Darbelerle hesaplaşılmadıkça katliamlar “örtülü” kalacaktır!

12 Mart 1971 Darbesi ve 12 Mart 1995 Gazi Mahallesi katliamı, Türkiye’nin yakın tarihinde, demokratikleşme sürecini sekteye uğratan, özgürlükleri ve insan haklarını ayaklar altına alan önemli dönüm noktalarındandır.

Darbelerle hesaplaşılmadığı ve darbe yasaları yürürlükte olduğu için katliamların da üzerine gidilmemiş ve aydınlatılmamışlardır.

12 Mart Darbesi, başta işçi sınıfı olmak üzere, bu ülkenin emekçilerini, solcularını, sosyalistlerini, aydınlarını, demokratlarını ezmiş, işkencelerden geçirmiş, cezaevlerine doldurmuştur. 12 Mart Darbesi, işçi sınıfı mücadelesinde hızla gelişen DİSK’e de baskı uygulamış, DİSK’in yöneticileri göz altına alınmış, tutuklanmıştır.

12 Mart’tan 39 yıl sonra bugün, Türkiye işçi sınıfı ve emekçi halkı 12 Mart’ın ve 12 Eylül’ün olumsuz sonuçlarını hâlâ yaşamaya devam etmektedir. 39 yıl sonra hâlâ baskılar, işkenceler sürmektedir. Temel insan hakları ihlalleri devam etmekte ve Türkiye hâlâ 12 Eylül yasalarıyla yönetilmektedir.

12 Mart 1995’te ise, İstanbul Gazi Mahallesi’nde 3 kahvehane ve 1 işyerinin taranması sonrası çıkan ve ertesi güne yayılan olaylarda halkın üzerine ateş açılmasının ardından 17 kişi hayatını kaybetmişti. Katliamın üzerinden bunca yıl geçmesine rağmen hâlâ sorumluları cezalandırılmamıştır; bu da toplumsal vicdanın kanamaya devam etmesine yol açmaktadır.

Bugünün Türkiyesi’nde demokratikleşme yolunda ciddi adımlar hâlâ atılmadığı gibi, siyasi gerilim ve çalkantılar içinde yaşayan ülkemizde darbe söylentileri kamuoyunun gündeminden hiç düşmemektedir. Oysa Türkiye tarihi, demokrasi dışı rejimlerin hiçbir soruna çare olamayacağını, aksine ülkenin ve toplumsal yaşamın alabora olmasına yol açtığını göstermiştir.

Türkiye’de yaşanmakta olan sorunların çözümü yalnızca özgürlüklerin ve insan haklarının yüceltildiği bir demokraside bulunabilir. Çözüm demokratikleşme mücadelesini kesintisiz olarak sürdürmektir.

Sendikal hakkını kullanan ve haksız yere işten atılan Aynur Çamalan 8 Mart itibariyle TÜBİTAK önünde süresiz oturma eylemine başladı.

İşten atmak yasaklansın!

Birlik Dayanışma Hareketi olarak hiçbir idari dava açılmadan, savunması dahi alınmadan işten atılan Aynur Çamalan’ın mücadele sürecinin takipçisi ve destekçisi olacağız.

Bugün (01 Mart) “Geç gelen adalet, adalet değildir” diyerek mahkemeye giden Sinter Metal işçileri ve dayanışma için gelen kurumlar davanın ağustos ayına ertelenmesi üzerine polisle arbede yaşadılar. Çıkan arbede de bir işçi fenalaştı. DİSK ve sendika yöneticileri oturma eylemi yaparak kararı protesto ettiler.

Tek Gıda-İş Genel Başkanı Mustafa Türkel, yarın (02 Mart) mücadelenin bundan sonra nasıl süreceği ile ilgili açıklama yapacak.

Şimdilerde ocak girişlerinde ikaz levhalarında “ÖNCE EMNİYET” veya “ÖNCE İŞÇİ SAĞLIĞI ve İŞ GÜVENLİĞİ” yazılı olduğunu görürsünüz.

Buna rağmen çoğu maden ocaklarında tüzük-nizamname veya talimatname vs. gereği bulundurulması gerekli güvenlik önlemlerinin ya da araçlarının bulunmadığını görürsünüz. Hatta gaz ölçüm cihazı dahi yetkili nezaretçi kişilerin elinde bulamazsınız.

