Weź udział w konkursie Parkera. To proste:

• wejdź na stronę konkursu
• wypełnij formularz
• wybierz pióro lub długopis, które najbardziej Ci się podoba
• napisz tekst własnego graweru na piórze lub długopisie
• cierpliwie poczekaj na wyniki losowania

W tym konkursie nie musisz nic kupować, a w prezencie dostajesz jeszcze roczny zapas atramentu. Jak widzisz, ja już dałem sobie szansę wygranej. Ty też powinieneś!

Wygraj wyjazd do Londynu!

Trochę inaczej wyglądała sytuacja kiedy pojawił się RTM (Release to Manufacture – wersja produkcyjna), ponieważ za pośrednictwem MSDN mogliśmy pobrać “tylko” wersję Professional, która nie posiada interfejsu do zmiany języków. Po jakimś czasie pojawiła się też polska wersja, ale czy chce Ci się instalować system od nowa tylko po to, aby mieć polską wersję językową? Na szczęście jest inne wyjście…

Instalacja polskiej wersji w Windows 7 Professional

W MSDN pojawiło się spolszczenie do Windows 7, które można zainstalować do obecnej wersji. Niestety wersja Professional nie obsługuje MUI (Multilingual User Interface). Przedstawię teraz krótki sposób jak zainstalować polską wersję językową w wersji Professional:

1. Pobrane spolszczenie nagrywamy na płytę (prawdopodobnie będzie to obraz płyty)
2. Wkładamy płytę do napędu
3. Uruchamiamy wiersz poleceń systemu Windows z uprawnieniami administratora
   1. Start
   2. All programs
   3. Accessories
   4. Command Prompt (klikamy prawym przyciskiem i wybieramy “Run as administrator”)
4. W wierszu poleceń wykonujemy następujące polecenia
   1. DISM /Online /Add-Package /PackagePath:D:\langpacks\pl-pl\lp.cab (zamiast “D” podajemy swoją literę napędu DVD)
   2. bcdedit /set {current} locale pl-PL
   3. bcdboot %WinDir% /l pl-PL
   4. regedit
5. Po wykonaniu ostatniego polecenia otworzy nam się rejestr systemu Windows w którym odszukujemy gałąź: Computer\HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentConstrolSet\Control\MUI\UILanguages, a następnie usuwamy klucz en-US (pod warunkiem, że jest również widoczny klucz pl-PL)
6. Restartujemy komputer i gotowe.

Przebieg całej operacji przedstawia także poniższa ilustracja:

Mam nadzieję, że ten opis jest przydatny. Proszę o uwagi w komentarzach.

Kilka dni temu zmieniłem zdanie. Gotowe rozwiązania są fajne, ale należy z nich korzystać z rozwagą. Co skłoniło mnie do zmiany zdania?

Otrzymałem zadanie polegające na stworzeniu w Javascripcie slideshow ze zdjęciami. Moje doświadczenia z Javascriptem w przeszłości były bardzo nikłe, ale postanowiłem przyjąć wyzwanie. Najbardziej intuicyjnym wyjściem było poszukać gotowego rozwiązania i przystosować je do konkretnego przypadku. Wybrałem do tego celu Google AJAX Feed API.

Wydawało się być idealnym rozwiązaniem – samo skalowało zdjęcia, łatwe w konfiguracji (czas wyświetlania, czas przejścia itd.). Jedynym mankamentem była konieczność stworzenia Feeda za pomocą którego skrypt wiedział jakie zdjęcia ma wyświetlać i skąd je pobrać. Po raz kolejny – nigdy tego nie robiłem, więc postanowiłem się nauczyć.

