Met name de grote keynote op maandagochtend (San Francisco tijd, maandagavond voor Nederland) is altijd interessant. Vaak zijn er aankondigingen van zowel nieuwe Mac- als iOS- hard- en software.

Deze 24e editie was wat dat betreft geen uitzondering. In 2 uur en 12 seconden werd er weer een heleboel aangekondigd. In dit artikel gaan we kijken naar de aankondigingen op Mac-gebied: zowel nieuwe hard- als software. Volgende week nemen we dan een kijkje naar het iOS-gebied.

Nieuwe MacBook Air

De eerste nieuwe hardware-introductie: nieuwe MacBook Airs. Aan het begin van de keynote vertelde Tim Cook al dat de MacBooks in de VS de #1 positie hebben als populairste laptop. Een update om ze daar te houden is dan ook niet onverwacht.

De nieuwe MacBooks zijn uiteraard sneller dan de oude, en maken gebruiken van een nieuwe "chipset". Voor gebruikers betekent dit gewoon dat de MacBook Air een stuk sneller is geworden, met bijvoorbeeld een verbetering van 40% voor grafische bewerkingen.

Ondanks deze extra kracht, is de batterij-tijd niet in gevaar gekomen. Sterker nog, de 11 inch MacBook Air (de kleinste) kan nu negen uur zonder snoertjes werken (in plaats van vijf), en de 13 inch is ook niet achtergebleven: van 7 uur batterij-tijd is deze naar maar liefst 12 uur gegaan. Zo hoef je eigenlijk nooit meer een lader in je tas te stoppen wanneer je je MacBook Air meeneemt naar kantoor.

Door sneller flash geheugen zou ook hier een winst van 45% gehaald worden volgens Apple. Hoe dit zicht vertaalt in dagelijks gebruik is natuurlijk nog niet bekend, maar niemand zal kunnen ontkennen dat de nieuwe MacBook Airs serieuze rekenkracht hebben.

Over het flash geheugen gesproken: de goedkoopste 11" komt nu standaard met een 128GB schijf (ten opzichte van 64GB voor de vorige versie) en het top-model standaard met een 256GB (ten opzichte van 128GB voor de vorige versie).

Ten slotte is er nog een kleine "verbetering" in de prijs: voor zowel de 11" als de 13" zijn de top-modellen (met 256GB) € 100,- goedkoper geworden.

Nieuwe Mac Pro

Terwijl ik voor het event met een vriend wat voorspellingen aan het doen was zei ik nog dat ik geen nieuwe Mac Pro verwachtte. Misschien een aankondiging, maar dat doet Apple meestal niet, en viel dus ook af in mijn ogen.

Apple verraste mij dan ook met de aankondiging: er komt dit jaar nog een nieuwe Mac Pro. Ben je bekend met de oude Mac Pro, weet je dat dit een serieus beest was; zowel qua kracht als formaat was de oude Mac Pro een "zware jongen" te noemen. Maar omdat andere Macs ge-update werden bleef de Mac Pro een beetje achter en werd deze op sommige punten al ingehaald door de iMac.

De nieuwe Mac Pro, dat qua vorm eenvoudig te verwarren is met een pedaalemmer in de vorm van R2D2, komt dit helemaal goedmaken.

Met een volledig nieuw design aan zowel binnen- als buitenkant is dit anders dan wat je ooit eerder hebt gezien. De Mac Pro komt met te verwachten specificaties, van server-niveau hardware: Intel Xeon processoren, ECC RAM en Flash PCIe. Dit laatste maakt de schijven tot 10 keer sneller dan elke harde schijf die tot nu toe leverbaar was met een Mac Pro.

De GPUs van AMD gaan er voor zorgen dat de Mac Pro een "4K" scherm kan aansturen, wat de geruchten over een eventueel extern 27" Retina Display van Apple weer sterker maakt.

Dankzij de zes Thunderbolt 2.0-poorten is er ook genoeg ruimte voor uitbreiding. Thunderbolt 2 haalt het dubbele aan snelheid ten opzichte van Thunderbolt [1.0], dus externe SSDs via Thunderbolt 2.0 worden interessant voor gebruikers van deze computer.

Ook nog een paar externe schijven via USB aansluiten? Of je printer misschien? Dankzij de 4 USB 3.0-poorten is dit ook geen probleem.

Verder vind je op de Mac Pro nog 2 Ethernet-poorten wanneer je de Mac via een kabel op het netwerk (of twee netwerken…) wilt aansluiten. Bovendien lichten de poorten aan de achterkant automatisch op wanneer je de Mac Pro draait, door de ingebouwde sensor. Ten slotte is er een HDMI-uitgang voor het aansluiten van moderne monitors of zelfs een HDTV.

Nieuwe OS X: 10.9 Mavericks

Tot zover de hardware introducties op het gebied van Macs. Op naar de software, waar ook weer interessante dingen gebeuren!

De nieuwste versie van OS X: Mavericks

Laten we beginnen met de naam van de nieuwe OS X (10.9). Craig Federighi mocht deze aankondigen en legde uit dat ze bijna geen grote kat-namen meer konden bedenken (en als we deze lijst van grote katten bijvoorbeeld bekijken, zie je dat ze er inderdaad al wel een aantal gehad hebben) en dat ze dus overwogen om dan maar het "Lion"-patroon vol te houden.

Na Lion (10.7), Mountain Lion (10.8, huidig) zou dan Sea Lion (10.9, herfst 2013) uitkomen. Gelukkig was dit duidelijk een grapje en hebben ze er gewoon voor gekozen om een heel nieuw thema te gebruiken.

De komende jaren worden de versies vernoemd naar plaatsen in California. Zoals Craig het zei: "The places that inspire us here in California Republic."

De eerste plek die ze gekozen hebben is "Mavericks". Een bekende surf-spot zo’n 10km ten zuiden van San Francisco, en ongeveer 40-50km naar het noorden ten opzichte van mijn vorige woonplaats.

OS X Mavericks Focus: batterij-tijd en snelheid

Nu is dat natuurlijk leuk om te weten, maar zoals Shakespeare ooit "What’s in a name? That which we call a rose by any other name would smell as sweet." schreef gaat dat natuurlijk ook de andere kant op: je kunt het wel een nieuwe naam geven, maar daar merk je als je gebruiker verder niet zo veel van.

De focus van Mavericks voor gebruikers is het verbeteren van de batterij-tijd (en vergeet niet dat de MacBook Air 13" nu tot 12 uur batterij-tijd haalt!) en het verbeteren van de "providing responsiveness", wat zich vrij laat vertalen naar snelheid.

Om dit voor elkaar te kijken zijn er een aantal dingen verbeterd onder de motorkap. Voor alle technische details kun je een officieel document van Apple bekijken. Hier onder vind je een kortere beschrijving, met minder technische termen:

Gecomprimeerd geheugen: wanneer je een aantal apps op je Mac open hebt gebruiken die allemaal geheugen. Je hebt dus "vrij" geheugen, wat helemaal niet in gebruik is – dit kan gewoon door iedereen gebruikt worden. Maar je hebt ook "Actief" en "Inactief" gebruikt geheugen. Dat is geheugen wat al in gebruik is en actief, of niet, door een applicatie gebruikt wordt.

Wat er gebeurt bij het comprimeren van het geheugen, is dat het inactieve deel (wat dus wel gereserveerd moet blijven voor een programma, maar op dit moment niet gebruikt wordt door dat programma) automatisch gecomprimeerd wordt wanneer dat nodig is. Zo ga je bijvoorbeeld van 4GB gebruikt geheugen, terug naar 1.5GB geheugen omdat je inactieve deel gehalveerd kan worden. Dit resulteert weer in meer vrij geheugen, en uiteindelijk een Mac die sneller aanvoelt. Zo zou het openen van documenten tot 1.5 keer sneller zijn in Mavericks dan in Mountain Lion.

Bovendien wordt de harde schijf (of SSD/flash geheugen) op deze manier minder aangesproken, wat de accu-tijd weer positief beïnvloedt. Je ziet hier dus weer de twee belangrijkste waarden terugkomen: batterij-tijd en snelheid.