Ancak kaza sonrası ocak kapatılır, alelacele gerekli malzeme teminine gidilir, sonradan noksanlar giderilmeye çalışılır. Suçlu birkaç kişi bulunur İHMAL’in ne içini, nasılı, nedeni bilinmez, soruşturmalar uzar gider, ayrıca ölenler kaza-kader kurbanı yazılır. Yürekler yanarken Züğürt Akıl devreye girer kazaya uğrayanlar bile suçlanır.

Sorumluluk işverendedir!

Maden ocaklarında tüm tedbirler alındığında kazaların nedeni ortadan kalkar ve gerekli emniyetle ilgili alet-cihazların maliyeti, hiçbir insanın maliyetinden daha pahalıdeğildir.

Yeraltımaden ocaklarında can güvenliğinin tesisi ve iş cinayetlerinin önlenmesi için alınması gereken önlemlerin bazıları şunlardır:

• İşçilerin maden ocağına alınmalarında mesleğiyle ilgili, tahkimat-ocak gazlarıyla ilgili, ilk yardım konularında 15 günden az olmamak koşuluyla eğitilmeli.
• İşçilerin eğitilmelerinin üretim için olduğu unutulmamalı.
• Deneyimli işçilerden oluşan İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Kurulu mutlaka oluşturulmalı
• Fenni Nezaretçinin işverenden bağımsız olması
• Her ocakta Teknik (Maden Müh.) Nezaretçinin bulunması
• Maden müfettişlerinin ocak denetimlerinin sıklıkla yapılarak raporlarının en kısa zamanda yerine getirilmelerinin temini.
• İlerleme yapılan galerilerde, taş ve kömürde sürülen yerlerde her vardiyada eğitimli nezaretçi bulundurulması, gaz ve tahkimat kontrollerinin yapılarak günlük raporların tutulması.
• Gaz ölçüm aletlerinin kullanımı
• Tahlisiye cihazının bulundurulması ve tahlisiye – ilk yardım kursu görmüş (her altı ayda bir) ekip teşkil edilmesi.

Tahlisiyecilik: Kazazede madencileri ve yer altıcevherini hayatıpahasına ödev sayan insanların mesleğidir.

• Her ocakta doktor –sıhhiyeci ve sıhhiye odasının bulundurulması.
• Gazdan zehirlenme ve boğulmalara karşı oksijen maskesi – CO için ferdi maske bulundurulması
• Elektrikle ilgili her alet ve cihazın mutlaka ANTİGRİZU olması. (su tulumbası, vinç motoru, başlık lambası, vs.)
• Hazırlık safhasında çalışılan yerlere temiz havanın sevki ile kirli havanın çıkış yolu olan nefeslik çıkışının (Kaçamak yolu- Başyukarı) hazırlanmadan üretime kesinlikle başlanmamalı. (Zaten çıkan cevherin kapasitesinden – stoktan yapılıp yapılmadığı anlaşılır.)
• İlerlemelerde sulu lağım deliklerinin usulüne uygunluğu, dinamit atımında ortamın temiz olmasına ve havanın dönüş yollarında kimsenin olmamasının teminine nezaretçinin denetimde bulundurularak yapılması.
• İlerlemelerde en az 6 m’lik 3 er adet kontrol sondajlarının yapılması. Su patlamaları ve Metan degajmanı (püskürmelerine) karşı bilhassa derinlere inildikçe tedbirler dikkatle alınmalı.
• Üretim yapılırken biriken kesif-kömür tozunun da patlayacağı göz önünde bulundurulması.
• Nakliyatın güvenli hale getirilmesi gerekir. Vinçle çalışılan desendrilerde işçilerin vagonlara bindirilmemelidir.
• Vinççiler eğitilmesi ve kesinlikle ehliyetli vinççiler kullanılmalı.
• Kazı yapılan yerlerde kazı sonrası kömür bırakılmamalı, kömürün kızışması ve yanmasına zemin bırakılmamalı, CO-CO2-CH4 kontrolleri yapılmalı, gerektiğinde barajlayıp her iki taraftan aynı anda kapatılması tahlisiyeciler tarafından yapılmalıdır.

