<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/atom10full.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" gd:etag="W/&quot;DEMGRng_fSp7ImA9WhRXGUg.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431</id><updated>2011-12-26T19:27:07.645-08:00</updated><category term="เคล็ดลับ แม่บ้าน" /><category term="หน้าแรก" /><category term="อาหาร" /><category term="ซ่อมบำรุง" /><title>แม่บ้าน...นะคะ</title><subtitle type="html">แม่บ้าน คำ ๆ นี้บางคนจะเข้าใจว่าเป็นผู้ที่มีหน้าที่ในการทำความสะอาด แต่ไม่ใช่ แม่บ้านเราสามารถทำอะไรได้อีกมากมาย.... จริงไหมค่ะ</subtitle><link rel="http://schemas.google.com/g/2005#feed" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/posts/default" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/" /><link rel="next" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false&amp;v=2" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><generator version="7.00" uri="http://www.blogger.com">Blogger</generator><openSearch:totalResults>35</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/atom+xml" href="http://feeds.feedburner.com/blogspot/mHDI" /><feedburner:info uri="blogspot/mhdi" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><entry gd:etag="W/&quot;CkQERHo5eSp7ImA9WxFaFkU.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-2912626714585423423</id><published>2010-07-20T19:22:00.000-07:00</published><updated>2010-07-20T19:45:05.421-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-07-20T19:45:05.421-07:00</app:edited><title>สัตว์เลี้ยง และปลอกคอ</title><content type="html">&lt;h3&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 204, 0);"&gt;ปลอกคอของ สัตว์เลี้ยง&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/TEZeRwknD_I/AAAAAAAAAag/SUEKacJs7G4/s1600/%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%87%E0%B8%A1%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%94.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 104px; height: 138px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/TEZeRwknD_I/AAAAAAAAAag/SUEKacJs7G4/s200/%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%87%E0%B8%A1%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%94.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496184054441512946" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt;สวัสดีค่ะคุณแม่บ้านที่รัก วันนี้ก็มาพบกันน่ะค่ะ แต่ตอนนี้จะมาเรื่องของปลอกคอของ สัตว์เลี้ยง แม่บ้าน...นะคะ เชื่อว่าคุณแม่บ้านทั้งหลายนั้นย่อมนิยมที่จะเลี้ยงสัตว์เลี้ยงไว้เป็นเพื่อนแก้เหงากันแน่ ๆ เลยใช้ไหมค่ะ อย่างน้อย ๆ ก็ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);"&gt;สุนัข หรือ แมว&lt;/span&gt; หรืออะไรก็ได้ที่คุณแม่บ้านรัก และได้เลี้ยงดูพวกเค้ากันค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;วันนี้เราทำไมถึงมาพูดเรือง ปลอกคอกันค่ะ ก็เพราะว่า&lt;span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;ปลอกคอ&lt;/span&gt; ก็ํคือการแสดงความเป็นเจ้าของอย่างหนึ่งของสัตว์เลียง เพราะถ้า &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 153);"&gt;สุนัข หรือ แมว ที่มีปลอกคอนั่น&lt;/span&gt; พวกมันจะมีความเชื่อมั่นว่ามันมีเจ้าของ หรือมีเจ้านายนั่นเองค่ะ แต่ปลอกคอของ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;สุนัข หรือ แมว&lt;/span&gt; ก็มีขายไปทั่ว ๆ น่ะค่ะ แต่วันนี้ เราจะไม่ให้คุณแม่บ้านต้องซื้อให้เสียเงินเสียทองน่ะค่ะ วันนี้เรามาทำปลอกคอของ สุนัข หรือ แมวกันดีกว่าค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);"&gt;วัสดุอุปกรณ์ที่ต้องใช้&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;เข็มขัดเก่า ที่เพื่อน ๆ ไม่ต้องการแล้ว เอาเป็นหัวที่รอยน่ะค่ะ&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/TEZd4mxq8zI/AAAAAAAAAaI/iFqx_th-VpI/s1600/dog+and+cat.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 135px; height: 81px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/TEZd4mxq8zI/AAAAAAAAAaI/iFqx_th-VpI/s200/dog+and+cat.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496183622315209522" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;กรรไกร&lt;/li&gt;&lt;li&gt;โบว์ หรือลูกปัด เพื่อนำมาประดับ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;กระดิ่ง&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ห่วงกลม ๆ&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);"&gt;วิธีการทำ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;ให้เพื่อน ๆ วัดขนาดรอบคอของ สุนัข หรือ แมว ที่เพื่อน ๆ ต้องการทำปลอกคอให้เค้าก่อนน่ะค่ะ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ให้ตัด แต่การตัดนั่น อย่างตัดให้สั้นมากเกินไปน่ะค่ะ เผื่อไว้ด้วย เพราะถ้าสุนัข หรือ แมว ของเพื่อน ๆ ตัวโตขึ้นจะได้ไม่อึดอัดค่ะ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ถ้าเพื่อน ๆ เห็นว่าปลอกคอดูโล่ง เพื่อน ๆ ก็ทำการตกแต่งให้ดูสวยงามได้น่ะค่ะ ไม่ว่าจะติดลูกปัด ติดโบว์ หรือกระดิ่ง สารพัดที่เราจะนำมาตกแต่งค่ะ&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;แค่นี้ก็เรียบร้อยแล้วน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เพื่อน ๆ ลองนำไปทำดูน่ะค่ะ เพราะงานนี้ต้องภูมิใจทั้งสัตว์เลี้ยง และเจ้าของสัตว์เลี้ยงเลยทีเดียวค่ะ เอาไว้คราวหน้าจะหาอะไรมาให้เพื่อน ๆ ทำกันอีกน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_09.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;สัตว์เลี้ยง และปลอกคอ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-2912626714585423423?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/G_zlIMzzr028bP21oDg95Acfc94/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/G_zlIMzzr028bP21oDg95Acfc94/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/G_zlIMzzr028bP21oDg95Acfc94/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/G_zlIMzzr028bP21oDg95Acfc94/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/V4AEyxS7otQ" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/2912626714585423423/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2010/07/blog-post.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/2912626714585423423?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/2912626714585423423?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/V4AEyxS7otQ/blog-post.html" title="สัตว์เลี้ยง และปลอกคอ" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/TEZeRwknD_I/AAAAAAAAAag/SUEKacJs7G4/s72-c/%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%87%E0%B8%A1%E0%B8%82%E0%B8%B1%E0%B8%94.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2010/07/blog-post.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;D0YDSXk_eyp7ImA9WxBWEEo.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-3551219153905243766</id><published>2010-02-01T17:07:00.000-08:00</published><updated>2010-02-01T17:46:18.743-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-02-01T17:46:18.743-08:00</app:edited><title>ดูแล ตู้เย็น</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt;ตู้เย็น คุณแม่บ้าน ดูแลได้&lt;/h3&gt;เรามั่นใจน่ะค่ะว่าทุก ๆ บ้านในทุกวันนี้ต้องมีแน่นอนน่ะค่ะ นั่นก็คือตู้เย็นนั้นเอง เพราะสมัยนี้ถ้าบ้านไหนไม่มีตู้เย็นก็ไม่รู้ว่าจะเก็บอาหารสดไว้ที่ไหน จะ&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2eCVnT9HFI/AAAAAAAAAZg/xOxOlyLxPRU/s1600-h/%E0%B8%95%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A2%E0%B9%87%E0%B8%99.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 78px; height: 131px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2eCVnT9HFI/AAAAAAAAAZg/xOxOlyLxPRU/s200/%E0%B8%95%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A2%E0%B9%87%E0%B8%99.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5433454783287336018" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;หากระติกมาใส่ไว้ความเย็นก็ไม่คงทนเหมือนเดิม ก็เอาเป็นว่าไว้ในตู้เย็นดีกว่าน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ตู้เย็นนั่นคุณแม่บ้านเคยสังเกตไหมค่ะว่าการทำงานของตู้เย็นที่บ้านคุณแม่บ้านนั่นปกติดีหรือเปล่า ผิดเพี้ยนไปบ้างหรือไม่ ถ้าคุณแม่บ้านยังไม่เคยสังเกตต่อไปนี้ขอให้คุณแม่บ้านเริ่มเป็นคนช่างสังเกตได้เลยน่ะค่ะ เพราะถ้าคุณแม่บ้านเป็นคนช่างสังเกตหล่ะก็ รับรองของใช้ในบ้านของคุณแม่บ้าน&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2eC1vevTWI/AAAAAAAAAZo/9L_SnkK2Dx0/s1600-h/%E0%B8%95%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%8A%E0%B9%88.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 97px; height: 129px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2eC1vevTWI/AAAAAAAAAZo/9L_SnkK2Dx0/s200/%E0%B8%95%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%8A%E0%B9%88.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5433455335235865954" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;ต้องมีอายุการใช้งานที่ยาวนานแน่เลยน่ะค่ะ แต่ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51);"&gt;ตู้เย็น คุณแม่บ้าน ดูแลได้&lt;/span&gt; ต้องทำอย่างไรบ้างน่ะ เราก็ลองมาดูกันก่อนน่ะค่ะว่า คุณแม่บ้านต้องปฏิบัติกับตู้เย็นอย่างไรบ้างค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ก่อนอื่น คุณแม่บ้านต้องดูแลอย่างง่าย ๆ เพื่อที่จะไม่ให้ตู้เย็นเสียไว ก็คือตำแหน่งการวางของตู้เย็น คุณแม่บ้าน ต้องวางตู้เย็นให้ห่างจากผนังอย่างน้อย 10 ซม. และจะต้องไม่วางสิ่งของต่าง ๆ ไว้บนหลังตู้เย็นน่ะค่ะ และต้องบอกทุก ๆ คนในบ้านน่ะค่ะว่า&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt; "ห้ามนำของร้อน ๆ เข้าไปแช่ในตู้เย็นน่ะค่ะ &lt;/span&gt;เพราะจะทำให้เปลืองไฟค่ะ และอีกประการหนึ่งเมื่อความร้อนเข้าไปในตู้ซึ่งมีแต่ความเย็นนั้น ก็ทำให้คอมเพรสเซอร์ทำงานเพิ่มน่ะค่ะ" และการดูแลแบบอื่น ๆ ก็มีอีกน่ะค่ะ คือว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ให้คุณแม่บ้านหมั่น&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"&gt;ดูแลทำความสะอาดตู้ ทั้งภายในและภายนอก&lt;/span&gt;น่ะค่ะ การทำ&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2eCPcS9Z6I/AAAAAAAAAZY/2BY2lcD-7tI/s1600-h/%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C1.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 139px; height: 102px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2eCPcS9Z6I/AAAAAAAAAZY/2BY2lcD-7tI/s200/%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5433454677251155874" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;ความสะอาดภายนอกนั่นก็ง่าย ๆ ค่ะเพียงแค่คุณแม่บ้านหาผ้าชุบน้ำหมาด ๆ มาเช็ดภายนอกตู้ให้ดูสะอาด และต้องหมั่นดูแลว่ามีน้ำไหลเปื้อนตู้บ้างหรือไม่ ถ้ามีต้องเช็ดให้แห้งน่ะค่ะ เพราะไม่เช่นนั้น ตูเย็นของคุณแม่บ้านจะเป็นสนิมค่ะ ส่วนภายในตู้เย็นนั้นให้คุณแม่บ้านทำความสะอาดอย่างน้อยเดือนละครั้ง และเราไมีควรที่จะหาอาหารสด หรืออะไรต่อมิอะไรไปแช่ให้แน่นตู้จนเกินไปน่ะค่ะ เพราะจะทำให้ความเย็นกระจายได้ไม่ทั่วถึง อีกทั้งยังกินไฟโดยใช้เหตุด้วยค่ะ ภายในตู้เย็นนั้นเราสามารถที่จะหาผ้าชุบน้ำ หรือไม่ก็ผสมน้ำยาล้างจานเพียงเล็กน้อยน่ะค่ะ แล้วเราก็เช็ดทำความสะอาดภายในตู้ค่ะ และอีกอย่างหนึ่ง ตู้เย็นสมัยนี้มี 2 แบบ คือแบบละลายน้ำแข็งในตัว และแบบที่เราต้องกดละลายน้ำแข็งเอง ตู้เย็นทั้ง 2 แบบนี้จำเป็นมากน่ะค่ะที่จะต้องละลายน้ำแข็งออก เพราะถ้าภายในตู้มี&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2eCI6QQb4I/AAAAAAAAAZQ/1WqoTle_BNY/s1600-h/%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 85px; height: 103px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2eCI6QQb4I/AAAAAAAAAZQ/1WqoTle_BNY/s200/%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5433454565033799554" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;น้ำแข็งเกาะมากจนเกินไปก็จะทำให้การทำงานของคอมเพรสเซอร์หนักเพิ่มขึ้่นด้วยค่ะ เพราะเมื่อมีน้ำแข็งเกาะมาก ความเย็นก็ไม่ดี การทำงานของคอมเพรสเซอร์ก็ต้องมากตามไปอีกค่ะ และอีกอย่างหนึ่งน่ะค่ะ คุณแม่บ้านควรที่จะถอดปลั๊กตู้เย็นออกบ้าง อันนี้ให้ทำเดือนละครั้งก็พอค่ะ เพื่อที่น้ำแข็งที่อยู่ในผนังตู้เย็นจะได้ละลายออกไปให้หมดน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;และถ้าตู้เย็นที่มีการทำงานที่ผิดปกติคือเสียงคอมเพรสเซอร์อาจจะทำงานหนัก คือมีเสียงดังขึ้น คุณแม่บ้านก็ควรที่จะลองตรวจตราดูน่ะค่ะ ถ้าคอมเพรสเซอร์มีอาการผิดปกติเราก็ควรที่จะยกตู้เย็นไปให้ช่างดูน่ะค่ะ แต่ถ้าเป็นตู้่เย็นขนาดเล็ก ถ้าคอมเพรสเซอร์เสีย แนะนำว่าเราไม่ควรซ่อมคอมเพรสเซอร์น่ะค่ะ เพราะว่าไม่คุ้มกับค่าซ่อมค่ะ เราซื้อใหม่ยังราคาไล่เลี่ยกับการซ่อมเลยน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นี้ก็เป็นวิธีการดูแลรักษาตู้เย็น ที่เป็น &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);"&gt;ตู้เย็น คุณแม่บ้าน ดูแลได้&lt;/span&gt; น่ะค่ะ ก็ขอให้คุณแม่บ้านลองหันไปดูแลกันบ้างน่ะค่ะ เพราะคุณแม่บ้านบางคนก็อาจจะใช้ตู้เย็นเพื่อแช่ของเพียงอย่างเดียว ไม่ได้ทำความสะอาด หรือดูแล คราวนี้เราลองมาดูแลกันบ้างน่ะค่ะ เพื่อที่เราจะได้มีตู้เย็นตู้หนึ่ง ที่สามารถใช้ได้อายุที่ยาวนานน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_09.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ซ่อมบำรุง&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-3551219153905243766?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9FhEmlrn-KDy2oEp8pW1N6m8lhc/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9FhEmlrn-KDy2oEp8pW1N6m8lhc/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9FhEmlrn-KDy2oEp8pW1N6m8lhc/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9FhEmlrn-KDy2oEp8pW1N6m8lhc/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/PyvwaIYQsiw" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/3551219153905243766/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2010/02/blog-post.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/3551219153905243766?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/3551219153905243766?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/PyvwaIYQsiw/blog-post.html" title="ดูแล ตู้เย็น" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2eCVnT9HFI/AAAAAAAAAZg/xOxOlyLxPRU/s72-c/%E0%B8%95%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%A2%E0%B9%87%E0%B8%99.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2010/02/blog-post.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CU8DRno-eyp7ImA9WxBXF04.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-7251772438885613714</id><published>2010-01-28T18:05:00.000-08:00</published><updated>2010-01-28T18:57:57.453-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-01-28T18:57:57.453-08:00</app:edited><title>สารเคมี อันตราย</title><content type="html">&lt;h3&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;ฟอร์มาลีน&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;ยาปราบศัตรูพืช&lt;/span&gt; อยู่ใน อาหาร&lt;/h3&gt;คุณแม่บ้านค่ะ วันนี้เราจะทำความรู้จักกับสารเคมีทีมีอันตรายต่อ อาหาร กันน่ะค่ะว่าเป็นสารอะไร แต่คุณแม่บ้านคงเคยได้ยินกันอยู่แล้วน่ะค่ะ คือ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;ฟอร์มา่ลีน หรือน้ำยาฉีดศพ&lt;/span&gt; เพื่อไม่ให้ศพเน่าเปื่อยนั้นเอง และอีกตัวหนึ่งก็คือ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"&gt;ยาปราบศัตรูพืช ห&lt;/span&gt;&lt;a style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2JNXAWbliI/AAAAAAAAAYA/4dq_X9equaU/s1600-h/%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%891.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 143px; height: 143px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2JNXAWbliI/AAAAAAAAAYA/4dq_X9equaU/s200/%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%891.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431989158188652066" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"&gt;รือจะเรียกกันง่าย ๆ ว่ายาฆ่าแมลง&lt;/span&gt;ก็ได้น่ะค่ะ เพราะสารเคมี 2 ตัวนี้จะมีปนเปื้อนกับอาหารอยู่เป็นประจำก็ว่าได้น่ะค่ะ&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2JNbdIlYHI/AAAAAAAAAYI/epB9lMmYa-w/s1600-h/%E0%B8%81%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%871.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 131px; height: 100px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2JNbdIlYHI/AAAAAAAAAYI/epB9lMmYa-w/s200/%E0%B8%81%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%871.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431989234634678386" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฟอร์มาลีน เป็นสารเคมีที่มีความอันตรายมากพอสมควร ยกตัวอย่างเช่น บางครั้งคุณแม่บ้านขับรถไปไหน ๆ ก็ตาม แล้วบังเอิญไปเห็นพ่อค้าแม่ค้าขายพวงมาลัยตามสี่แยก คุณแม่บ้านก็ได้ซื้อพวงมาลัยนั้นมาแขวนไว้ในรถ แต่เจ้ากรรมรถสมัยนี้ก็จะต้่องมีแอร์กันทั้งนั้นเลยใช้ไหมค่ะ ยังไม่พอเท่านี้ค่ะ พอคุณแม่บ้านขับรถไปสักพักหนึ่ง คุณแม่บ้านจะมีอาการเวียนหัวขึ้นมาเฉย ๆ หรือไม่ก็มีอาการตาลายเล็กน้อย นั้นแหละค่ะคือ ผลของฟอร์มาลีน นั้นเอง ถ้าให้ดีถ้าคุณแม่บ้านเกิดเจอกับสถานการณ์เช่นนี้ ก็ให้คุณแม่บ้านรีบเลยน่ะค่ะ คือรีบทิ้งพวงมาลัยนั้นเสีย และให้เปิดกระจกรถลงเพื่อจะได้ระบายอากาศภายในรถ ถ้าสมมุติว่าคุณแม่บ้านคุณแม่บ้านไม่มีอาการใด ๆ ที่กล่าวมานั้น แสดงว่าพวงมาลัยนั้นไม่มีสารฟอร์มาลีนปนอยู่ หรืออาจจะมีแต่อาจจะเป็นปริมาณที่น้อยมากเลยก็ได้น่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2JNjYiqHJI/AAAAAAAAAYQ/dNun3282hZw/s1600-h/%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%A2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 124px; height: 99px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2JNjYiqHJI/AAAAAAAAAYQ/dNun3282hZw/s200/%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%A2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431989370840816786" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;นอกจากสารฟอร์มาลีนจะใช้เพื่อการฉีดศพแล้ว ในด้านอุตสาหกรรมก็มีใช้น่ะค่ะ คือ&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);"&gt;อุตาสหกรรมด้านพลาสติกค่ะ เพราะสารฟอร์มาลีนนี้จะมีคุณสมบัติที่ทำให้พลาสติกไม่ย่นค่ะ&lt;/span&gt; แต่เราจะมาพูดในเรื่องของอาหารกันบ้างน่ะค่ะ ว่าสารฟอร์มาลีนนี้จะมีปนเปื้อนกับอาหารประเภทใดบ้างน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 255);"&gt;สารฟอร์มาลีน ในอาหาร&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;โดยมากแล้วสารฟอร์มาลีนจะปนเปื้อนกับอาหารจำพวก&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"&gt;อาหารทะเล&lt;/span&gt;เป็นส่วนใหญ่ เพราะอาหาร ทะเล ต้องการความสดใหม่ &lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2JNL2khMfI/AAAAAAAAAX4/fbcCj0tPpz4/s1600-h/%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%94.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 137px; height: 103px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2JNL2khMfI/AAAAAAAAAX4/fbcCj0tPpz4/s200/%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%94.