Gündem

Aşk-ı Memnu'nun Kitabı Çıkmış!!!

2009-11-02T11:09:00.000+02:00

Aşk-ı Memnu’nun Kitabı Çıkmış!!!

Melek VARVAR

yaren_melek85@hotmail.com

Zülfü Livaneli’nin bir yazısından alıntı yaparak içimin ne kadar sızladığını anlatmak istiyorum.

Geçenlerde iki “tiki” kızımız kitapçı vitrinine bakarken biri ötekine dönüp “Aaa kız bak” demiş “Aşk-ı Memnu’nun kitabı da çıkmış.”
Öteki “Amma da çabuk yazıvermişler!” demiş.

Bu cümleler “hâl-i pür melâlimizi” anlatmaya yetiyor. Ahmet Haşim her ne kadar “Melâli anlamayan nesle aşina değiliz.” dese de melâli de kültürümüzü de anlamayan bir nesli kendi ellerimizle yetiştiriyoruz.

Halit Ziya Uşaklıgil (1866-1945), Türk edebiyatında Batı tarzında eser veren ilk büyük romancıdır. Servet-i Fünun döneminin en güçlü yazarıdır. “Aşk-ı Memnu” yani “yasak aşk” adlı romanında bir Türk aile yapısını ayrıntılı olarak incelemiş ve alafranga özentisini eleştirmiştir.

Halit Ziya bu romanını Abdülhamit döneminde yazmıştır. Abdülhamit döneminde de şiddetli sansür olayı vardır. Halit Ziya’nın yazdığı Aşk-ı Memnu romanı sadece yasak aşk olayını anlatmıyor. Ondan daha ağırlıklı olarak 19. yüzyılın sonunda İstanbul’un bazı yüksek tabaka ailelerine Batı kültürünün gelmesiyle oluşan değişiklikleri anlatıyor. Bu özelliği Halit Ziya’nın yazmış olduğu Aşk-ı Memnu romanının en önemli özelliklerinden biridir. Yani Halit Ziya’nın kendi yaşadığı dönemi anlatmak... Şimdi roman günümüze uygulandığında romanın bu özelliği ortadan kalkmış durumdadır.

Romanın tiyatroya, sinemaya uyarlanmasına kesinlikle karşı değilim. Sinema ve tiyatronun belli bir izleyici kitlesi vardır; ancak TV öyle değildir. Küçücük çocuklarımızı nasıl bir tehlikenin içine attığımızın farkında değiliz. Üstelik bu tehlike evimizin tam içerisinde. Ne yazık ki, çocuklarımızın akıllarından tutacağımız yerde ellerinden tutmakla yetiniyoruz çoğu zaman. Nemrut ateşine ellerimizle atıyoruz onları. Cehaletimiz ayrı ateş, ihmallerimiz ayrı ateş, öfkelerimiz ayrı ateş, sevgisizliğimiz ayrı ateş, umursamazlığımız ayrı ateş…

Binlerce Nemrutlar ateşi, her gün yakacak İbrahimler arıyor

Binlerce Nemrut ateşinde her gün binlerce İbrahim yanıyor… (Yavuz Bahadıroğlu)

Halit Ziya alafranga özentisini ve yanlış batılılaşmayı eleştirirken ve bütün gelişmiş ülkelerin sineması “düzgün aile” profiline odaklanmışken bizdeki bu aykırılık ve değerleri hiçe saymak niye?

Edebiyat derslerinde Servet-i Fünun dönemi, Halit Ziya ve Aşk-ı Memnu adlı romandan bahsedilmiyor mu? Bahsedilirken öğrencilerimiz birbirlerine dizinin en son bölümünü mü anlatıyorlar? Ailemizle birlikte izleyebiliyor muyuz bu tür dizileri?...

Yılmaz Aybar’ın üzerinde düşünülmesi gereken bir sözü vardır:

“Biz kendi değerlerimize sahip çıkma bahsinde çoğu zaman yapmamız gerekenleri değil de yapmamamız gerekenleri canla-başla yapan bir milletiz.”

Ne diyelim? Her hafta izlenen Aşk-ı Memnu adlı dizinin kitabı çıkmış. Hayırlı uğurlu olsun. Keşke Halit Ziya Uşaklıgil’e de bu kitabı okumak nasip olsaydı!

Demokratik Açılım ve Teslim Olan PKK’lılar

2009-10-27T12:45:00.001+02:00

Demokratik Açılım ve Teslim Olan PKK'lılar

Geçtiğimiz günlerde Iraktan çocuklarla birlikte otuzdört kişi Türkiye'ye geldi. Çocukları düşünmediğimiz zaman gelenlerin tamamının demokratik açılım kapsamında Türkiye'ye gelen PKK'lılardan oluştuğunu duyduk ve öyle olduğunu düşünüyoruz. Gelenler ifadeleri alındıktan sonra serbest bırakıldı.

Öncelikle belirteyim ki yazımda PKK'lı olduklarını kendileri ifade eden ve terörist başının talimatıyla gelenleri kastederek PKK'lılar tabirini kullanıyorum.

Ülkemizin kanayan yarası terör belasını da bitirmeyi amaçlayan demokratik açılım sürecinde muhtemelen, öyle ya da böyle terör örgütüne girenlerin ülkemize gelmesi bekleniyordu. Durumları etkin pişmanlık yasasından yararlanmaya müsait olanlar bundan yararlanır durumları uygun olmayanlarda gelir cezalarını çeker, çekmeliler de.

Ancak gelen PKK'lılarla ilgili tasvip edilemeyecek noktalar bulunmaktadır. Bunlardan birincisi; yaklaşık yediyüzelli bin kişi olduğu söylenen bir grubun gelen PKK'lıları bayram havası, şölen havası içinde karşılamasıdır. Ülkemizde yıllardır yaşanan terör belası sırasında birçok gencecik vatan evladı şehit birçoğu da gazi olmuştur. Dolayısıyla karşılama töreni için insanları toplayan (bu kadar kalabalığın kendiliğinden bir araya gelmesi çok da akla uygun gelmiyor) kişi, kurum, kuruluş her kim ise ülkemizdeki şehitlerin ve gazilerin aileleri ile milletimizin hassasiyetlerini düşünmeleri gerekirdi. Kaldı ki şehitler ve gaziler sizin de yaşadığınız ve milletvekili seçildiğiniz bölgeden de çıkmıştır.

DTP'li bir milletvekilinin açıklamalarına göre DTP bu kalabalığı toplamamış ancak organize etmiş. Ey DTP ve DTP gibi düşünenler siz bu organizeyi yaparken neyin kutlamasını organize etiğinizi düşünüyordunuz? Bir zafer mi elde edildi de onu kutluyordunuz? Hayır. Ne PKK ne de başka bir terör örgütü Türkiye Cumhuriyetine karşı zafer elde edemez bunu aklınıza iyice sokun.

Gelelim konunun diğer boyutuna, ülkemiz terörün bitirilmesi noktasında adım atmaya kadar verdi ve demokratik açılım adı altında bir süreç başladı. Şimdi bu süreç içerisinde yaşananları kendi amaçları doğrultusunda kullanmak isteyenler olduğunu görüyoruz. Ülkemiz zor bir süreçten geçiyor ve demokratik açılımda ülkemiz için sancılı bir süreçtir. Açıkcası her hükümetin cesaret edemeyeceği tehlikeli bir süreç. Neden?

Çünkü bir tarafta DTP devlet tarafından uzatılan eli, gösterilen toleransı kendileri için oy toplama malzemesi olarak kullanmak istemektedir. Sanki devlete karşı bir zafer kazanılmış gibi davranmaktadır. Bu şekilde davranarak bölgedeki itibarını koruma çabası içindedir.

Diğer tarafta Türkiye Cumhuriyetine karşı terör faaliyetleri ile bir şey yapamayacağını anlayan PKK bu yoldan vazgeçerken bu işi en karlı nasıl sonlandırırız onun hesabını yapmaktadır.

Hükümet başta Başbakan olmak üzere çok değişik milletvekilleri vasıtasıyla PKK'lıların karşılanması sırasında yaşananları tasvip etmediklerini ve bunun yanlış olduğunu defalarca açıklamışlardır. Ancak bazı muhalefet milletvekillerinin bu açıklamaları görmezden gelerek yaşananlardan puan ve oy devşirme peşinde olduğu da görünmektedir.

Ülkemizin kırmızı çizgilerinden taviz vermeden yapılan gerek demokratik açılım süreci gerekse terörü bitirme çabaları oy toplama gibi basit amaçlara ve ucuz siyasi çekişmelere alet edilemeyecek kadar önemli konulardır. Dolayısıyla konu hükümet tarafından bu şekilde ele alınmalı. Hem DTP milletvekilleri, hem de diğer muhalefet partili milletvekilleri tarafından da bu şekilde algılanmalıdır.

İbrahim ALİN

ibrahimalin@gmail.com

Windows Live: Arkadaşlarınızın Facebook'ta yaptıklarınızı kolayca görmesini sağlayın.

İÇİME SİNDİREMİYORUM.

2009-10-25T15:06:00.000+02:00

Birkaç gündür kafalarda soru işareti bırakan PKK’lıların dağdan inmeleri ile ilgili haberleri esefle izlemekteyiz..İşte olan oldu bu işin sonu nereye varacak…Yurdun her bir köşesinde PKK’lılar şenlik yaparken, bu vatana canını vermiş oğullarını, eşlerini, babalarını geri isteyenler…Gözünü kırpmadan vatanım deyip bir parçasını kayıp etmiş gazilerimizin feryatları…Kahrolsun PKK diyenlerin coplanması…Ülkemden manzaralar.Bir bir izliyoruz film seyreder gibi. Bir taraf kan ağlıyor, diğer taraf zafer kazanmış edasıyla boy gösteriyor. PKK mı yoksa Ergenekon mu daha tehlikeli? diye vatandaşın kafası karıştırılıyor. Ergenekon terör örgütü adı altında gözaltına alınan henüz suçları sabit görülmemiş aydınlar hala içerde. Ya PKK’lılar jet hızıyla ayaklarına götürülen mahkemelerde ne söyletilip, serbest bırakılıyor. Makam araçlarıyla ve ikramlarla karşılanıyor. Gelen 34 PKK’lı kahraman ilan edilince elbette vatanını seven insanlar hain durumuna düşer ve bu süreçte arabozucu olur. PKK’nın terör örgütü olmaktan çıktığı bu son olaylarla tescillendi. Sıra ellerinde getirdikleri mektupta yazan İmralı’dakinin isteklerini yerine getirmeye geldi. EEEEEE adam boşuna mı o kadar kitapları okudu? İçerde başka ne işi vardı. Hem dinlendi hem de yıllar sonra kazanacağı zaferi hesap etti. Yattığı yerden terör örgütünü yöneten terörist başı sonunda 3 aşamalı yol haritasını açıklama da gecikmedi. Osmanlı’nın isyanları bastırmak için ele başları affedip, paşalık rütbesi vererek maaşa bağladığını, Osmanlı gibi büyük düşünülmesi gerektiğini söyleyen Kürt konusunda çalışmalar yapan Mümtaz TÜRKÖNE’ye ne demeli? Geniş kapsamlı bir af çıkarılarak başta terörist başı ve diğerleri bölücü olmadıklarını söyleyerek serbest bırakılacak, düşüncelerinden dolayı içeri giren aydınların zindanlarda çürütülecek olmalarına ise kader mi diyelim… Bir daha grup çağırmayacağını söyleyen terörist başı devletin gidip PKK ile görüşmesine bir şey demeyeceğini söylüyor. Sorarım size! Devlet teröristlerle masaya oturur mu?
Daha ne söylenir ki, içimize mi sindirelim, bunu mu bekliyorsunuz? Üzgünüm seyirci kalıyorum!... Millet kan ağlarken, vatan diye inim inim inlerken olanları içime sindiremiyorum.YA SİZ?...

24.10.2009
Nermin AYDINLI

Türkiye-Ermenistan Arasındaki Sorunlar Konuşmadan Çözülebilir Mi ?

2009-10-20T22:17:00.000+03:00

Türkiye-Ermenistan Arasındaki Sorunlar Konuşmadan Çözülebilir Mi ?

İbrahim ALİN

Dış Ticaret Uzmanı
ibrahimalin@hotmail.com

Türkiye özellikle AK Parti ile birlikte alışık olmadığımız şekilde dış politikada adımlar atmaktadır. Hiç şüphesiz bu adımlardan birisi de Ermenistan ile imzalanan protokoldür. Karşılıklı imzalanan protokoller her iki ülkenin meclislerinin de onaylaması halinde yürürlüğe girecek ve Türkiye ile Ermenistan arasındaki sınır açılacak.

Tabii söz konusu Ermenistan olunca olay sadece sınır kapısının açılması olarak düşünülemez ve düşünülmemelidir de. Ermeni diasporasının yürüttüğü soykırım kampanyaları, tarihte yaşanan olaylar, Karabağ meselesi, Azerbaycan ve hatta Rusya ile olan ilişkilerimizin durumunu da değerlendirmek gerekmektedir.

Ermenistanla yaşanan süreçten dolayı özellikle Azerbaycanla olan tarihi yakınlığımız ve dil, din, ırk vb ortak noktalarımızın çokluğu nedeni ile ilişkilerimizin bozulmasını istemeyiz. Bu nedenden dolayıdır ki; son zamanlarda Türkiye ve Ermenistan arasında devam eden görüşmeler konusunda Azerbaycanla yaşanan yoğun diplomatik hareketlilik de bunu doğrulamaktadır. Kaldı ki Sn Başbakan Karabağ sorununda ilerleme kaydedilmeden Türkiye-Ermenistan sınırının açılmayacağı yönündeki açıklamayı bizzat kendisi dile getirmiştir. Bununla birlikte Azerbaycanın da Türkiye ile olan ilişkilerini bozmak istemeyeceğini düşünüyoruz.

Konuya bir de Ermenistan cephesi açısından bakacak olursak; aslında Ermeni diasporası da imzalanan bu protokolden çok da hoşnut olmuşa benzemiyor. Çünkü bu protokolden sonra Türkiye ve Ermenistan soykırım iddialarını konuşabilecekler. Şimdiye kadar özellikle Ermeni diasporası tek taraflı olarak özellikle Fransa ve ABD gibi ülkelerde soykırım iddialarını dile getiriyor ve bu yönde de etkili bir propaganda yapıyorlardı. İkinci olarak da Karabağ meselesi dünya gündemine duyurulmuş oldu. Dolayısıyla Ermeni yöneticilerin de imzalanan protokol ve gelişmeler konusunda statükodan yana kesimler tarafından eleştirildiklerini ve çok da rahat olmadıklarını söylemek yanlış olmasa gerek.

