Bir kaç ay öncesinde Google , Android Os için hiç kod yazmadan programlar geliştirmeye olanak sağlayan App Inventor aracını kullanıma sundu.App Inventor kullanarak hiç kodlama yapmadan program geliştirmeyi bir videoda anlatmak istedim.Sonuçta aşağıdaki videoyu hazırladım ve siz değerli arkadaşlarıma sunmak istedim.Videoda arkadaşlar App Inventor ile “basit bir program nasıl geliştirilir?” onu anlatmaktayım. Videoyu tam ekran boyutunda izlemenizi tavsiye ederim.İyi seyirler.

Videoyu izlemek için tıklayın…

Arkadaşlar görüş,öneri ve düşüncelerinizi bekliyorum.Videoyu izlediğiniz için şimdiden teşekkür ederim.
Herkese Kolay gelsin.

kGlz…

Kadir Gülağız
www.kGlz.com

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Arkadaşlar Android OS içinde veritabanı uygulamaları geliştirmek için SQLite  kullanılmaktadır.Siz android uygulamaları geliştirmek için Android SDK’sını kurduğunuzda SQLite desteği de otomatikman gelir. Arkadaşlar  SQLite ‘i kısaca anlatmak gerekirse ,açık kaynak kodlu bir sql sunucu veritabanı motorudur.Yani Mssql,Mysql,Oracle neyse SQLite de onların daha küçük uygulamalar geliştirmek için çıkarılmış bir Sql sunucu motorudur.Eğer SQLite hakkında daha geniş bilgi almak istiyorsanız internette arattırarak binlerce dökümana ulaşabilirsiniz.

Arkadaşlar şimdi örnek bir Android Uygulaması yapalım ve kodların belli başlı yerlerini açıklayarak makalemize devam edelim.Daha sonra ise kodları bilgisayarınıza indirerek detaylı açıklamaları kodlar içinde de bulabilirsiniz.Eclipse IDE’miz içinde File -> New -> Project ->Android Project sekmelerini seçelim ve aşağıdaki proje bilgilerini girelim.OrnekVeriTabani adında bir android projesi oluşturuyoruz arkadaşlar.Aşağıdaki resimde de görebilirsiniz.Project Name,Application Name,Package Name,Create Activity,Min SDK Version alanlarını aşağıdaki şekilde dolduralım.

Arkadaşlar  programımızda bir text kutusuna Ülke isimleri gireceğiz ve veritabanına kaydedeceğiz. Daha sonra ise Ülke isimlerini veritabanından okuyarak bir Spinner kontrolunde göstereceğiz.Bununla ilgili ekran görünümü ise aşağıdaki resimde görülebilir.Bununla ilgili olan tasarımın xml yazımını ise main.xml sayfasından bakabilirsiniz arkadaşlar.

Şimdi kodları anlatmaya başlayalım. Arkadaşlar projemizde 3 adet java  dosyamızı anlatacağım. Projemizdeki tüm dosyaları  ve klasörleri  aşağıdaki resimde de görebilirsiniz.

OrnekVeritabani.java dosyası projemizin ana dosyasıdır.Bu dosyamız içindeki Text kutusuna ülke adını gireceğiz ve “Kaydet” butonuna basılmasıyla ülke veritabanımıza kaydedilecek.”Sil” butonuna basılmasıylada ülke adı veritabanımızdan silinecektir.

SqlHelper.java dosyamız ise veritabanı bağlantılarımızın yapıldığı ve veritabanınımızın oluşturulduğu dosyamızdır.Android içinde veritabanı uygulaması yaparken entegre SQLite sunucuya erişmek için “SQLiteOpenHelper” sınıfından miras alcağız arkadaşlar.Şimdi SqlHelper.java dosyamızın kodlarını açıklayalım.

public class SQLHelper extends SQLiteOpenHelper {
 
	private static final String DATABASENAME="ulkeler.db";
	private static  final int SCHEMA_VERSION=1;
 
	public SQLHelper(Context context) {
		super(context, DATABASENAME, null, SCHEMA_VERSION);
		// TODO Auto-generated constructor stub
	}
 
	@Override
	public void onCreate(SQLiteDatabase db) {
		// TODO Auto-generated method stub
		Cursor c=db.rawQuery("select name from sqlite_master where type='table' and name='ulkeler_table'", null);
		try{
		    if(c.getCount()==0){
		    	db.execSQL("CREATE TABLE ulkeler_table(_id INTEGER primary key AUTOINCREMENT,ulke_adi varchar(20));");
		    	   db.execSQL("INSERT INTO ulkeler_table(ulke_adi) VALUES('Türkiye')");
		    	   db.execSQL("INSERT INTO ulkeler_table(ulke_adi) VALUES('Almanya')");
		    	   db.execSQL("INSERT INTO ulkeler_table(ulke_adi) VALUES('İngiltere')");
 
		    }
		}
		finally
		{
			c.close();
		}
	}
 
	@Override
	public void onUpgrade(SQLiteDatabase db, int oldVersion, int newVersion) {
		// TODO Auto-generated method stub
	}
}

Yukarıda arkadaşlar ilk olarak yapıcı fonksiyon çalışacaktır ve “ulkeler.db” adında bir veritabanı oluşacaktır.Eğer Eclipse IDE içinde  veritabanımızı görmek istersek DDMS paneline girerek “File Explorer” klasörler içinde data->data klasörleri içinde “ulkeler.db” veritabanımzın oluştuğunu görebilirsiniz.Yani aşağıdaki gibi.

OnCreate() metodu öncelikle programı ilk çalıştırdığımızda entegre sqlite sunucumuz içindeki“sqlite_master”  tablosuna bir sorgu çekmekte.Bu sorguda  “ulkeler_table” diye bir tablo var mı/yok mu? diye bakar.Eğer yoksa “ulkeler_table” adında bir table oluşturur.Ve o table içindeki Field’ lerı oluşturur. Bu field’ler ise aşağıdaki gibidir.

CREATE TABLE ulkeler_table(
       _id INTEGER primary key AUTOINCREMENT,
       ulke_adi varchar(20));

Bu yapıda “ulkeler_table” tablosu oluşturulur. Ve hemen altında  veritabanımızın “execSQL”  fonksiyonu ile tablomuz ilk oluşturuldğunda 3 tanede veri kaydı yapılacağını söyleyebiliriz.

SqlQueryHelper.java dosyamızda ise arkadaşlar  kaydetme  ve  silme işlemleri için aşağıdaki kodlar kullanılır.

public int onSave(SQLiteDatabase db){
		try
		{
			ContentValues cv=new ContentValues();
			cv.put("ulke_adi",this.ulke_adi);
			db.insert("ulkeler_table", null, cv);
			return 1;
			}
		catch (Exception e) {
			return 0;
		}
	}
 
public int onDelete(SQLiteDatabase db,String ulkead){
			try
			{
		      db.delete("ulkeler_table","ulke_adi='"+ulkead+"'",null);
			  return 1;
			}
		catch (Exception e) {
			    return 0;
	     	}
	}

OnSave fonksiyonunda sqlite veritabanımıza ulke_adi field’ine clasımızdaki ulke_adi string değişkenimizin değerini atıyoruz ve tablomuza insert ediyoruz.OnDelete fonksiyonumuzda ise delete işlemini yapacağımız tabloyu belirtiyoruz ve hangi alandaki kritere göre silineceğini belirtiyoruz.Bir nevi normal sql sorgusu yazarken where işleminden sonraki kısmını yazıyoruz şeklinde açıklayabiliz.

