Şimdiki buzdolaplarını biliyorsunuz. Daha az enerji ile daha da soğutanlar, derin donduruculu olanlar, sessiz çalışanlar, anti bakteriyel dolaplar gibi bir sürü ürün çeşidi var. Hepsinin ortak özelliği elektrik ile çalışmasıdır. Peki, daha da uzağa gitmeyelim, 1950’li yıllarda Anadolu’nun çoğu yerinde elektrik yoktu. Ama bu yerlerde buzdolabı vardı. Diyeceksiniz ki,”Elektriksiz nasıl çalışıyordu?”

O zaman başlayalım “Bir zamanlar..” yazı dizimize!


1940 ve 1950’li yıllarda elektrik olmayan yerlerde kullanmak için bir buzdolabı geliştirildi. Gazyağı çalışan ve bacaya bağlanan bu buzdolaplarına aşırı talep geliyordu. Hatta elektrik olan bazı kamu kurumlarında bile bu buzdolabından kullanılıyordu. Elektrik enerjisine göre çok daha ekonomikti. 1 litre gazyağı ile 1 gün çalışabiliyordu. Gazete reklamlarında ise şu sloganları kullanılıyordu:

Servel, Gaz yağı ile işler.

Elektriğimiz yok diyerek Buz dolabından istifade edemeyiz düşüncesini kaldırınız.

Tam bir sessizlik ve sükûnet içinde bozulmadan, yıpranmadan çalışır.

İlelebet işleyen ve babadan toruna kalacak yegâne buzdolabı!

Servel Buz dolaplariyla(eskiden ayrı ve böyle yazılıyordu) elektriksiz evinizde, yazlık sayfiyelerde, hastane ve muayenehanelerde, kahve, lokanta ve gazinolarda size her türlü modern ve sıhhi konforu büyük bir ekonomi ile temin eder.

İzahat ve katalog için müessesemize müracaat ediniz.

Türkçe izahatlı kataloglarımız talep üzerine gönderilir.

Servel markasıyla öne çıkan ve gazyağı ile çalışan bu buzdolaplarını biliyor muydunuz?

Benzer yazım yokmuş. İnşallah olur!

Bir zamanlar gazeteler, futbolda Avrupa takımlarına karşı 1-0 yenildiğimiz futbol karşılaşmalarını “Yenildik ama ezilmedik.” manşetiyle duyururlardı. Sonrasında gol atabildiğimiz ve yendiğimiz karşılaşmalarda stadlardan şu marş yükselmeye başlamıştı: “Avrupa, Avrupa duy sesimizi… Bu gelen Türkün ayak sesleri..” Sonunda bunu başardık. Kulağı sağır Avrupa’ya sesimizi duyurduk!… Nasıl mı?


Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu başkanı övüneceğimiz ve gururlanacağımız bir açıklama yaptı. Mobil kapsama bakımından dünyada en geniş kapsama alanına sahip birinci ülke olan Türkiye’nin cep telefonu kullanımında lider ülke olduğunu belirterek, Türk halkının aylık mesaj atmada Avrupa birincisi, konuşma süresi bakımından da Fransa’dan sonra ikinci olduğunu belirtti.

Gururluyuz!..

Konuşan Türkiye işte bu!

Tık tık mesajlaşmada kişi başına 211 mesaj ile Avrupa birincisiyiz. 261 dk. ile Fransa’nın arkasından ikinciyiz. Son tahminlere göre Fransa’yı da geçtiğimiz öne sürülüyor. Konuşamasak da mesaj atmak bir telefon kadar yakınımızda. Hayatımız konuşma ve mesajlaşma ile geçiyor.

Ne kadar da çok konuşuyoruz!..

Bu kadar konuştuğumuza göre en ileri demokrasiye ulaşmışız demektir. Zira demokratik olmayan ülkelerde böyle çok konuşamazsınız. Bakın dünyanın demokratik olmayan ülkelerine, konuşabiliyorlar mı? Nerdeeee!

Peki, konuşuyoruz da acaba ne konuşuyoruz?

Nasılsın, iyi misin, havalar orada nasıl, yağmur var mı, bugün ne giydin, akşama maça gelcen mi, derbi ne olur, kahvede buluşalım mı, hangi kuaföre gittin, canım ne yesem yarıyo, ayol çok ucuza almışsın ben de alayım, bizim oğlanın derdi bitmiyor, kız da kocaya gidemedi, komşundan ne haber, yazlığa gidecek misin, hayırdır bu saatte niye aradın, hiiç öylesine arıyayım dedim, fazla yazmasın sana, yok bana yazmaz, ben de 5oo dakika bedava var, konuş sen konuş…

Evet! Konuş babam konuş. Nasıl olsa “Konuşmak” bedava… Hatta, konuştukça kazanıyorsun.

Peki, cep telefonunda konuştuğumuz kadar başka yerlerde konuşabiliyor muyuz? Soralım ileri demokrasinin konuşmada birinci olan vatandaşına:

Evinde eşinle, çocuğunla bu kadar konuşuyor musun?
Çocuğunun öğretmeni ile, doktorunla bu kadar konuşuyor musun?
İş yerinde amirinle, memurunla bu kadar konuşuyor musun?
Sokakta, yolda ya da işinin düştüğü bir kurumda bu kadar konuşuyor musun?
Oturduğun mahalledeki muhtarınla, belediyenle bu kadar konuşuyor musun?
Çöpçatan TV programlarına bağlanıp konuştuğun kadar bir tartışma programına bağlanıp konuşabiliyor musun?
Seni ilgilendiren seçimler için sandıkta konuşabiliyor musun?
Sesini, seçtiğin vekillere, meclise duyurabiliyor musun?
Eleştiri ve özgür düşünce hakkınla istediğin yerde konuşabiliyor musun?
Bir toplantıda, bir protesto gösterisinde rahat konuşabiliyor musun?
Kendin için olmasa bile bir başkasının hakkı için konuşabiliyor musun?
Hakkını aramak için, adalet ve hukuk için korkmadan, yılmadan yürekten konuşabiliyor musun?

