<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/rss2enclosuresfull.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><rss xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" xmlns:itunes="http://www.itunes.com/dtds/podcast-1.0.dtd" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" version="2.0"><channel><title>Inspirações Matinais</title><link>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/</link><description>Inspirações Matinais e Insirações...</description><language>en</language><managingEditor>noreply@blogger.com (Adolfino R. Aquino)</managingEditor><lastBuildDate>Tue, 01 Dec 2009 10:21:01 PST</lastBuildDate><generator>Blogger http://www.blogger.com</generator><openSearch:totalResults xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/">261</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/">1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/">25</openSearch:itemsPerPage><media:thumbnail url="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/R6hfYIlFz2I/AAAAAAAAAdQ/zUYU4FHCscU/S660/Inspiracoes.jpg" /><media:keywords>inspiracoes,inspirations,religião,amizade,vida,amigos,mulher,ministerio,louvor,Deus,Jesus,apoio,meditacoes,coracao</media:keywords><media:category scheme="http://www.itunes.com/dtds/podcast-1.0.dtd">Religion &amp; Spirituality/Christianity</media:category><itunes:owner><itunes:email>inspiracoes.matinais@gmail.com</itunes:email><itunes:name>Pr. Adolfino R. Aquino</itunes:name></itunes:owner><itunes:author>Pr. Adolfino R. Aquino</itunes:author><itunes:explicit>no</itunes:explicit><itunes:image href="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/R6hfYIlFz2I/AAAAAAAAAdQ/zUYU4FHCscU/S660/Inspiracoes.jpg" /><itunes:keywords>inspiracoes,inspirations,religião,amizade,vida,amigos,mulher,ministerio,louvor,Deus,Jesus,apoio,meditacoes,coracao</itunes:keywords><itunes:subtitle>Inspirações Matinais e Insirações...</itunes:subtitle><itunes:category text="Religion &amp; Spirituality"><itunes:category text="Christianity" /></itunes:category><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" href="http://feeds.feedburner.com/blogspot/dBRN" type="application/rss+xml" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com" /><item><title>A Fé que Vence</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/I3cbBFqX0Cc/fe-que-vence.html</link><category>Inspirações do Coração</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Tue, 24 Nov 2009 02:22:00 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-5652726331448121649</guid><description>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Swuzqlk8GgI/AAAAAAAAByc/E76HbkntQsA/s1600/mulher_passaro.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 263px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5407613321811335682" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Swuzqlk8GgI/AAAAAAAAByc/E76HbkntQsA/s400/mulher_passaro.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;"Fé é o pássaro que canta enquanto está escuro." - Max Lucado&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;É muito mais fácil acreditar naquilo que é visível, que pegamos ou apalpamos. No entanto, o cristianismo de Jesus trouxe um elemento de grande relevância para nossa subsistência espiritual - a fé.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;E por falar em fé, o que é fé? Tenho encontrado muitas definições de fé ao longo desses anos de vida ministerial. Todavia, a definição que mais me confortou é confiar. Por que confiar em algo que não vemos? Porque a fé não precisa ver!&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Fé não é acreditar e muito menos crer. Satanás acredita e crê em Deus, e, mesmo assim, não O obedece. É preciso que confiemos de todo o coração na maravilhosa pessoa de Jesus Cristo e O obedeçamos. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Fica muito claro que a fé "vem pelo ouvir da palavra de Deus". Então ouça bastante a palavra viva. Nossa fé não pode ser inoperante, inerte ou morta. Para john Mason, a "&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;fé remove montanhas ou cava um túnel através delas&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;".&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Quando você se sentir desanimado pelas "montanhas" de dificuldades do dia a dia, mesmo diante da morte, tire as lágrimas dos olhos e olhe pra Cristo, pois Ele é "o Autor e Consumador" da nossa fé. Peça a Ele que aumente sua fé cada dia. Para J. R. Roman, "fé é a segurança que temosde receber aquilo que esperamos, mas não vimos ainda". &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu diria que fé é aceitar os desígnios de Deus, mesmo sem entendê-los. Viva pela fé em Jesus e em Sua incrível Palavra, a Bíblia Sagrada. Um dia não muito distante, a fé vencerá a morte de uma vez por todas. "Fé é a mão espiritual que toca o infinito", escreveu Ellen White.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;A fé já venceu, vence e vencerá!&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Pr. Otimar Gonçalves&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-5652726331448121649?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/I3cbBFqX0Cc" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-11-24T07:22:00.882-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Swuzqlk8GgI/AAAAAAAAByc/E76HbkntQsA/s72-c/mulher_passaro.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">16</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/11/fe-que-vence.html</feedburner:origLink></item><item><title>Verdadeiro Amor no Taj Mahal</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/FuZzOBfHSXA/verdadeiro-amor-no-taj-mahal.html</link><category>Inspirações do Coração</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Mon, 16 Nov 2009 13:09:40 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-9110832242761281630</guid><description>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SwGgUz_cHVI/AAAAAAAABx0/db_SHocQ_hE/s1600/taj01.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 331px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404777307235425618" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SwGgUz_cHVI/AAAAAAAABx0/db_SHocQ_hE/s400/taj01.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Pedras de marfim coloridas, delicadamente entalhadas e perfeitamente proporcionais; redoma e torre erguidas sobre a planície de Agra, na Índia. Tremeluzindo ao sol, ao lado do Rio Jumna, está o edifício mais celebrado do mundo, o Taj Mahal. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Muitos o têm visitado para admirar sua beleza arquitetônica, mas poucos conhecem a história igualmente linda que existe por trás dele. Esta magnífica obra de arte existe graças a um relacionamento incomum, o relacionamento entre um imperador mongol, Xá Jeã e sua amada esposa, Mumtaz Mahal. Numa época em que os casamentos reais eram quase sempre uma questão de aliança política, essas duas pessoas uniram-se por causa do amor. Jeã apaixonou-se pela mulher que hoje está sepultada ali, em um túmulo real. Ele pediu sua mão em casamento, ela aceitou, mas aí tiveram que esperar cinco longos anos até que os astrólogos da corte decretassem que as estrelas estavam adequadamente alinhadas para o casamento real. Durante esse tempo, Jeã e Mumtaz jamais se encontraram. Jamais viram um ao outro, mas o amor permaneceu forte. Após o casamento, os dois se tornaram inseparáveis. Poetas reais escreveram que a beleza de Mumtaz fez a lua esconder sua face, envergonhada. Mas Jeã não apreciava apenas a beleza física de Mumtaz. Sua noiva mostrou ser tão inteligente, que breve se tornou sua conselheira política de maior confiança. Era muito generosa e dedicada. O povo a amava. Todos os dias, fazia listas de viúvas e órfãos desamparados e certificava-se de que suas necessidades fossem atendidas. Mumtaz deu a seu marido muitos filhos. A despeito dos complexos problemas que reinavam no império, Xá Jeã desfrutava de uma existência maravilhosa com sua esposa. Quando o Xá teve que ir a uma expedição militar contra forças rebeldes no sul da Índia, sua rainha insistiu em ir também para estar a seu lado, embora estivesse grávida. Foi durante esta campanha que ocorreu a tragédia. Depois de dar à luz seu décimo quarto filho, Mumtaz morreu. Xá Jeã ficou arrasado. Trancou-se em seus aposentos e recusou comer. Ficou pranteando em seu leito durante oito longos dias e quando finalmente surgiu, parecia ter envelhecido vários anos. Sua esposa havia ido embora. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;O amor que parecia eterno havia partido. Mas esse homem encontrou um meio de imortalizar sua paixão. Decidiu construir um mausoléu para sua esposa, tão lindo quanto o amor que os uniu. Assim, o Taj Mahal foi construído. Um lindíssimo monumento para guardar os restos daquela que fora sua esposa. O casamento perfeito havia sido abreviado, mas Xá Jeã certificou-se de que ele seria lembrado pelos séculos futuros através daquela belíssima estrutura. Um monumento ao amor eterno! Quando vemos aquele monumento, estamos na verdade olhando para o ideal do amor imperecível; um compromisso que transcende até a morte, deixando-nos comovidos com a eloqüência da devoção desse homem para com sua esposa. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;O Taj Mahal é um maravilhoso monumento! Creio que cada um de nós pode construir, com nosso casamento, um monumento igualmente lindo, um monumento vivo. Em um mundo de relacionamentos confusos, podemos fazer nossa própria declaração eloqüente sobre o amor imorredouro. Agora, para fazer isso, acho que temos que dividir o ideal em várias partes componentes. Vamos examinar de perto o amor eterno. De fato, de que ele é feito?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na primeira carta de Paulo aos Coríntios, encontramos a melhor resposta. I Coríntios 13 é o grande capítulo do amor na Bíblia. Tão lindo e grandioso à sua maneira, quanto o Taj Mahal. Depois de nos dizer que sem o amor igual ao de Deus nada realizamos, nada somos, Paulo focaliza suas qualidades específicas, mostra-nos o caminho do amor perfeito. Nos versículos 4 e 5 de I Coríntios 13, temos a seguinte análise, muito interessante, do que o amor realmente é: “O amor é paciente, é benigno, o amor não arde em ciúmes, não se ufana, não se ensoberbece, não se conduz inconvenientemente, não procura seus interesses, não se exaspera, não se ressente do mal”. Que ideal! Que padrão!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nesses dois versículos, dois traços característicos se opõem, duas qualidades gerais são contrastadas: benignidade paciente versus orgulho e jactância, amor próprio versus ira. O primeiro expressa o amor e o constrói, o segundo o destrói. O amor que vem de Deus é o grande adversário do egoísmo. A vida egocêntrica está sempre tentando proteger-se a si mesma, mantendo distante as ameaças através de uma fachada de orgulho e jactância. Este é um ponto de vista do tipo “eu contra eles”, do tipo que se irrita e se enraivece com facilidade. O amor é a arma de Deus contra esse grande problema básico do homem: o egoísmo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A pessoa que está recebendo e dando o tipo de amor de Deus é suficientemente segura para ir além daquele pequeno círculo do ego. É capaz de ser sensível às necessidades das outras pessoas assim como às suas próprias. Este amor é a base de um casamento duradouro e é mais do que essencial na união de dois indivíduos. O casamento requer que saiamos de dentro de nós mesmos. Isso é fácil de fazer a princípio, quando o calor da paixão nos leva a olhar por longo tempo nos olhos da pessoa amada. Entretanto, com o passar dos anos, aquela velha tendência para o egocentrismo apanha muitos de nós. Dar nosso tempo, nossa atenção, nosso interesse e a nós mesmos ao nosso cônjuge nem sempre vem naturalmente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Somente o amor de Deus é forte o bastante para nos manter liberais através da vida toda; somente Seu amor pode gerar paciente bondade quando a situação fica difícil. Isso é o que realmente conta, não é verdade? É fácil amar quando as flores estão desabrochando, quando nosso cônjuge está vibrando e nosso contra-cheque acaba de chegar. Mas quando as flores murcham e nosso cônjuge está zangado e as contas estão se amontoando, o amor humano muitas vezes desaba. Paciência, tolerância, bondade, é de que necessitamos durante os momentos difíceis, pois esse é o tipo de amor de Deus.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Agora, quero lhes falar sobre Cheryl. Uma manhã, na hora do “rush”, quando ia de carro para o trabalho, estando muito perto do carro da frente, não conseguiu parar a tempo, quando o motorista da frente pisou no freio, e bateu no pára-choque. Os dois carros pararam.Cheryl saiu, observou os prejuízos e começou a chorar. Ela sabia que a culpa era dela. Acontece que seu carro era novo em folha, havia sido comprado há dois dias. Como é que ela iria encarar seu marido? O outro motorista foi simpático, mas sugeriu que ambos anotassem a placa um do outro e os números dos documentos. Cheryl então abriu o porta luvas do carro para pegar os documentos. Ao pegá-los, viu um bilhete anexo, com uma letra conhecida. Havia uma mensagem deixada pelo marido: “Em caso de acidente, lembre-se, querida, é você que eu amo, não o carro”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Isso é bondade no momento certo, você não concorda? Esse é o tipo de amor que dura para sempre. O egocêntrico grita diante dos problemas, o paciente tenta solucioná-los; o egocêntrico reage com raiva a qualquer ameaça e o paciente vence a raiva com bondade. Houve uma época em que expressar seus sentimentos era um conselho padrão para os casais. Eles nos ensinavam que suprimir a zanga, mantendo-a presa era emocionalmente prejudicial, chegando a ameaçar a saúde física. Assim, a solução era botar para fora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os relacionamentos felizes nos diziam, exigem total honestidade. Temos que dizer tudo o que sentimos. Intensas expressões de zanga, ressentimento e desagrado não solucionam muitos problemas. Expressar livremente a zanga geralmente não a faz ir embora, somente a intensifica. Maus hábitos são, assim, reforçados. Recentemente, a revista “Psychology Today” (Psicologia Hoje) pesquisou 350 casais que estavam casados há 15 anos ou mais. Ela queria saber o que faz um relacionamento ser duradouro. Descobriu que os casais felizes no casamento concordavam inteiramente com aqueles que enfatizam os efeitos nocivos de expressar intensamente sua raiva. Eles achavam que era importante o domínio próprio e que uma certa calma é necessária a fim de se lidar construtivamente com o conflito. Eu concordo plenamente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Minha esposa Nellie e eu celebramos recentemente nossos cinqüenta anos de casados. Meio século de um companheirismo bem sucedido. Como todo mundo, temos nossos ajustes, é claro! Somos humanos, temos nossas desavenças, mas achamos necessário exteriorizar a nossa zanga a fim de solucionar problemas. Pelo contrário, ainda é verdade que “a resposta delicada desvia o furor”. Paciência e bondade solucionam problemas e mantêm as pessoas cada vez mais próximas através das décadas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vamos ver novamente, na Bíblia, em I Coríntios 