Voor wat betreft de bijeenkomst van Vernieuwing in Werk hebben wij het volgende bedacht. We hebben er voor gekozen om niet een vervangende invulling te gaan zoeken, maar de bijeenkomst door te laten gaan met netwerken en het delen van passie als invulling van de avond.

De bijeenkomst wordt voor het eerst dit jaar weer in het park georganiseerd. We hebben gekozen om in hetzelfde park te staan als één van de eerste buitenbijeenkomsten van ViW: Park Lepelenburg . We verzamelen daar bij de muziektent om 17:00 met zelf meegebracht eten en drinken.

Wanneer: woensdag 28 juli van
Hoe laat: 17:00 eten & drinken
Waar: Lepelenburgpark, 3512NJ Utrecht

De avond zal gevuld worden met ontmoeten, eten en drinken, bijpraten, vermenigvuldigen van kennis, lachen en borrelen en uiteraard zal het spel KUBB weer gespeeld worden.

Je bent van harte welkom! Laat hier even weten of je ook komt.

Dit prachtige plaatje bracht mij op het idee de wondere wereld van een ‘digital native’ met jullie te delen.

Het zijn van een digital native is niet geheel aan leeftijd gebonden. Toch bestaat deze groep voornamelijk uit jonge mensen geboren na 1980.
Een digital native leeft als het ware in twee werelden, een fysieke en een digitale, tegelijkertijd!

Onbewust vertoonde ik vijftien jaar geleden al deels het gedrag van een digital native. Zo zat ik als elf jarige al tot diep in de nacht op chatboxen hele gesprekken te voeren met mijn online vrienden. Kinderen van nu doen dit al vanaf een veel jongere leeftijd. Mogelijkheden waar wij nog van onder de indruk zijn is voor hen doodnormaal. Dit zorgt er dan ook voor dat de nieuwe generatie op een hele andere manier denkt en zo ook ander gedrag vertoont. Technologische ontwikkelingen als internet zijn hen met de paplepel ingegoten. Dit in tegenstelling tot ‘digital immigrants’; de oudere generaties die vaak moeite hebben om de drempel van het digitale tijdperk over te komen.

Deze nieuwe vorm van “socializen” heeft opmerkelijke ontwikkelingen doorgemaakt.
Dankzij bijv. de Iphone kun je online communiceren en informatie uitwisselen, waar je ook bent. Social media zorgt ervoor dat mensen alles met elkaar kunnen delen en op alle mogelijke manieren, altijd en overal, met elkaar in contact kunnen blijven.

One way of life
Een echte digital native vermengt werk met privé en digitaal met fysiek. Zo heb ik collega’s, vrienden, huisgenoten en zelfs liefde gevonden via het internet. Maar het gaat nog veel verder. Ook onze huisdieren worden betrokken bij vormen van social media. Kijk maar eens naar deze site: http://www.sniftag.com/Met deze halsband krijg je onder andere inzicht in alle activiteiten die je hond onderneemt.
Je kunt zien welke andere honden hij is tegengekomen tijdens het uitlaten en maakt zo deel uit van een community, heeft vrienden en je kunt foto’s publiceren. Je kunt zijn gezondheid monitoren waar je ook bent. Misschien in de toekomst ook wel of het baasje wel of niet vrijgezel is .. haha …

De kracht van deze mogelijkheden benut je door fysiek en digitaal te zien als één wereld, “one way of life”. En waarom?
De beperkingen binnen de fysieke wereld worden online gecompenseerd. Dankzij social media kun je je netwerk blijven onderhouden en weet je wat er bij ieder van hen speelt. Dit biedt veel nieuwe mogelijkheden, maar werkt alleen als je actief en consequent blijft deelnemen.
Je ziet dat mensen, zodra ze online zijn, ander gedrag vertonen. Daar waar mensen elkaar fysiek nooit hadden aangesproken of informatie met elkaar hadden gedeeld, gebeurt dit digitaal wel. Mensen helpen elkaar online onvoorwaardelijk. En nu het mooiste van alles, jij beslist zelf welke informatie je naar je toe trekt waar, wanneer en van wie.

Nu even heel concreet, dit betekent dus dat je altijd direct beschikking hebt tot informatie afkomstig van duizenden mensen. En je kunt ook nog een discussie met ze voeren of vragen stellen! Waar je ook bent, je bent nooit alleen, the cloud is everywhere..

