Diyarbakır / Lice – 9 Şehit

Bilkent Üniversitesi – Hikmet Sami Türk’e Suikast Girişimi

İstanbul / Bostancı – 1′i Şehit 2 Ölü

]]> http://www.cafekonomi.com/yalniz-ve-guzel-ulke.html/feed 0 http://www.cafekonomi.com/ilker-basbug.html http://www.cafekonomi.com/ilker-basbug.html#comments Wed, 15 Apr 2009 17:27:46 +0000 Fibonacci http://www.cafekonomi.com/?p=842

” Yakın dönemde bazı gelişmeler, dinle toplum, dinle ekonomik yapı arasında yeni bir ilişkiyi öne çıkarırken mevcut ilişkilerin de yenilenmesini sağlamıştır. Yeni kimlik ve aidiyet arayışları, ekonomik beklentiler, yaşanan büyük göç olgusu ve sosyal devlet olgusunun zayıflaması, toplumları ister istemez yeni dayanışma arayışlarına itmiştir. Bu nedenler, günümüzde de sosyal gruplaşmaların ve din ekseninde bazı cemaatleşme yapılanmasının gittikçe artmasına neden olmuştur.

Bugün bazı cemaatler öncelikle bir ekonomik güç olmaya ve daha sonrada sosyo-politik yaşamı biçimlendirmeye, dine bağlı bir tek tip yaşam tarzı olarak sosyal kimliklerini ortaya koymaya çalışmaktadırlar. İşte sorun da buradadır. Sorun, dinin ve dinî duyguların kendi amaçları için, alet ve araç olarak kullanılmasıdır. Bu gerçeği 1927′de gören Atatürk, konuya ilişkin görüşlerini Nutuk’ta şöyle ifade etmiştir:  ‘Daha önce olduğu gibi, bugün de, milletlerin bilgisizliğinden ve bağnazlığından yararlanarak bin bir türlü siyasi ve kişisel amaç ve çıkar sağlamak için, dini alet ve araç olarak kullanmak girişiminde bulunanların, içeride ve dışarıda varlığı, bizi bu konuda söz söylemekten, ne yazık ki, henüz uzak bulundurmuyor.’

Burada bir noktayı hatırlamamız gerekir; bilindiği gibi Weber , modernitenin düşünürlerinden birisidir. Ona göre modern organizasyon, özgürleşmeye dayalıdır. Sivil örgütler ise giriş ve çıkışın özgür iradeye bağlı olduğu, gönüllülük temelinde işleyen açık örgütlerdir. Dinsel cemaatler ise kapalı ve içe dönüktür. Cemaate giriş ve çıkış çok farklı dinamiklere bağlıdır. Bu koşullar altında, dinsel cemaatlerin, hele çıkar çevresinde örgütlenmişse, sivil toplum hareketi olduğunu öne sürmek çok güçtür.

Bu düşünceye rağmen, bugün de bazı din eksenli cemaatler, kendilerini demokratik alanın bir oyuncusu olarak takdim etmekte ve çeşitli nedenlerle de görünürde kendilerinin güçlü bir konuma geldiğine inanmaktadırlar. Ancak bu güç imajı ve algısı yanıltıcıdır. işte bu tip bazı cemaatler hedeflerine ulaşmada kendileri için en büyük engel olarak Türk Silahlı Kuvvetleri’ni görmektedir. Bunun için de, her fırsattan istifade ederek, destekleyicilerinin de yardımıyla Türk Silahlı Kuvvetleri aleyhine faaliyetlerde bulunmaktadırlar. Bu yapılanlara karşı, hukuk devleti kapsamında Türk Silahlı Kuvvetleri’nin tepkisiz ve etkisiz kalacağını düşünmek ise büyük yanılgıdır…”

Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ

Tüik’in açıkladığı Ocak ayı işsizlik oranı % 15.5 olarak açıklandı. Şubat ve Mart aylarında bu oran daha yukarıları görecektir. %15.5 olan işsizlik oranı 3 milyon 650 bin kişiye denk geliyor ki bu Türkiye tarihinin işsizlik rekoru demek oluyor. Açıklanan bu ürkütücü rakamın gerçek işsizlik oranını yansıtmadığı aşıkar. Sadece iş bulma ümidi kalmayanlar ile mevsimlik çalışanlar işsiz sayısına katılsa, Türkiye’de işsiz sayısı 6 milyon 334 bin kişiye, işsizlik oranı ise resmi açıklamaların neredeyse iki katına çıkmakta, %26,9‘a yükseleceği belirtiliyor. Uzun uzun yazacak vaktim malesef yok. Ama söylenecek pek fazla birşey de yok. Artık söylenecek sözlerle işsizliğin önüne geçilmeyecek bir noktaya ulaştı. İş bulamadığı için yüksek lisans yapan binlerce işsiz-öğrenci gibi benim de sınavlarım var. Ve biz  çok şükür ki öğrenci olduğumuz için bu oranın dışında tutuluyoruz! Padişahım çok yaşa!

Every image has a sound.

Advertising Agency: DM9DDB Brazil
Creative Directors: Marcelo Reis, Guilherme Jahara, Rodolfo Sampaio, Julio Andery, Sergio Valente
Copywriter: Otavio Schiavon
Art Director: Gustavo Victorino

ilber ortaylı’nın bir kaç ay önce söylediği sözleri dün akşam tekrar hatırlayıp, gökçek’e 25 yıl boyunca ankara’yı yönetme hakkını veren bu halka, melih gökçek’in ne verdiğini uzun uzun düşündüm. bir şey bulacağımı sanmıyordum ama ekrana yansıyan sonuçların, bir şeylerin karşılığında oluşması gerekiyordu. ama yüksek ironi içeren ortaylı’nın söylediklerini dün daha iyi anladım. şöyle diyordu ortaylı : “ankara halkı kendisine derhal bir heykel dikmelidir. bir adam 20 yıl boyu koca bir metropole belediye başkanı olduğuna göre, demek ki fevkalade yaratıcı, fedakar, büyük eserler veren, hatta dünya şehirciliğine örnek olacak sistemler geliştiren biridir. böyle bir belediye başkanını kutsamanız gerekir.”

gökçek’in tekrar başkan seçilmemesi için ankaralı’nın direk etkilendiği onlarca sebep varken, tekrar bu göreve getirmek nasıl açıklanır bilemiyorum. sandığa giden ankaralı, oy pusulalarında melih gökçek’e evet basmamak için; ankara’nın her geçen yıl kendi özünde uzaklaşması, her gelenin en kısa zamanda ankara’dan ayrılma isteği duymasını, çeşmeden akan suyun bile çamur içinde akmasını, su faturalarının kabarık kabarık gelmesini, doğal gaz sayaçları için bizlerden fazla fazla para almasını, ankara’yı mafyavari bir anlayış ile yönetmesini, gider ayak ( sanırım kendi de beklemiyordu seçilmeyi ) şehir içi ulaşım için seferlere başlayan özel otobüsleri, oğlunun işletme hakkına sahip olduğu şirketin alması ya da verilmesini, göz önüne alabilirlerdi. gökçek’ten nefret seviyenize göre bu listeye onlarca doğru sebep yazabilirsiniz. ama ankaralı’yı anlayamazsınız.

20 yılın sonunca, 5 yıl daha bu şehiri yönetsin diye oy veren insanlara, onca yıl ankara’ya ne verdi diye sorsanız yapacakları liste için doğru üç ya da beş sebep bulamayacaklardır. umarım 5 yıl boyunca arsalarına arsa, apartmanlarına apartman, alışveriş merkezlerine alışveriş merkezi katar. 20 yıl boyunca yaptığı gibi ankaralı’nın parasını çatır çatır yer. döktüğü 5 metre karelik asfalt için “evinin önüne asfalt döktük, hayırlı olsun” der ve o sevilen sıfatını da üstüne basar, ankaralı’da eyvallah başkan der.