Hiç şüphesiz ki gerek kişiler gerekse ülkeler arasındaki problemlerin çözülebilmesi için öncelikle diyaloğun sağlanması ve karşılıklı olarak meselenin konuşulması konuşulabilmesi gerekmektedir. Eğer sınırın kapalı olması bu problemlerin çözümü noktasında yarar sağlayacak olsa idi şimdiye kadar sağlamış olması gerekmez miydi? Ancak gelinen noktaya baktığımızda sınırın kapalı olduğu dönemde problemlerin çözümü bir yana karşılıklı konuşmak bile mümkün olmuyordu.

Türkiye ve Ermenistan gerek Karabağ gerekse soykırım iddiaları konusunda bir ilerleme sağlanmasını istiyorsa bu yönde her iki ülkenin de, statükocu çevrelere rağmen, adım atması gerekiyordu ve iki ülke arasında imzalanan protokolde bu yönde atılmış önemli bir adımdır.

Son olarak da özellikle yetkililere şunu söylemek isterim ki, Ermenistanla yapılan görüşme ve anlaşmaların gerçek amacı konusunda Azerbaycan hükümetinin, Azeri halkının ve de Türkiye kamuoyunun zamanında yeterince bilgilendirilip yanlış anlamaların ve cephe almalarının önüne geçmeye çalışmak yerinde olacaktır.

PARDON

2009-10-20T14:18:00.000+03:00

Haydi gözümüz aydın!..Demokratik açılım buymuş demek…Artık terör bitecek.PKK’lılar ellerinde mektupla barış elçileri olarak şehre indiler.Bir bayram havası, bir şenlik nerdeyse tatil ilan edilecek. Vatan haininin çocuk katilinin direktifiyle gelen teröristlerle birlikte birden demokratik bir ülke oluverdik. Sanırım AB’ye girmemizde bir engel kalmadı. Bu kadar kolaydı da neden yıllardır analar, babalar, eşler, çocuklar ağladı, ocaklar söndü? Neden gül gibi fidanlar soldu gitti? Pardon! PKK’lılar, vatan hainleri istemeden dağa çıktı, istemeden örgüt kararına uymak zorunda oldukları için sizleri şehit etti. Pardon! onlar masum, onların evleri, köyleri yok edilmiş…Onlar haklıymış Ya Sen Şehidim!...Üzülme! benim içim kan ağlıyor onların bu kadar rahat bir şekilde geldiklerini görünce…Vatanseverler bu kadar rahat değil. Kalemler her şeyi yazamıyor. Bakın olanlara, bakın onların rahatlığına acaba hayal mi görüyorum… Vatanı bölmek için örgüte katılacaksın, ölüm saçacaksın ve elini kolunu sallaya sallaya gelecek kahramanlar gibi karşılanacaksın. Demokratikleşme buymuş demek… Açlık, işsizlik ve yoksulluğun bitmesini istemek demokratik hak olmuyor, Kürt sorununda yanlış politikanın izlendiği, Kürt halkının ve önderinin barış ve demokratik çözümde ne denli kararlı, iyi niyetli ve ısrarlı olduklarını söylemeleri demokratikleşme oluyor. Türkiye sanayisini, ekonomisini, eğitimini, düzeltti sadece demokratikleşmesindeki en büyük engel olan Kürt sorunu kaldı. Pardon! Sizlerin Kürdistan’ın köy, kasaba ve şehirlerinde yeterli imkanlarla yaşamak istediğinizi unutmuştum. Pardon! Kürt kimliğinizin anayasal güvenceye sahip olarak özgür ve eşit yaşama istediğinizi unutmuşum. Pardon! ben, Türkiye Cumhuriyeti, Ülkesi ve Ulusuyla bölünmez bütünlüğüne, Tek devlet, tek ülke, tek ulus ve tek bayrak ülküsüne takılmış gidiyorum. Bu ülkede herkesin güllük gülistanlık içinde, sadece ve sadece kürt halkının her türlü ayrımcılığa maruz kaldığını unutmuşum. Pardon! Birileri tarafından artık dağdan inip siyasi arenada mücadele vermenizin istendiğini unutmuşum… Neden bu kadar sızlandım, neden geniş çerçeveden bakmıyorum olaylara. Sanırım ben çağ dışı, insan haklarını ihlal eden, ilerisini görmeyen halen Yurtseverlik peşinde koşan dar kafalı birisiyim…
20.10.2009

Nermin AYDINLI

"NEFES"

2009-10-18T15:50:00.000+03:00

“ NEFES ”

Elveda TANIK
etanik@egm.gov.tr.

Günlerdir televizyon kanallarında, gazetelerde reklamı yapılan ve merakla beklenen “NEFES “ film gösterime girdi. Bugün askerden, çarşı izinli olarak gelen oğlumun isteğiyle sinemaya gidip filimi izledik. Gerçeklerin anlatıldığı, tam anlamıyla harika bir film olmuş… O bölgenin coğrafi ve iklim yapısından tutunda, teröristlere karşı vatanı için sınır karakolunda gece gündüz görev yapan, Mehmetçiğin destansı öyküsünün anlatıldığı bu harika ve görülmeye değer filmin, bazı karelerini sizlerle paylaşmakta yarar gördüm…

Her şeyden önce oyuncuların tanıdık sima olmamaları filmi daha bir gerçekçi yapmış ve gerçekler aynen olduğu gibi anlatılmış. Vatan savunması için görev yapan güvenlik güçlerimizden, sınır karakolundaki Mehmetçiğin;

Teröristlerin burunlarının dibinde olmalarını bilmelerine rağmen, şehit olmaktan korkmadıklarını, yani ölümle dans ettiklerini…

Rengini, uğruna şehit olan ecdatlarımızın kanından alan, bir ülkenin onuru, ay yıldızlı bayrağımızı, o zorlu kış şartlarında rüzgârdan yırtıldığında yenisiyle değiştiren, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin kurucusu Büyük Önder Atatürk’ün büstü ile Ne Mutlu Türküm Diyene yazılı tabelayı itina ile sürekli temizleyen Mehmetçiğin Kürt oluşu…

Vatan savunmasını, geride bıraktıkları analarından, bacılarından, sevdalarından nasıl üstün tuttuklarını…

Filmde karakolu basıp karakol komutanını öldüren doktor kod adlı teröristi öldüren Mehmetçiğin Kürt oluşu, bana geçen yıl bir iş için, birisi Şırnak Silopi’den, diğeri Kuzey Iraktan yanıma gelen iki Kürt ile yapmış olduğumuz konuşmayı hatırlattı. Ben onlara Kürtler üzerinden oynanan bu oyunlara gelmemeleri yönünde tavsiyede bulunurken, onların söylediği ve tüylerimi diken diken eden o konuşmayı aynen aktarıyorum. Konuşmamızda bana,” İnanın bu olaylarla bizim hiçbir ilgimiz yok. Dua edin ki! Bir savaş çıksın ve görün bu ülke için, bu ay yıldızlı bayrak için, siz mi, yoksa biz mi, önce cepheye koşacağız. Nasıl Türküye deki Kürt halkı devletinin yanında ise, Kuzey Iraktaki Kürt halkı her zaman Türkiye Cumhuriyetinin yanındadır. Bir oylama yapılsın bunu görürsünüz. Barzani ve Talabani Kürt halkına her zaman zarar vermiştir. Biz artık bunun farkındayız.” demişlerdi…

Filmde ayrıca, anaların feryatları anlatılmış. Sayısız şehit cenazesine katıldığımdan, evlatları şehit olan analar, babalar, bacılar, eşler “Vatan Sağ Olsun “derken kendilerinin nasıl yok olduklarına, nasıl acı çektiklerine şahit olmuştum. Onları anlamak için ana olmak lazım. Oğlumun askere gittiği gün, hiç uyku uymadan sabaha kadar ağlamıştım. Gözlerime kan oturmuş, 15 beş gün eve kapanıp, kimseyle görüşmek istememiştim. Hiç kimse beni teselli edememişti… Aslında beni bu kadar üzen oğlumun askere gidişi değildi. Çünkü o Ankara’da askerdi. Her an onu görebilirdim. O teröristlerin şehit ettiği Mehmetçiklerin analarını, eşlerini, yetim kalan o yavruları hatırlamıştım. Onların çektiği acıları, o feryatları yüreğimde hissetmiştim. Düşünün bir kere! Evladınız dağda asker. Karşısında terörist. Bir ananın gözüne uyku girer mi? Asıl canımı acıtan bunlardı…

“NEFES” Filmindeki Orhan Yüzbaşı, Barış Asteğmen, Karakol Komutanı ve erler, bu ülke için şehit olan güvenlik güçlerimizden sadece bir kaçı. Oysa bu ülkenin güvenliği için görev yapan nice POLİS şehit edildi. Nice öğretmenler, nice mühendisler, nice köy korucuları, nice vatandaşlar ve yeni doğmuş bebekler, teröristlerin silahından çıkan kalleş kurşunlar karşısında can verdi. Geride gözü yaşlı analar, bacılar, eşler, yetim yavrular kaldı.

Filmde ayrıca; Yok edilmeye, birbirine düşürülmeye çalışılan farklı etnik yapıdaki bu milletin evlatlarının bir arada olduğu sınır karakolundaki Mehmetçiğin kenetlenmiş elleri ile bu vatanı nasıl savundukları aynen anlatılmış… Her zaman söylediğim gibi, yine de söylüyorum. Sınırlarımızı topla, tüfekle, tel örgülerle, mayınlarla, duvarlarla vb tedbirlerle değil, ancak ve ancak kenetlenmiş ellerimizle, yüreklerimizle koruruz…

Yazımı, Birlik ve Beraberlik içinde olduğumuz sürece, bu terör denen belanın yaşayacak ortamı bulamayacağının anlatıldığı “NEFES” filminin seyredilmeye değer olduğu tavsiyesinde bulunurken, teröristlerin saldırısı sonucu şehit olanların, analarının, babalarının, eşlerinin ve evlatlarının dudaklarından dökülen o iki kelimelik söz ile bitirmek istiyorum.

“VATAN SAĞOLSUN” …

17 EKİM 2009

IMF'yi Protesto Etmek

2009-10-15T16:01:00.000+03:00

IMF’yi Protesto Etmek

İbrahim ALİN

Dış Ticaret Uzmanı

ibrahimalin@hotmail.com

Uluslararası Para Fonu (International Monetary Fund) IMF bir çok ülkede olduğu gibi ülkemizde de çeşitli protestolara konu oldu.

Bir protestocu tepkisini göstermek için IMF başkanının konuşması sırasında ayakkabı fırlattı diğeri pankart açmaya çalıştı. Daha sonraki günlerde protestoların dozu arttı.

Göstericiler İstanbul’da işyerlerine zarar verdiler ve polisle çatıştılar.

Peki tüm bu protestoların amacı neydi ve haklı mıydı? Şimdi siz birisine borç para verdiğinizi düşünün. Sizden borç para alan kişi sizden aldığı para ile kumar oynasa, tatile çıksa, yese, içse ve sizden aldığı parayla gününü gün etse hoşunuza gider mi? Büyük ihtimalle gitmez. Çünkü borç verdiğiniz kişi elindeki parayı bu şekilde harcarsa sizin borç olarak verdiğiniz parayı tahsil etme ihtimali zayıflar.

Dolayısıyla verdiğiniz paranın zevk ve sefa için değil de daha yararlı yerlerde kullanılmasını istersiniz. Örneğin borç verdiğiniz kişi tüccarsa paranın mal alımı, mağazasının büyütülmesi, doktorsa muayenehane açılması, gerekli ekipmanların alınması vb amaçlarla kullanılması gibi. Verdiğiniz para bu gibi yararlı yerlerde kullanılırsa size geri ödenme ihtimali daha yüksek olacaktır.

Bankalar ve kredi kuruluşları da kredi verirken bazı şartlar öne sürebilmekte veya talep edilen paranın nerede kullanılacağını sınırlayabilmektedir. Hatta öyle ki bazı durumlarda siz bankadan doğrudan para bile alamazsınız. Para doğrudan sizin bildirdiğiniz ihtiyacınızın karşılanmasında banka tarafından ilgili yere ödenir.

Normalde IMF talep eden ülkelere borç para veren bir kuruluştur. IMF bu borcu verirken belli şartlarla (reçete ile) vermektedir. Dolayısıyla borç verdiği ülkelere verdiği paraların nerelerde kullanılmasını istediğine dair isteklerini bildirmektedir. Buraya kadar anormal bir durum yok. Çünkü nasıl ki şahıslar ve bankalar verdikleri paranın geri dönüşünü garanti altına almak istiyorlarsa IMF de verdiği borcun geri dönüşünü garanti altına almak isteyebilir.

Ancak IMF’nin istekleri sadece ekonomik önlemlerle sınırlı kalmamakta bazen siyasi talepleri de olmaktadır ki; işin püf noktası ve protestoların asıl gerekçesi belki de burada doğmaktadır. Gelelim protesto şekline; eğer siz ülkenizin kaynaklarını verimli kullanır da IMF’nin vereceği borca gerek duymazsanız o zaman IMF’nin ne siyasi ne de ekonomik talepleri ile uğraşmak zorunda kalmazsınız. Ayrıca bu ayakkabı fırlatmak gibi kopya protesto şekillerinden, pankart açmaktan veya çevreye zarar vermekten başka işe yaramayan taşkınlıklardan daha etkili ve faydalıdır.

Bu yazı eş zamanlı olarak http://www.38haber.com/ adresinde de yayınlanmaktadır.

Gündem Blog Şimdi Herkese Açık

2009-10-12T21:53:00.002+03:00

Gündem Blog Şimdi Herkese Açık

Ahmet GÜLŞEN

Gündem Blog Moderatörü

ahmetgulsen@gmail.com

Ülke ve dünya gündemine dair yazılarınıza yer veren gündem blog paylaşacak fikri olan herkese açık. Siz de ülke ve dünya gündeminde insanımızı ilgilendiren tüm olaylara kendi açınızdan yaklaşarak değerlendirme yazabilirisiniz. Yapmanız gereken tek şey; Makale Şablonunda olduğu gibi biçime özen göstermektir. Dil ve içerik konusunda biraz itina ve hukuka saygı yazılarınızın yayınlanmasının asgari şartlarıdır.

Makalenizi bu alana yazabilirisiniz. Yazı formatını değiştirmeden yazıp doğrudan yazı metnini epostanın içine yapıştırmak suretiyle ahmetgulsen1.taslakmakale-gundem@blogger.com adresine gönderiniz.

Makalenizde tablolar ekleyebilirsiniz, dilediğiniz gibi yazınızı biçimleyebilirsiniz. Yazılarınız onaydan geçtikten sonra yayına açılacaktır.

Şimdi sizin makalelerinizi bekliyoruz.

Ek: Makale Şablonu

SORUNUMUZ AÇILIM MI?

