Fructose staat ook wel bekend als fruitsuiker, maar het gaat verder dan dat. Het is een molecuul dat alleenstaand voorkomt in o.a. fruit (vandaar de naam fruitsuiker). Fructose gecombineerd met glucose vormt echter sucrose, ook wel bekend als (witte) suiker. Gewone suiker bestaat voor 50% uit fructose. Fructose zit dus echt niet alleen in fruit en agavesiroop. Als er een probleem is met fructose, bestaat dat probleem voor zowel geraffineerde suiker als voor agavesiroop, honing en andere suikervervangers die fructose of suiker bevatten.

Glucose-fructosestroop

De onrust rondom fructose komt voor een groot deel vanwege glucose-fructosestroop. In Amerika noemen ze het HFCS (high-fructose corn syrup) en gebruiken fabrikanten dit massaal om producten te zoeten, maar ook in Nederland kom je het op heel veel etiketten tegen. Dit spul heeft een specifieke verhouding tussen glucose en fructose (anders dan bij suiker) die het veel zoeter maakt en waardoor je nog meer blijft dooreten. Het is spotgoedkoop te fabriceren en dus erg populair bij fabrikanten.

Agavesiroop heeft een hele andere samenstelling en heeft in onze ervaring dat dooreeteffect helemaal niet. Hoewel er dus overeenkomsten zijn tussen beide stoffen, kun je ze niet over één kam scheren.

Is fructose echt zo gevaarlijk?

Het lijkt op zich wel vast te staan dat het ongezond is om regelmatig grote hoeveelheden fructose te eten. Je lever verwerkt fructose en kan daar maar een beperkte hoeveelheid tegelijk van opslaan als interne energievoorraad. De rest wordt rechtstreeks omgezet in lichaamsvet. Wij vinden het aannemelijk dat je lichaam problemen krijgt als je vaak grote hoeveelheden fructose eet.

Het probleem dat wij zien met het eten van veel agavesiroop of andere zoetmiddelen met veel fructose, is er zeker ook bij gewone suiker, dat voor de helft bestaat uit fructose. De gemiddelde Nederlander eet elke week een kilo suiker, dus dat is een halve kilo fructose per week, los van de fruitconsumptie. Om aan die hoeveelheid fructose te komen, zou je een flinke fles agavesiroop moeten leegeten in een week.

Anders gezegd: iemand met een gemiddeld suikergebruik loopt waarschijnlijk veel meer risico i.v.m. fructose dan iemand die af en toe wat agavesiroop gebruikt in een suikervrij recept, en verder geen geraffineerde suiker eet. Met een paar eetlepels agavesiroop per week krijg je in elk geval veel minder fructose binnen dan de gemiddelde Nederlander.

Geraffineerde fructose als zoetmiddel

In diverse winkels kun je ook zakjes met fructose kopen als alternatief zoetmiddel. Dit raden wij af. Deze fructose is geraffineerd en bestaat uit 100% fructose. In tegenstelling tot bijvoorbeeld agavesiroop zijn hierin geen natuurlijke voedingsstoffen meer aanwezig. Als je suiker vervangt door deze fructosekristallen, krijg je dus veel meer fructose binnen!

Fructose en fruit

Jazeker, fruit bevat ook fructose, maar in veel lagere concentraties dan agavesiroop of suiker. Om alleen uit fruit aan een opvallend hoge dosis fructose te komen, zou je dagelijks idiote hoeveelheden fruit moeten eten. Ook dat lijkt ons niet erg gezond.

In natuurlijke vorm (fruit) krijg je dagelijks wel fructose binnen, maar in normale hoeveelheden levert dát geen problemen op. Puur fruit is niet geconcentreerd en je lichaam kan met producten recht uit de natuur zelf wel maat houden. Er is geen enkel probleem met een normale fruitconsumptie. Ik heb het dan wel over onbewerkte vorm, dus niet over gedroogd fruit en sapjes. Er zijn bijvoorbeeld weinig mensen die elke dag graag 10 bananen eten: daarin zit van nature relatief veel fructose en na een paar bananen zul je er doorgaans wel weer even geen behoefte aan hebben.

Overigens bevat fruit van nature allerlei nuttige vitamines, mineralen en vezels. Vers fruit eten in normale hoeveelheden biedt dus juist allerlei voordelen. Laat je niet zodanig bang maken over fructose dat je fruit gaat laten staan.