13, o amor do tipo Taj Mahal. Nos versos 6 e 7, lemos: “O amor não se alegra com a injustiça, mas regozija-se com a verdade. Tudo sofre, tudo crê, tudo espera, tudo suporta.” Você sabia que existem muitos casais que parecem “alegrar-se com a injustiça”? Eles registram todos os erros. Imagine que, com o passar dos anos, as pessoas observam cada vez mais as imperfeições e os pontos fracos em seus cônjuges. Aquele noivo bonitão, que parecia tão charmoso e encantador, agora deixa as meias no chão e passa os domingos assistindo esporte na TV. E aquela adorável noiva que parecia tão doce e suave é irritável e passa quase o domingo inteiro ao telefone com a mãe. Cedo ou tarde todos nós percebemos que não nos casamos com o Sr. Maravilha ou com a Srta. Perfeição. Todos temos nossas falhas. Não é muito difícil suportar as imperfeições de nossos colegas e amigos. De perto, no relacionamento íntimo do casamento, essas falhas podem se ampliar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Às vezes nós as ampliamos fora de proporção e às vezes as utilizamos como armas um contra o outro. Dá para imaginar? Como alternativa I Coríntios 13 propõe que “nos regozijemos com a verdade”; confiemos sempre, creiamos em todas as coisas. Muitos tradutores vêem isto como um conselho para acreditar no melhor sobre os outros. Que diferença faria, se tentássemos acreditar no melhor sobre nosso cônjuge em lugar de manter um registro dos erros? Estas duas coisas se contrastam. Novamente, temos a oposição da vida egocêntrica e o jeito de amar. O egoísmo se defende diminuindo sempre os outros. O amor que vem de Deus, centraliza-se na parte boa dos outros, dá ênfase ao melhor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No dia do seu casamento, Alan McGinnis escreveu uma carta a sua noiva. Falou de seu amor por ela, seus sentimentos com relação ao casamento deles e de suas esperanças quanto ao futuro deles juntos. Em cada aniversário de casamento desde então, ele vem escrevendo outra carta. Fala dos momentos especiais com ela, os quais têm significado muito para ele, e do crescimento do seu amor. Você aprecia seu cônjuge? Então fale dessa apreciação. Ela poderá diminuir e até morrer se você não mencioná-la, mas florescerá e dará maravilhosos frutos se for expressa. Se você ama sua família, diga isso a ela. Se você ama sua esposa, diga isso a ela. Focalizar o lado positivo da vida faz grande diferença, soluciona problemas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uma jovem esposa chamada Sandra entrou no gabinete do seu pastor parecendo bastante deprimida. Começou a contar uma história longa e dolorosa sobre seu marido. Ele a tratava com desprezo. Nada do que ela fazia o agradava. Todos os dias ela odiava o momento em que ele voltava do trabalho para casa. Sandra era uma jovem muito bonita, mas seu senso de rejeição a havia transformado numa mulher derrotada, tensa e frígida. Quanto mais ela sentia o desdém de seu marido, menos motivada se sentia para agradá-lo. Sandra estava presa a um círculo vicioso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bem, o sábio pastor decidiu que seria melhor visitar Joe, o marido de Sandra. O homem ficou estarrecido ao saber que estava sendo a causa da depressão da esposa. Como a maioria dos homens, ele não entendeu como sua esposa interpretava a atitude dele para com ela. O pastor apresentou uma sugestão específica: “Selecione dez qualidades positivas em sua esposa e agradeça a Deus por elas. Agradeça a Deus duas vezes ao dia, pela manhã e na volta do trabalho para casa”. Aquilo não pareceu muito difícil e Joe concordou. Começou a agradecer a Deus pelas coisas de que ele gostava em Sandra, e em pouco tempo, ela começou a mudar diante dos olhos dele. Tornou-se mais afetiva.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Joe continuou a ser agradecido e Sandra teve mais respeito-próprio e motivação. Depois de algum tempo, o pastor perguntou a Joe se ele havia memorizado sua lista das dez qualidades positivas, ao que o marido respondeu alegremente: “Eu não apenas a memorizei, mas estou encontrando novas coisas nela para ser agradecido todos os dias”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que maravilhoso seria se cada um de nós pudesse achar novas coisas em nosso cônjuge para sermos agradecidos. Em lugar de olhar para as falhas, as coisas que irritam, vamos acreditar no melhor, vamos focalizar o lado positivo. Se você estiver tendo dificuldades para apreciar seu marido ou esposa, eu o desafio a fazer uma coisa simples: anote dez coisas de que você gosta a respeito dele ou dela. Para aqueles que estão enfrentando experiências amargas, isso poderá ser difícil a princípio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O impulso para manter uma lista das coisas ruins é difícil de resistir. Mas procure bastante, procure atentamente. Existem qualidades que você pode apreciar em seu cônjuge. Comece concentrando-se nelas. Agradeça a Deus por elas. Eu creio que você verá o seu parceiro transformado diante dos seus olhos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tenho encontrado muitas qualidades para apreciar em minha esposa Nellie, após 50 anos de casados e tenho tentado me concentrar nelas. De fato, não tem sido difícil. Tenho visto como Deus tem usado suas qualidades para complementar as minhas e para me ajudar em minhas fraquezas. Nellie tem uma coisa muito boa: comunicação fácil com as pessoas, o que eu admiro. Você não permanece um estranho com ela por muito tempo. Tem alguma coisa a respeito dela que faz as pessoas se sentirem à vontade de imediato.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O amor alegra-se com a verdade, alegra-se com as coisas boas que vemos em nosso parceiro. Esse é o verdadeiro amor. Esse é o tipo de amor que pode durar a vida toda. Amigos, nosso casamento é uma missão sagrada. A missão mais importante que muitos de nós teremos durante a vida. Deus quer que nós, em nossa união como marido e mulher, construamos um lindo monumento que expresse o tipo de amor que vem de Deus.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O casamento não é apenas uma questão de conveniência ou uma questão econômica. Deus o designou para ser muito mais. Como casal, temos o privilégio de refletir alguma coisa divina: a beleza da bondade paciente, a beleza de “crer em todas as coisas”. Cada um de nós, em nosso lar, pode construir um Taj Mahal, um monumento duradouro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Xá Jeã, o construtor desse esplêndido túmulo, sofreu uma tragédia muito grande algum tempo depois da morte de sua amada esposa. Seu próprio filho sentiu ganância pelo poder e voltou-se contra ele. Em 1658, o filho liderou uma conspiração contra o pai e usurpou o trono. Xá Jeã ficou confinado em seu próprio palácio. Viveu lá os últimos oito anos de sua vida – um prisioneiro em uma jaula de ouro. Mas teve um consolo: por uma janela ele podia olhar através do rio Jumna e ver o lugar do descanso de sua esposa. O monumento ainda está de pé. O símbolo do seu amor permanece tão lindo como sempre. Contam que quando os guardas encontraram Xá Jeã morto, aos 74 anos, seus olhos ainda estavam abertos, fixos na cintilante jóia do Taj Mahal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Amigos; Deus quer que cada um de nós tenha um monumento assim. Uma expressão do amor que dura para sempre. Ele quer que nosso casamento cumpra sua elevada missão. Ele anseia que nosso lar seja uma antecipação do Céu. Nós podemos ter esse tipo de casamento se centralizarmos nossa vida no tipo de amor de Deus. Essa pode tornar-se nossa maior fonte: o amor de Deus. Ele o dá. Se alimentarmos nosso coração e mente com isso todos os dias, seremos capazes de ter bondade, paciência e acreditar no melhor, quando isso de fato importar. Você não quer esse tipo de casamento? Esse tipo de monumento em sua vida? Pense sobre o compromisso com o tipo de amor de Deus agora mesmo.&lt;/div&gt;.&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Pr. George Vandeman&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;(Retirado do portal: &lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;a href="http://www.esperanca.com.br/"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;http://www.esperanca.com.br/&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-9110832242761281630?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/FuZzOBfHSXA" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-11-16T18:09:40.841-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SwGgUz_cHVI/AAAAAAAABx0/db_SHocQ_hE/s72-c/taj01.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">8</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/11/verdadeiro-amor-no-taj-mahal.html</feedburner:origLink></item><item><title>A Jovem Viúva</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/9gf8XPhBXJc/jovem-viuva.html</link><category>Inspirações do Coração</category><category>Vídeos</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Fri, 09 Oct 2009 11:25:39 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-8945251778015729256</guid><description>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Ss9r6CdHYDI/AAAAAAAABlY/TBeibSNm5MI/s1600-h/mulher_cemiterio_01.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 319px; DISPLAY: block; HEIGHT: 271px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390645923821346866" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Ss9r6CdHYDI/AAAAAAAABlY/TBeibSNm5MI/s400/mulher_cemiterio_01.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Seu marido morreu em um acidente, e ela ficou sozinha com dois filhos pequenos para criar. No início, foi cercada de amigas preocupadas e solidárias. Elas lhe traziam refeições, enviavam cartões, telefonavam, oravam.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Então, as semanas se transformaram em meses, e, agora, parecia que o mundo inteiro havia esquecido o que tinha acontecido. Ela ansiava por ouvir o nome do marido ser mencionado nas conversas, ansiava por conversar sobre seus passos largos durante as caminhadas, sobre a vivacidade de seu riso fácil e o calor de suas mãos fortes entre as dela. Ela queria que os vizinhos viessesm até a sua casa pedir emprestadas as ferramentas dele, ou que algum rapaz mais velho fosse jogar basquete com seus filhos.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Era o início da manhã do primeiro aniversário da morte do marido. O orvalho ainda estava úmido sobre a relva quando ela atravessou o gramado do cemitério. De repente, ela avistou alguma coisa perto do túmulo dele. Alguém havia estado lá antes dela, e deixou ali um pequeno buquê de flores recém-colhidas, amarradas com uma fita. Um ato de gentileza e carinho que tocou seu coração solitário como se fosse um terno abraço. Com lágrimas correndo pelo rosto, ela leu o bilhete sem assinatura. As palavras diziam simplesmente: &lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;"Eu também me lembrei".&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;a href="http://www.planetanews.com/autor/ALICE%20GRAY"&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"&gt;Alice Gray&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;object width="340" height="285"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/04t4TnMMv4M&amp;amp;hl=pt-br&amp;amp;fs=1&amp;amp;color1=0x3a3a3a&amp;amp;color2=0x999999&amp;amp;border=1"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/04t4TnMMv4M&amp;hl=pt-br&amp;fs=1&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="340" height="285"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-8945251778015729256?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/9gf8XPhBXJc" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-10-09T15:25:39.380-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://1.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Ss9r6CdHYDI/AAAAAAAABlY/TBeibSNm5MI/s72-c/mulher_cemiterio_01.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">13</thr:total><enclosure url="http://www.youtube.com/v/04t4TnMMv4M&amp;hl=pt-br&amp;fs=1&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1" length="1083" type="application/x-shockwave-flash" /><media:content url="http://www.youtube.com/v/04t4TnMMv4M&amp;hl=pt-br&amp;fs=1&amp;color1=0x3a3a3a&amp;color2=0x999999&amp;border=1" fileSize="1083" type="application/x-shockwave-flash" /><itunes:explicit>no</itunes:explicit><itunes:subtitle> Seu marido morreu em um acidente, e ela ficou sozinha com dois filhos pequenos para criar. No início, foi cercada de amigas preocupadas e solidárias. Elas lhe traziam refeições, enviavam cartões, telefonavam, oravam. Então, as semanas se transformaram em</itunes:subtitle><itunes:author>Pr. Adolfino R. Aquino</itunes:author><itunes:summary> Seu marido morreu em um acidente, e ela ficou sozinha com dois filhos pequenos para criar. No início, foi cercada de amigas preocupadas e solidárias. Elas lhe traziam refeições, enviavam cartões, telefonavam, oravam. Então, as semanas se transformaram em meses, e, agora, parecia que o mundo inteiro havia esquecido o que tinha acontecido. Ela ansiava por ouvir o nome do marido ser mencionado nas conversas, ansiava por conversar sobre seus passos largos durante as caminhadas, sobre a vivacidade de seu riso fácil e o calor de suas mãos fortes entre as dela. Ela queria que os vizinhos viessesm até a sua casa pedir emprestadas as ferramentas dele, ou que algum rapaz mais velho fosse jogar basquete com seus filhos. Era o início da manhã do primeiro aniversário da morte do marido. O orvalho ainda estava úmido sobre a relva quando ela atravessou o gramado do cemitério. De repente, ela avistou alguma coisa perto do túmulo dele. Alguém havia estado lá antes dela, e deixou ali um pequeno buquê de flores recém-colhidas, amarradas com uma fita. Um ato de gentileza e carinho que tocou seu coração solitário como se fosse um terno abraço. Com lágrimas correndo pelo rosto, ela leu o bilhete sem assinatura. As palavras diziam simplesmente: "Eu também me lembrei". Alice Gray inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino</itunes:summary><itunes:keywords>inspiracoes,inspirations,religião,amizade,vida,amigos,mulher,ministerio,louvor,Deus,Jesus,apoio,meditacoes,coracao</itunes:keywords><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/10/jovem-viuva.html</feedburner:origLink></item><item><title>Participantes da Campanha Quebrando o Silêncio - II</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/drINoSsMKYI/participantes-da-campanha-quebrando-o.html</link><category>quebrando o silencio</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Sun, 04 Oct 2009 06:14:59 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-8847669436502613589</guid><description>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://www.blogger.com/www.quebrandoosilencio.com.br"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 227px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SrYiTYRZvzI/AAAAAAAABlQ/BRNtOlYaPiI/s400/Logo_QS.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Olá amigos e amigas,&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Quero primeiramente agradecer muitíssimo a participação e o apoio de todos nesta segunda etapa da campanha &lt;a href="http://www.quebrandoosilencio.com.br/"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Quebrando o Silêncio&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, que visa combater o abuso, a violência contra a mulher, idosos e crianças.