Marger kiest ’s ochtends voor een fruitontbijt en ik neem muesli. Ook aan vrijwel elk merk muesli die je in de winkel koopt is suiker toegevoegd, dus dat is voor mij geen optie. Ik maak het liever zelf! Dan weet ik precies wat erin zit en kan ik de muesli bovendien zo maken dat ik ‘m het lekkerste vind. Je hoeft er geen suiker doorheen te mengen om het zoet te maken, daar zorgen de rozijnen en abrikozen voor. Bovendien gebruik ik nóg een zoetmaker: rijstemelk.

Hieronder vind je het recept voor suikervrije muesli. Deze samenstelling van ingrediënten is hoe ik de muesli het lekkerste vind smaken. Als je bepaalde noten minder lekker vindt en ze liever wil vervangen door andere noten, of er nog meer aan toe wil voegen: doe dat vooral! Ik heb er ook wel eens kaneel bij gedaan en cacaonibs, maar ik vind deze ’simpele’ versie toch het beste smaken. De rijstemelk kan je natuurlijk ook vervangen door gewone melk.

Suikervrije muesli
Een flinke pot vol (ongeveer 7 porties)

200 gram havermout
80 gram walnoten
60 gram cashewnoten
40 gram blanke amandelen
30 gram sesamzaad
30 gram lijnzaad
25 gram zonnebloempitten

100 gram gewone rozijnen
100 gram blanke rozijnen
150 gram gedroogde abrikozen

Rijstemelk (te koop bij de supermarkt en natuurvoedingswinkel)
Een grote en een kleinere pot die je goed kan afsluiten

• Ik hak de verschillende noten apart, omdat de ene soort wat makkelijker hakt dan de andere soort. Als je ze allemaal gelijk hakt, worden bijvoorbeeld de walnoten veel fijner dan de amandelen. Zo hou je van de walnoten alleen een soort walnotenpoeder over.
• Doe de walnoten in een kom en maal met de staafmixer of doe dit in de keukenmachine, of hak ze eventueel met de hand. De walnoten moeten grof gehakt zijn.
• Giet de gehakte walnoten in de grote pot. Hak vervolgens op dezelfde manier de cashewnoten grof. Giet ze in de pot. Hetzelfde met de amandelen.
• Voeg sesamzaad, lijnzaad en zonnebloempitten toe in de pot. Meng alles door elkaar.
• Doe de havermout erbij en meng goed.
• Was de twee soorten rozijnen en de abrikozen. Leg ze op een schone theedoek en dep ze goed droog.
• Snij de gedroogde abrikozen in stukjes en doe ze in de kleine pot.
• Voeg de rozijnen toe aan de abrikozen en roer even door met een lepel.
• Als je ’s ochtends van je muesli wilt genieten doe je wat muesli in een kom. Voeg wat van het rozijnenmengsel toe, naar smaak. Even mengen. Giet er vervolgens rijstemelk overheen en eten maar!

Snelle en langzame suikers
De verschillende suikers zijn in te delen in snelle en langzame suikers. Langzame suikers worden langzaam door je lichaam opgenomen, waardoor je energieniveau (bloedsuikerspiegel) stabiel blijft. Een langzame ’suiker’ is bijvoorbeeld fructose (wat in vruchten zit), agavesiroop en ook o.a. de meeste groenten, volkoren pasta en zilvervliesrijst. Snelle suikers worden razendsnel door het lichaam opgenomen en zorgen voor een flinke stijging in je bloedsuikerspiegel en daarmee in je energieniveau. Vervolgens daalt het energieniveau tot onder het punt waar je zat toen je de snelle suikers nog niet had gegeten. Deze schommeling is niet goed voor je humeur en je lichaam. Dit gebeurt onder andere wanneer je geraffineerde (witte) suiker eet, maar geldt bijvoorbeeld ook voor moutsuiker/maltose. Snelle suikers vind je ook in witte pasta en witbrood. Producten die de bloedsuikerspiegel snel doen stijgen, noemt men producten met een hoge glycemische waarde.