Bütün bu tedbirlerle birlikte asıl yapılmasıgereken ise işsizliğin kol gezdiği ülkemizde asgari ücretle çalışmaya mahkûm maden işçilerinin taşeronlar tarafından çalıştırılmalarına son verilmesi; işçilerin örgütlenmesinin önündeki engellerin kaldırılması; sağlıklı, yalansız ve insani koşulların yaratılması yani tüm çalışma koşullarının insanileştirilmesidir. Böylelikle madenlerde işçi denetimi fiilen hayata geçer. Üretim süreçlerinde üretimi bizzat yapanların, işçilerin görüşlerinin dikkate alınması bir zorunluluk haline dönebilir. Örgütlü işçi kendi güvenliğini de sağlar, işyerinin güvenliğini de.

Nice madenci gördüm

Ak yüzleriyle yeraltına indiler

Simsiyah yüzleriyle,

Menevişli gözleri-sürmeli gülüşleriyle

Ocaktan dışarıçıktılar.

Nice yetkililer gördüm

Bembeyaz giysileriyle

Ocağa riyakarca girdiler

Kirlenmemişbeyaz elbiseleriyle

Kaza sonrasıçekip gittiler

Nicelerini gömdük-abartmadan

Ekmek parasıiçin

Ak ve pak yüzleriyle

Yeraltına girip bembeyaz kefenlerle

Yüzleri örtülü

Ocaktan çıktılar

ve yeniden toprağa gömüldüler

Yılmaz Yedikel

İŞÇİ VE KAMU ÇALIŞANLARI KONFEDERASYONLARININ ORTAK AÇIKLAMASI:

Konfederasyonlar, TEKEL işçilerine destek vermek amacıyla 4 Şubat 2010 tarihinde “çalışmama hakkını kullanma eylemini” yapmış ve bu eylem tüm il ve bölgelerde kitlesel mitinglere dönüşmüştür. Konfederasyonlar, 19 Şubat 2010 tarihinde tüm illerde oturma eylemi yaparak kitlesel basın toplantıları düzenlemiş ardından da 20 Şubat 2010 tarihinde sendika temsilcileri Ankara’ya gelerek Sakarya Meydanı’nda buluşmuş ve on binler TEKEL işçileriyle gecelemiştir.

Bu süreçte TÜRK-İŞ ve TEK GIDA-İŞ sendikası tarafından gerçekleştirilen işe geç gitme eylemi, AKP İl Binaları önünde yapılan kitlesel basın açıklamaları, Ankara’da düzenlenen geniş katılımlı miting ve diğer etkinliklere, DİSK, KAMU-SEN ve KESK de destek vermiş ve bu katılımların sürece olumlu etkisi olmuştur.

Konfederasyonlar, TEKEL işçisinin sorunlarına çözüm için hukuki girişimlerde bulunmuştur.

Konfederasyonlar TEKEL işçilerine destek sağlamak için uluslararası sendikal dayanışmanın sağlanması amacıyla da girişimlerde bulunmuştur. Bu girişimler sonucunda içinde bulunduğumuz hafta, ETUC ve ITUC’un çağrısıyla uluslararası alanda bütün ülkelerde TEKEL işçilerine destek eylemi yapılacaktır.

TEKEL işçisinin verdiği mücadele başta 4-C olmak üzere güvencesiz tüm çalışma biçimlerinin açığa çıkmasını ve bu sorunun Türkiye gündemine oturmasını sağlamıştır. Milyonların desteğini alan bu mücadele sonucunda 4-C statüsünde önemli değişiklikler yapılmış, ancak bu değişikler 4-C’nin iş güvencesinden yoksun ve kazanılmış hakları korumayan yapısını değiştirmemiştir. Bu nedenle TEKEL işçilerinin özlük haklarıyla birlikte kamu kuruluşlarına yerleştirilme talebi sürmekte ve buna olan destek büyüyerek devam etmektedir.