Eğer bunları konuşamıyorsan, BOŞA KONUŞUYORSUN BOŞA.

“DOLU” mu konuşmak istiyorsun?

Maalesef, bu bedava değil. Bunun bir bedeli var: kimisi parayla kimisi de hürriyeti ile öder.

“BOŞ”una birinci olmadık yani!..

Bu yazıyı beğendiyseniz, bunları da okuyun!:

1. Ortaçağ Avrupa’sında Banyo Yasaktı
2. “Biz Şampiyonuz. Ama Birinci Kim Bilmiyorum”

Türkiye gündemini aylardır meşgul eden şike davası ile TFF kurulunun “Şike yok, teşebbüs var” açıklamasından sonra başlatılan 2. dalga sonucunda TFF, geçen yıl Bank Asya 1. Lig’de oynanan 5 maçı şike ve teşvik iddiası ile incelemeye aldı. Bu 5 maçın ortak bir yönü ise hepsinde Giresunspor’un yer alması.

TFF’nin bu kararlarından sonra “Hamsi kavağa çıktı. Dağ fare doğurdu.” deyimleri daha da anlam kazanmaya başlamıştır.

Önce 1. dalgadaki iddiaları kısaca hatırlayalım.

Ses kayıtlarına dayanarak hazırlanan iddianameye göre Ağustos 2011’den sonra TFF ilk raporunda ne demişti?

Aralarında 4 büyüklerin de bulunduğu 12 futbol karşılaşmasında şike, şike teşebbüsü ve teşvik primi tespit edilmiştir.
FB başkanı Aziz Yıldırım, 5 maçta şike yapmış, 6 maçta ise teşvik primi vermiştir.
Manisa-Trabzonspor, Gençlerbirliği-Trabzon, Eskişehir-FB, Trabzon-Bursa, FB-İBB, Buca-FB, FB-Ankaragücü, Bursa-İBB, Eskişehir-Trabzon, Sivas-FB maçlarında şike, şikeye teşebbüs ve teşvik primi verilmiştir.

Peki, aynı kurul, aynı üyeler 2. Raporunda ne dedi?

“Şike yok, şikeye teşebbüs var.”

Yani aynı kurul, bir önceki raporunda suçladığı maç ve kişileri bir bir akladı. 2. Dalga ile birlikte geriye kurbanlıklar kaldı.

Gurbanım kurbanlığın adı da Giresunspor.

Geçen yıl yapılan Karşıyaka-Giresunspor: 0-1, Giresunspor-Mersin İdmanyurdu: 1-2, Kartalspor-Giresunspor: 1-0, Diyarbakırspor-Giresunspor: 0-2 ve Giresunspor-Altay: 1-0 sonuçlarla tamamlanan maçlar gözlem altına alındı. Giresunspor hedef tahtasında. Peki, ligdeki durumu nedir?

Giresunspor 1. Ligde 16. Sırada ve şu an düşme hattında. 12 Mayıs 2012 Cumartesi günü yapılacak olan Sakarya- Giresun ve Karşıyaka- Gaziantep BB maçlarının sonucunda ya ligde kalacak ya da düşecek. Son haftanın maç programı öyle denk geldi ki küme düşen Sakarya dışında bu 3 takımın kaderi Cumartesi günü belli olacak. En az şansı olan takım ise Giresunspor.

2. dalganın raporları muhtemelen önümüzdeki ay sonuna kadar açıklanır. Bu raporun sonucunda Giresunspor küme düşürülür. Eğer 2. Lige düşmüş ise alacağı ceza nedeniyle bir de 3. Lige düşürülür. Hatta 15 puan eksi ile 3. Lige başlayabilir ve aylardır konuşulan, bütün medyada tartışılan hatta mecliste konuşulan şike davası da biter ve herkes rahat eder.

Neden Giresunspor hedef oldu?

TFF, şampiyonlukta bütün Türkiye’nin gündeminde olan ve aynı zamanda UEFA Şampiyonlar ligini garantilemiş Giresunspor’u gözüne kestirdi de ondan. Dolayısıyla Giresunspor önümüzdeki sezon Şampiyonlar ligine katılamayabilir.

Ura Girasunsporlu çotanaklar! Haberiiz ola!

Bu yazıyı beğendiyseniz, bunları da okuyun!:

1. Şike Şike UEFA
2. Hani Şike Vardı, Hani Lig Şaibeliydi!

7 ay önce 700 sayfalık şike iddianamesinin ve tutuklamaların ardından TFF Kurulu açıklamasını yaptı.

“Şike yok, teşebbüs var!”

Dolayısıyla şüpheli maçlar, özellikle Fenerbahçe kulübünün maçları aklandı. Başkan Aziz Yıldırım hakkında ise kanaat oluşturacak kanıt bulunamadığı vurgulandı ancak;


Fenerbahçe Kulübü Başkanı Aziz Yıldırım’ın da aralarında bulunduğu 10 tutuklu sanığın tutukla kalması istendi. Aylardır süren tartışma, onca kavga, yüzlerce sayfa iddia boşa gitti. Sonuç olarak kendi içimizde şikeyi akladık ve rahat ettik. Şimdi sormazlar mı adama;

Yahu bu kadar iddiaya ne oldu?

