tag:blogger.com,1999:blog-59376234323758482722024-09-19T13:33:01.861-07:00Yes, It really suck!kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.comBlogger21125tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-35694613864496112742013-01-29T22:30:00.001-08:002013-01-31T06:21:08.063-08:00<div dir="ltr"> จากการเก็บตัวอย่าง และวิเคราะห์ตามหลักจิตวิทยา ผมสรุปออกมาได้ว่า<br /> - คนที่ทำงานหนักที่สุด = โกงมากที่สุด<br /> - คนที่ทำงานน้อยที่สุด = โกงเนียนที่สุด<br /> - คนที่ทำงานเรื่อยๆเปื่อยๆ = โกงน้อยที่สุด<br /> <br /></div> <div dir="ltr"> เพราะคนที่ทำงานหนัก ถ้าไม่ใช้เพราะอุปนิสัยที่ซื่อตรงจนเกินไปแล้วล่ะก็ บางทีเขาอาจจะกำลังทำเพื่อกลบเกลื่อน หรือชดเชยความน่าสงสัย หรือความรู้สึกผิดในใจตัวเองอยู่ก็ได้</div> <div dir="ltr"> <br /> คนที่ทำงานน้อยที่สุด แน่นอนว่าจะแนวโน้มชอบเอารัดเอาเปรียบคนอื่นเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ดังนั้น ไม่แปลกที่คนพวกนี้จะมีเวลา และเอาเวลาไปเพื่อการวางแผ่นการโกงให้แบบเนียนที่สุด และเอาไปในระดับที่ไม่แพ้คนแบบแรก</div> <div dir="ltr"> <br /> ส่วนคนที่ทำงานเรื่อยๆ เปื่อยๆ ยอมมีแนวโน้มมีอุปนิสัยไม่ค่อยดิ้นรน ไม่ทำงานอะไรเกินหน้าที่ ค่อนข้างกลัวความเปลี่ยนปลง ดังนั้นย่อมไม่ค่อยจะกล้าโกงหรือยักยอกด้วยตนเอง แต่โดยมากถูกคนประเภทที่สองนั่นหลอกใช้อีกต่อ</div> <div dir="ltr"> <br /> เพราะฉะนั้น การมีกิจการ หรือเป็นนายจ้าง ยังไงเสียก็ไม่มีวันรอดพ้นการโดนยักยอก การโกง และหักหลัง สิ่งทีทำได้คือเล่นไปตามบท ปิดตาข้างเดียวบ้าง ดีบ้าง ร้ายบ้าง ซึ่งก็คงจะต้องแล้วแต่กรรมเวร<br /> ของใครของมันที่ทำกันมา</div> <div dir="ltr"> <br /> ก็ขอให้โชคดี อย่าโดนโกงจนทุนหายกำไรหด หมดเนื้อหมดตัว อะไรระวังได้ก็ควรระวัง</div> <div dir="ltr"> <br /> อย่าไว้ใจใคร แม้แต่ตนเอง...</div> kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-89556298449322290802012-03-24T06:19:00.000-07:002012-03-24T08:26:26.743-07:00ขึ้นหัวเรื่องเลียนแบบชื่อหนังสือของคนอื่นบ้างอะไรบ้าง...<br /> <br /> พวกพนักงานที่ไม่ค่อยจะมีอนาคตเท่าไหร่ จะมีชุดความคิดอย่างหนึ่งที่เหมือนๆกันคือ<br /> "เจ้านายรวยแล้ว เอาไปแค่นี้ไม่เป็นไรหรอกน่า"<br /> "ก็เขาไม่ว่า แสดงว่าฉันทำได้"<br /> <br /> ซึ่งผมเห็นว่าเป็นเรื่องของ "โทษฐานที่รู้จักกัน"​<br /> อาศัยว่าทำงานมานาน เริ่มรู้จักกับเจ้านาย<br /> เร่ิมคุ้นชินกับการละเลยกฎระเบียบในองค์กร<br /> <br /> แน่นอน..​. เริ่มหมดความเกรงใจ<br /> และเริ่มจะมองหาความเอาเปรียบนายจ้าง<br /> เพราะคิดว่าเจ้านายรวยกว่าตัวเองเป็นความไม่ยุติธรรม<br /> คิดว่าตัวเองสมควรรวยเหมือนเขา เริ่มคิดว่าโลกไม่เป็นธรรม<br /> <br /> นั่นแหละ ก็เริ่มจิ๊กของ เริ่มอู้งาน เริ่มละเมิดระเบียบ<br /> <br /> และก็นั่นแหละ นิสัยของพวกที่ไม่มีวันเจริญ...kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-6705615385766310632011-09-28T19:22:00.001-07:002011-09-28T20:22:33.450-07:00คนสมัยนี้มีนิสัยใจคอผิดไปจากสมัยก่อนมากๆ<br /> <br /> ถ้าเป็นสัก 40 ปีก่อน ขึ้นไป<br /> ความสัมพันธ์ระหว่าง นายจ้างกับลูกจ้าง จะเป็นไปในแบบที่เจ้านายคือผู้มีพระคุณ มีอำนาจเด็ดขาด สั่งอะไรก็ต้องทำ ด่าก็ต้องฟัง ต้องอดทนอย่างเดียว ลูกน้องนี่อย่าว่าแต่เถียงต่อหน้าเลย แม้แต่นินทาลับหลังก็ยังไม่ค่อยกล้า<br /> <br /> แต่พอมาสัก 20 ปีก่อน<br /> ลูกน้องจะเริ่มเป็นพวกคนเริ่มมีการศึกษาปานกลาง เจ้านายสั่งก็ยังฟังอยู่ แต่เริ่มทำบ้างไม่ทำบ้าง ถึงยังไม่กล้าเถียง แต่ก็เอาไปนินทาลับหลังกันสนุกปากได้แบบไม่รู้สึกอะไร<br /> <br /> พอมาสมัยนี้เหรอ<br /> ลูกน้องพวกนี้ ก็เรียนเท่าเดิมนั่นแหละ แต่รู้มากขึ้นเพราะโอกาสเข้าถึงความรู้ต่างๆมันง่าย พวกนี้จะไม่ประมาณตัว ตีตนสูงกว่าความเป็นจริง ไม่มีความเคารพเกรงใจเจ้านายอีกต่อไป เถียงเจ้านายนี่เป็นเรื่องปกติ ลับหลังไม่ใช่แค่นินทา แต่ด่าขุดโคตรเหง้าสักหลาดกันเลย แถมพากันรวมหัวนินทาเจ้านายลามปามสนุกปาก<br /> ทำงานก็แย่ คิดแต่จะรวยทางลัด โกงได้ก็โกง ขโมยได้ก็ขโมย เหมือนเลี้ยงโจรไว้ในบ้าน<br /> <br /> กำลังคิดว่า ถ้าต้องจ่ายเงินให้ แล้วยังต้องเจอพฤติกรรมแบบนี้ จะจ้างทำไม<br /> พวกกิจการขนาดเล็กที่ต้องปฏิสัมพันธ์กับลูกน้องใกล้ชิด นับวันยิ่งต้องปวดหัวกับทัศนคติห่วยๆ ของคนสมัยนี้และต่อไปมากขึ้นเรื่อยๆ<br /> พวกกิจการใหญ่ๆ เขามีระบบจัดการคนที่เป็นลำดับขั้น และปลดพนักงานได้ง่ายดายกว่ามาก เขาไม่ปวดหัวเท่าไหร่<br /> <br /> คิดว่าต่อไป กิจการเล็กๆ การมีลูกน้องเกิน 2 คน จะเริ่มปวดหัวมากๆ<br /> ถ้าทำเองได้ คงเลือกเหนื่อยกาย แต่สบายใจ จะดีกว่าkohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-58694377881249677472011-08-23T22:07:00.000-07:002011-08-23T22:07:28.941-07:00วงการธุรกิจ ถ้ามีสิ่งที่เรียกว่า "ร่วมมือ" กันล่ะก็ มันไม่ใช่การช่วยเหลือแบบการกุศลแน่<br /> มันจะเป็นการเข้าหากันแบบต่างฝ่ายต่างช่วงชิงความเอาเปรียบ<br /> <br /> ดังนั้นถ้ารู้ตัวว่าตัวเองอยู่ในฐานะด้อยกว่าเขา เช่นเงินน้อยกว่า แวดวงแคบกว่า<br /> ก็ให้สำเหนียกไว้ว่า การที่เขาเข้ามา เป็นแค่การเข้ามาหาผลประโยชน์แบบเอากุ้งฝอยมาตกปลาใหญ่<br /> ถ้าเขาไม่ได้อะไร เขาไม่มาหรอก<br /> <br /> อย่าหลงไหลได้ปลื้ม ไม่ว่าเขาจะดูดี พูดดี หรือร่ำรวยแค่ไหน<br /> ไม่มีทางที่เขาจะไม่เอาเปรียบเรา<br /> <br /> วงการธุรกิจไม่มีหรอกมิตรแท้<br /> มีแค่ว่าใครจะตอแหลเก่งกว่ากันเท่านั้นแหละ...kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-5374205198991273142010-09-10T02:44:00.000-07:002010-09-10T02:53:11.477-07:00ภาษีโรงเรือน เสีย 12.5% ของค่าเช่าต่อปี<br /><br />ถ้าเช่าที่ทำการค้า เจอเดือนละ 10,000 หนึ่งปีก็ 120,000<br />ต้องเสียภาษโรงเรือนปีละ 15,000<br /><br />คิดเป็นค่าเช่าประมาณ เดือนครึ่งต่อปี...<br /><br />จนบัดนี้ ก็ยังไม่เข้าใจ ว่าภาษีโรงเรือนจ่ายทำไม<br />ที่ดินก็ซื้อ ตึกก็สร้างเอง ไฟส่องถนนก็แทบจะติดเอง<br />ไฟฟ้า ประปา ก็จ่ายเอง...<br /><br />โคตรงง...kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-49524148566330417292010-09-08T01:27:00.000-07:002010-09-08T01:41:28.474-07:00มีลูกบอกลูก มีหลานบอกหลาน อย่าได้ริอ่านทำกิจการโรงงานใหญ่โต<br />บ้านนี้เมืองนี้ ถ้าไม่รวยให้สุด เป็นแค่ SME ครึ่งๆกลางๆ ทำไปก็มีแต่จนลง<br /><br />ทำการค้าถูกต้อง ต้องขอใบอนุญาต แต่ขอใบมา แทนที่จะได้รับความสะดวก<br />กลายเป็นว่า เหมือนไปขึ้นทะเบียนโจร<br /><br />คราวนี้จะกระดิกทำอะไรก็ต้องขออนุญาตหมด<br />รายปีต้องจ่าย, ราย 