BÖCEK

noreply@blogger.com (Böcek) — Thu, 22 Oct 2009 12:01:24 PDT

Tütün kokardı

bizim sevişmelerimiz,

İçimize çekerdik birbirimizi,

her nefeste,

içimizde..

Bağımlıydık sadece

ikimizde..

hepsi bu..

Sevgili 21 Ekim 23 Yaşım

noreply@blogger.com (Böcek) — Thu, 22 Oct 2009 12:02:57 PDT

Yavaş ol hoop hemşerim,nereye bir destur de!.Kime sordun da geliyorsun her 21 Ekim'de sen ya?Ben izin verdim diyelim,başın göğe mi erecek sayın küçük dağları ben yarattım sevgili 23Yaşım?..Ha yani noldu da geldin çattın bu sene de.Hem nerden biliyorsun ya her sene 21 Ekim'in doğumgünüm olduğunu?.Altı üstü,ikiden ve üçten ibaretsin ama cin olmadan adam çarpılmaz.Gel seni de öpeyim gerdanından,tamam dur asma hemen suratını.Gerçi yirmi iki daha sempatk duruyordu,sen biraz kartlaşmışsın ama madem bir yılımız beraber,her gece aynı bedende geçecek.Sev beni tamam mı?.Mutlu seneler sana.
Bu yıl da ,yine en çok hatırlanmayı isteyeceğim gün.Bir hışımla geldi geçti.Hayır yani nedir bu acelem anlamıyorum.Büyüdüm işte.Daha ne kadar büyüyeceğim ki.Büyümesem hiç..!
Hepsi bir yana da,bu sene kapalı ışıkları açtığında 'süüürrrpriiz' diye bağıran kimse(yine)yok lan. Kaldın mı popkekle bir de tek mumunla dizdize.Melun melun kahverengi gözleriyle devirecek kaşlarını.Yeni moda boyattığı çikolata kahvesi kekiyle 'beni ye' diye kendini harab edecek, popona selülit,egona kocaman bir kekin vermiş olduğu hassassiyetlik,kendi klasik doğumgünü merasimini yaşadığın egzantrik,'hay a.q bugün de rejimi bozduk' demenin verdiği vicdani rahatsızlık,bir de yine mumu üflemeden önce 'acaba bu sene hangi eski sevgilime allah belanı versin inşallah' demenin verdiği doğumgünü dilek perisiyle gökten zembille inen o mucizeviyetik şeysin huzuru ve huşusunu,sardıracak o küçücük kek. Bir ben,bir popkek bir de dilek perisi yirmi ikiye 'hhppffuuff' yapacağız.
Geçen sene büyümeye başladın ama yine kaldığınla kaldın.Ne yaptın?İş kadını oldun bir anda.Son beş ayın güzeldi.Geçen seneki ailesel badireleri bu sene atlattın.Çocuk yapamadın,kariyer yaptın.Hayalsiz kaldın bir de.İki tane dandik ev faturası için cinayet işledin,öldürdün ve hepsinin leşini çöpe attın.Şimdi olmasını istedikleri gibi bir böcek oldun.Mutlu musun..?İyi ki,ekmek veren el ısırılmaz demişler atalarım,dedelerim.Isırır mıyım hem.
Keçi,inatçı,kafasının dikine giden bu şapşal,inadına gülümsemeye devam etti bu sene de.Ne yaptım nasıl geçti bende bilmiyorum işin şakası bir yana.Hiç hatırlamıyorum.Günlük de tutmadım,bloga da bakmıyorum,şimdi hiç özet analizi yapamam ama güzeldi ya.Kötü birkaç olayın dışında güzeldi evet.
Dip not,geçen sene kendime aşık olma izni vermişim,vize pasaport işlemleri tamam da.Sınırda mülteci diye yakalanmışız sahte pasaporttan.Ne gelen var ne giden.Kaktüs oldum ama artık.Geleceksen gel yani bu sene.
Tamam hani vurduk yalnızlığın dibine de(ki şansa bak yarın bütün iş arkadaşlarımın-benimle beraber 3kişi haricinde-vardiya saatleri çat diye değişti)Sıfır aktiviteyle geçecek ya güzelim gün,ona yanarım.
Bugün benim doğum günüm,kelimeler büyüyor ağzımda.
İçimde inatla çocuk kalmaya inat eden büyük kadın çocuklaştı.Kendini sevdi ve topuklu ayakkabılarını artık koca ayağına geçirdi.Gün sonu raporundan el sallarız birlikte geçen bir yılıma daha.
İyi ki doğdum:)

Kız kardeşim

noreply@blogger.com (Böcek) — Sat, 03 Oct 2009 12:51:16 PDT

Son olacağını bildiğimiz güneşli günümüzü yaşamak için bugün dışarı çıktık kardeşimle.Bilmiyorum ama kendinden az yaş farkla kız kardeşinin olması kadar güzel birşey yok..Üniversiteyi(Eğitim fakültesi- müzik öğretmenliği) kazandıktan sonra da kutlama falan da yapamamıştık zaten.Sözüm de vardı kaç zamandır.İyi geldi bana da.Bir ara silinmiş ıslak fayans üzerinde kayıp düşeyazmam,hesabı öderken cüzdanın arasında sıkışan kredi kartıyla kasiyer de dahil,kardeşim ve benim beş dakika cebelleşmemiz ve eve dönerken birkaç kabadayının elinden film gibi bir delikanlının kurtarmasıyla tüm bunların yanı sıra dünyanın sonu geldi lafını dedirtecek; kendime 60 lirayı benim gibi cimrinin hiç düşünmeden vermesi dışında herşey süperdi. Arada kavga ediyoruz tamam.Güllük gülistanlık falan değil hiçbirşey.İlla ki küçük didişmeler olur.Hayata bakış açımız farklı her anlamda.Ama ben çok onunlayken gülerim.En çok da onun yanında ağlarım.Metal dinlerken o türkü sever,derbilerde ben galatasaraylıyımdır o fenerbahçeli.Bütün korku filmlerini beraber izlemişizdir(her filmi hatta ama nerde kan,kafa kesme,bağırsak deşmeli film varsa kendisi ona yapışır)Cmylmz esprilerini,sadece biz,her repliğine varana kadar ezberlemişizdir.Sebebi yok.Hatta tüm esprilerimize mal oldu kendileri.Recep İvedik'ten nefret ederken,sadece beraberken güleriz sebepsiz.Tatlı yapmam konusunda beni gaza getiren şahsiyet aynı zamanda gecenin üçünde domatesli makarna yapmamıza sebeiyet veren de ve boğazına düşkün ama hep ince kalmayı nasıl olduğunu anlayamadığım bir şekilde becerebilen kişi.Seviyorum onu.. Foto..

1.Yaşına Raid Sokan Böcek!

noreply@blogger.com (Böcek) — Sat, 19 Sep 2009 11:41:46 PDT

Ben varya;şapşalım harbiden tatlı ya. Sen hep doğru söylüyorsun. Blogun 1.yılını unuttum gitti. 2 Eylül'de tam bir yaşımıza girmişiz biz.
Ha ha :) Hatırlıyorum da ilk yazmaya başladığım zamanı.Allahım,böyle bir çömezlik olamaz ya.
Blogu ilk puccadan keşfetmiştim. Pucca düşünceden daha doğrusu. Sonra düzenli olarak okumaya başladım ki sağolsun ne güzel örnek olmuş bana hatun. Takip ediyordum bir ara düzenli olarak. Hatta o dönem hatırlıyorum blogu hacklenmişti. Korktum önce ama yazmanın bir kötülüğü olmaz sonuçta diyerekten salıverdim kendimi.Bir baktım yazıyorum. Onu da geçtim,ilk yazımda çemkiriklik yapmış birkaç kişi.Lan insan bir hoşgeldin der ya. Ha yani eleştirirsin de,besmele demişiz,siftah etmişiz,çamur da atılmaz ki hemen. Yok noktalaman,yok kıçın başın bik bik..Eleştir de;kolumu başımı koparma. Pilliyle yeja destek olmuş sadece. Zaten sonrası da belli oldu ya,arkadaş olduk.
İkinci yazım ramazancığım olmuş,ki zaten o yazımdan sonra tanınmaya başladım diye biliyorum. Hatırlıyorum ilk şablonum falan böyle eski püsküydü.'Cicim' olarak başladım ama blogumun adı böcekti;o nasıl birşeyse artık.Bilmiyorum daha blog alemini ya.Adımı değiştirememiştim bir ara mesela.Sonra sonra template kodlamayı falan çözdüm de,komikti ya o zamanlar!
Kelebenkle,camillayla,ottomansla(ikisi de artık yazmıyorlar bu arada) tanıştım.Prncfrn vardı bir de..Altuğ koç vardı, halen daha görüşüyoruz.Keza Prncfrn ile aynı şekilde.Geldi geçti hepsi;kimisi masumiyet müzesiydi,ankaraydı,kimisi gaydi,kimisi yalancı.Kavgalar tartışmalar,saçma sapan gereksiz diyaloglar oldu.Biri vardı,adını hatırlayamıyorum bir türlü.Ben samimi olmanın bokunu çıkarınca sevgilisi mi nişanlısı mı ne bilmiyorum,çemkirmişti üstüme. Kıçımın kenarı!
Sonra noldu anlamadım ama yazamamaya başladım,tıkandım bir dönem.Şimdilerde toparladım da yazıyorum.Eskilerden de kaç kişi kaldık dimi hehe.Biz de eskidik peh,hey gidi böcek hey.. Yerim ben böceğimi ya musmutlu yıllar olsun ona.

Kelepçeler ve modern kölelikler

noreply@blogger.com (Böcek) — Sun, 06 Sep 2009 12:55:52 PDT

Bir süredir yazmacağım birçok şeyden farklı şeyler yazacağım bugün.Bir ben anlatacağım.Beni anlatacağım yani.Okumak zorunda değilsin bunu.Kapat sayfayı dilersen.Ama ben yazacağım.

Bir eksiklik olduğunu yıllardır bildiğim halde hep öteledim.Ne olduğunu bilmiyorum ama eksik yaşıyorum.Eksik nefes alıyorum.Ciğerlerim belki sigarasızlıktan eksik nefes alıyor yada öyle olduğuna dair kandırıyor kendini.Aşkı arayan bir ruh belki de adı.Çok mu mükemmeliyetçiyim acaba yada çok mu fazla şey istiyorum her konuda,biliyorum ama bilmiyorum aslında.Halime şükretmem gereken yerde nedir bu boşa kulaç atma çabaları?Mükemmel bir işim var,param var,ailem sağlıklı,ama..
Geçmişle yaşamayı bırakmış olmaya seviniyorum ilkin.Çünkü zamanında içimde nefes alan şeytanın yaptığı herşeyin bedelini en ağır ödülüyle düne kadar ödedim.Ve 'artık daha fazlası olmaz umarım' dediğim anlarda korkuyla yaşamaya alışmıştım ki,kendimi silkeledim.Kendime kendimi getirdim ve devam ettim.Sıfır hatayla özümdeki gibi bir hayatı yaşamaya başladım bugün.Korkmadan..Hangi hatanın beni ne zaman bulacağını bilmeden,nerde,nasıl ve ne şekilde,tanrının beni cezalandıracağını bilmeden tam da şimdi yaşıyorum.Vicdan azabı çekmeden.
İsteklerim oldu.Ben olduğumu anlamaya başladığım andan itibaren hep var oldular.Herkes gibi.Manevi olanlara hep herkesten bir adım sonra ulaştım.Herşeyi geriden takip ettim.Ama benim oldular sonunda.Ben istedim ve oldular.Şimdi de bakıyorum ve soruyorum kendime.Acaba birşeyleri gerçekten,sahiden ve çok istemek kafi mi ?

Halen gerideyim.Herşeyin bir adım ötesine geçmek için çabalıyorum şimdi.Çünkü içimdeki benin yapacağı veya yapabileceği şeylerden o kadar eminim ki bazen kendi kudretimden kendim de korkuyorum.