Konfederasyonlar, bugüne kadar aldıkları tüm eylemlilik kararlarında TEKEL işçisinin ve TEK GIDA-İŞ Sendikası’nın iradesini esas almıştır. Konfederasyonlar bundan sonra da TEKEL işçisinin iradesine uygun davranacak ve TEK GIDA-İŞ Sendikası’nın alacağı kararlara uyacaktır. Bugüne kadar olduğu gibi bundan sonra da tüm eylemlilikler bu kararlar üzerinden şekillendirilecektir.

Bu çerçevede;

1- Konfederasyonlar gelinen noktada, başta kamuoyu vicdanında yarattığı duyarlılık ve çalışanların sorunlarının gündeme taşınmasındaki işlevi olmak üzere ülke geneli ve uluslararası alanda milyonlar üzerinde yarattığı etki nedeniyle TEKEL işçilerinin verdiği mücadelenin başarıya ulaştığı görüşündedir.

2- Konfederasyonlar, TEKEL işçilerinin taleplerine duyarsız kalan; işçileri açlık ve kölelik arasında tercih yapmaya zorlayan Hükümeti kınamakta, Hükümeti soruna acil çözüm üretmeye çağırmaktadır.

3- Konfederasyonlar, TÜRK-İŞ önündeki eylemin TEKEL işçilerinin iradesiyle başladığını ve bu eylemin ancak ve ancak yine TEKEL işçilerinin iradesiyle bitebileceğine inanmakta, bu eyleme Hükümet tarafından yapılacak müdahaleyi kabul edilemez bulmaktadır.

Konfederasyonlar TEKEL işçilerinin eylemine destek amacıyla;

- Tüm işyerlerinde “TEKEL işçisinin mücadelesi, mücadelemizdir”, “4/C kaldırılsın” yazılı mesajlar kokart ve pankart uygulamasına devam edilmesine;

- 25 Şubat 2010 tarihinde tüm il ve ilçe merkezlerinde meşaleli yürüyüşler ve kitlesel basın açıklamaları yapılmasına;

- 27 Şubat 2010, saat 12.00’de tüm il merkezlerinde 2 saatlik oturma eylemi ve kitlesel basın açıklamalarının yapılmasına;

karar vermiştir.

Konfederasyonlar, TEKEL işçilerinin yaşadığı sorunların yakın bir gelecekte PTT, şeker fabrikaları, enerji işyerleri ve benzer kamu işyerlerinde çalışan emekçileri de kapsayacak bir tehdit oluşturacağı tespitinde bulunmuşlardır. Konfederasyonlar bu konu ile ilgili duyarlılıklarını da vurgulamışlardır.

Çalışma hayatının diğer sorunlarıyla ilgili olarak da değerlendirme yapan Konfederasyonların çalışma yaşamına ilişkin saptadığı temel sorunlar ve bu sorunlara ilişkin talepleri şöyle sıralanmaktadır:

1. Başta 4-C olmak üzere güvencesiz, kuralsız, esnek tüm istihdam uygulamalarından vaz geçilmesi ve bu alandaki yasal düzenlemelerin değiştirilmesi; İş güvencesinin çalışma yaşamında temel bir hak olarak uygulanması; Geçici işçiliği bir kölelik düzeni olarak yaygınlaştıran ve kamuoyunda “kiralık işçilik” olarak bilinen düzenlemenin yasalaştırma girişimlerinden tümüyle vaz geçilmesi; Taşeronlaşma girişimlerine son verilmesi,

2. Çalışma hayatını düzenleyen yasaların ILO ve AB normlarına uyarlanması; Çalışanların örgütlenmesi önündeki engellerin kaldırılması; Kamu çalışanlarının grevli, toplu iş sözleşmeli sendika hakkının güvence altına alınması,

3. Gözden geçirilmiş Avrupa Sosyal Şartı’nın 5. ve 6. maddelerine konulan çekincenin kaldırılması,

4. Kıdem tazminatı hakkını ortadan kaldıracak her türlü yaklaşımdan vaz geçilmesi,

5. İşçilere ait olan İşsizlik Sigortası Fonu’nun amacı dışında kullanılmaması;