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Cada um dos blogs participantes deixou sua marca e contribuição para um mundo melhor e mais ciente de como torná-lo mais justo e humanitário. Cada blog participante merece muito mais que o nosso reconhecimento e aplauso por terem levado uma mensagem de alerta contra todos os tipos de abusos. O maior prêmio que podem receber é que através deste alerta, talvez muitas pessoas sejam salvas de uma situação angustiante em que esteja. Por isso, peço a você que está lendo este post, que faça uma visita aos blogs participantes e prestigiem o espaço deles...&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;Bem, aqui vai a lista dos blogs participantes:&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://quiosqueazul.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Quiosque Azul&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://telvatanajura.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Eterno Aprendiz&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://dizai-claudinha.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Diz Aí&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://plunkplakzum.blogspot.com/2009/09/violencia-contra-mulher-policia-leva-o.html"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;PlunkPlakZum&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://www.pensaurb.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Pensamentos Urbanos&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://sllapontamentos.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Coisinhas da Escribra&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://masquerade-sissym-blog.blogspot.com/2009/09/viva-vida-quebrando-o-silencio.html"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Masquerade&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://aconchegodeideias.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Aconchego de Ideias&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://saudadeeadeus.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Pedacinho do Céu&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://rebonelli.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Um Passo ao Céu&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://blogzoomideiasdafadasemfim.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;BlogZoom&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://compartilhandoasletras.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Compartilhando as Letras&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://cucasuperlegal.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Cuca Super Legal&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://saudepelasplantas.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Saúde Pelas Plantas&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://byveramarina.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Amor Insano&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://ditudoblog.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Rê... Passando!!!&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://hojeanalisexx.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Análise Hoje&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://almanakutbrasil.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Almanakut Brasil&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;a href="http://www.filosofiadegaveta.blogspot.com/"&gt;Filosofia de Gaveta&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-8847669436502613589?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/drINoSsMKYI" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-10-04T10:14:59.298-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SrYiTYRZvzI/AAAAAAAABlQ/BRNtOlYaPiI/s72-c/Logo_QS.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">9</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/10/participantes-da-campanha-quebrando-o.html</feedburner:origLink></item><item><title>Campanha Quebrando o Silêncio</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/xUbrCmLCgH4/campanha-quebrando-o-silencio.html</link><category>quebrando o silencio</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Sun, 20 Sep 2009 05:43:28 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-2607326251144959603</guid><description>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SrYiTYRZvzI/AAAAAAAABlQ/BRNtOlYaPiI/s1600-h/Logo_QS.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 227px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383528120896306994" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SrYiTYRZvzI/AAAAAAAABlQ/BRNtOlYaPiI/s400/Logo_QS.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Olá amigos e amigas!&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Estamos lançando a segunda etapa da campanha Quebrando o Silêncio e já definindo a próxima data de publicação coletiva, que será no dia&lt;strong&gt; 30/09&lt;/strong&gt;.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Não deixe de participar, e também não deixe de informar sua participação na campanha, reportando um comentário para mim, ou o Sidney.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Pedimos que siga algumas orientações:&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;1) Informar o seu nome e o endereço do seu blog por comentário aqui no inspirações ou no comentário do Dihitt. Assim saberemos quantos estarão participando e farei um post com todos os links antes da publicação coletiva.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;2) Usar o logo oficial da campanha, o mesmo que está acima neste post ou no endereço:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.portaladventista.net/qs/logo/Logo_QS.jpg"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;http://www.portaladventista.net/qs/logo/Logo_QS.jpg&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;3) Não esquecer de fazer um link (hiperlink) na imagem, ou um link abaixo da imagem, direcionando para o site:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.quebrandoosilencio.com.br/"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;http://www.quebrandoosilencio.com.br/&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;4) Seguir o tema contra o abuso (todas as suas faces) e contra a violência (doméstica, contra a mulher, contra a criança, contra o idoso, etc...). Na direção a seguir, consta o telefone dos conselhos tutelares de todos os estados, onde é possível denunciar abusos:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href="http://portaladventista.org/quebrandoosilencio/index.php?option=com_content&amp;amp;task=view&amp;amp;id=1&amp;amp;Itemid=3"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;http://portaladventista.org/quebrandoosilencio/index.php?option=com_content&amp;amp;task=view&amp;amp;id=1&amp;amp;Itemid=3&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Desde já agradeço a todos o apoio. Vamos juntos lutar por um mundo melhor!&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Pr. Adolfino R. Aquino&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-2607326251144959603?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/xUbrCmLCgH4" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-09-20T09:43:28.032-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SrYiTYRZvzI/AAAAAAAABlQ/BRNtOlYaPiI/s72-c/Logo_QS.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">12</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/09/campanha-quebrando-o-silencio.html</feedburner:origLink></item><item><title>Apenas Vislumbres</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/Hh1gF8aSKP4/apenas-vislumbres.html</link><category>Inspirações do Coração</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Thu, 17 Sep 2009 08:23:00 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-3692202978933407365</guid><description>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SrJUQE-geWI/AAAAAAAABlI/V7qZvfYsc0A/s1600-h/menina.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382457139851721058" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SrJUQE-geWI/AAAAAAAABlI/V7qZvfYsc0A/s400/menina.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Laurel sabia que estava morrendo. Durante algumas semanas, conversamos frequentemente sobre o céu - como ele era e como seria morar lá. Quase sempre terminávamos a conversa chorando e trocando meigos abraços de esperança.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;A parte mais difícil era imaginar algo que nunca víramos, algo sobre aquilo que sabíamos pouco.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Foi, então, que me lembrei desta história:&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Uma jovem de cabelos loiros e olhos azuis nasceu cega. Quando tinha 12 anos, os médicos realizaram um novo tipo de cirurgia em seus olhos que, se fosse bem-sucedida, lhe daria a possibilidade de enxergar. O resultado só seria conhecido alguns dias após a cirurgia. Depois que as ataduras foram retiradas, os olhos daquela jovem precisavam ficar protegidos da luz. Ela aguardou o resultado no escuro.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;A mãe passou longas horas respondendo às perguntas da filha sobre como eram tais e tais coisas e o que ela enxergaria. Ambas estavam tão empolgadas diante das possibilidades de êxito que quase não conseguiam dormir. O tempo todo, mesmo no escuro, elas conversavam sobre coisas bonitas - cores, formatos, beleza de todos os tipos.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Finalmente, chegou o momento em que os olhos da moça já tinham condição de suportar a luz que vinha de fora. Ela se sentou perto da janela por um longo tempo sem dizer nada. Lá fora, o dia de primavera ideal - brilhante e cálido, com nuvens brancas e fofas decorando o céu azul. As flores que a brisa leve derrubava das cerejeiras cobriam o chão, dando a idéia de uma camada de neve cor-de-rosa. Açafrões amarelos enfeitavam orgulhosamente as laterais do caminho de tijolos que serpenteava no meio do gramado.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Quando a moça olhou para a mãe, lágrimas corriam por seu rosto.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;- Oh, mamãe. Por que você não me disse que era tão lindo assim?&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Contei esta história a minha amiga, com olhos lacrimejantes.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;- Laurel, neste instante estamos sentandas no escuro, mas daqui a pouco você estará fazendo esta mesma pergunta a Deus.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Alice Gray&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;a href="http://www.esperanca.com.br/"&gt;Esperança&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#ffcc33;"&gt;A fé é como o passarinho que sente a claridade e canta enquanto o dia ainda é escuro. - Tagore&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-3692202978933407365?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/Hh1gF8aSKP4" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-09-17T12:23:00.199-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://1.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SrJUQE-geWI/AAAAAAAABlI/V7qZvfYsc0A/s72-c/menina.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">10</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/09/apenas-vislumbres.html</feedburner:origLink></item><item><title>Terna Intuição</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/EpTSdloh1E0/terna-intuicao.html</link><category>Inspirações do Coração</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Tue, 15 Sep 2009 09:06:14 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-6484513844170514099</guid><description>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sq-7HZiELrI/AAAAAAAABlA/x3ou6F_uX-c/s1600-h/mae_bebe_1.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 267px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5381725815518277298" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sq-7HZiELrI/AAAAAAAABlA/x3ou6F_uX-c/s400/mae_bebe_1.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu o seguro em meus braços, jovem prícipe. Você dorme na doce paz celestial. Apesar disso, eu me pergunto se você ficaria tão calmo se soubesse a verdade: Eu sou sua mãe. E eu não tenho a menor idéia do que estou fazendo. Você é o meu primeiro bebê. Meu único filho. Eu já estava me acostumando com a gravidez, e agora você está aqui! E você é tão, tão real!&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu me preprarei para a sua chegada durante meses. Tenho lido livros. Bem, só alguns. Algumas páginas. Ouvi conselhos e mais conselhos de minhas amigas. Elas são experientes, você sabe, porque já têm os seus bebês. Mas você é diferente. Você é o meu bebê. E elas não sabem nada sobre você.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu sei. Eu sei como você se mexe e dá pontapés. Já conheço seu cheiro, que é igual ao de um narciso recém-colhido. Sei como você faz beicinho quando está prestes a chorar. Sei que seu cabelinho ralo é a coisa mais macia que já tocou meu rosto.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Apesar disso, tenho de admitir que ainda existem muitas coisas que eu não sei. No hospital, ensinaram-me como alimentar você. Otem, minha mãe me mostrou como dar banho em você. Eu não tenho idéia de como cuidar de erupções na pele causadas pela fralda. Sinto náuseas quando vejo sangue. Não sei costurar. Não sou boa em finanças. Minhas habilidades matemáticas são abomináveis. E você precisa saber desde já - sinto arrepios ao ouvir alguém ranger os dentes.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;No entanto, sei assar biscoitinhos. Sei fazer barracas dentro de casa em dias de chuva. E herdei do meu pai o maravilhoso senso de humor; por isso sei rir e sei fazer você rir.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Vou cantar doces canções para você, à noite. Vou orar por você todos os dias. Vou permitir que você traga para casa qualquer animal que encontrar, desde que você possa alimentá-lo. Vou chamar todos os seus amigos imaginários pelos primeiros nomes. Vou colocar bilhetinhos de amor em sua lancheira e vou nadar no mar com você, mesmo depois de velha.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Talvez minha melhor qualificação para ser sua mãe esteja relacionanda ao fato de eu compartilhar este privilégio com o melhor homem do mundo - o seu pai.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Os segredos para ser uma boa mãe não podem ser aprendidos enquanto tomamos café com nossas amigas. As mães não aprendem essa arte nos livros, nem por tentativas e erros. Para mim, essas ternas intuições são as que mais importam. São sabedorias eternas que só a mulher que é mãe conhece - quando ela carrega seu bebê no braços, como você está agora nos meus. É desta maneira que Deus me ensinará a ser mãe com o coração.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;strong&gt;.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;strong&gt;.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Robin Jones Gunn&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-6484513844170514099?