tag:blogger.com,1999:blog-46222780423020670092025-04-26T16:22:16.678+03:00Lexi_penitashttp://www.blogger.com/profile/16132879381441377763noreply@blogger.comBlogger78125tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-55799331403076830552010-09-24T01:57:00.000+03:002010-09-24T01:57:35.937+03:00<div style="text-align: justify;">Υπάρχει κάτι που σου λέει "πρέπει να προχωρήσεις", που βλέπεις τον εαυτό σου να νιώθει πιο βαρύς απ' όσο έχει γίνει και πιο γέρος απ' όσο είσαι. Που βλέπεις τον εαυτό σου να βυθίζεται μέρα με την μέρα σε μια καρέκλα κάνοντας τα ίδια και τα ίδια. Υπάρχει κάτι που σου λέει "'Η τώρα Ή ποτέ".&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">Επέλεξα το "ΤΩΡΑ". Επέλεξα το ταξείδι, επέλεξα να<i> "βγω στον πηγαιμό για την Ιθάκη"</i></div><div style="text-align: justify;"><i><br /> </i></div><div style="text-align: justify;">Πρέπει να φύγω, με συγχωρείτε, έχω κουπί να τραβήξω και έχω παχύνει.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">Καληνύκτα και καλημέρα.&nbsp;</div>Αντρέας Φράγκοςhttp://www.blogger.com/profile/03796729866530291240noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-31660306864388185042010-09-08T12:34:00.001+03:002010-09-08T12:36:18.399+03:00<div>Απίστευτο και όμως αυτά γίνονται στη κατεχόμενη πατρίδα μας. (κάνε κλικ στο τίτλο).</div><div>Χρειάστηκε το θάρρος των γάλλων δημοσιογράφων που ξεσκέπασαν αυτές τις λέρες που κατακλύζουν το νησί μας και ασελγούν στο τοπίο μας.Δείτε να φρίξετε.Η Κυπριακή Δημοκρατία απλά κοιμάται ύπνο βαθύ?</div>koutsohttp://www.blogger.com/profile/10583961870031994456noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-22964792074963584102010-06-30T12:21:00.001+03:002010-06-30T12:25:47.843+03:00<div style="TEXT-ALIGN: justify">Ωώωωω, υπάρχει ρουσφέτι ακόμα στην Κύπρο τελικά!!!!! Μα τι αποκάλυψη ήταν και αυτή . Μα σοβαρά υπάρχει ρουσφέτι; Α Παναγία μου!!!! Και εμείς που νομίζαμε ότι το ρουσφέτι εξαλείφθηκε δια παντός με την ένταξη μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και όλοι προσλαμβάνονταν αξιοκρατικά, γιατί μας το χαλάσατε; Και εμείς που νομίζαμε ότι δεν χρειάζεται να ξέρεις κάποιον από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας για να σε προσλάβουν στο δημόσιο, ότι δεν χρειάζεται να ξέρεις κάποιον από την Πολεοδομία, το Κτηματολόγιο, τον Δήμο σου, τον Φόρο Εισοδήματος, τον Στρατό, τον Έφορο Εταιρειών, το Νοσοκομείο, κάποιον πρόεδρο, υπουργό, βουλευτή, μουχτάρη, κάποιο επαρχιακό γραμματέα κομμάτων, την Επαγρύπνηση, κάποιο δημοτικό σύμβουλο, κάποιον διευθυντή, προσωπάρχη, μητροπολίτη, κάποιο που προσέχει καμιά πόρτα, κάποιο που κουβαλά τους φακέλλους, κάποια γραμματέα (ας είναι και εκείνη την καημένη του Άντρου του Κυπριανού) για να γίνει η δουλειά σου. </div><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: justify">Αμάααν, τελικά υπάρχει ρουσφέτι και τελικά πρέπει να ξέρεις κάποιον από αυτούς πιο πάνω!!!! Τελικά κάνει ρουσφέτι και το ΑΚΕΛ κύριοι. Ευτυχώς όμως που υπάρχουν και τα άλλα κόμματα άμεμπτα και άσπιλα που δεν ξέρουν τι θα πει η λέξη αυτή. Ξέρει το ΔΗΚΟ ας πούμε τι είναι ρουσφέτι; Ποτέ των ποτών; H ο Συναγερμός, ή η ΕΔΕΚ; </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: justify">Λοιπόν Ακελικός δεν είμαι, αλλά φτάνει πλέον τόση υποκρισία και τόση υποτίμηση της νοημοσύνης όλων μας. Το μόνο τελικά που φάνηκε από την υπόθεση αυτή είναι οτι ο Άντρος Κυπριανού πρέπει να αλλάξει γραμματέα επειγόντως πριν κάνει forward και τίποτε άλλο στα κανάλια.</div>Αντρέας Φράγκοςhttp://www.blogger.com/profile/03796729866530291240noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-77201064907706945552010-06-11T12:42:00.000+03:002010-06-11T12:43:19.186+03:00Αστυνομική επίθεση στους Κούρδους της λεωφόρου Βύρωνος (200 συλλήψεις)<br />Στις 3π.μ. η ΥΑΜ τζιε η ΜΜΑΔ έκαμαν "επιχείρηση" στο χώρο της διαδήλωσης τζιε συνέλαβαν όλους τους διαδηλωτές (200 άτομα, περίπου, ανάμεσά τους 50 περίπου παιδιά τζιε 23 γυναίκες). Βρίσκονται στα γραφεία της ΜΜΑΔ, όπου ελέγχουν τα χαρτιά τους. Όσους διαπιστώθηκε ότι εκκρεμούν οι αιτήσεις ασύλου τους αφέθηκαν ελεύθεροι & όσοι δεν έχουν χαρτιά/ απορρίφθηκαν οι αιτήσεις τους οδηγήθηκαν υπό κράτηση με σκοπό την απέλαση. Κάποια άτομα που εκκρεμούν καιρό οι αιτήσεις τους εξετάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες σήμερα το πρωί & απορρίφτηκαν...rosehttp://www.blogger.com/profile/14764026550534403408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-81212271414543543682010-06-01T16:59:00.004+03:002010-06-02T09:20:29.551+03:00<div style="TEXT-ALIGN: justify">Τι άλλα κωμικοτραγικά θα δούμε και θα διαβάσουμε στους συγκεχυμένους καιρούς που ζούμε; </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: justify">Λυπάμαι που το λέω, αλλά μέσα από τα τραγικά γεγονότα της δολοφονίας των ακτιβιστών που κατευθύνονταν προς την Γάζα, είδα και άκουσα να εκτυλίσσονται πράγματα που με έκαμαν να γελάσω θυμωμένα, γιατί η υποτίμηση της νοημοσύνης μας έχει φθάσει πλέον στο απροχώρητο.</div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: justify">Είδα την Τουρκία και τους κρατικούς της αξιωματούχους (ποιά; την Τουρκία) να κατηγορούν το Ισραήλ γιατί άκουσον άκουσον "το Ισραήλ δεν σεβάστηκε τις αξίες πάνω στις οποίες οικοδομήσαμε τα Ηνωμένα Έθνη..." ('Αχμέτ Νταβούτογλου ΥπΕξ) να χύνει κροκοδείλια δάκρυα γιατί το καημένο το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατήθηκαν από τους κακούς Ισραηλίτες και η αθώα Τουρκία ανέλαβε να θυμώσει στους άτακτους Ισραηλινούς. Ε φτάνει πλέον τέτοια κοροϊδία. Ποιος θα το έλεγε στους άτυχους ανθρώπους που πέθαναν υπερασπιζόμενοι τα ανθρώπινα δικαιώματα, οτι θα τους υπερασπιζόταν η Τουρκία, ένας από τους μεγαλύτερους καταπατητές των δικαιωμάτων αυτών. Και φυσικά, καμία αντίδραση από κανένα. </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: justify">Η πιο μεγάλη υποτίμηση της νοημοσύνης όλων μας νομίζω είναι οι δηλώσεις των Ισραηλινών αξιωματούχων σχετικά με το συμβάν. Ομολογώ ότι το συμβάν αυτό μου θύμισε ένα άλλο τραγικό γεγονός εγχώριας παραγωγής που κατέληξε σε ένα μεγάλο φιάσκο: την επιχείρηση στην Χλώρακα. Το Ισραήλ, πάνοπλο, με της τελευταίας τεχνολογίας οπλισμό και μέσα, με στρατό που είναι από τους πιο καλά εκπαιδευμένους και ετοιμοπόλεμους, να βγάζει ανακοίνωση και να λέει οτι οι Ειδικές της Δυνάμεις, οι Ισραηλίτες ΟΥΚ μια μονάδα με την καλύτερη εκπαίδευση στον κόσμο, δέχθηκε ισχυρή σωματική βία και επίθεση με λοστούς και τσεκούρια και γι αυτό αναγκάστηκαν να σκοτώσουν καμιά 15αριά για να ηρεμήσουν οι ακτιβιστές. Για να δείτε πόσο προκατειλημμένοι είσαστε όλοι σας με τους Ισραηλινούς, οι άνθρωποι αυτοί περίμεναν ότι οι ακτιβιστές θα τους έβλεπαν να κατεβαίνουν από τα ελικόπτερα στο πλοίο τους και θα τους έριχναν γαρύφαλλα γι αυτό "εξιππαστήκαν" στην καθομιλουμένη και "εφιεν" τους και πάτησαν την σκανδάλη. Τι άλλο θα ακούσουμε πλέον. </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: justify">Το θέμα είναι πολύ απλό για μένα. Οι στρατιώτες ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν και πιστεύω οι διαταγές τους ήταν ξεκάθαρες. Η επιχείρηση και τα αποτελέσματα της έγιναν για παραδειγματισμό προς άλλες ομάδες ακτιβιστών που τυχόν να επιχειρούσαν στο μέλλον. Το μήνυμα που έστειλαν οι Ισραηλινοί είναι ξεκάθαρο: "Μην πλησιάσετε ξανά στα νερά αυτά γιατί θα σας σκοτώσουμε". Τα υπόλοιπα είναι φιλοσοφίες. </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: justify">Α! Ευτυχώς που υπάρχει και η κυβέρνηση Χριστόφια που υπερασπίστηκε τα ζωτικά μας συμφέροντα. Τώρα ηρέμησα.</div>Αντρέας Φράγκοςhttp://www.blogger.com/profile/03796729866530291240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-89627548669321505412010-05-19T09:57:00.000+03:002010-05-19T09:58:19.547+03:00<!--StartFragment--> <p class="MsoNormal" style="line-height:25.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-family:TrebuchetMS-Bold"><a href="http://aykzstudio.blogspot.com/2009/11/15.html"><span style="font-size:18.0pt;color:#CCCCCC;text-decoration:none;text-underline:none"><b> .....των Ανδρέα Γιάννη Κυριάκου Ζούκωφ φοιτητή αρχιτεκτονικής και Κώστα Κουτσοφτίδη,αρχιτέκτονα.<o:p></o:p></b></span></a></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height:25.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:18.0pt;font-family:TrebuchetMS-Bold;color:#CCCCCC"><b> <o:p></o:p></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:13.0pt;font-family:TrebuchetMS;color:#CCCCCC">Οι ερωτήσεις είναι του Ανδρέα και οι απαντήσεις του Κώστα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:13.0pt;font-family:TrebuchetMS;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:30.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">1.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Σε μιαν ανέκδοτη ζωή πόσο σοβαρός μπορείς να είσαι;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:30.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Εφ’όσον είναι ανέκδοτη (εκτός και αν εννοείς αστεία) μπορείς να είσαι όσο αστείος θέλεις,φτάνει να διατηρείς την σοβαρότητα σου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:30.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">2.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι άνθρωπος, αλλά παλεύει να γίνει άνθρωπος;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:30.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Για να ξεχωρίσει απο την ζωώδη προγενέστερη μορφή του.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:30.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">3.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Ο άνθρωπος κάνει την κοινωνία ή η κοινωνία τον άνθρωπο; Μέσα σε όλο το κοινωνικό σύνολο τι ρόλο μπορεί να παίξει η αρχιτεκτονική;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Η κοινωνία κάνει τον άνθρωπο γι’αυτό αν αντιστέκεσαι έχεις άποψη.Η αρχιτεκτονική διαμορφώνει κοινωνική σκέψη<span style="mso-spacerun: yes"> </span>άρα θα έπρεπε σε μη “βεβαρημένες πνευματικά κοινωνίες” να διαμορφώνει και τους ανθρώπους.Η αρχιτεκτονική δεν είναι μόδα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">4.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Μπορεί η αρχιτεκτονική να κάνει τους ανθρώπους, «ανθρώπους» ή στην προσπάθεια της να το επιτύχει, παρασέρνεται και εξανθρωπίζεται; <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Και αν τελικά δεν παρασυρθεί τότε τι συμβαίνει;<span style="mso-spacerun: yes"> </span>Ναι μπορεί να κάνει τους ανθρώπους περισσότερο ανθρώπους (αλλά και το αντίθετο) όταν είναι ουσιαστική και όχι διακοσμητική με επιδερμικές προσεγγίσεις.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:30.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">5.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Μπορεί να παράγει καθολικότητα στην κοινωνία ή ξεπερνά τα όρια και αγγίζει την αυτοτέλεια;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:30.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Η καθολικότητα της κοινωνίας θα έπρεπε να είχε καταλάβει το νόημα της αρχιτεκτονικής.Ετσι ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος επικεντρώνοντας την ενέργεια τουστη ποιότητα και όχι στην ποσότητα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:30.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">6.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Μπορεί να δημιουργήσει μια συλλογική ταυτότητα με κοινωνική συμπεριφορά ή η διάρκεια την παρασέρνει στον αδηφάγο χρόνο με φθίνουσα καταστροφική πορεία;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Συλλογική ταυτότητα υπήρξε με συγκεκριμμένη κοινωνική συμπεριφορά κάτω απο καθεστώτα όπως των Φαραώ ή άλλων “δυνατών” πολιτισμών,ή σε περιόδους όπως η Αναγέννηση που λόγω της συνεύρεσης μεγάλων καλλιτεχνών με υποστήριξη της Καθολικής Εκκλησίας έγιναν “θαύματα”.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">7.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Η αρχιτεκτονική είναι η εικαστική μορφή της κοινωνίας ή η μορφή της κοινωνίας δημιουργεί την εικαστική πλευρά της αρχιτεκτονικής; <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Η αρχιτεκτονική ήταν εικαστική μορφή της κοινωνίας (ίδε προηγ.απάντηση) και οι τότε κοινωνίες δημιουργούσαν την εικαστική πλευρά της αρχιτεκτονικής για “επίδειξη” ισχύος.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:17.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">8.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Η κοινωνία είναι ικανή να κατανοήσει τη σχέση ανάμεσα στον τρόπο που κάνει κανείς αρχιτεκτονική και καταλαβαίνει τον κόσμο ή ο δημιουργός της αρχιτεκτονικής είναι αυτός που πρέπει να κατανοήσει την κοινωνία;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Η κοινωνία θα έπρεπε να κατανοήσει τον ρόλο της αρχιτεκτονικής.Ακολούθως θα κατανοούσε και τον δημιουργό-αρχιτέκτονα που ανήκει στην κοινωνία,πχ.οταν εκτίζοντο οι οικίες στην περιοχή των μωσαικών της Κ.Πάφου,ο ιδιοκτήτης επέτρεπε στον καλλιτέχνη να φιλοτεχνήσει μόνος του ένα απο τα δάπεδα,χωρίς καμμιά επέμβαση στο έργο του καλλιτέχνη.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:17.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">9.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Ο κοινωνικός χώρος είναι μια υπαρκτή περιοχή που προσφέρεται για δημιουργία από την κοινωνία ή είναι μια δημιουργία του μικρού κοινωνικού συνόλου για το μεγάλο κοινωνικό σύνολο με εγωιστική πρόθεση;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Η κοινωνία είναι πολλά συναθροισμένα στοιχεία που αλληλοσχετίζονται.Είναι ένα τεχνοοικονομικό σύστημα το οποίο διαχειρίζεται τις αντιλήψεις.Πόσο ικανοί είμαστε να “διαφύγο”με",πολύ το αμφιβάλλω,όμως δεν πρέπει να επηρεάζει την δημιουργική μας υπόσταση,αλλά μέσα σ’αυτό το σύστημα να μάθουμε να φιλτράρουμε το υγιές απο το ανθυιγεινό.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:17.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">10.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Κατά συνέπεια τι είναι αυτό που συμβαίνει γύρω μας; Ποιαν αστικοποίηση μας φέρνει ο νέος αιώνας;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Χαοτική συνάθροιση,νεύρα,κατάθλιψη.Η αστικοποίηση πρέπει να είναι ελεγχόμενη (ίδε πολεοδομικές ζώνες πυκνότητας πληθυσμού),κάτι σαν οικονομικός/πολεοδομικός αναδασμός που επιτρέψει την “διόρθωση”του αστικού ιστού.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:17.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">11.