Agavesiroop en sommige andere minder geraffineerde stropen bevatten een hoge concentratie fructose, dus krijg je hiermee veel sneller hoge doses binnen dan met vers fruit. Dat geldt ook voor gedroogde vruchten en sapjes. Daarin is de fructose ook altijd geconcentreerder dan in het oorspronkelijke fruit.

Het toverwoord: met mate

Daarom raden wij iedereen sterk aan om maar met mate gebruik te maken van fruitsappen, gedroogde vruchten en natuurlijke, minder geraffineerde zoetmiddelen. Wij verwachten niet dat het schadelijk is om in een week een paar lepels agavesiroop (of andere natuurlijke suikervervanger), enkele gedroogde vruchten en een paar glazen fruitsap (zonder toegevoegde suiker) te nuttigen. Daarmee krijg je veel minder fructose binnen dan ‘normaal’, wij gebruiken die dingen dan ook in ons eetpatroon.

We geloven wel dat als je van die dingen beduidend meer gaat eten, het problemen kan gaan opleveren. Het is dus een slecht idee om te stoppen met witte suiker en die dan één op één te vervangen door agavesiroop e.d. Als je een kilo suiker vervangt door een kilo agavesiroop, krijg je namelijk beduidend meer fructose binnen dan voorheen.

Ook als je niet (meer) verslaafd bent aan suiker, heb je waarschijnlijk af en toe behoefte aan iets zoets. De beste keus is dan puur natuur: een echt stuk fruit. De afgeleides daarvan, zoals gedroogd fruit, sap en suikervervangers als agavesiroop, moet je echt zien voor af en toe erbij. Als je een keer een taart of koekjes wilt bakken, kunnen dergelijke zoetmiddelen goed van pas komen, omdat ze nog altijd minder geraffineerd zijn dan witte suiker.

Agavesiroop en het eventuele gevaar van fructose is een artikel geschreven door: SuikerWijzer

Verschillende smaken

We hebben alleen de pure variant (minimaal 60% cacao) geproefd en ik kan dus niet met zekerheid zeggen of ik de andere smaken ook niet lekker vind. Bij de pure variant proef je heel duidelijk de palmsuiker, die naar basterdsuiker smaakt. Die bijsmaak én de structuur van de chocolade, zorgen ervoor dat de chocolade me niet smaakt.

Palmsuiker

La Red wordt op de verpakking en website aangeprezen als ‘gezonde, biologische chocolade gezoet met palmsuiker’. Ik heb niet zulke goede ervaringen met palmsuiker. Palmsuiker zou een lage glycemische index hebben (waardoor je geen sterke pieken en dalen in je energieniveau krijgt, zoals bij geraffineerde suiker wel het geval is). Maar ik word moe na het eten van producten die zijn gezoet met palmsuiker. Daarom gebruiken we dit zoetmiddel niet meer en vraag ik me af hoe gezond palmsuiker werkelijk is.

Kopen?

De chocolade ligt in de schappen van veel natuurvoedingswinkels. Blijkbaar hebben zij wel vertrouwen in dit product en hebben ze het idee dat de klant het wel lekker vindt, zou ik denken. Een reepje van 45 gram kost €1,99 en is te koop in verschillende smaken. La Red is ook online te koop.

Conclusie

De eigenaresse van La Red bedoelt het vast goed met deze chocoladereepjes, maar dit product krijgt van mij geen hoog cijfer.

Chocolade met palmsuiker: La Red is een artikel geschreven door: SuikerWijzer

Als je de pepernoten voor iemand maakt die echt streng glutenvrij moet eten, let dan op dat echt alle ingrediënten glutenvrij zijn. Sommige bakpoedermerken zijn bijvoorbeeld niet glutenvrij en andere (dr. Oetker b.v.) wel.

In plaats van meteen alles te bakken, kan je ook de helft van het deeg gebruiken en de andere helft invriezen. Op die manier kan je makkelijk later meer pepernoten bakken (deeg ontdooien, pepernoten rollen en bakken).

