<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571</atom:id><lastBuildDate>Sun, 30 Aug 2026 17:54:25 +0000</lastBuildDate><category>curts</category><category>poesía</category><category>atzurs</category><category>RC</category><category>benvinguda</category><category>bones</category><category>caram</category><category>hola</category><category>improvitzant...</category><category>primer</category><title>Tot allò que mai callaria... i altres coses</title><description></description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Àfrika)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>258</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-1294681109876769427</guid><pubDate>Thu, 01 Jan 2026 23:28:00 +0000</pubDate><atom:updated>2026-01-02T00:28:13.010+01:00</atom:updated><title>Odiarme</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Odiarme. Quererme muy poco. Verme a través de tus ojos miopes. No querer mirarme de cerca. No querer mirar mi cuerpo. No tener cuerpo. No sentir nada.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;BLOG_video_class&quot; height=&quot;405&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/xHa6a3FtPJg&quot; width=&quot;487&quot; youtube-src-id=&quot;xHa6a3FtPJg&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2026/01/odiarme.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/xHa6a3FtPJg/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-7023181511184261401</guid><pubDate>Fri, 05 Dec 2025 20:24:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-12-05T21:24:50.232+01:00</atom:updated><title>Destruir el amor</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;No hay en este mundo una cantidad de &quot;te quiero&quot;, caricias, besos, abrazos, sonrisas, lágrimas ,&quot;lo siento&quot; y &quot;perdóname&quot; que puedan compensar un solo &quot;te odio&quot;.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O bien yo no las encontré.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Desde luego no hay palabras.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;No existe forma humana ni divina de borrar un grito tan atroz. Tan feroz. Tan destructivo.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;De olvidar esa mirada. Ese miedo.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;BLOG_video_class&quot; height=&quot;306&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/pItGanN7Og0&quot; width=&quot;368&quot; youtube-src-id=&quot;pItGanN7Og0&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;Y es demasiado frío este momento&lt;/p&gt;&lt;p&gt;cuando siento que te pierdo...&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/12/destruir-el-amor.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/pItGanN7Og0/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-7343267250583089960</guid><pubDate>Fri, 07 Nov 2025 12:43:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-11-07T13:43:22.883+01:00</atom:updated><title>Oxitocina</title><description>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Aún guardo la imagen de tus labios en mis piernas mientras me hacías el amor. El mejor orgasmo de mi vida lo tuve en tu habitación.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;BLOG_video_class&quot; height=&quot;352&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/27O942403jM&quot; width=&quot;423&quot; youtube-src-id=&quot;27O942403jM&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;I wanna do bad things to you, don&#39;t wanna treat you well.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/11/oxitocina.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/27O942403jM/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-1442580967086279907</guid><pubDate>Tue, 07 Oct 2025 19:20:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-10-07T21:20:26.923+02:00</atom:updated><title>Crash, una ola casi me controla</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;h2 style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;A mares&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/h2&gt;&lt;p&gt;Cómo no querer&lt;/p&gt;&lt;p&gt;chocarme contigo,&lt;/p&gt;&lt;p&gt;romperme en tu playa,&lt;/p&gt;&lt;p&gt;morir en tu orilla,&lt;/p&gt;&lt;p&gt;beber de tu agua.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;BLOG_video_class&quot; height=&quot;440&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/eLJbcmoQlXo&quot; width=&quot;529&quot; youtube-src-id=&quot;eLJbcmoQlXo&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/10/crash-una-ola-casi-me-controla.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/eLJbcmoQlXo/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-8026082303852017297</guid><pubDate>Tue, 16 Sep 2025 18:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-09-16T20:40:02.337+02:00</atom:updated><title>Construir el amor</title><description>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Hacer el amor en cada rincón de la casa.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Recorrer con tus labios cada centímetro de mi piel&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;y con mis labios cada milímetro de tu piel.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Saborearte. Saberte. Conocerte.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Desgastarnos las yemas de los dedos,&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;secarnos las lenguas,&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;ahogarnos en besos.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Amanecer.