Aklı bulug olunca yaşadığım yerden nefret etmeye başladım.Ve kendimi onyedi yaş hayallerine kaptırmaya da.Başlangıç burasıydı.Sıfırdı.Kendimi hep herkesten ve heryerden uzak bir ülkede,değişik insanların,değişik kültürlerin ve bu değişkenliğin de asla sabit kalmayacağı hayatımın sürekli statik olmaya devam edeceği bir yaşam istedim.Kalabalıkları şimdi de olduğu gibi o zaman da sevmiyordum.Her gün yeni şeyler öğrenmeliydim ben.Yeni yüzleri ve yeni hayatları kaleme almalıydım.Fotoğraflamalıydım yada.Her yeni gün yazdığım o günlüklerde yeni bir beni keşfe çıkmalıydım.Ve son satırımda'oh dünya varmış' iç çekişleriyle defterimi kapamalıydım.İçimde yaşayan o kadının her gün yeni bir yanını keşfetmeliyim.Ama şimdiki gibi yavaş yavaş değil.Bir anda olamalıydı herşey.Etrafımda binlerce insan vardı ama ben hep yalnızdım.Hiç yalnız kalmadım hem de hiç,ama öyleydim.

Olmam gereken insanı buldum onsekiz yaşımda.Ama tecavüz edilmiş ve töre gereği tecavüz eden köpek herifin biriyle evlenmeye zorlanmış hatta mecbur edilmiş kadın misali hissetmeye başladım.Yerimden kıpırdayamıyordum bir adım öteye.Tek bir adım bile atamıyordum.Yazıyordum,okuyordum sürekli,yeni olan şeyler olduğunu gördükçe sanki, inadına kalmak zorunda olduğum yerde eskimeye devam ediyordum.Yerçekiminin ortalama altmış yılda yüzünü sarkıtan hayat beni bir yıl içerisinde yaşlı,elleri ve suratı buruş buruş bir kadın haline getirmişti.Dışardan koşar adım görünen ama dizleri,azmış romaztizmaları yüzünden yürüyemeyecek hale gelen biçare zavalının biri olmuştum.Kıpırdayamadan yıllarımı geçirdim.Yine hiç yalnız kalmadım,hep insanlar var oluyordu etrafımda.Olan bir mutlaka çıkıyordu.

Benim hayatım müzik olmalıydı.Sanat olmalıydı.Trt 2 de bir yazarın kendi romanıyla ilgili bir tahlil röportajı izlerken,hayatını böyle saçmalıklarla geçirme diye tv kanalı kapatılmamalıydı benim evimde.Bu yüzden yalnızlık çekmemeliydim.İçinde yaşayan kadın yüzünden erkek olmaya devam eden bir travesti yada erkek kalmaya mecbur kalan bir kadın olmamalıydım.Okuduğum kitap yüzünden azar işitmemeliydim ve kitap kapağımın üstünde Che Guevara ismini gören babam tarafından 'pezevenek kominist' lafları duymamalıydım gecenin bir vakti kaybolduğum sayfalar arasında.Saygı görmedim.Kalıplar içinde kalmanın beni çürüteceğini bilmeliydiler en başından beri.

Beni ben olarak kabul etmeyenler benim hala bir çocuk olduğumu görüp beni kendi hayatları dahilinde büyütmemeliydiler.Yaşamak istemem artık aranızda diyen Yavuz Çetin'in anlatmaya çaliştiği birçok şeyi o yaşlarda benim anladığım gibi anlamak isteyen insanlar olmalıydı yanımda.

Yirmi yaşında üniversiteyi kazandığımda yeni bir beni keşfe çıkmaz üzere 876 km yola hiç gözümü kırpmadan yürüdüm ve nasıl olduğunu bilmediğim şekilde ailem bu durumu kabullendi itiraz etmeden.Vardığımda farkettim ki kalıplarım ve zincirlerim aslında ince bir urgandan öte değilmiş.Mesleğimi edindiğimde nerelere geleceğimi o zamandan biliyordum.Okulun fotoğraf makinelerini geceleri stüdyodan gizlice çalıp Ankara'ya yola çıktığım ve bir kare duygu kokan o fotoğrafları yakalamak için can attığımda dünyanın en mutlu insanı bendim o dakikalarda.Ve o karelerden duyduğum övgüler,bir gün sonrasında,beni,kendimi öylesine yüceltiyordu ki, ben iyi bir fotoğraf sanatçısı olmalıydım,olabilirdim.

Çalişmaya başladığım cafenin ikinci ayında müşteri potansiyelini artırdığım içim baş aşçı oluverdim bir anda.Komik ama okul arkadaşlarımın benim yemeklerimi yemek için geldiklerini görmek ve yüzlerinde o ilk lokmanın verdiği hazzı sadece o saniyeyi görmek yada o mutluluğu;yanımda olan yardımcıların değil de sadece benden birşey beklemelerini gelip özellikle söylediklerini fısıldamalarını görmek beni birkez daha dünyanın en mutlu insanı etti.Bu bendim ya.İş çıkışı şarkı söylüyorduk birlikte,onların bana yardımlarını izlemek,gece saat oniki de ayaklarımın beni tüm yorgunluğuma rağmen taşıma sebebi işte tam da buydu.Mutfağı temizlemek yada onların bulaşıklarını yıkamak hiç de zoruma gitmiyordu.Ben aslında çalışmıyor zanaat yapıyordum.Yemek yapmak bir sanattı bence.Spaghetti Bolonez'in yani aslında öğrenci evlerinde her gün yenilen o makarnanın hiç üşenmeden benim mutfağımdan yemeye gelen insanların,sanatının sadece bir tutam fesleğenden ibaret olduğunu ve pişirirken bile kokularının,pişirme sürelerinin ya da ne bileyim sanki domatesin yada kıymanın halinden anlayıp 'beni sadece bu kadar pişirmelisin' der gibi önümde duran tavada onları izleyip,analizini yapmak gibi birşeydi.Bunu böyle kavramaya başladım.Hayatı da böyle yakaladım ucundan.Bu bendim işte.Aşkı da,nefes almayı da,nefsimi de,ruhumu da böyle yetiştirdim.

Üzerinden nasıl geçtiğini anlamadığım iki yılı devirdim ve suç işlemiş gibi bir cezaevine kapatıldım ardından.Geri döndüm özüm sandığım şehre.Bu sefer ki soluduğum her nefes boğazımı tırmalıyordu tırnaklarıyla.Eskisi gibi değildi hiçbirşey.Artık tecavüz edilmiş ve töre yüzünden zorla evlendirilmiş bir kadındım.Hiç istemediğim ama aslında sırf benim kanım olduğu o bebeği doğurmuş ve büyütmeye başlamıştım.Ellerim kelepçeli değildi sadece.Dilimi de susturdu hayat.Ben bir masal kahramanıymışım ve bir kitabı okuyup son sayfasını kapatmışım gibi hissediyordum.Hiçbirşey yapamıyordum bana dair.Ne okuduğum kitaplar fayda ediyordu ne de yazdığım satırlar.Ne haz alarak dinlediğim bir şarkı ne de etrafımda can ciğer sahte kuzu sarması insanlar..Çünkü beni,paylaşabileceğim kimse kalmamıştı.Yada alıştığım,o bana yakın hayat bende yoktu.Bildiklerimi yaşadıklarımı yada beni veya ruhumu dinletebileceğim kimse de yoktu.

Bu duruma bir süre isyan etme eyiliminde bulundum.Kendimi kendime kapattım.Etrafımda yakın bildiğim yakınlarımla irtibatımı kestim.Evden çıkmadım.Kilo aldım.Artık Spagetti Bolonez' e iki tutam fesleğen atsam dahi tadı berbat oluyordu.Benim beğenmediğim bir yemeği de kimsenin beğenmesine gerek yoktu.Babamla kavga ettim günlerce.Kabus dolu iki yada üç ay yaşadım.Ağlamadan geçirmediğim tek bir gün dahi olmadı.Öyle derin bir sessizlik kapladı ki hiçkimse ama hiçkimse aslında bunun bir haykırış olduğunu farkedemedi.Depresyonda olduğumu biliyordum.Gördüğüm yada duyduğum en ufak şeylere ağlıyordum mesela.Geleceğe asla umutla bakamıyordum.Herşey bitmişti ve ben yirmi bir yaşına daha yeni basmıştım.Karanlıktı geleceğim.Elim kolum bağlıydı.Ve ben ya,mevzu bahis ben bir hiçten farksızdım.Bülbülü altın kafese koyma hikayesine dönüştü durum.Bu bağımlı hayatı en sonunda küçük ve bilmem kaç miligramlık haplara bağladım.Bir psikiyatriden yardım almaya gittiğim zaman dahi annem ve babam bana gülmeye devam ettiler,götünden saçma sapan şeyler çıkaryormuşum diye.İlk bir hafta kendimde olmadan alışmaya ve yaşamaya başladım o küçük şeylerle.Sürekli başım dönüyordu,kusmak istiyordum ve hergün ki ağlayışlarım bir anda kökü kurumuş bir ota dönüştü.Ağlayamadım bir süre.Susmuyordum eskisi gibi,daha çok yazmaya başladım hatta,satırlar sığmıyordu sayfalar yada defterlere.Geceleri uyumuyordum gündüzleri de uyanamıyordum.Bir ay geçti ve ben alıştım haplara ve onlarla beraber kurduğumuz sahte bensel hayata.Sahteydi ama eskisinden daha iyiydi.Mutluydum ben bu halimle.Geri itelemiştim ellerimle kötü olan herşeyi.

Sıra aşka gelmişti.Ben bir tiyatrocuyla evlenmeliydim.Yada bir müzisyen,hatta bir piyanistle.Herşey,heryer biz yada ben kokmalıydı.Sevişmelerimizde tekellik ortadan kaybolmalıydı.Her anımızın adı biz olmalıydı.Beklemeye aldım.Ama gelmedi."someday he'll come along,the man ı love"şarkıları dinlemek kafiydi şimdilik.Burda değildi Çünkü.aldığı nefesi hissediyordum yada biliyordum yaşadığını bir yerlerde.Ama o;burda değildi.Aramalıydım.Aramaya çıktığımda yine farkettim ki ben,kulubesine boynunda altın tasmayla sıkı sıkıya bağlanmış bir köpekten başka birşey değildim.

Üzerinden bir yıl geçti.Şimdideyiz,beni görüyor musun şimdi bilmiyorum ama hissetmişsindir belki.Sonum mu?Ne bir ilerleme kaydedebildim,ne bir adım öteye gidebildim kulübemden.Ne aşık oldum,ne de onu buldum.Şimdi başa mı dönmeliyim,aynı izlediğim filmi hiç bıkmadan izlediklerim gibi yeniden mi izlemeliyim,haplara mı bağımlı olmalıyım yeniden,mutlusun diye kandırmalı mıyım kendimi,yada pirayem'le hep hayalimizdeki gibi bir deli cesareti;herşeyi,annemi,babamı,ailemi,aslı bir hiç olan ama namussuzlukla suçlanacağım namusumu bu köhne şehirde bırakıp gitmeli miyim ardıma bakmadan,mp3ümde bir bethoven nağmesi ve otobüs camlarında, gece saat bilmem kaça çeyrek kala zamanlı yalnızlıklarımda kendi yansımamı izlediğim yolculuklarla mı devam etmeliyim herşeye?..ne yapmalıyım ben,ne?

Çok Mutsuzum Lan..

noreply@blogger.com (Böcek) — Wed, 26 Aug 2009 11:49:19 PDT

İnsanın en yakın arkadaşının,yeni sevgilisinin olması ne boktan birşeymiş bea.Bariz tribe girdim. Sevgili ayaklarına yatıyorum kıza ya..'Niye aramıyorsun toprak, nerdesin toprak,telefonun niye meşgul kızım senin saatlerdir' bla bla.. Sanki dünya üzerinde başka derdin yok da böcek,kendini yedin bitirdin de, bi tarafından sorunlar yaratıyorsun haybeye.İnsanlar dünyanın öbür ucunda açlıktan ölüyor lan,sen ne boktan meselelerle uğraşmaya başladın ya!.Tamam mutsuzum. Harbi harbi bildiğin yalnızım da üstüne üstlük..En azından en yakın arkadaş statüsü,sevgili yerini de alıyormuş onu fark ettim.