5 ปี ต้องจ่าย, ใช้เครื่องจักรอะไร ต้องแจ้งแล้วจ่าย<br />มีที่เท่าไหร่ มีหลังคาเยอะมั๊ย ต้องจ่าย, มีป้ายชื่อโรงงานไหม ป้ายใหญ่ มีภาษาอังกฤษ จ่ายหนักหน่อย<br /><br />พักหลัง เริ่มมีข้อกำหนดแปลกๆ ออกมาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ<br />จะซื้อจะเก็บวัตถุดิบบางอย่าง ก็ต้องแจ้งจำนวนทุกเดือน<br />พอมีของเหลือหรือต้องทิ้ง จะขายทิ้งเลยไม่ได้ ต้องแจ้งอีกว่าทิ้งเท่าไหร่<br />ทิ้งไม่ดี มีของแปลกๆ อันนี้ต้องจ่ายเพิ่ม<br /><br />ขนส่งสินค้าเบี้ยบ้ายรายทาง ก็ต้องจ่าย<br />ลูกน้องก็ต้องจ่าย ลูกพี่ก็ต้องจ่าย เทศบาลก็จ่าย จังหวัดก็จ่าย<br /><br />งานราษฎร์งานหลวง ก็ต้องจ่าย<br />เงินเดือนโบนัสลูกน้อง ก็ต้องจ่าย ขายได้ไม่ได้ก็ต้องจ่าย<br />ลูกน้องไม่ได้ดั่งใจ ประท้วง ตั้งสหภาพ เอ้า ก็ต้องจ่าย<br /><br />มีแต่จ่าย แต่เคยมีใครถามไหมว่าเจ้าของกิจการมีข้าวกินไหม<br />ต้องจ่ายดอกเบี้ยธนาคารเท่าไหร่ต่อเดือน<br />ลูกเมียเขาจะอยู่กันยังไง<br /><br />ไม่มี...<br /><br />จ่าย...kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-1188311654267771282010-03-29T00:47:00.001-07:002010-03-29T00:47:53.501-07:00<p>แฟกซ์เป็นอุปกรณ์มหัศจรรย์มาก <br />มันสามารถส่งภาพเอกสารจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งได้ผ่านสายโทรศัพท์</p> <p>ซึ่งถ้ามันส่งโดยที่ต้นฉบับหายไปมันจะดีกว่านี้มาก</p> <p>เพราะทุกวันนี้ มันกลายเป็นอุปกรณ์ประหยัดกระดาษของพวกชอบส่ง</p> <ul> <li>โฆษณา</li> <li>แบบสอบถาม</li> <li>แคตาลอคสินค้า</li> <li>ฯลฯ เท่าที่จะนึกออก</li> </ul> <p>เพราะไหนจะประหยัดค่าพิมพ์เพิ่ม ค่าเดินทาง <br />เสียแค่ 3 บาท กระดาษปลายทางก็จ่ายเอง</p> <p>แฟกซ์มันเข้าไปสิ 5 หน้า 10 หน้า 20 หน้า ไม่เดือดร้อนคนส่งอยู่แล้ว <br />เครื่องสมัยนี้ ยัดเข้าไปทีเดียว มันก็ทะยอยส่งให้จนหมด</p> <p>แถมบางรุ่น ส่งผ่านคอมพิวเตอร์ไปยังหลายๆที่ได้แบบอัตโนมัติด้วย <br />เรียกว่า spam กันชัดๆ แบบไม่ต้องลงทุนอะไรเลยด้วย นอกจากค่าโทร</p> <p>ถ้าจะส่ง ช่วยส่งเอกสารสำคัญด้วย <br />ไม่ใช่ ส่งใบปะหน้า ปะหลัง มาว่างๆ สองแผ่น <br />แล้วก็เนื้อหามีแต่น้ำ หรือมีแต่ภาพดำๆ เต็มแผ่น</p> <p>มันเปลืองกระดาษทางนี้...</p> kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-41887615814968580042009-07-31T00:40:00.001-07:002009-07-31T00:46:27.291-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'>ได้รับร่างของมาตรฐานสินค้าที่กำลังผลิตอยู่ตัวนึง...<br/><br/>ของเขาทำกันมาหลายสิบปีแล้ว เพิ่งจะมาตื่นตัวกำหนดมาตรฐาน<br/><br/>ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากจะทำของดีให้ลูกค้าใช้นะครับ<br/>แต่ติว่าของที่ผลิด มันเป็นการซ่อม ไม่ใช่ผลิตของใหม่ทั้งหมด<br/>ไม่ได้ทำเพื่อส่งออก ไม่ได้เอาออกไปขายเป็นหน้าเป็นตาประเทศ<br/>แต่เริ่มมีการกำหนดมาตรฐาน เพื่อให้เท่าเที่ยมของผลิตใหม่...<br/><br/>มองในแง่ผู้บริโภค แน่นอนว่าย่อมได้ประโยชน์<br/>แต่ถ้ามองในแง่ของผู้ผลิต... นับเป็นฝันร้าย...<br/><br/>ถ้าจะบอกว่า ก็ทำให้มันดีสิ ก็อยู่ได้<br/>แต่ปัญหาคือ ถ้าทำดีแล้ว แต่ไม่ได้ไปส่ง lab เพื่อตรวจมาตรฐานล่ะ?