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/EpTSdloh1E0" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-09-15T13:06:14.183-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sq-7HZiELrI/AAAAAAAABlA/x3ou6F_uX-c/s72-c/mae_bebe_1.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">13</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/09/terna-intuicao.html</feedburner:origLink></item><item><title>Concurso de Beleza</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/isBIChYNnaw/concurso-de-beleza.html</link><category>Inspirações do Coração</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Tue, 08 Sep 2009 12:43:05 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-3216888032052907830</guid><description>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SqazsjetytI/AAAAAAAABk4/Hv2hGcooSEc/s1600-h/Mulher_miss.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379184382960323282" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SqazsjetytI/AAAAAAAABk4/Hv2hGcooSEc/s400/Mulher_miss.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Uma próspera empresa de produtos de beleza pediu aos habitantes de uma cidade grande que enviassem fotografias, acompanhadas de uma breve carta explicativa, das mulheres mais belas que eles conheciam. Em poucas semanas, milhares de cartas foram enviadas à empresa.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Um carta, em particular, chamou a atenção dos funcionários e foi encaminhada ao presidente da empresa. A carta era escrita por um menino que, evidentemente, foi criado em um lar com problemas, em algum bairro de extrema pobreza. Este é um trecho da carta, com as devidas correções de grafia:&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;"Na minha rua mora uma mulher bonita. Eu vou à casa dela todos os dias. Ela me faz sentir o menino mais importante do mundo. Jogamos damas juntos, e ela ouve meus problemas. Ela me entende e, quando vou embora, sempre diz, bem alto na porta, que sente orgulho de mim."&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;O menino terminava a carta dizendo: &lt;em&gt;"Esta fotografia mostra que ela é a mulher mais bonita do mundo. Espero ter uma esposa tão bonita quanto ela."&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Intrigado com a carta, o presidente pediu para ver a fotografia da mulher. Sua secretária lhe entregou a foto de uma mulher sorridente, sem nenhum dente na boca, de idade avançada, sentada em uma cadeira de rodas. O ralo cabelo grisalho estava preso em formato de birote, e as rugas que marcavam seu rosto eram suavizadas pelo brilho que vinha de seus olhos.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;- Não podemos usar a fotografia desta mulher - explicou o presidente, sorrindo. - Ela mostraria ao mundo que nossos produtos não são necessários para uma mulher ser bela.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Carla Muir&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-3216888032052907830?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/isBIChYNnaw" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-09-08T16:43:05.385-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SqazsjetytI/AAAAAAAABk4/Hv2hGcooSEc/s72-c/Mulher_miss.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">19</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/09/concurso-de-beleza.html</feedburner:origLink></item><item><title>Surpresas de Aranha</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/QlkAEZOkXPc/surpresas-de-aranha.html</link><category>Meditação da Mulher</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Sun, 06 Sep 2009 08:57:15 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-8168272362421176132</guid><description>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SqPbpbqohkI/AAAAAAAABkw/JxQe4FRarz4/s1600-h/teia.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378383884858197570" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SqPbpbqohkI/AAAAAAAABkw/JxQe4FRarz4/s400/teia.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:78%;color:#ffcc33;"&gt;São assim as veredas de todos quantos se esquecem de Deus; e a esperança do ímpio perecerá. A sua firmeza será frsutrada, e a sua confiança é teia de aranha. (Jó 8:13 e 14)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Aranhas. Algumas grandes, outras pequenas. Há mais de duas mil variedades em um só continente, e a maioria delas tece teias. A simples menção da palavra aranha provoca arrepios. Destrua suas teias hoje, e amanhã surgirão outras novinhas em seu lugar.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Enquanto caminho entre as árvores do pomar para colher frutas maduras, constantemente me enredo em teias, algumas quese invisíveis, mas prontas para apanharem suas vítimas. As aranhas, apesar do tamanho, são tenazes e laboriosas. As suas teias leves, quase transparentes, podem causar a morte de uma mariposa ou borboleta e da maioria dos insetos alados.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Enquanto fazia faxina em casa, limpando-a das teias de aranha, minha mente se voltou para Satanás e as teias que ele usa para enredar os incautos filhos de Deus. Ele tece teias de engano, espalhando tentações que apelam aos olhos e aos ouvidos. Você mal pode ver os fios, mas quando percebe já se enredou, sentindo-se confusa ou confuso e frustrada ou frustrado.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Alguém disse que a teia de aranha não parece ser um instrumento mortífero, mas é admiravelmente adaptada para apanhar a presa. Assim acontece com os sofismas de Satanás. Vigiemos, tomemos cuidado e oremos, para que não sejamos apanhados por suas teias mortais.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Alma Atchson&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Mora na Autrália, onde é secretária de comunicações e dona de casa. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Têm três filhos e gosta de jardinagem, literatura e visitação a enfermos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-8168272362421176132?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/QlkAEZOkXPc" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-09-06T12:57:15.696-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SqPbpbqohkI/AAAAAAAABkw/JxQe4FRarz4/s72-c/teia.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">8</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/09/surpresas-de-aranha.html</feedburner:origLink></item><item><title>Novos Começos</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/DQPipjwRvEc/novos-comecos.html</link><category>Inspirações do Coração</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Fri, 04 Sep 2009 08:20:29 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-54600441734067224</guid><description>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SqEwHUP3iiI/AAAAAAAABko/yo_ZOiyGSW4/s1600-h/centro_parto_normal_01.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377632332309563938" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SqEwHUP3iiI/AAAAAAAABko/yo_ZOiyGSW4/s400/centro_parto_normal_01.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;E Aquele que está assentado no trono disse: Eis que faço novas todas as coisas. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;(Apocalipse 21:5)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;As Escrituras nos dizem que Deus não teve início e não terá fim. Estremeço ao considerar o que isso realmente significa - jamais a oportunidade de um novo começo. Mas a verdade é que Deus não necessita de novos começos, assim como nós. Quão arrasados nos sentiríamos todas as vezes em que cometêssemos algum erro, sabendo que aquilo seria definitivo - sem novas oportunidades para fazê-lo de modo correto. Não; Deus, em sua misericórdia, viu nossa necessidade de novos começos e concedeu-nos um suprimento ilimitado.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Vamos refletir por um momento em alguns novos começos:&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Um novo dia... Uma nova semana... Um novo ano... um aniversário... Um novo ano letivo... Uma nova estação... Uma nova amizade... O batismo... A Santa Ceia... O perdão... Um bebê recém-nascido... Um novo diário ou livro de memórias...&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Verdadeiramente Deus nos tem abençoado com novas oportunidades, numerosas demais paa serem contadas. As bênçãos divinas são um refrigério constante sobre nós.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Talvez você também tenha tido um novo começo especial e significativo recentemente. Mas será que aproveitamos as vantagens de cada novo começo? Estamos dispostos a deixar nossa confortável rotina para desfrutar algo novo que Deus tenha planejado para nós? Estamos prontos a deixar para trás os erros do passado e lutar por alvos ainda mais elevados na vida?&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Querido amigo ou querida amiga, permita Deus que façamos o melhor com cada novo começo que Ele nos conceder como bênção. &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-54600441734067224?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/DQPipjwRvEc" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-09-04T12:20:29.035-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SqEwHUP3iiI/AAAAAAAABko/yo_ZOiyGSW4/s72-c/centro_parto_normal_01.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">7</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/09/novos-comecos.html</feedburner:origLink></item><item><title>Blogs Participantes da Campanha Quebrando o Silêncio</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/23jcTQbcIXg/blogs-participantes-da-campanha.html</link><category>quebrando o silencio</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Wed, 02 Sep 2009 04:08:42 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-9106174119021737366</guid><description>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpwePIH8NBI/AAAAAAAABkg/ArTSIi5QZ5Q/s1600-h/Logo_QS.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 227px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376205300401189906" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpwePIH8NBI/AAAAAAAABkg/ArTSIi5QZ5Q/s400/Logo_QS.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Agradeço novamente ao apoio e a participação dos que aderiram a campanha e a estão divulgando e publicando sobre o assunto. Você já está contrinuindo para um mundo melhor e mais justo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Se o seu blog não está na lista abaixo, mas está participando da campanha, comente aqui, no meu perfil no dihitt ou no meu e-mail (MSN) &lt;/span&gt;&lt;a href="mailto:adolfino@mail.ru"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;adolfino@mail.ru&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;strong&gt;A lista de blogs que estão participando, com publicações ou com a colocação do banner da campanha e o link do site Quebrando o Silencio são:&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://quiosqueazul.blogspot.com/"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 120px; DISPLAY: block; HEIGHT: 60px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://i349.photobucket.com/albums/q369/happyblue_br/FERRAMENTAS/quiosqueazul_banner_120x60_black.gif" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://saudepelasplantas.blogspot.com/"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 128px; DISPLAY: block; HEIGHT: 67px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://www.cantoverde.org/blog/bannerspp.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://pensaurb.blogspot.com/"&gt;&lt;img border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_5jhYiw27rvY/SXjIbHwTfwI/AAAAAAAAAgI/IvVHXDu6cn8/S272/banner3.gif" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://luna-fasesdalua.blogspot.com/"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 120px; DISPLAY: block; HEIGHT: 60px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://i584.photobucket.com/albums/ss286/danilunita/banner-fasesdalua-blank-120x60.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://rebonelli.blogspot.com/"&gt;&lt;img border="0" src="http://lh4.ggpht.com/_hqJoCT7MPNM/SmhsSbf-ZPI/AAAAAAAAdCw/paYcwMkgutw/ppppppp.gif" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://masquerade-sissym-blog.blogspot.com/"&gt;&lt;img border="0" src="http://farm4.static.flickr.com/3345/3553492179_46b0ca849e_m.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://blogzoomideiasdafadasemfim.blogspot.com/"&gt;&lt;img border="0" src="http://farm4.static.flickr.com/3354/3553492277_e4c8e4eb6b_m.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://semtantofoco.blogspot.com/"&gt;Sem Tanto Foco&lt;/a&gt; / &lt;a href="http://propagacaosocial.blogspot.com/"&gt;Propagação Social&lt;/a&gt; --&gt; Autor: &lt;a href="http://www.blogger.com/profile/10114919493959661084"&gt;José Sidney Pereira&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://cristoefamilia.blogspot.com/"&gt;Cristo e Família&lt;/a&gt; --&gt; Autor: &lt;a href="http://www.blogger.com/profile/10274617210476888053"&gt;Pr. Altemar Rocha&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://100militar.blogspot.com/"&gt;Portal Militar&lt;/a&gt; --&gt; Autor:&lt;a href="http://www.blogger.com/profile/05099774286011715035"&gt; Eliel Santos&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://maturidadedivagando.blogspot.com/"&gt;Maturidade&lt;/a&gt; --&gt; Autora: &lt;a href="http://www.blogger.com/profile/13028113569039970759"&gt;Maria Souza&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://cunha.dihitt.com.br/"&gt;Mixto Quente&lt;/a&gt; --&gt; Autor: &lt;a href="http://cunha.dihitt.com.br/usuario/JBCPOETA"&gt;João B. da Cunha&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://sempre-umpoucodetudo.blogspot.com/"&gt;Um Pouco de Tudo &lt;/a&gt;--&gt; Autor: &lt;a href="http://www.blogger.com/profile/00383930006007607283"&gt;Felipe&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://saudepelasplantas.blogspot.com/" target="_blank"&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://ismaelitanasc.blogspot.com/"&gt;Jesus, Minha Esperança&lt;/a&gt; --&gt; Autora: &lt;a href="http://www.blogger.com/profile/15693772771535974293"&gt;Profa Ismaelita&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://www.filosofiadegaveta.blogspot.com/"&gt;Filosofia de Gaveta &lt;/a&gt;--&gt; Autora: &lt;a href="http://www.blogger.com/profile/11072942989315016682"&gt;Josiane Szargiki&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://cineplaneta.blogspot.com/"&gt;Cine Planeta&lt;/a&gt; --&gt; Autor: &lt;a href="http://www.dihitt.com.br/usuario/pauloaraujo"&gt;Paulo Araújo&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://aconchegodeideias.blogspot.com/"&gt;Aconchego de Idéias&lt;/a&gt; --&gt; Autora: &lt;a href="http://www.blogger.com/profile/06587607753420034159"&gt;Rosi Nunes&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://www.analucianicolau.adv.br/"&gt;Ana Lúcia Nicolau&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://desabafosdamenteedocoracao.blogspot.com/"&gt;Desabafos da Mente e do Coração&lt;/a&gt; --&gt; Autora: &lt;a href="http://desabafosdamenteedocoracao.blogspot.com/"&gt;Sandra Franzoso&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://so-pensando.blogspot.com/"&gt;Só Pensando&lt;/a&gt; --&gt; Autor: &lt;a href="http://pensaurb.blogspot.com/"&gt;Atila Citty&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-9106174119021737366?