Evet,kendisi aşk,meşk,ilişki,aşna,fişne,cilve işve ve buna benzer faaliyetler dışında iki bekar hatun olmaktan çıkıp kendine gayet şirin mi şirin bir sevgili edinme aşamasında. Korkunç ya; en azından bencilce düşünen benim için. Tamam,çok mutlu;gözlerinin içi gülüyor falan amenna,tabikide mutluluğunu düşünüyorum.Bencillik damarlarım da tutmazdı hiç önceden,hani en yakın arkadaşlarımın her zaman sevgilileri olmuştur ama hiç böyle trip master durumu da yaşamamıştım,ilginçtir.
Birlikte takılmak diye bir kelime zaten kalmadı,yandı bitti gitti.Bir de durum öyle bir hal almış ki,bana birçok şeyi söylemeye çekiniyor. Mesela 'Böcek biz akşam buz patenine gittik,seni çağıracaktım ama akşam üzeri saat çok geç diye söylemedim(ki benim birlikte -hadi gidelim- dediğimiz ve sürekli saçma salak bahaneler yüzünden yapamadığımız birşeydi)Bu kadar dominant bir hatun muyum ben ya?.Konuşurken araya laf sıkıştırıyor yada sırf aradan çıkarsın da rahatlasın diye 'haa böcek bir de biz yakupla arzene de gittik,tatlı yemeye götürdü beni,yakup bana şöyle şöyle dedi,bana nasıl baktı gördün mü az evvel,yaaa böceek yakup arada elimi tuttu bahaneyle'. Öyle heyecanlı ki ama,öyle mutlu! İnşallah hep daim de öyle olsun.Ben şımarıkça davranıyorum sanırım,ilgi bekliyorum bir de. O yüzden böyle delirdim de saçmalıyorum.Allahım çok mu çocukça davranıyorum ben ne?..
İş yerinde de zorlu zamanlardan geçiyorum.Sanırım onun stres ve sıkıntısı da bariz yansıdı birçok duruma.Sabah erken uyanmaktan nefret ediyorum.Sürekli bir uykusuzluk hali,aşırı halsizlik,bütün gece beşik sallamış gibi sabah şiddetli baş ağrılarıyla uyanışlar,ve gece hiç uyumamışcasına süren uyku problemleri hatta hep uyuma isteği,mallığa yakın davranış bozuklukları,şimdi bir de ramazan ve oruç durumu v.s..
Uzun zamandır eski çapkın yeni bekar ben,farkındaysan sahalardan uzak kalmıştı.Hala uzak ama aklına takılan bir durum var ki;en yakın arkadaşının artık sevgilisi var..

Emitasyon Hatun

noreply@blogger.com (Böcek) — Thu, 13 Aug 2009 13:54:20 PDT

Erkeklerin,kadınlara'canım sen kilo mu almışsın görmeyeli'gibi bir cümle kurmalarından nefret ediyorum.Hayır da yani size ne,bir tarafınız mı eksiliyor söylemeseniz.!Yada bazen sözde sevgilisini uyardığını hatta ve bilakis ona iyilik yaptığını zannedip bunu söyleyen er kişilerin; "hayatım sen bu aralar biraz kilo mu aldın ne!" demesi yok mu! Bir anda surat ifadesi ekşir falan,tiksiniyorum der gibi bir bakış kaplar o sevgi pıtırcığını.Cinayet sebebi resmen.Hadi tamam,bana yapılan sözde şakaydı.Lan şakası bile kötü.Daha yeni kurtuldum zaten ölüm rejiminden.Güzellerim,sesleniyorum buradan,rejim yapmayın!Kadının kalçalısı,yemeğin salçalısı.Hem evet çıkık,düzgün ama gayet hoş duran bir popom var.Jennifer bile dediler bankada ohhh.İçimin yağları eridi!

Ayrıca tül çoraplardan nefret ediyorum!İçimde öyle birikti ki dakikalık kaçan boktan çoraplar. Kafama hırsızlar gibi siyah külotlu çorap geçirip protesto edeceğim hepsini,o olacak..Çünkü acilen kaçmayan çorap da icat etmeleri şart ya!ohh kustum bunu da rahatladım..Ben mi beceriksizim anacım anlamıyorum ki..

Ayrıca topuklu ayakkabılar yerine converseler resmi kıyafet niteliği taşısın istiyorum.

Olabildiğince bol ve salaş pantolonlar özel kurum,resmi devlet dairesi;ne olursa olsun kanunlaştırılsın istiyorum.Türban için o kadar tartışıldı madem,üniversiteler birbirine katıldı,devlet kurumları olması gereken kalıp dışında(bu konuda sadece)saptırıldı,madem saçmalardan seçmeleri oynuyoruz,hadi bakalım.Ben daha mantıklıyım en azından.

Bir de ağızda kaybolmayan sakız istiyorum.

Çok yakından tanıdığınız bir hatundan nefret ediyorum.

Hadi sizi seviyorum bir de blogmania'yı:)Ayciyi seviyorum,rapunzelimi seviyorum,tatlıyı seviyorum bir de cesetsizleri seni sefiorum..hepizi seviyorum bea.

Yejades nerdesin şekerim sen?Hayalbemol; gelmiyorsun buralara artık.

Ya bir de headerım slogansız kaldı ey halkım.Bi el atsan diyorum.Şu nasıl;marjinal hayatlar ve rujlar ortasında kaybolan temiz dudaklar...

Böcek kurusu(ekb)

noreply@blogger.com (Böcek) — Sun, 09 Aug 2009 12:15:11 PDT

Kendime inanamıyorum artık.Bu kadarı da pes yani yuh bana.Noluyoruz ya?Anne naptın sen bana güzelim benim ya..of!

Bugün öğleden sonra, balkonda keyif yapalım dedik.Pazar ya,güzel bir kahvaltı hazırlamak geldi içimden annemle kardeşime..Sosisli börek kızartmışım,yanına da çay mis gibi.Herşey süper,efil efil kahvaltı yapıp keyif çatıyoruz.Manzaramız zaten en güzelinden.Bir yandan da Sedoş'la(kardeşim)geyik yapıyoruz..Annemin moralini düzeltmeye çalişiyoruz.Babamdan dert yanıyor her zamanki gibi"koca olalı piknik yüzü göstermedi bir pazar da" diye yakındı zavallım.Zaten tüm hafta evde yalnız.Herneyse,gülüşürken koptu bir ara kayış biz de.Gülmeye başladık deli gibi peşinden.Abartmadık ama gülüyoruz işte.

O sırada şokun etkisiyle kendime gelmem bir oldu.Annem koluma bir çimdik atmaz mı?Öyle bir canım acımış ki yerimden irkildim resmen."Napıyorsun anne" dedim;
ki böyle birşey hiç adeti değildir.Arada misafirlerin yanında kaş göz işareti yapar hani; 'düzgün otur kalk,poponu düzle, dik yürü' falan diye ama bu sefer baya bir ilginç!.Sebeb-i maruzatımız da efendim,yeni taşınan yan komşularımızla ilgili.Kendileri bizim memleketin soyadı köklü ailelerinden.Az buçuk para görmüş,ben nerdeyim tavırlı bir aile.Çoluk çocuk,yeğenleri de okumuş,doktor,mühendis ve avukat tayfasından haliyle.Vay efendim neymiş,bize görücü göndermezlermiş,beni beğenmezlermiş,öyle çok gülmeyeyimmiş,hanım hanımcık olayımmış,oturmasını kalkmasını bileyimmiş.Ayrıca gelmişmişim 22 yaşıma,hala bir tık yokmuş.Evde mi kalacakmışım demez mi?Allahım nasıl bir psikoloji bozma durumudur bu.?Ki benim gibi feminist ayaklarında,evliliği(şimdilik yada uzun bir süre düşünmeyen)hatun resmen evde kalmış yaftası yedi.

Yok diyorum kızım ya saçmalama.Senin daha yaşın ne,başın ne,kilon ne hatta boyun ne?Şimdi yerden bitme boyun yetmez evlenmeye..25'in yüzünü görelim hele..derkenn arkada pörttt sesiyle beliren kırmızı boynuzlu çirkin birşey "yaşıtların evlendi çoluğu çocuğu var,sen bir bok olamadın"demeye başlamaz mı.?Sonra onun peşine başında halkalı beyaz elbiseli birşey diğerini susturmaya başladı"kızın moralini niye bozuyorsun"diye..Çenesi düşükle beyaz halkalı kavgaya tutuştular,susturamadım falan;yani kaldığımla kalakaldım.

Harbiden de bir baktım;en yakın arkadaşım evli,6aylık çocuğu var.Yine bir arkadaşımın daha sözü kesildi geçenlerde.Ee sonra ne bilim hele bir de yaz ayı,evlenen evlenene..

Ki bebek manyağı ben,evlenmek yerine sperm bankalarını çocuk için bile düşünen(şaka tabi)çatlak ben kompleks yaptım bir anlık ve iki cümlelik bir diyalogdan.

Yok artık!daha dur ne evlenmesi..Başka derdim yokmuş gibi..

Hazır komşudan konu açılmışken,yan dairemizdeki sevgili erkek öğrenci komşularımız da maalesef ama çok üzülerek söylüyorum ki taşındılar.

Ve kredi kartı meselesi hala aynı durumda.Bir bardak soğuk su içemedim üstüne.Bekliyorum ama herkes o parayı unut dedi bana.Falan filan..

Lan biriniz mimlesenize beni hea!

noreply@blogger.com (Böcek) — Mon, 03 Aug 2009 13:23:33 PDT

Beni bana sorma;

Aşk'a sor..

Dikkat,Sosyal Mesaj Uyarısı!

noreply@blogger.com (Böcek) — Thu, 30 Jul 2009 12:44:59 PDT

On dakika önce yaşadığım birşeyleri paylaşmak için koşa koşa buraya geldim. Lütfen bu yazıyı dikkatlice oku!.Rica etmiyorum farkındaysan "Oku!" diyorum;okumalısın..Çünkü bu konuda eğer bu duyarlılığı bizzat kendi adıma yapmasaydım ve bunu en azından bir şekilde bir yerlerde dile getirmeseydim,insan olarak ben, vicdan azabı çekecektim.

Annem bir haftadır evde yok..Ablamların tayininden dolayı Kars'a gitti..Ben de iş çıkışı hiç oyalanmadan eve geçiyorum yemekti, temizlikti falan. Bundan beş gün önce,yine akşam bu saatlerde-babamın gelmesine yarım saat falan var,pür telaş salata,sofra hazırlıyorum-Bu sırada nenem aradı. Babaannem ama nene derim ben genelde.

Önce şundan bahsedeyim. 92yaşında. Atatürk'ü bizzat görmüş bir insan. Yaşlandıkça daha çekilmez olması kaçınılmaz bir gerçek! Yalnızlıktan ne yapacağını bazen bilemeyip,kendini ve bu durumu daha çok hastanelerde gidermeye çalişan ve çoğu zamanını doktorların gösterdiği ilgiden kaynaklı bir şevkle doktorlarla ve ilaçlarla geçiren bir kadıncağız..Babam,amcam ve rahmetlik halam da buna dahil, annelerini aramazlar yada sormazlar..Ben küçüklüğümden beri hep nenemle ilgilenmişimdir bu yüzden.Yada annem.Sırf bu yüzden torunları arasında en çok da beni sever..

Herneyse başa dönüyorum..Yemeği aradan çıkarmaya çalişirken o hengamenin arasında nenem aradı. İlaçlarından hangisinin mide ilacı olup olmadığını hatırlayamamış. Beni de bu yüzden çağırdı. O telaşla önce bir ayak sinirlendim. Çünkü zaten işten çok yorgun geliyorum. Bu hafta eğitimlerim başladı,bir de onların sınav stresi var. İki ara bir dere nasıl gitsem derken o sinirle söylene söylene gittim. İlacı buldum,eve geri döndüm.

Bugün..Aklımdaydı kaç gündür. Yemek sorunum da yok. Babam dünki artan yemekten yiyeceğini söyleyince,uğrayayım dedim müsait iken.Eve vardım. Kapıyı açtı,yine hasta tabi.. Aslında değil ama öyle sanıyor.. Yalnızlıktan.. Ve içim yandı.. Neden mi?

Apartman aidatlarıyla ilgili fazla para alınmış. Ve nenem de sırf parasını almak için babamı öne sürmüş. Şu şekilde söylemiş;

'Oğlum dediki bana, o fatura yarın elime gelsin..Bana kızıyor bir de; siz anamı sahipsiz mi sandınız diye bağırıyor. İşleri çok.. Gelemiyor ama gelecek.. Faturayı verin yoksa oğlum gelecek. Kendi alacak kendi! Beni yalnız bırakır mı sanıyorsunuz v.s...?" diye yöneticiye bir açıklama yapmış. Allahım; yıkıldım resmen ya. Zaten kapıyı açınca bana,sarılıp bir ağlamaya başladı.. Hasta dedim yine bende ama öyle bir dert yandı ki sonra. Sağlık karnesini de dolandırmışlar meğer. O da uzun bir mesele ki;sırf bu yüzden bağkurundan 150 lira alabilmiş. Normal aylığı 450 lira kadar..Bir de bunun üstüne iyice kötü oldum!.Kapı çıkışı gözlerim doldu,ağlamamak için zor tuttum kendimi caddenin ortasında bariz.. Ev kiram gelecek dedi ama bilmiyorum. Kendi maaşımdan vereceğim yada babamdan isteyeceğim bir iki gün içinde. Yoksa ben demesem açlıktan nefesi kokar,kimseden de para istemez..

