Stempniak'ed

Twój rząd na Twitterze i Facebooku? Yes! We can.

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Mon, 22 Jun 2009 18:31:00 +0000

Blog Białego Domu to niesamowite źródło informacji. Jest chyba najżywszą częścią "Briefing Room'u" na stronie www.

Kilka dni temu trafiłem na post "New Technologies and Participation". Dziś postanowiłem przeczytać go jeszcze raz, ale miałem trudności ze znalezieniem go. Odnalazłem go dopiero na 4 stronie, a został napisany 12 czerwca (10 dni temu). Wg moich wyliczeń, do dzisiaj, 22 czerwca, pojawiły się na nim 33 posty! Kudos dla redakcji!

W przywołanym przeze mnie poście Vivek Kundra (Chief Information Officer) i Katie Stanson (Director of Citizen Participation) piszą:

If you are on Facebook or MySpace, government should be accessible there, too. This is the core of what we call "context-driven government." Government is only open if it is accessible.

i dalej:

This is why the White House has created communities on Twitter, Facebook, MySpace, YouTube and Flickr and why we’ve established the Open Government blog for public engagement.

Kilka dni Czytając te słowa po raz pierwszy byłem w szoku. To piszą współpracownicy prezydenta najpotężniejszego państwa na świecie? Ludzie, który powinni się zajmować "poważnymi sprawami"?

Hasłem Obamy w wyborach było słowo CHANGE. Kluczowym czynnikiem zmiany są ludzie. Wydaje mi się, że Obama wybrał właściwych ludzi.

Foto credit: http://www.flickr.com/photos/whitehouse/3599211618/

Człowiek i Państwo 2.0

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Thu, 18 Jun 2009 19:44:00 +0000

Zazwyczaj obserwuję wypływ nowych mediów na biznes i marketing. W ostatnich dniach skupiłem się jednak na tym jak nowe media zmieniają społeczeństwa i politykę.

Co miało na mnie szczególny wpływ:

1. Zajścia po wyborach w Iranie. Śledziłem je niemal na bieżąco TUTAJ. Dobitnie pokazały słabość mediów tradycyjnych wobec siły głosu zwykłych, zaangażowanych ludzi wyposażonych w dostęp do nowych mediów. W tym przypadku – Twittera. To osoby, które były na miejscu zdarzeń i posiadały komórki stały się w tych dniach źródłem informacji na temat tego co się dzieje na ulicach Teheranu.

2. Rozmowa z Pawłem Makowieckim na temat Społecznych Pracowni, Telecentrów oraz inicjatyw typu Transpod czy Social Innovation Camp.

W szczególności zapadła mi w pamięci relacja Pawła z wizyty w hiszpańskiej Estramadurze z ekspedycją podlaskich samorządowców. Estramadura postawiła na coś więcej niż tylko informatyzację społeczeństwa – od ponad 10 lat budują „społeczeństwo wyobraźni”. Co to oznacza? Zacznijmy od tego, że w 2000 roku rząd zapewnił 100% mieszkańców dostęp do Internetu (jeśli tego chcieli).

Co działo się później możecie przeczytać TUTAJ.

3. Film „Us now”. Obejrzyjcie trailer:

Film zawiera świetne wypowiedzi m.in. Clay'a Shirky. Jeśli tylko będziecie mieli trochę czasu (60 min.) obejrzyjcie w całości:

Us Now from Banyak Films on Vimeo.

Myślę o tym, jak technologia umożliwia ludziom wspólne angażowanie się i wywieranie coraz większego wpływu. Jak dużą siłą dysponują społeczeństa (może raczej połączone nowymi mediami jednoski?), a jak relatywnie maleje siła władzy?

Zastanawiam się jak zmieni to demokrację jaką znamy w Zachodnim świecie? Obecnie aktywnie uczestniczymy w niej idąc do urny raz na jakiś czas. W przerwie między wyborami, oglądając i słuchając (bez konwersacji) wybranych polityków w TV, radiu i prasie. Oni nadają, my odbieramy. Czy nowe media zaktywizują ludzi dając im do dyspozycji realne narzędzia wpływu?

Czy będziemy rozmawiać z naszymi politykami przy porannej kawie via Twitter?

Czy uda się wprowadzić model „od konwersacji (otwartej) do legislacji”?

Czy taka demokracja uczestnictwa będzie doskonalsza?

The day the website died

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Sun, 07 Jun 2009 16:47:00 +0000

Wydaje mi się, że zbliżamy się do momentu, w którym strona www będzie najmniej istotnym elementem komunikacji marketingowej w Internecie. Za 2-3 lata strony www przestaną mieć znaczenie. Dlaczego? Przez te cholerne Web 2.0 i serwisy społecznościowe.

Coraz więcej Brandów aktywnie udziela się na Facebook-ach, MySpace-ach czy Flickr-ach tego świata. Coraz częściej korporacje zatrudniają social media managerów lub community managerów. Ba! Nawet NGO-sy zdają sobie sprawę, że o wiele efektywniejsze od superfajnej strony www jest profil na Facebooku.

Dlaczego tak się dzieje?

Aby wejść w interakcję, porozmawiać lub zostać zauważonym przez innych trzeba wyjść na miasto, wpaść na imprezkę, zaczepić człowieka na przystanku. Być tam gdzie są jacyś ludzie. Facebook, Nasza-klasa, Fotka, Twitter czy Blip są takimi właśnie rynkami miejskimi, klubami i kawiarniami. Oczywiście w takich miejscach trzeba umieć się znaleźć. Scott Monty – head of social media w Fordzie – porównuje Twittera do wielu cocktail party: „Trzeba wiedzieć na jakie warto się wybrać”. Nie wystarczy więc po prostu „być”. Na nic też przyzwyczajenia ze „starego marketingu”, bo jak głosi napis na wizytówce Hugh Macleoda: „Jeśli być mówił do ludzi tak jak reklama mówi do ludzi, dostałbyś w mordę”:

Jest jeszcze jeden prozaiczny powód – wyszukiwarki i kontent. Dzięki aktywności w mediach społecznościowych marka rozprzestrzenia swój kontent – rozmowy z internautami, profile, zdjęcia, video… Dzięki temu, po wpisaniu do Gógla nazwy brandu, użytkownik może dotrzeć do bardzo wielu źródeł informacji, na które brand ma wpływ. Oczywiście pod warunkiem, że jest aktywny w tych mediach.

A strona www? Kogo obchodzi strona www? Jej rola sprowadzi się do wizytówki lub zestawu wymaganych informacji (np. na temat oferty), a firmy będą ją traktować tylko marginalny element obecności w Internecie.

Korporacje, Kirkegaard i social media

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Tue, 14 Apr 2009 19:52:00 +0000

Mówcie co chcecie, ale polski Internet jest 100 lat za Murzynami (z całym szacunkiem do Murzynów).
To co, że mamy 14 mln userów? To nadal mniej więcej tyle ile ma Twitter. Naszego Blipa i Flakera używa w sumie może ze 20-30 tysięcy osób?
Super, że nasza-klasa.pl czy fotka.pl mają wiele milionów zarejestrowanych użytkowników. Poza tymi przykładami, to co się dzieje w Internecie ciągle nie ma skali, która mogłaby być traktowana poważnie jako siła biznesowa lub polityczna.

W myślach porównuję nasz kraj do USA, gdzie takie narzędzia jak Twitter, czy Facebook mogą stać się ważnymi narzędziami w rękach np. kandydata na stanowisko prezydenta lub koncernu motoryzacyjnego z tradycjami.

Narzekam tak trochę z punktu widzenia marketera, który szuka nowych kanałów komunikacji i zazdrością podgląda kolegów zza oceanu…
Za mała skala, za mała istotność, za mały potencjalny wpływ na bieżącą działalność korporacji…

Panowie ewangelizujący blogi i inne „nowinki”! Przeciętny Brand manager w instytucji finansowej nie czyta żadnego bloga (po polsku lub po angielsku). Dla dyrektora marketingu w firmie FMCG bardziej istotne są flaszowe bajery na stronie produktowej, niż to, jak nowe media mogą zmienić relacje z konsumentami…

Widzę 2 (słownie: dwie) możliwości zmiany tego stanu rzeczy:

1. Zmiana warty. Stanowiska decyzyjne zajmą ludzie, którzy będą oswojeni z tym, że świat się zmienia, a innowacja jest integralnym elementem każdego biznesu.

2. Istotność nowych mediów w kontekście marki wzrośnie szybko i mocno. Wpływ i skala tego co będzie się dziać w Internecie nie będą mogły być ignorowane lub marginalizowane, bo będzie się to wiązało z wypadnięciem z gry.

Pewnie zdacie sobie pytanie (ja owszem, wielokrotnie): dlaczego tak niewiele korporacji podejmuje ryzyko, i szansę zarazem, zajęcia pierwszego miejsca w zmianach w komunikacji? Dlaczego tak niechętnie rozpoczynają naukę wygrywania w nowych mediach?
Do głowy przychodzi mi jedna odpowiedź. W słowach duńskiego filozofa S.Kirkegaarda:

Każdy chce rozwoju. Ale nikt nie chce zmian.

Czy nasz serwis wygląda grubo w tych leginsach?

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Tue, 03 Feb 2009 21:01:00 +0000

Zbyt wiele razy spotkałem się z tym problemem, by nie zwrócić uwagi na ten fragment prezentacji "Brand Gap". Odpowiada on na pytanie:
Co powoduje, że design aplikacji/serwisu/systemu staje się przeładowany i traci wartość dla użytkownika?

Wg autora "Brand Gap" (bo źródłem myśli jest książka), Marty Neumaier'a, czynniki są 3:

1. Politykowanie (oryginalnie: "turfismo" - naprawdę nie wiem jak to przetłumaczyć)

W skrócie: każdy departament chce być na stronie głównej.

2. Funkcjonaliści (oryginalnie: "featurists", "feature" to cecha, funkcjonalność)

Niedoświadczeni w komunikacji wierzą, że więcej jest lepiej.

3. Technofobia (chyba wszystko jasne)

Doświadczeni w komunikacji obawiają się nowych mediów.

Aby przekonać kogoś do rozwiązań innowacyjnych, tak jakich nie oczekiwał (bo zazwyczaj oczekujemy to co skądś znamy), warto poznać co motywuje ludźmi, od których często zależy realizacja jakiegoś pomysłu. Być może jest to jeden z 3 czynników. Tylko jak zmienić takiego "opornika" w sojusznika?
Może znajdziecie argumenty gdzieś w tej prezentacji:

The Brand Gap

View more presentations from coolstuff. (tags: design brand)

foto credit: http://www.flickr.com/photos/feastoffools/294039547/

Barcamp Baltics 09. Niech żyje Schengen.

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Mon, 02 Feb 2009 18:46:00 +0000

Już kilka dni zostało do Barcamp Baltics w Rydze (6-8.02). Będzie tam mnóstwo osób (w chwili obecnej: 639) głównie z ex republik R. Co ciekawe – będzie tam konkretna reprezentacja z Polandii.

Oczywiście wszystko bez wiz (kthx, Schengen&UE). Gorzej mają obywatele Kazachstanu i innych ...stanów. Oni muszą odbyć całą procedurę wizową, by dostać się do Łotwy...

Ja zabieram do Rygi około 44 osoby z mojej firmy, ale tylko częściowo zasilą oni szeregi barcampowców ;). Reszta – podejrzewam - będzie się raczyć lokalnymi widokami i trunkami…

Najbardziej w tym wszystkim zaskoczyło mnie to, że odległość do Rygi z Białegostoku jest taka sama jak do Poznania (ok. 500 km). Nie sądziłem, że to w zasięgu kilku godzin w samochodzie, słowo daję.

I jeszcze podzielę się z Wami, z jakimi zamierzeniami wybieram się do Rygi:

Zobaczyć jak wygląda i działa prawdziwa UNCONFERENCE.
Poznać freaków/geeków chcących zorganizować międzynarodowego barcampa z ukierunkowaniem właśnie na Wschód. (tak, tak EastCamp ma ambicje globalno-imperialistyczne ;)! Jeśli podoba Wam się pomysł piszcie do mnie :)).
Alkoholizować się na Barcamp party. Rock on!

(tak wiem. Nie pisałem kawał czasu, a tu tak nagle ni z gruchy, ni z pietruchy... Dziś dostałem anonimową pogróżkę z groźbą usunięcia z blogrolla. Podziałało. Ach ta próżność!)

Brand Aikido 2 (jujitsu)

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Sat, 25 Oct 2008 19:07:00 +0000

Jakiś czas temu wpadłem na (genialny) pomysł porównania działań marek w social media do aikido. Wywiązała się z tego całkiem ciekawa dyskusja, m.in. Mariusz Bednarko wpadł na pomysł by nazwać takie działania "Brand Capoeira".
Kilka tygodni po napisaniu posta o Brand Aikido zacząłem czytać świetną książkę - "Groundswell. Winning in a world transformed by social technologies" autorstwa Charelene Li i Josha Bernoffa z Forrester Research. 2 rodział został nazwany "Jujitsu and the technologies of the groundswell".
Autorzy tłumaczą o co cho:

Groundswell thinking is like any other complex skill - it takes knowledge, experience, and eventually, enlightment to get there. Think of it as a martial art. In fact, think of it as jujitsu, a Japanese martial art that enables you to harness the power of your opponent for your own advantage.

A samo pojęcie groundswell to:

A social trend in which people use technologies to get the things they need from each other, rather than from traditional institutions like corporations.

No. To tyle w temacie marek i sztuk walki. Nie muszę już pisać książek i tyrad na blożku. Li i Bernoff odwalili robotę za mnie. I to całkiem nieźle :) A teraz do roboty. Bo do zrobienia jest wiele:
1. przekonać prezesów TP SA do prowadzenia bloga (z niemoderowanymi komentarzami),
2. TVP (i innych też) do publikowania programów w necie równolegle z TV...
3. podobne do 2: wytłumaczyć TVN, że próba kontrolowania internetu na dłuższą metę nikomu nie przynosi korzyści (kejs Pana Glanca i konsekwencji jego występów w "Mam Talent")

co jeszcze?
macie jakieś pomysły?

Testowanie pomysłów VS. wielkie działa i wielkie budżety

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Tue, 21 Oct 2008 21:55:00 +0000

Kryzysowa sytuacja na rynku skłania do refleksji. Słychać też głosy wieszczące pękanie baniek w internecie. „Słyszałeś przecież o Hoopla.pl!” – powiedział niedawno mój kumpel interesujący się giełdą i inwestycjami.

Mam dla Was komunikat: Nie panikujcie! Przyszedł czas na zdrowe otrząśnięcie się.
(lub jak pisze Jacek Gadzinowski: „Koniec z irracjonalną wybujałością” – trochę zbyt wybujały tytuł jak dla mnie ;))

Czas zdać sobie sprawę, że Internet trochę zmienił zasady gry. Pierwsza z nich brzmi:

Testowanie jest tańsze od planowania.