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/23jcTQbcIXg" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-09-02T08:08:42.178-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpwePIH8NBI/AAAAAAAABkg/ArTSIi5QZ5Q/s72-c/Logo_QS.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">6</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/08/blogs-participantes-da-campanha.html</feedburner:origLink></item><item><title>Campanha Quebrando o Silêncio</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/TxqGmy5zRcg/campanha-quebrando-o-silencio.html</link><category>quebrando o silencio</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Thu, 27 Aug 2009 05:13:50 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-6628932345513215601</guid><description>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpXMsthJdhI/AAAAAAAABj4/Nc5riFxdCek/s1600-h/Logo_QS.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 227px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374426798841493010" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpXMsthJdhI/AAAAAAAABj4/Nc5riFxdCek/s400/Logo_QS.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Queridos amigos e amigas,&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Obrigado pelo apoio e participação na Campanha &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Quebrando o Silêncio&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; até agora. Sua divulgação, comentário e publicações tem ajudado a criar uma consciência pela internet, criando uma cultura contra qualquer tipo de violência e abuso.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Agora quero convidá-lo a participar de uma publicação coletiva sobre o assunto no próximo dia 31/08, com artigos sobre o tema e alertando o nosso meio sobre como quebrar o silêncio.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Caso deseje participar, peço que siga alguns critérios:&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;strong&gt;1)&lt;/strong&gt; Informar o seu nome e o endereço do seu blog por comentário aqui no inspirações ou no comentário do Dihitt. Assim saberemos quantos estarão participando e farei um post com todos os links antes da publicação coletiva.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;strong&gt;2)&lt;/strong&gt; Usar o logo oficial da campanha, o mesmo que está acima neste post ou no endereço:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://www.portaladventista.net/qs/logo/Logo_QS.jpg"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;http://www.portaladventista.net/qs/logo/Logo_QS.jpg&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;strong&gt;3)&lt;/strong&gt; Não esquecer de fazer um link (hiperlink) na imagem, ou um link abaixo da imagem, direcionando para o site: &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://www.quebrandoosilencio.org.br/"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;http://www.quebrandoosilencio.org.br/&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;strong&gt;4)&lt;/strong&gt; Seguir o tema contra o abuso (todas as suas faces) e contra a violência (doméstica, contra a mulher, contra a criança, contra o idoso, etc...). Na direção a seguir, consta o telefone dos conselhos tutelares de todos os estados, onde é possível denunciar abusos:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://portaladventista.org/quebrandoosilencio/index.php?option=com_content&amp;amp;task=view&amp;amp;id=1&amp;amp;Itemid=3"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;http://portaladventista.org/quebrandoosilencio/index.php?option=com_content&amp;amp;task=view&amp;amp;id=1&amp;amp;Itemid=3&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Desde já agradeço a todos o apoio. Vamos juntos lutar por um mundo melhor!&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Pr. Adolfino R. Aquino&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-6628932345513215601?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/TxqGmy5zRcg" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-08-27T09:13:50.369-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpXMsthJdhI/AAAAAAAABj4/Nc5riFxdCek/s72-c/Logo_QS.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">17</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/08/campanha-quebrando-o-silencio.html</feedburner:origLink></item><item><title>Evitando o Abuso Infatil: Campanha Quebrando o Silêncio</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/fUUmFwyVfiA/evitando-o-abuso-infatil-campanha.html</link><category>quebrando o silencio</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Mon, 24 Aug 2009 16:33:01 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-4556769820095260265</guid><description>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMc2ci3fgI/AAAAAAAABjw/rg7w7Z1TOwA/s1600-h/Slide1.JPG"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373670502084083202" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMc2ci3fgI/AAAAAAAABjw/rg7w7Z1TOwA/s400/Slide1.JPG" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373669553852447570" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMb_QG0-1I/AAAAAAAABjI/jdIoESczD2E/s400/Slide2.JPG" /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373669561746549426" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMb_tg7arI/AAAAAAAABjQ/rDmCNpiNHwI/s400/Slide3.JPG" /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373669565165190642" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMb_6P_vfI/AAAAAAAABjY/tHRGzEiJ6c8/s400/Slide4.JPG" /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373669574253159650" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMcAcGvJOI/AAAAAAAABjg/2rccL0R8yCY/s400/Slide5.JPG" /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373669578862364546" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMcAtRqB4I/AAAAAAAABjo/yAD0JQ-wfFY/s400/Slide6.JPG" /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373668454801464514" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMa_R0p3MI/AAAAAAAABig/iaey-9R18Aw/s400/Slide7.JPG" /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373668463210740386" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMa_xJlOqI/AAAAAAAABio/kg2KQkG47qs/s400/Slide8.JPG" /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373668470232576802" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMbALTt8yI/AAAAAAAABiw/PoStGZo8T7M/s400/Slide9.JPG" /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373668479705920050" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMbAumVsjI/AAAAAAAABi4/t_VlY5hfEdY/s400/Slide10.JPG" /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373668487575857426" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMbBL6raRI/AAAAAAAABjA/r3POwXYZbRU/s400/Slide11.JPG" /&gt; &lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373666836344107810" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMZhEmWcyI/AAAAAAAABh4/bUkztlL7qdE/s400/Slide12.JPG" /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373666839785328306" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMZhRazTrI/AAAAAAAABiA/iDrzVCMgxY0/s400/Slide13.JPG" /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373666851165603010" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMZh70EhMI/AAAAAAAABiI/TFtXBNRPoU0/s400/Slide14.JPG" /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373666855359919730" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMZiLcEtnI/AAAAAAAABiQ/ShZuPUtor2Q/s400/Slide15.JPG" /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373666862705640626" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMZimzbhLI/AAAAAAAABiY/SLieQZPMNz4/s400/Slide16.JPG" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Durante esta semana, estarei postando slides das palestras da campanha &lt;strong&gt;Quebrando o Silêncio&lt;/strong&gt;, ajudando a formar e nutrir uma consciência contra a violência doméstica e o abuso em todas as suas formas.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Esta é uma campanha da Igreja Adventista do Sétimo Dia, da qual sou um pastor distrital. Caso queira mais informações sobre a campanha e como ajudar de alguma maneira, você pode acessar o &lt;em&gt;site: &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.quebrandoosilencio.com.br/"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;http://www.quebrandoosilencio.com.br&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Informações sobre a Igreja Adventista:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.advir.com.br/"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;http://www.advir.com.br&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-4556769820095260265?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/fUUmFwyVfiA" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-08-24T20:33:01.253-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SpMc2ci3fgI/AAAAAAAABjw/rg7w7Z1TOwA/s72-c/Slide1.JPG" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">11</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/08/evitando-o-abuso-infatil-campanha.html</feedburner:origLink></item><item><title>Não se Esqueça Daquilo Que Realmente É Importante</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/u_2TyBXQI_I/nao-se-esqueca-daquilo-que-realmente-e.html</link><category>Inspirações do Coração</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Thu, 20 Aug 2009 09:39:32 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-7253347513155318517</guid><description>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/So170TYazjI/AAAAAAAABho/Z4WlLDrh3ak/s1600-h/mulher_carro.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372086069008977458" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/So170TYazjI/AAAAAAAABho/Z4WlLDrh3ak/s400/mulher_carro.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Certa manhã, Carl Coleman estava indo de carro para o trabalho e bateu no pára-lama de outro carro. Ambos pararam, e a mulher que dirigia o outro carro desceu para ver o estrago.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Ela ficou angustiada. Assumiu a culpa e disse que seu carro era novinho em folha. Fazia dois dias que havia saído da loja. Ela estava com medo de enfrentar o marido.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Coleman agiu com simpatia, mas precisava apresentar seus documentos e ver os dela. Ela retirou do porta-luvas um envelope contendo os documentos. Na frente dos documentos, escritas com a letra característica de seu marido, estavam estas palavras:&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;"Em caso de emergência, lembre-se, querida: é você que eu amo, e não o carro."&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Paul Harvey&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-7253347513155318517?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/u_2TyBXQI_I" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-08-20T13:39:32.793-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/So170TYazjI/AAAAAAAABho/Z4WlLDrh3ak/s72-c/mulher_carro.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">11</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/08/nao-se-esqueca-daquilo-que-realmente-e.html</feedburner:origLink></item><item><title>O Medo Saudável</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/nVKGL0nkb2s/o-medo-saudavel.html</link><category>Medo</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Tue, 18 Aug 2009 13:21:00 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-1406735088584354790</guid><description>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SosM6TU0YdI/AAAAAAAABhg/kbLVNv0O1dk/s1600-h/medo.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371401176328987090" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SosM6TU0YdI/AAAAAAAABhg/kbLVNv0O1dk/s400/medo.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;O medo é nosso mestre. Aprendemos algumas das mais importantes lições da vida prestando atenção nos nossos medos, em vez de ignorá-los. O medo é a emoção que sentimos quando estamos em perigo. É uma reação automática que quase sempre tem uma razão por trás.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Como o medo é sinal de perigo, desde muito cedo aprendemos a reagir a ele de forma automática, sem pensar. Guardamos essas lições nos locais mais inacessíveis de nossa mente. Mais tarde, quando surgem circunstâncias que nos remetem aos antigos medos, voltamos a reagir automaticamente a fim de nos proteger.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Na psicoterapia, essas reações de porteção diante do perigo são chamadas de mecanismos de defesa. Eles tinham por objetivo resguardar do perigo a criança que já fomos. O único problema é que os mecanismos que nos servem na infância nos escravizam na vida adulta.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Certos medos são saudáveis. Como nos avisam da proximidade do perigo, devemos dar atenção a eles. A Bíblia nos diz que precisamos trabalhar nossa salvação com temor e tremor. Existe um medo saudável que é nosso mestre na vida. Temos que trabalhá-lo a fim de aprendermos as lições de que precisamos.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Como Deus cura a dor - Mark W. Baker&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-1406735088584354790?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/nVKGL0nkb2s" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-08-18T17:21:00.538-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SosM6TU0YdI/AAAAAAAABhg/kbLVNv0O1dk/s72-c/medo.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">9</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/08/o-medo-saudavel.html</feedburner:origLink></item><item><title>Preocupado? Temeroso?</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/3-Hm_0YGXww/preocupado-temeroso.html</link><category>Max Lucado</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Mon, 17 Aug 2009 08:31:01 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-6849228518124275694</guid><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sol2PRSnaJI/AAAAAAAABhY/qzPiBM1qF14/s1600-h/casal_triste.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370954035327625362" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sol2PRSnaJI/AAAAAAAABhY/qzPiBM1qF14/s400/casal_triste.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#ffcc33;"&gt;E do concerto que fiz convosco vos não esquecereis; e não temereis a outros deuses. Mas ao SENHOR, vosso Deus, temereis, e Ele vos livrará das mãos de todos os vossos inimigos. - 2 Reis 17:38 e 39.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Quando Jesus diz que o guardará a salvo, é isso mesmo o que Ele quer dizer. O inferno terá de passar por Ele para chegar a você. Jesus é capaz de protegê-lo. Quando Ele diz que o levará para o lar, Ele o levará para o lar. Deixe-me fazer uma pergunta importante. Satanás já invadiu um jardim da sua vida? Já profanou uma parte sagrada de seu mundo? O seu casamento? A sua pureza? A sua honestidade? Ele já tirou de você uma rosa dada por Deus? Se a sua resposta for "sim", deixe Jesus reclamar de volta. &lt;em&gt;Hoje&lt;/em&gt;. &lt;em&gt;Agora&lt;/em&gt;. Antes de você mudar deste blog para outro site.