Ankaralı’nın aptallık sınavını yaptığı geçen hafta sonu sandıktan %38′ lik bir oran çıktı. Yazacaklarımı  Anayasa’nın ilgili maddelerince suç teşkil edeceği için sadece sözlük’ten bir alıntı yapıyorum. 5 yıl daha bu insan tarafında yönetilmek, saçma sapan beyanatlarını okuyup, köprülerini görmek geri kalan %62 ‘ye verilecek en büyük suçtur.

Önceki akşam İspanya maçının 23′de başlayıp, 1′e doğru bitmiş olması, uyuyana kadar 2′nin olması, saatlerin 3′ten 4′e alınması, bir de üstüne sabah sandık başına gidilecek olması, bütün bunların da yarış sabahına denk gelmesi F1 startını izlemek için bahane olamazdı. Saat farkı yüzünden sabahın 9′da  sezonun ilk yarışını izlemek, motor seslerini bünyeye sindirmek biraz zor olsa da, aylardır beklemeye değen bir yarış oldu Avustralya’da. Önceki akşam Bernabau’da 80000 kişinin çıkarttığı yüksek desibelli korna seslerinin sadece kuru kalabalık olduğunu söylemek , uçan arabaların çıkarttığı korkutucu motor sesinin kulağa hoş gelen tınısı ile karşılaştırınca abartı olmayacaktır.

Geçtiğimiz sezon da aynı güzellikte bir sezon açılışı izlemiş ama sezonun geri kalanından ilk yarıştaki heyecan kadar bir heyecan alamamıştım. McLaren ve Ferrari arasında giden sezonun sonunda F1 yönetimi devrim niteliğinde kararlar alarak Formula’yı oldukça heyecanlı bir hale getirdiklerini ilk yarış sonunda söyleyebiliriz. Özellikle difüzör kararı bu sene heyecanı arttırmada önemli bir karar olmuş.

Ross Brawn’ın Honda’yı alması ile ismi Brawn GP olarak değişen F1′in çiçeği burnunda takımı adeta küllerinden yeniden doğarak adını, ilk yarışında birincilik kürsüsüne çıkan ilk takım olarak F1 tarihine yazdırdı. Özellikle Barrichello’yu Ferrari yıllarından sonra tekrar podyumda görmek bende ayrı bir sevinç oluşturdu. Ferrari’de Schumacher’in arkasında 2. pilot konumunda kalması, çoğu zaman hakkının yenilmesi bende Barrichello’ya karşı aşırı bir sempati uyandırmıştı. Sanırım F1′i bırakana kadar başka bir sürücü için bu kadar heyecanlanamam.

Bu sene F1 yayın haklarını TRT’nin alması ile bir çok kişinin kafasında soru işaretleri oluşturmuştu. İlk yarışın ardından TRT’nin fena iş çıkartmadı dersek yalan olmaz. Özellikle Serhan Acar’ın bütün yarışları yerinden anlatacak olması, ayrıca sesini özlediğimiz Okay Karacan’ın stüdyodan destek veriyor olması, F1′in seyir zevki açısından oldukça önemli.

Hafta sonu motor sesleri Malezya’dan yükselecek. Sıralama turları ve yarış saat 12.00′da koşulacak. Pazar günü 16.00 ve 18.00′de iki sınavım olduğundan sanırım tekrarını gecenin ilerleyen saatlerinde izleyeceğim. F1 sezon takvimi ile birlikte damalı bayrağın sallandığı son satıra giriyoruz. Bol heyecanlı bir F1 sezonu geçirmek ümidiyle..

Malezya Grand Prix’si    : 03-05 Nisan
Çin Grand Prix’si              :   17-19 Nisan
Bahreyn Grand Prix’si   : 24-26 Nisan
İspanya Grand Prix’si    : 08-10 Mayıs
Monaco Grand Prix’si    : 21-24 Mayıs
Türkiye Grand Prix’si : 05-07 Haziran
İngiltere Grand Prix’si   : 19-21 Haziran
Almanya Grand Prix’si  : 10-12 Temmuz
Macaristan Grand Prix’si : 24-26 Temmuz
Avrupa Grand Prix’si    : 21-23 Ağustos
Belçika Grand Prix’si    : 28-30 Ağustos
İtalya Grand Prix’si        : 11-13 Eylül
Singapur Grand Prix’si    : 25-27 Eylül
Japonya Grand Prix’si    : 02-04 Ekim
Brezilya Grand Prix’si    : 16-18 Ekim
Abu Dabi Grand Prix’si    : 30 Ekim-1 Kasım

