Liam Gallagher, markasının modelliğini kimseye bırakmıyor.

Bunun için de geçtiğimiz yıl Pretty Green adlı bir moda markası kurdu şarkıcı.
Ama rock şıklığı terimini bir moda klişesinden çıkarıp ‘rockçı elinden çıkan şıklık’a dönüştürmeye karar veren yalnızca o değil.
Rapçilerle başlayan, Justin Timberlake gibi popçularla devam eden moda tasarımı şu aralar rockçılardan soruluyor.

Gallagher geçtiğimiz yıl, kardeşi Noel’le yollarını ayırdıktan sonra kurmuştu Pretty Green’i.

Markanın adı, The Jam’in şarkısından esinlenilmiş.

Markasının genel çizgisinde ise ‘60’lı yılların sosyal ortamından’.

Hayli sade pantolonlar, takım elbiseler, trikolar, parkalar ve jeanlerden oluşuyor koleksiyon.

Bir de Oasis hayranlarının almadan geçemediği tişörtlerden.
Koleksiyonun satışa çıktığı gün 10 bin kişi aynı anda siteye girmeye çalışmış, www.prettygreen.com adresini çökertmişti.

Fiyatları 45-675 pound arasında değişen parçalar gerçekten öyle tutuldu ki, Gallagher bir de kadın koleksiyonu yapmaya karar verdi.

Geçtiğimiz hafta da önce modelliğini kendi yaptığı yeni sezonunu tanıttı, ardından da Londra’nın ünlü Carnaby sokağında üç katlı bir pop up mağaza açtı ünlü şarkıcı.

Kings of Leon grubu ise Surface to Air adlı tasarım grubuyla beraber bir koleksiyon tasarlamış;

Kings of Leon

oduncu gömlek, siyah deri ceket, kırmızı bandana, yamalı jean ve siyah fötr şapkadan oluşan kapsül kolesiyon, Kopenhag’daki Paris Texas mağazasında satışa sunulmuştu.

SONRADAN MODACI OLMADIM; BABAM TEKSTİLCİ

Modaya adım atan son isim ise, Maroon 5’ın solisti Adam Levine oldu. 222 adlı markasını, geçtiğimiz hafta moda basınına tanıttı, Levine.

Adam Levine
222’nin ismi, Maroon 5’ın demo kayıtlarını yaptığı stüdyonun adresinden geliyor.

Şarkıcının da uğurlu rakamıymış zaten; kolunda 222 dövmesi bulunurmuş.
Marka, oldukça minimalist; desensiz, işlemesiz tişörtler, jeanler ve deri ceketlerden oluşuyor.

“Bir ortamdaki en sade giyimli kişi olmak, çok eğlenceli bir şey bence. Basit ama zeki tasarımları seviyorum ben. Çünkü bu aralar modadaki her şey sanki üzerine birisi kusmuş gibi,” diye açıklıyor markanın çizgisinin sebebini.

Levine, ‘ünlü oldum, şimdi de bir giyim markası kurayım bari’ güruhundan farklı tutulmak istiyor.

Liam Gallagher da “Ben Victoria Beckham değilim; tasarım yapıyorum diye defilelere gitmem, orada burada boy göstermem,” diyor ama Levine farkını ailesinin işiyle ortaya koymaya çalışıyor: “Ünlü oldum diye modaya soyunmadım. Bu işin ciddi bir temeli var. Babam 30 yıllık tekstilci; M.Frederic mağazalarını sahibi. Bu işe de onunla beraber soyundum zaten.”
Bakalım sokaktaki ‘rock görünümü’nü beğenmeyen rockçıların tasarımları için moda camiası ne diyecek?

RAP STİLİNE KANYE WEST AÇILIMI

Rockçılar art arda modaya atılırken, country şarkıcıları da geri durmuyor aslında.
Alan Jackson ve Kenny Chesney, bugüne kadar kıyafet tasarlayan isimlerden bazıları.
Bir de tabii Diddy gibi, Jay Z gibi rapçiler var; rockçıların önünü açan.
Diddy Sean Combs markasıyma 2004 yılında Amerikan Moda Tasarımcıları Konseyi’nin ‘en iyi erkek tasarımcı’ ödülünü bile almıştı.
Jay Z’nin Rocawear’i de hiç fena gitmiyor.