Zajęło mi to chwilę, zadowolony z siebie wykonałem pracę. Na moim komputerze działało we wszystkich przeglądarkach. Oddałem do testów i następnego dnia dostałem informację, że pod Internet Explorerem niestety nie działa. I faktycznie nie działało. Nie miałem pojęcia dlaczego, wykonałem kilka losowych czynności i ruszyło. Sprawdziłem na wszystkich komputerach jakie miałem w domu i wszystko wydawało się być w porządku. Przekazałem ponownie do testowania. W odpowiedzi usłyszałem, że po wyczyszczeniu cache nadal nie chce działać. Po raz kolejny wykonałem kilka nielogicznych operacji włączając w to tym razem czyszczenie cache. Kiedy już wydawało mi się, że znalazłem w tym jakąś logikę – dostałem odpowiedź – “przykro mi, nadal nie działa”.

No cóż… programowanie jasnowidzące zupełnie mi nie szło, więc świat podał mi pomocną dłoń. U mnie też przestało działać. Raz działało, raz nie (mowa o IE, ponieważ w innych przeglądarkach było w porządku). Nie wytrzymałem. Po całym dniu walki stwierdziłem, że następnego dnia z samego rana spróbuję napisać taki skrypt własnoręcznie. Efekt? Spędziłem nad tym około godziny czasu i podstawowa wersja działała. W kolejnych kilka chwil udało mi się dopracować efekt przejścia pomiędzy zdjęciami dla wszystkich przeglądarek. Czy nie byłoby łatwiej zrobić tak od razu? Miałem niemałą satysfakcję, że udało mi się to napisać samemu, sporo się nauczyłem, a przede wszystkim – zaoszczędziłem godziny czasu i sporo swoich nerwów! (nie wyobrażam sobie drugiego dnia debugowania w ciemno)

Kiedy zatem korzystać z gotowych rozwiązań?

• kiedy stworzenie własnego przekracza pewien krytyczny czas (trzeba sobie ten czas ustalić samemu),
• kiedy funkcjonalność, której poszukujemy jest obszerna
• kiedy nie mamy zielonego pojęcia jak zacząć

Warto czasami uwierzyć w siebie i nie zaczynać od myślenia “przecież sam tego nie napiszę…”. Znalezienie błędu we własnym kodzie na 20-30 linijek jest bardzo proste w porównaniu do Google’owego demona, którego ogarnięcie zajęło by pewnie godziny lub dni.

Ostatnio potrzebowałem jednak czegoś wygodniejszego. Instalowałem modyfikację do phpbb i wymagało to ode mnie:

1. wyszukania odpowiedniego pliku na serwerze przy użyciu klienta ftp,
2. wyszukania i skopiowania odpowiedniego kodu z instrukcji
3. otwarcia pliku w edytorze tekstu i podmiana odpowiedniego fragmentu

Jak łatwo można zauważyć – potrzebowałem szybkiej operacji na trzech okienkach (gdzie okienko edytora było regularnie otwierane i zamykane). Odrywanie ręki z klawiatury na myszkę, aby przykleić okienko w odpowiednie miejsce, chociaż w normalnych warunkach wygodne, stało się uciążliwe.

Z pomocą przyszły mi skróty klawiaturowe. Nie wiem czy w którymś z wcześniejszych Windowsów można było zrobić tyle przy pomocy klawiatury…

Oto lista znanych mi skrótów klawiaturowych Windows 7:

• Windows + ↑ (Strzałka w górę) – Maksymalizuj okno
• Windows + <- (Strzałka w lewo) – Przypnij okno do lewej strony ekranu tak, aby zajmowało połowę przestrzeni pulpitu. Ponowne zastosowanie tej kombinacji spowoduje cykliczne przełączanie pomiędzy: przypięciem do lewej strony ekranu, przypięciem do prawej strony ekranu, normalnym rozmiarem okna.
• Windows + -> (Strzałka w prawo) – Przypnij okno do prawej strony ekranu tak, aby zajmowało połowę przestrzeni pulpitu. Ponowne zastosowanie tej kombinacji spowoduje cykliczne przełączanie pomiędzy: przypięciem do prawej strony ekranu, przypięciem do lewej strony ekranu, normalnym rozmiarem okna.
• Windows + ↓ (Strzałka w dół) – Minimalizuj okno lub przywróć do oryginalnego rozmiaru i położenia jeśli jest aktualnie zmaksymalizowane.
• Windows + Home – Zminimalizuj wszystkie okna oprócz aktywnego.
• Windows + Spacja – Wszystkie okna stają się przeźroczyste, abyś mógł zobaczyć pulpit.
• Windows + Shift + <- (Strzałka w lewo) – Przesuń aktywne okno na sąsiadujący monitor po lewej stronie.
• Windows + Shift + -> (Strzałka w prawo) – Przesuń aktywne okno na sąsiadujący monitor po prawej stronie.
• Windows + T – Pokazuj miniaturki uruchomionych aplikacji jedna po drugiej bez najeżdżania myszką na ikony na pasku.
• Windows + P – Przełącz monitor/projektor. Umożliwia wybór na którym ekranie wyświetlać obraz (monitor/projektor) lub w jakim trybie wyświetlać obraz na obu urządzeniach (klonuj/rozszerz ekran)
• Windows + + (Plus) – Powiększ.
• Windows + – (Minus lub myślnik) – Pomniejsz.
• Shift + Kliknięcie w ikonę na pasku: Otwórz nową kopię aplikacji.
• Windows + [numer] – Aktywuj lub uruchom program przypięty do paska zadań Windows 7. Uruchomiony wcześniej program zostanie wyświetlony jako aktywny.

Oraz lista skrótów, które występowały już we wcześniejszych wersjach Windows:

• Windows + D – Pokaż pulpit / przywróć okna (minimalizuje wszystkie okna lub przywraca wszystkie wyświetlane wcześniej)
• Windows + M – Minimalizuj wszystkie okna.
• Windows + U – Otwórz Centrum Ułatwienia Dostępu.
• Windows + F – Wyszukaj.
• Windows + G – Pokaż wszystkie gadżety na pierwszym planie.
• Windows + X – Uruchom Centrum Mobilności Windows.
• Windows + R – Otwórz okienko “Uruchom”.
• Windows + E – Otwórz Eksploratora Windows.
• Windows + L – Zablokuj komputer.
• Windows + Pause [Break] – Otwórz okno właściwości sytemu (odpowiednik kliknięcia prawym przyciskiem myszki na ikonie Mój komputer i wybrania opcji właściwości).
• Windows + Tab – przełączanie zadań Windows Aero

Mam nadzieję, że ta lista okaże się dla Ciebie równie przydatna jak okazała się dla mnie.

Pracując nad stroną dla dość ważnego klienta potrzebowałem sprawdzić jak będzie wyglądała pod starszymi wersjami Internet Explorera. Pod XP miałem wersje Standalone przeglądarki od wersji 4.0 do 6.0 i wersję nr 7 standardowo zainstalowaną. Po przesiadce na Windows 7 i wejściu na rynek IE8 musiałem zainstalować wszystko od nowa. Na początek powiem Wam tylko, że nie skończyło się to dobrze.

Jak nie testować stron pod Windows 7…

Odszukałem wersje standalone starszych przeglądarek (pakiet Multiple IEs – do pobrania z adresu: http://tredosoft.com/Multiple_IE), ale niestety nawet w trybie kompatybilności z windows XP nie chciały się uruchomić. Z innego źródła pobrałem IE7 standalone (do pobrania z adresu: http://tredosoft.com/IE7_standalone). Jeśli macie Windows 7 – radzę Wam się wstrzymać i jeszcze nie pobierać tych aplikacji. Przystąpiłem do instalacji IE7, pliki skopiowały się z powodzeniem, jednak instalator poprosił o dokonanie zmian w rejestrze. Zgodziłem się beztrosko i był to mój kolejny błąd w obsłudze Windowsa w ostatnim czasie. Podane aplikacje sprawdzają się świetnie w starszych wersjach systemu, ale w przypadku Windows 7 doprowadziły do bardzo dziwnego zachowania systemu.