Evet Arkadaşlar  programımızdaki bazı kodları yukarıda açıklamaya çalıştım.Tüm kodları incelerseniz kafanızda daha net bir şekil oluşacaktır.Zaten daha başka bir programlama dilinde  herhangi bir veritabanı uygulaması geliştirdiyseniz , kodlarıma bakarak Android OS içinde de veritabanı mantığını çok kolay şekilde anlayabilirsiniz. Sizlere bişey öğretebilmişsem ne mutlu bana J .Tabiki makalemle ilgili olarak öneri-düşünce-eleştirilerinizi bekliyorum arkadaşlar.İnşallah makalemi beğenirsiniz.

Programımın tüm kodlarını indirmek için tıklayın.

Android konusunda faklı programlarımı ve paylaştığım kodları benim web sitemi ziyaret ederekte inceleyebilirsiniz. Herkese kolay gelsin.

kGlz…

Kadir Gülağız

www.kGlz.com

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

C2DM nedir?

Google’un Android uygulamaları için geliştirdiği bir mesajlaşma sistemidir. Açılımı: Cloud to Device Messaging.
Push Notification olarak da bilinen bu tip mesaj gönderme teknolojilerine Blackberry ve iPhone’dan da aşinayız. Android de 2.2 froyo sürümü ile bu kervana katılmış oldu.
Google bu teknolojiyi, gmail ve kontak senkronizasyonu için uzun zamandır zaten kullanıyordu, 2.2 ile birlikte yaptıkları şey teknolojiyi developerlara açmak olmuş.

Android gibi yetenekli bir cihaz ile C2DM kullanarak yapılabilecekler hayal gücüyle sınırlı. Mesela Google ileride web üzerinden seçtiğimiz bir uygulamayı C2DM ile anında telefona kurulmasını sağlayabilecek ya da şu anda örneği de bulunan bir chrome extension‘ı sayesinde pc’de gezinirken beğendiğimiz bir sitenin anında cihazda da açılmasını sağlayabiliyoruz.

C2DM ne işe yarar?

C2DM 1024 karakterlik mesaj göndermeyle sınırlı ancak mesajımızı telefona ilettikten sonra yapılabilecekler Android platformunun yeteneklerine kalıyor. Bir senkronizasyon işlemi başlatabilir, mesajın içinde gönderilecek bir video linkini anında oynatmaya başlayabilir, istediğiniz bir programı (telefon görüşmesi, sms gönderme dahil) başlatabilir, telefonunuzdaki herhangi bir ayarı değiştirebilir, lokasyon servisine erişebilir ve şu an aklıma gelmeyen bir çok şey daha yapabilirsiniz

Android’te zaten sorunsuz olarak background servisleri yazabiliyorduk, periyodik olarak bir sunucuya bağlanıp data çekme imkanımız vardı hatta Android’in socket programming için de bir kısıtlaması bulunmuyor. Peki o zaman neden C2DM’e ihtiyaç duyayım diyor olabilirsiniz. C2DM’in en önemli özelliği cihaz performansını, pil süresini kısaca kullanıcı deneyimini arttırması denebilir:

• C2DM sayesinde kullanıcıların pil sorununu biraz azalacak gibi görünüyor. Mesela aynı anda 5 uygulama background servis olarak sürekli data çekiyor ya da port dinliyor durumda olursa kaynaklar verimsiz kullanılacak ve pil tüketimi artacaktır. Oysa C2DM ile sadece bir sistem background servisi tüm push mesajlarını dinliyor ve ilgili uygulamaları ayağa kaldırıyor ve kaynaklar daha verimli kullanılıyor olacak.
• C2DM ile kullanıcıların istem dışı mesaj almasının da önüne geçilebilecek. Sadece yetki verdiği uygulamalardan mesaj alacak böylece mesajlar yüzünden uygulamayı silmek zorunda kalmayacak.

C2DM kullanımı

Bu bölümde servisi nasıl kullanacağımızı anlatmaya çalışacağım, Android’in dökümanlarına bakarak ve yaptığım denemelerle edindiğim bilgi ve tecrübeyi paylaşmaya çalışacağım.

Öncelikle developer olarak, gmail hesabımız ile signup formu dolduruyoruz: http://code.google.com/android/c2dm/signup.html sonra onay maili bekliyoruz.

C2DM kullanımında üç adet ortam kendi aralarında haberleşiyor durumdadır.

• Bunlardan birisi Android işletim sistemli cihaz,
• diğeri sizin geliştirdiğiniz bir sunucu yazılımı,
• üçüncüsü ise Google’ın C2DM sunucusu.

Haberleşme esnasında kullanılan değişkenler:

• Sender: Mesaj gönderme için google’ın onay verdiği geliştiricinin email adresi.
• Authorization id : Android’e mesaj gönderecek olan sunucunun bu işi yapabilmesi için yetkiye ihtiyacı var. Yoksa önüne gelen sizin google hesabınızla (sender) cihazlara mesaj gönderebilir. Bunun için bir authorization id oluşturmanız lazım.
• Registration id: Mesajları alacak olan her Android cihaz için oluşturulan bir id. Bu id’yi kullanarak istediğiniz cihaza mesaj gönderebileceksiniz.

Haberleşme dört adımda gerçekleşiyor.

1. Google’dan kendi hesabınız için yetki alma (Authorization)
2. Android uygulaması ilk çalıştığında yapılacak bir registration işlemi
3. Sunucudan cihaza mesaj gönderme
4. Cihazdan mesajı alıp kullanıcıya göstermek.

Her bir adımı nasıl kodlayacağımızdan bahsetmek gerekirse:

Google’dan kendi hesabınız için yetki alma (Authorization)
Sender email adresini ve şifresini kullanarak ve bunu bir sefer yapıp bir authorization id oluşturuyoruz. Bu id’yi sunucumuza kaydediyoruz. Sonra mesaj atarken bu id’yi kullanacağız.

HttpClient client = new DefaultHttpClient();
HttpPost postRequest = new HttpPost("https://www.google.com/accounts/ClientLogin");
List nameValuePairs = new ArrayList(2);
nameValuePairs.add(new BasicNameValuePair("accountType","GOOGLE"));
nameValuePairs.add(new BasicNameValuePair("Email",senderEmail));
nameValuePairs.add(new BasicNameValuePair("Passwd","xxxxx"));
nameValuePairs.add(new BasicNameValuePair("service","ac2dm"));
nameValuePairs.add(new BasicNameValuePair("source","Uygulama"));
try {
   postRequest.setEntity(new UrlEncodedFormEntity(nameValuePairs));
   postRequest.setHeader("Content-Type", "application/x-www-form-urlencoded");
   HttpResponse response = client.execute(postRequest);
 
   InputStream inputStream  = response.getEntity().getContent();
   BufferedReader rd = new BufferedReader(new InputStreamReader(inputStream));
   String line;
   while ((line = rd.readLine()) != null) {
      Log.d(TAG,":"+line);
   }
   client.getConnectionManager().closeExpiredConnections();
} catch (IOException e) {
   client.getConnectionManager().closeExpiredConnections();
   e.printStackTrace();
}

Registration:
Android uygulamamız ilk kez çalıştığında registration işlemi yapan bir bölüm kodlamamız gerekiyor.