O yüzden herkesten ricam,daha fazla duyarlılık. Daha fazla Özen ve hassasiyet bu konuda.Onlar yalnız kalmayı haketmek için en az 60sene yaşamadılar. Bir köşeye fıraltıp atmak yada unutmak için yada.. Zor ya. Gerçekten içim acıdı bugün.

Önce boynuz taktın;şimdi kredi kartı borcu!

noreply@blogger.com (Böcek) — Sat, 25 Jul 2009 10:09:24 PDT

Sen,sen ol;babana bile kredi kartını verip borç yapma! az kalsın avukatlık icralık yada herneyse işte onluk oluyordum geçen hafta aq..

Malumunuz efendim her üç kişiden ikisine dahil oldum ve bende kredi kartı mağduresi listesinde yer aldım.

Adına bile aslında artık böcek demek istemiyorum ama böcek bir kere işte. Allahın belası koduğumun şerefsizi neler yaptı bana.. Eski sevgilim;bilmeyenler için bir hatırlatma!

Biz birlikteyken,bundan bir sene öncesine kadar benim kredi kartımla alışveriş yaptı(k)! kendisine. hatta olay tamamen şöyle gelişti. ben çantamı derse giderken,okula yakın diye çaliştiğim cafede bırakıyordum. telefon hariç yanıma hiçbirşey de almadan çıkıyordum haliyle. Sen benim çantamdan cüzdanımı al,kredi kartını da tabi. git nike mağazasına; altına iki tane spor ayakkabı çek. Okuldan bir geldim ki; neye uğradığımı şaşırdım. 450 liralık alışveriş yapmış a.q."böcek bak kendime basketbol turnuvası için ne aldım,8taksite böldüler hemde.ben sana her ay ödeyeceğim yavaş yavaş" de!. bir de açıklama yapıyor çok büyük bir marifetmiş gibi. kalakaldım öyle. Okul bitene kadar benim zorlamalarımla zor bela yatırıyordu. ben,biz bitirdikten sonra da tahsilatı düzenli olarak gerçekleştiriyor sanıyordum ama nerde!

Uzun süredir telefonuma ödeme yapın diye bankadan mesaj geliyordu. Bende her mesajda arayıp !bak böyle böyle öde şu parayı' diye haber veriyordum. ilk hafta 'yatıracağım' dedi. İki gün mühlet verdim,yatırmadı. bir daha aradım hala tın yok,adamın s.kinde değil ya. ben de habire ve hala bankadan aranıyorum;"şöyle,şukadar borcunuz var",bi yandan da sms geliyor "ödeyin kapatın acil ödeme yapılmazsa yasal takiptetir" diye. bir daha aradım ben bunu. dedim ya adamın umrunda değil. tamam dedi kapattık. hala icraat yok tabi!

Annesini aradım bu sefer,yapacağım en son şey ama mecbur kaldım. beni tanıdı haliyle. 'teyzecim, kusura bakmayın böyle böyle bir durum var aylardır,umrunda değil. bende zor durumda kaldım sonuçta. söyleyin yatırsın bu parayı lütfen..hani bu kadar zor durumda kalmasam sizi aramazdım'dedim ezile büzüle. Gören de diyecek ben borçluyum elaleme ya! 'tamam kızım asıl sen kusura bakma seni böyle zor durumda bıraktığı için,ben tembihlerim onu mutlaka' dedi ve telefonu kapattık. ama o şerefsiz yüzünden sırf o kadıncağızı üzmek öyle koydu ki. elim ayağım titredi bir an.

Herneyse aradım ikinci gün üstüne bir daha. yatırdım dedi. rahat bi nefes aldım en azından dedim asgarisi yatmış olsun.

Bir ertesi gün;çağrıdayım ben. bir telefon geldi. 'böcek hanım şu bankadan arıyoruz biz. perşembe gününe kadar ödeme yapılmazsa avukat masraflarıyla birlikte borcunuzun tamamı 750 lira olacaktır;bilginiz olsun" demez mi? buyrun cenaze namazına..Allahım o halde kafamdan aşağı kaynar sular dökülmez mi?. sıçtık dedim.. babam bi duysa ne o beni yaşatır ne de ben artık nefes almaya devam edeyim. zaten annemle de aram limoni;o da hayatta idare etmez beni. Kafayı yedim resmen.

Neyse bu arada tabi yine bir dünya telefon açmalar,hakaretler havada uçuştu-es geçiyorum aynı terane çünkü- ama adamda hala tık yok. yatırdım diyor,peşine bir yalan patlatıyor. yanlış postaneye yatırdım diye çocuk kandırıyor mal!. ortada para falan da yok halbuki. en son babasını aradım artık. napiim yok yani koduğumun borcunu ödemiyor. adi herif!

'amcacığım' dedim 'kusura bakmayın sizi rahatsız etmek istemezdim ama -bu şerefiz oğlun(demedim tabikide böyle)-kaç aydır beş kuruş para yatırmadı kredi kartı borcuna,benim kartımdan harcamıştı 450 lira da cabası'.'tamam kızım' dedi kapattı telefonu ama babası da tam psikopattır. o an ben bile telefon ahizenin deliklerinden,kulaklarından pöyküren dumanları farkettim.

bizimki de evden tüymüş bu sayede. Tam hikaye ya. ve her zamanki gibi beni buldu yine. babasının ne yapacağını zaten biliyor. araları da kötüymüş,nenesinde kalıyordu zaten uzun zamandır. bu olaylardan önce biraz daha iyi olmuş ki sanırım puştu aradığımda; yalancı postane olayında "sahildeyim yatıyorum ne yapabilirm ben şimdi" demez mi bana yaa. delirmek elden değil.

ve hala ortada ne para var ne pul. ne yapacağıma dair hiç bir fikrim yok. hala o para ödenmedi!. ben o parayı bankadan faizli bi şekilde çekerek yatırdım ama her geçen gün bana biniyor haliyle. bilmiyorum..

not:gecenin bu vaktinde uykulu yazıyorum..noktasına virgülüne bakmadım hiç idare et..

Erkeklerin Anatomisi;Ama Ben Evliyim!

noreply@blogger.com (Böcek) — Mon, 13 Jul 2009 15:00:30 PDT

Bir insanda gerçekten şans olacak. Sümüğümü atmam dediğim hatunların elinde,o güzelim pasparlak çocuklar ziyan olurken bir ümidimiz olur biz hatunların..'ben biliyorum bunlar yarın öbürgün ayrılır,boş bırakmaya gelmez'diye fesatlanırsın içinden. Hem kendim yaptım,yukarda Allah var yalan söyleyemem; hem de o 'sümüklüler' muamelesini yedim.. Ama zamanında!. Madalyonun iki yüzünü de biliyorum hani. İki türlüsü de zor ama aralarından bir tanesini kökten kaybedince işin rengi morarıyor; evli..Bir imkansız aşkımız eksikti oda tam oldu allahımıza bin şükür. En yakın arkadaşım aşık oldu. Çok hoş dimi oh ne güzel aşk böceği. Kafasına tüküreyim ben onun;ama evli bir adama!
Bizden sonra işe yeni başlayanlara, biz deneyimlilerin yanında pratik açısından çağrı dinleme gibi bir sistem uygulanıyor.Bu ciklerden biri de Sevgili Mağduremizin yanına geldi .Tesadüfi falan değil ama geldi işte.Tabi bizimki hemen yelkenleri suya indirdi.Bir hoşlaşmalar,bir cilveleşmeler..Akşama kadar da yanında oturacak,zaman geçirecekler ya. Bi mutlu oldu bu. Ağzı kulaklarında tabi,bir yandan da salyalar falan toparlayamıyoruz. Neyse..Çocuk da boş değil gibi. Hadi iyi tamam dedim bunların arasını da yapıverdik diye sevindim.

Tanıştık,kaynaştık,muhabbet,sohbet falan derken elinde ki yüzüğü bizim yakışıklının arkası dönükken gözlerimi dike dike kaş göz oynamasıyla o arada işaret ettim baksın diye.Dudak okumam için o saniye içinde sessizce 'birşey değil' dedi. Biz allahın saflarında da hala hangi parmağın evli,hangi parmağın nişan olduğuna dair herhangi bir fikir olmadığından,bende birşey yoktur yada en fazla saçma bir nişandır dedim,onayladım öyle.Neyse dedik geçtik. Şimdi,allahı var çocuk çok hoş. Kardeşim olsun tamam falan ama boy pos gayet meşrebinde.

Öğlen yemek yiyoruz üçümüz. Akşam napıyoruz gibisinden hem mağdureye hem de ortaya,lafı attım. Belki mağdur da oltaya gelir de 'ben de geleyim' gibisinden ağzından lafı kaparım düşüncesiyle söyledim birden. Laf aldı başını giderken bizim yakışıklı 'bende eşimi alır gelirim o zaman' demesin mi. Biz Mağdueryle şok!!! Hani o an bi şok cihazı falan bağlasalar kalbine,280 dereceye yakın da bir şok verseler o kadar olur. Göz göze geldik o saniye. Direk kireç kesildi surat falan bembeyaz. Yemeği aldı afiyet olsun dedi kalktı yanımızdan.

Ya bir kere hiç çaktırmıyor ki. Hani dersin ki daha çocuk;öyle bir yüzü var ki. Bir de muhabbetlerinde öyle 'ben evliyim' havası da yok. Yok yani bariz yok.Bir ağırlık olur ya böyle 'öhöm ben evliyim bizim hatun akşam ayaklarımı yıkar,bir dediğimi iki etmez,evimin erkeği benim' gibisinden höthötler olur ya. Sözde hatunun arkasında atar tutar,maço ayaklarına yatar ama evde pisipisi diye sever karısı. Tam budur işte.

Ha şimdi sorun şu. Çocuk da buna boş değil orası belli. Yaptığı doğru mu!?... En büyük adilik. Kız seviyor diyelim. Hadi bunlar yeni tanıştılar öle bir hoşlaşma oldu sadece. İlerisinde bizim çatlak sardıracak buna. Bebe de boş kalmazsa al bir de brdan yok ve ötesi yok bariz. 'Ama evlisin' diye pöykürmeye devam mı edecek bizim ki bilmiyorum ama sonu hiç iyi gözükmüyor ikisininde..

Yarın yakışıklıyı benim yanıma alacağım,uzak kalsınlar allah muhafaza.. Ya aşk? Evli bir de?.. Benim başıma gelse.. Aman sabahlar olmasın,aşık etme bizi sen allah!

Gerii Geldiimm Ben Muahh!

noreply@blogger.com (Böcek) — Mon, 13 Jul 2009 15:01:13 PDT

Ben geldimmm. Özlemediniz zaten onun farkındayım da,iki satır karalayıp defolup gidiceğim. Kına yakanlar olursa haber verin de, bi kına gecesi düzenleriz benim için. Zaten ben gideli dağıtmışsınız buraları. Bir göz attım da, eskisi gibi kimse yazmıyor. Yeni ve tanımadığım büsürü blogger var. Kaynaşın ablanızla eksik kalmayın. Tatil,final,sınav falan filan derken heralde saldınız hepiniz. Sevdiğim blogları okumak için arada uğruyordum ama göremedim. Her zamanki aldığım duyumlara göre, yine atraksiyonlar ve agresif manyaklar da eksik kalmamış aramızdan. Şurada kardeş kardeş yazıyoruz. Niye birbirinizi yersiniz cemaati blog?..Neyse kavga etmeyin,ablanız kurban olsun size. Bu atada geri döünüşüm de muhteşem oldu. 100. yazı yazmış bulunmaktayım. Her ne hikmeti varsa zaten bu 100 sayısının çözemedim. Neyse başlıyorum kafanı şişirmeye tatlım..
İyi günler. Falanca yerden filanca beyle görüşecektim.

-Evde yok anam sen onu cepten ara....Görüşemezsin!!?!

-Alü. Kimm! Nediyirsen gızım sen? hönk!? dıt dıt dıtttttttttttt..

-Kim? eşim mi? sen kimsin ki? adını ver bakim bana? ne bankası kızım! senin benim kocamla ne işin olabilir adını söyle bana çabuk. Geliyorum şimdi bankaya.

