The Write Stuff! by Marialena

Στα βήματα της αιωνιότητας

2012-01-26T22:27:00.000+02:00

Dunes, image by portwallpaper.com

Πέρασα τα στενά του Γιβραλτάρ
με ένα δισάκι στους ώμους αμοιβαίο,
διέσχισα τη θάλασσα ανάμεσα
και βάδισα στα βήματα της αιωνιότητας.

Βήμα το βήμα, κατέπλευσα
προς το μεγάλο το μυστήριο της ανακάλυψης,
θωρώντας την οροσειρά του Άτλαντα
στα βάθη της μητέρας όλων των λαών.

Περπατώντας μερόνυχτα ολάκερα
αναζητούσα το σημάδι στων οριζόντων
τις γραμμές και το στερέωμα,
για να βαδίσω στα βήματα της αιωνιότητας.

Για να βρεθώ εκεί που η λογική κάποτε σταματά,
εκεί που η έρημος καθρεπτίζεται κενή πορείας
με το νερό να αναζητά αντικατοπτρισμούς
και εγώ το όραμα που αντανακλάται στη πορεία.

Marialena, 26/1/2012

Αμάλγαμα Ψυχής

2011-11-04T00:20:00.001+02:00

Image from http://images2.layoutsparks.com/1/142535/book-soul-silver-rose.jpg

Είπα να φτιάξω ένα αμάλγαμα ψυχής
και θεϊκής πνοής σταλιά να του προσφέρω,
για να το δω να μου σαλεύει ζωντανό
και στα κρυφά καμάρι να το έχω.

Μα στη πορεία μέσα στη βοή
εξέχασα αγάπη να του δώσω,
τόση όση θα ήταν αρκετή
στα πόδια να σταθεί να περπατήσει.

Κι έμεινε το αμάλγαμα ψυχής
ιδανικό στα βάθη των αιώνων,
δίχως να στρέψει το βλέμμα κατά γης
καθώς αέρινο έστεκε μα και εξαϋλωμένο...

Marialena, 3/11/2011

Επέτειος

2011-10-14T18:21:00.000+03:00

Tender lovers, image by http://oneartistlife.files.wordpress.com

Ήθελα να σου πω "χρόνια πολλά"
και να χαρώ μαζί σου
στη γιορτή που θα έκανα για σένα,
γιατί η αγάπη γιορτάζει
στα μικρά και εξανθρωπισμένα.

Ήθελα να σ' ανάψω ένα κερί
για να το σβήσεις
λέγοντας ευχές κι επιθυμίες,
και να σε δω να μου χαμογελάς
με το χαμόγελο της ευτυχίας.

Ήθελα να έλθει πάλι η στιγμή
που θα γιορτάζαμε τις επετείους,
επαίτης τώρα μιας αγάπης δανεικής
με συγκεκριμένες ημερομηνίες,
φαντάσματα και Ερινύες.

Ήθελα, πόσο ήθελα ξανά
να κάνουμε έρωτα σε πρώτη ευκαιρία,
γιατί θα γιόρταζες εσύ κι εγώ μαζί
ανείπωτες στιγμές ευδαιμονίας,
λαχτάρας, τρυφερότητας και μνήμης αιωνίας...

Marialena, 10/10/2011

Ο άνθρωπος δίχως σκιά

2011-10-01T18:50:00.000+03:00

Image by madebyparker.com

Ο άνθρωπος δίχως σκιά,
μια μέρα δίχως ήλιο
που περπατάς στα σκοτεινά,
και πίσω σου δεν βλέπεις.

Αυτή είμαι εγώ παράτολμα,
σαν θρόισμα του ανέμου
να περπατώ μοναχικά,
κι αγάπη να μην βρίσκω.

Σαν άνθρωπος δίχως σκιά,
να νιώθω τη μορφή μου
για να διασχίζω σιωπηλά,
πορεία άνευ πυξίδας.