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431988966584824306" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;แต่ยังมีการใช้สารฟอร์มาลีนในผักชนิดต่าง ๆ อีกด้วยน่ะค่ะ เพื่อไม่ให้ผักเหยี่ยวง่าย เช่น &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);"&gt;ชะอม, ผักชี, คะน้า, กระเฉด, มะระ และยังจำพวกเนื้อแดดเดียว หรือปลาแดดเดียวด้วยน่ะค่ะ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้าพูดถึงอันตรายที่ได้รับจาำกสารฟอร์มาลีน ก็คือ ถ้าได้รับในปริมาณที่มาก จะมี&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 102, 0);"&gt;พิษขั้นเฉียบพลัน คือ จะมีอาการปวดท้องอย่างรุนแรง, อาเจียน, อุจจาระร่วง, หมดสติ และถึงขั้นเสียชีวิต&lt;/span&gt;ในที่สุดน่ะค่ะ แต่ถ้าได้รับสารฟอร์มาลีนเพียง&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;เล็กน้อย จะมีผลต่อการทำงานของตับ, ไต, หัวใจ และสมองเสื่อมค่ะ&lt;/span&gt; ถ้าเราสัมผัสโดนสารฟอร์มาลีนก็จะมรอาการผิวหนังระคายเคือง, ปวดแสบปวดร้อน ถ้าสูดดม ก็จะเคืองตา จมูก และคอ หายใจติดขัด แน่นหน้าอก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"&gt;การหลีกเลี่ยงอาหารที่มีสารฟอร์มาลีนปนเปื้อน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;คุณแม่บ้านค่ะถ้าคุณแม่บ้านต้องการที่จะรับประทานอาหารทะเลหล่ะก็แนะนำให้คุณแม่บ้านลองดมกลิ่นของอาหารนั้น ๆ ก่อนน่ะค่ะว่ามีกลิ่นที่ผิดเพี้ยนไปจากธรรมชาติหรือไม่ ถ้าจะเลือกซื้อเนื้อก็ต้องสังเกตสีให้ดูเป็นสีธรรมชาติ ไม่ให้ดูสีแดงจนเกินไำปน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);"&gt;ยาปราบศัตรูพืช ที่ปนเปื้อนในอาหาร&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;คุณแม่บ้านต้องทราบกันดีอยู่แล้วใช้ไหมค่ะว่า ยาปราบศัตรูพืชนั้นมีทั่วไปกับบรรดาผักต่้าง ๆ ถ้าเราต้องการที่จะซื้อผักสด ของแนะนำคุณแม่บ้านให้เลิกซื้อผักที่มีลอยการกัดกินของแมลงบ้างน่ะค่ะ เพราะที่แมลงสามารถกันกินผักนั้นได้ก็แสดงว่าผักนั้นไม่มียาปราบศัตรูพืชปนอยู่ หรือถ้ามีก็อาจจะเพียงเล็กน้อยเท่านั้นค่ะ หรือไม่เช่นนั้นเราก็สามารถที่จะเลือกรับประทานผักตามฤดูกาลก็ได้น่ะค่ะ ไม่งั้นก็หาซื้อผักพื้นบ้านรับประทานเีราก็จะปลอดภัยค่ะ หรืออีกอย่างเราปลูกเพื่อรับประทานเองจะดีที่สุดค่ะ และก่อนที่เราจะปรุงอาหารเราก็ต้องล้างผักให้สะอาดก่อนน่ะค่ะ คือ&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"&gt;คุณแม่บ้านอาจจะใช้วิธีการผสมเกลือเล็กน้อยในน้ำที่คุณแม่บ้านเตรียมไว้เพื่อที่จะล้างผัก หรือไม่ก็อาจจะล้างจากการปล่อยให้น้ำไหลผ่านก็ได้น่ะค่ะ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;คราวนี้คุณแม่บ้านก็ทราบเกี่ยวกับสารอันตรายต่าง ๆ ทีปนเปื้อนกับอาหารแล้วน่ะค่ะว่ามีอะไรบ้าง และพิษภัยจากสารต่าง ๆ เป็นอย่างไร ต่อไปคุณแม่บ้านต้องพิถีพิถันกับการเลือกซื้ออาหารสดกันให้มากแล้วน่ะค่ะ อย่างเลือกอาหารที่ดูแล้วสวยงามเพียงอย่างเดียว เพราะอาหารที่สวยงามโดยมากจะมีการปนเปื้อนของสา่รเคมีกันทั้งนั้นน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_08.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;อาหาร&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-7251772438885613714?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/X7o044bvBlPHxqZy4BZkAZIxfLI/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/X7o044bvBlPHxqZy4BZkAZIxfLI/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/X7o044bvBlPHxqZy4BZkAZIxfLI/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/X7o044bvBlPHxqZy4BZkAZIxfLI/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/KKM1BQM8v-M" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/7251772438885613714/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2010/01/blog-post_28.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/7251772438885613714?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/7251772438885613714?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/KKM1BQM8v-M/blog-post_28.html" title="สารเคมี อันตราย" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S2JNXAWbliI/AAAAAAAAAYA/4dq_X9equaU/s72-c/%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%891.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2010/01/blog-post_28.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CUMCQ308fyp7ImA9WxBXFEU.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-367547456909194840</id><published>2010-01-25T20:34:00.000-08:00</published><updated>2010-01-25T21:24:22.377-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-01-25T21:24:22.377-08:00</app:edited><title>สารกันรา สารอันตราย</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt;อาหาร ที่มีสารกันรา&lt;/h3&gt;คุณแม่บ้านค่ะ เมื่อครั้งก่อน ๆ นี้เราก็ได้พูดถึงเรื่องของสารอันตรายในอาหารไปแล้วบ้างน่ะค่ะทั้ง สารเร่งเนื้อแดง, สารบอแร็กซ์ และสารฟอกขาว คราวนี้เราก็ลองมาดู &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);"&gt;อาหาร ที่มีสารกันรา&lt;/span&gt; ผสมบ้างน่ะค่ะว่าเป็นอย่างไรบ้าง และมีอันตรายอย่างไรกันน่ะค่ะ&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S157ZQjFBDI/AAAAAAAAAXY/ivuoI1dHIdo/s1600-h/%E0%B8%A1%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%87.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 130px; height: 98px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S157ZQjFBDI/AAAAAAAAAXY/ivuoI1dHIdo/s200/%E0%B8%A1%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%87.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430913874524439602" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;สารกันรา สารอันตราย&lt;/span&gt;&lt;a style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S1578d0aVII/AAAAAAAAAXg/EklPxiFTSwE/s1600-h/%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%89%E0%B8%94%E0%B8%AD.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 137px; height: 103px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S1578d0aVII/AAAAAAAAAXg/EklPxiFTSwE/s200/%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%89%E0%B8%94%E0%B8%AD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430914479382221954" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ถ้าให้พูดในภาษาทั่ว ๆ ไปนั่นสารกันรา &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"&gt;หรือที่เราจะเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า สารกันบูด&lt;/span&gt; นั้นเองค่ะ ซึ่งสารตัวนี้เป็นกรดซาลิซิลิค ซึ่งกรดตัวนี้จะมีอันตรายต่อร่างกายของคนเราอย่างมากเลยน่ะค่ะ โดยมากอาหารที่เราจะพบสารกันรา ก็จะเป็นอาหารประเภทของดอง เช่นผลไม้ดองต่าง ๆ มะม่วงดอง, มะขามดอง หรือผักเสี้ยนดอง ก็มีสารกันราผสมเช่นเดียวกันน่ะค่ะ และบางครั้งพ่อค้าแม่ค้ายังนำมาคลุกเคล้ากับเนื้อสดด้วยน่ะค่ะ ที่ผสมกับเนื้อสดเพื่อไม่ให้เนื้อนั่นเละนั้่นเองค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 153, 0);"&gt;อันตรายที่ได้รับจาก สารกันรา&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;ร่างกายของคนเรานั้นถ้ามีสิ่งแปลกปลอมเข้าไปผสม ก็ย่อมมีอาการที่ไม่ดีเกิดขึ้นน่ะค่ะ สำหรับสารกันรา่นั้น&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"&gt;ถ้าเราได้รับเข้าไปในปริมาณที่มาก ก็จะไปทำลายเซลล์ในร่างกาย และยังทำลายเยื่อบุกระเพาะอาหาร และลำไส้&lt;/span&gt;ด้วยน่ะค่ะ สำหรับผู้ที่รับสารกันรา เข้าไปในร่างกายใน&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51);"&gt;ปริมาณที่ไม่มากนัก ก็จะเกิดอาการขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น ก็อาจจะเกิดผดผื่นคันขึ้นตามตัว, มีอาการอาเจียน, มีไข้&lt;/span&gt; เป็นต้นค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);"&gt;การสังเกตอาหาร ที่มีสารกันรา&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;คุณแม่บ้านสามารถที่จะหลีกเลี่ยงอาหาร ที่มีสารกันรา ผสมอยู่ได้น่ะค่ะ โดยการที่คุณแม่บ้านควรที่จะเลือกซื้ออาหารที่ใหม่ และสดเท่านั้น และถ้าหลีกเลี่ยงได้ก็ไม่ควรที่จะรับประทานอาหารหมักดองน่ะค่ะ เพราะวิธีการผลิตอาหารประเภทนี้เรา ๆ ก็ไม่สามารถที่จะทราบได้ว่า ผู้ผลิตเค้าผลิตด้วยวิธีการใดบ้างน่ะค่ะ แต่ถ้าคุณแม่บ้านอยากทานมากจริง ๆ ก็เราน่าที่จะทำเอาเองจะปลดภัยกว่าน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เราก็สามารถทราบถึงอันตรายของ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 102);"&gt;อาหาร ที่มีสารกันรา&lt;/span&gt; ผสมอยู่น่ะค่ะว่าเป็นอย่างไรบ้าง และอันตรายนั้นมากถึงขั้นไหน และเราสามารถป้องกันได้อย่างไรไปแล้วน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;และคราวนี้คุณแม่บ้านก็สามารถทราบเกี่ยวกับอันตรายต่าง ๆ ของสารชนิดต่าง ๆ ที่พ่อค้าแม่ค้านิยมนำมาผสมในอาหารให้เรารับประทานกันแล้วน่ะค่ะ ว่ามีสารอะไรกันบ้าง และอันตรายนั้นมีถึงขั้นไหน และเราจะป้องกัน หรือหลีกเลี่ยงจากสารเหล่านี้ได้อย่างไรบ้างน่ะค่ะ หน้าที่ของคุณแม่บ้านก็กลายเป็นคุณหมอด้วยน่ะค่ะ เพราะเราต้องคอยดูแลสุขภาพร่างกายของบุคคลในครอบครัวของเราด้วยนั้นเองค่ะ คราวหน้าเราจะมาดู&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"&gt;สารอันตรายใน อาหาร&lt;/span&gt; กันต่อน่ะค่ะว่าเป็นสารชนิดไหน และอันตรายมากน้อยอย่างไรค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_08.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;อาหาร&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-367547456909194840?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZhKeMhvP0bJi9eakoLPLLGI5w9o/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZhKeMhvP0bJi9eakoLPLLGI5w9o/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZhKeMhvP0bJi9eakoLPLLGI5w9o/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZhKeMhvP0bJi9eakoLPLLGI5w9o/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/_aKqsO_TMGA" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/367547456909194840/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2010/01/blog-post_25.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/367547456909194840?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/367547456909194840?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/_aKqsO_TMGA/blog-post_25.html" title="สารกันรา สารอันตราย" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S157ZQjFBDI/AAAAAAAAAXY/ivuoI1dHIdo/s72-c/%E0%B8%A1%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%87.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2010/01/blog-post_25.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CEcDQX0-fSp7ImA9WxBQGE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-4320574933325626318</id><published>2010-01-17T23:36:00.000-08:00</published><updated>2010-01-18T00:07:50.355-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-01-18T00:07:50.355-08:00</app:edited><title>ประโยชน์ของ สมุนไพร</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(204, 102, 204);"&gt;น้ำ สมุนไพร&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S1QVwBWPySI/AAAAAAAAAWQ/F4VRq_KFg6k/s1600-h/%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%891.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 143px; height: 143px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S1QVwBWPySI/AAAAAAAAAWQ/F4VRq_KFg6k/s200/%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%891.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427987365627939106" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S1QWpzZmz8I/AAAAAAAAAWY/STw6MreL3SY/s1600-h/%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%94.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 143px; height: 107px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S1QWpzZmz8I/AAAAAAAAAWY/STw6MreL3SY/s200/%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%94.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427988358316347330" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt;คุณแม่บ้านค่ะ ทราบไหมค่ะว่าสมุนไพรแต่ละอย่างนั้นมีประโยชน์มากมาย เมื่อเรานำแปลรูปออกมาเป็น น้ำ สมุนไพร เมื่อเรารับประทานเข้าไปก็จะทำให้คุณแม่บ้านรู้สึกสดชื่น แต่เมื่อเราได้รับประทานแล้วไม่ใช้ว่าจะทำให้สดชื่นเพียงเท่้านั้น แต่ประโยชน์ของ&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 255);"&gt;น้ำ สมุนไพร&lt;/span&gt; นั้นก็ยังคงเปรี่ยมไปด้วย คุณประโยชน์ของสุขภาพของคุณแม่บ้านอีกด้วยน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ที่สำคัญน้ำ สมุนไพร บางตัวยังสามารถรับประทานเพื่อการลดความอ้วนอีกด้วย ทีน้ำ สมุนไพรสามารถลดความอ้วนได้ก็เพราะ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);"&gt;น้ำ สมุนไพร&lt;/span&gt;นั้นมีทั้งเส้นใยอาหาร ส่วนในเรื่องของแคลลอรี่นั้นไม่ต้องห่วงเพราะน้อยมาก ๆ เลยค่ะ อีกประการหนึ่งผัก และผลไม้ หรือสมุนไพรนั้น ไม่มีคาร์โบไฮเดรต และไขมันจึงไม่มีสิ่งตกค้าง จึงทำให้คุณแม่บ้านไม่อ้วนค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คุณแม่บ้านค่ะ คุณแม่บ้านคงเคยได้ยินกันอยู่แล้วน่ะค่ะเกี่ยวกับ การล้างสารพิษ เพราะทั้งผัีก และผลไม้นั่นแหละค่ะที่เป็นตัวสำคัญในการล้างสารพิษด้วยน่ะค่ะ แต่วันนี้เรามาดูเกี่ยวกับ น้ำ สมุนไพร กันดีกว่าน่ะค่ะ ว่ามีประโยชน์อะไรบ้าง และเป็นน้ำ สมุนไพรประเภทไหนบ้างน่ะค่ะ เราก็มาเริ่มกันเลยน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 153, 0);"&gt;เราเริ่มที่ประโยชน์ด้านต่าง ๆ ของผักผลไม้ ที่เราจะนำมาทำ&lt;/span&gt; &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);"&gt;น้ำ สมุนไพร &lt;/span&gt;กันน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;h3&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S1QVDEDMF7I/AAAAAAAAAWI/VZAaf6uFal8/s1600-h/%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%89.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 118px; height: 106px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S1QVDEDMF7I/AAAAAAAAAWI/VZAaf6uFal8/s200/%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%89.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427986593259198386" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt; &lt;ul&gt;&lt;li&gt;สามารถช่วยขับสารพิษต่าง ๆ ให้ออกจากร่างกายของเราได้&lt;/li&gt;&lt;li&gt;สามารถลดความดันโลหิต &lt;/li&gt;&lt;li&gt;ป้องกันโรคโลหิตจาง&lt;/li&gt;&lt;li&gt;บำบัดอาการปวดศรีษะจากไมเกรน&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ช่วยบำรุงเรื่องสุขภาพของเหงือก และฟัน&lt;/li&gt;&lt;li&gt;เพื่อความกระปรี้กระเปร่าให้กับร่างกาย ให้มีความรู้สึกกระฉับกระเฉงตลอดเวลา&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ช่วยเสริมประสิทธิภาพในการทำงานของระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ช่วยบำรุงเส้นผมให้เงางาม และแข็งแรง&lt;/li&gt;&lt;li&gt;รักษาสุขภาพของดวงตา&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ช่วยลดความเครียด&lt;/li&gt;&lt;li&gt;สามารถช่วยขจัดผิวเปลือกส้มได้&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ช่วยทำให้การทำงานของไตดีขึ้น&lt;/li&gt;&lt;li&gt;สามารถรักษาโรคผิวหนังต่าง ๆ ได้&lt;/li&gt;&lt;li&gt;เป็นยาระบายอ่อน ๆ ได้&lt;/li&gt;&lt;li&gt;สามารถช่วยชะลอความเสื่อมต่าง ๆ ของเนื้อเยื่อได้ จึงทำให้เราดูอ่อนกว่าวัย&lt;/li&gt;&lt;li&gt;บำรุงผิวพรรณให้ดูเปร่งปรั่ง&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ช่วยให้หลับสบาย&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ช่วยลดอาการของโรคไขข้อ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;เพิ่มประสิทธิภาพของการทำงานของสมอง&lt;/li&gt;&lt;li&gt;แก้อาการจุกเสียดแน่นท้อง&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ช่วยรักษาโรคหลอดลมอักเสบ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ช่วยขับพยาธิ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;แก้กระหาย และขับเสมหะ ลดอาการระคายคอ&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;br /&gt;แต่&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 255, 51);"&gt;น้ำ สมุนไพร&lt;/span&gt; นั้นยังมีคุณประโยชน์อีกมากน่ะค่ะ และประโยชน์นั้นก็&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);"&gt;มาจากผัก ผลไม้&lt;/span&gt; แต่ละอย่างเหมือนกัน เอาไว้คุณแม่บ้านมาติดตามดูน่ะค่ะ พร้อมทั้งสูตรการทำด้วยค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_08.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;อาหาร&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-4320574933325626318?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zNDytg_96gz6_SpfbkCS5mx0Itg/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zNDytg_96gz6_SpfbkCS5mx0Itg/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zNDytg_96gz6_SpfbkCS5mx0Itg/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zNDytg_96gz6_SpfbkCS5mx0Itg/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/F_RKUF1YhPs" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/4320574933325626318/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2010/01/blog-post_17.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/4320574933325626318?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/4320574933325626318?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/F_RKUF1YhPs/blog-post_17.html" title="ประโยชน์ของ สมุนไพร" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S1QVwBWPySI/AAAAAAAAAWQ/F4VRq_KFg6k/s72-c/%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%891.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2010/01/blog-post_17.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;A0MNQHw8fSp7ImA9WxBQE0o.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-2218768614811585913</id><published>2010-01-13T02:07:00.000-08:00</published><updated>2010-01-13T02:44:51.275-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-01-13T02:44:51.275-08:00</app:edited><title>พื้นกระเบื้อง</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt;ซ่อมพื้นกระเบื้อง ที่เป็นร่อง&lt;/h3&gt;คุณแม่บ้านค่ะ คุณแม่บ้านเราเดี๋ยวนี้ต้องเก่ง ๆ แล้วก็เก่งใช้ไหม เพราะบางทีถ้าเรามัวแต่รอ&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S02i6sgQinI/AAAAAAAAAVw/NpccsJg9n-I/s1600-h/%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 98px; height: 130px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S02i6sgQinI/AAAAAAAAAVw/NpccsJg9n-I/s200/%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426172255313889906" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;คุณพ่อบ้าน เราก็จะได้แต่ร้อ รอ รอไปเถอะ ไม่รู้เหมือนกันว่าพ่อเจ้าพระคุณจะว่างให้เราได้เมื่อไหร่ ฉะนั้นเรามาพัฒนาตัวเราเองกันดีกว่า วันนี้เรามาลองสำรวจพื้นบ้่านที่ปูกระเบื้องกันดีกว่าว่า กระเบื้องนั้นเป็นอย่างไรบ้าง มีแตกร้าว หรือมีหลุดกร่อนบ้างหรือไม่ เพราะวันนี้เราจะมา &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;ซ่อมพื้นกระเบื้อง ที่เป็นร่อง&lt;/span&gt; ในที่นี้คือเป็นรอยโหว่ ตามแนวร่องกันน่ะค่ะ เราลองมาดูกันเลยดีกว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ก่อนอื่นให้คุณแม่บ้านสำรวจภายในบ้านรอบ ๆ ในบริเวณตัวบ้านของเราก่อนน่ะค่ะ ว่ามีบริเวณไหนบ้างที่เราได้&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);"&gt;ปูกระเบื้อง&lt;/span&gt;ไว้บ้าง จากนั้นก็ดูให้ละเอียดขึ้นมาอีกนิดว่า กระเบื้องแผ่นไหนที่เป็นร่องมาก หรือมีรอยร้าวรอยบิ่นบ้าง เราก็ลองสำรวจให้ทั่วกันก่อนน่ะค่ะ จากนั้นเราก็มาเริ่มในวิธีการซ่อมบำรุงกันดีกว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การ&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 102, 0);"&gt;ซ่อมพื้นกระเบื้อง ที่เป็นร่อง&lt;/span&gt; นั้นไม่ใช้เรื่องยากอะไรเลยค่ะ เพียงแต่คุณแม่บ้านไปหาซื้อ เค้าจะเรียกว่า &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"&gt;"ยาแนว"&lt;/span&gt; ต้องไปซื้อที่ร้านขายอุปกรณ์ก่อสร้างน่ะค่ะ ราคาถุงนึงไม่น่าจะถึง 100.-บาทหรอกค่ะ แต่ยาแนวนั้นมีหลายสีให้เลือกด้วยค่ะ เราก็ต้องหาสีที่เข้ากันกับพื้นกระเบื้องที่เราจะซ่อมน่ะค่ะ เช่นพื้นกระเบื้องสีชมพู บางทีเค้าก็จะใช้ยาแนวสีแดง เพื่อให้สีตัดกัน แลดูสวยขึ้นค่ะ เมื่อคุณแม่บ้านเลือกซื้อยาแนวมาแล้วน่ะค่ะ คราวเราก็เริ่มบรรเลงกันเลย คือ ก่อนอื่นให้คุณแม่บ้านหาภาชนะ เพื่อที่จะได้ผสมยาแนว กับน้ำสะอาดเสียก่อน อาจจะเป็นขันใบเก่า ๆ ที่เราไม่ใช้แล้วก็ได้ จากนั้นให้เทยาแนวลงไปในขัน ก็ต้องดูว่าเราจะซ่้อมพื้นมากน้อยขนาดไหนด้วยน่ะค่ะ ถ้าซ่อมมากอาจจะต้องใช้มาก แต่ถ้าซ่อมน้อย ก็ผสมน้อยลงเท่านั้นเองค่ะ จากนั้นให้ใสน้ำสะอาดลงไปผสมกับยาแนว โดยให้สังเกตดูว่าเนื้อยาแนวที่ผสมกับน้ำนั้นไม่ใสจนเกินไป และก็ต้องไม่ข้นมากจนเหนียวเกินเหมือนกันค่ะ แต่&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);"&gt;ต้องระวังนิดนึงน่ะค่ะ เพราะบางทีคุณแม่บ้านบางคนจะแำพ้ยาแนว ก็ต้องสวมถุงมือด้วยน่ะค่ะ&lt;/span&gt; เราต้องเตรียมฟองน้ำำด้วยอันหนึ่ง เมื่อเราผสมเสร็จแล้วก็มาทำการซ่อมกันได้แล้ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;วิธีการ&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;ซ่อมพื้นกระเบื้อง ที่เป็นร่อง&lt;/span&gt; ให้คุณแม่บ้านเช็ดบริเวณร่องที่เราจะใส่ยาแนวลงไปให้แห้งก่อนค่ะ จากนั้นก็หาเกรียง หรือช้อนก็ได้ ตักยาแนวมาใส่ร่องที่เราจะซ่้อม จากนั้นให้เกลี่ยให้เรียบ เมื่อเกลี่ยเสร็จแล้วก็ให้นำฟองน้ำที่เตรียมไว้่ชุบน้ำบิดพอหมาด แล้วเช็ดตรงร่องที่เราลงยาแนวลงไป แต่ห้ามกดนาะค่ะ ให้เช็ดเบา ๆ หน่อย เพราะถ้าเราทำแรง เดี๋ยวยาแนวหลุดออกมา เราก็ต้องซ่อมอีก ไม่เสร็จเสียที &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);"&gt;จากนั้นก็ทิ้งไว้ประมาณ 20 นาที เพื่อให้ยาแนวแห้ง&lt;/span&gt; แล้วเราก็สามารถใช้งานพื้นกระเบื้องบริเวณนั้นได้เหมือนเดิมค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"&gt;สาเหตุที่ทำให้ยา่แนวหลุดหายไป&lt;/span&gt; ก็อาจจะเนื่องมาจากการที่เราล้างทำความสะอาดพื้นกระเบื้อง โดยการใช้น้ำยา เพราะในน้ำยานั้นส่วนมาจะกัด เพื่อให้คราบสกปรกหายไป ทางที่ดีเราควรจะใช้ผงซักฟอกล้าง ถ้าเราล้างพื้นกระเบื้องบ่อย ๆ ก็ไม่สามารถที่จะสะสมเชื้อโรคได้แล้วค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;และนี้ก็เป็นวิธีการ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 102, 0);"&gt;ซ่อมพื้นกระเบื้อง ที่เป็นร่้อง&lt;/span&gt; ที่เราเอามาฝากให้คุณแม่บ้านลองทำดูน่ะค่ะ เพราะจริง ๆ แล้้วก็ไม่ยากเย็นอะไรเลย ผู้หญิงเราสมัยนี้ ต้องไม่ลืมที่จะช่วยตัวเองให้ได้มากที่สุด เพราะการที่เราต้องคอยพึ่งพาคนอื่นนั้น ช่างเป็นเรื่องที่น่าเบื่อมากเลย จริงไหมค่ะ แต่คราวนี้ที่แน่ ๆ เราก็สามารถ ซ่อมพื้นกระเบื้อง ที่เป็นร่อง เองได้แล้วใช้ไหมค่ะ เอาไว้ลองมาดูคราวหน้า ว่าจะเป็นเรื่องอะไรกันดีน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_09.