Pepernoten (suikervrij, glutenvrij en lactosevrij)
voor 1 grote bakplaat vol pepernoten

mengsel van 200 gram glutenvrij meel (ik gebruikte boekweitmeel en rijstebloem, je kan ook rijstemeel of wat maismeel gebruiken)
100 gram plantaardige margarine of kokosvet
60 gram kokosbloesemsuiker (te koop in natuurvoedingswinkels)
1 ei (geklutst)
1 tl bakpoeder
1 tl kaneel
halve afgestreken el speculaaskruiden
1 el rijstemelk (indien deeg te droog is)

• Meng alle ingrediënten behalve de rijstemelk in een ruime kom.
• Als het deeg na goed kneden geen samenhangende bal vormt, voeg dan 1 el rijstemelk toe en kneed het er goed doorheen.
• Leg het deeg minstens 1 uur in de koelkast (in een plastic bak, zak, of in een afgesloten kom).
• Haal in de tussentijd de bakplaat uit de oven en leg er bakpapier op.
• Verwarm de oven voor op 175 graden Celsius.
• Rol pepernoten van het deeg en leg ze op de bakplaat. Bij mij werden het meer hoopjes dan balletjes, omdat het deeg vrij broos is.
• Bak gedurende 10-15 minuten gaar. Kijk na 10 minuten of ze al klaar zijn, zodat je pepernoten niet te donker worden.
• Haal de bakplaat voorzichtig uit de oven.
• De pepernoten vallen makkelijk uit elkaar als ze nog warm zijn. Laat de pepernoten daarom volledig afkoelen voor je ze van de bakplaat haalt. Dan zijn ze lekker stevig.
• Omdat er ei in zit, bewaar ik ze voor de zekerheid in een bakje in de koelkast.

Glutenvrije suikervrije pepernoten (en lactosevrij) is een artikel geschreven door: SuikerWijzer

Met zo’n gemiddeld eetpatroon kom je aan veel zoetmomenten per dag, met per keer vaak ook een flinke dosis suiker. Als je stopt met geraffineerde suiker, krijg je het waarschijnlijk moeilijk als je simpelweg je geraffineerde suiker vervangt door ongeraffineerde of minder geraffineerde zoetmiddelen.

Zoet vraagt om vaker zoet

Dat komt omdat je hersenen door de vele zoetmomenten net zo veel zoetprikkels blijven krijgen als toen je nog geraffineerde suiker had. Zo blijft je lichaam gewend aan vaak zoet eten en blijf je dus ook steeds verlangen naar de volgende zoete hap. Het kan in dat geval ook moeilijker zijn om geen geraffineerde suiker te eten. Door de veelvuldige zoetsignalen aan je hersenen wordt misschien de verleiding groot om toch naar de suikerwaren te grijpen: dat is ‘het zoet dat je kent’.

Toen wij stopten met geraffineerde suiker, stapten we over naar een eetpatroon met veel minder zoetmomenten. We zijn minder gezoete producten gaan eten en meer natuurlijke producten: onbewerkte noten, fruit en groenten bijvoorbeeld. Doordat we minder producten aten met toegevoegd zoetmiddel, proefden we de natuurlijke zoetkracht van groenten en fruit steeds beter en konden we daar ook beter van genieten. Deze natuurlijke producten kwamen voor een deel in plaats van de producten met suiker en dus aten we automatisch minder vaak per dag iets zoets. Daardoor nam de behoefte aan gezoet voedsel vanzelf verder af. We bereikten een toestand waarin we geen behoefte hadden aan heel veel zoetmomenten per dag en al helemaal niet in de extreem zoete smaak van geraffineerde suiker.

Wij vinden het belangrijk om natuurlijke zoetmiddelen niet te gebruiken als een één-op-één vervanger van ons oude suikergebruik. We eten suikervrij en grotendeels zoetmiddelvrij, met tussendoor af en toe iets gezoets. Daarvoor gebruiken we dan soms natuurlijke zoetmiddelen, omdat die volgens ons minder slecht zijn dan geraffineerde suiker. Suikervervangers zijn dus geen wondermiddel dat altijd en overal toegepast kan worden.

Iets wat uit een potje of flesje komt, zoals agavesiroop of kokosbloesemsuiker, is nooit een product direct uit de natuur, zoals een appel. Het is dan altijd op een of andere manier bewerkt om het uit de plant in het potje of flesje te krijgen. Je kunt dan ook het beste iets zoeten door vers fruit te gebruiken. Een appeltaart waarin appel het enige zoetmiddel is, brood belegd met aardbeien, stukjes mango door je yoghurt etc.

Hoeveel mag je dan nemen?