<br/><br/>และแน่นอน ตรวจแล้ว ก็ต้องตรวจอีกซ้ำอีกหลายรอบ<br/>รวมถึงอาจจะต้องมีการเสียค่าขอใบอนุญาตมาตรฐานรายปีซ้ำซ้อนอีก<br/>ซึ่งนับว่าเป็นค่าใช้จ่ายแอบแฝงที่เพิ่มขึ้นอีกพอสมควร ปีละเป็นหมื่นแน่นอน<br/><br/>ไม่มีใครอยากทำของไม่ดีออกขายหรอกครับ<br/>เพราะตอนนี้คู่แข่งก็เยอะจนไม่มีที่จะยืนอยู่แล้ว<br/>ถ้าลูกค้าเขาใช้แล้วรู้สึกว่าเราไม่ดี เราสู้เจ้าอื่นไม่ได้ เขาก็จะเลือกซื้อเจ้าที่ดีถูกใจเขาไปเอง<br/><br/>ผมจึงเห็นว่าการกำหนดมาตรฐานทั้งหลาย<br/>เป็นไปเพื่อการกีดกันผู้ประกอบการรายใหม่ที่ไม่มีทุนและความรูุ้สูงพอ ให้ก้าวสู่ธุรกิจนั้นๆ<br/>และเอื้อประโยชน์ต่อกลุ่มนายทุนเก่า ที่มีความพร้อมทั้งเงิน และเทคโนโลยี<br/><br/>ต่อไป เราจะเริ่มธุรกิจใหม่ๆ ยากขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยๆ และเรื่อยๆ...<br/><br/>ยุคของเถ้าแก่ใหม่ หมดลงไปแล้วครับ...</div>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-1681330297118993022009-07-29T23:35:00.001-07:002009-07-29T23:38:28.186-07:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">เจอลูกค้าเก่าหน้ามืดอีกรายละ...<br /><br />ด้วยความหละหลวม เสมียนเลยปล่อยให้ลูกค้าตีเช็คยืดวันออกไปเรื่อยๆ<br />จนล่าสุด เครดิต 30 วัน แต่ลูกค้า ยืดออกเป็น 60 ไปแล้วเรียบร้อย<br />ถ้านับวันวางบิล ก็ปาไป 90 วัน นับจากวันส่งของ<br /><br />ถ้าต้องส่งของไปแล้ว 90 วันแล้วถึงได้เงิน<br />ไม่เจ๊งวันนี้ จะเจ๊งวันไหน...<br /><br />พอเจอเรื่อง เลยให้โทรไปแจ้งลูกค้าว่าเช็คตียาวไป ขอให้ปรับลดลงเหลือเท่าเดิม<br />ลูกค้าก็หน้ามึน ตอบว่าไม่ได้ "เพราะทำมาแบบนี้ตลอด"<br />"คุณต้องเพิ่มเครดิตให้เราสิ ไม่ใช่มาลดเครดิตเราแบบนี้"<br /><br />เยี่ยมเลย... ลูกค้าหมาๆ แบบนี้ สมควรเก็บไว้บูชาไหมครับ<br /><br />เอกสาร VAT ก็ออกให้ก่อนจะเก็บเงินด้วยซ้ำ<br />ยังมาเอาเปรียบไม่สิ้นสุดอีก...<br /><br />ได้ครับ... ถ้าคุยไม่ได้ จะไม่คุยเหมือนกัน<br />เลิกพูด เลิกส่งของให้ด้วย หมดเดือนให้เช็คเข้าบัญชีหมด ค่อยมาว่ากัน<br /><br />ระวังการตีเช็คของลูกค้าให้ดีครับ เช็ควันที่ให้ตรงตามข้อตกลง<br />เพราะถ้าคุณหยวน... จากยืด 5 วัน จะกลายเป็น 10, 20, 30 วันในที่สุด<br /><br />อย่าใจดีจนเกินไป... ธุรกิจ ก็คือธุรกิจ...<br />หยวนบางที แต่ไม่ใช่ตลอดไป... เราจะโดนเอาเปรียบ...<br /></div>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-1200904375456410692009-07-24T10:24:00.001-07:002009-07-24T10:24:53.289-07:00<p>ในการทำธุรกิจที่มีผู้เข้าร่วมในตลาดหลายราย</p> <p>มันก็คือสงคราม…</p> <p>และกลยุทธ์ที่มักเจอบ่อยมากที่สุดอันหนึ่งก็คือ</p> <p>การทุ่มตลาด…</p> <p>…</p> <p>พูดง่ายๆ คือรายใหญ่ที่ทุนหนา สายป่านยาว <br />จะมีอำนาจต่อรองสูงกว่ารายเล็กๆ ทุนน้อยๆ</p> <p>เขาสามารถหาวัตถุดิบได้ถูกกว่า <br />เขาผลิตด้วยประสิทธิภาพที่ดีกว่า <br />เขาผลิตด้วยปริมาณที่มากกว่า <br />เขาจึงสามารถกดราคาได้ถูกว่า</p> <p>แล้วทีนี้ด้วยว่ามีทุนมากกว่า มีเงินหมุนแบงค์เยอะกว่า <br />คราวนี้ก็สามารถให้เครดิตลูกค้าใด้มากกว่า ยาวกว่า เยอะกว่า</p> <p>พอลูกค้าเจอคนให้เครดิต แถมขายถูกกว่า <br />ใครจะไม่เลือกซื้อกับรายใหญ่ล่ะครับ</p> <p>และยิ่งถ้าความได้เปรียบนี้มากขึ้นเรื่อยๆ <br />ถึงจุดหนึ่ง รายใหญ่จะกลายเป็นผู้กำหนดราคาและทิศทาง</p> <p>สุดท้ายรายเล็กๆ ก็จะค่อยๆ สายป่านขาด ล้มหายตายจาก</p> <p>เพราะทำออกมาดีๆ ก็มาเจอรายเล็กๆที่เกิดใหม่มาตัดราคากันเองอีก <br />หรือจะทำให้ถูก ก็ลดราคาสู้รายใหญ่ๆไม่ได้อีก</p> <p>สุดท้าย เจ๊ง ม้วนเสื่อกลับบ้าน…</p> <p>เหลือรายใหญ่จริงๆ สองสามราย สบายแฮร์…</p> kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-47612710120375801242009-06-21T20:59:00.001-07:002009-06-21T20:59:17.122-07:00<p>ถ้าจะนับความเสี่ยงต่อการเอื้อประโยชน์ให้กัน <br />ผมก็ยังไม่เห็นว่าความสัมพันธ์อื่นใดที่จะอันตรายเท่า ผัว-เมีย</p> <p>ดั่งคำโบราณว่า คนนอนพูดมันเสียงดังกว่าคนนั่งพูด <br />คนที่นอนด้วยกันทุกวัน พูดอะไรก็มักจะมีผล…</p> <p>ดั่งว่า… กิจการทั้งหลายจึงไม่ควรที่จะรับคนที่เป็นคู่ผัวเมียกันเข้ามาทำงานด้วยกัน</p> <p>คู่ยอดฮิตที่มักจะพบเจอคือ</p> <p>เมียเป็นฝ่าย stock ผัวเป็นเซลล์หรือพนักงานส่งของ <br />เมียเป็นเสมียน ผัวเป็น stock</p> <p>หรืออะไรทำนองนี้ ซึ่งเป็นการจับคู่ที่อันตรายมากๆ <br />เพราะจะเอื้อให้เกิดการ โกง ได้แบบง่ายๆ และเนียนๆ…</p> <p>เช่น เมียคุม stock ก็ออกเอกสารไม่ตรงความจริง <br />ผัวก็เป็นคนรับส่งของก็ยักยอกเอาส่วนเกินออกไป</p> <p>เมียเป็นฝ่ายจัดซื้อ ก็จัดการแจ้งราคาเกินความจริง <br />แล้วผัวที่เป็น messenger ก็จัดการจัดหาแล้วหักเงินส่วนเกินเข้ากระเป๋า</p> <p>…</p> <p>ซึ่งผมเห็นมาหลายบริษัทแล้วที่มีกรณีแบบนี้ <br />ไม่ว่าจะเล็กใหญ่ ก็มักจะมีการรั่วไหลทำนองนี้ไม่มากก็น้อย</p> <p>ลำพังไม่มีคู่ผัวเมีย ก็มีการรั่วอยู่แล้วโดยธรรมชาติ</p> <p>ถ้ายิ่งมีคู่ผัวเมียแบบนี้อยู่ด้วย ก็ยิ่งขอเตือนให้ระวังให้จงหนัก…</p> <p>คนเราบางคนก็ไม่ได้ชั่วโดยกำเนิด <br />แต่เพราะโอกาสและอำนาจมันล่อใจ ก็อาจจะพาให้ถลำลึกได้</p> <p>ดังนั้น ถ้าเป็นเจ้านาย เลือกได้ ก็ตัดไฟแต่ต้นลม</p> <p>ถ้ามีฝ่ายใดทำงานอยู่กับตัวอยู่แล้ว ก็อย่ารับอีกฝ่ายเข้ามา <br />จะอ้างเหตุผลประการใดก็เรื่องของคุณ</p> <p>แต่เพื่อผลแห่งความสบายใจระยะยาว</p> <p>ผมขอเตือน…</p> kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-90476943808962376982009-06-15T04:15:00.001-07:002009-06-15T04:15:47.578-07:00<p>ญาติ เป็นคำต้องสาป อีกคำของธุรกิจ</p> <p>ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจขนาดไหน ใหญ่หรือเล็ก <br />มันจะห่วยก็เพราะญาติ มันจะเจ๊งก็เพราะญาติ</p> <p>จำเอาไว้ อย่ารับญาติตัวเองมาทำงาน <br />ไม่ว่าจะญาติผู้ใหญ่ หรือญาติผู้น้อย <br />ญาติในใส้ หรือญาตินอกใส้</p> <p>เพราะมันจะนำมาซึ่งปัญหาเล็กใหญ่ไม่สิ้นสุด</p> <p>ขึ้นชื่อว่าญาติ พอมาทำงานมักจะมีความเชื่อฝังหัวว่า &quot;ข้าคือคนพิเศษ&quot;</p> <p>มักจะทำงานขยันแค่ช่วงแรกๆ แล้วก็จะเริ่มเช้าชามเย็นชาม <br />เพราะคิดว่า ทำยังไงเขาก็ไม่ไล่กูออก</p> <p>และยิ่งถ้าเป็นญาติผู้ใหญ่ ครั้นเราจะไปสั่งอะไรก็มีความเกรงใจอยู่ <br />ทำให้เสียการปกครอง ลูกน้องก็จะเอาเยี่ยงอย่าง สั่งอะไรก็ไม่เคารพเราอีก</p> <p>และหนักกว่านั้น พอทำไปนานๆ เริ่มสะสมบารมี <br />เริ่มตั้งตนเป็นหัวหน้าในลำดับขั้นที่ตัวเองทำงานอยู่ โดยอาศัยคำว่า &quot;ญาติ&quot;</p> <p>แล้วขั้นต่อไปคือการ ฉ้อฉล โกงองค์กรที่ตัวเองทำงานอยู่ <br />หรือพูดง่ายๆ ว่า โกงญาติตัวเองนั่นแหละ</p> <p>โดยอาศัยช่องทีว่า คนเรามักคิดว่า &quot;ญาติพี่น้องกัน เขาไม่โกงกันหรอก&quot;</p> <p>ซึ่งไม่จริง…</p> <p>ญาติกันนี่แหละตัวดี