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ซ่อมบำรุง&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-2218768614811585913?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/jsBCI8P8XGrYob6FNrsHd7V2wX4/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/jsBCI8P8XGrYob6FNrsHd7V2wX4/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/jsBCI8P8XGrYob6FNrsHd7V2wX4/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/jsBCI8P8XGrYob6FNrsHd7V2wX4/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/C5D_x6PttIo" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/2218768614811585913/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2010/01/blog-post.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/2218768614811585913?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/2218768614811585913?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/C5D_x6PttIo/blog-post.html" title="พื้นกระเบื้อง" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S02i6sgQinI/AAAAAAAAAVw/NpccsJg9n-I/s72-c/%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2010/01/blog-post.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DUINRX8_cSp7ImA9WxBQEUw.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-6402958213615956203</id><published>2010-01-10T01:24:00.000-08:00</published><updated>2010-01-10T01:59:54.149-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-01-10T01:59:54.149-08:00</app:edited><title>สารอันตรายใน อาหาร 3</title><content type="html">&lt;h3&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 255);"&gt;สารฟอกขาว ผสมใน.. อาหาร..&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S0mj6i0BS3I/AAAAAAAAAVI/XhZgtwLuTmo/s1600-h/%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 98px; height: 115px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S0mj6i0BS3I/AAAAAAAAAVI/XhZgtwLuTmo/s200/%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425047452317207410" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt;คุณแม่บ้านค่ะ คราวนี้เราลองมาดูถึงความอันตรายจากสารฟอกขาว กันบ้างน่ะค่ะ ว่า&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);"&gt;สารฟอกขาว ผสมใน.. อาหาร..&lt;/span&gt; นั้นจะเป็นเช่นไร แต่คุณแม่บ้านบางท่านพอที่จะนึกออกใช้ไหมค่ะ ยกตัวอย่างเช่น เครื่องในวัว หรือที่เราจะพูดถึงก็คือผ้าขี้ริ้วนั้นเอง ปกติแล้วผ้าขี้ริ้ววัวนั้นจะมีสีค่อนข้างดำ แต่บางครั้งที่เราเห็นทั่วไปสมัยนี้จะมีสีขาวสะอาด ซึ่งบางครั้งเราเองยังไม่กล้าที่จะรับประทานเลย เพราะว่าเราไม่แน่ใจว่าเค้าใช้สารฟอกขาว ทำกับสิ่งนั้นหรือไม่ เพราะสีช่างขาวสะอาดอะไรจะปานนั้น แต่เรามาลองดูกันดีกว่าน่ะค่ะว่า &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"&gt;สารฟอกขาว ผสมใน.. อาหาร.. &lt;/span&gt;จะเป็นอย่างไรกันบ้าง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"&gt;สารฟอกขาว&lt;/span&gt;&lt;a style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S0mjCcoX6ZI/AAAAAAAAAUw/mzGCd5ZGTGQ/s1600-h/%E0%B8%96%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%81.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 137px; height: 104px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S0mjCcoX6ZI/AAAAAAAAAUw/mzGCd5ZGTGQ/s200/%E0%B8%96%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%81.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425046488585070994" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ซึ่งจริง ๆ แล้วสารชนิดนี้จะมีชื่อเรียกอีกหลายอย่าง เช่น เกลือซัลไฟต์ หรือที่จะให้เข้าใจกันง่ายก็คือ "ผงซักมุ้ง" นั่นเอง และ&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);"&gt;ผงตัวนี้ถ้าใช้กันจริง ๆ จะเป็นเกี่ยวกับงานด้านอุตสาหกรรม จำพวกฟอกแห ฟอกอวน หรือเส้นใยไหม&lt;/span&gt; เป็นต้น แต่ทุกวันนี้บางครั้ง&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;อุตสาหกรรมเกี่ยวกับการทำเส้นก๋วยเตี๋ยวก็นิยมใช้กันน่ะค่ะ&lt;/span&gt; เพราะจะทำให้ลักษณะของเส้นก๋วยเตี๋ยวดูขาว และน่ารับประทานขึ้นมากค่ะ แต่การทำเส้นก๋วยเตี๋ยวนั่น ปริมาณการใช้สารฟอกขาว จะถือว่าใช้ปริมาณที่ต่ำกว่าเกณฑ์อันตรายน่ะค่ะ แต่จะมี&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"&gt;อาหารต่าง ๆ ที่ใช้ปริมาณสารฟอกขาวนี้มาก ก็จะได้แก่ หน่อไม้ดอง, ถั่วงอก, น้ำมะพร้าว, ทุเรียนกวน ขิงฝอย&lt;/span&gt; เป็นต้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"&gt;อันตรายจาก สารฟอกขาว&lt;/span&gt;&lt;a style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S0mjSL2qY7I/AAAAAAAAAVA/v3rT1ZAeGhg/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B9%8B%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%B5%E0%B9%8B%E0%B8%A2%E0%B8%A7.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 137px; height: 103px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S0mjSL2qY7I/AAAAAAAAAVA/v3rT1ZAeGhg/s200/%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B9%8B%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%B5%E0%B9%8B%E0%B8%A2%E0%B8%A7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425046758959506354" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;คุณแม่บ้านทราบไหมค่ะว่าสารฟอกขาวนั้นมีอันตรายมากน่ะค่ะ เพราะอันตรายที่เกิดขึ้นจะได้แก่อาการ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"&gt;อักเสบตามอวัยวะต่าง ๆ โดยเริ่มตั้งแต่ปากลงไป ลำคอ กระเพาะอาหาร&lt;/span&gt; และยังมีอาการอื่น ๆ ตามมาอีกน่ะค่ะนั้นก็คือ อาการหายใจติด&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S0mjIfTVDEI/AAAAAAAAAU4/7JdDWsnWeQY/s1600-h/%E0%B8%82%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%A2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 128px; height: 96px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S0mjIfTVDEI/AAAAAAAAAU4/7JdDWsnWeQY/s200/%E0%B8%82%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%A2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425046592381324354" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;ขัด, แน่นหน้าอก, อาเจียน, ปวดหลัง และปวดหัวค่ะ แต่&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);"&gt;ถ้าเราได้รับสารฟอกขาวมากกว่า 25 กรัม ก็จะมีอาการที่รุนแรงกว่า คือ จะมีอาการถ่ายเป็นเลือด, ไตวาย, ชัก, หมดสติ และเสียชีวิตได้&lt;/span&gt;ทันทีค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;"&gt;การหลีกเลี่ยงอาหารที่มี สารฟอกขาวเจือปน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;ทางที่ดีน่ะค่ะคุณแม่บ้านควรที่จะเลือกซื้ออาหารที่มีสีสันเป็นธรรมชาติ คือไม่ขาวจนเกินไป อย่างเช่นคุณแม่บ้านบางท่านจะชอบทานทุเรียนกวนมาก เวลาเลือกซื้อควรที่จะซื้อทุเรียนกวนที่มีลักษณะเป็นสีน้ำตาลเข้ม ไม่ควรที่จะเลือกทุเรียนกวนที่มีสีเหลืองใส เพราะถ้าเป็นลักษณะนั้นให้คุณแม่บ้านคิดไว้ก่อนดีกว่าน่ะค่ะว่าทุเรียนกวนอันนั้นน่าจะใสสารฟอกขาวผสมลงไปแน่นอนค่ะ ส่วนถั่วงอก กับขิงซอยนั่น ถ้ามีการผสมสารฟอกขาวลงไปในน้ำที่เค้าแช่ไว้ ลักษณะของถั่วงอก หรือขิงซอยเมื่อเรานำมาตากลมไว้ แต่ถั่วงอก หรือขิงซอย ยังมีสีขาวสวยนั่น ให้คุณแม่บ้านเชื่อไว้เลยน่ะค่ะว่ามีสารฟอกขาวแน่นอนเหมือนกันค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คราวนี้คุณแม่บ้านก็สามารถที่จะทราบว่า &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"&gt;สารฟอกขาว ผสมใน.. อาหาร..&lt;/span&gt; เป็นอย่างไรบ้าง ต่อไปเวลาที่เราจะเลือกซื้ออาหารทางที่ดีเราควรที่จะเลือกซื้ออาหารที่มีลักษณะสีสันให้เป็นธรรมชาติเป็นดีที่สุดน่ะค่ะ บางครั้งคุณแม่บ้านบางคนจะดูเหมือนว่าอาหารที่สีเป็นธรรมชาตินั้นอาจจะดูซีดจืดจาง ดูแล้วไม่น่ารับประทานเท่าไหร่ แต่นั้นคือความปลอดภัยของเรา ๆ กันน่ะค่ะคุณแม่บ้าน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_08.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;อาหาร&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-6402958213615956203?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zD35qhwEF5u3T_ZIG3unJmq0rL4/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zD35qhwEF5u3T_ZIG3unJmq0rL4/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zD35qhwEF5u3T_ZIG3unJmq0rL4/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zD35qhwEF5u3T_ZIG3unJmq0rL4/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/XB2O6Xtvc-o" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/6402958213615956203/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2010/01/3.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/6402958213615956203?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/6402958213615956203?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/XB2O6Xtvc-o/3.html" title="สารอันตรายใน อาหาร 3" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/S0mj6i0BS3I/AAAAAAAAAVI/XhZgtwLuTmo/s72-c/%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2010/01/3.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0EMQXszcCp7ImA9WxBREUk.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-7344462446601946459</id><published>2009-12-29T17:42:00.000-08:00</published><updated>2009-12-29T18:54:40.588-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-12-29T18:54:40.588-08:00</app:edited><title>สารอันตรายใน อาหาร 2</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;สารบอแร็กซ์ (Borax) ใน อาหาร&lt;/h3&gt;คุณแม่บ้านค่ะ อาหารที่เรารับประทานกันอยู่ทุก ๆ วันนี้ช่างเป็นอาหารที่อันตรายมากจริง ๆ น่ะค่ะ ถ้าเราลองดูอายุของคนเราในสมัยโบราณ กับสมัยเรานี้ คุณแม่บ้านได้ลองสังเกตดูไหมค่ะว่าคนในสมัยเรานั้นช่างมีอายุสั้นกันจริง ๆ อีกทั้งยังเป็นโรคต่างๆนาๆกันมากมาย ไม่เหมือนคนเถ้าคนแก่ในสมัยก่อนร่างกายของแต่ละคนแข็งแรง และอีกทั้งมีอายุที่ยืนยาวอีกด้วยคุณแม่บ้านว่าไหมค่ะ แต่ก็อีกนั้นแหละเพราะในสมัยก่อนการปลูกผัก หรือการทำอาหารอะไรต่อมิอะไรไม่ต้องใช้สารต่างๆนาๆ แม้แต่ สารบอแร็กซ์ (Borax) ใน อาหาร ก็ไม่น่าจะมีอีกด้วย เอาเป็นว่าเรามาลองดูกันดีกว่าน่ะค่ะว่า สารบอแร็กซ์ (Borax) ใน อาหาร เป็นอย่างไีรกันบ้าง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 255);"&gt;สารบอแร็กซ์ (Borax)&lt;/span&gt;&lt;a style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 255);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Szq406SAaDI/AAAAAAAAATo/xQ6Sm50ILKc/s1600-h/%E0%B8%81%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%871.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 131px; height: 100px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Szq406SAaDI/AAAAAAAAATo/xQ6Sm50ILKc/s200/%E0%B8%81%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%871.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5420848320631302194" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;สารชนิดนี้่จริง ๆ แล้วมีชื่อเรียกกันอยู่หลายอย่างเลยทีเดียวน่ะค่ะ บ้างครั้งจะเรียกกันว่า น้ำประสานทองบ้าง สารข้าวตอกบ้าง ผงกันบูดบ้าง หรือแม้แต่จะเรียกว่าผงนิ่มนั่นเอง ลักษณะของสารบอแร็กซ์ (Borax) จะเป็นผงสีขาว และที่สำคัญแล้วสารตัวนี้เค้าจะใช้กันในโรงผลิืตแก้วน่ะค่ะ ที่ใช้ก็เพื่อเป็นตัวทนความร้อนค่ะ ถ้าใช้ในเรื่องของอาหาร แสดงว่าเค้าต้องการให้อาหารมีความยืดหยุ่น, กรอบได้นาน และยังไม่บูดง่ายๆด้วยค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;อาหารที่มี สารบอแร็กซ์ (Borax)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;ในส่วนของอาหารที่มีส่วนผสมของ  สารบอแร็กซ์ (Borax) จะเป็นอาหารจำพวกเนื้อหมูบด, ทับทิมกรอบ, ลูกชิ้น, กุ้ง, ลอดช่อง, ผลไม้ดอง, แมงกะพรุน, ทอดมัน, ไส้กรอก, ครองแครง และสาคูรวมมิตรต่าง ๆ แต่ยังไม่เพียงแค่นี้น่ะค่ะ เพราะพ่อค้า แม่ค้าบางรายจะนำ สารบอแร็กซ์ (Borax) ผสมน้ำแล้วนำไปทาที่เนื้อหมูค่ะ และยังมีปนอยู่ในผงชูรสที่คุณแม่บ้านใส่ไปในอาหารอีกด้วยน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 204, 255); font-weight: bold;"&gt;อันตรายจาก สารบอแร็กซ์ (Borax)&lt;/span&gt;&lt;a style="color: rgb(51, 204, 255); font-weight: bold;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Szq5mLx3YaI/AAAAAAAAATw/a4_kXZREXqc/s1600-h/%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%A1.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 130px; height: 99px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Szq5mLx3YaI/AAAAAAAAATw/a4_kXZREXqc/s200/%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%A1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5420849167141921186" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;สารบอแร็กซ์ (Borax) มีความอันตรายอย่างมากน่ะค่ะ ถ้าเช่นชนิดเฉียบพลันหล่ะก็ อาการก็จะปรากฏคือ มีอาการคลื่นไส้, อาเจียน, ท้องร่วงอย่างแรง, อ่อนเพลีย, หงุดหงิดง่าย, ผิวหนังอักเสบ, ปวดศรีษะ, เบื่ออาหาร, น้ำหนักลด, หน้าบวม เป็นต้น แต่ในบางรายที่ได้รับ สารบอแร็กซ์ (Borax) มากและเกิดอาการเฉียบพลันขึ้น ก็อาจจะถึงขั้นเสียชีวิตได้เลยทีเดียวน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"&gt;การป้องอาหารที่มี สารบอแร็กซ์ (Borax)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;เมื่อคุณแม่บ้านทราบถึงอันตรายแล้ว เราต้องมาดูวิธีการเลือกอาหารให้ปลอดจากสารบอแร็กซ์ (Borax) กันดีกว่าค่ะ คือ อย่างเช่นเนื้อหมู, เนื้อวัว คุณแม่บ้านต้องเลือกซื้อเนื้อที่สด, สีต้องแดงเป็นธรรมชาติ, ลักษณะเนื้อถ้ากดลงไปต้องบุ่มลงแสดงว่าปลอดสารค่ะ แต่ถ้ากดแล้วเนื้อเน่งกลับขึ้นมา อย่าซื้อเป็นอันขาดน่้ะค่ะ และถ้าเราต้องการหมูํบด เราควรที่จะซื้อเนื้อหมูมา แล้วมาสับเอาเองดีกว่าค่ะ และถ้าให้ดีน่ะค่ะ คุณแม่บ้านลองหาซื้อชุดทดสอบสารบอแร็กซ์ (Borax) มาไว้เพื่อ&lt;span style="color: rgb(102, 102, 0); font-weight: bold;"&gt;ตรวจหาสารดูน่ะค่ะ โดยสามารถซื้อได้ที่กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข นนทบุรี&lt;/span&gt; หรืออาจจะหาซื้อกระดาษขมิ้น ถ้าในอาหารที่คุณแม่บ้านนำไปวางไว้บนกระดาษขมิ้น เปลี่ยนจากสีเหลืองเป็นสีชมพู หรือสีน้ำตาล หรือสีแดง นั้นแสดงว่าอาหารชนิดนั้น ๆ มีสารบอแร็กซ์ (Borax) ปนเปื้อนอยู่แน่นอนค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อคุณแม่บ้านทราบถึงอันตรายของสารตัวนี้แล้ว คุณแม่บ้านต้องเป็นคนสังเกตุให้มาก ๆ น่ะค่ะ เพื่อความปลอดภัยของคุณแม่บ้าน และคนที่คุณแม่บ้านรักน่ะค่ะ เรื่องสารตัวอื่น ๆ เราก็มาดูในตอนต่อ ๆ ไปน่ะค่ะ สวัสดีค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_08.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;อาหาร&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-7344462446601946459?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/lSYYkIAVGebxpA9kfWOqtF6zZuE/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/lSYYkIAVGebxpA9kfWOqtF6zZuE/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/lSYYkIAVGebxpA9kfWOqtF6zZuE/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/lSYYkIAVGebxpA9kfWOqtF6zZuE/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/T44efXgWa9g" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/7344462446601946459/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/12/2.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/7344462446601946459?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/7344462446601946459?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/T44efXgWa9g/2.html" title="สารอันตรายใน อาหาร 2" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Szq406SAaDI/AAAAAAAAATo/xQ6Sm50ILKc/s72-c/%E0%B8%81%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%871.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/12/2.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;Dk8HQHc8eCp7ImA9WxBSGU0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-8206237219366298629</id><published>2009-12-27T00:27:00.000-08:00</published><updated>2009-12-27T01:07:11.970-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-12-27T01:07:11.970-08:00</app:edited><title>สารอันตราย ใน อาหาร 1</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(0, 102, 0);"&gt;อาหาร ที่มีสารพิษ&lt;/h3&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SzciL-bJEiI/AAAAAAAAASw/EnBpIMMszEg/s1600-h/pig1.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 135px; height: 135px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SzciL-bJEiI/AAAAAAAAASw/EnBpIMMszEg/s200/pig1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419838265694425634" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;อาหารที่เรารับประทานกันอยู่ทุกวันนี้ คุณแม่บ้านคิดว่าปลอดภัย 100% ไหมค่ะ แต่เราคิดว่าคุณแม่บ้านต้องไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอนที่อาหารที่เรารับประทานนั้นจะปลอดภัย คุณแม่บ้านคิดถูกแล้วน่ะึ้ค่ะ เพราะอาหารแต่ละชนิดนั้น มีสารพิษต่าง ๆ นานาชนิดเลยทีเดียวค่ะที่ปนเปื้อนมา เราจะพาคุณแม่บ้านทุกท่านมาดูกันน่ะค่ะว่า &lt;span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"&gt;อาหาร ที่มีสารพิษ&lt;/span&gt; นั้นมีสารพิษอะไรบ้างและมีอยู่ที่ไหนของอาหารชนิดไหนบ้างน่ะึค่ะ เรามาเริ่มกันเลยน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"&gt;สารเคมีที่พบจะมีดังนี้ :&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;ol&gt;&lt;li&gt;สารเร่งเนื้อแดง (Salbutamol)&lt;br /&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;สารบอแร็กซ์ (Borax)&lt;/li&gt;&lt;li&gt;สารฟอกขาว&lt;/li&gt;&lt;li&gt;สารกันเชื้อรา&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ฟอร์มาลิน&lt;/li&gt;&lt;li&gt;สารเคมีจากการกำจัดศัตรูพืช&lt;h3 style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SzciloX_7iI/AAAAAAAAAS4/Wo6yjGo-nd4/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B9%81%E0%B8%94%E0%B8%87.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 102px; height: 73px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SzciloX_7iI/AAAAAAAAAS4/Wo6yjGo-nd4/s200/%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B9%81%E0%B8%94%E0%B8%87.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419838706452262434" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt; &lt;/li&gt;&lt;/ol&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"&gt;สารเร่งเนื้อแดง (Salbutamol)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;สารชนิดนี้ ทางการแพทย์ได้นำมารักษาอาการของผู้ป่วยที่เป็นโรค หอบหืด โดย&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"&gt;ทางการแพทย์จะใช้ สารเร่งเนื้อแดง (Salbutamol) ในการขยายหลอดลม และยังสามารถช่วยให้กล้ามเนื้อหลอดลมคลายตัวได้ด้วย&lt;/span&gt; แต่ สารเร่งเนื้อแดง (Salbutamol) ก็มีข้อเสียเช่นเดียวกันน่ะค่ะ เพราะข้อเสียนั้นก็คือ สารเร่งเนื้อแดง (Salbutamol) ถ้านำมา&lt;span style="color: rgb(102, 0, 204); font-weight: bold;"&gt;รักษาคนไข้แล้ว ยังมีผลข้างเคียงต่อระบบหัวใจ และยังเรื่องระดับน้ำตาลในเลือด&lt;/span&gt;อีก และด้านปศุสัตว์ยังพบว่า ในหมูที่เรารับประทานกันเกษตรกรบางรายยังใช้สารเร่งเนื้อแดง (Salbutamol) ผสมในอาหารอีกด้วย ที่เกษตรกรบางคนทำเช่นนั้นก็เพื่อให้หมูมีการอยากที่จะรับประทานอาหารมากขึ้นนั้นเอง ก็คือการเร่งน้ำหนัก หรือเร่งการเจริญเติบโตของหมูนั่นเองค่ะ และยังส่งผลให้หมูที่ได้รับสารชนิดนี้มีเนื้อแดงที่ดูน่ารับประทานขึ้นอีกด้วยน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"&gt;อาการของผู้ที่ได้รับสารเร่งเนื้อแดง (Salbutamol)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;คือ ผู้ที่ได้รับสารชนิดนี้ การได้รับนั้นหมายถึงสารที่ตกข้างอยู่กับหมูน่ะค่ะ ไม่ใช้ได้รับโดยตรง อาการที่สังเกตเห็นได้ก็ จะเป็นเช่นอาการมือสั่น กล้ามเนื้อกระตุก ปวดศีรษะ คลื่นไส้อาเจียน กระวนกระวาย เวียนศรีษะ หัวใจเต้นเร็วผิดปกติ บางรายอาจจะถึงกับอาการหมดสติได้ และสารเร่งเนื้อแดง (Salbutamol) จะมีอันตรายมาก ๆ กับสตรีมีครรภ์น่ะค่ะ และกับผู้ป่วยโรคหัวใจ, โรคความดันโลหิตสูง, เบาหวาน และโรคไธรอยด์เป็นพิษ&lt;br /&gt;การหลีกเลี่ยงสารเร่งเนื้อแดง (Salbutamol) ที่ตกค้างที่หมู&lt;br /&gt;คุณแม่บ้านค่ะ เพื่อความปลอดภัยของเราเอง และคนในครอบครัว คุณแม่บ้านควรที่จะเลือกซื้อหมูที่มีสีสันตามธรรมชาติน่ะค่ะ และบริเวณหลังต้องมีมันมากพอสมควร และที่สังเกตได้สำหรับหมูที่มีสารชนิดนี้ก็คือ เมื่อคุณแม่บ้านหั่นทิ้งเอาไว้ เนื้อหมูชิ้นนั้นจะมีลักษณะเนื้อแห้ง นั้นแหละค่ะอันตรายของสารเร่งเนื้อแดง (Salbutamol) ที่เราต้องระวังกันให้ดีน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"&gt;อาหาร ที่มีสารพิษ &lt;/span&gt;นั้นเรายังพบได้กับอาหารอีกหลากหลายชนิดน่ะค่ะ แต่นี้เป็นสารชนิดแรกที่เราต้องระวังกันน่ะค่ะสำหรับคุณแม่บ้าน แต่ยังไม่เพียงเท่านี้น่ะค่ะเพราะเรายังมีสารชนิดต่าง ๆ อีก 5 ชนิดน่ะค่ะที่เราจะนำมาให้คุณแม่บ้านได้รับทราบถึงอันตรายของสารชนิดต่าง ๆ แต่วันนี้เราชาวแม่บ้านสามารถเลือกซื้อหมูที่ไม่มีสารเร่งเนื้อแดง (Salbutamol) ปนเปื้อนได้แล้วน่ะค่ะ เอาไว้คราวหน้าเรามาดูสารตัวอื่น ๆ กันต่อน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_08.