Ik kan je niet voorschrijven wat goed voor je is, maar wel vertellen hoe ik het zelf aanpak. Ik schat dat ik per week ongeveer drie eetlepels agavesiroop binnenkrijg dankzij onze recepten. Ook eet ik wel eens iets met kokosbloesemsuiker of een andere suikervervanger, dus misschien de ene week nog een eetlepel daarvan en de andere niet. In totaal is dat veel minder toegevoegd zoetmiddel dan ik at vóórdat we stopten met geraffineerde suiker. De suikervervangers vliegen er bij ons dus niet bepaald doorheen.

Op brood eet ik meestal geen zoet meer. In ons avondeten gebruiken wij zelden tot nooit toegevoegde zoetmiddelen. Mijn ontbijt is nog altijd een schaaltje gesneden fruit. Dat is mijn eerste zoetmoment van de dag, later op de dag kan ik dan nog een tweede of derde moment hebben waarop ik iets zoets eet: een gedroogde abrikoos of een carobewafel of zoiets.

Alleen als ik koekjes heb gebakken of bijvoorbeeld Anna een ander zoet recept heeft gebakken, eet ik wat vaker op een dag zoet. Extreem zoet zijn onze recepten overigens niet. Ook maken we eigenlijk zelden meer dan twee keer per week zoiets. Ik eet regelmatig een bakje rauwe groenten, zoals tomaatjes, paprika, worteltjes. Dat reken ik niet echt als zoetmoment, maar smaakt me wel erg goed.

Het is geen goed idee om heel veel natuurlijke suikervervangers te eten. Als je elke dag een van onze recepten maakt en helemaal in je eentje opeet, krijg je per week véél meer zoetmiddel binnen dan wij en ben je waarschijnlijk niet gezond bezig. Als je in plaats van alle suiker die je at evenveel agavesiroop, kokosbloesemsuiker of een andere vervanger gaat eten, zul je nauwelijks gezonder worden dan daarvoor en misschien zelfs ongezonder. Eet (ge)zoet met mate en dus vooral ook niet te vaak.

Makkelijker zonder suiker

Als je meer natuurlijk voedsel eet en minder voedsel met toegevoegde zoetmiddelen, kun je beter genieten van deze natuurlijke voeding. Dat maakt het makkelijker om minder vaak per dag naar gezoete producten te grijpen. Dat zorgt er weer voor dat je hersenen minder gaan vragen om zoet. In die toestand wordt je leven niet beheerst door de constante drang naar zoet en strooptochten naar eten dat extra zoetmiddel bevat. Alle voordelen van eten zonder geraffineerde suiker zijn op deze manier binnen handbereik.

Wennen aan minder zoete smaak en minder vaak zoetigheid eten is een artikel geschreven door: SuikerWijzer

Broodtaart (zonder geraffineerde suiker)
4 personen

200 gram suikervrij bruin brood (met de korst eraf gesneden)
350 ml rijstemelk, of amandelmelk of sojamelk
100 gram appelmoes (zonder suiker)
40 gram rozijnen
2 eetlepels kokosbloesemsuiker + wat extra (te koop bij natuurvoedingswinkels)
1 tl kaneel + wat extra

• Je kan gekochte appelmoes gebruiken, of zelf appelmoes maken (van ongeveer 2 appels).
• Meng 300 ml melk, de appelmoes, de rozijnen, 1 tl kaneel en 2 el kokosbloesemsuiker.
• Snij het brood in blokjes en doe ze in een ruime kom
• Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius.
• Giet het melkmengsel over het brood en laat dit ongeveer 15 minuten weken tot het brood doorweekt en zacht is.
• Voeg eventueel nog 50 ml melk toe als het brood nog niet overal doorweekt is. Hoeveel melk je precies nodig hebt, hangt af van het soort brood dat je gebruikt.
• Vet een ruime bakvorm in met wat plantaardige margarine.
• Doe het broodmengsel in de vorm. Druk het een beetje aan met de bolle kant van een eetlepel.
• Besprenkel de bovenkant met een beetje kokosbloesemsuiker en kaneel.
• Zet ongeveer 30 minuten in de oven, tot de broodtaart wat bruin is geworden en een beetje ‘n krokant korstje heeft. Kijk na 20 minuten even in de oven of het al klaar is. Zo niet, check het dan elke 5 minuten.
• Schep voor iedereen een portie op en eet het warm.