Önce şike var diye dava açılmadı mı, şimdi ne oldu da sütten çıkan ak kaşık oldu?

Tutukluluğu devam eden İbrahim Akın şikeyi tek başına mı yaptı?

Aklanan Aziz Yıldırım niye hala içerde?

Aralarında FB, GS, Beşiktaş, Trabzonspor, İBB, Gençlerbirliği, Eskişehir, Ankaragücü ve Sivasspor’un bulunduğu şüpheli maçlar nasıl oldu da aklandı?

70 küsur klasöre ulaşan iddianameyi hazırlayanlara yazık değil mi?

Kurul, kararnamesini tercüme ettirerek geçen akşam UEFA’ya yolladı. Haziran ayına kadar UEFA Türkiye hakkında bir karar verecek. Bu karardan Fenerbahçe’nin Avrupa kupalarından men kararı çıkabileceği gibi tüm Türk takımlarının ve Milli takımın da kupalarda en az 3 yıl oynatılmamsı kararı da çıkabilir. Eğer bu yönde karar çıkarsa bunun hesabını kim verecek?

Son söz UEFA’nın artık.

Not: Şüpheli maçlarda şike yok açıklamasının ardından 2. Dalga geldi. Bu dalgaya göre 5 maç hakkında inceleme başlatıldı. Yani günah keçisi bulundu.

Korkmayın, bu 5 maçta 4 büyükler yok! Kim mi var?

Bank Asya 1. Lig’inde düşmeme mücadelesi veren Giresunspor.
Devam edecek…

Bu yazıyı beğendiyseniz, bunları da okuyun!:

1. Hani Şike Vardı, Hani Lig Şaibeliydi!
2. Giresunspor Şampiyonlar Ligi’ne Gidemeyebilir!

7 milyon çocuğu emdirmek isteyen iktidarın güzel projesi daha ilk günlerinde sabote edildi!

Binlerce çocuk, emdiği sütten zehirlendi. “Karşıdaş medya” bas bas bağırdı: “Dağıtılan sütler bozuk!”

- Canım ne alakası var ki, hemen muhalefet oldunuz!

Hemen açıklamalar yapıldı, uzman profesörler tarafından; “Sütümüz bozuk değil, çocuklar da problem var.” daha araştırma yapılmadan ve sütle ilgili analiz sonuçları alınmadan.

İki bakanlık ortak çalışmayla çocukların neden zehirlendiği konusunda dağıtılan sütleri incelemeye aldı. Binlerce bilim adamının binlerce süt ve çocuklar üzerinde yaptığı araştırmalar sonucu nihayet analiz sonuçları açıklandı!

“Sütte sorun yok. Çocuklarda sorun var.”
“Anasından doğar doğmaz süt emen bazı çocukların anarşist olması nedeniyle süte karşı oldukları ve bu nedenle süte alerjisi oldukları” sonucu çıktı

- Bunlar doğuştan antisütist canım.
- Süt mü? En büyük düşman…
- Analarından emilen süt, burnundan getirilmez mi? Sallandıracaksın bunları Hollanda mandafon ineğinin boynuzunda, bak bakalım bir daha zehirleniyorlar mı?

Ne zannediyordunuz ki;

İktidarın, emmeyen çocuklarını emdirme projesinden ve tahlilinden?
Bir şey mi çıkacaktı?
Hayır!

İktidar açıklama yapıyor; “Sütümüz bozuk değil! Bak tahlil de yaptık.”
Analar bağırıyor; “Ben çocuğumu emzirdim, sütle büyüttüm.”

Eee. O zaman geriye tek bir sonuç kalıyor:
Bu iktidarın süt sağılan ineklerinde bir sorun var, bir anarşistlik var.

O zaman bu inekler neden özel yetkili savcıların iddianamesi ile gözaltına alınıp, yine özel yetkili mahkemelerce, tel örgüyle çevrilmiş ve otlanması yasak Silivri Çayırına hapsedilmiyor?

İspatlasın bu inekler, sütünün masum olduğunu…

Bu yazıyı beğendiyseniz, bunları da okuyun!:

1. Devlet Sütü, İçmesini Bilmeyene İçirtir
2. Teşekkür Yazısı- Yazarkafe

“Okul sütü projesi” kapsamında 2 Mayıs’ta İlköğretim öğrencilerine devlet tarafından süt dağıtıldı. Amaç; süt içmeyen çocuk kalmasın! 1970’li yıllarda ben de ilkokul öğrencisiyken çeyrek ekmek francala ekmek ve de süt dağıtılmıştı. Ama birkaç gün sürmüştü bu kampanya. Tam da bu konuyu düşünürken akşamüzeri gelen haberlerden sonra Diyarbakır, Konya, Edirne, Adana, Sivas, Kırıkkale, Sakarya, Antalya, Samsun ve henüz duyamadığımız illerden çocukların bu sütlerden zehirlendiği haberi geldi.


“Devlet sütünü” içen bu çocuklar zehirlenmiş!