İyi günler,fatih beyle görüşebilir miyim?
-Fatih ananı s.ksn! <--şu an bittiğim andı yalnız. -Benimle şu bilginin şu kısmını paylaşır mısnız? bu konuşan bir erkek;

-Hayatım işte bilginin tamamı bu. Sen takıl kafana göre.

-İyi günler dileriz,iyi günler,vakit ayırdığınız için teşekkürler..

-Başlarım senin notuna. Seninle mahkemede görüşeceğiz kancık karı,kapat lan orospu!

Bütün günü iyi günler dilemekle geçen böcek kendi sözlüğünden selamlaşma lakabı olarak iyi günler tabiri caizanesini çıkarır. Ama malzeme yapar biriktirir,eksik kalmaz. Telefonla konuşma olayının bokunu çıkaran bana gına gelir bir de.
Nasıl mıyım? Şu aşağıda yazdığım ve kopasıca çenemin yüzünden kilo aldım. 3kilo ya;bildiğin kabus gibi 3kilo. Bazen durumum insanlıktan çıkmaya geliyor. Akşam iki öğün yediğimi biliyorum. Abartmıyorum ya bu kadar yiyorum bildiğin.Hiç yolu yok,yiyorum da yiyorum..Paso yalanla işler dönüyor. Ekmek,aslana iki yalanı kıvırıp midesinden almakla yürüyor. Elimi ağzına sokup kusturmam lazım evet. Ki benim, bu konuda çok hassas olmama rağmen aynı şey hergün ve hergün devam ediyor. Zaten neye hassasam beni bulur ya lanet olasıca pislik. İki yıl sonra,şahitliğimde kabul edilmeyecek allahımıza bin şükür..

Bir de tatlımız var.. Tatlı adı.. Kod adı.. 7ay olmuştu.. 7ayı bir asır etmişti ama bir günüm bir ömre beden şimdi.. Seviyorum ya.. Seni seviyorum tatlı..

Uçur Beni Amigdala

noreply@blogger.com (Böcek) — Sat, 30 May 2009 07:14:45 PDT

Amigdalam patladı evet. Patlattılar sonunda koduklarım. Nasıl bi enerjikim, nasıl bir mazojikim hatta nasıl bir psikopatikim bilemezsin. Enerji patlaması yaşıyorum. Bir de bir tikilik çeneme dolaştı. Türkçemi de katletti amigdala sağolsun. Çok faydası oluyor bana. Şekil:A bütün bir yazıda bunu göreceksin zaten.
"Alo ii günler x beyle mi görüşüyorum? Ben yatırbanktan arıyorum. Müsaitseniz sizi telefonda bir kaç işlemden geçireceğim" scriptiyle bir haftadır dalga geçiyorum sırf bu yüzden. Smilasyon sırasında, feriştah yenge moduna bağlayıp fantaziler yazıyorum. Üstüne bir de dersi kaynatıyorum tabi ama feriştah modundan çıkıp da sölüyorum. Yada " Günaydın ben böcek. Yatırbank genel müdürlüğünden arıyorum. Biraz sonra sana bir kredi kartı kakalayacağım haberiniz olsun" gibi müşteri palavları sıkıyorum. Komik ama gerçek!

Eğitim güzel gidiyor ama. Dersler sandığımdan da gırgır şamata geçiyor. Gün sonuna nasıl geldiğimi bile anlamıyorum bazen. Sınıfımı sorsan, tam toplama. Yani seçsen bu kadar olmaz. Her telden adam mevcut. Kopuğu,delisi,akıllısı,ciddisi,laylaylomu,evlisi...Dersleri pek dinlediğim söylenemez. Öyle bir anormallik hakim. Bir clubber profili de yarattık ayrıyetten. Masadaki çalişma bilgisayarların faresini kulağıma alıp,dj moduna bağladım mesela bir kere. Normal değil diyorum ya. O daha felaket birşey. Allah ıslat etsin beni napayım artık.

Dört hatunla takılıyorum. Hepsi bir tuhaf ama eğleniyorum en azından. Tuhaf dediğime bakma cidden tuhaflar. Molalarda kızlar tuvaletine gidip dans ediyoruz. Tikice sözlükte; club yapıyoruz. Yani nasıl bir kelimedir ki zaten club yapmak. Allahım nerden bulaştıryorlar tikiler böyle şeyleri Türkçemize. Kötü örneğim bak ya..

Club diyordum. Kızlar tuvaletinde cep telefonlarından çalınan tecnhnolarla eğleniyoruz. Kızlardan biri dansçı zaten. İçlerinden birimiz de ışıkçı oluyor. Işıkları saniye aralıklarla açıp kapatıyor. Kızlar bir yanda kopuyorlar. Kapı arkadan kitleniyor haliyle. Çünkü yetkililerden biri gelse,direk istifamızı falan vermemiz lazım kovulmaya yer bırakmadan. Biri gelince ise kilit açılıp tekrar aynaya yapışık makyaj moduna bağlanıyor herkes.. Normal hayata geri dönüş yapılıyor. Hiçbirşey olmamış gibi nefes nefese makyajlar tazeleniyor. Lezbiyen muamelesi falan görmemiz bile gayet normal öyle bir durumda. Ellerde rujlar yada rimeller de hazır haliyle üstüne üstlük. Grup düşünce mantığıyla,takım ruhunu aşılıyorlar ya sözde. Oradan çağrışımını da şettim. O ciddiyetin içinde böyle anormaller de varmış yani bunu öğrendim. Uydurdum kendime hepsini.

Dört tane erkek var allahtan da kadınlar hamamı olmaktan kurtarmışlar sınıfı. 28 kişiden hesap edersek (erkeklerin biri evli zaten); 24 hatun ve 3 erkekten her birine 8hatun düşüyor. Faiz yok,vade yok hiçbirşey yok. Sayı problemi gibi birşey durum. Performans sıfır zaten. Yuzde dilimleri bile faizin altında. Hoş; olsa da zaten hiçbirine bakmam. Aşkın pembesi gitti tozu kaldı(örnek teşkil eden bir clubber örneği daha. İşi demet akalın olayına bile vurduysam evet iyi değilim:). Artık bize faydası yok hiçbirşeyin. Free takılıyorum tatlım en güzeli. Uzaktan kesen tipler falan var ama öyle üst düzey yöneticilerden bir fayda yok. Bu tiki çenemi de kıracağım bugün. Hep bu enerji yada amigdala şeysi yüzünden.

Bunlar dedim ya yine eğlenceli kısımları. İşin komik tarafı da çağrı almaya başlayınca olacak. Hoş;stresli bir iş falan tamam ama gelen çağrılar tam bir komedi. Mesela yaşlı teyzelerin arayıpta hediyeler göndermek istemesi gibi bir durum varmış. "Sesini çok beğendim,oradan benim numaramı al ara" diyen manyaklarla uğraşacakmışım. Evli olup olmadığımı soracaklarmış. Kocasını benden kıskanan hatunlar çıkacakmış. Banka ve benim sülalem,gelmişim ve geçmişim de dahil olmak üzere küfürün bin parasını duyacakmışım. Herkes pek bir şikayet modunda ama ben işin yine eğlence kısmına bakıyorum. İşim yok;bir de bunun stresini mi yapacağım. Adam bankaya hakaret ediyor sonuçta. Banane! Arada aracı olarak beni kullanacak tamam ama kaynama yapmam gibime geliyor. Bakalım artık nolur nolmaz ama beni de müşterinin normali bulmayacağı Allahın emri!

Sabah rüyamda bir de takım liderimi görüyordum zaten. Adam bende nasıl bir izlenim bıraktıysa artık. Beni evine davet etmiş sözde. O suratsız denen adamdan eser yok. Gökten melaike inmiş dersin. Nerden geldiyse rüyama zebellah adam? Adı da azrail gibi zaten. Ben böylesine bir suratsızlık hayatımda kimsede görmedim. Yani bıraksan,önüne çıkanın boğazına yapışacak nerdeyse. Hani güleç arada bir ama sanırım iş etiği felsefesi yapıyor. Ki haliyle o kadar insanla uğraşmakta kolay olmasa gerek. Ama insan bazen "günaydın" demek istiyor arada bea. En yetkilimiz bile adımı biliyor bana seslenirken ki hiç muhattap olmadığımız ve selam sabahımız olmadığımız halde. Aman ne diye beklenti yapıyorsam sanki. Şeyimden aşağı..

Her neyse. 2haftayı tamamladım. Eğitim, Pazartesi günü sonlanıyor. Salı günü de büyük sınav var. O sınavı geçince de, Çarşamba'dan itibaren çağrı dinlemeye ve diğer haftada da çağrı almaya başlayacağım.

Birşeyleri ciddiye almasam da dersler konusunda işin ipinin ucunu bırakmak istemiyorum. Mesela ara ara quizler yapılıyor. Yüksek notlar almak babında sınavın üstüne düşüyorum. Salı günü en az 80'le geçmem lazım diyorum hani. Adıma da laf söyletmem o anlamda. Zaten takım liderimi de rüyamda gördüm :)

Bölüm Sonu Paris'te Biter

noreply@blogger.com (Böcek) — Mon, 25 May 2009 12:53:14 PDT

Gözlerimi kapattım. gece saat kaç bilmiyorum. Eifel kulesinin tam altındayım. Eteklerinin altından bakıyorum utandırsam da onu. Işıklarına ve heybetine ne kadar bakablirim diye iyice açıyorum gözlerimi. Şu çalarken. Paris benim olsun istiyorum bu gece.

Hayata döndüm. Hatta fıstık gibiyim. Bildiğin iyiyim. Hiç bu kadar kısa sürede toparlanacağımı bile sanmıyordum ama gerçekten iyiyim. Öldürmeyen allah ne öldürüyormuş ne de süründürüyor. Güçlendiriyormuş kurban olduğum. Zaten pek bir mutlu oldum böceğin habertürk gazetesinde yayınlanmasına. Bir yazım ve linkimle beraber haliyle gazeteydim. Gururlandım böcekle. Aferin bana. Bloggerlar haber verdiler sağolsunlar,beni düşünmüşler.
Ama nedenini anlamadığım bir şekilde gazetenin o sayfası benim memlekette baskıda geçmemiş. Göremedim ki gazeteyi. Yoksa öpecektim o kasvetin içinde.
Neyse. Mutlu olmaya çalişiyorum. Olamıyorum. Mutlu olmam için iki sebebim zaten var. İkisine de uzanıyorum ama dokunamıyorum. Bekliyorum sadece.
Bankaya gelince. şimdi eğitimdeyim. 2hafta daha muhtemelen eğitimde kalacağım. Dersler eğlenceli geçse de bülbülü altın kafese koyunca ille de memleketini isterdi atasözünde. Mutsuz mutsuz vakit öldürüyorum bildiğin. Ama dedim ya güçlüyüm en azından!
Grup durumları da sona erdi. Provalara katılamadığım için onlar da çıkardılar haliyle. Her fırsatı kaçırdığım gibi onu da kaybettim anlayacağın. Şans! İnsan kendi şansını kendi kaçırır mı yada kendi ellerini kullanarak kaçırır mı? Bu kadar becerikli mi insanlık?
Kendimden haber vereyim sana dedim. Çünkü şu iğrenç yazıyı gördükçe zaten sinirlerim altüst oluyor. Ben birşey yapmadığım halde kendimden utanıyorum hiç yok yere. Bugün fazla karalayamıyorum. Derse geçeceğim zaten. Affeyle beni ey melaike..
Evde kimseyle konuşmuyorum. Kötü ve hayırsız evlat damgası da yedik. Vatana millete hayırlı olsun diyelim,üstüne bir bardak soğuk suyu da içelim..
Ailenizin böceğine de kavuşacaksınız az kaldı(eski deli kıza yani)..Daha güzel yazıyordum farkındayım. Şimdiki yazılarımı ben bile beğenmezken senden beni okumanı da beklemem. Eski böcek tazelenip sayfa falan da yapabilir. Eskisi gibi,gece yatarken de utanmasam blogu koynuma alacak duruma getireceğim durumları. Az kaldı az.
Ozan Ayhan, teşekkür ederim.. Altuğ KOÇ, teşekkür ederim..Piraye teşekkür ederim bitanem.. Patik,teşekkür ederim..Hayallerim,teşekkür ederim.. Teşekkür ederim Merve..(okuyor beni blogu olmasa da. Bitanem benim)
cesetizleri gwen + cats sünter Witchie of Stars babegazelle Bugra Adsız perikizi ::puck-robin:: Hayalbemol karga Franche gudubettin-i asikar teşekkür ederim.. Böceğiniz sizi sever..

noreply@blogger.com (Böcek) — Mon, 18 May 2009 11:34:23 PDT

Dün gece sabaha kadar hiç uyumadım. camdan güneşin doğuşunu izledim. hayallerimi tazeledim. bir de siyah bir kelebeğin cama çarpa çarpa camın diğer tarafına geçme sevdasını. altı buçuğu geçerken içim geçmiş.yapacağım şuydu. herşeyi düşünmüştüm. sabah olacaktı ve ben babamla,onun suyuna gide gide konuşacaktım. uyanmasına 2saat kala prova yaptım kendimce. her sözüm,her kelimem hazırdı. kahvaltıda anlatacaktım beni neyin mutlu edeceğini.
uyandı. o uyanınca benim de içimdeki korku devi uyandı. ellerimin zangır zangır titrediğini biliyorum. bir insan neden korkutur evlatlarını bu kadar yada nasıl?