2009-10-05T09:59:00.001+03:00

Türkiye’nin bugünkü durumu çıkmaz ve tehlikeli bir yol almaya başladı. Bir tarafta açılımlar, bir tarafta yoksulluk, bir tarafta yozlaşmaya başlayan değerler… Gündemin hızına erişilemiyor. Açılım ve demokratikleşme diye bir yol tutturmuşuz ve bunun peşinde koşup duruyoruz. Neyi ne kadar biliyoruz. Bunlarla uğraşırken acaba Türkiye’nin en önemli sorunlarından olan Türkiye ekonomisini hiç merak ediyormuyuz? İhracatın düştüğünü, yatırımların durduğunu, işten çıkarmaların hızlandığını,vatandaşın alım gücünün azaldığını kaçımız biliyoruz.Türkiye tarımı ne durumda, çiftçinin, üreticinin sorunları nelerdir? İşsizlik rakamları açıklanırken kaçımız ciddi bir şekilde dinliyoruz. Maalesef birilerini kriz teğet geçerken yoksullukla uğraşan halkımız birilerinin hamuduyla götürdüklerinin bile farkında değiller. Kaldı ki açılım nedir? sorusuna cevap arayacaklar… Aslında bizim sorunumuz açılım ve demokratikleşme olmadığını hepimiz çok iyi biliyoruz. Dünya küreselleşme yaşarken, doğanın tahrip edilmesiyle birlikte emperyalist ülkelerin kaynakları azalmakta ve kendilerine yeni yeni kaynaklar aramaktadırlar. Bu da ekonomisi gelişmemiş, kaynakça zengin olan ülkeleri cazip hale getirmektedir. Ya direk saldırılmakta ya da çeşitli oyunlarla iç huzursuzluğa doğru itilmektedir. Orta doğu bugün kan gölüne çevrilmiş ve içler acısı bir durumdadır. Köprü vazifesini gören dört tarafı denizlerle çevrili ve doğa kaynakları zengin olan ülkemiz bazılarının iştahını kabartmaktadır. Empertalist güçlere karşı bir ders veren bu ulus nasıl yok edilir projesi üretilmektedir. Yıllarca iç içe yaşamış ve hiçbir şekilde ayrıştırılmamış kimlikler ayrıştırılmaya çalışılmakta ve hepimiz bir dipsiz kuyuya çekilmekteyiz. Bölge halkı da oynanan oyunun farkında değiller. Doğu ve güneydoğunun esas sorunu feodalitedir. Birileri Kürt vatandaşlarımızı rant kapısı görmektedirler. Kürt hakkı diyenler acaba Türkiye Cumhuriyetinde istedikleri yerlerde(mecliste, bürokrasi de ve her alanda) olmadılar mı? Ha! Hizmetin eksik olduğunu, yoksulluğun giderilmesi gerektiğini söyleyin o zaman biz de sizinle demokratik haklarımız diyelim. Yok kardeşim demokratik hak sadece bir tarafa olmaz, sizler hak derken diğer tarafın da haklarını çiğnediğinizin farkında değilsiniz. Bu topraklar üzerinde yaşayan herkesin aynı haklara sahip olduğunu çok iyi biliyorsunuz ama içinizde ki birilerinin işine gelmiyor. Bunların amacı ülkemizi hem bölmek, hem de sömürge haline getirmektir. Zengin kaynakları kullanılmayan ülkemiz zamanla dışarı bağımlı hale gelecektir. Üretmeyen bir ülke ekonomisinin çökmesi bağımsızlığını kaybetmesi demektir. Yok kardeşim yok birilerinin sizin üzerinizden rant sağladığının farkında değilsiniz. İşsizlik ve gelişmemişlik sadece doğu ve güney doğuya mahsus bir sorun değil. Bu ülkemizin ve hepimizin sorunudur. Sanayinin durması, tarımın ve hayvancılığın yok olması hepimizin sorunudur. Eğitimsizlik, yoksulluk ve yoksunluk hepimizin sorunudur. Bunlar çözülürse zaten demokratik açılımı gerçekleştirmiş oluruz. Etnik ayrımcılık kendiliğinden ortadan kalkar ve işbirlikçiler, rantçılar amaçlarına ulaşamazlar.

Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu Mustafa Kemal ATATÜRK’ün “Türkiye Cumhuriyetini kuran Türkiye halkına Türk Milleti denir” sözü etnik kimliklerin ötesinde herkesi kucaklayan, bütünleştiricidir.

Ulu Önderimiz ATATÜRK’ün, “Türk milletini oluşturan bireylerin kökenleri ne olursa olsun, devlet yönünden tartışmasız eşitliğini, birlikte yaşama arzusunu, Türkiye Cumhuriyetinin üniter yapısına ve toprak bütünlüğüne sahip çıkılma bilincini içeren çağdaş bir olgu” olduğunu vurgulayan bu sözlerini hatırlatmak isterim.

Anayasamız da Türk milleti ve Türklük kavramları etnik baz da değil, kucaklayıcı, temsili anlamda yer almıştır.

Anayasamızın 3’üncü maddesine göre ,“Türkiye Devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür”.

04.10.2009

Nermin AYDINLI

Atatürk'ten Türk Ulusu'na Uyarı !

2009-08-23T11:54:00.000+03:00

Kanla acıyla kazanılan bu vatana sıkı tutunmamız gerektiğini bir kez daha hatırlamak için ATAMIZIN bu uyarı yazısını paylaşmak istiyorum.

ATATÜRK’TEN, TÜRK ULUSU’NA UYARI!

Erzurum’da, Sivas’a gelme hazırlıkları yapıldığı bir sırada kendisine sorulan: “Paşam, Sivas’ta galiba manda meselesi bizi çok üzecek ve yoracak” sorusuna heyecanla şu cevabı verir: “Ahmaklar, memleketi Amerikan mandasına, İngiliz himayesine terk etmekle kurtulacak sanıyorlar. Kendi rahatlarını temin etmek için bir vatanı ve tarih boyunca devam edip gelen Türk istiklalini feda ediyorlar .“Biz başarılı olacağız. Buna şüphem yok. Acaba zafere kavuştuğumuz ve memleketi kurtardığımız zaman Osmanlı ricalinin ileri gelenleri utanmak hissini duyabilecekler mi?.. Öyle bir manda istenecek veya verilecekmiş ki, hakimiyet hakkına, dışarda temsil hakkımıza, kültürel bağımsızlığımıza, vatan bütünlüğümüze dokunulmayacakmış. Buna ve böylesine, Amerikalılar değil, çocuklar bile güler. Her şeyin başında Amerikalılar kendilerine hiçbir menfaat temin etmeden böyle bir mandayı niçin kabul etsinler? Amerikalılar bizim kara gözlerimize mi aşık olacaklar. Bu ne hayal ve ne gaflettir? Hayır Paşalar hayır, hayır, beyefendiler hayır, hayır, hayır hanımefendiler hayır, manda yok, Ya istiklal ya ölüm var… (NUTUK) 20.08.2009

23.08.2009
Nermin AYDINLI

KÜRT AÇILIMI

2009-07-31T23:34:00.001+03:00

Ayrılıkçı terör örgütünün başı ve binlerce kişinin katili olan Abdullah ÖCALAN’ın İmralı’dan avukatları aracılığı ile gönderdiği bilgiler üzerine kürt sorununun çözümü için çalışmalara hız verildi. Gazeteler de, televizyonlar da kürt meselesi üzerine yayınlar yapılıyor,uzmanlar,sözde aydınlarsaçma sapan görüşler ortaya atıyorlar.İçişleri bakanı “Kürt meselesi olarak adlandırılan meselenin de vatandaşlarımızın demokratik haklarının genişletilmesi ve pekiştirilmesiyle, nerede yaşarsa yaşasın her vatandaşımızın kendisini devletin eşit ve hür ferdi olarak hissetmesini sağlamakla çözülebileceğine inanıyoruz”diyor. Peki!Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan Kürtler bu ülke de hiçbir şey olamazlar ve hiçbir hakka sahip değiller diye bir hüküm mü bulunmaktadır.Türk-Kürt yıllarca aynı topraklarda birlikte yaşamadı mı, kız alıp vermedi mi?devletin her kademesinde yer almadılar mı?Mecliste temsil edilmiyorlar mı?Bu sorun kürt halkının sorunu değil,bu feodalitenin sorunudur.Ağaların, beylerin sorunudur.Şeyh Saitlerin öcünün alınmasıdır. Kemalist düzenin yıkılması sorunudur. Maalesef ülkemiz çıkmazlara doğru götürülmektedir. Bir katilin muhatap alınarak ve işbirlikçilerle birlikte yol haritası çizilmeye çalışılması bu ülkeyi bölmekten başka bir şey değildir. Türk birliğini bozmaktır. Türkiye Cumhuriyetini parçalamaktır. Bu davranışlar insanları kamplara ayırmaktır ve iç çatışmalara sürüklemektir.Yıllarca el ele kol kola olan milletimizi birbirine düşman etmektir.Bu da birilerinin maalesef işine gelmektedir Bu demokratikleşme değil anti demokratikleşmedir.Çerkezlar,lazlar vs…Çıkıp bizim de haklarımız çiğneniyor derse ne olacak hiç düşündük mü?...Hakların iyileştirilmesi bütün kesimi kapsamalıdır. Sadece Kürtler olarak algılanmamalıdır. O zaman benim haklarımın da ihlal edildiğini söylesem yanlış olmaz. Sadece belirli bir kesim(para ve mallarının hesabını bilmeyenler) bu ülkede rahat yaşamaktadır. Peki işsiz, aç ve her türlü sorun ile mücadele eden (yoksullar) kesimin hakları ne olacak. Beyler!....lütfen kendinize gelin bu ülkenin tek sorunu İŞSİZLİK,KALKINAMAMAK yani siyasi erklerin beceriksizliğidir…Boş lafları bırakın,insanları kamplara bölmeyin.İşinize bakın da işsizliği nasıl önleriz, nasıl kalkınma programıyla ülkeyi refaha çıkarabiliriz, gençlerimize aydınlık yarınları nasıl bırakabiliriz onun planlarını yapın.Sizin derdiniz KEMALİST düzeni yıkmak değil,ilelebet Türkiye Cumhuriyetini nasıl yaşatabiliriz hesabını yapmaktır.Bu konular çok hassas lütfen kendinize gelin!...Bir tek TÜRKİYE CUMHURİYETİ devleti vardır ve var olmaya da devam edecektir.

31.07.2009
Nermin AYDINLI

GÜNDEM

2009-07-28T21:57:00.000+03:00

Birkaç gün ülke gündeminden uzaktım. Ne internet,ne gazete,ne radyo ne de televizyon…Bunların hepsinden uzaklaşmak daha doğrusu her şeyden uzak durmak…Dünya da bu şekilde yaşamak nasıl bir duygu?...Bu durumda ki insanlardan nasıl yararlanılır?...Nasıl kandırılır?...
Ülke nereye gidiyor? Ergenekon nedir, neler olmuştur, bizleri neden ilgilendirir veya ilgilendirmez…Terör ve binlerce Mehmetçiğin sonu… Ilımlı İslam söylemleriyle islam devletine doğru gidiş…AB hayali bizi nereye götürüyor?İşsizliğe çözüm bulunabilinir mi? Ülke ekonomisinin büyümesi ve daralması ne demek…Sanayi,tarım vs.vs.ne durumda?... Açlık sınırı, işsizlik sorunu,laik ve anti laik, kendini dindar niteleyenler ve dinsiz denilenler…Türklük ve Türkiyelilik, Atatürk ve Cumhuriyet, bağımsızlık ve özgürlük kavramları…reyting uğruna medyanın hali… Ülkemiz de, Kıbrıs ve dünya da neler oluyor?...Ülkemizin kaynakları ve zenginlikleri kimlere peşkeş çekiliyor?Demokrasi ve hukuk…
Evet bütün bu sorular ve cevapları …
Ülke gündeminden uzak duran veya bilerek bilgisiz bırakılan vatandaşa acaba bu sorular ne ifade ediyor?...Düşünmesi engellenen ve uyuşturulan toplum neden yaratılıyor…Sonucunda tüm ülke cehalete neden mahkum bırakılıyor?Peki! Bu cehaletin sonu tutsaklığa ve esarete gitmez mi? Ülkemize cehaletle birlikte giydirilmeye çalışılan kefen hepimizi diri diri mezara sokuyor… İçerde ve dışarıda ki işbirlikçilere ve kumpasçılara meydan bırakılıyor…Dar alanlarda yapılan siyaset ,çözümsüzlük ve duyarsızlık… Bütün kademelerde refüze çalışmaları…Bir kesim yatlar, katlar, laylalar derken, bir kesimin ise patates,soğan vs. yardımlara muhtaç hale getiriliyor…Toplum iki uç noktada,ne yapacağını şaşırmış…İnsan yaşamı ve insana verilen değer…Hayatlarda yaşanan dramlar ,Kimisini belki ilgilendiriyor kimisinin aklına bile gelmiyor. Yaşam ve hayat!...sorular ,çözümsüz sorunlar…Acaba hiçbir şey böyle değil de ben mi biraz karamsarım.Ya da dünyaya bakış açım mı değişik?İnanılması güç şeyler yaşanıyor,insanlar rotasını şaşırmış yön gösterecek birilerini mi bekliyor.
Ah! kurtarıcımız, dehamız Mustafa Kemal ATATÜRK ve kahramanlar sizlere ne kadar minnettarız . Esaret ve boyunduruk altına girmeyen bu şerefli Türk Milleti sizlerin yolunda daima olacak ve vatan hainlerine fırsat vermeyecektir. Bu millet değerlerine, adalet ve kardeşliğe sahip çıkacak, uyuşukluğundan ve uykusundan silkelenip ATATÜRK ve AZİZ ŞEHİTLERİMİZE eninde sonunda inşallah layık olacaktır.