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;อาหาร&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-8206237219366298629?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RCiKc6dVTrTzMV0g_ziMMysfVic/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RCiKc6dVTrTzMV0g_ziMMysfVic/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RCiKc6dVTrTzMV0g_ziMMysfVic/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RCiKc6dVTrTzMV0g_ziMMysfVic/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/aKyOB2AI4yQ" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/8206237219366298629/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/12/1.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/8206237219366298629?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/8206237219366298629?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/aKyOB2AI4yQ/1.html" title="สารอันตราย ใน อาหาร 1" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SzciL-bJEiI/AAAAAAAAASw/EnBpIMMszEg/s72-c/pig1.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/12/1.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DkMASHw_eip7ImA9WxBSF08.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-6758095847112762146</id><published>2009-12-24T22:37:00.000-08:00</published><updated>2009-12-24T23:00:49.242-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-12-24T23:00:49.242-08:00</app:edited><title>ข้าว สวย นำมาปรุงรส</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt;ข้าวผัด ปู อาหารทะเล&lt;/h3&gt;วันนี้เราจะพาคุณแม่บ้านทำอาหารจานง่าย ๆ มากเลยน่ะค่ะ นั้นก็คือ เมนู ข้าวผัด แต่&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SzRiBjvOusI/AAAAAAAAASY/bYEq8IKb8jM/s1600-h/%E0%B8%9B%E0%B8%B9.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 130px; height: 98px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SzRiBjvOusI/AAAAAAAAASY/bYEq8IKb8jM/s200/%E0%B8%9B%E0%B8%B9.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419064030546279106" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;วันนี้เราจะมาทำ อาหารทะเลน่ะค่ะ นั้นก็คือ ข้่าวผัดปู เรามาลองทำทานกันดีกว่าค่ะ แต่อย่างลืมน่ะค่ะว่าเราต้องเลือกปูที่สดดัวย จะได้เพิ่มรสชาติของความอร่อยเพิ่มขึ้นค่ะ เรามาเริ่มเลยดีกว่าค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"&gt;เครื่องปรุง :&lt;/span&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;ข้าวสวย&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ปูทะเล ขอแนะให้คุณแม่บ้านใช้เนื้อปูน่ะค่ะจะง่ายกว่า&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SzRi6bxbYQI/AAAAAAAAASg/Uv-Q_LtkD_U/s1600-h/%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B8%B2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 124px; height: 84px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SzRi6bxbYQI/AAAAAAAAASg/Uv-Q_LtkD_U/s200/%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B8%B2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419065007660556546" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ถั่วลันเตา&lt;/li&gt;&lt;li&gt;แครอทหั่นฝอย&lt;/li&gt;&lt;li&gt;น้ำมันหอย&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ซอสถั่วเหลือง&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SzRh4g5Hp8I/AAAAAAAAASQ/7QlxGHk6-p8/s1600-h/%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%9B%E0%B8%B9.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 130px; height: 98px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SzRh4g5Hp8I/AAAAAAAAASQ/7QlxGHk6-p8/s200/%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%9B%E0%B8%B9.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419063875163629506" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ซีอิ้วขาว&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ไข่ไก่&lt;/li&gt;&lt;li&gt;กระเทียมสับ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;น้ำมันพืช&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ต้นหอม, ผักชี, แตงกวา&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;วิธีทำ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;ol&gt;&lt;li&gt;ให้คุณแม่บ้านนำกะทะตั้งไฟ แต่ไม่ต้องเปิดไฟแรงน่ะค่ะ จากนั้นใส่น้ำมันพืชลงไปเล็กน้่อย&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ใส่กระเทียมลงไปเจียวให้มีกลิ่นหอม&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ใส่ไข่ไก่ที่เตียมไว้ลงไปผัดให้สุก ตามด้วยเนื้อปู แครอท ถั่วลันเตา และข้าวสวย จา่กนั้นผัดให้เข้ากัน&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ปรุงรสชาติตามที่คุณแม่บ้านต้องการได้้เลยค่ะ และตามด้วยต้นหอมค่ะ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;จากนั้นตักใส่จาน วางแตงกวาเพื่อให้สวยงาม โรยด้วยผักชี เป็นอันว่าแค่นี้เราก็สามารถได้ข้าวผัดจานอร่อย จากเนื้อปูแล้วน่ะค่ะ&lt;/li&gt;&lt;/ol&gt;&lt;br /&gt;เป็นยังไงบ้างค่ะอาหารจานนี้ไม่ยากเลยใช้ไหมค่ะ แต่คุณแม่บ้านต้องไม่ลืมน่ะค่ะว่าคุณแม่บ้านจำเป็นอย่างมากที่จะต้องเลือกปูที่สดด้วย ถ้าไม่เช่นนั้นรับรองว่าข้าวผัดจานนี้ต้องไม่อร่อยอย่างแน่เลยค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_08.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;อาหาร&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-6758095847112762146?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/4Jtll4L9owyMyMYknvsyYlljk88/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/4Jtll4L9owyMyMYknvsyYlljk88/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/4Jtll4L9owyMyMYknvsyYlljk88/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/4Jtll4L9owyMyMYknvsyYlljk88/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/eBUm3XMKjW8" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/6758095847112762146/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/12/blog-post_24.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/6758095847112762146?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/6758095847112762146?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/eBUm3XMKjW8/blog-post_24.html" title="ข้าว สวย นำมาปรุงรส" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SzRiBjvOusI/AAAAAAAAASY/bYEq8IKb8jM/s72-c/%E0%B8%9B%E0%B8%B9.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/12/blog-post_24.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CU4CQHo6eyp7ImA9WxBSE0o.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-517982324878470096</id><published>2009-12-20T21:15:00.000-08:00</published><updated>2009-12-20T21:39:21.413-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-12-20T21:39:21.413-08:00</app:edited><title>ดูแลเครื่องทำน้ำอุ่น</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(153, 153, 0);"&gt;เครื่องทำน้ำอุ่น ดูแลง่าย&lt;/h3&gt;คุณแม่บ้านค่ะ เรา ๆ ชาวแม่บ้านทั้งหลายแหล่ต้องดูแลให้รอบ ๆ บ้านเลยเพราะเป็นหน้าที่&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Sy8JciF6eDI/AAAAAAAAAR4/Sw2ELDh18Mw/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B3%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%99.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 97px; height: 135px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Sy8JciF6eDI/AAAAAAAAAR4/Sw2ELDh18Mw/s200/%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B3%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%99.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417559262542592050" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;ของพวกเรา แม้กระทั้งเครื่องทำน้ำอุ่นเราก็สามารถที่จะดูแลได้เอง และถ้าคุณแม่บ้านสามารถดูแลได้เป็นอย่างดี ยังเป็นการยืดระยะเวลาการใช้งานให้ยาวนานออกไปอีกน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"&gt;การดูแลเครื่องทำน้ำอุ่น&lt;/span&gt;นั้่นไม่ยากอย่างที่คิด ๆ กันหรอกค่ะการดูแลนั้นง่ายแสนจะง่ายเพียงแค่เราต้องใส่ใจบ้างก็เท่านั้นเอง เรามาเริ่มดูกันเลยดีกว่าน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;โดยปกติแล้วเราคนไทยนั้นคงจะใช้เครื่องทำน้ำอุ่นเฉพาะหน้าหนาวกันเป็นส่วนใหญ่ เพราะฤดูอื่น ๆ ของบ้านเรานั้นไม่จำเป็นต้องอาบน้ำอุ่นกัน แต่บางครั้งโอกาสการใช้งานอีกอย่างก็คือถ้าเราเป็นไข้ เราก็ต้องใชัน้ำอุ่นเช่นเดียวกัน โดยปกติแล้วการใช้เครื่องทำน้ำอุ่นนั้นพอหลังการใช้งานเราเพียงแค่ปิดวาล์ว ปิดก๊อกเท่านั่นเอง แต่คุณแม่บ้านอย่างลืมตรวจตราความปลอดภัยด้วยน่ะค่ะ และเราต้องดูแลสายดินด้วยว่าเราได้ต่อสายดินหรือยัง หรือสายดินหลุดหรือไม่ และ&lt;span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"&gt;ที่สำคัญเราควรที่จะต้องตรวจดูว่ามีไฟรั่วหรือไม่โดยใช้ไขควรเช็คไฟ ไปแตะส่วนที่เป็นโลหะของเครื่อง อาจจะเป็นน็อตที่ยึดตัวเครื่องก็ได้น่ะค่ะ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การอาบน้ำอุ่นนั้นก็ยังเป็นผลดีต่อสุขภาพของเราด้วยน่ะค่ะ เพราะน้ำอุ่นเหมาะกับการกระัตุ้นการไหลเวียนของโลหิต ทำให้กล้ามเนื้อผ่อนคลายความเมื่อยล้า และยังสามารถขจัดล้างคราบไขมันที่ติดบนร่างกายของเราได้อีกด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คราวนี้เราเริ่มเข้ามาดู&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);"&gt;วิธีกา่รดูแลเครื่องทำน้ำอุ่น&lt;/span&gt;กันดีกว่าน่ะค่ะ&lt;br /&gt;การดูแลนั้นเพียงแค่เราต้องดูสายฝักบัวของเครื่องอย่าให้หัก หรืองอ เพราะจะทำให้สายนั้นแตก หรือชำรุดได้ และต้่องหมั่นเช็ดทำความสะอาดฝักบัว เพราะอาจจะมีตะกรันไปอุดตันที่หัวฝักบัวได้ อันนี้คุณแม่บ้านสามารถที่จะใช้เข็มแทงเข้าไปที่รูของฝักบัวได้น่ะค่ะ เพื่อที่จะขจัดสิ่งอุดตันของหัวฝักบัวค่ะ หรือเราอาจจะแช่หัวฝักบัวในน้ำส้มสายชูก็ได้น่ะค่ะ แต่ต้องแช่ข้ามคืน เพื่อที่จะสลายตะกรันให้หลุดไปค่ะ และที่สำคัญก่อนที่คุณแม่บ้านจะทำความสะอาดตัวเครื่องทำน้ำอุ่นนั้น คุณแม่บ้านต้องไม่ลืมที่จะปิดสวิทก่อนน่ะค่ะ เพื่อความปลอดภัยค่ะ ตัวเครื่องนั้นเราสามารถใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดทำความสะอาดได้น่ะค่ะ อ้อ! เครื่องทำน้ำอุ่นบ้างรุ่นจะมี&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;ตัวกรองทางน้ำเข้า&lt;/span&gt; คุณแม่บ้านต้องถอดกรองมาล้างทำความสะอาดด้วยน่ะค่ะ เพียงเท่านี้เราก็สามารถที่จะดูแล รักษาเครื่องทำน้ำอุ่นให้มีความสะอาด และสามารถยืดอายุการใช้งานได้แล้วน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นี้ก็เป็นวิธีง่าย ๆ น่ะค่ะที่เราแม่บ้านสามารถที่จะทำได้เอง โดยที่ไม่ต้องรอให้คุณพ่อบ้านซึ่งไม่มีเวลาทำอะไรเลยเกี่ยวกับบ้าน เราสามารถทำเองได้ เพราะเราเป็นแม่บ้านสมัยใหม่งัยค่ะ และเราค่อยมาดูเรื่องต่อ ๆ ไปกันอีกน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right; font-weight: bold;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_1477.html"&gt;เคล็ดลับ  แม่บ้าน&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-517982324878470096?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/3vPE1UU576smhQefSyr2MhM2dLQ/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/3vPE1UU576smhQefSyr2MhM2dLQ/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/3vPE1UU576smhQefSyr2MhM2dLQ/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/3vPE1UU576smhQefSyr2MhM2dLQ/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/pLwT9SLe110" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/517982324878470096/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/12/blog-post_20.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/517982324878470096?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/517982324878470096?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/pLwT9SLe110/blog-post_20.html" title="ดูแลเครื่องทำน้ำอุ่น" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Sy8JciF6eDI/AAAAAAAAAR4/Sw2ELDh18Mw/s72-c/%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B3%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%99.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/12/blog-post_20.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;D0UNQ34yfSp7ImA9WxNaF04.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-6145907081348281308</id><published>2009-12-01T22:03:00.000-08:00</published><updated>2009-12-01T22:28:12.095-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-12-01T22:28:12.095-08:00</app:edited><title>ตู้กับข้าว หรือตู้เก็บอาหาร</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(51, 204, 0);"&gt;การเก็บอาหาร ในตู้กับข้าว&lt;/h3&gt;คุณแม่บ้านค่ะ คุณแม่บ้านมีปัญหาอย่างนี้บ้างไหมค่ะ คือว่าเรา&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"&gt;เก็บอาหารไว้ในตู้กับข้าว&lt;/span&gt;&lt;a style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SxYILXsWyiI/AAAAAAAAARc/xQzP8hC3jL4/s1600-h/%E0%B8%95%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7.%E0%B8%A2%E0%B9%80.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 87px; height: 141px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SxYILXsWyiI/AAAAAAAAARc/xQzP8hC3jL4/s200/%E0%B8%95%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7.%E0%B8%A2%E0%B9%80.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410520993763871266" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;แล้ว แต่ทำไม่น่ะเจ้าแมลงวัน หรือแมลงหวี่ยังสามารถเข้าไปรบกวนในตู้ได้อีก เป็นปัญหารสำหรับคุณแม่บ้านที่ต้องเก็บอาหาร ในตู้กับข้าวเชียวน่ะค่ะ แต่ไม่เป็นไรค่ะ เรามีวิธีการหลีกเลี่ยงเจ้าสัตว์ร้ายฃนิดนี้มาฝากค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ก่อนอื่นที่จะบอกวิธีการหลีกเลี่ยงสัตว์ร้าย ที่ชอบตอมอาหาร ในตู้่กับข้าวกันก่อนน่ะค่ะ คือว่าคุณแม่บ้านต้องดูแลรักษาเรื่องอาหารที่จะนำไปไว้ในตู้กับข้าวด้วยน่ะค่ะ เพราะบางครั้งเรานำอาหารใส่ไปในตู้จนลืมไปเลยก็มี หรืออาจจะว่าสิ่งของหลายอย่างในตู้กับข้าวจนเราไม่สามารถมองเห็นจานกับข้าวบ้างก็ได้น่ะคะ่ แต่เดี๋ยวเราลองมาดูวิธีการกำจัดเจ้าสัตว์ร้ายกันก่อนดีกว่าค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เริ่มต้นด้วยการที่คุณแม่บ้้านจะต้องลองสำรวจตูกับข้าวของเราก่อนน่ะค่ะว่ามี&lt;span style="color: rgb(204, 102, 0); font-weight: bold;"&gt;รอยขาด&lt;/span&gt;ตรงไหนบ้างหรือไม่ อ้อ ตู้กับข้าวบางรุ่นจะมีเหมือนมุ่งลวดขึงอยู่น่ะค่ะ ให้สังเกตให้ทั่ว ๆ เลยว่ามีตรงไหนขาดบ้าง ถ้ามีให้คุณแม่บ้านเริ่มทำการซ่อมตู้ก่อนน่ะค่ะ คุณแม่บ้านอาจจะ&lt;span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;ใช้สก๊อตเทปมาแปะ&lt;/span&gt;ไว้ หรือไม่ก็ให้คุณแม่บ้านลองไปหาซื้อ&lt;span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;มุ้งลวดสำหรับซ่อม&lt;/span&gt;ที่สมัยนี้เค้ามีขายแบบสำเร็จ คือจะมีกาวที่มุ้งด้วย คุณแม่บ้านลองหาดูน่ะค่ะ ตามห้างสรรพสินค้าก็น่าจะมีขายค่ะ ก็ให้คุณแม่บ้านทำการปะรอยให้เรียบร้อยก่อนน่ะค่ะ แแต่ยังค่ะปัญหายังไม่จบเพียงแค่นี้ค่ะ เพราะบางครั้งลอยขาดนั้นอาจจะทำให้เจ้าแมลงวันไม่สามารถเข้าไปได้ แต่อย่าลืมน่ะค่ะแมลงหวี่ ศัตรูตัวร้ายที่มีตัวเล็กมาก และยังพาเชื้อโรคให้เราด้วย   คราวนี้เรามาลองดูวิธีการป้องกันเจ้าแมลงหวี่กันดีกว่าค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;การกำจัดเจ้าแมลงหวี่&lt;/span&gt; ไม่ยากค่ะ เพราะเจ้าแมลงหวี่นี้จะมาก็ต่อเมื่อมีกลิ่นอับชื้นเกิดขึ้นที่ตู้กับข้าวของคุณแม่บ้าน คราวนี้เราจะ&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 153);"&gt;ต้องขจัดความอับชื้น&lt;/span&gt;ให้หมดไปดีกว่า โดยให้คุณแม่่บ้านหาปูนขาวมาสักนิด ใช้ไม่มากน่ะค่ะ ให้นำไปวางไว้ในตู้กับข้าว โดยวางไว้ที่มุมใดมุมหนึ่งของตู้กับข้าวก็ได้ค่ะ ให้วางไว้อย่างนั้นประมาณ 3 - 4 วันน่ะค่ะ จากนั้นคุณแม่บ้านก็เก็บปูนขาวทิ้งไป หรืออาจจะใช้น้ำส้มสายชูก็ได้ค่ะ โดยการเทน้ำส้มสายชูใส่ถ้วย แล้วนำไปวางที่มุมตูกับข้าวเช่นกัน จากนั้นกลิ่นอับชื้นก็จะค่อย ๆ หายไปน่ะค่ะ แต่ที่สำคัญคุณแม่บ้านควรที่จะรักษาความสะอาดของตู้กัีบข้าวด้วยน่ะค่ะ เพราะตู้กับข้าวนั้นมีหน้าที่เก็บอาหาร ซึ่งอาหารก็ต้องขึ้นอยู่กับความสะอาดด้วยเช่นกันน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อ้อ! แล้วการเก็บอาหาร ในตู้กับข้าว นั้น เราต้องระวังอีกเรื่องน่ะค่ะนั้นคือ &lt;span style="color: rgb(153, 51, 0); font-weight: bold;"&gt;"มด"&lt;/span&gt; ให้คุณแม่บ้านหาที่รองขาตู้มาวางแล้วใส่น้ำเข้าไปกับที่รองทั้ง 4 ขา หรืออาจจะใช้ชล็อก์ฆ่ามดที่มีขายตามท้องตลาดมาขีดที่ขาตู้กับข้าวก็ได้น่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right; font-weight: bold;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_1477.html"&gt;เคล็ดลับ แม่บ้าน&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-6145907081348281308?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/PDKaD9piBVJIcDCSYTsMwFCguvA/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/PDKaD9piBVJIcDCSYTsMwFCguvA/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/PDKaD9piBVJIcDCSYTsMwFCguvA/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/PDKaD9piBVJIcDCSYTsMwFCguvA/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/HMXthvJWhtw" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/6145907081348281308/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/12/blog-post.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/6145907081348281308?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/6145907081348281308?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/HMXthvJWhtw/blog-post.html" title="ตู้กับข้าว หรือตู้เก็บอาหาร" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SxYILXsWyiI/AAAAAAAAARc/xQzP8hC3jL4/s72-c/%E0%B8%95%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7.%E0%B8%A2%E0%B9%80.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/12/blog-post.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;A0ENRnc9eyp7ImA9WxNaFEU.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-7037978593541299134</id><published>2009-11-29T01:48:00.000-08:00</published><updated>2009-11-29T02:14:57.963-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-11-29T02:14:57.963-08:00</app:edited><title>สปาเก็ตตี้ แสนอร่้อย</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt;การลวกเส้นสปาเก็ตตี้ ปรุงอาหาร&lt;/h3&gt;คุณแม่บ้านค่ะ อาหารจานด่วนที่เราปรุงกันนั้นก็ล้วนจะมีมากมาย แต่คุณแม่บ้านบางท่&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SxJI8hy_X-I/AAAAAAAAARE/OzUfUic-Tyo/s1600/%E0%B8%AA%E0%B8%9B%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%95%E0%B8%95%E0%B8%B5%E0%B9%89.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 120px; height: 90px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SxJI8hy_X-I/AAAAAAAAARE/OzUfUic-Tyo/s200/%E0%B8%AA%E0%B8%9B%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%95%E0%B8%95%E0%B8%B5%E0%B9%89.