Κι αν θα με δεις,
μη μου μιλάς, μην τύχει και κοιτάξεις,
γιατί θα εύχομαι βαθιά
σώμα να μην διακρίνεις.

Ο άνθρωπος δίχως σκιά,
θα μαι ευθύς μπροστά σου
μα θα με βλέπεις στα κρυφά,
να ζω και να ανασαίνω.

Marialena, 28/9/2011

Βέλη του Έρωτα

2011-09-22T19:34:00.000+03:00

Arrows of love, image by virgorising101.files.wordpress.com

Βέλη του Έρωτα,
Σπαθιά με κοφτερές λεπίδες
Σωπάστε πια,
Σιγήστε τώρα εμπρός μου!
Τώρα που στέκετε τρανά
Καλά ακονισμένα,
Η λάμψη σας καραδοκεί
Το φως σας τρεμοπαίζει,
Βέλη του Έρωτα εσείς
Ωσάν Δαμόκλειος Σπάθη,
Μην τύχει και μισέψετε
Τον στόχο που θα βρείτε,
Γιατί η καρδιά σαν λαχταρά
Θα σας καλέσει ξαφνικά,
Πάνω της να ριχτείτε
Κι ας την πληγώσετε με μιας,
Πόνος θε να ναι μόνο,
Από εκείνους που η καρδιά
Ξέρει κι αναγνωρίζει,
Όχι σαν θάνατος αργός
Ούτε σαν καταιγίδα,
Μα σαν το μέλι το γλυκό
Θα μοιάζει η λαχτάρα,
Σαν του φιλιού το άγγιγμα
Το θρόισμα του Ανέμου
Και σαν το ρίγος πυρετού
Που κρύβει η Αγάπη.
Εμπρός λοιπόν γενναίοι μου
Βέλη του Έρωτά μου,
Ορμήστε μες τη μάχη σας
Νικήστε όλους τους φόβους,
Μη τύχει και λυγίσετε
Μη λάχει να χαθείτε,
Μα αν διαλέξετε ξανά
Του Χάους τη Συμπόνοια,
Τότε θα πει πως μέχρι εδώ
Το δρόμο τον αδιάβατο,
Πήρατε για να ρθείτε
Βέλη του Έρωτα, παιδιά,
Του Μένους και της Τρέλλας.

Marialena, 20/9/2011 (once upon a time…)

Πάψε καρδιά μου

2011-09-19T19:32:00.003+03:00

Image by http://teleburst.files.wordpress.com/2011/02/bleeding-luv.jpg

Πάψε καρδιά μου να πονάς
πάψε να ζεις στον πόνο,
εσύ μόνον αγάπησες
σ' αυτό έφταιξες μόνο,
πάψε να συλλογίζεσαι
πάψε να αναρωτιέσαι,
γιατί δυο άνθρωποι ξανά
γίνονται άγνωστοι με βιά
όσο βαδίζουν μόνοι,
το μετερίζι το στερνό
του χωρισμού το απόκρυμνο,
το αιματοχαραγμένο.

Πάψε καρδιά μου να θρηνείς
απόψε που έμεινες στης γης
το χώμα τ' άγιο, ξένη,
τις Μοίρες έλεγες θαρρείς
πως θα περνούσες για να βρεις
σκοπό μες τη ζωή σου,
μα εκείνες σε ξεγέλασαν
σε έπαιξαν, σε μπέρδεψαν,
για να γνωρίσεις της ζωής
τον Κάτω Κόσμο, έτσι,
να αναγνωρίσεις σαν καείς,
το τραύμα που αιμοραγγεί
όσο η πληγή δεν κλείνει.