Planowanie kosztuje czas (bo trwa) i pieniądze (no bo ktoś musi planować, a ktoś zatwierdzać, albo i nie). Popatrzcie na strategię Agory. Robią rozpoznanie bojem. Chyba nie przesadzę jeśli powiem, że mają kilkadziesiąt serwisów tematycznych. I mówimy tu o naprawdę niszowych tematach. Przykład:
Plotek.pl – plotki ze świata gwiazd i celebrytów mainstreamu
Kotek.pl – plotki ze świata gwiazd i celebrytów dla dziewczynek do lat 13
„To się przecież pokrywa!” - zakrzyknie ktoś z tłumu. Nie! Tak mogło by się zdawać, ale tak nie jest. Początkowo wszystkie plotki były w plotek.pl, ale redaktorzy obserwując zainteresowanie poszczególnymi tematami i rozmawiając z czytelnikami doszli do wniosku, że warto spróbować ruszyć z innym serwisem. I tak powstał kotek.pl.
Niewielkie nakłady, szybkie reagowanie, zaangażowanie czytelników – sukces w sieci!

Nie ma lepszego sposobu na naukę w internecie. Zapomnijcie o badaniach fokusowych, jeśli szukacie sukcesu w internecie. Chcecie sprawdzić czy coś się podoba – zróbcie to najmniejszym kosztem i zbierajcie feedback. Internet jak żadne inne medium nadaje się do bezpośredniej komunikacji z konsumentem! Patrzcie jak robi to Dell czy Starbucks.

Chciałbym, żeby to co napisałem było oczywiste. Nie jest. (chyba dlatego to piszę :)).
Zarówno duże korporacje, jak i niewielcy przedsiębiorcy popadają w pułapkę planowania i analiz. Próbują antycypować co się spodoba, a co nie.

„Naprawdę trudno projektować z wykorzystaniem grup fokusowych. Zazwyczaj ludzie nie wiedzą czego chcą dopóki im tego nie pokażesz” – Steve Jobs

„Nie ważne jak dużo planujesz i tak w około połowie przypadków będziesz w błędzie. Więc nie rób „paraliżowania przez analizowanie”. To tylko spowalnia Cię i podkopuje morale.” – „Getting Real” zespół 37signals.com

Internet to nie matematyka czy fizyka jądrowa. Tu nie da się szczegółowo zaplanować jak coś ma zadziałać, uruchomić to i pójść na herbatę i ciastka. Projektowanie serwisów czy aplikacji to projektowanie doświadczenia użytkownika. Wymaga wyczucia, otwartości i chyba trochę odwagi. Trzeba wyjść z laboratorium i podnieść przyłbicę. Ale uwaga: tam jest życie!

„Uratowani! Uratowani! Patrz! Bociek! Jak on żyje to my też możemy!” (aby zrozumieć o co chodzi w web 2.0 najlepiej przewiń od razu do 7:50)

To nie kryzys. To początek!

Dziewczyny, uważajcie na tych od viral marketingu!

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Fri, 10 Oct 2008 07:51:00 +0000

Dziś rano zobaczyłem coś, co sprawiło, że zataczając się ze śmiechu o mało nie dorobiłem się drugiego białego kozaczka ;)

Proste, prześmieszne i - co by nie powiedzieć - błyskotliwe!

Mikromarka i mikromarketing

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Sun, 05 Oct 2008 20:30:00 +0000

Poniższy tekst napisałem w lutym 2007 dla Marketingu w Praktyce. Przypomniał mi się wczoraj, gdy rozmawiałem na temat rozwoju firmy mojej koleżanki zajmującej handlem niszowego produktu dla niszowego klienta (duże, naprawdę duże staniki). Pomyślałem: "Wow! To jest nadal bardzo aktualne!" Specjalnie dla mojej koleżanki (i dla każdego kto zastanawia się jak wykorzystać social media w biznesie) przytaczam artykuł „Mikromarka i mikromarketing” z kilkoma uaktualnieniami... Enjoy!

Jak sprawić, by Twoja firma podwoiła lub potroiła sprzedaż w ciągu kilku miesięcy?
Co zrobić, by o Twoim produkcie ludzie zaczęli mówić? Szeroko zakrojona kampania w TV w prime time?
Kilka dni z rzędu w gadu-gadu?

Kilka niewielkich firm osiąga świetną sprzedaż na całym świecie przy minimalnych nakładach na marketing! Mówi się o nich: globalne mikromarki.

Wyrocznią w kwestii mikromarek jest Hugh Macleod, który użył po raz pierwszy tego określenia w grudniu 2004 roku. W swojej „Tyradzie o globalnej mikromarce” („The global microbrand rant”) krótko podsumowuje: „Mikromarka to mała, maluśka marka, która sprzedaje się na całym świecie”. Definicja jest więc prosta. Tylko, jakie marki można zakwalifikować jako mikromarki? I jeśli takie są, to jak one to robią?

O ile pojęcie „mikromarka” jest stosunkowo nowe, o tyle niewielkie marki, znane i poszukiwane na całym świecie, występowały od dawien dawna. Renoma takiej marki ongiś budowana była długo i opierała się na rekomendacjach klientów – najczęściej ustnych. Przed dobą internetu takie budowanie reputacji wymagało bardzo dużej cierpliwości i konsekwencji.

Efektem mogło być uznanie i popyt w różnych częściach świata. Oto przykłady takich starych mikromarek: sos Tabasco (już na początku XX wieku był znany daleko poza USA ); skrzypce Stradivarius; festiwal Jarocin (kiedy nie był jeszcze ogólnopolskim wydarzeniem kulturalnym komentowanym w TV); piekarz z francuskiej prowincji, do którego ustawiają się kolejki turystów po świeżą bagietkę i który zaopatruje najlepsze restauracje na świecie…

Informacje i rekomendacje związane z tymi markami można określić jako Word Of Mouth Marketing, czyli marketing szeptany . Wtedy jednak WOM był bardzo niewydajny – słowo mówione wymagało czasu, aby się rozprzestrzenić. Obecnie, w dobie internetu WOM stał się bodaj najefektywniejszym narzędziem marketingowym. Jest nie tylko szybki, ale też informacja rozprzestrzenia się między osobami potencjalnie zainteresowanymi tematem. Dobry przykład podaje Robert Scoble:

Dzień przed ujawnieniem nazwy nowego Windowsa nastąpił przeciek i wieczorem tego samego dnia nazwa widniała na kilku blogach. Kiedy nazwę Windows Vista ogłoszono o świcie następnego dnia, była już ona w kilkuset blogach związanych z nowymi technologiami. Oto czym jest dzisiaj WOM. Podkładasz iskrę w odpowiednim miejscu, a za chwilę płonie cały las. Blogi, media socjalne, społeczności i wszystko, co jest z tym związane, w internecie kompletnie zmieniają sposób komunikacji i budowania relacji z klientami.

W końcu jest możliwe nawiązanie między marką a odbiorcą prawdziwej konwersacji. Aby ta konwersacja była efektywna, musi być autentyczna i prawdziwie angażować klienta .

Jak mówi manifest Cluetrain: „marki to konwersacje”, a przez internet możesz komunikować się z całą planetą.

Przepis na sukces mikromarki

Komu się udało? Wspomniany Hugh Macleod, mieszkający dziś w niewielkim domku gdzieś na angielskiej prowincji, jest autorem sukcesu dwóch marek: English Cut – krawca z Londynu oraz Stormhoek – niewielkiej winiarni z RPA. Jeśli chodzi o krawca, to po uruchomieniu bloga wzrost jego sprzedaży nie wyniósł 20 czy nawet 50 proc. W trzy miesiące sprzedaż potroiła się! I mówimy tu o garniturach po 4000 dolarów.