6. Kriz fırsatçılığı yapılarak emek haklarının gaspedilmemesi,

7. Asgari ücretin “insanca yaşamaya yeterli ücret” olarak belirlenmesi,

8. Çalışma hayatının sözleşme biçimleri, çalışma süreleri ve ücret yönünden insan onuruna yakışır iş temelinde düzenlenmesi için gerekenlerin yapılması,

9. İş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin iş cinayetlerini de önleyecek şekilde yasal güvenceye kavuşturulması,

10. Sağlık hakkının temel insan hakkı kapsamında değerlendirilerek uygulamadaki katılım ve katkı payından vaz geçilmesi,

11. Hükümetin çalışma hayatıyla ilgili tüm konularda sendikaların görüş ve önerilerini dikkate alması ve bu doğrultuda etkin girişimde bulunması,

12. Uygulanacak ekonomik politikaların sermayeye kaynak aktarımı yerine emekçiler için istihdam yaratacak yatırımlara yönlendirilmesi.

Konfederasyonlar acil ve öncelikli taleplerini ise; “Başta 4-C olmak üzere güvencesiz, kuralsız, esnek tüm istihdam uygulamalarından vaz geçilmesi; iş güvencesinin sağlanması; ‘kiralık işçilik’ düzenlemesinin gündemden çıkarılması; çalışma hayatını düzenleyen yasaların ILO ve AB normlarına uyarlanması; Çalışanların örgütlenmesi önündeki engellerin kaldırılması;

Kamu çalışanlarına grevli, toplu iş sözleşmeli sendika hakkının güvence altına alınması” olarak belirlemiştir.

Konfederasyonlar bu taleplere ilişkin emekçileri ve kamuoyunu bilgilendirmek için sempozyum, konferans, kapalı salon toplantıları gibi faaliyetler ile kitlesel basın açıklamaları, yürüyüşler, mitingler ve benzeri eylemlerin ortaklaşa hayata geçirilmesine; uluslararası kamuoyunun duyarlı hale getirilmesi amacıyla ILO, ITUC, ETUC ve benzeri örgütlerle bu amaçlar doğrultusunda bağlantılar kurulmasına karar vermiştir.

Öncelikli istemlerinin karşılanmaması ve bu etkinliklerin Hükümet nezdinde bir sonuç vermemesi halinde, 26 Mayıs 2010 tarihinde, bu dört konfederasyon ve bu konfederasyonlara üye tüm sendikaların birlikte sahipleneceği ve üretimden gelen gücün kullanılacağı genel bir eylem yapılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Türk-İş, DİSK, KESK, Kamu-Sen

Konfederasyon başkanlarının yaptığı konuşmalardan sonra, 20 Şubat gecesi sabaha kadar direniş caddesinde canlı sohbetler ve müzik dinletileri yapıldı. Dayanışma amaçlı Ankara’ya gelenler 21 Şubat Pazar saat 12.00’da yapılan konuşmalar  sonrası geldikleri illere dağıldı.

TÜRK-İŞ Genel Başkanı Mustafa Kumlu’nun, işçi ve memur sendikaları konfederasyonlarının başkanlarının 5 Şubat 2010’da aldıkları karar doğrultusunda TEKEL işçileri ile uluslararası dayanışmayı artırmak için 155 ülkede 311 ulusal sendika örgütünü ve 175 milyon işçiyi temsil eden ITUC ile 36 Avrupa ülkesinde 82 ulusal sendika örgütünü ve 12 iş kolu federasyonunu temsil eden Avrupa Sendikalar Konfederasyonu’na (ETUC) yaptığı çağrı sonuç verdi. Çağrının ardından TÜRK-İŞ’e iletilen bilgiye göre, ITUC, TEKEL işçileri için bir uluslararası eylem günü düzenleyecek. ITUC, gelecek hafta düzenlenmesi planlanan uluslararası eylem gününde, Avrupa ülkeleri ve diğer ülkelerde faaliyet gösteren ulusal sendika örgütlerinin Türk yetkililerine mektup göndereceklerini bildirdi. ITUC üyesi ulusal sendika konfederasyonları, gönderecekleri mektuplarda, TEKEL işçileri ile dayanışma içerisinde olduklarını belirtilecek ve hükümetin bir an önce TEKEL işçilerinin taleplerine itibar etmesini isteyecek. TÜRK-İŞ’in çağrısı üzerine ETUC’da, TEKEL işçilerini desteklediğini bildiren bir bülten yayımladı. Bültende, “Türkiye’de özelleştirme sonrası tütün ve alkol depolarında çalışan 12 bin işçinin işlerini kaybettikleri ve üçüncü ayına girmesine rağmen görünürde henüz bir çözümün olmadığı” duyuruldu. ETUC bülteninde, işçilerin kanunlara uygun bir şekilde, “Tüm özlük hakları ile birlikte diğer kamu işletmelerine transfer etme” anlayışıyla hükümetin bir an önce görüşmeleri başlatması çağrısında bulundu. TEKEL işçilerinin çok zor koşullar altında kararlı bir duruş sergilediklerine yer verilen bültende, ETUC’un, “En temel ihtiyaç olan insan onuruna yakışır bir yaşam için verdikleri mücadelede TEKEL işçilerini desteklediği” bildirildi. ETUC, ayrıca Belçika’daki Türk Büyükelçiliğine bir yazı göndererek işçilere desteğini ve hükümete çağrısını yineleyecek.