จะเอาเปรียบเราเป็นคนแรก และโกงเรามากที่สุดในตอนท้าย</p> <p>ดังนั้น ตัดไฟแต่ต้นลม อย่ารับญาติมาทำงานด้วย <br />ถ้าเขาลำบากอยากช่วย สู้ให้ยืมเงินไปทำอะไร แล้วแกล้งลืมไปซะ <br />เพราะยังไง ก็ไม่ได้เงินคืน… </p> <p>ทีเดียวจบ ดีกว่ามานั่งปวดหัวระยะยาว</p> <p>เชื่อผมเถอะ…</p> kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-70387859867918441332009-06-11T00:40:00.001-07:002009-06-11T04:42:23.890-07:00<p>กงสี คือภาษาจีน หมายถึงระบบที่พ่อเป็นเจ้าของกิจการ <br />แล้วก็ดูแลเมียลูกโดยทุกคนกินเงินส่วนกลางของพ่อหมด</p> <p>กงสี เป็นคำต้องสาป ที่ผมขอบอกให้กับทุกคนรู้และจำไว้ว่า</p> <p>ถ้าเลือกได้ อย่าทำ</p> <p>อย่าใช้ระบบกงสีกับครอบครัวหรือกิจการตัวเองเด็ดขาด</p> <p>เพราะโลกนี้ไม่มีความยุติธรรม <br />พ่อแม่ก็รักลูกไม่เท่ากัน ลูกแต่ละคนก็โลภไม่เท่ากัน</p> <p>ต้องมีใครได้มาก ต้องมีคนได้น้อย</p> <p>และสุดท้าย ผลสรุปของระบบกงสีที่เราเห็นกันคือ <br />กิจการตายไปพร้อมพ่อ และลูกหลานก็ฆ่ากันแย่งสมบัติ</p> <p>…</p> <p>ถ้าจะทำ ต้องแบ่งสมบัติทุกอย่างให้ลูกหลานเท่าๆ กัน เป็นลายลักษณ์อักษร</p> <p>และพอลูกโด ต้องปล่อยให้ออกไปหางานทำของตัวเอง <br />อย่าได้ยึดเหนี่ยวลูกเอาไว้เป็นสมบัติของตัวเด็ดขาด</p> <p>เพราะถ้าเด็กคนนั้น หรือกลุ่มนั้นโตขึ้นมา <br />โดยที่ไม่มีโอกาสได้ใช้ความรู้ความสามารถ มีประสบการณ์ทำงานติดตัว</p> <p>เขาจะเป็นคนแก่ที่สมัครงานไม่ได้ เงินทองก็ไม่มี <br />และจะน่าสงสารมาก</p> <p>…</p> <p>ดังนั้น กงสี เป็นระบบของคนเห็นแก่ตัว <br />หวังแต่จะให้มีคนอยู่กับตัวเองตอนแก่ โดยไม่เห็นแก่อนาคตลูกหลาน</p> <p>อย่าทำ อย่าทำ…</p>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-50978895912079061212009-06-10T05:49:00.001-07:002009-06-11T00:43:41.136-07:00<p>ครับ เมื่อธุรกิจมันห่วย และมันทำอะไรไม่ได้</p> <p>เราต้องบ่น!</p> <p>…</p> <p>ขอแนะนำ blog ใหม่ในเครือ</p> <p>When business is suck! (Yes, It really suck!) <br /><a title="http://businesssuck.blogspot.com/" href="http://businesssuck.blogspot.com/">http://businesssuck.blogspot.com/</a></p> <p>…</p> <p>เปิดขึ้นมาเพื่อเก็บประสบการณ์การทำงาน <br />สิ่งที่ได้พบเห็น และไม่อยากที่จะปล่อยผ่านไป</p> <p>เน้นมุมมองของเจ้าคนนายคน และนายจ้าง <br />ซึ่งคงจะตรงข้ามขัดอกขัดใจเหล่าลูกจ้างอย่างเราๆ</p> <p>แต่ผมว่ามันมีประโยชน์ครับ</p> <p>อะไรที่มีคนทำผิดแล้วแล้วมาบอกเพื่อไม่ให้เราผิดซ้ำ <br />เขาเรียกว่าประสบการณ์</p> <p>และประสบการณ์นี่แหละ ที่หาซื้อยากที่สุด…</p> <div style="padding-bottom: 0px; margin: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; display: inline; float: none; padding-top: 0px" id="scid:0767317B-992E-4b12-91E0-4F059A8CECA8:085934e9-19ef-413f-a0d6-e9ad32e0dd1d" class="wlWriterEditableSmartContent">แท็กของ Technorati: {กลุ่มแท็ก}<a href="http://technorati.com/tags/promote" rel="tag">promote</a>,<a href="http://technorati.com/tags/blog" rel="tag">blog</a>,<a href="http://technorati.com/tags/business" rel="tag">business</a>,<a href="http://technorati.com/tags/businesssuck" rel="tag">businesssuck</a>,<a