Πάψε καρδιά μου να χαρείς,
αύριο ο ήλιος θα φανεί
να λάμψει τη θωριά του
και συ θα κλαις πάλι ξανά,
θα έχεις ανάμνηση παλιά
να φέρνεις στο μυαλό σου
τόσο παράλογο κακό,
μην είναι τάχα ξαφνικό
ετούτο που σε βρήκε,
μην κοροϊδεύεσαι άδικα
αλίμονο στα δάκρυα
που έχυσες στο χώμα,
μα της αγάπης μαχαιριά
βλέπω να σε χαράσσει
πάψε καρδιά μου τώρα πια
του έρωτα η σαϊτιά
ίσως να σε λαβώσει,
κάποτε που η θολή ματιά
θα γίνει πάλι αστροφεγγιά
κι άστην να σε πληγώσει.

Marialena, 19/9/2011

Το ταξίδι του Οδυσσέα

2011-09-09T20:10:00.001+03:00

Όλη μας η ζωή
ένα κακόγουστο αστείο,
ένα γιατί και ένα αντίο
που δεν ειπώθηκαν ποτέ,
εκεί που ο δρόμος πια στενεύει
και το κακό παραμονεύει,
όταν θα τρέξεις να κρυφτείς.

Όλη μας η ζωή
μια ανάσα από το ψέμα,
χρώμα βαθύ όπως το αίμα
που κάποτε είχες ορκιστεί,
ότι η αγάπη θα νικήσει
κι πως μαζί θα μας κρατήσει,
πέρα απ' την ηχώ της ενοχής.

Όλη μας η ζωή
σαν του Οδυσσέα το ταξίδι
που όμως δεν έχει τελειωμό,
προορισμός τετελεσμένος
με ήρωες συντεταλμένους
για να πορεύονται μακριά,
μόνοι και με θολή ματιά.

Image from www.sikyon.com/Mykinai/images/odysseus_serene.jpg

Marialena, 9/9/2011

Κουνελίνα

2011-08-17T21:35:00.005+03:00

Στην αγκαλιά μου σε κρατώ γλυκό μου πλάσμα,
σαν το παιδί που θα κρατούσα
τόσο ανάλαφρα και τόσο τρυφερά,
μικρό μου λούτρινο κουκλάκι.

Σε βάφτισα με ένα όνομα τυχαίο
όταν σ' αντίκρισα σαν γιορτινό δωράκι,
"Κουνελίνα" σε είπα και σ' αγάπησα
γιατί ήσουν δώρο εκλεκτό του έρωτά μου.

Καθώς σ' έπαιρνα αγκαλιά τα κρύα βράδια
και έπαιζα μαζί σου σαν μωρό,
ήταν γιατί μου θύμιζες πόσο όμορφη
είναι η παιδική ψυχή σαν ξεπροβάλλει.

Μα όταν σε έψαχνα τόσο καιρό μετά,
σ' είχα στη σκέψη μου σαν θησαυρό χαμένο
μου έλειπε βλέπεις το παιχνίδι μου αυτό,
αλλά κι η αγάπη που είχα νιώσει για εκείνον.

Και να που ήλθες ξανά μες τη ζωή μου,
σαν κάτι ανάμεσα στο πριν και το μετά μου,
μικρή κουκλίτσα που σε καλούσα στα όνειρά μου
και σου ζητούσα να προσέχεις τον "μπαμπά" σου...

Marialena, 17/8/2011 (γι' αυτό το "κάτι" που τα κανε όλα ωραία)