Hemen televizyonlarda süt üzerine uzmanlar konuşmaya başladı. Türkiye’nin en saygın üniversitelerinde görev yapan uzmanlardan biri hemen şu yorumu yaptı:

“Tüm Türkiye’ye günlük değil, UHT süt dağıtılmıştır. Çocukların zehirlenmesi kesinlikle süte karşı alerjidir. Süt içindeki laktoz maddesinin sindirilememesi sonucu bu semptomlar(belirtiler) olmuştur. Yani çocuklar süte alışkın olmadığı için bu tür vakalar olabilir. Çocuklar süte yavaş yavaş alışacaklar. Eğer çocuklar süt içmeye devam ederlerse bu tür rahatsızlıklar ortadan kalkacaktır.”

İlgili uzman bu sözleri sarf ederken canlı yayın konuşmacısı, konuğunun sözünü keserek, bu sütlerin son kullanma tarihleri geçmiş olabileceğini ve de Tarım Bakanlığı’nın bu sütlerin analizi için işlemler başlattığını -son dakika haberi- diye söylemesine rağmen bu saygın üniversitenin saygın öğretim görevlisi hala kesin bir dille böyle bir şey olmadığını iddia etmeye devam etti.

Van depremi olduktan 1 saat sonra Van’da olmayan bir şehir planlama uzmanının “Durum kontrol altımızda, panik yapacak bir şey yok.” diyen zihniyeti yine karşımızda!

Daha Türkiye çapında dağıtılan tonlarca sütün analiz yapılmamış ve sonuçları açıklanmamışken;
ODTÜ gibi bir üniversitenin uzman kişisi rahatlıkla bu kesinlikle açıklamayı yapabiliyor canlı yayında;

“Sütte bir şey yok! İçen çocuklarda sorun var.”

Sorun ne imiş?

Çocuklar süte alışkın değilmiş. Bir diğer uzman konuk da şunu söylüyor:

Sütle bisküvi yeselermiş çocuklar, bu laktasif etki olmayacakmış! Beta glukoz  enzimine(parçalama) sahip olamayan mide, sütteki laktozu parçalayamadığı için midede ağrı, kramp vs. olabiliyormuş!

Parçala Betaenzimim parçala!

Hadi yarın sütle beraber bisküvi dağıtın. Bakalım bu bisküvi ile ilgili hangi hamur ve un uzmanı açıklama yapacak?

Siz kimsiniz be adam? Bilime, testlere, deneye, analize, sonuçlara bakmadan, böyle kesin konuşabiliyorsunuz?

Sizin bu anlattıklarınızı her okuyan da bilir. Sütün yan etkilerini anlatmak ayrı, dağıtılan sütlerin sağlıklı olması ve  ihalesini alan firmaların denetimi ayrı.

Nerede sizin bilim adamlığınız?

Daha bugün tüm Türkiye’de dağıtılan bütün sütleri ne çabuk testten geçirdiniz? Dağıtılan sütlerin son kullanma tarihlerine baktınız mı? Üniversitenizin laboratuarlarında analiz yaptınız mı?

Siz kimin ağzınla, kimin adına ve ne için konuşuyorsunuz?

Yüzlerce çocuk rahatsızlanmış, hastaneye kaldırılmış; siz hala laktoz hazımsızlığı diyorsunuz. Elinizde bilimsel bir veri var mı ki;

“Tüm Türkiye’ye hayırlı olsun.” diyorsunuz.

Hadi vazgeçtik o ilden bu ilden, süt ve süt ürünlerinin en çok tüketildiği, peyniri, yoğurdu meşhur Edirne, Sakarya’nın çocukları da mı laktoz etkisinde kaldı?

Tarım Bakanlığı’nın ve yetkili sağlık kurumlarının bu konudaki analizleri ve açıklamalarından sonra sonra bu yazıma devam etmeden önce şunu da söylemeden edemeyeceğim:

Süt bozuk olmasa bile bazı sütler ne için ve neye, bir de kime maya olduklarını bile bilmezler.

Peynir mi yoğurt mu, süzme mi?
Yoksa kesik süt mü?

İçemeyene içirten “Devlet Sütü” projemiz, çocuklarımıza hayırlı olsun.

Benzer yazım yokmuş. İnşallah olur!

İBB yani İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından metrobüse binmeyi teşvik edici reklam, gördüğü büyük tepki üzerine bugün yayından kaldırıldı. Kaldıran kim? İstanbul Belediye Başkanı Kadir Topbaş.

Nerden öğrendik?

İBB Basın Danışmanı, sunucu-oyuncu Vatan Şaşmaz’ın oynadığı metrobüs reklamının gerçekçi olmadığı gerekçesiyle Belediye Başkanı Kadir Topbaş tarafından yayından kaldırıldığını Twitter’dan duyurmuş.


Gerekçe ne peki?

Tepki mi?

Hayırmış!

Gerekçeli karar; İnandırıcılıktan uzak olması ve pik saatlerde yoğunluğun olması.

Peki, pik saat ne?

Saati biliyorsunuz. Diğeri İngilizceden peak. Anlamı tepe, zirve, can alıcı nokta, tavan yapmak… Anlayacağınız deyim olarak insanı çıldırtan nokta demek. Şimdi Türkçeye çevirirsek; Trafiğin tavan yaptığı saatler.

“Reklamda biraz piklik olabilirdi, metrobüs biraz daha dolu olabilirdi. Tabii ki reklamda gösterildiği kadar boş değil. Biraz daha yoğun olabilirdi” diye açıklama yapıldı.

Ahh, yandı bu reklamı çeken de çektiren de. Bakalım kim pik yapacak?