Ama rap müziği ve moda denince akla son zamanlarda yalnızca Kanye West geliyor.
Bütün moda haftalarını yakından takip eden West, ünlü modaevlerine staj başvurusunda bulunmuş, ardından da Louis Vuitton için bir ayakkabı tasarlamıştı.
West bu aralar da hip hop camiasının stiline kafayı takmış durumda.
Şirketinde çalışan herkes bir örnek olsun istiyor, herkese dar kalıplı takım elbiseler giydiriyor.

Kanye ve Rosewood müridleri…
Amacı, rap camiasına ‘zarafet’ getirmekmiş.

Bir isim bile koymuş bu akıma; Rosewood Hareketi ve Rosewood müridleri bu aralar sadece Dior Homme’dan giyiniyor…

Too (http://too.blogspot.com) siyah zemin üzerine birkaç yazıdan oluşan, fotoğrafsız ve son derece sade bir blog.

Ama bilim dünyası için önemi büyük.
Too, Google’ın kurucularından Sergey Brin’in büyük arayışını dünyaya açıkladığı blog.
Brin bloga birkaç yıl önce yazdığı yazıda karısının genetik haritalama şirketi 23andMe’de test yaptırdığını ve ileriki yaşlarda Parkinson’a yakalanma riskinin yüzde 50 olduğunu öğrendiğini söylüyor önce.
Ve hem riskini azaltmak hem de henüz tam bir tedavisi olmayan hastalığa çare bulmak için çalışmaya başlayacağını.

VÜCUDUNA YAZILIM GİBİ YAKLAŞIYOR

Wired dergisinin temmuz sayısının kapak konusu da bu: Brin’in Parkinson tedavisi için yaptığı çalışmalar…

Brin’in annesi de, teyzesi gibi Parkinson hastası.
Parkinson’un ırsi bir hastalık olduğuna dair çalışma yok.
Buna rağmen gen haritasını çıkarttırırken Parkinson’a neden olabilen bir gene baktırmış Brin.
Ve LRRK2′nin hem annesinde hem de kendinde var olduğunu görmüş.
O gün bugündür de şanına yakışır bir şekilde; tam bir bilgisayar programcısı gibi yaklaşıyor riske.
Öncelikle hastalığa yakalanma yüzdesini hesaplamış:
“Parkinson riskini yüzde 30 ila 75 arasında artıran LRRK2 yüzünden hastalığa yakalanma oranım yüzde 50. Bol bol egzersiz yapıyorum. Araştırmalara göre egzersiz, hastalık riskini azaltıyor. Kahve, bilhassa kafeinin de benzer bir etkisi var. Böylece riski yüzde 25′e indirdiğimi var sayıyorum. Tıptaki ilerlemeleri de dikkate alırsak, Parkinson olma ihtimalim yüzde 13 civarında.”

Wired

Brin, genetik bilimini bir veritabanı gibi gibi görüyor.
O yüzden insanların genetik haritalarını çıkarttırmaları gerektiğini savunuyor.
Bunu hem doktorların hem de bütün hastaların lehine olacağını söylüyor.
Kendi gen haritasında bulunan LRRK2 genine ise, kişisel yazılımındaki bir hata gibi yaklaşıyor.
Ve bu hatanın düzeltilmesi için de “Çok yavaş ilerliyor,” dediği tıptan çok bilgisayar mühendislerinden medet umuyor.

Ama yine de aralarında Parkinson hastası sinema oyuncusu Michael J. Fox Kurumu’nun da bulunduğu onlarca organizasyona 50 milyon doların üzerinde bağış yapmaktan geri kalmıyor. Brin’in maddi gücü ve Google mantığıyla izlemeye başladığı yöntem, büyük veri setlerini incelemeye dayanıyor.

Tıbbın hipotez, analiz, tartışma, yayın gibi aşamalarını bypass ederek önce büyük miktardaki anlamsız verileri toplanıyor ve bunlardan anlamlı sonuçlar elde edilmeye çalışılıyor.
Böylece belirli bir soruyla yola çıkmaktansa, var olan bilgiden çıkan algoritmalarla bir hipotez ortaya koymayı hedefliyor.
Bu yöntemi, gaucher hastalığı ile Parkinson arasındaki ilişkiyi inceleyen araştırmada uygulamış ve geleneksel araştırmaya çok yakın sonuçlar elde etmişler.
Geleneksel araştırma altı yıl sürmüş.
Brin’in yöntemi ise sekiz ay!