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Μπορεί κανείς να μιλήσει για ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική σε λευκό χαρτί και για επιστημονική πολεοδομία, την ίδια στιγμή που οι εικόνες των αχανών παραγκουπόλεων του Σάο Πάολο, του Μέξικο Σίτυ της Μουμπάις κτλ, σου δίνουν γροθιά στο στομάχι;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Πάντα υπάρχει η ελπίδα της επανάστασης των μαζών,αν αντέξουν φυσικά.Το σύστημα λειτουργεί με τέτοιο τρόπο που και ακόμα να υπάρξει μιάς μορφής επανάσταση,θα καταλήξει σε άδοξο τέλος.Η ατομικότητα και το συμφέρον είναι πάνω από όλα οι ρυθμιστές της καταστολής.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height:17.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">12.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Η υδρόγειος συμπεριλαμβάνεται στα σχέδια της αρχιτεκτονικής την ίδια στιγμή που τα ανθρώπινα ίχνη αλλοιώνουν το φυσικό ανάγλυφο στη μεγάλη κλίμακα;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Η νέα τάξη πραγμάτων που οδηγεί την αρχιτεκτονική σε λύσεις αειφόρου ανάπτυξης μπορεί σιγά-σιγά να διορθώσει καταστάσεις,τουλάχιστον για το περιβάλλον και τελικά στη συνείδηση των ανθρώπων.Το φυσικό ανάγλυφο αλλοιώνεται καθημερινά.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height:17.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">13.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Τις τερατουπόλεις τις δημιούργησε η αρχιτεκτονική, ή η αρχιτεκτονική είναι ο «από μηχανής θεός» που θα δώσει τη λύση και θα επαναφέρει στο προσκήνιο το θαυμαστό καινούριο κόσμο που ονειρευόταν η ανθρωπότητα πριν μερικές δεκαετίες;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Τις<span style="mso-spacerun:yes"> </span>τερατούπολεις τις δημιούργησαν η πολιτική και οιχρονικές περιόδοι (ίδε μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο)και οι πολιτικοί που χρησιμοποίησαν τους αρχιτέκτονες για προσωπική τους δόξα.Κατέληξαν να δημιουργήσουν γκέτος γιατί ξέχασαν την μοναδική παράμετρο που χρειάζεται η αρχιτεκτονική να επιβιώσει:τον Χρόνο!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height:17.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">14.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Παρακμή ή ισορροπία; Η αρχιτεκτονική μπορεί να βρει και να επαναφέρει τα όρια ή θα γίνει η μάσκα του δήμιου που θα ρίξει τη χαριστική βολή;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;line-height:20.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Η παρακμή χρειάζεται για να βρεθεί στο δρόμο της η ισορροπία.Μετά το χάος,η γαλήνη.Η αρχιτεκτονική δεν καθορίζει όρια,είναι όριο χωροθετημένο,συγκεκριμμένο,υλικό,μορφή,σύνθεση,κατασκευαστική λογική,φιλοσοφία,τέχνη κλπ.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height:17.0pt;mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none;text-autospace:none"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">15.</span><span style="font-size:9.0pt;font-family:TimesNewRomanPSMT;color:#CCCCCC"> </span><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC">Τελικά η αρχιτεκτονική δημιουργεί κοινωνία ή η κοινωνία δημιουργεί αρχιτεκτονική; Η αρχιτεκτονική μπορεί να οδηγήσει την κοινωνία,σε συνδυασμό με την πολεοδομία σε τροποποίηση/μετάλλαξη της ανθρώπινης συμπεριφοράς,άρα και αυτόματα μιά νέα κοινωνία. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:15.0pt;font-family:Times-Roman;color:#CCCCCC"> </span></p> <!--EndFragment-->koutsohttp://www.blogger.com/profile/10583961870031994456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-56900333771008630852010-05-06T01:48:00.001+03:002010-05-06T01:48:49.052+03:00<span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:Georgia, Tahoma;font-size:x-large;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 16px;font-size:20px;"><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 2px; -webkit-border-vertical-spacing: 2px; line-height: normal;font-family:Arial;font-size:12px;"></span></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:Georgia, Tahoma;font-size:x-large;"><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><div style=" ;font-family:Georgia, Tahoma;color:black;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 20px;font-family:Georgia;color:#666666;">Νομίζω ο Κωστας Βαξεβάνης πιο κάτω έχει βάλει τα πράγματα στην σωστή τους θέση. Απλά και ξεκάθαρα.</span></div><div style="color: black; font-family: Georgia, Tahoma; font-size: 20px;"><br /></div><div style="color: black; font-family: Georgia, Tahoma; font-size: 20px;">Έχει και η κουκούλα την ιστορία της</div><div style="font-family: Georgia; font-style: italic; margin-bottom: 10px;">Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης</div></td></tr><tr><td valign="top"><img align="left" alt="Έχει και η κουκούλα την ιστορία της" src="http://www.koutipandoras.gr/uploads/Image/Articles/Kouk_big.jpg" style="border-bottom-color: rgb(204, 204, 204); border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 5px; border-left-color: rgb(204, 204, 204); border-left-style: solid; border-left-width: 5px; border-right-color: rgb(204, 204, 204); border-right-style: solid; border-right-width: 5px; border-top-color: rgb(204, 204, 204); border-top-style: solid; border-top-width: 5px; margin-bottom: 15px; margin-right: 15px;" /><div style=" text-align: justify;font-family:Verdana;"><span style="font-size:x-small;"><br /></span></div><div style=" text-align: justify;font-family:Verdana;"><span style="font-size:x-small;">Ναι έχει και η κουκούλα την ιστορία της. Και είναι βουτηγμένη στο αίμα. Είτε τη φορούσαν δήμιοι, είτε γερμανοτσολιάδες, είτε προβοκάτορες. Χθες δεν ξέρω ποιοί κρύβονταν από κάτω της. Αντιεξουσιαστές, φασίστες, μπάτσοι; Τι σημασία έχει; Η κουκούλα δεν χρειάζεται πρόσωπα. Γράφει ιστορία ως κουκούλα. Το κίνημα πάλι, η οργή που παλεύει την αδικία και όχι φαντάσματα, η ανάγκη που είναι ανάγκη των ανθρώπων και όχι των σκοπιμοτήτων, έχει ανάγκη τα πρόσωπα. Καθαρά, όμορφα, έτοιμα να αλλάξουν τα πάντα και όχι να τα καταστρέψουν. Ναι, κάποια στιγμή οι άνθρωποι και οι κουκούλες συναντιώνται. Αλλά συνήθως είναι απέναντι.<br /><br />Κάτι τέτοιες στιγμές θυμάμαι τον παππού μου-όσο τον θυμάμαι-παλιό αριστερό της ζωής και όχι των θεωριών, που κατουρούσε αίμα από το ξύλο και έφτυνε δόντια. Μπορούσε να φορέσει κι αυτός μια κουκούλα. Κάτι να κρύψει ή κάτι να ρουφιανέψει. Δεν το έκανε. Όπως χιλιάδες σημερινοί παπούδες πια. Στάθηκαν όρθιοι και κατουρούσαν αίμα. Και έφτυναν δόντια. Εκεί με τους ανθρώπους. Να δείχνουν το πρόσωπο για να ξέρουν τι πρόσωπο έχουν να αντιμετωπίσουν οι άλλοι. Καθαρό με πείσμα. Με απειλή δηλαδή. Γιατί αυτή είναι η πραγματική απειλή. Τ ακούς ρε εσύ με την κουκούλα; Αυτή είναι η απειλή.Τα πρόσωπα. Τα καθαρά πρόσωπα. Έχεις;</span></div></td></tr></tbody></table></span>Αντρέας Φράγκοςhttp://www.blogger.com/profile/03796729866530291240noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-58937969662370471382010-05-05T21:11:00.000+03:002010-05-05T21:11:30.964+03:00<object style="background-image:url(http://i2.ytimg.com/vi/9p1syaWAOxQ/hqdefault.jpg)" width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9p1syaWAOxQ&amp;hl=el_GR&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/9p1syaWAOxQ&amp;hl=el_GR&amp;fs=1" width="425" height="344" allowscriptaccess="never" allowfullscreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object>koutsohttp://www.blogger.com/profile/10583961870031994456noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-83321414866606258142010-05-05T18:25:00.001+03:002010-05-05T18:26:16.656+03:00<div style="TEXT-ALIGN: justify">Παρακολουθώ με λύπη τις τελευταίες εξελίξεις στην Ελλάδα για την οικονομική της κατάσταση και δυστυχώς τα τελευταία νέα για τις διαδηλώσεις στην Αθήνα που αμαυρώθηκαν πάλι με τον θάνατο τριών αθώων πολιτών. Οι "αγωνιστές του λαού", οι "αναρχικοί", οι "γνωστοί άγνωστοι" λαμπρό να τους κάψει, εκμεταλλευόμενοι την διαδήλωση των εργαζομένων που μάχονται να διασώσουν ότι μπορούν από τα εισοδήματα τους, έριξαν βόμβες μολότοφ σε μια τράπεζα που ήταν γεμάτη κόσμο, με αποτέλεσμα τον θάνατο από ασφυξία δύο γυναικών και ενός άντρα υπαλλήλων. Λέγεται οτι η μία από τις γυναίκες ήταν έγκυος. </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: justify">"Λαϊκός Επαναστατικός Στρατός", "Πυρήνες της φωτιάς" και άλλοι παρόμοιοι αυτεπάγγελτοι ''ήρωες του λαού" που παρασύρουν τους αγνούς νέους με διάφορες πομπώδεις μπουρδολογίες, χωρίς φυσικά να αφήνω έξω και τις οργανώσεις της άλλης άκρης που δηλητηριάζουν τους νέους με αγνά ιδανικά και τους καταντούν άβουλα όργανα του κάθε απατεώνα που θέλει να παριστάνει τον αρχηγό και τον μεγάλο. </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: justify">Και στο κάτω κάτω της γραφής που είναι αυτές οι οργανώσεις, που θέλουν να κάνουν και ένοπλο αγώνα (τρομάρα τους) να πάνε να πιάσουν όλους αυτούς τους απατεώνες που καταρήμαξαν την Ελλάδα και να τους δώσουν στον λαό, απαιτώντας δικαιοσύνη εδώ και τώρα; </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /></div><div style="TEXT-ALIGN: justify">Αυτή όμως δυστυχώς είναι η κατάντια μας και ταυτόχρονα και η ελπίδα μας. Εφόσον το κράτος και οι θεσμοί του δεν λειτουργούν, τότε ο λαός πρέπει να ενεργήσει. Ο Λαός όμως, γιατί τον πρώτο και τελευταίο λόγο τον έχει ο κυρίαρχος Ελληνικός Λαός και κανένας άλλος, γιατί <em>"Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία και όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους" Άρθρο 1 παρ. 2 και 3 του Συντάγματος της Ελληνικής Δημοκρατίας.</em></div>Αντρέας Φράγκοςhttp://www.blogger.com/profile/03796729866530291240noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-63429180202318663312010-05-04T13:05:00.001+03:002010-05-04T13:05:44.060+03:00<span class="Apple-style-span" style="font-size: small; color: rgb(51, 51, 51); "><div id="previewbody" style="font-size: 17px; color: rgb(102, 102, 102); margin-left: 0.2em; display: block; ">Επ'ευκαιρίας του νέου φρούτου που θα αποκτήσει σύντομα η Λευκωσία,αναρρωτήθηκα τι να σημαίνει για τους πολιτικούς μας η αρχιτεκτονική.Μήπως σημαίνει απλά "ακόμα μιά οικοδομή" που θα αποφέρει κεφάλαια στη χώρα?Η απάντηση είναι δυστυχώς, ΝΑΙ.<br />Ξεχνούν τον κοινωνικό της ρόλο,αυτού που καθορίζει και αντικατοπτρίζει την εικόνα του πολιτισμού μας.Ξεχνούν την πολιτισμική διάσταση της,αυτής που μ'άλλες παραμέτρους οδηγούν ολόκληρες κοινωνίες (εφ'όσον δεν είναι "πνευματικά βεβαρημένες") σε αναδιάρθρωση των κοινωνικών ρόλων, που ρυθμίζει συμπεριφορές, που μας κάνει πιό "πολιτισμένους".<br />Αλήθεια,μπορεί κάποιος να μου πεί περπατώντας στις πλατείες και τους δρόμους της Ρώμης ή στους κήπους στο Παρίσι αν αυτόματα δεν επιδρά πάνω στο άτομο του αυτό που "εκπέμπουν" αυτοί οι χώροι?δηλ.αυτό που ονομάζουμε Π Ο Λ Ι Τ Ι Σ Μ Ο.<br /><b>Αρα οι χωροαισθητήριες μας αντιλήψεις καλυτερεύουν αφού βιώνοντας τέτοια περιβάλλοντα εισπράττουμε δόσεις πολιτισμού.</b><br />Στη περίπτωση του έργου απο το Κατάρ,θα μπορούσε κάποιος να πεί,αναλύοντας τουλάχιστον τα εκφραστικά στοιχεία και μορφές της προτεινόμενης,εξ'ουρανού λύσης,ότι η "αρχιτεκτονική έχει υποκατασταθεί απο μιά αυθόρμητη,πλαδαρή κτιριοδομία" για να δανειστώ τα λόγια του καθηγητή Θ.Στασινόπουλου.Προσθέτοντας,ότι πέραν του "οικονομικού οφέλους"<br />πάνω στο οποίο συνθηματολογεί η κυβέρνηση,τίποτε δεν θα προσφέρει στον αστικό χώρο πέραν μιάς άνευ προηγουμένου επιβάρυνσης,τόσο σε όγκο,όσο και κυκλοφοριακής συμφόρησης. Καμμιά συγκοινωνιολογική μελέτη έχει παρουσιαστεί αλλά ούτε έχει γίνει δημόσια παρουσίαση.<br />"Στην εμφανή προσπάθεια επιλεκτικής μίμησης " (ίδε ψευδονεοκλασσικές εισόδους και θώλοι στα δώματα) της παλιάς αρχιτεκτονικής",συνεχίζει ο καθηγητής,"απορρίπτονται οι βαθύτερες αρχές της και εφαρμόζονται οι αντίστροφες: υποκρισία,σπατάλη,πολυπλοκότητα,ευτέλεια.<div>Προέχει η <b>σκηνογραφική σημειολογία</b> της αυτόνομης μορφής,όχι η δημιουργία χώρων στο δεδομένο περιβάλλον.Η δομική ύλη υποτάσσεται στο κάθε καπρίτσιο" (νεοκυπριακοκαταριανό μοντέλο) "και δεν επιτάσσει πλέον τους κανόνες της".<br />Θα παραμείνω στην πιό σημαντική λέξη-κλειδί των γραφόμενων του καθηγητή,"την σκηνογραφία".<br />Στη προσπάθεια εντυπωσιασμού των εκπροσώπων της κυβέρνησης,οι Καταρ-ιανοί προβάλλουν με ψευδεπίγραφο τρόπο το ελληνικό δήθεν στοιχείο,ξεγελώντας με ταχυδακτυλουργικό τρόπο τον οποιονδήποτε αγνοεί τον ρόλο της αρχιτεκτονικής.(Ιδε φάτσες των πολιτικών μας στη τηλεόραση που γυρόφερναν το πρόπλασμα).<br />Δυστυχώς ένα επι πλέον αχρείαστο και άχρηστο κτιριακό συγκρότημα έρχεται να προστεθεί "της κτιριοδομικής ασυδοσίας",Θ.Στασινόπουλος, που χαρακτηρίζει τους δομημένους μας αστικούς χώρους και όχι μόνο.Το οικοδομικό μπάχαλο συνεχίζεται με έργα ,τώρα χλιδής,που θα "σώσουν" την οικονομία μας και θα ψηλώσει στα γείσα της ματαιόδοξης ζωής μας...την σημαία του Κατάρ.ΚΑΤΑΡ-ΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ!</div></div></span>koutsohttp://www.blogger.com/profile/10583961870031994456noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-39112644862148048182010-04-28T10:51:00.000+03:002010-04-28T10:51:05.858+03:00<div style="text-align: justify;">Αφού δεν καταλαβαίνουμε με το καλό και δεν συνειδητοποιούμε οτι αποτελεί ύψιστη γαουροσύνη να σταθμεύουμε το αυτοκίνητο μας σε χώρους αναπήρων, τότε να γίνει με το κακό. Να ποινικοποιηθεί η στάθμευση σε χώρους αναπήρων τώρα. </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">Όποιο αυτοκίνητο βλέπετε που παρκάρει σε χώρους αναπήρων να το βγάζετε φωτογραφία και να μου το στέλλετε να το δημοσιεύουμε. </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">Και δεν είναι μόνο οι χώροι αναπήρων, αλλά και τα πεζοδρόμια. Υπάρχουν γονείς με καροτσάκια, ηλικωμένοι και γένικα όλοι οι πεζοί που δεν πρέπει να περπατούν μέσα στον δρόμο για να παρκάρει ο καθένας μας στο πεζοδρόμιο. Όμως πρέπει να πούμε ότι και το κράτος δεν μερίμνησε να υπάρχουν επαρκείς χώροι στάθμευσης για τους οδηγούς. Όμως παρολαυτά δεν πρέπει να ξυπνά ο Κυπριακός Γάρος μέσα μας και να παρκάρουμε όπου μας κα.....νει κέφι αδιαφορώντας αν δυσκολεύουμε αφάνταστα άλλους συμπολίτες μας.