26.07.2009
Nermin AYDINLI

DOĞU TÜRKİSTAN’IN EFSANE KAHRAMANLARI

2009-07-17T21:26:00.000+03:00

DOĞU TÜRKİSTAN’IN EFSANE KAHRAMANLARI
Elveda TANIK
etanik@egm.gov.tr
5 Temmuz 2009 tarihinde, Doğu Türkistan’ın Sincan Uygur bölgesinde yaşayan Müslüman ve Türk Soydaşlarımıza Çinliler tarafından yapılan katliamı canımız acıyarak sadece seyrediyoruz… Tüm dünya seyrediyor… Ve Çin baskısını, zulmünü hala devam ettiriyor. Çin Medyası da bu olayların arkasında, Dünya Uygur Kongresi Başkanı Rabia KADİR’İN olduğunu iddia ediyor. Bu olayların çok öncelerini araştırıp, kendi bildiklerimle beraber yazmak istedim. Rabia KADİR kimdir? Bu olaylarla ne ilgisi olabilir? Amacı nedir?
Rabia KADİR; 1947 yılında Doğu Türkistan’da doğdu. Fakir bir çocukluk dönemi yaşadı. Çamaşırcı olarak girdiği iş hayatına, süpermarket kurarak devam etti. Urumçi'de, Müslüman kadınları iş hayatına kazandırmak için, 'Bin Ana Projesi'ni” yürüttü. Çin yönetimi, azınlıklar arasından çıkan, en başarılı kadın diye onu örnek gösterdi. Ülkenin en zengin 10 kişisi içinde yerini aldı.1995- 1997 yıllarında Çin yönetimine danışmanlık yaptı. BM’nin 4.Dünya Kadınlar Konferansında görev aldı. Uygur kadınlarının kendi işlerini kurmasını destekleyen bir yardım kampanyasını yönetti. Eşi Sıddık Ruzi, 1996'da ABD'ye sığındı ve Doğu Türkistan'ın bağımsızlığı için çalışmaya başladı. Bu sırada Rabia Kadir, siyasete atılmak istedi. Kocasının ABD’de yaptığı açıklamalar yüzünden engellendi. Eşine gazete göndermesini, 'ulusal güvenliği tehlikeye atma suçu' saydı. ABD delegeleriyle görüştüğü için, ulusal ayrımcı hareketle bağlantısı olduğu gerekçesiyle Ağustos 1999'da gözaltına alındı. Mart 2000'de sekiz yıl hapis cezasına çarptırılarak, 6 yıl hapis yattı. Uluslararası Af Örgütü başta olmak üzere, birçok insan hakları kuruluşu tarafından desteklendi. Rabia Kadir, hapisten çıktıktan sonra Washington’a giderek, burada sürgün hayatı yaşamaya başladı. İşgalci Çin devleti onu, bir numaralı devlet düşmanı ilan etti. 2004 yılında, Norveç tarafından ‘Rafto Barış Ödülü’, kendisine verildi. 2006 yılında Nobel Barış ödülüne aday gösterildi. Aynı yıl, Dünya Uygur Konferansı başkanı oldu. 2 kez evlendi. 11 çocuk annesi. Doğu Türkistan’ın bağımsızlığı için Çin’e kafa tutan, başarılı, yürekli, cesaretli bu Türk Kadını, halen ABD'nin Virginia eyaleti Fairfax kentinde yaşıyor. Bu yürekli Türk kadınını Doğu Türkistan yetiştirdi.
Doğu Türkistan’ın yetiştirdiği öyle büyük bir kahraman var ki! O kişi 20. Yüzyılda Çin’e karşı bağımsızlık mücadelesi vermiş ve bu mücadelenin sonsuza kadar süreceğine önayak olan efsane kahraman, Osman BATUR’dır. Osman BATUR kimdir? Yaptığım araştırmalara göre Osman BATUR; Asıl adı Osman İslâmoğlu. BATUR, O’na milletinin verdiği bir unvan, bir sıfattır. Kahraman ve cesur anlamındadır. O, bu unvan ve sıfatla özdeşleşmiş, böylece anılmaya hak kazanmıştır.

1899 yılında Altay vilayetinin Köktogay ilçesi Öndirqara Köyü'nde doğdu. Orta halli bir çiftçi ailesinin oğluydu. Osman Beğ, 40 yaşına kadar doğduğu bölgede tarımla uğraşarak geçimini sağladı. 1940 yılında Çin zulmü dayanılmaz boyutlara ulaşmıştı. Camilere tecavüz eden, Kur’an-ı Kerim’i yakan Çinlileri protesto eden Türkler, isyancı oldukları bahanesiyle tutuklandı. Resmî makamlar, Türk’lerin ellerindeki silâhları toplamaya başladılar. Osman Beğ,” bugün silâhımızı alanlar, yarın canımızı da alırlar. Ben silâhımı Çinlilere vermem. İstiyorlarsa ve güçleri yetiyorsa, gelip alsınlar!” Dedi ve tek başına dağa çıktı. Savaştan başka kurtuluş yolu olmadığına inanıyordu. Başlattığı mücadele aynı gün destek gördü. Arkasından ilk gidenler arkadaşı Süleyman ve büyük oğlu Şerdiman oldu. Osman Batur ve silâh arkadaşlarının mücadelesi, 1941 yılı Ekiminden 1943 yılı Temmuzuna kadar gerilla savaşı şeklinde devam etti. 22 Temmuz 1943’te Altaylar, Çinlilerden tamamen temizlenmişti. Altay Türkleri artık bağımsızdı. Mücadelesini sürdürdü. Altay Geçici Halk Cumhuriyeti Başkanlığına seçildi. 1944 – 1945 yıllarında, Tanrı Dağları’nın kuzeyindeki Doğu Türkistan Kazak Türklerinin yaşadığı bölgeleri de Çin İstilâsından kurtardı. 1945 yılının Ekim ayından, 1947 yılının Şubatına kadar üç vilâyetten oluşan Doğu Türkistan Hükümeti’nin askerî ve mülkî âmiri olarak Vali sıfatıyla görev yaptı. O, Şubat 1947’den, Eylül 1949’a kadar Doğu Türkistan Cumhuriyeti koalisyon hükümetinin aslî üyesi oldu. Aynı zamanda, Altay Valiliği görevini de devam ettirdi. Bütün bu görevleri sırasında Çinliler ile silâhlı mücadeleden bir an bile geri kalmadı. Çinliler, yönetimleri altında bulunan Türk’lerle meskûn bölgelerin birer birer elden çıkmakta olduğunu anlayınca, büyük bir ordu oluşturdular. Osman Batur ve beraberindeki mücahitler, sayıca kendilerinden 10 kat fazla ve modern silâhlarla donanmış düzenli orduya karşı savaşa devam ettiler. Osman Batur, bu savaş sırasında, 1950 Kasımında, cephanesi bittiği için Kamambal Dağı’nda, Çinlilere esir düştü. Ellerinden ve ayaklarından zincirlerle bağlanarak zindana atıldı. Her gün kesintisiz işkence görüyor, kendisine yardımcı olan Türk’leri ele vermesi için sıkıştırılıyordu. Çinliler, işe yarayacak bilgi alamayacaklarını anlayınca Osman Batur’u, 29 Nisan 1951 tarihinde Urumçi’de kulakları ve kollarını kestikten sonra kurşuna dizerek idam ettiler.
Osman Batur 1.85 cm boyunda, iri gövdeli bir insandı. Kısa ve kalın boynu, siyah saçları, yarı kapalı denecek ölçüde kısık gözleri vardı. Kaşlarının arası kırışıktı. Çok az konuşurdu. Kudret ve kötü talih şahsiyetinde birleşmişti. Daha 10 yaşında iken usta bir binici ve avcı olan Osman BATUR, Kazakların büyük Kahramanı olan Böke BATUR’un dikkatini çekti ve onu himayesine alarak, iyi bir silahşor, usta bir dövüşçü olarak yetişmesine katkıda bulundu. Çete savaşlarının inceliklerini öğrettikten sonra, öğrencisinin yetiştiğine inandığı gün,” Benim sana verebileceğim başka bir şey kalmadı. Benim işim bitti. Artık bana ihtiyacın olmayacak. Fakat milletimizin sana ihtiyacı var” Dedi. Osman BATUR, hayatı boyunca kendisine ihtiyacı olanlar için mücadele etti. Hayatı, bu mücadele ile dolu olarak yaşadı ve inandığı ülkü uğruna can verdi. Mekanı cennet olur inşallah.
Çinliler, Altay Türklerinin Milli Kahramanı Osman BATUR’ u işkencelerden sonra şehit etmekle ancak, bir büyük kahramanın aziz bedenini ortadan kaldırabilmişlerdir. Bağımsızlık düşüncesini, Türklerin bağımsızlık için mücadele azmini yok edemediler. Edebileceklerini zannedip işkence ve zulümlerini sürdürmeye devam etmektedirler. Bu zulümleri bu şekilde devam ettiği sürece ne Rabia Kabir’ler ne de Osman BATUR’LAR biter. Hani hep söylüyorum ya. Bu millet bir araya gelse başım diyen bu asil, onurlu, cesaretli, efsane milletin önünde eğilmeye mahkûm olacaktır…
Yazımı, Osman BATUR’UN, bağımsızlık için mücadele edenlerin yolunu aydınlatacak bir meşale olan son sözü ile bitirmek istiyorum.
“- Ben can verebilirim. Milletim, dünya durdukça mücadeleye devam edecektir.”

Kaynakça:
Biyografi.net
Özgür Ansiklopedi

ZİHİN KONTROLÜ

2009-07-12T09:09:00.000+03:00

Zihin Kontrolü ve Beyniniz kontrol edilirse ne olur?Bu konu üzerinde TV.kanallarının birinde uzmanların konuşmaları dikkatimi çekti. Çok ilginç geldi ve bu konuları araştırmaya başladım. İlk önce fazla düşünmeye gerek yok, tabi ki bilinmedik güçlerin olabileceği, bazen de insanların bazı şeyleri engellemesi zor olacaktır diye kestirip atıyordum. Bu konuları çok boyutlu ve karmaşık buldum. Hakikaten bu dal üzerinde eğitim yapılması ve bu konulara ilgi duyulması gerekiyor. Günümüz de teknolojinin hızla geliştiği gerçektir. Bu gelişim olumlu yanları olduğu gibi olumsuz yanları da mevcuttur. Bu olumsuzluklardan en önemlisi maalesef insanların zihinlerinin kontrol altına alınabilmesidir.
ZİHİN KONTROLÜ NEDİR? Günümüzde psikotrop maddeler kullanılarak veya elektro-manyetik dalgalarla insan beynine etki edilebilmekte, düşünce ve davranışlar yönlendirilebilmektedir.
ZİHİNLERE HÜKMETMEK MÜMKÜN MÜ? Evet mümkün. Çok gelişmiş bilgisayarlar yardımıyla kişinin öfke, acı, endişe, küçümseme, ümitsizlik, dehşet, sıkıntı, kıskançlık, korku, uyku, terör…hallerinde beynin yaydığı radyasyon frekansları kaydediliyor daha sonra istenilen psikolojiye uygun frekanstaki elektromanyetik dalga dışarıdan gönderilerek elektromanyetik dalgalar sayesinde kişinin düşünceleri ve davranışları kontrol altına alınıyormuş. Ayrıca, bu elektromanyetik silahların beyin kontrolünden başka depremlere neden olabileceği, uçakları düşürebileceği de ifade edilmektedir. İnsanları kontrol etmenin verdiği iç gıcıklayıcı baskısı, bir de konunun esrarengiz olması zihin kontrolünü çekici kılmaktadır. Günümüzde insan zihni nasıl kontrol edilebilir? Peki ama niçin?Başta masum bir şekilde insana hizmet diye yola çıkılır (sağlık alanında)ve kısa sürede tehlikeli hale gelen ve fantezilere yol açan zihinlere hükmetmek fikri, soğuk savaş döneminde masumiyetini yitirir.Konu zihin olunca düşünülmesi gerekir.Bu gün hangi tehlikeyle karşı karşıya insanlık dersiniz? Gün gelecek dünyaya hükmedebilmek için fikri, güçlü ülkeler karşı karşıya getirilecek ve milyonlarca dolarlık bütçeler harcanacak, gizli operasyonlara neden olacaktır. Asıl trajik olan ise bilim dalında buluşların insanlık dışı kullanımı olacaktır.Beyin yıkama yöntemleriyle istenilen insan tipini yaratıp isteklerini yaptıracak ve kontrol altına alarak halkının davranışlarını düzenleyecek kontrol teknolojisi oluşturulacaktır.Bundan böyle aynı teknolojiyle bilgiler kodlanacak ve insan hedeflerine yöneltilerek zihin harbi oluşturulacaktır.Artık zihin okunması ve kontrolü çağı başlamıştır…Yani bu da bireysel hayatın gizliliğini ortadan kaldıracaktır. İnsan hakları ihlali göz göre göre yapılacaktır..Peki! günümüzde insan zihinleri nasıl etki altında?...En basit şekliyle gazete, kitap, radyo, televizyon ve hızına erişilemeyen internet aracılığıyla insanların zihinleri kontrol altına alınabiliyor.Biyolojik bir varlık olan insan çok kolay etki altında kalabiliyor.Bu nedenle günümüzde medyayı kimler daha iyi kullanıyorsa insanları da daha çok etki altında tutabiliyor demektir.
Maalesef günümüz dünyası kan gölüne dönmüş, insanlık dışı davranışlar sergilenir hale gelmiş, değerler kaybedilmiştir…Duyarsızlaşan toplumlar yaratılmaya çalışılmaktadır.Yani birileri duyarsız toplumlar, duyarsız bir dünya peşinde…Arkasından sömürge haline gelmiş ülkeler… İşte bunun için beyinlerimize hükmediliyor.Benim gelecekle ilgili kaygı ve endişelerim çok fazla peki ya sizin?.....