Χρώματα στο δείλι

2011-08-01T21:06:00.008+03:00

Ηλιοβασίλεμα στον Κόλπο της Αιδηψού, photo by Marialena, 2011

Στους ήχους του καλοκαιριού
στα χρώματα στο δείλι,
στα κύματα που σκαν γλυκά
σαν να σε νανουρίζουν,
εκεί σε ψάχνω να σε βρω
εκεί σ' αναζητάω,
εκεί που κάθε νύχτα σαν σκιά
έρχεσαι στα όνειρά μου.
Και γίνεσαι ολόγραμμα,
εικόνα στα σκοτάδια
ένα άγγιγμα που λαχταρώ
και ψάχνω την υφή του,
καθώς περνάει ο καιρός
και μακριά μου είσαι,
κι αν σε καλώ στη μνήμη μου
τι κι αν δεν σ' αφήνω,
να ξεμακρύνεις απ' τον νου
να πάψω να πονάω,
που μήνες πέρασαν θαρρώ
με τραύμα που δεν κλείνει
και εκεί που όλα ηρεμούν,
έρχεσαι στη καρδιά μου
και πέπλο ρίχνεις φθονερό,
μέχρι να βγει ο ήλιος
να πάρω δύναμη ξανά,
για να σε βρω κοντά μου
εκεί που θα θελα πολύ,
να ήσουν δίχως άλλο...

Marialena, 1/8/2011

Τα Κόκκινα Παπούτσια

2011-05-19T18:45:00.000+03:00

Shoes4 image by queenofthemadhouse.blogspot.com

Τα κόκκινα παπούτσια θα φορέσω
Εκείνα που τα φύλαγα καιρό,
Να βγω μες τη βροχή να περπατήσω
Για να σου πω το πόσο σ’ αγαπώ

Τα κόκκινα παπούτσια μου θα βάλω
Σαν λυχνοστάτες να φέγγουν στη νυχτιά,
Όταν με βήματα θα έχω να μετράω
Τα χρόνια που έφυγαν σαν κάστρο στο βοριά

Και ύστερα θα τα κρατώ στα χέρια
Τα κόκκινα παπούτσια που φορώ,
Γιατί στα σκαλοπάτια σου θα μείνουν
Να σου θυμίζουν το πόσο σ’ αγαπώ

Κι ας περπατάω ξυπόλυτη στους δρόμους
Κι ας με νοτίζει το κρύο στο κορμί,
Εγώ εσένα αγάπησα με πάθος
Να το θυμάσαι με κάθε αφορμή

Marialena, 19/5/2011 (σαν ρεμπέτικο τραγούδι…)

Wishing On A Star

2011-05-03T08:23:00.001+03:00

Wish Upon A Star, image by poundingheartbeat.com

Υπάρχουν φορές που εφευρίσκουμε
Ήρωες τραγικούς να υποδυθούμε
Πλάσματα μυθικά που ζωντανεύουν τάχατες,
Έτοιμα να αποκτήσουν σάρκα και οστά
Για να μας κατατροπώσουν
Σε κάθε βολική ευκαιρία και να νικήσουν,
Μια ψυχή που έχει την ήττα ως ταυτότητα
Και την οδύνη της απώλειας για τάμα.

Ω, ναι εκεί που ο ήλιος ανατέλλει
Βλέπεις το χαμηλό βαρομετρικό να πλησιάζει
Και δεν φυλάγεσαι απ’ του καιρού τις αλλαγές,
Μήτε απ’ της διάθεσης το αιώνια τρενάκι του τρόμου
Που σε προσκάλεσε κάποτε να ανέβεις
Στα βαγόνια του και τόσο πολύ σου άρεσε,
Ώστε να μην θελήσεις έκτοτε
Να το εγκαταλείψεις

Ευχή σε ένα αστέρι λοιπόν, σαν ικεσία ή σαν θυσία,
Σε έναν άγνωστο θεό που δεν πιστεύεις
Μήπως με αυτή τη προσφορά σε λυπηθεί
Και σε λυτρώσει απ’ της καρδιάς τα πάθη,
Τουλάχιστον είσαι ζωντανός για να μοχθήσεις
Να απαλλαγείς από τη καταιγίδα στο μυαλό
Ή θα ήταν σαφώς καλύτερα σαν τον Εσταυρωμένο,
Να αναληφθείς εις τα ουράνια για να γλυτώσεις!

Marialena, 2/5/2011

Σαββατόβραδα

2011-04-05T09:01:00.000+03:00

Loneliness, image by jossphoto.com

Τα ένιωσες ποτέ τα Σαββατόβραδα,
να έρχονται ξανά να σε στοιχειώσουν
όταν μονάχη βολοδέρνεις μ' ένα τίποτα
και όλα στο μυαλό να ζωντανεύουν?