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409466307126976482" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;านก็อาจจะอยากที่จะเปลี่ยนรสชาติของอาหารบ้าง เช่นว่าทุกวันนี้อาจจะรับประัทานแต่อาหารไทย แต่วันนี้นึกอยากที่จะเปลี่ยนมารับประทานอาหารฝรั่งดูบ้าง และวันนี้ก็มีเมนูที่จะทำสปาเก็ตตี้ แต่จะทำอย่างไรดี จะได้ลวกเส้นสปาเก็ตตี้ให้นุ่มน่ารับประทานได้น่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เรามาลองดูวิธีการที่จะ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);"&gt;ลวกเส้นสปาเก็ตตี้ เพื่อที่จะันำมาปรุงอาหาร&lt;/span&gt;กันดีกว่าว่าเราจะต้องปฏิบัติอย่างไรบ้าง เพราะคุณแม่บ้านบางท่านพอลวกเส้นสปาเก็ตตี้แล้วจะเจอปัญหาว่า ลวกแล้วเส้นเละไปบ้าง แข็งไปบ้าง หรือสุกไม่เท่ากันอะไรทำนองนี้ แต่คุณแม่บ้านค่ะ ปัญหาเหล่านี้จะหมดไปได้เช่นกันค่ะ เพราะเราจะมาดูกันว่าเราจะทำอย่างไรกันดี โดยเริ่มเตรียมอุปกรณ์ก่อนน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);"&gt;อุปกรณ์ที่ต้องใช้&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;เส้นสปาเก็ตตี้&lt;/li&gt;&lt;li&gt;หม้อต้มน้ำร้อน&lt;/li&gt;&lt;li&gt;เกลือ  1  ช้อนโต๊ะ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;น้ำมันพืช  2  ช้อนโต๊ะ&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);"&gt;วิธีการทำ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;ให้คุณแม่บ้านเริ่มตั้งน้ำบนเตาให้เดือดก่อนน่ะค่ะ จากนั้นใส่เกลือลงไปเล็กน้อย รอจนกว่าน้ำจะเดือดดี แต่คุณแม่บ้านควรที่จะกระประมาณของน้ำด้วยน่ะค่ะ คือน้ำควรที่จะท่วมเส้น เวลาที่เราใส่เส้นลงไป จากนั้นก็ใส่เส้นสปาเก็ตตี้ลงไปในน้ำเดือด ค่อย ๆ คนไปเรื่อย ๆ น่ะค่ะ ต้องระวังน่ะถ้าคนแรงเกินไปเส้นจะหักไม่สวยได้น่ะค่ะ จากนั้นก็ให้ใส่น้ำมันพืชลงไป จากนั้นก็คนอีกรอจนกว่าน้ำจะเดือดอีกครั้ง คราวนี้ให้คุณแม่บ้านลองสังเกตดูเส้นสปาเก็ตตี้ โดยการใช้ช้อนตักขึ้นมาแล้วลองจับดู ถ้าเส้นเริ่มนิ่มแล้วก็พอ จากนั้นให้ตักเส้นสปาเก็ตตี้ที่ต้มเสร็จแล้วแช่ลงไปในน้ำเย็น คนให้เข้ากันอีกครั้ง จากนั้นให้นำขึ้นจากน้ำ และให้คุณแม่บ้านนำน้ำมันพืชอีกเล็กน้อยใส่ไปยังเส้นสปาเก็ตตี้ที่สะเด็ดน้ำแล้วคลุกให้เข้ากัน เพื่อไม่ให้เส้นติดกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เพียงแค่นี้คุณแม่บ้านก็สามารถที่จะมีเส้นสปาเก็ตตี้ที่นำมารับประทานกับน้ำซอสราดที่อร่อย ๆ รับประทานกันแล้วน่ะค่ะ แต่เวลาในการที่คุณแม่บ้านจะต้มเส้นสปาเก็ตตี้นั้นไม่สามารถที่จะระบุได้น่ะค่ะ เพราะเวลานั้นขึ้นอยู่กับความร้อนของเตาที่คุณแม่บ้านตั้งด้วยน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นี้ก็เป็นเคล็ดง่าย ๆ อีกอย่างน่ะค่ะ ที่อยากจะฝากให้คุณแม่บ้านน่ะค่ะ และถ้ามีเคล็ดลับอย่างอื่น ๆ อีกทางเราก็จะนำมาบอกกล่าวคุณแม่บ้านต่ิอ ๆ ไปอีกน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_1477.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เคล็ดลับ แม่บ้าน&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-7037978593541299134?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/a4_5_hHBQyfoKv_A0gUM0gOGYd4/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/a4_5_hHBQyfoKv_A0gUM0gOGYd4/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/a4_5_hHBQyfoKv_A0gUM0gOGYd4/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/a4_5_hHBQyfoKv_A0gUM0gOGYd4/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/r1bzado5m9k" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/7037978593541299134/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post_7731.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/7037978593541299134?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/7037978593541299134?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/r1bzado5m9k/blog-post_7731.html" title="สปาเก็ตตี้ แสนอร่้อย" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SxJI8hy_X-I/AAAAAAAAARE/OzUfUic-Tyo/s72-c/%E0%B8%AA%E0%B8%9B%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%95%E0%B8%95%E0%B8%B5%E0%B9%89.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post_7731.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DU4DQHozeyp7ImA9WxNaFEU.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-2517528161089229348</id><published>2009-11-29T01:12:00.000-08:00</published><updated>2009-11-29T01:46:11.483-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-11-29T01:46:11.483-08:00</app:edited><title>กลิ่นที่ไม่พึงประสงค์</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(204, 51, 204);"&gt;ดับกลิ่นเครื่องในหมู เพื่อทำอาหาร&lt;/h3&gt;&lt;h3&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SxJCNtdflbI/AAAAAAAAAQ8/jxf_I5OO8r4/s1600/pig.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 111px; height: 98px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SxJCNtdflbI/AAAAAAAAAQ8/jxf_I5OO8r4/s200/pig.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409458905734419890" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt; คุณแม่บ้านทุกท่านต้องเป็นแม่บ้านที่เพรียบพร้อมเป็นแน่ ทั้งงานบ้าน งานเรือน เรื่องข้าวปลาอาหาร เรื่องสารพัดภายในบ้าน แต่แม่บ้านทุกท่านที่ทำอาหารย่อมเจอปัญหาที่แตกต่างกันออกไปคนละเรื่องใช้ไหมค่ะ สมมุติว่าเราอยากที่จะต้มขาหมูสักหม้อ แต่ก็กลับเจอกับปัญหาเข้าจนได้ เพื่อเพิ่มควา มอร่อย เราจึงได้ซื้อเครื่องในหมูมาใส่ด้วย แต่เจ้ากรรมจริง ๆ เลยปัญหามาแล้ว "เราจะ&lt;span style="color: rgb(102, 204, 204); font-weight: bold;"&gt;ดับกลิ่นเครื่องในหมู เพื่อที่จะมาทำอาหาร&lt;/span&gt;จานนี้อย่างไรดีน่ะ"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คุณแม่บ้านค่ะ ปัญหาของการทำอาหารนั้นช่างสารพัดเรื่องเหลือเกินจริงไหม แต่เราไม่ต้องกังวลใจไปหรอกค่ะ เพราะอย่างเช่น ปัญหาการดับกลิ่นเครื่องในหมู เพื่อทำอาหาร นั่นก็มีทางแก้เหมือนกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ก่อนอื่นให้คุณแม่บ้านที่พร้อมที่จะปรุงอาหารจาน "ขาหมู" อร่อยนี้ให้พร้อมเสียก่อนน่ะค่ะ คือเตรียมเครื่องปรุงต่าง ๆ ก่อน ทั้งขาหมู, เครื่องในหมู หรืออะไรที่ต้องใช้กันในการทำอาหารจานี้ก็เตรียม ๆ กันเถอะค่ะ แล้วเราจะเริ่มมาดูวิธีการทำกันว่าเราจะแก้ปัญหา &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);"&gt;"ดับกลิ่นเครื่องในหมู เพื่อทำอาหาร"&lt;/span&gt; ได้อย่างไร ให้คุณแม่บ้านเริ่มเตรียมอุปกรณ์กันก่อนดีกว่าค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 0);"&gt;อุปกรณ์ที่ต้องใช้ในการดับกลิ่นเครื่องในหมู&lt;/span&gt; เพื่อทำอาหาร มีดังนี้&lt;br /&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;เครื่องในหมูสด ที่เตรียมประกอบอาหาร&lt;/li&gt;&lt;li&gt;กะละมัง 1 ใบ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;เหล้าขาว&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;วิธีการทำ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;อันดับแรกให้คุณแม่บ้านนำเอาเครื่องในหมูใส่ลงไปในกะละมังก่อนน่ะค่ะ จากนั้นให้คุณแม่บ้านค่อย ๆ เทเหล้าขาวใส่ลงไปในกะละมัง จากนั้นก็คลุก ๆ เข้ากันสักพักหนึ่ง แล้วนำไปล้างน้ำสะอาด แต่ถ้าหากกลิ่นคาวยังไม่หมดไป ก็ให้คุณแม่บ้านทำซ้ำอีก จนกว่ากลิ่นคาวจะหายน่ะค่ะ แต่ต้องระวังน่ะค่ะ เพราะถ้าคุณแม่บ้านล้างเหล้าไม่หมด ระวังน่ะค่ะปรุงอาหารแล้วจะเมาไปด้วยน่ะค่ะ เพียงเท่านี้เราก็สามารถที่จะขจัดกลิ่นเครื่องในหมู เพื่อทำอาหาร ได้แล้วน่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่วิธีอื่น ๆ ที่คุณแม่บ้านท่านอื่นได้ปฏิบัติก็อาจจะใช้วิธีการใส่เครื่องเ้ทศให้มาก ๆ เพื่อที่จะดับกลิ่นคาวก็เป็นไปได้น่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;กลิ่นคาวจากเครืื่่องในหมูเป็นสิ่งที่ไม่พึงประสงค์กันจริง ๆ น่ะค่ะ เพราะถ้าสมมุติว่าเราทำอาหารอร่อยแค่ไหน แต่ว่ามีกลิ่นที่ไม่พึ่งประสงค์รบกวนหล่ะก็ รับรองอาหารจานนั้นต้องไม่ใช้อาหารจานเด็ดแน่นอนเลยใช้ไหมค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_1477.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เคล็ดลับแม่บ้าน&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-2517528161089229348?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/YaatFtmNVGqrpDbqKfB6dHKo1gk/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/YaatFtmNVGqrpDbqKfB6dHKo1gk/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/YaatFtmNVGqrpDbqKfB6dHKo1gk/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/YaatFtmNVGqrpDbqKfB6dHKo1gk/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/3-4R3mRMFi0" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/2517528161089229348/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post_29.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/2517528161089229348?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/2517528161089229348?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/3-4R3mRMFi0/blog-post_29.html" title="กลิ่นที่ไม่พึงประสงค์" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SxJCNtdflbI/AAAAAAAAAQ8/jxf_I5OO8r4/s72-c/pig.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post_29.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0cNRn8_eCp7ImA9WxNbFE8.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-8630923059511276889</id><published>2009-11-16T16:58:00.000-08:00</published><updated>2009-11-16T17:24:57.140-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-11-16T17:24:57.140-08:00</app:edited><title>ซ่อมท่อน้ำอุดตัน</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;ปัญหาในบ้าน ท่อน้ำตัน&lt;/h3&gt;แม่บ้านทุกท่านคงจะต้องพบเจอกับปัญหาของเรื่องท่อระบายน้ำ หรือท่อน้ำทิ้งต่าง ๆ &lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SwH68dbtpkI/AAAAAAAAAPc/_xp23AG67rY/s1600/%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%99.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 118px; height: 89px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SwH68dbtpkI/AAAAAAAAAPc/_xp23AG67rY/s200/%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%99.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404876944421267010" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;ภายในบ้านเป็นแน่ แต่ไม่ต้องห่วงเพราะ&lt;span style="color: rgb(102, 51, 255); font-weight: bold;"&gt;ปัญหาในบ้าน ท่อน้ำตัน&lt;/span&gt; นั้นเราซ่อมได้  ซึ่งการแก้ไขปัญหานี้ก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย เพราะเรา ๆ ชาวแม่บ้านก็ซ่อมเองได้เหมือนเดิม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"&gt;ปัญหาในบ้าน ท่อน้ำตัน&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt; &lt;/span&gt;นั้นสาเหตุที่เกิดปัญหานั้นก็คือเศษอาหาร, เศษขยะ, เศษผ้า หรือคาบไขมันต่าง ๆ ก็สามารถที่จะทำให้เกิปัญหาในบ้าน ท่อน้ำตันได้ทั้งสิ้น บางบ้านอาจเจอปัญหาเช่นนี้บ่อย ๆ จนกระทั่งต้องทุบทิ้งก็มี แต่เราแม่บ้านสมัยใหม่&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"&gt;ปัญหาในบ้าน ท่อน้ำตัน&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt; &lt;/span&gt;เป็นปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นเอง แต่เราต้องมีอุปกรณ์ในการซ่อมบำรุงเหมือนเคยนั่นแหละ โดยต้องเริ่มจาก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ก่อนอื่นเรามาดู เอาเป็นว่าท่อน้ำของอ่างล้างจานกันดีกว่า เพราะบ้านสมัยใหม่เดี๋ยวนี้เค้าจะนิยมที่จะสร้างบ้านในลักษณะเดินท่อน้ำทิ้งไว้ในตัวบ้าน ซึ่งถ้าเป็นท่อลอยก็ไม่มีปัญหาอะไร เพราะก็ซ่อมอาจจะง่าย แต่ถ้าท่อน้ำทิ้งที่เดินฝั่งใต้บ้า่นนั่นแหละปัญหาแน่ อย่างตึกก็ต้องเดินท่อในตัวอาคารเหมือนกัน เรามาลองทำกันเลยดีกว่า ให้คุณแม่บ้านหาซื้อ &lt;span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"&gt;"โซดาไฟเกร็ด"&lt;/span&gt; อันนี้เราสามา&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SwH7J1z_sDI/AAAAAAAAAPk/qKJXiXDnXKo/s1600/%E0%B9%82%E0%B8%8B%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%9F.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 111px; height: 116px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SwH7J1z_sDI/AAAAAAAAAPk/qKJXiXDnXKo/s200/%E0%B9%82%E0%B8%8B%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%9F.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404877174303862834" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;รถที่จะหาซื้อได้โดยทั่วไปตามร้านขายอุปกรณ์ก่อสร้าง หรือแม้กระทั่งเดี๋ยวนี้ตามห้างสรรพสินค้าก็มีขายกันน่ะ อ้อ! เรามาสังเกตก่อนดีกว่าว่า "เราจะรู้ได้อย่างไรว่า เราเกิด &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"&gt;"ปัญหาในบ้าน ท่อน้ำตัน"&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt; &lt;/span&gt;ให้แม่บ้านดูอาการที่เราปล่อยน้ำทิ้งว่า เห็นลักษณะน้ำลงคร่อง หรือขัด ๆ หรืออาจจะเกิดลมดัน หรือไม่ก็อาจจะมีกลิ่นขึ้นมาจากท่อก็ได้ จากนั้นให้คุณแม่บ้านนำ&lt;span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"&gt; "โซดาไฟ"&lt;/span&gt; ที่ได้เตรียมซื้อมานั่นเทลงไปในท่อ แต่เราต้อง&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);"&gt;ระวังด้วยน่ะเพราะโซดาไฟ สามารถทำให้เราเกิดแผลขึ้นที่มือก็ได้ เพราะมีฤทธิ์เป็นกรด ทางที่ดีควรที่จะใส่ถุงมือ และหาผ้าปิดจมูกกันไว้จะดีกว่า&lt;/span&gt; ให้แม่บ้านค่อย ๆ เทโซดาไฟลงไปเรื่อย ๆ จากนั้นให้กรอกน้ำใส่ลงตามไป ตอนนี้ระวังน่ะ เพราะโซดาไฟ กับน้ำจะทำปฏิกริยาต่อกััน คือจะเกิดควันขึ้นมา อย่าได้สูดดมเชียว จากนั้นให้แม่บ้านปล่อยให้โซดาไฟ กับน้ำทำงานกันต่อไปประมาณ 1 ชั่วโมงก็พอ จากนั้นให้เอาน้ำกรอกเข้าไปในท่อเรื่อย ๆ แม่บ้านก็จะเห็นว่าน้ำลงเริ่มคล่องขึ้นแล้ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คราวนี้แม่บ้านก็หมด &lt;span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"&gt;"ปัญหาในบ้าน ท่อน้ำตัน"&lt;/span&gt; อันนี้ได้ไปอีกหนึ่งอย่าง คราวนี้เราก็ลองดูตามท่อต่าง ๆ ภายในบ้านบ้างน่ะ ว่าท่อไหนตันบ้าง เราก็ซ่อมกันเองได้แล้ว แม่บ้านสมัยใหม่ไม่ต้องพึ่งช่างอีกแล้ว "ราคาของ&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"&gt;โซดาไฟ 1 กิโล ก็ประมาณ 30 - 50 บาทเท่านั้น&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt; &lt;/span&gt;แต่ถ้าเราตามช่างอาจะ 300 - 500 บาทก็เป็นได้ แล้วอย่างไหนจะถูกต้งค์ และถูกใจแม่บ้านหล่ะค่ะอย่างนี้ คราวนี้ประมาณเดือน หรือสองเดือนเราก็มาทำแบบนี้กันใหม่น่ะ รับรองหมดแน่ ๆ กับเรื่องท่อน้ำตัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right; font-weight: bold;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_09.html"&gt;ซ่อมบำรุง&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-8630923059511276889?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/JCKDP48S0uKHLs59jLS7R_wZ0jc/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/JCKDP48S0uKHLs59jLS7R_wZ0jc/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/JCKDP48S0uKHLs59jLS7R_wZ0jc/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/JCKDP48S0uKHLs59jLS7R_wZ0jc/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/HsRbM9M8mXg" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/8630923059511276889/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post_16.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/8630923059511276889?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/8630923059511276889?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/HsRbM9M8mXg/blog-post_16.html" title="ซ่อมท่อน้ำอุดตัน" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SwH68dbtpkI/AAAAAAAAAPc/_xp23AG67rY/s72-c/%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%99.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post_16.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;AkUNQHw6fSp7ImA9WxNUGUU.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-134045314325802767</id><published>2009-11-11T16:44:00.000-08:00</published><updated>2009-11-11T17:11:31.215-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-11-11T17:11:31.215-08:00</app:edited><title>ซ่อมประตู, หน้าต่างที่บ้าน</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;เสียงบานพับ ประตู, หน้าต่างบ้าน&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvtfCDzDDYI/AAAAAAAAAO0/aUo1dmbcEu8/s1600-h/%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%9A.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 97px; height: 100px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvtfCDzDDYI/AAAAAAAAAO0/aUo1dmbcEu8/s200/%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%9A.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403016666944834946" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt;ที่บ้านของแม่บ้านทุกท่านต้องมี &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;"ประตู, หน้าต่าง"&lt;/span&gt; กันอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นประตูหน้าบ้าน, หลังบ้าน, ห้องครัว, ห้องน้ำ, ห้องนอน หรืออีกหลายต่อหลายประตู แต่ทุกบ้านย่อมเกิดปัญหาที่ไม่พึงประสงค์ฺกันบ้่าง เช่นเวลาเปิด หรือปิดประตูชอบมีเสียง แอ๊ดอ๊าด ดังตลอด แต่เราไม่ต้องกลัว เพราะเราซ่อมได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้าพูดถึง &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;"ประตู, หน้าต่าง"&lt;/span&gt; แม่บ้านทุกคนย่อมรู้จักกันดีั แต่จะมีสักกี่บ้านที่ประตูบ้านจะไม่มีเสียงร้องดัง แต่เสียงดังนั้นเกิดจากบริเวณบานพับของประตูเป็นสนิมนั้นเอง แม่บ้านสามารถที่จะทำให้เสียงที่น่ารำคาญนั้่นหายไปได้โดยง่าย แต่ต้องมีอุปกรณ์การช่วยด้วยน่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;โดยให้คุณแม่บ้านหาน้ำมันจักร (อันนี้อาจหาซื้อได้น่ะ) หรือไม่ก็น้ำมันเครื่องที่ใส่มอเตอร์ไซค์ หรือรถยนต์ก็ได้ แต่เราใช้ไม่ได้มากเลยน่ะ จากนั้นให้แม่บ้านนำเอาน้ำมันที่หามาได้ไปหยดที่บาน&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvtfpyXoykI/AAAAAAAAAO8/9hYaKO56sc0/s1600-h/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 136px; height: 92px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvtfpyXoykI/AAAAAAAAAO8/9hYaKO56sc0/s200/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403017349461232194" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;พับของประตู สัก 2 - 3 หยด แล้วให้ลองเปิด - ปิด ดูหลาย ๆ ครั้ง ลองทำดูสักผักจากนั้นให้แม่บ้านสังเกต &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;"เสียงบ&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;านพับ ประตู, หน้าต่างบ้าน"&lt;/span&gt; ที่ดังว่าหายไปหรือยัง ถ้ายังไม่หายก็ให้หยดน้ำมันใส่ลงไปอีกครั้งหนึ่ง จากนั้นลองสังเกตใหม่ว่าเสียงดังที่เราไม่พึงประสงค์หายไปหรือยัง ถ้าหายแล้ว คุณแม่บ้านก็ไม่ต้่องมานั่งลำคาญกับเสียงดังของประตูอีก แถมยังทำให้บานพับลื่นเปิด - ปิด สะดวกขึ้นอีกด้วย&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Svtfv7SAFTI/AAAAAAAAAPE/Nd9zQH6b9jk/s1600-h/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%95%E0%B8%B9.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 120px; height: 136px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Svtfv7SAFTI/AAAAAAAAAPE/Nd9zQH6b9jk/s200/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%95%E0%B8%B9.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403017454932727090" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;คราวนี้เราชาวแม่บ้านทั้งหลายก็สามารถที่จะซ่อม &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;"เสียงบานพับ ประตู, หน้าต่างบ้าน"&lt;/span&gt; บ้านของเราไม่ให้มีเสียงดังได้อย่างสบาย ๆ โดยไม่จำเป็นต้องรอคุณพ่อบ้านอีกต่อไป แม่บ้านทราบวิธีการแก้ไขปัญหาของ &lt;span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"&gt;"เสียงบานพับ ประตู, หน้าต่างบ้า่น"&lt;/span&gt; ไปแล้ว.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ถ้าแม่บ้านเกิดปัญหาว่า "ประตู หน้าต่าง" เปิด - ปิดยาก นั้นก็จะต้องแก้ไขอีกวิธีหนึ่งน่ะ วันนี้เรามาแก้เรื่อง &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;"เสียงบานพับ ประตู, หน้าต่างบ้าน"&lt;/span&gt; ก่อนก็แล้วกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_09.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ซ่อมบำรุง&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-134045314325802767?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zoCFXzvn7YvVM2DNM81XMzVT6_g/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zoCFXzvn7YvVM2DNM81XMzVT6_g/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zoCFXzvn7YvVM2DNM81XMzVT6_g/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zoCFXzvn7YvVM2DNM81XMzVT6_g/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/oCh2OKQ9fzM" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/134045314325802767/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post_11.html#comment-form" title="1 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/134045314325802767?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/134045314325802767?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/oCh2OKQ9fzM/blog-post_11.html" title="ซ่อมประตู, หน้าต่างที่บ้าน" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvtfCDzDDYI/AAAAAAAAAO0/aUo1dmbcEu8/s72-c/%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%9A.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post_11.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;AkUHR3oyeyp7ImA9WxNUGEw.