</div>Αντρέας Φράγκοςhttp://www.blogger.com/profile/03796729866530291240noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-6029377163537064192010-04-26T17:27:00.001+03:002010-04-26T17:27:58.489+03:00ΕΛΕΝΗΣ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ<br /><br /><br />ΜΕ ΣΥΝΟΠΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΟ ΑΡΑΒΟΥΡΓΗΜΑ <br /> <br /> Ο θρήνος της Περσεφόνης<br /><br />Η συγκροτημένη πολιτεία ετοιμάζεται με συνοπτικές διαδικασίες να επιτελέσει ένα ακόμη έγκλημα σε βάρος του περιβάλλοντος, της αισθητικής του τοπίου, της λειτουργικότητας της πόλης, της κοινωνικής συνοχής και υγείας και της χρηστής διοίκησης. Προκειμένου να προσελκύσει κεφάλαια κα επενδύσεις και προσφέροντας κρατική γη, προχωρεί στην κατασκευή έργου τεραστίων διαστάσεων στην είσοδο της Λευκωσίας, στο οποίο θα μπαινοβγαίνουν καθημερινά πολλές χιλιάδες επισκέπτες, εργαζόμενοι, πολίτες αυτής της χώρας και ξένοι. Με τα ιδιωτικά τους αυτοκίνητα φυσικά, μιας και δεν έχουμε δημόσιες συγκοινωνίες.<br /><br /> Μια πρώτη γεύση από το αραβούργημα πήραμε από τις φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν στις εφημερίδες. <br /><br />Και προκειμένου να μην χάσουμε το κελεπούρι, τώρα που αδειάσαμε τα ταμεία, το έργο θα προχωρήσει με ταχείς ρυθμούς και με συνοπτικές διαδικασίες. Και έστω και αν εμπλέκονται δύο δήμοι λέει, γεγονός που πιθανόν να δυσχεράνει τα πράματα, οι άδειες θα εκδοθούν γρήγορα για να προχωρήσει το έργο. Που σημαίνει, χωρίς μελέτη περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων. Χωρίς κοινωνιολογική μελέτη, χωρίς συγκοινωνιακή μελέτη.<br /><br /> Το έργο αποφασίστηκε να γίνει χωρίς να γνωρίζουμε τους ακριβείς όρους επιτέλεσης του, αλλά ούτε και την έκταση του. Το σίγουρο είναι πως σε πρώτο στάδιο θα φαγωθεί η γειτνιάζουσα τεχνική σχολή. Στην συνέχεια, και αφού θα προκληθεί κυκλοφοριακό έμφρακτο στην είσοδο της πρωτεύουσας, αφού αποκλεισθεί το Πανεπιστήμιο, αφού αχρηστευθεί η όποια ανακούφιση θα προσφέρουν οι τρεις υπό κατασκευήν λωρίδες εισόδου-εξόδου στην Λευκωσία, μετά που θυσιάστηκαν χιλιάδες δένδρα, αφού «θρομβωθούν» και οι προσβάσεις στα νοσοκομεία και στο κέντρο της πόλης , τότε θα καταστεί ορατός ο κίνδυνος για το άλσος του Πανεπιστημίου, για το ίδιο το Πανεπιστήμιο και για το Διανέλλειο Σχολείο. Ένας κίνδυνος θανάσιμος. <br /> Εγώ δεν λέω να μην γίνει το μεγαλεπήβολο σχέδιο του Κατάρ. . Να γίνει κι ας γίνουν κι άλλα χίλια αφού καταφέραμε να προσελκύσουμε σημαντικές επενδύσεις. Αλλά η συγκροτημένη πολιτεία οφείλει να σέβεται τους νόμους της. Πρέπει πρώτα να γίνουν οι μελέτες στις οποίες αναφέρθηκα. Και να γίνουν σεβαστά τα πορίσματα τους. Να μην επαναληφθεί το λάθος των ανισόπεδων κόμβων της Λεμεσού, του ΤΕΠΑΚ , των «αναπτύξεων» κοντά στο Νέο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, του αυτοκινητόδρομου, του αεροδρομίου που κατέστρεψε τον υγροβιότοπο της Αλυκής, του Ογκολογικού Κέντρου . Η σπουδή όμως και τα όσα ανακοινώνονται, με πείθουν ότι θα ακολουθηθεί η πεπατημένη. <br /><br />Η Κυβέρνηση οφείλει να δώσει τις συμφωνίες που υπέγραψε στην δημοσιότητα για λόγους διαφάνειας και χρηστής διοίκησης. Το υπουργείο και ο Επίτροπος Περιβάλλοντος καθώς και η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλή, οφείλουν να τοποθετηθούν πάραυτα. Το ίδιο πρέπει να πράξουν και οι Δήμαρχοι Λευκωσίας και Αγλαντζιάς. Και κυρίως οι πολίτες. Τώρα. Και όχι εκ των υστέρων. Όχι όταν η αδηφάγος και αυθαίρετη πολιτεία θα έχει ολοκληρώσει ένα ακόμα έγκλημα . <br />Καταθέτω την άποψη μου έστω και αν γνωρίζω πως οι αγύρτες που λαθροβιούν στις παρυφές του πολιτικού αμοραλισμού θα βγουν αύριο να με κατηγορούν ότι είμαι εναντίον της συμφωνίας και της ανάπτυξης και της προόδου και των θέσεων εργασίας κλπ. Όπως έπραξαν και πράττουν αναφορικά με την στάση μου για τους κόμβους, το ΤΕΠΑΚ, το Ογκολογικό και το αεροδρόμιο. Αδιαφορώ. Διότι γνώμονας μου δεν είναι ο λαϊκισμός και οι πολιτικές σκοπιμότητες αλλά το συμφέρον του τόπου.koutsohttp://www.blogger.com/profile/10583961870031994456noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-7246765102896940502010-04-25T12:44:00.001+03:002010-04-25T12:46:09.025+03:00Ο τίτλος είναι απο το πέμπτο κεφάλαιο του βιβλίου του Θ.Κύρζη "Η βλακεία ως παράγων του ανθρώπινου βίου".<br />Το ξαναδιάβασα επ'ευκαιρία του προτεινόμενου έργου στην Λευκωσία απο το QATAR γιατί προσπάθησα να καταλάβω που οριοθετείται η βλακεία των κύπριων πολιτικών μας αλλά και των υπολοίπων μανδαρίνων των υπουργείων για να δώσω απαντήσεις στον εαυτόν μου σχετικά με την εξαθλιωμένη πολιτισμική μας κατάσταση.<br />"Αν οι άνθρωποι είχαν το μυαλό που χρειάζεται για να καταλάβουν ότι η ποσότητα καταστρέφει την ποιότητα ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος."Δέστε την αλόγιστη και ασυγκράτητη "ανάπτυξη" των τελευταίων χρόνων στη μακάρια νήσο μας και την υποβάθμιση τόσο της αισθητικής μας όσο και του αστικού μας χώρου.<br />"Το έργο που προτείνεται είναι ξένο στο λευκωσιάτικο ουρανό" δήλωσε ο Πρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, Κωνσταντής Κωνσταντή σε μιά ήπιας μορφής κριτική στ' ότι πρόκειται να συμβεί.<br />Οι τέτοιου είδους "αραμπιές εκατομμυρίων", απο τον ομώνυμο τίτλο της Σημερινής 25/04/2010,αφήνει τον αναγνώστη να αντιληφθεί το μέγεθος του κουρελουργήματος που πρόκειται να ανοικοδομηθεί και το οποίο δεν θα συμβάλει διόλου στην αναβάθμιση του αστικού τοπίου,αλλά το χειρότερο θα "διακοσμήσει¨με ένα άθλιο συγκρότημα ένα επι πλέον ξενοδοχείο και καταστήματα (ωσάν αυτά μας λείπουν),τα υπόλοιπα τα συμπληρώσαμε και έχουμε ανάγκη ακόμα μιά "ανάπτυξη" σε στύλ supermarket με μιά χλιδή όπως μας δίδαξαν τόσα χρόνια το αραβικοαμερικάνικο μοντέλο αυτών των πλουσίων χωρών της αραβικής χερσονήσου.<br />"Δυστυχώς"συνεχίζει ο Κύρζης,"όχι μόνο οι αμαθείς,που είναι φυσικό,αλλά και πολλοί μορφωμένοι,που είναι αφύσικο,ανάγουν σε ιδανικό τους την ποσότητα-η οποία,πάντως,ας το πούμε για ελαφρυντικό τους,υποθάλπεται απ'αυτή τούτη την ανθρώπινη φύση.Ο άνθρωπος είναι φύσει άπληστος και σαν να μην έφτανε αυτό,εξωθείται απο τα συμβαίνοντα γύρω του να γίνει και θέσει.Ομως αυτό το λάθος του,δηλαδή η άβουλη και πρόθυμη υποταγή στη συγκεκριμμένη επιταγή της φύσης,τιμωρείται μ'έναν βίο στεγνό και άχαρο,όπου όσο περισσεύει η ποσότητα τόσο σπανίζει η ποιότητα."<br />Μέσα απο το άγχος της κρίσης ήλθε η σωτήρια λέμβος του κρατιδίου,ως εξ'ουρανού δώρον να μας σώσει.Το σλόγκαν αυτό το χρησιμοποιεί τόσο ο Πρόεδρος της Μπανανίας όσο και οι υπουργοί του που θα περισώσουν με τα εισαγώμενα εκατομμύρια τους "αθλιους" τραπεζικούς λογαριασμούς μερικών μεγαλοεργολάβων.Το έργο,ανακοινώθηκε ότι για σκοπούς επιτάχυνσης των διαδικασιών θα κατακυρωθεί σε εργοληπτική (ες) εταιρείες "ανευ προσφορών".Η ίδια μας η κυβέρνηση ασελγεί εις βάρος της υφιστάμενης νομοθεσίας και τα υπόλοιπα αρνιά οι πολιτικοί μας,τα κόμματα και οι βουλευτές εσιώπησαν ως δια μαγείας.ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΤΙΠΟΤΕ.ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΙ ΤΟΝ ΕΜΙΡΗ,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ.<br />"Οι αιώνες κύλησαν,η ανθρωπότητα γνώρησε φρικαλέες εμπειρείες και μεγάλες τεχνολογικές προόδους,αλλά ο αριθμός των βλακών δεν ελαττώθηκε,μάλλον αυξήθηκε.Ο homo erectus εξακολουθεί πάντα και είναι homo copanus."<br />H πλούσια μας ιστορία δυστυχώς τίποτε δεν μας δίδαξε,ούτε έχουμε αφομοιώσει την ελληνικότητα μας γιατί έχουμε όλοι στραφεί στα ξενόφερτα μοντέλα που έχει μπουρδουκλώσει το μυαλό μας και δεν σκεφτόμαστε."Τα κενά βαρέλια και οι βλάκες κάνουν τον περισσότερο θόρυβο" είπε κάποτε ο Πλούταρχος.<br />Σε μιά προσπάθεια του κατανόησης της ανθρώπινης βλακείας,ο Ρομπέρτ Μουζίλ στο βιβλίο του "Περί βλακείας" λέει:<br />"Πρέπει επίσης να γίνει μιά διάκριση ανάμεσα στην αποτυχία και την ανικανότητα,την περιστασιακή ή τη λειτουργική,και τη μόνιμη ή την ιδιοσυστασιακή βλακεία,ανάμεσα στο λάθος και την έλλειψη νοημοσύνης.Αυτό είναι άκρως σημαντικό,διότι έτσι όπως είναι σήμερα οι συνθήκες ζωής,τόσο ακατάληπτες,τόσο δύσκολες,τόσο συγκεχυμένες,μπορεί εύκολα απο τις περιστασιακές βλακείες του ενός να προκύψει μιά ιδιοσυστασιακή του συνόλου.Αυτό οδηγεί εντέλει την παρατήρηση πέρα απο το πεδίο προσωπικών ιδιοτήτων:στην εικόνα μιας ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΒΕΒΑΡΗΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ."<br />Η πνευματικά ανήμπορη κυπριακή κοινωνία υπέκυψε στις προθέσεις του κράτους για δήθεν έξοδο απο την οικονομική κρίση χαραμίζοντας κρατική γη ενώ αδυνατεί εδώ και χρόνια να εκτελέσει έργα που έχουν σχέση με τον πολιτισμό όπως το Εθνικό αρχαιολογικό μουσείο,Εθνική βιβλιοθήκη,Αίθουσα συναυλιών,Εθνικό σύστημα συγκοινωνιακών μέσων,ακόμα και το ίδιο το κτίριο της Βουλής των Αντιπροσώπων.Με το παραμικρό παγκόσμιο πρόβλημα καταρρέουν τα πάντα και αυτό δείχνει πόσο εξαρτώμενοι είμαστε απο τον τουρισμό.Ενα τουρισμό που προέρχεται απο τα χαμηλά στρώματα των ευρωπαικών χωρών που καταφέραμε να εισάξουμε τόσα χρόνια και να στεγάζουμε προσωρινά σε πανάκριβα ξενοδοχεία.Τόσο οι μεγαλοεργολαβομηχανικοαρχιτεκτονίζοντες ντεβέλοπερς όσο και το ίδιο μας το κράτος κατάστεψε στο βωμό της πρόσκαιρης ευμάριας το ίδιο μας το τοπίο, το ανθρωποποίητο και το φυσικό.Η ταυτότητα που αναζητεί ο ξένος περιηγητής είναι ανύπαρκτη και θα γίνουμε το ρετίκολο της οικουμένης.<br />"Μόνο δύο πράγματα είναι απέραντα:το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία.Για το πρώτο δεν είμαι καθόλου σίγουρος." είπε κάποτε ο Αιστάιν.Ας ελπίσουμε ότι θα φωτιστούν μερικοί για να αποτραπεί αυτό το αίσχος.koutsohttp://www.blogger.com/profile/10583961870031994456noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-27191918575862222442010-04-24T20:03:00.000+03:002010-04-24T20:04:14.466+03:00Μεγάλη απορία με διακατέχει πως κανένας δεν αντέδρασε στο προτεινόμενο έργο που πρόκειται να γίνει στη Λευκωσία,πλην του προέδρου του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Κύπρου.Το έργο αποτελεί κάκιστο παράδειγμα αρχιτεκτονικής αισθητικής με υπογραφή αράπικη,με γούστο χλιδής όπως μας έμαθαν οι πλούσιοι γύφτοι της ανατολής,ένα κουρελούργημα υψίστης επιδειξιομανικής διάθεσης που δεν έχει κανένα σκοπό παρά την υπερκατανάλωση,που δεν προσφέρει τίποτε άλλο παρά την ενίσχυση της πολεοδομικής καταισχύνης με υποφραφή όλων των μανδαρίνων της κυβάρνησης και των κομμάτων.<br />Το έργο είναι τόσο κακό που δεν τολμώ να βάλω φωτογραφία γιατί ντρέπομαι.<br />Χρησιμοποιείται δε απο την κυβέρνηση σαν "η σωτηρία" της κυπριακής οικονομίας αλλά ξεχνούν ότι ούτε Εθνική Βιβλιοθήκη έχουμε,ούτε Αρχαιολογικό Μουσείο,ούτε εθνικό συγκοινωνιακό σύστημα έχουμε,είμαστε εξαρτώμενοι απο τα πάντα και τους πάντες γιατί δεν καταφέραμε να κάνουμε τίποτε με την μεταφορά γκαζιού (τουλάχιστον ακόμα),πλήρως εξαρτημένοι απο το πετρέλαιο,μαρίνες ανύπαρκτες,και πλήρως εξαρτημένοι στον τουρισμό που με το παραμικρό παγκόσμιο πρόβλημα αμέσως τα πάντα βουλιάζουν.koutsohttp://www.blogger.com/profile/10583961870031994456noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-58817038838605041912010-03-23T11:12:00.001+02:002010-03-23T11:13:09.885+02:00<div align="justify">Παρακολουθούσα τις ειδήσεις του ΡΙΚ, χθες βράδυ 22 Μαρτίου σχετικά με την σύληση των τάφων τριών αρχιεπισκόπων από την εποχή της Τουρκοκρατίας, από ένα αλλόδαπό με ψυχολογικά προβλήματα και τότε κατάλαβα πόσο απολίτιστα και ρηχά άτομα είμαστε εμείς οι Κύπριοι.</div><div align="justify"><br />Με αφορμή το πιο πάνω θλιβερό συμβάν βγήκε στο φως η εγκατάλειψη του κοιμητηρίου του Αγίου Σπυρίδωνα στο έλεος του χρόνου και των φυσικών φαινομένων, σ'ένα κοιμητήριο στο κέντρο της Λευκωσίας όπου κείτονται αρχιεπίσκοποι, ανθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών και ευεργέτες του βασανισμένου από τους ανθρώπους του, αυτού νησιού. Μέσα στα αγριόχορτα και την φυσική βλάστηση να φτάνει το ύψος ενός ανθρώπου, προσπαθούν να αναπαυτούν οι ευεργέτες του Παγκυπρίου Γυμνασίου, αρχιερείς και άλλοι επιφανείς άνθρωποι. Σταυροί σπασμένοι και μνημεία αφημένα στην λήθη και στην εγκατάλειψη, φανερώνουν το μέγεθος της γαουροσύνης μας και της ρηχής και υπερφίαλης μας ύπαρξης. Τρέχουμε στις εκθέσεις τέχνης και στις διαλέξεις και στις "πολιτιστικές" εκδηλώσεις και "events" παρακαλώντας να μας φωτογραφίσει κανενα "lifestyle" περιοδικό ή για να μας δουν και οι άλλοι που ερχόμαστε σε τέτοιες "κουλτουριάρικες" εκδηλώσεις, ντυνομαστε εξεζητημένα και παράξενα για να δείξουμε οτι είμαστε μέσα στην μόδα και τα νέα "trends" χωρίς να αναλογιζόμαστε πόσο μικροί και ασήμαντοι είμαστε, αφήνοτας πίσω μας τους ανθρώπους που πραγματικά προσέφεραν σ'αυτό τον τόπο μέσα στα χόρτα και τις κουφάες δείχνοντας τους πόσο ευγνώμονες είμαστε για την προσφορά τους. </div><div align="justify"><br />Που είναι το Παγκύπριο Γυμνάσιο να φέρει μια μέρα τους μαθητές του να καθαρίσουν λίγο τον χώρο; Που είναι η εκκλησία να φροντίσει τους τάφους των αρχιερέων της; Που είναι ο Δήμος Λευκωσίας να καθαρίσει τον χώρο που είναι θαμμένοι επιφανείς δημότες της; Που είναι ο καθένας μας να κάνει κάτι; </div><div align="justify"><br />Ατε κανεί και επεινάσαμε. Τι εννά παραγγείλουμε;</div>Αντρέας Φράγκοςhttp://www.blogger.com/profile/03796729866530291240noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-90148276674196149512010-01-12T13:18:00.001+02:002010-01-12T13:21:45.736+02:00<div align="justify">Πάει αρκετός καιρός να γράψω στο blog μου, αλλά με τόσα που συμβαίνουν σε τούτο τον τόπο και να θέλεις δεν μπορείς να μείνεις αδιάφορος. </div><div align="justify"><br />Είναι πολύ μικρός ο τόπος για να συμβαίνουν τόσα παλαβά, αδιανόητα εγκληματικά πράγματα. Είναι πολύ μικρός ο τόπος για να μην καταφέρνουμε να προσάγουμε ενώπιον της δικαιοσύνης (όση έχει απομείνει τελικά) τον κάθε ανώμαλο, τον κάθε βαρώνο, τον κάθε πάτρωνο, τον κάθε διανοητικά άρρωστο και τον κάθε βρωμιάρη απατεώνα και εγκληματία οποιασδήποτε κοινωνικής τάξης και αν είναι αυτός. Άλλά οταν το "ενα χέρι νίβει το άλλο", τι να συζητούμε. Η Κύπρος έχει καταντήσει το νησί των ένοχων συνενόχων. </div><div align="justify"><br />Η διαστροφή μας και η απληστία μας για λεφτά και εξουσία οποιασδήποτε μορφής, από το να δέρνεις την γυναίκα σου μέχρι να είσαι "κύριος βουλευτής" (ή ακόμα χειρότερο να θέλεις να γίνεις πάση θυσία) και από το να ανοίγεις τάφους και να ξεθάβεις πεθαμένους και να τους πέρνεις μαζί σου, να σκοτώνεις κόσμο έξω απο το σπίτι του με πληρωμένους εκτελεστές μέχρι να σκίζεις και να καίεις σημαίες και να αναγκάζεσε να χαμογελάς και να συζητάς με τον Τούρκο Αττίλα που ακόμη το αίμα από τους αθώους δολοφονηθέντες και αγνοουμένους δεν έχει στεγνώσει στην απεχθή του μπότα, δεν ξέρω που θα οδηγήσει ή που θα καταλήξει η ιστορία αυτή. </div><div align="justify"><br />Και σε όλα αυτά, εμείς να καθόμαστε στην τηλεόραση μας με την πίτσα ή με τα σουβλάκια μας και να μας βαρυκάθεται λίγο η σιεφταλιά που <em>"μάνα μου επαίξαν τον άνθρωπο"</em> ή <em>"εν αντρέπουνται εξειθάψαν τον πεθαμένο"</em> ή <em>"οι Τούρτζιοι θέλουν τα ούλλα δικά τους"</em> ή <em>"μάνα μου, ήβραν τα κόκκαλα του αγνόουμενου".