Een heel mooi voorbeeld. Door alle informatie die wij massaal publiceren op de encyclopedie Wikipedia is het volgende mogelijk. Je richt je camera van je Phone op een gebouw en ziet direct alle informatie van dat object op je scherm.

Zie YouTube film: http://bit.ly/bvTTxd

Sluit je je ogen, dan sluit je deuren
Alleen al dit voorbeeld geeft aan welke consequenties dit kan hebben voor je business en voor de arbeidsmarkt. Want hoeveel vraag zal er straks nog zijn naar reisgidsen? Een ander voorbeeld zijn reclamebureaus en drukkers, hoeveel behoefde heeft men in de toekomst nog aan de huidige vormen van advertice? Bedrijven zullen, om niet buiten de boot te vallen, zich nu al moeten gaan afvragen welke consequenties dit voor hun bedrijf kan hebben en hoe zij kunnen inspelen op deze ontwikkelingen.

Er zijn nieuwe kansen en bedreigingen op de markt wat maakt dat innovatie HET concurrentie wapen is van nu! Digital natives zijn door hun online gedrag als het ware “trend watchers” als gevolg van de constante input aan informatie. Zij hebben de beschikking over een groot netwerk en kunnen informatie ook nog eens als geen ander structureren en verwerken.

Jonge mensen die na 1980 zijn geboren bestaan wereldwijd uit 2 miljard mensen. Waarvan 75% zich bevindt in ontwikkelingslanden. Dit betekend dat het aantal volwassen digital natives, die zich nu op de arbeidsmarkt bevinden, gering is. Als organisatie zul je een omgeving met passende condities moeten bieden om deze groep mensen optimaal te laten presteren en ze aan je te binden.

Ik vraag mij af hoe ver wij nog verwijderd zullen zijn van een 3D digital image van een persoon die vlak naast je staat. Zoiets als, beam me up scotty! Ik geloof dat dit niet heel lang meer bestempeld zal kunnen worden als science fiction.

What’s next? …

Lotte Smit

En wat doen we dan?

Eigenlijk steeds minder. Volgens mij gaan we de VS achterna. Sinds jaren 80 ongeveer 15% loon ingeleverd. Steeds meer diensten en flauwekul economie. Tittynomics. Je houdt elkaar een beetje bezig met soft porno en andere zaken. Volgens een schatting uit de jaren negentig is minder dan 10% van de beroepsbevolking echt noodzakelijk voor productie.

Na de enorme productiviteitsstijgingen in de primaire sectoren in de vorige eeuw al jaren een daling van de productiviteit van secundaire processen. Steeds meer ICT, Juristen, HRM-ers, noem al die zaken maar op.

Dan helpt nieuw werken niet. Dan moet je eerst nieuw denken. Flauwekul over de dienstensector geloof ik allang niet meer. Mijn besteedbaar inkomen en hoe ik mijn uitgaven kan beïnvloeden stellen weinig voor. Eerst vraagt de overheid ogeveer 70%  door inkomsten en BTW belasting. Vervolgens kan ik voedsel (zwaar gereguleerd) wonen (zwaar gereguleerd) en vervoer (zwaar gereguleerd) nauwelijks beinvloeden. Per Euro houd ik misschien 10 cent keuze vrijheid. Daarvoor krijgen we zorg, onderwijs, infrastructuur en sociale zekerheid. De communisten deden dat niet echt anders.

De vraag is of we elkaar willen blijven vervelen met zoiets als werk. Of het nu nieuw is of niet. Of gaan we opnieuw nadenken over economie en stellen we onze waarden en normen bij. In mijn tijd was Zwiebertje de enige dakloze en werkeloze die ik kende.

Nederland is een doorvoerhaven, maar wat heb je aan al die gesubsidieerde lucht transporten. Als Kerosine nou eens net zo duur zou zijn als benzine?

Een herwaardering van waarden en normen.
De meesten zijn bezig met flauwekul beroepen. Eerder verstikkend en verwarren dan iets bijdragen. Nog even en we zitten net als in de VS in een gejuridiseerde samenleving, waar juridische conflicten over zorg net zoveel kosten als zorg zelf.  Stoppen daarmee. Alle die netwerkjes van mensen die elkaar balletjes toespelen. Met zekerheid gaat iedereen dood. Waarom zou je iets te maken willen hebben met die onzin?

Wat dan wel?