çayını içiyordu ve beni izliyordu arada. gözleri üstümdeydi daha doğrusu. sanırım birşeyler söyleyeceğimi belli etmiştim ki tedirgin duruşumdan anlaşılmıştı herşey. o bir parça ekmek boğazımdan gitmiyordu. ne bir yudum çay ne de başka birşey fayda etmedi bir anda. kupkuru kesildi,düğümlendi boğazım, yutamıyordum hiçbirşeyi. O an,aklımda ne varsa saniye içinde silindiğini farkettim hafızamdan. sadece korku dolu gözlerle bir anını yakalamaya çalişiyordum. aslında bir nevi benim de gözlerim onun üstündeydi. birbirimizi kolluyorduk pekala. benim ağzımdan çıkacak tek kelimeye, anında beynimde patlayacak bir silah gibi tetikte bekliyordu.biliyordum kolay olmayacaktı. bağıracaktı,kişiliğime,karakterime,ruhuma,yüzüme.gözüme küfredecekti. hakaretin bini bin parasını duyacaktım. ama razıydım zaten. sabaha kadar bunun repliğini ezberletmiştim kendime. hazırdım gelecek olan her söze.

kalktı sofradan birden. sanki bir acelesi var gibi. duymaz gibi yada duyacağını bilipte gider gibi. nefret dolu baktı yalnız giderken. bir uyarıydı bu. ayağını denk al uyarısı.

kalktım bende peşinden. yüzüne söylemektense arkasından söyleyecektim herşeyi. hem daha kolay olacaktı hem de o iğrenç bakışı gözlerinde bir kez daha görmeyecektim. sonra zaten o bağırırken ben başımı öne eğecek ve zaten yumacaktım gözlerimi. hakaretlerini dinlerken kafamı yere gömecektim. cevap vermeyip aciz ve zavallıca susacaktım. söyleyemedim ama,teptim bir anda ne varsa ağzıma geri. o da lavaboya geçti.

annem ise daha çok gerildi bir anda. sanki hissetti az sonra olacakları. ne yapacağımı biliyordu çünkü. kendi yatağımda zaten yatmamıştım uyuduğum son 1saat. salonda kanepenin üstünde sızmıştım, üstüm açık kalmıştı. ve annem bütün gece düşündüğümü zaten anlamıştı.

Lavabo çıkışı hazır ol modunda beklerken ayakta,koridorda ve bekletirken kelimelerimi ağzımda,kendimden hiç ummadığım bir anda iki üç kelime birşeyler çıktığını biliyorum dudaklarımdan:

"baba ben gitmesem olur mu..lütfen?"

yüzümde acıyla patlayan bir ses duydum. .öyle şiddetliydi ki bu ses. kulağıma gelmişti muhtemelen. bir anda sustu herşey. sadece tıslayan ve bağıran sesler işittiğimi biliyorum. yüzümü kollarımın arasına sakladığımı,bağırdığım halde kendimi duyamadığımı hatırlıyorum. sırtıma vurmaya başladı sonra. öyle bir hınc ve kini vardı ki bana,öfkesini alamıyor ve ayaklarıyla da beni öldürmek istiyordu sanki. arada açtım gözlerimi. annemi gördüm. annem tutuyordu kollarını. gördüğüm şeyden birkez daha korkup kafamı gövdeme gömdüm tekrar. boş olduğum bir anında kaçarcasına ve koşar adım odama sarıldım. ağladık birlikte bağıra çağıra. herkese inat. tüm alem tüm herkes duysun istedik. sanki birini öldürüyorlar da yardıma gelsinler diye içimden geçirdiğimi ve sesim patlayana kadar bağırdığımı biliyorum. duymaya da başlamıştım ve işkence görür gibi o sesi duydukça daha çok ağlıyordum. daha çok bağırdım haykırdım hem de. hiç dinlemeden,tek kelime etmeden. bir tokat hazır da beni bekliyormuş meğerse.

odaya kimse gelmedi benden sonra ne annem ne de o!

susturamıyordum kendimi. susmaya çalişsamda içimde kendi olmak isteyen ben bağır diyordu. duysun dünya susma diyordu. yakası paçası çekiştirilmiş pijamaları bir solukta çıkardım attım.ne giyindiğime dahi bakmadan evden çıktım. annemin yüzüne de bakmadım. kına yaksın ben gidince diye, arkamda kimse yokken ve şimdi ağlarken kimse olmasın diye çıktım o hızla. gözlerim ağlamaktan kaybolmuştu. zaten bir saatlik uykunun da verdiği o şişlik,ağlamamla iyice büyümüştü. asansörün aynasında kendimi telkin etmeye çalişiyordum kendimin annesi gibi. gözlerimi sildikçe de akıyordu bir yandan. durmuyorlardı. her silişimde bir damla daha. yüzüme iki tokat attım hafifce. hoş, ağladığım bariz belliydi.

sokağın esintili havası yüzüme kaya gibi çarpınca irkildim birden. tüylerim diken diken oldu hani vücudunuz çekilir de bir silkelenme olur ya her yerimizde. sinirsel birşey sanırım. bende öyle oldum.

servis durağına doğru yürüdüm. arabaya bindim ve insanların suratıma tuhaf bakışlarını seyrederek yol aldım.bitti. ne o siyah kelebek camdan içeri girebilmek için kanatlarını ve kendini bu kadar parçaladıktan sonra içeri girdi ne de ben.

noreply@blogger.com (Böcek) — Thu, 14 May 2009 05:36:14 PDT

Rüyamda eski sevgilime alnından sıkıyordum bir kaç el.. Ölüyordu haliyle..
İşi dalgaya vurmaya başladım. Rüyalarım anormalleşti. Bünyem sorunlu bir psikopata dönüşme yolunda hızla ilerliyor. Bir sürü saçma sapan eylem içerisindeyim ki anla artık halimden. Facebook alacak kadar normal değilim. Facebook aldım bir de üstünüze afiyet. Güle güle kullanayım.
İstanbula gidemiyorum. Dün gün son günümdü. Kayıp gitti ellerimin arasından. Bok gibi hissediyorum bariz ötesi de yok. Göremedim.
Okula gidecektim bir de;ki bahar şenlikleri başlamış üstüne üstlük. O kadar sene Ankaralı Yasemin,Turgut,Osman,Hayriye,Cevriye,kim varsa sülalesi üniversiteye geldi de benim olmadığım sene Yuksek Sadakat çıkıyor sahneye. Şansıma tüküreyim. Bu gece bensiz eğleniyorlar elemanlar. Bu saatlerde leyla olmam lazımdı hatta acilde bağırıyor ve eski sevgililerimin isimlerini sayıp küfrede ede ağlamam gerekiyordu.

Televizyondan da ayrıldım!Üstüme afiyet bu pazartesi işe başlıyorum.Nasıl da kolay kayıp gidiyorlar ellerimin arasından meğer gördün mü? Meğer ne kadar meraklılarmış benden gitmeye. Anlamadığım birşey var. Benim etrafımda benden başka herkes,bu işi benden çok istiyor nedense;
Herhangi biri: Aa böceğğk senin için mükemmel bir fırsat,bir daha böyle bir şans çıkmaz.
Herhangi biri daha: Kızım sen mal mısın bu krizde keriz misin nesin?!
Valide: Sen beni tansiyon hastası ettin!
Babam: Gideceksin dedim bitti senin işimden bir bok olmaz.
gibi kendi çaplarında vaazlar veriyorlar. Ama istisnasız herkes. Benim kafam mı basmıyor lan. Yada çok mu pembe görüyorum hala? Daha bugün beni,en anlayışla karşılayacak olan insan mantığıyla karşıma alıp bir kez daha konuşma girişimim sonucu tansiyonu anında tavan yaptı annemin. Zaten annemi vaaz verenler kervanının önde gidenlerinden ilan etmek hiçte dor değil.
Herkesin kızları çok seviyormuş,benim kızımın onlardan ne eksiği varmış da hatta fazlam varmış ama değerlendirmiyormuşum. Çul çapıt işlerin peşindeymişim de anca. Beni kim kanal d ye işe alacakmış. Ama hala anlatamadım benim sülalede tek olduğuma. Yok yani bana benzeyen yada benden bir tane daha. Kendi de farkında ama anlamamazlığa veriyor işte aynen böyle.
Yolda giderken bariz tartışmaya başladık. Anormalim falan ama ideallerle gerçekleri ayırt edemiyor muyum acaba diyorum kendime. Bir de ömürle kıyaslanmaya başladık. O da kazandı 20gündür eğitimine devam ediyor.
Bu arada ömürle de konuşmuyoruz. Bir de onunla da karşılaşacağım orada mecbur..
Bahenem yok,mantıklı bir nedenim yok kimseye göre. Umursamayan bir ailem var aslında umursadıklarını düşünürken. Bu değil ve böyle olmamalı. Ben böyle bir anne olmayacağımı biliyorum en azından şimdilik.
Bir dgs kaldı elimde ve altmış gün. Ve benim son fırsatım herşey için.
Ayrıca hiçbirşey için de geç değil. Kendimi de kovdurabilirim gayet güzel. O potansiyel var bende.
Çok mu abartıyorum bu olayı ben yoksa? Annem benim yerimde olmak isteyen milyonlarca kişi var,sen anca tep diyor. Haklı olabilir tamam ama beni düşünen de yok işin diğer tarafından.
Neyse ben travian oynuyorum. Arayan beni orada bulsun.foto

Yepisyeni Cool Kandırmacalar

noreply@blogger.com (Böcek) — Mon, 04 May 2009 13:38:37 PDT

Gişe arkasında vitrin mankeni olan ve genellikle popo kısmında uzun süreli oturmaya bağlı bir geniş araç bulunan,hep ukala,hep pepezleyici,hep hotulayacı ve sinir bozucu bir ruhi haliyete sahip,tüm gün çalişmaktan ve bu işi yapmaktan da sinirleri laşka olmuş insanlara ve bunların dişi olanlarına bankacı yada memur kesimi dominant hatunlar denir.
Nerden çıktı diyeceksin bu saatte? Banka sınavlarını tamamen kazandım.Yarın sabah gidip 2yıllık sözleşme-Çok Pardon;iki yıl köle babında beni bankaya bağlamalarına izin verecek ve kulübemden kaçmamak=sadık bir köpek olmak adına tasmamın anahtarını ellerine vereceğim-kibarca;imzalayacağım.Oturan bankacı hatunlardan biri de ben oluyorum velhasıl..