</em> Και μετά κλείνουμε το φως, γυρίζουμε πλευρό, γιατί "τούτοι ούλλοι καλά την έχουν, εννά πάμε και δουλειά αύριο."</div>Αντρέας Φράγκοςhttp://www.blogger.com/profile/03796729866530291240noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-75665513440918131912009-12-16T16:25:00.005+02:002009-12-16T16:38:34.410+02:00<div style="text-align: justify;">Χαίρομαι ιδιαίτερα, όταν ακούγονται τέτοιες ξεκάθαρες φωνές υπέρ της σύντομης ομοσπονδιακής επανένωσης. Μας δίνουν κουράγιο, ότι ίσως πράγματι, υπάρχει ελπίδα για το μέλλον αυτού του τόπου....<br /><br />Μία επιστολή του Άκη Λόρδου στον Πολίτη:<br /></div><br /><div style="text-align: center;">***<br /></div><br /><p style="text-align: center;" class="title"><span style="font-weight: bold;">Ας κάμουν κι αυτοί τη δική τους ενημέρωση</span></p><p style="text-align: justify;">Οι γραφικοί ψευδοπατριώτες της ασυναρτησίας που εκατάντησαν την Κύπρο έτσι που την εκατάντησαν με τη μέθοδο της παραπλάνησης και του σκοταδισμού του λαού έχουν τώρα ξεκινήσει, οργανωμένοι όπως πάντα, ο ένας μετά τον άλλο, να πολυβολούν την έναρξη ενημέρωσης του λαού από την Κυβέρνηση για τη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.</p><p style="text-align: justify;">Η ενημέρωση αυτή έπρεπε να είχε ξεκινήσει από το 1977 και το 1979, όταν την είχαν συμφωνήσει ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος και ο μ. Σπύρος Κυπριανού αντίστοιχα.<br /><br />Τι ενόχλησε τους θορυβώδεις και στενοκέφαλους δημαγωγούς της αναπαυτικής και ασφαλούς πολυθρόνας; Τους ενόχλησε το γεγονός που τώρα μόλις έχουν κατανοήσει ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας πράγματι επιδιώκει λύση, παρ' όλους τους μέχρι πρόσφατα παλινδρομικούς δισταγμούς του. Η λύση αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από δικοινοτική όπως ήταν το Σύνταγμα της ευλογημένης Ζυρίχης - όπως την εκατάλαβε μετά από 42 ολόκληρα χρόνια ο μ. Τάσσος Παπαδόπουλος - και δεν μπορεί να είναι άλλη εκτός από διζωνική (γεωγραφική) ομοσπονδία εφόσον έχουν μετακινηθεί όλοι οι Τ/Κ στον Βορρά από το 1974 και τίποτε δεν θα τους αναγκάσει να επιστρέψουν στα χωριά τους στο Νότο, μετά από 35 χρόνια.</p><p style="text-align: justify;">Εκτός από τα προβλήματα της μετακίνησής τους, νέες δουλειές, νέα σχολεία κλπ., είναι πρώτιστα και ζήτημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης, εφόσον δύο τρελοί από εδώ και δύο από εκεί μπορούν να αιματοκυλίσουν ξανά τον τόπο.</p><p style="text-align: justify;">&amp;nbsp... Και η διχοτόμηση που κρυφά ευαγγελίζονται οι εθνικιστές (όμοιοι των εθνικιστών του 1922 που έφεραν τη Μικρασιατική καταστροφή) των "καθαρών εθνικά λύσεων" από εδώ (και από εκεί) που όμως ακόμα δεν τολμούν να το πουν ολοφάνερα;</p><p style="text-align: justify;">Αν τολμούν ας κάνουν και αυτοί τη δική τους "διαφώτιση και ενημέρωση" για τα υπέρ της ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ για να γίνει διάλογος και να σταματήσουν να πωλούν στο λαό τις πατριωτικές ανοησίες τους εναντίον της ομοσπονδίας.</p><p style="text-align: justify;">Ας πουν ξεκάθαρα τι επιδιώκουν. Η διχοτόμησή τους πάντως θα κρατήσει μόνο για τη δική τους γενιά. Η επόμενη γενιά θα είναι υπήκοοι της Τουρκίας λόγω αλεξανδρεττοποίησης μέσω του ανεξέλεγκτου εποικισμού που θα είναι το αναπόφευκτο προϊόν της διχοτόμησης.<br /></p><p><br />Δημήτριος (Άκης) Λόρδος<br /><i>Κωδικός άρθρου: 916894</i></p><p><i>ΠΟΛΙΤΗΣ - 16/12/2009, Σελίδα: 14</i></p>www.politis.com.cy/cgibin/hweb?-A=916894&amp;-V=columns&amp;-pΛεμέσιαhttp://www.blogger.com/profile/05653315058469209204noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-87870393107740507332009-12-03T16:49:00.000+02:002009-12-03T16:49:37.807+02:00<span style="font-size: large;"><i><span style="color: #274e13;">Αναδημοσίευση χωρίς σχόλια.</span></i><br /> </span><br /> <span style="font-size: large;"><br /> </span><br /> <span style="font-size: large;">Είμαστε τελικά ένας τόπος ο οποίος ψάχνει πραγματικά τη συμβίωση και τη μόνιμη ειρήνη, ή έχουμε εθιστεί περισσότερο στη σύγκρουση και την εχθρότητα; Είμαστε ένας λαός που αναζητεί την ελπίδα και αναδεικνύουμε όλα όσα μπορούν να τη στηρίξουν, ή επιλέγουμε την καχυποψία η οποία καταντά μιζέρια;</span><br /> <span style="font-size: large;"><br /> </span><br /> <span style="font-size: large;">Την περασμένη Δευτέρα όλα τα τηλεοπτικά κανάλια πήγαν να καλύψουν τη λειτουργία στον εορτάζοντα ναό του Αποστόλου Ανδρέα στα κατεχόμενα. Και αυτή τη φορά, όλα ήταν σχεδόν ίδια. Οι Τούρκοι «αστυνομικοί», οι έλεγχοι, οι Τουρκοκύπριοι πλανοδιοπώλες, η πικρία και η συγκίνηση των προσκυνητών. Όλα ήταν -σχεδόν- τα ίδια. Και λέμε «σχεδόν», γιατί <b><span style="color: red;">σε μια γωνιά τα τηλεοπτικά συνεργεία εντόπισαν μιαν οικογένεια Τουρκοκυπρίων η οποία πήγε να προσκυνήσει τον Απόστολο Ανδρέα! </span><i style="color: red;">«Είχαμε άρρωστο τον μιτσή, τον τάξαμε στον άγιο τζι΄ έγιανε. Γι΄ αυτό ήρταμε»...</i> </b>Κάπως έτσι τα είπε ο ηλικιωμένος κύριος που μίλησε στις κάμερες. Κείνη τη στιγμή, όποιαν αφετηρία κι αν έχουν οι απόψεις σου, δεν μπορείς παρά να συγκλονιστείς από την αναπάντεχη αυτή δήλωση. Ένας Τουρκοκύπριος δήλωνε ότι έταξε τον δικό του άνθρωπο, στον δικό μας άγιο. Ένας Τουρκοκύπριος πίστεψε ότι ο δικός μας άγιος, έγιανε τον δικό του άνθρωπο. Γι΄ αυτό και πήγε εκεί, με όλη την οικογένειά του, για να ευχαριστήσει και να τιμήσει τον άγιό μας.</span><br /> <span style="font-size: large;"><br /> </span><br /> <span style="font-size: large;">Αν αυτό το περιστατικό δεν συνιστά μια χαραμάδα ελπίδας για το τι πραγματικά μπορεί να συμβεί σε αυτό τον τόπο αν καταφέρουμε κάποτε εμείς οι άνθρωποι να παραμερίσουμε τα παιχνίδια όλων των εξουσιών, τότε τι συνιστά; Αν αυτό το περιστατικό δεν δείχνει ότι πολλά πράγματα είναι λιγότερο μαύρα απ΄ όσο μας τα παρουσιάζουν, τότε τι δείχνει; Κι αν, σε τελική ανάλυση, ο αισιόδοξος άνθρωπος δεν αρπάζεται από αυτά τα μικρά και ανθρώπινα για να προχωρήσει, τι περιμένει; Να τον σώσουν οι πάσης φύσεως απατεώνες της κάθε εξουσίας που το πρώτο και μόνο πράγμα που σκέφτονται είναι το τομάρι τους;</span><br /> <span style="font-size: large;"><br /> </span><br /> <span style="font-size: large;">Κι όμως, στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ, το συγκεκριμένο περιστατικό πέρασε στα ψιλά και αφού προηγήθηκαν όλα όσα εδώ και χρόνια έμαθαν να λένε οι δημοσιογράφοι. Σιγά μην αναδείκνυαν ένα θέμα που συνειρμικά έστω παραπέμπει στη δυνατότητα ειρηνικής συμβίωσης σε αυτό τον τόπο.</span><br /> <span style="font-size: large;"><br /> </span><br /> <span style="font-size: large;">Η ουσία παραμένει μία: Ο Τουρκοκύπριος και η οικογένειά του πήγαν στον Απόστολο Ανδρέα για να τον ευχαριστήσουν που έγιανε το παιδί τους. Κι ίσως η επόμενη ευχή στον άγιο είναι... να γιάνει κι όλους εμάς.</span><br /> <br /> Κωδικός άρθρου: 913043<br /> <br /> ΠΟΛΙΤΗΣ - 03/12/2009, Σελίδα: 6Lexi_penitashttp://www.blogger.com/profile/16132879381441377763noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-29500843866460197812009-11-27T10:19:00.002+02:002009-11-27T10:24:20.776+02:00<object width="560" height="340"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/SWaV39N3Cfs&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/SWaV39N3Cfs&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="560" height="340"></embed></object><br /><br />ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ.ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΑΛΑΚΕΣ ,ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΟ ΠΑΙΧΝΊΔΙ ΤΩΝ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΔΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝkoutsohttp://www.blogger.com/profile/10583961870031994456noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-84314132514920346802009-11-18T10:35:00.000+02:002009-11-18T10:35:05.740+02:00<span style="font-size: large;"><span style="font-family: Verdana,sans-serif;">Με ανοιχτή επιστολή, σε ιδιαίτερα αιχμηρό τόνο, απάντησε ο Μίκης Θεοδωράκης στην επίθεση και τις απειλές που εκτόξευσε εναντίον του η οργάνωση «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς» στην προκήρυξη με την οποία ανέλαβαν την ευθύνη για το βομβιστικό χτύπημα στο σπίτι του Μίμη Ανδρουλάκη.</span></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKXwzHDOPP5VIEWCcvSkZ9bn7K0zIyAgmoixE3e1y1g9O8WouGfXWCmQfq_SJI1WX5A9zDrzg8ckOTy3q-LfZmHstZO2A8CPewwJBb9gfY5NunFvKNwVtZ5V5i2mj0V-990C94yQylK72o/s1600/Mikis.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKXwzHDOPP5VIEWCcvSkZ9bn7K0zIyAgmoixE3e1y1g9O8WouGfXWCmQfq_SJI1WX5A9zDrzg8ckOTy3q-LfZmHstZO2A8CPewwJBb9gfY5NunFvKNwVtZ5V5i2mj0V-990C94yQylK72o/s320/Mikis.jpg" /></a><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><i style="color: #990000;">«Λεβέντες μου σας καμαρώνω! Είστε οι συνεχιστές του Κολοκοτρώνη, του Ανδρούτσου και του Άρη σε σύγχρονη εκδοχή. Και γι' αυτό η τελευταία ελπίδα του προδομένου λαού μας. Με τη γενναία σας δημόσια αποκήρυξή μου, μου ανοίξατε τα μάτια. Ομολογώ, έστω και καθυστερημένα, ότι υπήρξα ένας ελεεινός και σιχαμερός προδότης-συνεργάτης της χούντας και της αντιλαϊκής δεξιάς και τώρα μετανοιωμένος αποζητώ τη δίκαιη τιμωρία μου»</i> αναφέρει ο Μίκης Θοδωράκης.</span><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: large;">Και συνεχίζει: <i style="color: #990000;">«Το σπίτι μου βρίσκεται σε μικρή πάροδο της οδού Γαριβάλδη, στην Επιφανους 1, και καθώς είμαι ξαπλωμένος έχω απέναντί μου την πλαγιά του Φιλοπάππου, απ' όπου σας είναι πανεύκολο να με κάψετε ζωντανό, για να με λυτρώσετε από τις τύψεις που με ζώνουν. Προς τούτο, έχω ορθάνοιχτα τα παράθυρα μου για να σας διευκολύνω με κίνδυνο να πάθω γρίπη»</i>.</span><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><i style="color: #990000;">«Όμως, ποιος λογαριάζει τέτοιες λεπτομέρειες όταν έχει να κάνει με terroristes-τιμωρούς όπως εσείς;... Je vous remercie»</i> καταλήγει ο μουσικοσυνθέτης και προσθέτει το υστερόγραφο <b><span style="font-size: large;"><i style="color: #cc0000;">«Καημένε Παπαδόπουλε, πού είσαι να καμαρώσεις τη σπορά σου...»</i></span>.</b></span><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: large;">Η τρομοκρατική οργάνωση μιλούσε στην προκήρυξή της για «επιφανείς προσωπικότητες της 'αντι-δικτατορικης' αυτοεξορίας, στο Παρίσι της καλοπέρασης όπως ο Μίκης Θεοδωράκης» και έκανε λόγο για «γνωστούς πρώην αριστερούς με κύρος και διεθνή φήμη, που ξεπληρώνουν τις ολιγοήμερες 'διακοπές' τους στα κρατητήρια της Ασφάλειας με βουλευτικά και υπουργικά αξιώματα».</span><br /> </div><br /> <span style="font-size: small;">Πηγή: <a href="http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1075973&amp;lngDtrID=244"target="_blank">in.gr </a></span>Lexi_penitashttp://www.blogger.com/profile/16132879381441377763noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-44390958186050952352009-11-17T00:31:00.002+02:002009-11-17T00:36:53.030+02:00<div class="snap_preview"><h2 style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Θεωρώ ιδιαίτερα δύσκολη την προσπάθεια, να εξάγει κανείς συμπεράσματα, όταν αναλύει αποσπασματικά την ιστορία μιας χώρας, δεν παύει όμως, να έχει απίστευτο ενδιαφέρον…</span></h2> <h2 style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Τον τελευταίο καιρό, λόγω της 20ής επετείου της πτώσης του τείχους στο Βερολίνο, επανήρθε το θέμα της σύγκρισης με τη διαιρεμένη Λευκωσία. </span></h2> <h2 style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Η ανατολική Γερμανία υπήρξε μία από τις πλο</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">υσιότερες χώρες στον κόσμο. Η αντιπαλότητα με τη δυτική Γερμανία ωθούσε τον πληθυσμό σε έναν ύψιστο ανταγωνισμό που είχε ως αποτέλεσμα μία δυναμική ανάπτυξη. Αν υπολογίσει κανείς, ότι και στις δύο πλευρές του τείχους ζούσε και δημιουργούσε ένας εξαιρετικά εργατικός και οργανωμένος λαός, δεν εκπλήττεται καθόλου από την προοδευτικότητα που χαρακτήριζε τις δύο Γερμανίες. Το ιδεολογικοπολιτικό σύστημα όμως, στα ανατολικά περιόριζε τόσο βάναυσα τα ανθρώπινα δικαιώματα που παρ’ όλη τη δυναμικότητα του κράτους, ήταν θέμα χρόνου να καταρρεύσει. Με την πρώτη οικονομική κρίση, δόθηκε η αφορμή, παραμερίστηκαν τα τελευταία προσχήματα και άνοιξε ο δρόμος προς την ελευθερία. Ο σκοπός όμως, δεν ήταν ο αυτόνομος δημοκρατικός μετασχηματισμός, αλλά η ενσωμάτωση με την ομοσπονδιακή Γερμανία της ελεύθερης αγοράς. Έτσι, η διάλυση της ανατολικής Γερμανίας μέσα σε μία νύχτα, οδήγησε τους πολίτες της σε παράδοση άνευ όρων στη Δύση. Εξευτελισμός; Φυσικά! Αυτό σε μεγέθυνση αντανακλάται σε όλη την ανατολική Ευρώπη και δεν οφείλεται μόνο στη συστημική διαφορά. Ακόμη και νοσταλγός του κομμουνισμού να μην είναι κάποιος, νοιώθει την ανάγκη να υπερασπιστεί τα επιτεύγματα των τότε χωρών. Κι αυτοί άνθρωποι ήταν που δημιουργούσαν και ονειρεύονταν, έστω και κάτω από ανελεύθερες συνθήκες. Εάν η δυτική Γερμανία, πάνω στον ενθουσιασμό και την έπαρση της “άλωσης” το 1989, φερόταν με μεγαλύτερο σεβασμό απέναντι σε ό,τι θετικό υπήρχε στην πρώην ανατολική, δε θα είχε τη δεκαετία του 1990 το μεγάλο οικονομικό πρόβλημα που προκλήθηκε με το βάρος της ανάκαμψης στα νέα κρατίδια. Η μετάβαση θα έπρεπε οπωσδήποτε, να γίνει πιο ομαλά και χωρίς να ισοπεδώσει τις δομές και ειδικά τις διεθνείς συμφωνίες, αφού ακόμη και το επίσημο νόμισμα καταργήθηκε τελείως εσπευσμένα, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι τραγικές συνέπειες. Μετά από δύο δεκαετίες φυσικά, τα αποτελέσματα δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητα. Τόσο επί του εδάφους, όσο και στη νοοτροπία των Ανατολικογερμανών, οι πολυάριθμες και πολυέξοδες αλλαγές είναι ορατές. Πάρα πολλοί μετακινήθηκαν προς εγκατάσταση και ανεύρεση εργασίας στα νέα κρατίδια, αλλά πολλοί παρέμειναν στα παλιά, συντελώντας στην ανοικοδόμηση τόσο του ηθικού, όσο και των πόλεων. Όσο προχωράει ο χρόνος και εδραιώνεται το αίσθημα του κοινού κράτους, τόσο ξεθωριάζει το διαχωριστικό παρελθόν. Ας σημειωθεί εδώ, ότι ακόμη και η σημερινή καγκελλάριος είναι Ανατολικογερμανίδα…</span></h2> <h2 style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Και επανερχόμαστε στα δικά μας…Η καταπίεση των Τουρκοκυπρίων στο Βορρά ήταν/είναι γνωστή σε όλους. Δυστυχώς, οι Ελληνοκύπριοι, αν και επικαλούνταν συχνά, για πολιτικούς λόγους, την ανελευθερία του συστήματος στα κατεχόμενα, όταν έφτασε