• C2DM servera signup olduğunuz gmail hesabınız (buna sender id deniyor) ve application id ile C2DM’e register oluyoruz.
• C2DM server asenkron olarak bizim uygulamamıza özel bir broadcast yapıyor, bunu receive ediyor ve uygulamamızın üzerinde çalıştığı cihaza özel olan registration id’ye ulaşıyoruz.
• Son olarak registration id’yi kendi sunucumuza gönderiyor ve orada da saklanmasını sağlıyoruz.

Register işlemini başlattığımız kod code:

private void register() {
   Intent registrationIntent = new Intent("com.google.android.c2dm.intent.REGISTER");
   registrationIntent.putExtra("app", PendingIntent.getBroadcast(this, 0, new Intent(), 0));
   registrationIntent.putExtra("sender", emailOfSender);
   startService(registrationIntent);
}

Kullanıcıya unregister hakkı vermek lazım, bunun için:

private void unregister() {
   Intent unregIntent = new Intent("com.google.android.c2dm.intent.UNREGISTER");
   unregIntent.putExtra("app", PendingIntent.getBroadcast(this, 0, new Intent(), 0));
   startService(unregIntent);
}

Google ilettiği registartion id’yi almak için yazdığımız Receiver’ın kodu:

public class C2DMReceiver extends BroadcastReceiver {
   private static String TAG = "C2DMReceiver";
 
   public void onReceive(Context context, Intent intent) {
      if (intent.getAction().equals("com.google.android.c2dm.intent.REGISTRATION")) {
         handleRegistration(context, intent);
      }
   }
 
   private void handleRegistration(Context context, Intent intent) {
      String registration = intent.getStringExtra("registration_id");
      if (intent.getStringExtra("error") != null) {
         Log.d(TAG, "error: " + intent.getStringExtra("error"));
      } else if (intent.getStringExtra("unregistered") != null) {
         // kendi sunucumuza registration_id'yi sileceğiz...
      } else if (registration != null) {
         // kendi sunucumuza registration_id'yi gonderecegiz...
      }
   }
}

Google periyodik olarak registration id’yi değiştirip broadcast edecek. Bu nedenle receiver periyodik olarak çalışacaktır, önemli olan bu registration id her değiştiğinde kendi serverımıza iletip kayıt altında tutmaktır. Yoksa o kullanıcıya mesajımızı iletemeyiz.

Cihaza mesaj gönderme:

Geliştireceğimiz server uygulaması daha önce aldığımız ve server tarafta kayıt altında tuttuğumuz authorizationId ve registrationId bilgilerini kullanarak cihaza mesaj gönderebilecektir.

public static String sendMessage(registrationId,authorizationId,data){
   String retStr ="";
   try {
 
      String registrationId = registrationId;
      String collapseKey = URLEncoder.encode(data, "UTF-8");
 
      URL url = new URL("https://android.apis.google.com/c2dm/send");
      HttpURLConnection connection = (HttpURLConnection) url.openConnection();
      connection.setDoOutput(true);
      connection.setRequestMethod("POST");
      connection.setRequestProperty("Authorization", "GoogleLogin auth="+authorizationId);
      OutputStreamWriter writer = new OutputStreamWriter(connection.getOutputStream());
      writer.write("registration_id=" + registrationId);
      writer.write("&collapse_key=" + collapseKey);
      writer.write("&data.SERVER_MESSAGE=" + data);
      writer.close();
 
      if (connection.getResponseCode() == HttpURLConnection.HTTP_OK) {
         InputStream is = connection.getInputStream();
         byte[] buffer = new byte[1024];
         int bytesRead = 0;
 
         while ((bytesRead = is.read(buffer)) != -1)
            retStr = retStr + new String(buffer, 0, bytesRead);
      } else {
         retStr = "error";
      }
   } catch (MalformedURLException e) {
      e.printStackTrace();
   } catch (IOException e) {
   e.printStackTrace();
}
return retStr;
 
}

Cihazdan gönderilen mesajı alma:

Android tarafında Registration Id’yi alabilmek için yazdığımız receiver’a c2dm mesajını da alabileceğimiz kodları ekliyoruz. CD2DMReceiver class’ının son hali şu şekilde olmalı:

public class C2DMReceiver extends BroadcastReceiver {
   private static String TAG = "C2DMReceiver";
 
   public void onReceive(Context context, Intent intent) {
      if (intent.getAction().equals("com.google.android.c2dm.intent.REGISTRATION")) {
         handleRegistration(context, intent);
      } else if (intent.getAction().equals("com.google.android.c2dm.intent.RECEIVE")) {
         handleMessage(context, intent);
      }
   }
 
   private void handleRegistration(Context context, Intent intent) {
      String registration = intent.getStringExtra("registration_id");
      if (intent.getStringExtra("error") != null) {
         Log.d(TAG, "error: " + intent.getStringExtra("error"));
      } else if (intent.getStringExtra("unregistered") != null) {
         // kendi sunucumuzdan registration_id'yi sileceğiz...
      } else if (registration != null) {
         // kendi sunucumuza registration_id'yi gonderecegiz...
      }
   }
}
 
   private void handleMessage(Context context, Intent intent) {
      String message = intent.getExtras().getString("SERVER_MESSAGE");
      Log.d(TAG, "message: " + message);
   }
}

Yazdığımız bu Broadcast recevier’ın sağlıklı çalışabilmesi için manifest dosyasında aşağıdaki permission ve receiver tanımlarının yapılması gerekiyor:

<manifest xmlns:android="http://schemas.android.com/apk/res/android" package="com.example.android.c2dm"  android:versionCode="1" android:versionName="1.0">
   <permission android:name="com.example.android.c2dm.permission.C2D_MESSAGE" android:protectionLevel="signature" />
   <uses-permission android:name="com.example.android.c2dme.permission.C2D_MESSAGE" />
   <uses-permission android:name="com.google.android.c2dm.permission.RECEIVE" />
   <application android:icon="@drawable/icon" android:label="@string/app_name">
 
      <receiver android:name=".C2DMReceiver" android:permission="com.google.android.c2dm.permission.SEND">
          <!-- Receive the actual message -->
          <intent-filter>
              <action android:name="com.google.android.c2dm.intent.RECEIVE" />
              <category android:name=" com.example.android.c2dm" /> 
          </intent-filter>
          <!-- Receive the registration id -->
          <intent-filter>
              <action android:name="com.google.android.c2dm.intent.REGISTRATION" />
              <category android:name="com.example.android.c2dm" />
          </intent-filter>
      </receiver>
.
.
.
    </application>
</manifest>

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Smartface Designer’da Actions Editor  paletinde “Util” sekmesi altında bulunan “Arithmetic Operations” action’ını bir örnek uygulama yaparak açıklamak istiyorum.

Bu örnekte mini bir stok takip programı yapacağız. Depodaki ürün adedini bir edit box’a girip, bu girilen değeri bir label’da tutacağız. Sonraki girilen değerleri de bu label’daki değerin üstüne ekleyeceğiz.

Öncelikle edit box’ımızı ve label’ımızı oluşturalım. Bir de bu toplama işlemlerini gerçekleştirebilmek için butona ihtiyacımız olacak.

Aritmetik işlemleri edit box’ımıza değer girildikten ve butona basıldıktan sonra gerçekleştireceğiz. Bu yüzden action editor’den objemizi buton, event’imizi de OnPressed olarak seçiyoruz.

İlk parametremizi edit box’a girilen değer olarak atadık.