App Nap: dit is een interessante functionaliteit dat automatisch prioriteit geeft aan de juiste programma’s. Bijvoorbeeld: je hebt een webpagina met veel beweging open staan in Safari. Misschien een paar vervelende advertenties die je eigenlijk toch niet wilt zien. Deze kosten vaak een hoop processor-kracht, en daardoor dus snelheid en batterij.

Ook wanneer je inmiddels naar een Pages-document zit te kijken en Safari helemaal niet in beeld is, zit die advertentie nog steeds jouw waardevolle processorkracht te gebruiken. Met App Nap wordt dit opgelost: wanneer een programma niet in beeld is krijgt het automatisch minder processor- en netwerk-resources toegewezen.

Wederom: batterij-tijd en snelheid worden hiermee verbeterd.

Timer Coalescing (het samenvoegen van timers): zorgt er voor dat programma’s ongeveer tegelijk iets vragen aan de processor. Zo kan deze langer in een slaapstand blijven, zonder stedes even kort wakker te worden, wat wederom een positieve invloed heeft op de batterijtijd.

Bovendien worden sommige achtergrond-taken, zoals het checken voor systeem updates, automatisch uitgesteld wanneer je op de batterij werkt, om zo je batterij te sparen.

Wel leuk om te weten: updates van de Mac App Store (inclusief je systeem dus) worden nu niet alleen automatisch gecheckt, maar ook automatisch uitgevoerd.

Versneld scrollen: door nieuwe technieken voor het scrollen te gebruiken, kun je nu heel vloeiend scrollen in programma’s. In de demo tijdens de keynote wordt dit getoond met een erg volle inbox (duidelijk van iemand die niet de zeven email lessen heeft gevolgd… ), waar erg soepel door heen gegaan wordt.

Zo zijn er nog een aantal nieuwe technieken te vinden in deze nieuwe versie van OS X, waarvoor ik je graag verwijs naar het eerder genoemde document.

OS X Mavericks: iCloud Keychain

De sleutelhanger kennen we allemaal al waarschijnlijk (nog niet? lees dan dit artikel om te leren hoe je nooit meer een wachtwoord hoeft te onthouden), maar vanaf Mavericks kan deze ook synchroniseren via iCloud.

Dit betekent dat je eenvoudig op verschillende Macs, en zelfs iOS apparaten als iPhone en iPad, gebruik kunt maken van je opgeslagen wachtwoorden en andere notities.

Bovendien krijg je in de nieuwe Safari suggesties voor wachtwoorden, direct vanuit de Sleutelhanger.

OS X Mavericks: Safari

Maar dat is niet het enige wat nieuw is in Safari. Ook de zijbalk heeft een update gekregen, waardoor je daar nu naast je lees-lijst ook je Bladwijzers vindt. Bovendien is er een nieuwe functionaliteit toegevoegd, die in een tab op de zijbalk alle links die door jouw bekenden op Twitter en LinkedIn gedeeld worden toont.

Zowel voor de leeslijst als de gedeelde links kun je er door heen scrollen zonder steeds een nieuw artikel te moeten selecteren: alles vloeit zo in elkaar over, met wel een duidelijke scheiding zodat je weet wanneer je aan het einde van een artikel bent.

Ten slotte werd gezegd dat Safari sneller is dan Google Chrome en Mozilla Firefox. Hoewel dit zeker waar is, is het natuurlijk maar de vraag hoe lang Chrome achter blijft…

OS X Mavericks: Finder

Net als Safari je de mogelijkheid geeft om met tabs op internet te browsen, kun je vanaf 10.9 eindelijk in de Finder met tabs door je bestanden browsen.

Een belangrijk argument voor het gebruik van programma’s als Path Finder is altijd geweest dat deze dit al langer ondersteunen. De functionaliteit wordt dan ook een met open armen ontvangen door gebruikers.

Natuurlijk kun je, net als in Safari, ook gewoon nog gebruik maken van vensters als je dat fijner vindt. En een mix van vensters (bijvoorbeeld 1 venster per project), met daar in tabs (bijvoorbeeld verschillende mappen van dat project) is ook nog steeds mogelijk. Omdat iedere tab een soort eigen venster is, kun je ook per tab aangeven wat voor weergave je wilt gebruiken (bijvoorbeeld lijst of kolom) en dit dus ook mixen binnen een venster.

Ook nieuw, en zeker welkom, is de ondersteuning van tags in de Finder. Tags zijn gewoon labeltjes die je aan een bestand kunt hangen. Als je gewend bent met GMail of Evernote te werken snap je hoe dit werkt: je stopt dingen niet weg in één mapje, maar hangt er één of meerdere labels aan.

Iets kan bijvoorbeeld zowel thuishoren onder de tag "facturen", maar ook onder "Project X". Met mappen moet je dan het bestand dupliceren (maar dan heb je twee versies van één bestand, wat nooit handig is) óf een keuze maken (maar dan moet je daar weer goed over nadenken). Met tags los je dit probleem eenvoudig op door zowel de tag "factuur" als "Project X" te koppelen.

Je kunt de tags opgeven tijdens het opslaan van een bestand, waar dit veld gewoon verschijnt in de opslaan-dialoog. Bovendien kun je ze een kleur geven, waardoor ze met een gekleurd bolletje te herkennen zijn in de Finder en verschijnen ze in de zijbalk. Op deze manier kun je een bestand bijvoorbeeld taggen door het in de zijbalk te slepen.

Met Spotlight kun je uiteraard eenvoudig zoeken op tags, om snel alle bestanden met een bepaald labeltje terug te vinden.

Om extra goed gebruiken te maken van al deze functionaliteiten kun je de Finder nu ook in volledig scherm zetten, wat tot nu toe niet mogelijk (en misschien ook niet zo nuttig) was.

OS X Mavericks: betere ondersteuning voor meerdere schermen

Werk je met meerdere schermen? Dan is er meer goed nieuws uit de categorie "volledig scherm". Was het tot nu toe zo dat je tweede scherm op "zwart" (of grijs ) ging wanneer het andere scherm een venster volledig toonde, is dit in Mavericks volledig aangepast.

De schermen werken nu individueel en terwijl het ene scherm iets in volledig scherm toont, kun je op het andere scherm gewoon met losse vensters werken. Het is zelfs mogelijk om op beide schermen tegelijk een volledig scherm te draaien en de "spaces" individueel te wisselen.

Ook Mission Control is wat dat betreft verbeterd en laat per scherm de aparte spaces zien wanneer je het opent. Een laatste voordeel is dat het nu makkelijker is om bijvoorbeeld bestanden naar een app te slepen die in volledig scherm draait.

Andere verbeteringen aan het werken met meerdere schermen zijn het gebruik van menubalk en Dock. Heb je je Dock bijvoorbeeld onderin op "automatisch verbergen" staan kun je het op beide schermen oproepen door gewoon je muis naar onderen te bewegen en zo het Dock tevoorschijn te halen. De menubalk kan op beide schermen tegelijk worden weergegeven.

Ten slotte is het mogelijk om, bijvoorbeeld via je Apple TV, je TV te gebruiken als een tweede, of derde, scherm. Zo kun je snel een demo geven op een groot scherm, zonder moeilijk te doen met kabels.

OS X Mavericks: Agenda

De nieuwe Agenda-applicatie op OS X onderscheidt zich duidelijk van z’n voorganger qua uiterlijk. Zoals Federighi zei: "Absolutely no virtual cows were harmed in the making of this user interface."

Op deze manier liet hij duidelijk merken geen fan te zijn van het nep-leer wat in de vorige versie te zien was. Op een dergelijke manier werden later nog wat opmerkingen gemerkt, die laten zien in wat voor richting Apple beweegt qua interface.

Maar er verandert meer: het nieuwe paneel bij het aanmaken van een afspraak houdt rekening met je reistijd, locatie en het weer. Je kunt opgeven of je lopend of met de auto gaat, waarbij vanaf je huidige locatie wordt gekeken wanneer je dan weg moet. Deze tijd wordt automatisch toegevoegd aan je afspraak en dus gereserveerd in je agenda!

Uiteraard kun je een melding krijgen wanneer je weg moet, deze komt desgewenst zowel op je telefoon als Mac.

OS X Mavericks: Maps

Ook nieuw in OS X is de Maps-applicatie. Zoals je misschien al begrijpt is deze vergelijkbaar met de iOS-app die dezelfde naam draagt en natuurlijk vergelijkbaar met Google Maps.