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-66581878530211632</id><published>2009-11-09T17:30:00.000-08:00</published><updated>2009-11-09T17:57:16.493-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-11-09T17:57:16.493-08:00</app:edited><title>เกี๊ยว อาหารจานง่าย</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt;เมนูเกี๊ยว อาหารอร่อย&lt;/h3&gt;แม่บ้านทั้งหลายคงต้องนั่งคิดใช้ไหมว่าวันนี้จะทำเมนูอะไรให้คนที่บ้านรับประทานกัน&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvjG2j3Qh-I/AAAAAAAAAOc/1APgAS7Dx_g/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%8A%E0%B8%A2%E0%B8%A7.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 130px; height: 86px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvjG2j3Qh-I/AAAAAAAAAOc/1APgAS7Dx_g/s200/%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%8A%E0%B8%A2%E0%B8%A7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402286393673156578" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;ดี เพราะถ้าพูดถึงเรื่องของอา่หารก็มีสารพัดเหมือนกัน แต่ใครหล่ะจะชนะที่จะคิดเมนูเพื่อคนอื่น เพราะขนาดเราเองเราก็เบื่อแสนที่จะเบื่อกับการคิดของเมนู พอถามคนที่บ้านว่าวันนี้จะทานอะไรดี เสียงที่ได้ก็จะมีแต่ "อะไรก็ได้" ซึ่งเป็นคำตอบที่น่าเบื่อจริง ๆ เลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ไม่เป็นไีรวันนี้เรามาทำเมนูเกี่ยวกับ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);"&gt;"เกี๊ยว"&lt;/span&gt; กันดีกว่า เพราะโดยมากเราก็จะสั่งแต่เกี๊ยวน้ำ, เกี๊ยวแห้ง, เกี๊ยวทอดอะไรทำนองนี้ แต่วันนี้เราจะนำ "เกี๊ยว" มาทำอาหารจานอร่อยกัน ซึ่งก็ไม่ยุ่งยากอะไรกันมากเลย เพียงแต่จะแตกต่างไปบ้างเล็กน้อยนั้นคือ &lt;span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;"เกี๊ยว ราดหน้าทะเล"&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"&gt;เกี๊ยว ราดหน้าทะเล&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 0);"&gt;เครื่องปรุง&lt;/span&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;แผ่นเกี๊ยว  1  ห่อ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;หมูสับ  1/2 กก.&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvjIHdetDWI/AAAAAAAAAOs/zEUyMvnl5FA/s1600-h/%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%94%E0%B8%9F%E0%B8%B2%E0%B8%87.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 150px; height: 113px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvjIHdetDWI/AAAAAAAAAOs/zEUyMvnl5FA/s200/%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%94%E0%B8%9F%E0%B8%B2%E0%B8%87.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402287783528959330" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;กุ้งสด  1/2 กก.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;เนื้อปลากระพง  3  ขีด&lt;/li&gt;&lt;li&gt;เห็ดฟาง  2  ขีด&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ปลาหมึกสด  (ตัวขนาดกลาง)  5  ตัว&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ข้าวโพดอ่อน  10  ฝัก&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ผักกาดขาว  3  ใบ&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvjHI37vFpI/AAAAAAAAAOk/OucsUGqqIY4/s1600-h/%E0%B8%81%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%87.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 124px; height: 93px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvjHI37vFpI/AAAAAAAAAOk/OucsUGqqIY4/s200/%E0%B8%81%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%87.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402286708298290834" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ถั่วลันเตา  3  ขีด&lt;/li&gt;&lt;li&gt;น้ำมันหอย&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ซีอิ้วขาว&lt;/li&gt;&lt;li&gt;น้ำมันพืช&lt;/li&gt;&lt;li&gt;แป้งข้าวจ้าว&lt;/li&gt;&lt;li&gt;น้ำปลา&lt;/li&gt;&lt;li&gt;พริกไทยป่น&lt;br /&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;วิธีทำแผ่นเกี๊ยว&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;ol&gt;&lt;li&gt;นำหมูสับ, กุ้งสัก 3 ตัว นำมาสับให้เข้ากันให้ละเอียด แล้วปรุงด้วยซอส, พริกไทยเล็กน้อยคลุกให้เข้ากัน&lt;/li&gt;&lt;li&gt;นำแผ่นเกี๊ยวมาห่อหมูสับ และกุ้ง โดยพับเป็นรูปสามเหลี่ยม&lt;/li&gt;&lt;li&gt;เกี๊ยวที่ห่อเรียบร้อยแล้วให้นำไปลวกในน้ำเดือด จนกว่าแผ่นเกี๊ยวจะลอยขึ้นมา จากนั้นให้พักไว้แล้วใส่น้ำมันพืชไปคลุกเล็กน้อย&lt;/li&gt;&lt;/ol&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);"&gt;วิธีทำน้ำราดหน้า&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;ol&gt;&lt;li&gt;ให้นำกุ้ง, ปลาหมึก, ปลากระพง มาเตรียมไว้โดยหั่นให้พอดีคำ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;นำเนื้อสัตว์ทุกอย่างลงไปผัดในกะทะที่ใส่น้ำมันเพียงเล็กน้อย&lt;/li&gt;&lt;li&gt;จากนั้นนำข้าวโพดอ่อน, ถั่วลันเตาลงไปผัด ดูลักษณะให้สุก&lt;/li&gt;&lt;li&gt;นำน้ำซุปหรือน้ำเปล่าก็ได้ ใส่ลงไปรอจนน้ำเดือดจากนั้นก็ใส่ผักที่เตรียมเอาไว้ลงไป&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ปรุงรสด้วยน้ำปลา, น้ำมันหอย, น้ำซอส ชิมให้รสชาติพอดี&lt;/li&gt;&lt;li&gt;จากนั้นนำเกี๊ยวที่เตรียมไว้ใส่จาน ราดด้วยน้ำราดหน้าที่เตรียมไว้ โรยพริกไทย ยกเสริฟ ปรุงรสตามชอบ&lt;/li&gt;&lt;/ol&gt;&lt;br /&gt;แค่นี้เราก็จะได้เมนู &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);"&gt;"เกี๊ยว ราดหน้าทะเล"&lt;/span&gt; ไว้รับประทานแล้ว แต่ถ้าแม่บ้านชอบใส่เนื้อสัตว์อื่น ๆ หรือจะไม่ทำเป็นราดหน้าทะเล แม่บ้านก็สามารถดัดแปลงได้น่ะค่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_08.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;อาหาร&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-66581878530211632?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/7KgfOIK1wL24Pmg3BcsBHPzEm68/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/7KgfOIK1wL24Pmg3BcsBHPzEm68/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/7KgfOIK1wL24Pmg3BcsBHPzEm68/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/7KgfOIK1wL24Pmg3BcsBHPzEm68/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/ZkIIzBMvoFU" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/66581878530211632/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post_09.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/66581878530211632?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/66581878530211632?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/ZkIIzBMvoFU/blog-post_09.html" title="เกี๊ยว อาหารจานง่าย" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvjG2j3Qh-I/AAAAAAAAAOc/1APgAS7Dx_g/s72-c/%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%8A%E0%B8%A2%E0%B8%A7.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post_09.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;Ak4EQH4yfCp7ImA9WxNUFko.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-4470768358371283276</id><published>2009-11-08T02:47:00.000-08:00</published><updated>2009-11-08T03:15:01.094-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-11-08T03:15:01.094-08:00</app:edited><title>คราบกาว สติ๊กเกอร์</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;คราบสกปรก จากสติ๊กเกอร์&lt;/h3&gt;แม่บ้าน คำนี้ก็ต้องกลายเป็นผู้รักษาความสะอาดอีกแล้ว แต่ถ้าพูดถึงเรื่องการรักษาความสะอาดนั้นมีไม่ได้น้อย ๆ เลยทีเดียว ไหนจะเก็บ, กวาด, เช็ด, ถู, ล้าง อะไรต่อมิอะไรอีกมากมาย แต่เราต้องยอมรับน่ะว่าแม่บ้านนั้นเก่งกันทุกคนเลย เพราะอะไรก็เพราะว่าอะไรที่สกปรก ๆ สามารถที่จะทำให้สะอาดหมดจดได้ก็จาก &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 153, 0);"&gt;"แม่บ้าน"&lt;/span&gt; นั่นเอง อย่างนี้เราต้องยกนิ้วให้กับแม่บ้านซะแล้ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่บางครั้งเราอาจจะพบกับปัญหาที่ไม่น่าจะเกิดก็มีน่ะ เพราะบางครั้งแม่บ้านบางคนชอบที่จะแต่งนี้นิดแต่งโน้นหน่อย แต่งไปเรื่อย ไม่ว่าจะหาสติ๊กเกอร์, รูปติดผนัง หรืออะไรต่ออะไรกระจุกกระจิกเต็มไปหมด และนั้นแหละคือที่มาของความไม่สะอาดอย่างหนึ่งนั้นก็คือ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ร&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"&gt;อยกาว หรือคราบกาวที่ติดกับอุปกรณ์ต่าง ๆ หรือเครื่องใช้ภายในบ้าน&lt;/span&gt; ไม่ว่าจะเป็นตู้เย็น, โต๊ะกระจก แม้แต่กระทั่งบริเวณข้างฝาที่ปูกระเบื้อง ซึ่งสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ก็คือคราบสกปรกที่แม่บ้านช่างเบื่อแสนเบื่ออะไรเช่นนี้ เวลาที่เราอยากที่จะตกแต่งอะไรเราก็ลืมคิดซะสนิทเลยว่า &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"&gt;"ถ้าเราต้องการที่จะลอกออก แล้วทำอย่างไรดีไม่ให้มี&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"&gt;คราบสกปรกตามมา"&lt;/span&gt; เรื่องของเรื่องคือตอนแต่งน่ะสวย แต่ตอนรื้อปัญหา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป เพราะเรามีวิธีที่จะสามารถลบคราบรอยของสติ๊กเกอร์ให้หมดไปได้ โดยเป็นวิธีที่ง่ายและสะดวกต่อคุณแม่บ้านอีกด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ขั้นตอนและอุปกรณ์ก็ไม่ยุ่งยากอะไร เพียงแค่คุณแม่บ้านจัดหา &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);"&gt;"ยาหม่อง"&lt;/span&gt; ไม่จำ&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvaoA1cmH0I/AAAAAAAAAOU/OSMaS25ztfg/s1600-h/%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 136px; height: 104px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvaoA1cmH0I/AAAAAAAAAOU/OSMaS25ztfg/s200/%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401689535377973058" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;เป็นต้องเป็นยี่ห้อดัง ๆ ก็ได้ ขอให้เป็นยาหม่องก็เพียงพอ เพียงแค่ให้คุณแม่บ้านนำยาหม่องไปป้ายกับสติ๊กเกอร์ที่ต้องการที่จะลอกออก แล้วทิ้งไว้สักพักก็ประมาณ 3 - 5 นาทีก็พอ จากนั้นให้ไปแกะสติ๊กเกอร์อันนั้นออก เพียงเท่านี้คุณแม่บ้านก็สามารถที่จะขจัดคราบกาวจากสติ๊กเกอร์ได้แล้ว อีกทั้งยังไม่มีคราบหลงเหลือให้มองดูแล้วสกปรกกับสายตาอีกด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่จะช่วยให้แม่บ้านได้ขจัดคราบอันไม่พึงประสงค์ออกไปได้ แต่แล้วขณะที่แม่บ้านกำลังใช้ยาหม่องลบคราบกาวนั้น อย่าเอานิ้วที่เปื้อนยาหม่องมาขยี้ตาน่ะ เพราะไม่เช่นนั้นรับรองว่า "ต้องแสบตา" กันเป็นแน่แท้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right; font-weight: bold;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_1477.html"&gt;เคล็ดลับ แม่บ้าน&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-4470768358371283276?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/kscbgM0XXH-7y5OTtgv9wSZQQhE/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/kscbgM0XXH-7y5OTtgv9wSZQQhE/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/kscbgM0XXH-7y5OTtgv9wSZQQhE/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/kscbgM0XXH-7y5OTtgv9wSZQQhE/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/U7es4pC9tAI" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/4470768358371283276/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post_08.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/4470768358371283276?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/4470768358371283276?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/U7es4pC9tAI/blog-post_08.html" title="คราบกาว สติ๊กเกอร์" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvaoA1cmH0I/AAAAAAAAAOU/OSMaS25ztfg/s72-c/%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post_08.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CE8ERX4yfip7ImA9WxNUFko.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-3182137086899307587</id><published>2009-11-08T01:03:00.000-08:00</published><updated>2009-11-08T01:33:24.096-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-11-08T01:33:24.096-08:00</app:edited><title>ผ้าเช็ดตัว ขาวสะอาด</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;ความขาวสะอาด ของผ้าขาว&lt;/h3&gt;แม่บ้านทุกท่านย่อมที่ต้องการที่จะให้เสื้อผ้าต่าง ๆ หรือแม้กระทั่งผ้าเช็ฺดตัว ผ้&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvaPQddaa-I/AAAAAAAAAOE/juGsFpYIl1Y/s1600-h/%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%99.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 130px; height: 130px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvaPQddaa-I/AAAAAAAAAOE/juGsFpYIl1Y/s200/%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%99.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401662316026162146" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;าปูที่นอนหรือผ้าอะไรต่อมิอะไร&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);"&gt;ดูสะอาดตา และเหมือนตลอดใช้ไหม&lt;/span&gt; แต่วิธีการที่จะรักษาผ้าให้ขาวสะอาดนั้นก็ช่างมีสารพัดวิธีเลยก็ว่าได้ ทั้งการใช้น้ำยาฟอกขาว หรือเสียเวลาในการแช่ผ้านาน ๆ ซึ่งการที่แม่บ้านจะทำความสะอาดผ้านั้นถ้าหากเราแช่ผ้า่ไว้นาน ๆ ก็จะมีข้อเสียอีกเหมือนกัน คือผ้าจะเปื่อยง่ายมาก แต่วิธีการทำให้ผ้าขาวสะอาดยังมีอีกหลายวิธี และวิธีที่จะทำให้ผ้าขาวสะอาดวิธีนี้แม่บ้านบางคนก็อาจจะทราบ หรือไม่ทราบก็ได้ เดี๋ยวเราลองมาดูกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ความขาวสะอาดนั้นเป็นใครก็ต้องการกันทั้งสิ้น เพราะจริง ๆ แล้ว&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;คราบสกปรกที่ติดมากับเสื้อผ้าคุณ ๆ ทั้งหลายคือคราบเหงื่อ, คราบไคล ของแต่ละบุคคล&lt;/span&gt; และสิ่งสกปรกที่ติดมาด้วยนั้นก็เป็นทั้งน้ำมันจากตัวเราเองด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จะทำอย่างไรดีให้&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"&gt;ผ้าขาวสะอาด ปราศจากคราบไคล คราบมันบนเสื้อผ้านั้นหายไปได้&lt;/span&gt; นี้เป็นวิธีการไม่ยากอะไรเลยน่ะ เพียงแต่คุณแม่บ้านต้องออกแรงนิดหน่อยเท่านั้นเอง แต่รับรองว่าได้ผล เพราะวิธีนี้ได้ใช้มาเป็นประจำแล้ว ก่อนอื่นเราต้องมาเตรียมอุปกรณ์กันก่อนดีกว่า&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvaPV5grgqI/AAAAAAAAAOM/D0ShGw3F6K8/s1600-h/%E0%B8%9C%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B9%87%E0%B8%94%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 86px; height: 114px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvaPV5grgqI/AAAAAAAAAOM/D0ShGw3F6K8/s200/%E0%B8%9C%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B9%87%E0%B8%94%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401662409455403682" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;เริ่มจากให้คุณแม่บ้านเตรียมหา &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"&gt;"น้ำยาล้างจาน" &lt;/span&gt;ก็น้ำยาทั่วไปที่เราใช้นั่นแหละ สงสัยใช่ไหม เพราะน้ำยาล้างจานโดยมากจะเน้นเรื่อง &lt;span style="color: rgb(153, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;"การขจัดคราบมัน และสิ่งตกค้าง ให้หมดไป"&lt;/span&gt; วิธีทำก็ง่ายแสนจะง่ายเพียงให้คุณแม่บ้านเตรียมผ้าที่จะซัก อาทิเช่นผ้าเช็ดตัว และเสื้อขาวก็แล้วกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ให้แม่บ้านน้ำผ้าที่เตรียมไว้นั้นไปซักน้ำเปล่าก่อน เพื่อทำให้ผ้าเปียกจากนั้นให้นำน้ำยาล้างจานที่เตรียมเอาไว้มาบีบลงไปบนผ้าที่ได้เตรียมเอาไว้ จากนั้นคุณแม่บ้านก็ลงมือได้เลยคือ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;"ขยี้"&lt;/span&gt; ไปเรื่อย ๆ คุณแม่บ้านจะ&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);"&gt;สังเกตเห็นว่า "ฟองที่เกิดขึ้นบนเสื้อผ้านั้นมีน้อยมาก แต่ทำไม่เวลาล้างจานจึงมีฟองมาก"&lt;/span&gt; ไม่ต้องสงสัยเลย ถ้าผ้าที่แม่บ้านซักอยู่นั้นยังมีฟองน้อยอยู่ และฟองจะออกสีดำ ๆ นิด ๆ หรือมาก ๆ ก็ได้ (อันนี้แล้วแต่ความสกปรกของผ้าน่ะ) ให้แม่บ้านล้างออกด้วยน้ำเปล่าก่อน จากนั้นให้แม่บ้านบีบน้ำยาล้างจานใส่ลงไปใหม่อีกครั้งคราวนี้ก็ขยี้ ๆ  ๆ ๆ  ๆ ไปเรื่อย ๆ แม่บ้านก็จะเริ่มเห็นความเปลี่ยนแปลงบนผ้าแล้วว่าดูสะอาดขึ้น เมื่อแม่บ้านเห็นแล้วว่าผ้าที่ซักด้วยน้ำยาล้างจานนั้นสะอาดขึ้น ไม่ทิ้งคราบมัน หรือคราบเหงื่อไคลแล้วจากนั้นให้นำผ้ามาล้างน้ำสะอาด และจากนั้นก็ตากได้เลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เห็นไหมว่าไม่ยากอย่างที่คิดเอาไว้ เพียงเท่านี้แม่บ้านก็จะมีผ้าที่สะอาด ยิ่งถ้าเป็นผ้าสีขาวแล้วหล่ะก็รับรองขาวใสแน่ ๆ เลย เราไม่ต้องไปซื้อน้ำยาซักผ้าขาวมาซักให้ผ้าเปื่อยกันอีกแล้ว ลองนำวิธีนี้ไปทำกันดู เพราะ&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);"&gt;ผ้าที่เห็นหมอง ๆ ก็จะขาวใสขึ้นมาได้เหมือนผ้าใหม่อีกครั้งเลย&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_1477.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เคล็ดลับ แม่บ้าน&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-3182137086899307587?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/1j6pWqA7p3diKjFJ7ay94tqz4NM/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/1j6pWqA7p3diKjFJ7ay94tqz4NM/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/1j6pWqA7p3diKjFJ7ay94tqz4NM/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/1j6pWqA7p3diKjFJ7ay94tqz4NM/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/JYJw8DFuX1s" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/3182137086899307587/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/3182137086899307587?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/3182137086899307587?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/JYJw8DFuX1s/blog-post.html" title="ผ้าเช็ดตัว ขาวสะอาด" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SvaPQddaa-I/AAAAAAAAAOE/juGsFpYIl1Y/s72-c/%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%99.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/11/blog-post.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;AkYCSHgyfSp7ImA9WxNVGE8.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-6064185607612949999</id><published>2009-10-29T07:31:00.000-07:00</published><updated>2009-10-29T07:56:09.695-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-10-29T07:56:09.695-07:00</app:edited><title>งานช่าง ผู้หญิงทำได้</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(0, 102, 0);"&gt;คุณแม่บ้าน สามารถซ่อมได้&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SumrksMUtQI/AAAAAAAAAM0/t1LC8VpUgR8/s1600-h/%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%9F.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 120px; height: 68px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SumrksMUtQI/AAAAAAAAAM0/t1LC8VpUgR8/s200/%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%9F.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398034275206739202" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt;เราเหล่าสุภาสตรี ทุกวันนี้เราไม่จำเป็นต้องไปง้ออะไรเลยกับ "ผู้ชาย" เพราะสมัยนี้อะไรก็ย่อมเท่าเทียมกันเสมอไม่ว่าจะหน้าที่การงาน หรืออะไร ๆ ก็ตามที่สมัยก่อนนี้ อะไรก็ผู้ชายทั้งนั้น แต่เราแม่บ้านสมัยใหม่ไม่ต้องง้อแล้ว แม้แต่งานซ่อมภายในบ้านเราก็ทำเองได้เช่นกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เรามาเริ่มดูอย่างง่าย ๆ กันก่อนเลยดีกว่า อาทิเช่นเรื่องของหลอดไฟ หรือที่เราเรียกว่า "ไฟนีออน" บางครั้งเวลาที่หลอดนีออนเสีย หรือกระพริบ หรือติดยากนั้น คุณแม่บ้านอาจจะคิดเสมอว่า "คงเพราะหลอด" แน่ ๆ เลย แต่จริง ๆ แล้วมันไม่ใช้ว่าจะเสียที่หลอดโดยเสมอไปน่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่างเช่นอาการ "หลอดไฟติด ๆ ดับ ๆ"&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Sums4kRiWzI/AAAAAAAAANE/t6cY87DvMos/s1600-h/%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%99.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 67px; height: 88px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Sums4kRiWzI/AAAAAAAAANE/t6cY87DvMos/s200/%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%99.