İstiyor muyum?Hayır tabiki.Çok uğraştım,kavga ettim,asilik yaptım.Babamla kötü oldum, annemin tansiyonunun artış göstermesine -evet- ben sebep oldum.Ama kocaman bir hiçten başka birşey değilmiş tüm hepsi anladım.Boşuna yırtmışım kendimi.Neyse işte yeni hayatıma selam olsun buradan dostlar..Sıradaki parçayı tüm sevenlerime armağan ediyorum..Kendimi de böyle kandırayım masuscuktan sen şarkıyı dinlerken..
Bankacı oluyorum işte..(telefon bankacılığı yeni işimin kendileri.mutlu olalım,egomuz tavan yapsın diye de bankacıyız diyoruz,kandırıyoruz kendimizi).Basın ve medya hayatıma iki senelik bir ara veriyorum.Ama bankacılık da iyi yerlerde bea.Bir kere gayet seksapalitesi olan kuul bir meslek.İş kadınları arasında bankacı hatunların her zaman bir ayrıcalığı vardır örneğin.Çekicidirler bir kere.."Immm bankacı,kalçası da gayet dolgunmuş,ee bu zekidir de şimdi,bankacı dediğin zengin de olur.."gibisinden iğrenç bir geyik döner erkekler arasında.
Bazen de sinir olurum ki kendilerine;şöyle bir durum cereyan eder o esnada.Kendi gişe arkadaşlarıyla fingirdeşirken ve sizin işleminizi yaptığı sıradaki dengeyi tutturmakta ayrım ve algı problemi yaşarlar..Sizinle ilgilenilirken bir ton suratla hayvan mualemesi görürsünüz.Ancak şeyinin başına atmış mini etek ve bacak dekoltesiyle,yan gişedeki arkadaşını ayartmaya gelirken şen kahkahalarıyla da bankayı inletirler.O surattan eser kalmaz birden bire.İfadesi 90 derecelik bir açıda sıklıkla değişir.Sol gişeye bakarken 'gel beni becer hayatım'moduna,yüzü size dönükken ise 'ne bokun yada ne havalen varsa ben seni hastaneye havale etmeden söyle işini de,halledeyim çarçabuk,beni oyalama' moduna girilir.Bu da böyledir.Yeşil tuttum bir Allah.Kimse itiraz etmesin şimdi(en azından özel bankalar için geçerli bir durum)..
Sarışın olanları hep daha makbuldur.Yada saç rengi açık tonlu olanları.Mesela bakır yada tam ateş kırmızısı..
Yada böyle benim gibi pasbal bir hatunun düşünce baloncuğunu aşan,devlet gibi kadın kategorisine de koyabiliriz belki.O biçim makyaj,yapılan parfüm banyolarının sonucunu hakkıyla verebilen ve topuklu ayakkabılarıyla gelişi belli olan,adeta yerleri sarsan bir yürüyüşü vardır onların.Ancak geniş araç orada yerleşiktir..Konuşmaları cilvelidir,kaşı gözü oynar bazılarının da..
Psikolojik anlamda analizim bu şekliyledir.Kimse sakın üstüne alınmasın şimdi de'yok efendim öyle birşey' diye.Dışardan bir gözlemci olarak söylüyorum ki böylesiniz hepiniz..Ama ben hipokrat bankacı yeminini uydurup böyle bir bankacı olmayacağıma söz veriyorum..Al ulan bankacı hipokretizmi sana..
*Pepezleme:azarlama,çirkefce bir saldırı girişiminde bulunma eylemi.
*Hotulama:Hor görme yada genelde hatunlarda görülen tırnak çıkarma eylemi.

Manyak

noreply@blogger.com (Böcek) — Wed, 29 Apr 2009 12:09:04 PDT

Bu kadar yazma özürlü ve konuşma hastası bir manyağa nasıl dönüştüm bilmiyorum.Yazma yetimi kaybediyorum .Onun aksi de çeneye vurduk bu durumu.Çok fena hemde.

Ve teşhis;Sevişgenlik Eksikliği!Saçma mı?Kesinlikle..
Eskiden olsa burada herşeyi anlatırdım.Beni engelleyen birçok şey var şimdilerde.Aksi bu ya,çeneye vurdum olayı.Paso konuşuyorum.Hiç susmadan hemde bikbik.Sabahın 8'inde başlıyorum akşam saat 6 veya 7 hatta bana kalsa sabaha kadar konuşuyorum.Yanımdakinin(kim olduğuna bağlı tabi)beynini mikene kadar bir de allah ne verdiyse.Çekilir gibi değilim biliyorum ama gel gör ki bir müslüman evladı da susturma girişiminde bulunmuyor.Ama seviliyorum kii her halimle allah kahretsin.Bir parça kızın çenesinden,mıymıy sesinden ne zarar gelecek yav.

Teşhis Hatırlatması 2;İlişki Potansiyelindeki Faaliyet Azlığı!(Saçmalardan İnciler)
Ve Devam ediyorum.Yazabiliyorum tanrım şükürler olsun.
Sevmediğim bir hatun tipi vardır.Çaresiz ev kadınları kılığında;hiç tanımadığı bir kadının başka bir kadına,hiç yok yere özel hayatının her detayını tutar,anlatır.Yani nedir,hatun seni 1saattir tanıyordur en fazla.1saat sonra olayı kendi kafasında öyle bir traşlar ki sen onun kırk yıllık dostu oluverirsin bir anda.Erkek arkadaşının hangi pozisyondan hoşlandığını anlatmaya varana kadar uzar gider bu konuşma.Nefret ederim öyle kadınlardan.Detayına varana kadar anlatıyorum evet herşeyi.Ama böyle değil kesinlikle;mesela piraye ablama.Benim kahrımı çekiyor yerim yanaklarını kocaman.
Eklemeden geçemeyeceğim ki;senden hoşlandığı halde tutup,eskiden ağzını burnunu yediğin hatunun,göğüslerini anlatan yada "ben bu kadın milletini anlamıyorum"lu cümlelerle konuşmalarına başlayan ve empati kurduklarını zanneden erkeklere karşı antipatiğim.
Ve saded;Uzun süredir biriyle birlikte olmuyormuşum da.Benim canım istiyormuş da.Kadınların bazılarında görülebilir bir durum olabilirmiş de.Psikolojik ve iç güdümsel bir vakaymış da bla bla.Freudca saçmalıklar sinsilesi.Sevişesi gelenin çenesi mi çalişirmış?Bunu söyleyen de etrafımda binlerce yer alan lüzumsuz yaratıklardan birisiydi.Önemsemiyorum hatta kaile dahi almıyorum.Yok öyle birşey.Kim bir tarafından uydurmuşsa ona geri iade ediyorum.Ve düzen.Mutlak bir düzene artık ihtiyacım var.Darmadağıtmışım herşeyi.
29nisan 22:07;Şu yazı beni bugün nasıl ağlattı bilemezsiniz,bugün nasıl ağladım bilemezsiniz!

noreply@blogger.com (Böcek) — Tue, 21 Apr 2009 14:27:03 PDT

Fısıldadı annesinin kulağına ve şöyle dedi;
-Yazılı mülakatı geçmişim..

Pazartesi günü sınava gidiyorum..

Fısıldadı vicdanı kulağına ve şöyle dedi;

-Halat geçiriyorsun kendi ellerinle şimdi hayatıma..Gidişini izleyekalıyorum dar ağacına yürürken..

Ay...Güneş...Özgürlük..

-Yıldızlar kayıyordu gözlerine..Hangisi yansımıştı ki saçlarına çıplak ayaklarıyla ve rüzgarı kıskandıran elbisenle..Bir dilek tutmaya yeter miydi gücün..?

-Omuzlarında ince bir tül iken ay ışığı..(bir şair)

Sustu....

Yirim O Dudaklarını Kurt!

noreply@blogger.com (Böcek) — Fri, 17 Apr 2009 00:22:39 PDT

Ben bu cümleyi öle çok kurmuşumdur ki....
Keşke Erkek Olsaydım!
Kelebenk mimlemiş böceğini..Erkek olsaydın nasıl biri olurdun diye..
Velhasıl,dışardan bakınca "bu kim kızım" diyerekten hatunların ağız suyu salgılarında bir artış yaşamalarına sebep olurdum..O bir kere Allah'ın emri..
Şık bakımlı ve temiz olmaya özen gösterirdim sanırım..Çünkü bir erkekte çekemediğim en mide bulandırıcı şey kötü kokusudur..Ter,parfüm,lokantada yenen dürüm ve sigara karşımı kokuları gibi vakaları bir kilometre öteden anlarım..Öyle hassas burun yapısı.Hani empati yapıyorum ya ondan şeettim işte..

Kurt cobain gibi olurdum..
Aynı zamanda bakımlı olup da pasbal olmayı da başarırdım..Saçlarım hatun halimdeki gibi uzun olurdu muhtelemen..Sakallarım rapunzel gibi birşey olurdu..Öle sürekli traş olmazdım hart hurt kaşırdım..Hatta sevgilime kaşıtırdım fantezi yapar bir de..
Ben yine aynı kalayım o konuda bir sıkıntı yaşamayalım isterdim..Kişilik ve karaktere istinaden söylüyorum..Farkım olmasın yani..
Bir de şimdi böyle anlatırken sanki sipariş veriyormuş gibi hissettim tuhafmış baya..
Yere bakan yürek yakan,kulağı kesik,zampara,suyun sarp akanı adamın yere bakanı yani işte tüm bunların hepsi ben olurdum..Zorumun adı nedir bilmiyorum ama gönlümün sultanını bulana kadar bunu yapardım..Her hafta bir hatun..Her gece her gece hatta her gece..(2gecede bir de olabilir tabi).."Çapkınım hovardayım yirmi dört ayardayım"ı şarkısını telefon müziğim olarak ayarlardım..Öküzlüğün de bu kadarı işte..Anlaşıldı evet böcek erkek olsan buna da meyilin var yani..Helal sana!
Kesinlikle kadın ruhundan anlayan bir adam olurdum.İnce düşünceli,sürpriz yapmayı seven ve kesinlikle kibar olmaya özen gösterirdim..Evet biz kadınlar bunu hakediyoruz çünkü..
Lolla
Perikızı
Franche
Piraye
Mav!
Pia Bu kadar,bitti,nokta.

22 Yaş Sendromu...

noreply@blogger.com (Böcek) — Sun, 12 Apr 2009 16:24:48 PDT

-Babanın durumu belli..22yaşına geldin ve hala elinde somut birşeyler yok..Bizi düşünmüyorsun sen bencilsin..Kendini düşünüyorsun sadece..Buradan gidince ne olacak?Uçuyorsun aklın bir karış havada..Kimin seni kanal d'nin başına geçireceğini sanıyorsun sen?.Bizim paraya ihtiyacımız var bunu böyle bil..

-Anne beni delirtme..Bencil olan sizsiniz..Benim işim benim mesleğim yada benim hayatımı kim düşünüyor peki?..Ben bugün size her türlü fedakarlığı yapmaya hazırım..Kesinlikle!! Ama yok işte..Bilmiyorum hiçbirşey bilmiyorum..Bildiğim tek şey kendi işimi yapmak istediğim...

-İyi kızım devam et..Sürünelim biz ailecek sen de kendi işinde mutlu ol..

...Kavga kıyamet kelimesinin anlamını bu sabah daha iyi öğrendim.Sevgili emekli öğretmen annem bana çok güzel bir ders verdi sağolsun.Ki bugüne kadar(22yaşıma gelmişim)asla böylesine şiddetli bir şekilde karşı karşıya kalmamıştım onunla.Uyum sağlamışımdır keza o da benim kararlarıma saygı duymuştur.Ama bu kez iş ciddi hemde hiç olmadığı kadar..
..Burada bir bankanın telefon bankacılığı için uzun zaman önce bir başvuru yapmıştım..Ümidi her zaman olduğu gibi yine kesmişken haber geldi bir kaç gün evvel..Cumartesi günü yazılı mülakata girmem için bir mail yollamışlar..İş gayet güzel..Garantili..Maaşı dolgun..Adı var..Sigorta,ticket kısacası olması gereken herşeyiyle mükemmel diyebileceğim bir iş..

Sınava da gittim..Gayet başarılıydı..Haber bekliyorum şimdilik..İkinci mülakata da çağırılırım diye tahmin ediyorum..
...Bir tarafta da kendi mesleğim var..Ve hayatımı bu şekilde idame ettirmem gerektiğini biliyorum..Ama gel gör ki istemediğim de şeyler var..İhtimaller üstünde hayatımla loto oynuyorum..Şöyle ki;burada adamlar bana geleceğimin garantisini vermiyor..O kadar da dolgun bir maaşım yok..Sigortam yok..Kısacası bu şehirde olduğum süre içerisinde bir bok olacağı yok..Ha ihtimaller var dedim ya..Ama soyut verilerin üzerine verilen kararlar ne kadar doğru olur denemeden bilmiyorum..