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Perdoe-me por parecer urgente, mas é. Satanás não tem autoridade sobre você. Se ele invadiu um jardim da sua vida, convide Jesus a reclamá-lo. Abra o portão para Deus. Ele entrará e fará o que fez no Getsêmani. Ele orará e protegerá.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Porque você não faz isso?&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Não sabe como? É fácil. Vou ajudá-lo. Vamos orar. Você e eu. Mostro-lhe o caminho; você preenche os espaços em branco. Combinado?&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;Pai precioso, louvo o teu nome. Tu tens recuperado tanta coisa em minha vida. Eu estava perdido, e Tu me encontraste. Eu estava confuso, e Tu me guiaste. Eu não tinha nada a oferecer, mas ainda assim me amaste.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;Confesso que ainda preciso de ajuda. Há uma parte em minha vida que precisa do seu toque. Satanás está batalhando por um jardim em meu coração. Não o deixa vencer. Expulsa-o. Ele é um mentiroso, e o tem sido desde o princípio. Por favor, derrota-o em minha vida. Dar-te-ei a glória.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;Pai, eis aqui a área onde preciso da tua força: _____________.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;(Extraído e adaptado da obra Ouvindo Deus na Tormenta, de Max Lucado.)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;strong&gt;Ps.: Estive afastado por alguns dias por ter estado adoentado. Mas já estou me recuperando. Orem pela minha saúde e pelo meu ministério, por favor. Muito obrigado pelo seu apoio e amizade. --&gt; Pr. Adolfino R. Aquino&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-6849228518124275694?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/3-Hm_0YGXww" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-08-17T12:31:01.302-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://4.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sol2PRSnaJI/AAAAAAAABhY/qzPiBM1qF14/s72-c/casal_triste.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">12</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/08/preocupado-temeroso.html</feedburner:origLink></item><item><title>Cuando yo quería, él no quería...</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/ruHqNf8gFo4/cuando-yo-queria-el-no-queria.html</link><category>Inspirações do Coração</category><category>Español</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Wed, 22 Jul 2009 08:56:00 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-8096391381061171084</guid><description>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Smc2QTlXRLI/AAAAAAAABhQ/hSeK-8XDI-Y/s1600-h/casal_sol.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361313535170659506" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Smc2QTlXRLI/AAAAAAAABhQ/hSeK-8XDI-Y/s400/casal_sol.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;És muy común la historia de parejas en que la mujer dice, depués de algunos años de relación, y habiéndose distanciado afectivamente con su compañero: "Cuando yo quería afecto, atemción, cariño, diálogo, el no quería. Ahora que él quiere, yo no estoy más interesada".&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Está probado, por estudios científicos publicados en el libro &lt;em&gt;Amor y Supervivencia&lt;/em&gt;, del cardiólogo de la Universidad de California, en San francisco, Dr. Dean Ornish, que la monogamia es saludable y es lo mejor para una relación de dos, monógama, con fidelidad de ambas partes y con la búsqueda de cada vez mejorar más la intimidad, produce mucha satisfacción en la pareja.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Estudios más recientes sobre pareja y familia, muestran que es importante que cada uno de los cónyuges está feliz consigo mismo y sean independientes afectivamente, para que la relación pueda crescer y hacerse agradable para ambos. O sea, la felicidad de uno no debe estar en el otro, sino en sí mismo. ESo, sin embargo, no quiere decir que no necesitamos uno del otro; necesitamos, pero podemos ser felizes solos, si el otro no está más disponible por cualquier razón.Que su felicidad no dependa de cómo la otra persona la va a tratar a usted. Personas verdaderamente felices en un matrimonio, son felices a pesar del otro. Ellas poseen una fuente de felicidad y bienestar que no depende del otro. Si el cóyuge estuviera preocupado, activamente empeñado y comprometido en la búsqueda de una relación feliz, eso ayudará mucho en la sensación de felicidad mutua, pero, ¿Y si él no estuviera?&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Cuando una mujer dice: "Cuando yo quería (cariño, elogios, etc.), él no quería...", tal vez lo más correcto sería decir: "Cuando yo quería, él no PODÍA." ¿Será que un hombre razonablemente sabio afectivamente, rechaza el cariño de su mujer? ¿Un hombre no quiere cariño de la mujer? ¿Será que ese hombre no necesitaba de ternura? ¿Sólo ella quería? ¿Como esa mujer manifestaba su frustación al no responder él a sus necesidades de afecto? ¿Quedaba agresiva, irritada, explosiva? ¿Manipulaba con la sexualidad?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lloraba como una víctima? ¿Interpretaba todo precipitadamente como si él ya no la amara más? ¿Lo Atacaba con desprecio o palabras duras, críticas a la dedicación de él al trabajo? ¿O intentaba comprender donde había ido a parar la necesidad de afecto de él e intentaba hablar sobre eso? ¿Era clara con él sobre lo que necesitaba y añoraba? o ¿imaginaba que el marido TENÍA que saber todo lo que ella quería en términos afectivos, con la falsa idea de "quien ama ya sabe todo lo que el otro necesita sin tener que hablar sobre eso"?&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Problemas conyugales rarísimas veces son de una sola persona. Esa historia de que "cuando yo quería, él no quería..." puede ser verídica, sí, pero no vamos a concluir que TODA la verdad está conectada al hecho de que el hombre no quería y no necesitaba de afecto o no amaba a su mujer, pero posiblemente existían barreras en la comunicación afectiva de ambos lados; tal vez habían actitudes agresivas o autoritarias de ella cuando se sentía abandonada o no importante para él; pudo haber tenido miedo de él, de abrirse afectivamente, aunque él deseara afecto y la deseara ella como mujer; tenía miedo, tanto por sus experiencias del pasado, de la niñez, como a causa de las actitudes de la mujer que, por falta de afecto actuaba con hostilidad, empeorando todo y provocando el alejamiento del esposo. Usted nunca logrará el cariño atacando a la otra persona.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;¿Será amor maduro desistir de alguien que no puede demonstrar amor por usted, sólo porque usted ha estado buscando ese afecto obsesivamente? Sabemos que si el amor no es nutrido, muere. Pero, si usted no se abrió, mostrando lo que necesitaba, lo que añoraba, y esperó que por arte de magia, el otro supiera todo lo que usted deseaba; y mas aún usted adoptó una posición de autosuficiencia afectiva por miedo a frustarse, no tiene como saber lo que va a suceder y como va raccionar la otra persona. Usted debe arriesgarse y al mismo tiempo aprender a no caer en desesperación en caso de no recibir la respuesta esperada.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;La verdad relativa al "Cuando yo quería, él no quería..." puede encontrarse con otra verdad que puede ser un sentimientopor parte de él, así: "Cuando yo necesitaba que usted mostrara que necesitaba de mí y fue humilde y abierto, usted se mostró prepotente y cerrada".&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#ffcc33;"&gt;César Levi Vasconcellos de Souza&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:78%;color:#ffcc33;"&gt;Diretor Médico do Centro Adventista de Vida Saudável&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:78%;color:#ffcc33;"&gt;Revista AFAM, 1º Trimestre de 2005, página 31.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-8096391381061171084?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/ruHqNf8gFo4" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-07-22T12:56:00.132-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Smc2QTlXRLI/AAAAAAAABhQ/hSeK-8XDI-Y/s72-c/casal_sol.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">5</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/07/cuando-yo-queria-el-no-queria.html</feedburner:origLink></item><item><title>O sujeito do ótimo</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/DOwQQmU_b8k/o-sujeito-do-otimo.html</link><category>Max Lucado</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Tue, 07 Jul 2009 13:58:02 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-5245041066968812687</guid><description>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SlO1fs2_EQI/AAAAAAAABhI/cMrrejSA5Cs/s1600-h/terno.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 225px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355823938096009474" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SlO1fs2_EQI/AAAAAAAABhI/cMrrejSA5Cs/s400/terno.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;"&gt;&lt;strong&gt;As Multidões ou Cristo&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Bob adorava deixar as pessoas felizes. Bob vivia para deixar as pessoas felizes. Se as pessoas não estivessem felizes, Bob não ficava feliz. Portanto, todos os dias, Bob se punha a fazer as pessoas felizes. Não era uma tarefa simples, porque o que deixava um feliz pode deixar o outro bravo.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Bob vivia num lugar em que todos usavam casacos. As pessoas nunca tiravam os casacos. Bob nunca perguntava: Por quê? Só perguntava: Qual? “Qual deles vou usar?”&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;A mãe de Bob adorava azul. Então, para agradá-la, ele usava o casaco azul. Quando ela o via usando o casaco azul, dizia: “Ótimo Bob! Adoro quando você usa azul”. Assim, ele usava o casaco azul o tempo todo. E já que nunca saía de casa e não via a ninguém, se não a mãe, ficava feliz porque ela ficava feliz e dizia “ótimo, Bob” o tempo todo.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Bob cresceu e conseguiu um emprego. No primeiro dia de seu primeiro trabalho, Bob acordou cedo, vestiu o melhor casaco azul e saiu andando pela rua. Mas as pessoas das ruas não gostavam de azul. Gostavam de verde. Todos na rua usavam verde. Quando ele passava, todos olhavam para ele e diziam: “Bah!”&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;"Bah!" Era uma palavra dura para os ouvidos de Bob. Sentia-se culpado de fazer com que um “bah” saísse da boca das pessoas. Ele adorava ouvir um “ótimo!”. Detestava ouvir um “bah!”. Quando as pessoas viram seu casaco azul, e disseram “bah”, Bob correu para uma loja de roupas e comprou um casaco verde. Vestiu o casaco verde sobre o azul e voltou para a rua. “Ótimo!”, gritavam as pessoas quando ele passava. Sentiu-se melhor por fazê-las sentir melhor.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Quando chegou no serviço, entrou no escritório do chefe usando o casaco verde.&lt;br /&gt;- Bah! – Disse o chefe.&lt;br /&gt;- Ah, desculpe – respondeu Bob, tirando depressa o casaco verde e mostrando o azul. – O senhor deve ser como minha mãe.&lt;br /&gt;- Duas vezes bah! – reclamou o chefe. Levantou-se da cadeira, foi até o armário e tirou um casaco amarelo. – Aqui gostamos de amarelo – instruiu.&lt;br /&gt;- Às suas ordens, senhor – respondeu Bob, aliviado de não ter de ouvir outro “bah” do chefe. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Vestiu o casaco amarelo sobre o casaco verde que estava sobre o casaco azul. E foi trabalhar. Quando chegou a hora de ir embora, Bob trocou o casaco amarelo pelo verde e saiu para a rua. Na hora de entrar em casa, vestiu o casaco azul sobre o verde e o amarelo e entrou. Bob aprendeu que era difícil viver com três casacos. Os movimentos eram desajeitados, e ele sempre estava com calor. Às vezes o punho de um casaco aparecia por baixo, denunciando-o a alguém, mas antes que dissessem “bah”, Bob o arregaçava de novo.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Certo dia, Bob esqueceu de trocar de casaco antes de entrar em casa. Quando a mãe viu o verde, ficou vermelha de raiva e ia dizer “bah”. Mas antes que ela o fizesse, Bob correu e lhe fechou a boca com a mão e não deixou dizer a palavra, enquanto trocava de casacos. Aí, sim, retirou a mão para ela dizer “ótimo”.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Foi naquele momento que Bob percebeu que tinha um talento especial. Conseguia trocar de cor com facilidade. Treinando um pouco, aprendeu a despir um casaco e vestir outro em questão de segundos. Nem ele entendia sua própria versatilidade, mas estava satisfeito com ela, pois agora podia vestir qualquer cor a qualquer hora, agradando qualquer pessoa. Sua capacidade de mudar de casaco rapidamente o levou a altas posições. Todos gostavam de Bob porque achavam que era exatamente como eles. Com o tempo, foi eleito prefeito da cidade.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Seu discurso de posse foi brilhante. Os que gostavam do verde pensaram que ele estava usando verde. Os que gostavam do amarelo acharam que ele estava usando amarelo. E a mãe simplesmente achava que ele estava usando azul. Só ele sabia que estava trocando de roupa sem parar. Não foi fácil, mas valeu porque, no fim, todos disseram “ótimo”.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;A vida multicolorida de Bob continuou até o dia em que um pessoal de amarelo invadiu o gabinete dele. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;- Encontramos um criminoso que precisa ser executado – anunciaram, empurrando um homem contra a mesa de Bob. Bob ficou chocado com o que viu. O homem não vestia casaco nenhum, apenas uma camiseta.&lt;br /&gt;- Deixe-o comigo – instruiu Bob.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;E os de casaco amarelo saíram.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;- Onde está o seu casaco? – perguntou o prefeito.&lt;br /&gt;- Não uso casacos.&lt;br /&gt;- Você não tem casacos?&lt;br /&gt;- Não quero casaco.&lt;br /&gt;- Não quer casaco? Mas todo mundo usa casaco. A... a... Aqui é assim.&lt;br /&gt;- Não sou daqui.&lt;br /&gt;- Que casaco usam lá onde você mora?&lt;br /&gt;- Nenhum.&lt;br /&gt;- Nenhum?&lt;br /&gt;- Nenhum.&lt;br /&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Bob olhou para o homem, surpreso.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;- E se as pessoas não o aprovarem?&lt;br /&gt;- Não estou atrás de aprovação delas.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Bob nunca ouvira palavras como aquelas. Não sabia o que dizer. Nunca vira uma pessoa sem casaco. O homem sem casaco falou novamente.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;- Estou aqui para mostrar às pessoas que elas não precisam agradar as pessoas. Estou aqui para dizer a verdade.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Se Bob já tivesse ouvido a palavra verdade, teria rejeitado desde o começo.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;- O que é verdade? – Perguntou.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Mas antes que o homem respondesse, do lado de fora do gabinete do prefeito, o povo começou a gritar: &lt;em&gt;Mata! Mata!