<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-5504559482150421904</id><updated>2024-12-19T00:33:08.259-03:00</updated><category term="Lilian Elphick"/><category term="Del borde a la orilla"/><category term="Diamela Eltit"/><category term="Alejandra Pizarnik"/><category term="Luisa Valenzuela"/><category term="Gabriela Mistral"/><category term="Marguerite Duras"/><category term="Susan Sontag"/><category term="Cartas"/><category term="Damaris Calderón"/><category term="Margo Glantz"/><category term="Marta Traba"/><category term="María Luisa Bombal"/><category term="Rocío Silva Santisteban"/><category term="Simone de Beauvoir"/><category term="Violeta Rojo"/><category term="Ana Arzoumanian"/><category term="Ana María Shua"/><category term="Beatriz Preciado"/><category term="Bárbara Délano"/><category term="Carmen Berenguer"/><category term="Cecilia Palma"/><category term="Colette-Duras"/><category term="Cristina Peri Rossi"/><category term="Doris Lessing"/><category term="Eco"/><category term="Elena Garro"/><category term="Escrito en el borde"/><category term="Francisca Noguerol"/><category term="Frida Kahlo"/><category term="Gabriela Aguilera"/><category term="Gioconda Belli"/><category term="Jameson"/><category term="Josefina Ludmer"/><category term="Lukács"/><category term="Mabel Moraña"/><category term="Mara Nerón"/><category term="María Teresa Cárdenas"/><category term="Olga  Orozco"/><category term="Paz Errázuriz"/><category term="Raquel Olea"/><category term="Rosa Montero"/><category term="Rosario Ferré"/><category term="Sor Juana Inés de la Cruz"/><category term="Sylvia Molloy"/><category term="Tununa Mercado"/><category term="Verónica Zondek"/><category term="Ángela Hernández Núñez"/><title type='text'>Por la matria</title><subtitle type='html'>ENSAYOS SOBRE ESCRITURAS DE MUJERES</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://porlamatria.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default?max-results=10&amp;redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://porlamatria.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default?start-index=11&amp;max-results=10&amp;redirect=false'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>97</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>10</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5504559482150421904.post-5787694478192092429</id><published>2015-04-10T07:33:00.000-03:00</published><updated>2020-03-25T16:46:17.671-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lilian Elphick"/><title type='text'>&quot;K, de Lilian Elphick</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgokxWt2WOguUZ15TlJO2nzhNblp1jXYpd_IKFRB6Y6R4M4_aBa2u9kJDdP2t8dhMYI8mh1J-E19bPKlZ8Q7FOA1sdu_hQvf9aA1Cvk87l4U4CxEbcM5cSGT0jVlgSJ6aIqRi15KW7Aqwxg/s1600/Portada-K-web.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1329&quot; data-original-width=&quot;881&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgokxWt2WOguUZ15TlJO2nzhNblp1jXYpd_IKFRB6Y6R4M4_aBa2u9kJDdP2t8dhMYI8mh1J-E19bPKlZ8Q7FOA1sdu_hQvf9aA1Cvk87l4U4CxEbcM5cSGT0jVlgSJ6aIqRi15KW7Aqwxg/s640/Portada-K-web.jpg&quot; width=&quot;424&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Por &lt;a href=&quot;http://buenobonitoyletrado.com/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Alida Mayne-Nichools&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;i&gt;K&lt;/i&gt; es un libro breve, pero no es fácil. Hay que estar concentrado para leerlo, aunque las hojas pasan rápido.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;
 
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://lilielphick.blogspot.com/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Lilian Elphick&lt;/a&gt;,
 conocida por sus cuentos, explora en este volumen cómo es meterse en la
 piel (o en la caparazón) de otra persona, quien es nada menos que Franz
 Kafka, referido en casi todo el texto como solo K. A través de pequeñas
 viñetas, anécdotas, conversaciones diálogos que parecen las direcciones
 para pequeñas escenas, Elphick se va aproximando a distintos momentos 
biográficos de Kafka, pero con sutileza, tratando de sugerir antes que 
imponer. Así tenemos la presencia constante de fuego y llamaradas, que 
nos hacen pensar en la petición de Kafka a su amigo Max Brod de que 
quemara sus manuscritos (cosa que afortunadamente no hizo). También hay 
premoniciones, Kafka teme por los papeles que la Gestapo pueda quitarle 
(lo que por supuesto, no ocurrió en vida del escritor). Sus relaciones 
amorosas, la difícil comunicación con el padre y la presencia de 
Gregorio Samsa se van entretejiendo en cada uno de los pequeños relatos 
que elabora Elphick.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Y ya que he mencionado a Gregorio Samsa, el protagonista de &lt;i&gt;La metamorfosis&lt;/i&gt; es un motivo presente a lo largo de &lt;i&gt;K&lt;/i&gt;,
 la mayor parte de las veces como alter ego del escritor: o bien su 
imagen en el espejo o bien su yo interior, como una metáfora de los 
tormentos que podrían haber afectado a Kafka. Tal vez lo más complicado 
–o que me deja en un punto de indecisión- es la apropiación de la voz de
 Kafka, especialmente debido al contrapunto que se levanta entre los 
textos escritos por Elphick y los continuos epígrafes que incluye, 
muchos de los cuales corresponden a escritos de Kafka, especialmente sus
 cartas.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;El texto, sin embargo, supera al autor de &lt;i&gt;El proceso&lt;/i&gt;
 y las historias se lanzan en la búsqueda de precursores y 
descendientes, estableciendo conexiones con personajes famosos –como el 
Quijote y Bartleby- y con escritores famosos –como Borges y Monterroso-.