η ώρα της εξέγερσης, δεν υπήρχε κανείς με το μέγεθος ενός Χέλμουτ Κολ στην προεδρεία της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος θα είχε το θάρρος και τη διορατικότητα να αναγνωρίσει τη μέγιστη ιστορική στιγμή και να δώσει το χέρι στους απέναντι για την επανένωση της χώρας. Κρίνοντας εκ των υστέρων, οι Γερμανοί, πέτυχαν την επανένωση, έστω και με τα λάθη που διέπραξαν κατά τη βιαστική και υπεροπτική μετάβαση. Στην περίπτωση της Κύπρου, οι Ελληνοκύπριοι υπήρξαν επίσης, υπεροπτικοί και βιαστικοί, αλλά μόνο ως προς την προστασία των δικών τους κεκτημένων, δηλαδή το κράτος-θαύμα νότια της πράσινης γραμμής. Με μία λέξη: ΜΙΖΕΡΙΑ! Αν αυτή η νοοτροπία διαφαινόταν να έχει και ημερομηνία λήξης, τότε οι ανησυχίες μου για το μέλλον θα ήταν λιγότερες. Δυστυχώς όμως, ακόμη και μία πενταετία μετά την καταστροφική διαχείριση της λύσης και την πρωτοφανή διεθνή απομόνωση, εξακολουθούν πολλοί να στρουθοκαμηλίζουν, υπερασπιζόμενοι το κουτσουρεμένο και ασταθές κράτος που αυθαίρετα κυβερνούν από το 1963…Οι αυταπάτες όμως, πρέπει κάποτε να τερματιστούν. Αυτός ο τόπος δε μας ανήκει αποκλειστικά. Είτε θα συμβιβαστούμε με την ιδέα της συνδιαχείρισης με τους Τουρκοκύπριους, είτε θα παραδοθούμε στο σταδιακό αφανισμό, μέσω του άκρατου και πλήρως ανεξέλεγκτου τουρκικού εποικισμού στα αφύλακτα σύνορα μας στο Βορρά. </span></h2> <h2 style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Σήμερα συμπληρώνονται 26 χρόνια από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους του Ντενκτάς…Δυστυχώς, πολλοί συνεχίζουν ακόμη το διαχωριστικό του “όραμα” και στις δύο πλευρές του συρματοπλέγματος. Αν ήταν στο χέρι τους, θα έσκαβαν έναν ισθμό κατά μήκος της πράσινης γραμμής, για να λύσουν κατά τα δικά τους “πρότυπα” και “ιδανικά” το πρόβλημα. </span></h2> <h2 style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Οι γηγενείς πληθυσμοί, Ε/Κ και Τ/Κ, δεν έχουν την πολυτέλεια να συγκρούονται επ’ αόριστον, αν θέλουν να εξασφαλίσουν την επιβίωση τους στην ίδια τους την πατρίδα. </span></h2> <h2 style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Εύχομαι, αν έρθει κάποτε η στιγμή που θα ξεχύνονται οι Ε/Κ στους δρόμους, για επανένωση και ειρήνη, 1. να υπάρχουν ακόμη Τ/Κ στο Βορρά ΚΑΙ 2. να είναι πρόθυμοι να ανταποκριθούν σε αυτό το κάλεσμα…</span></h2> <h2 style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Εύχομαι να μην καταλήξουν οι γηγενείς πληθυσμοί σε αναμνηστικό είδος, περιορισμένοι σε καταυλισμούς (reservations), όπως τους Iνδιάνους στην Αμερική και μάλιστα στη δική μας περίπτωση, λόγω στενοκεφαλιάς, κοντοφθαλμίας και μικροσυμφερόντων. </span></h2> <h2 style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Τότε, ο εξευτελισμός και η μιζέρια, θα είναι οριστικοί, μη αναστρέψιμοι και σήματα κατατεθέντα όλων των εναπομείναντων…Παλαιοκυπρίων…</span></h2> </div>Λεμέσιαhttp://www.blogger.com/profile/05653315058469209204noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-45484302231222489242009-11-07T09:17:00.003+02:002009-11-07T09:42:22.059+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyrV9a8nSJGc3iMFdLypZ355Qo6bLviDcDJDhcrSPhFmKCpkJZT771r9dv1udclidCF444qQOBRVgj72uOzI-4HyyUsC8BnLrrsbqD4EPfGsorBBWcYJo6aaSdM7nhijmVjzJuok8VPWUz/s1600-h/img327.gif"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 194px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyrV9a8nSJGc3iMFdLypZ355Qo6bLviDcDJDhcrSPhFmKCpkJZT771r9dv1udclidCF444qQOBRVgj72uOzI-4HyyUsC8BnLrrsbqD4EPfGsorBBWcYJo6aaSdM7nhijmVjzJuok8VPWUz/s400/img327.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401257634945974930" /></a>"Τα υλικά για τον αρχιτέκτονα είναι όπως οι λέξεις για τον ποιητή" έγραφε σε μιά απο τις πινακίδες των εκθεμάτων στη θαυμάσια έκθεση του Ζήνωνα.<div><br /></div><div>Μορφές αρχιτεκτονικές πλασμένες με πόνο (ξέρω τι σημαίνει), γλυπτά καμωμένα με μεράκι (όπως το μεράκι του πατέρα σου),χρώματα και αρώματα πλεγμένα σε μιά ανοιξιάτικη πανδαισία με πολύ φως και σκέψη και τέλος "το άλλο μάτι" εκείνο που τον χαρακτηρίζει σαν φωτογράφο συνθέτουν μιά πορεία αξιοζήλευτη και ποθητή.<div><br /></div><div>Με μαεστρία ενός πλέον μεστωμένου αρχιτέκτονα ο Ζήνωνας μας ταξιδεύει στη μαγεία των μορφών και των υλικών,τόσο μέσα απο τα σκίτσα του, όσο και μέσα απο τα κτισμένα αλλά και τα "μη πραγματοποιημένα" έργα του.</div><div>Η αναζήτηση και το αστείρευτο γεμάτο ανησυχία πνεύμα του δημιουργού εξακολουθεί να με εμπνέει και να με συγκινεί μετά απο 25 χρόνια γνωριμίας.</div><div>Αγαπημένε μου Ζήνωνα,με συγκίνησε η αναφορά στο άτομο μου γιατί με θεωρείς "σταθμό" στη μακροχρόνια φιλία μας που έστω και λίγο νοιώθω "συνένοχος" στις αναζητήσεις σου.Το έργο του Carlo Scarpa που για μένα ήταν η στροφή προς την λεπτομέρεια αλλά και στην αναζήτηση μιάς ψηλής αισθητικής και που ήταν και ο συνδετικός κρίκος της μεταξύ μας φιλίας και συνεργασίας ακόμα με συνεπαίρνει.Μέσα απο την δουλειά σου νοιώθω και γω πιό δυνατός και ευτυχισμένος που είμαι σ'αυτό τον χώρο γιατί αρχιτέκτονες σαν εσένα δίνουν κουράγιο και κέφι σε μας τους πιό...."νεαρούς".</div><div>Η αρχιτεκτονική είναι πράξη ζωής και είμαι σίγουρος ότι οι άνθρωποι που είχαν την τύχη να σε εμπιστευτούν τώρα καμαρώνουν τα κτίρια τους γιατί είναι σίγουρα ευτυχισμένοι.</div></div>koutsohttp://www.blogger.com/profile/10583961870031994456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-81002837874450082472009-11-06T16:10:00.001+02:002009-11-06T16:14:14.662+02:00<div class="title" style="color: #990000;"><i><span style="font-size: large;">Καμιά φορά διερωτώμαι πως καταφέρνουν οι αντιομοσπονδιακοί και οι λοιποί απορριπτικοί να πείθουν ακόμα κόσμο, αφού η προσπάθεια τους για τορπιλισμό κάθε προσπάθειας για λύση, βασίζεται αποκλειστικά στο ψέμα. Δείτε πόσο απλά ο <b>Άριστος Δαμιανού</b> κονιορτοποιεί και διαλύει τρία από τα βασικά επιχειρήματα των "απόν θέλουν να πααν στο φούρνο, πέντε μέρες κοσσιηνίζουν"</span></i><br /> </div><div class="title" style="color: #990000;"><i><span style="font-size: large;"><br /> </span></i><br /> </div><div class="title"><i style="color: #990000;"><span style="font-size: large;">Μήπως ο Πρόεδρος, η κυβέρνηση αλλά και το ΑΚΕΛ, ακόμα και το ΔΗΣΥ, πρέπει να ανασκευάζουν συστηματικά, όσο πιο απλά αλλά και μεγαλόφωνα γίνεται, έτσι που να αντιλαμβάνεται όλος ο κόσμος</span></i><span style="color: #990000;">;</span><br /> </div><br /> <span style="font-size: large;"><b>Ψέματα και αλήθειες για τη δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία </b><br /> </span><br /> <br /> <span style="font-size: large;">Επειδή 32 χρόνια μετά την αποδοχή από την ελληνοκυπριακή κοινότητα της δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας, κάποιοι δεδηλωμένοι και μη αντιομοσπονδιακοί, σε μια προσπάθεια να πλήξουν το στόχο της ομοσπονδιακής λύσης, αντί να μιλούν τεκμηριωμένα και με επιχειρήματα, παραπληροφορούν το λαό, οφείλουμε να δίνουμε καθαρές απαντήσεις προς αποκατάσταση της αλήθειας.<br /> <br /> <span style="background-color: yellow; color: black;"><b>Το ψέμα:</b> "Κανένα ψήφισμα δεν μιλά για διζωνική ομοσπονδία".</span><br /> Η αλήθεια: Σωρεία ψηφισμάτων αναφέρονται στη μορφή, τη βάση της λύσης. Μεταξύ άλλων, τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας 649 του 1990 και 716 του 1991. Το 649 επί λέξη "Kαλεί τους ηγέτες των δυο κοινοτήτων να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους για να επιτύχουν ελεύθερα μια αμοιβαία αποδεκτή λύση που να προνοεί για την εγκαθίδρυση ομοσπονδίας, η οποία θα είναι δικοινοτική όσον αφορά τις συνταγματικές πτυχές και διζωνική όσον αφορά τις εδαφικές πτυχές, σύμφωνα με το παρόν ψήφισμα και τις συμφωνίες υψηλού επιπέδου του 1977 και 1979 και να συνεργασθούν, πάνω σε ισότιμη βάση, με το Γενικό Γραμματέα για τη συμπλήρωση, σε πρώτο στάδιο και πάνω σε επείγουσα βάση, ενός περιγράμματος μιας συνολικής συμφωνίας όπως συμφωνήθηκε τον Iούνιο του 1989". Το 716 επί λέξη "Eπαναβεβαιώνει τη θέση του [Συμβουλίου Ασφαλείας] στο Kυπριακό, όπως εκφράστηκε πρόσφατα με το ψήφισμα 649 (1990) και σύμφωνα με τις Συμφωνίες Kορυφής του 1977 και 1979 μεταξύ των μερών στην Kύπρο ότι οι θεμελιώδεις αρχές για μια διευθέτηση στην Kύπρο είναι η κυριαρχία, η ανεξαρτησία, η εδαφική ακεραιότητα και το αδέσμευτο της Kυπριακής Δημοκρατίας, ο αποκλεισμός της ένωσης ολόκληρης ή μέρους της νήσου με οποιαδήποτε άλλη χώρα και ο αποκλεισμός οποιασδήποτε μορφής διχοτόμησης ή απόσχισης και η εγκαθίδρυση μιας νέας συνταγματικής διευθέτησης για την Kύπρο, η οποία θα διασφαλίζει την ευημερία και ασφάλεια της ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής κοινότητας σε μια δικοινοτική και διζωνική ομοσπονδία".</span><br /> <span style="font-size: large;"><br /> <span style="background-color: yellow;"><b>Το ψέμα:</b> "Η διζωνικότητα προϋποθέτει εγγυημένες πλειοψηφίες".</span><br /> Η αλήθεια: Αυτή ήταν η τουρκική θέση την οποία ποτέ δεν αποδεχτήκαμε. Σε κάθε περίπτωση, αυτό δεν ισχύει. Με την επιστροφή της πλειοψηφίας των Ελληνοκυπρίων προσφύγων υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση, στα σπίτια και τις περιουσίες τους που θα ανήκουν στην ελληνοκυπριακή ομόσπονδη μονάδα, υπολείπονται περί τις 70 με 80 χιλιάδες πρόσφυγες. Και όλοι να ασκήσουν το δικαίωμα επιστροφής, οι Τουρκοκύπριοι ούτως ή άλλως είναι τουλάχιστον τριπλάσιοι και άρα δεν τίθεται θέμα εγγυημένων πλειοψηφιών και μόνιμων παρεκκλίσεων από ανθρώπινα δικαιώματα.<br /> <span style="background-color: yellow;"><b>Το ψέμα: </b>"Ποτέ δεν δεχτήκαμε τον όρο "διζωνική ομοσπονδία".</span><br /> Η αλήθεια: Υπάρχει σωρεία επίσημων τοποθετήσεων της ελληνοκυπριακής κοινότητας επί τούτου. Μεταξύ άλλων, οι Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου 1977 και 1979, μεταξύ των Προέδρων Μακαρίου και Κυπριανού αντίστοιχα και του Ραούφ Ντενκτάς, οι ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου του 1989 επί Προεδρίας Βασιλείου, το κοινό ανακοινωθέν του Εθνικού Συμβουλίου του Σεπτεμβρίου 2009 επί Προεδρίας Χριστόφια και βέβαια η κοινή δέσμευση των δύο κοινοτήτων μέσα από τη Συμφωνία του Προέδρου Παπαδόπουλου και του ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας Μεχμέτ Αλί Ταλάτ της 8ης Ιουλίου 2006, η οποία στο άρθρο 1 επαναβεβαιώνει τη "δέσμευση για την επανένωση της Κύπρου με βάση μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία και πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας".</span><br /> <span style="font-size: large;"><br /> Η ιστορικότητα των στιγμών απαιτεί από όλους υπευθυνότητα. Όσοι αντιτίθενται στην ομοσπονδία, ας το πουν επιτέλους καθαρά και ας πάψουν να λένε ψέματα στο λαό. Μα ας γνωρίζουν ότι με τη θέση τους για καταγγελία του συμφωνημένου πλαισίου λύσης προσφέρουν άριστη υπηρεσία στην κατοχική δύναμη. Η δε αποδοχή της θέσης τους, θα οδηγήσει στο απευκταίο. Στη διαιώνιση και μονιμοποίηση της διχοτόμησης. Γιατί το δίλημμα σήμερα δεν είναι μεταξύ ομοσπονδίας και "μιας καλύτερης λύσης". Το δίλημμα σήμερα είναι μεταξύ ομοσπονδίας και διχοτόμησης.<br /> <br /> Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΑΚΕΛ, Νομικός - Διεθνολόγος</span> <br /> <span style="font-size: large;"><br /> <br /> </span> <span style="font-size: large;"><i><b>Άριστος Δαμιανού</b></i></span><br /> <span style="font-size: large;"><i>Κωδικός άρθρου: 907197</i></span><br /> <span style="font-size: large;"><i>ΠΟΛΙΤΗΣ - 06/11/2009, Σελίδα: 14</i></span>Lexi_penitashttp://www.blogger.com/profile/16132879381441377763noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-81732318330352624002009-10-28T13:54:00.007+02:002009-10-29T21:07:31.063+02:00<div align="justify">Έχω την εντύπωση, ότι όσο προχωρούν οι συνομιλίες ολοένα και στα βαθύτερα για την επανένωση της Κύπρου, τόσο πιο πολύ εντείνονται οι φωνασκίες και οι αερομαχίες. Αν και δε με ενδιαφέρουν τα μικροπολιτικά, ομολογώ, ότι ενέσκυψα και σε αυτά τα θέματα για να καταλάβω επιτέλους, περί τίνος πρόκειται. Διανύουμε το δεύτερο γύρο των απευθείας διαπραγματεύσεων και αντί να συζητούνται οι επεξηγήσεις των όρων και οι τρόποι εγχώριας και διεθνούς διαφώτισης για τις επιθυμίες και τις επιδιώξεις των Ελληνοκυπρίων, παρακολουθούμε καθημερινώς, αναχρονιστικές αψιμαχίες αποπροσανατολισμού από τον προσυμφωνημένο στόχο. </div><div align="justify"><br />Ποιός είναι ο στόχος; </div><div align="center"><br /><strong>Η υφιστάμενη διαδικασία αφορά αποκλειστικά τη Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία.</strong> </div><div align="justify"><br />Ο σημερινός πρόεδρος έλαβε μόλις πριν 20 μήνες λαϊκή εντολή για διαπραγμάτευση και λύση του κυπριακού προβλήματος πάνω σε αυτή τη βάση. Τα υπόλοιπα: θέσεις, κατα-θέσεις, επι-θέσεις από πλευράς ατόμων που δε στηρίζουν τη συγκεκριμένη μάχη που δίνεται, είναι εκτός τόπου και χρόνου και δε θα έπρεπε να μονοπωλούν την προσοχή της επικαιρότητας. </div><div align="justify"><br />Φυσικά, η ΣΙΩΠΗ της συντριπτικής πλειοψηφίας χώρων και ατόμων που συμφωνούν με τον προκαθορισμένο στόχο, είναι τόσο εκκωφαντική που επιτρέπει την ανεξέλεγκτη καλλιέργεια αρνητισμών και τεχνητών εμποδίων από τους συνήθεις μειοψηφικούς κύκλους, οι οποίοι δυσανασχετούν μεγαλοφώνως και με κάθε μέσο, μόλις διαφανεί έστω και μία σπίθα ελπίδας και προόδου στις συνομιλίες… </div><div align="center"><br /><strong>Κύρια ευθύνη γι αυτή την απαράδεχτη κατάσταση φέρει η κυβέρνηση.</strong></div><div align="center"><strong><br />Πού είναι η Εκστρατεία Διαφώτισης που έχει κηρύξει εδώ και τόσο καιρό;</strong> </div><div align="justify"><br />Αναρωτιέμαι ποιοι αντιπροσωπεύονται εν τέλει από αυτή την κυβέρνηση και πότε θα απευθυνθούν επιτέλους οι αρμόδιοι σε όσους ενδιαφέρονται πράγματι για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με <strong>συμφωνημένο σχέδιο λύσης.</strong> Ο σκοπός της διακυβέρνησης δεν πρέπει να είναι το παραχάϊδεμα των ούτως ή άλλως διαφωνούντων, αλλά η επίτευξη των προεκλογικών υποσχέσεων. </div><div align="justify"><br />Δε βλέπω το λόγο, γιατί ο πρόεδρος και η διαπραγματευτική ομάδα, να νοιώθουν συνεχώς την ανάγκη, να απολογούνται στους απορριπτικούς κύκλους. </div><div align="justify"><br />Το ζητούμενο δεν είναι να μεταπειστούν αντιτιθέμενα, μεμονωμένα άτομα, αλλά να λυθεί το κυπριακό και να επανενωθεί η χώρα. Όλες αυτές οι ενέργειες καταλήγουν (ή αποσκοπούν;) σε αλόγιστη σπατάλη χρόνου και ύψιστη ασέβεια προς την τόσο πρόσφατη λαϊκή εντολή. </div><div align="justify"><br />Παρόλο που δεν περνάει μέρα, χωρίς να διαβάσω 5-10 άρθρα για το κυπριακό, δύσκολα εντοπίζω κάτι που να μην επαναλαμβάνει τα ήδη γνωστά ή να μην εκφράζει τους διαχρονικούς μας ευσεβοποθισμούς.