Şimdi Operand’ı ve ikinci parametreyi de giriyoruz. Operand’ımız toplama işlemi yapacağımızdan “+”, ikinci parametre de label’ımızın text değeri olacak.

Burada dikkat etmemiz gereken önemli bir nokta var. Label’lar oluşturulurken default olarak “Label”  yazısı üstlerinde gelir. Biz de label’ların değerini okuyup edit box’a girilen sayıyı ekleyeceğimiz için, label’ın ilk değerini 0(sıfır) olarak değiştiriyoruz.

Şimdi sonucu tekrar label’ın üzerine yazdıralım. Bu işlemi parametrelerin hemen altında “Assign”  kısmından yapacağız.

Uygulamamızı çalıştırdığımızda önce edit box’a bir değer girip sonra da butona bastığımızda toplama işlemini gerçekleştirmiş olacağız.

Her türlü sorunuz için sadeceengin [at] gmail.com ‘a mail atabilirsiniz.

Engin YILDIZ

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

if(x==2){
  x=x+1;
}else {
  x=y;
}

şeklinde bir kod parçacığı yazdığımızda, if parantezinin içindeki “condition” doğruysa “x=x+1” işlemi gerçekleştirilecek; eğer yanlışsa “else”  kısmına girip “x=y” işlemi gerçekleştirilecektir. Smartface Designer kullanan bir kişi, hiç bir programlama dili bilmese bile çok rahat bir şekilde bu conditionları yönetebilecektir.

Smartface Designer’da Conditionlar

Smartface Designer’da da bu temel condition mantığı, yazacağımız uygulamarı istediğimiz yönde çalıştırmamızı sağlıyor. Örneğin;  web service’ten çekilen bir değer “true” ise işlem yapmamıza gerek kalmayabilir .Eğer buradan gelen değer “false” olursa bu false değeri değiştirmek için işlemler yapmamız gerekebilir. İşte burada condition’lar bize büyük fayda sağlıyor.

Şimdi basit bir örnek yapalım. Uygulamamız da bir “edit box” ve bir de “label” olacak. Kullanıcı’nın edit box’a girdiği değerin 0’a eşit olup olmadığını kontrol edeceğiz ve eğer sıfıra eşitse “Girilen değer sıfıra eşit”, eğer eşit değilse “Girilen değer sıfırdan farklı” iletilerini label’ımıza yazdıracağız. Bunun için önce Smartface Designer’da yeni bir proje açıp birer edit box ve label oluşturuyoruz. Edit box’ı seçip sağ tarafta bulunan “action editor” sekmesini açıyoruz. Üst tarafta bulunan “Events” seçenekleri arasından OnChange’i seçiyoruz.

Bu event (olay), edit box’mızın değeri değiştiğinde gerçekleştirilecek olan action’ları içerir. Sol taraftan “Condition Action”ı seçiyoruz. Şimdi Action Editor’ümüzde bizden parametreler isteyen bir menü çıktı. Burada ilk değeri, kontrol operatörünü ve kontrol edilecek ikinci değeri gireceğiz.

İkinci parametremiz sabit bir değer olduğu için, ilk parametredeki gibi “Object Value (nesne değeri)” seçeneğini seçmiyoruz, bunun yerine “Constant(sabit)” seçeneğini seçiyoruz ve değeri sıfır olarak giriyoruz.

Şimdi OnTrue condition’ı için uygulanacak action’ımızı oluşturacağız. Action Editor’de sol taraftaki Object sekmesinden Change Object Property seçeneğini seçiyoruz.

Page, Object, Property seçeneklerini resimdeki gibi ayarlıyoruz. Burada yapılan şey, seçilen objenin seçilen property’sini (özelliğini) değiştirmektir. Assign kısmında da seçtiğimiz objeye  istediğimiz değeri atıyoruz.  Burada seçtiğimiz obje kullanıcıya mesajı gösterecek olan label idi. “Girilen deger sıfıra eşit” şeklinde bir string yazalım.

OnTrue için yapacaklarımız şimdilik bu kadar. Sırada Edit Box’a girilen değer sıfırdan farklı ise yapacaklarımız var. Bunları da OnFalse kısmına giriyoruz. İstersek teker teker az önce gerçekleştirdiğimiz bu işlemleri uygulayıp sadece assign işlemindeki veriyi değiştirebiliriz. İstersek de OnTrue action’ını kopyalayıp (sağ tık -> copy ya da ctrl+c), OnFalse’a yapıştırabiliriz(sağ tık -> paste ya da ctrl+v). Ancak kopyaladığımız action’ın assign değeri OnTrue’daki değerle aynı olacağı için assign işlemindeki iletiyi değiştirmeyi unutmayın.

Şimdi uygulamayı Smartface Desginer’da simüle ettiğimizde (kısayol tuşu F12) edit box’a girdiğimiz değeri eş zamanlı olarak kontrol edip, label’daki string’i güncellediğini fark edeceksiniz.

Condition’ların kullanımını çok basit bir örnekle açıklamaya çalıştım. Condition’ları kullanarak nested loop’lar (iç içe döngü), iç içe if’ler oluşturabilirsiniz. Böylece aynı anda birden fazla koşulu sağlayan değerlerle  işlem yapabilirsiniz.

Sorularınız için sadeceengin [at] gmail.com a mail atmaktan çekinmeyin.

Engin YILDIZ

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Hayatımızın vazgeçilmezi haline gelen internet mobil dünyada da sık sık karşımıza çıkmaya başladı.İnternet üzerinden her zaman güncellenmesi gereken hava durumu, döviz değerleri ya da ilgi alanlarına göre tercih edilen güncel bilgilere ihtiyaç duyduğumuz anda en kolay ve rahat uygulamaları artık telefonlarımızda görüyoruz.Smartface Designer da, kullanıcılarına bu haberlerden her an yararlanma imkanı veriyor.

Web servisi, XML mesajlaşma tabanlı bir sistem entegrasyon yöntemidir. Bilgisayarlar arasında ağ üzerinden etkileşimi ve uyumluluğu sağlayacak yazılım sistemidir. Günümüzde birbiriyle haberleşecek sistemleri gerçeklemek için en çok tercih edilen yöntem web servisidir.

Güncel bilgilere mobil üzerinden sıklıkla erişmek istediğiniz zaman web sevice yardımınıza koşuyor.Kod bilgisi gerektirmeyen Smartface Designer ile az zaman harcayarak zevkinize göre kendi tasarımınızı yapabiliyorsunuz.Şimdi bunu yapmak için gerekli bilgileri ve önemli ipuçlarını adım adım gözden geçirelim…

-WSDL adresinin yüklenmesi

Bu işlem için öncelikle istediğiniz bilgiler doğrultusunda araştırma yapmanız ve bir WSDL adresi bulmuş olmanız gerekir.Ben burada hava durumu bilgilerini örnek aldım.

Adresi bulduktan sonra Smartface platformunun üst tarafındaki web service işaretine tıklayın.Soldaki gibi bir pencere karşınıza gelecektir.Elinizdeki adresi WSDL kısmına yapıştırıp yükleyin.Description seçiminizi de yapıp devam edin.

-İstenen bilgi kaynağına ulaşılarak dataset oluşturulması

Next tuşuna tıkladığınızda karşınıza gelecek pencere bizim gönderdiğimiz parametreler ve bize dönen veri konusunda bizi bilgilendir.Ben hava durumu için giden parametrelerimi şehir ve ülke adı gelen veriyi hava durumu bilgileri olarak belirledim.Her iki durum için de birer tablo oluşturacak şekilde işaretlemelerimizi yapalım.