Historia Stormhoek wyglądała podobnie – przed uruchomieniem bloga firma sprzedawała 50 000 skrzynek wina. Po dziewięciu miesiącach szło już 100 000 skrzynek. Co się takiego wydarzyło?

„Wejście w interakcję z blogosferą fundamentalnie zmieniło sposób, w jaki Stormhoek zaczął postrzegać swoich pierwotnych klientów (sieci supermarketów) i klientów ostatecznych (tych, którzy kupują w tych sieciach). Blog spowodował wewnętrzny przełom w firmie, ale także w sprzedaży." – podsumowuje Hugh Macleod.

Bez względu na to, czy metody mikromarketingu planujesz zastosować dla korzyści dużej czy małej marki, musisz pamiętać o kilku kluczowych zasadach:

• Nie próbuj być autentyczny, bądź autentyczny. W tej kwestii nie ma kompromisu. Jeśli nie rozumiesz, na czym polega konwersacja i zamierzasz kanały komunikacji mikromarketingowej wykorzystywać do generowania przekazów marketingowych i laurek – najlepiej odłóż pomysł na później. Jeszcze nie wiesz, na czym polega komunikacja w nowych mediach.
• Bądź otwarty; zachęcaj do partycypacji w działaniach. Pozwól konsumentom zaangażować się w dyskusję.
• Bądź rozmowny; mów o rzeczach wartych opowiedzenia, budzących zainteresowanie użytkowników i twoich klientów.
• Słuchaj; nie chodzi już tylko o wysyłanie komunikatów. Słuchaj użytkowników. Niech wiedzą, że są przez ciebie słuchani.

Postępowanie zgodnie z tymi zasadami wydaje się być niezbędne w nowym sposobie komunikacji z klientami. Jednak, aby odnieść sukces , aby te działania przynosiły wymierne efekty, potrzeba czasu, konsekwencji i „magicznej przyprawy”, która spowoduje, że otoczenie zechce się zaangażować w dialog z marką. Znalezienie owej „magicznej przyprawy” to kwestia doskonałego wyczucia oczekiwań klientów i umiejętności dotarcia do nich w taki sposób, w jaki by tego oczekiwali.

Z całą pewnością udało się to takim markom jak Stormhoek i English Cut.

Mikromarketing w makrofirmach?

Jeśli przyjmiemy, że mikromarki budują swoją komunikację i zaangażowanie z klientami w charakterystyczny, nietypowy sposób, to możemy spróbować używać pojęcia mikromarketingu lub mikrobrandingu jako określenia opisującego sposób działalności marketingowej tych firm. Czy mikromarketing to to samo, co marketing , tylko że mniejszy i skierowany do mniejszej liczby ludzi? Niekoniecznie.

Jako przykład sukcesu można podać nie taki mały już Flickr –popularny internetowy album na zdjęcia (kilkadziesiąt milionów zdjęć zbiorach). Nowy model komunikacji rozwija się oddolnie w Microsofcie, którego wielu pracowników prowadzi blogi (blogowanie w Microsofcie rozpoczął Robert Scoble – obecnie jeden z najpopularniejszych bloggerów w sieci), umożliwiając w ten specyficzny sposób „podglądanie” czy pewną partycypację w rozwoju projektów zwykłym internautom.

W przypadku Microsoftu prawdopodobnie największe zmiany nastąpiły i następują na poziomie wewnętrznym firmy i niekoniecznie mają odzwierciedlenie w sprzedaży. Jednak firma dalekowzrocznie i mądrze przewidująca trendy w komunikacji wie, jak wykorzystywać zachodzące zmiany . Istnieją także przykłady zupełnie nieudanych prób udawania mikromarketingu – casus wykorzystania blogów w Sony z konsolą PSP czy próby markowania autentyczności przez Walmart i Edelman.

Udowadniają one, że w środowisku, w którym otwartość i autentyczność są najważniejsze, wielki biznes nie może po prostu wykupić biletu do sukcesu.

Zmiany nie są śmiercią…

„…strach przed zmianami to śmierć”. To hasło z grafiki załączonej do tekstu Hugh Macleoda na temat globalnych mikromarek. Myśl o zastosowaniu strategii mikromarketingu może przerazić niejednego marketera z dużej korporacji. Jest to zrozumiałe, bo jak mówi stare chińskie przysłowie:

„Ludziom jest lepiej ze starymi błędami, które dobrze znają, niż z nowym rozwiązaniem, którego nie znają”.

Mikromarketing może wzbudzać jeszcze większe obawy. Macleod, opisując swoje doświadczenia z English Cut oraz Stormhoek, oprócz podkreślenia spektakularnego sukcesu, mówi:

„Najbardziej istotne nie były efekty zewnętrzne (czyli sprzedaż , wizerunek – dop. autora), ale wewnętrzne! Nasze działania zmieniły sposób, w jaki firma zaczęła postrzegać samą siebie”.

Prowadzenie mikromarketingu oznacza zmianę komunikacji nie tylko z zewnętrznym światem, ale i wewnątrz organizacji. Celem działań mikromarketingowych jest perforacja membrany, która oddziela organizację/markę od konsumentów, i rozpoczęcie efektywnej interakcji między tymi dwoma środowiskami. Takie tsunami zmian może przerażać. Ale jest też dobra wiadomość. Mikromarketing zasadniczo ułatwia pracę marketingu.

Czyni ją też dużo bardziej efektywną. Zastanówmy się nad korzyściami:
• klienci sami się identyfikują,
• klienci sami przekazują informację dalej,
• narzędzia stają się z czasem coraz bardziej wartościowe,
nie musisz rozmawiać z 90 proc. ludzi, którzy mają gdzieś twój produkt,
• rozwój produktu i rynku jest integralną częścią mechanizmu,
• słuchanie i mówienie do klientów nie wymaga dodatkowych kanałów,
• minimalne lub zerowe koszty badań: klientów, badań i rozwoju, mediów etc.

A co z ROI , czy to się opłaca? Użycie w marketingu tzw. social media , a zwłaszcza blogów, nie przynosi skutków bezpośrednich. Trudno będzie też ex ante przewidzieć ROI, tak ukochany miernik szanującego się marketera. Po prostu trudno zmierzyć korzyści. Jednak fakt, że koszty są naprawdę niewielkie, zachęca do szukania modelów i rozwiązań odpowiednich dla specyficznych marek i ich konsumentów. Skutki wykorzystania blogosfery są niebezpośrednie i przede wszystkim jakościowe. Dopiero potem może to się przełożyć na ilość. Z notek Macleoda warto przytoczyć niezwykle trafną metaforę:

„Blog jako narzędzie marketingowe bardziej przypomina chemiczny katalizator niż młotek i gwóźdź”.

Pamiętajmy, że bloga może prowadzić każdy, co nie oznacza, że każdy wykorzystuje lub potrafi wykorzystać blogi jako narzędzie mikromarketingu.

Marketing dla „hodowców”

Marketing tradycyjny zaczyna się od planowania, potem jest uderzenie i szybkie efekty, które od razu podlegają ocenie. Następnie dochodzi do spadku zainteresowania produktem do czasu następnej kampanii. Ten rodzaj marketingu przypomina wyjście na polowanie – tropienie, strzał, a później konsumpcja. Natomiast mikromarketing bardziej przypomina uprawę roślin. Najpierw ziarno idei zasiewa się na podatnym gruncie, a z czasem owoc naszej pracy przybiera na wartości. Wymaga to jednak ustawicznej pracy i uwagi. Nie słychać tu głośnych strzałów, jednak efekty tej konsekwentnej pracy stale rosną.

Z pewnością niewielu jest na razie marketerów, którzy poczują się swobodnie prowadząc tego typu marketing . Jednak ze względu na korzyści i coraz większą aktywność konsumentów w internecie, w najbliższej przyszłości wiele marek zmieni dotychczasowy model komunikacji z konsumentami.

(Brand)Aikido a obecność marek na Facebook.com

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Mon, 15 Sep 2008 19:51:00 +0000

Mój agencyjny kolega popełnił ciekawy post na temat obecności marek na Facebook.com. W skrócie - marki wykorzystują potencjał dużych istniejących społeczności do promocji wśród użytkowników. Umożliwiają "przyłączenie się" do marki lub oferują funkcjonalności z jednej strony będące "fun" dla użytkowników, a z drugiej - eksponujące markę.

Jeszcze w liceum zacząłem treningi Aikido. Wymiękłem po zwichnięciu nadgarstka na trzecim. Zapamiętałem jednak, że w tej sztuce walki spryt polega na wykorzystaniu siły przeciwnika. Umiejętna technika pozwala uzyskać świetnie wyniki przy niewielkim wysiłku. Czy nie to samo robią właśnie marki obecne w prężnie działających społecznościach? Czy to nie jest takie brand-aikido?

Oczywiście nie każda marka robi to z wdziękiem. Niejedna dostaje po nosie. Ale kto powiedział, że brand-aikido to łatwa sztuka?
Jednego jestem pewien. Nawet krótka przygoda, która kończy się porażką uczy nas więcej, niż pozostanie w domu.

Czy Pr-owcy potrafią blogować?

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Wed, 10 Sep 2008 15:56:00 +0000

Ostatnio o blogach korporacyjnych znów zrobiło się głośniej. Piszę znów, bo kiedyś pisało się o blogach korporacyjnych jako o nowince. Teraz temat powrócił w blogosferze dzięki akcji zainicjowanej przez Dominika Kaznowskiego.
Zbiegiem okoliczności całkiem niedawno został uruchomiony blog agencji PR należącej do grupy Euro RSCG – Sensors. Jako, że dobrze znam Macieja Makuszewskiego, który maczał palce w inicjowaniu idei korporacyjnego blogowania w Sensors pozwoliłem sobie zadać mu oraz Katarzynie Przewuskiej i Stanisławowi Pogorzelskiemu kilka pytań dotyczących specyfiki prowadzenia w firmie PR.

PS: Jak wpadliście na pomysł pisania bloga? Czy był to odgórny prikaz? Czy może oddolna inicjatywa wynikająca z rzeczywistej potrzeby? Czy po prostu chcecie popróbować tego sposobu komunikacji?
Maciej Makuszewski: Kilka miesięcy luźnych dyskusji, tydzień spotkań wewnętrznych, 2 tygodnie pracy informatyków, miesiąc próbnych wpisów i tak to się zaczęło. Inicjatywa była oddolna i wynikała z rzeczywistej potrzeby. Komunikacja na całym świecie ucieka z mediów tradycyjnych. Kierunek tej ucieczki to blogosfera. Jeśli chcemy doradzać klientom korzystanie z nowoczesnych narzędzi komunikacji, najpierw musimy pokazać, że mamy je do perfekcji opanowane.

PS: Na jakie problemy natknęliście się przy tworzeniu bloga, np. organizacyjne, ideologiczne...?
Stanisław Pogorzelski: Forma. Największym wyzwaniem okazało się wspólne wypracowanie formy bloga. Jako że, Sensors to kilka różnych specjalizacji to i styl komunikacji autorów jest różny. Dział konsumencki chciał wersji bardziej „light”, dział korporacyjny bardziej „korpo”. Kompromisowa forma okazała się chyba najciekawsza: każdy może znaleźć coś ciekawego z pokrewnych działek, w zrozumiałej dla siebie formie.

PS: Czy macie jakieś określone zasady blogowania? Jest jakiś regulamin, który pozwala szefostwu spać spokojnie podczas gdy inni pracownicy blogują?
SP: Jak każdy bloger staramy się stosować do netykiety, a równocześnie pamiętać o standardach wypowiedzi jakie trzymać powinni specjaliści od komunikacji. To ważne bo blog stał się polem do reprezentowania Agencji - do bardzo szerokiego audytorium.

PS: Jakich efektów się spodziewacie po prowadzeniu bloga?
MM: Plan jest bardzo prosty. Najpierw chcemy zainspirować wszystkich pracowników agencji do tego, że warto zawsze mieć blogi "w tyle głowy" planując komunikację dla klientów. Poza tym blog ma być narzędziem służącym wymianie wiedzy i doświadczeń między pracownikami. Rzadko wszyscy mają czas aby sobie usiąść i pogadać o spostrzeżeniach dot. employer branding czy marketingu sportowego. Blog daje możliwość wymiany wiedzy bez jednoczesnego angażowania kilkunastu osób. Dlatego cel wewnętrzny to inspirowanie konsultantów agencji, tak aby rodziły się cały czas nowe i świeże pomysły.
Cel komunikacji zewnętrznej to pokazanie klientom, że potrafimy skutecznie działać w blogosferze i doradzać w tej skomplikowanej materii.
Myślę też, że wielu autorów (jest ich już teraz 6), ma w sobie zacięcie dziennikarsko - kronikarskie:) W sumie to nie dziwi. Przecież na co dzień pracujemy z dziennikarzami. Mam wrażenie, że pisanie bloga to dla wielu z nas po prostu przyjemność.

PS: Czy to znaczy, że nie macie żadnej weryfikacji wewnętrznej przed publikacją posta? Co jeśli ktoś napisze coś niepoprawnego politycznie z punktu widzenia firmy? Nie macie takich obaw?
Katarzyna Przewuska: Nie weryfikujemy postów. Osoby, które piszą bloga na co dzień reprezentują naszą agencję i naszych klientów, więc zaufanie względem siebie mamy duże. Poza tym blog jest jedną z możliwości komunikowania się z otoczeniem. Wypowiadamy się w mediach, przemawiamy na konferencjach, zabieramy głos w dyskusjach w serwisach społecznościowych. W obliczu tylu aktywności obawianie się o poprawność polityczną grozi permanentnym stresem.

PS: Czy aktywność redaktorska na blogu jest jakoś wewnętrznie nagradzana? W końcu autorzy mogliby prowadzić swoje prywatne blogi - też na temat PR-u - budując tym samym własny autorytet, a nie autorytet firmy...
KP: Na koniec roku nagradzamy w Euro RSCG projekty innowacyjne i na pewno nasz blog zgłosimy. Innych nagród nie przewidzieliśmy - nie chciałabym specjalnie motywować lub co gorsza przymuszać do aktywności. Mam nadzieję, że jeszcze długo będzie nam się po prostu chciało pisać.

Dziękuję za szczere (mam nadzieję ;)) odpowiedzi i życzę wytrwałości pisaniu!

Wytrwałe, ciekawe i wartościowe korporacyjne blogowanie to rzadkość. Widać to na, bądź co bądź, ubogiej liście na blogu Dominika Kaznowskiego.
Czy Wasza firma zastanawia się na uruchomieniem bloga? Jeśli macie jakieś pytania piszcie w komentarzach. Może uda mi się jeszcze o coś zapytać blogerów z Sensors…

Przerwa

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Fri, 15 Aug 2008 19:54:00 +0000

Szokująca informacja dla fanów Stempniak'ed!
Szykuje się przerwa w nadawaniu. 2 tygodnie! Co możecie zrobić w ciągu tych dwóch tygodni? Mogę Wam coś zaproponować...

1. sprawdzić popularność aplikacji społecznościowych w kilku masajskich wioskach w Kenii:

2. wybadać potencjał organizacji BarCamów na Zanzibarze:

Macie lepsze pomysły?