Glycemische index
De glycemische index is de reactie van je bloedsuikerspiegel op 50 gram koolhydraten van een specifiek product. Deze index is een handig, maar lastig instrument. Zo hebben sommige zoetstoffen een lage glycemische waarde maar ook een zwakke zoetkracht. Dan heb je meer van die zoetstof nodig om een product even zoet te maken dan wanneer je bijvoorbeeld geraffineerde suiker gebruikt. Hierdoor kan je bloedsuikerspiegel vergelijkbaar stijgen van een koekje met geraffineerde suiker als van een koekje met bijvoorbeeld rijststroop. Het koekje bevat dan namelijk weliswaar een zoetstof met een lage glycemische waarde, maar je krijgt er meer van binnen.

‘Zonder toevoeging van suiker’
Het is mogelijk dat je bij de natuurvoedingswinkel op een pak koekjes of iets dergelijks de vermelding ‘zonder toevoeging van suiker’ ziet staan. Op zich klopt dat, omdat er geen sacharose (=witte suiker) in zit. Maar de stropen die ze als zoetstof gebruiken, bevatten toch suikers die de bloedsuikerspiegel snel doen stijgen en zijn naar mijn idee daarom geen goede vervanger voor geraffineerde suiker. Ik behandel hieronder de meest voorkomende zoetstoffen van de natuurvoedingswinkel. Over honing en maltose (moutstroop) kan je nog meer lezen in artikelen die al eerder op deze website zijn gepubliceerd.

Maltose (moutstropen)
In de natuurvoedingswinkel vind je veel koekjes en dergelijke gezoet met maltose (moutstroop). Het voordeel van de moutstropen is dat er meer voedingsstoffen inzitten dan in witte suiker. Het nadeel is, dat ze de bloedsuikerspiegel sterk doen stijgen. Voorbeelden van moutstropen zijn tarwestroop en maisstroop.

Tarwestroop
Deze stroop wordt gemaakt door aan het zetmeel van tarwe enzymen en water toe te voegen. Het geheel wordt gekookt tot een stroperige massa. Het voordeel van tarwestroop, is dat er meer lange suikers inzitten. Maar tarwestroop bevat ook korte (snelle) suikers waardoor je bloedsuikerspiegel evengoed meteen stijgt. De glycemische index van tarwestroop is even hoog als die van suiker. Speltstroop is een vergelijkbare zoetstof.

Maismoutstroop/ maisstroop
Gemaakt van het zetmeel van mais. Ook deze stroop heeft een hoge glycemische waarde, deze waarde ligt zelfs wat hoger dan die van witte suiker. Daar komt bij dat maisstroop minder zoetkracht heeft dan witte suiker. Om deze redenen is maisstroop ook geen goede zoetstof, vooral niet voor mensen met een gevoelige bloedsuikerspiegel.

Dadelstroop
Dadelstroop is het geconcentreerde sap van dadels en heeft een hoge glycemische waarde. Hiervan schiet je bloedsuikerspiegel dus snel omhoog en dit is niet aan te raden.

Ruwe rietsuiker
Het productieproces van rietsuiker is dezelfde als die van geraffineerde witte suiker, alleen worden er een of meerdere onderdelen overgeslagen, afhankelijk van de mate van geraffineerdheid van de rietsuiker. Rietsuiker kan net zo gebleekt zijn als gewone witte suiker, maar dan is er simpelweg wat melasse aan toegevoegd om het een bruine kleur en aparte smaak te geven. Bij andere rietsuikersoorten, zoals ruwe rietsuiker, sucanat of oerzoet gebeurt dat niet. In deze soorten zijn meer van de natuurlijke voedingsstoffen nog aanwezig. Toch doet het de bloedsuikerspiegel vrij snel stijgen.

Rijststroop (amasake)
Rijststroop wordt van oorsprong veel in Aziatische gerechten gebruikt, maar wordt nu ook in Europese landen gebruikt, onder andere als zoetstof voor koekjes. Deze stroop maakt men door bruine rijst (tegenwoordig zijn er ook andere rijstropen verkrijgbaar, deze zijn gemaakt van witte rijst, of zelfs van gerst of haver) te koken en fermenteren. Er wordt een schimmel aan de rijst toegevoegd om het zetmeel in de rijst af te breken tot suikers (vooral tot maltose). De gemiddelde rijststroop die je in Nederland kan kopen heeft een hoge glycemische index. De bruine rijststroop heeft echte een vrij lage index. Dit is op zich positief, maar bruine rijststroop is veel minder zoet dan bijvoorbeeld geraffineerde suiker. Hierdoor heb je meer rijststroop nodig voor een product met een vergelijkbare zoete smaak. Met andere woorden: bruine rijststroop is een goede zoetstof als je het met mate gebruikt. En op zich is er niets mis mee om koekjes te maken die minder zoet zijn dan die je in de winkel koopt! Je went er snel aan. De producten uit de natuurvoedingswinkel gezoet met rijststroop raad ik niet aan, omdat deze over het algemeen gezoet zijn naar de gemiddelde Nederlandse maatstaven.