(Eğer ayrıca tablolar oluşturmadan bilgileri önceden kendi oluşturmuş olduğumuz tablolara yazdırmak istersek hazır tablolarımızla da işlem yapabiliriz.)

Tablolarımız ve datasetlerimiz oluştu.Bunları sol tarafta project browser kısmında local table ve data access başlıkları altında görebilir, istediğimiz zaman düzenlemeler yapabiliriz.

-Label, edit box ya da kullanılacak objelerin tasarımı

Datasetlerimizi oluşturduktan sonra gönderdiğimiz ve aldığımız bilgileri görüntülemek için objelere bağlamamız gerekir.Bunun için ilk aşamada basit bir tasarım yapalım…

Şekle göre ilk edit box’a ülke ismi, ikincisine şehir ismi girmeyi planlıyorum.Button’a bastığımda alttaki label’a da istediğim bilgiler gelecek.Bu işlem için tasarladığımız objeleri datasetlere bağlamak gerekiyor.

-Objelerin datasete bağlanması

Objelerin isimlendirmesini yine keyfimize göre yapalım.Şimdi giden ve gelen bilgileri datasetle bir şekilde ilişkilendirmek gerekiyor.İki edit box ve alttaki label için bu işlemi yapalım.1.edit box üzerine tıklayarak palette kısmına gelip data source’ta gönderilen parametrenizi(country) seçin.

2.edit box için de city seçimini yapın.Label’a da gelen haber parametresini atayalım.Bir sonraki adım button’a görev atamak.

-Run Web Service

Web Service’in çalışması için uygulamanın tetiklenmesi gerekiyor.Bunun için göster adlı button’a bir action ataması yapalım.Kenar çubuğundan Window’a tıklayarak Actions Editor’ı seçelim.Button’u seçerek bu objeye network bölümünden Run Web Service görevini verelim. Artık göster tuşu web servisi çalıştıracak yetkiye sahip.Device Simulator ile uygulamanızı test edebilirsiniz.

İlayda YELTEKİN

ilaydayeltekin@gmail.com

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Peki nedir bu RSS?

RSS çeşitli internet siteleri tarafından yayınlanan haber vb. içeriğin tek bir ortamdan topluca izlenebilmesine olanak sağlayan yeni bir içerik besleme yöntemidir. RSS Real Simple Syndication, RDF Site Summary veya Rich Site Summary (Zengin Site Özeti) kelimelerinin baş harflerinden oluşan kısaltmadır. XML biçiminde olan RSS dosyaları ilk olarak NetScape firması tarafından geliştirilmeye başlanmıştır. RSS dosyalarının kullanımı her geçen gün artarak yaygınlaşmaktadır.

RSS yöntemini destekleyen sistelerin hazırladıkları XML biçimli dosyalara bir çok programla erişmek mümkündür. XML okuyucusu olan bu programlar, web gezgini veya e-posta istemcisi olabileceği gibi sadece RSS içereriği izlemek için hazırlanan masaüstü programları da olabilir.

RSS ikonunu () gördüğünüz herhangi bir yerde, RSS verilerini RSS istemcinizi kullanarak alabilirsiniz.

İlgili RSS adresi bulmakla işe başlayalım.

-RSS adreslerin yüklenmesi

Bulduğunuz RSS adresi load etmek için tool üzerinden RSS Feed seçeneğini seçerek adres yükleyin.

Bize gelen parametreler Title, Description, Link vb bu işlemin sonrasında kullanılmak üzere oluşturuluyor.

-Tablo ve dataset oluşturma

RSS yüklemesinden sonra tabloların ve datasetin kendiliğinden oluştuğunu görebiliriz.Oluşan tablo RSS ten beslendiği için dinamik yapıdadır.

-Obje dizaynı ve datasetlere bağlanması

RSS yükledikten sonra title isminde bir parametre oluştuğunu görmüştük.Bu başlıkları liste şeklinde almak ve sonrasında bir seçim yaparak konunun detaylarını Description yoluyla görüntülemek istiyorum.Bunun için repeat box kullanalım.

Repeat box objemizi şekildeki gibi oluşturduk.Başlık kışmına bir label yerleştirdik.Burada tasarımı yaparken önemli nokta repeat box’ın inactive kısmının da datasete bağlanması gerektiğidir.Repeat box’ın label’ların ayrı ayrı window->palette->data source yolundan datasetlerine bağlayalım.Label’ları da title parametresine bağlayalım.

->Label’ın title parametresine bağlanması

Haber  başlıkları repeat box içerisindeki active

ve inactive label’ların her ikisine de bağlandı,

repeatbox datasete bağlandı.Şimdi haberlerin

içeriklerini ayrı bir label’a bağlayalım:

Bunun için öncelikle yukarıdaki resimde görüldüğü gibi yeni bir diyalog oluşturalım.Tool’da new page’i tıklayarak create new dialog’u seçelim.Diyalog sayfa üzerine açılacak küçük bir pencere görünümündedir.Burada haber içeriklerini görüntüleyeceğiz.Oluşturduğumuz diyaloğa bir label koyalım.

Görüldüğü gibi bu label’ı yine data source kısmından description parametresine bağladık.Diyaloğun büyüklüğünü,

efektlerini, rengini vs palet kısmından ayarlayabilirsiniz.

-Read RSS

RSS hizmetinden yararlanmak için bir action ataması gerekiyor.Biz uygulama açıldığında bu hizmeti başlatacak şekilde ayarlayalım.Action for, object ve events seçimlerimizi şekildeki gibi yapalım:

Yaptığımız bu örnek istediğimiz zaman haberlerin en güncel haline ulaşmamızı sağlıyor.

Şimdi Device Simulator ile uygulamamızı test edelim:

İlayda YELTEKİN

ilaydayeltekin@gmail.com

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Smartface Designer’da tablo oluşturmak için başka bir platformla bağlantı kurmaya gerek yoktur, tabloyu oluşturmak için hazır yaratılan tablolara içeriklerin girilmesi yeterlidir.  Şimdi ASP.NET için MYSQL bağlantısının nasıl yapıldığına bakalım.

<%@ Import Namespace="System.Data.OleDb" %>
 
 <script runat="server">
 sub Page_Load
 dim dbconn
 dbconn=New OleDbConnection("Provider=Microsoft.Jet.OLEDB.4.0;
 data source=" &amp; server.mappath("northwind.mdb"))
 dbconn.Open()
 end sub
 </script>

Yukarda görüldüğü gibi sadece veritabanına bağlamak için bu kodları yazmak gerekir. Bunun dışında veri tabanından verileri okumak ve üzerinde sorgu yapmak için de bundan daha uzun kod yazmak gerekiyor. Aşağıda göreceğimiz Smartface Designer’da tablo oluşturmada bunların hiç birine ihtiyaç duyulmadığı için kullanıcıya ciddi kolaylık sağlamaktadır.

Şimdi Smartface Designerda tablo nasıl oluşturulur ona bakalım.

I. Lokal Tablo Oluşturma:

Uygulamada verileri lokal olarak çekmek için bu tablolar kullanılmaktadır.  Bu veriler kullanıcı tarafından elle girilmektedir. Tablolar Smartface Designer’ın içinde bir ikon olarak seçilebilir olarak yer almaktadır.  Bu ikon seçilip tablo tablo içerikleri doldurulduğunda “Projects Browser’da” bulunan “Local Tables’ın” içinde verilen isimde bir tablo oluşur.Uygulamalarda bu tablolar lokal olarak yer aldıklarından projenin boyutunu artıran araçlardır. Eğer tablo kullanımı gerekliyse bunların verileri küçük boyutlarda seçilmelidir. Manuel olarak seçilen tabloların uygulamada kullanılabilir olması için Datasetler oluşturulmalıdır.

