego dnia rozpoczął się właściwy program DOMAINfest. Jeff Kupietzky ? prezes Oversee.net (organizator konferencji), poruszył temat kryzysu, który to przewijał się w dyskusjach już do końca trwania imprezy. Jego zdaniem obecna sytuacja jest najgorszą jaką kiedykolwiek widział i co zabawne, pikowanie gospodarki w dół jeszcze się nie skończyło. Nie należy jednak składać broni, tylko wykorzystać całe to zamieszanie do stworzenia czegoś nowego, innowacyjnego. Z tym stwierdzeniem zgodził się Steve Wozniak. Podczas swojego wystąpienia przytoczył historię powstania firmy Apple, która również narodziła się w trakcie trwania recesji. Wykład Steva zawierał ponadto wiele ciekawostek oraz nieznanych faktów z jego kariery. Warto przytoczyć historię, w której opisuje on jak będąc jeszcze pracownikiem Hewlett Packard, pięć razy zgłaszał szefostwu pomysł stworzenia małego komputera osobistego, za każdym jednak razem zderzał się z murem obojętności. Jak zakończyła się ta historia, wszyscy doskonale wiemy.

Organizatorzy konferencji nie stronili od ciekawych pomysłów. Jednym z nich było umożliwienie uczestnikom zgromadzonych Exhibition Hall bezpośredniego kontaktu z ekspertami i wyczerpującego ich wypytania o nurtujące głowę pytania. Można ich było poznać po białych, lekarskich fartuchach, w które zostali przyodziani, aby lepiej wyróżnić się na tle tłumu.

Jedna z wielu dyskusji z ekspertami. Ci ostatni w białych fartuchach. ? DNJournal

Dużo miejsca w programie DOMAINfest zajęła również kwestia developingu domen. Na dzień dzisiejszy nie zostały jeszcze ujawnione szczegóły z przebiegu tej części konferencji, jednak gdy tylko ujrzą one na światło dzienne, postaram się o tym napisać.

Wejście na czerwonym dywanie do studia Universal. ? DNJournal

Uczestnicy konferencji nie ograniczali się wyłącznie do ciągnących się godzinami dyskusji. Zadbano także o odpowiednią rozgrywkę. Nocą gości przewieziono do studia Universal, gdzie w tamtejszym parku tematycznym oddawali się zabawie na całego. Największym zainteresowaniem cieszyły się przejażdżki rollercoasterem i zwiedzanie światów znanych z filmów Mumia oraz Park Jurajski. Specjalnie na tę okazję uruchomiono tramwaj, który woził uczestników po studiach Universalu. Gdyby ktoś zapragnął na chwilę odpocząć, mógł to zrobić w specjalnie otwartych restauracjach, barach i salonach gier. Wszystko oczywiście bez żadnych opłat!

Impreza w posiadłości Playboya trwa w najlepsze. ? DNJournal

Jeżeli myślicie, że to już koniec atrakcji, jakim zostali poddani uczestnicy, to się mylicie. Gwoździem programu była impreza w posiadłości Playboya. Nie wiadomo jednak, czy sam Hugh raczył uszczęśliwić gości swoją obecnością Po zakończonej zabawie część osób organizowała w hotelu partyjki pokera. Jak widać, domeniarze zza oceanu lubią się bawić

Spośród ciekawszych paneli dyskusyjnych warto wymienić ten z udziałem pracowników Google ? Hal’a Bailey i Matt’a Parry, którzy poruszyli kwestię otwarcia przez firmę z Mountain View własnego parkingu domen. Bailey zaprzeczył, jakoby firma chciała zdystansować się od jej dotychczasowych partnerów oraz podkreślił, że relacje z nimi są bardzo cenne i leżą w interesie właścicieli domen.

Parry i Bailey mówią o parkingu Google. ? DNJournal

Żadna porządna konferencja nie mogłaby się odbyć bez aukcji domen. Nie inaczej było w tym przypadku. Podczas aukcji ?na żywo? domen premium prowadzonych przez Monikera chyba dał znać o sobie kryzys Spośród 200 domen, tylko 62 znalazły nabywcą. Daję do 31% transakcji zakończonych sprzedażą. Trochę słaby wynik, a i ogólna kwota sprzedaży nie powala na kolana ? 665 000 dolarów. W wielu przypadkach nawet nie próbowano licytować, pomimo że właściciel domeny, co chwila obniżał jej cenę. Przykładowo adres weblog.com, posiadający 700 000 odwiedzin miesięcznie, najpierw został wystawiony na sprzedaż za pół miliona dolarów, później cena została obniżona do 200 000 $, jednak nadal nikt nie okazał zainteresowania.