Variaties
- Doe 2 bananen in plakjes door het melkmengsel en prak het er een beetje doorheen.
- Voeg stukjes walnoot toe, of andere noten of zaden die je lekker vindt. Voeg dit toe nadat het broodmengsel 15 minuten heeft geweekt.
- Gebruik in plaats van 1 soort melk, een mengsel van rijstemelk, amandelmelk en/of koemelk (dan is de broodtaart niet veganistisch meer).
- Je kan er eventueel wat griekse yoghurt of crème fraîche bij serveren (dan is de broodtaart niet veganistisch meer).

Suikervrije broodtaart (veganistisch + glutenvrije versie) is een artikel geschreven door: SuikerWijzer

Filmpje: suikervrije ontbijtkoek (glutenvrij) is een artikel geschreven door: SuikerWijzer

In deze heerlijke chocolademuffins zitten stukjes chocolade (chocolate chips). Daardoor vind ik ze extra lekker. Je kan hiervoor chocolade gebruiken met een hoog percentage cacao (70-80%) zodat er weinig suiker in zit, of chocolade gezoet met een alternatief zoetmiddel zoals kokosbloesemsuiker.

Chocolademuffins zonder suiker
voor 6 kleine muffins

30 gram chocolade (met hoog percentage cacao)
150 gram gebuild tarwemeel
20 gram cacaopoeder
2 afgestreken theelepels bakpoeder
halve theelepel baking soda
snufje zout
120 ml rijstemelk of sojamelk
30 gram kokosbloesemsuiker
30 ml saffloerolie (o.a. te koop bij natuurvoedingswinkel)
30 ml olijfolie
klein scheutje appelciderazijn

• Verwarm de oven voor op 180 graden Celcius.
• Meng een halve theelepel bakpoeder met de melk, suiker, olie en azijn. Laat even rusten.
• Snij de chocolade in kleine stukjes (van ongeveeer een halve c.m.).
• Meng het meel, cacaopoeder, anderhalve theelepel van ‘t bakpoeder, baking soda en zout in een ruime kom.
• Roer de twee mengsels door elkaar. Roer het zo kort mogelijk. Het is niet erg als het niet 100% gemengd is.
• Meng de stukjes chocolade er snel doorheen.
• Doe het beslag in 6 muffin/cake-vormpjes.
• Zet ze in de oven en bak gedurende 12-15 minuten.

Suikervrije chocolademuffins is een artikel geschreven door: SuikerWijzer

Wat betekent biologisch?

Het woord ‘biologisch’ is beschermd, net als het synoniem ‘ecologisch’. Hierboven zie je het EU keurmerk voor biologische producten afgebeeld (twee varianten), dat je op iedere verpakking hoort terug te zien. Biologische voeding moet aan vastgestelde eisen voldoen. Dat betekent bijvoorbeeld:

• geen genetisch gemodificeerde gewassen
• geen chemische bestrijdingsmiddelen
• geen chemische geur-, kleur- en smaakstoffen
• grotere voedingswaardes
• diervriendelijker
• slechts minimaal medicijngebruik bij de dieren

Verkrijgbaarheid

In de normale supermarkt zijn steeds meer biologische producten te koop. In natuurvoedingswinkels zijn vrijwel alleen maar biologische producten verkrijgbaar. Let op: een product daar is dus niet per definitie biologisch. Of dit het geval is, zal altijd op het etiket staan, maar van brood, fruit en groenten mag je aannemen dat die wel allemaal biologisch zijn. Diverse logo’s en keurmerken op verpakkingen geven aan dat een product biologisch gecertificeerd is.

Hoe suikervrij is biologisch?

Biologisch is gezonder, maar niet altijd vrij van geraffineerde suiker. In diverse bewerkte biologische producten is een vorm van (biologisch geproduceerde) geraffineerde suiker te vinden, zoals rietsuiker, fructose, maismoutstroop en andere natuurlijke, maar wel degelijk geraffineerde zoetstoffen.

Van biologische geraffineerde suiker ondervind je exact dezelfde effecten als van normale suiker! Hoewel rietsuiker natuurlijker klinkt, bestaat het uit dezelfde suikermoleculen als standaard kristalsuiker uit suikerbieten. Het verschil zit hem in het kweek- en productieproces en eventuele vervuilingen die bij het niet-biologische proces in de suiker komen.