Yahu azıcık adam tıkıştırsaydınız ya içine. Dublör parası mı fazla geldi? Normal saatlerde çekseniz bu reklamı, dublöre de ihtiyacınız kalmazdı. New York- İstanbul hattında bakalım neler olacak?

Belediyelerin şehirleri ve insanları için yaptıkları hizmeti duyurmaları gayet normal bir davranıştır. Sonuçta yerel bir yönetimdir. Yaptıklarını duyuracaklar, reklamını da yapacaklar. Ama burada yapılması gereken şey, akılcılıktır. Siz vatandaşı aptal yerine koymaya çalışırsanız, vatandaş sizi aptal yerine değil, yerin dibine sokar.

Eğer siz bu itici metrobüs reklamı yerine;

Sabah ve akşam saatlerinde düzenli metrobüs akışını sağlamış olsaydınız

Pik(!) saatlerindeki metrobüs sayılarını, İstanbul nüfusuna oranlayabilseydiniz

Yoğunluk yaşanan ara duraklara boş metrobüs yollasaydınız

Metrobüse binmesi gereken yolcu kapasitesini ayarlayabilseydiniz

Engelli, hamile, yaşlı yolcuları daha rahat bindirebileceğiniz duraklar yapsaydınız

Duraklarda, turnike sayımlarına göre 1 metrobüse binecek yolcu kadar pit alanı yapsaydınız

Diğerlerini bu pit alanı dışında bırakıp bir sonraki metrobüse bindirme imkânı sağlasaydınız

Şoförünüzü, badem bıyıklı değil de mesela keçisakallı olanını seçseydiniz(?)

Şoförünüzü, yolcuya hakaret eden, başı açıklara diş sıkan, el ele tutuşan gençleri dövenleri değil de, maaşlı bir memur ve kamu hizmeti yapan bir birey olduğu bilincinde olanları seçseydiniz

Sonuçta ne olursa olsun aynı şehirde yaşayan bir toplum olduğumuz ve aynı aşa kaşık salladığımız bilincinde olsaydınız

Bu İstanbul, sizin reklamınızı yerden yere vurmaz;

Sizi sizden daha iyi anlatan reklamı sizden daha iyi yapardı, hemi de bedavaya!

Merak etmeyin, sizden daha yapar bu İstanbul ahalisi…

Son söz
Dünkü yazımda, reklam filmindeki gibi bir kare yakalayana İBB’nin ödül vermesi gerektiğini yazmıştım. Demek ki;
Ödül vermek için bile metrobüs mundar olmuş!

Bu yazıyı beğendiyseniz, bunları da okuyun!:

1. Bu Metrobüs’ü Bulana Ödül!
2. Güneşin Kızları İçin Elele- (Alıntı)

İBB’nin metrobüs kullanmaya teşvik için çektirmiş olduğu reklamı izledikten sonra bu metrobüsü bulmaya karar verdim. Reklama göre metrobüste -bırakın ayakta yolcuyu hatta- fazladan oturacak boş yer de var! Metrobüs ile ilgili bir methiye yazısı yazmıştım 2009 yılında. Demek ki o zamandan beri metrobüs çok değişmiş de bizim haberimiz olmamış!


Reklamda oynayan Vatan Şaşmaz, evinde çıkıyor ve 4×4 arabasına binmeyerek mertrobüse gidiyor. Şöför de öyle şaşırmış ki! İlk sırada metrobüse binerken arkada sadece birkaç kişi var. Şoför, görseniz şoför değil, evsahibi, birazdan çay ikram edecek sanırsınız. Gülücüklerle, selamlaşmalarla bir yolculuk başlıyor. Reklam yıldızımız şöyle boğaz manzaralı olsun diye cam kenarına oturup, yüzünde gülücük, rahatlama ve metrobüsü seçmiş olmanın gururu ile manzarayı izliyor. “Adamlar yapmış ağabey..!” dercesine mimikleri…

Her gün metrobüs çilesini çekenler her halde bu reklama çok kızmıştır. Kızılmayacak gibi değil ki!

Siz dalga mı geçiyorsunuz!

Metrobüs böyle bir şey mi?

Avcılar, Söğütlüçeşme, Zincirlikuyu, Mecidiyeköy, Uzunçayır duraklarını bir izleyin. Sabah, akşam saatlerinden vazgeçtim, öğlen saatlerinde izleyin.

Böyle bir sahne yok!

İnsanlar metrobüse binmek için birbirini eziyor. Kapının önünde olanlar, kapı açılınca kendi iradesi ile binemiyorlar. Arkadakilerin itmesi sonucu otomatiğe bağlanmış gibi sizi bindiriyorlar metrobüse. İçerisini hiç anlatmıyorum, YAŞAYANLAR BİLİR.

Pembe metrobüsün konuşulduğu bu zamanda, inanın buna karşı olmama rağmen metrobüste ezilen, sıkıştırılan, taciz edilen ve sesini yükselttiğinde horlanan, tehdit edilen ya da “Beğenmiyorsan taksi ile git.” denilerek horlanan kadınları gördükçe; hiç olmazsa kadınları bu rezillikten kurtarmak için buna evet diyorum.

Ödül verilmeli

Son olarak reklamdaki gibi bir metrobüsü gören, duyan ve fotoğraflayan varsa bu kişiye en büyük ödül verilmeli.
Hatta bu reklamı bu şekilde çektiren İBB, “bu reklamdaki görüntüyü gerçek hayatta yakalayana “Metrobüsler kalkıyor, gelen yok mu? Metrobüse bir iki, bir iki!” adıyla üstün hizmet ve tescil ödülü vermeli.