...Birincisi;En azından ciddi bir şekilde konuşup benim durumum böyle böyle diyip bir garanti isteyebilirim..Ve en fazla 1sene sonra istanbula gidebilirim..İkincisi;yapmam gereken bir sürü şeyden vazgeçip bankaya işe başlayabilirim.Ancak bankanında bir sıkıntısı var ki;2seneden önce işten ayrılamıyorsun..Tazminat şeklinde sana geri dönüyor bu durum..Ve ben bu işe başlayıp temmuza kadar sınava köpek gibi çalişsam ve kazansam bu işi de bırakacağım ve bir dünya para ödeyeceğim..Kazanamadığımı farzedelim..Bankaya devam edeceğim..Kanaldan da ayrılmış olacağım çoktan..Bilmiyorum işte sadece bilmiyorum

...Onu da geçtim babam,işini devrettiği adamla takıştı..Daha doğrusu arıza çıkaran adamın ta kendisi..Ve sanırım işine geri dönmek zorunda..Riski çok fazla..Annemi birşeyler altına imza atması için zorluyor..Annem huzursuzluk çıkmasın diye aptala yatıp kabul etmeyi düşünüyor ve defalarca konuşmama rağmen hala fikrini değiştirmeyi de düşünmüyor..Ne olacak bilmiyorum..Hep hayırlısı demekten artık öyle yoruldum ki..

...Kanalda durumlar da iyiye gitmiyor son bir kaç gündür..Üzülerek hatta çok üzülerek ayrılma ihtimalim de var şayet sınavı kazanırsam..

....Hayırlısı dememi mi beklersin hayat yoksa hayırsızı mı seçmemi?..Büyümek mi diyorsun?..

noreply@blogger.com (Böcek) — Mon, 13 Jul 2009 14:50:22 PDT

ACİL NAZ,KAPRİS VE HER TÜRLÜ BOK PÜSÜRÜMÜ ÇEKECEK DENEYİMLİ MENEJER ARANIYOR..Ayrıyetten bir de basın danışmanına da ihtiyacım olabilir..Kendimi yedekleyemiyorum..Klonlama işini farelerden insanlığa sundular mı onu da bilmiyorum..Ee fare değil tatlım böcek ben böcek..Kör müsün bak ne yazıyor yukarda kafam kadar?..
Sahnelere geri dönüyorum ben.Küçük aptal rock ilahesi yada onun gibi birşey oluyor yine..Bak ya sabah sabah kroluğum mu tuttu nedir?.Yok ya tiksindim kendimden.Çenem düştü yine bir saniye ya..Kaç gündür yazmıyorum bu pöykürüşüm ondandır..Korkup kaçırmasın seni.Kısacası Böceğinizi sizden mahrum bıraktığımız ve çevreye verdiğimiz rahatsızlıktan ötürü bacağımızı testereyle kesebiliriz..Bir de çiğ tavuk var mönümüzde..
Baştan alalım..Bir yerde şarkı söylemeye başlıyorum.Bizim bir arkadaşa tembih etmiştim olur da hani bir soliste ihtiyacı olan bir grup bulursan haber ver bana diye..Aylar sonra tabi ümidi kesmiştim ki;maillerimde solist bağyan türkücü arıyoruz,bizim için çığırır mısın diye bir mail gördüm.Hemen msne eklemeceler,2gün içinde görüşülmeceler beğenilmeceler ve derken işi bağladık..
Çocuklar fena değil..Sağlam çalıyorlar..Kayıtlarını dinledim sadece..Sinir olduğum bir nokta var ki.O da çocuklardan birinin kız arakadaşı da ev elemanlarına dahil..Allahım o ne meymenettir öyle..Yine bir mükemmele sümsük vakası..Bir de sözlenmişler yüzükler falan..Herneyse henüz bir şeyler yapamadık ama..Çarşamba çalişmaya başlıyoruz..Sahnede olmak güzel..Özlemiştim..
Zaten bu aralar sadece başımdaki pireleri kaşıyacak vaktim var..Onun dışında da deli gibi çalişiyorum son 10gündür..Seçim sonrası işler daha bir yoğunlaştı..Kanal karasal yayına geçeceğinden herkesin etekleri tutuşmuş vaziyette..Güzel haber, kendime ait bir odam ve masam var artık.Orada burada sığıntı gibi çalişmıyorum.

Tabi bu durumda çok konuşan ve düşünme yetilerini engelleyen beyin loblarını bok bağlamış hatunlar da yandım yandıma düştüler.Bu hatunlar gerçekten hasta ruhular ya.Kamera önüne çıkabilmek için kıçlarını yırtıyorlar.Kimisi gidiyor hiç yok yerde saçına röfle attırıyor.Kimisi genel yayın koordiantörünün kıçının dibinde göğüs dekolteli manzarasıyla diksiyon gösterisi yapıyor.Mal bunlar valla.Bildiğin mal.Ya nedir bu rekabet noluyoruz ki?..Hayır işin iyice cılkı çıkmaya başladı..İş ortamı falan dinlemem ben.Yani dinlerim de artık hatunun yeni röfleli saçları elimde mi kalır,orası meçhul.Ben köşemde pasbal pasbal oturarak ve çalişararak odamın keyfini sürüyorum.Kendi müziğimi açıyorum.Her gün iki şekerli çayımı içip donuyorum

Beni alacak adam,dinle ve kulaklarını dört aç tatlım..

noreply@blogger.com (Böcek) — Tue, 31 Mar 2009 09:50:14 PDT

Noluyo bloggerlar size..Bahar geldi yelkenler fora mı yapıyoruz nedir..Herkes bir aşık aşık ki..Cemaatcek aşık oluyoruz hatta..Sevgi pıtırcığıyız hepimiz..Kime sorsam 'böcek kalbim pırpır içimde birşeyler dans ediyor,başım dönüyor midem bulanıyor hamile miyim leyla mıyım aşık mıyım neyim seviyorum böhüüüüm' moduna bağlamış durumda..Hoş benim de farkım yok ya..Hayırlıysa beri hayırsızsa geri dostum..Blogların en hızlı çapkınları Ukturk'le ben bile adam olduysak bu işte bir iş vardır artık bilmiyorum..

Ee bu durumda mimlere yansımış haliyle..Efendim pia,hayalbemol ve franche beni mimlemişler..Kalbimi çalan eylemsel faaliyetler..Bu mimin ismi de baya bir afiliiymiş bu arada..Aslında ben anlatılmam yaşanırım ama haha..Ciddiyim ya..Dışardan beni gördüğün böcekle içimdeki böcek arasında ışık yılı fark var desem..Dedim bile tatlım.. Beni alacak adam iyi dinle şimdi beni;

...Beşi birlik,birkaç çift adana, erzurum ve trabzon burma,bir havuzlu dublex,sağlık sigortan ve sağlam bir işin olacak..Yoksa hayalet sevgilin olurum..Beni bulabilene aşkolsun..Aşk olursa bile ne ala mualla..Değil tabiki de;

...Benim sevgilim aynı zamanda en yakın arkadaşım olmalı benim..Evet doğru duydun..Sadece sevişgen aşk böcükleri taklidi yapma bana..Ben seninle yeri geldiğinde hiçkimseyle paylaşamayacağım şeyleri paylaşmalıyım..Keza bunun aynı senin için de geçerli olmalı..Çekinmemelisin asla..

...Strateji yapma bana allah aşkına..Ben kaçayım sen kovala durumu kadar nefret ettiğim birşey daha varsa o da yine ben kaçayım sen kovala durumudur bu ince işlerde..Ciddiyim ama yanlış mı ya?..Hayır eline ne geçecek ki..Olay sidik yarışına dönmesin.."Ben bir süre aramayım o bana geri döner zaten amaaaannn" diye düşünme..Biz oyun oynamıyoruz..Birbirimize ayna tutuyoruz..Ben sana seni yansıtıyorum keza sende beni bana..Aramazsan arama yar işi zaten iki ucu boklu değnek..Nedir bu koşturmaca..Ha egonu mu pohpohluyorsun..Buyrun yıkama yağlama servisimiz de hazır ve nazır..Ama dozunda ve ölçüsünde..Ben erkeğimin ayaklarını da yıkarım huuuh (böggH!)..Evimin kadını çocuklarımın anası olacağım huleynn..

...Tanrım,yalan rüzgarında başrolü kaptı benim ilişkilerim hep..Bana herşey söyle hatta küfret ama yalan söyleme..İnsanın en çok korktuğu gelirmiş ya hep başına..Güven duygumun cenaze namazını kıldım birkaç zaman önce..Hiç olmasın isterdim ya..Eski saf halimi de özlüyorum hani arada ama..Neyse..

...İçimden geleni söylemekten çekinmem..Düşüncelerimi iki kez tartmayı sevmem..A'ysa a dır..B si yoktur bunun..Sana birşey söyleyeceksem ikinci kez düşündürtme bana..O tavizi verme..Kasarsın..Kasarsam sevemem..Korkarım seni seviyorum ruhum diyemem..İçimde patlarım..Beynimi yerim sonra.

..Kendini anlaşılmaz gizemli erkek moduna sokma..Sana birşeyleri sorma ihtiyacını hissettirme bana..O fırsatı verme..Anlat ya..Susma..Ben geveze hatice..Az ama öz..Konuşalım hiç susmadan..

...Hesap sorma,güzellikle sormasını bil birşeyleri..Babamla kendi sevgililerimde ki kıyaslamalarım da hep sakin ve dingin bir adam hayal etmişimdir.Huzur arıyorum ben sadece.

..Canımın istediğini canımın istediği yerde sevgilimle yapmak,evet ben deliyim demek önemli sanırım..Kendimizi birden bilmediğimiz bir şehrin bilmediğimiz bir sokağında bulmalıyız ikimizde..Ve bu liste uzar gider..

Kıstaslarmız bunlar..Siz sözleşmeyi baştan bir daha gözden geçirin sonra öpüşmeye başlayabiliriz..Paslıyorum;camilla,dominatrix,prncfrn,kelebenk..

(EMRE'ye NOT:Emre teşekkür ederim bir kez daha beni böyle güzel cümlelerinle süslediğin için)

Aşkzede Abla Yorumluyor; Erkeklerin Anatomisi

noreply@blogger.com (Böcek) — Sat, 28 Mar 2009 11:43:01 PDT

-Benimle futbol maçı izle,Beşiktaş'ın orta sahası hakkında yorum yapalım: Futbol,seks ve para üçlemesinden..
-Yatalım ama uyumayalım,sevişiriz aşkımm korkma ya,ben seni seviyorum..Biz evleneceğiz hayatım biliyorsun değil mi?: Külli yalan,bu kadar nazlı olma alırım paçanı aşağı..

-Bugün hatunun biri beni saatlerce kesti durdu: Bak ben sana bu kadar değer veriyorum senin yanındayım,kıymetimi bil..Bir sürü hatun benimle yiyişmek için sıraya girdi..Yoksa ben sana yol vermeyi düşünüyorum..

-Tatlım çok yorgunum yarın ilgileneceğim seninle iyi geceler mucuk..Ben seni arayacağım mutlaka: Okşan'ın numarası kaçtı lan aq..

-Bugüne kadar tanıdığım en güzel kadın sensin,dudakların Angelina Jolie'ninkiler yanında halt etmiş:Eski sevgilimin de göğüslerini unutamıyorum lan..

-Sana çok değer veriyorum,bilemezsin ama kafam çok karışık:Tamamen palavra..Bir gece seni elden geçirmem lazım,gerisine bakacağız güzelim..Zaten aklımda bir kaç hatun daha var seni de değerlendirmeye aldım..

Al işte hepinizin mantığı bu..Evet abi siz erkekler böylesiniz..Farkınız varsa itiraz edin şurada.. Söylediğim tek kelime yanlışsa çiğ tavuğu bu blogda kesip gözünüzün önünde kanlı canlı yiyeceğim..Şu güzelim Angelina'yı bile aldattınız ya..Ee doğru söze ne denir;HÖH artık..

Ben biraz abartmış olabilirim ama çözdüm..İlhan Uçkan da kimmiş haha..Hatta Haydar Dümen'i bile sollarım..Çözdüm diyorum işte..İki bilinmiyenli denklemden farkınız yokmuş..Ne mi?

Birincisi zora ve sıkıya gelemiyorsunuz hiçbiriniz..Hatun üstünüze düşmeye başladığı andan itibaren topuk modundasınız..İkinicisi,"tanıştığın hatunu iki ay ara,sor,üstüne düş,dünyaları ayaklarına ser,iltifat et,kulu köpeği ol,hediyeler çicekler böcekler al,ikinci ayın sonunda dibimden ayrılmazsa şerefsizim oğlum"diye iddialara giriyorsunuz..Tabi biz de severiz ya tüm bunları haliyle..İşte doğru adam budur dedikten sonra zaten noluyorsa oluyor..

Gerçekten aşık olanlarınız için herşey mübah..Saf ama böyle tertemiz,filmlerdeki gibi mi?..Evet aynen öyle..Kapasiteniz var abi..Her türlü şeytanlığa çalişiyor aklınız bunu da yaparsınız bariz..