Mijns Inziens

Koyaanisqatsi in vijf minuten

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Tue, 07 Feb 2012 13:07:00 +0000

Balance Out of Life from Wyatt Hodgson on Vimeo.

In Hopi staat Koyaanisqatsi voor "leven in gekte, leven in onrust, leven in onbalans, leven in desintegratie, een manier van leven die vraagt om een andere manier van leven". De gelijknamige film uit 1982 bracht dat leven zonder woorden, op verdovende wijze, in beeld.

De film is traag. Daar moet je van houden. Voor mensen met een kortere aandachtsspanne is er nu echter een oplossing. Koyaanisqatsi in vijf minuten. Het staat haaks op de boodschap van de film. Of juist niet.

@

Attendering: Open Culture

De websites die ik wél intensief gebruik

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Tue, 07 Feb 2012 11:21:00 +0000

Hoeveel websites en toepassingen ik de afgelopen jaren heb verkend durf ik niet eens te schatten. Het zijn er veel. Dat heeft geleid tot een oerwoud aan accounts die ik zelden tot nooit meer gebruik, omdat een mens nu eenmaal moet kiezen. Met verkennen ben je nooit klaar, als webwerker, en het blijft ook leuk om daar verslag van te doen, maar samenvatten welke websites of webdiensten je nog wél intensief (dagelijks of wekelijks) gebruikt is interessanter. Ik stel vast dat de kern van mijn internetgebruik op dit moment is terug te brengen tot het onderstaande rijtje. Als ik zaken die bij elkaar horen samenvoeg is het eigenlijk best te overzien.

Google
Ik probeerde veel producten uit de catalogus van Google uit. Een deel daarvan gebruik ik al jaren dagelijks. Ik beheer vijf accounts bij Gmail, drie weblogs bij Blogger (waaronder uiteraard Mijns Inziens), gebruik de agenda en Google Docs en beheer vier pagina's op Google Plus. Daarnaast maak ik intensief gebruik van vrijwel alle zoekdiensten, ook van de gepersonaliseerde en custom search, maar ook van Google Books en Google Scholar. Chrome is de browser van mijn keuze. Google Reader levert me dagelijks alle attenderingen en het nieuws dat me interesseert

Facebook
Drie jaar geleden deed ik een poging deze ommuurde tuin te verlaten maar ik keerde er toch weer terug. Naast mijn persoonlijke account beheer ik er vier pagina's. Dat wordt steeds interessanter eigenlijk.

Ning
Ning gebruik ik sinds 2007. Het aantal lidmaatschappen heb ik vorig jaar drastisch teruggebracht en inmiddels beheer ik er nog maar één website: Bibliotheek 2.0.

Twitter
Minder interessant dan voorheen maar nog steeds informatief, gezellig en snel. Ik verspreid mijn bijdragen over verschillende accounts, die min of meer vertegenwoordigen wat ik op verschillende plekken doe. Ik beheer de accounts hoofdzakelijk met Tweetdeck en Twitter voor iPhone. Zo nu en dan probeer ik een andere client of app uit.

Mediawiki
Het platform waar Middelburg Dronk op draait. Het systeem heeft zo z'n beperkingen maar ik ben er toch verknocht aan geraakt.

Wordpress
Ik heb nog een passieve account bij de .com-variant. Die gebruik ik alleen voor testjes, zo nu en dan. Een geïnstalleerde .org-versie beheer ik, zij het vrij passief, voor Wiki loves bieb.

Tumblr
Mijn account bij Tumblr gebruik ik regelmatig maar wel in een passieve vorm. Ik volg er een paar interessante fotoblogs. Ik waardeer het platform vooral omdat het snel en mooi is.

Apps op de iPhone
Dat is een verhaal apart. Ik verken aan de lopende band nieuwe apps maar slechts een handje vol gebruik ik intensief. Mail, agenda, notities, Feedly, en communicatie-apps.

@

Afbeelding boek: Laughing Squid

Ook gebundeld: het toevoegen van content aan Google

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Mon, 06 Feb 2012 23:27:00 +0000

Over het grote integreren en combineren van onze vrinden uit Mountain View is eigenlijk al genoeg gezegd en geschreven maar de nieuwe pagina 'Submit your content' vind ik nog een vermelding waard. Ik ontdekte die pagina zojuist, toen ik Google wilde laten weten dat ik een pagina graag geïndexeerd zou willen zien, ten koste van een oud exemplaar dat ik vanavond verwijderde. Het adres dat ik daar normaliter voor gebruik bleek opeens niet meer te bestaan. Dat bracht mij er toe te zoeken op 'add content Google'. Toen belandde ik op de genoemde website.