Bu yazıyı beğendiyseniz, bunları da okuyun!:

1. Metrobüs için Biraz Pik Yapsaydınız
2. Metrobüse Methiyeler

YGS(Yükseköğretime Geçiş Sınavı) sonuçları açıklandı. Sınava giren 1.837.344 aday 6 farklı puan türlerinden birinden 140 puan barajını geçmişse Meslek Yüksekokulları ön lisans ve Açık öğretim programlarını tercih edebilecek. Yani 140 puanın altında kalınca bütün ümitler bitiyor. Adaylar eğer lisans programlarını tercih etmek istiyorlarsa bu sefer 180 puan barajını geçmek zorundalar. Bu durumda LYS(Lisans Yerleştirme Sınavı) sınavına girme hakkı kazanılmış oluyor.


Bu kısa açıklamadan sonra şimdi sınav sonuçlarını geçen yıl ile karşılaştırmak için tabloya bakalım. Tablo kafanızı karıştırmasın, sadece kırmızı işaretleri yerlere bakalım.

Sıfır puan alan aday sayısı 1 yılda yüzde 33 arttı!

Sıfır puan alan aday sayısı 50 binin üzerinde! Geçen yıl sıfır puan alan 38 bin. 2010’da ise 14 bin. Yani 1 yılda 12 bin artmış. 2010’a göre ise 36 bin artmış. Şimdi bazıları “Eee, ama sınava giren aday sayısı da arttı, bundandır.” diyecek. Bu yıl 4 sorunun altında doğru cevap veren aday sayısının 870 bin kişi olduğu ve geçen yıla göre 170 bin kişi artış gösteren matematik sağ olsun, cevaplayalım.

Aday sayısı geçen yıla göre yüzde 11 artarken, sıfır alanlar bu oranı üçe katlayarak yüzde 33’e ulaştı. Şimdi bir önceki yıla göre kıyaslayalım;

Aday sayısı 2010’a göre yüzde 23 artmışken, sıfır alanlar ise korkunç bir artışla yüzde 259 oranında artmış. Yani 10 kattan fazla! Bu demek oluyor ki 2 yılda hiçbir soruyu bilemeyenler 2,5 katına çıkmış. Diğer kırmızılara bakmaya bile gerek yok! 1 yılda ne kadar geriye düşüldüğü rakamlarla sabit.

Sonuç olarak, 2 yılda eğitime ne kadar önem verdiğimiz ve ne kadar yatırım yaptığımızın göstergesi ortada.

Artık yasalaşan 3 çekişli 4+4+4 eğitim sistemi ile birlikte önümüzdeki yıl ve 2 yıl sonra tablo nasıl oluşacak? Ömrümüz yeterse bunları göreceğiz.

Not: Sınav sonuçlarını T.C. Kimlik no ve YGS şifrenizle Not: Sınav sonuçlarını http://sonuc.osym.gov.tr adresinden öğrenebilirsiniz.

Benzer yazım yokmuş. İnşallah olur!

Suriye ile savaşa henüz cephede girilmedi ama yerlisinden yabancısına bütün medya çoktan Türkiye’yi savaşa soktu bile. Atılan manşetlere bakarsanız Türkiye geç bile kalmış! Sorsanız, Suriye Hatay’ı bombaladı, Kilis’i işgal etti! Öyle ya bu kadar sınır ihlaline, sınırdaki konteynır köylerin kurşunlanmasına katlanılamaz. Hemen savaşmak lazım! Birkaç yıl öncesine kadar Suriye kardeş ülke idi. Ne oldu da şimdi düşman ülke oldu? Türkiye neden bu savaşa sürüklenmek istiyor? Türkiye’nin bu savaştaki çıkarı ne? Açıklayalım…


Sözde Arap baharının son projelerinden biri de Suriye. Dışarı destekli muhalif güçler, Suriye’de Esad rejimini devirmek için eylemler yapıyor. Esad yanlıları da doğal olarak buna tepki veriyor. Tepkileri bazen sert olabiliyor. Hangi ülke olsa kendi hükümeti devirmek isteyen güçlerle savaşır. Kurtarıcı ve kucaklayıcı özelliğimizden dolayı Suriyeli muhaliflerin Türkiye’ye sığınmalarına müsaade ediyoruz. Hatta bu muhalifleri eğitip silahlandırdığımız da yazılı medyada yer buluyor. Şu ana kadar 25 binden fazla Suriyeli Türkiye’de.
Yetkililer sürekli açıklama yapıyor. Suriye’nin iç meselesi bizim de iç meselemiz oldu.

Yabancı medya ekran görüntüleri ile yüzü sarılı çocuklar gösteriyor, arkadan silah sesleri geliyor, meydanlarda on binlerce insanın toplanıp meclise yürüdüğü söyleniyor. Aynı saatlerde canlı yayın yapan, kamera görüntüleri veren yerel medya da ise meydanlarda 50-100 kişinin olduğu, yaralı çocukların olduğu yerin arka planında ise gayet sakin bir ortam olduğu görülüyor.

Kilis’in Öncüpınar Gümrük Kapısı karşısındaki Esseleme Sınır Kapısı’nda önceki akşam çıkan arbedede Suriyeli askerler sınırı geçmek isteyen muhaliflere ateş açıyor. Medyaya yansıyanlara göre Türkiye tarafındaki konteynırlara mermi isabet ediyori ve 4 kişi yaralanıyor.