&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Uma turba havia-se reunido junto à janela. Bob se aproximou dela e viu que a multidão estava usando verde. Vestindo seu casaco verde, disse:&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;- Não há nada de errado neste homem.&lt;br /&gt;- Bah! – gritaram eles.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Bob recuou ao ouvir aquilo. Àquela altura, os amarelos estavam de volta no gabinete. Vendo-os, Bob trocou de cor e argumentou:&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;- O homem é inocente.&lt;br /&gt;- Bah! – proclamarem eles.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Bob cobriu as orelhas ao ouvir a palavra. Ele olhou para o homem e perguntou:&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;- Quem é você?&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;O homem respondeu simplesmente:&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;- Quem é você?&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Bob não sabia. Mas, de repente, quis saber. Bem naquela hora, sua mãe, que ouviria falar do dilema, entrou no gabinete. Sem perceber, Bob mudou para azul.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;- Ele não é um os nossos – afirmou ela.&lt;br /&gt;- Mas, mas...&lt;br /&gt;- Execute-o.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Uma torrente de vozes veio de todas as direções. Bob voltou a cobrir as orelhas e olhou para o homem sem casaco. O homem estava quieto. Bob estava atormentado.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;- Não posso agradá-los e, ao mesmo tempo, libertá-lo – gritou para cobrir os berros do povo.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;O homem sem casaco permaneceu mudo.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;- Não consigo agradar a eles e a você!&lt;br /&gt;- O homem ainda permanecia calado.&lt;br /&gt;- Fale comigo! – exigiu Bob.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;O homem sem casaco disse uma palavra:&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;- Escolha.&lt;br /&gt;- Não posso! – declarou Bob. Levantou os braços e gritou. – Levem-no, deixo a escolha com vocês; eu lavo as minhas mãos.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Mas até Bob sabia que, não fazendo nenhuma escolha, havia feito uma escolha. O homem foi levado para fora, e Bob focou sozinho. Sozinho com seus casacos...&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"&gt;Max Lucado&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-5245041066968812687?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/DOwQQmU_b8k" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-07-07T17:58:02.174-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SlO1fs2_EQI/AAAAAAAABhI/cMrrejSA5Cs/s72-c/terno.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">6</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/07/o-sujeito-do-otimo.html</feedburner:origLink></item><item><title>A Corrida</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/6-2Rg2WUj-g/corrida.html</link><category>Inspirações do Coração</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Fri, 03 Jul 2009 13:26:16 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-9162534838218634138</guid><description>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sk5nOdHRhqI/AAAAAAAABhA/HNjWxI1AQxs/s1600-h/corrida.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354330505021064866" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sk5nOdHRhqI/AAAAAAAABhA/HNjWxI1AQxs/s400/corrida.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Querido amigo,&lt;br /&gt;Querida amiga,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Considere esta advertência, feita pelo escritor de Hebreus: “...corramos, com paciência, a carreira que nos está proposta” &lt;span style="font-size:78%;"&gt;Hebreus 12:1&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Se existisse o vôlei ou o futebol na época do Novo Testamento, estou certo de que Paulo teria falado de jogadas e de bolas, mas, como estes esportes ainda não existiam, ele escreveu sobre as corridas. A palavra “corrida” vem do grego agon, de onde também se origina a palavra “agonia”. A corrida do crente não é um esporte, é sim uma corrida exigente e cansativa; às vezes, agonizante. É necessário um esforço gigantesco para terminá-la.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Provavelmente, você já percebeu que muitos não a concluem. Com certeza, já observou que há muitos ao lado da trilha. Eles costumavam correr – houve uma época em que mantinham o ritmo. Mas então chegou o cansaço. Não pensavam que a corrida seria tão difícil, ou foram desencorajados e intimidados por um adversário. Qualquer que tenha sido a razão, eles não correm mais. Eles podem ser cristãos, podem ser adventistas. Podem ir à igreja. Podem colocar dinheiro na salva das ofertas e esquentar o banco da igreja, mas os seus corações já não estão na corrida. Eles se aposentaram antes da hora. A menos que alguma coisa mude, o seu melhor trabalho terá sido o seu primeiro trabalho, e eles terminarão se lastimando, terminarão desapontados, terminarão queixosos, terminarão como um peso se valor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em contraste, o melhor trabalho de Jesus foi o seu último, e o passo mais forte foi o seu último passo. O nosso Mestre é o maior exemplo de alguém que suporta. Paulo prossegue dizendo que Jesus “... suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo” (&lt;span style="font-size:78%;"&gt;12:3&lt;/span&gt;). A Bíblia diz que Jesus “suportou”, implicando que Jesus poderia ter “desistido”. O corredor poderia ter desistido, ter se sentado, ter ido para a casa. Ele poderia ter abandonado a corrida, mas não o fez. Não abandonou por causa de mim e por sua causa também. Suportou tudo por amor e para nos salvar!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“Portanto, não perca a coragem, pois ela traz uma grande recompensa” (&lt;span style="font-size:78%;"&gt;10:35 BLH&lt;/span&gt;). Continue na corrida, afaste tudo que têm impedido você de prosseguir. Talvez tenha sido preconceitos, tradicionalismo, arrogância, orgulho, e até preguiça. Não é fácil, mas é preciso deixar tudo isso de lado. “Pois, como Ele diz nas Escrituras Sagradas: Um pouco mais de tempo, um pouco mesmo, e virá aquele que tem de vir; ele não vai demorar” (&lt;span style="font-size:78%;"&gt;10:37 BLH&lt;/span&gt;).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que tal, então, voltar a correr? Jesus está lhe esperando na linha de chegada!&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Ps.:&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Ontem quase tive um acidente próximo a Candido Sales. O capô do meu carro abriu quando estava saindo de uma curva e estava a 120km. Graças a Deus o vidro do pára-brisa não quebrou e consegui encostar o carro sem maiores sustos.&lt;/span&gt; &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Pr. Adolfino Ramos Aquino&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-9162534838218634138?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/6-2Rg2WUj-g" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-07-03T17:26:16.232-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sk5nOdHRhqI/AAAAAAAABhA/HNjWxI1AQxs/s72-c/corrida.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">3</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/07/corrida.html</feedburner:origLink></item><item><title>O tempo...</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/mNfxCxCtbPQ/o-tempo.html</link><category>Inspirações do Coração</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Tue, 30 Jun 2009 12:14:38 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-2426858293778029073</guid><description>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SkokztpUxqI/AAAAAAAABg4/8jlHKo_wXHM/s1600-h/mulher_guarda_chuva_1.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 267px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353131577928107682" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SkokztpUxqI/AAAAAAAABg4/8jlHKo_wXHM/s400/mulher_guarda_chuva_1.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Hoje tenho a plena certeza de que não há nada melhor do que o tempo. Na realidade, hoje aprecio a certeza de que tudo passa. Não há problemas, dificuldades, atritos, falsidades, ódio que o tempo não leve. Com o tempo é possível curar feridas e ter a esperança de que dias melhores virão. De que o melhor está por vir. De que o sol vai brilhar, apesar do imenso, gigantesco tufão que esteja passando.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Neste período em que estive afastado, apenas estava sentindo um desses tsunamis que vem e varre a nossa vida. E este foi capaz de me arrasar completamente, pois não o esperava. Veio recheado de arrogância, falsidade, ódio, ignorância e tudo o que se pode imaginar que possa ferir alguém por completo. Me senti moído, e ainda me sinto um pouco assim.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Percebi que em alguns momentos, os sonhos de construir algo melhor em uma comunidade ou igreja se esbarram no pouco interesse dos seus membros em melhorar. Que quanto mais pobre é a região, muitas das vezes mais arrogante as pessoas são. Pessoas presas à ilusão do poder, que olham para as mudanças como uma ameaça do seu domínio. Não adianta trazer ou fazer o melhor que você pode, estão tão acostumadas a suas vidas mediocres e hipócritas, que não valorizam o que recebem ou o que é oferecido. Apenas desejam jogá-lo na fogueira e arrasar com você, não importa como vão fazer para que isso aconteça.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O que fazer quando não se pode defender? Pedir para que Deus o faça. Foi o que fiz. Abri o meu coração ao Senhor dizendo que "os meus inimigos estão vivos e são fortes, e os que sem causa me odeiam se engrandecem. Não me desampares, Senhor, meu Deus, não te alongues de mim (&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Sl 38:19 e 21&lt;/span&gt;). Ouve Senhor, a minha oração, e inclina os teus ouvidos ao meu clamor, não te cales perante as minhas lágrimas... (&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Sl 39:12&lt;/span&gt;)" E "esperei com paciência no Senhor, e Ele se inclinou para mim, e ouviu o meu clamor" (&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Sl 40:1&lt;/span&gt;). A tempestade não passou totalmente, mas já consigo visualizar o céu mais claro. Consigo visualizar que, basta um pouco, um pouquinho mais de tempo e tudo isso fará parte do passado. Que, mesmo que ninguém reconheça o meu trabalho, Deus reconhece e que no momento certo, ele me exaltará (&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Tg 4:10&lt;/span&gt;).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Continuo no mesmo deserto, o mesmo que escrevi em um &lt;em&gt;post&lt;/em&gt; do ano passado &lt;span style="font-size:78%;"&gt;(&lt;/span&gt;&lt;a href="http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2008/12/2008-meu-deserto.html"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2008/12/2008-meu-deserto.html&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;)&lt;/span&gt;. Mas, hoje vejo que muito em breve estarei saindo dele. Posso afirmar, que sairei bem melhor do que entrei. Acredito que preciava disso para me tornar um pastor melhor e mais afinado com a obra que o Senhor deseja que faça. Posso afirmar, é um processo doloroso e solitário. Mas tenho esperança, o tempo passará levando isso embora...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que Deus abençoe a você querido amigo ou amiga, obrigado por estar aqui presente agora. Não se esqueça, Deus está pronto para tirá-lo de um lago horrível, de um charco de lodo, e por seus pés sobre uma rocha firme e firmar seus passos (&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Sl 40:2&lt;/span&gt;). Se Ele fez isso comigo, também fará contigo. Apenas confie!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 150px; DISPLAY: block; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353128846170585234" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SkoiUtDk-JI/AAAAAAAABgw/ldT-vFHaZ50/s200/moto_0399.jpg" /&gt;&lt;strong&gt;Pr. Adolfino R. Aquino&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;a href="mailto:adolfino.aquino@gmail.com"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;adolfino.aquino@gmail.com&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-2426858293778029073?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/mNfxCxCtbPQ" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-06-30T16:14:38.681-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SkokztpUxqI/AAAAAAAABg4/8jlHKo_wXHM/s72-c/mulher_guarda_chuva_1.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">5</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/06/o-tempo.html</feedburner:origLink></item><item><title>Quem Foi Mais Abençoado?</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/oBoFUzWSG0Q/quem-foi-mais-abencoado.html</link><category>Meditação da Mulher</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Thu, 28 May 2009 04:22:00 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-5131132101403223232</guid><description>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sh5zlHqloeI/AAAAAAAABgo/zaGTXhuBx-Y/s1600-h/loja.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5340833289658016226" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sh5zlHqloeI/AAAAAAAABgo/zaGTXhuBx-Y/s400/loja.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Mais bem-aventurado é dar que receber. Atos 20:35.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Minha mãe de 92 anos e eu acabávamos de fazer a compra das vitaminas dela em nossa loja preferida, quando vi que ela parecia muito cansada. Eu estava pensando em comprar apenas um item para mim, mas levei-a até o carro para que descansasse, logo que a transação dela se completou.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Quando retornei à loja para fazer minha compra, havia um cavalheiro junto ao balcão, com um grande número de itens, dois dos quais eram exatamente aqueles que eu planejava adquirir. Começamos a conversar, e perguntei-lhe acerca do produto, uma batedeira simples de plástico. Ele me garantiu que funcionava muito bem. Concluindo que funcionaria igualmente bem para misturar nosso leite de soja em pó, levei uma para o balcão.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Logo que a funcionária totalizou as compras daquele senhor, ele começou a procurar freneticamente na sua carteira o cartão-ouro. (Esse cartão dá ao portador o direito a um desconto de 20% em todas as compras naquela loja de produtos naturais durante os primeiros dez dias de cada mês.) Finalmente, ele encolheu os ombros e explicou que não encontrava o cartão. Pude ver sua aflição, porque a soma dos produtos dele ultrapassava os 100 dólares.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Então me deu um “estalo”. “Ei”, disse eu à funcionária, “você pode usar meu cartão-ouro para conseguir o desconto nas compras dele?” Ela respondeu que sim, e entreguei-lhe o meu cartão. Na realidade, nem pensei muito sobre o assunto – afinal, não me custaria nada – mas eu queria que você visse o semblante do homem! Ele se voltou para mim com lágrimas nos olhos e disse: “Você é a mulher mais bondosa! Como lhe agradeço!” Então ele pegou minha pequena batedeira e disse à funcionária que pagaria por ela também – era o mínimo que podia fazer por mim. Eu reagi: “Não! O senhor não me deve nada!” Mas ele insistiu. Quando saiu da loja, seu rosto estava literalmente brilhando.