Açılım ve yardım tartışmaları içinde, ülkenin bütün sorunlarını bir tarafa bırakarak yerel seçimlerin yapılacağı güne geldik. Liderlerin 22 Temmuz seçimlerinden bu yana usluplarında en ufak bir düzelmenin olmadıgını, meydanlarda insanlara hitap ederken zeka seviyelerinin ilkokul çocuklarının bile altına indiğini ve pazar günü seçeceğimiz bu insanların aslında ülke yönetimi için ne kadar biçilmiş kaftan!! olduklarını uzun bir zamandır izledik. Aslında toplumun büyük çoğunluğunun futbol takımı gibi siyasi parti desteklediğini göz önüne alırsak, siyasilerin ne yaptığının, ne söylediğinin çokda önemli olmadığı sonucuna varabiliriz. Halkın sadece vatandaş olduğunu, seçimlerden bir ay önce hatırlayıp bir gün sonra unutan, onları verdikleri  kömürlerle, patateslerle alabileceğini sanan -ve ne yazık ki alan- bu siyasiler ile yeni bir sandık savaşına gidiyoruz.

Hepimizin ekranlardan tanıdığı Ahmet Çakar’ın hayatında söylediği belki de en doğru söz her şeyi anlamaya yetiyor. “Bunların yüzde 80’i başka amaçlar için oraya geliyor. Ayda 3 – 4 milyar almak için 4 trilyon seçim çalışması yapmanın bir anlamı var mı? ” Türkiye’de bir grup insan için siyaset, bir şeyleri daha hızlı yapmak, kapıları duvarları daha hızlı açmak için kullandıkları bir anahtar görevi görüyor. Böyle olunca da sabahtan aksama kadar sokak sokak dolaşan seçim arabalarının, gökyüzünü kapatırca asılan bayrakların, insanları alanlara doldurmak için yapılan harcamaların hiçbir sakıncası olmuyor.

Pazar günü yapılacak olan seçimde yine 22 Temmuz benzeri bir tabloyu görecegimizden hiçbir şüphem yok. Yapılan son anketlerde bunu destekler vaziyette. Aradan geçen bir buçuk yılda ülkede hiçbir pozitif belirti olmamışken akp’nin bu kadar yüksek oyu nasıl aldığını anlamak gerçekten çok zor. Yine iş dönüp dolaşıp insanların siyasette bakış açısına geliyor. İnsanlar tuttukları siyasi parti başkanı kimi aday gösterirse, düşünmeden, tartmadan verilen oylar ve hiçbir iş yapmadan “başka amaçlar” için gelen vatanını, milletini seven insanlar. Türkiye’de siyaset çarkları bu şekilde işliyor.

Yukarıdaki tablo 1961 yılında bugüne iki seçim arasında oyların ne yönde değiştiğini gösteriyor. 73 Aralık yerel seçimlerde chp’nin dışında oylarını arttıran parti akp gözüküyor. Turgut Özal bile yerel seçimlerde oylarındaki erimeyi engelleyememiş. Pazar akşamı tablodaki  boş kutuya, küçük bir eksi oranla da olsa akp nin yerleşeceğini tartışmak anlamsız olur. Tartışılması gereken ise akp’nin bazı adaylarına rağmen nasıl bu kadar büyük bir oy oranı ile sandıktan çıkabildiğidir. Örneğin her şeye  rağmen  İ.Melih Gökçek’in tekrardan başkan çıkmasının açıklamasını yapmak Türkiye ve Dünya siyasetini baştan aşağı yazmakla eş değerdir sanırım. Daha öncede dediğim gibi pazar günü Ankara’dan sadece başkan değil Ankaralı’nın aptallık seviyeside çıkacak.