</div><div align="justify"><br />Πιστεύω, όμως, ότι το σημερινό δημοσίευμα, θα άξιζε, είτε να αποσταλεί μαζικά μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, είτε να εκτυπωθεί και να διανεμηθεί ως φυλλάδιο στους δρόμους και τα σπίτια. </div><div align="justify"><br />Πρόκειται για την ερμηνεία των βασικών αρχών του ομοσπονδιακού κράτους, όπως την παρουσίασε σε έγγραφο του, ο πρόεδρος Χριστόφιας, στην τελευταία συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, το Σεπτέμβριο.</div><div align="center"><br /><strong>***</strong></div><div align="center"><br /><strong>Το πλαίσιο λύσης του Συνταγματικού</strong></div><div align="justify"><br />Τους βασικούς όρους και το πλαίσιο που διέπουν τη λύση του Κυπριακού στην πτυχή της διακυβέρνησης, όπως την επιδιώκει η ε/κ πλευρά κι όπως καταγράφεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ερμηνεύει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με σχετικό έγγραφο που κατέθεσε στην τελευταία από τις πρόσφατες πολυήμερες συνεδρίες του Εθνικού Συμβουλίου (14-17 Σεπτεμβρίου). </div><div align="justify"><br />Ο “Π” μελέτησε προσεκτικά το έγγραφο και το παρουσιάζει σήμερα αυτούσιο. </div><div align="justify"><br />Ο Δημήτρης Χριστόφιας, με την υποβολή του κειμένου ανταποκρίθηκε σε αίτημα αρκετών μελών του Εθνικού να υπάρξει μια συμφωνημένη ερμηνεία των όρων που χρησιμοποιούνται στο Συνταγματικό. Ταυτόχρονα, ο κ. Χριστόφιας λειτούργησε και προληπτικά. Κι αυτό διότι, παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων ε/κ πλευρά παραθέτουν σχεδόν καθημερινά τα τελευταία τριάντα χρόνια ως συνταγματικό πλαίσιο της λύσης τη διζωνική-κοινοτική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα όπως ερμηνεύεται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ και με μία κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια, αρκετά κόμματα εξακολουθούν να ερμηνεύουν κατά το δοκούν αυτούς τους ανωτέρω όρους. </div><div align="justify"><br />Ως αποτέλεσμα, οι πολίτες γίνονται διαρκώς αποδέκτες εσωτερικών αντιπαραθέσεων και διαφωνιών για το κατά πόσο η ε/κ πλευρά προωθεί με τον ορθό τρόπο τις επιδιώξεις της στις συνομιλίες. Στον τερματισμό αυτής της στείρας αντιπαράθεσης αποσκοπούσε προφανώς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τη σύνταξη και την υποβολή του εγγράφου στη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, στις 17 του περασμένου Σεπτεμβρίου.</div><div align="justify"><br />Μύθοι και πραγματικότητα</div><div align="justify"><br />Ο “Π” πιστεύει πως η ανάγνωσή του θα είναι χρήσιμη για όλους τους πολίτες, καθώς θα είναι πλέον σε θέση να διαχωρίσουν τους πολιτικούς μύθους, που αναπαράγονται καθημερινά, από την πραγματικότητα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ερμηνεία όρων όπως ομοσπονδία, μία κυριαρχία, διεθνής προσωπικότητα και ιθαγένεια. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ερμηνεία τού τι σημαίνει μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού ο ίδιος ο Δ. Χριστόφιας υποστηρίζει ότι τη συνέχιση του σημερινού κράτους διασφαλίζουν οι Συνθήκες του ‘60, όπου περιλαμβάνονται κι οι εγγυήσεις, τις οποίες τώρα, ως θέση εκκίνησης, επιδιώκει να καταργήσει. Επιπλέον, στην εξήγηση του όρου διζωνικότητα αφήνονται ξεκάθαρες αιχμές κατά των κομμάτων που υποστηρίζουν ότι ο συγκεκριμένος όρος δεν περιέχεται στις Συμφωνίες Κορυφής κι άρα πρέπει να απαλειφθεί, ενώ ταυτόχρονα έχουν αναγάγει σε σημαία τους τη Συμφωνία της 8ης Ιουλίου του 2006 μεταξύ του Τάσσου Παπαδόπουλου και του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Μια συμφωνία, της οποίας η διζωνικότητα αποτελεί αναπόσπαστη κι αδιαμφισβήτητη πρόνοια.</div><div align="justify"><br /><strong>Οι όροι του συνταγματικού</strong></div><div align="justify"><br />Παραθέτουμε το πλήρες κείμενο του εγγράφου, έτσι όπως υποβλήθηκε στο Εθνικό Συμβούλιο.</div><div align="justify"><br />• Μία και μόνη κυριαρχία</div><div align="justify"><br />(όπως θα καταδειχθεί από τα πιο κάτω)</div><div align="justify">Η μία και μόνη κυριαρχία (single sovereignty) με την κλασική έννοια του διεθνούς δικαίου έχει δύο πτυχές. Σημαίνει , πρώτο, ότι το κράτος είναι ανεξάρτητο στις διεθνείς του σχέσεις και, δεύτερο, ότι η κρατική εξουσία είναι η ανώτατη εξουσία στο εσωτερικό και όλες οι άλλες εσωτερικές εξουσίες (π.χ. τα όργανα εξουσίας στις περιφέρειες ομοσπονδιακών κρατών) είναι ιεραρχικά κάτω από την κεντρική εξουσία, κάτι που εκφράζεται, μεταξύ άλλων, με την υπεροχή του ομοσπονδιακού συντάγματος έναντι των περιφερειακών συνταγμάτων.</div><div align="justify"><br />Η μία και μόνη κυριαρχία σημαίνει ότι ένα θα είναι το κράτος. Γι’ αυτό και όλα ανεξαιρέτως τα ομοσπονδιακά κράτη έχουν μία και μόνη κυριαρχία.</div><div align="justify"><br />Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι κάποιες φραστικές αναφορές σε “κυριαρχία” των περιφερειών στον τομέα των αρμοδιοτήτων τους δεν έχουν καμία ουσιαστική σημασία. Για παράδειγμα, τα καντόνια της Ελβετίας όπου γίνεται αναφορά σε κυριαρχία των καντονιών, ούτε ανεξαρτησία έχουν, ούτε και τέτοιες αρμοδιότητες που να τα θέτουν υπεράνω ή, έστω, στο ίδιο ιεραρχικά επίπεδο με την κεντρική εξουσία.</div><div align="justify"><br />Στη δική μας περίπτωση, τα κατά καιρούς σχέδια των Ηνωμένων Εθνών αναφέρονταν σε μία και μόνη κυριαρχία αλλά πάντα πρόσθεταν κάποια “ουρά”, με προφανή στόχο την ικανοποίηση επικοινωνιακών αναγκών της τ/κ πλευράς (ισότιμη κατανομή κυριαρχίας, κυριαρχία που εκπηγάζει ισότιμα από τις δύο κοινότητες, κ.ά.). Αυτό, όμως, δημιουργούσε πρόβλημα στη δική μας πλευρά. Στα κοινά ανακοινωθέντα των δύο ηγετών η τ/κ πλευρά δέχθηκε για πρώτη φορά τη μία και μόνη κυριαρχία, αλλά εμμένει στην πρόνοια του Σχεδίου Ανάν για κυριαρχικώς ασκούμενες αρμοδιότητες των ομόσπονδων μονάδων στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων που θα τους παραχωρεί το ομοσπονδιακό σύνταγμα. Παρόλο που συνιστά μεγάλη υπερβολή ο ισχυρισμός ότι αυτό συνιστά χωριστή κυριαρχία, η πλευρά μας δεν το αποδέχεται και αυτό καταγράφεται στο σχετικό έγγραφο για τη διακυβέρνηση.</div><div align="justify"><br />• Μία και μόνη διεθνής προσωπικότητα</div><div align="justify"><br />Η μία και μόνη διεθνής προσωπικότητα απορρέει από την κυριαρχία και, συνεπώς, όπου υπάρχει πρωτογενής, δηλαδή κρατική, διεθνής προσωπικότητα υπάρχει και κυριαρχία. Η διεθνής προσωπικότητα σημαίνει ότι το κράτος είναι το μόνο υποκείμενο διεθνούς δικαίου και ποτέ οι περιφέρειες του. Αυτό δεν αποκλείει περιορισμένο δικαίωμα σύναψης συνθηκών από τις περιφέρειες, αλλά αυτό δεν ισοδυναμεί με διεθνή προσωπικότητα αφού το δικαίωμα δεν είναι αυθύπαρκτο και παραχωρείται από το ομοσπονδιακό σύνταγμα. Η τ/κ πλευρά απαιτεί δικαίωμα των ομόσπονδων περιοχών να συνάπτουν διεθνείς συμφωνίες σε όλο το φάσμα των αρμοδιοτήτων τους επικαλούμενη το βελγικό μοντέλο. Η πλευρά μας δέχεται τέτοιο δικαίωμα μόνο για εμπορικές και πολιτιστικές συμφωνίες, μόνο με υποτελείς αρχές άλλων κρατών και όχι απευθείας αλλά μέσω της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.</div><div align="justify"><br />• Μία και μόνη ιθαγένεια</div><div align="justify"><br />Ιθαγένεια είναι ο δημοσίου δικαίου δεσμός ενός ατόμου προς το κράτος στο λαό της οποίας αυτό ανήκει. Σε κάθε κράτος υπάρχει μόνο μία ιθαγένεια. Διπλή ιθαγένεια αφορά μόνο πολίτες που έχουν την ιθαγένεια δύο χωριστών κυρίαρχων κρατών και ποτέ πολίτες που να έχουν χωριστή ιθαγένεια σε ένα ενωμένο κράτος. Σε αρκετά ομοσπονδιακά κράτη συναντάται η λεγόμενη εσωτερική ιθαγένεια που ούτε αναιρεί ούτε έχει οποιαδήποτε σχέση με τη μία και μόνη ιθαγένεια αφού υπάρχει για σκοπούς που επιβάλλονται από λόγους εσωτερικών πολιτειακών ρυθμίσεων, π.χ. για σκοπούς άσκησης πολιτικών δικαιωμάτων και ρύθμισης βασικών ελευθεριών. Στο σύνταγμα του 1960 δεν υπήρχε τέτοια ανάγκη αφού τα πολιτικά δικαιώματα ασκούνταν σε κοινοτική βάση. Επειδή σύμφωνα με το Σχέδιο Ανάν η άσκηση πολιτικών δικαιωμάτων, με εξαίρεση τη Γερουσία θα γινόταν σε εδαφική και όχι κοινοτική βάση, εισήχθη η εσωτερική ιθαγένεια με τη διευκρίνιση ότι αυτή δεν υποκαθιστά την ιθαγένεια του ομοσπονδιακού κράτους και την έχουν μόνο όσοι έχουν ομοσπονδιακή ιθαγένεια. Παρόλο που η εσωτερική ιθαγένεια δεν επηρεάζει τη μία και μόνη ιθαγένεια, η πλευρά μας για σκοπούς αποφυγής παρερμηνειών ζήτησε αλλαγή της ορολογίας με άλλη (π.χ. διεύθυνση διαμονής μόνιμης κατοικίας).</div><div align="justify"><br />• Ομοσπονδία</div><div align="justify"><br />Η αλήθεια είναι ότι σήμερα υπάρχουν καμιά εικοσαριά ομοσπονδιακά κράτη (τα οποία, όμως, καταλαμβάνουν σχεδόν τη μισή έκταση του πλανήτη και στα οποία ζει περίπου το 40% του πληθυσμού της γης) και πράγματι δεν βρίσκεις ούτε δύο που να μοιάζουν εντελώς μεταξύ τους. Η κάθε ομοσπονδία έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Ορισμένες ιδρύθηκαν με συνένωση χωριστών κρατών( κλασικές ομοσπονδίες του 19ου αιώνα-ΗΠΑ, Γερμανία, Ελβετία), άλλες ιδρύθηκαν με αποκέντρωση ενιαίων κρατών (όλες σχεδόν οι σύγχρονες ομοσπονδίες με τελευταίο παράδειγμα το Βέλγιο), άλλες ιδρύθηκαν για αποκέντρωση αχανών κρατών, άλλες για ιστορικούς λόγους και άλλες για αντιμετώπιση προβλημάτων μεταξύ διαφορετικών εθνοτήτων. Όλα αυτά εξηγούν το γιατί υπάρχουν διαφορές από ομοσπονδία σε ομοσπονδία. Αυτή, όμως, είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ότι υπάρχουν και κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα όλων ανεξαιρέτως των ομοσπονδιών τα οποία και καθορίζουν το περιεχόμενο του όρου.</div><div align="justify"><br />Έτσι, η κάθε ομοσπονδία αποτελείται από δύο τουλάχιστον περιφέρειες, καθεμιά από τις οποίες έχει δικά της όργανα εξουσίας (κυβέρνηση, βουλή, δικαστήρια) και αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά από το ενιαίο κράτος, του οποίου οι επαρχίες δεν έχουν δικά τους όργανα εξουσίας αλλά υπάγονται απευθείας στην κεντρική εξουσία. Και αφού υπάρχουν κεντρικά και περιφερειακά όργανα εξουσίας, είναι απαραίτητος ο διαχωρισμός των αρμοδιοτήτων μεταξύ τους. Οι βασικές αρμοδιότητες, που διασφαλίζουν την ενότητα του κράτους, ανήκουν στο κέντρο ενώ οι περιφέρειες των ομοσπονδιακών κρατών έχουν ταυτόσημες αρμοδιότητες. Εννοείται ότι όλες οι ομοσπονδίες έχουν μία κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια και διασφαλίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες, στοιχεία που δικαίως απαιτούμε να γίνουν δεκτά από την τουρκοκυπριακή πλευρά.</div><div align="justify"><br />• Διζωνικότητα</div><div align="justify"><br />Υποστηρίζεται ότι η διζωνικότητα δεν περιλαμβάνεται στη Συμφωνία Υψηλού Επιπέδου του 1977. Πράγματι, η συγκεκριμένη ορολογία δεν περιλαμβάνεται εκεί. </div><div align="justify"><br />Αφού, όμως, λέμε ότι μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο και όχι η ταμπέλα, ας δούμε το σχετικό περιεχόμενο τής εν λόγω συμφωνίας:<br />“(Ι)Επιδιώκουμε μια ανεξάρτητη, αδέσμευτη, δικοινοτική ομοσπονδιακή Δημοκρατία.</div><div align="justify">(2)Το έδαφος που θα τελεί υπό τη διοίκηση κάθε κοινότητας θα πρέπει να συζητηθεί υπό το φως της οικονομικής βιωσιμότητας ή παραγωγικότητας και της ιδιοκτησίας γης.</div><div align="justify">(3)Ζητήματα αρχών, όπως της ελευθερίας διακίνησης, ελευθερίας εγκατάστασης, το δικαίωμα περιουσίας και άλλα ειδικά θέματα, είναι ανοιχτά προς συζήτηση, λαμβανομένης υπόψη της θεμελιώδους βάσης ενός δικοινοτικού ομοσπονδιακού συστήματος και ορισμένων πρακτικών δυσκολιών που θα μπορούσαν να εγερθούν για την τουρκοκυπριακή κοινότητα.</div><div align="justify"><br />Ασφαλώς στη συμφωνία γίνεται λόγος και για διασφάλιση της ενότητας της χώρας, όρος που απευθύνεται στην τουρκοκυπριακή πλευρά. Το ερώτημα για τη δική μας πλευρά είναι κατά πόσον δεχόμαστε τις παραγράφους 2 και 3. Αν ναι, τότε δεχόμαστε το περιεχόμενο της διζωνικής, που δεν είναι άλλο από την ύπαρξη δύο ζωνών ( ή πολιτειών όπως ονομάζονται στις ΗΠΑ ή γαιών όπως ονομάζονται στη Γερμανία ή καντονιών όπως ονομάζονται στην Ελβετία ή επαρχιών όπως ονομάζονται στον Καναδά, αυτό δεν έχει ουσιαστική σημασία), καθεμιά από τις οποίες θα διοικείται από την αντίστοιχη κοινότητα. Παρεμπιπτόντως, κακώς γίνεται σύγκριση με τις ζώνες στη Γερμανία μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γιατί εκείνες δεν είχαν καμιά απολύτως σχέση με την πολιτειακή δομή της χώρας και, συνεπώς, συγκρίνονται ανόμοιες καταστάσεις.</div><div align="justify"><br />Όσον αφορά την “ταμπέλα”, στη συνέχεια έγινε δεκτή και αυτή, αφού όλα τα σχέδια του ΟΗΕ που υποβλήθηκαν μετά τις Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου προνοούν ρητώς για διζωνική ομοσπονδία όσον αφορά την εδαφική πτυχή, δηλαδή υιοθετούν τον όρο και του προσδίδουν το περιεχόμενο που αναφέραμε πιο πάνω. Το ίδιο και πληθώρα ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας. Κανένα από τα πιο πάνω σχέδια δεν απορρίφθηκε λόγω αναφοράς σε διζωνική.</div><div align="justify"><br />Και για να μην πηγαίνουμε μακριά, η ίδια η συμφωνία της 8ης Ιουλίου, υπό τον τίτλο “Δέσμη Αρχών”, προνοεί: “1. Δέσμευση για την επανένωση της Κύπρου με βάση μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία και πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας”.</div><div align="justify"><br />Συμπερασματικά, ο όρος “διζωνική” σημαίνει ότι θα υπάρχουν δύο περιφέρειες στην ομοσπονδία και η κάθε κοινότητα θα διοικεί μία περιφέρεια.</div><div align="justify"><br />• Δικοινοτικότητα</div><div align="justify"><br />Σημαίνει ότι και οι δύο κοινότητες θα έχουν αποτελεσματική συμμετοχή στα ομοσπονδιακά όργανα και τις αποφάσεις. Αυτό το στοιχείο δεν είναι νέο αφού περιλαμβάνεται στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας.</div><div align="justify"><br />• Πολιτική ισότητα</div><div align="justify"><br />Σημαίνει, σύμφωνα με τον ορισμό του Συμβουλίου Ασφαλείας (ψήφισμα 750 και επόμενα), ότι: Η πολιτική ισότητα δεν συνεπάγεται ίση αριθμητική συμμετοχή σε όλα τα ομοσπονδιακά όργανα, η έγκριση και τροποποίηση του ομοσπονδιακού συντάγματος θα απαιτεί έγκριση και των δύο κοινοτήτων, αποτελεσματική συμμετοχή και των δύο κοινοτήτων σε όλα τα όργανα και αποφάσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν θα μπορεί να εγκρίνει οποιαδήποτε μέτρα εναντίον των συμφερόντων μιας κοινότητας και ισότητα και ταυτόσημες εξουσίες και λειτουργίες των δύο ομόσπονδων πολιτειών.