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Na verdade, nem sei quem foi mais abençoado; porém, toda vez que bato meu leite de soja em pó naquele pequeno utensílio, lembro-me daquele dia e de como o Senhor trouxe uma bênção, tanto para a minha vida como para uma pessoa completamente desconhecida.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Anna May Radke Waters&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-5131132101403223232?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/oBoFUzWSG0Q" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-05-28T08:22:00.875-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sh5zlHqloeI/AAAAAAAABgo/zaGTXhuBx-Y/s72-c/loja.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">6</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/05/quem-foi-mais-abencoado.html</feedburner:origLink></item><item><title>Minha Igreja é Assim?</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/0zQmn8bzO9U/minha-igreja-e-assim.html</link><category>Inspirações do Coração</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Fri, 22 May 2009 07:51:11 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-4808827082936722381</guid><description>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SharF4xt2eI/AAAAAAAABgg/esul7FIQLYs/s1600-h/igreja.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338642525922908642" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 317px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SharF4xt2eI/AAAAAAAABgg/esul7FIQLYs/s400/igreja.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Uma empresa estava em uma situação difícil, as vendas iam mal, os trabalhadores e colaboradores estavam desmotivados, os balanços há meses não saim do vermelho. Era preciso fazer algo para reverter o caos. Ninguém queria assumir nada. Pelo contrário, o pessoal apenas reclamava que as coisas andavam ruins e que não havia perspectiva de progresso na empresa.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eles achavam que alguém deeria tomar a iniciativa de reverter aquele processo. Um dia, quando os funcionários chegaram para trabalhar, encontraram na portaria um enorme cartaz que dizia: "Faleceu ontem a pessoa que impedia o crescimento de nossa empresa... Você está convidado para participar do velório na quadra de esportes."&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;No início todos se entristeceram com a morte de alguém, mas depois de algum tempo, ficaram curiosos para saber quem estava bloqueando o crescimento da empresa. A agitação na quadra de esportes era tão grande que foi preciso chamar os seguranças para organizar uma fila indiana. Conforme as pessoas iam se aproximando do caixão a excitação aumentava. "Quem será que estava atrapalhando o progresso? Ainda bem que este infeliz morreu!" &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Um a um, os funcionários agitados aproximaram-se do caixão, olhavam o defunto e engoliam a seco, ficando em absoluto silêncio como se tivessem sido atingidos no fundo da alma. Pois bem, certamente você adivinhou que no visor do caixão havia um espelho.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Será que uma igreja pode chegar a esse ponto!? Quando uma igreja chega numa situação dessas é porque os seus membros podem estar negligenciando os princípios bíblicos da Mordomia Cristã, que são basicamente os 5 "T"s (tempo, talento, templo, tesouro e testemunho).&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Com toda a certeza, o verdadeiro reavivamento e a genuína reforma ocorrem na igreja por meio do Espírito Santo que atiça no coração do povo de Deus, o poder espiritual de viver de acordo com os Princípios da Mordomia Cristã.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Como discípulos de Cristo, ao ver a situação da igreja, não devemos ser "falativos", mas ativos no Espírito. Pois, todos nós temos a igreja que fazemos e não da qual falamos.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-4808827082936722381?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/0zQmn8bzO9U" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-05-22T11:51:11.941-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://1.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/SharF4xt2eI/AAAAAAAABgg/esul7FIQLYs/s72-c/igreja.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">4</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/05/minha-igreja-e-assim.html</feedburner:origLink></item><item><title>Este é um lugar onde moram crianças</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/Jw44lJDEAHA/este-e-um-lugar-onde-moram-criancas.html</link><category>Inspirações do Coração</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Wed, 20 May 2009 05:02:00 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-5985528148221796341</guid><description>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/ShPw2zAuBoI/AAAAAAAABgY/P320WNioqOc/s1600-h/menina.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5337874807560996482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/ShPw2zAuBoI/AAAAAAAABgY/P320WNioqOc/s400/menina.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Você talvez não encontre tudo no lugar,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Amigo, ao entrar aqui.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Mas, este é um lar onde moram crianças,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Nós as amamos muito.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Você pode encontrar marcas de dedinhos&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;E manchas na parede.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Quando as crianças se forem, nós iremos limpá-las,&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;No momento estamos jogando bola.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Há, porém, uma coisa da qual temos certeza,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Essas crianças nos foram dadas por empréstimo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Num dia estão sempre à sua volta,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Da próxima vez em que olha, já sumiram.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Teremos então uma casa arrumada,&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Quando estiverem por conta própria.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;No momemento, é aqui que as crianças moram,&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Um lar amado e bem utilizado.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-5985528148221796341?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/Jw44lJDEAHA" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-05-20T09:02:00.770-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/ShPw2zAuBoI/AAAAAAAABgY/P320WNioqOc/s72-c/menina.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">2</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/05/este-e-um-lugar-onde-moram-criancas.html</feedburner:origLink></item><item><title>Bolas de Golfe Errantes</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/QgOeWUWbbf8/bolas-de-golfe-errantes.html</link><category>Meditação da Mulher</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Sun, 17 May 2009 05:16:00 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-4192499353945065186</guid><description>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sg__r_1RsPI/AAAAAAAABgQ/8B0AWpl1meo/s1600-h/mulher_golfe.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336765214791676146" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 267px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sg__r_1RsPI/AAAAAAAABgQ/8B0AWpl1meo/s400/mulher_golfe.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#ffcc33;"&gt;Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo. Tiago 3:2.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Minha caminhada matutina me levou a um caminho paralelo a um campo de golfe. Em alguns pontos, havia apenas alguns metros entre minha trilha e os gramados verdes. Certa manhã, parei de repente e olhei uma nova placa colocada num desses pontos onde o caminho para o público e o campo de golfe quase se encontram. “Cuidado com as bolas de golfe errantes”, dizia. Achei graça da palavra “errante”, aplicada às bolas de golfe. Isso confirmava o que sempre suspeitei: as bolas de golfe têm vontade própria.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Nos primeiros anos do nosso casamento, tentei me entusiasmar com o golfe, já que era um esporte que meu esposo apreciava. Ele me treinava com paciência e, depois de algum tempo, não tão pacientemente. Não importava como eu me posicionasse, flexionasse os joelhos e brandisse o bastão, parecia que a bola de golfe não ia para onde eu queria que ela fosse. Em vez de ir na direção da bandeirinha na parte reta do campo, ela se dirigia ao bosque, ou ao laguinho, ou ao obstáculo de areia.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;“Que é que eu posso fazer?” defendia-me eu, diante de um marido que simplesmente ficava ali parado, balançando a cabeça. “Eu mandei que ela fosse reto!” Parecia que toda bola que eu lançava era errante. Ela ia para onde bem entendesse. Depois de uma cota mais do que suficiente de bolas de golfe errantes, escolhi seguir com meu passatempo de observar pássaros, enquanto meu esposo seguia com suas bolas de golfe. Foi sorte das vacas, dos carros e de outros jogadores de golfe que eu parei, antes que uma das minhas bolas “errantes” causasse algum estrago.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Enquanto prosseguia na caminhada matinal, não consegui tirar aquela placa da minha mente. Quantas vezes minhas palavras foram “errantes” como bolas de golfe desgarradas. Quantas vezes abri a boca, sem intenção, e despachei uma palavra voadora que acabou ferindo alguém. Lembrei-me das palavras: “Os meninos que soltam pipas trazem de volta suas aves de asas brancas, mas você não pode fazer o mesmo quando solta palavras.” Parafraseei essa declaração para sintonizá-la com meus pensamentos acerca do golfe.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Senhor, ajuda-me a pensar duas vezes antes de jogar palavras voadoras hoje. Se forem “errantes”, podem ferir alguém profundamente. Permite que as palavras da minha boca sejam certeiras, e não errantes; proveitosas, e não prejudiciais.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;Dorothy Eaton Watts&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-4192499353945065186?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/QgOeWUWbbf8" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-05-17T09:16:00.984-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://2.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sg__r_1RsPI/AAAAAAAABgQ/8B0AWpl1meo/s72-c/mulher_golfe.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/05/bolas-de-golfe-errantes.html</feedburner:origLink></item><item><title>Opa!</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/blogspot/dBRN/~3/h4ANNG9SEwQ/opa.html</link><category>Meditação da Mulher</category><author>inspiracoes.matinais@gmail.com (Pr. Adolfino R. Aquino)</author><pubDate>Fri, 15 May 2009 04:19:00 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1734741978583491079.post-647262935937958851</guid><description>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sg1PYbYuTzI/AAAAAAAABgI/LtHFke5_oF8/s1600-h/mulher_prisao.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336008414590816050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sg1PYbYuTzI/AAAAAAAABgI/LtHFke5_oF8/s400/mulher_prisao.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#ffcc33;"&gt;Que todas estas palavras que hoje lhe ordeno estejam em seu coração. [...] Converse sobre elas quando estiver sentado em casa, quando estiver andando pelo caminho, quando se deitar e quando se levantar. Deuteronômio 6:6, 7, NVI.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Três outras senhoras e eu estávamos visitando internas numa penitenciária feminina. Eu já havia estado lá antes, e recapitulei as quatro páginas de regulamentos para poder entrar – que cores se pode usar, nada de sutiã com armação de arame nem chinelos de dedo.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Ao chegar, preenchi o formulário de visita com o nome da interna. &lt;em&gt;Opa!&lt;/em&gt; Eu me havia esquecido de trazer o número da identidade dela. Isso precisou ser conferido. Depois, a guarda examinou o conteúdo daquilo que eu estava levando num saco plástico, e viu uma nota de vinte dólares. &lt;em&gt;Opa&lt;/em&gt;, de novo. Ela trocou os vinte por notas de um dólar e moedas de cinqüenta centavos, e me sentei para aguardar a permissão de entrar.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Depois que fui chamada, tudo em mim foi cuidadosamente anotado – óculos, relógio, aliança, broche em forma de gato. Ao passar pelo detector de metal, ele buzinou. Fui instruída a retroceder e tentar novamente. Ele disparou de novo, e assim tirei os óculos. Depois o brochezinho. Continuou disparando. Foi então que me lembrei de estar usando uma roupa íntima estritamente proibida. &lt;em&gt;Opa&lt;/em&gt; de novo! A guarda me instruiu como proceder, mas o detector buzinou mais uma vez.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Fui mandada para outro prédio, onde havia um estoque de roupas para visitantes que descumpriam os regulamentos. Provei um negócio preto que não deu certo, e ri sozinha ao pegar uma peça ousada de veludo vermelho. Quando finalmente fui para junto das minhas amigas, demos boas risadas por causa daquilo que eu usava embaixo do meu terninho preto.Estávamos atrasadas devido ao meu esquecimento e falta de atenção às regras da prisão. E não havia permissão de entrada sem o cumprimento estrito de cada regra.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Deus nos dá 10 regras, os Dez Mandamentos, como padrão pelo qual viver. Se eu cumprir fielmente Seus padrões na vida diária, serei admitida no Céu. Se não, a entrada me será negada, assim como quase aconteceu na minha visita à penitenciária. Meramente viver em harmonia com Seus padrões não me salvará, mas se eu seguir o texto de hoje e confiar na graça e no poder de Deus, posso ter a certeza de entrar no meu lar celeste. A obediência aos Seus padrões importa, sim.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Nancy Van Pelt&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;inspiracoes.matinais@gmail.com / Pr. Adolfino R. Aquino&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1734741978583491079-647262935937958851?l=inspiracoesmatinais.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/dBRN/~4/h4ANNG9SEwQ" height="1" width="1"/&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-05-15T08:19:00.824-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_9vs3AYLCv08/Sg1PYbYuTzI/AAAAAAAABgI/LtHFke5_oF8/s72-c/mulher_prisao.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total><feedburner:origLink>http://inspiracoesmatinais.blogspot.com/2009/05/opa.html</feedburner:origLink></item><media:credit role="author">Pr. Adolfino R. Aquino</media:credit><media:rating>nonadult</media:rating></channel></rss>