Je hebt in dit programma ook weer 3D-weergave, een "Flyover"-modus om alles te bekijken en je kunt makkelijk naar interessante gebouwen. In de demo werd bijvoorbeeld getoond hoe de Eiffeltoren in Parijs te bezichtigen is. Het leek er echter wel op dat de database met punten nog aangevuld mag worden, want er is meer in Parijs dan alleen een hoge toren.

Ook de bekende "turn-by-turn" routes zijn hier weer onderdeel, waardoor je snel een specifieke route naar je doel kunt krijgen. Omdat je die waarschijnlijk liever op je telefoon hebt stuur je een geplande route van je Mac zo naar je iPhone, waar je deze opent in de Maps-app.

OS X Mavericks: iBooks

De laatste app die ik vandaag bespreek komt je vast ook bekend voor als je iOS al gewend bent: iBooks.

Vanaf Mavericks krijg je ook op je Mac toegang tot bijna 2 miljoen boeken uit de iBooks winkel, en natuurlijk eigen boeken die je toevoegt. Deze worden allemaal mooi gesynchroniseerd met je iOS apparaten via iCloud.

Zowel je laatste positie tijdens het lezen, als notities en markeringen worden op alle apparaten gelijk gehouden. In de Mac-app zie je deze notities bovendien verschijnen in de zijbalk van de app, wat handig is tijdens het teruglezen.

Om zogenoemde "study cards" te maken is er ook een optie om je notities van een boek in één keer te zien, wanneer je bijvoorbeeld moet studeren voor een examen.

Tot zover het Mac-onderdeel van mijn terugblik op WWDC 2013, volgende week doen we iOS!

Met deze app krijg je een grote dosis informatie over de huidige staat van je Mac. Zo zie je bijvoorbeeld temperatuur, harde schijf ruimte en geheugengebruik.

Wat is iStat Menus?

De officiële omschrijving van iStat Menus is "an advanced Mac system monitor, covering an enormous range of stats." Dit betekent eigenlijk gewoon dat je met iStat Menus bijna alles over je Mac in één oog opslag kunt zien, direct in je menubalk (bovenin het scherm).

De informatie is verdeeld over de volgende hoofdcategorieën:

• CPU (processor) & GPU (grafische kaart)
• Memory (RAM / intern werkgeheugen)
• Disks (harde schijf, inclusief externe schijven)
• Network (netwerk, inclusief WiFi en internet-verkeer)
• Sensors (temperatuur-sensors e.d.)
• Battery (accu, inclusief waarschuwingen wanneer deze leegraakt)
• Time (datum, tijd, verschillende tijdzones)

Hoe werkt iStat Menus?

Elke hoofdcategorie, en het de speciale categorie ‘Combined’ die verschillende categorieën combineert, krijgt een eigen icoon in het menu. Wanneer je gebruik maakt van Bartender om je menubalk op te ruimen, kun je de iconen individueel beheren.

Omdat iStat Menus zoveel informatie kan geven is het belangrijk deze goed af te stellen naar je eigen voorkeuren. Niet alle informatie is interessant voor iedereen, dus het is handig om te kiezen uit de dingen die jij interessant vindt.

Dit doe je door het programma te openen, waar je allerlei schuifjes ziet die doen denken aan iOS; de aan/uit-knopjes zouden zo uit een iPhone- of iPad-app kunnen komen.

iStat Menus naar jouw voorkeuren aanpassen!

Elke hoofdcategorie heeft een eigen schakelaar waarmee je het icoon volledig aan en uit kunt zetten. Klik je op een categorie krijg je nog meer opties, specifiek voor die categorie.

Bovenaan zie je steeds twee balkjes: de bovenste balk zijn de iconen die getoond worden, de onderste balk zijn de beschikbare iconen. Sleep iconen van de ene balk naar de andere om precies de informatie te krijgen die jij wilt.

Wil je in nog meer detail configureren? Klik op een icoon om individuele opties te zetten, zoals zeer specifieke configuraties voor kleuren.

Op het tabblad "General" kun je onder andere de kleur instellen, en ook de "Update Frequency". Let met deze laatste op dat "Fast" ook erg veel van je Mac kan vragen; met name op een oudere Mac kan dit wat traag worden!

Waarom is iStat Menus leuk?

iStat Menus is een prachtige app, die goed ontworpen is door Bjango. Op zich zal dit niemand verbazen, want dat geldt eigenlijk voor alle programma’s die zij tot zo ver hebben uitgebracht.

De informatie is ook altijd accuraat, en zoals gezegd volledig af te stellen naar je eigen wensen. Dat zorgt dat de app bijna als maatwerk aan gaat voelen wanneer je klaar bent met configureren!

Wel moet ik zeggen dat iStat Menus niet goedkoop is. Hoewel het 14 dagen gratis te testen is, kost het daarna $16 (ca. € 12,50) wanneer je het daarna wilt blijven gebruiken.

Nu ben ik er helemaal voor dat ontwikkelaars redelijke prijzen vragen voor hun software, maar ik kan me in dit geval voorstellen dat $16 veel lijkt voor deze informatie. Dat is natuurlijk iets wat je het best zelf kunt beantwoorden.

Als je het niet steeds in beeld hoeft te hebben kun je ook altijd nog kijken naar iStat Pro. Hoewel deze officieel niet meer ontwikkeld wordt (en niet 100% werkt op Mountain Lion), is de laatste versie nog steeds te vinden op de Apple website: http://www.apple.com/downloads/dashboard/status/istatpro.html

Dit geeft je een widget in je dashboard, waar je dan redelijk wat informatie kunt vinden. Niet zo snel te zien als in de menubalk dus, maar nog steeds makkelijk te bereiken.

Enkele jaren geleden schreef ik ook al over iStat Pro in het artikel over het OS X Dashboard.

Toch wel $16 waard? Of in ieder geval 14 dagen gratis proberen? Je vindt iStat Menus 4 op http://bjango.com/mac/istatmenus/.

Hoewel er verschillende methodes zijn om dat te doen, bespreek ik in dit artikel alleen de methode om dit via iTunes te doen. Zo hoef je geen extra software aan te schaffen en kun je het af met wat je al hebt.

Een liedje voor je gratis iPhone beltoon kiezen

De eerste stap is natuurlijk kiezen welk nummer je wilt gebruiken. Dit nummer dient te voldoen aan een aantal criteria.

Ten eerste mag het geen kopieerbeveiliging (DRM) hebben. Sommige leveranciers van digitale muziekbestanden plaatsen deze beveiliging, zodat je de nummers niet zo maar door kunt geven aan je vrienden.

Ten tweede is het belangrijk dat je het liedje kunt beperken tot 30 seconden. Zoals een nummer met een lange intro, goede drumsolo of fijne beat dus.

Ten slotte moet je er op letten dat het iets is wat je echt wilt Horen als je gebeld wordt. Hoe leuk je een nummer misschien ook vindt, uiteindelijk is het toch anders als het afspeelt wanneer je telefoon over gaat. Houd hierbij ook rekening met sociale conventies; "I got 99 problems, but a bitch ain’t one" is misschien niet zo’n fijne ringtone wanneer je bij je moeder op bezoek bent.

Heb je een geschikt nummer gevonden? Dan gaan we door naar de volgende stap.

Het nummer gebruiksklaar maken voor conversie naar beltoon

Selecteer het nummer wat je wilt gebruiken en gebruik de toetsencombinatie cmd (⌘) + I. Je krijgt nu het informatie-venster van het liedje te zien in iTunes. Ga naar de tab Opties. Hier kun je aangeven dat je een afwijkende begin- en eindtijd wilt gebruiken. Zo kun je het nummer inkorten tot maximaal 30 seconden, wanneer dit nodig is.

Waar je het nummer laat beginnen en eindigen maakt niet zo veel uit, zolang de totale duur maar maximaal 30 seconden is. Een nummer dat langer is dan 30 seconden wordt niet geaccepteerd als ringtone.

De volgende stap is een AAC-versie te maken. Hier voor moeten we eerst zorgen dat dit op de juiste kwaliteit gebeurt. Ga naar de voorkeuren van iTunes (gebruik toetsencombinatie cmd (⌘) + ,) en selecteer "Importinstellingen…". Zet de kwaliteit op Aangepast en stel de bitrate in op 96 kbps.