 Podríamos decir que la misma autora se sitúa entre esas conexiones 
hasta convertirse ella misma en personaje de su narración. Cuando ella 
menciona que ha hecho en Praga el recorrido Kafka –del cual solo sabemos
 que termina en la tumba del escritor-, podemos llegar a la conclusión 
de que ella nos ha llevado también por un recorrido K, uno ciertamente 
mucho más atrevido y ambicioso, aunque ejecutado con simpleza.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Los textos
 de Elphick podrían considerarse microcuentos, pero el ritmo, la 
musicalidad de gran parte de ellos, la manera en que están construidos, 
me hizo sentir que estaba leyendo poesía y no prosa. Extrañamente, al 
enfrentarlos como poesía me pareció menos relevante si Elphick había 
logrado o no emular la voz de Kafka, porque los textos se volvían más 
sutiles.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;*&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Elphick, Lilian. &lt;a href=&quot;http://www.antartica.cl/antartica/servlet/LibroServlet?action=fichaLibro&amp;amp;id_libro=153008&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;i&gt;K&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;. Santiago: &lt;a href=&quot;http://www.ceiboproducciones.cl/?product=k&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Ceibo Ediciones&lt;/a&gt;, 2014.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;georgia&amp;quot; , &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;En: &lt;a href=&quot;http://www.publimetro.cl/nota/columnistas-publimetro/columna-de-libros-por-alida-mayne-nicholls-k-de-lilian-elphick/xIQobw%21c3GAykjsGZI0Y/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Publimetro&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/5787694478192092429'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/5787694478192092429'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://porlamatria.blogspot.com/2015/04/k-de-lilian-elphick.html' title='&quot;K, de Lilian Elphick'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgokxWt2WOguUZ15TlJO2nzhNblp1jXYpd_IKFRB6Y6R4M4_aBa2u9kJDdP2t8dhMYI8mh1J-E19bPKlZ8Q7FOA1sdu_hQvf9aA1Cvk87l4U4CxEbcM5cSGT0jVlgSJ6aIqRi15KW7Aqwxg/s72-c/Portada-K-web.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5504559482150421904.post-1864653947938582682</id><published>2012-10-02T10:51:00.000-03:00</published><updated>2012-10-02T10:51:09.537-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lilian Elphick"/><title type='text'>Por la Matria. Los caminos de la mujer</title><content type='html'>&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHL9FCgeeHBM4GShgCamen_1Q5rUg728Wdh9lb3l0uwV32FP0hmw0kXaki2wtGx5kr3vTNQeAX_sECAImljhEHvbxADCl9R9tphwRBk6_aD8eySZA1ouuwAwrIxBDEf7v6iNL_7F5fhVIa/s1600/matria-lorena-mendez.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHL9FCgeeHBM4GShgCamen_1Q5rUg728Wdh9lb3l0uwV32FP0hmw0kXaki2wtGx5kr3vTNQeAX_sECAImljhEHvbxADCl9R9tphwRBk6_aD8eySZA1ouuwAwrIxBDEf7v6iNL_7F5fhVIa/s320/matria-lorena-mendez.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://lorena-mendez.blogspot.com/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Lorena Méndez&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 7.4pt 0cm 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Por Lilian Elphick&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 7.4pt 0cm 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin: 0cm 7.35pt 0cm 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Parto de la matria y hacia la matria, una
zona que la filósofa francesa Julia Kristeva &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;“identifica con &quot;otro espacio&quot; que no tiene que
ver con la tierra de nacimiento, ni con la legitimación de cualquier Estado,
sino con un lugar interior en el que crear un &quot;cuarto propio&quot;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn1&quot; name=&quot;_ftnref1&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[1]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.