Co mi się przytrafiło tym razem? Okazało się, że pod Windows 7 NIE MOŻNA zainstalować Internet Explorera 7, ponieważ system tego po prostu nie wytrzyma. Po kliknięciu na jakikolwiek folder, próbie otwarcia “mojego komputera”, panelu sterowania lub czegokolwiek innego otrzymywałem poniższy komunikat:

Jedynym sposobem odzyskania sprawności systemu było wykonanie instrukcji z tej strony: http://social.technet.microsoft.com/Forums/en-US/w7itproui/thread/99e4ab4f-165d-4691-90dd-ab41a05d26a2. Wyobraźcie sobie jednak, że płyta z Windows 7 została u rodziców i musiałem ją pobrać od nowa z MSDN, zainstalować Daemon Tools i uruchomić wszystko bez użycia eksploratora Windows. Nawigowanie po systemie plików używając okienka dialogowego w odtwarzaczu filmów to całkiem śmieszna sprawa ;-).

Jak widać, Windows 7 i Internet Explorer 7 mimo wspólnej 7 w nazwie niezbyt do siebie pasują. Szkoda, że system nie ostrzegł mnie, że próbuję zainstalować starszą wersję przeglądarki i że może to spowodować poważne uszkodzenie systemu. Prawdopodobnie i tak bym to zignorował (“się przeinstaluje”), ale przynajmniej czułbym się w pełni odpowiedzialny za to co się stało.

Wygodniej, sprawniej, bezpieczniej…

Po całej przygodzie z przeglądarkami w wersji Standalone postanowiłem zapytać mojego przyjaciela, doświadczonego webdevelopera (http://twitter.com/bswierczynski) o wsparcie. Polecił mi świetne rozwiązanie, które:

• nie wysadziło mojego Windowsa w powietrze
• działa
• pozwala podejrzeć jak wygląda strona w Internet Explorerze w wersjach 5.5, 6.0, 7.0, 8.0 w jednej aplikacji

To rozwiązanie to prosty programik o nazwie IETester (do pobrania: http://my-debugbar.com/wiki/IETester/HomePage). Jest bardzo wygodny i pozwala testować strony w szybki i wygodny sposób. Warto wspomnieć o opcji “Zobacz we wszystkich wersjach”, która pozwala otworzyć kilka kart przeglądarki z wyświetloną zawartością strony w różnych wersjach IE.

Wcześniej często posiłkowałem się stroną Browsershots.org. Witryna umożliwia obejrzenie dowolnej strony w Internecie w wybranych przeglądarkach (wybór jest dość spory). Wystarczyło podać adres, a strona zwracała screenshoty wykonane przy pomocy różnych przeglądarek. Minusem były jednak dwie rzeczy:

• na wyniki czasami trzeba było czekać w kolejce około 30 minut
• strona musiała być opublikowana w Internecie

Najlepszym rozwiązaniem wydaje mi się w tej chwili IETester.

Nasuwa się jeszcze ciekawa refleksja. Internet Explorer nie tylko pod względem wyświetlania stron musi być inny. Samo zainstalowanie go w systemie może być trudniejsze niż zaprojektowanie witryny, którą on poprawnie wyświetli. Nigdy nie miałem problemu z zainstalowaniem wybranej wersji Chrome, Opery, Safari czy Firefoksa.