• Wat dacht je ervan een jaar door China te trekken? Volgens mij interessanter dan kantoor.
• Kun je familieleden uit tehuizen houden? Zorg voor ouderen en kinderen?
• Een nieuwe cultuur? Geen elite met ontwerp-skills. Gewoon jouw omgeving inkleuren.
• Nieuwe vormen van wonen? Vervoer? Landbouw wat kleinschaliger?
• Studeren? Weten hoe een kerncentrale werkt?

Hoe gaan we dat betalen?

Overbodige vraag.  Economen, die een kredietcrisis niet kunnen voorspellen zijn net zo zinloos als weervoorspellers, die een donderbui niet zien aankomen. Economisch denken heeft al jaren weinig nut. Morgen is het ook weer weer. En ja.. Nederland exporteert voornamelijk agrarische producten, chemie en apparaten.  Je zou lokaal weer wat meer meubels, kleding, transportmiddelen en mobieltjes kunnen maken. (Uiteindelijk is al dat vervoer zwaar gesponsored en worden kosten van peak-oil en vervuiling niet doorberekend.)

Laten we in ieder geval stoppen met herhalen van wat iedereen weet:

• Vergaderingen zijn niet effectief
• Files zijn niet effectief
• Politieke spelletjes zijn leuk, maar niet effectief
• Er is betere zingeving te vinden dan elkaar vervelen

Dit mobiliteitscentrum sluit aan bij onze visie op de mens en de rol van werk in zijn of haar leven. Ik wil bijdragen aan de bewustwording van het feit dat we zelf – grotendeels – verantwoordelijk zijn voor hoe ons leven er uit ziet. We kunnen vaak veel meer dan we denken. We zijn niet afhankelijk van een organisatie maar in staat om zelf vorm en sturing te geven aan onze loopbaan. Dit is iets wat, mij althans, veel plezier en voldoening geeft. De manier waarop ik dit voor me zie is met de focus op talenten, krachten en passie, gebaseerd op de inzichten van de positieve psychologie.  De weg hiernaartoe is mijns inziens de gedachten die we hebben en hoe we onszelf en de wereld waarnemen – en hoe we ons profileren naar de buitenwereld!

Alles om dit proces te begeleiden is in een virtueel mobiliteitscentrum samengevat. Vanuit dit portaal kan de persoon die aan de vooravond staat van het nieuwe werken (o.a. ondernemer zijn van je eigen loopbaan), naar alle partijen en informatie die voor hem of haar informatief en relevant kunnen zijn (vacatures, sollicitatietips, externe hulpbronnen). Er is toegang tot een online testcentrum wat behulpzaam kan zijn bij het vaststellen van koers die hij wil gaan varen.  Het geheel wordt toegepast binnen een coachingstraject met regelmatige gesprekken met een loopbaan/outplacement coach.  Ook zijn er mogelijkheden om webinars van trainingen en lezingen te bekijken en zo helemaal up to date te blijven ook als men iets niet IRL kan bijwonen. Zichzelf profileren kan de persoon door professionele video-cv’s, bedrijven doen dit met hun vacatures en een bedrijfspresentatie.

Daarnaast, ben ik illustrator die zich tessArt noemt, van lieve en leuke tekeningen, die te bekijken zijn op www.tessart.nl. Mijn favoriete opdracht is de opdracht welke bijdraagt aan bewustwording naar een aangenamer leven en wereld en ter inspiratie het goede in elkaar en jezelf te zien. Ik word meestal gevonden om mijn lieve draakje Poef en andere tekeningen die vooral geschikt zijn voor geboortekaartjes, kinderboeken, en clipart. Mijn kwaliteiten waardoor ik gedreven wordt zijn mijn rotsvaste geloof in de goedheid van de mens ; mijn opmerkzaamheid, onderzoekende aard en inlevingsvermogen, en mijn creativiteit, verbeedingskracht en humor.

Wat ik hier zoek: soms kom je ergens zomaar leuke mensen, of ideeën tegen wat spontaan weer wat nieuws creëert, al is het maar een gedachte, idee of een inzicht. Soms kom je iemand tegen waar je wat leuks mee kan bedenken en/of neerzetten wat bijdraagt aan het geheel.