Wired

Google’ın domuz gribi salgını sırasında kullandığı Flu Trends (grip trendleri) de benzer bir yönteme dayanıyordu.

Arama motoruna girilen sorular ve semptomlar sayesinde Google, grip salgınını sağlık kuruluşlarından iki hafta kadar önce tahmin etmeyi başardı.
Microsoft araştırmacılarından Jim Gray, hipotezden sonuca ulaşmaya çalışmak yerine eldeki yüklü bilgiden anlam çıkarmaya çalışılan bu yeni modele ‘bilimin dördüncü paradigması’ adını vermiş. Gray’e göre bilim dünyası artık bu yöne doğru kalacak.
Doç. Dr. Serdar Dağ ise istatistiki çıkarımların bilimsel dayanağı olmadığı görüşünde: “Bu tür istatistiki çalışmalar hep yapılıyor zaten. Ama tıbbi çalışmaların labaratuvar ortamında, deneklerle yapılması şart. Soru-cevap mantığında bir araştırma doğru değil.”

BİLİMİN YENİ PARADİGMASI

Brin, bu büyük Parkinson araştırmasını yapmak için dört milyon dolar yatırımla online bir genetik girişim kurdu.
10 binin üzerinde hasta, sürekli kişisel bilgilerini girerek anlamlı sonuçlar ve bağlantılara yardımcı olmaya çalışıyor.
Aile geçmişinden tedaviye, hayat tarzından uyku sorunlarına kadar her türlü bilgiyi sık sık giriyorlar siteye.
İsteyen DNA örneğini de verebiliyor.
Bu sürekli devam eden araştırmanın verileri de durmaksızın inceleme altında.
Yakında bulgulara dair iki önemli araştırma da yayınlayacaklar.
Brin geleneksel tıbba ve araştırmalara karşı değil elbette.
Bir şeyi arayarak sonuca ulaşılacağı fikrine de.
Ama bilgisayar programları ve elindeki yüklü bilgiler sayesinde tıbbı sollayabilecek, araştırmaları hızlandırabilecek imkânlara sahip.
Çıkan sonuçlara göre elbette geleneksel araştırmalar yapılması gerekecek.
Veya ilaç araştırmaları için yine geleneksel yöntemler uygulanacak.
Ama kendini çok şanslı görüyor Brin:
“Gençliğin sırrı bulunana kadar yaşımız ilerledikçe hepimiz birtakım komplikasyonlarla karşılaşacağız. Ben şimdiden ne gibi hastalıklara yakalanma riskim olduğunu biliyorum ve bunlara hazırlanmak için de önümde uzun yıllar var.”

37 yaşında, 15 milyar dolar değerinde

Brin ve Anne Wojcicki

21 Ağustos 1973 doğumlu Sergey Mikhaylovich Brin, Rus asıllı. Matematik profesörü babası ve araştırma görevlisi annesiyle birlikte altı yaşındayken ABD’ye göç etmiş. Önce Maryland Üniversitesi’nde eğitim alan, daha sonra da Stanford Üniversitesi’nde bilgisayar mühendisliği yüksek lisansına başlayan Brin, doktorasını yarım bırakmak zorunda kalmış. Nedeni ise, okulda tanıştığı arkadaşı Larry Page ile beraber kurdukları arama motoru Google’dan kaynaklanan iş yoğunluğu. Google bugün bilim tarihçileri tarafından matbaanın keşfiyle karşılaştırılıyor. Brin ise dünyanın en zengin adamı listelerinde; 15 milyar dolarlık ‘değeri’yle en üst sıralarda. Brin 2007 yılında, bir başka araştırmacıyla; biyoteknoloji uzmanı Anne Wojcicki ile evlendi. Wojcicki’nin kurduğu 23andMe adlı DNA araştırma merkezinin çıkardığı gen haritaları sayesinde gelecekte karşılaşılabilecek hastalıklar bugünden öğrenilebiliyor.