Instalator zrobił co trzeba (i najwidoczniej trochę tego czego nie trzeba) i zrestartował komputer. Niestety – naszym oczom nie ukazał się Pulpit, ale niebieski ekran w trakcie uruchamiania systemu z komunikatem:

STOP: 0x0000007E (0xC000001D, 0xf7c438ea, 0xf7c437f4, 0xf7c434f0)

Co ciekawe – komputer restartował się sam i przy następnym uruchomieniu efekt był ten sam. Zabawne, że nawet utworzenie punktu przywracania nic by nie dało, ponieważ komputera nie dało się uruchomić nawet w trybie awaryjnym. Komunikat po słowie “STOP” ani trochę nie przypomina polskiego lub innego znanego mi języka, więc zacząłem szukać informacji w Internecie. Najpierw wykonałem instrukcje znalezione na tej stronie: http://www.webhostingtalk.com/showthread.php?t=694217. Ciekawa sprawa, że Microsoft w swoim Knowledge Base wpisuje takie kwiatki:

Note After you restart the computer, the computer may stop responding, and you may see a black screen. The mouse will work. In this case, restart the computer again by turning the computer off and then back on. The second restart will let you log on.

O, super. Komputer może nie odpowiadać, a jedyne co będzie działać to myszka. Wyłącz i włącz komputer i będzie ok. Myślałem, że te czasy mamy już za sobą…

Ale czy to koniec atrakcji? Nieeeee.

9. When the computer restarts, Windows Explorer (Explorer.exe) does not run, and the Windows icons and the Start button are unavailable. To resolve this problem, follow these steps:
a. Press CTRL+ALT+DEL, and then click Task Manager in the Windows Security screen.
b. Click File, and then click New Task (Run).
c. In the Open box, type regedit, and then click OK.
d. Locate and then click the following registry subkey:
HKEY_LOCAL_MACHINE\System\CurrentControlSet\Services\RpcSs
e. In the details pane, right-click ObjectName, click Modify, type LocalSystem in the Value data box, and then click OK.
f. Restart the computer

Cudownie. Czyli po kolejnym restarcie mój system nadal nie będzie sprawny i muszę edytować rejestr. Dodajmy, że wszystko zaczęło się w momencie kiedy system Windows SAM ZAINSTALOWAŁ UAKTUALNIENIE. Wyobraźmy sobie minę przeciętnego użytkownika kiedy musi wykonywać te instrukcje. Szczególnie posiadając tylko jeden, niesprawny komputer.

Ja, niestety nie miałem okazji zobaczyć skutków cytowanych punktów, ponieważ po odinstalowaniu service packa w konsoli odzyskiwania… zobaczyłem kolejny niebieski ekran, tym razem z komunikatem:

STOP:0x0000006B (0xC0000034,0×00000002,0×00000000,0×00000000)
PROCESS1_INITIALIZATION_FAILED

Hm. Teraz przynajmniej druga linijka jest w języku, który rozumiem, ale.. nic mi nie mówi. Kolega Google po raz kolejny przyszedł mi z pomocą i znalazłem ten artykuł: http://www.tomshardware.co.uk/forum/page-217591_36_0.html. Niestety skopiowanie ntdll.dll okazało się niemożliwe, ponieważ Windows stwierdził, że “An Error Occured During Directory Enumeration”. Wróciłem do googlowania i znalazłem ten artykuł: http://www.pchell.com/support/directoryenumeration.shtml. Hm, chkdsk… nie używałem tego chyba od czasów DOS. Check Disk trwał ponad godzinę (dysk 40 GB). W międzyczasie wpadła mi do głowy myśl, że być może Service Pack nie dał rady się odinstalować ze względu na błędy z odczytem dysku, więc wykonałem wcześniejszą procedurę jeszcze raz. Uruchomiłem ponownie komputer i … tak, niebieski ekran. To już trzeci i tym razem przemawiał do mnie… po polsku. Zawsze to krok w przód.

