Arszenik i stare koronki

(…) powstał pomysł na założenie bloga, który byłby miejscem na pewnego rodzaju obłaskawianie tego tematu. Wybrana została żartobliwa (utrzymana trochę w tonie czarnego humoru), formuła bloga, która pozwoli z nieco większym dystansem spojrzeć na to, co czeka nas w przyszłości, gdyż niezależnie od tego czy jest dalsza czy bliższa, dotknie każdego z nas, bez wyjątku…
Nie płyniemy jednak pod prąd zatem zostawiając swoje ambicje bycia prekursorem w kwestiach dotyczących doradztwa sukcesyjnego – postaramy się więc nieco oswoić CzytelnIQ’ów z tematem sukcesji.
Stąd na blogu znajdzie się nie tyle wiedza merytoryczna związana z planowaniem sukcesji, ale i liczne historie oraz przykłady (dobre i złe) z życia wzięte.
I nieco czarnego humoru.

Edyta Grymel

Niedawno rozpoczęłam pracę „na własna rękę” stąd pomysł na stworzenie miejsca, gdzie będzie można przeczytać o problemach stricte prawnych, które przytrafić mogą się każdemu, a których analogia do sytuacji opisanych na blogu może podpowiedzieć rozwiązanie.

Froblog

Blog kulturalno-kulinarny. Muzyka, filmy, koncerty, książki, teatr, ale też wino i restauracje w Warszawie. Raczej opisy wrażeń niż recenzje.

Na Wschód

Mam wielką nadzieję, że „Na Wschód” będzie miejscem inspirującym dla wszystkich zainteresowanych odkrywaniem Europy Środkowo-Wschodniej. Pisanie tego bloga daje olbrzymią motywację do odkrywania ciągle nowych rzeczy. Mam nadzieję, że z jego czytaniem będzie podobnie.

Z życia książek

Zapraszam na bloga poświęconego książkom – literaturze, reportażom, psychologii, pozycjom biznesowym i samorozwojowym.

Komu się coś takiego przyda? Każdemu, kto:

• sprawdza skrzynkę e-mailową tylko z obowiązku;
• czeka na ważnego maila;
• co jakiś czas otrzymuje ważnego maila, o jakim chciałby być informowany.

Dla celów artykułu zakładam, że posiadamy konto na Gmailu. Jeśli nie mamy – zakładamy. Bez tego się nie uda.

Otwieramy Kalendarz Google’a i przechodzimy na zakładkę Kalendarz – ustawienia. Potem otwieramy zakładkę Konfiguracja telefonu komórkowego: z listy rozwijanej wybieramy kraj (Polska), podajemy numer telefonu (w formacie +48xxxxxxxxx) i klikamy Wyślij kod weryfikacyjny. Po jakimś czasie otrzymamy SMS-a z kodem weryfikacyjnym, który przepisujemy do odpowiedniego okienka.

Potwierdzony numer telefonu oznacza, że możemy przejść do kolejnego kroku

Otwieramy Gmaila i przechodzimy na zakładkę Poczta – ustawienia. Potem otwieramy zakładkę Etykiety, gdzie zakładamy nową etykietę o nazwie SMS. Następnie zmieniamy zakładkę na Filtry, gdzie dodajemy nowy filtr; załóżmy, że chcemy dostawać powiadomienie o każdym e-mailu, wysłanym z adresu adres@email.com. Podajemy ten adres w polu Od, a następnie klikamy na przycisk Utwórz filtr na podstawie tych kryteriów wyszukiwania ».

Otwieramy Google Docs i zakładamy nowy arkusz kalkulacyjny. Po jego otwarciu wybieramy z menu pozycję Narzędzia > Script Editor. Usuwamy wszystko, co znajduje się w szarym polu, i wklejamy następujący kod:

function sendText() {
var label = GmailApp.getUserLabelByName(‘SMS‘);
var threads = label.getThreads();
var now = new Date().getTime();
for(i in threads){
CalendarApp.createEvent(‘Przypomnienie – ‘+threads[0].getFirstMessageSubject(),
new Date(now+60000),
new Date(now+60000)).addSmsReminder(0);
}
label.removeFromThreads(threads);
}

Klikamy na ikonkę Zapisz. Następnie klikamy na ikonkę Uruchom i w następnym oknie potwierdzamy chęć autoryzowania skryptu.

