Vrijdag ging ik namelijk op kraambezoek bij mijn zus in Tienen. Daags ervoor had ze mijn petekindje op de wereld gezet en dat moest bewonderd worden. Amber noemt ze. Een mooie naam en een vrij bewuste keuzen. Het moest namelijk met een A beginnen.

Mijn zus en haar vriend heten Sara en Randy. Beiden zijn supporter van RSC Anderlecht. Hun eerste dochter kreeg de naam Charlotte. De eerste letters van hun namen vormden dus al RSC. Amber was dus een logische keuze. En nogmaals een mooie naam. Dus wat de reden van de naam ook was, het kind zal er niet ongelukkig om worden. Niemand wordt gepest omdat ze Amber heet.

Maar toen we door de gang van het ziekenhuis liepen zag ik een naam hangen waarbij ik me afvroeg of de ouders het kind echt wel een gelukkige leven willen geven. Natuurlijk willen ze dat, maar de naam die ze het kind gaven liet mij even twijfelen.

De jongen (of het meisje, maar ik gok op jongen) zal namelijk een leven lang als Huburt dienen aangesproken te worden? Huburt godbetert! Hoe komen ze erbij. Ik zou het in elk geval nooit aandurven. Maar misschien is het in een andere cultuur wel een zeer veel voorkomende naam, met een gigantisch coole betekenis die kracht en respect uitstraalt. Al twijfel ik wel.

Wat is er toch verkeerd met simpele, eenvoudige namen zoals Jan of Bart (of Amber voor een meisje) of Wodan? Maar het kan aan mij liggen natuurlijk.

Trouwens, Mercedes vond ik ook niet echt geslaagd als naam. Maar dat geheel terzijde.

Gerelateerde berichten

• Ik heb het altijd geweten (3)
• Wie is Wim (3)

Een mens mag er niet aan denken. Maar dat is dus wel wat er in Pakistan gebeurd is. En om dit probleem onder de aandacht te brengen is er de website http://www.overleefjijpakistan.be/ waar je een simulatie kan doen om na te gaan of jij een dergelijke ramp in België zou overleven. En uiteraard een oproep om te helpen.

Zou jij een dergelijke ramp overleven. Doe de test en laat het vooral weten.

Random berichten

Neem nu mijn operatie aan mijn knie van een paar maanden geleden.

Een maand of twee naar mijn operatie kreeg ik een paar facturen van het ziekenhuis in Tienen. Vreemd, dacht ik bij mezelf. Hadden die niet naar DKV opgestuurd moeten worden? Mijn DKV verzekering is één van de vele voordelen die ik geniet bij mijn werkgever en bijzonder handig voor iemand die vaak onder het mes moet.

Van de voorgaande operaties kreeg ik nooit een factuur en dus telefoneerde ik naar DKV. Hun nummer stond gelukkig op het papier dat ik in het ziekenhuis meegekregen had en dat ik naar hun moest faxen binnen de twee dagen na mijn operatie. En dat had ik gedaan. Op de dag zelf.

Ik krijg een medewerker van DKV aan de lijn en vertel wat mijn probleem is en hij vraagt mijn polisnummer. In de veronderstelling dat dit wel op het papier dat ik gefaxt had zou staan ging ik op zoek. Maar het nummer stond er niet op, dus gaf ik hem het nummer dat op mijn DKV kaard stond.

“Ah dat klopt mijnheer”, zei de man van DKV, “wij hebben inderdaad een papier van u ontvangen, maar…”

En net op dat moment valt mijn oog op het formulier. Het ziekenhuis had op het papier wel een klever geplakt met mijn gegevens, maar al de rest van het formulier was niet ingevuld. M.a.w. ik had een zo goed als blanco formulier naar DKV gestuurd. Buiten mijn naam was er niets dat mij kon linken aan een eventuele operatie. Geen wonder dat ik de facturen kreeg van het ziekenhuis. Gelukkig zijn ze bij DKV heel behulpzaam en mocht ik de facturen naar hun doorsturen en zouden zij alles wel in orde brengen.

Ik hou mezelf voor dat het aan de narcose lag, dat ik met een suffe kop het papier blanco heb doorgefaxt, maar eerlijk gezegd ben ik er zeker van dat het gewoon aan mij lag. Want ook met de mutualiteit was ik niet echt in orde. Maar hier kan ik misschien gebrek aan informatie inroepen als excuus.

Ik ben namelijk 6 weken thuis geweest in ziekteverlof. De eerste 4 weken ben ik gewoon doorbetaald door mijn werkgever, maar de laatste 2 weken stond ik op de ziekenkas. Alleen had ik daar nog niets van gezien. Bleek nu, dat ik daarvoor een papier had moeten invullen en opsturen, binnen de x dagen na mijn ziekenhuisopname. Maar ik wist het dus niet. Achteraf gezien lijkt het ook logisch, maar niemand had het mij ooit gezegd.

En dus ben ik blij dat mijn vrouw er is. Niet enkel daarvoor uiteraard, maar dankzij haar raken de rekeningen betaald en vlot de administratie thuis toch een beetje. Op mijn eentje zou het mij nooit lukken.