Ga nu terug naar het nummer wat je wilt gebruiken en klik er op met de rechtermuisknop. Geef dan aan dat je het wilt converteren naar AAC om een AAC-versie van het bestand te maken. Wanneer dit gedaan is zie je dat je het nummer "dubbel" hebt. Klik nu rechts op de nieuwe versie (de AAC-variant) en selecteer Toon in Finder.

Selecteer het m4a-bestand in de Finder en kopieer het naar je bureaublad. Ga terug naar iTunes en gooi de AAC-versie weg. Je mag het zowel uit iTunes, als van je harde schijf laten gooien.

Selecteer de versie op je bureaublad en druk op Enter/Return (↩) om het bestand te hernoemen. Het enige wat je hoeft te wijzigen is de .m4a in .m4r. Dubbelklik op dit bestand om het toe te voegen aan iTunes, of sleep het naar het iTunes-icoon.

Wanneer je nu je iPhone verbindt aan iTunes (bijvoorbeeld via de USB-kabel), en naar het tabblad Tonen gaat kun je aangeven of je beltoon wilt synchroniseren. Vink dit aan en synchroniseer je iPhone.

De beltoon instellen op je iPhone

Open op je iPhone nu de Instellingen app en ga naar Geluiden. Bij Beltoon vind je nu, helemaal bovenaan, je zelfgemaakte beltoon. Tik er één keer op om deze in te stellen en een voorbeeldje te horen.

Verzeker dat je geluid aan staat, bel je zelf op met een andere telefoon en luister naar je nieuwe beltoon: het is gelukt!
Vergeet nu niet om even terug te gaan naar het originele nummer en de begin- en eindtijd weer goed te zetten, anders is het zo raar luisteren als je het liedje gewoon afspeelt.

Het idee er achter is dat je ze als een soort barcode kunt scannen, en dan bijvoorbeeld meer informatie krijgt of naar een website gaat. Maar dan heb je wel iets nodig om ze mee te scannen…

Wat is QRReader?

En dat is waar QRReader in beeld komt: QRReader laat je eenvoudig een code scannen en gebruiken.

Wanneer je de app opstart lanceer je direct in de scan-mode van QRReader. Je houdt nu gewoon de camera-lens voor de QR code en je iPhone gaat de code omzetten in data: bijvoorbeeld de website of tekst waar de code naar verwijst.

Het is wel belangrijk dat je de camera redelijk recht voor de code houdt, hoewel QRReader altijd probeert de code te lezen, is dit makkelijker als er een rechte lijn is.

Je kunt ook een foto gebruiken die je eerder gemaakt hebt, door deze in te laden vanuit je Filmrol. Dit doe je door rechtsboven op "Pick photo" te tikken en voor "Photo Album" te kiezen.

Met de optie "Clipboard", die je daar ook vindt, kun je een foto uit je klembord gebruiken. Dit is bijvoorbeeld handig als je een foto van een website gekopieerd hebt, zodat je deze dan niet eerst hoeft op te slaan in je Filmrol.

De geschiedenis van al je QR codes wordt bovendien bijgehouden en is te vinden door het knopje linksonder te gebruiken. Heb je bijvoorbeeld een QR Code bekeken toen je door de winkelstraat wandelde, maar wil je de website nog even op je Mac bekijken? Je vindt ‘m zo terug in de geschiedenis van je QR Codes.

Bovendien kun je deze als favoriet markeren, door op de ster onderin te tikken, wanneer je een QR Code geopend hebt. Zo komt de code bij je favorieten te staan en kun je er helemaal snel bij. Een handige manier om bij te houden welke codes je nog eens beter wilt bekijken!

Maak je eigen QR Codes met QRReader

Eén van de leuke dingen aan QRReader is dat je ook eigen QR Codes kunt maken. Je doet dit door op de moersleutel te tikken en vervolgens een type te selecteren.

Zo kun je bijvoorbeeld een QR Code maken voor een link naar je website (zoals ik hier onder heb gedaan, voor AppleCoach.nl), een emailadres, een tekst, of zelfs je Twitter profiel. Een volledige lijst van opties vind je natuurlijk in de app zelf.

Nadat je je keuze gemaakt hebt vul je in waar de gebruiker terecht moet komen, nadat ze de QR Code gezien hebben. Dat is dus bijvoorbeeld het adres naar je website, of de tekst die je wilt weergeven.

Wanneer je de QR Code hebt opgeslagen wordt er automatisch een afbeelding voor je gegenereerd die je op verschillende manieren kunt delen. Natuurlijk kun je een email sturen of de code op Twitter plaatsen, maar via het "Open In…"-menu heb je ook de optie om het bijvoorbeeld naar Dropbox te sturen of in Evernote op te slaan.

Waarom is QRReader leuk?

Er zijn een hoop verschillende apps in de App Store die je kunt gebruiken voor het scannen van QR Codes. Ik heb verschillende getest, zowel gratis als betaald, en uiteindelijk gekozen voor QRReader.

Deze app werkt simpel, snel en is bovendien gratis te downloaden in de App Store.

Ook het maken van eigen QR Codes is goed opgelost in deze app, met veel verschillende categorieën om je snel een code te laten genereren die geschikt is voor jouw doeleinde. Of je nu een website of een Facebook event wilt promoten: QRReader kan het.

QRReader naar jouw voorkeuren aanpassen!

Om QRReader helemaal af te maken heb je natuurlijk ook nog wat opties kun je het natuurlijk ook nog afstellen naar je eigen voorkeuren.

Door op de bolletjes rechtsonder te tikken kom je terecht bij de instellingen van de app. Hier vind je bovenaan de optie om te upgraden naar de Pro-versie waarbij je geen advertenties hebt en QR Codes gelijk in Safari kunt openen. Deze versie kost slechts € 0,89 en zorgt voor een fijnere ervaring.

Iets lager vind je de rest van de instellingen:

• Launch in scan mode: wil je gelijk opstarten in scan modus, of op het scherm wat je als laatst bezocht hebt?
• Approve QR link: bevestig eerst de website die de QR Code wil openen, voordat deze geopend wordt
• Lock orientation: zet je iPhone vast in in een bepaalde orientatie; landschap (horizontaal) of portret (verticaal).
• Sound effects: leuke geluidseffectjes tijdens het gebruik van de app
• Currency: de valuta die je wilt gebruiken. Waarschijnlijk is dat voor jou euro’s, maar zelf vind ik US Dollar nu makkelijker.

Genoeg opties om de app dus helemaal af te stellen naar jouw voorkeuren!

QRReader is gratis in de App Store

In dat geval is Anxiety misschien de perfecte app voor jou!

Wat is Anxiety?

Anxiety is een app die koppelt aan de standaard herinneringen app op je Mac. Het laat een klein venstertje boven alle andere vensters zweven waarin je te allen tijde je taken kunt zien.

Zo heb je altijd een oog op de dingen die je nog moet doen zonder dat je hoeft te wisselen tussen verschillende programma’s.

Hoe werkt Anxiety?

Omdat Anxiety direct koppelt aan je bestaande takenlijst in herinneringen, heb je gelijk een voorsprong wanneer je daar al gebruik van maakte. Dat scheelt je misschien weer een mind-dump.

Je kunt Anxiety koppelen aan een specifieke takenlijst, of een combinatie laten zien van al je taken. Zo zou je bijvoorbeeld een lijst kunnen maken van dingen die je achter je computer moet / kunt doen, terwijl je een aparte lijst van boodschappen houdt.

Door ze juist te combineren kun je lijstjes maken voor verschillende projecten, maar ze in één oogopslag zien als je wilt weten wat je nog te doen hebt. Een persoonlijke keuze dus, die moet aansluiten bij jouw manier van werken.

Zoals gezegd is Anxiety standaard altijd in beeld, zij het een beetje transparant. Zo hoef je niet hoeft te wisselen tussen apps om een oogje te houden op je herinneringen! Wil je liever niet continu zien wat je moet doen kun je dit uitschakelen in de voorkeuren, of het huidige programma in Volledig Scherm-modus zetten.

Verder kun je natuurlijk ook nieuwe taken toevoegen, direct in Anxiety. Dit doe je door simpelweg op Enter (↩) te drukken wanneer Anxiety de focus heeft. Je kunt dan ook aangeven op welke lijst je deze taak wilt plaatsen. Werk je liever met de muis? Rechtsbovenin het venstertje zie je een klein symbooltje staan waarmee je ook een nieuwe taak kunt toevoegen.