Niet iedereen zal iets kunnen met deze tip, maar als je online publiceert en je er waarde aan hecht dat de populairste zoekmachine van dit moment jouw content kan vinden, dan doe je er goed aan dit adres aan je favorieten toe te voegen. Trouwens ook als je informatie juist niet geïndexeerd wilt zien. Of het nu gaat om boeken, websites of advertenties: voortaan ben je hier aan het goede adres.

@

Deftig: opvouwbare tablets

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Mon, 06 Feb 2012 11:01:00 +0000

Inschatten hoe lang het duurt voordat technologie gemeengoed wordt is verduiveld lastig voor een leek. Een jaar of vijf geleden las ik voor het eerst over flexibele, oprolbare schermen. Ik kreeg toen de indruk dat die schermen binnen binnen twee tot drie jaar verkrijg- en betaalbaar zouden zijn voor het 'grote publiek'. Dat was te voorbarig. Daarom houd ik bij het aanschouwen van dit ontwerp een flinke slag om de arm. Het is toekomstmuziek. Aan de andere kant: soms is de toekomst dichterbij dan je denkt. Reken me er dus niet op af als dit fraaie spulletje over drie jaar wél in de schappen ligt.

Gerelateerd:
In de ban van het ding, vooral van de Readius
Over de kansloosheid van de eReader
Veelbelovende technologie: Sixth Sense
De Thin Video Disc (TVD): een medium voor flinterdunne marketing

@

Het menselijk lichaam als fabriek

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Mon, 06 Feb 2012 10:27:00 +0000

De film Everything You Always Wanted to Know About Sex But Were Afraid to Ask viert dit jaar z'n 40e verjaardag. Je kunt mij geen groot fan van het werk van Woody Allen noemen, maar de scenes uit deze film staan me nog bijzonder goed bij. Vooral de laatste, met de titel What Happens During Ejaculation? vind ik tot op de dag van vandaag hilarisch. In die scene wordt het menselijk lichaam voorgesteld als fabriek vol arbeiders, inclusief controlekamer, een voedselverwerkingsafdeling en een ruimte vol twijfelende parachutisten: de zaadcellen.

Der Mensch als Industriepalast (de volledige afbeelding is te vinden in de online collectie van de U.S. National Library of Medicine) doet me denken aan die scene. Beter gezegd: wellicht haalde Allen zijn mosterd wel bij Fritz Kahn.

De tekening hoort bij de expositie Dream Anatomy, die nog veel meer fraaie afbeeldingen bevat.

Gerelateerd:

Visible Body: de menselijke anatomie in 3D

CAVEman: anatomie in 4D

Merkwaardige kunst deel 6: morbide anatomie

Je schamen voor de boeken die je leest

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Sun, 05 Feb 2012 17:29:00 +0000

Uit een onderzoek van de Britse krant The Independent volgt dat één op de vijf lezers zich dusdanig schaamt voor hun ebookcollectie dat ze hun ereader niet als vermist zouden opgeven als ze deze zouden verliezen. Het blijkt dat erotische en romantische boeken ongekend populair zijn bij ebooklezers. Dat komt deels door het feit dat je relatief anoniem kunt lezen: niemand ziet immers in de trein of bus wat voor boek je aan het lezen bent.

Aldus Wiebe de Jager op Ereaders.

Het is een aspect van digitaal lezen waar ik nog niet bij stil had gestaan. Een e-reader is perfect voor het verborgen houden van je werkelijke smaak. Maar zou het niet opgeven van een verloren e-reader ook niet iets van doen hebben met het feit dat veel virtuele boekenkasten zijn gevuld met boeken waarvoor niet(s) betaald is?

Gerelateerd:
Liegen over de boeken die je hebt gelezen
Boeken als huisdecoratie?
Over die 1200 illegale e-boeken

@

Klassiekers deel 184: I'm free

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Sun, 05 Feb 2012 12:55:00 +0000

De muziek van The Who draai ik thuis maar zelden maar als ik hun liedjes hoor krijg ik toch altijd weer een klein beetje meer energie. Dat vind ik niet onaardig. Kom er maar in, Tommy.

@

De Beeldbank van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Fri, 03 Feb 2012 14:38:00 +0000

Half zeven. Dankzij een tip van Joost Geraets ging ik vanochtend pas om half zeven naar mijn nest.