Nermin AYDINLI
13.07.2009

YERELDE KADIN

2009-06-17T18:59:00.000+03:00

Yerel siyaset kadınlar için neden önemlidir diye hiç düşündük mü? İlgisi olmayanlar bu da nerden çıktı, yerelin kadını erkeği mi olur diyecektir. Evet yerelin kadını ve erkeği olur. Acaba mahalleyi, ilçeyi, kenti, köyü, kısaca yaşadığımız ortak yaşam çevresini kadınlar ve erkekler aynı biçimde mi kullanıyoruz? Yani; yaşamın sunduğu ekonomik, toplumsal ve mekansal olanaklardan yararlanma fırsatları aynı değildir.Yerel düzeyde sunulması gereken birçok hizmetin yeterli ve uygun mahiyette sunulmaması durumunda ortaya çıkan boşluk ağırlıklı olarak kadınlarca doldurulur.Ya da üstlenmek zorunda olduğu işleri de yerine getirmekte zorlanır. Ev hizmetleri, çocuk bakımı, yaşlı bakımı vs. işler kadınlar tarafından yapılmakta ve kadınları sosyal ve kültürel yaşamdan uzaklaştırmaktadır. özellikle kırsal kesimlerde ve gecekondu bölgelerinde yaşam biraz daha ağırlaşmaktadır. (Çamaşırı elde yıkamak, suyu uzaktan taşımak işi vs.) Erkeğin para kazanması nedeniyle aile erkeğe bağımlı hale gelir ve dolayısıyla da bütün yük kadın ve kız çocuklarına düşer.
Çocuk ve yaşlı bakımının yanı sıra çarşı pazar alış verişleri kadının sorumluluğunda ve bunları yaparken de çocuğunu ve yaşlısını bir süreliğine bırakacak yerlerin olmayışı kadına daha büyük yük yüklemektedir. Peki! bunlar için yerelin fonksiyonu nedir? Mahallesinde veya birkaç mahalleyi kapsayan çocuk ve yaşlı gündüz bakım evlerinin olması kadınların biraz daha rahatlamasına neden olur ve kadının sosyal yaşamda olmasını sağlar.Ayrıca kent içi ulaşımın özellikle kırsal ve bölge ve şehirlerde mahallesine ve evine hapis olmuş kadınlar için ücretsiz olması halinde alışveriş alanlarına gidebilecek ve yaşamın sadece kendi evinin ve çevresinden ibaret olmadığını fark edecektir. Kadın kendisinin de bir birey olduğunu hissedecektir. Ulaşımda kentler kadın için güvenilir midir? Kent-içi ulaşıma ilişkin planlama ve kararlarda dahil olmak üzere mekansal düzenlemeler kentsel güvenliğin kadınlar için daha farklı ve genellikle de daha fazla anlam taşıdığı çoğunlukla hesaba katılmaz. Örn:Gece evine dönen bir kadının ne kadar çok zorlandığını tahmin ederiz.Durak dışında kadının inmek istediği zaman en yakın mesafede yani iki durak arasında indirmelerinde ne sakınca olabilir.Ayrıca alt ve üst geçitlerde özellikle de alt geçitlerde aydınlatma ve özel güvenlik önlemlerinin olmayışı kadını sıkıntıya sokmakta tacizler de önlenememektedir.Mahalle aralarında sokak lambalarının yetersiz olması kadın ve çocukları etkilemektedir.Oyun ve dinlenme alanlarının yetersiz olması çocuk ve kadını kısıtlı yaşama zorlamaktadır.Erkek parası olmasa da istediği zaman dışarı çıkabilir. Ya kadın?... Yoksulluktan ve yoksunluktan en çok etkilenen kadındır. Kendisine harcamayı lüks olarak gören kadın öncelikli sıranın çocuklarının ve ailesinin olduğunu düşünür.Kadın sadece günlük yaşam alanlarında değil karar alma mekanizmaların da da haksızlığa uğramaktadır.Peki kaç tane belediye başkanı ve belediye meclis üyesi kadın var?Olanlar da yeterli mi?Kadının temsili önemsenmez iken sorunlara ne kadar kadın gözüyle bakılabilir ve çözümler üretilebilir ki!...Yani kadınla ilgili her şey de olduğu gibi kağıt üzerinde kalan kadın hakları da görmezden geliniyor.Geçmişten bu güne kadın hakları konusunda gelişme yaşanmıştır ama yeterli düzeyde değildir.Ayrıca ataerkil bir toplum yapısına sahip olunduğu için kadın haklarını bilmemekte ve kendisine biçilen roller dışına çıkamamaktadır.Peki!Devletin vatandaşını cinsiyet ayrımı yapmadan ekonomik ve sosyal hayata sağlıklı bireyler olarak katılımlarını sağlamak öncelikli görevleri arasında değilmi dir?Görevleri arasındadır.Özellikle Yerel yönetimler yerinde yönetim olduğu için vatandaşının refahını düşünerek eşitlikçi hizmet üretmeli ve halkının barış içinde yaşamasını sağlamalıdır…
“Ey kahraman Türk kadını Sen yerde sürüklenmeye değil omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın. Dünyada her şey kadının eseridir.”
Mustafa Kemal ATATÜRK;

Nermin AYDINLI

SİVİL TOPLUM KURULUŞLARININ ÖNEMİ

2009-06-07T16:09:00.001+03:00

Sivil Toplum nedir? Sivil Toplumun faydaları nelerdir? vb. soruları hepimiz sormaktayız. Günümüzde yaygınlaşan, sık sık konuşulan sivil toplum nasıl olmalıdır ve bir ülkenin gelişiminde ki rolü nedir?
Sivil Toplum; insanların tek tek yapamadıklarını beraber yapmasıdır. Yani birlikteliği, gönüllülüğü ve dayanışmayı temsil eder.21.yüzyılda önemli bir kavram olan sivil toplum, akademisyenlerin yanı sıra buralara gönül verenlerin de tecrübelerinden yararlanılması gereken yerlerdir. Meslek odaları, sendikalar, vakıflar ve hemşehri dernekleri sivil toplumları oluşturur. Bir ülke de demokrasinin ve ekonominin gelişmesinde sivil toplumun etkisi olduğu kadar da aktif vatandaşlık anlayışını da getirir. Sivil toplum, demokratik bir toplum yaratılmasında, devlet-toplum, birey ilişkilerinin demokratik bir şekilde düzenlenmesinde önemli bir rol oynar. İnsanların gönüllü olarak bir araya gelmesiyle bir şeyleri yapmak için kurulan sivil toplumlar finansal ve örgütsel sorunlarının yanı sıra vizyonlarını belirleyemediklerinden dolayı da sıkıntılar çekmektedir. 150 bin STK’nın olduğu ülkemizde bunlardan 80 bin tanesini STK'lar, 60 bini hemşehri dernekleri, 5 bini meslek odaları, 3 bin kadarını da vakıflar vs. oluşturuyor. Türkiye’de günden güne sayısı artan STK’ların etkili oldukları söylenemez. Yani, STK sayının yüksek olması, sivil toplumun Türkiye'de etkili olduğu anlamına gelmiyor. Sivil toplumun hem örgütsel yaşam olarak, hem demokratik yönetim tarzı olarak beraber düşünülmesi gerekir. Sivil toplumlar dostluk ve arkadaşlıkların kurulduğu, acıların ve sevinçlerin paylaşıldığı ortak yerlerdir. Aktifliği sağlar içe dönük yaşantımızı dışsallaştırır. Gelişmemiş veya az gelişmiş ülkelerde her ne kadar boşa harcanan zaman olarak görülse de STK’lar, İnsanların boş vakitlerini randımanlı ve yararlı bir şekilde geçirmesini sağlar ve topluma yararlı bireyler kazandırır. STK’ların maddi çıkarı olmaz. Bazı STK’ların hedef kitlesi kuruluş amaçlarında belirlenen kitleler olup, belirledikleri alan dışında bir şey yapamazlar yani içe dönük çalışırlar. Bu da şu soruyu akla getirir. STK’lar gönüllümü yoksa profesyonel mi olmalıdır? STK’lar hem gönüllü, hem de profesyonel olmalıdır. Profesyonellik fazla katılım sağlamaz. Sadece gönüllülük de finansman sorununu halletmez. Bu nedenle ikisi de ayrı ayrı düşünülemez. Sivil toplumu hem örgütsel yaşam olarak, hem demokratik yönetim tarzı olarak beraber düşünülmesi gerekir. Güven ilişkisine dayanan sivil toplumlar da maddi-manevi lafı olmaz. Sivil toplum aktif ve sorumlu vatandaşlığın yaşama geçtiği alandır. STK’lar siyasi otoritenin baskısından uzak, kamusal alanda etkili kuruluşlardır. Gönüllülük temeline dayan STK’lar çoğulcu demokrasiden katılımcı demokrasiye geçişi sağlar.Yani; katılımcı demokraside birey, kendine yeni yaşam kalıplarını birey olarak değil, STK’lar sayesinde siyasi partilere girmeden de sağlayabiliyor. STK’lar bireysellikten toplumsallığa geçişi sağlar. Kişi yurttaşlık bilincini kazanır.Günümüz de hukukun üstünlüğü, temel insan hak ve özgürlükleri, katılımcı demokrasi ve laiklik vazgeçilmez evrensel değerlerdir. Bu evrensel değerler çerçevesinde devletin bütünlüğünü bozacak ayrımcılığa sapmamak şartı ile art niyetlilerinin arka bahçesi olmayan STK’ların aracılığı ile talepler ifade edilebilir ve haklar korunabilir.
Kısaca;Sivil Toplum Kuruluşlarının yönetimler üzerindeki etkinliği, o ülkeleri daha çağdaş ve demokratik hale getirmektedir. Bu nedenle STK’lar demokrasinin olmazsa olmaz unsurları olarak toplumsal hayatımızın odak noktasında yer almalıdır.
Kaynak:STK araştırmaları

Nermin AYDINLI

KİRALIK ÜLKE SINIRI

2009-05-26T21:43:00.003+03:00

“53 yıldır tarım yapılmıyor. 3.5 milyon dönümlük arazi. Yabancıya verilirse 2058 yılına kadar Türkiye'nin sınırı yaban ellerde olacak. “ internet haberde gördüğüm bu başlık içimin bir kez daha cız etmesine neden oldu. Peki bu işin aslı nedir?
Türkiye, Suriye sınırı mayınlı bölge.Bu bölgenin mayınlardan temizlenmesi ve daha sonra bu toprakların kiraya verilmesi düşünülüyormuş… Buraya kadar doğru ve mayınların insanların hayatını tehlikeye soktuğunu, hayatlarını kaybeden binlerce kişinin olduğunu bu yüzden de oraların temizlenip yararlı bölge haline getirilmesinin doğru bir karar olduğunu hangimiz kabul etmez. AMA;? tartışmalar o kadar kritik halde ki! Bu da ülkemizi ve hepimizi etkileyecektir. Türkiye-Suriye sınırında ki mayınlı arazilerin temizliğini İsrail firması yapacakmış.Olabilir ama neden İsrail ???.
Gelelim bu toprakların durumuna;
Arazi çok büyük…53 yıldır bu alanda ekim yapılmadığı için toprak birinci kalitede ve verimi çok yüksek. Bu alan 677 kilometre…genişlik 300 ile 700 metre arası…Toplam 3.5 milyon dönümlük araziden söz ediliyor.Arazi Hatay, Kilis, Gaziantep, Şanlıurfa, Mardin ve Şırnak illerini kapsıyor. Arazinin yüzde 80’e yakın bölümü birinci sınıf tarım alanı ve yüzde 70’i sulanabilir. Yani! bu toprakları alan yaşadı…
TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Başkanı Gökhan GÜNAYDIN,” mayınlı arazilerin açılması durumunda elde edilecek yıllık gelirin tahmini 20 milyon doların üzerinde olacağını, bu alandan 85 bin ton pamuk veya 102 bin ton buğday veya 212 bin ton mısırın elde edilebileceğinin mümkün olduğunu” söylüyor. Türkiye’nin tarım deposu niteliğinde olan bu arazi yıllardır dinlenmiş olduğundan organik tarım için ideal olduğu, dolayısıyla da bu araziden elde edilecek ürünün de doğal olması nedeniyle arazinin büyük değer taşıdığını öğreniyoruz.
Mayın temizleme işini yapacak şirketlere söz konusu arazilerin 49 yıllığına devredilebilinirmiş. Bu hususta da geçen yıl Haziran ayında yapılan yasal düzenlemede buna uygun şartlar bulunuyormuş. Bu haber kimimizin dikkatini çekti, kimimizin de dikkatini çekmedi. Sanırım yavaş yavaş topraklarımız da bizlerde kiracı durumuna geleceğiz.EEE paranın dini imanı yokmuş!!!

Nermin AYDINLI
26.05.2009

TEK MİLLET İKİ DEVLET

2009-05-17T17:40:00.002+03:00

TEK MİLLET İKİ DEVLET

“Tek Millet, İki Devlet” bu söz; 30 Ağustos 1991 yılında SSCB çöküşü ile bağımsızlığını ilan eden Azerbaycan Devletinin, 1992-1993 yılları arasında ki Devlet Başkan Ebulfez ELÇİBEY tarafından, o zaman Azerbaycan’ı ziyaret eden Türkiye Cumhuriyeti Devlet Başkanına söylenmiştir. Ebulfez ELÇİBEY “ iki kardeşin yan yana, ayrı ayrı devletler kurduğu nerede görülmüştür. Azerbaycan ve Türkiye olarak en kısa zamanda birleşmeliyiz.” ve “ Biz bir millet iki devletiz” diyerek ülkeler arasındaki bağı bu sözlerle anlatmışlardır. Şu son zamanlarda Ermenistan sınır problemi, iki kardeş ülke arasında ayrılığa yol açsa da, Türkiye Cumhuriyetinin Başbakanının açıklamasıyla her şey eski seyrine dönmüştür. Zaman zaman yanlış anlaşılmalar, sitemler olsa da iki kardeş ülke birbirinden asla vazgeçemez. Çünkü biz tek milletiz. Kavga eden iki kişi birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmediği gibi, kavga etmeyen iki kişide birbirlerini çok sevdiği anlamına gelmez. Bağımsızlıklarını ilan ettiklerinde onları tanıyan ilk ülke olmamıza rağmen, Azerbaycan Cumhuriyeti, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetini resmen tanımamıştır. Bu da, bu milletin canını acıtmaktadır… Tek milletiz diyen Azerbaycan da her halde bunun farkındadır…
Ülkemiz ile Azerbaycan arasında yürütülen güvenlik işbirliği faaliyetleri çerçevesinde; Azerbaycan İçişleri Bakanlığı’ndan üç kişilik teknik heyet, istatistik, eylem planı, bilgi işlem ve arşiv konularındaki çalışmalar hakkında bilgi almak ve yürütülen çalışmaları yerinde görmek üzere 10-16 Mayıs 2009 tarihleri arasında ülkemize yaptıkları çalışma ziyaretlerinde mihmandar olarak ben görevlendirildim.
10 Mayıs 2009 günü havaalanında, Azerbaycan heyetini karşıladığımda; ülkeme hoş geldiniz, şeref ferdiniz, teşkilatım adına sizleri karşılamaktan ve tanımaktan son derece memnun oldum, dediğimde, Azerbaycan heyeti de ( Vugar HUSEYNOV, Aydin ABDULLAYEV ile Elchin BABAYEV) “ tek millet iki devlet” hoş bulduk, her şey yahşi (çok güzel) diye cevap verdiler. Konaklayacakları Ankara Polis Moral Eğitim Merkezi Müdürlüğüne gelene kadar, yol boyunca çok keyifli bir sohbetimiz oldu. Arada bir yukarıda bahsettiğim sitemler olsa da tek millet olduğumuz yönünde mutabık kaldığımızı da burada ifade etmek isterim. Hakikaten öyle… Hani içimizden birileri! Ortak paydamız var. Yemeklerden, örf adetten, gelenek göreneklerden ve buna benzer şeylerden bahsettik. İki ülke arasında öyle bir farkta göremedik… Türkiye Cumhuriyeti Devletini biz her zaman yanımızda hissediyoruz, bu millete de güveniyoruz dediler. Büyük önder Atatürk’ün, Azerbaycan için söylediği bir söz aklıma geldi. Atatürk, “Azerbaycan’ın sevinci bizim sevincimiz, kaderi de bizim kaderimizdir.” Çünkü, Biz bir milletiz…
Azerbaycan heyeti, gerekli bilgileri almak üzere, ilk önce Arşiv ve Dokümantasyon Daire Başkanlığı ile sırayla Asayiş, Bilgi İşlem, Kriminal, AKKM Dairesi Başkanlıklarını ziyarette bulunmuşlardır. Söz konusu daire başkanlıklarının başta Daire başkanları olmak üzere, tüm görevlileri önce misafirperverliklerini göstermişler. Daha sonrada heyetin istemiş olduğu bilgileri, onlara sunum şeklinde anlatıp, ülkelerine götürmeleri için de dijital ortamda hazırladıkları bilgileri kendilerine vermişlerdir. Sordukları her soruya, sabırla ve özveriyle cevap verildiğinden, defalarca memnuniyetlerini dile getirdiler. Anıtkabir ile Anadolu Medeniyetler Müzesinin ziyaret edilmesinin yanında, boş zamanlarında Dikmen Vadisinin, Anıt tepe Yürüyüş parkurunun ve görmeyi çok istedikleri hayvanat bahçesinin gezilmesinin, bu ziyaretlerine renk kattığını, çok memnun olduklarını, bilgi yönünden, sosyal etkinlik yönünden tatmin olduklarını da defalarca ifade ettiler. Tabii ki biz misafirperver bir milletiz… Misafirperverliğimizi göstereceğiz. Sürekli olarak zahmet verdik sizi yorduk dediler. Yorulmadık da değil! ama tatlı bir yorgunluk, keyifle yapılan bir görev.Karşıladığım gün konuşmalarını anlamakta biraz zorluk çeksem de daha sonra ne demek istediklerini hemen anlıyordum. Ee ne de olsa tek milletiz! Aynı dili konuşuruz. Ortak bağlar var…
Azerbaycan heyetini, 14 Mayıs 2009 günü çalışmalarına iki günde İstanbul’da devam etmek üzere havaalanından, onları karşılarken bana söyledikleri” “tek millet iki devlet sözü ile uğurladım. Onlar da yahşi yahşi diye ayrıldılar. “TEK MİLLET, İKİ DEVLET” ile yahşi dilime dolandı… Hep söylemeye başladım. Çevremdekilere de anlatıyorum. Millet olmak çok önemli. Hani diyorum da! Bu millet; birliğini ve beraberliğini koruduğu sürece, başım diyen bu yüce milletin önünde eğilmeye mahkûm olacaktır… 16Mayıs 2009