</div><div align="justify"><br />Συμπερασματικά, το ολοκληρωμένο πλαίσιο λύσης που καθόρισε ο ΟΗΕ είναι απλό: Ένα κράτος-δύο κοινότητες. Το δεύτερο σκέλος απευθύνεται καθαρά προς την ελληνοκυπριακή πλευρά και εμείς το δεχόμαστε απερίφραστα (διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία και πολιτική ισότητα). Το πρώτο σκέλος απευθύνεται προς την τουρκοκυπριακή κοινότητα ( ένα κράτος, μία κυριαρχία, διεθνής προσωπικότητα και ιθαγένεια). Καμιά πλευρά δεν μπορεί να επιλέγει μόνο ό,τι τη βολεύει από το πλαίσιο, διότι σε μια τέτοια περίπτωση η μεν ελληνοκυπριακή πλευρά θα προκρίνει ενιαίο κράτος και η δε τουρκοκυπριακή πλευρά συνομοσπονδία κρατών.</div><div align="justify"><br />• Μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας</div><div align="justify"><br />Υπάρχουν δύο τρόποι δημιουργίας ομοσπονδίας: Η συνένωση χωριστών κρατών (κλασικές ομοσπονδίες του 19ου αιώνα όπως Γερμανία, Ελβετία, ΗΠΑ) και η μετεξέλιξη ενιαίου κράτους σε ομοσπονδιακό (σχεδόν όλες οι σύγχρονες ομοσπονδίες με πρόσφατο παράδειγμα το Βέλγιο). Στην πρώτη περίπτωση έχουμε διαδοχή κράτους (με απλά λόγια, τη διάλυση υφιστάμενων κρατών και δημιουργία ενός νέου, ομοσπονδιακού κράτους). Στη δεύτερη περίπτωση έχουμε συνέχεια του υφιστάμενου κράτους. Η τελευταία διασφαλίζεται βασικά με τη συνέχεια της συμμετοχής του κράτους σε διεθνείς οργανισμούς διακρατικού χαρακτήρα (π.χ., ΟΗΕ, Ευρωπαϊκή Ένωση), καθώς και με τη συνέχιση των διεθνών συνθηκών που δεσμεύουν το κράτος. Όταν συνυπάρχουν τα δύο αυτά στοιχεία ουσιαστικά διασφαλίζεται η συνέχεια του κράτους, ενώ διάφορα εσωτερικά στοιχεία, ακόμη και δραστικές αλλαγές όπως η αλλαγή πολιτειακής δομής, καθώς και συμβολισμοί δεν στοιχειοθετούν διαδοχή κράτους. Η ακλόνητή μας θέση είναι ότι θα πρέπει να διασφαλιστεί η συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και γι αυτό απορρίπτουμε την λεγόμενη παρθενογένεση, την οποία ο Ταλάτ υποσχέθηκε να εγκαταλείψει. Παραδόξως, έκφραση της συνέχειας της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι οι συνθήκες του 1960 που την εγκαθίδρυσαν. Δηλαδή, η συνθήκη εγκαθίδρυσης (των Βάσεων συμπεριλαμβανομένων) και η συνθήκη εγγύησης και συμμαχίας.</div><div align="right"><br />Λευτέρης Αδειλίνης, “<a href="http://www.politis.com.cy/cgibin/hweb?-A=904753&amp;-V=archivearticles">Πολίτης</a>” – 25/10/2009</div>Λεμέσιαhttp://www.blogger.com/profile/05653315058469209204noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4622278042302067009.post-82706067698072836302009-10-27T12:33:00.001+02:002009-10-27T12:33:00.341+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVH4cFzGxx_u-qWZBXSMyksZkADsJiDn0f5MBY2jDzy0HVmO6GCVPMgaa2V8fl_XF_ySFWiLA31meLm9nfVXM5-IFqRttoEYM6b9EVd-HrFV3Lc1CGdf2-muLTpwfSaBM0Ps4Yk61NKuNg/s1600-h/%CE%A4%CE%B1%CE%BA%CE%B7%CF%82.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVH4cFzGxx_u-qWZBXSMyksZkADsJiDn0f5MBY2jDzy0HVmO6GCVPMgaa2V8fl_XF_ySFWiLA31meLm9nfVXM5-IFqRttoEYM6b9EVd-HrFV3Lc1CGdf2-muLTpwfSaBM0Ps4Yk61NKuNg/s200/%CE%A4%CE%B1%CE%BA%CE%B7%CF%82.JPG" /></a><br /> </div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"><i>Παρουσιάζω σήμερα το κείμενο της ομιλίας του Τάκη Χ"Δημητρίου που έγινε ενώπιον πυκνού ακροατηρίου στο οίκημα της ΑΕΜ Μορφου στη Λεμεσό στις 23 Οκτωβρίου 2009. </i></span><br /> </div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"><i><br /> </i></span><br /> </div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"><i>Πρόκειται για μια πλήρως εμπεριστατωμένη ομιλία που πραγματεύεται το κυπριακό σε όλες του τις πτυχές και που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατηρίου. Με μεστό λόγο, χωρίς χαρακτηρισμούς και ακρότητες, ο Τάκης Χ"Δημητρίου κατέδειξε την ανάγκη για λύση τώρα και δεν άφησε περιθώρια αμφιβολίας για το τι θα ακολουθήσει ενδεχόμενο ναυάγιο των συνομιλιών.</i></span><br /> </div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"><i><br /> </i></span><br /> </div><div style="color: #cc0000;"><span style="font-size: large;"><i>Ευχαριστώ το φίλο Τάκη για την καλοσύνη που είχε να μας παραχωρήσει το πλήρες κέιμενο της ομιλίας του.</i></span><br /> </div><br /> <span style="font-size: large;"><b>Λύση ή κρίση</b><br /> <br /> Του Τάκη Χατζηδημητρίου<br /> <br /> Όταν αναφερόμαστε στο Κυπριακό θα πρέπει να έχουμε επίγνωση της σοβαρότητας του ίδιου του προβλήματός μας. Πως ένα όραμα ελευθερίας επισφραγίστηκε από τη μεγαλύτερη συμφορά της ιστορίας της Κύπρου τον Ιούλη του 1974, με το προδοτικό πραξικόπημα της ελληνικής χούντας και την τούρκικη εισβολή και κατοχή που ακόμη συνεχίζεται. Και θα πρέπει να αναλογιστούμε πως ο αγώνας του λαού μας&nbsp; για&nbsp; ελευθερία από ένα λαμπρός κι ελπιδοφόρος προορισμός εξελίχτηκε&nbsp; σε μια επίμονη και σκληρή προσπάθεια&nbsp; για να περισώσουμε ότι μπορεί να περισωθεί.<br /> <br /> Τώρα πια έφθασε η ώρα της αλήθειας. Τέλειωσε η περίοδος όπου ΕΚ και ΤΚ&nbsp; αναζητούσαμε χωριστά ο καθένας την δική του ελευθερία. Ούτε η ελευθερία των ΕΚ, με την ένωση, λογαριαζόταν από τους ΤΚ και δική τους ελευθερία. Ούτε η ελευθερία των ΤΚ με το ταξίμ ήταν ελευθερία για τους ΕΚ. Κι ούτε μπορεί να λογαριαστεί λύση η σημερινή κατάσταση με την κατοχή τη διαίρεση και τη γραμμή αντιπαράταξης στη καρδιά της Κύπρου. <br /> <br /> Η αναζήτηση λύσης ύστερα από τόσες τραγικές εμπειρίες σημαίνει έξοδο από τα αδιέξοδα και σημαίνει επανένωση της κοινής μας πατρίδας. <br /> <br /> Τώρα είναι η ώρα να υψώσουμε πάνω από τις διαφορές, πάνω από τα πένθη και τις καταστροφές&nbsp; ένα όραμα για την Κύπρο και το λαό της. Ένα κοινό όραμα. Το όραμα ότι όλοι είμαστε παιδιά αυτού του τόπου αυτής της γης, κι ότι όλοι αγαπούμε την πατρίδα μας, όλοι&nbsp; είμαστε εξ ίσου πατριώτες ανεξάρτητα από φυλή και θρησκεία κι ότι όλοι έχουμε κοινή μας πατρίδα ολόκληρη την Κύπρο κι όχι τη μισή. Θα πρέπει ακόμη να λογαριάσουμε ότι και ο πόνος είναι κοινός. Δεν είναι μονοπώλιο κανενός. Έχουμε εμείς&nbsp; χήρες και ορφανά, αλλά έχουν κι οι ΤΚ. Έχουμε οι ΕΚ αγνοούμενους&nbsp; αλλά έχουν κι οι ΤΚ. Έκαμαν οι ΤΚ και ο τουρκικός στρατός εγκλήματα; Έκαμαν. Αλλά εγκλήματα έγιναν κι από τους δικούς μας. Κι ας μη αρχίσουμε την καταγραφή και την αρίθμηση τους. Τo έγκλημα έχει ηθική διάσταση κι όχι αριθμητική. Και πολλές φορές υπαρχουν βάναυσα εγκλήματα που δεν είναι φόνοι. Κάμαμε και ΤΚ και ΕΚ εγκλήματα που στιγματίζουν την ιστορία του τόπου. Το ερώτημα όμως παραμένει: Τι σκοπεύουμε να κληρονομήσουμε στα παιδιά μας; Τη βία, το μίσος και την εκδίκηση; Τότε δε θα κάνουμε ποτέ ένα κράτος ειρήνης και δημοκρατίας. Θα κάνουμε κι άλλα νεκροταφεία, άλλους ήρωες κι άλλα αγάλματα. Στα παλιά μίση και πένθη θα προσθέσουμε νέα. <br /> Αν όμως θέλουμε πραγματικά λύση αυτή θα υπάρξει μόνο με τη συμβίωση ΕΚ και ΤΚ. Θα πρέπει να εννοήσουμε ότι όσο εξακολουθεί να παραμένει άλυτο το Κυπριακό, η κατοχή θα συνεχίζεται, οι Ελληνοκύπριοι θα συρρικνώνονται&nbsp; σε ένα μίζερο νότο και οι Τουρκοκύπριοι θα λιγοστεύουν με την μετανάστευση και την εισροή των εποίκων. Για να επιβιώσουν οι ΕΚ θα πρέπει να επιβιώσουν και οι ΤΚ. Ισχύει και το αντίθετο,&nbsp; για να επιβιώσουν οι ΤΚ θα πρέπει να επιβιώσουν και οι ΕΚ. Κι αυτό μπορεί να γίνει μέσα σ’ ένα κράτος που από κοινού θα οικοδομήσουμε και θα στηρίξουμε, ένα κράτος της ειρήνης και της δημοκρατίας. Αυτό το πνεύμα πρέπει να υπηρετήσουμε και να ενθαρρύνουμε. Αυτό είναι το όραμα της κοινωνίας των πολιτών ΕΚ και ΤΚ που ενωμένοι κάνουν την παρουσία και το μήνυμα τους όλο και πιο αισθητό. Υπάρχουν άλλωστε άνθρωποι και στις δύο κοινότητες που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για το σκοπό αυτό με πιο χαρακτηριστική περίπτωση τους Καβάζογλου και Μισιαούλη. Κι όσο συνεχίζεται το πρόβλημα και η διαίρεση το χρέος μας έναντι τους παραμένει ανεκπλήρωτο. <br /> <br /> Για να φτάσουμε σε λύση θα πρέπει να λογαριάσουμε και τη Τουρκία. Δεν είναι αρκετό να την παρουσιάζουμε σαν το αιμοσταγή τύραννο και κατακτητή. Ναι, η εισβολή και η κατοχή, που κι αυτή δεν έγινε από μόνη της, είναι ένα συνεχιζόμενο έγκλημα εναντίον της Κύπρου. Όμως για πολλούς λόγους επιλέξαμε την ειρηνική διπλωματική λύση του Κυπριακού. Κι ο δρόμος του μέλλοντος είναι ο δρόμος της εξυπηρέτησης των κοινών συμφερόντων. Η παρουσία των ΤΚ και η γειτονία της Κύπρου με την Τουρκία κάνουν επιβεβλημένη τη μελλοντική συνεργασία. Εμείς αυτή τη πορεία πρέπει να υποστηρίζουμε. Να δούμε, πέραν από το στρατό κατοχής και τις αλλαγές που γίνονται, έστω και με βραδύ ρυθμό,&nbsp; στη κοινωνία της Τουρκίας και στον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας. Αξιοσημείωτες είναι και οι αλλαγές στις διεθνείς της σχέσεις. Η βελτίωση των σχέσεων με την Αρμενία η αποκατάσταση στενών σχέσεων με τη Συρία, όπως και η μεταβολή στην προσέγγιση του Κουρδικού&nbsp; είναι ένα σημαντικά γεγονότα που πρέπει να τα δούμε με ιδιαίτερη προσοχή. <br /> <br /> Θα πρέπει να προβληματιστούμε, τι σημαίνουν για την Κύπρο οι αλλαγές αυτές και μέχρι που σημείου την επηρεάζουν. Κι όσοι τις χαρακτηρίζουν ως ένα αποκλειστικά και μόνο επικοινωνιακό κόλπο κάνουν λάθος. Αυτό το λάθος έγινε το 2004 και δεν πρέπει να επαναληφθεί. <br /> Αλλαγές όμως και μάλιστα θεμελιακές σημειώθηκαν και στο Κυπριακό. <br /> Ν’ αρχίσουμε από την πιο βασική αλλαγή. Η Ένωση και ο κίνδυνος ελληνικής περικύκλωσης που η Τουρκία επικαλείτο για να δικαιολογεί την επιθετικότητα της εναντίον των Ελληνοκυπρίων δεν υπάρχει πια. Εκείνοι οι Ελληνοκύπριοι που σήμερα την επικαλούνται είναι λίγοι ακροδεξιοί και σωβινιστές. Κι οι Τουρκοκύπριοι που την αναφέρουν ως απειλή ζουν ακόμη την εποχή του ταξίμ. Τα γεγονότα κι οι εμπειρίες έκαναν την ένωση παρελθόν. Η ανάμιξη της Ελλάδας, πολιτική και στρατιωτική, στα εσωτερικά της Κύπρου έχει από καιρό τερματιστεί. Είναι πια καιρός να τερματιστεί κι η Τουρκική εισβολή και κατοχή των 37% της Κύπρου που έγινε σε άλλες εποχές και κάτω από διαφορετικές συνθήκες. <br /> <br /> Στη διεθνή του πτυχή το Κυπριακό είχε περιπλακεί στα πλοκάμια του ψυχρού πολέμου. Η Κύπρος ονομαζόταν Κούβα της Μεσογείου, ο Μακάριος ερυθρός παπάς και προβαλλόταν ο κίνδυνος της κομμουνιστικοποίησης της. Για ν’ αποτρέψουν αυτό το ενδεχόμενο Ελλάδα και Τουρκία, και με τη σύμφωνη γνώμη των Δυτικών συμμάχων τους, πρότειναν τις δικές τους λύσεις που είχαν όμως ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη διανομή της Κύπρου μεταξύ των δύο χωρών. Αυτή τη λύση οι Ελληνικές Κυβερνήσεις της εποχής εκείνης και οι εγχώριοι εθνικιστές ονόμασαν ένωση με ανταλλάγματα. Πιο προχωρημένη διατύπωση αναφερόταν στη διπλή ένωση ή διχοτόμηση. Αυτήν την ορολογία προτιμούσαν&nbsp;&nbsp; οι Τουρκικές Κυβερνήσεις&nbsp; και αυτήν είχε κατά νου ο Ιωαννίδης όταν διέτασσε το πραξικόπημα. Ο Ψυχρός Πόλεμος όμως έπαυσε πριν είκοσι χρόνια και μαζί του έπαυσε να υπάρχει και ο λεγόμενος κομμουνιστικός κίνδυνος. <br /> Οι νέες συνθήκες διαφοροποίησαν και τα στρατηγικά συμφέροντα των μεγάλων. Στο παρελθόν δεν ήθελαν την Κύπρο&nbsp; ελληνική, όταν υπήρχε αυτή η δυνατότητα, και δεν την θέλουν τουρκική, παρόλο που υπάρχει στο νησί 35.000 κατοχικός στρατός. Δεν ήθελαν, ούτε θέλουν, να ελέγχεται η Ανατολική Μεσόγειος από μια και μόνο χώρα της περιοχής. Με αυτή τη λογική παραμερίζουν και τη διχοτόμηση και εμφανίζονται να προτιμούν, ένα μικρό, ανεξάρτητο κι αδύνατο κράτος, πάντως χωριστό, από τις μητέρες πατρίδες. Η προτίμηση αυτή των ισχυρών, για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων, που είναι και τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, βολεύει κι εμάς στα βασικά μας αιτήματα. Η ίδια η Κύπρος δεν έχει άλλα στρατηγικά συμφέροντα πέραν της διάσωσης του κράτους και του λαού της , όπως και της διασφάλισης&nbsp; της ειρηνικής συμβίωσης και συνεργασίας με όλες τις χώρες της περιοχής.<br /> <br /> Σε όλα αυτά προστέθηκε μια άλλη μεγάλη αλλαγή που αλλάζει συνολικά τη φυσιογνωμία και το χαρακτήρα του Κυπριακού προβλήματος: Η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από τη στιγμή που η Κύπρος έγινε μέλος της ΕΕ κέντρο αναφοράς έγιναν οι Βρυξέλλες. Δεν είναι πια ούτε η Αθήνα ούτε η Άγκυρα. Είναι κρίμα που δε συνδυάστηκε το 2004 η λύση με την ένταξη. Όμως το νέο αυτό πλαίσιο είναι εκεί ανοικτό και προσφέρει τη μόνη δυνατότητα ξεπεράσματος παλαιών αντιθέσεων και συγκρούσεων. Είναι μέσα στην ΕΕ που θα γίνει κατορθωτή μια νέα ισορροπία μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και μεταξύ Κύπρου και Μεγάλων Δυνάμεων. Κι είναι με αυτή τη λογική που θα πρέπει να γίνει και η αξιολόγηση του Δεκέμβρη. Εξ άλλου ο οδικός χάρτης της Ελληνικής Κυβέρνησης αυτόν το σκοπό εξυπηρετεί. Στην επιδίωξη του αμοιβαίου οφέλους όπως συνέβει επανειλημμένα στο παρελθόν. Στην ΕΕ Αναζητούνται συμμαχίες. Το «έστω και μόνοι» που ακούγεται συχνά τον τελευταίο καιρό δε το αντέχει καμιά χώρα ούτε κι αυτές οι ΗΠΑ.<br /> <br /> Όλες αυτές οι εξελίξεις ορίζουν και τις παραμέτρους των συνομιλιών Χριστόφια - Ταλάτ. Κι είναι γι’ αυτό που οι προσδοκίες για λύση είναι αυξημένες. Ο λαός παρακολουθεί τις συνομιλίες&nbsp; με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Συζητά , ρωτά , αγωνιά. Προσπαθεί μέσα από τον κυκεώνα των δηλώσεων και αντεκλήσεων να ανακαλύψει κάποιο μήνυμα. Ίσως μάλιστα λόγος των αντεκλήσεων να είναι η αίσθηση ότι η λύση είναι δυνατή. Το βέβαιο είναι ότι ποτέ στα τελευταία πέντε χρόνια το ενδιαφέρον του κυπριακού λαού δεν ήταν τόσο έντονο όσο είναι αυτήν την εποχή. Οι προσεχείς μήνες προβλέπονται δύσκολοι και κοπιώδεις, όλο έγνοια και αγωνία. Ο δεύτερος γύρος των συνομιλιών θα οδηγήσει σε λύση ή σε κρίση. Αυτή είναι μια ολοφάνερη αλήθεια που όταν όμως λέγεται προκαλεί επιφυλακτικότητα αν όχι και δυσπιστία.&nbsp; Μέσα στην ορολογία για το Κυπριακό υπάρχει μια εκδηλωμένη, ίσως και δικαιολογημένη, αντιπάθεια σε δύο όρους. Ο ένας είναι αυτός που λέγει ότι « Το Κυπριακό μπήκε σε νέα κρίσιμη&nbsp; περίοδο» και ο άλλος ότι, «Αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία λύσης του Κυπριακού».