Sınır ötesinden açılan bir ateş nasıl oluyor da Türkiye topraklarındaki bir yerleşim yerine isabet ediyor. Merminin gideceği mesafe belli. Bu konteynırlar biraz daha içeri kurulamaz mıydı? İllaki sıfır noktasında mı olmalıydı? Bu, düşündürücü bir durumdur. Yarın milleti gaza getirecek başka ne gibi eylemler çıkacak merak ediyoruz.

Olası bir savaşta Türkiye Suriye sınırının güvenliği için NATO’dan destek istiyoruz. Savaş açmamız yanlış ama bu desteği istememiz doğru bir karardır. Üyesi olduğumuz NATO’nun 5. maddesi şunu söyler;

Taraflar, Kuzey Amerika’da veya Avrupa’da içlerinden bir veya daha çoğuna yöneltilecek silahlı bir saldırının hepsine yöneltilmiş bir saldırı olarak değerlendirileceği ve eğer böyle bir saldırı olursa BM Yasası’nın 51. Maddesinde tanınan bireysel ya da toplu öz savunma hakkını kullanarak, Kuzey Atlantik bölgesinde güvenliği sağlamak ve korumak için bireysel olarak ve diğerleri ile birlikte, silahlı kuvvet kullanımı da dâhil olmak üzere gerekli görülen eylemlerde bulunarak saldırıya uğrayan Taraf ya da Taraflara yardımcı olacakları konusunda anlaşmışlardır. Böylesi herhangi bir saldırının ve bunun sonucu olarak alınan bütün önlemler derhal Güvenlik Konseyi’ne bildirilecektir. Güvenlik Konseyi, uluslararası barış ve güvenliği sağlamak ve korumak için gerekli önlemleri aldığı zaman, bu önlemlere son verilecektir.

Irak ve Libya’ya bu madde işletilerek girilmişti. Bundan hareketle geçmişe bir yolculuk yaparsak, Türkiye’nin sorunlu olan sınırı sadece Suriye mi? 1990’lardan beri Irak sınırından Türkiye’ye giren örgüt üyeleri yıllardır, katliam yaptı. Hatta Türkiye sınır ötesine hava ve kara harekâtı düzenledi.

Sınırsa, Irak sınırı da bir sınır! Neden bu zamana kadar NATO’dan Irak sınırı için destek istenmedi? Bu da merak edilecek bir konudur.

Sonuç olarak; Artık ABD Ortadoğu’da cephe açmak istemiyor. Zaten kendi kamuoyu da buna karşı. Sadece Irak Savaşı’nda 3 trilyon dolar harcadı. Bu paraya birkaç ülke satın alabilirsiniz. Milyonlarca Irak’lı, on binlerce ABD’li hayatını kaybetti. Gerekçe kimyasal silahlar idi. Ama kimse Irak’ta kimyasal silah bulamadı.

Artık kulvar değiştiren ABD bu savaşa girmek yerine bir taşeron aramaktadır. Buna uygun aday ise Türkiye!

Senaryoya göre Türkiye Suriye’ye girecek, Esad rejimini devirecek, sonrasında ABD yanlısı bir iktidar, hükümet olacak, ondan sonra da Türkiye çekilecek. Sonra Suriye’nin kaynaklarını, petrolünü vs. işletmek için ABD orijinli uluslararası şirketler devreye girecek. Bize de bu şirketlerin inşaat, ucuz işçilik gibi işlemleri için taşeronluk yapmak kalacak.

Yani 1 koyup 3 alacağız, ABD- Irak Savaşı’nda olduğu gibi(!)

İşin özü budur.

Benzer yazım yokmuş. İnşallah olur!

Ankara sinemalarında oynatılan bir Türk filmi çok beğeniliyor ancak filmi izleyen bazı astsubaylar “subaylarla araya ikilik sokulduğu” gerekçesi ile filmi protesto ediyorlar. Konu, o zamanın sansür kuruluna kadar gidiyor. Sansür kurulu filmi bir kez daha inceliyor ancak gösteriminde sakınca bulmuyor. Astsubaylar bu karara da itiraz ediyorlar. Yapımcıların orijinal filmden protesto ettikleri sahnelerin çıkartılarak kurula sunulduğunu iddia etseler de film gösterime devam ediyor ve bize de tarihe düşen bu olayı yazmak kalıyor.


Remzi Jöntürk imzalı filmde Cüneyt Arkın, Selda Alkor, Ali Şen, Mürüvvet Sim, Kazım Kartal, Figen Han, Ulvi Uraz gibi oyuncular oynuyor. Gösterim yılı ise 1966 olan filmin adı, Göklerdeki Sevgili. Film 1944 yılı ABD yapımı olan Waterloo Köprüsü’nden uyarlanarak çevrilmiştir. O sıralar gerginlik yaşanan Kıbrıs hakkında yapılmış bir filmdir. O zamanlar Göklerdeki Sevgili tarzında birkaç film daha çekilmiş ve konu olarak Kıbrıs Türklerinin Rumlara karşı ulusal direnişi ve Türkiye’den Kıbrıs’a giden hayali kahramanların oradaki zaferleri seçilmiştir. Tabi ki kahramanımızın aşk yaşadığı bir de sevgilisi olacaktır. Filmin kısaca konusu şöyle;

Subay olan Timur(Cüneyt Arkın) pilottur. Köyünden bir kıza, Yıldız(Selda Alkor) âşıktır. Bu ilişkiye kızın annesi karşı çıksa da gönül ferman dinlememiştir. Görev aşkıyla Kıbrıs Türklerini kurtarmaya giden Timur orada kahramanlaşır fakat bir süre sonra uçağı düşer, yaralanır. Köyüne öldüğü haberi gelir. Yıldız hamile kalmıştır. Aile baskısı ile bir astsubay ile evlenmek zorunda kalır. Ancak seneler sonra Timur Türkiye’ye döner ve film karışmaya başlar. Zira kahraman bir subayla(!) tek suçu çocuklu bir kadınla evlenmek olan bir astsubay karşı karşıya gelmektedir.