Wanneer je een taak hebt toegevoegd aan je lijstje, wordt het aantal taken onderin de statusbalk natuurlijk ook gelijk bijgewerkt.

Anxiety naar jouw voorkeuren aanpassen!

Natuurlijk biedt het programma je voldoende mogelijkheden om de app aan te passen naar jouw eigen voorkeuren. Standaard wordt er bijvoorbeeld een icoon in het Dock en je menubalk geplaatst; dat vind ik persoonlijk iets te veel van het goede, dus in de voorkeuren (te bereiken via cmd (⌘) + ,) heb ik aangegeven dat ik geen icoon in het Dock hoef. Hier voor moet de app wel even opnieuw opgestart worden.

Je kunt hier ook aangeven of je wilt dat de app automatisch opstart, je liever wilt dat Anxiety verdwijnt als het geen focus heeft en of je liever iCal of Mail gebruikt voor taken.

Dit laatste heeft niet zoveel zin als je op Mountain Lion werkt (de laatste versie van OS X, die al bijna een jaar uit is), omdat taken hier niet meer worden weergegeven in die apps. Werk je echter nog met 10.6 Snow Leopard? Dan kan dit een nuttige instelling zijn voor je.

Op de tweede tab, Appearance, vind je opties om in te stellen wat je wilt zien in de app, en hoe je dat wilt zien.

Je geeft hier aan of je één grote lijst wilt met al je taken (Unified list), of liever Meerdere lijsten (Multiple sorted lists) wilt gebruiken.

Ook het aantal taken wat je ziet (Max number of rows) voordat je moet scrollen, en of je deze van kleur wilt laten wisselen (zebra-effect, zwart/grijs) en de statusbar in- en uitschakelen.

Heb je de "Hide Anxiety"-optie aanstaan, om Anxiety automatisch te verbergen wanneer deze niet actief is? Met "Fade list window in and out" zorg je er voor dat de lijst met een mooi effect verdwijnt wanneer je wisselt naar een andere app.

Ten slotte kun je op de tab "Updates" natuurlijk aangeven of je automatisch wilt kijken of er een nieuwe versie van het programma beschikbaar is wanneer je deze opstart.

Anxiety is gratis te downloaden

Was ik lang fan van Tweetbot (en nog steeds vind ik dat een geweldige app, zeker sinds de laatste update), tegenwoordig staat Twitterrific weer op mijn home screen; zowel op iPhone als iPad.

Vandaag wil ik specifiek kijken naar de iPad-versie van de app, hoewel je hiermee ook prima uit de voeten moet kunnen op de iPhone.

Wat is Twitterrific?

Zoals gezegd is Twitterrific een app voor je iPad, iPhone en Mac om lekker mee te tweeten (of Twitteren, als je dat hipper vindt klinken).

Weet je nog niet helemaal wat je moet met Twitter? Een tijd geleden schreef ik een introductie voor Twitter in vijf stappen.

Wanneer je Twitterrific opstart en je Twitter-account gekoppeld hebt wordt natuurlijk eerst de tijdlijn gepresenteerd: alle mensen die jij volgt, maar ook @mentions en Direct Messages, worden hier getoond. Dit is de zogenoemde Unified Timeline, die Twitterrific gebruikt voor het weergeven van de tweets.

Zo hoef je eigenlijk maar op één plek te kijken om te zien wat er allemaal gebeurt. Het is echter mogelijk dit uit te schakelen, als je dat niet fijn vindt; dit bespreken we verderop bij de voorkeuren.

Bovenin vind je ook enkele tabs:

• De "@" laat je specifiek al je @mentions zien: iedereen die jouw gebruikersnaam (bijvoorbeeld @martijnengler, in mijn geval) genoemd hebben in een tweet;
• Een envelop voor je Direct Messages: deze zijn gegroepeerd per persoon. Door dus op een rij te tikken zie je je hele gesprek met die persoon. DMs kunnen alleen gestuurd worden naar mensen die jou volgen. Omgekeerd kunnen mensen die jij niet volgt jou ook niet DM-en;
• Ten slotte laat de ster tweets zien die jij als favoriet hebt gemarkeerd.

Hoe werkt Twitterrific?

Helemaal rechts hier van vind je een knop met een veer. De veer is vast een referentie naar een pre-Twitter tijdperk, maar dat maakt niet uit, het doel moge duidelijke zijn: je start hiermee een nieuwe tweet.

Natuurlijk kun je deze voorzien van een foto (die geplaatst wordt op een dienst die je kunt kiezen in de voorkeuren) en eventueel je huidige locatie. Rechtsonder verschijnt een teller zodra je begint te typen. Deze laat je zien hoeveel proza je nog kunt overbrengen, omdat je natuurlijk gelimiteerd bent tot 140 karakters. Naar mate je dit limiet meer nadert wordt de teller duidelijker zichtbaar; een mooi design detail naar mijn mening.

Interactie met andere tweets via Twitterrific

Wil je niet zomaar een nieuwe tweet beginnen, maar liever reageren op de tweet van iemand anders? Dat kan natuurlijk ook. Veeg over een tweet van links naar rechts en het reactie-icoon komt te voorschijn. Daarna kun jij je reactie als een nieuwe tweet typen, met gelijk de namen van de mensen er in.

Veeg je de andere kant op krijg je te zien of deze tweet onderdeel is van een gesprek (ook als het de eerste is), en worden eventuele reacties getoond.

Tik op de tweet om andere opties te krijgen: zo kun je bijvoorbeeld retweeten, de tweet als favoriet markeren of zelfs laten vertalen.

Verschillende overzichten in Twitterrific

Linksboven die je je avatar staan: het profielplaatje wat je hebt ingesteld bij Twitter.

Door hier op te tikken opent zich een nieuw menu, waardoor je nog meer overzichten kunt bereiken. Door op het vergrootglas te klikken heb je de mogelijk om te zoeken, bijvoorbeeld naar mensen of tweets met een specifiek woord.

Deze zoekdrachten kun je makkelijk opslaan via de knop "Add saved search", boven de resultaten. Je vindt je opgeslagen zoekopdrachten later terug in het Avatar-menu.

Onder de zoekopdrachten staan je lijsten, wanneer je deze hebt aangemaakt op Twitter. Ook lijsten die je volgt van andere mensen zie je hier, en kun je natuurlijk aantikken om snel te bekijken. (Meer informatie over lijsten vind je [hier.](Meer informatie over lijsten))

Twitterrific naar jouw voorkeuren aanpassen!

Beheer meerdere Twitter accounts met Twitterrific

Via de knop Accounts is het mogelijk om meer dan één Twitter account toe te voegen aan Twitterrific. Tik gewoon op "Add Account" en vervolgens op "Sign in with Twitter". Je wordt nu naar Safari gestuurd, waar de Twitter website opent en je kunt inloggen met je nieuwe account.

Linksboven zie je natuurlijk aan de avatar als welk account je bent ingelogd, en via de Accounts-knop kun je ook makkelijk wisselen tussen de accounts die je hebt. Handig als je bijvoorbeeld een account heb voor privé en voor je website of bedrijf.

Het uiterlijk van Twitterrific aanpassen

Via de knop met de kleine en grote "A", kun je wat dingen aan het uiterlijk aanpassen. Zo kun je controleren of je lettertype wel op Helvetica staat (of Proxima Nova, is natuurlijk ook acceptabel), de avatars in de tijdlijn van formaat wijzigen (tot het punt dat ze helemaal weg zijn), ruimte tussen de tweets bepalen en zelfs de helderheid van je scherm instellen.

Met de knoppen "Dark" en "Light" bepaal je welk kleurenschema gebruikt wordt, hoewel je dit ook automatisch kan laten doen op basis van de lokale tijd.

Om dit te doen kies je vanuit het avatar-menu voor Settings, en zet je een vinkje achter "Dark Theme at Night".

Overige instellingen Twitterrific

Andere instellingen die je hier kunt doen zijn het aan- en uitzetten van geluidseffecten, de Unified Timeline ("Wat is Twitterrific?") en het tonen van de zijbalk in landschapsmode. De zijbalk is eigenlijk gewoon het avatar-menu, maar dan standaard uitgeklapt. Dit wordt alleen getoond als je de iPad horizontaal houdt.