Wśród domen premium, które nie znalazły nowego nabywcy warto odnotować zimbabwe.com (cena startowa -100 000$), monalisa.com, sleep.com (widełki cenowe zawierały przedział od 1 000 000 do 5 000 000 dolarów), screensavers.com, publishing.com oraz jet.com ? w tym ostatnim przypadku nikt nie chciał wyłożyć 200 000$.

Uczestników trzeba było mocno namawiać do licytowania. ? DNJournal

Obok licytacji nazw premium sprzedawano również ?zwykłe? domeny. Tutaj ceny były niższe, ale i jakość oferowanych produktów gorsza. Niemniej w tym segmencie większa część transakcji została sfinalizowana. Na uwagę zasługują eat.net (15 000$), bikes.net (7 000$) oraz kilka domen .travel.

Nie wiem czy sobie przypominacie, ale nie tak dawno temu pisałem o domenach .me, które trafią na aukcję podczas DOMAINfest. Spośród pięciu zgłoszonych, trzy znalazły nowego nabywcę.

Na koniec przedstawiam dwie tabele zawierające pełną listę sprzedanych domen.

Poniżej wyniki licytacji “zwykłych” nazw.

Przeglądając powyższe zestawienia można wyciągnąć różne wnioski, ale jeden sam ciśnie się na usta. Pojęcie nazwa premium mocno się zdewaluowało.

Swoją przygodę z Super Bowl rozpoczął już w 2005 roku. Od początku miał problemy ze stacjami telewizyjnymi, które po kolei odmawiały wyemitowania jego spotów uważając je za zbyt frywolne. Rekord ustanowił klip Spot On, który dziesięciokrotnie został odrzucony przez stację FOX. 

Na tegoroczną rozgrywkę, która odbędzie się już jutro, GoDaddy przygotował dwa klipy. O tym, który zostanie wyemitowany, zadecydowało głosowanie na stronie rejestratora. Jego wyniki poznamy w niedzielę podczas emisji bloku reklamowego. W obu filmach tradycyjnie już występuje gwiazda Indy Racing League i zarazem “dziewczyna tatuśka” - Danica Patrick. Pierwszy z klipów nawiązuję do skandalu dopingowego, który wstrząsnął amerykańską ligą baseballa. W drugim natomiast zobaczymy Danicę pod prysznicem z inną kobietą. Po zakończonych finałach, w Sieci ukażą się oba spoty w rozszerzonej, pozbawionej cenzury wersji.

Powstaje pytanie czy nakłady na tak drogę formę reklamy zwrócą się chociaż w części? W przypadku GoDaddy odpowiedź brzmi tak. W 2005 roku dysponował on 16% udziałem w rynku. Obecnie liczba ta wzrosła do 46%. Po wyemitowanym podczas Super Bowl spocie, w którym Danicka zagrała z… bobrem, jeszcze w trakcie trwania meczu witryna rejestratora odnotowała 1,5 miliona unikalnych wizyt.

Uwagę przykuwa forma i treść prezentowanych materiałów reklamowych. GoDaddy kreśli w nich swój wizerunek jako firmy bardzo rozrywkowej Oczywiście wszystko to jest przemyślaną strategią marketingową, co nie zmienia faktu, że dobrze im to wszystko wychodzi. Duży wkład w kreowanie takiego postrzegania firmy wnosi również jej założyciel i szef Bob Parsons. Jest to postać bardzo oryginalna. Służył w Wietnamie, po czym został odznaczony Krzyżem Waleczności i Purpurowym Sercem. Nie stroni od kontrowersyjnych politycznych wypowiedzi. Na konferencję potrafi wjechać swoim chopperem, po czym zabrać głos. Zamiłowanie do tego rodzaju maszyn dzieli z Paulem Teutul Seniorem, znanym min. polskim widzom z emitowanego na Discovery Channel programu Amerykański Chopper. Paul zagrał również w jednej z reklamówek GoDaddy.

Poniżej przedstawiam dwie reklamy, który rejestrator przygotował na ten rok. Pierwsza zatytułowana jest Baseball, druga Shower.

Przy okazji obejrzyjcie kilka reklam z lat poprzednich.

W ostatnim spocie wystąpił wspomniany już wcześniej Paul Teutul Sr. Swoją drogą. Chciałoby się pracować w takim dziale marketingu