href="http://technorati.com/tags/rant" rel="tag">rant</a>,<a href="http://technorati.com/tags/suck" rel="tag">suck</a></div> kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-2082615551785092222009-06-10T00:03:00.001-07:002009-06-11T00:42:34.905-07:00<p>ว่าด้วยเรื่องคนงานกับบ้านให้อยู่ฟรี…</p> <p>พอเราสร้างบ้านให้อยู่ฟรี ด้วยสงสารจะช่วยเหลือ <br />แรกๆ ก็น้ำไฟใช้ฟรี เพราะเห็นว่าไม่ค่อยจะมีเงิน</p> <p>หลังๆ ชักจะเห่อเหิมเกินงาม ถอยเครื่องใช้ไฟฟ้ามาเพียบ <br />ไหนจะเครื่องเสียงชุดใหญ่ ทั้งกู้ทั้งผ่อนไม่ดูฐานะ</p> <p>พอมีก็แข่งกันเปิดเสียงดังรบกวนชาวบ้านให้เขาด่า</p> <p>เตือนก็ไม่จำ เพราะกะโหลกหนาปัญญาทึบ <br />จำได้สองวัน วันที่สามมันก็เมาเปิดดังเหมือนเดิม…</p> <p>พอเห็นปัญหาชักเยอะ ก็เริ่มเก็บค่าน้ำค่าไฟเสียหน่อย <br />หวังเป็นการปรามทางอ้อม เก็บแค่ถูกๆ ให้รู้จักประหยัด</p> <p>ที่ไหนได้ ไปๆมาๆ รวมหัวกันต่อสายตรงใช้ไม่ผ่านมิเตอร์ได้อีก <br />สันดานโจร จิตใจต่ำจริงๆ</p> <p>แล้วพอไม่เก็บค่าเช่า ก็คิดว่าไม่ใช่บ้านของตัว <br />ใช้จนเละ ห้องน้ำก็ไม่ล้างไม่ทำความสะอาด</p> <p>แถมตอนจะออกงานไป รื้อสายไฟหลอดไฟขโมยไปด้วยอีก <br />สันดาน สันดาน</p> <p>อยู่ด้วยกันเยอะๆ ก็เขม่นกัน เมาเหล้าทะเลาะกัน</p> <p>บางวันก็ผัวเมียตีกัน ไล่ทุบห้องชาวบ้านเดือดร้อนไปหมด</p> <p>…</p> <p>จำไว้ ถ้าไม่จำเป็น และเลือกได้</p> <p>อย่าได้ริอ่านทำบ้านทำห้องให้คนงานขายแรงงานอยู่ฟรี หรือเช่าถูกๆ</p> <p>เพราะมันจะวิบัติ และมีแต่ปัญหา ไม่จบสิ้น…</p> kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-25446296486002032022009-06-09T03:18:00.001-07:002009-06-11T00:43:04.904-07:00<p>ลูกค้าหลายราย มักจะมาหาเราถึงที่เพื่อซื้อของครั้งแรก</p> <p>ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลต่างๆ เช่น</p> <ul> <li>อยากดูสถานที่ว่าทำเองจริงมั๊ย</li> <li>อยากเลือกดูสินค้าด้วยตัวเองก่อนซื้อ</li> <li>อยากต่อรองราคากับเจ้าของ</li> <li>ฯลฯ</li> </ul> <p>พอมาต่อรองราคาได้เท่าไหร่ อย่างเช่น <br />จ่ายสด มาซื้อถึงที่ ขอลด 10% นะ</p> <p>ทีนี้ทางผู้ขายก็จะโอเค เพราะเห็นว่ามารับของเอง แถมจ่ายสด <br />ลดเอากำไรน้อยหน่อย ก็เป็นทางออกที่ win-win</p> <p>ถ้าเรื่องมันจบแบบนี้ หรือเป็นแบบนี้ไปตลอดก็ดีสิ</p> <p>แต่เปล่าเลย ลูกค้าพวกนี้จะหายไปนานมาก <br />แล้วโผล่มาอีกทีด้วยแนวใหม่</p> <p>คือโทรมา พร้อม fax แผนที่ร้านตัวเองมาด้วย <br />โดยขอให้ไปส่งให้หน่อย แต่</p> <p>ราคาเดิมนะ ลดเท่าเดิมด้วยนะ บริการเราหน่อยนะ เราไม่มีคนไปเอาจริงๆ <br />แต่ขอราคาเท่าเดิมนะ นะ นะ…</p> <p>อีเห็ดสด…</p> <p>ไอ้ที่เคยลดให้น่ะ เพราะมาเอาเอง <br />ถ้าต้องไปส่งเสียค่าน้ำมันเพียบ แถมสั่งของนิดเดียว แล้วจะลดทำพรือ?</p> <p>เก็บของเอาไว้ดูเล่นดีกว่านะผมว่า อย่างน้อยก็ไม่ขาดทุน <br />ของไม่เสียไม่เน่า ไม่ได้ขอข้าวเรากินสักหน่อย</p> <p>ลูกค้าที่สั่งทีเยอะๆ พร้อมจะจ่ายสด ลดน้อยกว่า แถมไม่เรื่องมาก เพียบ…</p> <p>อยากได้ถูกกว่านี้ แต่ดีเท่านี้ ก็ไปรอชาติหน้าเหอะ <br />ซื้อของห่วยๆ ถูกๆ เจ้าอื่นไปก่อนก็แล้วกัน…</p> kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-42826593144857575342009-05-31T18:36:00.001-07:002009-06-11T00:42:34.905-07:00<p>สิ่งน่าเบื่อที่สุดอีกอย่าง