Y empleo, también, una consigna, un lema, una bandera de lucha: &lt;i&gt;Matria y vida. Venceremos&lt;/i&gt;, en oposición
al Patria o Muerte. Venceremos, voz de rebeldía que aún resuena en nuestros
oídos y que más de una vez gritamos, hombres y mujeres, en los años de la
dictadura chilena.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin: 0cm 7.35pt 0cm 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin: 0cm 7.35pt 0cm 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Matria
y vida quiere decir instalarse en un sitio diferente, establecer complicidades
y visibilizaciones, reunirnos en la memoria, y comenzar a &lt;i&gt;ser&lt;/i&gt; y a no ser el &lt;i&gt;otro &lt;/i&gt;o
la &lt;i&gt;otredad, &lt;/i&gt;término que quizás fue&lt;i&gt; &lt;/i&gt;descrito por primera vez por Simone de
Beuvoir en&lt;i&gt; El segundo sexo &lt;/i&gt;en 1949.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin: 0cm 7.35pt 0cm 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin: 0cm 7.35pt 0cm 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Matria
y vida es la antítesis de la fuerza dominante de la cultura patriarcal
unificada en la guerra, el sojuzgamiento, la desvaloración y la muerte. Cultura
empoderada en la violencia y que niega el amor.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin: 0cm 7.35pt 0cm 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin: 0cm 7.35pt 0cm 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Humberto
Maturana, en el Prefacio a &lt;i&gt;El cáliz y la
espada&lt;/i&gt;, de Riane Eisler&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn2&quot; name=&quot;_ftnref2&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[2]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;,
señala que:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;“Debido a su origen la historia de la humanidad antes del
patriarcado no es una historia centrada en la competencia, la lucha o la
agresión, sino en la solidaridad en la que la competencia, la lucha o la
agresión, eran sólo episodios del convivir, no un modo de vida.” (Eisler: XVI)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin: 0cm 7.35pt 0cm 0cm; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin: 0cm 7.35pt 0cm 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Margarita
Pisano, a su vez, indica: &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;“Los movimientos sociales han sido una
de mis principales preocupaciones. Cómo rediseñarlos para sacarlos del espacio
de marginalidad y colocarlos en un lugar exterior a la cultura vigente, para
que reemplacen el pensamiento y producción cultural masculinista, desde donde
se elabore y se ejercite la idea de un nuevo sistema civilizatorio.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;(…)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Las mujeres podemos crear, a través de
la concepción de un cuerpo cíclico, una lógica abierta, multidireccional, no
jerarquizada respecto de la lógica de dominio y, por tanto, no excluyente, sino
más bien con un poder que -aunque difícil de imaginar- esté desprovisto de
dominio, me refiero al poder de la libertad, la creación, el pensamiento no
subordinado. A pesar de que en esta cultura de dominio existen poderes con estas
características, su lógica debe ser modificada, ya que es ésta la que los
pervierte. Todo no, contiene un sí, como sostiene Camus, y esto alude a la
capacidad humana pensante que puede recoger esta información y transformarla en
cultura y civilización.” &lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn3&quot; name=&quot;_ftnref3&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[3]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;La perseverancia de las mujeres
chilenas tiene larga data. Recordemos a Paula Jaraquemada, Javiera Carrera,
Rosario Rosales y Luisa Recabarren que luchan por la Independencia en 1810;
recordemos a Eloísa Díaz, primera mujer estudiante de medicina (1880) y primera
doctora (1887); recordemos a Gabriela Mistral, primera mujer latinoamericana en
obtener el Premio Nobel de Literatura en 1945, y que en 1906 escribió: “Instruir
a la mujer es hacerla digna y levantarla. Abrirle un campo más vasto de
porvenir, es arrancar a la degradación muchas de sus víctimas.”&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn4&quot; name=&quot;_ftnref4&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[4]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;En 1935, se funda el MENCH. Leamos a
Luis Vitale&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn5&quot; name=&quot;_ftnref5&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[5]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;“Se funda el 11 de mayo el
MEMCH (&lt;u&gt;Movimiento por Emancipación de la Mujer Chilena)&lt;/u&gt;, paso decisivo
en la formación de la conciencia de género. A través de su periódico “La Mujer
Nueva” se criticó la discriminación de la mujer en el trabajo, promoviendo que
las empleadas domésticas ingresaran a sus filas para contribuir a su
organización sindical. Presentaron un proyecto de ley sobre desayuno escolar