Statik tabloyu Smartface Designer’da oluşturmak için tablo ikonun üzerini tıklayınca tablo sayfası açılır.

Bu sayfaya bir tablo adı verilip veri tabanı oluşturulur. Oluşturulan tablonun max size’nı kullanıcı belirleyebilmektedir. Tabloya isim verdikten sonra kullanacağımız kolonları oluşturmamız gerekmektedir.

Her sütunun bir ismi, bir tipi(type) ve ilk değeri(default) bulunmaktadır. Burada sütun ismi yazıldıktan sonra bu sütunun tipi(type) aşağıdaki  şekilde görüldüğü gibi seçilir. Eğer kullanıcı hiçbir şey yapmazsa default olarak string tipine sahip olur. Bu işlem tamamlandıktan sonra tabloları doldurabiliriz.

“Local tables’da” oluşan tabloya sağ tıklanarak “Edit Rows” seçilir ve tablo içerikleri doldurulur. Aşağıdaki şekilde gösterilmiştir.

Ekleyeceğimiz satır sayısı kadar insert butonunu tıklayarak satırlar oluştururuz. Bu oluşturulan satırlara kolonlarda(column) belirtilen tiplerde(type) veriler girilmesi gerekir. Resim(Picture) için bilgisayardan dosya seçme seçenekleri yer almaktadır. Tablo doldurma işlemi bittikten sonra tablo save edilir. Tablonun sağ üst köşesinde tablo verilerinin  kapladığı hafızayı görülebilmektedir.

Tabloların nasıl oluştuğunu öğrendik şimdi Dataset nasıl oluşturulur ona bir bakalım.

II. Dataset Oluşturma:

Dateset manuel tablolarının nesnelerde(object) kullanılabilir hale getirmek için oluşturulur. Bu tabloların Smartface Designer’a uyarlanması için Dataset’lerini oluşturulması şarttır. Dataset ikonu tıklandığında çıkan Dataset sayfasında “Local Tables’da” bulunan tablo isimleri “ComboBox’da” sıralı olarak görülür. Bu tablolardan kullanacağımızı seçip Dataset’imizi oluştururuz. Örneğin ülkeler datasetini oluşturalım.

Dataset’ini oluşturacağımız tabloyu sıralamak istersek “Sort’tan” seçtiğimiz kolon’a(column)  göre küçükten büyüğe ya da büyükten küçüğe sıralayabiliriz. Böylece tablo oluştururken verileri sıralı girmemize gerek kalmaz, Dataset bizim yerimize sıralamış olur. Ülkeler Dataset’ini ülke adına göre sıralayalım.

Dataset sayfasındaki bütün seçimlerimizi yaptıktan sonra “Ok” butonunu tıklayarak Datasetimizi oluştururuz. Dataset’imiz “Data Access” kısmında görünür olur. Şekilde de görüldüğü gibi…

Önemli:
Bir tablonun birden fazla Dataset'i oluşturulabilir. Bu sayede
bir dataset'te filtreleme yaparken başka bir Dataset'te ana
tablomuz değişmeden tutulmuş olur.

Dataset’in nasıl oluştuğunu öğrendikten sonra nasıl filtrelendiğini ve nasıl kullanılacağı kısmını anlatmak kaldı. Şimdi Dataset nasıl filtrelenir ona bakalım.

III. Dataset Filtreleme:

Filtrenin amacı genel bir tablodan sadece kullanacağımız satırların kaldığı bir tablo oluşturma olarak açıklayabiliriz. Bu genel tabloya örnek olarak; İTU’deki bütün öğrencilerin okul numaralarının, isim-soyisimlerinin ve bölümlerinin bilgilerinin tutulduğu bir tablo olduğunu düşünelim. Biz bu tabloyu sadece bilgisayar mühendislerine göre filtrelersek elimize bilgisayar mühendislerinin listesini tutan bir tablo kalmış olur. Bunu bir nevi sorgulama olarak görebiliriz.  Aşağıda Dataset filtrelemenin nasıl yapıldığını ülkeler Dataset’inde gösterelim.

Yukarda bulunan artı işareti tıklandığında Dataset’in “Filter”  bölümünde filtreleme satırı çıkar. Burada “Colums” kısmına kullandığımız Dataset’te yer alan tablonun sütün isimleri çıkar. Bu sütunlardan biri seçilerek “Operator” seçilir. “Columns” ve “Operatör” belirtildikten sonra sıra geldi filtreleyeceğimiz veriyi almaya. Bu veriyi “Dataset Column’dan(Dataset Sütun)”, “Object Value’den(Nesne)” veya “Constant(sabit)” olarak alabiliriz.

Bu örnekte “Ulkeler” tablosunun ulkeadi sütununda turkiye olan satırların bulunduğu bir tablo oluşur.

Önemli:
Filtreleme yapılan Dataset'lerde bu işlemin yapıldığı yerde
"refresh" dataset" yapmak gerekir.

Dataset oluşturduktan sonra bunları bağlandığı nesneler konusunu bir örnekle açıklayıp konuyu burada bitirelim.

IV. Dateset Bağlantılı Nesnelerden Oluşan Örnek Uygulama:

Bu uygulamanın amacı Aksiyon’ların (Action Editors) Dataset özellikleri ve Dataset filtrelemenin nasıl yapıldığıdır.

Örnek olarak anlatacağımız uygulamada farklı farklı ülkeler ve bu ülkeler hakkında bilgilerin yer aldığı bir mobil uygulama olacaktır. Bu uygulamada “RepeatBox’larda” bulunan ülkelere tıklanınca “ÜlkeBilgi” sayfasına giderek ülke hakkında bilgileri bir Label’ın içinde görüntülenecek. “ÜlkeBilgisi”" sayfasında ileri ve geri butonlarıyla Dataset’in satırlarında ileri geri hareket etmektedir.Şimdi aşama aşama uygulamayı nasıl gerçeklediğimizi anlatalım.

Program Geliştirme Zamanı(Designer Time)

“RepeatBox’un” Palettes’de bulunan “Data Source” kısmına Dataset’lerden “Ulkeler” Dataset’ini bağladık. Aşağıda resimde gösterildiği gibi “RepeatBox’a” Dataset bağlanmaktadır.

“RepeatBox’a” Dataset bağladıktan sonra sıra Dataset’teki verilerin “RepeatBox’ta” gösterilmesine geldi. Öncelikler “”RepeatBox hakkında biraz bilgi verelim.

“RepeatBox’ın” aktif(active item) ve pasif(inactive item) durumları bulunur. “RepeatBox’ta” aktif ve pasif kullanılmasındaki amaç hangi seçeneğin aktif olduğunu göstermeye yarar. Bu fark da aktif’te ve pasif’te kullanılan araçların renklerinin, yazı boyutlarının farklı seçilmesiyle sağlanabilir.

“RepeatBox’ın” Plattes’inde bulunan aktif(active item) ve pasif (Inactive item) kısımlarına bir “Label” yerleştirip bu Label’ların “Data Source’larına” Dataset’te istenen kolon(column) seçilir. Bu seçilen kolonun içeriği “RepeatBox’ta” görüntülenir. Böylece Dataset’te bulunan ülke isimleri alfabetik olarak “RepeatBox’a” yazılmış olur.