ในการมีลูกน้องคือ</p> <p>การที่ต้องมานั่งดูว่า คนไหนจะเข้างานกี่โมง จะออกงานกี่โมง</p> <p>เพราะต่อให้มีบัตรตอก แต่ถ้าไม่เอามาใช้บังคับจริงจัง มีก็เหมือนไม่มี</p> <p>และคนพวกนี้ พร้อมจะเข้าสาย และออกก่อนเวลาได้เสมอ <br />ไม่ว่าเราจะเมตตา ทำดีกับลูกน้องแค่ไหนก็ตาม</p> <p>ดังนั้น ถ้าอยากจะมีลูกน้อง ก็ต้องตื่นก่อนเขา เลิกงานหลังจากเขา <br />ไม่งั้นเขาก็ทำงานให้เราไม่เต็มที่</p> <p>หายากมากที่ใครจะโชคดี เจอลูกน้องดี ขยัน ไว้ใจได้ ไม่โกง…</p> <p>ทำใจ และจำไว้…</p> kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-63200917631406903342009-05-29T08:27:00.001-07:002009-06-11T00:42:34.905-07:00<p><img src="http://img2.pict.com/89/b8/9e/4dd30cd1e4361d1ab16c49a8ca/L5xYG/e0b897e0b8b3e0b887e0b8b2e0b899e0.jpg" /></p> kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-80472913329984772472009-05-27T03:07:00.000-07:002009-06-11T00:42:34.905-07:00ทำอะไรต้องสั่งต้องบอกตลอด<br /><br />ไม่รู้ตอนคลอดลืมเอาสมองออกมาด้วย หรือกินอะไรแทนข้าว<br /><br />คือบางคนจะเป็นพวกไร้สามัญสำนึกมากๆ<br />ทำงานแบบเอาขี้เกียจเข้าว่า เอาสบายเข้าว่า<br /><br />ไม่ดูเงื่อนไข เวลา โอกาส สถานที่ ใดๆทั้งสิ้น<br /><br />เรื่องไหนที่นอกเหนือหน้าที่ กูไม่ทำ<br />ทำแล้วไม่ได้เงิน กูก็ไม่ทำ...<br /><br />นี่แหละ คนพวกนี้มันถึงได้ไม่พัฒนาไปทางไหน<br />จมปลักเป็นชนชั้นแรงงานไปจนตาย...kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-28202090297108776552009-05-26T21:53:00.001-07:002009-06-11T00:43:41.136-07:00<p>จะเงียบไปไหน…</p> <p>เศรษฐกิจแย่ มันก็แย่หมดทั้งระบบจริงๆ</p> <p>มันเหมือนเป็นลูกโซ่ งูกินหาง <br />ที่พอมีคนแย่ มันก็พาแย่ต่อเนื่องกันไปทั้งหมด</p> <p>คนไม่มีเงินซื้อของ คนขายก็ขายของไม่ได้ <br />ลุกจ้างก็โดนปลด คราวนี้คนก็ยิ่งไม่มีเงินกันใหญ่</p> <p>บริษัทห้างร้านทั้งหลาย ก็ตัดงบ ประหยัดกันใหญ่ <br />ไม่ยอมซื้อของอะไรมากเท่าเดิม</p> <p>จากที่เคยซื้อของบ่อยหน่อยเพื่อรักษาประสิทธิภาพ <br />ก็กลายเป็นใช้ให้มันพังให้มันวิบัติ เพื่อประหยัดคำเดียว</p> <p>แล้วพอเป็นอย่างนี้กันหมด ก็เลยกลับมาสู่วงจรเงินฝืดเช่นเดิม</p> <p>และก็เงียบเป็นป่าช้าเหมือนเดิม…</p> <p>นั่งเฝ้าร้านแต่ละวัน ไม่มีคนเขามาซื้อเลย ให้ตายเถอะ <br />ดอกเบี้ยธนาคารเขาไม่ได้ลด ไม่ได้หยุดตามลูกค้านะครับ</p> <p>สุดท้ายถ้าไม่มีเงินมาหมุนเวียน OD ก็ล้น ดอกเบี้ยก็บาน</p> <p>และในที่สุด ใครสายป่านสั้น ก็จบ อยู่ไม่ได้เจ๊งกันไป…</p> kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5937623432375848272.post-45107077324620076382009-05-26T09:32:00.000-07:002009-06-11T00:48:11.039-07:00<div class="snap_preview"><p>สั่งซื้อของ สั่งได้<br />ตอนอยากได้ของ เร่งจัง เร่งจริง</p> <p>พอถึงตอนจ่าย โทรมาบอก กลัวเช็คเด้ง ขอแบ่งเช็คเป็น 2 ใบ<br />ใบแรก จ่ายก่อนถึงดิวเล็กน้อย<br />แต่ใบสอง จ่ายเลยดิวไปนิดนึง…</p> <p>ฟังเหมือนจะดี แต่ดันทำให้เราได้เงินช้ากว่าเดิม<br />แล้วถ้าเราจำเป็นต้องใช้เงินก้อนล่ะ? ซวยสิ</p> <p>จะไม่ว่าเลยถ้านานๆที แต่นี่ ทำทุกเดือน… เวร…</p> </div>kohsijahttp://www.blogger.com/profile/15458528253684758574noreply@blogger.com0