Brownies (zonder suiker)
voor 8 brownies

60 gram noten (een mengsel van ongezouten walnoten en/of pistachenoten en/of amandelen)
70 gram roomboter
20 gram cacaopoeder
4 eetlepels agavesiroop
2 eetlepels melk
20 gram kokoscrème (Santen, te koop in de supermarkt)
25 gram bloem
1/2 tl bakpoeder
snufje zout
1 ei
cakevorm (of brownievorm, als je die hebt)

• Bak de noten in een voorverwamde oven van 180 graden Celsius, gedurende 7 minuten (en niet langer!)
• Haal de noten uit de oven en hak ze grof.
• Smelt de boter op laag vuur in een steelpannetje. De boter mag niet bruin worden.
• Giet de gesmolten boter in een ruime kom. Voeg het cacaopoeder, agavesiroop, melk, kokoscrème, bloem, bakpoeder en zout eraan toe en meng goed door elkaar tot het een bruine massa is.
• Voeg het ei toe en meng het er goed doorheen.
• Roer de grof gehakte noten door het mengsel.
• Leg bakpapier op de bodem van een cakevorm (of brownievorm).
• Giet het mengsel in de cakevorm en zorg dat het zich goed verspreid over de bodem.
• Bak de brownies gedurende 25 minuten in een oven van 190 graden Celsius.
• Als je een satéprikker in de brownies steekt, moet deze er droog of bijna droog uitkomen.
• Snij het met een mes voorzichtig in stukken, zodat je 8 brownies hebt.
• Laat afkoelen op een plat bord of een plaat.

MonChoutaart (zonder suiker)
voor 4 grote porties

voor de bodem:
100 gram bloem
1 afgestreken theelepel bakpoeder
mespunt zout
75 gram roomboter
2-3 eetlepels agavesiroop (naar smaak, ik gebruik 2 el)
10 gram ongezouten, blanke amandelen (amandelschaafsel mag ook)

voor de taart:
70 gram roomboter
100 gram MonChou
125 ml slagroom
2 eetlepels rode diksap (zonder suiker, bijvoorbeeld die van de AH)
100-150 gram rood fruit (bijvoorbeeld verse frambozen, aardbeien of kersen)
springvorm van ongeveer 15 c.m. doorsnede

Maak eerst het koekjesdeeg:

• Haal de bakplaat uit de oven. Verwarm de oven voor op 160 graden Celsius.
• Meng bloem, bakpoeder en zout door elkaar in een grote kom.
• Kneed de agavesiroop en de boter er doorheen tot een samenhangende klont.
• Leg bakpapier op je bakplaat. Rol het deeg hierop uit tot een plak van ongeveer een halve c.m. dik.
• Doe de amandelen in een keukenmachine en maal het redelijk fijn. Dit kun je ook doen met een staafmixer.
• Strooi het amandelkruimel over je deegplak en verdeel goed. Druk het licht in het deeg door er even met de deegroller overheen te rollen.
• Zet in de oven en bak gedurende 20 minuten. Het deeg moet middenbruin van kleur zijn.
• Haal de bakplaat met de koek uit de oven en laat een paar minuten afkoelen.
• Snij dan dit vervolgens met een mes in stukken. Laat eventueel nog langer afkoelen, tot de koek lauw of helemaal is afgekoeld.
• Verkruimel de stukken voorzichtig met je hand boven een kom. Je hoeft niet hard te knijpen, het valt makkelijk uit elkaar.
• Je moet ongeveer 100 gram koekkruimel hebben. Als je wat koek overhoudt, mag de kok dat lekker opeten

Maak dan de taart:

• Smelt de boter op laag vuur in een steelpannetje. De boter mag niet bruin worden.
• Giet dit bij de verkruimelde koek en meng voorzichtig, maar goed door elkaar.
• Doe het mengsel in een kleine springvorm en verdeel over de bodem. Druk een beetje aan met de achterkant van een lepel.
• Zet de springvorm in de koelkast.
• Doe de MonChou in een kom en meng met het diksap. Je moet een tijdje roeren voordat de MonChou wat dunner wordt.
• Doe de slagroom in een andere kom. Klop deze op totdat er pieken op blijven staan.
• Meng de MonChou voorzichtig met de slagroom. Niet te hard roeren, maar het moet wel goed gemengd zijn.
• Giet dit mengsel bovenop de bodem van je taart. Verdeel goed.
• Was het fruit en droog het voorzichtig goed af. Als je aardbeien gebruikt, snij deze door de helft. Leg het fruit mooi bovenop je taart.
• Laat de taart minstens 2 uur opstijven in de koelkast.

Zo, en nu nooit meer huilen hè?

Als je je verdrietig voelt, ga je even lekker snoepen en dan is alles weer goed. Van een reep chocola of een stuk taart gaat verdriet namelijk over. Toch? We kennen allemaal de beelden van film en tv waarin een net gedumpte vrouw zich tegoed doet aan een enorme bak chocolade-toffee-koekjesdeegijs. Ook lijkt het voor veel mensen logisch om bij een huilend kind een lolly in de mond te duwen. Verdriet en suikerrijk eten zijn vaak met elkaar verbonden. Hoogste tijd om die onzin af te leren!

Waarom proberen we verdriet weg te snoepen?

Ik ben niet anders gewend. Ook ik ben grootgebracht met het idee dat snoep troost biedt en mijn ouders waarschijnlijk zelf eveneens. Als je door anderen getroost wordt met snoep, ga je het logischerwijs ook op jezelf toepassen en kan het een gewoonte worden. Emotie-eten hoorde bij mijn leven. Inmiddels weet ik dat snoep niet nodig is bij verdriet en hooguit valse troost biedt.

Suiker geeft tijdelijk verlichting. Alcohol ook, maar toch zetten we een huilend kind doorgaans geen fles wijn voor. Bij veel mensen heerst nog altijd het beeld dat suiker geen schade kan aanrichten, dus denken ze dat het een veilig troostmiddel is. Als de suikerpiek voorbij is, is het verdriet echter niet zomaar weg. Vaak moet je er alsnog mee omgaan. Mijn antwoord was jarenlang: opnieuw naar snoep grijpen en dat herhalen tot het verdriet vergeten was (kleine dingetjes) of weggedrukt (ingrijpende dingen).

Kinderen en troost

Mensen huilen, vooral kinderen nemen daarin ongegeneerd hun vrijheid. Kinderen huilen echter niet alleen uit verdriet, ook vaak uit schrik bijvoorbeeld. Een klein kind dat plotseling valt, kan in huilen uitbarsten, ook al heeft het nauwelijks pijn, puur vanwege de schrik. Zonder suikerbehandeling is het kind het waarschijnlijk twee minuten later weer helemaal vergeten.

Ik geloof niet dat een kind dat echt verdriet heeft, behoefte heeft aan suiker. Wel aan een manier om echt om te gaan met dat verdriet. Bijvoorbeeld door er met iemand over te praten, of soms gewoon even geknuffeld te worden.

Op zoek naar echte troost

Suikervrij eten wordt een stuk makkelijker als je beseft dat je jezelf of een ander niet helpt met verdriet wegeten d.m.v. suiker. Zoek liever uit waar jij (of de ander) echt behoefte aan hebt als je verdriet hebt. In het geval van een kind: probeer te ontdekken waarom het eigenlijk huilt. Als het echt verdriet is, is het ook voor het kind beter om de confrontatie met dat verdriet aan te gaan i.p.v. het te maskeren met een ouderwetse sugar rush. Verdriet met iemand delen is een stuk gezonder dan een reep chocola delen.

Als je moeite hebt om bij behoefte aan troost de zoetigheid te laten staan, begin dan bij klein verdriet te kijken of je het anders kunt aanpakken. Dus niet opeens geforceerd bij een begrafenis van de cake afblijven, maar bijvoorbeeld als je verdrietig bent omdat je je partner mist die een dagje weg is. Bedenk dat suiker je verdriet niet zou wegnemen. Vraag je af wat er wél dat effect zou hebben en als dat niet haalbaar is, wat je verdriet blijvend zou verzachten. Heel vaak helpt het om het er met iemand over te hebben, maar er zijn verschillende manieren om verdriet te verwerken en dat kan per persoon verschillen. Zoek dus bij klein verdriet uit hoe dat voor jou werkt en probeer dat later toe te passen op dingen die meer impact op je hebben.