Ik ben te volgen via

Toen vorig jaar de experimenten met web 2.0 bij het ministerie van LNV startten, merkten we al snel dat het ambtenaren niet te doen is om het plaats- en tijdonafhankelijk werken. Voor een ambtenaar geen franjes. Doe maar een werkplek waar hij rustig zijn werk kan doen. Belangrijk voor zijn werk is het contact met anderen, met buiten. Het eerste wat belangstellenden dan ook vroegen aan het projectteam Ambtenaar 2.0 was welk instrument zij konden gebruiken om beter samen te werken, beter contact te hebben met de omgeving.

Een eyeopener voor mij was een gesprek met medewerkers van een Nieuwe Werken bedrijf. Zij leerden me dat het belangrijk is dat je eerst zorgt dat de interne organisatie klaar is om om te gaan met reacties van buiten. Logisch, als je de indruk wekt open te staan voor reacties van een groot publiek, dan moet je dat in huis natuurlijk wel aankunnen. Dus: wen aan sociale media, wen aan flexibel werken. Dat sociale media als eerste vooral worden ingezet om te babbelen met collega’s is dus prima. Alleen, zo werkt het niet voor ambtenaren

Een overheidsorganisatie is een netwerkorganisatie. Ambtenaren werken voor en met de samenleving. Dus de stap ‘intern klaar zijn’ die boeit niet. Het gaat om kennisdelen en samenwerken. Al pratend over kennisdeling viel plotseling een kwartje: De Nieuwe Werken werker heeft wel alle faciliteiten, maar het samen werken aan een document, het kennisdelen zoals bij de overheid, dat doen zij eigenlijk niet. Logisch, je gaat niet een document maken waarbij je aan de klant vraagt of hij meeschrijft.

Even verder redeneren: als het bij bedrijven als Interpolis, Rabobank, Microsoft niet om samenwerken gaat, dan blijft het anders omgaan met het concept ‘kantoor’ over. Dan gaat het dus om kostenreductie, efficiency, vitaal personeelsbeleid, talenten binnenhalen en -houden, over bedrijfsvoering dus.

Nu zie ik diverse overheidsorganisaties voortvarend aan de slag met de elementen van Het Nieuwe Werken: ict, huisvesting en cultuur. Gaat het daar nu ook alleen om bedrijfsvoering en om kostenreductie? Verschillende geven aan dat dat inderdaad het geval is. Het zou wel heel erg jammer zijn als dat de enige drijfveer is om met Het Nieuwe Werken aan de slag te gaan. Werken aan betere resultaten is naar mijn idee een veel duurzamere drijfveer. En dat dat met minder kosten kan, dat dat met minder mensen kan, dat is wat de ontwikkelingen in informatietechnologie, met name de sociale media, ons nu laten inzien. Maar draai het alsjeblieft niet om.

Het Nieuwe Werken moet je niet los zien van de sociale media. De weg van het kennisdelen en samenwerken is wat minder concreet dan de weg van de besparing. Het is wel de meest belovende weg voor sociale innovatie. Als je Het Nieuwe Werken slechts opvat als kostenbesparing, dan ga je een hele interessante route mislopen.

Rotterdam

Laat ik eerst eens beginnen met wat ik bedoel met baas en knecht. Een baas is iemand die werkt voor zijn geld, zijn eigen agenda en activiteiten beheert en risico loopt ten aanzien van wat hij/zijn beslist. Een knecht is iemand die werkt voor zijn geld en een contract/verzekering heeft afgesloten met zijn baas zodat die maandelijks salaris krijgt. De baas bepaalt wat, hoe, waar en wanneer de knecht zijn werk doet. De baas van de knecht beheert dus zijn eigen agenda. De knecht voert uit en loopt geen risico.

Het woord knecht klinkt wellicht negatief, maar dit bedoel ik zeker niet zo. Ik verwijs hierbij met respect naar de agrarische maatschappij waarin deze verhouding is ontstaan en die we reeds geruime tijd achter ons hebben gelaten, omdat die in deze tijd niet meer werkt.

In de oude wereld werkten bazen en knechten als volgt: Organisaties ontstonden doordat een ondernemer het werk niet meer alleen kon doen en knechten zocht om hem te helpen. Hij of zij neemt knechten in dienst voor de activiteiten die hij of zij niet zelf meer wil of kan uitvoeren. Zoals gezegd: de baas bepaalt wat, hoe, waar en wanneer de knecht zijn werk doet. Bij voorkeur inclusief procedurehandboeken en met strikte afdelings- en functiescheidingen, meestal zelfs een fysieke scheiding d.m.v. van afsluitbare kamers. De ondernemer die eerst alle activiteiten zelf uitvoerde categoriseert zijn activiteiten en verdeelt deze over zijn knechten.