Bij de Notifications kun je, voor het ingelogde account, aangeven of je push notificaties wilt ontvangen. Het leuke aan de push notificaties van Twitterrific zijn de gekleurde symbolen. Deze kun je eventueel uitzetten, maar persoonlijk vind ik ze erg grappig en helpen ze om snel te zien wat er aan de hand is.

Via Sync Reading Position kun je je laatste positie in de tijdlijn automatisch synchroniseren tussen verschillende Twitterific-apps (bijvoorbeeld op je iPhone en iPad), of zelfs verschillende Twitter-apps (bijvoorbeeld ook Tweetbot).

Voor het laatste geval is het wel belangrijk dat je de service instelt op Tweet Marker, in plaats van iCloud.

Ten slotte is het ook mogelijk om Twitterrific te integreren met diensten als Pocket (voorheen Read It later), Instapaper en Pinboard. Bij de Image Service kies je waar je foto’s geplaatst moeten worden, met als standaard de eigen dienst van Twitter.

Waarom is Twitterrific leuk?

Waarom ik Twitterrific ben gaan gebruiken heeft vooral te maken met het frisse design. De app ziet er gewoon erg goed uit, met een andere stijl dan Tweetbot.

Dit betekent ook dat je zelf, bijvoorbeeld aan de hand van screenshots, zult moeten bepalen of Twitterrific of Tweetbot meer bij jou past. Of misschien wel een heel andere app natuurlijk: de officiële Twitter app of Echofon zijn ook altijd opties.

Niet te lang wachten met beslissen natuurlijk, want Twitterrific biedt momenteel nog 50% korting!

Twitteriffic (universeel, iPhone én iPad) is € 2,69 in de App Store

Eén van de tips was het simpelweg weggooien van bestanden die je niet gebruikt. Dan is het natuurlijk wel handig als je weet wat de grote bestanden zijn op je harde schijf (en waar ik hier "harde schijf" zeg, bedoel ik natuurlijk ook SSD) , waar verschillende tools voor beschikbaar zijn. Eén daar van is Disk Inventory X, waar ik vandaag specifiek naar wil kijken.

Wat is Disk Inventory X?

Wanneer je Disk Inventory X opstart krijg je een overzicht van alle schijven te zien: zowel intern, als extern. Linksonder heb je ook de optie om slechts een enkele map te kiezen.

Welke optie je ook kiest, Disk Inventory X gaat daarna een berekening maken van de bestandsgroottes en laat je zien welke mappen het grootste zijn. Door te sorteren op grootte (klik op "Size" in de kolommen") zie je de grootste bestanden en mappen namelijk gelijk bovenaan staan en kun je vanaf daar beslissingen nemen.

Zie je een bestand waarvan je zo weet dat het weg kan? Klik met je rechtermuisknop en kies "Move To Trash". In dit menu vind je ook "Reveal in Finder", waarmee je de map in de Finder kunt doorlopen en daar je acties uit kunt voeren.

Hoe werkt Disk Inventory X?

Aan de grafische kant werkt veel in Disk Inventory X met kleuren; verschillende bestandstypes hebben verschillende kleuren. Met de knop "Show File Kind Statistics" krijg je een overzichtelijke legenda te zien, zodat je weet wat alle kleuren betekenen.

Nu kun je snel zien dat bijvoorbeeld een groot rood blok betekent, dat je veel video’s hebt of een volledig geel scherm wil zeggen dat je je foto’s eens wat moet opruimen.

Met de knoppen die je linksboven ziet, Zoom In en Zoom Out, kun je meer details van een bepaalde map bekijken. Zie je in je thuismap bijvoorbeeld dat je Dropbox erg groot is? Zoom in om te zien wat er in Dropbox voor zorgt dat het zo gegroeid is.

Waarom is Disk Inventory X leuk?

Het leuke aan Disk Inventory X is natuurlijk de enorm grafische weergave; een beetje nerdy, alsof je een hacker bent in een 80′s film.

Bovendien is de app helemaal gratis (hoewel donaties zeker gewaardeerd worden door de ontwikkelaar) en werkt het snel.

Disk Inventory X naar jouw voorkeuren aanpassen!

Ook leuk zijn de verschillende instellingen die je kunt doen, via de toetsencombinatie cmd (⌘) + ,. Op de tab "General" zie je onder andere de volgende vinkjes staan:

• Show Package Contents: bestanden als "iPhoto bibliotheek" zijn eigenlijk gewoon een speciaal soort mappen. Met dit vinkje kun je in deze mappen kijken.
• Ignore Creator Code: dit zorgt er voor dat er geen onderscheid wordt gemaakt tussen hetzelfde type bestand, van verschillende ontwikkelaars. Met dit vinkje zijn PDFs van Acrobat en Preview bijvoorbeeld hetzelfde voor Disk Inventory X.
• Show Physical File Size: dit is het verschil tussen de daadwerkelijk gebruikte ruimte, en de inhoud van het bestand. Dit verschil heeft te maken met de manier waarop bestanden worden opgeslagen op een schijf.

Met de verschillende vinkjes van "Use small font in" kun je aangeven of je op bepaalde plekken liever een klein lettertype gebruikt, zodat er meer tegelijk op je scherm past.

Ten slotte is er de "Use same color for each kind in all windows" om de kleuren te normaliseren in verschillende vensters, zodat je maar één legenda nodig hebt en snel kunt vergelijken.

Op de tab "Treemap" vinden we slechts drie instellingen:

• Animated zooming: het geanimeerd zoomen gebeurt op het moment dat je in- of uitzoomt en laat dan een kleine animatie zien bij het wijzigen van de grafische kolom. Als dit erg traag is op jouw Mac kun je er voor kiezen om het uit te zetten.
• Show Free Space: met dit vinkje wordt er een extra kleur geïntroduceerd om vrije ruimte te laten zien. Dit geeft een goed beeld van de verhouding vrije ruimte tegenover gebruikte ruimte.
• Show Other Space: vergelijkbaar met het vorige vinkje introduceert dit een extra kleur. Dit keer wordt het gebruikt om te vergelijken tussen de map die je nu bekijkt, ten op zichte van andere mappen op je systeem.

De laatste tab, Finder Plugin, laat je een optie in de Finder installeren. Hiermee krijg je een extra menu-optie onder je rechtermuisknop om de geselecteerde map te openen in Disk Inventory X.

Zo hoef je niet eerst de app te starten, maar kun je gelijk de map openen in het programma, wanneer je snel wilt zien welk bestand veel ruimte in neemt.

Je kunt het installeren voor de huidig ingelogde gebruiker, of voor alle gebruikers. In het laatste geval heb je wel de juiste rechten nodig op die map, dus het kan makkelijker zijn het gewoon alleen voor je eigen gebruiker te installeren.

Vergeet niet even opnieuw in te loggen na de installatie, om de installatie te voltooien.

Nogmaals, Disk Inventory X is helemaal gratis te downloaden op de website van de ontwikkelaar.

Daarom heb ik weer een hoop verschillende weer-apps gekocht en geïnstalleerd, om te zien welke mij het best kan vertellen of ik een korte broek aan kan, of toch wel een driekwart-broek nodig heb. (In de praktijk loop ik echter altijd in een lange broek, tenzij ik aan het sporten ben.)

De app die ik uiteindelijk het beste vindt is: Check The Weather.

Wat is Check The Weather?

Check The Weather is een, je raadt het al, weer-app. Dit wil zeggen dat je dingen als de huidige temperatuur en weersverwachtingen kunt zien in de app.

Dit kun je natuurlijk ook in de standaard app "Weer", die gratis op je iPhone zit. Dus waarom zou je € 2,69 betalen voor Check The Weather?

De eerste vraag is natuurlijk of jij een aparte weer-app nodig hebt. Als je nooit het weer wilt checken op je telefoon (omdat je bijvoorbeeld een analoge manier gebruikt, door uit het raam te kijken of naar de lucht te staren) is het waarschijnlijk niet echt de moeite waard.

Waarom is Check The Weather leuk?

Als je echter wel graag goed op de hoogte bent van het weer, en ook dingen als wind-snelheid en kans op regen interessant vindt is Check The Weather op z’n minst een interessante app te noemen.