Τα ένιωσες ποτέ τα Σαββατόβραδα,
να ντύνονται στης μοναξιάς το χρώμα
άδεια και πένθιμα θαρρώ απόβραδα
την απουσία σου να υπενθυμίζουν.

Τα ένιωσες λοιπόν, όπως εγώ,
με μια θλίψη στη ματιά ζωγραφισμένα
δεν μοιάζουν πια μ' αυτά που ζούσα μέχρι χθες
με εσένα πλάι μου να αλλάζεις τη ζωή μου.

Marialena, 3/4/2011

Φτερά Ελευθερίας

2011-03-29T08:40:00.000+03:00

Sad Angel Wings Woman, image by layoutsparks.com

Μέσα στης πόλης τα στενά
Έχασα τη μορφή σου,
Έψαχνα μια εικόνα σου
Το αποτύπωμά σου,
Μα ήταν μάταιο εξ αρχής
Της Μοίρας το παιχνίδι,
Αφού μονάχα εμείς οι δυο
Ξέραμε την Αλήθεια,
Πως δυο σώματα ξανά
Ποτέ δεν γίνονται Ένα,
Αν δεν αφήσεις κατά γης
Όσα δεσμά σε δένουν.

Κόψαμε τις φτερούγες μας
Χαμήλωσε το βλέμμα,
Το βάδισμα έγινε συρτό
Απ’ όλα μας τα λάθη,
Για να μην δούμε ορίζοντα
μήτε ουρανού την άκρη,
Και έξαφνα ο νους αναστηθεί
Από τον Τάφο μέσα,
Ξυπνήσουμε λεύτεροι με μιας
Χωρίς να αντιληφθούμε,
Πως τα φτερά στις πλάτες μας
Πάντοτε εκεί βρισκόταν.

Μέσα στης πόλης τα στενά
Χάνομαι κάθε βράδυ,
Για να με βρει ο Αυγερινός
Να λέω το όνομά σου,
Σαν της νυχτιάς η αστροφεγγιά
Κοντά σου δεν με φέρνει,
Αφού αγάπη μου γλυκιά
Είδα στα όνειρά μου,
Ότι με τις φτερούγες σου
Μακριά μου πια εχάθης,
Τουλάχιστον πέταξε ψηλά
Και νιώσε ελευθερία…

Μαριαλένα, 23/03/2011

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ

2011-03-23T17:31:00.001+02:00

Χωρίς εσένα πλάι μου
Πες μου που να ακουμπήσω
Να γείρω μες τη σιγαλιά
Να ακούσω τη πνοή σου
Καθώς έμοιαζε τάχα μέχρι χθες
Που σε είχα στην αγκαλιά μου

Χωρίς εσένα μάτια μου
Πες μου τι θα απογίνω
Να μη χτυπάει η καρδιά
Για σένανε μονάχα
Να βλέπω γύρω μου παντού
Σκιές με τη μορφή σου

Χωρίς εσένα η ζωή
Μοιάζει να είναι άδεια
Αφού μια νύχτα ξαφνικά
Δεν έφερε τον Ήλιο
Πήρε και την αγάπη μου
Κομμάτια να την κάνει

Χωρίς εσένα πλάι μου
Πες μου που να ακουμπήσω
Να γείρω μες τη σιγαλιά
Να ακούσω τη πνοή σου
Καθώς έμοιαζε τάχα μέχρι χθες
Που σε είχα στην αγκαλιά μου

Μαριαλένα, 23/03/2011

Ονειροπόλα Θλίψη

2011-03-11T20:57:00.003+02:00

image by Marialena, (c) 2010

Δεν έχασα πολλά, μονάχα εσένα,
Που ήσουν ο κόσμος μου ολάκερος
Για όσο θέλησα να ζω με αυταπάτες,
Πως τάχα υπάρχει η ευτυχία στη ζωή μας,
Υπάρχει άραγε, μπορεί, θέλω να το πιστεύω,
Ακόμα τώρα που σαν να ξεγλίστρησες
Μες της νυχτιάς τη στράτα και εχάθης,
Από της αγκαλιάς μου την απέλπιδα στοργή
Κι ονειροπόλα θλίψη.

Και τώρα ξανά στο μετερίζι που ορίζουν
Οι άνεμοι και οι φωνές της συνειδήσεως
Που θαρρώ πως με καλούν να επιλέξω,
Ένα τέλος, ή μια αρχή που να ανατρέπει
Τις κραυγές τους στο Επέκεινα.

Ιδού η πίθος των Δαναϊδων
Και ο Προμηθέας Δεσμώτης στου Καυκάσου
Τις πλαγιές τις ανεμοδαρμένες,
Να με κοιτούν με μάτια απλανή
Και να κραυγάζουν ξέπνοα,
Για του έρωτα τις αμυχές που γίνονται
Εγκάρσιες πληγές πέρα ως πέρα,
Σαν τις αφήσεις δίχως φροντίδα
Και δίχως αφορμή να τις γιατρέψεις.

Marialena, 11/3/2011

Cherie

2010-08-13T10:44:00.000+03:00

Αγαπημένο μου παιδί,

που πάω εγώ, που πας και εσύ,

μες τα σκοτάδια

του αρχέγονου Έρωτά μας,

που πας να βρεις τη ξαστεριά,

φύγε απ' εδώ κάνει Βοριά,

πήγαινε κρύψου στο απάγκιο της σπηλιάς μας.

Αγαπημένο μου παιδί,

φταίω εγώ μα φταις και συ,

όταν πιστέψαμε σε λόγια παθιασμένα

δεν γίνεται η Φωτιά νερό,

μην απατάσαι για αυτό,

τα ίδια λάθη θα τα βρούμε

ευθύς μπροστά μας.

Αγαπημένο μου παιδί,

πες μου λοιπόν ένα γιατί

δώσ' μου μονάχα ένα βλέμμα παγωμένο,

για να αγγίξω το Κενό

και να πιστέψω πως μπορώ,

να πω ανάθεμα κι αντίο

στα όνειρά μας...

Marialena, 10/08/2010

Θυμικό

2010-08-10T01:00:00.002+03:00

‎

Xyla Beach, Kea, Cyclades, Greece
Photo, courtesy of Marialena, (c)2010

"...κι αναρωτιέμαι πως περάσανε τα χρόνια ετούτα
που ο τόπος ευωδίαζε θυμάρι
και εσύ στα χέρια σου κρατούσες τον κόσμο ολάκερο,
σαν μια σπονδή θαρρώ στον άγνωστο θεό
ή στου μυαλού την άκρατη τη πλήξη..."

Μαριαλένα, 8/8/2010

Αίσιο τέλος

2010-06-02T18:10:00.000+03:00

Απόψε μου λείπει η αγκαλιά σου,
τώρα που η βροχή συνοδεύει
το γυμνό μου κορμί στην ορφάνια,
ένα ξερόκλαδο απροστάτευτο
να ταλανίζεται κόντρα στους ανέμους.

Απόψε θέλω να κουρνιάσω μέσα σου,
να αφουγκραστώ τους χτύπους της καρδιάς
και της ψυχής σου τα πατήματα,
μέσα απ' των δακτύλων σου τα ίχνη
σε μια προσπάθεια να δω το που πηγαίνω.

Απόψε θέλω να μου κάνεις έρωτα
με το μυαλό και το κορμί σαν μια πνοή,
να ανοίξεις τις φτερούγες σου διάπλατα
και να με χώσεις μέσα τους ολάκερη,
λέγοντάς μου λόγια μιας αγάπης που θεριεύει.

Απόψε θα ήθελα να ήσουνα εδώ,
στο προσκεφάλι μου να νιώθω την ανάσα σου
και να μου λες ιστορίες με αίσιο τέλος,
γιατί σε όσα με βιά προβάλλουν μέσα μου
αυτό θα φάνταζε απάνεμο λιμάνι.

Marialena, 1/6/2010

Μινώταυρος

2010-05-27T22:20:00.002+03:00

Minotaur, image by Mike Hoffman

Στο παρεκκλήσι των οικτηρμών μου στέκω βουβή,
ατενίζοντας τριγύρω με μάτια που δεν βλέπουν
έχοντας χάσει το δρόμο του γυρισμού,
ή την αφορμή που με έφερε σε ετούτα εδώ τα μέρη.

Κοιτώ που βρίσκομαι, το σκότος με καλύπτει
κι όταν το Φως με λούζει, αγγίζει το κορμί μου
κι όμως, εγώ βυθίζομαι στης Λήθης τες ατραπούς,
μη με ρωτήσετε γιατί, ούτε τολμώ να το εκστομίσω.

Στο παρεκκλήσι των οικτηρμών μου ζητώ παρηγοριά,
απ' των δαιμόνων μου τα αποτρόπαια τα πάθη
που εμφανίζονται εμπρός μου ξεδιάντροπα,
καλώντας με σε ένα ακόμα ανίερο χορό των λαθών μου.

Να θυσιάσω τον αμνό τον ζηλευτό, ή την συνείδησή μου,
δεν ξέρω τι θα με κάνει να κοπάσω την αδιάκοπη την σκέψη
πως ο Μινώταυρος υπάρχει, ναι υπάρχει όσει παρών παντού,
όπου και αν στρέψω τη πυξίδα χαράσσοντας τα όνειρα με αίμα.

Marialena, 27/05/2010

Ψίθυρος Φυγής

2010-03-23T08:47:00.000+02:00

Έσκυψα και σε φίλησα απαλά στα χείλη

και μια πνοή ανάσας έσκισε τον αέρα,

φεύγω ψιθύρισα

και σε άγγιξα αδιόρατα,

για να μην σε ξυπνήσω,

φεύγω ψιθύρισα

και σε σκέπασα μη μου κρυώσεις

άγγελέ μου...

Φεύγω μη μου τρομάξεις

από της Μοίρας τα απρόσμενα,

τα ανθρώπινα μαντάτα

και μου χαθείς σε ατραπούς,

που μόνον εγώ φυλάω

ωσάν ο Κέρβερος τον Άδη,

για να μην μπεις ακάλεστος

και στο σκοτάδι ξεχάσεις τη μορφή σου.

Φεύγω σου είπα ξέπνοα και έκλεισα τη πόρτα,

μήπως τα βήματά μου θε να ελθούν

και ταράξουν τα ονειρά σου,

κι έπειτα ξυπνήσεις μέσα στη ζάλη της παραίσθησης

αναζητώντας το κορμί μου στα σεντόνια,

ενώ εγώ θα φεύγω μακριά σου

σκιά ανάμεσα στις άλλες μες τη πόλη,

ένα χάδι που σε άγγιξε θαρρώ

μια νύχτα με φεγγάρι.

Marialena, 13/3/2010

Dreaming of you

2010-03-16T11:21:00.001+02:00

Dreaming of you in the wide open,
where the wild roses grow
and the love that we share,
never ceases to amaze me
oh my gentle lover,
may you love me for ever

Dreaming of you wide awake,
while my thoughts draw your image
in front of my powerless eyes,
that describe your aetheric substance
where imagination steps in,
to set my soul on fire

Oh my dear lover, light of my soul,
blessed may you be
for the love that you give me,
for as long as I
can find the way to fall in love
with you each and every moment

Marialena, 1/12/2009 - 13/3/2010

Ειμαρμένη

2009-11-10T09:11:00.002+02:00

Fate, image by atomakaikeno.files.wordpress.com

Την Ειμαρμένη δεν την ξεγελάς,
ούτε της φέρεσαι δίχως αβροφροσύνη
γιατί παιχνίδι άτοπο τολμάς
και προκαλείς τη δική σου αφροσύνη.

Την Ειμαρμένη μπροστά σου θα την βρεις,
σε κάθε βήμα, σε κάθε απόφασή σου,
καθώς της Μοίρας γίνεσαι συμπορευτής
και ανατρέχεις πως βαδίζεις τη ζωή σου.

Την Ειμαρμένη την τραγούδησαν πολλοί,
μέσα από βάσανα και χίλιες καταιγίδες
μα ξέχωρα από σένα μη θαρρείς,
πως ζει ανάμεσα σε βάκχους και νεράιδες.

Marialena, 7/11/2009

Πνοή

2009-11-03T09:19:00.000+02:00

Blow me a kiss, image by sam-turner.com

Άνοιξα τα χέρια
για να σε κρατήσω,
σαν ηλιαχτίδα που τρυπούσε
το κορμί,
ή σαν αγέρας που φυσούσε
μανιασμένος.

Άνοιξα τα χέρια
για να σε κρατήσω,
σαν σε άγγιξα θολά
σε ένα τοπίο στην ομίχλη,
εικόνα τρισδιάστατη
μα τόσο στρεβλωμένη,
από παράξενα παιχνίδια του μυαλού
και του λαβύρινθου παγίδες.

Κι εσύ μου ξέφυγες με μιας
απ' τη παγίδα που είχα στήσει
να σε πιάσω,
να σε κρατήσω στης αγκάλης μου
το σύμπαν,
μα εσύ έγινες πνοή και έτσι χάθηκες.

Marialena, 31/10/2009

Το Μυστικό Σημάδι

2009-10-27T09:48:00.000+02:00

Έγραψα με λόγια τ' όνομά σου
στης άμμου της χρυσής το στριφογύρισμα
και άφησα του κύματος τη χάρη
να κατακλύσει
του Ανέμου τη Κλωθώ
και με ένα φύσημα του νου
να ρθει κι από κοντά σου
να με πάρει.

Χάραξα μέσ' της καρδιάς τα ορύγματα
το μυστικό σημάδι,
για να μην το βρεις εξεπίτηδες
ποτέ
κι εγώ για να ξεχάσω το στρατί
που μ' οδήγησε να το σκαλίσω
μια νυχτιά σε φύλλο ματωμένο.

Κι είδα του φεγγαριού το κλάμα
με δάκρυα ανεπαίσθητα
να λάμπουν κει μπροστά μου,
σαν άγγιξα το στέρνο μου
στη θύμησή σου επάνω
σαν σε έφερα στο νου,
ένα όνομα στην άμμο
που ήλθε σαν βεγγαλικό
και εχάθηκε για πάντα.

L'Amoureux, image by www.tarotexperts.com

Marialena, 23/10/2009

Πρώτη Φορά

2009-10-20T10:15:00.000+03:00

Πρώτη φορά σε αντάμωσα,
πρώτη φορά σε είδα
πρώτη φορά σε ένιωσα
δίπλα μου να ανασαίνεις,
πρώτη φορά,
πρώτη ματιά,
πρώτο φιλί τ' αγέρα,
ένα χαμόγελο κρυφό
που έσκασε στα χείλη,
πρώτη νυχτιά που έφτασε
τον δρόμο πριν να πάρεις,
στα φώτα λίγο πριν χαθείς
στο πλήθος το πελώριο,
πρώτη φορά,
πρώτη ματιά
και μια κουβέντα στα κλεφτά
σαν κίνησες να φύγεις,
πρώτο γελάκι ξαφνικά
όταν εκεί πρώτη φορά,
είπες να μην χαθούμε
και εγώ εκεί στο πουθενά
σου έγνεψα,
"θα τα πούμε..."

FirstLove_comic, image by www.dressaday.com

Marialena, 15/10/2009