به تغییر و تغییرات اقلیم خوش آمدید! برای استفاده ی بهتر شما از سایت برخی دسته های مطالب کلیدی را اینجا معرفی کرده ام. یکی از بهترین روش ها برای پیدا کردن مطلب مورد نظر استفاده از امکان جستجوی سایت است که در سمت چپ همین صفحه قابل دسترسی است.

- مطالب علمی دریاچه ی ارومیه اینجا است! (Lake Urmia)

- مطالب علمی و پژوهشی پیرامون تغییر اقلیم

برای آگاهی از آخرین مقالات مرتبط با تغییر اقلیم که روی سایت معرفی شده اند، به بخش مطالب علمی سر بزنید. این بخش به طور عمده مقالات مجلات معتبر بین المللی را در حوزه ی تغییر اقلیم معرفی می کند.

کنفرانس ها را اینجا (Conferences) معرفی کرده ام.

بخش معرفی کتاب اینجا است.

- داده ها و نقشه های مرتبط با تغییر اقلیم

تمام داده ها، آمار و نمودارهای سایت از اینجا (Data, Statistics and Graphs) بخش قابل دسترسی است. 

داده های مختلفی در مورد گرم شدن زمین و تغییر اقلیم اینجا (Temperature and AGW) است و اینجا.

در مورد افزایش دما و رکوردهای دمایی اینجا (Temperature Records) می توانید بیشتر مطالعه کنید.

نقشه های مختلف را اینجا (Maps) مشاهده کنید.

این هم از گزارش ها که اینجا (Reports) هستند و اینجا (and more Reports).

محتوای چندرسانه ای سایت مثل فایل های صوتی و تصویری هم اینجا (Multimedia) است.

- خبرهای اقلیمی و مطالب ایران

برای مطالعه ی مطالب مرتبط با ایران، شامل مقالات، اخبار و گزارش ها به بخش ایران (Iran) سری بزنید. 

برای کسب اطلاع از خبرها و مقالات مرتبط با گرم شدن زمین و پیامدهای آن می توانید به این صفحه مراجعه کنید.

بخش خبرهای روزانه ی سایت اینجا (News) است.

- انتشار گازهای گلخانه ای

مطالب مرتبط با انتشار گازهای گلخانه ای و پاکسازی آن ها اینجا (GHGs) و اینجا است.

پیرامون خود دی اکسید کربن مطالبی را می توانید اینجا (CO2) مطالعه کنید.

داده های انتشار اینجا (Emission Data).

سازگاری اینج (Adaptation).

و باز هم کمی بحث های کربنی اینجا (Carbon) است.

- تغییر اقلیم و اثراتش در حوزه های مختلف بوم شناختی، زیست شناختی و جغرافی

مطالب مربوط به جنگل ها اینجا (Forests) است و اینجا.

مطالب مربوط به ماهی ها اینجا (Fishes) است و اینجا.

مطالب مربوط به مناطق قطبی و یخ ها اینجا (Polar and Ice) است و اینجا. به طور ویژه روی یخ ها اینجا.

در مورد اقیانوس ها اینجا (Ocean).

ابرها هم اینجا (Clouds). 

اینجا (Snow) در مورد نشستن ذرات غبار روی پوشش های برفی نوشته ام.

بالا آمدن سطح آب دریاها اینجا (Sea Level Rise) است.

مطالب خشکسالی هم که اینجا (Droughts) و اینجا.

و بیشتر روی پیامدهای تغییر اقلیم اینجا (Other Impacts). 

- تغییر اقلیم، آب و کشاورزی

برای مطالب آب اینجا (Water).

 برای مطالب کشاورزی، اینجا (Agriculture) مراجعه کنید.

- تغییر اقلیم و بلایای طبیعی

سیلاب ها اینجا (Floods).

شرایط حاد آب و هوایی اینجا (Extreme Events) و کمی هم اینجا.

موج های گرمایی اینجا (Heat Waves) و اینجا.

- تغییر اقلیم و توسعه اقتصادی و اجتماعی

امنیت آب اینجا (Water Security) است.

انرژی ها نو اینجا (New Energies).

اینجا (Food Security) در مورد امنیت غذایی.