Deze app biedt namelijk veel meer informatie dan je vindt in de standaard weer-app op iOS. De laatste zal je alleen vertellen wat de huidige, minimale en maximale temperatuur zijn, en een vooruitzicht geven voor de komende dagen.

Check The Weather laat je echter veel meer zien!

Hoe werkt Check The Weather?

Zodra je de app opstart vind je de volgende informatie over je huidige locatie (mits je dit toestaat):

• De huidige temperatuur;
• De huidige gevoelstemperatuur, die sterk beïnvloed kan zijn door bijvoorbeeld wind;
• De luchtvochtigheid staat als percentage achter de afkorting "Hum";
• Weer iets verder naar rechts zie je dan de huidige wind-snelheid en ook waar deze vandaan komt;

Zo heb je gelijk een indruk van de huidige omstandigheden. Wil je nog sneller weten wat er aan de hand is, zonder uit het raam te kijken? Naast deze informatie vind je een icoon met bijvoorbeeld een zonnetje (Californië) of een regenwolkje (Nederland).

Hier onder zie je een grafiek, waarmee je voor de komende 24 uur het weer kunt zien. Dit is natuurlijk handig om te bepalen of het een goed idee een jas mee te nemen, ook als het op het moment zelf nog lekker warm is.

Bijna onderaan zie je de verwachting voor vandaag en de komende twee dagen, vergelijkbaar met wat je zou vinden in de weer app. En echt aan de bodem vinden we de zonsopgang en zonsondergang. Bijvoorbeeld handig om in te schatten of je fietslampjes mee moet nemen!

Dit is echter pas het begin van de informatie die je kunt zien in Check The Weather. Door verschillende kanten op te vegen krijg je namelijk meer gegevens voorgeschoteld.

Door Check The Weather vegen voor meer informatie

Wanneer je vanaf het hoofdscherm van links naar rechts veegt krijg je de informatie per uur te zien, terwijl rechts naar links je de verwachting voor de komende zeven dagen toont.

Om een idee te krijgen van de regen die gaat vallen kun je van beneden naar boven vegen, om een Buienradar-achtige kaart in beeld te krijgen.

Zo zie je onderin een klokje lopen terwijl je op de kaart de wolk ziet bewegen zoals dat in het afgelopen uur gebeurt is. Via het bekende blauwe puntje wordt aangegeven waar jij je nu bevindt en of je je zorgen moet maken om de wolken.

Check The Weather naar jouw voorkeuren aanpassen!

Om de instellingen van Check The Weather te bereiken tik je op de naam van de locatie, helemaal bovenaan het scherm. Hier kun je verschillende locaties instellen, als je ook het weer op andere locaties wilt kunnen zien.

Zo kan ik nu makkelijk zien hoe het weer in Dordrecht is, en vrienden een iMessage sturen om ze te vertellen dat het hier 4x zo warm is.

Hier onder zie je de knop voor "Help & Settings", waar je de volgende zaken kunt instellen:

• Use 24-Hour Time: het gebruik van een 24-uurs klok, of een 12-uurs klok
• Display temperature in °C: gebruik Celsius in plaats van Fahrenheit. Hoewel het hier gebruikelijk is om je te verwarren met temperaturen als 95 graden, vind ik het toch prettiger om temperaturen in Celsius te zien.
• Metric Measurements (km/h, cm): wederom iets waarmee ze me hier graag in de war maken: miles, feet en yards… Niets voor mij. Door dit aan te zetten krijg je gewoon kilometers en centimeters te zien.
• Display Humidity: hiermee kun je aangeven of je graag de luchtvochtigheid wil zien bij de weerinformatie.
• Display Detailed Wind: net als met de luchtvochtigheid kun je ook aangeven of je gedetailleerde informatie over de wind wilt hebben.

Bij Theme is het natuurlijk mogelijk om wat opties van het uiterlijk te veranderen, door bijvoorbeeld het lettertype in te stellen op keuzes als Helvetica en Avenir Next, automatisch een donker thema te kiezen als het buiten donker wordt (Automatic Dark Mode) en een algemeen kleuren-thema kiezen. Onder het kleurenthema vind je een voorbeeld van de nieuwe uitvoering.

Check The Weather is € 2,69 in de App Store

Wat is Reeder?

Reeder is een RSS lezer (reader) voor je Mac. Er zijn ook versies voor de iPhone en iPad die ik in een eerder artikel besproken heb, en natuurlijk goed integreren met de Mac-versie.

In dit artikel ga ik er van uit dat je weet wat RSS is, zo niet raad ik je aan om dit even te lezen: Houd nieuws uit je mailbox met RSS.

Gaf ik eerst altijd NetNewsWire als tip voor een RSS-programma op de Mac, tegenwoordig is dat echt Reeder geworden. Door het geweldige design heeft deze app mij, en vele andere gebruikers, gewonnen als fervent fan.

Omdat de Mac app momenteel alleen synchroniseert met de dienst van Google, Google Reader (wat binnenkort niet meer zal bestaan), is Reeder voor de Mac op dit moment zelfs gratis. De ontwikkelaar heeft aangekondigd ook met andere diensten te gaan synchroniseren, waaronder zeer waarschijnlijk Fever en Feedbin.

Hoe werkt Reeder?

Het principe van Reeder is eigenlijk net als de meeste andere RSS apps: je voegt een RSS feed toe (via Subscriptions -> Add subscription of de toetsencombinatie cmd (⌘) + N) door een link naar een website te plakken en eventueel een mapje op te geven.

Om artikelen te lezen zijn er drie niveaus:

1. Op het hoogste niveau is er “alles wat ongelezen is”. Dit bereik je via het icoon helemaal linksboven, net onder het verkeerslicht. Hier staat gewoon een vierkant met een stip en dit laat je alle ongelezen berichten zien. Wanneer je niet veel feeds volgt, of weinig waarde hecht aan organisatie, is dit een snelle manier om alle artikelen te zien die je nog niet gelezen hebt;
2. Door op een mapje te klikken zoom je één niveau in: je ziet nu alle ongelezen artikelen van de websites in dat mapje. Zo kun je bijvoorbeeld alles over Apple nieuws of sport lezen;
3. Per website. Nog een niveau verder kom je door een mapje open te klappen. Dit kun je doen door op het driehoekje te klikken of een map te selecteren en dan pijl naar rechts (→) te gebruiken.

Wanneer je een artikel geselecteerd hebt kun je vervolgens heel snel navigeren met sneltoetsen. Gebruik bijvoorbeeld j en k, om respectievelijk naar het volgende en vorige artikel te gaan. (Als je wel eens met vim gewerkt hebt zullen deze sneltoetsen je vast bekend voorkomen. )

Met n(ext) en p(revious) wissel je dan juist weer tussen de verschillende mappen die je ziet. En zo zijn er nog een hoop meer sneltoetsen, ook voor alle diensten waar Reeder mee integreert.

Reeder en de integratie met andere diensten

Zo kun je Reeder onder andere combineren met je Safari leeslijst, Instapaper of Pocket (voorheen Read It Later), Twitter, Facebook en zelfs Evernote.

Al deze diensten kun je dan weer een eigen sneltoets geven, en aangeven of ze in het menu boven een artikel moeten verschijnen. Zo heb je de mogelijkheid om leuke artikelen snel voor later te bewaren of te delen met je vrienden.

Waarom is Reeder leuk?

Dit is ook één van de dingen die Reeder zo krachtig maakt: door de goede integratie met andere diensten hoef je de app amper te verlaten, om dingen gedaan te krijgen. Je kunt er in lezen, surfen (het heeft een ingebouwde web browser, waardoor je links binnen de app kunt bezoeken), delen en bewaren.

Het goede design en de vele voorkeuren om de app naar jouw wensen in te stellen zorgen er voor dat dit al een hele tijd mijn favoriete RSS reader is. En de integratie met andere synchronisatie diensten zal deze app natuurlijk helemaal afmaken!

Reeder naar jouw voorkeuren aanpassen!

Om Reeder ook jouw favoriet te maken, wil je misschien wel even in de voorkeuren duiken. Deze bereik via de toetsencombinatie cmd (⌘) + , of Reeder -> Preferences in het menu.