Źródła:
http://www.flickr.com/photos/gasti/34499453/
http://www.flickr.com/photos/aftab/131821896/

Don't mess with social media...

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Sun, 10 Aug 2008 18:51:00 +0000

Oto co się dzieje, gdy zmiksujemy ze sobą zbyt wiele technik social media:

Social mediowy pył! ;)

Marki na Twitterze i porwanie Exxon Mobile przez niejaką "Janet"

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Mon, 04 Aug 2008 19:16:00 +0000

W ostatnich miesiącach można było zaobserwować bardzo ciekawe zjawisko. Coraz więcej amerykańskich marek wykorzystywało Twittera do komunikacji z interanutami.

(Twitter to serwis mikrobloggingowy; ok. 1,3 mln użytkowników/mc; najbliższy polski odpowiednik: blip.pl)

Wśród marek, które wykorzystują Twittera do komunikacji znalazłem m.in.: Dell, Capgemini czy Southwest Airlines (długa - i ciekawa - lista tutaj).

Najciekawszy przypadek ostatnich dni dotyczył jednak marki Exxon. Exxon to marka tradycyjnej - i chyba kontrowersyjnej - branży paliwowej. Stąd też zainteresowanie jej obecnością na Twitterze było spore. Podobnie jak w przypadku innych marek, na Twitterze pisała i odpowiadała konkretna osoba, podająca się za reprezentanta Exxon - Janet. Odpowiadała ona ciekawie i rzetelnie na najróżniejsze pytania tłumu, a w dyskusjach broniła interesów firmy. Wszystko było by ok, gdyby nie to, że Exxon Mobil nie miał pojęcia kim jest Janet! Z pewnością nie reprezentantem firmy! Tutaj możecie zobaczyć profil-fake ExxonMobilCorp.

W nawiązaniu do kuriozalnej sytuacji Jeremiah Owyang z Forrestera zadał kilka pytań Alanowi Jeffersowi, prawdziwemu rzecznikowi Exxon Mobil. Odpowiedzi są bardzo ciekawe więc poniżej zamieszczam fragmenty (wybaczcie jeśli tłumaczenie nie jest dokładne):

JO: Co by było gdyby to była osoba z odległego oddziału Waszej firmy, czy wtedy wszystko było by ok?

JA: To tak naprawdę nie istotne. Są osoby autoryzowane i nieautoryzowane. Nawet osoba z najlepszymi intencjami może przyjąć niewłaściwą pozycję lub podać niewłaściwe fakty. Problem polega na tym, że nie chcemy zwodzić ludzi, a w takich postach może się pojawić wiele błędów nawet przy najlepszych intencjach. W naszym mniemaniu social networking polega na szczerości, przejrzystości i zaufaniu. Ważne by te osoby mogły być w łatwy sposób zidentyfikowane.

JO: Co ma Pan do przekazania Janet - rzekomej reprezentantce Pana firmy?

JA: Bądź gotowa ujawnić swoją tożsamość. To dobrze wspierać działania za lub przeciw czemuś. Ważne by być otwartym w kwestii własnej tożsamości.

JO: Czego nauczyliście się a propos monitorowania Waszej marki w serwisach społecznościowych?

JA: Musimy być bardziej staranni w kwestii tego co się mówi o nas, przez nas i przez osoby, które udają nas.

JO: Widzę tutaj dużo możliwości dla Was. Okazało się, że społeczność chce z Wami rozmawiać. Możecie wyjść temu naprzeciw i to wykorzystać...

JA: Zbadamy to co się dzieje i jeśli jest coś do zrobienia to chcę podkreślić, że nie zamierzamy powstrzymywać kogokolwiek przez wyjściem "do ludzi". Jest wiele możliwości. Chcemy mówić do ludzi i dowiadywać się co sądzą.

Jeremiah Owyang radzi Janet przekazanie konta Exxonowi i ujawnienie się. Nadal nie wiadomo kim tak naprawdę jest Janet. Trzeba jednak przyznać, że wykonała dla Exxona kawał dobrej roboty.

Z tej historii płynie kilka wniosków:

1. Łatwo zawieść się na poczuciu autentyczności w internecie. Osoba z którą rozmawiasz, czy źródło informacji mogą być fałszywe.

2. Ludzie mają potrzebę prostej, bezpośredniej komunikacji z marką. Ufają wiarygodności osób, które mają odpowiednią wiedzę i autorytet w danej dziedzinie (Janet miała wiedzę i szybko zdobyła autorytet na miarę rzecznika firmy).

3. Marki powinny monitorować dyskusję w social media.

4. Marki powinny nauczyć się włączać w rozmowę w social media. Zanim ktoś zrobi to za nie.

5. Czasami rzecznik-amator może zrobić dla marki więcej niż sztab PR-owców drukujących komunikaty prasowe.

Źródła:
TechDirt, Web-Strategist

Frontend głupcze!

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Thu, 31 Jul 2008 19:53:00 +0000

Często zdarza mi się polemizować ze stwierdzeniami typu "ale czym to się różni od forum", "przecież ta funkcjonalność od dawna jest w Nokii", "robiliśmy to już sto razy tylko może wyglądało inaczej"...
Mowa o formie a.k.a. front-end'zie, interfejsie, itp...

Tak, być może blog ma funkcjonalności podobne do forum. Jednak sposób korzystania i wartość dla użytkownika są inne i decydują o wyborze właśnie tej formy komunikacji.
Internet w komórce? Jest już chyba w każdej, ale to własnie iPhone generuje 50x więcej zapytań via Google niż jakikolwiek inny telefon (wg Vica Gundotry z Google).

Jeśli przyjmiemy założenie, że każdy soft (i interfejs jaki jest z nim związany) stoi na przeszkodzie wykonania konkretnej czynności, być może będziemy projektować lepsze urządzenia, narzędzia internetowe, aplikacje.

Mam przeczucie, że z takiego założenia wychodzą także projektanci Apple. Ich celem jest stymulowanie chęci i pomaganie w adaptacji wykonywania konkretnych czynności.

Foto: http://davidcann.com/iphone/

Jak robi się znak STOP w agencji

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Tue, 29 Jul 2008 19:59:00 +0000

Powstało już wiele filmików parodiujących pracę na linii agencja - klient: słynny "The brake up" czy "Make my logo bigger"

Co by się stało gdyby znak STOP został wykonany przez agencję na zlecenie brand managerów dużej korporacji:

A przecież (jak zwykle) wszyscy chcieli dobrze...

Sharing: Brand new
Foto: adobemac

Mniej gadania, więcej robotania.

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Sun, 27 Jul 2008 21:06:00 +0000

Artur Kurasiński podzielił się doświadczeniem start-upowca na swoim blogu. To są naprawdę wartościowe przemyślenia:

Masz łeb pełen nowatorskich pomysłów? Wake up Neo. Nie jesteś sam a w dodatku zapewne zaliczasz się do grupy osób, które swoją przygodę z biznesem zaczynają i kończą od zapiania swojego pomysłu…

i dalej...

Pomysł na papierze równa się zero złotych. ZERO.

Przypomniała mi się w związku z powyższym historia Southwest Airlines – najbardziej dochodowej linii lotniczej w USA. SWA to linie, które prowadzą bardzo innowatorskie działania w internecie. Jednym z ich miejsc ich komunikacji z klientami jest świetnie prowadzony blog. Jest on elementem szerszej strategii obecności w social media. Ale o social media może innym razem.
Nawiązując do posta Artura i sposobu działania SWA – krótki film instruktażowy dla start-upowców:

Bez dwóch zdań. Nie jest to czego nas uczyli. Nagradzać za błędy? To jakaś paranoja? Tylko na pierwszy rzut oka. Bez gotowości na popełnienie błędu, lepiej w ogóle nie bierać się za budowanie start-upa.
A co z pieniędzmi? Oto rada: wyrzuć swój pięcioletni biznesplan, zacznij teraz i nie bierz żadnych pieniędzy!