امنیت و اقلیم اینجا (Human Security) است.

جنگ و اقلیم اینجا (Conflict).

انتقادات

همانطور که می دانید به برخی مبانی علمی تغییرات اقلیمی انتقاداتی وارد است که نمونه اش را می توانید اینجا مطالعه کنید.

سیاست اقلیمی

و در نهایت این هم بخش مذاکرات اقلیمی (Climate Talks) و بحث های سیاسی مرتبط با اقلیم که اینجا و اینجا است.

برای دیدن تگ های سایت می توانید اینجا بروید. 

بالاخره بعد از مدت ها چهره ی دریاچه ی ارومیه از پشت ابرهایی که برای چند هفته روی دریاچه را پوشانده بودند، بیرون آمد و دیدن چهره ی دریاچه خبر خوشی با خود به همراه نداشت. بر اساس یک محاسبه ی ساده، مساحت دریاچه بین ژانویه سال 2009 و ژانویه 2013 حدود سی درصد کاهش داشته است. مقایسه ی شرایط دریاچه در سال های مورد نظر در تصویر ماهواره ای زیر قابل مشاهده است.

 در تصویر دوم مقایسه ی شرایط ژانویه سال 2013 با ژانویه سال 2012 قابل مشاهده است. 

اگر خاطرتون باشه پیشتر نوشته بودم که نیمه ی اول پاییز یکی از خشک ترین دوره های فصلی دریاچه است چرا که بعد از یک دوره ی بدون بارش، ارتفاع و گستره ی سطح آب به کمترین مقدار خودش میرسه. تصویر زیر نشان دهنده ی شرایط فعلی دریاچه است.

مجموعه مطالب دریاچه ارومیه

دو تصویر دیگه.

تصویر اول مقایسه ی مساحت دریاچه رو بین نیمه ی آبان 1389 و نیمه ی آبان 1391 را نمایش میده و در تصویر دوم دو نکته ی قابل توجه درباره شرایط جدید دریاچه وجود داره.

اول اینکه در بخش شمالی دریاچه دو خشکی جدید پدیدار شده. دور دو جزیره ی جدید یک دایره کشیدم که مشخص باشه.

 دومین نکته ی قابل کاهش قابل توجه ارتفاع سطح آب در بخش مرکزی دریاچه است. همونطور که مشاهده می کنید پیشرفت خشکی و عقب نشینی مرزهای دریاچه در این بخش به شکل قابل توجهی از سایر بخش ها متمایز هست به طوری که به نظر اگر در آینده ی نزدیک بارندگی کافی نداشته باشیم ممکنه دریاچه به دو قسمت تقسیم بشه.

 برای دیدن تصویر در ابعاد بزرگتر روی آن کلیک کنید.

تغییر اقلیم می تواند سلامت جوامع انسانی را از دو مسیر متاثر کند. نخست، رخدادهایی مثل موج های گرمایی یا سیل ها می توانند به صورت مستقیم بر سلامت انسان ها اثر بگذارند و دوم آنکه تغییر اقلیم می تواند به صورت غیرمستقیم مثلا از طریق کاهش محصولات کشاورزی روی سلامت انسان ها اثر بگذارد.

بر اساس مقاله ای که در سال جاری در PNAS منتشر شده است، بررسی تغییرات اقلیمی و رویدادهای اجتماعی در چند صدسال گذشته نشان می دهد که در حالی که جوامع انسانی قادر به سازگاری با تغییرات کوتاه مدت بوده اند و به جز در شرایط بسیار حاد توانسته اند با تغییرات کوتاه مدت کنار بیایند در حالی که در دوره های میان مدت و بلندمدت تغییرات اقلیمی اثرات نامطلوب متعددی از جمله بروز جنگ، افزایش فقر، گسترش بیماری ها و قحطی را به جای گذاشته است.

جدول زیر نتایج کلی مقاله را نشان می دهد:

Source: http://www.pnas.org/content/109/13/4730/T3.expansion.html

McMichael, A. J. (2012). "Insights from past millennia into climatic impacts on human health and survival." Proceedings of the National Academy of Sciences 109(13): 4730-4737.