Je kunt meteen beginnen: op een moment dat je niet verdrietig bent, kun je je eens rustig afvragen hoe je het liefst met verdriet zou omgaan. Misschien ga jij je bijvoorbeeld beter voelen door te sporten, iets moois te maken of je gevoelens op te schrijven. Door je voor te bereiden heb je dan een aanpak klaar voor als er een moment van verdriet komt, zodat je grijpen naar suiker niet als de enige uitweg ziet.

Ik vond deze opgerolde cake nogal een uitdaging. Vooral omdat ik er chocolade voor moest ‘namaken’. Dit deed ik door een mengsel te maken van cacaopoeder, boter en agavesiroop. Ik was erg benieuwd hoe de opgerolde cake zou uitpakken: iedereen vond ‘m heerlijk! Gelukkig was er nog wat over, dus konden Marger en ik de volgende dag nóg een stukje eten!

Opgerolde chocoladecake (zonder suiker)
voor 6 personen

voor de cake
20 gram cacaopoeder
65 gram boter
klein kopje vers gemaakte espresso (gebruik eventueel instantpoeder)
3 eieren, gesplitst
1/4 theelepel cream of tartar (eventueel vervangen door bakpoeder)
3-4 eetlepels agavesiroop (te koop bij natuurvoedingswinkel)

voor de vulling
200 ml slagroom
10 gram cacaopoeder
1-2 eetlepels agavesiroop

• Smelt de boter met het cacaopoeder en de espresso au bain marie (in een bakje boven een pannetje waarin een laagje water zacht kookt). Terwijl het smelt af en toe roeren.
• Als het helemaal gesmolten is en goed gemengd, haal je het bakje van de pan af en laat een minuutje afkoelen. Voeg dan 1-2 eetlepels agavesiroop (naar smaak) toe en roer dit goed door het mengsel.
• Leg bakpapier op je bakplaat.
• Verwarm de oven voor op 190 graden Celsius.
• Pak een droge, schone kom. Doe hierin de eiwitten en het cream of tartar. Mix met de electrische mixer op medium snelheid tot je zachte pieken krijgt.
• Voeg 2 eetlepels agavesiroop toe aan de eiwitten en mix nog wat langer met de mixer, tot de pieken redelijk sterk zijn. De eiwitpieken blijven dan makkelijk overeind staan.
• Roer het eigeel door het cacao-botermengsel.
• Spatel een kwart van het eiwitmengsel door het cacaomengsel tot het goed is gemengd. Voeg dan de rest van het eiwitmengsel toe en spatel het voorzichtig, maar goed door elkaar.
• Giet het mengsel op de bakplaat en verdeel, zodat je een soort (zachte) plak krijgt.
• Bak gedurende 8-10 minuten in de oven. De cake is gaar wanneer je er een prikker insteekt en deze er droog uitkomt (zo niet, bak dan nog een paar minuten langer).
• Laat volledig afkoelen op de bakplaat.

Nu gaan we de vulling maken:

• Klop de slagroom op met 1-2 eetlepels agavesiroop (naar smaak), tot de slagroompieken zelf rechtop blijven staan.
• Spatel de cacaopoeder er voorzichtig, maar goed doorheen.
• Verspreid het slagroommengsel over de afgekoelde cake, zodat je een mooie laag krijgt die overal ongeveer even dik is.

Nu komt het moeilijkste deel: de cake oprollen

• Haal een korte zijde van de cake voorzichtig los van het bakpapier en begin de cake op te rollen. Vooral in het begin zal de cake op allerlei plekken breken. Raak niet in paniek, maar blijf voorzichtig doorgaan met het oprollen van de cake. Hoe verder je de cake oprolt, hoe minder die zal barsten.
• Pak de opgerolde cake stevig in plastic folie in en zet ‘m in de koelkast. Laat paar uur tot een hele dag afkoelen.
• Om de cake op te dienen, haal je het plastic folie eraf. Leg de cake voorzichtig op een mooi bord of plaat met de naad naar beneden. Strooi er met een zeef eventueel nog een beetje cacaopoeder overheen.
• Snij de cake voorzichtig met een scherp mes in plakjes, zodat je zes porties hebt.
• Eet smakelijk!