Nie można uruchomić systemu Windows XP, ponieważ brakuje następującego pliku lub jest on uszkodzony: \WINDOWS\SYSTEM32\CONFIG\SYSTEM

Na stronach Microsoftu znalazłem artykuł, który mówił dokładnie o tym przypadku: http://support.microsoft.com/kb/307545/pl. Ok, czyli do tej pory instalacja service packa najpierw spowodowała brak możliwości uruchomienia systemu, błędy w systemie plików, a teraz jeszcze uszkodzenie rejestru? Gdyby celem SP3 było zniszczenie systemu lub zdenerwowanie użytkownika musiałbym przyznać mu maksymalną ilość punktów. Ale wracamy do naszej opowieści, bo to jeszcze nie koniec przygód.

Pierwszym krokiem w powyższej instrukcji było wykonanie kopii zapasowej istniejącego rejestru. Utworzyć katalog tymczasowy i skopiować tam pliki. Proste? Nie! Próba utworzenia katalogu tymczasowego zaowocowała komunikatem o błędzie “An Error Occured During Directory Enumeration”. Czy my już tego raz nie przerabialiśmy? Uruchomiłem konsolę odzyskiwania, check disk i poszedłem spać.

Następnego dnia rano było już łatwiej. Kopia rejestru pozwoliła się wykonać i wszystkie inne punkty poszły gładko. Z ciekawostek można wspomnieć jeszcze o tym, że folder z którego należy skopiować ostatnią dostępną kopię rejestru jest domyślnie niedostępny. Aby uzyskać do niego dostęp należało się zalogować w trybie awaryjnym (który po wykonaniu pierwszego punktu już działa), wykonać kilka operacji z konta administratora, a następnie w konsoli odzyskiwania wykonać kolejnych kilka operacji. Nie wiem czy już dostrzegliście absurd. Administrator nie może zajrzeć do folderu, ale wykonując kilka dziwnych operacji może sam sobie nadać dostęp do tego folderu. Nie wiem czy wiecie, ale ten sam absurd występuje w rejestrze systemu kiedy nie możecie edytować klucza, ponieważ nie macie dostępu. Jako administratorzy możecie po prostu kliknąć prawym przyciskiem na kluczu i we właściwościach nadać sobie uprawnienia dostępu. Cóż za zabezpieczenia!

Kolejna śmieszna rzecz w instrukcji microsoftu dotyczyła skopiowania plików z jak najnowszego punktu przywracania (z tych, które system tworzy bez naszej wiedzy), a dopiero na samym końcu instrukcji powiedzenie, że nie może to być najnowsza kopia, ale np. druga od końca.

Po kilku godzinach walki udało się wreszcie przywrócić system do wcześniejszej postaci. Przerażające jak użyteczny może być Service Pack 3. I od czego zależy kiedy usprawni system, a kiedy postanowi zgotować nam małe piekło?

Windows nadal się zawieszał. Humorystyczny fakt brzmi, że przeinstalowałem Ubuntu na Windowsa, aby pograć w Quake Live, które w międzyczasie doczekało się wersji pod Linuxa, co przegapiłem ;-).

Wracając do Windows 7. Pewnego poranka zawiesił się około 10 razy w ciągu godziny. Ledwo się uruchomił i już był zawieszony. Zacząłem szperać.

Doszukałem się czegoś, BARDZO DZIWNEGO.

Trafiłem na pewne forum. Jeden z użytkowników zaproponował swoje rozwiązanie, które zostało wyśmiane przez jego kolegę z Microsoftu. Kolega nie umiał pomóc w żaden sposób, a rozwiązanie zaproponowane przez użytkownika zadziałało w jego przypadku i jeszcze w kilku innych.

Zastosowałem ten trick i do tej pory – żadnej zwiechy. Mam nadzieję, że dłuższe użytkowanie potwierdzi słuszność tego rozwiązania.

Co napisał użytkownik? Zasugerował zmianę profilu zasilania z “Balanced” na “High Performance”. Brzmi absurdalnie, ale kiedy zainstalowałem system – uparcie zawieszał się kiedy podłączałem myszkę (MX 518). Myślałem, że się przegrzewa, więc zmieniłem profil zasilania na “Power saving”, aby system trochę odpoczął. I co? Tamtego wieczoru było to ostatnie zawieszenie się systemu.