Kullanıcı “RepeatBox’ta” sıralanan ülkelerden birini şeçtiğinde “ÜlkeBilgi” sayfasına gider. Bu bilgiler “UlkeBilgi” tablosunda bulunmaktadır. Biz bu tabloyu filtreleyerek sadece seçilen ülkenin bilgilerini çekmeliyiz.

“UlkeBilgi” tablosunun görünümü:

Bu oluşturduğumuz tablo bütün ülkelerin bilgilerini kapsadığından oluşturacağımız Dataset’e filtre koymamız gerekmektedir. Oluşturduğumuz Dataset  “RepeatBox’ta” seçilen ülke adına göre filtrelenmelidir. Dataset filtrelemek için “Columns’da” bulunan tablonun kolonlarından “ulkeadi” ile “Ulkerler” Dataset’nin “ulkeadi’nın” değerine eşit olan satırlardan oluşan bir tablo oluşur.

Filtre koşunu koyduktan sonra “UI Components’lardan”  RepeatBox’ın “onSelectItem’da” Dataset aksiyonlarından(Actions) yenile(Refresh Dataset=”DS_UlkeTanitimi”) seçilmelidir. Filtrelenmiş bir Dataset yenilenmezse geriye hiçbir değer döndürmez.

Dataset’i filtreledikten sonra “UlkeBilgi” sayfasını anlatabiliriz. Sayfanın en üstünde  seçilen ülkenin adını (RepeatBox’ın aktif olduğu değer) gösteren label, onun altında “UlkeBilgi” Dataset’ine bağlı bulunan Label(Dataset’in satırları aynı sayfada sırayla gösterilecek ) kullanılmıştır.

Yukarda gösterilen butonlar Dataset göstericisini ileri geri hareket ettirmektedir.İleri butonun tıklanma(OnPress) durumuna aksiyon(Actions) olarak Move Next Record Dataset =”DS_UlkeTanitimi” konulur. Geri butonunda da tam tersi Move Previous Record Dataset=”DS_UlkeTanitimi” konur. İleri butonu tıklandığında Dataset göstergesi bir alttaki satırı gösterir. Geri butonunda ise bir üstündeki satırı gösterir. Şimdi ileri butonunda seçilen Dataset aksiyonu(Actions) gösterelim.

Geri butonunda ise “Next” yerine “Previous” Aksiyonu kullanılır. Bu işlemlerle program geliştirme süreci sona erdi. Şimdi geliştirdiğimiz uygulamanın ekran çıktıları ve “UlkeBilgi” tablosunu göstericisiyle gösterelim.

Simülasyon Zamanı(Run Time)

Ülkeler Sayfası:

“UlkeBilgi” tablosuna Dataset’in gösterdiği satır okla belirtildi. Burada tabloda gösterilen satır içeriğinin “Label’da” görünür.

“ÜlkeBilgi” sayfasında Dataset’in gösterdiği ilk değeri “Label’da” gösterilmiştir. İleri butonuna tıklamayla sayfanın nasıl değiştiği bunun yanında tablo göstericisini yer değiştirmesi gözlemlenecektir.

İleri butonunun içinde bulunan Dataset’te ileri git aksiyonu “UlkeBilgi” tablosunda Portekiz’le ilgili bir alt satıra geçmesini sağlar.

Görüldüğü gibi ileri butonu tıklandıkça Dataset göstericisi tabloda bir aşağı inmekte ve label bu bilgiyi göstermektedir.

Aynı şekilde ileri butonu tıklandığında gösterge tabloda aşağı doğru iner.

Ekranda tabloda göstergesinin “bilgi” kısmını Labelda gösterir.

Tablo son değeri gösterdiği için bundan sonra ileri tuşuna ne kadar basılırsa basılsın aynı yeri gösterecektir. Bu durumda ileri tuşunun aksiyonuna bir koşul konulabilir. Eğer son sayfaya gelindiyse tablonun başına git(Move First Record Dataset) aksiyonu seçilerek Dataset’in göstergesi tablonun ilk değerini gösterecek şekilde ayarlanır. Bunu yapmadan geri butonuyla önceki sayfalara geçilebilir.

Sayfalarıyla uygulama bölümünde sonuna geldik. Bu makalede Tablo oluşturmayı, Dataset oluşturmayı, Dataset Filtrelemeyi ve nesnelerle uygulama geliştirmeyi gösterdik.

Herkese iyi çalışmalar….

Fırat Çelik

firat901@hotmail.com

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Bu yazımda Smartface Desinger’da kullanılan data yapıları hakkında genel bir değerlendirmede bulunacağım. Tabloların nereden nasıl oluşturulduğu, platforma bağlatılarının nasıl yapılacağı ve verilerin uygulama sayfasında aksiyonlarla (Actions) nasıl çağırılacağı hakında detaylandırılmadan anlatılacaktır. Böylece tablo ve Dataset kullanımına geçmeden önce kullanıcıya genel bir izlenim kazandırılacağını düşünüyorum.

Data yapılarını değerlendirmeden önce  bu yapıyı bir şema ile gösterelim.

Smartface Designer’da data yapıları üç kademede gerçekleşmekdir. İlk olarak tabloları oluşturmamız gerekmektedir. Bu tablolar yukarıdaki şemada da gözüktüğü gibi kullanıcı tarafından elle girilerek, telefonda bulunan verileri alarak ve internet ortamından RSS veya WSDL bağlantısı kurularak oluşturulan tablolardır. Smartface Designer’da kullanıcılar kendi isteklerini karşılayabilecekleri manuel tabloları lokalde tutup, uygulamalarında kullanabilirler. Kullanıcılar bu tablolar üzerinde güncelleme yapabildikleri gibi her an tabloya ekleme yapabilirler. İkinci data yapısı şekilde de görülen telefonun içindeki veriler kullanılarak oluşturulan tablolardır.  Bu tablolar telefonda bulunan  rehberden, fotoğraflardan, videolardan, ses öğelerinden ve telefonun bilgilerinden  oluşturulabilir. Bunun dışında dinamik olarak oluşturulan tablolar bulunmaktadır. Bu tablolar sadece uygulama çalışırken(run time) veri çektiği için uygulamanın kurulum boyutunu küçülterek şişmenin önüne geçilir.  Smartface Designer’a tabloların çekilmesi için RSS veya WSDL linkleri bulunması gerekir. Bu özelliğe sahip linklerle tabloların görüntüleri uygulamaya çekilir. Bunların içerikleri Project Browser’da bulunan Local Tables’da görülmemektedir. Yukarda bütün tablo yapılarından bahsettikten sonra şimdi bu tabloların nasıl bağlandığından bahsedelim. Uygulamada oluşturduğumuz ve zaten var olan telefondan gelen tabloları kullanmak istersek bu tabloların Dataset’ini oluşturmamız gerekmektedir. Bunu yapmamızdaki amaç veri tabanımızı kullanılabilir hale getirmektir. Bir tablodan farklı adlarda birden fazla Dataset oluşturulabilir. Elimizde bir tablonun birden fazla sanal hali bulunduğundan birinde filtreleme yaparken diğerlerinde farklı bir işlem yapılabilecektir. Elimizde bulunan Dataset’leri uygulama sayfasında kullandığımız araçlarla bağlayarak tablolardaki verileri sayfamızdaki labellarda görüntülüyebilir, bunları koşulların parametreleri yapabilir ve Datasetini oluşturduğumuz tabloyu filtreleyebiliriz. Araçların içinde kullandığımız aksiyonlar(Actions) yardımıyla tabloların içindeki veriler uygulama sayfasında görüntülenir.