Współpraca Kalendarza i Gmaila jest kluczowa dla działania skryptu

W kolejnym oknie zezwalamy na udzielenie dostępu.

Skrypt jest zaufany ;)

Po powrocie ponownie klikamy na ikonę Uruchom.

Teraz dodajemy warunek polegający na sprawdzaniu co jakiś czas, czy nie przyszedł ważny e-mail z podanego adresu. W menu Zasoby > Wyzwalacze bieżącego skryptu… klikamy na link No triggers set up. Click here to add one now. i ustalamy czas, jaki ma mijać między kolejnymi uruchomieniami skryptu.

Z listy rozwijanej wybieramy opcję 'Time-driven'

Rezultat? Po otrzymaniu maila z adresu adres@email.com powinniśmy otrzymać SMS-a o treści zbliżonej do Przypomnienie – Temat wiadomości @ śr. 2012-04-25 12:00 (Nazwa kalendarza).

Tutorial przygotowałem na podstawie instrukcji Tutorial: Link a Gmail Filter to Google Calendar SMS Notifications autorstwa Romaina Vialarda.

Prawie 3 lata temu napisałem na blogu o nagłówkach Garfielda, nawiązujących do rozmaitych postaci i zjawisk, obecnych w popkulturze. Opisałem ich zaledwie dziewięć, ale obiecałem, że wkrótce opublikuję więcej (przypomnę: trzy lata temu).

Dziś prezentuję kolejnych dziesięć.

Odie jako niezdarny Flip i Garfield w roli Flapa, cytujący powiedzonko Olivera Hardy’ego, po raz pierwszy użyte w filmie The Laurel-Hardy Murder Case. Trafiło ono potem na listę 100 najlepszych cytatów z filmów amerykańskich, ogłoszoną przez Amerykański Instytut Filmowy.

W lipcu 1989 Garfield zaprosił na swój płot Odiego, gdzie razem występowali jako naśladowcy Blues Brothers.

J. Wellington Wimpy był idealną postacią do zagrania przez Garfielda: leń, tchórz i obżartuch (szczególnie gdy chodzi o hamburgery, za które chętnie zapłaci… we wtorek).

W kreskówce Spree Lunch Wimpy wykorzystuje konflikt między Popeye’em i Bluto.

Garfield w przebraniu z epoki cytuje własną wersję monologu Hamleta, w przekładzie na polski brzmiącą mniej więcej tak:

Być albo nie być, to głupie pytanie.
Oto w istocie szlachetniejszą rzeczą
Jest wyczyścić talerz do czysta,
Być stawić czoło kolejnej dokładce.

Garfield (przypominający Alberta Einsteina) popełnia błąd przy tworzeniu przepisu na lasagne i zbliża się do sformułowania wzoru na równoważność masy i energii.

Nawet Garfieldowi zdarza się bawić w naukę (patrz przykład powyżej), ale nigdy nie ma ochoty na ponoszenie konsekwencji swoich odkryć. Dlatego też nie zostanie prawdziwym Benjaminem Franklinem – ale nie tego przecież od niego oczekujemy :)

Oto jeden z cierpliwszych psów, z jakim przyszło się spotkać Garfieldowi: dog niemiecki o imieniu Marmaduke – bohater komiksu Brada Andersona.

Stawanie między Garfieldem a jego miską jest jeszcze groźniejsze niż bliskie spotkanie trzeciego stopnia z rekinem ze Szczęk.

Patrząc na rozmiar kocura i używany przez uciekających krój pisma, możemy przyjąć założenie, że w styczniu 1993 roku Garfield zgodził się zastąpić Godzillę.

Tydzień później  mamy okazję oglądać kolejnego bohatera kultury masowej, którego lubimy się bać – potwora Frankensteina (w wersji z 1931 r. z Borisem Karloffem w roli Monstrum).