Ahornsiroop (of maple syrup) is een zoetmiddel met een licht caramelachtige smaak. Ahornsap wordt getapt uit de maple tree in Noord-Amerika. Het ahornsap dat zo uit de boom komt smaakt niet erg zoet. Om de zoete siroop te verkrijgen, haalt men een groot deel van het vocht uit het ahornsap. Hoewel ahornsiroop in Nederland niet veel wordt gebruikt, is het in Amerika erg populair voor op de pannenkoeken en wafels. Hoewel dit spulletje redelijk natuurlijk is, raad ik niet aan om er veel van te gebruiken.

Geschiedenis

De indianen waren de eersten die ahornsiroop gebruikten als voedingsmiddel, maar ook als medicijn (omdat het energie geeft). Ze hakten een gat in de maple tree en vingen het sap op. Om er siroop van te maken, lieten ze hete stenen in het sap liggen (zo verdampte het water), of lieten het sap ’s nachts bevriezen zodat ze de volgende ochtend het bevroren water van de rest van het ahornsap konden scheiden. In de zeventiende eeuw kwamen de Fransen erachter dat de ahornsiroop nog meer ingedikt kon worden door het ahornsap in potten te verwarmen. Zo verkregen ze een ahornstroop en zelfs suiker.

In tijden dat suiker nog erg duur was vanwege de hoge belastingen op dit product, was ahornsiroop een zoetmiddel dat erg veel gebruikt werd. Later werd suiker steeds goedkoper en populairder en werd ahornsiroop veel minder gebruikt. Vooral in de VS is ahornsiroop nu nog steeds populair (en veel goedkoper dan in Nederland).

Hoe maak je ahornsiroop?

Ahornsap komt uit een boom: de maple tree, dat is een esdoorn. Helaas hebben de esdoorns die in ons land groeien geen ahornsap. Daarvoor moet je in Noord-Amerika zijn. Om ahornsap te verkrijgen moet je niet alleen esdoorns van een specifieke soort gebruiken, maar deze moeten ook 30 tot 50 jaar oud zijn (dan zijn ze minstens 30 c.m. in diameter). Het ahornsap wordt in de vroege lente verzameld, omdat de esdoorns dan in een stadium van rust zijn. Na die tijd krijgt de boom het druk met z’n nieuwe spruiten.

Om ahornsap uit de boom te tappen, wordt een gat in de boom gemaakt. Hieronder hangen ze een emmertje. Zo kan het ahornsap langzaam uit de boom druppelen. Dit tappen beschadigt de boom niet. Bovendien wordt elk jaar slechts 10% van het sap uit een boom gehaald. Wanneer het sap uit de boom komt, is het erg vloeibaar, doorzichtig en bijna niet zoet. Daarom koken ze het in, zodat het een dikkere massa wordt. Pas na het inkoken krijgt ahorn z’n kenmerkende zoete en caramelachtige smaak en een lichtbruine kleur. Om 1 gallon ( 3,8 liter) ahornsiroop te maken, heb je 30-50 gallon (113-189 liter) ahornsap nodig.

Het maken van ahornsiroop is erg arbeidsintensief. Daarom waren er vroeger grote families die hier samen een bedrijf runden. In de zestiger jaren werd er te weinig winst gemaakt en ging men nieuwe technieken ontwikkelen om het proces efficiënter te laten verlopen. Zo kwam men op ‘tubing’, een techniek waarbij het sap direct vanuit de boom in een verdampingsmachine terechtkomt. Ook kwamen er filters die een deel van het water uit het sap haalden, al voordat het gekookt wordt. De ontwikkeling van dit soort technologieën blijft doorgaan.

Welke ahornsiroop moet ik kopen?

De ahornsiroop die je in de winkel kunt kopen, heeft niet altijd dezelfde kwaliteit. Er bestaat een A-graad: verkregen van de eerste tap, een lichtbruine kleur. B-graad (de volgende tap) heeft een meer duidelijke smaak en wordt meestal gebruikt om mee te koken. Ook is er de C-graad: deze heeft een meer donkere kleur en smaakt nog meer naar caramel. Hoe lichter de kleur, hoe subtieler de smaak.