Son yazıların büyük çoğunluğunu işsizlik üzerine yazdığımın farkına bu yazıya başlarken vardım. Sanırım bu yoğunluk, hali hazırda işsizler ordusunun değerli bir ferdi olduğum içindir. Bu ordunun içinde bulunduğumdan dolayı işsizliğin ne demek olduğunu çok çok iyi biliyorum.   Her ne kadar Tüik kayıtlarında öğrenci görünmemden ötürü işsiz sınıfına girmesemde işsizliği iliklerime kadar hissediyorum. Ülkenin şu ortamında 3 milyondan fazla olan işsiz insanın ne yapaması gerektiğini sanırım kimse bilmiyor. Ne kadar acı.. İşsizler ordusunun son kaybı olan Erkan‘a yeni çalışma hayatında başarılar dileyip, işsizlik ile ilgili bir başka yazıya devam edeyim.

	Direkt İşe Başvuru	Şirket Aracılığıyla	Gazete İlanı	Online İlan	Diğer	Tanıdık Vasıtasıyla
Türkiye	%18	%15	%8	%12	%15	%32
Amerika	10	23	7	16	18	25
İtalya	15	26	7	18	18	16
Fransa	20	15	5	21	21	18
Almanya	13	18	14	26	10	19
İngiltere	11	15	9	37	12	16
33 Ülke Ortalaması	12	17	9	30	14	19

Yukarıdaki tablo Kelly Service tarafından 33 ülkede yapılan araştırma sonucunda oluşturulmuş. Sorulan soru ” Son işinizi nasıl buldunuz?”   %32′lik oran beni hiç şaşırtmadı. Aksine az bile buldum. Tanıdıkların yani “torpilin”  bu kadar etkili olduğu ülkede bu oranın %50′ye kadar yolu olduğunu düşünmek saçma olmasa gerek.  Önceleri işsizlik için tavsiye aldığım Ekonomi Türk’ten Ekonomix şöyle demişti: “ Turkiye’de ciddi bir meritokrasi olmamasi da baska bir problem. Yani insanlarin bazi pozisyonlara neyi bildiklerinden ziyade kimi bildiklerinden dolayi getirilmesi durumu. Ama bu hayatin gercegi ve dunyanin her tarafinda olan bir sey. Onemli olan ekonomide mumkun oldugunca cok sektorun rekabete acik olmasi. Bu saglandigi taktirde meritokrasi de daha onem kazanir.”

Bir başka ilginç oran ise online iş bulma portalları ile iş bulanların oranı. İK uzmanlarının her yerde bahsettikleri internet üzerinden iş bulma devri daha tam olarak başlamamış olsa gerek. Zira gazete ilanları ile oranlarsak birbirine yakın iki sonuç çıkıyor. Hem de araştırma yapılan kesim beyaz yakalı olmasına rağmen.

Son olarak hafta başında Tüik işsizlik rakamlarını açıkladı. Tarihi zirve yapan ve gelecek aylarda yükselmesi devam edecek olan işsizler ordusu sayısı 3 274 bin kişi oldu. Bu rakam yıl sonunda muhtemelen 4 milyona dayanacak hatta geçecek gözüküyor.

TARİHİ GELİBOLU YARIMADASI SANAL TURU

Ezine ilçesine bağlı Geyikli beldesinden Halil Helvacı: “27. alayda Arıburnu cephesinde 9 ay çarpıştım. Bir defasında 3 gün hiç durmadan süngü harbi yaptık. Koskoca alaydan 7 kişi kalmıştık. Sonra bize 10 er daha verdiler. Beni de çavuş yaptılar. Bir gün düşmana Arıburnu’ndaki mevziden ateş ediyoruz. Tetiği çekiyorum tüfek patlamıyor. Yanımdaki arkadaşa ‘Tüfek bozuldu galiba’ dedim. Arkadaş kontrol ettikten sonra yüzüme acı acı baktı ve ‘Senin tüfekte bir şey yok, tetiği çeken parmağın kopmuş be adam’ deyince acısını o an duydum.”