Gerelateerde berichten

• Ziekenhuis (7)
• Operaties (2)
• Ziekenhuis (4)

Deze plugin is vooral handig voor fotografen die hun foto’s naast Flickr ook regelmatig op hun blog posten.

De plugin zorgt er voor dat comments die via Flickr op je foto’s  gegeven worden, ingeladen worden in je WordPress blog en getoond worden in de blogpost waar je foto opstaat.

Gerelateerde berichten

• Nieuwe Flickr photo page (0)
• Ziekenhuis (7)
• Zebra (5)

Gerelateerde berichten

• YCF-815 (3)
• YCF-551 (0)
• YCF-728 (0)

Neem nu vanmorgen. Ik liep door de Nieuwstraat in Brussel en merkte een bedelaar op. Nu weet u misschien al dat ik niet hoog oploop met bedelaars, en u neemt het mij waarschijnlijk ook kwalijk, maar deze bedelaar slaagde erin om mij nog wat meer dan normaal te ergeren.

De man in kwestie zat op zijn knieën en hield een bordje vast. Een tactiek die door wel meer bedelaars gehanteerd wordt. Maar blijkbaar mag het allemaal niet te moeilijk zijn en oog voor detail vond de persoon ook niet nodig.

Niet enkel hield hij zijn bordje ondersteboven vast – een klein beetje nakijken of alles correct staat lijkt me nu toch niet te veel gevraagd – maar hij had ook een, op het uitzicht afgaand zacht, kussentje onder zijn knieën.

Denkt deze man nu werkelijk dat hij zich zo kan onderscheiden van alle andere bedelaars zodat hij een aalmoes krijgt in plaats van de bedelaar twee winkels verder? Waarom zou iemand hem iets geven als hij het al te moeilijk vindt om een klein beetje inspanning te doen. Ik durf er zijn almoes om verwedden dat het makkelijker zitten is op zijn kussentje dan op mijn bureaustoel op het werk.

Als je dan toch medelijden probeert op te wekken bij de passanten, doe het dan tenminste op een deftige manier. Met de blote knieën op de straatstenen bijvoorbeeld. Maar blijkbaar is zelfs een klein beetje moeite doen bij het bedelen ook al teveel gevraagd. Het mag tegenwoordig echt geen moeite meer kosten. Waar gaat dat naar toe met de wereld?

Gerelateerde berichten

• Parkeren in Brussel (8)
• Aangenaam verrast (3)
• Zonsopgang boven Brussel (10)

Gerelateerde berichten

• YCF-652 (1)
• YCF-551 (0)
• YCF-728 (0)

Er werd voorhand op gehamerd dat tuningwagens  niet op het terrein toegelaten zouden worden en dat was ook zo. Maar waarom zouden Porsches, VW kevers en zelfs een paar Opels wel thuis horen op de meeting?

De overige Amerikaanse wagens die er stonden - op een handvol na – waren in mijn ogen te gewoontjes om van een goede meeting te kunnen spreken. En de wagens op voorhand even poetsen is blijkbaar ook teveel gevraagd voor de eigenaars. Take pride in your ride is een leuze die veel mensen blijkbaar niet kennen. Auto’s vol modderspatten, handafdrukken in het stof op het kofferdeksel of gewoon een mat geworden carrosserie waren te veel schering en inslag om van een succes te spreken.

Toegegeven, er stonden een paar pareltjes tussen. Een prachtige Corvette Stingray, een paar Ford Mustangs die het bekijken waard waren – helaas geen Elanor – en een Dodge Ram SRT-10 waren de toppers van deze meeting. Helaas heeft de eigenaar van deze laatste even alle vooroordelen die heersen over eigenaars van zulke wagens eigenhandig bevestigd.

Ik ving een gesprek op tussen hem en iemand wiens pick-up beschadigd was door boomknuffelende jeephaters. Een schande was het volgens de eigenaar van de SRT-10. En ook compleet idioot. Want zo’n SRT-10 stoot minder CO₂ uit dan een kleine diesel. En bevestigd was het vooroordeel dat het complete idioten zijn die met zulke wagens rijden. Voor alle duidelijkheid, een Dodge Ram SRT-10 stoot 490 gr CO₂ per kilometer uit. Ter vergelijking, mijn Audi A4 2.0 stoot ongeveer 129 gr/km uit. In elk geval was mijn zin om nog langer te blijven volledig verdwenen. De All American Car Meeting was niet meer dan een gemiste kans. Jammer.

Gerelateerde berichten

• Spoeddienst Tienen (5)
• CGKR (8)
• Sneeuwpret (4)

Vandaag zat er zo een foto in mijn mailbox van Leen. Ze is sinds kort- net zoals zovelen blijkbaar – in de ban van mijn lijstje en een week later had ze meteen prijs. Ze had de auto met nummerplaat YCF-551 gezien in de Sint-Michielskollegestraat in Sint Pieters Woluwe.

Gerelateerde berichten

• YCF-652 (1)
• YCF-815 (3)
• YCF-728 (0)

Meer op de volledige Flickr set

Gerelateerde berichten

• Administratieve kluns (4)
• Live Flickr comment importer (0)
• Zebra (5)