Elveda TANIK
etanik@egm.gov.tr
__________________________________________________________________________
Kaynakça:Özgür Ansiklopedi

BARACK HUSSEİN OBAMA RÜZGARI

2009-05-01T17:10:00.001+03:00

BARACK HUSSEİN OBAMA RÜZGARI

ABD Başkanlığına seçilen Barack Hussein OBAMA; Kenya asıllı Müslüman bir baba ile beyaz bir Amerikalı annenin oğludur. Ezilmişlerin arasından seçilen ilk siyahi liderdir. Onu, sanki içimizden birisiymiş gibi hemen benimsedik. Ee ne de olsa, babası Müslüman! Hele bir de, ilk ziyaretini Ülkemize yapmak istemesi, onu daha çok sevmemize neden oldu. Bazıları, Barack berekettir, demeye bile başladı. Ülkemize geleceği günü dört gözle bekler olduk.

Öyle ABD Başkanı seçilmek, kolay bir iş değil. Başkan seçilebilmesi için, desteğine yani, oylarına ihtiyacı olanlara, seçim kampanyasında belli sözler verilecek, vaatlerde bulunulacak. Barack Hussein OBAMA’da aynen öyle yaptı.

Mesela: Seçim kampanyasında, Ermenilerin desteğini almak için.” Ermeni Soykırımı bir iddia, kişisel bir görüş ya da bir bakış açısı değil, tarihsel kanıtlarla desteklenen bir gerçektir. ABD, ermeni soykırımı hakkında cesurca konuşabilen ve tüm soykırımlara güçlü tepki gösteren bir lideri hak ediyor. Ben işte o başkan olmak istiyorum” demişti. Evet! Yere göge sığdıramadığımız Obama, Osmanlı Devleti tarafından en önemli görevler getirilmelerine rağmen düşmanlarla işbirliği yapan, Devlet kurmak için toprak talep eden, Türklere saldırıp toplu katliamlar yapan, Diplomatlarımızı öldüren, soykırım iftirasını atan Ermenilerin dostu değil mi? Yoksa! Bizim mi dostumuz? Hayır! Hayır!Bizim dostumuz falan değil. O zaman ilk ziyaretini niçin bizim ülkemize yaptı. Bir nedeni olmalı!
Çünkü; Obama’nın, seçim kampanyasında vermiş olduğu sözleri, fiiliyata geçirmesi gerekir. Verilen sözlerin hepsi Türkiye ile ilgili. ABD, Türkiye ile Ermenistan arasındaki ilişkilerin, tam olarak normalleşmesini desteklemektedir. Ermeni soykırımı ile ilgili düşüncelerim değişmemiştir. Ermenistan sınırını açın. 1915 olayları ile yüzleşin. Ruhban okulunu açın. Irak’daki kürt liderlerle görüşün. ABD ve Türkiye, Filistinlilere ve İsrail’e yardımcı olabilir.Türkiye, Suriye ile İsrail arasında arabuluculuk yapmıştır. Bu eli Filistinlilere de uzatmalıdır. Irak’ın güvenliği, bölgenin güvenliği için önemlidir. Bölgenin barışı tabii ki İran’ın nükleer silah hevesinden vazgeçmesi ile sağlanabilir.Bu sözlerin çoğunluğunu, Milletin iradesinin bulunduğu, Türkiye Büyük Millet Meclisinde, tehdit anlamına gelen, işaret parmağını uzatarak söylemiştir. Bizim Milletvekilleride bizlerin adına alkışlamışlardır. Acaba bu sözleri bizim lehimize olarak değerlendirdikleri için mi alkışladılar. Hala anlamış değilim. Bizim meclisden, başka ülkeleri de tehdit eder şekilde konuşması, Türkiyede yanımda mesajı verip, komşularımızla aramızın açılması anlamına da gelmiyor mu? Evet aynen o anlama geliyor. Onun için her şey alkışlanmamalı. Fakat kültürümüzde de bir değişim mi oldu? Nedir? Cenazeyi bile alkışlar olduk.
Aslında Türkiye Cumhuriyeti Devleti o kadar büyük ki! Bunu başta ABD ve diğer tüm devletler çok iyi biliyor. Şu beş altı yıldır dış politikamızda cesurca ve istikrarlı hareket etmemiz ile Davos’da yaşananların ülkemize kazandırdığı itibar ve güç, bazı devletleri tedirgin etmiştir. Diyorum. Kendi farkındalığımıza varalım. Şu aşağılık kompleksinden, biran önce kurtulalım. Diğer devletleride gözümüzde büyütmeyelim. Biz onları gözümüzde büyük gördükce onlarda bizi küçük görmeye devam edeceklerdir. Büyük Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün o meşhur sözünü “ Yurtta Sulh Cihanda Sulh” Obama da kendine göre söylemesi Atatürk’ü örnek aldığını gösteriyor. Son zamanlarda Ortadoğuda Türkiyenin söz sahibi olması, bakmayın ABD yi de tedirgin etmiştir. Burada güç gösterisi yapması ondan. Cumhurbaşkanının sırtını sıvazlaması, bir çok kesimce dostane bir davranış olarak değerlendirilmiştir. Oysa bu davranış senden güçlüyüm anlamına gelmektedir. Öğrencilerle konuşurken ezana kadar sözümü bitireceğim demesi de sadece sempati kazanma amaçlıdır. O içimizden birisi falan değil. Bunu anlayalım. Başımıza bela ettikleri terör örgütünü, 30 yıl sonra terör örgütüdür dediler. Bunun da bir nedeni olmalı! Yok sa demezlerdi…

Obama’nın, Türkiye ve İspanya’nın ortaklaşa gerçekleştirdiği Medeniyetler İttifakına katılması da, Türkiyenin başarısını gölgede bırakmak amaçlıdır. Çünkü başka devletlerin yapmış olduğu ittifaklar tutmadı. Bu ittifakla Türkiye adını dünyaya bir kez daha duyurdu. Obama, ben burada da varım deyip dünya kamu oyuna gücünü kanıtlama gayretindedir. ABD Başkanı Obama’nın, gücünü göstereceği her şeyi yapmasına zemin hazırlayan bizleriz. Sağolsun basınımız da onu kamuoyuna öyle bir tanıttılar ki. Neymiş? Müslümanmış, ezanın saatini biliyormuş, Cumhurbaşkanının sırtını sıvazlamış. Dublörü beyazmış.
Müslümanmış da niye ruhban okulunu açın dedi…

Ben yine de, kendi gücümüzün farkına varalım diyorum. Türkiye dünyada söz sahibi ülkeler arasında yerini almıştır. En güzel örneği, Nato Genel Sekreterliği seçimlerinde de görülmüştür. Seçim için Ülkemizin kapısı çalınmıştır. Dünyada ki olup biten her şey duyarlı olduğumuz sürece, pasif ülke ler arasında değil aktif ülkeler arasında yerimizi alacağız.Türkiye olmadan bu coğrafya da( Asya ve Avrupa) hiçbir şeyin olmayacağının her kes farkında. Türkiye gücünü gösterdikce, diğer devletler de ülkemize itibar etmek zorunda kalacaklardır.Taviz veren konumundan çıkan Türkiye, taviz alan ülke konumunda ilerlemesine devam etmelidir…

8.04.2009

Elveda TANIK
3.Sınıf Emniyet Müdürü

etanik@egm.gov.tr

TRT ERMENİ FM

2009-04-23T15:04:00.002+03:00

TRT Kürtçe radyo yayınından sonra TRT Ermeni FM.in de yayın hayatına başladığını biliyor musunuz?Evet, evet yanlış okumadınız Türk-Ermeni ilişkilerinin tartışıldığı bir dönemde tepki çekmemek için sessiz sedasız bir şekilde 1 Nisan sabahı yayına başlayan Radyo 6 Ermeni FM de diğer radyo kanalları gibi yayın yapacak. Ülkemizde Ermeni vatandaşların da demokrasiden yararlanmaya hakları yok mu ? diyenler olacaktır.Aynı coğrafyada yaşıyor olmamız, genelde benzeşen kültürlerimizin olması bazı şeyleri meşrulaştırmaz. Ülkemizde başka etnik kökenli (Çerkezler, Lazlar, Romanlar vs…) vatandaşlarımızın da yaşadığı unutulmamalıdır. NOT:(AB uyum yasaları çerçevesinde verilen haklar,emsal teşkil edeceğinden diğerlerinin de o haklara sahip olmasına engel değildir.) Yıllardır Ermeni ve PKK, ülkemizin en önemli sorunlarıdır. PKK terör örgütü nice yuvalar yıktı, nice kanlar akıttı ve bu günkü gelinen nokta (içime sindiremiyorum) meclise kadar girdi.Yani siyasallaştı.Bizim vergilerimizle resmi teröristliği elde etti.Orta Doğu projesi kapsamında Kürdistan haritasına ek olarak şimdi de Ermenistan haritası üzerinde çalışmaklar yürütülüyor galiba!...Çifte standart uygulayan ve ermeni mezalimi oldu diyenlere tarihi bir kez daha hatırlatalım:
“ Ermeniler; Pers, Makedon, Selefkit, Roma, Part, Sasani, Bizans, Arap ve Türklerin hakimiyeti altında yaşamışlardır. Ermenileri Bizans'ın zulüm idaresinden kurtaran ve onlara insanca yaşama hakkını bahşeden, Selçuklu Türkleri olmuştur. Fatih döneminde ise, Ermenilere din ve vicdan hürriyeti en üst düzeyde verilmiş, Ermeni cemaati için dini ve sosyal faaliyetlerini yönetmek üzere Ermeni Patrikliği kurulmuştur. Tarih boyunca Romalılar, Persler ve Bizanslılar tarafından Anadolu'nun bir yerinden diğerine sürülen, savaşlara itilen ve çoğu kez üçüncü sınıf vatandaş muamelesi gören Ermeniler, Türklerin Anadolu'ya girişlerinden sonra; Türklüğün adil, insani, hoşgörülü, birleştirici töre ve inancından yararlanmışlardır. Bu ilişkilerin gelişme ve doruğa ulaşma çağı olan 19. Yüzyıl sonlarına kadar süren devir, "Ermenilerin altın çağı" olmuştur. Osmanlı Devleti'nin çalışan, liyakatli, dürüst ve üretken her teb'asına sağladığı imkanlardan Gayr-i Müslimler içinde en çok faydalananlar; Ermeniler olmuştur.
Osmanlı Devleti zayıflamaya başlayıp, hemen her konuda Avrupa'nın müdahalesine maruz kalınca, Türk - Ermeni ilişkilerinde de bir bozulma devri başlamıştır. Batılı ülkeler Osmanlı Devleti'ni bölerek bölgesel çıkarlarına ulaşabilmek için Ermenileri Türk toplumundan koparmayı hedeflemişlerdir. Özellikle Avrupa'nın bazı büyük devletleri "ıslahat" adı altında bir yandan Osmanlı Devleti'nin iç işlerine karışırken, bir yandan da Ermenileri, Osmanlı yönetimine karşı teşkilatlandırmışlardır. Böylece ülke içinde ve dışında teşkilatlanan ve silahlanan Ermeni komiteleri ile Ermeni Kiliseleri'nin kışkırtıcı faaliyetleri sonucunda, Ermeni toplumu yavaş yavaş Türklerden uzaklaşmaya başlamıştır.
Ermenilerin binlerce Türk'ün canına mâl olan isyan ve katliamları karşısında bile, Osmanlı Hükümeti'nin ortaya koyduğu sakin ve sağduyulu tavır, belgeleriyle sabittir. Ancak, tedhiş hareketleri bir türlü durmak bilmeyince hükümet, ülkenin çeşitli bölgelerinde yaşayan Ermenileri, savaş bölgelerinden uzak yeni yerleşim merkezlerine götürmek zorunda kalmıştır. Kafkas, İran ve Sina cephelerinin güvenlik hattını oluşturan bölgelerdeki Ermenilerin yerlerinin değiştirilmesi, onları imha etmek değil, devlet güvenliğini sağlamak, onları korumak amacını gütmüştür ve dünyanın en başarılı yer değiştirme uygulamasıdır. Ermenilerin sıkça dile getirdiği gibi yer değiştirme sırasında 1.5 milyon Ermeni ölmemiştir. Gerek Osmanlı ve Ermeni, gerekse yabancılara ait istatistikler, I. Dünya Savaşı döneminde Osmanlı topraklarında yaşayan Ermenilerin nüfusunun en fazla 1.250.000 civarında olduğunu göstermektedir. Yer değiştirme sırasında soykırım maksadıyla Osmanlı ordusu tarafından öldürülen bir tek Ermeni yoktur. Ermenilerin yer değiştirilmeleri, onları imha etmek değil, devlet güvenliğini sağlamak, onları korumak amacını gütmüştür ve dünyanın en başarılı yer değiştirme uygulamasıdır. Şayet, Osmanlı Devleti Ermeni tebaasından kurtulmak isteseydi; bunu asimilasyon yoluyla veya savaşı gerekçe göstererek rahatlıkla halledebilirdi. Osmanlı, yer değiştirme uygulamasıyla savaş şartlarında her an ölümle burun buruna gelebilecek olan yüz binlerce Ermeni'nin hayatını kurtarmıştır. Nitekim, yeni bölgelere yerleştirilen Ermeniler sağ salim hayatlarını sürdürürken, Rus ordusu saflarında Türklere karşı savaşan Ermeniler, savaş şartları gereği ölmüşlerdir. NOT:Ermeni terör örgütlerinin müşterek amacı; her fırsattan yararlanarak Türkiye'yi istikrarsızlığa sürüklemek ve sözde işgal altındaki Ermeni topraklarını kurtararak "Bağımsız Büyük Ermenistan"ı kurmaktır. Bugün devlet olma özelliğini de elde eden Ermenilerin, söz konusu isteklerinin değişik başlıklar altında devam ettiği de görülmektedir (kaynak:Forsnet)Ayrıca Ermeni meselesi konusunda TTK arşivlerinde ki bilgi ve belgeler incelenebilir.
Gelelim bu güne: Türkiye mevcut coğrafyasıyla stratejik ülke durumundadır.Yani köprüdür.Bu da Uluslararası politikada Türkiye’ye ayrıcalıklı bir konum sunmaktadır. OBAMA’nın gelişiyle tekrar gündeme gelen Ermeni meselesi umarım Türk milletini rencide etmeden çözülür. Gerek Ermeni,gerekse PKK terör örgütüyle Türkiye’ye baskı kurulmaya çalışılsa da ulusal politikamızdan asla taviz verilmemelidir.
Atatürk ne demiş: “Kapıyı aralık tutmayın, farkına varmadan ardına kadar açılır.”