<br /> Όμως, ποιος όρος που αναφέρεται στις κυπριακές καταστάσεις δεν είναι&nbsp; από καιρό φθαρμένος; Οι όροι μπορεί να έχουν φθαρεί από την κατάχρηση που τους έχει γίνει, υπάρχει όμως και η πραγματικότητα που επιμένει και λέγει ότι τους προσεχείς μήνες&nbsp; η Κύπρος θα διέλθει μια νέα κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της και πιθανότατα καθοριστική για το μέλλον της. Αυτό επιβεβαιώνει το αξίωμα ότι στην πολιτική η κάθε στιγμή έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία. Κι όλα τελικά εξαρτώνται από τη συσχέτιση των δυνατοτήτων και των επιδιώξεων μέσα στο δεδομένο διεθνές και τοπικό περιβάλλον τη συγκεκριμένη στιγμή. <br /> Για να γίνονται τώρα συνομιλίες σημαίνει ότι έχουν προοπτική και δυνατότητα θετικής κατάληξης. Κι οι ηγέτες&nbsp; που έχουν επιφορτισθεί με την ευθύνη τους είναι δεσμευμένοι έναντι της ιστορίας να εξαντλήσουν κάθε δυνατότητα που τους&nbsp; προσφέρεται για την επίτευξη της λύσης. Στην προηγούμενη φάση, αποτυχία στις συνομιλίες ήταν επιτυχία των ηγετών. Αυτό όμως δεν ισχύει για τους Χριστόφια και Ταλάτ. Αποτυχία στην ανεύρεση λύσης θα είναι και δική τους αποτυχία. Θα είναι και ευρύτερη αποτυχία των μετριοπαθών ανθρώπων και του ευρύτερου πολιτικού και κοινωνικού ρεύματος που στηρίζει τις συνομιλίες προσδοκεί κι ελπίζει στη λύση. Θα είναι αποτυχία για την Κύπρο και το λαό της. <br /> <br /> Μπροστά, σ’ αυτό το κίνδυνο προβάλλει το ερώτημα:<br /> Υπάρχει δυνατότητα ή προοπτική λύσης του Κυπριακού; Εμείς προτιμούμε ν’ αντιστρέψουμε το ερώτημα: Υπάρχει δυνατότητα επιβίωσης της Κύπρου και του λαού της, στο σύνολο του, χωρίς λύση;<br /> Το Κυπριακό έχει πια φθάσει στα όρια του κι άρχισε κιόλας να διαφαίνεται η μελλοντική διλημματική κατάσταση. Ή θα πάμε για λύση ή θα κηρυχτεί πρόβλημα που δεν επιδέχεται λύση. <br /> <br /> Και πρώτα η λύση. Λύση δε σημαίνει μια νέα ευτυχισμένη αρχή. Δε σημαίνει ότι ξαφνικά θα χαράξει μια νέα μέρα, ωσάν να μην υπήρξε το χθες. Για να οικοδομήσουμε τη λύση θα πρέπει να ξεπεράσουμε πολλές αδυναμίες και προβλήματα , πάθη και αθλιότητες του παρελθόντος. Η λύση θα αποτελέσει μια πρόκληση, μια δυνατότητα, για ένα διαφορετικό μέλλον. Και στο βαθμό που έχουμε διδαχτεί από το παρελθόν, θα πρέπει να έχουμε μάθει ότι αυτά που συμφωνούμε πρέπει να τα τηρούμε, κι ακόμη ότι, όταν παρουσιάζονται προβλήματα, θα έχουμε κοινό συμφέρον να τα επιλύουμε κι όχι να κλιμακώνουμε τις κρίσεις επιζητώντας τη σύγκρουση, όπως συνέβει στα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας. Με την επίλυση των διαφορών που θα προκύπτουν τα προβλήματα της λύσης θα γίνονται με την πάροδο του χρόνου όλο και λιγότερα. <br /> <br /> Αντίθετα τα προβλήματα της παράτασης του αδιεξόδου θα γίνονται με την πάροδο του χρόνου μεγαλύτερα και θα επηρεάζουν αρνητικά τη ζωή όλων μας. Η αποτυχία στις διαπραγματεύσεις δε θα φέρει κάποιο βελούδινο διαζύγιο. Εκείνο που θα ακολουθήσει θα είναι κρίση και ένταση, σύγκρουση και ρήξη. Θα εκθρέψει τον εξτρεμισμό, εθνικισμό και ρατσισμό. Κι αυτό γνωρίζουμε τι σημαίνει: Γκρίζους λύκους ανάμεσα στους ΤΚ και εθνικιστικές, χωριστικές και φασιστοειδείς, καταστάσεις ανάμεσα στους ΕΚ. Δεν γνωρίζουμε ακόμη πως θα επηρεαστεί και πως θα αντιδράσει&nbsp; η γραμμή των 180 χλμ της στρατιωτικής αντιπαράταξης. <br /> Υπάρχουν όμως και οι άμεσες πολιτικές και διπλωματικές επιπτώσεις. Αν οι συνομιλίες αποτύχουν και το βόρειο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου&nbsp; συνδεθεί στενότερα με την&nbsp; Τουρκία ποιες θα είναι οι συνέπειες για την ΚΔ; Αν η Τουρκία πάρει άλλες πρωτοβουλίες όπως τη φημολογούμενη αναγνώριση της Κ.Δ. στα εδάφη που σήμερα ελέγχει, και ταυτόχρονα εφαρμόσει το πρωτόκολλο της Άγκυρας&nbsp; ποια θα είναι η θέση μας; Θα είμαστε ικανοποιημένοι ότι διασώσαμε την Κ.Δ.; Αυτή είναι η Κ.Δ. που θέλουμε; <br /> <br /> Ορισμένοι κύκλοι υποστηρίζουν ότι αν ούτε αυτή τη φορά λυθεί το Κυπριακό, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για την εφαρμογή ενός σχεδίου «Β».&nbsp; Τι είναι όμως το σχέδιο «Β»; Διατήρηση του στάτους κβο; Δεν υπάρχει όμως&nbsp; στάτους κβο&nbsp; με αδιατάρακτα τα σημερινά δεδομένα. Οι έποικοι αυξάνονται, το περιουσιακό αλλοιούται , ο χρόνος εδραιώνει τα πολιτικά και νομικά τα δεδομένα της κατοχής. Δε μπορεί παρά να γνωρίζουν οι υποστηρικτές του σχεδίου&nbsp; «Β» τις δυσμενείς εξελίξεις της παράτασης του προβλήματος. Νέο αδιέξοδο παίρνει την Κύπρο πιο κοντά στη διχοτόμηση. Μήπως όμως οι υποστηρικτές του σχεδίου «Β» είναι αυτό που μεθοδεύουν αλλά δεν τολμούν να την ονοματίσουν; Τη δεύτερη καλύτερη, όπως λέχθηκε, γι’ αυτούς λύση;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br /> Όμως δε λείπουν κι εκείνοι που προχωρούν αδίστακτα και μεθοδικά στη προβολή της διχοτόμησης ως μιας πρότασης που δε πρέπει να τη φοβόμαστε. Αυτό ακούστηκε από χείλη που δεν έπρεπε να το εκστομίσουν κι αυτό λέγει με σαφήνεια το βιβλιαράκι που κυκλοφόρησε ο «Φ» και που υποστηρίζει ανοικτά και απερίφραστα τη διχοτόμηση. Κι αυτό είναι τουλάχιστο τίμιο. Σου λέει ακριβώς τι επιδιώκει. Από την ίδια εφημερίδα κυκλοφόρησε κι ένα άλλο ύπουλο βιβλίο, δήθεν συμβιβαστικό, που ορίζει ως λύση την εμμονή στο κράτος που προέκυψε μετά τα γεγονότα του 1963 με όλες τις μονομερείς αλλαγές του Συντάγματος που οι ΕΚ βουλευτές&nbsp; επέφεραν μονομερώς. Αυτή είναι η συμβιβαστική λύση&nbsp; που υποστηρίζουν και που φυσικά μόνο αυτοί αποδέχονται και κανένας άλλος. Και ως εκ τούτου την επ’ αόριστο παράταση της διαίρεσης.<br /> <br /> Ο επίσημος αρθρογράφος της εφημερίδας ξεκαθαρίζει ακόμη καλύτερα το σκεπτικό που υπάρχει γύρω απ’ αυτές τις προτάσεις. « Μήπως, γράφει στις 9.10.2009,&nbsp; θα ήταν σοφότερο να τους καλέσουμε ( όλους τους ΤΚ) και να τους βοηθήσουμε να εγκατασταθούν στις ελεύθερες περιοχές, ώστε, να δει η διεθνής κοινότητα, που τώρα κλείνει τα μάτια ότι δεν είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που τους κρατά απομονωμένους αλλά η Τουρκία;&nbsp; Στο κάτω – κάτω τι θα πάθουμε με 70.000 Τουρκοκύπριους αδελφούς, μπροστά στις 150.000 αλλοδαπούς με τους οποίους ζούμε αρμονικά»; Το ότι μια τέτοια σκέψη σημαίνει ολοκληρωτική εγκατάλειψη της πέραν της γραμμής Αττίλα Κύπρου στους έποικους και τη Τουρκία&nbsp; δεν φαίνεται ανησυχεί την εφημερίδα. Και να μη μας πει η εφημερίδα ότι είναι μόνο μια υποθετική πρόταση γιατί ακόμη κι έτσι είναι δηλωτική μιας νοοτροπίας και μιας πολιτικής.&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br /> Ο αρθρογράφος λέγει σε υστερόγραφο. « Μη σπεύσουν τα γνωστά λαμόγια να μας πουν ότι υπονοούμε διχοτόμηση». Δεν το υπονοεί ο αρθρογράφος. Το υποστηρίζει. Κι όχι μόνο στο άρθρο του αυτό αλλά και σε πολλά άλλα κείμενα δικά του και συνεργατών της εφημερίδας.<br /> Έτσι συλλογίζονται την Κύπρο οι αμετανόητοι πατριώτες; Τη μισή Κύπρο και ξεγράφουμε την άλλη μισή; Και σε μια διχοτομημένη Κύπρο πως θα διασφαλίσουμε τα συμφέροντα μας στα κατεχόμενα; Ποια πρόσβαση θα έχουμε στα πατρογονικά εδάφη; Ποια επιστροφή θα υπάρξει; Ποιες περιουσίες θα ανακτηθούν; Λέχθηκε ότι είναι προτιμότερη μια μικρή Κύπρος και δική μας παρά συνεταιρική με τους ΤΚ. Αυτό όμως δεν ισοδυναμεί με νέα και μάλιστα εθελούσια συρρίκνωση του Κυπριακού Ελληνισμού;<br /> Ε ! Λοιπόν ήρθε η ώρα να πάψουμε τα τεχνάσματα και τις πονηρίες και να τοποθετηθούμε με σαφήνεια στο δίλημμα διχοτόμηση ή λύση. Κι όταν λέμε λύση εννοούμε συμβιβαστική που να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές. Την Ομόσπονδη, Διζωνική, Δικοινοτική Κύπρο. <br /> Τώρα είναι η ώρα των ηγετών. Ο λαός καταδίκασε τη στασιμότητα . Είδε να μαζεύονται απειλητικά τα σύννεφα της ολοκλήρωσης της καταστροφής που είχε αφετηρία τον Ιούλη του 1974 κι έδωσε την εντολή στο Χριστόφια για να χειριστεί την εθνική υπόθεση και ν’ αποτρέψει τη διχοτόμηση. Οι διαπραγματεύσεις είναι δύσκολες. Αποδείκτηκαν πιο δύσκολες απ’ ότι περιμέναμε. Να λέγεται όμως ότι δεν έγινε σ’ αυτές&nbsp;&nbsp; τίποτα είναι λάθος. Μπορεί τα πράγματα να μη είναι άσπρα, αλλά δεν είναι ούτε μαύρα. Οι συνθήκες αυτές υποχρεώνουν το συνομιλητή να επιμείνει πιο πολύ για την εξεύρεση λύσης. Και καθήκον του κάθε Κύπριου πατριώτη είναι να συμπαρασταθεί στον Πρόεδρο σ’ αυτή τη&nbsp; σκληρή του αναμέτρηση με τα κατοχικά δεδομένα. Ο μηδενισμός όμως&nbsp; των συνομιλιών και των μέχρι της στιγμής αποτελεσμάτων δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά άρνηση και υπόσκαψη τους. Τι ήταν εκείνο που ξέφυγε από επίσημο που είπε όταν προσφωνούσε το Παπανδρέου στη Βουλή ότι «τα αποτελέσματα είναι μηδαμινά»; Τι ήθελε να πει; Ότι οι συνομιλίες είναι άχρηστες ή ότι δεν είναι ο Πρόεδρος αποτελεσματικός;&nbsp; Είναι φανερό ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας αντιμετωπίζει προβλήματα από εκείνους που έπρεπε να του συμπαρίστανται. Που ανακάλυψαν τις κόκκινες γραμμές που δήθεν ξεπέρασε ο Πρόεδρος; Αλλά ας μη ανησυχεί Ο Πρόεδρος από αυτές τις ανεδαφικές και αντιφατικές τοποθετήσεις.&nbsp; Την πολιτική του υποστηρίζουν πλατιά λαϊκά στρώματα, άνδρες και γυναίκες ανεξάρτητα από κομματική τοποθέτηση. Δε λείπουν ακόμη οι φωνές συμπαράστασης από εκεί που βρίσκονται και οι πολιτικοί του αντίπαλοι. <br /> Από αυτό τον κύκλο των συνομιλιών περιμένουμε αποτελέσματα. Αντιλαμβανόμαστε ότι δεν θα τα μάθουμε παρά την τελευταία στιγμή. Μέχρι τότε φαίνεται οι πολιτικοί, ιδιαίτερα των μικρών κομμάτων, θα κάνουν δηλώσεις και θα υπάρξει ένας μεταξύ τους ανταγωνισμός σε πλειοδοσία και εξτρεμισμό. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα όταν εμφανιστεί προοπτική συμπλησίασης απόψεων ή και συμφωνίας σε ορισμένα σημεία. Η συμφωνία για το Λιμνίτη θεωρήθηκε περίπου ισοδύναμη με συνθηκολόγηση. Οι ακραίοι της κάθε πλευράς θλίβονται γιατί δε θα γίνουν στρατιωτικά γυμνάσια, να ρίξουν και πάλι εκ του ασφαλούς τον εχθρό στη θάλασσα. Παιγνίδια πολέμου που, πέραν του ότι γίνονται συνομιλίες, στοιχίζουν, σε ώρα οικονομικής κρίσης, εκατομμύρια Ευρώ. Κι είναι ακόμη αδιανόητα αυτά που ακολούθησαν την υποβολή πρότασης για εκ περιτροπής προεδρία με συμμετοχή τόσο ΕΚ όσο και των ΤΚ στην εκλογή Προέδρου και Αντιπροέδρου. Δεν συμφωνούν οι κυβερνητικοί συνεταίροι με την πρόταση του Προέδρου Χριστόφια και ζητούν να αποφασίζουν για όλα οι ΕΚ. Κι όχι μόνο αυτό. Κάποιος επίγονος, νεοφώτιστος στην πολιτική, και αργότερα κάποιοι άλλοι, προνομιούχοι της κοινωνίας και της πολιτείας,&nbsp; και από καθέδρας πολιτικοί, σε μια στημένη&nbsp; τηλεοπτική εκπομπή, στημένοι κι αυτοί,&nbsp; χαρακτήρισαν ανίδεο, ποιο, τον Τουμάζο Τσελεπή, ένα τίμιο άνθρωπο με περγαμηνές σωφροσύνης και ανεκτίμητης προσφοράς μιας ολόκληρης ζωής στον αγώνα για την σωτηρία της Κύπρου. Έχω προσωπική γνώση του σεβασμού και της εκτίμησης&nbsp; που είχαν γι’ αυτό άλλοι εμπειρογνώμονες, δικοί μας και ξένοι πολύ πιο προσοντούχοι από τους προσκεκλημένους του Αντένα. Ιδιαίτερα επικαλούμαι την μαρτυρία του πρόωρα χαμένου Καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου και βουλευτή Γιώργου Παπαδημητρίου που τόσο εκτίμησε τη προσωπικότητα και τις γνώσεις του που του πρότεινε θέση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δυστυχώς φαίνεται να έλειψε από αυτό τον τόπο όχι μόνο η σοβαρότητα αλλά και το ήθος. Είναι μέσα σ’ αυτό το δύσκολο πολιτικό κλίμα που&nbsp; οι ηγέτες διαπραγματεύονται το μέλλον της Κύπρου. Έχουν ν’ αντιμετωπίσουν ακόμη&nbsp; δύσκολα θέματα, όπως το εδαφικό, το περιουσιακό, τους&nbsp; έποικους και το θέμα των εγγυήσεων. Τα ζητήματα αυτά χρειάζονται ειδικό χειρισμό, κάποιες&nbsp; νέες ιδέες και κύρια πολιτική βούληση που ας ελπίσουμε θα εκδηλωθεί.<br /> &nbsp;Ο Χριστόφιας σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα&nbsp; δε έχει άλλη διέξοδο από του να στραφεί απ’ ευθείας στο λαό. Να μιλήσει προς τους συμπατριώτες του με ανοικτά χαρτιά και ν’ αναζητήσει τη δική τους βοήθεια. Ο&nbsp; λαός ήξερε τι ήθελε όταν ψήφιζε Χριστόφια. Το μόνο που τώρα χρειάζεται είναι σαφή πολιτικά μηνύματα πέραν και πάνω από τις φωνασκίες και το κουρνιακτό όσων έχουν κάνει επάγγελμα τη μεγαλοστομία και τις ανεδαφικές ακρότητες. Βαρεθήκαμε να τους ακούμε να μας λέγουν τι δε θέλουν. Καιρός είναι να μας πουν τι θέλουν. Κι αν συμφωνούν να συμπορευτούν, αν όχι να πουν ξεκάθαρα τη διαφωνία τους. Να παύσει ο κλεφτοπόλεμος και να υπάρξει τουλάχιστο ένας τίμιος και ανοικτός διάλογος.<br /> <br /> Μετά την&nbsp; εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου στην Ελλάδα και την επίσκεψη του στην Κύπρο&nbsp; η θέση του Χριστόφια έχει σημαντικά ενισχυθεί. Η εκλογή στην Ελλάδα ενός πολιτικού κι ενός κόμματος&nbsp; που γνωρίζει ότι τα θέματα προωθούνται με το διάλογο και όχι με τη σύγκρουση, με την εξυπηρέτηση των αμοιβαίων συμφερόντων και όχι με την επιβολή του ενός πάνω στον άλλο, που μάχεται εναντίον της αποτελμάτωσης του Κυπριακού και αρνείται τη διχοτόμηση,&nbsp; θα συμβάλει και στη βελτίωση του κλίματος των συνομιλιών. <br /> Είναι ντροπή κι αποκαλύπτει ανευθυνότητα και υπεροψία η στάση κάποιων Κυπρίων πολιτικών και δημοσιογράφων που μιλούν υποτιμητικά ή και υβριστικά για το Γιώργο Παπανδρέου, ένα πολιτικό&nbsp; που μαζί με το Σημίτη , τον Πάγκαλο και το Γιάννο Κρανιδιώτη πέτυχαν το μεγαλύτερο κατόρθωμα να κάνουν την Κύπρο μέλος της ΕΕ. Ύβριζαν κι εξακολουθούν να υβρίζουν το Γ. Παπανδρέου για τη θετική του στάση στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004. Δικαίωμα τους. Όμως γίνεται όλο και πιο αισθητό ότι τους έχει υπερφαλαγγίσει η ιστορία. Τώρα μέσα στον ελληνικό χώρο πνέει άλλος άνεμος λογικής πρωτοβουλιών κι αυτοπεποίθησης<br /> Η Ελληνική πλευρά, σ’ αυτήν τη κρίσιμη περίοδο, θα πρέπει να εργαστεί με φαντασία, μετριοπάθεια κι ευελιξία, εκπέμποντας ταυτόχρονα το μήνυμα και τη πίστη, ότι η λύση είναι δυνατή. Από αυτή την αφοσίωση μας στον αγώνα για τη λύση θα κριθεί η πλευρά μας. Κι αν παρόλα αυτά η επίλυση δε γίνει κατορθωτή τότε θα γίνει αισθητό ότι η ευθύνη θα βαραίνει την Τουρκία με όλες τις πιθανές συνέπειες που τούτο θα συνεπάγεται. Και μια συνέπεια , ίσως κι η σοβαρότερη, είναι από τώρα γνωστή. Με άλυτο το Κυπριακό δε θα γίνει η Τουρκία μέλος της ΕΕ. <br /> Τώρα υπάρχει μια νέα συγκυρία και ένα διεθνές ενδιαφέρον για τη ν εξεύρεση λύσης.&nbsp; Αυτή τη δυνατότητα δε πρέπει να την αφήσουμε να πάει χαμένη. Η εμπειρία του 2004 είναι διδακτική. Η αδυναμία της αξιοποίησης της συγκυρίας, άφησε πίσω της&nbsp; βαθύτατα τραύματα. Το Κυπριακό, πέντε χρόνια μετά, βρίσκεται σε πιο δύσκολη θέση, μ’ ενισχυμένο το ρόλο της Τουρκίας. Οι καιροί είναι δύσκολοι. Το ξέρουν πιο καλά εκείνοι που μάχονται, που τολμούν, που διακινδυνεύουν, που&nbsp; βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα και της ευθύνης για λύση. Πρωταγωνιστής σήμερα είναι ο Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας. Ο λαός τον εξέλεξε με μια σαφή εντολή: Να εργαστεί για τη λύση του προβλήματος. Θα πρέπει να ξέρει ότι δε είναι μόνος. Στον αγώνα αυτό της ευθύνης και του καθήκοντος θα μας βρει συνεργάτες και υποστηρικτές. Θα συμπαραταχθούν μαζί του όλοι όσοι πονούν τον τόπο όλοι όσοι θέλουν να είναι Κύπριοι ολόκληρης της Κύπρου και όχι της μισής. Η Κύπρος μας περιμένει. Το ερώτημα για ΕΚ και ΤΚ είναι αν εμείς είμαστε αντάξιοι της, αν πραγματικά την αγαπούμε αν είμαστε αληθινοί πατριώτες. <br /> <br /> <b><span style="font-size: small;">Ομιλία στην ΑΕΜ Μόρφου 23.10. 2009</span></b></span>Lexi_penitashttp://www.blogger.com/profile/16132879381441377763noreply@blogger.com0