Er worden veel ‘ahornsiropen’ verkocht die weliswaar smaken naar ahornsiroop maar niet puur zijn. Dit gebeurt vooral in de VS. Let dus goed op dat je geen ahornsiroop koopt waar allerlei spullen aan zijn toegevoegd. Pure ahornsiroop is duurder, maar ook veel lekkerder én gezonder.

Is ahornsiroop goed voor je?

Ahornsiroop bevat ongeveer evenveel calorieën als geraffineerde rietsuiker. De glycemische waarde van ahornsiroop is 54. Hoewel dat een stuk lager is dan de waarde van witte suiker, is het nog vrij hoog en dat kan voor schommelingen in je bloedsuikerspiegel zorgen. Bovendien is het product niet totaal natuurlijk, omdat het is ingedikt d.m.v. allerlei processen. Daarom raad ik aan om ahornsiroop niet, of slechts in beperkte mate te gebruiken. Als je ahornsiroop koopt, neem dan die uit de natuurvoedingswinkel.

Interessante link:
http://www.canadianmaplesyrup.com/mapleproducts.html

Boterkoek maak je met echte roomboter. Margarine smaakt heel anders, dat is wat mij betreft vloeken in de kerk (tenzij je veganist bent). Het is lekker om een stukje boterkoek te proeven als hij net uit de oven en dus nog warm is, maar boterkoek wordt alleen maar lekkerder als hij een tijdje heeft gestaan. Voor de optimale beleving laat je hem dus rustig afkoelen en bewaar je hem daarna (verpakt) minimaal een paar uur of een nachtje, voordat je toetast.

Boterkoek (zonder suiker)
Ongeveer 8 porties

200 gram bloem
175 gram roomboter
2 gram zout
4 eetlepels agavesiroop

• Voor de boterkoek gebruik ik een kleine springvorm (doorsnede 15,5cm). Vet de vorm in met boter.
• Doe de bloem in een beslagkom en schep het zout er even doorheen.
• Voeg de boter erbij en snijd met twee messen de boter in kleine stukjes door het meel heen.
• Voeg de agavesiroop toe.
• Kneed dit alles snel tot een deegbal. Het deeg kan een beetje plakkerig blijven. Dat is niet erg, maar als je wilt kun je een beetje bloem toevoegen om het wat droger te maken.
• Doe het deeg in de ingevette vorm en druk het plat tot het egaal is. Je kunt er met de achterkant van een mes o.i.d. strepen in zetten om een ruitjespatroon te maken als je wilt.
• Verwarm de oven voor op 180 graden (heteluchtoven 170).
• Zet de vorm in de oven en bak de boterkoek zo’n 25 minuten.
• Prik er met een satéstokje in om te kijken of de koek gaar is. Als er deeg aan het stokje blijft hangen, kun je de koek nog een paar minuten langer bakken.
• Haal de vorm uit de oven en laat hem even afkoelen voordat je de springvorm opent.
• Laat de koek helemaal afkoelen en verpak hem dan in een doosje of bijvoorbeeld aluminiumfolie, zodat hij niet uitdroogt.

Aangezien dit recept witmeel (bloem) bevat en ik geen groot voorstander ben van dat geraffineerde product, raad ik je aan het echt maar af en toe als delicatesse te maken.

Wie iets te vieren heeft, doet dat met voedsel en vaak bij voorkeur zoetigheid. Waarom zitten veel mensen zo vastgeroest in dat patroon? Kan het ook anders? Natuurlijk kán dat, maar de vraag is eerder of we dat willen en durven. Ook als je beseft dat je meedoet aan een vastgeroest gebruik, kan het best zijn dat je dat met alle plezier blijft doen. Misschien zouden sommige mensen liever zonder suiker vieren, maar zijn ze bang voor de reacties of afkeuring van de medevierders.

Feest en zoetigheid

Taarten, vlaaien en gebakjes zijn de grote feestfavorieten. Ik heb weinig verjaardagen meegemaakt waar ze niet geserveerd werden. Natuurlijk staat het iedereen vrij om een feest te vieren op zijn of haar eigen manier. Wel wil ik duidelijk maken dat suikerproducten voorzetten niet de enige optie is. In onze Recepten-rubriek staan behalve een paar suikervrije taarten ook lekkere koekjes en andere lekkernijen die je zou kunnen gebruiken.