Kürke Hayır Platformu son derece aktif, faal bir oluşum.
Sadece kürk karşıtı söylemler ve eylemlerle kalmıyor, konuyla ilgili ciddi araştırmalar da yapıyorlar.
Moda sektörünü yakından takip ediyorlar.
Bu kış sezonunda 50′ler modasının zirve yapcağını bildikleri için kürk patlamasına karşı şimdiden harekete geçmeye karar vermişler.

Geçtiğimiz günlerde önemli bir çağrı yaptılar.

Amaçları, Türk moda sektörünü yönlendiren isimlerle beraber yürümek, Türkiye’nin Stella McCartney’sinden destek almak.

Bildiğiniz üzere dünya modasının vizyoner isimlerinden McCartney (evet Paul McCartney’nin kızı) kıyafet ve aksesuarlarında hiçbir şekilde kürk kullanmıyor.

Kürke Hayır Platformu, Türk tasarmıcılar arasında da (bir elin parmaklarını geçmese de) kürk kullanmaktan kaçınan isimler olduğunu söylüyor.
Ama bu tasarımcıların tutumlarını söylemle birleştirmemelerinden şikayetçiler.
“Röportajlarında kürk kullanmadıklarının altını çizmelerini istiyoruz” diyorlar.
Hazır IFW de yaklaşıyor, ellerinde iyi bir fırsat da var.
Tabii gazetelere kürk aleyhtarı konuşup ardından koleksiyonlarına eklememlerini umuyoruz..

Şöyle diyor Kürke Hayır Patformu:

“Türkiye’deki kürk karşıtı mücadelenin yaratıcı, üretken ve moda dünyasının tam içinden destekçilere gereksinimi olduğu bir gerçek.
İşte bu nedenle Kürke Hayır Platformu olarak kürk karşıtı olduğunu çeşitli vesilelerle vurgulayan Türk tasarımcılara bir çağrıda bulunmak istedik.
Dedik ki; “Gelin, moda endüstrisinde kürk kullanımını en aza indirebilmek ve hatta yok etmek için ortak projelere imza atalım.
Gelin, canlıların doğadan gelen olağanüstü güzellikteki postlarındaki desenlere sığınıp işin kolayına kaçmadan da yaratıcı tasarımlara imza atılabileceğini herkese gösterelim”.

Çağrımızın en kısa sürede yankı bulacağına inancımız tam.
Çünkü, kürk karşıtı mücadele her geçen gün önem kazanıyor.
Kürk karşıtı mücadelenin ivme kazaması, duyarlı ve vicdanlı insanlar kadar, sağduyu sahibi moda tasarımcılarına, medyaya , söz sahibi olmaya başlayan bloggerlara ve giysi ve aksesuar mağazası sahiplerine de bağlı.
Kürk vahşetine dikkat çekmek amacıyla çıktığımız yolda bizimle yürür müsünüz?”

Ben, yürüyorum..
Lütfen siz de yürüyün.
Ve bu mesaj hem moda tasarımcılarına, hem de modayla ilgilenen bütün tanıdıklarınıza iletin..

Kürke Hayır Platformu: www.kurkehayir.gen.tr

Sonra da tasarımcıyı hatırlayalım ve koleksiyonu tanıyalım:

ÜMİT Benan Şahin, birkaç sezondur dünya moda çevrelerinin dikkatini çeken bir isim.
İlk koleksiyonuyla modanın en saygıdeğer otoritelerinden Suzy Menkes’in radarına giren Şahin’i, Türk modaseverlere tanıtan da SABAH Cumartesi olmuştu.
Şahin’in Umit Benan markasıyla çıktığı moda yolculuğu devam ediyor.
İtalya’da yaşayan Şahin, koleksiyonunu bugüne kadar Floransa’daki Pitti Uomo fuarında tanıtıyordu.
Genç tasarımcı ünlü fuarın modanın ‘en iyi yeniler’ini belirlemek için düzenlediği ‘Who’s on Next?’ yarışmasını da kazanmıştı.

MANKENLER KAHVE İÇİP, OKEY OYNADI

Ümit Benan Şahin, yeni koleksiyonunu Milano Moda Haftası kapsamında gösterdi.
Bugüne kadar evsizler, Kübalı zenginler ve emekli rock’çılardan ilham alan Şahin, bu kez bizlere çok daha tanıdık ‘tip’lerden esinlenmişti.
Koleksiyonlarını her zaman bir ‘senarist’ gibi kurgulayan Şahin’in dördüncü koleksiyonundaki mekânı Anadolu toprakları ve kıraathaneler; karakterleri ise günlerini bu kahvehanelerde geçiren erkeklerdi.
Şahin’e ilham veren kişilerin fotoğraflarını ise Serdar Bilgili fotoğraflamıştı.
Milano’daki sunum ise kıraathaneye dönüştürülmüş bir mekânda yapıldı.
Elleri tespihli, Umit Benan giyimli modeller bir yandan okey ve tavla oynadı, bir yandan Türk kahvesi içti.
Yüksek belli ve kısa paçalı şalvarlar, keten gömlekler, entariler ve özellikle şal hırka biçimindeki trikolar, koleksiyonun öne çıkan parçalarıydı.

KENDİLİĞİNDEN ORİJİNAL

Ümit Benan imzasını, şalvar üzerine giyilen fırfırlı gömlekler gibi kontrast kombinasyonlarda görmek mümkündü.
Umit Benan erkekleri şalvar üzerine denim gömlek giyiyor, entariler motorcu botlarıyla tamamlanıyor.
Erkeklere iki yıl önce tayt giydiren Şahin (ki erkeklerde tayt modası bu sezonla beraber moda oluyor) bu sefer tulum ve entarilere yönelmiş.
International Herald Tribune yazarı Suzy Menkes, işlerini çok beğendiği Şahin için bu kez ‘Türk kökenleri nedeniyle kendiliğinden orijinal’ ve ‘Türk kahvesinin yanında iyi gidecek bir koleksiyon’ yorumunu yapmış.
WWD, “Gayrıresmi ama lüks,” diyor kıyafetler için.
Dazed&Confused ise tasarımcının bütünde doğulu görünen tasarımlarının tek tek hayli global olduğunun altını çiziyor.
Bir de sürprizi var Şahin’in; kataloğunun mankeni, ünlü perküsyonist Burhan Öçal.

Son zamanlarda cep telefonlarının ekranıyla normalden uzun süreler uğraşan kişiler görüyorsanız, bilin ki ciddi bir hastalıktan muzdaripler.
Dünya Kupası’nda ne maçlar ihmal edildi bu uğurda.
Nice tatilden, denize girilmeden dönüldü.
Aşırı derecede bağımlılık yaratan bu hastalığın adı Angry Birds olarak biliniyor.

Angry Birds (Kızgın Kuşlar), Finlandiyalı Rovio şirketinin aralık 2009′da piyasaya sürdüğü bir iPhone oyunu.
Birkaç ay içinde toplamda 10 milyonun üzerinde indirildi.
Yaklaşık 1 dolar değerindeki paralı versiyonu ise 4 milyonun üzerinde.
iPhone oyunlarının şimdiye kadar en çok ve en hızlı satanı, Angry Birds.
Halen 60′ın üzerinde ülkede, en çok satan uygulamalar listesinde birinci sırada.
Geçtiğimiz haftalarda dağıtılan Macworld Ödülleri’nde de ‘en iyi hayat tarzı ve eğlence uygulaması’ ödülünü aldı.
Angry Birds’ün başarısının andında yatan en önemli etken, oyunun basitliği.
Kontrol etmek için yapmanız gereken tek şey, dokunmatik ekranın üzerinde parmağınızı oynatmanız.
Amaç, kuşların yumurtalarını çalan domuzlardan intikam almak.

Ama domuzlar tahta, buz, taş, demir gibi malzemelerden inşa edilmiş çeşitli yapılar içinde saklanıyor.

O yüzden de öncelikle bu yapıları yıkmak gerekiyor.

Yıkıcı birlik, azılı birer kamikazeye dönüşen ve farklı özellikleri bulunan kuşlar.

İntikam peşindeki kuşları sapan yardımıyla fırlatıyor, önce saklandıkları yeri, ardından da domuzları yok etmeye çalışıyorsunuz.

Doğru kuş, açı ve hedef kombinasyonu çok önemli; lastiği çekişiniz, verdiğiniz eğim ve aldığınız kararlar oyunun seyrini belirliyor.
Bu noktada analitik düşünme kabiliyeti ve fizik bilgisinin önemi ortaya çıkıyor.
Yapıları ne kadar az kuşla yıkarsanız o kadar çok puan kazanıyorsunuz.

Sabır da çok önemli.
Yapı tamamen yıkılmadan yeni bir kuş fırlatırsanız, puan israfı oluyor.
Tamamlanan her seviyeyle bir yenisi açılıyor.
Ve gittikçe yapılar karmaşıklaşıyor.
Angry Birds her yaştan insanın rahatlıkla oynayabileceği bir oyun.
Kolay öğreniliyor ama ustalaşmak için ciddi zaman ve efor gerektiriyor.
Grafikleri oldukça sade, oyunun sesleri ise çok şirin.

(Serhan Aydemir-DJ, kreatif direktör)
Yeni bölüm merakıyla oynuyorum

“Aslında oyunlarla aram çok iyi sayılmaz. Yalnızca telefonumla baş başa kaldığım zamanlarda vakit geçirebilmek için, tek tük oyun yüklerim. Angry Birds’ü de uygulamalar arasında üst sıralarda görünce yükledim. Keşke yüklemez olsaydım! Ofiste, evde TV karşısında, hatta tuvalette bile oynadım. Yaptığım hırs sonucu oyunu bitirene kadar telefonu elimden bırakamadım. Bu da sanırım altı-yedi gün sürdü. Yeni bölümler eklenirse kesinlikle tekrar başlarım. Oyundaki grafikler ve sesler harika. Fizik kurallarına sadık kalınarak yapılmış. Bölümler sıradan değil. Böyle olunca hep bir sonraki bölümü merak ettiğim için de telefonu elimden bırakamıyorum.”

Ferhat Talu-Angry Birds Türkiye ikincisi
Telefonu günde üç kez şarj ediyordum

“Yılların oyun meraklısı ve iPhone uygulamalarının bağımlısı olarak, Angry Birds’ü, en çok satın alınan uygulama olduğu için görmüştüm zaten. Ama ciddiye almam ve ‘iddialı’ konuma gelmem, bir diğer oyun meraklısı arkadaşın tavsiyesiyle oldu. ‘Gerçek bir fizik bilgisi gerektiriyor,’ demesiyle kısa sürede merak sardım ve müdavimi oldum. Ama oynamaya başlayınca aslında biraz da inşaat mühendisliği bilgisine ihtiyaç duyulduğunu hissettim. 15 yıl öncesinin favori oyunlarından Worms’a olan benzerliği de çok hoşuma gitti. Aynı sistem; toplu kıyım amacıyla ekranın bir ucundan diğer ucuna fırlatılan hayvanlar… İlk zamanlarda günde dört-beş saat oynarken telefonu günde üç kez şarj ediyordum. O zaman hedefim tüm seviyeleri bitirmekti. Birkaç gün sürdü. Seviyeler tamamlandıktan sonra hedef hepsinden üç yıldız almak oldu. Bazı seviyelerdeki kuşları belki bin kez fırlatmışımdır sapandan. Günler sonra başarabilmişimdir. Her boş anda birkaç deneme daha yapılır, telefon elden bırakılmazdı. Yıldızları topladıktan sonra hedef daha da yüksek puan yapmak, çıtayı daha da yükseltmek oldu. Lokal, ulusal ve dünya puan sıralamalarıyla tanışmam böyle oldu. Şu anda İstanbul’da bir, Türkiye’de az farkla iki ve dünyada da 150. sırada yer alıyorum.”

Didem Gürcan Düzarat-Reklamcı
Bağımlılık yapıyor, bırakılamıyor

“Angry Birds, iPhone’daki en sevdiğim oyunlardan. Daha önce Doodle Jump’a kafayı takmıştım. Sonra bir baktım etrafımdaki herkes Angry Birds oynuyor; ben de hemen yükledim. Sapanla fırlatırken kuşlardan çıkan sesler o kadar komik ki, oynarken gerçekten çok eğleniyorum. Gerçekten oynarken kahkaha attığım anlar da oluyor, bölümü geçemediğimde telefonu fırlattığım da. Bazı arkadaşlarım hırs yapıp, dünya sıralamasında dereceye girmeye çalışıyor. Benim öyle hırsım yok, az puan alsam bile, bir an önce bölümü geçip yeni yapıyı görmek istiyorum. Bağımlılık yaratıyor; başlayan bir daha bırakamıyor.”

Murat Tümer-Müzisyen
Bana hayatı hatırlatıyor

“Bir hedef ve o hedefe ulaşabilmek icin elinizde bazı gereçler var. Aslında başarısız olunca aynı şekilde devam etmeye çalışmak yerine taktik değiştirmek yeterli oluyor. Her zor görünen hedefin mantıkla bakınca aslında yumuşak bir karnı var. Angry Birds nedense bana hayatı hatırlatıyor. Oyunu beş gün önce satın aldım ve sevgilimle bir anda kaptırdık kendimizi. Birlikte çokça gülerek, boş vakitlerimizde oynayarak üç günde bitirdik. Şimdi altın yumurtaları topluyoruz. İyi zaman geçirebileceğiniz, fazla zorlanmadan kafanızı dağıtabileceğiniz keyifli bir oyun.”

Yeni seviyeyi beş yaşında bir çocuk tasarladı

Angry Birds oyununa geçtiğimiz aylarda 15 seviye daha eklendi.
En çok dikkat çekeni ise, beş yaşındaki Ethan’ın önerisi üzerine tasarlanan seviye.
Sıkı bir Angry Birs oyuncusu olan Ethan’ın en sevdiği şeylerden biri, oyunun grafiklerini kendine göre yeniden çizmekmiş.

Oyunun yapımcısı Rovio da çizimlerini açıklamalarıyla beraber kendilerine gönderen Ethan’ı kırmamış ve yeni seviyeyi onun çizimine bağlı kalarak yapmış.

Ayrıca oyunun arka fonuna Ethan’ın ismini de yazmışlar.

Ama marin temalı koleksiyonda asıl göze çarpanlar, tasarımcının denizden esinlenerek yaptığı parçalar.

Dümen, istiridye ve inci yüzük çok güzel.

Yelkenli, dümen ve deniz yıldızı figürlerinden oluşan marin kolyeye de bu yaz oldukça sık rastlamaya hazır olun.

Yüzükler: 354 TL

Marin kolye: 1000 TL

Düğüm kolye: 750 TL

Moda basınının son favorisi Baptiste Viry imzalı bu aksesuarlar.

Saplarının pantolon askılarından yapıldığına da ayrıca dikkatinizi çekmek isterim.

Purple Magazine’in kurucusu, muhteşem insan Olivier Zahm’a mikrofon uzatılıyor.

“Modayla ilgili söyleyecek hiçbir şeyim yok benim artık,” diye cevap veriyor, “Onu genç moda bloggerlarına sorun.”
“Peki ya en sevdiğiniz blogger kim?” diye soruyorlar bu sefer.
“HİÇBİRİ!” diyor Olivier;
“Hepsinden nefret ediyorum. Ve hepsini öldürmek için bir blog yapıyorum!”

Blogun ismi için, ‘Kill them all’ diyor Olivier.
Bakındım ama bulamadım…

Denk gelirseniz lütfen linkini bana da yollayın.

Ve sevgili moda bloggerları, lütfen ayağınızı denk alın!

FunFatale’in numune satış partileri devam ediyor.
Bu hafta Begüm Salihoğlu’nu kaçırdınız.
Gelecek salı, Gamze Saraçoğlu var.
27 Temmuz’da Misela,
3 Ağustos’ta ise Özlem Kaya’nın ürünleri satışta olacak.

Hani hazır indirim heyecanına kapıldıysanız, tasarımcıları ihmal etmeyesiniz diye..

Satışlar sabah 11:00′de başlıyor, 18.00-21.00 arası da parti var.

Ayrıntılı bilgi için:
Les Ottomans Hotel 29, Muallim Naci Cad. No: 68 Kuruçeşme,
T: (0212) 359 1517
www.bistrofunfatale.com

27 Eylül’de eğitime başlayacak olan okul, 20 Temmuz günü MiniEsmod adlı bir atölye programı düzenliyor.

Yarım gün sürecek olan eğitim, herkese açık ve ücretsiz!

Sabah 09.00′da başlayacak programda stilistlik ve modelistlik atölyeleri bulunuyor.

Katılım için tek yapmanız gereken, info@esmodistanbul.com adresine, isim ve iletişim bilgilerinizi bildiren bir mail atmak..

Okulla ilgili detaylı bilgi, www.esmodistanbul.com adresinde…