Op de eerste tab vind je hier een optie om je Google Reader account te koppelen (je kunt weer uitloggen door de alt (⌥)-toets ingedrukt te houden terwijl je de app start), te koppelen aan de webdienst Readability en of/hoe je het aantal ongelezen berichten wilt zien op het Dock: helemaal niet, via een standaard badge of mooi “ingebakken” in het icoon.

Op het tabblad Appearance stel je in hoe de app er uit ziet, met opties als tekst-grootte en constrast.

Via de tab “Syncing” kun je, je raadt het al, instellingen voor het synchroniseren wijzigen. Laat de app bijvoorbeeld automatisch elke 15 minuten wijzigen ophalen en geef aan hoe lang gelezen artikelen nog bewaard moeten blijven.

De services heb ik net al kort besproken. Dit is de tab waar je niet alleen kunt aangeven welke diensten jij gebruikt (via het vinkje “Enabled”), maar ook of ze in de menubalk moeten verschijnen (Show in toolbar) en welke sneltoets je wilt koppelen om de dienst snel te bereiken (Click to record shortcut). Je kunt hier ook, via de “dienst” Browser, een sneltoets aangeven om het artikel te openen in je standaard browser; bijvoorbeeld Safari of Google Chrome.

Bij het tabje Reading kun je wat algemene instellingen voor het lezen doen: waarschuwen bij alles als gelezen markeren, het lettertype wat gebruikt wordt in artikelen, en of je artikelen wilt bekijken in je eigen browser of in de browser van Reeder.

Gestures zijn handig wanneer je een trackpad hebt (op een MacBook of via een Magic Trackpad), omdat je zo kunt aangeven dat naar beneden vegen bijvoorbeeld het volgende artikel opent. Op die manier kun je ook met je trackpad redelijk snel door een lijst ongelezen artikelen.

Ten slotte kun je bij Shortcuts nog een aantal sneltoetsen wijzigen. Hier geef je bijvoorbeeld op welke sneltoets je wilt gebruiken voor het toevoegen van nieuwe websites, welke je wilt gebruiken om heen-en-weer te gaan tussen artikelen en welke toetsencombinatie je gebruikt voor het handmatig vernieuwen van de lijst.

Reeder voor de Mac is gratis in de Mac App Store

Deze simpele iPad app laat je een aantal RSS feeds volgen, zonder al te veel toeters en bellen.

Wat is Skimn?

Skimn is, zoals gezegd, een simpele RSS lezer voor de iPad. Als je niet weet wat RSS is kun je natuurlijk dit artikel lezen voor meer informatie. De korte samenvatting is als volgt: RSS werkt als een soort nieuwsbrief, maar dan niet in je email inbox. Wanneer een website die jij volgt een nieuw bericht plaatst, verschijnt deze automatisch in je RSS programma. Zo hoef je niet steeds naar websites toe, om te zien of er nieuwe artikelen zijn geplaatst.

Er zijn, zowel voor iOS als Mac (of zelfs Windows, of web), heel veel verschillende RSS programma’s. Een tijd terug schreef ik bijvoorbeeld over Reeder voor de iPad, nog steeds mijn favoriet, die nu gratis is.

Het verschil tussen Skimn en veel van de andere apps, zoals Reeder, is dat het Skimn veel minder mogelijkheden heeft. Dit betekent aan de ene kant dat je dus minder kunt, maar aan de andere kant maakt dit het veel makkelijker in gebruik.

Zoals gezegd: volg je weinig websites, of ben je gewoon nog nieuw met RSS, dan kan deze simpele introductie precies zijn wat je nodig hebt.

Hoe werkt Skimn?

Wanneer je Skimn voor het eerst opstart zal je misschien opvallen dat de app landschapsmode forceert. Dit is op zich niet ongebruikelijk in bijvoorbeeld iPad spelletjes, maar vind ik een bijzondere keuze in een RSS lezer. Dit zorgt er voor dat je de iPad horizontaal moet houden tijdens het lezen, wat niet iedereen fijn zal vinden.

Als je je hier over heen kunt zetten, kun je beginnen met het toevoegen van websites. Je doet dit, uiteraard, met de "+" die je linksonder in het scherm ziet. Vervolgens kies je "Add a Feed". (Een "feed", of "RSS feed" is het bestand wat een website aanbiedt om de artikelen via RSS te volgen.)

Je krijgt nu een zoekbalk te zien, waarin je de naam van een site of een onderwerp kunt intypen. Ook hier onderscheidt Skimn zich weer in de markt, door echt gebruik te maken van een zoekmachine in plaats van direct websites toe te voegen.

Wil je bijvoorbeeld Apple Coach toevoegen aan Skimn typ je in de zoekbox ‘Apple Coach’ en niet ‘applecoach.nl’. Zie je de website die je zoekt er bij staan? Tik op het blauw plus-icoon om deze toe te voegen aan je lijst. Met het kruisje rechtsboven kun je dit venstertje wegtikken.

Aan de linkerkant vind je nu een lijst met websites (feeds) die je volgt, met een icoon en de naam. Door op een naam te tikken krijg je het nieuwste artikel van deze website te zien. Je ziet hierbij een makkelijk leesbare versie, zonder advertenties en andere afleiding.

Let wel op dat sommige websites er voor kiezen om niet het hele artikel te publiceren via RSS, meestal staat er dan wel een link waarmee je in Safari de rest van het artikel kunt lezen.

Staat deze link er niet en mis je toch iets? Rechtsboven zie je het bekende deel-icoon van iOS (de rechthoek met een pijltje) waar de optie "Open In Safari" bovenaan staat.

Hier vind je ook opties om te delen via Facebook en Twitter, waarbij voor het delen via Twitter gebruikt wordt gemaakt van de ingebouwde iOS functionaliteit. Voor Facebook wordt de Facebook-website in Safari geopend.

Natuurlijk wil je ook andere artikelen van een website kunnen lezen; om dit te doen veeg je van rechts naar links over het artikel, wat een lijst van artikelen laat zien. Weer vinden we nu een puntje waar Skimn afwijkt van de standaard, naar mijn mening niet op de beste manier: het is niet te zien of je artikelen al gelezen hebt of niet. Je ziet gewoon een lijst van artikelen en moet zelf aan de titel herkennen of dit nieuw is voor je, of al eerder gelezen.

Wanneer je wat meer websites gaat volgen kan het handig zijn deze in te delen in mappen. Hier voor begin je weer met de plus linksonder, en selecteer je dit keer "Add a Category". Je geeft nu een naam op en tikt wederom op een blauw plus-icoon.

Je kunt dit ook doen door op de drie horizontale streepjes naast de plus-knop te drukken om direct naar het categorie-overzicht te gaan. Om De websites zelf in categorieën te plaatsen houd je je vinger even stil op een website aan de linkerkant tot dar ook streepjes naast verschijnen. Je kunt ze nu slepen naar de verschillende mappen.

Skimn naar jouw voorkeuren aanpassen!

Veel voorkeuren heeft Skimn niet, dat zal je vast niet verbazen. Maar de paar voorkeuren die er zijn, zijn best leuk. Je bereikt ze via het knopje met een hoofd- en kleine letter letter "A" (Aa).

Je kunt nu kiezen uit dagmode (donkere tekst op lichte achtergrond) en nachtmode (lichte tekst op donkere achtergrond), een serif of sans-serif lettertype en de grootte van de letters instellen door middel van een schuifbalk.

(Waarom) is Skimn leuk?

Wat Skimn aantrekkelijk maakt is de simpelheid van de app. Weinig poespas, toeters en bellen…

Maar dat is ook gelijk mijn kritiek op de app: bepaalde functies die ik essentieel vind voor een RSS lezer. Zo zou ik op zijn minst willen zien dat de app zelf bij houdt wat al gelezen is en wat niet. Met name als je veel sites volgt, die juist onregelmatig berichten plaatsen (waar RSS erg geschikt voor is!), is dit een belangrijke mogelijkheid.

Toch is dit een leuke introductie naar RSS en wilde ik deze met je delen. Bovendien is de app nog redelijk jong en kan er van alles veranderen. Via het envelopje aan de onderkant van de navigatie kun je de ontwikkelaars feedback geven op de app en vertellen wat je anders zou willen.

Heb je toch wat meer functionaliteit nodig dan dit? Dan wil ik je nogmaals op Reeder wijzen; zeker nu het gratis is.