De medewerkers excelleren in het uitvoeren van de activiteiten die vallen in de categorie van de organisatie. Tegenwoordig wordt deze categorie ook wel functie genoemd. Functiecategorieën zijn gebundeld in afdelingen. De grootste uitdaging van dit soort organisaties is om het totale proces te optimaliseren. Ik doel hiermee op het stroomlijnen van alle activiteiten i.p.v. het stroomlijnen van alle activiteiten per afdeling en per functie.

Een deel van de knechten vertrekt op den duur en wordt zelf baas.

Vanaf nu noem ik knechten met veel respect medewerkers of chiquer: deelnemers.

In de nieuwe wereld is de hiërarchische relatie tussen baas en medewerker niet meer zo vanzelfsprekend. Juist in deze nieuwe wereld werken professionals steeds meer zelfstandig. Ze zien in dat hun expertise juist in verschillende organisaties een toegevoegde waarde biedt. De medewerker wordt zelfstandig op basis van zijn eigen talent en zichtbare toegevoegde waarde. Een nieuwe onderneming ontstaat…

Dit heeft impact op zakelijke relaties. Waar voorheen een baas meerdere knechten onder zich had heeft diezelfde baas nu meerdere bazen naast zich. Bazen moeten er aan wennen dat zij niet alleen meer bepalen wat, hoe, waar en wanneer het werk uitgevoerd moet worden. De uitdaging is continue het vinden van toegevoegde waarde en manieren om goed samen te werken. In plaats van vacatures en arbeidsovereenkomsten moet de ondernemer zich gaan richten op vraag en aanbod: offertes en facturen. Dus minder managen maar meer handelen.

Tegenwoordig is het een trend dat medewerkers of vroeg in hun carrière al zelfstandige professional worden of dat ze eerst een aantal ‘bazen’ hebben versleten voordat ze zelf baas worden. Natuurlijk is er ook een grote groep die graag medewerker is en blijft.

Veel is in de nieuwe wereld veranderd. Tegenwoordig is het steeds meer inzichtelijk wat de toegevoegde waarde van iemand is. Ook is steeds gemakkelijker bekend welke behoefte er is aan expertise. Op deze manier is het gemakkelijker om keuzes te maken.

Dit komt door de opkomst van publiekelijk toegankelijke persoonlijke informatie via het internet. Kijk bijvoorbeeld naar al het aanbod op LinkdIN, Facebook, Twitter. Het is meer inzichtelijk wat mensen doen en waar behoefte naar is dan 10 jaar geleden.

Daarnaast kunnen vele beroepen i.p.v. lokaal nu ook nationaal en zelfs internationaal uitgevoerd worden doordat wij ons gemakkelijker fysiek en virtueel kunnen verplaatsen.

De uitdaging is de oude organisatie naar de nieuwe organisatie in de nieuwe wereld te transformeren. Vele organisaties in deze tijd hebben problemen met deze transformatie. Andere organisaties lopen juist weer ver voorop. Kijk bijvoorbeeld naar de artiesten- en journalistenwereld. Beide werelden werken al lang op deze flexibele manier. Dit is een manier van werken die in de toekomst alleen nog maar zal aantrekken.

In de nieuwe wereld noemen wij de nieuwe bazen soms ZZP’er. Persoonlijk heb ik iets tegen deze naam. Formeel heeft deze term totaal geen waarde. Het is geen rechtsvorm en het geeft niets aan over daadwerkelijke organisatie. Het enige wat dit aangeeft is dat deze zelfstandige geen personeel heeft zoals in de oude wereld. Dus een baas zonder knecht. De meeste ondernemer hebben juist een bijzonder goed netwerk die gelijk staat of zelfs een grotere waarde heeft dan een medewerkersbestand. ZZP’er is dus typisch een term van oude bazen uit de oude wereld. Mijn voorkeur gaat uit naar zelfstandig ondernemer of zelfstandig professional.

In de nieuwe wereld verdienen professionals veel geld aan een organisatie. Andersom lever de professional veel meer waarde op voor de organisatie. De professional zit figuurlijk vast aan de baas met een gouden ketting. Ook dit is een keuze. Je kunt er gerust van uit gaan dat de baas verdient aan iedere medewerker. De vraag is of deze baas-knecht-relatie of werkgever-werknemer-relatie idealistisch klopt. Zou je niet liever gelijkwaardig met elkaar willen samenwerken? Ga je niet efficiënter en effectiever werken als je zelf de verantwoordelijkheid draagt voor jouw toegevoegde waarde?