Climate change poses threats to human health, safety, and survival via weather extremes and climatic impacts on food yields, fresh water, infectious diseases, conflict, and displacement. Paradoxically, these risks to health are neither widely nor fully recognized. Historical experiences of diverse societies experiencing climatic changes, spanning multicentury to single-year duration, provide insights into population health vulnerability—even though most climatic changes were considerably less than those anticipated this century and beyond. Historical experience indicates the following. (i) Long-term climate changes have often destabilized civilizations, typically via food shortages, consequent hunger, disease, and unrest. (ii) Medium-term climatic adversity has frequently caused similar health, social, and sometimes political consequences. (iii) Infectious disease epidemics have often occurred in association with briefer episodes of temperature shifts, food shortages, impoverishment, and social disruption. (iv) Societies have often learnt to cope (despite hardship for some groups) with recurring shorter-term (decadal to multiyear) regional climatic cycles (e.g., El Niño Southern Oscillation)—except when extreme phases occur. (v) The drought–famine–starvation nexus has been the main, recurring, serious threat to health. Warming this century is not only likely to greatly exceed the Holocene's natural multidecadal temperature fluctuations but to occur faster. Along with greater climatic variability, models project an increased geographic range and severity of droughts. Modern societies, although larger, better resourced, and more interconnected than past societies, are less flexible, more infrastructure-dependent, densely populated, and hence are vulnerable. Adverse historical climate-related health experiences underscore the case for abating human-induced climate change.

 برای دوستانی که به مباحث مربوط عدم پذیرش تغییر اقلیم از سوی مردم عادی و تضاد بین توافق علمی و اجتماعی علاقمند هستند مطالعه ی زیر را توصیه می کنم.

 این مطالعه نشان می دهد که وجود توافق علمی در بین جوامع دانشگاهی و پژوهشی ضرورتا تامین کننده توافق اجتماعی نیست. مثلا در حالی که دانشمندان و مردم هر دو بر این باورند که استعمال سیگار منجر به بروز سرطان ریه می شود اما در مورد بحث گرم شدن جهانی چنین شرایطی وجود ندارد و در حالی که توافق قابل توجهی میان دانشمندان وجود دارد اما مردم عادی نه در این سطح موضوع را باور دارند و نه از توافق میان دانشمندان باخبرند.

بر اساس نتایج این مطالعه برجسته کردن توافق علمی باعث افزایش توافق اجتماعی می شود.

Lewandowsky, S., G. E. Gignac, et al. (2012). "The pivotal role of perceived scientific consensus in acceptance of science." Nature Clim. Change advance online publication.

Although most experts agree that CO2 emissions are causing anthropogenic global warming (AGW), public concern has been declining. One reason for this decline is the ‘manufacture of doubt’ by political and vested interests, which often challenge the existence of the scientific consensus. The role of perceived consensus in shaping public opinion is therefore of considerable interest: in particular, it is unknown whether consensus determines people’s beliefs causally. It is also unclear whether perception of consensus can override people’s ‘worldviews’, which are known to foster rejection of AGW. Study 1 shows that acceptance of several scientific propositions—from HIV/AIDS to AGW—is captured by a common factor that is correlated with another factor that captures perceived scientific consensus. Study 2 reveals a causal role of perceived consensus by showing that acceptance of AGW increases when consensus is highlighted. Consensus information also neutralizes the effect ff worldview.

 بر اساس مطالعه ای که اخیرا در مجله ساینس منتشر شده است افزایش دما اقیانوس ها می تواند بر نرخ رشد و ترکیب فیتوپلانکتون ها اثر گذاشته و از این طریق در چرخه های زیست-زمین-شیمیایی اختلال ایجاد کند.

در این مطالعه با استفاده از تحلیل تغییرات دما در محدوده ی 150 درجه ای از عرض جغرافیایی اینگونه نتیجه گیری شده است که در صورت وقوع تغییرات دمایی پیش بینی شده تا پایان قرن جاری و عدم وجود مکانیزم های سازگاری، تنوع زیستی پلانکتون ها به ویژه در مناطق حاره ای به میزان قابل توجهی کاهش خواهد یافت.

جزییات این مقاله به صورت زیر است:

Thomas, M. K., C. T. Kremer, et al. (2012). "A Global Pattern of Thermal Adaptation in Marine Phytoplankton." Science.

http://www.sciencemag.org/content/early/2012/10/24/science.1224836

Rising ocean temperatures will alter the productivity and composition of marine phytoplankton communities, thereby affecting global biogeochemical cycles. Predicting the effects of future ocean warming on biogeochemical cycles depends critically on understanding how existing global temperature variation affects phytoplankton. Here, we show that variation in phytoplankton temperature optima over 150 degrees of latitude is well explained by a gradient in mean ocean temperature. An eco-evolutionary model predicts a similar relationship, suggesting that this pattern is the result of evolutionary adaptation. Using mechanistic species distribution models, we find that rising temperatures this century will cause poleward shifts in species' thermal niches and a sharp decline in tropical phytoplankton diversity in the absence of an evolutionary response.
 

مطالعات مختلف نشان داده اند که برای جانوران خونسرد که قادر به تنظیم دمای بدن از طریق متابولیسم نیستند، تغییر دمای محیط به منزله ی تغییر سرعت رشد است. بر اساس مطالعه ای که جزییات آن را در انتهای این مطلب درج کرده ام، برای برخی از این گونه جانوران افزایش دما به معنای کوتاه شدن دوره ی بلوغ و برای گروهی دیگر باعث کاهش سرعت و در نتیجه دیرتر بالغ شدن است.

نویسندگان مقاله با اشاره به این ارتباط بیان می کنند که این گونه ها نه تنها در اثر افزایش دما سرعت رشد بیشتری خواهند داشت که انرژی کمتری را هم در مسیر بلوغ مصرف خواهند کرد. از نتایج این مقاله می توان برای تخمین تغییرات اندازه ی بدن حیوانات به دلیل تغییر اقلیم استفاده نمود.

Zuo, W., M. E. Moses, et al. (2012). "A general model for effects of temperature on ectotherm ontogenetic growth and development." Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences 279(1734): 1840-1846.

The temperature size rule (TSR) is the tendency for ectotherms to develop faster but mature at smaller body sizes at higher temperatures. It can be explained by a simple model in which the rate of growth or biomass accumulation and the rate of development have different temperature dependence. The model accounts for both TSR and the less frequently observed reverse-TSR, predicts the fraction of energy allocated to maintenance and synthesis over the course of development, and also predicts that less total energy is expended when developing at warmer temperatures for TSR and vice versa for reverse-TSR. It has important implications for effects of climate change on ectothermic animals

اهداف کاهش انتشار که در پیمان کیوتو معین شده است انتشار ناشی از پرواز هواپیماها را در بر نمیگیرد چرا که اندازه گیری میزان انتشار این صنعت بسیار دشوار است. خصوصا اینکه داده های مرتبط با میزان سوخت مصرف شده توسط شرکت های مختلف هواپیمایی داده های محرمانه ای محسوب می شود.

در این میان یک گروه پژوهشی در نیوزلند تلاش کرده است تا این مشکل را برطرف کند. بر این منظور این تیم با استفاده از میزان سوخت گیری هواپیماها به این نتیجه رسیده اند که میزان تولید دی اکسید کربن طی هر پرواز 0.69 کیلوگرم (برای مسیرهای طولانی) و 0.82 کیلوگرم (برای مسیرهای کوتاه)  به ازای هر تن-کیلومتر است. این تخمین همچنان برای پروازهای باری نیز صورت پذیرفته است.

Oliver J.A. Howitt, Michael A. Carruthers, Inga J. Smith, Craig J. Rodger, Carbon dioxide emissions from international air freight, Atmospheric Environment, Volume 45, Issue 39, December 2011, Pages 7036-7045, ISSN 1352-2310, 10.1016/j.atmosenv.2011.09.051.
(http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1352231011010144)
Keywords: International air freight; Carbon dioxide emissions; Greenhouse gas emissions; New Zealand trade; Aeroplane passenger emissions; Aeroplane emission factors