Prijs

Biologisch voedsel is meestal duurder dan de niet-biologische variant. Als je prijsbewust bent, zul je zien dat seizoensgroenten en fruit met enige regelmaat te koop zijn voor gangbare supermarktprijzen, maar overige producten zijn vaak gewoon duurder.

Dat is logisch, omdat biologische teelt extra inspanningen vereist. Ook benut de reguliere landbouw de bodem veel intensiever en kan daarbij vaker geoogst worden, wat lagere prijzen oplevert. Bedenk hierbij wel dat je duurdere komkommer (en overige groenten en fruit) beduidend meer voedingsstoffen bevat en waarschijnlijk beter smaakt.

Onze aanpak

Anna en ik kiezen ervoor om biologisch te kopen wat we ons kunnen veroorloven. De rest van ons voedsel kopen we bij de supermarkt of op de markt.

Wees je ervan bewust dat je ook in biologische winkels gewoon etiketten moet lezen om zeker te weten dat je suikervrij koopt. Dat geldt ook voor biologische producten uit de supermarkt. Wel is het aanbod van suikervrije bewerkte producten in de biowinkel een stuk groter dan in de supermarkt.

In principe kopen wij ook geen biologische producten waaraan geraffineerde suiker is toegevoegd. Wel zouden we zo’n product eerder biologisch kopen dan regulier, omdat er naast de suiker meestal gezondere ingrediënten in zitten. Soms kopen wij biologische producten met (minder geraffineerde) stropen als zoetmiddel, maar met mate.

Biologisch is niet altijd suikervrij is een artikel geschreven door: SuikerWijzer

Gezoet met stevia-extract?

Op de voorkant van de luxe kartonnen doosjes waarin de repen zijn verpakt, staat nadrukkelijk ‘Deliciously with stevia extracts’. Op de ingrediëntenlijst vond ik inderdaad geen enkele bekende vorm van geraffineerde suiker. Er staat: “zoetstoffen (erythritol, steviolglycosiden)”. Dat maakte mij nieuwsgierig. Dat steviolglycosiden het stevia-extract zijn is bekend, maar blijkbaar zijn deze repen met nog een ander middel gezoet? Dat beeld wordt niet gewekt door de voorkant.

Erythritol is een zogenaamde ‘suikeralcohol’, vergelijkbaar met xylitol. Het wordt geproduceerd via een bewerkingsproces op glucose, waardoor moleculen onstaan met andere eigenschappen. Het wordt maar voor een klein deel opgenomen door je lichaam, waardoor het veel minder calorieën bevat dan suiker. Toch heeft het een behoorlijke zoetkracht heeft. Erythritol is op internet omstreden. Net als bij xylitol wordt bijvoorbeeld afgeraden om er veel van te gebruiken, vanwege de nadelige effecten op je darmwerking.

Cavalier Rice Crisp White

Dit is een reep witte cholocade met gepofte rijst. De reep bevat 44% cacaoboter en 40% melkpoeder, wat je ook proeft. De chocolade is romig, voor mij een goede eigenschap bij witte chocolade. Door de gepofte rijst ga ik al snel kauwen, waardoor de beleving anders is dan bij ‘naturel’ witte chocolade, die je makkelijker helemaal in je mond kunt laten smelten. Net als bij chocola met suiker wordt het door deze crisps een beetje ‘dooreet-chocola’.

Zodra de chocola mijn tong raakt, proef ik een licht bittere smaak, die daarna even verdwijnt, maar als nasmaak nadrukkelijk weer aanwezig is. Dit is een typische smaak die wij ook zijn tegengekomen bij sommige pogingen om zelf met stevia te bakken. Op internet hebben meer mensen het over deze bijsmaak van stevia.

Cavalier Dark

Dit is pure chocolade met 55% cacaobestanddelen. Waar aan de witte reep een beetje voedingsvezels zijn toegevoegd, maken die van deze reep een groter deel uit. Voedingsvezels worden niet verteerd en leveren daarom geen calorieën. Omdat stevia zo’n hoge zoetkracht heeft, wordt het vaak gecombineerd met voedingsvezels om de stevia meer ‘body’ te geven, een vulmiddel dus. Van de voedingsvezels proef ik niets in deze reep. Door de natuurlijke bittere cacaosmaak die bij pure chocolade hoort, proef ik bij deze reep de typerende steviasmaak helemaal niet.