Spróbujcie i dajcie znać czy w Waszym przypadku okazało się to rozwiązaniem. Mam nadzieję, że tak będzie u mnie.

A oto ów, magiczny, sposób:

sudo a2enmod rewrite

sudo apache2ctl restart

Już ;-).

Otóż będąc zalogowanym do systemu bankowości elektronicznej PKO BP, straciłem połączenie z Internetem. Po odzyskaniu połączenia mogłem bez skrępowania kontynuować pracę w systemie. Problem w tym, że moje łącze to neostrada, więc zmieniło się moje IP. Pierwotnie utrata połączenia nastąpiła podczas przesyłania jakiegoś formularza, więc podejrzewałem, że mógł on zawierać dane niezbędne do autoryzacji. Rozłączyłem się, połączyłem i wykonałem parę klików w menu. Nadal zalogowany (po dwukrotnej zmianie adresu IP). Jedynym sposobem na nie bycie zalogowanym jest wylogowanie się (może jest jeszcze coś takiego jak przeterminowanie sesji, ale nie sprawdzałem).

“It’s not bug. It is a feature.”? Jeśli byłaby to prawda to trochę to niepokojące, bo nie wydaje mi się żeby klientów banku tak często rozłączało, aby to poprawiło widocznie komfort ich pracy. Nawet jeśli to ten komfort powinien poprawić dostawca Internetu, a nie bank, kosztem bezpieczeństwa. Wyobraźmy sobie sytuację, że dokonujesz jakiś transakcji w Internecie i nagle tracisz połączenie. Nie wylogowałeś się wprost z banku, więc przez jakiś czas dla bankowego systemu pozostajesz zalogowany – niezależnie od Twojego adresu IP. Czy nie stwarza to pola do popisu dla hakerów, którzy mogliby wtedy przejąć kontrolę nad Twoim kontem? Czy nie mogą zrobić tego nawet wtedy, gdy nie tracisz połączenia z Internetem? W końcu w BZWBK wystarczy wywołać nową funkcję zanim zostanie zakończone wykonywanie poprzedniej i już skutkuje to wylogowaniem. Zmiana IP również. Czemu w PKO BP jest inaczej?

Profesor Dobiesław Nizimek z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie od sześciu lat prowadził badania, które doprowadziły do powstania tej rewolucyjnej metody. Dwutlenek węgla przy pomocy sztucznej fotosyntezy może być połączony z wodą, tworząc przy udziale katalizatora metanol. Ten z kolei po zastosowaniu separacji termicznej i syntezy MTG (czymkolwiek jest ;>) można przekształcić w 108-oktanową benzynę (hm, Shell V-Power Racing zostaje w tyle). Co ciekawe koszt wytworzenia takiego paliwa to zaledwie 40 groszy za litr, a benzyna niczym nie różni się od tej, którą tankujemy do naszych samochodów.

Kolejnym pozytywnym aspektem odkrycia jest fakt, że zakłady przemysłowe w Polsce produkują takie ilości dwutlenku węgla, że starczyłoby, aby zaspokoić polskie zapotrzebowanie na paliwo trzykrotnie. Korzyści są dość oczywiste. Niższe zanieczyszczenie powietrza, brak zmartwień o normy emisji dwutlenku węgla (a nie jest to tania zabawa) oraz tańsze paliwo.

Warto także nadmienić, że nad takim rozwiązaniem pracowało kilka zespołów na całym świecie, a Polakom udało się doprowadzić badania do końcowego stadium jako pierwszym. Pocieszający jest też fakt, że podjęto współpracę z Polskim rządem mającą na celu rozpowszechnienie tego rozwiązania w Polsce. Czyżby był to pierwszy tego typu pomysł, który nie zostanie wykupiony przez kartele naftowe i wsadzony do szuflady?