Nermin AYDINLI

10 NİSAN POLİS GÜNÜ

2009-04-09T22:13:00.001+03:00

10 NİSAN POLİS GÜNÜ

Her yıl; Nisan ayının 10.uncu gününü içine alan hafta “POLİS HAFTASI” olarak kutlanmaktadır. Çünkü,10 Nisan Türk Polis Teşkilatının kuruluş günüdür.Türk Polis Teşkilatının Tarihçesinden bahsettikten sonra, 1987- 1989 yılları arasında İdealist bir Komiser Yardımcısı olarak Ağrı İlinin Taşlıçay İlçesinde 2. Bölge görevimi yaparken, hala aklıma geldikçe canımı acıtıp, gözlerimi yaşartan anımı da paylaşmak istiyorum.

Yeniçeri ocağının ortadan kaldırılmasından sonra, başkentte ve eyaletlerde zabıta hizmetleri eskisiyle kıyaslanmayacak derecede gelişmesine rağmen; bu hizmetler karışık ve ayrı ayrı kurumlara bağlı olarak yürütülmekteydi. Teşkilat ve yürütme alanındaki bu karışıklığı ortadan kaldırmak amacıyla, 10 Nisan 1845’te İstanbul’da ilk polis teşkilatı kurulmuş, görevleri ve yetkileri de yine aynı tarihte yayımlanan Polis Nizamnamesinde belirtilmiştir. Bu nedenle;

1845 tarihi, Türk Emniyet Teşkilatı açısından çok önemlidir. Çünkü bu tarihe kadar zabıta olarak nitelenen teşkilat; 10 Nisan 1845 tarihinden itibaren polis adı altında hayata geçmiş ve Emniyet Teşkilatının kuruluş günü olarak kabul edilmiştir.

Polis terimi, kökeni Yunanca ve Latince olan bir kelimedir. Yunanca politika, Latince politika kelimelerinden türemiştir. Eski Yunanlılar kendi şehir devletlerine polis ismini vermişlerdir..

Polis görevi itibariyle; asayişi, amme, şahıs tasarruf emniyetini ve mesken masuniyetini koruyan, halkın ırz can ve malını muhafaza ve ammenin istirahatını temin eden, yardım isteyenlere, yardıma muhtaç olan çocuk, alil ve acizlere yardım eden, kanun ve nizamnamelerin kendisine verdiği vazifeleri yapan silahlı icra ve inzibat kuvvetidir. Kısaca polis, Devletin silahlı gücüdür.

Genel olarak polis, bir ülkenin sükûn, güvenlik ve düzenini sağlamak ve korumakla görevlidir. Bunu yerine getirirken önceden belirlenmiş müeyyidelere uymakla yükümlüdür.

Kısaca polis ve tarihçesinden bahsettikten sonra gelelim, şu 20 yıl önceki mesleki anımı anlatmaya;

Bir gün Taşlıçay Merkez Karakoluna gelerek bir kadının delirdiğini, tüm mahallenin camlarını kırdığını, önüne gelenleri taşladığını ileri süren şahsın şikâyeti üzerine, 2 polis memurunu olay yerine intikal için görevlendirdim. Görevli Polis Memurları olay yerine intikal ettiklerini, söz konusu şikâyetin doğru olduğunu, kadını karakola getirmeye çalıştıklarını telsizle bildirdiler. Uzunca bir zaman sonra adı Ayşe olan kadın ile kocasını karakola getirdiler. Kadını görünce böyle bir kadının delireceğine inanın inanamadım. Kocasından en az 20 cm uzun, yani oldukça uzun boylu, üstünde ayak bileklerine kadar uzanmış, belden pilili, bordo renginde kadife bir elbise, ayağında el örgüsü yün çorap ile lastik ayakkabı, başında ise kenarı oyalı beyaz bir tülbent içindeki o yüzün güzelliğini burada tarif edemiyorum. Hani, derler ya! Allah boş zamanında yaratmış diye. Aynen öyle. Kucağında ise, o soğukta belden aşağısında hiçbir giysi olmayan 11 aylık kızı Özlem vardı. Adını sorduğumuz da bile bir at gibi ürküyor, karakolu bir birine katıyordu. Biz de gerekli olan bilgiler kadının kocası Şükrü’ye sormamız neticesinde; kadının zaman zaman akli dengesinin bozulup saldırganlaştığını, Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde, her seferinde en az 3 ay yatarak tedavi gördüğü öyküsünü öğrendik. Bununla ilgili raporlarının olduğunu hastaneye yatmazsa çocuklarına bile zarar vereceğini de söyledi. Kocası bunları anlatırken kocasının üzerine yürüyüp onu tekmeliyor ve kucağındaki Özlem’i yere atmak için her hamle yapışında yüreğimizi ağzımıza getiriyordu. İlçe doktorunu karakola davet ederek kadının sakinleşmesi için sakinleştirici iğne yaptırdık. Ayşe, ben hemen eve gidip kızı Özlem’e giydirmesi için oğlum Hakan’ın kıyafetlerinden ve altına bez yapması için kullanmadığım çarşafı getirdiğimde sakinleşmişti. Özlem’i kucağıma alıp getirdiğim pijamayı giydirdim. Annesine de çarşafı bez yapmasını söyledim. Özlem, karnı acıkmıştır diye aldırdığım kaymaklı bisküviyi iştahla yerken, bir birimize göz kırparak sevgimizi belirtiyorduk.
Ayşe’yi, Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine göndereceğimiz işlemler devam ederken, en büyüğü 8 yaşında olan 6 çocuğu Çocuk Esirgeme Kurumuna yerleştirme işlemlerine de başladım. Yoksa çocuklar ortada kalacaktı. Ayşe’yi hastaneye gönderdikten birkaç gün sonra, Erzurum Çocuk Yuvasından çocukların 3 küçüğünü kabul ettiklerini belirten yazıyı aldık. Dünyalar benim oldu. Hiç olmazsa bakıma muhtaç olan küçük çocuklara bakılacaktı. Hemen Şükrü’ye haber gönderip çocukları alıp gelmesini söyledim. Çocukları ile karakola geldiğinde Özlem’in kafası sarılıydı, hemen kucağıma aldım. Babasına ne olduğunu sorduğumda, abisi kucağından düşürdü ama doktor bir şeyinin olmadığını söyledi. Dedi. Özlem, yine yemesi için aldırdığım kaymaklı bisküviyi yerken, akıl hastası da olsa bir annenin verdiği sevginin yerini tutmasa da, ona anne sevgisini vermeye çalıştım. Çocukları yuvaya götürecek yol parasını aramızda temin ettik. Şükrü’ye,Erzurum’dan dönünceye kadar da geride kalan çocuklarına, göz kulak olma sözünü verdim. İlk gittiğimde çocuklar, üstlerine kilitlenmiş kapının arkasında ağlıyorlardı. Ona, buna sorarken elinde anahtarla emanet edilen kadın gelip kapıyı açtı. Gördüğüm manzara korkunçtu. Bu kadar mı fakirlik olur? Orta da teneke gibi bir soba, yakacak yok, yiyecek yok, yemek yiyecek, kaşık çatal yok. Hemen eve gelip, yemek hazırlayıp onların karınlarını doyurmak için götürdüm. Babaları gelene kadar da, eksi kırk beş derece soğukta, kurtların, tilkilerin dolaştığı, o buz tutmuş Murat çayını düşe kalka geçerek günlerce o çocukları besleyip, o üşüyen ellerini, ayaklarını avuçlarımın içinde ısıttım. Hatta bir seferinde birisi bana bunu neden yaptığımı sordu. Her halde yaptığım empati neticesi duyarsız kalamıyorum. Ben bir anayım, benimde çocuğum var onları ben anlıyorum ama başkaları duyarsız kalabiliyorlar

Çocuklar yuvaya gittikten yaklaşık bir ay sonra, Erzurum Çocuk Yuvasından aldığımız yazıda; Küçük Özlem’in yuvaya gittikten bir hafta sonra öldüğünü, ölüm nedeninin yuvaya gelmeden önce düşmesinden dolayı kafatasının da çatlak olduğunu, 20 gün içinde alınmadığı takdirde, kimsesizler mezarına defin edileceğinin ailesine bildirilmesi isteniyordu. Sanki canımdan can kopmuş hıçkıra hıçkıra ağlıyordum. Şu anda öyle ağlıyor ve o anı hala yaşıyorum. Karakola gelmesi için haber gönderdiğim babası Şükrü, akşam üzeri geldi. O bana ben ona bakıyorum belki yarım saat söyleyemedim. Sonra, Şükrü sana bir şey söyleyeceğim ama üzülmek yok deyip durumu anlattım. Karşımda o çaresiz insanın gözlerinden akan yaşları bir görseydiniz yüreginiz parçalanırdı. Fakirlik böyle bir şey…Onunla beraber hem ağlıyor hem de Özlem’in cenazesini getirmesi için masraflarını karşılayabileceğimizi söylüyordum. Yazı bize geç ulaştığından, Özlem bir hafta önce kimsesizler mezarlığına defin edilmişti. Özlem’i hiç unutmadım. Ne zaman kaymaklı bisküvi görsem, bana hemen Özlem’i hatırlatır. Annesi tedavi olup gelince, Özlem’in ölümünü, Allah verdi ve aldı diye kabullenmiş ve hiç ağlamamış. Belkide aldığı ilaçların etkisinden.Şükrü bir ağanın yanına taşınıp çoban olmuş. Görevim bitip geldikten sonra, uzun zaman onların iyi haberlerini aldım. Şu an ne yapıyorlar bilmiyorum. Çocuklar büyüyüp beklide evlenip yurt yuva sahibi olmuşlardır… Benim ve diğer polis arkadaşlarımızın nice böyle hüzünlü anıları vardır. Görevimizden dolayı yaşadığımız bu durumları ailemize bile paylaşmayız.

Büyük Önder Atatürk’ün söylediği gibi polis, bir asker kadar disiplinli, hukukçu kadar hukuk adamı, bir anne kadar da şefkatli olmalıdır. Güç; sahip olunan yetki ve silah değildir. Bilgi ve şefkattir.

Emniyet Teşkilatı Mensuplarının Polis Haftasını kutlarken, aziz şehitlerimizi rahmetle anıyoruz. Ruhları şad olsun.Toplumun huzur ve sükunu için gece gündüz görev yapan bu onurlu mesleğin, onurlu ve gururlu mensupları, mesleğinin tüm zorluklarına rağmen yılmadan, bıkmadan, usanmadan görevini yapmaya devam etmekten vazgeçmiyeceklerdir… 10 Nisan 2009

Elveda TANIK
3.Sınıf Emniyet Müdürü

OBAMA'NIN ZİYARETİ

2009-04-08T23:14:00.000+03:00

OBAMA Türkiye’ye gelecek diye hummalı çalışmalar yapıldı,Yollar kapandı,otobüs vs.seferleri iptal edildi.Tüm güvenlik önlemleri en üst seviyedeydi ve medya tüm haberlerini Obama geldi gelecek diye yaptı.Ayrıca OBAMA’nın yiyeceğini, içeceğini,aşçısını hatta klozetini bile beraberinde getireceğini öğrendik.Geçim derdimizi bile unutturacak kadar önemliydi koskoca dünya lideri ülkemizi şereflendirecek ve ağzına su bile deymeden, bize güvenmeden çekip gidecek.Olsun gelsin bizi onurlandırsın yeter. OBAMA sihirli değneğini deydirecek ülke ekonomisi düzelecek, yoksulluk bitecek, gelir düzeyimiz yükselecek, ülkemiz güllük gülistanlık olacak.Bizler bu düşünceler içindeyken Sevgili Obama.”Atatürk'ün asıl mirası laik demokratik Türkiye Cumhuriyeti dir” demez mi!...Bu da ATAMIZI anlamayanlara ve anlamak istemeyenlere sizce bir ders olmaz mı? Yani bizi bizden iyi anlayan nerdeyse Türk olduğunu bile düşündüğümüz OBAMA, zaten ezilmiş bir ırktan gelmiş olması nedeniyle olsa gerek sempatik yüzüyle gönüllerimizi fethetmişti. Adım adım onu medya aracılığı ile izledik. Hele hele ceylan derili koltuklu meclisimizde konuşmasını heyecanla beklerken;
1.Ermenistan sınırını açın
2.Heybeliada ruhban okulunu açın
3.Ermenistan sınırını açın.
3.Kürtlere eğitim ve sağlık ve diğer hizmetleri götürün vs.
Evet yanlış duymadık ABD Başkanı OBAMA’nın bu muhteşem gelişinin bize bir bedeli olacaktı. Herkesin gönlünü alarak vurgulanan bu hususlar ciddi ve kaygı vericidir. Orta doğu projesinin gecikmesi kan emicileri, parçalayıcıları, cennet ülkemizin her karışı şehit kanlarıyla sulanmış olan topraklarımızda gözleri olanları, kızdırmıştı. Bu gecikme birilerini harekete geçirdi ve OBAMA Türkiye’ye istekleriyle birlikte geldi.Ülkenin kaderini belirleyecek bu tehlikeli istekler ne anlama geliyor buna da Ankara’nın cevabı ne olacak merak konusu…