Als je vandaag jezelf of je organisaties opnieuw zou mogen uitvinden. Zou je het dan hetzelfde doen als dat het nu is georganiseerd? Nee? Vernieuw!

Dit artikel is eerder gepubliceerd op www.creatievekoppen.nl

Henny van Egmond vertelt ons over de mythes van Het Nieuwe Werken. Belangrijkste: HNW bestaat helemaal niet! Driekwartier verder wordt dan toch de onvermijdelijke vraag gesteld … wat is eigenlijk de definitie van ‘het nieuwe werken’. Na enig ‘debat’, geeft Henny aan dat de term ’sociale innovatie’ de lading beter dekt. De vervlechting van prive en werk met andere woorden. Het loslaten van control en omarmen van vertrouwen. Food for thought dus!

Henny moet naar de trein, dus tijd voor een break op het andere dakterras bij de grote vergaderruimte en lekker genieten van het laatste
avondzonnetje. Na enig overleg met de organisatie besluiten we dat ik buiten de zeepkist op ga voor het Igluu verhaal. Geen straf! Even beginnen met de vraag .. wie kende Igluu nog niet ? (ca. een kwart) Iedere keer dat ik ons verhaal doe, vallen mij weer de bevestigende blikken van herkenning op m.b.t. de vraag: hoe, waar, wanneer en wie wil ik liefst werken ? Ook aardig om te merken dat een ieder een concept als Igluu op zijn eigen wijze zou gebruiken; werken, ontmoeten, vergaderen, netwerken, trainen, inspiratie opdoen, acquisitie doen, kosten besparen, post ontvangen etc etc Tot slot iedereen uitgenodigd de Igluu eens te komen uitproberen met hoge zomerkorting.

Tijd voor de borrel. Erg veel positieve reacties. ViW is een leuke club!

Michiel Morks

Na de vorige meeting bij ASPA met sprekers Marcel Broumels en Mario Ramirez Reyes en de aanstaande bijeenkomst bij Igluu Den Haag, met Henny van Egmond, zoek ik voor 28 juli ook nog een spreker!

Locatie heb ik op het oog: check www.innvire.nl of google de Tollensfabriek in Rotterdam.

Wie heeft een te gekke presentatie, een vernieuwend onderwerp en wil zijn passie en inspiratie op de community botvieren… Of wie weet een te gekke spreker die wij samen kunnen benaderen voor die datum…

Ik hoor het graag natuurlijk,

Gr, Maite
maite@kunst.nl
0642345370

En laat ons meteen maar de koe bij de spreekwoordelijke hoorns pakken: wat zijn de grootste tijdverliezers voor uw doorsnee-kantoordag? Juist, vergaderingen!

Daarom een aantal suggesties in deze presentatie in ignite-stijl, of een andere manier om ‘dood door Powerpoint’ te vermijden en op zich misschien nog voer voor een toekomstig artikel?

Interesse in de aanpak van een 22 Minuten vergadering? Erover discussiëren kan op de Facebook groep of de handige poster uitprinten en in de vergaderzaal uithangen kan misschien een aantal collega’s tot nieuwe inzichten brengen.

Ik ben alvast aan het uitzoeken hoe ik de verstekwaarde van een vergadering van 30 minuten naar 22 minuten kan veranderen in mijn elektronische agenda.

Binnen SusaGroup houden we ons bezig met emotie & beleving. In eerste instantie voornamelijk vanuit een productbelevings perspectief. Onze tools en methode lenen zich echter ook erg goed voor organisatie verandering. Door de emotionele beleving van medewerkers ten aanzien van hun organisatie te meten ontstaat er een totaal nieuwe dialoog dan met traditionele (rationele) methodes bereikt wordt. Onze aanpak voor het meten van organisatiebeleving is echter nog sterk in ontwikkeling, dus ik hoop hier verdere inspiratie op te doen.

Ik kijk ernaar uit om verder zaken uit te wisselen, zowel online als op bijeenkomsten. Die van 19 mei heb ik helaas net gemist en op 23 juni kan ik helaas niet, maar schuif daarna graag een keer aan.