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398035716190133042" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;อาการเช่นนี้ไม่ใช้ว่าหลอดไฟจะเสียอย่างเดียว ถ้าหลอดจะเสียหรือไม่ให้คุณแม่บ้านลองดูที่ขั้วหลอดก่่อนเป็นอันดับแรก ถ้าคุณแม่บ้านมองดูแล้วที่ขั้วหลอดมีสีออกดำ ๆ นั้นแสดงว่าหลอดของคุณแม่บ้านเสียแล้ว หรืออาจจะติดแต่จะเกิดอาการกระพริบขึ้นก็ได้ นั้นหมายถึงว่าคุณแม่บ้านควรที่จะหาหลอดมาเปลี่ยนใหม่ได้แล้ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อาการ "หลอดกระพริบ"&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SumrpuWYPII/AAAAAAAAAM8/Jcsd5FDJu40/s1600-h/%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 127px; height: 95px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SumrpuWYPII/AAAAAAAAAM8/Jcsd5FDJu40/s200/%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398034361685130370" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;อาการนี้ให้คุณแม่บ้านลองสังเกตที่หลอดก่อนว่าขั้วดำหรือไม่ ถ้าขั้วไม่ดำให้คุณแม่บ้านลองดูที่ตัวสตาร์เตอร์ ก็คือเจ้าตัวกลม ๆ เล็กที่อยู่ที่หลอดนั้นเองให้คุณแม่บ้านลองถอดออกมาดู โดยวิธีการเขย่า ถ้ามีเสียดังหลอม ๆ แสดงว่าสตาร์เตอร์เสีย ให้คุณแม่บ้านซื้อมาเปลี่ยนใหม่ได้เลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่การที่คุณแม่้บ้านจะซ่อมหลอดไฟเองนั้น คุณแม่บ้านควรที่จะต้องระมัดระวังเรื่องไฟให้ดีด้วยน่ะ เพราะทางที่ดีก่อนที่คุณแม่บ้านจะลองดูหลอดไฟนั้นให้คุณแม่บ้านปิดสวิทไฟให้เรียบร้อยก่อนจะดีกว่า จากนั้นค่อยปีดบันได หรือเก้าอี้ที่เราเตรียมเอาไว้ขึ้นไป แต่เก้าอี้ และบันไดก็ต้องวางให้มั่นคงก่อนที่เราจะปีนป่ายขึ้นไปน่ะ พูดง่าย ๆ ว่า "ปลอดภัยไว้ก่อน"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การซ่อมสิ่งเหล่านี้จริง ๆ แล้วไม่ได้ยากเย็นอะไรมากเลย ทุกวันนี้มีคุณแม่บ้านหลายท่่านที่ทำเองโดยที่ไม่ต้องพึ่งคุณพ่อบ้านก็มีมากมาย เราแม่บ้านสมัยใหม่ลองทำดูกันดีกว่า ต่อไปเราจะได้ไม่ต้อง "ง้อ" คุณพ่อบ้านให้เสียเวลา และเสียอารมณ์เปล่า ๆ เพราะคุณพ่อบ้านที่เป็นช่างบางครั้งก็จะปฏิบัติหน้าที่นอกบ้านได้ดี ต่อพอกลับมาที่บ้านก็จะบอกว่า "เอาไว้ก่อนก็แล้วกัน" คุณแม่บ้านว่าจริงหรือไม่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right; font-weight: bold;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_09.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ซ่อมบำรุง&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-6064185607612949999?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/XxU1L_ihcNslou6V5aisDWw6rUM/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/XxU1L_ihcNslou6V5aisDWw6rUM/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/XxU1L_ihcNslou6V5aisDWw6rUM/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/XxU1L_ihcNslou6V5aisDWw6rUM/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/EHLQCeeS6Tk" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/6064185607612949999/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_4681.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/6064185607612949999?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/6064185607612949999?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/EHLQCeeS6Tk/blog-post_4681.html" title="งานช่าง ผู้หญิงทำได้" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SumrksMUtQI/AAAAAAAAAM0/t1LC8VpUgR8/s72-c/%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%9F.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_4681.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DEUMRnk5eyp7ImA9WxNVGE8.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-4899280156135153059</id><published>2009-10-29T06:47:00.000-07:00</published><updated>2009-10-29T07:24:47.723-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-10-29T07:24:47.723-07:00</app:edited><title>แม่บ้าน ผมสวย</title><content type="html">&lt;h3&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 102, 0);"&gt;สะบัดผมริมทะเล  ให้มีเสน่ห์&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SumkWpy0NFI/AAAAAAAAAMk/t8zQZsmxM6o/s1600-h/long+hair.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 137px; height: 93px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SumkWpy0NFI/AAAAAAAAAMk/t8zQZsmxM6o/s200/long+hair.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398026337463317586" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt;คุณแม่บ้านทุกท่านต้องการมากอยู่แล้วในเรื่องของความงาม ไม่ว่าผูหญิงคนไหน ๆ ก็ต้องการเป็นธรรมดา แต่แม่บ้านทราบไหมว่าวิธีการดูแลผมให้สวย และสบัดให้ถูกใจนั้นต้องทำอย่างไรบ้าง บางคนก็ต้องทำการอบไอน้ำซึ่งแน่นอนวิธีนี้คงต้องเสียเงิน และก็เสียเวลากับการที่จะทำให้ผมดูดีมีเสน่ห์เป็นแน่แท้ แต่อย่าลืมว่ามีอีกหลายวิธีที่จะทำให้คุณแม่บ้านมีผมที่สวยเงางามได้เช่นกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มองซิมองทะเล เป็นเำพลงที่คุณแม่บ้านคุ้นกันบ้างหรือเปล่าน่ะ แต่วันนี้เราอยากที่จะมีผมสลวยท้ามกลางทะเล ก็ต้องมาลองวิธีแบบนี้กันดีกว่า ซึ่งเป็นวิธีที่ไม่ยุ่งยากอะไรเลย แต่ต้องเต็มใจที่จะทำนะ เพื่อผมที่สลวยสวยเก๋ของเราไง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เริ่มต้นที่ให้คุณแม่บ้านหาซึ่งสิ่งนี้หาได้ไม่ยากเลยจริง ๆ คิดว่าทุกบ้านต้องมีเป็นแน่แท้ นั่นก็คือ "เบบี้ ออยส์" นั่นเอง&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Sumke_qNDBI/AAAAAAAAAMs/bpvcKRjQDCw/s1600-h/sea.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 124px; height: 93px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/Sumke_qNDBI/AAAAAAAAAMs/bpvcKRjQDCw/s200/sea.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398026480771730450" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ถ้าคุณแม่บ้านไปเที่ยวชายทะเลขอบอกเลยว่า&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"&gt; "ห้ามลืมพกเบบี้ ออยส์"&lt;/span&gt; ไปด้วยเด็ดขาด เพราะวิธีที่จะทำให้คุณแม่บ้านมีผมที่ดูสลวยนั่นก็มาจากสิ่งนี้นี่เอง วิธีทำนั้นก็ไม่ยากอะไรเลย เพียงแค่คุณแม่บ้านนำ "เบบี้ ออยส์" &lt;span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"&gt;มาชโลมให้ทั่วบนศีรษะของคุณ ให้พอเปียกหมาด ๆ หลังจากนั้นนำหวีซี่ห่าง ๆ มาบรรจงสางลงไปที่ศรีษะของคุณแม่บ้าน ให้สางไปจนจรดที่ปลายผม&lt;/span&gt;เลยน่ะ ห้ามขาดโดยเด็ดขาดเฉพาะที่ปลายผมนั้นสำคัญที่สุุดเลย เพราะถ้าผมของคุณแม่บ้านแห้งนั้นย่อมหมายถึงว่าปลายผมต้องขาด&lt;br /&gt;&lt;a style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SumkSW99YOI/AAAAAAAAAMc/Y4cfM31VNhE/s1600-h/baby+oil.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 85px; height: 122px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SumkSW99YOI/AAAAAAAAAMc/Y4cfM31VNhE/s200/baby+oil.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398026263690305762" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;แต่ถ้าผมของคุณแม่บ้านแห้งมาก ๆ หล่ะก็ให้ใช้ &lt;span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;"เบบี้ ออยส์"&lt;/span&gt; ที่มีส่วนผสม&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"&gt;ของวิตามินอี หรือ&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"&gt;อโลเ&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"&gt;วลา&lt;/span&gt; ก็ได้ จากนั้นให้คุณแม่บ้านปล่อยเป็นหน้าที่ของแสงแดดเพื่อที่จะทำให้เส้นผมของคุณแม่บ้านได้รับไออุ่นไง เพียงแค่นี้เส้นผมของคุณแม่บ้านก็จะได้รับความชุ่มชื่น และยังสามารถป้องกันการเผาไหม้จากแสงแดดที่เกิดการแห้งกรอบของเส้นผมอีกด้วยน่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หรือหลังจากที่คุณแม่บ้านเ&lt;span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"&gt;ลิกเล่นน้ำแล้ว หรือพอใจกับการอาบแดด&lt;/span&gt;แล้วหล่ะก็ ให้คุณแม่&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;"&gt;บ้านกลับมาสระผมให้สะอาด ๆ&lt;/span&gt;  จากนั้นให้คุณแม่บ้านรีดน้ำออกจากผมให้พอหมาด ๆ โดยให้ทำให้เบา ๆ มือหน่อยน่ะ จากนั้นให้นำผ้าขนหนูมามัดไว้ที่ผม เพื่อที่จะให้ผ้าขนหนูได้ซึมเอาน้ำที่ผมออก เมื่อผมของคุณแม่บ้านรู้สึกแห้งหมา่ดแล้ว ให้หาหวีซี่ห่าง ๆ มาแปรงลงไป ก็เช่นเดิมคือเบา ๆ มือหน่อย เพราะเส้นผม&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"&gt;เวลาที่เปียกหรือโดนน้ำนั้นสภาพของเส้นผมจะมีอาการเปราะบางมากเป็นพิเศษ&lt;/span&gt; จากนั้นให้นำเจ้า "เบบี้ ออยส์" มาชโลมที่เส้นผมอีกเหมือนเดิม โดยครั้งนี้ให้เน้นที่บริเวณปลายผมให้เป็นพิเศษ เพื่อป้องกันการแตก และไม่ควรที่จะใช้ไดร์เป่าผม เพราะจะทำให้ผมแห้งกรอบได้อีก ทางที่ดีควรที่จะให้ผมนั้นแห้งโดยธรรมชาติจะดีที่สุด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เพียงเท่านี้คุณแม่บ้านก็สามารถที่จะ&lt;span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;สบัดเส้นผมที่สลวยสวยเก๋&lt;/span&gt; ให้ชายหนุ่มได้หันกลับมามองได้แล้ว และวิธีการเหล่านี้คุณแม่บ้านสามารถที่&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"&gt;จะทำได้โดยตลอด&lt;/span&gt; ไม่จำเป็นต้องรอเวลาที่เราไปเที่ยวชายทะเลเท่านั้นน่ะ เพราะจริง ๆ &lt;span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"&gt;แล้วเส้นผมของคุณแม่บ้านก็คือเสน่ห์ตัวยงเช่นกัน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right; font-weight: bold;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_1477.html"&gt;เคล็ดลับ แม่บ้าน&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-4899280156135153059?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZmsXTb74AzZNETbhxWP9EDU1I0Q/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZmsXTb74AzZNETbhxWP9EDU1I0Q/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZmsXTb74AzZNETbhxWP9EDU1I0Q/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZmsXTb74AzZNETbhxWP9EDU1I0Q/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/NIe0O7fCwAE" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/4899280156135153059/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_29.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/4899280156135153059?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/4899280156135153059?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/NIe0O7fCwAE/blog-post_29.html" title="แม่บ้าน ผมสวย" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/SumkWpy0NFI/AAAAAAAAAMk/t8zQZsmxM6o/s72-c/long+hair.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_29.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DU8FQHs5eCp7ImA9WxNVEEQ.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-1364874602369426046</id><published>2009-10-20T20:01:00.000-07:00</published><updated>2009-10-20T21:03:31.520-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-10-20T21:03:31.520-07:00</app:edited><title>อาหาร จากพริกหยวก</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(51, 204, 0);"&gt;กับข้าว อาหารคาวรสเลิศ&lt;/h3&gt;ถ้าพูดถึงอาหารของบ้านเราแล้ว โดยมากก็จะไม่ค่อยพ้นอาหารที่มีส่วนประก&lt;meta name="ProgId" content="Word.Document"&gt;&lt;meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"&gt;&lt;meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"&gt;&lt;link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C02%5Cclip_filelist.xml"&gt;&lt;link rel="Edit-Time-Data" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C02%5Cclip_editdata.mso"&gt;&lt;!--[if !mso]&gt; &lt;style&gt; v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} w\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} &lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:worddocument&gt;   &lt;w:view&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:punctuationkerning/&gt;   &lt;w:validateagainstschemas/&gt;   &lt;w:saveifxmlinvalid&gt;false&lt;/w:SaveIfXMLInvalid&gt;   &lt;w:ignoremixedcontent&gt;false&lt;/w:IgnoreMixedContent&gt;   &lt;w:alwaysshowplaceholdertext&gt;false&lt;/w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;   &lt;w:compatibility&gt;    &lt;w:breakwrappedtables/&gt;    &lt;w:snaptogridincell/&gt;    &lt;w:applybreakingrules/&gt;    &lt;w:wraptextwithpunct/&gt;    &lt;w:useasianbreakrules/&gt;    &lt;w:dontgrowautofit/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;w:browserlevel&gt;MicrosoftInternetExplorer4&lt;/w:BrowserLevel&gt;  &lt;/w:WordDocument&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"&gt;  &lt;/w:LatentStyles&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;style&gt; &lt;!--  /* Font Definitions */  @font-face 	{font-family:"Angsana New"; 	panose-1:2 2 6 3 5 4 5 2 3 4; 	mso-font-charset:0; 	mso-generic-font-family:roman; 	mso-font-pitch:variable; 	mso-font-signature:16777219 0 0 0 65537 0;}  /* Style Definitions */  p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal 	{mso-style-parent:""; 	margin:0cm; 	margin-bottom:.0001pt; 	mso-pagination:widow-orphan; 	font-size:12.0pt; 	mso-bidi-font-size:14.0pt; 	font-family:"Times New Roman"; 	mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; 	mso-bidi-font-family:"Angsana New";} @page Section1 	{size:612.0pt 792.0pt; 	margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; 	mso-header-margin:36.0pt; 	mso-footer-margin:36.0pt; 	mso-paper-source:0;} div.Section1 	{page:Section1;} --&gt; &lt;/style&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt; &lt;style&gt;  /* Style Definitions */  table.MsoNormalTable 	{mso-style-name:ตารางปกติ; 	mso-tstyle-rowband-size:0; 	mso-tstyle-colband-size:0; 	mso-style-noshow:yes; 	mso-style-parent:""; 	mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; 	mso-para-margin:0cm; 	mso-para-margin-bottom:.0001pt; 	mso-pagination:widow-orphan; 	font-size:10.0pt; 	font-family:"Times New Roman"; 	mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; 	mso-ansi-language:#0400; 	mso-fareast-language:#0400; 	mso-bidi-language:#0400;} &lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;&lt;span style=";font-family:&amp;quot;;font-size:12pt;"  &gt;&lt;!--[if gte vml 1]&gt;&lt;v:shapetype id="_x0000_t75" coordsize="21600,21600" spt="75" preferrelative="t" path="m@4@5l@4@11@9@11@9@5xe" filled="f" stroked="f"&gt;  &lt;v:stroke joinstyle="miter"&gt;  &lt;v:formulas&gt;   &lt;v:f eqn="if lineDrawn pixelLineWidth 0"&gt;   &lt;v:f eqn="sum @0 1 0"&gt;   &lt;v:f eqn="sum 0 0 @1"&gt;   &lt;v:f eqn="prod @2 1 2"&gt;   &lt;v:f eqn="prod @3 21600 pixelWidth"&gt;   &lt;v:f eqn="prod @3 21600 pixelHeight"&gt;   &lt;v:f eqn="sum @0 0 1"&gt;   &lt;v:f eqn="prod @6 1 2"&gt;   &lt;v:f eqn="prod @7 21600 pixelWidth"&gt;   &lt;v:f eqn="sum @8 21600 0"&gt;   &lt;v:f eqn="prod @7 21600 pixelHeight"&gt;   &lt;v:f eqn="sum @10 21600 0"&gt;  &lt;/v:formulas&gt;  &lt;v:path extrusionok="f" gradientshapeok="t" connecttype="rect"&gt;  &lt;o:lock ext="edit" aspectratio="t"&gt; &lt;/v:shapetype&gt;&lt;v:shape id="_x0000_i1025" type="#_x0000_t75" style="'width:150pt;"&gt;  &lt;v:imagedata src="file:///C:\DOCUME~1\ADMINI~1\LOCALS~1\Temp\msohtml1\02\clip_image001.jpg" title="โมดูอายฉู่ฉี่อุ้ยอ้าย_5" croptop="4954f" cropleft="7077f" blacklevel="1966f"&gt; &lt;/v:shape&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if !vml]--&gt;&lt;!--[endif]--&gt;&lt;/span&gt;อบของกะทิเป็นแน่ เพราะคนไทยเราจะชอบอาหารประเภทนี้กันมานานแสนนานแล้ว ในสมัยก่อนนี้ถ้าเราจะปรุงอาหารที่มีกะทิเป็นส่วนประกอบ เราจะต้องไปหามะพร้าวมาเพื่อที่จะขูด แล้วก็คั้น แต่แม่บ้านทุกวันนี้ เป็นแม่บ้านสมัยใหม่ไม่จำเป็นต้องอาศัยแบบนั้นอีกต่อไป เพราะทุกวันนี้มีทั้งกะทิที่ตามตลาดขายคือคั้นให้เสร็จเรียบร้อย อีกทั้งยังแยกหัว และหางกะทิให้อีกด้วย แต่ยังไม่พอเพราะทุกวันนี้ยังมีกะทิกล่องสำเร็จรูปอีกต่างหาก
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;พูดถึงกะทิแล้ว เรามาดูกันดีกว่าว่า เมนูวันนี้คืออะไร และหน้าตาเป็นอย่างไรกัน
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;เรามาลองหาพริกหยวกมาทำอาหารกันดีกว่า แต่วันนี้ไม่ใช้เมนูพริกหยวกผัดหมูน่ะ แต่จะเป็นอะไรเดี๋ยวมาดูกันต่อ แต่ก่อนที่จะนำไปสู่อาหารจานนี้ เราขอพาคุณแม่บ้านเที่ยวตลาด เพิ่มเตรียมเครื่องปรุงต่าง ๆ กันก่อนดีกว่า
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;เรามาเริ่มที่&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"&gt;การเลือกซื้อพริกหยวกกัน&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;เราควรที่จะเลือกพริกหยวกเม็ดที่อ้วนป้อม สีก็ขอให้ออกเป็นสีเขียวอ่อน เพราะรสชาติจะไม่เผ็ดมากจนเกินไป เม็ดพริกควรที่จะมีกลิ่นหอมของพริกอยู่ด้วย จากนั้นมาดูกันที่ขั่ว ขอให้ดูสด และไม่ดำ และมีผิวที่ไม่เหี่ยว
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;เมนูจานนี้คือ &lt;span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"&gt;"พริกหยวกใส่ไส้ ราดพริกแกง"&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 204, 0); font-weight: bold;"&gt;เริ่มจากเครื่องปรุง&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St6AiwsCt2I/AAAAAAAAALU/umu7B7crT3M/s1600-h/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 116px; height: 116px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St6AiwsCt2I/AAAAAAAAALU/umu7B7crT3M/s200/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394890738309969762" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St6AiwsCt2I/AAAAAAAAALU/umu7B7crT3M/s1600-h/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;พริกหยวกสด  7  เม็ด&lt;/li&gt;&lt;li&gt;เนื้อหมูัสับละเอียด  1  ถ้วยตวง&lt;/li&gt;&lt;li&gt;น้ำปลาอย่างดี  3 ช้อนชา&lt;/li&gt;&lt;li&gt;กะทิ  1 1/2  ถ้วย&lt;/li&gt;&lt;li&gt;น้ำตาลปี๊บ  1/2  ช้อนโต๊ะ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ใบมะกรูดซอย  1 ใบ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;พริกชี้ฟ้า สำหรับแต่งหน้า  2  เม็ด (หั่นฝอย)&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ใบโหระพา  2  ยอด&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;
&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"&gt;พริกแกง&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;พริกแห้งเม็ดใหญ่ แช่น้ำและแกะเม็ดออก  7  เม็ด&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St6BQY1TXtI/AAAAAAAAALc/LV70FQ3PmNo/s1600-h/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 118px; height: 89px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St6BQY1TXtI/AAAAAAAAALc/LV70FQ3PmNo/s200/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394891522180341458" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;เกลือป่น  1/2  ช้อนชา&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ข่าสับละเอียด  1/2  ช้อนโต๊ะ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;กระเทียม  15  กลีบ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;ตะไคร้ซอยละเอียด  2  ช้อนชา&lt;/li&gt;&lt;li&gt;หอมแดง หั่นละเอียด  4  หัว&lt;/li&gt;&lt;li&gt;กะปิ  1/2  ช้อนโต๊ะ&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;
&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 153, 51);"&gt;เริ่มการทำพริกแกง&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;ให้แม่บ้านนำส่วนผสมทั้งหมดใส่รวมกัน จากนั้นตำให้ละเอียด แต่ก่อนที่เราจะตำเครื่องแกงก็มีเคล็ดที่ไม่ลับบอกกันด้วยน่ะ คือ&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;ให้แม่บ้านเริ่มต้นการตำพริกแห้งเม็ดใหญ่กันก่อน โดยให้ใส่เกลือลงไปตำด้วยเล็กน้อย และก็ตำให้ละเอียด ตามด้วยตะไคร้, ข่า, หอมแดง, กระเทียม, กะปิ ก็โชลกให้ละเอียด เท่าที่จะละเอียดได้&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;
&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;วิธีทำเครื่องปรุง&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;ให้คุณแม่บ้านเริ่มต้นที่พริกหยวกกันก่อน คือควักเม็ดทิ้งให้หมด จากนั้นให้นำไปล้างน้ำให้สะอาด&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;นำหมูสับที่เตรียมไว้ไปโขลกเข้ากับพริกแกงที่เตรียมไว้ แต่แบ่งออกมาเพียง 1 ช้อนโต๊ะเท่านั้น เติมน้ำปลาประมาณ  2  ช้อนชา แล้วคลุกให้เข้ากัน จากนั้นนำไปยัดที่เม็ดพริกหยวกที่เตรียมไว้แล้วให้แน่น แล้วเรียงให้เรียบร้อยอย่าให้เม็ดพริกซ้่อนกัน แล้วนำไปใส่ลังถึงเพื่อนึงให้หมูสุกก่อน&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;เคี่ยวกะทิที่เตรียมไว้จนแตกมัน ใส่พริกแกงที่เหลือทั้งหมดลงไป ผัดจนหอมและมีมันลอยขึ้นหน้า ปรุงด้วยเครื่องปรุงที่เตรียมไว้ จากนั้นให้นำพริกหยวกที่เรานึ่งจนสุกแล้วลงไปผัดให้หอม ปิดไฟ ตักใส่จาน โรยด้วยใบมะกรูดซอย พริกซอย และยอดโหระพาเป็นอันเรียบร้อย&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;เมื่อเรียบร้อยแล้ว คุณแม่บ้านก็จะได้อาหารจานอร่อยเพิ่มอีก 1 จาน ก็ลองนำไปทำรับประทานกันน่ะ รับลองต้องอร่อยแน่ ๆ แต่เรื่องรสชาติถ้า คุณแม่บ้านชอบรสจัดก็สามารถที่จะเติมลงไปอีกได้น่ะ