VALİLİKTEN DÖRDÜNCÜ TEBLİGAT
Bu arada, Ankara Valiliği, TÜRK-İŞ ve Tekgıda-İş’e TEKEL işçileri için kurulan çadırların kaldırılması için yeni bir tebligatta bulundu. Ankara Vali Yardımcısı Fahri Aykırı’nın imzasını taşıyan tebligatta, konfederasyon, sendika ve sendika şubelerinin, daha önce yapılan tebligat ve uyarılara rağmen “kanuna aykırı olarak kurulan çadırlarda” oturma eylemi ve açlık grevlerinin devam ettiği belirtildi. Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı İtfaiye Daire Başkanlığının çadırlarla ilgili olarak valiliğe sunduğu raporda, çadırlar nedeniyle bölgede yangın tehlikesi ve olası yangın durumunda ise müdahale konularında riskler bulunduğuna yer verildiği ifade edilen tebligatta, halen sürdürülen eylemlere “derhal” son verilmesi, yönetici, üyeler ve destekleyicilerin kurmuş oldukları çadırların Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanlığının raporunda belirtilen ve hayati önem arz eden tespitler dikkate alınarak derhal kaldırılması istendi. Tebligatta, aksi halde meydana gelebilecek olaylardan ve doğabilecek zararlardan konfederasyon ve sendika yöneticileri ile eyleme katılanların sorumlu olacağı ve haklarında yasal işlem yapılacağı kaydedildi. Ankara Valiliği, daha önce de sendikalara çeşitli gerekçelerle üç tebligat daha yapmıştı

Kaynak: Radikal

BDH emekçileri de, dayanışmalarını üretim alanlarında iş durdurarak ve yürüyüşlerde “İşten Atmak Yasaklansın Platformu” altında katılarak gösterdi.

Greve istenilen düzeyde katılım sağlanamamasına rağmen, yaygın oluşu ve farklı emek örgütlerine bağlı sendikaların katkı koyması olumluluk olarak değerlendirilebilir.

“Üretimden gelen gücün kullanılması” AKP cephesinde tedirginlik yaratsa da, hükümet emek düşmanı saldırgan tavrını sürdürmeye devam ediyor. Önümüzdeki aylarda gerçekleştirilecek özelleştirmelerde ki kararlı tavrını işçi sınıfına kabul ettirme gayretindeki sermaye ve hükümeti emekçilere gözdağı vermeye çalışıyor.

Tekel işçileri, hükümetin tutumuna karşı açlık grevini süresiz sürdürme kararı aldı. Başlarına ‘’siyah” kurdele bağlayan işçilerin, giydikleri beyaz önlüklerde de ”Onursuz yaşamaktansa onurlu ölmeyi tercih ederim”, ”Ölmek var dönmek yok”, ”Sadece çocuklarım için”, ”Çocuklarımızın geleceğini istiyorum” sloganları yer alıyor.

İşçi sınıfı ve emek dostu güçler de, direnişçi işçilerin günlük ihtiyaçlarıyla dayanışmalarını aksatmadan sürdürüyorlar.