Joost attendeerde me via de mail op de Beeldbank van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Nietsvermoedend tikte ik daar rond middernacht de zoekterm 'Middelburg' in. Dat leverde maar liefst 6579 foto's op, voornamelijk van gebouwen en andere objecten. Vanuit het perspectief van Middelburg Dronk een goudmijn, zeker als je weet dat alle afbeeldingen hergebruikt mogen worden. Onnodig te zeggen dat de nachtelijke uren in hoog tempo wegtikten. Noem het gerust een obsessie.

Grappig is wel dat ik me pas vandaag realiseerde dat ik vorig jaar al eens iets schreef over deze beeldbank, op het weblog van Wiki loves bieb. Toen was ik nog niet zo enthousiast, omdat ik onder de indruk was van het verhaal over rechten en hergebruik, van Yola de Lusenet. Misschien dat ik deze bron daarom later nooit meer heb verkend. Daar kom ik nu op terug. De afbeeldingen zijn namelijk prima uit te snijden en nog belangrijker: ze zijn niet voorzien van die irritante watermerken die je steeds vaker ziet opduiken. Daar komt bij dat het vaak unieke materiaal in een aanvaardbare resolutie naar de harde schijf kan worden gedownload.

Daar word ik blij van, als contentcurator in de dop.

@

Afbeelding café De Schuur in 1962: Beeldbank Rijkdienst voor het Cultureel Erfgoed

Mijns Inziens 2011: statistieken

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Thu, 02 Feb 2012 11:39:00 +0000

Onlangs constateerde ik dat het aantal bezoekers van Bibliotheek 2.0 in 2011 behoorlijk was teruggelopen. Daar zijn denk ik meer oorzaken voor aan te wijzen maar als het gaat om mijn eigen inbreng moet ik toegeven dat ik vorig jaar minder aandacht aan dat platform besteedde dan in de jaren ervoor. Dat geldt niet voor Middelburg Dronk en Mijns Inziens. Daar besteedde ik wél veel aandacht aan.

Voor MD heb ik nog geen vergelijkingsmateriaal omdat we pas in december 2010 met die site begonnen, maar de cijfers stemmen tevreden. M.b.t M.I. constateer ik dat het aantal mensen dat dit blog bezoekt vrij constant is. Volgens Statcounter bekeken bijna 250.000 unieke bezoekers ruim 350.000 pagina's. Dat is zelfs nog iets meer dan in 2009 en 2010. De activiteiten van de abonnees (die de site niet hoeven te bezoeken om de inhoud te lezen) zijn niet goed te achterhalen met Feedburner, maar als ik kijk naar de afgelopen maand lijkt ook dat aantal vrij constant te zijn: iets meer dan 20.00 views van feeds, tegenover 62.000 bezoekers die Blogger op de site zelf telde.

Meer dan een indicatie is het niet -het blijven immers statistieken- maar ik vind het toch wel prettig om te weten dat er hier in ieder geval geen sprake is van een duidelijk terugval. Daar wil ik alle lezers bij dezen hartelijk voor bedanken.

@

Handig: een zoekmachine voor foto's zonder copyright

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Thu, 02 Feb 2012 10:06:00 +0000

Er zijn nog steeds organisaties zijn die ageren tegen het hergebruik van foto- en videomateriaal maar gelukkig boekt Creative Commons ook nog steeds terreinwinst. Nog één keer voor de mensen die niet bekend zijn met dat verschijnsel:

Creative Commons biedt auteurs, kunstenaars, wetenschappers, docenten en alle andere creatieve makers de vrijheid om op een flexibele manier met hun auteursrechten om te gaan. Met een keuze uit zes (gratis) beschikbare standaardlicenties bepaalt de auteursrechthebbende in welke mate zijn of haar werk verder verspreid mag worden, en onder welke voorwaarden dit mag.
Met een Creative Commons licentie behoud je al je rechten, maar geef je aan anderen toestemming om je werk te verspreiden, met anderen te delen of bij sommige licenties ook om het werk te bewerken. Het aanbieden van je werk onder een Creative Commons licentie betekent niet dat je je auteursrechten opgeeft. Het betekent dat je ervoor kiest om, aan wie er maar gebruik van wil maken, op voorhand bepaalde gebruiksrechten te verlenen, waarvoor die gebruiker anders expliciet toestemming aan je zou moeten vragen.