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right; font-weight: bold;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_08.html"&gt;อาหาร&lt;/a&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-1364874602369426046?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hfrgpR7zG3EGVM32C28lXjuOu0E/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hfrgpR7zG3EGVM32C28lXjuOu0E/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hfrgpR7zG3EGVM32C28lXjuOu0E/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hfrgpR7zG3EGVM32C28lXjuOu0E/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/rsgfkhtVOVQ" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/1364874602369426046/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_9433.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/1364874602369426046?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/1364874602369426046?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/rsgfkhtVOVQ/blog-post_9433.html" title="อาหาร จากพริกหยวก" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St6AiwsCt2I/AAAAAAAAALU/umu7B7crT3M/s72-c/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_9433.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CUEASXY-fCp7ImA9WxNVEEQ.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-276558737562032358</id><published>2009-10-20T19:17:00.000-07:00</published><updated>2009-10-20T19:54:08.854-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-10-20T19:54:08.854-07:00</app:edited><title>อาหาร กับมะเร็ง</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(0, 0, 153);"&gt;ผักต่าง ๆ ป้องกันมะเร็ง&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St53mwCVVNI/AAAAAAAAALM/7b8EpT0HVm0/s1600-h/fruits.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 146px; height: 117px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St53mwCVVNI/AAAAAAAAALM/7b8EpT0HVm0/s200/fruits.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394880911249855698" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt;แม่บ้านก็คงได้ทราบไปแล้วว่าผักจำพวก บล็อกโคลี่, คะน้า หรือกะหล่ำปลี ผักทั้งสามชนิดนั้นสามารถป้องกันมะเร็งปอด แต่ผักอีกหลายชนิดที่สามารถป้องกันมะเร็งได้เช่นกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผักที่สามารถป้องกันมะเร็งได้ในทุกวันนี้ แม่บ้านยังสามารถที่จะหาซื้อได้จากตามห้างสรรพสินค้าได้อีกด้วย เห็นไหมว่าสมัยนี้อะไรต่อมิอะไรก็ง่ายไปทั้งนั้น ต่อไปก็คงเป็นอาหารประเภทที่สามารถป้องกันมะเร็งได้ ในรูปแบบของอาหารกระป๋องก็เป็นได้ คราวนี้เราก็ไม่ต้องเสียเวลามาปรุงให้มากเรื่องกันอีกด้วย เพียงแค่อุ่นก็สามารถที่จะรับประทานได้แล้ว อะไรจะสะดวกขนาดนี้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่บางครั้งอาหารกระป๋องก็มีโทษต่อร่างกายของเราได้ด้วยเหมือนกันน่ะ เพราะถ้าเราเผลอไปรับประทานอาหารกระป๋องที่หมดอายุเข้าไป ก็จะมีโทษต่อร่างกายของเราเข้าไปอีก ถ้าเช่นนั้นคุณแม่บ้านที่ชอบชีวิตที่รวดเร็วและอาศัยอาหารกระป๋องต้องตรวจสอบดี ๆ น่ะว่าวันหมดอายุเป็นเมื่อไหร่ ถ้าหมดอายุไปแล้วประมาณ 1 วันก็อย่าไปเสียดายเลย เพราะจะได้ไม่คุ้มเสียเข้า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คราวนี้เรามาดูอาหารที่ป้องกันมะเร็งต่าง ๆ กันต่อดีกว่าน่ะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คำว่า &lt;span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"&gt;"มะเร็ง"&lt;/span&gt; คำ ๆ นี้ก็คงไม่มีใครที่อยากจะเป็นกันหรอกน่ะ เพราะทุกคนก็คงทราบกันดีอยู่แล้วว่า &lt;span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"&gt;"ใครที่เป็นมะเร็ง ไม่มีทางรอดสักราย"&lt;/span&gt; แต่ก่อนที่โรคนี้จะเกิดกับเรา หรือบุคคลต่าง ๆ ในครอบครัว แม่บ้านมาเริ่มที่จะดูแลป้องกันพวกเค้ากันก่อนดีกว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"&gt;มะเร็งในช่องปาก&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St52wySdT1I/AAAAAAAAALE/Hj2V2_4mx2Y/s1600-h/lemon.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 107px; height: 143px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St52wySdT1I/AAAAAAAAALE/Hj2V2_4mx2Y/s200/lemon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394879984141422418" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;การเป็นมะเร็งในช่องปากนี้ คงจะดูแล้วว่าทรมานมาก ๆ เลย เพราะปากนั้นมีหน้าที่ในการที่จะนำอาหารเข้าสู่ร่างกายของคนเรา การรับประทานอาหารก็ต้องเข้าทางปากเท่านั้น แต่ถ้าแม่บ้านทุก ๆ ท่านไม่อยากที่จะเป็น หรือไม่อยากให้คนในครอบครัวของท่านเป็นหล่ะก็ เราลองมารับประทาน ผลไม้ในตระกูลมะนาวกันดีกว่า อย่างเช่น น้ำมะนาว, น้ำสัม, ต้มยำ ฯลฯ พูดง่าย ๆ ก็คือให้&lt;span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;"&gt;รับประทานรสเปรี้ยวจากมะนาว&lt;/span&gt;กัน เพราะในมะนาวจะมีสารที่สามารถต่อต้านมะเร็งในช่องปากได้ คงไม่สายเกินไปที่เราจะมาเริ่มดูแลตนเองกันได้แล้ว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;กระเทียม&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St52i8MST-I/AAAAAAAAAK0/d1Ugw2af14A/s1600-h/Garlic.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 128px; height: 128px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St52i8MST-I/AAAAAAAAAK0/d1Ugw2af14A/s200/Garlic.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394879746281721826" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ใครที่ไม่ชอบรับประทานกระเทียม มีสิทธิที่จะเป็นมะเร็งได้ง่ายกว่าผู้ที่รับประทานกระเทียมเป็นประจำ เพราะในกระเทียมจะมีสารที่ช่วยลดอาการของเนื้องอก ที่จะนำไปสู่การเป็นมะเร็ง คือ&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;ช่วย&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;ลดขนาดของเนื้องอกไม่ให้ใหญ่ขึ้น&lt;/span&gt; ซึ่งถ้าเนื้องอกใหญ่ขึ้นต่อไปก็จะเป็นมะเร็งนั้นเอง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);"&gt;องุ่น หรือผิวขององุ่น&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St52nKK4nmI/AAAAAAAAAK8/q5xaY1u5-Lw/s1600-h/grapes.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 121px; height: 101px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St52nKK4nmI/AAAAAAAAAK8/q5xaY1u5-Lw/s200/grapes.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394879818753416802" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ผลไม้ชนิดนี้ใครก็คงชอบที่รับประทานกันอยู่แล้ว ประโยชน์ขององุ่นไม่ใช้เพียงแค่รับประทานเข้าไปแล้วรู้สึกอิ่มเท่านั้น แต่ประโยชน์ขององุ่นอีกอย่างก็คือ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;"ในองุ่น จะมีสาร Resveratrol"&lt;/span&gt; ซึ่งสารชนิดนี้จะมีมากในองุ่น และสารตัวนี้นี่เองที่ &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของมะเร็ง&lt;/span&gt;ได้นั่นเอง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คราวนี้คุณแม่บ้านจะเลือกซื้ออาหาร, ผัก และผลไม้ต่าง ๆ คุณแม่บ้านลองนึกถึงสิ่งเหล่านี้กันบ้างน่ะ เพื่อที่จะช่วยให้ทุกคนในครอบครัวมีสุขภาพที่ดีขึ้นได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_1477.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เคล็ดลับ แม่บ้าน&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-276558737562032358?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/E4jAVyZoLoOFZh-gHl7BY4wADDc/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/E4jAVyZoLoOFZh-gHl7BY4wADDc/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/E4jAVyZoLoOFZh-gHl7BY4wADDc/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/E4jAVyZoLoOFZh-gHl7BY4wADDc/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/kUFx1kGyoxs" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/276558737562032358/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_20.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/276558737562032358?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/276558737562032358?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/kUFx1kGyoxs/blog-post_20.html" title="อาหาร กับมะเร็ง" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/St53mwCVVNI/AAAAAAAAALM/7b8EpT0HVm0/s72-c/fruits.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_20.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CUAHQH89fCp7ImA9WxNWGEo.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-7153471176848292090</id><published>2009-10-18T06:10:00.000-07:00</published><updated>2009-10-18T06:48:51.164-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-10-18T06:48:51.164-07:00</app:edited><title>การออกกำลัง</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt;เวลาที่เหมาะ.. กับกา่รออกกำลัง&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/StscWcxJgPI/AAAAAAAAAKk/gQyCpiqF0hk/s1600-h/%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B8%87.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 124px; height: 93px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/StscWcxJgPI/AAAAAAAAAKk/gQyCpiqF0hk/s200/%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B8%87.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393936150711337202" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt;แน่นอนที่สุด แม่บ้านทุกคนย่อมรักษ์สุขภาพของตัวเอง ทั้งในเรื่องของการรับประทานอาหาร และการออกกำลังกาย และก็การออกกำลังกายก็มีช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการออกกำลัง ในเวลาที่เหมาะนั้นก็คือ ช่วงเวลาเช้า แต่ก็ต้องเกิดปัญหาอีกเช่นกัน เพราะช่วงเช้าเป็นช่วงที่ทุกคนต้องรีบออกจากบ้านเพื่อที่จะต้องไปทำงา่นกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 153, 0);"&gt;การออกกำลังตอนเช้านั้นก็มีเหตุผลเช่นกัน คือ&lt;/span&gt;&lt;ol&gt;&lt;li&gt;เรื่องอากาศ ในยามเช้าเป็นช่วงเวลาที่มี&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);"&gt;อากาศที่บริสุทธิ์กว่าช่วงเวลาอื่น ๆ&lt;/span&gt; เพราะในเรื่องของฝุ่นควัน หรือสิ่งรบกวนทางอากาศก็จะน้อยกว่าในช่วงเวลาอื่น ๆ &lt;/li&gt;&lt;li&gt;ร่างกาย เพราะในขณะที่เรานอนหลับนั้นร่างกายเราไม่สามารถที่จะขยับอะไรไปได้มากนัก หรือบางทีอาจนอนคว่ำบ้าง นอนงอตัวบ้าง หรือนอนทับแขนทับขาบ้าง &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);"&gt;ร่างกายของเราจึงเกิดอาการเมื่อยขบ&lt;/span&gt;ขึ้นได้&lt;/li&gt;&lt;li&gt;การออกกำลังกายในตอนเช้ายังเป็นการอุ่นเครื่องเพื่อให้&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;สภาพร่างกายของเราพร้อมที่จะเคลื่อนไหว และยังทำให้ระบบการหมุนเวียนโลหิตดีขึ้น&lt;/span&gt;อีกด้วย&lt;/li&gt;&lt;/ol&gt;แต่ความเป็นจริงแล้วการออกกำลังกายนั้นเราสามารถที่จะออกได้ทั้งในเวลากลางวัน และเวลาเย็น เพราะการออกกำลังกายก็เพื่อ&lt;br /&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;คลายความเมื่อยขบ&lt;/li&gt;&lt;li&gt;อุ่นเครื่องให้กับร่างกาย&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;การออกกำลังกายยามเช้า &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);"&gt;เพื่อคลายความเมื่อย&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/StscltueTUI/AAAAAAAAAKs/pC6MczifO7A/s1600-h/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%B6%E0%B9%89%E0%B8%99.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 135px; height: 108px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/StscltueTUI/AAAAAAAAAKs/pC6MczifO7A/s200/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%82%E0%B8%B6%E0%B9%89%E0%B8%99.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393936412961557826" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;ท่าที่ 1&lt;/span&gt; ให้นอนหงายบนเตียง หรือบนพื้นเรียบก็ได้ จากนั้นให้นำมือทั้งสองข้างจับไปที่เข่าทั้งสอง แล้วโน้มงอมาให้ชิดกับหน้าอก แล้วปล่อยกลับไปยังท่าเดิม แล้วให้แม่บ้านเริ่มใหม่อีกครั้ง ในท่านี้ จะช่วยยืดกล้ามเนื้อหลัง และยังออกกำลังของข้อต่อหลังแบบยืดอีกด้วย&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;ท่าที่ 2&lt;/span&gt; ให้คุณแม่บ้านนั่งแล้วเหยียดขาออกมา จากนั้นให้นำมือทั้งสองข้างจับไที่หัวเข่าทั้งสอง ให้แม่บ้านค่อย ๆ ลูบไปตามสันหน้าแข้ง ไล่ลงไปเรื่อย ๆ จนถึงข้อเท้า โดยการทำท่านี้แม่บ้านต้องไม่งอเข่าในท่านี้ จะช่วยยืดกล้ามเนื้อขาอ่อนด้านหลัง และยังสามารถยืดหลังอีกด้วย&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);"&gt;ท่าที่ 3&lt;/span&gt; เริ่มด้วยการที่คุณแม่บ้านนอนตะแคงซ้ายก่อน แล้วจากนั้นให้เตะขาออก โดยให้ขาขวาอยู่ข้างหน้าก่อน จากนั้นให้แม่บ้านปิดตัวช่วงบน (คือจากเอวขึ้นไป) ไปทางขวา แล้วคุณแม่บ้านอาจที่จะได้ยินเสียงกระดูกดังกรุ๊ป จากนั้นคุณแม่บ้านจะรู้สึกสบาย จากนั้นให้คุณแม่บ้านสลับด้าน และทำเหมือนเดิมในอีกด้านหนึ่ง ในท่าเป็นการดัดข้อต่อหลัง แต่ไม่เป็นอันตรายใด ๆ&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_1477.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เคล็ดลับ แม่บ้าน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-7153471176848292090?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/-qdauanrs5Fr5nLg6mlkv_72K7o/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/-qdauanrs5Fr5nLg6mlkv_72K7o/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/-qdauanrs5Fr5nLg6mlkv_72K7o/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/-qdauanrs5Fr5nLg6mlkv_72K7o/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/RL-335UKGEA" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/7153471176848292090/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_18.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/7153471176848292090?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/7153471176848292090?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/RL-335UKGEA/blog-post_18.html" title="การออกกำลัง" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/StscWcxJgPI/AAAAAAAAAKk/gQyCpiqF0hk/s72-c/%E0%B9%81%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B8%87.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_18.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DUABSH8-eSp7ImA9WxNWGEs.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-7304501577067628431.post-6496008544876440088</id><published>2009-10-17T19:58:00.000-07:00</published><updated>2009-10-18T05:09:19.151-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-10-18T05:09:19.151-07:00</app:edited><title>แม่บ้าน รักสุขภาพ</title><content type="html">&lt;h3 style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;สุขภาพ ต้องถนอม&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/StsEQRPxaMI/AAAAAAAAAKM/I_yBERECnJM/s1600-h/%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 128px; height: 100px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/StsEQRPxaMI/AAAAAAAAAKM/I_yBERECnJM/s200/%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393909656260274370" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt;แม่บ้านทั้งหลายคงมีวิธีการดูแลสุขภาพของตนเองในแบบอย่างที่แตกต่างกันไปของแต่ละบุคคล แต่โดยรวมแล้วก็คือการดูแลเรื่องอาหารการกินก็ต้องมีบ้างเหมือนกัน เช่นอาจจะดูว่าอาหารชนิดไหนไขมันสูง ไขมันต่ำ หรือมีผลเกี่ยวกับเรื่องความงามบ้างหรือไม่ อาจจะทานอะไรทำให้หน้าตาสดใส หรือทานอะไรผิวพรรณดี ซึ่งสิ่งเหล่านี้ก็เป็นเรื่องของแต่ละบุคคลที่มีสูตรในการดูแลตนเอง และคนในครอบครัว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่ก็มีแม่บ้านไม่น้อยเลยทีเดียวที่จะเลือกรับประทานผัก และผลไม้ที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย แต่เรื่องของคุณค่าทางโภชนาการของอาหารนั้นจริง ๆ แล้วไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย เพียงแต่คุณต้องศึกษาและใส่ใจกันสักนิด เพราะทุกวันนี้สารเคมีจะมีมากมายเหลือเกิน ไม่ว่าจะทางอากาศ ทางน้ำ หรือทางไหน ๆ ก็ตาม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;วันนี้เราจะมาลองดูกันว่า&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"&gt;ผักชนิดไหนที่ช่วยในเรื่องของการป้องกันโรคมะเร็ง&lt;/span&gt;บ้าง แต่ขอบอกไว้ก่อนน่ะว่า ผักที่จะกล่าวนี้เป็นผักที่สามารถหาซื้อได้แม้กระทั้งในห้างสรรพสินค้า หรือตามตลาดบ้านเราทั่ว ๆ ไป&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จากการดูสถิติของทางการแพทย์พบว่า จำนวนผู้ที่เป็นมะเร็งนั้น 1 ใน 3 มีสาเหตุมาจากการรับประทานอะไรที่ไม่มีประโยชน์ และทางการแพทย์ยังพบอีกว่าใน&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;ผักบางชนิดมีสารที่สามารถป้องกันมะเร็งได้ เพราะในผักชนิดนี้มีสารที่ชื่อว่า "antioxidant" และ "phytochemical"&lt;/span&gt; ซึ่งเป็นสารที่&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"&gt;สามารถหยุดยั้งเซลล์มะเร็ง และเนื้องอกได้&lt;/span&gt;&lt;a style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/StsEaO3_MzI/AAAAAAAAAKc/ccY9jTsGzxM/s1600-h/%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 134px; height: 99px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/StsEaO3_MzI/AAAAAAAAAKc/ccY9jTsGzxM/s200/%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393909827422335794" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อคุณแม่บ้านทราบอย่างนี้แล้ว เรามาดูกันเลยดีกว่าว่า &lt;span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"&gt;"ผัก"&lt;/span&gt; ที่ว่านั้นคือผักชนิดไหนกัน&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/StsEVKurQAI/AAAAAAAAAKU/XoTBYpnZmdI/s1600-h/%E0%B8%9A%E0%B8%A5%E0%B9%87%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 120px; height: 80px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/StsEVKurQAI/AAAAAAAAAKU/XoTBYpnZmdI/s200/%E0%B8%9A%E0%B8%A5%E0%B9%87%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B9%88.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393909740410191874" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ผักที่สามารถหยุดยั้งเซลล์มะเร็ง หรือเนื้องอกได้ ก็คือผักจำพวก &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 102, 0);"&gt;บล็อกโคลี่, กระหล่ำปลี และผักคะน้า&lt;/span&gt; คุณแม่บ้านคงไม่แน่ใจใช้ไหม ผักจำพวกที่กล่าวมาข้างต้นนั้นมี&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"&gt;สารชนิดหนึ่งอยู่ คือ "glucosinolates"&lt;/span&gt; ซึ่งเป็นสารที่สามารถหยุดยั้่งการเกิดเจริญเติบโตของมะเร็งปอดได้ แต่สำหรับผู้ที่ไม่ชอบที่จะรับประทานบล็อกโคลี่ หรือกระหล่ำนั้น เนื่องมาจากผักชนิดนี้จะมีกลิ่นที่เหม็นเขียวอย่างแรง คุณแม่บ้านก็ลองมารับประทานผักคะน้าต้นเล็ก ๆ หรือที่เรียกอีกอย่างว่า ยอดคะน้าก็ได้ เพราะจะรับประทานง่ายกว่ากัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นอกจากนั้นยังค้นพบอีกว่า &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 255);"&gt;ในคะน้ามีสารชนิดหนึ่งที่สามารถป้องกันไม่ให้เกิดมะเร็งมากกว่าสารที่พบในบล็อกโคลี่ถึง 50 เท่า&lt;/span&gt;เลยทีเดียว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;และเมื่อแม่บ้านทราบถึงประโยชน์ของผักบล็อกโคลี่, คะน้า และกระหล่ำปลี ขนาดนี้แล้ว อย่าลืมมื้อเย็นเมนูเกี่ยวกับผักเหล่านี้ให้ทุกคนในครอบครัวได้รับประทานกันเลยดีกว่า เพื่อสุขภาพที่ดีของทุก ๆ คนในบ้านของเราจะได้ปลอดภัยจากโรคมะเร็งได้ และอีกอย่างผักเหล่านั้นยังสามารถซื้อหาได้ง่าย ๆ ทั้งในตลาดสดทั่ว ๆ ไป และในห้างสรรพสินค้าชั้นนำอีกด้วย เรามาเริ่มดูแลสุขภาพกันแต่เนิ่น ๆ ดีกว่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_1477.html"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เคล็ดลับ แม่บ้าน&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7304501577067628431-6496008544876440088?l=maidnaka.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ae8OFxk8LrandvXWHU9T5oJYMSE/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ae8OFxk8LrandvXWHU9T5oJYMSE/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ae8OFxk8LrandvXWHU9T5oJYMSE/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ae8OFxk8LrandvXWHU9T5oJYMSE/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/mHDI/~4/IlRr6RH7VNM" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://maidnaka.blogspot.com/feeds/6496008544876440088/comments/default" title="ส่งความคิดเห็น" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_17.html#comment-form" title="0 ความคิดเห็น" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/6496008544876440088?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/7304501577067628431/posts/default/6496008544876440088?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/mHDI/~3/IlRr6RH7VNM/blog-post_17.html" title="แม่บ้าน รักสุขภาพ" /><author><name>boss</name><uri>http://www.blogger.com/profile/15107786876564353030</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_0QS2F1SrIGc/StsEQRPxaMI/AAAAAAAAAKM/I_yBERECnJM/s72-c/%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B3%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B5.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://maidnaka.blogspot.com/2009/10/blog-post_17.html</feedburner:origLink></entry></feed>