Filmi sadece astsubaylar değil, bu tür filmlerle şişme bir ortam yaratıldığı, Kıbrıs Türklerinin gerçek hikâyelerinin değil, ticari nedenlerle uydurma senaryoların anlatıldığı gerekçesiyle Kıbrıslı aydınlar da protesto etmişlerdir. Konusu Kıbrıs olan “On Korkusuz Adam, Fırtına Beşler, Fedailer, Severek Dövüşenler, Kıbrıs Ufuklarında” gibi filmlere de tepki göstermişlerdir.

Tepkilerinde haklı mıdırlar bilinmez ama gerçek olan şu ki; o ya da bu şekilde çekilen bu filmler o yıllarda sinema salonlarını doldurmaya yetmiştir.

Bu yazıyı beğendiyseniz, bunları da okuyun!:

1. Avatar Muhteşem Bir Film mi, Fiyasko mu?
2. Türk Sinemasının İlk Seks Açılımı:Sermet Serdengeçti

Hayatımıza giren bazı ürünlerin oldukça ilginç hikâyeleri vardır. Hatta çoğu ürünlerin oldukça basit bir fikirle patentleşmesi ve yaygınlaşması da düşündürücüdür. Bu ürünlerden en ilginçi olan kâğıda sarılmış kesme/küp şekerlerin hikâyesini anlatacağım. Lokantalarda, çay/kahve salonlarında masaya konulan bildiğimiz sargılı şekerlerin ve fikir babasını zengin eden bir adamın hikâyesi. Diyeceksiniz ki, kesme şekeri tekli ya da ikili olarak kâğıda sarma fikrinin neresi icat, neresi zenginlik?


1900′ lü yıllar, Amerika. New York’ta bir restoran şirketi kesme şekerleri sargılı olarak sunmakta ancak ambalajlanan şekerler birkaç gün içinde toz haline gelmektedir. Herşeyleri tamam da bütün sorunları kesme şekerlerin toz haline gelmesi olan(!) müşteriler de bu durumdan şikâyet etmektedir. Şirket bunu önlemek için çareler aramaya başlar, kimyagerler günlerce çalışır hatta değişik fikirlerle insanlar da gelir ama sonuç değişmez. Şekerin toz haline gelmesini önleyemezler.

Günlerden bir gün göçmen bir Fransız genci şirket bürosuna gelir ve cebinden birkaç tane kâğıda sarılı şekeri şirket müdürüne uzatarak bu sorunu çözdüğünü ve bunun da patentini aldığını söyler. Ama şeker ambalajının sırrını söylemez.

Test için mühürlü bir kutuya Fransız gencinin şekerlerinden ve de kullanılmakta olan sargılı şekerlerden konur. Genç, bu buluşunun patentini satmak için o zamanlarda çok büyük bir miktar olan 50 bin dolar (20 milyon frank) talep eder. Şirket yetkilileri kendilerince akıllı olduğundan bunu kabul edip ama deneme süresi için de 1-2 ay süre talep ederler. Genç para almadan şirketten ayrılır.

Birkaç gün sonra kutu gayri resmi bir şekilde açılır ve şirket kimyagerleri gencin şekerlerini incelemeye başlarlar. Kesme şeker toz haline gelmemiştir. Ambalajını, şekerini araştırırla ama hiçbir şey bulamazlar. Kendi şekerleri birkaç gün içinde toz haline gelmiş ama Fransız gencin şekerleri hala katı durmaktadır. 2 ay sonra işin içinden çıkamayıp, kutuyu mühürleyip genci çağırırlar.

Fransız genç aklını kullanıp şehrin en güvenilir noteri ile şirkete gelir. Kutu açılır ve toz haline gelmemiş kesme şeker ambalajı resmi olarak kayda geçirilir. Genç 50 bin dolarlık çekini aldıktan sonra bilmem kaç numara ile almış olduğu kesme şeker ambalajının patentini şirkete satar. Şirket patenti devraldıktan sonra formülün yazılı olduğu zarfı açar. Zarfta yazılı olan şudur;

Her şeker sarılı ambalaj bir iğne ile sadece bir yerinden delinmek kaydıyla…

Şirket şoka girmiştir. Uzun zamandır çözüm bulamadıkları şeyin sırrı bir iğne deliğindedir. Fransız genç son söz olarak şunları söyler;

Ben kimyadan anlamam! Ama bilirim ki havayla temas eden şeker dağılır. Bu nedenle ben de ambalajını iğne ile deldim.

O gün bugündür kesme şekerlerin sarılı olduğu ambalajlarda bir iğne deliği vardır. Sakın bu deliği bulmaya kalkmayın, gözle göremezsiniz.

Son bir söz:

Mesele bir fikir bulmakta değil, o fikri nasıl kullanacağınız ve meyvesini nasıl toplayacağınızdadır.

Bu yazıyı beğendiyseniz, bunları da okuyun!:

1. GDO’lu Ürünler ve Uyarılar (2)