Helaas is het zo dat het vinden van media met een CC-licentie nog steeds geavanceerd zoeken vereist. De content wordt versnipperd aangeboden. Hoe fijn is het dan om kennis te maken met de zoekmachine http://search.creativecommons.org? Die doorzoekt Flickr, Google Afbeeldingen, Google web, Wikimedia Commons, Europeana, Open Clipart Library en SpinXpress. Dat scheelt veel klikwerk!

Gerelateerd:
Je foto's een cc-licentie geven
Creative Commons: beestachtig goed

@

Attendering: Phil Bradley

Spectaculair: de architectuur van een mierenstad

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Wed, 01 Feb 2012 17:25:00 +0000

Op oudjaarsdag kocht ik bij De Tribune in Maastricht het boek Zwermintelligentie, van Len Fisher. Ik had nog nooit van het boek gehoord, maar sinds ik Emergence van Steven Johnson las fascineert het onderwerp me.

Geïnspireerd door bewegingen van mieren, bijen en sprinkhanen introduceert Len Fisher een aantal universele zwermwetten. Deze kunnen ons helpen in uiteenlopende situaties zoals het vermijden van files en het uitkiezen van het beste restaurant.

Het is verbluffend om te zien waar zwermen toe in staat zijn. Ik stuitte zojuist op het bovenstaande filmpje. Mijn mond viel open. Onderzoekers goten drie dagen lang cement in een ondergrondse mierenkolonie, om de structuur ongeschonden bloot te kunnen leggen. Daar was maar liefst tien ton voor nodig. De stad die uiteindelijk tevoorschijn kwam is een staaltje fenomenale architectuur. Soms werkt YouTube leesbevorderend. Ik krijg nu écht zin in dat boek.

Gerelateerd:
Een mierenboerderij in huis?
De gekleurde mier
Hoe een mierenkolonie vloeibaar wordt

Update: dit fragment is afkomstig uit Ants-Nature's Secret Power. Die film is ook in z'n geheel te bekijken op YouTube.

@

Toiletbezoek op het werk: niet langer dan 8 minuten

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Wed, 01 Feb 2012 16:15:00 +0000

Dat er steeds meer in de gaten wordt gehouden weten we allemaal maar bij de Noorse bank DNB maakt men het wel heel bont: een privacywaakhond tikte die bank op de vingers omdat het de 'privé-activiteiten' van medewerkers tijdens werktijd monitort en heeft bepaald dat daar per dag maximaal 8 minuten aan besteed mogen worden. Het gaat niet alleen om roken, bellen of krantjes lezen, ook toiletbezoek wordt als privé-activiteit bestempeld.

Het kost me moeite om dit nieuws te geloven. We schijnen per jaar gemiddeld langer dan een werkweek op het toilet door te brengen, maar dat kun je toch niet vertalen naar de dagelijkse afvoersessies van individuele medewerkers? Als ik lees dat een andere Noorse werkgever in 2010 zelfs zo ver ging dat hij van vrouwelijk personeel verlangde dat het rode armbandjes zou dragen tijdens de menstruatie breekt mijn klomp helemaal. Er zijn altijd medewerker die vertrouwen niet waard zijn, maar dit soort maatregelen roepen bij mij beelden op van strafkampen. En erger.

@

Twat

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Wed, 01 Feb 2012 06:13:00 +0000

Ergens in de jaren '80 leerde ik kameraad S. kennen. Een echte Mancunian, die me in korte tijd enorm veel leerde over de geschiedenis van de Engelse punk. Zijn Nederlands was nog niet zo best in die tijd en ik op mijn beurt had bijzonder veel moeite met zijn Noord-Engelse accent. Toen hij punkdichter John Cooper Clarke eens citeerde begreep ik er dan ook maar weinig van. Ik wist nota bene niet eens wat een 'twat' was. Eigenlijk bleef alleen de passage Speaking as an outsider, what do you think of the human race goed hangen. Naarmate de jaren verstrijken ga je dingen meer op hun waarde schatten. Daarom geniet ik -in de rebound- alsnog van de performance van deze wildebras.

Like a Night Club in the morning, you’re the bitter end.

Like a recently disinfected shit-house, you’re clean round the bend.

You give me the horrors

too bad to be true

All of my tomorrow’s

are lousy coz of you.

You put the Shat in Shatter

Put the Pain in Spain

Your germs are splattered about

Your face is just a stain

You’re certainly no raver, commonly known as a drag.

Do us all a favour, here... wear this polythene bag.

You’re like a dose of scabies,

I’ve got you under my skin.

You make life a fairy tale... Grimm!

People mention murder, the moment you arrive.

I’d consider killing you if I thought you were alive.