Nermin AYDINLI

KANSER HAFTASI

2009-04-03T14:15:00.001+03:00

1-7 Nisan Kanserle Savaş Haftası boyunca sergiler açılır. Hastalığın halka tanıtılmasına çalışılır. Gazetelerde, dergilerde, radyo ve televizyonda hastalıktan korunma yolları anlatılır. Yapılan araştırmalar yeni buluşlar, yeni ilaçlar açıklanır. Halk bu konuda aydınlatılır.Lütfen bu konuda kendimiz dahil duyarlı olalım ve çevremizdeki insanları uyaralım. Kanserle ilgili en küçük kuşkuya düşüldüğünde hemen doktora başvurmak gerektiğini anlatalım. Unutmayalım; kanserin erken belirlenmesi, iyileşmesini kolaylaştırır.
KANSERİN BELİRTİLERİ
Vücudun herhangi bir yerinde nedeni bilinmeyen şişkinlikler, sert¬likler, iyileşmeyen yaralar,
Vücudun çeşitli yerlerindeki benlerde ve siğillerde, renk ve büyük¬lük değişmeleri,
Durdurulamayan kanamalar,
Ses kısıklığı
Geçmeyen öksürük
Nedeni anlaşılamayan ateş ye zayıflama,
Büyük aptes alışkanlıklarındaki değişiklikler.
Bir hastalıktan korunmak için o hastalığın nedenlerinin bilinmesi önemlidir. Bugün kanserin nedeni tam olarak bilinmemektedir. Kansere karşı alınacak önlemlerde, yapılacak savaşta temel ilke; kanser etkenlerinden kaçınmak ve hastalığın erken tanımıdır.
Kanser konusunda sık sık uluslararası konferanslar, seminerler, kong¬reler düzenlenir. Bu toplantılarda kanserin nedenleri, kanserden korunma yöntemleri, hastalığın erken tanımı ve iyileştirme yolları tartışılır. Yeni bulgular, yeni ilaçlar tanıtılır. Ülkemizde de son yıllarda bu tür çalışmalara ağırlık verilmiştir. Doktorlarımızın kanser konusundaki araştırmaları, ulusla¬rarası toplantılarda ilgiyle izlenmektedir.
Tıp biliminin gelişmesi, insanların eskiye göre daha bilinçli yardım istemeleri, pek çok insanı kanserden kurtarıyor. Gün geçtikçe kanserden kurtulanların oranı daha da artacaktır.
Kanser hemen her organda görülmektedir. Ancak bazı organlarda daha çok dikkati çekmektedir.
* Akciğer Kanseri : Ölüm oranı en fazla olan kanserdir. Sigara içen¬lerde daha sık görülür.
* Sindirim Sistemi Kanseri : Mide ve Kalın bağırsak kanseri önemli organ kanserleridir.
* Meme Kanseri : Elle tanımı yapılabildiğinden tedavi ve iyileşme oranı en çok olan kanser türüdür.
KANSERLE SAVAŞ
Kanser bir hücre hastalığıdır. Hücre, canlıların yapı taşıdır. Yapıları ve işlevleri birbirine benzeyen hücreler bir araya gelerek dokuları, dokular birleşerek organları ve sistemleri oluştururlar.
Hücrenin ana özelliği bölünüp çoğalmasıdır. Bölünüp çoğalan hücreler vücuttan atılır.
Kanser, hücrenin olağandışı bölünüp çoğalmasıdır. Kanserli hastalarda hücre, canlının zararına çoğalır. Organların işlevlerini yapmalarını engeller.
Halk sağlığı yönünden kanserin önemi; hastalığın öldürücü olması ve sık görülmesidir. Bu açıdan bakıldığında kanser hastalığı dünyanın en önemli sağlık sorunudur.
Kanserle savaşabilmek, zararlarını azaltabilmek için halka hastalığın önemini ve kanserle savaş yollarını anlatmak gerekir.
Tıp biliminin gelişmesi, insanların eskiye göre daha bilinçli yardım istemeleri, pek çok insanı kanserden kurtarıyor. Gün geçtikçe, kanserden kurtulanların oranı daha da artacaktır.
Kanser konusunda hastaya yardımcı olmak, hastalıkla ilgili araştırmaları desteklemek, doktorların eğitimine yardımcı olmak için 1947 yılında Ankara'da Kanser Araştırma ve Savaş Kurumu adı ile bir dernek kuruldu. Dernek kuruluşundan bu yana yurttaşları kanserin erken tanımı ve iyileştirme konularında uyarıyor. Kanser hakkında bilgili olmamız için çalışmalar yapıyor. Bu kuruluş 1952 yılından beri Türk Kanser Haberleri adlı bir dergi çıkarmakta, isteyenlere dergiyi parasız göndermektedir.
1956 yılında Kanser Araştırma ve Savaş Kurumu'nun önerisi ile Nisan ayının ilk haftası ülkemizde Kanser Savaş Haftası olarak kabul edildi. Türk Kanser Araştırma ve Savaş Kurumu'nun çabaları ile yurdumuzda ilk kanser hastanesi, 1956 yılında Ankara'da açıldı.
Kanser hastalığının gerçek nedeni tam olarak bilinmiyor. Ancak çok alkol ve sigara içenlerde, boya işlerinde çalışanlarda, kimyasal maddelerle uğraşanlarda, güneş ve röntgen ışınları altında uzun süre kalanlarda hastalık daha çok görülmektedir.
HERKESE SAĞLIKLI GÜNLER DİLERİM.

Nermin AYDINLI

Bir Dava Adamı

2009-03-27T23:57:00.002+02:00

Ömrünü Türk islam davasına adamış, bir mücadele adamı Muhsin YAZICIOĞLU yine davası uğrunda hayatını kaybetmiş bulunmaktadır. Allah'tan Rahmet diliyoruz.

ÜŞÜYORUM

Muhsin Yazıcıoğlu
Bir coşku var içimde bugün kıpır kıpır
Uzak çok uzak bir yerleri özlüyorum
Gözlerim parke parke taş duvarlarda
Açılıyor hayal pencerelerim
Hafif bir rüzgar gibi, süzülüyorum
Kekik kokulu koyaklardan aşarak
Güvercinler ülkesinde dolaşıyor
Bir çeşme başı arıyorum
Yarpuzlar arasında kendimi bırakıp
Mis gibi nane kokuları arasında
Ruhumu dinlemek istiyorum
Zikre dalmış her şey
Güne gülümserken papatyalar
Dualar gibi yükselir ümitlerim
Güneşle kol kola kırlarda koşarak
Siz peygamber çiçekleri toplarken
Ben çeşme başında uzanmak istiyorum
Huzur dolu içimde
Ben sonsuzluğu düşünüyorum
Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum
Durun kapanmayın pencerelerim
Güneşimi kapatmayın
Beton çok soğuk, üşüyorum.
(Muhsin Yazıcıoğlu)

8 MART DÜNYA KADINLAR GÜNÜ

2009-03-07T23:39:00.001+02:00

8 MART DÜNYA KADINLAR GÜNÜ

Nedir? 8 Mart Kadınlar Günü; 1975 yılın da Dünya Kadınlar Yılını ilan eden Birleşmiş Milletler Örgütü, 16 Aralık 1977 tarihinde de 8 Mart’ın, dünyada ki bütün kadınlar için Dünya Kadılar Günü olarak kutlanmasını kararlaştırdı. Neden? 8 Mart; Çünkü 8 Mart 1857 tarihinde Amerika Birleşik Devletlerinin New York kentinde, 40.000 dokuma işçisi çalışma koşullarının düzeltilmesi için bir tekstil fabrikasında greve başladı. Ne yazık ki polisin işçilere saldırması ile işçilerin fabrikaya kilitlenmesi, arkasından çıkan yangında işçilerin fabrika önüne kurulan barikatlardan kaçamaması sonucu çoğu kadın 129 işçi yanarak feci şekilde can vermiştir. Bu talihsiz işçilerin cenaze törenine 100 bini aşkın kişi katılmıştır.

Bu nedenle; 1910’da Kopenhag’da 2. Uluslararası Sosyalist Kadınlar Kongresinde, Almanya Sosyal Demokrat Partisi önderlerinden Clara Zetki’in, 8 Mart 1857 tarihinde ki tekstil fabrikası yangınında ölen kadınların anısına 8 Mart’ın “Dünya Kadınlar Günü” olarak kutlanması önerisi oybirliği ile kabul edildi. İlk yıllarda belli bir tarih saptanmadığından değişen tarihlerde fakat her zaman ilkbaharda kutlanıyordu. Tarihin 8 Mart olarak saptanışı 1921’de Moskova’da gerçekleştirilen 3. Uluslar arası Kadın Konferansında gerçekleşti. Birinci ve İkinci Dünya Savaşı yılları arasında bazı ülkeler de kutlanması yasaklanan Dünya Kadınlar Günü, 1960’lı yılların sonunda Amerika Birleşik Devletlerinde de kutlanmaya başlanmıştır.

Ülkemizde ise 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü ilk kez 1921 yılında“Kadınlar Günü” olarak kutlanmaya başlandı. 1975 yılında daha yaygın olarak kutlanarak sokağa taşındı. 1975 yılında “Türkiye 1975 Kadın Yılı” kongresi yapıldı. bazı nedenlerden dolayı birara kutlama yapılamayan “Kadınlar Günü” 1984 yılından itibaren her yıl çeşitli kadın örgütleri tarafından kutlanmaya başlandı.

İlk Dünya Kadın Konferans’ından sonra, 1979’da uluslararası alanda eleştirme anlayışının hâkim olduğu iki önemli gelişme meydana gelmiştir. İlk gelişme Avrupa Ekonomik Topluluğu tarafından kabul edilen kadının çalışmasına dair direktiflerdir. Sonra uluslararası düzeyde daha kapsamlı bir eşitlik anlayışı Birleşmiş Milletlerin öncülüğünde düzenlenen Kadın Konferansları ve Kadın On Yılı’nın bir meyvesi olan Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrıcalığın Önlenmesi Sözleşmesi ile somut bir düzeye getirilmiştir.Kadınlarımız günümüze dek uzun ve zorlu mücadeleler sonucunda bazı haklarını elde etmeye çalışmış ise de ne kadar yol aldıklarına dair Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliğinin verileri ortadadır.

Kadına karşı şiddet ve 2007 itibariyle dünyadan veriler
• Kadınlara karşı şiddet dünyada en yaygın, ancak en az cezalandırılan suçtur.
• Tahminlere göre 113 ile 200 milyon arasında kadın demografik olarak “kayıp” (yok) görünmektedir. Ya doğar doğmaz öldürülmüşler (erkek çocuğun kız çocuğa tercih edilmesi) ya da erkek kardeşleri ve babalarıyla eşit derecede gıda ve tıbbi olanaklara ulaşamamışlardır.
• Fuhuş’a zorlanan ya da bunun için satılan kadınların sayısı yılda 700.000 ila 4.000.000 arasındadır. Cinsel kölelik düzeninden elde edilen kazançlar yılda tahminen on iki milyar dolardır.
• Küresel olarak, on beş ile kırk beş yaş arası kadınlar, kanser, sıtma, trafik kazaları ve savaşlardan daha ziyade, erkek şiddetinin sonucu hayatını kaybetmekte veya sakatlanmaktadır.
• En az üç kadından biri dövülmüş, cinsel ilişkiye zorlanmış ya da hayatı boyunca başka türlü suiistimal edilmiştir (tecavüz, kötü davranış). Genellikle, suiistimal eden kişi aileden bir üye ya da kadının tanıdığı bir kimsedir. Ev içi şiddet, bölge, kültür, etnik köken, eğitim, sınıf ve din ne olursa olsun kadınlara karşı en yaygın suiistimal şeklidir.
• Dinsel, kültürel vb. nedenlerle yılda iki milyondan fazla kız çocuğunun genital organlarına hasar verilmektedir (kadın sünneti). Bu oran, 15 saniyede bir kız çocuğudur.
• Sistematik tecavüz yeryüzündeki birçok çatışmalarda bir terör silahı olarak kullanılmaktadır. Ruanda soykırımı (1994) esnasında 250.000 ila 500.000 kadının tecavüze uğradığı tahmin edilmektedir.
• Araştırmalar, kadına karşı şiddet ile HIV virüsü arasında yükselen bağlantıyı göstermekte ve HIV bulaşmış kadınların daha fazla şiddete maruz kaldıklarını, şiddet kurbanlarının da HIV bulaşma risklerinin daha yüksek olduğunu ortaya koymaktadır.
Sonuç olarak Batı’ya baktığımızda 1970’lerden itibaren kadın hakları konusunda bir gelişmeden söz etmek mümkündür. Özellikle Batı Avrupa’da kadınlar eğitim, çalışma ve siyasal yaşam alanlarında ilerlemeler kaydetmişlerdir. Türkiye’de kadın haklarından söz edilirken en övgüyle söz edilen dönem Cumhuriyet’in ilk yıllarıdır ve haklar bu dönemde sınırlı kalmıştır. Ülkemizde kadınlarımız 1934 yılında seçme ve seçilme hakkını dünyadaki bir çok uygar ülkeden önce almıştır. Eğitim ve çalışma alanlarında ve siyasal yaşamda kadınların sayısının son dönemde artmasına rağmen kadınlar açısından istenilen düzeyde gelişmeler kaydedilememiştir. Bunun nedeni ise devletin bir kadın politikasının olmayışıdır. 8 Mart’da Dünya Kadınlar Gününü kutlayan bütün kadınlarımız, hakları için bıkmadan, yılmadan mücadelelerini devam ettirmeleri sonucunda amaçlarına ulaşacaklardır. Kadınların eşitlik anlamında haklar elde etmeleri ve kamusal alana büyük sayılarla katılıp yüksek aşamada görevlerde bulunabilmeleri için çok yönlü bir kadın projesi gereklidir. 8 Mart 2009

ELVEDA TANIK

___________________________________________________________________________
Kaynaklar
• Genel Sekreterlik (BM) kadına karşı şiddetin ayrıntılı araştırması (2006) (A/61/122/Add.1)Vlachova, Marie and Biason, Lea, Eds. (2004) Women in an Insecure World: Violence Against Women – Facts, Figures and Analysis. Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces
(BM sitesinden tercümedir, kullanım koşulları http://www.un.org/terms.htm 'dedir