Çan ilçesi Halilağa köyünden Mustafa Aksoy: ”Seddülbahir’de başımızdaki komutan Yüzbaşı Şerafettin Bey, besmele çekip ‘Hadi aslanlarım, ananız sizi bugünler için doğurdu. Ben sizin önünüzden, siz arkamdan gelin, sakın korkup geri çekileyim demeyin, düşmana aman vermeyelim’ dedi. Düşman çok kalabalık geliyor. Zığındere tarafından çevirme yapmış, taktik icabı geri çekildik. O sırada dizlerimin altından vurulmuşum. Yanımda arkadaşlarım şehit olmuşlardı. Kanlı derenin içi yaralı dolu, katırlar ve atları da dereye indirmişler, onlar bile titriyor. Sıhhiye yok, yaralarım kendiliğinden soğudu. Destek ekip ile yeniden cepheye gittik.”

Bayramiç’in Aşağışevik Köyü’nden Mustafa Konar: ”Kocadere’de ve Arıburnu sırtlarında düşmanla göğüs göğüse çarpıştık. Sabahlara kadar ateş kesilmezdi. İstihkamların arası insan cesediyle doluydu. Arpa demeti gibi yayılıp kalıyorlardı. Ne kadar düşman öldürdüğümüzü hatırlamıyorum. O soruyu tüfeklere sormalı.”

Biga’nın Gündoğdu Köyü’nden Ali Demirel: ”Arıburnu’nda düşman mevzileri çok yakındı. Savaşırken mermi yağdırır bomba atarlardı. Dinlenme zamanında soğan, sigara atarlardı. Düşman mevzilerine yaptığımız bir süngü hücumunda aynalı tüfek ele geçirdim. Marangoz olduğum için baka baka aynısını yaptım. Her mangaya bir aynalı tüfek dağıttım. Tüfeğin namlusuna önlü arkalı ayna koydum. Siperden kafamızı çıkarmadan aynaya bakarak düşmanı görür, hareketlerini izlerdik.”

Mustafa Kemal : ” Bu memleketin toprakları üzerinde kanlarını döken kahramanlar! Burada dost bir vatanın toprağındasınız. Huzur ve sükun içinde uyuyunuz. Sizler mehmetçiklerle yan yana, koyun koyunasınız. Uzak diyarlardan evlatlarını harbe gönderen analar! Göz yaşlarınızı dindiriniz! Evlatlarınız bizim bağrımızdadır. Huzur içindedirler ve huzur içinde rahat rahat uyuyacaklardır. Onlar, bu toprakta canlarını verdikten sonra artık bizim evlatlarımız olmuşlardır.”

Kriz zamanında tüketicilerin elleri ceplerine daha bir dikkatli gider. Bu durumlarda potansiyel müşterileri kazanabilmek oldukça önemlidir. Adidas tam da kriz ortamında, krizin Adidas’ı teğet geçtiğini gösteren yeni bir indirim kampanyası düzenliyor. 7 – 22 Mart tarihleri arasında sadece Adidas Factory Outlet mağazalarında %70′e varan indirimlerle bizleri bekliyor. Aşagıdan size en yakın Factory Outlet’leri öğrenip, talan edebilirsiniz.

Ankara

*Ankara Factory Outlet (İstanbul yolu 12.km No.412/G, BP Benzin) İstasyonu içi, Ergazi/Ankara

*Ankara Çetin Emeç Factory Outlet (Ata Plaza Ceyhun Atıf Kansu Cad. B Blok No:19 Balgat/Ankara)

İstanbul

*Güneşli Factory Outlet (Evren Mah. Gülbahar Cad. No: 68 Güneşli/İst)
*Kartal Factory Outlet (Topselvi Mah. Turgutpaşa Cad. No:81 E5 üzeri Kartal/İstanbul)
*Levent Factory Outlet (Fatih Cad. (Eski Büyükdere Cad.) No:11/13 (Sanayi Mah Girişi) 4 Levent)
*Viaport Factory Outlet (Yenişehir Mah. Dedepaşa Cad. No. 2/106 Kurtköy-Pendik/İst.)

İzmir

İzmir Factory Outlet (Akçay Cad. No: 168 Gaziemir/İzmir)