Gebruik gerust je fantasie als je iets wilt vieren met suikervrij voedsel, er is veel meer te bedenken dan wat er op onze site te vinden is. Zoet hoeft natuurlijk niet: een zorgvuldig bereide quiche of salade vullen ook magen en kunnen heerlijk smaken, om maar wat te noemen.

Feest en eten

We lijken feesten en eten onlosmakelijk met elkaar te verbinden. Dat velen van ons een feestelijke gebeurtenis koppelen aan (zoet) eten is een kwestie van traditie, gewenning, sociale dwang of indoctrinatie zo je wilt, maar nodig is het natuurlijk niet. Je bepaalt zelf hoe je een gelegenheid feestelijk maakt.

Als jij dat liever zonder voedsel doet, waarom niet? Als je mensen uitnodigt, komen die dan voor jou of omdat ze eten van je krijgen? In het eerste geval zou er geen probleem moeten zijn als je ze geen eten voorzet, in het laatste geval zou ik me toch gaan afvragen of ik ze wel wil uitnodigen

Vier op jouw manier

Voel je niet verplicht om bijvoorbeeld je collega’s van taart te voorzien op jouw verjaardag, of om van hun taart te eten op hun verjaardag. Eet mee omdat je er echt van geniet, trakteer omdat je het heel erg leuk vindt om te doen en deel uit wat jouzelf aanspreekt. Als je er eigenlijk niet achter staat om iets te vieren met suiker, bedenk dan dat het nooit hoeft en er genoeg andere keuzes mogelijk zijn.

Anna en ik vieren regelmatig iets met eten: deze kerst kookte Anna een heerlijk luxe viergangendiner zonder suiker. Met de komende jaarwisseling zullen we weer de lekkerste oliebollen halen die we kennen. Oliebollen en appelbeignets van een goede bakker zijn zo lekker, dat poedersuiker als garnering volledig overbodig is.

Het eerste jaar van vele

We hebben gemerkt dat sommige mensen denken dat wij hebben gekozen voor een gelimiteerde tijd zonder suiker, bijvoorbeeld een jaar geen suiker eten. Daarom willen we er nog maar eens op wijzen dat dat zeker niet zo is. Wij zijn gestopt met suiker eten onder het motto: kijken of het mogelijk is en als het goed bevalt, houden we het zo. Als het aan ons ligt de rest van ons leven dus!

Positieve ervaring

Goed bevallen doet het zeker. In het afgelopen jaar hebben we geen aanleiding ontdekt om weer geraffineerde suiker te gaan eten. Zoals wij al vermoedden heeft ons lichaam geraffineerde suiker niet nodig en voelen wij ons er beter bij om het te vermijden. Voor ons wegen de positieve gevolgen gemakkelijk op tegen eventuele nadelen van geen suiker eten.

De nadelen van deze leefwijze zitten vooral tussen de oren. Zo moeten we wat meer energie steken in het lezen van etiketten, zoeken en bedenken van recepten (hangt van jezelf af of je dit een nadeel vindt), is het was lastiger om zonder suiker uit eten te gaan en kun je op bezoek bij anderen niet alles mee-eten.

Deze website

Dit jaar hebben we met heel veel plezier onze indrukken, ervaringen, kennis en recepten beschreven op SuikerWijzer.nl met in totaal al 80 artikelen. We begonnen daar een jaar geleden mee omdat we dachten dat er vast wel meer mensen geïnteresseerd waren in minder of geen geraffineerde suiker eten. Inmiddels begint ons duidelijk te worden dat heel veel mensen daar graag over lezen.

Zo krijgen we momenteel maandelijks zo’n 5500 bezoeken op deze site, in totaal bijna 40.000 sinds de start. Via de RSS-feed en gratis e-mailabonnementen volgen nu al zo’n 90 mensen de nieuwste artikelen op SuikerWijzer. Bovendien blijkt uit de honderden reacties die we hebben mogen ontvangen dat dit onderwerp veel van jullie bezighoudt en onze teksten door jullie gewaardeerd worden. We danken jullie hartelijk voor alle feedback, blijf die vooral geven!

Wij gaan lekker door met geen suiker eten en daarover schrijven op deze plek. Heb je nog behoefte aan bepaalde onderwerpen of heb je ideeën voor verbeteringen aan deze website? Laat het weten in de reacties hieronder of stuur een berichtje via ons Contactformulier.

Ten slotte hebben we nog onderstaande boodschap voor al onze lezers: