Zbierając informacje przydatne do napisania artykułów dotyczących rekrutacji krążyło mi po głowie pytanie- jaki będzie ten nadchodzący, piąty już sezon Polskiej Ligi Futbolu Amerykańskiego? Przepytując prezesów trenerów, zawodników starałem się między wierszami dotrzeć do drugiej frapującej mnie kwestii. Mianowicie jakiś jest stan przygotowań do rozgrywek, w których nastąpiło tak wiele zmian, często o (r)ewolucyjnym charakterze? Czy zespoły zmieniły filozofię przedsezonowych treningów opartych na wcześniejszym modelu rozgrywek- dłuższych, z przerwą wakacyjną na odpoczynek i regenerację? Jak poradzono sobie z elementem nie mniej ważnym- szumem medialnym wokół naboru, który jest pierwszym, skutecznym sposobem zasygnalizowania kibicom, że futbol amerykański znów wraca na boisko. Już na wstępie napiszę, że większość drużyn zdała egzamin na mocną czwórkę. Co wcale nie oznacza, że mamy osiąść na laurach.

Nie ważne jak, byleby mówili…

Jakiś czas temu przestaliśmy być anonimowi. Podejrzewam, że w Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu, na Śląsku, o Bielawie nie wspominając spora grupa, zupełnie przypadkowo zapytanych ludzi będzie wiedziała o istnieniu zespołów FA w ich mieście. Jeszcze do niedawna dziennikarzy należało "specjalnie" zapraszać na mecze, konferencje prasowe, ważne wydarzenia w życiu drużyny. To prawda, że w mediach ogólnopolskich wciąż nie możemy się przebić (relacja na żywo z meczu FA jak to miało miejsce w przypadku spotkania rugby w Warszawie byłoby krokiem milowym w promowaniu futbolu nad Wisłą), ale za to te lokalne bardzo chętnie podejmują nasz temat. Zresztą wszyscy wiemy, że bez szumu medialnego nie ma co marzyć o kibicach, sponsorach…

Z informacji udzielonych mi przez członków sztabów trenerskich, rzeczników prasowych wynika, że większość zespołów postawiła na plakaty i ulotki. Umieszczano je w najbardziej popularnych miejscach, w siłowniach, szkołach, uczelnianych związkach sportowych. Ulotki były rozdawane na ulicy, bądź na specjalnych pokazach w szkołach. Naturalnym miejscem były również klubowe strony, fora niekoniecznie odnoszące się treścią do futbolu amerykańskiego. Jest kilka drużyn, które posiadają sporą grupę kibiców otrzymujących tzw newsletter (min Sioux Kraków Tigers). Kibice rejestrujący się na klubowej stronie otrzymują na wskazaną przez siebie skrzynkę elektroniczną informacje pozwalające być na bieżąco ze sprawami ich klubu.

Naturalną tubą są oczywiście lokalne media. Marcin Łojewski, rzecznik Warsaw Spartans zapewniał, że dzięki wsparciu studenckiego Radia Kampus drugoligówców z Warszawy zasiliło kilku dobrze zapowiadający  się graczy i… jedna pani, o której szerzej w dalszej części artykułu. Dwie wrocławskie drużyny przy nagłaśnianiu naboru korzystały z usług lokalnej telewizji TEDE. Dodatkowo Załoga była obecna na łamach serwisów internetowych – www.tuwroclaw.com, www.dlastudenta.pl, www.mojemiasto.pl. Jak podaje Jakub Głogowski, rzecznik Mistrzów Polski sprzed trzech lat, informacje o rekrutacji pojawiły się w ogólnopolskiej telewizji TV4!

Szukajcie, a znajdziecie

Do niedawna nowych graczy pozyskiwano zgodnie z zasadą- przyprowadź brata, kuzyna, kolegę. Ten prosty sposób w zupełności wystarczał- przynajmniej na samym początku. Dzisiaj nabór do zespołów nabrał kształtów, którym można śmiało dokleić łatkę profesjonalnych. Większość trenerów od początku tryoutów wiedziała jaki profil zawodnika będzie najbardziej przydatny. Wręcz chóralnie odpowiadano, że najbardziej poszukiwanymi graczami są liniowi. Większych panów z  tłumu wyłapywano więc szybko. Nie dziwi duża rzesza chętnych na najbardziej eksponowane pozycje WR, DB czy RB.

Średnio na jednym tryoucie pojawiało się około 25 zawodników. U Czerwonych Byków przez 3 treningi rekrutacyjne przewinęło się ponad 60 osób. Podobnym wynikiem mogą pochwalić się Spartanie, a także Zagłębie Steelers. Oczywiście nie zawsze za ilością idzie jakość dlatego we Wrocławiu, zarówno Devils jak i The Crew, zaprosili tylko wybrane przez trenerów osoby, które wcześniej zgłosiły mailowo chęć dołączenia do zespołu.

W większości drużyn grupę  nowo pozyskanych stanowią zawodnicy mogący występować na pozycjach WR, DB i RB . Tylko nielicznym udało się wyłowić liniowych. Co ciekawie wśród tej grupy wiedza na temat futbolu, a szczególnie obowiązków na boisku była największa.

Eagles znów wzorem dla innych

Dwukrotni Mistrzowie Polski mogą pochwalić się największą ławką rezerwowych. Nie jest może ona już tak wyrównana jak przed dwoma czy trzema laty, ale wciąż imponuje. W miejsce kontuzjowanych zawodników szybko wchodzą nowi, którzy na koszulkę z Orłem na piersi muszą jednak długo zapracować. Przed wyjściem na boisko większość graczy Eagles stawia pierwsze kroki w drużynie juniorów (bodajże pierwszy zespół w tej kategorii wiekowej ćwiczący w sprzęcie). Jeżeli są na tyle utalentowani i zdolni mogą rozpocząć przygodę z seniorami. Ten awans nie równa się jednak automatycznie z grą. Trzeba swoje odczekać skrupulatnie uczestnicząc w treningach, regularnie jeżdżąc na mecze, pomagać przy organizacji spotkań. Jak wielokrotnie słyszałem od "starszych" takie wyczekiwanie uczy młodzież samodyscypliny, a także uświadamia, że już za niedługo będę reprezentować barwy najstarszej i najbardziej utytułowanej drużyny w Polsce. Niewątpliwie eliminuje również tych, dla których futbol jest jedynie sposobem na zaimponowanie w towarzystwie. W zasadzie "nowi" dopiero po upływie około roku otrzymują szansę regularnych występów.

Śladem Eagles podążają Czerwone Byki i Kraków Tigers, w których zespoły juniorów liczą obecnie po 20 osób. Przyszły narybek rośnie pod okiem  profesjonalnych trenerów!

Jest kij musi być również marchewka

Impulsem do wstąpienia w szeregi drużyny jest sama chęć uprawiania tej dyscypliny. Nie są nią na pewno pieniądze, które trzeba włożyć na samym starcie futbolowej przygody. Zakup potrzebnych ochraniaczy jest pierwszym elementem selekcji. Oczywiście w naszym środowisku jest już coraz więcej zespołów, które posiadają komplety przeznaczone dla nowoprzyjętych. Osobiście stoję na stanowisku, że kluby nie powinny sponsorować padów czy kasków. Zakup drogiego sprzętu skutecznie odstrasza jednosezonowców. Wracając jednak do wątku- ciekawym pomysłem na uatrakcyjnienie pierwszego sezonu są indywidualne wyróżnienia. Dokładnie przed rokiem Polski Związek Futbolu Amerykańskiego po raz pierwszy wręczył nagrody dla pierwszoroczniaków i tak w ofensywie najlepszym został QB Warsaw Eagles Daniel Krawiec, w defensywie natomiast Jastrząb Jakub Małecki. Co ciekawe nie tylko Związek nagradza rookies. Robią to również tylko, że we własnym gronie zawodnicy Devils Wrocław.

Piękna i bestie

Prawdziwą transferową perełkę, ba diament znalazłem w drużynie Warsaw Spartans. W 2007 roku Górnicy wprawili w zakłopotanie całe futbolowe środowisko. Wszystko za sprawą Agnieszki Kaps, która założyła pady i kask z postanowieniem udowodnienia (czyt. dokopania) kilku panom, że kobieta też potrafi. Górniczka nie zagrała żadnego oficjalnego spotkania, a jej przygodę z futbolem raczej należy traktować jako ciekawy news. Skoro nie Spartanka-zawodniczka to kto? Ano warszawiakom udało się pozyskać do swoje drużyny piękną studentkę, motocyklistkę a przede wszystkim profesjonalistkę w dziedzinie fitnessu. Ula Nowocin w sezonie 2010 będzie odpowiedzialna za przygotowanie wydolnościowe i fizyczne. Jak zapewnia Marcin Łojewski- Ulę charakteryzuje wielka charyzma i zapał do pracy. Z łatwością udało jej się okiełznać ponad 40 osobową grupę mężczyzn. No cóż Panowie – każdemu pozostaje życzyć takich specjalistów od przygotowania fizycznego!

Warto również odnotować, że w kilku tegorocznych spotkaniach Spartans wzmocni TE z Kent University, Kris Kurowski- Brytyjczyk polskiego pochodzenia.

Wyjątek od reguły

Daty rozpoczęcia akcji rekrutacyjnych wyraźnie dzielą drużyny na dwie grupy. W pierwszej znajdują się zespoły, które za pozyskiwanie nowych graczy wzięły się zaraz po zakończeniu poprzedniego sezonu. Narybek miał czas okrzepnąć, nabrać minimalnego doświadczenia, poznać drużynę, filozofię gry. Czy 4 miesiące intensywnego treningu mogą zniwelować różnice pomiędzy rookies a weteranami? Zapewne tak choć inni uważają, że rekrutację należy prowadzić nieustannie- przynajmniej do ostatniego tygodnia preseason. Głównym argumentem stawianym w obronie takiego postępowania jest mała popularność futbolu w Polsce. Nie wszędzie jest w czym wybierać i drużyny najzwyczajniej muszą szukać chętnych do pierwszego sezonowego gwizdka. Bielawskie Sowy nie wykluczają nawet wcielania chętnych w trakcie sezonu.

Po owocach ich poznacie

Na papierze wygląda to całkiem imponująco. Drużyny nie musiały organizować łapanek po mieście, chwytając i ciągnąc na tryouty pierwszych lepszych przechodniów. W większości przypadków akcje informacyjne w mediach bądź na własnej stronie internetowej przyniosły wymierny efekt. Nowy sport od środka, przynajmniej na chwilę, mogło poznać ponad 300 osób. Ułamek z tej liczby zobaczymy już za dwa tygodnie. Ilu z nowo przyjętych w poczet futbolistów amerykańskich będzie jedynie statystami, a ilu już w swoim debiutanckim sezonie będzie na ustach naszego środowiska pokaże czas. Jedno jest pewne- zespoły się profesjonalizują pod każdym niemal względem. Szkoda, że fascynację naszym okienkiem transferowym nijak można porównać do szaleństwa towarzyszącemu w Ameryce. Swoje fajerwerki jednak mieliśmy- Wrocław, Radom, Zagłębie- jest więc o czym pisać i czytać. Fakt natężenie informacji jest znacznie mniejsze, ale nie od razu Rzym zbudowano.

Poniżej plakaty rekrutacyjne

Wzrost: 188 cm
Waga: 176 kg
Urodzony: 12 czerwca 1971 Silsbee, Teksas, USA. Mieszka w Nowym Jorku.

Mark Henry – amerykański wrestler, sztangista, trójboista siłowy i strongman.

Mark już od najmłodszych lat przejawiał talat do sportu. Zaczął oczywiście od narodowej dyscypliny w USA a mianowicie futbolu amerykańskiego, gdzie grał w drużynach w szkole średniej i na studiach, występował jako obrońca. W tym okresie jego drużyna miała najlepsza defensywę w lidze. Równocześnie Mark trenował podnoszenie ciężarów. Był tak dobry, że jako 19-latek pojechał  w 1992 na  Olimpiadę w  Barcelonie. Zajął 10-miejsce w wadze najcięższej, okrzyknięto go największym talentem młodego pokolenia wśród sztanglistów.

Henry szybko zdobył mistrzostwo Stanów Zjednoczonych i zwyciężył na Olympic Festival Championships  w w 1993 i 1994. W 1995 roku.

Jako trójboista Mark  legitymuje się rekordem 1200kg czyli 453kg przysiad, 430kg martwy ciąg, 340kg wyciskanie. W 2002 roku zajął pierwsze miejsce Arnold Strongman Classic.

Jednak największa sławę przyniosły mu występy jako profesjonalny wrestler w ogranizacji WWE. Zadebiutował 22 sierpnia 1996 na gali Summmer Slam. Na gali Night of Champions 29 czerwca 2008 wygrał w walce pas ECW Championship w Triple Threat, pokonując Big Show’a i Kane’a. Obecnie Mark Henry walczy razem w Tag teamie z MVP.

Mark jako sztanglista:

Jako Wrestler:

Zdjęcie musi przyciągnąć wzrok i pobudzić zmysły. Oceniać będziemy kompozycję, klimat, pomysłowość, oryginalność, kreację i jakość zdjęcia.

Wygrają trzy najlepsze zdjęcie, które zostaną opublikowane na łamach portalu a ich autorzy otrzymają następujące nagrody:

1 miejsce: Odżywki:  Activita Whey Protein Concentrate Xtreme + ActivLab Creatine Powder + Olimp Vita-Min Multiple Sport  + bon na zakupy o wartości 50 zł  do wykorzystania w sklepie sarafis.pl

2. miejsce:  koszulka sportowa od sklepu sklep.outhorn.pl + bon na 30 zł na zakupy  do wykorzystanie w sklepie sarafis.pl

3. miejsce: koszulka "Shut up and squat" + zniżka 20%  na kolekcję Ecco lub Tommy Hilfiger w sklepie sarafis.pl

Fotki wraz z nickiem proszę przesyłać na adres marcin.faber@sportowiec.org (jpg, gif, png)

Konkurs trwa od 13.III.2010 do 21.III.2010
Ogłoszenie zwycięzców nastąpi 22.III.2010

Pamiętajcie jedna osoba może wysłać tylko jedno zdjęcie.

Sponsoring:

 -Bony na zakupy ufundowała firma Sarafis

. Dla swoich fanów z Facebook, Sarafis przygotował specjalne zniżki. Sprawdźcie tutaj!

 - koszulkę sportową ufundował sklep www.sklep.outhorn.pl

- odżywki i koszulkę "Shut up and squat" ufundował portal sportowiec.org

Pochodzący z Czeczeni znany zawodnik walczący między innymi w Sengoku czy polskiej federacji KSW, stanie znowu na ringu, a jego przeciwnikiem będzie silny rywal z Japonii.

Ostatnia walka Khalidow  w Sengoku Raiden Championship 12, którą stoczył w Japonii zakończyła się przegrana na punkty z utytułowanym Jorge Santiago.

Marcin Lewandowski promotor Mameda i współwłaściciel KSW zapowiedział jego kolejna walkę, odbędzie się ona 7 maja w Katowickim Spodku na gali KSW 13. Udzielając wywiadu Marcin powiedział, że przyszły przeciwnik z którym zmierzy się Khalidow będzie bardzo silny, bo i klasa mistrza też jest na wysokim poziomie.

Media spekulują między kilkoma nazwiskami z którymi prawdopodobnie może zmierzyć się Mamed;

Kazuo Misaki (22-10-2), zwany "Grabaka Hitman" wielka gwiazda japońskiego MMA z ogromnym doświadczeniem nabytym w Pride, Pancrase i Strikeforce. Opcjonalnie Kazuhiro Nakamura (13-10), były zawodnik UFC i Sengoku lub Yuki Sasaki (22-16-1).

"Odkrywamy talenty" to projekt w którym chcemy Wam drodzy internauci przybliżyć sylwetki pasjonatów wszelkich sportów siłowych. Będą to osoby, nieznane, które jednak dzięki ciężkiej pracy, uporowi i talentowi stali się wspaniałymi atletami. Chcemy też Wam pokazać że zdrowy tryb życia i mocny trening przynoszą coś więcej niż tylko satysfakcję.

1. Witam, proszę na początku przedstawić się naszym czytelnikom?
Witam mam na imie Mateusz,mam 19-nascie lat mieszkam aktualnie w Gdyni. Trenuje na siłowni od 17-miesięcy głównie pod względem budowy ciała niż siłowym moja waga aktualnie to 78kg  moje. Osiągi w poszególnych bojach  to:
KLATKA PIERSIOWA -125KG
PRZYSIAD – 110KG
MARTWY CIĄG – 145KG

2. Czym się zajmujesz? Pracujesz czy jeszcze się uczysz?
Aktualnie uczę się w Zawodowej szkole mechanicznej jestem na 3 roku, praca w Weekendy.

3. Od kiedy zaczęła się twoja przygoda z kulturystyką czy wcześniej trenowałeś jakieś inne sporty może coś związanego ze sportami siłowymi?
Moja przygoda z siłownią zaczęła się 4 lata temu ale niestety były to tylko słomiane zapały trenowałem 1-2 razy w tygodniu i tylko oczywiście jak większość początkujących klatka i bicepsy. Porządnie za treningi zabrałem sie w czerwcu 2008 wiec jednak nie jest to duży okres czasu. Wcześniej jeździłem wyczynowo na rowerze.
 
4. Gdzie zwykle przeprowadzasz trening?
Trening Przeprowadzam w Klubie kulturystyki i fitnessu "JUREK" w Gdyni przy ulicy Roterdamska
7A na początku trenowałem sam, jednak ostatnio przeprowadzam treningi z partnerem bo jednak razem raźniej. Nawzajem sie nakręcamy i jest dużo lepiej więcej motywacji polecam trenować z osobą lepszą od siebie bo jest to duży plus by osiągać coraz więcej i więcej. Na siłowni panuje miła atmosfera jest dużo milych ludzi jak i zwykłych trenujących dla siebie jak i ludzi trenujących pod kontem zawodowym.

5. Co najbardziej motywuje Cię do treningu?
Pamiętam to jak dziś, Obejrzałem film Dokumentalny "Pumping Iron" który mnie bardzo napędzał do treningów. Moim wzorem Kulturysty jest oczywiście Arnold Schwarzenegger. Moim zdaniem jest to prawdziwy krzewiciel kulturystyki. W kwestii mojego ulubionego cytatu jaki mi towarzyszy podczas sesji treningowych jest króciutki ale za razem jak motywujący cytat a brzmi on tak: "Niezbędne minimum to dawać z siebie maximum".

6. Czy masz jakiegoś ulubionego kulturystę (sportowca), którego podziwiasz i wzorujesz się na nim?
Jeśli chodzi o Ulubioną postać Kulturystki jest to "Arnold Schwarzenegger" ale podziwiam takich Kulturystów jak  FRANK ZANE , MIKE KATZ , MIROSŁAW DASZKIEWICZ DORIAN YATES CZY LEE PRIEST. a także mojego trenera JERZEGO KRYŃSKIEGO.

7. Jaka grupę mięśniową najbardziej lubisz ćwiczyć a jaką najmniej?
Bez wątpienia moja ulubiąną partią mięśni są plecy i barki,trenowanie tych grup mięśniowych sprawia mi ogromną satysfakcje i przyjemność. Najmniej lubianym ćwiczeniem jest klatka, ponieważ jest to dla mnie nie przyjemne ćwiczenie, poza tym klatka u mnie jest to "Pięta achillesowa." mam bardzo słabo rozwiniętą klatkę, małą i nie symetryczną do ramion czy pleców.

8. Czy kulturystyka i twój atletyczny wygląd ciała pomagają Ci w innych aspektach życia?
Całe życie byłem chudziutki szczupły i mały starsi koledzy zawsze sie ze mnie śmiali i atakowali takimi słowami typu "słuchaj staniesz na ulicy bokiem to cie kierowca nie zobaczy". Moja waga startowa wynosiła 49,50kg gdzieś a w obwodzie bicepsa miałem 28cm .Teraz kiedy moja sylwetka wygląda troszkę lepiej, nie dużo ale jednak, nie widać mi wystających żeber itp  czuje się pewniej, niektórzy znajomi podziwiają i mówią: "oby tak dalej: są zaskoczeni i sami zaczynają trenować . Sprawia mi dużą przyjemność jak od czasu do czasu ktoś się mnie zapyta jak trenować co jeść itp. wtedy wiem że nie wyglądam jak "nikt" i mogę udzielać rad bo wyglądam dla nich bardzo wiarygodnie. Czuje sie dużo lepiej z tym co robie i odnalazłem się w tym co robie, cytując Arnolda Schwarzeneggera "Niektórzy ludzie nie rozumieją tego co robimy jest to dla nich dziwne.. ale zapewniam nie jest to dziwniejsze od pokonywania 1/4mili samochodem w 5sekund.. a dla mnie to jest dziwne…"

9. Czy stosujesz jakąś specjalną dieta, czy wspomagasz się odżywkami?
Diety rygorystycznej raczej jeszcze nie stosuje, wiem ze powinienem ale dalej się uczę a jednak dieta są to koszta dosyć sporę. Staram się jeść w miarę regularnie i to co powinno się jeść ale do prawdziwej diety to daleko. Tak owszem stosuje jakiegoś rodzaju suplementy są to głównie odżywki typu Gainer ,jakieś kreatyny lub staki stosowałem również bcaa(aminokwasy rozgałęzione) ale jednak najlepszym suplementem jaki miałem okazje spożywać był "X-PAND" z firmy  Dymatize , był to suplement z którego byłem najbardziej zadowolony.

10. W jaki sposób jesteś związany z gorącą Florydą?
Na Florydzie w Stanach Zjednoczonych mam Rodzinę. Miałem okazje tam być. Myślę ze po ukończeniu szkoły wyjadę tam, Tam bede trenować mieszkać i pracować .

11. Masz wspaniałe zdjęcie w którym widać Twoje niesamowite postępy, w jakim czasie takie efekty uzyskałeś?
Te zdjęcie  które zostało stworzone z 3 różnych okresów  Treningowych zostało stworzone głownie by zachęcić młodych początkujących adeptów kulturystyki do treningów.  Okres zrobienia zdjęcia to są gdzieś granice 2008 roku w czerwcu następne to gdzies 2009 rok Sierpień  a zdjęcie ostatnie od prawej strony jest wykonane w 2010 gdzieś na początku lutego .

12. Co chciałbyś przekazać młodym adeptą, którzy zaczynają zabawę z "żelaznym sportem"?
To znaczy tak. Generalnie dla Osób zaczynających budowę swojej sylwetki chciałbym powiedzieć ze nie jest to 3-8 miesięcy treningów  aby wyglądać tak pięknie jak Ronnie Coleman czy Jay Cutler, jak ktoś się zdecydował na treningi siłowe niech w tym trwa, droga do sukcesu jest daleka ale zarazem jest to wspaniała przygodna na cały życie.  Zabierając się za treningi trzeba mieć przede wszystkim wiarę w to co się robi. Przestrzegam też młodych i tych nieco starszych adeptów przed stosowaniem środków dopingujących, na rynku jest tak wiele wspaniały odżywek, że na pewno można szybko uzyskać wspaniałą sylwetkę.

Przejdźmy teraz do twojego ulubionego treningu bicepsów, zaprezentuj jak je ćwiczysz?

Trening bicepsów powinien być różnorodny.  Zmiany w treningu muszą zachodzić przynajmniej raz na trzy miesiące.
Brak jakichkolwiek zmian przyczyni się do stagnacji.  W celu uniknięcia bądź skrócenia okresu zastoju – stagnacji,  warto zmieniać nie tylko ćwiczenia, ale tempo wykonywania ruchów, ilość serii, ilość powtórzeń.

1. Uginanie ramion na modlitewniku.
Uginanie ramion na modlitewniku przyczynia sie głównie do budowania całego mięśnia "bicepsa". w zależności jak złapiemy uchwyt, jak szerzej  bedzie bardziej pracować zewnętrzna część mięśnia, jak wężej wewnętrzna. Jest to bardzo dobre ćwiczenie pompujące jak i budujące biceps. Wykonuje 4serię od 8-10powtórzeń  ostatnia seria ze szczytowym napięciem.

2. Uginanie ramion w bramie.

Bardzo fajnie  ćwiczenie budujące górną część mięśni bicepsa. Wykonuje to ćwiczenie jako drugie robię 4serie od 10-12ruchów.

3. Uginanie ramion wyciągu dolnego uchwytem młotkowym (z użyciem sznura)
Podczas tego ćwiczenia mocno rozciąga się mięsień, wykonuje od 3-5 serii po 8-12powtórzeń

Pozdrawiam wszystkich trenujących i uprawiających zawodowo Kulturystykę. Dziękuje całęj ekipie portalu sportowiec.org a zwłaszcza MaseTigerowi, który zainteresował się moją osobą. Myślę, że projekt „Odkrywamy talenty” będzie świetną tubą do propagowania kulturystyki i sylwetek młodych zapaleńców trenujących wszelakie sporty siłowe.

MaserTiger: Dziękuje za wywiad i życzę ci niesłabnącego zapału do tego sportu.

Mam nadzieję że wywiad się podobał jeśli tak, to zachęcam do śledzenia kolejnych talentów.

Moc,czyli zdolność do rozwijania maksymalnej siły w jak najkrótszym czasie to bardzo pożądana cecha wśród zawodników, którzy uprawiają sporty siłowo-szybkościowe takich jak np: futbol amerykański, sporty walki, rugby, inne..

Trenując moc należy dobrać odpowiednie ćwiczenia oraz ciężar aby trening był jak najbardziej efektywny. Najlepiej trenować tę cechę 3 razy na tydzień skupiąjac się w ćwiczeniach na fazie koncentrycznej. Ciężar należy tak dobierać, aby wynosiła ona ok. 70-80% CM ( ok. 5 powt w serii). Przerwy w treningu mocy między seriami to 2,5-3min. Każdy ruch należy wykonywać do końca. Warto zwrócić uwagę na ćwiczenie plyometryczne (wykonywane w cyklu rozciągnięcie-skurcz,np.zeskok z ławki i natychmiastowy wyskok). Należy wykonywać maksymalnie 4 serie danego ćwiczenia na jednym treningu ( np: 4 ćwiczenia po 4 serie. każda seria po 5 powt.).

Oto jakie ćwicznia proponuje portal sportowiec.org

1. Dynamic rows ( w podzie tułowie wiosłowanie ze sztanga)

2. Thruster (Przysiad połączony z wyciskaniem nad głowę)

3. Hang clean (częściowy podrzut)

4. High Pulls (podciąganie wzdłuż tułowia)

5. Hip Snatch (częściowe rwanie)

6. Wyskoki na podest - swietne ćwicznie na eksplezję mięśnie.

Swoją droga myśle że nie jeden sztanglista wkłada piłkę z góry do kosza

7. Wyskoki z kolan ze sztangą

8. Pushups for Combat

Pamiętajcie  moc zawsze wygra z siłą. W sportach kontaktowych pozwala wyprzedzić ruch przeciwnika i skutecznie doprowadzić do wygranej.

Poprzedni sezon miał być najbardziej przewidywalnym od początku istnienia Polskiej Ligi Futbolu Amerykańskiego. Jedni zapowiadali pełną dominację dzięki wzmocnieniom (The Crew), inni wierzyli w sukces  czyli upragnione mistrzostwo, dzięki ciężkiej pracy w offseason (Pomorze Seahawks, Silesia Miners), wreszcie Ci ostatni z czołówki stawiali na doświadczenie (Warsaw Eagles). Orły i Załoga w porównaniu z pozostałą dwójką mogą pochwalić się medalami z wygrawerowanym napisem Mistrz Polski- gracze ze stolicy nawet dwoma. Jastrzębie i Górnicy poczuli smak finałów jednak nie zaznali glorii chwały po uniesieniu pucharu. Brak tego najważniejszego trofeum spędza sen z powiek w Katowicach i Gdyni. Po sezonie 2009 złe sny nawiedzają już tylko podopiecznych Maćka Cetnerowskiego.

Przed startem ubiegłorocznych rozgrywek wspomniałem na łamach Sportowca, że będzie on decydujący dla dwóch zespołów- właśnie Jastrzębi i Górników. Te dwie drużyny wystarczająco okrzepły w naszej futbolowej rzeczywistości nabierając wyrazistości i klasy. Posiadały szeroką i wyrównaną ławkę, a także gwiazdy mogące często w pojedynkę zadecydować o losach spotkania. Na koniec dodamy świetny sztab trenerski i mamy wszystkie elementy potrzebne do odniesienia sukcesu. No prawie wszystkie. Zapomniałem o szczęściu, które w sporcie odgrywa także ważną rolę. Jastrzębiom wyraźnie go zabrakło bo jak inaczej można nazwać kontuzję dwóch kluczowych zawodników już na początku sezonu?! (więcej o tym wydarzeniu mówił Maciej Cetnerowski w wywiadzie). Górników kontuzje omijały szerokim łukiem (wyjątek stanowi jeden z filarów defensywy Rafał Datka). Półfinał z Warsaw Eagles, następnie finał z The Crew był kwintesencją futbolu. Silesia Miners niewątpliwie zasłużyła sobie na tytuł nie tylko sezonem 2009, który w ich wykonaniu był niemal bezbłędny, ale również ciężko i solidną pracą od 2006 roku.

Panowie w czarno-białych uniformach świętowali długo i hucznie. Nie zapominali jednak przy tym o obowiązkach, głównie o promocji drużyny i co za tym idzie sportu. Pojawiali się na różnych imprezach o czym zresztą dość obszernie informowali na swojej stronie internetowej- swoją drogą jedna z najlepiej prowadzonych witryn w Polsce.

Zgodnie z obietnicą dzisiaj ciąg dalszy odkrywania tajemnic związanych z rekrutacją. O jej wynikach, a także kilku innych ważnych sprawach opowiedzą Mateusz Łukaszek (dyrektor sportowy AZS Silesia Miners) i trener Mistrzów Polski Jeff Shiffman.

Jeff Shiffman

Macie najlepszy skład w Polsce, z kilkoma gwiazdami na czele. Przeprowadzenie rekrutacji było konieczne?

Zgoda, ale posiadanie najlepszych zawodników wcale nie oznacza, że przestaliśmy poszukiwać jeszcze lepszych. Potrzebujemy nowych, silniejszych zawodników do linii ofensywnej i defensywnej jak i zawodników rezerwowych chociażby do drużyn specjalnych.

Macie listę konkretnych pozycji, których poszukujecie oczywiśćie za wyjątkiem wspomnianych liniowych?

Głównie położyliśmy nacisk na pozyskanie liniowych. Zaraz potem przypatrywaliśmy się zawodnikom mogącym występować jako linebackers bądź szeroko rozumiani defensive backs.

Czy udało się znaleźć materiał na przyszłych Jaguszewskich, Krzywdziaków, Szrejberów?

To się okaże już niebawem (śmiech).

Ubiegłoroczny sezon zakończyliście aż w finale. Granie od marca do października to niewątpliwie spore obciążenie dla zawodników. Czy ktoś wciąż uskarża się na kontuzje?

Na szczęście nie. Przed zeszłorocznym sezonem zadbałem, by moi gracze byli świetnie przygotowani na płaszczyźnie fizycznej i kondycyjnej. Dzięki temu nie mieliśmy poważniejszych urazów. Wszyscy moi gracze są zdrowi i pełni zapału do gry. Bardzo się cieszę, że tegoroczny sezon jest krótszy. Skrócenie PLFA sprawi, że stanie się ona intensywniejsza i bardziej twardsza.

Mateusz Łukaszek

Kibiców szczególnie interesuje sytuacja Rafała Datki, który w ostatnich meczach sezonu nie wystąpił- zagra w meczu otwarcia z Tigers?

W tym roku raczej nie zobaczymy Rafała Datki na boiskach PLFA. Za to katowiczanie będą go mogli obejrzeć na ringu. W tej chwili drużyna jest dla niego zamkniętym etapem i wiem, że sporo rzeczy w swoim życiu układa na nowo. Czy wróci kiedyś do grania w futbol? Niewykluczone, w końcu nigdy nie można mówić nigdy. Ja życzę mu jak najlepiej.

Sztab trenerski pozostanie bez zmian czy i tu szykują się jakieś wzmocnienia?

W sztabie trenerskim nie ma rewolucji, ale zmiany są. Głównym trenerem pozostaje Jeffrey Shiffman, a koordynatorem defensywy Michał Kołek. Nie będzie za to w tym sezonie Nathana Deweya, którego zastępować będą najbardziej doświadczeni zawodnicy jak Łukasz Samojłowicz czy Tomasz Grabas. Ponadto do naszej rodziny dołączył Bartłomiej Janecki, który będzie w drużynie pełnił funkcję fizjoterapeuty. Podsumowując wciąż eksperymentujemy, choć już na trochę mniejszą skalę. Ale Miners od samego początku są drużyną gdzie nieustannie mają miejsce liczne roszady i wciąż poszukujemy idealnego układu wszystkich "dostępnych elementów". Co się tyczy nie tylko sztabu trenerskiego oczywiście.

Trudno Cię nie zapytać o zmiany w nadchodzącym sezonie. Krótszy, bez licznych amerykańskich wzmocnień będzie ciekawszy niż te poprzednie?

Tak jak eksperymentują Miners, tak eksperymentuje też całe środowisko. Ja na te wszystkie zmiany patrzę pod kątem swoistego sprawdzianu. Wciąż jesteśmy na takim etapie, ze wszystkiego się uczymy, poznajemy samych siebie. W tym roku sprawdzimy jak drużyny radzą sobie z częstym rozgrywaniem spotkań. Jest to dla mnie ciekawe przede wszystkim w kontekście ubiegłorocznych występów Devils i Seahawks w EFAF CC, które spowodowały dla nich częstsze mecze. W sezonie 2009 im się nie powiodło, ale doświadczenie, którym dysponują jako jedyni w Polsce, może im teraz pomóc. I jest to test nie tylko pod krajowe rozgrywki. Jeśli mamy w przyszłości POWAŻNIE – bo występ dla samego występu na pewno nie jest szczytem naszych ambicji – myśleć o ligach europejskich, to właśnie najpierw musimy na własnym podwórku sprawdzić, jak nasi zawodnicy radzą sobie z częstym graniem. W końcu nie trenują futbolu od dziecka. I oczywiście jak radzą sobie sztaby organizacyjne. Osobiście wprost skaczę pod sufit z radości na myśl o organizowaniu meczu co tydzień lub dwa. Oczywiście jestem zdania, ze skrócenie sezonu powinno spowodować, ze będzie on ciekawszy. Przede wszystkim pod kątem marketingowym. Na pewno każda drużyna poszukuje teraz lub powinna szukać dziennikarza, który będzie regularnie opisywał jej występy w lidze. W końcu jaka może być lepsza promocja niż pojawiające się non stop w krótkich odstępach czasu artykuły, dzięki którym potencjalni kibice i sponsorzy mogą śledzić poczynania zespołu. Duża gazeta czy mała, ważne by na stałe przebijać się do świadomości jakiejś grupy ludzi. O Amerykanach jak najkrócej i najtreściwiej, ponieważ większość argumentów już padła. Myślę, że po prostu wróciliśmy w tej kwestii na "tor ewolucyjny". To właśnie przed sezonem 2009 przegłosowaliśmy dość rewolucyjne zmiany, a nie teraz. W trakcie roku sprawdziliśmy jak to działa i teraz najzwyczajniej wracamy na poprzednią ścieżkę. Jeśli liga nie zanotuje żadnych poważnych wpadek, to jestem przekonany, że za rok będzie rozmawiać o poluzowaniu tego limitu. Aha i jeszcze co to znaczy "liczni amerykanie"? Obecne przepisy dają realną szansę dla gry od dwóch do czterech amerykanów w meczu. Czy ktoś miał zamiar sprowadzać więcej? Mimo wszystko wydaje mi się, że nie ma co narzekać.

Skrócenie rozgrywek  jest świetnym posunięciem marketingowym. Przyciągnie większe rzesze kibiców w letnie popołudnia. Lawina kontuzji przy i tak nielicznych składach może jednak sprawić, że pod koniec czerwca na boisko wybiegnie drugi a nawet trzeci garnitur?

To oczywiście ten nasz wielki sprawdzian o którym pisałem wyżej. Zapowiedzi skrócenia sezonu PLFA 1 pojawiły się pod koniec listopada, więc myślę, że wszyscy zdając sobie sprawę z tego co to oznacza, wzięli się ciężko do roboty, żeby w sezonie nie odstawać od przeciwników. Powiem tak: Górnicy chcąc zatrzymać puchar u siebie na trochę dłużej, pracują w tym roku ciężej niż kiedykolwiek i nie jest to taka czcza gadanina. Naprawdę jestem zdumiony ile potrafią zrobić w ciągu trzech godzin na boisku, dodajmy mimo niesprzyjającej aury. Już gdzieś używałem tego sformułowania ale na pewno warto je tu przytoczyć: dla Miners weekendy meczowe są dniami odpoczynku od treningów. A kontuzje zdarzały się zawsze i zdarzać będą, w końcu każda drużyna w jakimś celu ma ten drugi skład. Z drugiej strony w końcu po trzech latach będziemy mieli wakacje i okazję do tego, żeby w spokoju wyleczyć rany.

Czyli oprócz podniesienia atrakcyjności rozgrywkami mieliście również na względzie dobro zawodników- krótszy sezon, dłuższy czas na regenerację?

Dokładnie tak. Pod koniec sezonu 2009 nasi zawodnicy byli już przetrenowani, a ledwo co zaczynały się najważniejsze mecze. Dlatego treningi zaczęliśmy dopiero od stycznia i teraz musimy się streszczać, żeby ze wszystkim zdążyć. Tak naprawdę to skrócenie sezonu przyniesie największe efekty dopiero na rok 2011, kiedy do gry będziemy przystępować wreszcie po porządnej przerwie. W której będzie można się skupić na powolnym opanowywaniu techniki gry do perfekcji, szkoleniu młodzieży i wielu innych.

Ubiegłoroczny półfinał, rozegrany wreszcie w Katowicach, był olbrzymim sukcesem. Obserwowanie ponad tysięcznej, żywo reagującej publiczności, to jest coś co chętnie widzielibyśmy na wszystkich Waszych spotkaniach. Podobno w tym roku jest na to spora szansa. Zagracie wszystkie domowe mecze w Katowicach?

Naszym celem od zawsze były Katowice i w tej kwestii raczej nic się nie zmieniło. Stadion Rozwoju Katowice jest idealny do naszych aktualnych potrzeb, nawet nazwę całkiem konkretną. Nie jest on niestety własnością miasta co oznacza, ze nie dostaniemy go na stałe za kwotę symboliczną, ale prowadzimy rozmowy z Katowicami na temat tego jak sprostać wszystkim warunkom finansowym. O szczegółach oczywiście nie powiem, dopóki nie będę miał nic na papierze ale jest spora szansa na cały sezon w tym miejscu. Zresztą na mniejszym obiekcie Miner Nation mogliby się już nie pomieścić!

Oglądałeś Super Bowl? Jak wrażenia?

Pierwszą połowę na żywo z drużyną, drugą bez reklam, w łóżku w poniedziałek. Wrażenia oczywiście pozytywne, szkoda bardzo tego interception, inaczej może by mieli mecz na miarę Miners-Eagels? Trudno mi napisać coś więcej, ponieważ bardziej mnie rajcuje uczestniczenie w tym wszystkim od środka, niż oglądanie występów konkretnych drużyn zza oceanu, gdy z żadną z nich się nie identyfikuję. Taki ze mnie typowy, polski ignorant. Jeśli już amerykański sen, to tylko w polskich realiach, to jest dopiero super!

W ostatnią niedzielę w Katowicach odbył się sparing pomiędzy Silesią a łódzkimi Torpedami. Nie był to klasyczny mecz, a poszerzony trening. Górnicy "wygrali" 88: 12.

Za kilka dni kolejny artykuł z cyklu Rekrutacja 2010

Organizatorzy zapewnili widzom dwie walki w wadze ciężkiej oraz dwie walki w wadze do 70 kg. Waga ciężka to pojedynek Daniel Omielańczuk vs. Dmitry Zabolotny oraz Karol Celiński vs. Edwin Raczyński.

Daniel Omielańczuk reprezentuje Nastula Judo Fitness Club. Tego zawodnika mogliśmy podziwiać na gali KSW 12 w której przegrał jednogłośnie z Davidem Olivia, oraz na tegorocznej gali K-1 w której okazał się zwycięzcą. Naprzeciw Omielańczuka stanie Rosjanin, Dmitry Zabolotny, mistrz świata w sambo.

Karol Celiński trenuje w Arrachion MMA Olsztyn z której pochodzi chyba znany już wszystkim  Mamed Khalidov, który w tym roku będzie walczył z Mariuszem Pudzianowski. Edwin Raczyński reprezentuje Poznański klub MMA Devil, znany dzięki zwycięstwu z Wojciechem Orłowskim na imprezie Grapplin Arena.

W kategorii do 70 kg wystąpi dwóch szczecinian: Maciej „Irokez” Jewtuszko (Bersekers Team) oraz Mariusz Abramiuk (Linke Gold Team) jeszcze nie wiadomo z kim będą walczyć, lecz organizatorzy zapewniają że walki w wadze do 70 kg nie będą odbiegać klasą od tych z ciężkiej.

Walka o pas mistrza Sengoku w wadze do 83kg:Jorge Santiago pok. Mameda Khalidova (jednogłośna decyzja, 2 x 48-47, 49-47)

Pozostałe:

76 kg.: Akihiro Gono pok. Diego Gonzaleza (jednogłośna decyzja, 3x 30-27)

70 kg.: Maximo Blanco pok. Chang Hyun Kima (KO, runda 1, 1:10)

65 kg.: Marlon Sandro pok.Tomonariego Kanomatę przez (KO, prawy hak, runda 1, 0:09)

Open.: Yoshihiro Nakao pok. Henry’ego Millera (TKO, uderzenia w parterze, runda 2, 3:27)             

65 kg.: Yuji Hoshino pok. Nicka Denis (poddanie, gilotyna, runda 2, 0:47)

70 kg.: Leonardo Santos pok. Kiumę Kunioku (poddanie, mataleo, runda 1, 3:06)

65 kg.: Shigeki Osawa pok. Kyung Ho Kanga (jednogłośna decyzja, 3 x 30-28)                                    

O walce Mameda słyszymy różne opinie, więc wstrzymujemy się od głosu dopóki nie będzie dostępne video. Poniżej wypowiedzi właścicieli KSW oraz fightera:
Trzy rundy należały do Mameda. Mimo, że w drugiej Santiago założył kimurę, to i tak przewaga była po stronie Naszego fightera. Nie będę zwalać winy na nikogo, ale wynik tego pojedynku powinien być inny. Po raz kolejny sprawdziło się, że w walce z mistrzem trzeba go znokautować.  Maciej Kawulski.
Nie udało się zdobyć mistrzowskiego pasa. Przegraliśmy na punkty po super ciężkiej walce. Decyzja sędziów była niesłuszna i wszyscy tak mówią. Mówi się trudno. Ten pojedynek nauczył nas dużo i zamierzamy tutaj wrócić, by podbić. Martin Lewandowski.

Drugą, trzecią i czwartą rundę wygrałem. Dużo uderzałem, było ground and pound. Cóż poradzić, sędziowie widzieli to inaczej. Tak już jest, gdy się bijesz z mistrzem, musisz mieć wyraźną przewagę lub go znokautować. Poza tym nie zawsze się wygrywa. Zmęczony nie jestem, chociaż zaczynało mi brakować sił w ostatnie rundzie. Ale to dlatego, że w poprzednich narzuciłem duże tempo walki. Mamed Khalidov.
 

Witam !! Obejżałem Arnolda i musze powiedzieć, że poziom bardzo wysoki !

Jednak nie mogę do końca zgodzić się z decyzją sędziów Phill Heath wydawał mi się w Finałach trochę lepszy przegrał o 5pkt więc minimalnie.

Na początek powiem, że bardzo ucieszyłem się z wygranej Piotrka nad Jonniem Sergiejem i Terekiem.

Dokładnie tak typowałem liczyłem, na wygraną z Melvinem ale niestety brakło masy nóg i wydaje mi się, że to jest teraz największy problem naszego reprezentanta ! Kiedy włączyłem  film z pierwszych porównań to zaszokował mnie Phill ! doskonała forma jego sylwetka do złudzenia przypomina mi Ronniego tylko jest lepsza Phill nie ma wydętego brzucha jak Ron i przegromne bary i łapy ! Myślę, że to ktoś kto jest w stanie powtórzyć wyczyn RONNIEGO.

KAI GREEN - Ogromna masa i bardzo dobra jakość myślę, że ogromne nogi i bardzo mocno docięte miały tutaj największe znaczenie Jednak w mojej opinii Kai jest mało estetyczny i jego budowa mi się nie podoba.

Dexter Jackson - Bez wątpienia mój ulubieniec ! BLADE był w formie ale niestety musiał ustąpić miejsca  Branczowi myślę że wygrał on nogami zwłaszcza tyłem i łydką.

Branch Warren – kompletny ostro wyżyłowany no i te obłędne nogi ! Branch musi poprawić jeszcze separację do Olympii jeszcze czas.

Toney Freeman - tak ten facet zyskał u mnie niesamowity respect 2 tygodnie temu na phenix był jeszcze przylany i nie gotowy. Ale gdy wyszedl do pierwszych porównań to mnie zaszokował !! OGROMNY CIĘŻKI była jeszcze woda pod skórą ale Toney był obłędny 5 pozycja jak najbardziej zasłużona !!!!

Ronny Rockel - Tak piękne proporcje i bardzo estetyczna sylwetka ! ucieszyłem się z tego, że wpadło mu TOP 6. Musi popracować nad plecami ich docięciem i wielkością myślę, że również słaba prezentacja swojej sylwetki jest do poprawy.

Roelly WInklaar -  To zawodnik o którym również chciałem napisać było wokół niego bardzo gorąco ale zauwżyłem kilka rzeczy; Łapy na miarę zawodowca Barki oraz nogi również jednak co do Pleców ciągle są na poziomi Amatora no i przede wszystkim musi bardzo intensywanie pracować nad pozowaniem prezentacją swojej sylwetki.

Poniżej tabela wyników : 

Końcowa tabela:

I kilka fotek TOP 6 

Zwycięzca Kai Green

Phill Heath miejsce II

Branch Warren miejsce III
 

Dexter Jackson miejsce IV

Toney Freeman miejsce V

Ronny Rockell miejsce VI

Stało się wielką tradycją, że dnia 5-7 Marca odbywa się jedna z  największych imprez kulturystycznych Arnold Classic, najlepsi i najwięksi kulturyści z całego świata przybywają na te zawody by rywalizować między sobą i pokazać kto w tym roku jest najlepszy. Sama nazwa mówi nam już o wspaniałym kulturyście Arnoldzie Schwarzeneggerze, który w 1989 po raz pierwszy zorganizował tą prestiżową imprezę.

W tegorocznych zawodach amatorów Polskę będzie godnie reprezentować trzech kulturystów, których przedstawię w tym artykule.

Andrzej Maszewski od najmłodszych lat interesował się sportem, jako dziecko trenował sporty walki, a od 17 roku życia zajął się sportami siłowymi. W 1988 roku zadebiutował na swoich pierwszych zawodach kulturystycznych. Cztery razy pod rząd zajął pierwsze miejsce juniorów w imprezach, które odbywały się kolejno w 1988, 1989, 1990 oraz 1991. W następnych latach Andrzej zaczął startował w mistrzostwach Polski seniorów:

    * 1991 – M.P. Koszalin – III m-ce (kat. do 70 kg)
    * 1992 – M.P. Wrocław – III m-ce (kat. do 80 kg)
    * 1995 – M.P. Tarnobrzeg – II m-ce (kat. do 80 kg)
    * 1996 – M.P. Białystok – II m-ce (kat. do 90 kg)
    * 1998 – M.P. Sosnowiec – III m-ce (kat. do 90 kg)
    * 1998 – M.P. Białystok w parach z E.Kryńską I m-ce
    * 1999 – M.P. Toruń – II m-ce (kat. do 90 kg)
    * 2000 – M.P. Białystok – I m-ce + Open (kat. do 100 kg)
    * 2003 – M.P. Mińsk Mazowiecki – II m-ce (kat. do 95 kg)
    * 2006 – M.P. Warszawa – I m-ce (kat. do 100 kg)

M. Europy i M. Świata:

    * 1992 – M.E. Ostrawa – XII m-ce(kat. do 80 kg)
    * 1998 – M.E. Płońsk, w parach wraz z E. Kryńską – II m-ce
    * 1999 – M.E. Madryt – VI m-ce(kat. do 90 kg)
    * 2000 – M.Ś. Melaka – VII m-ce(kat. do 90 kg), M.E. Lozanna – V m-ce(kat. do 90 kg)
    * 2002 – M.Ś. Kair – X m-ce(kat. do 100 kg)
    * 2003 – M.E. Sankt Petersburg – VIII m-ce(kat. do 95 kg)
    * 2004 – M.E. Budapeszt – II m-ce(kat. do 95 kg)
    * 2006 – M.E. Bratysława – III m-ce(kat. do 95 kg), M.Ś. Ostrawa – IX m-ce(kat. do 100 kg)
    * 2008 – M.Ś. Manama – VII m-ce(kat. do 100 kg)
    * 2009 – Arnold Classic Amatorów Columbus – IV m-ce(kat. do 100 kg)

Trening Andrzeja czyli dobór intensywności ćwiczeń, powtórzeń w seriach czy ilości samych serii dobiera odpowiednio do okresu przygotowań. Jego ulubione ćwiczenie to wyciskanie na ławce prostej.

Maszewski uznaje pięć zasad według których ćwiczy:

1) Systematyczny trening
2) Odpoczynek
3) Dieta
4) Partner + atmosfera
5) Cierpliwość

Mariusz Bałaziński urodził się w 1970, ten 40 letni mężczyzna pokazuje, że w kulturystyce można osiągnąć sporo, jeśli włoży się w to odpowiednią dawkę ciężkiej pracy. Nauczyciel wychowania fizycznego z Pabianic zadebiutował na kulturystycznych dośc poźno. Teraz ma na swoim koncie m.in. tytuł wicemistrza Polski w kulturystyce klasycznej, zdobyty na ostatnich Mistrzostwach Polski. W krótkim czasie zrobił spore postępy i jest uważany przez specjalistów z branży za jednego z najbardziej obiecujących, polskich kulturystów.

Oraz na scenie w Columbus zadebiutuje także Andrzej Kołodziejczyk.