Taking money from someone else kills more start-ups than anything else does. Do everything you can to avoid taking money. If you must, your best prospects are potential customers. You have something they want, so if they invest in you, it can be a win-win situation.

Robić, robić, robić :)

Social, social, social...

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Wed, 16 Jul 2008 17:41:00 +0000

Ostatnio pracowałem nad kilkoma projektami mającymi na celu zaangażowanie marki w social media, czy social networking. Oczywiście w dużej mierze była to praca ewangelizatorska, która - miejmy nadzieję - przyniesie wkrótce owoce.
O tym jak bardzo różni się podejście do działań w social media od działań marki w tradycyjnych mediach może napiszę wkrótce. Dziś chciałbym napisać jak bardzo te działania nie muszą się różnić.

Działania w mediach tradycyjnych (nie biorąc pod uwagę PR) to kupowanie powierzchni i umieszczanie w tej powierzchni przekazu reklamowego.
Podobnie można działać w social media. Social media można kupować i liczyć na szybkie efekty tak jak w tradycyjnej kampanii reklamowej. Efekty te tak samo szybko zanikają.
Działanie takie ma swoje plusy. Minusem jest przegapienie szansy jaką jest nawiązanie prawdziwego kontaktu, rozmowy z ludźmi zaangażowanymi w uczestnictwo w social media (np. z bloggerami i ich czytelnikami, uczestnikami sieci społecznościowych). To jest wielka strata.

Jak można kupować social media:

Reklama: nic prostszego. Nasza-klasa niedawno otworzyła swoje biuro sprzedaży i można się z nimi dogadać, że np. chcemy umieścić nasze nośniki reklamowe lub podziałać niestandardowo - np. stworzyć fikcyjne profile reklamowe, itp. Podobne biura sprzedaży posiada (wg IDG) MojaGeneracja, Fotka, Epuls i Grono. Pozostałe serwisy społecznościowe zapewne znajdują się w sieciach typu Ad.net czy ARBOmedia. Chyba nie ma w Polsce domu mediowego zajmującego się tylko i wyłącznie reklamą w social media.

Sponsoring: ciekawy polski przykład to Agito oraz Maciej Budzich i jego blog Mediafun. Jest to pierwszy przykład długotrwałej współpracy firmy i bloggera. Agito mówi "jesteśmy otwarci na nowe media, jesteśmy podobni do Was innowatorzy". Zastosowana przy tym przejrzysta komunikacja tego dilu wspiera ten przekaz. Sponsorowanie działań związanych z social media to dobry pomysł szczególnie dla firm, którym zależy na "early adopters", trendsetterach technologicznych, geek'ach. To często młodzi ludzie lub ludzie, którzy są otwarci na nowinki - lubią próbować i wydawać pieniądze na gadżety. Potem polecają je znajomym...

Wydaje mi się, że powyższe metody są dość proste. Wymagają minimum wyczucia i odwagi. Są to metody niewątpliwie tańsze i skuteczniejsze od kampanii zasięgowych.
W tym roku zobaczymy jeszcze kilka ciekawych kampanii angażujących głównie social media. Zachęcam do bacznego przyglądania się. Cały czas uczymy się nowych mediów...

Źródło: www.web-strategist.com

Kodeks urzędnika w sieciach społecznościowych

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Tue, 01 Jul 2008 16:02:00 +0000

Znak czasów. Jak podaje Mike Butcher w Techcrunch UK, brytyjski parlamentarzysta Tom Watson ogłosił (nota bene - w parlamencie!) pięć zasad korzystania z serwisów społecznościowych (np. takich jak nasza-klasa.pl) . Oto one:

1. Bądź wiarygodny.

Bądź fair, dokładny i transparentny.

2. Bądź spójny.

Zachęcaj do konstruktywnej krytyki i do rozważań. Zawsze bądź serdeczny, uczciwy i profesjonalny.

3. Reaguj odpowiednio, bądź wrażliwy.
Jeśli zdobędziesz jakieś doświadczenie/insight, dziel się nim z innymi w odpowiednim momencie.

4. Bądź zintegrowany.

Gdziekolwiek możliwe, zestrajaj aktywność online z komunikacją offline.

5. Bądź w służbie obywatelom.

Pamiętaj, że jesteś ambasadorem swojej organizacji. Gdziekolwiek możliwe informuj o swojej roli jako reprezentanta swojego departamentu czy agencji.

Mike Butcher przyrównuje tę listę do zasad np. wystąpień w jakichkolwiek innych mediach. I słusznie. Ludzie (nie tylko urzędnicy) czasami mają wrażenie, że internet daje szansę na inne, "wirtualne" życie. A to co robimy w sieci jest wybaczane lub niewidoczne w "prawdziwym" świecie...

... Co dobitnie zbadał Arkadiusz Kasandry :)

Daje do myślenia: 1

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Sun, 29 Jun 2008 17:34:00 +0000

W postach nazwanych "Daje do myślenia" będę zamieszczał linki do artykułów, postów, prezentacji lub innych treści, które w jakiś sposób inspirują lub zostają na chwilę w głowie lub z innych powodów warto się nimi podzielić.

Na dziejszy link natknąłem się dzięki Tweeterowi:
"Timeless Media": przeczytaj tu.

Czy nie obchodzą nas już najnowsze piosenki czy filmy? Coś w tym jest. Na pewno nie dotyczy to jednak oglądaczy Vivy czy słuchaczy Eski ;)

LokomotyWWWa korporacyjna - prezentacja z kongresu E-marketing 2008

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Sun, 15 Jun 2008 11:14:00 +0000

W komentarzach pod postem o kongresie E-marketing 2008 pojawiła się prośba o udostępnienie prezentacji z prelekcji Artura Maciorowskiego i mojej. Musiałem dopytać się, czy mogę udostępnić prezentację na blogu i na Slideshare. Wiecie, te korpo obostrzenia. Pan Forits się zgodził więc zapraszam do przejrzenia. Pościągnięciu prezentacji via Slideshare można poczytać w notatkach jakieś moje przemyślenia przy niektórych slajdach.

| View | Upload your own

W razie pytań piszcie śmiało - adres mailowy jest po prawej.

TMT.Communities - relacja z socjalizacji

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Sat, 14 Jun 2008 15:15:00 +0000

12-go czerwca sporo się działo. 3 wydarzenia, które skupiły zainteresowanie sporej części ubergeeków, ludzi internetu i mobajlu...

Najpierw było TMT.Communities, które spełniło moje dość wysokie oczekiwania. Chyba po raz pierwszy konferencja była na blipowana na żywo w taki sposób, że posty były widoczne uczestnikom konferencji z specjalnie do tego przeznaczonego ekranu. Efekt był świetny. Komentarze live z sali były ostre i bezkompromisowe. Czasem może zbyt cięte. Tak czy inaczej były świetnym barometrem ściemy.
Osobiście uważam, że konferencja była świetna mogła dać dużo motywacji do działania. Ci, którzy oczekiwali recepty jak zrobić społeczność, a potem ją sprzedać za gazylion dolarów byli zawiedzeni.

Udało mi się też porozmawiać z kilkoma ciekawymi osobami.
Andreas Bauer z Belysio ("network adress book in your mobile") powiedział, że rynek dla takich usług jak Belysio to nie operatorzy. Oni jeszcze inaczej mierzą efektywność, za bardzo są przywiązani do starych modeli biznesowych i mają za dużą "wewnętrzną inercję". Dlatego Belysio będzie niezależne, otwarte dla użytkowników wszystkich sieci, a operatorzy będą jeść im z ręki ;).

Wiktor i Kuba z Netguru przekonywali mnie, że ich rady dotyczące startu Barcampa w Białymstoku nie będą mi zbyt przydatne. I że lepiej po prostu zacząć "jakoś". Dzięki chłopaki. Naprawdę cenna rada ;P

Mike Butcher z TechCrunch UK pożyczył mi kabel z internetem dzięki czemu wysłałem klientowi ofertę na czas i nie straciłem pracy. Cheers Mike!

Największy plus: Mike Butcher z TechCrunch. Facet jest bardzo "do ludzi". Takiego podejścia do otoczenia bardzo brakuje wielu z nas.

Największy minus: blogerzy zaproszeni od udziału w konfie. Wnieśli do imprezy o wiele mniej niż od nich oczekiwano (i nie mówię tu o oczekiwaniach Michała Fabera).

Z resztą dobitnie (i trafnie) komentuje konfę Artur Kurasiński - zapraszam do lektury.

Potem była Kreaoaula. Ale mnie na niej nie było.

A potem był TechCrunch Meet-up. Yeah! Wieczór był meczowy i wszyscy wiemy, jak to się w 93 minucie skończyło. Chlip, chlip...

Przy piwku i wieprzu z grilla miło gawędziłem z Adamem Zygadlewiczem, który opowiedział mi o swojej misji ewangelizatorskiej ;), której kibicuję bardzo oraz o modelu działania Netguru, który - jak mi się wydaje - jest w Polsce unikalny.
Po meczu była okazja wymienić poglądy na temat kibicowania i piłki nożnej w Polsce i Anglii z Mike'm Butcher'em. Zrobiła się z tego rozmowa o historii i życiu, a na koniec dostałem wizytówkę Butcher'a, która wisi już na ścianie obok świadectwa Pierwszej Komunii i dyplomu za II miejsce w firmowym turnieju gry w piłkarzyki.

Z samego rana wróciłem do Białegostoku z lekkim kacem i mocnym niedospaniem. Prosto do biura, przyjmując na wejściu strategię prawdziwego meneżera - delegacji obowiązków i forwardowania maili...

Aha, napisali jeszcze tutaj:
Webstop
Antyweb

TMT communities - najciekawsza konfa od dawna

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Tue, 10 Jun 2008 21:22:00 +0000

... przynajmniej takie mam wrażenie przeglądając agendę...

Ta konferesncja podoba mi się z kilku powodów:

1. Jest po ludzkiej cenie w przeciwieństwie do wielu innych. Oznacza to, że możliwe, że trafi na nią trochę osób mających coś ciekawego do powiedzenia.

2. Będzie Mike Butcher i TechCruch meet-up - wow! Sam nie wiem dlaczego, ale niezdrowo podnieca mnie ta myśl ;) (Am I geek or what?)

3. Spodziewam się duuuużo hintów dotyczących tworzenia i zarządzania społecznościami.

4. Fajne rozmowy panelowe z lożą szyderców... przepraszam - komentatorów, wśród których będzie parę osób z mojego blogrolla :)

5. Mecz + piwo

Jeśli kogoś przekonałem to przykro mi bardzo. Właśnie sprawdziłem - miejsca wyczerpane.
Ale zawsze można się uzbroić w tupet jak taran, albo w mikrofon i wejść jako obsługa techniczna. To się może udać!
Powodzenia!

E-marketing 2008 - relacja

noreply@blogger.com (Paweł Stempniak) — Thu, 05 Jun 2008 18:46:00 +0000

Na konferencji E-marketing 2008 (tutaj link do programu) widziałem tylko parę prezentacji.
A to przyjechałem spóźniony, a to rozwijały się ciekawe rozmowy w przerwach, które żal było kończyć przed startem kolejnej prezentacji... Dlatego wymienię tylko prezentacje, które jakoś zapadły mi w pamięć z różnych względów (naprawdę różnych ;)).

Precyzja targetowania reklamy kontekstowej - czy liczy się tylko zasięg?
Tomasz Musiał, Money.pl

Tomasz niestety siedział przy stoliku co miało duży wpływ na odbiór. Chwilami nie byłem pewien czy ktoś mówi na żywo czy puścił mp3. Jednak Tomasz się wytłumaczył - kontuzja.
Nie tylko z tego powodu prezentacja była trudna w odbiorze. Mnóstwo treści, tabele, podziały, no i... boksy z gradientem uniemożliwiające odczytanie tekstu.
Przykro mi było oglądać tak trudną w odbiorze prezentację na takiej konferencji...

Czat i video online - jak wykorzystać takie narzędzia do promocji?
CASE STUDY LajfCzat.pl
Tomasz Broda, Polkomtel

Dość ciekawa prezentacja. Jednak nie potrafiłem odpowiedzieć sobie na pytanie na czym polega innowacja. Czy tylko na tym, że inne telekomy nie mają własnej tv online?
Lajfczat.pl to nie agregatorm ale generator treści redagowanej przez przygotowaną do tego redakcję. Ok już wiem na czym polega "innowacja" - internauci mogą bezpośrednio kontaktować się ze studiem, a fakt, że tv jest w internecie sprzyja mniej formalnej formie kontaktu. Yhmm. Am i right?

Wspomaganie sprzedaży online za pomocą najnowszej technologii - wirtualna stewardesa na stronach PLL Lot
CASE STUDY Wirtualnej stewardesy na stronach lot.com
Radosław Dutkowski, PLL Lot

Ja wiem, że jak coś się rusza na stronie i na dodatek mówi to może to na niektórych robić wrażenie. Ale jakoś nie jestem w stanie kupić informacji, że gadająca głowa w internecie wspiera użytkownika w sprawnym wyszukiwaniu informacji. Naprawdę. Nie było innych pomysłów?
Jednakowoż. Pani Kasia - awatar ze strony LOT-u - wzbudziła zainteresowanie sali.

Jak stworzyć dobry serwis dostosowany do rynku?
CASE STUDY www.plotek.pl
Radosław Zaleski i Paweł Wujec, Agora

Zdecydowanie najciekawsza prezentacja na konferencji. Na luzie i wbrew pozorom bardzo ważne i wartościowe wskazówki. Ja zapamiętałem jedną:
"W internecie bardziej kosztowne jest analizowanie i badania, niż eksperymentowanie."

You are what you publish - Blogi jako kanał komunikacji marketingowej
Magdalena Rówińska, Agora

Druga w moim osobistym rankingu prezentacja. Temat trudny dla marketerów - głównych adresatów prezentacji na kongresie. Ale moim zdaniem bardzo ważny. Magda Rówińska wyłuszczyła najważniejsze informacje, jakie mogą być przydatne korporacyjnym marketerom.

Rozrywka w Internecie jako element komunikacji marki
CASE STUDY Unimil
Lucjan Exner, Unimil
Michał Dyrda, Han Galee

Bardzo nietypowa forma prezentacji i za to brawa dla Michała Dyrdy z HanGalee. Trochę strumień świadomości, trochę dyskusja, trochę zabawa. Innowacyjnie i ciekawie. Spodobało mi się podejście Michała do marketingu, komunikacji i roli ludzi marketingu w... hmm... społeczeństwie?

UPDATE:
Kurcze - dość nudna relacja :( Postanowiłem ją więc nieco ożywić relacją video:

Cóż na Kongresie E-marketingu 2008 nikt nie wykazał się, aż takim dystansem do prezentacji w PowrPoint ;)