Burada Smartface Designer’da Data Yapılarının mantığını anlatmaya çalıştım. Bundan sonraki iki makalemde Manuel data yapısı ve Telefon data yapısını detaylarıyla anlatacağım.

Herkese iyi çalışmalar…

Fırat Çelik

firat901@hotmail.com

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Smartface Designer, mobil uygulama geliştirmek isteyenler için gerçekten büyük kolaylıklar sağlayan, hiçbir kod yazmadan sadece aksiyonlar belirleyerek uygulama yapabilmeyi sağlayan bir sürükle-bırak platformudur. Bu yazıda, Smartface Designer üzerinde sadece “HTTP Object”, “Edit Box”, “Image” ve birkaç aksiyon kullanarak, Google Maps haritası çağıracağız.

Öncelikle Google Maps, direk bir URL adresi ile statik harita hizmeti sunmaktadır (1). Bu URL kabaca şöyledir:

http://maps.google.com/maps/api/staticmap?size=240×320&maptype=roadmap&sensor=true&mobile=true&zoom=15&center=taksim,istanbul

Bu URL’deki parametreler isteğe göre değiştirilebilir. Mesela “center=taksim,istanbul” yerine direk Taksim’in koordinatları da girilebilir: “center=41.036948,28.986629”. Referanslarda verdiğim Google Maps Api sayfasında bu konu hakkında çok daha ayrıntılı bilgi bulabilirsiniz.

Google Maps hakkında kısa bir bilgi verdikten sonra, Smartface Designer ile tasarıma başlayabiliriz. Öncelikle bu örnekte “Image”, “Edit Box” ve “HTTP Object” elemanları ve 2 ayrı sayfa kullanacağız.

Smartface Designer Insert Bar ve "Image", "Edit Box" ve "HTTP Object" Elemanları

Yeni bir proje açarak boş bir sayfa önümüze geldikten sonra tekrar yeni sayfa butonuna tıklayarak bize gerekli olan diğer sayfayı da oluşturuyoruz. İlk sayfamız arama sayfası, ikinci sayfamız da harita sayfamız olacaktır. İlk adım olarak arama sayfamıza ait nesneleri yerleştirelim. Bu sayfada temel olarak “Edit Box” yer alacaktır. Araç çubuğundan ve “Design Object” ekranından bu nesneye ait butonu buluyoruz sürükle-bırak ile sayfamıza yerleştiriyoruz ve tasarıma göre boyutlarını, konumlarını ayarlıyoruz. Bu yerleştirdiğimiz “Edit Box” haritamızın konumunu belirleyecektir. Daha sonra sayfanın geri kalanını isteğimize göre (Banner, Left Soft Key, Right Soft Key isimleri vb.) düzenliyoruz.

Şimdi 2. Sayfaya geçerek haritamızı gerçekliyoruz. Öncelikle “Image” tuşuna tıklayarak sayfamıza bu nesneyi getiriyoruz. Bu haritamızın görüntüsünü ekrana yansıtacaktır. Yarattığımız “Image” nesnesini, “Palettes” ekranına geçerek genişlik ve yüksekliğini %100, X-Y konumlarını 0 (sıfır) ve “Data Source” kaynağını da önceden belirlediğimiz bir resim olarak ayarlıyoruz. Bahsettiğim “Data Source” noktası çok önemlidir, çünkü içeriği boş olan “Image” nesnesine “HTTP Object” ile gelen bir dosyayı bağlayamayız. Bu adımı yaptıktan sonra, “HTTP Object” nesnesini sayfamıza getiriyoruz. Yine “Palettes” ekranından bu objeye ait “URL” seçeneğini düzenleyerek “http://maps.google.com/maps/api/staticmap?size=240×320&maptype=roadmap&sensor=true&mobile=true&zoom=15” değerine getiriyoruz. “Sending Parameters” ifadesini açarak “center” değerinde yeni bir parametre ekliyoruz ve bu parametrenin içeriğini “Object Value” seçeneğiyle Sayfa 1’de yarattığımız “Edit Box” olacak şekilde ayarlıyoruz.

HTTP Object Seçenekleri

Harita uygulamamızın temel iskeletini yarattık, ancak uygulamanın çalışması için belirli aksiyonlara ihtiyacımız var. Bu aksiyonları “Actions Editor” ekranından ayarlıyoruz. Öncelikle Sayfa 1’e geçerek, “Left Soft Key” tuşuna (bu tercih tamamen size aittir, herhangi bir tuş veya nesne de olabilir) hem HTTP bağlantısını hem de Sayfa 2’ye geçişi ayarlayalım. “Project Browser” ekranından Sayfa 1’i seçiyoruz, daha sonra “Keypad” ekranından “Left Soft Key” tuşuna tıklayarak “Actions Editor” ekranına geçelim. Burada önce “Network” sekmesinden “Send HTTP” seçeneğine tıklıyoruz ve ekrana gelen ayarlarda Sayfa 2’yi ve yarattığımız “HTTP Object” ifadesini seçiyoruz. Şimdi asıl önemli nokta olan, Google Maps tarafından geri gönderilen haritayı ekrana aktarmak. “Send HTTP” ayarlarından “Save Returning Value To” seçeneğini seçiyoruz ve Sayfa 2’de bulunan ve haritamızı temsil eden “Image” nesnesine bu değeri “Property” seçeneği “Image” olacak şekilde kaydediyoruz. Bu aksiyonu bitirdikten sonra yine aynı aksiyon penceresinden “Navigation” sekmesine gelip “Show Page” aksiyonun seçiyoruz ve “Page” ayarını Sayfa 2 olarak ayarlıyoruz. Smartface Designer, aksiyonları pencerede görülen sırada yaptığı için “Show Page” aksiyonunun “Send HTTP” aksiyonundan sonra koymak gereklidir. Aksi takdirde uygulama önce Sayfa 2′yi gösterip sonra haritayı çağıracağından düzgün çalışmayabilir.

Sayfa 1 "Left Soft Key" Aksiyonları

Ve basit bir Google Maps uygulamasını Smartface Designer ile birlikte yapmış olduk. Yazı boyunca yaptığımız işlemleri bir akış diyagramı halinde anlatırsak metni daha anlaşılır kılabiliriz.

Örnek Google Maps Uygulamasının Akış Diyagramı

Smartface Designer kendi Device Simulator seçeneğinde, “HTTP Object” nesnelerini henüz kullanamadığı için, yaptığımız uygulamayı Symbian, Java, Blackberry bir telefon ile veya J2ME olarak uygulamayı yayınlayarak Sun Java Wireless Toolkit (2) ile tam olarak test edebiliriz. Son olarak, yaptığımız uygulamamızın ekran görüntüleri temel olarak aşağıdaki gibi olacaktır:

Örnek Google Maps Uygulamasının Ekran Görüntüleri

Her türlü soru ve yardım için mail adresim aracılığıyla benimle iletişime geçebilirsiniz. İyi çalışmalar.

Tuna Emre

tn.emre@gmail.com

Referanslar:

1. http://code.google.com/apis/maps/documentation/staticmaps/
2. http://java.sun.com/products/sjwtoolkit/

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.