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Reír mucho. Mirarte. Miopes.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Acariciarnos el pelo.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Susurrarnos las dudas, los nombres,&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;los adjetivos y las interjecciones.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Gritar. Morirse. Morderte.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Descansar mi cabeza en tu pecho para sentir como late la vida.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Olerte. Sentirnos. Conocerme.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/09/construir-el-amor.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-5218385119660335481</guid><pubDate>Mon, 18 Aug 2025 20:10:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-08-18T22:10:11.292+02:00</atom:updated><title>Quiero</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Lamer tu ombligo,&lt;/p&gt;&lt;p&gt;besar tu cuello,&lt;/p&gt;&lt;p&gt;morder tu hombro,&lt;/p&gt;&lt;p&gt;descansar sobre tu pecho.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Gritar,&lt;/p&gt;&lt;p&gt;pedirte cosas,&lt;/p&gt;&lt;p&gt;mirarte,&lt;/p&gt;&lt;p&gt;susurrarte al oído.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Desabrochar ese botón.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Liberarte.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Enredarte.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Fascinarte.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ser tu camino.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/08/quiero.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-3780291383792552758</guid><pubDate>Fri, 01 Aug 2025 18:33:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-08-01T20:33:12.793+02:00</atom:updated><title>Why don&#39;t you love me</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;BLOG_video_class&quot; height=&quot;289&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/QczgvUDskk0&quot; width=&quot;348&quot; youtube-src-id=&quot;QczgvUDskk0&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/08/why-dont-you-love-me.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/QczgvUDskk0/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-4503759498067422985</guid><pubDate>Fri, 18 Jul 2025 12:09:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-07-18T18:26:17.676+02:00</atom:updated><title>Lo mejor de mi vida</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Cuando te besaba, no sabía que era el mejor día de mi vida.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Cuando te perdí, supe exactamente en ese momento mientras te veía alejarte por mi calle que esa había sido la mejor época de mi vida. Que ya nunca iba a reír tanto, a amar más, a ser tan feliz.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;A día de hoy, aún recuerdo que por un momento dejé de respirar mientras en mi mente resonaban las palabras &quot;&lt;i&gt;Ahí va el chico de mi vida&lt;/i&gt;&quot;.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Y te dije adiós y también me dije adiós a mí misma:&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;Ya no soy yo. Ya soy otra. Soy la persona que sabe que ya no voy a ser. Que no vamos a ser.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Por eso me costó tanto continuar.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Cómo vivir cuando sabes que ya has pasado los mejores años de tu vida. Que ya nunca tendrás la oportunidad de sentir eso. De ser así. De ser y estar ... contigo.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/07/lo-mejor-de-mi-vida.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-4043201199505057530</guid><pubDate>Wed, 02 Jul 2025 16:44:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-07-02T18:44:40.352+02:00</atom:updated><title>Infinito</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Me chocaría contigo en cualquier esquina,&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;derramaría mi copa sobre tu camisa,&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;me sentaría a tu lado en el metro, en el autobús,&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;cogería un tren a cualquier lugar en el que estuvieras tú.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Sería cualquier animal, un pájaro en tu ventana,&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;viviría bajo el mar, arraigaría en una roca si hiciera falta.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Me dejaste&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;cuando toda mi vida estaba en una habitación de siete metros cuadrados&lt;/p&gt;&lt;p&gt;y me ahogaba.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Era invierno y hacía frío.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Todo lo que pensé que sería infinito cayó para ti en el olvido.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Y lloraba,&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;ya no sentía nada,&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;tan solo tu vacío.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/07/infinito.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-5044595141910677485</guid><pubDate>Mon, 16 Jun 2025 19:16:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-06-16T21:16:09.587+02:00</atom:updated><title>Mis días sin ti</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;BLOG_video_class&quot; height=&quot;315&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/NaeDqnXQlIA&quot; width=&quot;379&quot; youtube-src-id=&quot;NaeDqnXQlIA&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;Cazando motivos que me hagan creer que aún me encuentro con vida,&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;mordiendo mis uñas,&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;ahogándome en llanto,&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;extrañándote tanto ...&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/06/mis-dias-sin-ti.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/NaeDqnXQlIA/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-3580252908610837558</guid><pubDate>Tue, 03 Jun 2025 19:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-06-03T21:43:26.597+02:00</atom:updated><title>Las noches de aquellos días</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;A veces repaso en mi cabeza los días en los que quise morirme.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Siempre es por la noche, de madrugada.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Tú estabas tan lejos que los días pasaban a años luz y el universo en el que nos separamos había quedado tan atrás que ya no valía la pena volver la cabeza, buscar ese agujero de gusano.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Aún así, yo repaso todos y cada uno de los pasos que me habían llevado a ser quién era, a estar donde estoy, todavía a veces llorando por cosas que a la luz del sol creía enterradas.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Cuando intento recordar si de veras quería morirme o simplemente tenía mucho miedo de matarme, escojo siempre creer en la segunda opción. No quiero de repente saber que estuve muy cerca de desaparecer, se me haría inasumible.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Mi recuerdo es estar en una encrucijada y saber que había un camino hacía la locura y yo estaba en él, pero quería cambiar de rumbo de cualquier forma. Saltar a otro espacio temporal. Salir de ahí, salir corriendo.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Entonces, formalmente podríamos concluir que yo no quería terminar con mi vida. Tan solo deseaba terminar con ese sufrimiento profundo que me arañaba por dentro y me dejaba las entrañas en carne viva.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Acabar con ese ahogo, poder dormir una noche entera, bailar sin emborracharme.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Y de pronto, un día, quizás... enamorarme otra vez.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/06/las-noches-de-aquellos-dias.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-4547805471936198152</guid><pubDate>Wed, 21 May 2025 17:22:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-05-21T19:22:11.014+02:00</atom:updated><title>Enterrarte</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Eso no fue olvidarte sino enterrarte. Tan hondo que te me clavaste, como una espina de pez. Tan profundo que te me atragantaste, mucho después. Y yo era incapaz de respirar, sin saber a qué diablos se debía.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;A veces, la ansiedad brota de la nada y es un sin sentido. A veces, le pongo tu nombre a la ansiedad para darle algún sentido. A veces, creo que mi vida no tiene ningún sentido sin poder pronunciar tu nombre. Otras veces, simplemente recuerdo que he vivido sin mirar atrás y entonces también me doy cuenta que he vivido sin mirar hacia dentro. Y cuánto ha dolido.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Me duermo pensando en el olor que tenía tu cuerpo cuando dormía contigo entre tus brazos, es lo único que entonces me calma. No se lo puedo explicar a nadie. Nadie sabe que a veces solo por ti he vivido y que una vez, solo por ti también, estuve a punto de matarme. Para enterrarte. Enterrarnos. Enterrarme.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Tuve tanto miedo que me di la vuelta como un calcetín usado y decidí ser mi lado oscuro. No sentir, no querer, no pensar, no saber. Ser otra persona, no ser más yo, no ser más nunca nada parecido. Fue lo más parecido a revivir, a renacer, a reencarnarse, pero también a pactar con el diablo, a bajar al infierno, a vivir en el limbo. Fue la cosa más estúpida que se me ocurrió hacer para salvarme la vida.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/05/enterrarte.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-2700637541013060658</guid><pubDate>Sat, 17 May 2025 18:48:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-05-17T20:48:24.131+02:00</atom:updated><title>Tiemblo (como si hubieras muerto)</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Estoy muy triste y te recuerdo como si hubieras muerto. Ya no quiero que estés aquí, más bien preferiría estar ahí, contigo. No siento nada más que ese vacío hondo que me pesa y me hunde y me aprieta. Me ahogo. Me aturullo. Es extenuante. Respiro tan poco aire, gasto tan poco oxígeno. Soy gris. Soy una tonelada de humo, de alquitrán, de desasosiego. Ya ni siquiera soy ansiedad. Ya ni siquiera soy ese llanto. Soy ese tedio.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Tiemblo. Caigo. Peso. No soporto estas sábanas, esta penumbra, este silencio. No me soporto. No quiero ser ya más. Quiero gritar, pero ya no sé abrir mi boca. Tengo miedo de perder. Tengo miedo de perderte. Tengo miedo de perderme también a mí misma.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Tiemblo.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/05/tiemblo-como-si-hubieras-muerto.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-7782282030998530964</guid><pubDate>Wed, 07 May 2025 19:43:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-05-07T21:43:13.957+02:00</atom:updated><title>Tan solo mirarte</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Con solo mirarte ya sabía que estaba enamorada. Y podría haberte amado toda mi vida. Nunca me hubiera cansado de mirarte y es a lo que aspiraba. Imaginaba mirarte desde la cocina, desde la cama, desde el comedor aún terminando el postre. Verte hacer cosas por la casa, contemplarte mientras estabas absorbido por tu trabajo, tan concentrado, tratando de entender algo en tu pantalla, arreglando algún cacharro electrónico en el garaje. Mirarte y sentir lo que sentía cada vez y que no he sentido nunca por nadie más. Mirarte y saber que estoy aquí, sonriente, feliz, viva.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Tú y yo podríamos haber sido la implosión del universo, pero al final solo fuimos apenas un recuerdo que se apaga.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/05/tan-solo-mirarte.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-1134146159807728511</guid><pubDate>Mon, 14 Apr 2025 15:59:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-04-16T22:17:30.448+02:00</atom:updated><title>En el peor invierno</title><description>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;No poder llevarte al mar y decirte:&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;somos agua,&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;de aquí venimos y aquí moriremos,&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;como agua nos fundimos, como olas nos estrellamos.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Eres mi mar salado,&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;yo soy tu roca, tu espuma, tu estrella de mar.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Soy ese náufrago que &lt;a href=&quot;https://afrikawinslet.blogspot.com/2008/11/pies-descalzos.html&quot;&gt;se perdió&lt;/a&gt; esperando poder amarrarse en tu puerto toda la vida, pero llegó la gran tormenta en el peor invierno. Porque la tormenta siempre llega, aunque no quieras.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Y yo no digo que no tenga que venir, pero ojalá no hubiera sido en este momento. Ojalá hubiera escogido una primavera, tal vez un verano, qué se yo. Otro lugar...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Un lugar en el que poder cogerte de la mano y decirte:&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;crecerán de nuevo todas las cosas bellas porque el mundo es cíclico&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;y volveremos a ser y a sentir y a reír y sé&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;que aprenderemos de esto y sé&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;que somos nosotros también parte de esta tormenta&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;y podremos fluir con ella,&lt;/p&gt;&lt;p&gt;bajar el río con ella&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;y llegar al mar&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;y volver a encontrarnos en la orilla en la que te dije que &lt;a href=&quot;https://afrikawinslet.blogspot.com/2008/07/s-me-gustas.html&quot;&gt;sí, me gustas muchísimo&lt;/a&gt;.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjU76uf12xi6pyALYqyBG9K90PIcvYlqXkfWI7cGHKeQJRLKq7mRlZniDg7ByL9TaEzJNxZ3SLMNtvbRFdqcsNQUMvP5A8SqQJ6-CKc7x7NDTXkOFVpDfKOXuu1rACXGbrFpwHaEqkiz75IUUatsvtY1Uo4d27mjXKyJeSHZldEAXJ6olUQwD6tiLg099Q/s400/pies.JPG&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;193&quot; data-original-width=&quot;400&quot; height=&quot;154&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjU76uf12xi6pyALYqyBG9K90PIcvYlqXkfWI7cGHKeQJRLKq7mRlZniDg7ByL9TaEzJNxZ3SLMNtvbRFdqcsNQUMvP5A8SqQJ6-CKc7x7NDTXkOFVpDfKOXuu1rACXGbrFpwHaEqkiz75IUUatsvtY1Uo4d27mjXKyJeSHZldEAXJ6olUQwD6tiLg099Q/s320/pies.JPG&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/04/en-el-peor-invierno.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjU76uf12xi6pyALYqyBG9K90PIcvYlqXkfWI7cGHKeQJRLKq7mRlZniDg7ByL9TaEzJNxZ3SLMNtvbRFdqcsNQUMvP5A8SqQJ6-CKc7x7NDTXkOFVpDfKOXuu1rACXGbrFpwHaEqkiz75IUUatsvtY1Uo4d27mjXKyJeSHZldEAXJ6olUQwD6tiLg099Q/s72-c/pies.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-4895823247186115941</guid><pubDate>Sun, 09 Mar 2025 20:37:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-03-09T21:37:51.636+01:00</atom:updated><title>It&#39;ll not pass</title><description>&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Ni siquiera recuerdo bien la última vez que nos vimos. Siento tanto haberla desperdiciado, tirado por la borda, pisado sin querer... Tú eras, como siempre, el chico más guapo de todo el bar y yo era tan solo una chica que solo sabía intentar no parecer que se iba a morir de angustia o de pena. Pero tú llevabas encima esa sombra, apenas hablabas, ni siquiera entiendo muy bien qué hacías allí. Y yo ni siquiera sé de qué tenía que hablarte ni de qué te hablé. Sí sé que te sonreí muchísimo, que te intenté sacar una sonrisa. Yo diría que no vi ninguna. Yo diría que todo lo hice mal.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Ojalá hubiera podido quitarte las nubes de tu cabeza. Ya no digo conseguir que me miraras como cuatro años antes, que me vieras como tres años atrás, pero al menos no verte tan gris. Entre tú y yo no había un abismo ni un muro, como dicen, había una dimensión entera separándonos. Estábamos ya en otra galaxia. Yo ya no era tu estrella, ni siquiera tu satélite. Yo ya solo era un cometa extraviado, sin rumbo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;De aquella tarde solamente recuerdo la ropa que llevaba, tu mirada apagada y las decenas de botijos sobre nuestras cabezas que decoraban el techo de uno de mis bares favoritos. También recuerdo que no lloré, que era mi meta, pero que quizá fue ese el error porque quizá, solo quizá, sí debería haberte dicho la verdad: que estaba destrozada. Sin embargo, escogí ser otra persona y escogí aceptar que tú ya no querías oír nada de eso. Que en realidad ya lo sabías.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Supongo que simplemente no era el momento y quizá tampoco era el lugar. Quizá, y solo quizá, tendría simplemente que haberte explicado la verdad de todo, mi verdad (pero tenía miedo...). Y repetido aquello de que te iba a querer toda mi vida, por si acaso no te lo habías creído. Pero no te dije nada de eso y tú te levantaste y no, no querías ya otra cerveza, querías irte. Y te despediste y no volví a verte nunca más.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Nunca sabré por qué viniste ese último día a aquél bar. No tenías nada que decirme ni tampoco nada que escuchar de mi. Y en realidad yo no sabía ya cómo explicarte que &quot;&lt;i&gt;I fucking love you and it&#39;ll not pass&lt;/i&gt;&quot;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaQIEvfz2fEhVM5Yd3DVQhyX65SKrdEj8nw-s0F-3ftnc9kRDfCPgyxStyu9tmbx4sHl0DlqWbIMCesIieZgZ7Q86TAEUJFweIOAm_UcfH88DNRSM-NV3sYWeIhJFbgIdF7RgM9PjwuHZPveHjMfB4f10xgY4oFyfDIoEQX4vejn5A9jKQDusmxqnoGO0/s251/itll%20pass.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;251&quot; data-original-width=&quot;201&quot; height=&quot;251&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaQIEvfz2fEhVM5Yd3DVQhyX65SKrdEj8nw-s0F-3ftnc9kRDfCPgyxStyu9tmbx4sHl0DlqWbIMCesIieZgZ7Q86TAEUJFweIOAm_UcfH88DNRSM-NV3sYWeIhJFbgIdF7RgM9PjwuHZPveHjMfB4f10xgY4oFyfDIoEQX4vejn5A9jKQDusmxqnoGO0/s1600/itll%20pass.jpg&quot; width=&quot;201&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;BLOG_video_class&quot; height=&quot;393&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/Wgds2rrtNGA&quot; width=&quot;472&quot; youtube-src-id=&quot;Wgds2rrtNGA&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/03/itll-not-pass.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaQIEvfz2fEhVM5Yd3DVQhyX65SKrdEj8nw-s0F-3ftnc9kRDfCPgyxStyu9tmbx4sHl0DlqWbIMCesIieZgZ7Q86TAEUJFweIOAm_UcfH88DNRSM-NV3sYWeIhJFbgIdF7RgM9PjwuHZPveHjMfB4f10xgY4oFyfDIoEQX4vejn5A9jKQDusmxqnoGO0/s72-c/itll%20pass.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-1127063199339913066</guid><pubDate>Mon, 17 Feb 2025 21:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-02-17T22:00:46.247+01:00</atom:updated><title>Idiota (perderlo todo en un momento)</title><description>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Cuando te fuiste, todo lo que me dejaste fue... sentirme como una idiota durante mucho, muchísimo tiempo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;Idiota por tener que recordar la última vez que te pedí tu amor,&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;idiota por colgar tus besos con un marco rojo por si ya no vuelvo a verlos más,&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;idiota por perderme por si acaso te marchabas ya&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;y tirar tu confianza desde mi cama hasta esa ventana.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;¿No ves qué fácil ha sido para mí perderlo todo en un momento?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;Por mi miedo a perder,&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;por mi miedo a no controlar tu vuelo...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;No soy una niña, n&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;o soy ese duende,&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;no soy luchadora, no&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;&amp;nbsp;soy tu camino,&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;no soy buena amante ni&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;&amp;nbsp;soy buena esposa,&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;no soy una flor n&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;i un trozo de pan,&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;sólo soy esa cara de idiota.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;Idiota... esta cara de idiota.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;¿No ves qué fácil fue para mí perderlo todo en un momento?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;BLOG_video_class&quot; height=&quot;325&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/iz2nuGsSF1c&quot; width=&quot;391&quot; youtube-src-id=&quot;iz2nuGsSF1c&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/02/idiota-perderlo-todo-en-un-momento.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/iz2nuGsSF1c/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-436400879480972006</guid><pubDate>Fri, 14 Feb 2025 17:39:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-02-14T18:39:33.282+01:00</atom:updated><title>Sobre-vivir como un cadáver sin alma</title><description>&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Hay otra Laia a la que le falta un pedacito y va por ahí caminando como una zombie por la vida. Y va chocándose contra los muros, con las paredes, con los árboles, con otros átomos, contra las rocas, va fluyendo por otros arroyos y otros ríos, va a parar a otros mares, pero nunca se siente completa del todo. Siempre siente ese pequeño huequito en su pecho por el que pasa el viento y el frío y se oye un silbido molesto, enfermizo, y se pregunta si acaso nos vamos desgastando así, con el tiempo, hasta volvernos cadáveres sin alma y retornar a la tierra de la que venimos para volver a las raíces.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Hay otra Laia que sigue vagando por ahí devorando el tiempo a bocados cada vez más gigantescos, deseando de veras que, como dicen, sea el tiempo quien le cure las heridas. Porque sigue desangrándose, siguen desgarrándose los músculos, la carne, los tendones... se le ven hasta los huesos. Quisiera agujerearse los sesos, sacarse de ahí ese pedazo en el que estás tú y toda esa vida contigo, echarlo al fuego, salir huyendo, aullar muy fuerte. Quisiera sacarse el corazón del pecho a veces, no oírlo ya más porque le recuerda al tuyo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Hay otra Laia regurgitando un embrollo de recuerdos empachados que no sabe descifrar, musitando palabras incomprensibles por las calles que un día te vieron darme la mano, intoxicada de ira, pasando vergüenza porque no soy la persona que un día conociste y temo no poderlo ser ya nunca más sin ti. Pero cómo volver a serlo si no es contigo.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/02/sobre-vivir-como-un-cadaver-sin-alma.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-8897008310527777911</guid><pubDate>Tue, 04 Feb 2025 19:28:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-02-04T20:28:37.941+01:00</atom:updated><title>Sobre haber muerto ya varias veces y tener 7 vidas como un gato</title><description>&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Hay una Laia que murió en este universo y se fue contigo el día que te vio marchar lentamente por mi calle hasta desaparecer por esa esquina.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;O, seguramente, murió mucho antes: murió en ese momento en que dejé de reír (creo que quizá fuera en algún punto de 2011) y sigue por ahí bailando algunos pasos de salsa contigo, metiendo los pies en la espuma de la orilla, observando las olas, paseando de tu mano por la Diagonal, comiéndose un helado, dándote besos de puntillas.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Hay una Laia que recuerda las cosas que hicimos en cada cumpleaños que pasamos juntos, que tiene todas las fotos, que te ha escrito y editado ese libro que empezó, que ha viajado contigo a todas esas playas de esas islas lejanas, que te ha visto cumplir tus sueños y los ha celebrado contigo.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Hay una Laia a la que no le duele nada. Ni el cuerpo ni el alma.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Hay una Laia haciendo cosas que ni yo imagino. Sorprendiéndome a mí misma. Siendo otra. Siendo lo que yo quería ser entonces contigo.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;A esa Laia la abrazo y le deseo todo lo mejor, como te lo deseé a ti siempre.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;BLOG_video_class&quot; height=&quot;266&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/9NNcRSUnejs&quot; width=&quot;320&quot; youtube-src-id=&quot;9NNcRSUnejs&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Quiero que seas feliz aunque no sea conmigo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/02/sobre-haber-muerto-ya-varias-veces-y.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/9NNcRSUnejs/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-1863819557575723175</guid><pubDate>Wed, 15 Jan 2025 19:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-01-15T20:00:22.551+01:00</atom:updated><title>Mentiras piadosas (o cuando los sapos bailen flamenco)</title><description>&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Aún está guardado el último mensaje que nos escribimos. Yo te pregunté si querías que nos siguiéramos hablando y tú respondiste que mejor no.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0 0 0 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Todavía no. Pronto, pero todavía no.&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Ya entonces presentí que eso no iba a pasar. Era la primera vez que sentía que me estabas mintiendo, ahí comprendí lo muy lejos que estábamos ya el uno del otro. Aún así quise creérmelo por ti, porque tú creyeras que me habías mentido bien. Que nos volveríamos a hablar pronto. Quizá incluso algún día fueras tú quien me hablaras.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Nunca más volví a saber de ti.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;BLOG_video_class&quot; height=&quot;266&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/vlty4Z2fBrA&quot; width=&quot;320&quot; youtube-src-id=&quot;vlty4Z2fBrA&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Con un &#39;adiós&#39;, con un &#39;te quiero&#39;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;y con mis labios en tus dedos&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;para no pronunciar las palabras que dan tanto miedo&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;te vas y te pierdo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Me alegra tanto escuchar tus promesas mientras te alejas ...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;saber que piensas volver algún día&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;cuando los sapos bailen flamenco.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/01/mentiras-piadosas-o-cuando-los-sapos.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/vlty4Z2fBrA/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-2430501890834041802</guid><pubDate>Thu, 09 Jan 2025 19:32:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-01-09T20:39:20.733+01:00</atom:updated><title>Me olvidarás (u ojalá poder ser como tú)</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Te dije &quot;me olvidarás&quot; entre sollozos y tú dijiste que era imposible, que siempre sería una parte importante y bonita de tu vida. Pero yo sabía que me olvidarías algún día y que ya no recordarías que me cantabas &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://www.youtube.com/watch?v=kgd-U2uBseg&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Ya no me acuerdo&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt; con tu guitarra en tu habitación. Que de repente como dice la canción: &quot;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;vas echando de más lo que un día echaste de menos, y yo que culpa tengo si ya no me acuerdo...&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&quot;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Lo que me rompía en pedazos no sé si era el hecho de pensar que me olvidarías o de tener la certeza de saber que yo nunca podría hacerlo.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Creo que te tenía muchísima envidia porque yo sí que me acuerdo...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;de cómo tocaban mis dedos,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;de lo que sentía,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;de tus ojos,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;del día que dejamos de vernos,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;de tu risa,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;de tu prisa por darme un beso,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;de tu camisa (la de cuadros marrones o la negra),&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;de la rumba en las carpas de verano...&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Sí que me acuerdo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/01/me-olvidaras-u-ojala-poder-ser-como-tu.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-4796498543372545978</guid><pubDate>Sun, 05 Jan 2025 20:13:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-01-08T21:41:30.152+01:00</atom:updated><title>Mascletá (o mi corazón en ruinas)</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: helvetica;&quot;&gt;Tú hablabas de ella y yo hablaba de nosotros dos.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Ya está, esa frase podría bien ser todo este texto. Todo el mundo entendería perfectamente a qué me refiero. Resume perfectamente la conversación que tuvimos en mi sofá.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Viniste a hablar conmigo y me enteré de que te estabas enamorando de otra persona. Aunque solo me dijiste &quot;creo que me gusta otra chica&quot;. Pero no dejabas de hablar de ella. Y yo solo quería saber qué había pasado entre nosotros dos. No quería saber nada de ella, no quería conocerla ni saber cómo era. Pero sobre todo no quería saber cómo de diferente a mi era.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Lo que sí quería saber era si aún me querías. Me dijiste que sí, claro que sí. Pero también me dijiste todas las cosas que no te gustaban tanto de mi y resonaron en mi cabeza cono una metralleta. Como si prepararan una mascletá. Como si una ristra de adjetivos colgaran del techo y amenazaran con pesar demasiado y traer las ruinas. De repente todo era cemento. Cementerio. Gris. Sin embargo, cuando hablabas de ella era como si fuera delicado vidrio que pudieras soplar a tu antojo y luego pintar de múltiples colores.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Seguimos caminando juntos durante varios días y yo te di la mano, sonriendo, confiando en ti como siempre. Como si siempre te hubiera conocido.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Dos meses después me dejaste. Sin mirar atrás. En ruinas.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2025/01/mascleta-o-mi-corazon-en-ruinas.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-1743625091157846124</guid><pubDate>Fri, 27 Dec 2024 14:10:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-12-27T15:10:12.195+01:00</atom:updated><title>Til I&#39;m in the grave</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Say you wanna quit, don&#39;t be stupid ...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;BLOG_video_class&quot; height=&quot;459&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/YH6HJb_F-LE&quot; width=&quot;553&quot; youtube-src-id=&quot;YH6HJb_F-LE&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2024/12/til-im-in-grave.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/YH6HJb_F-LE/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-3452174516140715537</guid><pubDate>Mon, 16 Dec 2024 19:31:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-12-16T20:31:38.712+01:00</atom:updated><title>Vivir deprisa</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Recuerdo aquél día cualquiera en el que me crucé al jefe entrando a la oficina de buena mañana y me dijo que envidiaba de mí lo feliz que se me veía todos los días.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&quot;Sempre duus un somriure a la cara.&quot;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Me sorprendió el comentario, pero no podía negarlo: era la época más feliz de mi vida. Yo era muy consciente y lo vivía así cada día. Lo exprimía. Sabía lo efímero que podía ser, o lo intuía. Por eso me exasperaba que tú no lo entendieras. Que hubiera cadáveres andantes. Que andaran zombies vagando por las calles, cuerpos aletargados tirados por las sillas, por las plazas, por los sofás, en las ruinas de sus casas. Por eso me ahogaba pensar que nos estábamos perdiendo algo. Que se nos acababa el tiempo. Que se aproximaba la tormenta.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Nadie entiende por qué alguien tan joven tiene tanta prisa y yo no sabía explicarlo. Era casi esotérico (soy pitonisa). Tiempo después, a mi psicóloga una vez le dije: &quot;veo cosas que nadie ve&quot; y me sentí un poco como en el Sexto Sentido (creo que ella en cierta manera más o menos sí sabía a qué me refería).&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;No lo sé. A veces sólo es cuestión de creer, de vivir el presente, de disfrutar lo que se tiene ¿no? Ni siquiera hace falta una razón para ser feliz todo el tiempo. Para qué serlo solo a ratitos. Para qué posponerlo. Para qué esperar. Para qué pausar la vida. Por qué no dejarse llevar, dejar que te atropellen, tirarse al abismo, saltar de ese barco y romperse un poquito entre las rocas, ser ese mar embravecido, chocarse, abrazarse, nadar, bucear, ir más allá. Irse. Ir. A alguna parte. Contigo.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: times; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Sed fugit interea, fugit irreparabile tempus.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: times; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Tempus fugit, sicut nubes, quasi naves, velut umbra.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2024/12/vivir-deprisa.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><thr:total>0</thr:total><georss:featurename>Lanzarote, Las Palmas, Espanya</georss:featurename><georss:point>29.0468535 -13.5899733</georss:point><georss:box>0.73661966382115551 -48.7462233 57.35708733617885 21.5662767</georss:box></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2797335874904645571.post-8222834369387736115</guid><pubDate>Sat, 07 Dec 2024 12:43:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-12-07T13:43:05.205+01:00</atom:updated><title>Ya no</title><description>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Ya no será&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;ya no&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;no viviremos juntos&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;no criaré a tu hijo&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;no coseré tu ropa&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;no te tendré de noche&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;no te besaré al irme&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;nunca sabrás quién fui&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;por qué me amaron otros.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;No llegaré a saber&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;por qué ni cómo nunca&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;ni si era de verdad&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;lo que dijiste que era&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;ni quién fuiste&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;ni qué fui para ti&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;ni cómo hubiera sido&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;vivir juntos&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;querernos&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;esperarnos&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;estar.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Ya no soy más que yo&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;para siempre y tú&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;ya no serás para mí&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;más que tú.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;Ya no estás&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;en un día futuro&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;no sabré dónde vives&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;con quién&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;ni si te acuerdas.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;No me abrazarás nunca&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;como esa noche&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;nunca.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;No volveré a tocarte.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;No te veré morir.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://es.wikipedia.org/wiki/Idea_Vilari%C3%B1o&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Idea Vilariño&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: georgia;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://afrikawinslet.blogspot.com/2024/12/ya-no.html</link><author>noreply@blogger.com (Àfrika)</author><thr:total>0</thr:total></item></channel></rss>