Greenhouse gas emissions from international air transport were excluded from reduction targets under the Kyoto Protocol, partly because of difficulties with quantifying and apportioning such emissions. Although there has been a great deal of recent research into calculating emissions from aeroplane operations globally, publicly available emissions factors for air freight emissions are scarce. This paper presents a methodology to calculate the amount of fuel burnt and the resulting CO₂ emissions from New Zealand’s internationally air freighted imports and exports in 2007. This methodology could be applied to other nations and/or regions. Using data on fuel uplift, air freight and air craft movements, and assumptions on mean passenger loadings and the mass of passengers and air freight, CO₂ emissions factors of 0.82 kg CO₂ per t-km and 0.69 kg CO₂ per t-km for short-haul and long-haul journeys, respectively, were calculated. The total amount of fuel consumed for the international air transport of New Zealand’s imports and exports was calculated to be 0.21 Mt and 0.17 Mt respectively, with corresponding CO₂ emissions of 0.67 Mt and 0.53 Mt.

photo: Mike Powell via flickr.

حدود یک هفته قبل، CNN مطلبی را منتشر کرد که در آن یکی از دانشمندان ناسا از نتایج آخرین پژوهش ها پیرامون ارتباط میان تغییر اقلیم و شرایط حاد جوی خبر داد. جیمز هانسن بر این باور است که دیگر نیازی نیست وقتی از ارتباط میان تغییر اقلیم و رخدادهایی مثل موج های گرمایی و خشکسالی های شدید سخن می گوییم به این نکته اشاره کنیم که نمی شود میان رخدادهای منفرد و تغییر اقلیم ارتباط برقرار کرد. به عقیده ی وی به جز افزایش دمای اخیر در سطح کره ی زمین دیگر نمی توان دلیل خوبی برای وقوع این شرایط حاد ارائه کرد. 

بر اساس مقاله ای که توسط جیمز و دو نفر از همکارانش در Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده است، بررسی داده های مربوط به شش دهه ی گذشته موید افزایش قابل توجه وقوع تابستان های بسیار گرم است. به عنوان مثال در مقایسه با دهه های 1951 تا 1980 که  تابستان های داغ تنها 2 دهم درصد از سطح کره ی زمین را می پوشاند، این مساحت در حال حاضر به حدود ده درصد رسیده است.

خلاصه ی مقاله و مشخصات آن به صورت زیر است:

Hansen, J., M. Sato and R. Ruedy (2012), 'Perception of climate change', Proceedings of the National Academy of Sciences.

“Climate dice,” describing the chance of unusually warm or cool seasons, have become more and more “loaded” in the past 30 y, coincident with rapid global warming. The distribution of seasonal mean temperature anomalies has shifted toward higher temperatures and the range of anomalies has increased. An important change is the emergence of a category of summertime extremely hot outliers, more than three standard deviations (3σ) warmer than the climatology of the 1951–1980 base period. This hot extreme, which covered much less than 1% of Earth’s surface during the base period, now typically covers about 10% of the land area. It follows that we can state, with a high degree of confidence, that extreme anomalies such as those in Texas and Oklahoma in 2011 and Moscow in 2010 were a consequence of global warming because their likelihood in the absence of global warming was exceedingly small. We discuss practical implications of this substantial, growing, climate change.

همانطور که در تصاویر ماهواره ای زیر مربوط به 25 مرداد سال 1391 دیده می شود، جزایر نیمه ی جنوبی دریاچه ی ارومیه به دلیل خشک شدن قابل توجه این بخش در تابستان به یکدیگر متصل شده و تبدیل به یک جزیره ی بزرگ شده اند. برای مشاهده ی تصویر بزرگ تر روی عکس زیر کلیک کنید.

نکته ی قابل توجه این است که در تصاویر شاخص NDVI هم اتصال جزایر به وضوح قابل مشاهده است. برای مشاهده ی نسخه ی بزرگتر روی تصویر کلیک کنید.

این شرایط برای اولین بار در دریاچه ی ارومیه رخ داده است. تصاویر مربوط به روز مشابه در سال های 1390 و 1387 جهت مقایسه قابل مشاهده است.

 سایر مطالب مرتبط با دریاچه ی ارومیه شامل مقالات، تصاویر و داده ها را اینجا مطالعه کنید.