SaNal DüNYamıZ

Her Limanda Bir Sevgili....

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Mon, 04 May 2009 14:14:00 +0000

Gace hayatında çalışanların geneli mi böyledir yoksa sadece ben mi böyleydim orasını inanın bilmiyorum. Eski ye nazaran şuan durulmuş ve sakin bir hayat sürsemde barmeidlik yaptığım dönemlerde tıpkı “gemi kaptanı” misali her limanda sevgili şeklinde takılıyordum.

Gece hayatının getirdiği bir eksi durum sosyal hayatınızın olmayışıdır. Dolayısıyla hayatınıza düzgün bir ilişki sokamaz daldan dala konarsınız. Herhangi bir erkeğe ayırabileceğim zamanım olmadığından ilişkilerimde hep gayri ciddi idi olmuşdu hep. Aralarında hoşlandığım ah be tüh be dediğim fakat bir türlü istesemde kendimi ilişkiye veremediğim erkekler olmadı değil.

Bazı geceler öyle çıkmaza giriyordum ki bu durum beni hem sıkıştırıyor hemde eğlenceli duruma sokuyordu. Kendi hayatıma gülüyor ve kendi kendimle dalga geçiyordum adeta.

Barmeid olamanın getirdiği dezavantajdan dolayı hayatımda aynı anda birden çok insan barınırdım. Çok kişilikli aşklar yaşadım hep...

Bazen öyle zamanlar olurdu ki; sanki aynı gün sözleşmişler gibi aynı saatlerde gelirlerdi ki; bu gibi durumlarda sanki hiç bir şey yokmuş gibi gayet soğuk kanlılıkla, kazasız belasız kimseye bir şey hissettirmeden atlatırdım onları. Tabi iş arkadaşım kıvırcığında büyük yardımları olurdu bu kritik durumlarda..

Aynı anda ziyeretime gelmiş sevgililerimin birini kış köşesi öbürünü yaz köşesi ortada da ben su şişesi durumunda ayrı ayrı kendileriyle ilgilenir sanki müşteridir ilgilenmek lazım işimi yapıyorum edasıyla muhappet ederdim…Tabi iş ortamı patron vesaire etkisi dirki fazla samimi, el kol mucuk hareketleri olamayacağından hiçbiri bir şey anlayamazdı. Ki bu bir avantajdı benim için. Kaçış noktası!

O yıllarda ilişkileri fazla önemseyemediğim içindir, zırt pırt sevgili değişirdi hayatımda. Kimisi gece temposunu kaldıramayıp zaman ayırmadığım için terk eder, kimiside çılgınlıklarıma adapte olamayıp çeker giderdi… Bi şekilde ilişkilerim kısa metrajlı film gibiydi ama hepsi ayrı bir hikaye idi benim için…

Takiii ona rastlayana kadar..

Devam edecek…

Hep bir yerlere, bir şeylere yetişme telaşındasınız...

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Thu, 30 Apr 2009 13:38:00 +0000

Hep bir yerlere, bir şeylere yetişme telaşındasınız değil mi?
Hiç vaktiniz yok, 'Fast live', 'Fast food', 'Fast music', 'Fast love'...
Dikte ettirilen 'yükselen değerler', 'in' ler, 'out' lar...
Buna ben zer bir odada, şanslıysanız gökyüzünü görebilen bir pencere ardında bitecek hepsi.
Dostluğu klavyelerinde, yaşamı monitörlerinde arayanlar, Size sesleniyorum!
Hangi tuş daha etkilidir ki sıcacık bir gülüşten ya da hangi program verebilir bir ağaç gölgesinde uyumanın keyfini?
Copy-paste yapabilir misiniz dalgaların sahille buluşmasını?
İçinizi ısıtan gün ışığını gönderebilir misiniz maille arkadaşlarınıza?

Sevgiyi tuşlarla mı yazarsınız?
Öpüşmek için hangi tuşlara basmak gerekir?
Ya da geri dönüşüm kutusunda saklanabilir mi kaybolan zaman?
Doğayı bilgisayarlarına döşeyenler, neden görmezsiniz bahçedeki akasyanın tomurcuklandığını?
Ve ıslak toprak kokusu var mıdır dosyalarınız arasında?
Koklamak, duymak, dokunmak, yok mu yaşam skalanızda?
Bilgi toplumu oldunuz da, duygu toplumu olmanıza megabaytlarınız mı yetmiyor?

Müşfik KENTER

BE HEY DÜRZÜ (Neyzen Tevfik)

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Tue, 28 Apr 2009 08:01:00 +0000

Ne ararsın ALLAH ile aramda...
Sen kimsin ki orucumu sorarsın?
Hakikaten gözün yoksa haramda...
Başı açığa niye türban sorarsın?

Rakı şarap içiyorsam sana ne..
Yoksa kimseye bir zararım içerim..
İkimizde gelsek kıldan köprüye..
Ben dürüstsem sarhoşkende geçerim...

Esir iken mümkün müdür ibadet..?
Yatıp kalkıp Atatürk'e dua et..
Senin gibi dürzülerin yüzünden..
Dininden de soğuyacak bu millet.

İşgaldeki hali sakın unutma.
Atatürk'e dil uzatma sebesiz
Sen anandan gene çıkardın amma..
Baban kimdi bilemezdin şerefsiz....

NEYZEN TEVFİK

TACİZ

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Thu, 23 Apr 2009 14:32:00 +0000

....Bütün gece dibine kadar içmiş olan genç kız, sabaha karşı çıktığı bardan evinin yolunu tutmuştu. Kafasında dönen binbir düşüncenin ve hüzünlerinin etkisiyle gece boyunca içimiş ve sarhoş olmuşdu. Yorgundu ama yinede eve gidebilecek gücü buluyordu kendinde herzamanki gibi....

Bir taksi çevirmek en iyisiydi kendini hemen yatağa atıp sızmakdan başka bir şey geçmiyordu aklından.

Taksici usul usul sürmeye başlamışdı. Genç kız kendisinin izlendiğinden habersiz taksinin camından bakıp, ölece dalmışdı düşüncelere yine.. üzgündü.. içinde hayata küsmüş bir kız vardı.. sevgilisinden de ayrılmışdı..kötü zamanlar geçiriyordu... Hayattaki tek amacı bara gidip sabahlara kadar içmek ve özgürce doyasıya dans etmekdi. Bu şekilde deşarj olabiliyordu çünkü..

Taksici dikiz aynasından farketmişdi bir arabanın kendilerini izlediğini. Hatta araba uzunlarını yakıp yakıp söndürüyordu. Şaşkın bir ses tonunla genç kıza sordu;

-Arkadaki arabayı tanıyormusunuz hanfendi?

Genç kız arkaya baktı ama arabayı tanımıyordu..

-Hayır dedi..

Taksici, arkadaki arabanın ısrarcı tutumundan, ters giden bir şeyin olduğunu düşünüp, arabayı sağa yanaştırdı ve durdu..

Kız korkmaya ve paniklemeye başladı. Çünkü 3 tane adam inmiş taksiye doğru gelmişlerdi..

Kızın oturduğu arka koltuğun kapısını açıp bayan bizimle emniyete kadar geliyorsunuz dedi.

Taksici ve kız da şaşırmışdı bu duruma.

Kız bir anlam veremedi. Araba sivil bir arabaydı ..kimlik sordu.

Polis çıkardı ve gösterdi.

-Lütfen arabadan inermisiniz?.. Tekrar..

Genç kız taksicinin parasını ödeyip, kafasında binbir soru işaretleriyle indi arabadan ve diğer arabaya bindirildi.

Şaşkındı, korkuyordu ve ne yapacağını bilmiyordu. Üstelik leş gibi de alkol kokmaktaydı.

Yolda ısrarla polis memurlarına neden beni emniyete götürüyorsunuz diye sordu ama net bir cevap alamıyordu birtürlü..

Aklından türlü türlü fikirler geçiriyordu. Acaba ...? diye

İlerleyen zamanda, çok geçmeden bu üç adamın niyetini anladı..

Çünkü yanında oturan polislerden biri kolunu kıza dolayıp saçlarını okşamaya başlamışdı..

Genç kız içtiği o kadar içkiden sonra birden ayılmışdı sanki bir damla dahi içmemişcesine...

Polis;

-Ama emniyete gitmeden istersen bunu başka bir yolla telafi edebiliriz dedi..

Genç kızın korkusu daha cok artmıştıki; bir yandanda korkusunu yenmeye çalışıyordu.

Çünkü; korku paniği getirecekdi ve sağlıklı düşünemiyecekdi..Oysa ki bu üç adam ne kadarda güçlüydü kendisinden. İstediklerini yapabilirlerdi ona.. Oysaki akıl, güçden daha üstün değilmidir?
Hemen kendini topladı ve bu durumdan kurtulabilmenin yollarını hızlı biçimde düşünmeye başladı. Artık sarhoş değil di.. gayet iyi ayılmışdı..

Genç kız birazda dişiliğini kullanarak onların dilinden konuşmaya başlamışdı. Gayet sakin, kendinden emin ve korkusuzca..

-İsterseniz bana gidelim.. Hem ben yanlız yaşıyorum ve daha rahat ederiz?

Bu fikri duyan gözü dönmüş üç adam kabul etti hemen heyecanla...

Genç kızın içi rahatlamışdı. Oltaya gelmişlerdi artık.. tek korktuğu “hayır olmaz” kelimesiydi ve neyse ki dememişlerdi..

Genç kız ;

-Ben size yolu tarif edeyim

Genç kız sakin tavrını bozmadan birazda yılışık bir tavırla bu üç genç polis ile bir yandan sohpet ediyor bir yandanda yolu tarif ediyordu.

Nihayet gelmişlerdi. Apartmana girip, kapının ziline basınca polisler şaşırdı;

- Hani yanlız yaşıyordun?

Kız gülümsedi;

Önemli değil sadece ev arkadaşım. Bizdendir oda dedi.

Kapı açılmışdı. Genç kız içinden derin bir “ooh” çekerek artık kendini güvende hissedebilirdi..

Oysa bilmiyorlardı ki; gençkız daha arabadayken kimseye farkettirmeden ,ayrılmış olduğu sevgilisine mesaj atmış, durumu kısa ve öz izaetmeye çabalamışdı.

O anda aklına gelebilecek en iyi fikir buydu. Ayrılmış olabilirlerdi ama kendisini kurtarabilecek kişi yine eski sevgilisiydi........

BIRAKIN RAHAT UYUSUN!....

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Mon, 20 Apr 2009 13:27:00 +0000

Öykü arkadaşımızın bloglar arasında başlatmış olduğu bu anlamlı mimi bende bloğumda ele almakdan zevk duyuyorum. Aslında bu konuyu mim den ziyade herdaim zihnilerimizde hatırlayıp heleki şu kritik dönemimizde sık sık anmalıyız diye düşünüyorum. Bunu bize hatırlatan öykü arkadaşımıza burdan teşekkür ederim.

Ülkemizde malesef din ve devlet işlerinin bir arada yürümesinden doğan bu laiklik kaosu karşısında sevgili Atamız acaba yerinde rahat uyuyormu? hiç düşündünüzmü? ya da hiç düşünüyorlarmı?

Şu an ülkemizde yaşanan bir tür guruplaşma ve laiklik karşıtlığı sonucunda yaşananlar ve bu kaousun sonucunda , negatif eleştirilere maruz kalan ulu önderimizin malesefki rahat uyumasına izin vermiyoruz.

Bırakalım da rahat uyusun ...

Sevgili Süleymen Apaydın 'nın bu konuyu ele alan bir şiirini sizlele paylaşmak isterim ki; mutlaka bu şiiri okumalısınız.....

Bir şiirle bu kadar güzel mi anlatır herşey?

Y I K I N H E Y K E L L E R İ M İ

“Ey Milletim,

Ben, Mustafa Kemal’im…

Çağın gerisinde kaldıysa düşüncelerim,

Hala en hakiki mürşit, değilse ilim,

Kurusun damağım, dilim.

Özür dilerim…

Unutun tüm dediklerimi,

Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…

Özgürlük hala,

En yüce değer

Değilse eğer;

Prangalı kalsın diyorsanız, köleler…

Unutun tüm dediklerimi.

Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…

Yoksa, çağdaş medeniyetin bir anlamı,

Ortaçağ’a taşımak istiyorsanız zamanı,

Baş tacı edebiliyorsanız

Sanatın içine tüküren adamı…

Unutun tüm dediklerimi.

Yıkın, diktiğiniz heykellerimi...

Yetmediyse acısı, şiddetin, savaşın.

Anlamı kalmadıysa

Yurtta sulh, dünyada barışın.

Eğer varsa ödülü, silahlanmayla yarışın.

Unutun tüm dediklerimi.

Yıkın, diktiğiniz heykellerimi...

Özlediyseniz fesi, peçeyi.

Aydınlığa yeğliyorsanız, kara geceyi.

Hala medet umuyorsanız

Şıhtan, şeyhten, dervişten.

Şifa buluyorsanız,

Muskadan, üfürükçüden…

Unutun tüm dediklerimi.

Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…

Eşit olmasın diyorsanız, kadınla erkek…

Kara çarşafa girsin diyorsanız,

Yobazın gazabından ürkerek…

Diyorsanız ki, okumasın

Kadınımız, kızımız;

Budur bizim alın yazımız…

Unutun tüm dediklerimi.

Yıkın diktiğiniz heykellerimi…

Fazla geldiyse size, hürriyet, cumhuriyet…

Özlemini çekiyorsanız,

Saltanatın, sultanın…

Hala önemini anlayamadıysanız,

Millet olmanın…

Kul olun, ümmet kalın,

Fetvasını bekleyin, şeyhülislamın…

Unutun tüm dediklerimi.

“RAHAT BIRAKIN BENİ…”

PaRa aDamı MaYmun eDeR!..

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Wed, 15 Apr 2009 13:01:00 +0000

Nedir para denen şey? Onu değerli kılan nedir? Üzerinde bir takım figürlerin, resimlerin vede rakamların olduğu baskılı kağıt parçası. Bizse bu kağıt parçasının peşinde koşturuyoruz. Bu kağıt parçası için tüm hayatımızı seferber ediyoruz. Kimi zaman yoruluyoruz, kimi zaman kendimizden ödün veriyoruz, kimi zaman yoldan sapıyoruz. Bazen de para için tehlikeli birer varlık olup çıkıyoruz. Benliğimizi alan bu kağıt için bazen adam bile öldürüyor ve tüm çirkinliklerimizi sergiliyoruz. Ne için? sadece onu kazanabilmek ve yaşayabilmek için..

Bizler, onu hakedebilmek için başkalarının hayatlarını yaşıyoruz sanki.Nasılmı?
Şimdi soruyorum size; kaçımız sevdiğimiz işlerde çalışıyoruz? Muhtemelen azınlıkdır. Herbirimiz, bende dahil sırf şu lanet kağıt parçasını kazanıp hayatımızı sürdürebilmek adına hiç olmayı düşünmediğimiz yerlerde belkide olmak istemediğimiz insanlarla çalışmak zorunda kalıyor ve tüm o hayallerimizi, içimizde saklıyarak belkide istemediğimiz hayatları yaşıyor ve olmadığımız kişiliklere bürünüyoruz.

Kimbilir kaçımızın ne hayelleri vardır yada yapmak istedi bir iş, bir uğraş vs.. Bir çoğumuz da yaptığımız işin getirdiği şekillere bürünmüşüz hiç istemeden. Artık "Ben" olmakdan çıkmış başka birisi olmuşuzdur aslında.

Hayatımızı "ben" olarak değil, başka birisi olarak yaşamaya devam ediyoruz. Etmekdeyiz. Rest çekme yada seçme şansımız yok! işte şu lanet paranın insanı soktuğu bu durum karşısında yenilmişiz bir kere….

Peki olmasaydı şu para! icat edilmeseydi ne olurdu?

Nasılki; eskiden pirinci ver bulguru al misali takas yoluyla edinebilseydik gereksinmelerimizi? Bu sayede insanlar daha üretken olmazmıydı? Çünkü o yıllarda ne kadar üretirsen o kadar takas etme imkanın olurmuş. O halde daha mutlu yaşarmıydık acaba?

En önemliside; ucu yine paraya dayanan petrol savaşları sona erermiydi acaba?

Yada; peşinde koşturcağımız "para" denen illet olmasaydı neyin peşinde koşardık? Hayellerimizi gerçekleştirecek vakti ve imkanı bulabilirmiydik kendimizde? Para olmasaydı, olmak zorunda olduğumuz karekterlerimizden kurtulurmuyduk? Ahlaksızlıklar, fuhuşlar, adam ödülmeler, banka soymalar, rüşvetler vs. paranın getirdiği tüm pislikler sona erermiydi sizce?

Bazen kendi kendime soruyorum ; eğer para kazanma mecburiyetim olmasaydı ne yapardım nasıl bir yaşamım olurdu? Para ya harcadığım zamanım bana kalsa, hareket etme özgürlüğüm yerine gelse ve sabit olmakdan kurtulsam nasıl bir yaşam sürerdim? Işte o vakit hayalgücüm kıpırdıyor türlü türlü şeyler üşüşüveriyor aklıma…

Sizinde üşüşecekdir bir düşünün! Şu yazıyı okudukdan sona 10 dakikanızı ayırın ve bir düşünün bunları? kendinize sorun eğer para kazanmak mecburiyetim olmasaydı ne yapardım? Çünkü zamanımızın ve ömrümüzün çoğunu onu elde etmek için harcıyoruz. bunun olmadığını varsayarsak bize kendimize kalan zamanla neler yapardınız?

Para konusunda, profösör Keith Chen’ nin çok ilginç bir deneyi ile sonlandırmak istiyorum yazımı;

Profösör Chen'nin maymunlar üzerinde yaptığı bu deneyde; maymuna para olarak somun veriliyor ve bir tepsi içinde en sevdiği yiyecekler sunuluyor. Amaç; elindeki somonu yani; parayı kullandırıp yiyecekleri elde etmek. Bu süreç böyle devam ediyor ve en sonunda maymun elindeki somunun yani; paranın gücünü kavrıyor ve somun karşılığında yiyecekleri alıyor. İkinci süreçde; “fiyatlandırma” başlıyor;

bu süreçde de maymunun en sevdiği jöle için; 2 somun, üzüm için; 3 somon gibi ücretlendirme yapılıyor ve bir kaç denemeden sonra tıpkı insanlar gibi ne kadar somunla ne satın alabileceğini kavrıyorlar.

Diğer bir günde deney şöyle devam ediyor; maymunun deney kafesine 12 somun konuluyor. Kafese gelen maymun, gökden para yağmış gibi çığlıklar atarak zıplıyor. Piyango!

Kafesdeki diğer maymunlarda tepsiyi çalma savaşına giriyorlar ve bu durum tarihteki ilk maymun "banka soygunu" olarak nitelendiriliyor.

Kafesteki kavga biraz yatışınca, erkek maymunlardan biri dişi maymuna yaklaşıp, elinde bulunan somunları dişiye veriyor. Bunun karşılığında dişi, erkek maymunla seks teklifini kabul ediyor. Dişi maymun kazandığı parayla araştırmacıya doğru gidip istediği yiyeceği alıyor. Ünlü araştırmacımız Keith Chen de bu olayı maymun tarihinde ilk “fuhuş” olarak adlandırıyor.

Maymunlar üzerinde yapılan bu deneyin maymunların yaşamlarını değiştirdiği ve kişiliklerini bozduğu gerekçesiyle deneyi sonlandırıp maymunlara para verilmesini yasaklıyor.

“Para adamı maymun eder” tabiri burdan gelmiş olsa gerek:) Para maymunu bile yoldan çıkarabiliyor. Aslında günümüz toplumunda bu tarz çirkin olayların sıkça yaşanmasından dolayı acaba bize niye yasaklanmıyor?

Alo orası BrookLyN mi?

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Wed, 08 Apr 2009 07:22:00 +0000

Daha önceki “BaTerFly” yazımda da bahsettiğim gibi Brooklyn maceramı paylaşma vakti geldi çatdı sanırım.

Yine Tekila...hep tekila... Ne geldiyse başıma bu tekila sevdasından geldi zaten

Kıvırcık (kankam) ve ben aynı barda çalışıyorduk. Hafta içi bazı günler bar çok sakin geçtiği için erken kapattığımızda oluyordu. Sanki erken kapanıyorda bi pok mu oluyordu. Hayır!

Bu gibi durumlarda bu açığı kapatmak için başka barlarda geceye devam ediyorduk.

Yine öle berbat bir pazatresi sendremu ile barı erken kapatmış ve şöle kızkıza bir tekile gecesi yapalım istedik. Zaten bizim gecelerimiz hiç bitmezdi. Çalışırken içtiğimiz yetmiyormuş gibi birde içmeye başka yerlere giderdik hep. O gecenin tek özelliği; tekiladan başka birşey içmeyecekdik. Çünkü ikimizinde ortak ve tek sevdiği içkiydi. Gece uzundu bizim için ve tekilayı hızlı shotlarda değil de en fazla 3 yuduma bölerek içmeliydik yoksa gecenin sonu süprizlerle dolu olabilirdi ama 3 yudumla da içsek değişen bir şey olmadı o gece yine fiyaskoydu.

Üç beş derken artık sayı sayılamaz bir hal almış ve tekilanın verdiği o speed likle (bende bu hissi uyandırıyor çünkü) dans ediyor eğleniyorduk. Sanki ertesi günü yine barda çalışacak olan bizler değilmişiz gibi.

Fazla uzatmayayım gecenin sonlarına doğru kıvırcık pes etti ve eve gidiyorum deyip çıktı bardan. Bense bir kaç tek daha atıp öyle çıkarım diye düşündüm.

O zamanlar, daha öncede bahsettiğim gibi evde değilde; çalıştığım barın üstünde bir odada kalıyordum. Yaşadığım yer demeyelim de uyuyup sızdığım yerdi orası. Şimsi bakıyorumda o yıllar da tam bir Bukowski gibi yaşıyormuşum....

Bardan çıktım ve yine kaldığım bara doğru tek kişilik yatağımda sızmak üzere, Bodrumun caddelerinde yürümeye koyuldum. Aklıma ve beynime hükmedemez halde bakınıyordum sağa sola çünkü; herzaman yüyüdüğüm bu yollar bana yabancıydı. Tanımlıyamıyordum sokakları. Burası neresi lan dedim içimden. Sanırım kaybolmuşdum o an için. Ne komik halbuki hergün yürüdüğüm yollar bana o an için tuhaf geliyor bir türlü bizim barı bulamıyordum. Sokaklar arasında gir çık yapmış ve kafam iyice karışmışdı. Anladımki kesinlikle kaybolmuşdum.

Hemen kıvırcığı cepden arayıp; o an için neden öle söylediysem kafa işde:) “Majeste” diye hitap ederek; kaybolduğumu, yolu bulamadığımı söleyince kıvırcık kahkahalara boğulmuşdu. Nasıl yani ya? Dalgamı geçiyorsun kızım yıllardır Bodrumdasın yolunumu kaybettin diyerek tiyede almışdı beni kahpe:)

Tam olarak nerdesin? Sağında solunda ne var? gibi bir türlü sorularının ardından telefonda tarifini anlamış gibi tamam anladım deyip kapadım telefonu ama nafile yine bulamamışdım. Yine kıvırcığı aradım. yine aradım yine aradım.. tekrar tekrar...“Repeat” e geçmişdim sanki.

Devamlı olarak kıvırcığı arıyor;

“majeste! ben hala bulamadım” diyordum

Artık majestem, bu aramalarımdan dolayı kafası şişmiş olacakki; telefonunu artık “aradığınız kişiye ulaşılamıyor” şeklinde çalıyordu :)

...

Ertesi gün saat akşamüzeri 4 civarında gözümü, pamuk gibi bembeyaz çarşaflar serili bir yatakda açtım. Bu benim yatağım olamazdı çünkü hiçbir zaman karbeyaz çarşafım olmamışdı kaldığım odada:)

Yatakdan fırladığım gibi pencereden dışarı baktım hangi istikametde olduğumu anlamak için. Yer - mekan neresiydi? Bura nereydi?

Ama ne manzaraydı o pencereden. Denize sıfır, kale manzaralı bir otel penceresinden bakmaktaydım. Aşağısı cıvıl cıvıl... Meğerse ben o kafayla yolumu aramakdan vazgeçip, kendimi bir otel odasına atmışdım. Bunlar nasıl olmuşdu? hiçbir kayıt yokdu aklımda.

Yatağa tekrar yattım çünkü beynim hala fırıldak gibi dönüyordu. Dün geceyi hatırlamaya çalışdım. Çünkü birazdan aşağı inip resepsiyona oda anahtarını bırakmalıydımve acaba oda ücretini ödedimişmiydim? ödemediysemde üzerimde hala para varmıydı? resepsiyondaki adam veya kadın herkimse gece gelirken ne durumdaydım acaba rezil oldummu? birşey yaptım mı?... aklımdan türlü türlü sorular geçmekteydi ama cevapları yokdu malesef.

Bir müddet odada kalıp üstüme çeki düzen vermeye çalışdım. Banyoda aynaya bakdım. Yüz faça. Kıyafetler desen; barmeid olduğum için genelde bar gecelerinin şatafatına uyan ama şu vakitte dışarıya çıkmaya uygun olmayan bir kılık vardı üzerimde. Bu durumda bara kadar yolda yürümek tam bir fiyaskoydu.

Toperlandım. Cebimi kontrol ettim ki Allahdan hala para vardı.En azından param yok deyip rezil olmayacakdım. Zaten ev kirası gibi masraflarım olmadığından kazandığım para hep başka barlarda yine içkiye gidiyordu.

Resepsiyondaki beyfendi beni görünce şaşkın ve anlamsız bakışlarını fırattı üstüme. Anahtarı uzatırken borcum nedir dedim ve ödedim.

Dışarı çıktığımda gündüz güneşi gözümü delip geçiyordu sanki midemse kaynıyordu ilk marketden su alıp lakırdadıkça beynim dönmeye devam ediyordu. Malum alkol hala vicudumda dolanıyordu. O korkunç kılığım ve dağılmış saçlarımla ve akmış göz makyajımla en hızlı şekilde barın yolunu tuttum. Çünkü; saat 5 de mesaim başlayacakdı. Bizim barın akşam üztü 5-7 arası müşteri olur ve o saatlerde açık olmak zorundayız. Sonra 2 saat gibi bir ara verilir gece için hazırlıklar başlardı. Ama bu gece benim için hiç başlamıyacakdı hala dünün devamını yaşıyordum. Akşamdan kalmış mod ile çalışmaya devam etmek kadar eziyet verici bir şey olmazdı. Hemen nescafe kola karışımından bir kaç bardak beni zıpkın gibi yapar ve geceyi kurtarabilirdim. Eğer akşamdan kalmışsanız ve çalışmak zorundaysanız bu karışımı tavsiye ederim. 2-3 kaşık nescafe üstüne kolayı dökün için ama dökerken dikkatli olun ve yavaş dökün yoksa şampanya misali fışkırıverir. Bu tam bir iksir gibidir ve zıpkın gibi yapar.

Bara gelir gelmez gündüz kahve müşterisini karşılamak üzere hazır vaziyete geldim. Kıvırcıkda gelmiş bana sinirli gözlerle bakıyordu.

Karşılıklı kahve içip bir yandan barı düzenlerken, bir yandanda dün gecenin dedikodusu ve bilançosunu konuşduk.

Bütün gece defalarca hatunu arayıp, majeste şimdi ben nerden dönecekdim ya unuttum.. Majeste burası neresi yoksa Brooklyn demiyim nerdeyim? gibi abuk sabuk konuşunca kızcağızda artık benden ümidi kesmiş banada bir ton savmış o gece.

Majeste! Majeste!....

Koskoca Bodrum, olmuş Brooklyn gözümde. Her nekadar Brooklyn’i hayatımda hiç görmesemde gitmiş kadar olmuşdum o gece.

Alo orası Brooklyn mi?

1.ci MiM Dalgası “ Aşk-ın İlacı”

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Wed, 01 Apr 2009 10:45:00 +0000

Eylemsel hareketlerle hep bluğuma uğrayan Hayalbemol arkadaşımız ile yine öle çakır keyfinde karşılıklı bir tek atıyorduk ki; bir eylem başlattı! Eylem varsa bende varım diyerek yine o anarşist duygularımı kabartmış olan Hayal_Si_Bemol’ü (benim tabirimle) bu harektinden dolayı o kıvrak zekâsını takdir ediyor ve hareketime parantez açarak devem ediyorum;

Hareketin amacı; Aşk! Kalbinizi çalan o eykemsel hareketler...Hayatınızın erkeği yada dişisi...

Aşk klinik deneylerle kanıtlanmış bir hastalık. Artık günümüzde aşk, hastalık olarak kabul ediliyor ve hatta Amerika da bunun tedavisi bile yapılabiliyor. Gidiyorsunuz kliniğe sizi hemen “reset” liyolar. Hayatınıza devam ediyorsunuz.

Bu hastalığı Allah kimseye göstermesin diyorum.

Aşk zor bir kimyasal olay! İçindeki kimyasal moleküller zapdedilemez bir hal alırken; biraz daha ilerlemiş vakkasında “tutkuya” daha sonrasında saplantıya (saplantılı aşk dediğimiz) en son vakada da piskopatiye kadar götürebiliyor insanı.

Bu son noktaya gelmiş aşıklar, tehlikeli bile olabiliyor ki bunu birebir yaşamış biriyim. Birlikte 4 yılımızı geçirdiğim eski erkek arkadaşım ile ilk başlarda aşkın doruklarında yaşarken (daha doğrusu onun cephesinden yaşanırken) çünkü; bende aşk hissi fazla uzun sürmüyor. Hemen o ilk anda hissettiğim yüksek duyguların yerini sevgiye ve saygıya bırakıyor ki kalıcı olanıda bu bence. Yoksa aşk gelip geçici ve hatta tehlikeli..

Tehlikeden bahsediyordum; işde o erkek arkadaşımın bana karşı hissel duyguları zamanla saplantılı aşka dönüşmüş ve bana bedenen ve ruhen zarar vermeye başlamışdı. İşde bu noktada kendimi Bodrumda buldum zaten:)

Hayatımın dönüm noktasıydı. O adamdan ayrılmaya karar vermemle bir anda hayatım değişmiş ve yerimi yurdumu terk edip Bodruma kaçmama sebep olmuşdu. Gerçi sonra beni eliyle koymuş gibi bulmuşdu buralarda ama! ..... Dedimya; saplantı olmuşdum artık onda.. Ayrılmamız bile 2 senemi almışdı.

Hâlbuki; kim bilebilirdiki bodruma gelecek ve burda hayatımın erkeği ile karşılaşacakdım. Hayat işde! Beyaz atlı diye hep tabir ettiğimiz o prensin nerde nezaman çıkacağı belli olmuyor.

Aşk denen şey, o ilk karşılaşma ve elektirik aniden oluveriyor. İnsan beynine ve duygularına hükmedemiyor.Gerçi hep kafamızda canlandırdığımız o mükemmel erkek ve kadın modellerinin tam aksi insanlara aşık oluyoruz ya neyse....Gönül işte ota da konar boka da derler ya işde o hesap.

Benim için en başda gelen şey müzik zevkidir. Müzik ruhun gıdasıdır boşuna dememişler. Müzik tarzımız iç ruhumuzun bir aynasıdır. O yüzden müziğe önem veririm ve bu konuda zevklerimiz aynı olmalı bunun akebinde dans etmeyi çok seven biriyim hareketliyimdir. Erkek arkadaşımın yanımda bir ceviz ağacı gibi durması benim frekansımıda kaçırır.

Hareketli, neşeli ve hafifden kırık ayrıcada sıradışı olmalı. Takıntılı olmamalı ve hayata karşı relax olmalı.. Bu birazda etrafına yansıttığın enerjin ile ilgili... klasik takıntılarım yokdur yakışıklı olsun, beni kollasın korusun vesaire gibi.. Hafif kıskanç olabilir. Kıskançlığın olmadığı bir ilişki başka bir boyuta geçmiş demektir benim için. O boyutlarda çok dolaştığım için zamanında artık istemiyorum uzak kalsın derim:) Tabi bu kıskançlık dozunu iyi ayarlamak çok önemli. Örneğin; yanlız çıkamazsın şunu bunu giyemezsin şudur budur vs..kısıtlamaları olan bir ilişki de benden uzak dursun. Sonuçda hernekadar herşey birlikte paylaşılıyorsa da herkesin kendine ait bir özel yaşantısı ve tarzı vardır ve saygılı olmak lazım. İlişkişde saygı da önemli bir unsurdur benim için. Bu noktoda özgürlükçü bir ruhum olduğu için ilişkilerdeki ksıtlamalar ve yaptırımlar bana çok saçma gelir. Bu tarz davranızşların güvensizlik belirtisi olduğunu düşünüyorum ve eğer bir ilişkide güven yoksa o ilişki çokdan bitmişdir.

Kısaca toparlıyacak olursak; Aşkı yaşamaya başladığımız zamanı, ileri bir zamanda sevgiye dönüştürebiliyorsan; o zaman doğru ve sağlıklı bir ilişki yaşamaya başlarsın Aksi halde yazımın başındada dediğim gibi aşk acı ya ve ıstıraba dönüşebilir ve hatta tehlikeli olabilir.

Şimdi ben bu mim dalgasını

Müzikal anlamda kendimi yakın hissettiğim Besimi’ ye

Londra maceralarını zevkle okuduğum Esther’ e ve son olarak

Bloğunun ismiyle bana eski bir anımı hatırlatan Digital kelebek e pas atayım

Ama bu mim dalgası sakın o ergenekon dalgaları gibi olmasın sakın:))

HELAL ETMİYORUM!!!!

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Wed, 25 Mar 2009 15:16:00 +0000

Seçim de seçim.....

Sanki koşu maratonunda gibi bir yarışdır gidiyor. Bu yarış uğruna yapılan basitleşmiş ve ayağa düşmüş, bu siyaset anlayışını kınıyor ve ayrıca seçim uğruna yapılan rüşvet yardımlarınıda şiddetle kınıyorum.

Aşağıdaki linki tıklayın ve sizde kınayın!

HELAL ETMİYORUM!..

Şunu da belirtmeden geçemiyeceğim son seçimlerden sonra Tempo dergisinin yapmış olduğu araştırmaya göre TBMM de;

3 kişi tecavüzden yatmış
29 kişi eşine karşı şiddet kullanmakla suçlanmış
7 kişi sahtekarlık suçundan tutuklanmı
19 kişi karşılıksız çek yazmaktan suçlu
117 kişi doğrudan veya dolaylı olarak en az iki işinde iflas etmiş
84 kişi geçen yıl içinde sarhoş araba kullanmaktan tutuklandı
74 kişi kötü kredi geçmişi sebebiyle kredi kartı alamıyor
14 kişi uyuşturucu ile ilgili suçlardan tutuklanmış.
8 kişi mağazada hırsızlık yaptığı için tutuklanmış
21 kişi halen bir davada sanık olarak yargılanıyor

Bu sonuçlar bana mail yoluyla geldi. Kimbilir belki sizede ulaşmışdır. Fakat bence doğruluğu konusunda hiç şüphem yok çünkü; bizi yönetenlerin birçoğunun suçlu potansiyelli insanlar olduğuna yürekden inanıyorum. zaten örneklerinide televizyonlarda seyretmiyormuyuz??

İşde bizi yöneten insan topluluğu!!!

Linki tıklayıp, tepkinizi göstermeyi unutmayın!!!!

'PiSKOPATIM....diyorum!!

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Sat, 21 Mar 2009 14:49:00 +0000

Türlü türlü müşterileri vardı çalışdığım barın. Hepsi daimi müşterilerdi ve herkes herkesi tanırdı haliyle. Bara gelen tüm müşterilerin özel hayatıyla ilgili herşeylerini, belki karısına kocasına hatta yakın arkadaşına anlatmadıklarını ben bilirdim. Bunlar; bara gelen evli ama yanlız takılmayı seven kişilerdir genellikle. Tek başlarına gelip, masa yerine bara oturmayı tercih ederler. Haliyle; gece boyunca karşımda saatlerce oturan bu yanlız kişilikliler anlatırda anlatırlar..

İçkinin dozajını aşıncada anlatmaması gereken kirli çamaşırlarını bile dökerler. Ertesi gün birçoğu belki hatırlamaz anlattıklarını ama benim aklımda hep kalırlar:) O yüzden o zamanlarda; kim kimle? nerede neyapmış? ne pok yemiş? kim kime ne demiş.... paparazicilere taş çıkartırdım.

Aslında barda çalışmanın bu yönünü seviyorum .Bir sürü insanla tanışıyorsun bir sürü hayatlar öğreniyorsun. Hatta bilmediğin şeyleri öğrenebiliyorsun. Hatta ve hatta çok ciddi klas muhappetler ve tartışmalara şahit de olabiliyorsun. İlginç insanlarla tanışıyorsun vesaire. Amaaa birde madalyonun öteki yüzü varki bu ilginç insanların yanında arızalı hatta piskopat denilebilecek defolu insanlarla da karşılaşabiliyorsun. İşde o vakit yaptığın iş sana eziyete dönüşmekden başka birşey olmuyor.

Dedim ya; barın arkasındasın ve bu tarz insanların odak noktasısındır. Sırf uğraşcak malzeme çıkarmak için uğrarlar bara ve seninle uğraşmak onlara zevk verir. "Belanımı arıyorsun beh? "Evet..

Bara gelen herkes tanıdık olduğu için içeri farklı bir yüz girse hemen yabancı olduğunu anlar hatta insan sarrafı olduğun için artık o gelenin tam bir baş belası olduğunu da hemen çakarsın

İşde böyle bir gecede belalım içeri girmişdi. Ağır abi misali yanaşdı bara oturdu ve aynen bu hitapla “ bi bira versene” demişdi. Bu gibi durumda kafasına o birayı çakmak gelir ama neyse deyip o kaba ifadesini suratına vururcasına birayı tezgağa sertce koydum..

Sonuçda bar sahibi değildim bir çalışandım. Ama bir terbiyesizliği ,aşırılığı olduğu noktada tabiki patron falan asla dinlemiyecek de bir yapım var o ayrı.

Gece boyunca karşımda dikelip defalarca bira istedi ben se verdim. Sevgili saf patronum ağır abimizi yağlı müşteri zannedip , ağzı kulaklarında halinden memnun gece boyunca sırıtıyordu..Bilmezki bu adamın içmiş modeli daha vahim sonuçlar getirir.

Gece ilerlemiş müşteriler teker teker dağılmaya başlamışdı. Ama bizim Ağır abinin süratına dicek yok.

Barın kapanacağı saatlerde, eğer tanıdık müşterilerden değilse asla son müşteri için barın arkasında durup gitmesini beklemem. Fakat bizim piskopatın gideceği yok hatta o benle uğraşacak daha!! Birasından son yudum aldı ve bir bira daha istedi haliyle...

Bende önce nazikce servisimiz kapandı efendim barı kapatıyoruz deyince; bizimki aniden parlayıverdi. Ben daha içiyorum da ben müşteriyim de ne zaman istersem o zaman kalkarım gibi abuk sabul söylenmeye başladı. Patronuma baktım gözüyle ver işareti çekince hadi dedim bu son biran olur iyişallah diye içimden söylenerek birayı koydum önüne ve barın içinden çıkdım.

O Sinir ile wc ye giderken, patronum geldi ve belki bu son birasıdır sibel gider merak etme.. şimdi aksilik yapmayalım müşteriye istersen dedi. Sonrasında ben çıkıyorum deyip gayet sakin beni orda arızalıyla g.t gibi bırakıp çıkdı bardan.

Yahu be adam! Sen bayan eleman çalıştıran bir müessesesin. Sende nasıl bir işletmecilik anlayışı var anlamış değilim. Nasıl beni adamla yanlız bırakır gidersin?? Eğer iyi bir işletmeciysen ve bayan çalıştırıyorsan o bardan son müşteri çıkana kadar kazasız barı kapattığına emin olana kadar durmak zorundasın. Ama nerdeee... İş başa düşmüşdü herzamanki gibi.. Hayatım boyunca bu tarz arızalı insanlarla birarada olmanın verdiği tecrübeyle bununda üstesinden gelirsin dedim.

Bay piskopat içkisini yudumlarken ben müziği iyice kısıp arayada bokdan bir parça koyup ortalığı toplama moduna geçdim. Adamın hiç yüzüne bakmıyordum. Çünkü herhangi bir yanlış anlaşılmaya sebep olabilirdi. Kimbilir o hasta beyninde neler dolanıyordu..

Neyse efem her ihtimale karşı bir tane boş bira şişesi tezgah altında hazır bekliyordu zaten. Aksi bir durumda hiç çekinmeden kafasına indirecekdim şereşsizin....

Ağır abimiz bir bira daha isteyince bende film koptu ve ses tonumda değişdi haliyle. Setçe “bar kapandı artık gitmeniz gerekiyor” dedim.

Bizimkinin gece boyunca beklediği an gelmişdi. Kimbilir o gün kime kızmışdı ki çatacak an bekliyordu ve o an bu andı.

'Gitmiyorum neolcak ? Senmi beni dışarı atacaksın. Etin ne butun ne gibi o bildik cümlelerini sıralamaya başladı. Benimse o manik hallerim gelmeye başlamış adrenalim tavan yapmaya başlamışdı. Adamın yüzüne iyice yaklaşım ,gözlerinin içine bakaa bakaaa "bana bak! senin o ağır abi modelin bana sökmez. Ben senden daha arızayım onu bilesin. Şimdi kafana bir şey yemeden uza git" dedim.

Bu gibi durumlarda, sanki başka bir kişiliğe bürünüyorum. Gözüm hiçbirşey görmüyor. Sanırım halamın MANİK Depresif hastalığının manik tarafından bolca almış olmalıyımki; kanımda dolanan adrenalin beni zır deli yapıyor.

Dedimki ; Sibel sanırım bişeyler olacak. O anda barın telefonu çalıyor o hışım ve sinirle açtığım telefonun karşısında bizim korkak patron “ sibel kötü birşey varmı adam gitti mi? diye sorma gereği duymuş . Ulan kıytırık adam, telefonda soracağına başdan çekip gitmeseydin ya!! Ben sana ne diim şimdi telefonda? bendeki tavan yapmış durumumla.. Yok hala burda ama ben hallederim sizi kafanızı yormayın deyip patrona hafif tavır yaparak telefonuda o kapamadan ben kapattım.

Sonrasında efem ağır abimizin yamacında telefonu tekrar elime alıp o an aklıma gelen şeyi yaptım; .......Polis merkezimi? Memur Bey ben sizi falan bardan arıyorum burda bir kişi zorla mekanı alıkoymuş durumda ve bende çıkamıyorum. Hemen bir ekip yollarmısınız buraya acaba?..tamam okey bekliyorum çabuk olun..falan filan diyerek bir blöf atıyorum.

Aslında aradığım falan yok ama yeeersee... Çünkü biliyorum ki; bu tarz ağır abi kesinen ve sadece kadın kısmına gücünü gösterebilen insan modeli tam aksine tırsık herifin teki olabiliyor..

Tam düşündüğüm gibi olcak ki; abimiz birasına hızlı fondip yapıp, yine ağır ağır hareketlerle çakmağını sigarasını vs. alıyor . ceketini giyiyor ve bütün bunları ağır ağır yapıyor. Hemen terketmiyor barı çünkü kendisine toz kondurmıcak ya abimiz hemen fıymayımda ..son lafınıda edip “..................” (Bunu yazmıyacağım) Tekrar görüşücez deyip tüm hırsını kapıdan çıkarırcasına sertçe çarpıp çıkıyor.

Tabi bunun tersi bir durumda olabilirdi. Blöfü yutmayabilirdi ve polis memurların da gelmesini bekleyip arızalığına devam edebilir ya da bana karşı ters bir hareket yapabilir kafasınada bira şişesini yerdi ve gecenin sonu ya hastanede ya da karakolda biterdi...

Bunların hepsi olabilirdi.. Fakat şanslıymışımki bizim ağır abi fors çıkmış ve hemen fıymışdı. Bende tuttuğum nefesimi gönül rahatlıyla bırakmış, barın üst katına yatıp zıbarmaya çıkmışdım. Gecenin o yorgunluğuyla sızmışdım.....

İşde, barda çalışmanın zevkli ve eğlenceli yanların yanı sıra, böyle tatsız olaylarla da aksiyon yüklü olabiliyor malesef:(

O piskopata ne mi oldu? Ertesi gece yine geldi.....

BODRUM MACERALARI 1

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Wed, 18 Mar 2009 10:04:00 +0000

Hikâyenin en başından başlayalım istedim. Herkes gibi benimde bu adı çıkmış bodrumda yaşayabilmek hayelleri vardı. İzmirde beni bağlayan bişeylerin kalmadığı o son noktoda bir sırt çantası hazırlayıp atladık geldik bu kahpe yere..Birkaç iş denemesi, o iş benim bu iş senin kapı kapı dolaşıp çalışmadığım sektör kalmamışdı barmeidlik haricinde.. Hamam da bile çalışmışdım. Yok yok öle kese yapmadım yada masaj vs.. Büyük bir hamam yapılmışdı o dönemde gayet şıkdı. Zaten gelen müşterilerde kaliteli kesimdi. Gelip ter döküyor, kendilerini rus kızların eline bırakıp gevşiyolardı. Bende o tam gevşediği noktoda viskilerini tutuşturuyordum ellerine. Yani işim sadece istenirse içki ama genelinde ayran meyvesuyu limonata vs. veriyordum serinletmek için. Daha sonrasında patronun karısı olan rus hatun sanırım milliyetci duyguları kabarmış olacak ki; sadece kendi vatandaşından insanların çalışmasını istiyordu. O yüzden tüm personel, ben hariç hepsi rus ağırlıklıydı. Sonra neoldu? patronun karısı beni hazmedemedi ve işime son verildi. Ne de olsa patroniçeydi o!...

Neyse efenim bu hamam sefasından sonra cefasınıda çekerek başka işler peşine düşdük... Öyle birkaç abuk sabuk işlerde çalışsakda bir baltaya daha sap olamamışdık henüz Sezon bitmek üzereydi ve benimse hiç dönesim yokdu izmir çukuruna!... Orda 4 yıl süren ağır bir ilişki yaşamış onun kalıntılarını temizlemek için bodrum en iyi yerdi benim için.

Birgün yolda yürüken ve burda kalmanın yollarını düşünür iken barın birinde camda bir ilan gördüm.” Yaz kış eleman aranıyor” işde aradığım iş!! Çok sevinmişdim ve işi hemen beni daha kabul edecekleri belli olmadan kabul etmişdim bile..

İş görüşmesine hazırlamak üzere çeki düzen vermek için O ara kirasını zar zor denkleştirip ödediğim tek odalı hapisaneme geri döndüm. En cici kıyafetlerimi giyip makyaj yaptım ve maskem hazırdı. Şeker kız Candydim....

Neyse efenim görüşmeye gideceğim mekan daha sonrasında 4 yıldan fazla zaman boyunca benim evim olacakdı..hiç fena mekanlardan değildi. Gayet kaliteli insanların geldiği bodrumun iyi sayılacak barlarındandı. Barın iç ve dış dekorları muhteşemdi. Sanki bir geminin içindeymiş hissi uyandırıyordu. İç dekorlarda eski gemi döküm malzemeleri vardı prinçden çok hoşdu. Barın bulunduğu yer haricinde birde iç odalar mevcuttu ikinci katda ise 4 oda bulunuyordu ki buralar müşteriye açık değil personelin kalacağı yerdi .Odalardan en güzel manzalı (deniz) olan oda daha sonrasında benim evim olacakdı. Alt katta barın dış çevresi de bahçe katı vardı ve bahçe kenarları tekne dış cephasi gibi kaplanmışdı. Süper bir bardı. Çok sevmiş ve ısınmışdım. Müzik tarzıda bana uyuyordu. Ordanda atrı puan almışdı benden bu mekan.

Neyse efem barın içine girdim uzun boylu bir adam barın sahiplerinden bana barın müdürü murat beyle bir görüşmeniz gerek deyip beni sevgili muratcığıma yöneltti. Muratı gördüm sanki güneşi görmüş gibiydim. O ne yakışıklılık o ne karizma aniden yıldırım çarpmış aşık olmuşdum sanki.. Birden engeleyemediğim dürtülerim kabarmış cok etkilenmişdim. Oda benden!.. daha sonraki zamanlarda ise ufak tefek yakınlaşmamız olmuş ama bir türlü sevgili olamamış ve içimizde herikimizdede bu dürtü hep kalmışdı. Sezon sonu barı bırakıcak istanbula dönecekdi o yüzdende herşeyi öğretebilecekleri birine ihtiyaçları vardı ki o bendim:)) Murat sezon sonu istanbula dönsede arkadaşlığımız hiç bitmedi. Bir sonraki sezon tatile geldiğinde hep beraber takılmışdık. Onunla olan anılarımı daha sonrasına saklıyorum..

Görüşme sırasında, Murat hernekadar gözlerindeki elektiriği saklayamasada yinede ciddiyetini bozmayıp müdür olduğunu hatırlayıp bana iş deneyimlerimi sordu.. Ne deneyimi? desemde içimden,habire sallıyorum tabi kendimle ilgili şöylede böyle de ..işe kabul edilebilmek için..

Görüşme bitince asıl patron yanımıza geliyor ve muhappete katılıyor. O sıra Muratda bir heyecanla beni patrona övüyorda övüyor. Hani yinede son kararı o verecek ya..kabul edileyim diye çırpınıyor zavallım.

Sevgili patroncuğum herzamanki klasik cümleyi söylüyor telefon numaranızı bırakın biz sizi ararız. Bu lafı sezon bayunca o kadar çok duydum ki!

Birkaç gün sonra bir telefon ! Muratcığım arıyor ve ertesi gün işe başlayıp başlayamıcamı soruyor. Başlamazmıyım hiç.. Günlerdir bekledim tek haber bu! Telefonu kaparkapamaz bağıra çağıra uçuyorum sevincimden..

Böylece işe kabul edilmişliğin sevinciyle ve kışı bodrumda geçirmenin heyecanıyla Bodrum maceralarım başlıyor...

Devam edecek...

BATERFLY

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Tue, 17 Mar 2009 15:22:00 +0000

Yılbaşı kutlamasıydı. Hangi seneydi hatırlamıyorum. Zaten o geceye ait çok az şey hatırlıyorum.

O zamanlardaki ev arkadaşım olan bayan piskopat ,ben ve birkaç kız arkadaşımız evde toplanıp demlenmeye başlamışdık. Hertürlü ıvırzıvır mevcut herkes istediğini içiyor ve tabiki sağlam bir müzik herzaman!

Neyse efenim erken saatlerde başlamışız zati bir yandan dans ediyoruz bir yandan da dedikodu kazanı kaynıyor.

Yavaş yavaş çakır keyfi olmaya yakın birde bakmışım elektirkli sobanın etrafında daireler çizerek kızılderili dansı bile yapıyorum. Bizim kızlarda arkama takılıp çuf çuk yapar gibi dönüyoruzda dönüyoruz sobanın etrafında. Bu saatde bunları yapan ilerleyen saatlerde neler yapar kimbilir artık?

Kafam o kadar iyi olmuşki (kafam diyorum çünkü diğer kızlar benden daha iyi durumdalar. Üzerime uygun birşeyler giymeye çalışsamda beceremiyorum orası ayrı konu.. suratıma bir maske takıyorum ve çıkıyorum ( profil resmimdeki maskeye benzer) Zati bu tarz maskeler bende renk renk mevcut. Çok seviyorum onları.

Asıl amacım bu halde dışarlarda tanınmamak ve rahat hareket etmek olsada bu maskeyle dolaşanın tek ben olabileceği fikri ile tanınıyorum yinede:(

Neyse efem, maskemle o bar senin bu bar benim dolanıyorum. İçim kıpırkıpır. Enerjikim hareketliyim. Dans ediyorum yerimde duramıyorum ve bu arada tekilaya hızlı bir geçiş yapıyorum ve gecenin gidişatını değiştiriyorum kendimce. Tekila en çok sevdiğim içkilerden biridir. Hızlı ani ve katni neticesi vardır beynimde bu yüzden hep sevmişimdir şu mereti..Tabi faturası çok fazla oluyor o başka.. Tekila partileri sonucunda o kadar çok anım varki .Mesela Brooklyn hikayesi vardır ki onuda daha sonraki yazılarımda anlatacağım. Gerçekden cok komik..

Efem bir yere sabitlenme sorunum olduğu için bütün mekânlara girip çıkıyorum çünkü huyum kurusun sabit durmayı pek becerememişimdir hiçbirzaman.

Gecenin ilerleyen zamanlarında beraberce evden çıktığımız hatunlarla birer birer frekanslar kopuyor haliyle. Herkes biryerlere dağılıyor. Bir ben birde adaşım olan kıvırcık kalıyoruz sahnede. Onla asla frekanslarımız kopmaz. Birbirimizi hep cok iyi araklamışız ve eğlenebildiğim tek kızarkadaşımdı. 'DI diyorum çünkü artık benle konuşmuyor. Neden derseniz? O kadar yakın birarda paylaşınca herşeyi; bazı hatunlarda çok sık rastlanan ,başkasıyla paylaşamamak gibi abuk sabuk bir piskolojik gerilim oluşuyor ki benim hiç hazetmediğim bir durum. Rahat olun relax olun dimi...yok ille de kasvet illede kasıntı arıyoruzdur hayatımızda..

Neyse efem Kıvırcıkla ben senenin dibine ve geceninde dibine vurmuşduk. Kelebek gibi uçuyoruz havalarda:) baterfly sendromu!!Saat sabahı bulmuş ve mekanlar geride kalan sarhoşlarını toplamakla meşgulken ben hala işçimdeki şeytanı durduramıyor vızır vızır açık mekan arıyorum. Kıvırcıksa beni artık bittiğine ikna etmeye çalışıyor ama nafile. İllaki kapı kapı dolaşıyorum ve yüzüme kapalı kapıları görünce anlıyorumki gece bitti yeni bir yıla girmişiz ve ben kelebek durumundayım. Baterfly!

Kıvırcık beni zarzorda olsa eve sokuyor Fakat ben wc diye sokak kapısını açıyor sokak kapısı diye wc den dışarı çıkmaya çabalıyorum hala. Kıvırcıksa beni yatağıma götürmeye çabalasada , bense üstümdeki bluzun sadece sağ kolunu çıkarabilmiş bluz yarı üzerimde yarı çıkarılmış, ayakkabılar ise hiççıkarılamamış şekilde kapının eşiğine serilip sızıyorum. Kıvırcık
artık benle uğraşmakdan vazgeçiyor ve beni oracıkda bırakıyor haliyle. Bende olsam uğraşmazdım.

Öğleye doğru ev sakinleri yavaş yavaş kalkıyor bu arada herkes eve dönebilmiş yolu bulabilmiş . Evde bir gürültü patırdı dün gecenin dedikoduları anlatılmaya başlamışken gözümü açıyorum. Ulan ne bu hal? Bu kim ben nerdeyim oluyorum. Tüm kemiklerim tutulmuş başım kazan modeli ve kelebeğin uçuşu sona ermiş yere çakılıyorum adeta.. Olmuşmuyum Batan_fly!!!!

İşde o gün bugündür benim lakabım (nickim) Batterfly dan türemiş Batan_Fly. Bu yüzdendir ki ne zaman bir kelebek görsem yada bu isimde bir blog vs herhangi birşeye rastlasam aklıma hep o gece geliyor bir kez daha hatırlayıp gülümsüyorum.

Tabi bu benim ilk ve son lakabım değil onu söylemeden geçemiyeceğim. Bunların dışında birde beton sibel var ama onun hikayesinide daha sonraki yazımda anlatacağım...

Anılar devam edecek....

PDF DERGİ ile RÖPORTAJ

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Wed, 11 Mar 2009 10:09:00 +0000

Aylık ücretsiz bilgisayar dergimiz PDf dergi bu ayki sayısında, blogculara yer verip kriterlere uygun olan blogcularla röportaj yapmaktadır.

Geçtiğimiz günlerde kendileriyle bloğum hakkında röportaj yaptık ve bugün yayınlandı.

Blog dünyası ve internet ortamıyla ilgili konulara yer verdik. PDF dergisini, bu çalışmasından ötürü blogcular olarak teşekkür ediyor, başarılarının devamını diliyoruz.

Röportajı okumak için aşağıdaki linki tıklayabilirsiniz.

İLk SaNal RöporTaJım

NOSTALJİK REKLAMLAR

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Tue, 10 Mar 2009 12:55:00 +0000

Birçoğumuz televizyonda reklamlar çıkdığında zaplıyoruz. Bende yapmıyor değilim. Ama öyle reklamlar varki bazen seyretmeden geçmemek lazım.

Yine izlediğim bir programda geçmişden günümüze reklamcılığı karşılaştırıyor bunlara örnekler veriyordu. Çok keyifli bir programdı. .Eskiden etkilendiğimiz o nostaljik reklamlar şimdi ise eğlenceli kareler olarak hayatımızda yer ediniyor.

Eskiye baktığımız zaman şuan reklam sektöründe ne kadar başarılı olduğumuzu ve ilerlediğimizi görebiliyorum. Şimdiki reklamlarda insan aklı ve zekası sınır tanımıyor sanki; Öyle zekice düşünülmüş ve yaratı fikirlerle yapılmış işler varki artık reklamları zaplamak yerine seyreder olduk...

Reklamcılık zevkli olduğu kadar bir o kadarda zor bir meslek. Çünkü insanları belli bir davranışa ve düşünüşe yöneltmek etkilemek ve en önemlisi ikna edebilmek için kıvrak zekaya sahip olmak ve en önemlisi yaratıcı olmak gerektirir ki bu herkesin yapacağı kolay bir iş olmasa gerek.

Daha önceki yazılarımda da reklamcılık sektörüne değinmiş birkaç tane örnek reklam videoları vermişdim. Kaçıranlar burdan videolara göz atabilirler. Şiddetle tavsiye ederimki harika reklam videoları bence seyredin!

Ayrıca Nostaljik videolar ilginizi çekiyorsa burda harika bir arşiv var. Hepsini katogorilere ayırmış. Rahatça aradığınızı bulabilirsiniz.

Şimdi sizlerle birkaç reklam videosu paylaşmak isterim. Ben de zevkle izledim.

İyi seyirler...

Ve son olarak Toyoto nun kriz üzerine işden çıkarma ile ilgili reklamını izlemenizi tavsiye ederim. Gerçekden akıllıca!..

Reklam videoları böyle eğlenceli olduğu sürece sanırım artık zaplamaya gerek kalmıyacak!!

SIRADIŞI SEKSİ ÇORAPLAR

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Wed, 04 Mar 2009 15:07:00 +0000

Efenim birçok insanın biriktirdiği ufak tefek şeyler vardır yada yokdur. Kimileri bunu koleksiyonculuğa dönüştürmüşdür. Kimisi pul koleysiyonu yapar kimisi bilmem ne?...

İşde benim de merakım çorap! komik gelebilir ama benim çorap takıntım var. mağzalarda öyle renk renk desen desen incik cincik çorap gördümmü dayanamıyorum. Bu bende hastalık derecesinde! İnanırmısınız dolabımda giyecek kıyafetimden çok çorabım bulunmakda ve koyacak yer bulamamaya başladım diyebilirm. Sanırım ayrı bir dolap almalıyım bunun için...

Efenim bu çoraplar öle bildiğiniz sıradan çoraplar değiller. Zaten sıradanlığı hiç özümseyememişimdir.

Bu tarz çorapları aslında 13 yılı aşkın bir sene önce yani teenage zamanları felan ...dışarılarda giyip dolaşırken haliyle o zamanlarda yok ortalıkda bu tarz desende ve renkde çoraplar dolayısıyla insanlar nerden gelmiş bu uzaylımıdır ne gibisinden bakmaktaydı ki; yinede Sevgili yurdum insanı hala bu tarz çorapları benimseyememişdir. Ama ben ısrarla yaşım 32 ye ermiş olsada bunları zevkle hala giymekdeyim ve hala aynı tepkilerle karşılaşmak beni hiiiç mi hiç tınlamıyor açıkcası.. Biz yurdum insanının beyinleri daha o mertephe malesef ulaşamadı..

Artı bir not daha belirteyim; aşağıda izleyeceğiniz videodaki fotoğrafları şahsen kendim ayna karşısında zorda olsa çektim . Çokda sanatsal olmadı açıkcası.

Tabiki tüm koleksiyonumu yayınlamaya kalksam videonun sonu gelmez ve bende en beğendiğim seçme çoraplarımdan birkaçını size sunmak istedim.

Efenim videoya birde en rahatsız edici müziklerden koydum umarım başınız ağrımaz.

İyi seyirler....

TÜRKLERİN KIVRAK ZEKASI

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Wed, 25 Feb 2009 14:05:00 +0000

Yurdum insanının o kıvrak zekası yine kendini göstermiş ve bu kriz döneminde nacizane yaratıcılığınıda kullanarak, yüzlerimizi yinede bu kriz ortamında güldürmeyi başarmışdır. Nediiim Türk milletinin aklı işde böle hınzır şeklere çok çalışıyor.

İşde örneğinde gördüğünüz gibi bir takım bilinen şirketlerin krizdeki logoları.. Söze ne gerek Türkün kıvrak zekası işde...

Buda kriz yarışması:)))

Çok yaratıcı değil mi?

ÇıpLak TeNde ıŞık OyuNLaRı...

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Fri, 20 Feb 2009 09:24:00 +0000

Fotoğrafçılık sanatı hep ilgimi çekmişdir. Bu güna kadar hep iyi bir makinem olsun her şeyi çekmeyim istemişimdir ama henüz bu hayalimi gerçekleştiremedim.

İnternetde rastladığım değişik fotoğrafları sürekli bilgisayarıma kaydederim ama bu gördüğüm fotoğraflar çok ilgimi çekti. Evet biraz seksiler ama cok değişik bir fikir gibi geldi bana ve çok güzel görünüyorlar.Hepsini yayınlamam mümkün değil ama birkaçını daha doğrusu en beğendiklerimi göstermek istiyorum. Ama eğer ilginizi çekdiyse şu adresden diğerlerine bakabilirsiniz.

Sanki hepsi birer vücut boyaması gibi görünüyorlar;

ÖTÖ_NaZi - Ölüm Hakkı

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Thu, 19 Feb 2009 12:10:00 +0000

Dünyadaki hemen hemen tüm dinlerde (islam,hıristiyanlık,yahudilik vs..) insanlar için yaşam kutsal bir hak olarak görülüyor.

Ötanazi, yani insanın ölümü seçme hakkı bir hak mıdır? yoksa intiharla eşdeğer mi bu hala tartışma konusudur.

Ötanazinin yasallaştırılması durumunda intiharın da yasal hâle gelmesi ihtimali, tartışmalara ayrı bir boyut kazandırıyor. Türk hukukunda intihar suç kapsamına girmiyor, ancak suç olmasa da intihara teşvik eden cezalandırılıyor.

sadece nefes almak sizce yaşamakmıdır?

Kimilerine göre ise; yaşam bir haktır, ama bir mecburiyet değildir". .

Yaşamak herkesin en doğal hakkı olduğu hâlde sıra ölüme, iyi ölüm özgürlüğüne geldiğinde neden tartışmalar büyüyor?

Ötanazi, tarihin ilk çağlarından beri konuşulan ve Eflatun’un bile yazılarında yer verdiği bir kavram.

Öncelikle ötönazi nin tarihine bakarsak;

“Antik Yunan ve daha sonra Antik Roma’da ölümcül hastalığa yakalanmış hastaların tedavi edilmemesi sıkça karşılaşılan bir durumdu; bu tip bir hastayı tedavi etmeye çalışmanın hekime ancak utanç ve başarısızlık kazandıracağı ve bu tip bir uygulamanın genel olarak yanlış bir uygulama olduğu kanısı yaygındı. Bununla birlikte, Hipokrat Yemini’nde açıkça belirtildiği gibi; "hekimin hastaya, hasta arzu etse dahi ölümcül bir ilaç vermesi veya tavsiye etmesi yasaktır.” Buna göre günümüzde ötönazi uygulayan doktorlarımızın hipokrat yemini ne ne oldu?

İnsanların bu konuda yeterli düzeyde bilgi sahibi olmaması nedeniyle ötanaziye birçok anlam yükleniyor. İlk olarak ‘güzel, acısız ve iyi ölüm’ akla gelse de, Türk toplumunda, özellikle İpsala bölgesinde, bambaşka bir terim olarak karşımıza çıkıyor. İkinci Dünya Savaşı sırasında kasabalılar düşman askerlerini ‘nazi’ olarak nitelendiriyorlar ve sınırın öte, karşı tarafına ‘ötanazi’ adını veriyorlar.

Böylece ‘ötanazi’, ölümün soğuk yüzünden kurtularak saflığın tertemiz yüzüne doğru yol almış oluyor.

Özellikle ülkemizde ötenazi kasti adam öldürme olarak kabul ediliyor. Cezası ağır. Ötönazi yi adam öldürmek olarak kabul ediyoruzda neden kürtajı normal karşılıyoruz ? oda bir nevi öldürme değilmidir? Bu ne çelişkidir? diye sormadan geçemiyeceğim ama bu konuya da ayrıca açık yer vermek istemiyorum. Bu da ayrı bir tartışma konusudur bence...

Tıp bilimi ise ötanazinin yöntemini belirleme sırasında devreye girerek, aktif ve pasif olmak üzere iki türlü ötanazi şekli belirliyor. Pasif ötanazide, hastayı yaşatmak amacıyla kullanılan tedavi yöntemi durduruluyor ve hasta ölüme terk ediliyor. Örneğin, solunum cihazına bağlı yaşayan bir hastanın, cihazın durdurulmasıyla ölmesi, pasif ötanaziye örnek olarak gösteriliyor. İşin tartışmalı tarafını ise aktif ötanazi uygulaması oluşturuyor. Aktif ötanazide, ölüme neden olabilecek bir ilaç verilerek, hastanın hayatına son veriliyor. Sonuçta her iki yollada hasta ölüme terkediliyor. Peki neden pasif ötönazi cinayetden sayılmıyor?

Aktif ve pasif ötanazi, amaç ve son açısından aynı olmakla birlikte uygulanan prosedürün farklılığı açısından, farklı yasal durumlara sahip olmuşturlar. Yine de bu iki ötanazi türü arasında gerçekten bir farklılığın olup olmadığı, eğer biri diğerinden daha iyiyse bunun pasif ötanazi mi yoksa aktif ötanazi mi olduğu tartışılan önemli bir meseledir. Bugün yasal olarak pasif ötanazi aktif ötanaziye oranla daha iyi karşılanmaktadır ve aktif ötanaziye oranla birçok ülkede yasal olarak uygulanmasına izin verilmektedir.

Ülkemizde malesef yaşlı, kronik ve bakıma muhtaç hasta sayısı da bir hayli fazla. Bunlara yönelik bakım hizmeti yeterince verilemiyor. Sağlık hizmeti çekiliyor ve ailelerin sorumluluğuna bırakılıyor. Bir süre sonra da aile bu hizmeti geri çekiyor ve hasta yavaş yavaş ölüme terkediliyor. Türkiye'de pasif ötenazi uygulanıyor.''

ötanazi konusunda yapılacak hukuki değerlendirmeden önce bu kavramın ahlaki, dini, felsefi boyutları üzerinde durmak ve konunun sosyal yönünü incelemek gerekir öncelikle!!!

Hukuki açıdan Ölüm hakkı olarak adlandırılan ötanazi, tıp biliminin yetersiz kaldığı ve hastanın aşırı acı çektiği durumlarda, hastadan ya da hastanın bilinci yerinde değilse yakınlarından gelen talep üzerine, hekim müdahalesiyle hastanın yaşamına son verilmesi olarak tanımlanıyor.

İşin tabi birde ekonomik boyutuda var;

ötanazinin gündeme gelmesinin en önemli nedenini ekonomi oluşturuyor. Son yıllarda sağlık harcamalarının çok fazla yük olmaya başladığı şu günlerde: “Tedavisi mümkün olmayan ve yaşama şansı görülmeyen hastaları yaşatmaya yönelik yoğun bir tedavi girişimi uygulanıyor. Ancak bunu yaparken sonuç alınamayacağını biliyorsak, tüm harcamalar bir israf niteliği kazanıyor. Burada ekonomi gündeme geliyor. Boşuna tedavi uygulanma düşüncesi olduğu için ötanazi, özellikle de pasif ötanazi uygulanabiliyor.”

Işin duygusal boyutu;

Duygusallıktan mantıksallığa geçmeyi başarmış ülkelerde insanlar, ölüm haklarının olabileceği düşünülüyor ve ötönaziyi savunuyor. Yanlız türk toplumu açısından değerlendirildiğinde ise, Türk toplumu gibi değer yargılarının dinden ve duygusallığın ağır bastığı ülkelerde ötönaziye pek sıcak bakılmıyor.

Konu ile ilgili okudum bir yazıda,İslam Hukuku ABD Başkanı Prof. Dr. Abdülaziz Bayındır şöyle demiş; Bir hastanın tedaviyi reddetmesinin ya da solunum cihazına bağlı ise, cihazdan ayrılarak hayatına son verilmesinin İslam dininde ötanazi sayılmadığını, zehirli ilaç vererek uygulanan aktif ötanazinin, insan ve hasta hakkına tecavüz olduğuna dikkat çekiyor. “Hastalık ne kadar ağır olursa olsun bize ve hekimlere düşen görev, onun iyileşmesi için elimizden geleni yapmaktır. Hastanın bozuk olan moralini, hayatını sonlandırmak suretiyle istismar etmek doğru değildir. Hastayı iyileştirecek olan moral ve inançtır” diyor.

İşin dini ve en önemli boyutunu ele alırsak;

Dini yönden değerlendirildiğinde ise bambaşka bir boyut kazanıyor. Evrensel bir konu olduğu için İslam dininde ve diğer dinlerde ötanaziye aynı bakış açısıyla yaklaşılıyor ve bunun günah olduğu belirtiliyor demişdik.

İsteğe bağlı ötanazi, intihar ile benzerlik arzettiğinden bütün tek tanrılı dinler tarafından reddedilmiştir. Tek tanrılı dinlerdeki anlayışa göre; bizlere bedenimiz ve hayatımız Tanrı tarafından verilmiştir ve bizler onların sahibi değil ancak emanetçisiyizdir. Dolayısı ile kendi bedenimize zarar vermek ve hayatımızı istemli olarak sonlandırmak O’nun gerçek sahibine karşı yapılacak büyük bir saygısızlık olacaktır.

Hiçbir şey ve hiçbir kimse masum bir insanın, ister bir fetüs veya bir embriyo olsun, bir çocuk veya bir yetişkin olsun, öldürülmesine izin
verilmeyeceğini söyleyerek, ötanazinin kutsal kanunlara karşı gelmek, insanın haysiyetine saldırmak ve hayata karşı suç işlemek olduğunu bildirmiştir.

Gözlerini sonsuza kadar kapama özgürlüğü...

Ötanaziyi savunanlar, insanın yaşama ve ölme özgürlüğü olduğunu söyleyerek, yaşamın zorunluluk olmadığını vurguluyorlar. Diğer yönden ötanaziye karşı çıkanlar ise, insan yaşamının kutsallığını ve ne olursa olsun istek üzerine sonlandırılamayacağını söylüyorlar. Burada en büyük ikilemi ise ötanazi isteyen hastalar yaşıyor! Ölüme yaklaşmış tüm hastalar her türlü acının yanı sıra psikolojik acıyı da çekiyorlar ve eski özgürlüklerinden kalan kırıntıları kabullenerek yaşıyorlar. Yaşam dolu gözlerini sonsuza dek kapama özgürlüğünü ise hiçbir zaman kullanamıyorlar. Tartışılması gereken asıl konu ise işte burada başlıyor.

Sonuç olarak ; ötönazi yi ahlaki,dini sosyal ve ekonomik açılardan değerlendirdiğimizde aslında kimi yerde ötönaziyi kabullenebilirken özellikle ekonomik ve sosyal açıdan, kimi yerde kabullenemiyoruz (din açısından)

Konuyu birde ötönaziyi isteyen ölüm döşeyindeki hastalar açısandan baktığımızda; bu şekilde yaşamak onlara ne kadar acı verici olduğu ve sevdiklerine çektirdiği acılarda yine kendi içindeki ızdırabını daha çok artırdığı göz ardı edilemez...

İçinde bulundukları piskolojiyi hiçbir insan yerinde olmadan anlayamaz...

Cinsellik-Din ikilemi ve Sarah Maple

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Thu, 19 Feb 2009 11:10:00 +0000

Sanatın aykırı kızı sarah Maple. Kendisi kenyalı bir anne, iranlı babadan olma müslüman bir aileden gelen bir ingiliz vatandaşı!

Daha 23 yaşında olan kızımızın yaptığı kışkırtıcı sanat çalışmalarıyla islam dünyasında bazı müslüman kesimi karşısına almış ve tüm cesaretinle sanatını sergilemeye çabalamakda.. Fakat yaptığı tablolar anlaşılamamaktadır.

Resimlerinin herbiri din ve cinsellik konulu olduğu için anlatmak istedikleri hep yanlış algılanmaktadır. Hatta ölüm tehtitleriyle karşılaşmaktadır.

Bir yandan İranın baskıcı islam kültürü altında büyüp, diğer tarafdan batılı düşüncelerin etkilerini almış ve bu iki kültür arasında sıkışıp kalmışdır.

Yaptığı tablolar ilk bakışda elbette kırkıştıcı gelmektedir. Ama sonuçda sanat kışkırtıcı değilmidir?

Herneyse ablanın tabloları ilk bakışda dediğim gibi yanlış anlaşılmaya müsait bunu kabul ediyorum. Ama ikinci ve üçüncü şahıslar için sanatçının bir eserini yorumlamak, ne demek istediğini anlamak tabiki bazen zor olabilir.Fakat herhangi bir eseri tabloyu vs. yorumlamadan ve hemen kötü fikirleri ortaya atmadan önce biraz sanatçıyı araştırıp, anlamaya çalışmak gerekmez mi?

Malesef biz insanoğlu önyargılı olmaya meraklıyızdır ve hemen etiket koymayı severiz.

Dediğim gibi bende tablolarına baktığım zaman çok tehlikeli buldum bu normal herkes için ama daha sonra biraz araştırıp, röportajlarını okuyunca o herbir tabloda ne anlatmak istediğini daha iyi anladım. Bence vermeye çalıştığı mesajlar doğru ve gerçekçi idi.

Cinsellikle dini birbiriyle mecz ederek yaptığı tablolar konusunda Sarah, şunları söylüyor: “Dinle cinselliği birbiriyle harmanlıyorum çünkü sürekli cinselliğin yasaklanan bir şey olduğunu hissediyorum. Daha küçükken içinde bulunduğum kültür nedeniyle cinselliğin utanılması gereken bir şey olduğunu öğrendim. Kuran-ı Kerim cinselliği hayatın bir gerçekliği ve onun bir parçası olarak son derece gerçekçi bir şekilde ele alırken ben de şimdi neden İslam kültüründe cinselliğin yasaklar arasında ele alındığını sorguluyorum.”

Sizcede cinsellik utanılması gereken birşeymi? ve islam dininde cinsellik yasakmı?

Bu soruların cevaplarından korkan islami kesiminden bazı kişilerin neden bu tablolara tepki gösteriyor anlamıyorum. Kuran-ı Kerim in hangi mısrasında cinsellik yasakdır yazıyor soruyorum o tepki gösteren müslümanlara! Acaba onların Kitabı başka bir kitap mı?

Ve hemen etabında domuz resmi hakkında da şöyle bir açıklama getiriyor;

“’Haram” adlı tabloda psikolojinin verileriyle düşündüm, Müslümanların Kuran’ın domuzdan nefret edilmesini (haram görmesi) öngörmediği halde pis olduğu gerekçesiyle nasıl domuz nefreti içerisinde yetiştiklerini göster meye çalıştım. Kuran, hiçbir canlıya nefrete çağırmaz. Ben bir Müslüman olarak yaratıcının yarattığı şeyden nefret edil mesini isteyeceğini düşünemiyorum"
Başı örtülü bir şekilde görünüp ve göğsünün açık olduğu resimle ilgili ola rak Sarah şunları ifade ediyor:

“Başörtüsü takan herhangi bir kadın, ahlaksız ve sevimsiz

olabilir. Bu yüzden ben bir insanın Müslüman olduğuna ancak kalbinde sakladığı şeyle inanabilirim.” Müslümanlık insanın içindedir, şeklinde değil!

Bence vermek istediği düşünce çok doğru! Başına taktığı örtüyle müslüman olunmuyor. Nice başörtlü hacı hocalar vardır ki ; ahlaksız ,şerefsiz, din adı altında dolandırıcı, sömürücüdür.. ki hepimiz bu tip haberleri okuyoruz, seyrediyoruz ve bunlar nasıl müslüman diye belki içimizden soruyoruz. Ben soruyorum...

Bu noktada bu tabloyla ilgili olarak ne kötü düşünülebilir ki?

Müslüman kökenli İngiliz ressam Sarah Maple, son dönemlerde aldığı ölüm tehditlerinin, açtığı resim sergisini kapattıramayacağını, Batı ve İslam kültürlerinin birbirlerine karşıt olduğunu anlatan sanatsal çizgisini yok edemeyeceğini söylüyor.

Resimlerinde yer alan seksüel unsurların ve aykırı hususların bulunmasının Müslüman’ın imanının kalbinde olduğu ve sadece şekli olamayacağına vurgu yapmak amacı taşıdığını kaydeden ressam, cinselliği İslam’la bağdaştırmasının pornografi olmadığını, sadece düşünmeye zorlayan kışkırtıcı bir yaklaşım olduğunu ve hedefin iki kültür arasındaki çelişkiyi gözler önüne sermek olduğunu kaydediyor.Bence tepki gösterip, tehtitler yağdırcağımıza birazda sanatçının ne nalatmak istediğini nelere dikkat çekmek istediğini anlamaya çalışalım. Önyargılı olmayalım.

Ben kendisini destekliyorum...

SİYONİST TERÖR

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Wed, 18 Feb 2009 11:38:00 +0000

Siyonizim Filistin topraklarında bir israil devleti kurma çabaları sırasında ortaya çıkmış bir akımdır.

Bugünkü İsrailin, “kutsal bir savaş” olarak gördükleri bu düşünüş doğrultusunda siyonizmi okul eğitimine kadar taşımışlardır.

İsrail hükümetinin önde gelen yöneticileri tarafından ve milli eğitim bakanı Limor Livnat’ın "okullarda siyonist eğitim almaları gerektiği” ni açıkca dile getirmişdir.

Tevrat’ın bazı açıklamaları kullanılarak hazırlanan bu eğitim sisteminde ve hazırlanan bir kitapda israil hükmetinin filistinlilere yaptığı zulum ve eziyetten övgüyle sözetmişler.

Bu anlayışla yetişen israilli çocuklar ve israil askerleri de tarihden günümüze kadar süre gelen bu savaşda bir çok kadın, çocuk, ve kundakdaki bebeklerin can vermelerinin altında bu siyonist eğitim yatmaktadır.

Yıllardır süre gelen bu savaş malesefki şuan hiçbirşeyden haberi olmayan çocukların katledilmelerine yol açmaktadır.

Tarihimizden günümüze kadar süre gelen bu savaşın başlamasına neden olan şey ingiliz hükümetidir. Şöyleki;

Tarihimize baktığımızda;

KAYNAK :

Filistin toprakları birçok (mısır,bizans..vb..) topluluk tarafından işgal edilmiş ve en son 1516 yavuz sultan selimin komutasında osmanlı imparatorluğuna kalmışdır.

1918 ingiliz işgaline kadar osmanlıların yönetiminde kalmışdır. İngilizlerin işgali ile ingiliz hükümeti şuandaki birleşmiş milletler yerine geçen, Milliyetler cemiyeti nin onayıyla burada bir yahudi devleti kurulacağını ilan etmişdir. Bu noktada ingilizlerin katliamları başlamışdır.Birçok masum müslüman halkı ingilizler tarafından katledilmeye başlanmışdır. Ayrıca yahudilerin burada hak kazanmaya çalışmalarında o zamanın siyonist teşkilatınında katkılarıyla birlikde ön ayak olmuşlardır.

Tarihden günümüze kadar süren bu savaşın tetikleyicileri de olmuşlardır.

Bu sırada Avrupada çıkan Nizi saldırılarıda yahudilerin buraya yani filistine göçlerini hızlandırmıştır. Sanırım şuanki israil halkının içindeki bu kin nefret ve öldürme hırsının kaynağı bu nazi saldırılarından ve zulümlerinden kaynaklanıyor olsa gerek!

Eski çağdan buyuna hep bir savaş içinde olan filistin için şuan hiçbir ülke Türkiye hariç ve de birleşmiş milletlerden destek gelmemesi çok üzücü.

Gerçi kendi ülkemizdede adı farklı (siyonist terör) ama amacı aynı olan bir terörle karşı karşıya iken; daha biz kendi barışımızı sağlıyamıyoruz ama başka ülkelerin barışı için yarumlar yapıp, efor sarfediyoruz o da ayrı bir konu..

Tabiki milletçe hepimiz bu savaşa karşıyız. Kınıyoruz! Ama önce kendi ülkemizin barışını sağlayalımda!!!

TeSekküR!...

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Tue, 10 Feb 2009 15:51:00 +0000

Yayında emeği geçen tüm arkadaşlara teşekküür ederim diye sonlandırırmışım... Televizyon programlarının en sonunda jenerikde yazarlar ya aynen o hesap işde benimkisi:) Bu işin şakası tabi aslında biteşşekkürlerimi sunmak istediğim Bloxxo dan tanıdığım blog ve sanal arkadaşım deyim :) Melih Güney!!

Kendisiyle, sade ve göze hoş gelen web sayfasını ziyaretim sonucu tanışmış olup, bana bloğumun bir köşesinin, daha kullanışlı ve hoş gözükmesinde yardımcı olmuşdur.. ehe benimde içimden sanal da olsa teşekkür edesim gelmişdir:))

Paylaşımın için tekrar sağol ve o güzel sayfanda başarılar diliyorum.

Takipteyim ona göre!..Ayrıca bu takiplerim sonucu yeni bir istekle karşına çıkarsam şaşırma :) Bıktırırım ona göre!!!!

Ve son bir şey sayfanın temasına bayıldım!!!!!!!

Aziz Valentine nin Aşkı...

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Mon, 09 Feb 2009 10:57:00 +0000

Günümüzde “sevgililer günü” tüm dünya ülkelerinde aynı gün kutlanması açısından uluslararası ticari bir sektör olmuşdur.

Millattan önce dördüncü yüzyıllara dayanan sevgililer günü (valentine day) üzerine bir kaç rivayet vardır.

Roma katolik klisesinin inanışına dayanan bu gün, valentine ismindeki bir rahibin, âşık olduğu kadın aşkına karşılık vermemesi üzerine intihar etmiş ve kalbinin sevdiği kadına gönderilmesini vasiyet etmişdir.

Bir diğer inanış ise yine o zamanın kralı ordu için asker bulmakda zorlanıyormuş. Krala göre erkekler sevdiklerinden vazgeçemiyormuş. Bu sebeple kral ülkesinde evlilik ve nişanı yasaklamış. Fakat Aziz Valentine isminde papaz gizli gizli evlendirmeye devam etmesi üzerine sonunda yakalanan papaz kral tarafından idam edilmiş.

Antik yunan takvimlerinde Şubat ayı ve aşk ilişkisi şöyle dayandırılır; ocak ayı ortası ve şubat ayı ortasındaki zaman Gamelyon denir ve zeus ve hera nın kutsal evliliğine adanmışdır.

Antik Romada bereket tanrısı Lupercus'un adına, din adamları keçi kurban edilir daha sonra kafalarına koydukları bir parça keçi derisi ile roma sokaklarda dolaşırlarmış. Bunu gören genç kızlar hemen öne atılır ve dokunmaya çalışırlarmış çünkü inanışa göre bu dokunuş onların doğurganlığını kolaylaştırırmış.

Günümüze kadar gelen bu sevgililer günü tabiki uzun zaman dilimleri arasında, zamanın şart ve koşullarına toplumun gelenek ve özelliklerine göre şekillenmelere ve bazı adetlerin var olmasına yol açmış ve günümüze kadar gelmişdir.

Bu zaman diliminde değişik ülkelerin kendilerine özgü adetleri oluşmuş söylenene göre; ilk sevgililer günü âdeti Aziz valentine için oluşturulan torbaya herkesin ismi yazışlırmış ve torbadan çıkan isimle bir yıl boyunca sevgili olurmuşun...( Ne çıkarsa bahtına!)

Yine italyanın kırsal kesiminde 14 şubatda kadınlar sabah erken kalkıp camın önüne geçerlermiş. Bunun sebebi ise ilk geçen erkek hayatının erkeği olurmuş..

Bu özel günün tarihde ortaya çıkışıyla dünyaya yayılmasına vesile olan Amerikalı Esther Howland ın 14 şubat da sevgilisine yolladığı ilk kartpostalla bu olay toplumsallaşmış ve tüm dünya ülkelerine yayılmasını sağlamışdır. Günümüzde de kartpostallar (elektronik olarak tabiki) hediyeler alınıp kutlanmaya başlanmışdır.

Bu özel gün,Hıristiyan inanışlı bir bayram olduğu için bazı müslüman ülkelerinde, halbuki özünde sevgi-Aşk mesajları barındırsa bile pek hoş karşılanmamaktadır. Birçok müslüman ülkesinde aktivite yapmak hediye almak yasakdır. Örneğin Suudi Arabistan da islami olmayan bu hıristiyan kutlamasında kullanılan ürünlerin satışı yasaklanmışdır.

Örneğin bir başka ülkede de sevgililer günü “haram” ilan edilmişdir.

Sevdiğini göstermek nasıl Günah ve haram olabilirki?

Ben & Bloğum Hakkında....

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Sat, 10 Jan 2009 15:05:00 +0000

Aslen İzmir Karşıyakalıyım. yaklaşık 7-8 sene önce tatil amaçlı geldiğim Bodruma, bir geldim o geliş.. bir daha dönemedim. Önceleri tekbir sırt çantamla geldiğim bu kahpe yerde, sonrasında ufak tefek eşya edindim. Birde bakmışız bodrumlu olmuş çıkmışız..Ama iyiki de olmuşuz!

Blog okumayı ve bloglamayı seviyorum. Bloğum kışkırtıcı ve anarşist duygular içersede genelde hepsi güncel yaşamdan ve kendi hayatımdan kesintiler oluşturmaktadır.

Sanattan politikaya, yaşamdan paylaştmlarımıza, mutluluk ve hüzünlerimizden, bildiklerimiz ve bilmediklerimizden vb.. daha pek çok şeyi bulabilceğinizi umuyorum.

İnsanların bir tık ile herşeye ulaşabildiği bu sanal ortamda bazen başka başka kişilere bürünsekde, aslında doğru kullanıldığı zaman, bu sanal ortam gerçekdende çok geniş bir yelpazeyi barındırıyor içinde..

Yığınlarca arkadaşlıklar ortasında yapayalnız insanlar…Sanal takılmalar,sanal düşünceler, sanal yaşamlar…

Sanal dünyadan çıktığında ise; sokakta bir şamar gibi çarpan gerçek! Sanal dünyada edinilen değer, kardan adam gibi eriyen bir değersizlik… “Seni çok özledim, iyi ki geldin” derken yüzdeki ifade… Kaybolup giden yüzlerdeki ifadeler, dudaktaki tebessümler… Gözlerdeki yok olan pırıltı… Çocuğunu sanalda seven anneler, sanal duyguları… Sevgiliye verilen bir demet sanal çiçek.. Sevgiliyi öpen dudak yerine, “mucuk” yazan parmaklar… Bu geniş dünyayı, sanal denen bir fanusa hapsedenler… Cılız fikirleri ayyuka çıkaran, sergileyen sanal… Dört duvar arasına sıkıştırılmış bir dünya, tek kanat açılmış pencereden görülebilen kadar gerçek bir dünya…

İnsanlar, sanal bir dünyada yaşamaya başlamışlar. Sohbetler sanal,ilişkiler sanal,komşuluk sanal, dostluk sanal, aşklar sanal, hatta düşmanlık bile sanal…

Sanalda alabildiğine özgürlük, alabildiğine korkusuzluk, cesaret… geç kılevyenin başına, heyyt! Ben dünyayım, dünya benim…

Sokakta gezmeye çekinen panik ataklı insanlar sanalda kral kesilmiş… Sataşanlar, meydan okuyanlar, randevu verenler, bile bile yalan adres verenler, yalan söyleyenler… Doyurulmamış cinselliğini, bin bir küfürle ortaya serenler… Kurtaramadığı aşağılık duygusunu doyurmaya çalışanlar… Sanal dopdolu bir dünya, bomboş bir dünya olmuş çıkmış..

İnternet ortamını doğru kullanalım! Halbuki internet, insanların işlerini ne kadar kolaylaştırdığı, ne derece yararlı olduğunu sanırım kimse yadsıyamaz… Her türlü işlerimizde merakımızda araştırmalarımızda yardıma başvurduğumuz bilgi alış verişi sağladığımız bir ortam. Sayılamayacak kadar yararları varken neden yanlış kullanalım?

Bu doğrultuda burdaysanız haydi bloglaşalım:)))

Sevgiler...

İLETİSİM

noreply@blogger.com (BodrumSibel) — Sat, 10 Jan 2009 14:50:00 +0000