Oordeel

Door de nadrukkelijke steviasmaak ben ik niet tevreden over de witte reep. Het eerste en laatste wat ik proef is steviabitter en dat is een groot minpunt. Het is niet overweldigend, maar wel gewoon storend. De pure chocolade heeft dit probleem niet en smaakt daarom als een fatsoenlijke reep chocola. Qua smaak kan de ‘Dark’-reep concurreren met een normale reep pure chocolade met suiker. Dat vind ik best knap omdat stevia toch hele andere eigenschappen heeft dan geraffineerde suiker. Als ik een paar stukjes steviachocolade van Cavalier at, zorgde dat niet voor schommelingen in mijn bloedsuikerspiegel, wat een voordeel is t.o.v. chocolade met suiker.

Mede vanwege de hoge prijs (ongeveer 3 euro voor een reep van 85 gram) die hier tegenover staat, zal ik niet gauw een nieuwe reep kopen. Er zijn alternatieven op de markt die ook zo duur zijn, maar beter en natuurlijker smaken. Wel vind ik het goed dat deze chocola beschikbaar is voor mensen die graag voor een steviaproduct willen kiezen. Dat er als zoetstof niet alleen stevia in zit, maar ook erythritol, is misleidend. Erythritol heeft andere eigenschappen en daar kies je niet bewust voor als je steviachocolade denkt te kopen.

Chocolade met stevia in plaats van suiker is een artikel geschreven door: SuikerWijzer

Lekker?
De ‘Raw Bite‘ repen bestaan uit fruit, noten en een of meerdere extra ingrediënten, afhankelijk van welke smaak je hebt. Ze bestaan in de smaken raw chocolate, coconut, spicy lime en cashew. Ik kocht de eerste twee smaken.

Marger en ik vinden ze lekker smaken. Op zich dus een aanrader voor wie iets lekkers voor tussendoor zoekt. Een nadeel is de prijs: 1,89 euro per reep (50 gram).

Pure ingrediënten
In de repen zitten maar een paar ingrediënten. Meestal is dat een goed teken, want dan zitten er meestal weinig of geen gekke, chemische toevoegingen in. Raw Bite bevat inderdaad pure ingrediënten. De reep met ‘raw cacao’ bevat alleen maar dadels, noten, en cacao. That’s it! En alle ingrediënten zijn biologisch.

Er zitten dus geen geraffineerde producten in en ook geen toevoegingen om de houdbaarheid te verlengen. Daardoor vroeg ik me af hoe ze het voor elkaar krijgen dat een reep 6 maanden houdbaar is. Mijn reep was houdbaar t/m februari 2013 en hoeft niet gekoeld te worden bewaard. Als ik iets met soortgelijke ingrediënten maak, kan ik het niet langer dan een paar dagen bewaren voordat ze niet lekker meer zijn. Ik vroeg aan de makers van Raw Bite (Raw Food Company) hoe zij ervoor zorgen dat hun repen 6 maanden houdbaar zijn. Ze vertelden me dat door de pure ingrediënten de smaak in de loop van de tijd inderdaad verandert en je ze daarom het liefst zo vers mogelijk hebt. Maar ze blijven echt 6 maanden lang goed smaken, dat komt door de ‘ low water activity’. Hoe ze dat precies doen, vertellen ze me natuurlijk niet (en dat snap ik).

Raw?
De naam van de repen doet vermoeden dat de repen gemaakt zijn van rauwe ingrediënten, maar op de ingrediëntenlijst zie je dat niet terug. Het smaakt of de ingrediënten inderdaad rauw zijn. Ook op hun website wordt niet gesproken over rauwe ingrediënten. Daarom vroeg ik dat ook aan de makers van Raw Bite. Ze vertelden me dat de repen zonder verhitting of iets dergelijks worden gemaakt, om de ingrediënten zo puur mogelijk te houden. Ze gebruiken zoveel mogelijk rauwe ingrediënten, maar kunnen niet voor 100% garanderen dat alles rauw is. Dat begrijp ik, want een aantal soorten noten bijvoorbeeld mogen volgens de voedselautoriteiten niet rauw worden verkocht, omdat je ze rauw beter niet kan eten.

Online kopen?
De repen zijn in Nederland ook online te verkrijgen. Zoek via Google en je vindt verschillende aanbieders.

Raw Bite: suikervrije repen als tussendoortje is een artikel geschreven door: SuikerWijzer