You’ve got this slippery quality,

it makes me think of phlegm,

and a dual personality

I hate both of them.

Your bad breath, vamps disease, destruction, and decay.

Please, please, please, please, take yourself away.

Like a death a birthday party,

you ruin all the fun.

Like a sucked and spat our smartie,

you’re no use to anyone.

Like the shadow of the guillotine

on a dead consumptive’s face.

Speaking as an outsider,

what do you think of the human race

You went to a progressive psychiatrist.

He recommended suicide...

before scratching your bad name off his list,

and pointing the way outside.

You hear laughter breaking through, it makes you want to fart.

You’re heading for a breakdown,

better pull yourself apart.

Your dirty name gets passed about when something goes amiss.

Your attitudes are platitudes,

just make me wanna piss.

What kind of creature bore you

Was it some kind of bat

They can’t find a good word for you,

but I can...

Twat!

Crowdsourcing: een nieuwe branchestrategie voor openbare bibliotheken

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Tue, 31 Jan 2012 12:59:00 +0000

In oktober 2011 mochten we meedenken over de visienotitie van de Commissie Digitale Bibliotheek, nu wordt iedereen ook opgeroepen mee te denken over een nieuwe branchestrategie.
Van de website van de VOB:

Huub Leenen en Chris Wiersma van de commissie Strategie/PA presenteerden tijdens de ledenbijeenkomst op 26 januari alle stappen die tot nog toe zijn gezet om te komen tot een nieuwe branchestrategie van de openbare bibliotheken. Zij nodigden alle leden uit actief mee te doen en te denken aan de volgende stappen. Zie de presentatie. Reacties zijn welkom bij Francien van Bohemen, bohemen@debibliotheken.nl, 070-3090540.

Gerelateerd:
Innovatie met effect (2008)

@

De geschiedenis van de bibliotheekgerelateerde pornografie

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Tue, 31 Jan 2012 02:32:00 +0000

Er zijn van die bibliotheekartikelen die Not Safe For Work zijn, maar te leuk en interessant om niet naar te verwijzen. Checking out in the Paris Review Daily is zo'n artikel. In dat artikel leidt Avi Steinberg ons door de geschiedenis van de bibliotheekgerelateerde pornografie; niet bepaald een onderwerp waar je vaak iets over leest op bibliotheekfora.

Je bent gewaarschuwd. Als je niet zo snel ergens van schrikt, en je baas ook niet, dan is het artikel alleraardigst om te lezen. Al was het maar om te leren dat Amazon het bovenstaande werkje daadwerkelijk verkoopt en om te begrijpen waarom de fantasie in dit kader ook niet meer is wat 'ie ooit was. Een wonderlijk verhaal.

@

Massaal aan de Ritalin

noreply@blogger.com (Edwin Mijnsbergen) — Mon, 30 Jan 2012 16:09:00 +0000

Twee weken geleden vertelde iemand mij over de goede en slechte kanten van Ritalin. Het verhaal riep de nodige vragen bij me op maar pas vandaag, na het toevallig lezen van Ritalin Gone Wrong (drie miljoen Amerikaanse kinderen slikken aan Ritalin verwante medicijnen!), besloot ik meer te lezen over het middel en het gebruik ervan in Nederland. Ik leerde onder meer dat:

het middel een merknaam is voor Methylfenidaat
Methylfenidaat een pepmiddel (Wekamine) is dat niet voor niets onder de opiumwet valt
Ritalin in 2009 bijna tien keer vaker werd voorgeschreven in Nederland dan in 1999 (600.000 keer)
Ritalin steeds vaker als partydrug wordt gebruikt...en door studenten als pepmiddel
er vanuit het perspectief van 'Big Pharma' wederom een luchtje aan zit

De vraag of je van Ritalin eerder aan de drugs gaat laat ik even in het midden. Over psychoses en zelfmoorden zeg ik verder ook maar niets. Ik deel deze verkenning eigenlijk alleen om nog maar eens te wijzen op het huichelachtige beleid inzake drugs en medicijnen. De lijst van verboden middelen is lang maar wordt nog steeds gecompenseerd door een veel langere lijst van middelen met nagenoeg dezelfde werking en misschien wel evenveel risico's. Zolang dat zo is kan ik het genoemde beleid niet serieus nemen, integendeel.

Gerelateerd:
Gelezen: Generatie A
Grieperig
Het kan een beetje zeer doen: Michael Moore's Sicko

@

Afbeelding Ritalin: Wikimedia Commons