gratuito, criticando la explotación de los menores de edad. En 1936, el MEMCH
planteó la “emancipación de la maternidad obligada”, pidiendo “el
reconocimiento del aborto a fin de que pueda ser practicado científicamente”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Antes de 1949 las mujeres chilenas no
tenían derecho a voto. La articulación que se gesta antes de este año puede ser
perfectamente designado como un movimiento social de mujeres por conseguir este
derecho y otros. En 1934, se crea la Agrupación Nacional de Mujeres de Chile y
Amanda Labarca publica el ensayo &lt;i&gt;¿A dónde
va la mujer?&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;“El voto femenino es alcanzado en 1949
para las elecciones municipales y 1952 para la elección presidencial. El
personaje más destacado del movimiento feminista chileno en ese momento fue
Amanda Labarca Humberstone (1886-1975).” &lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn6&quot; name=&quot;_ftnref6&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[6]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin: 0cm 7.35pt 0cm 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Sobresalen,
además, María de la Cruz, primera senadora chilena, Elena Caffarenna y Flor
Heredia que, en 1941, presentan un proyecto de ley a favor del voto femenino. &lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn7&quot; name=&quot;_ftnref7&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[7]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin: 0cm 7.35pt 0cm 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin: 0cm 7.4pt 0cm 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Uno de los hechos más destacables en la
historia de los movimientos sociales de mujeres en Chile es la creación del Movimiento
por la emancipación de la mujer chilena, refundado en 1983, la importancia que
le dio a la mujer el presidente Salvador Allende, entre los años 1970 y 1973.
Se crean los &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;“Los
Comedores Populares (que) tendían a aliviar la pesada carga de las mujeres en
el hogar. Otras medidas fueron: el medio litro de leche para mujeres
embarazadas y lactantes; aumento del fuero maternal y obligación de las
empresas, con más de 20 mujeres, a tener salas-cuna y jardines infantiles.”
(Vitale. Ibíd.), y la inauguración de
La Casa de la Mujer, La Morada, en 1983, “un lugar para recuperar lo invisible
y negado, vivencias concretas de discriminación y oposición de las mujeres, el
camino hacia la conciencia femenina, colectiva y política, hacia la libertad
con cuerpo de mujer. (…) Lugar de aprendizaje, de activismo, de acción
política, servicios, capacitación, formación, publicaciones, foros, eventos,
campañas, encuentros, &amp;nbsp;actos culturales.”&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn8&quot; name=&quot;_ftnref8&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[8]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Con la irrupción de la
dictadura militar, se forman movimientos relacionados a la respresión y
violencia imperantes, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;como &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;las Agrupaciones de Familiares de Víctimas de la
Represión y algunos grupos de apoyo, como la Agrupación de Mujeres Democráticas
y después el grupo Vamos Mujer.&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn9&quot; name=&quot;_ftnref9&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[9]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Se crearon varias organizaciones de
mujeres que reivindicaron por sobre todo el tema de los derechos humanos,
muchas veces en búsqueda de familiares desaparecidos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Ejemplos de éstas fueron Mujeres por la
Vida, y Mujeres de Chile. &lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn10&quot; name=&quot;_ftnref10&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[10]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small;&quot;&gt;En relación a la escritura de obras literarias en
dictadura, cito a Diamela Eltit:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;“Efectivamente, la situación impuesta
por la dictadura chilena obligó a aquellos que teníamos una posición
democrática y aún más, de izquierda, a una cuidadosa utilización del lenguaje.
Como ciudadana habitante de esos años extraordinariamente difíciles pude
presenciar cómo la instalación de la dictadura implicaba el radical retiro de
una parte del lenguaje que aludía a los pasados léxicos políticos. Por otra
parte, tanto la oralidad como la escritura se volvieron terrenos resbaladizos
que fueron intervenidos por la autocensura, que es la peor forma de censura.
Entonces los lenguajes se volvieron “peligrosos” porque podían “delatar”. Allí
pude dimensionar el lenguaje como algo estratégico y crucial. Lo importante
empezó a radicar más que en “lo dicho”, en lo “no dicho”, o bien en las zonas
fluctuantes y ambiguas que permitían la censura y la autocensura. Una parte del
poder pasó por el lenguaje. Sería largo detallar este proceso porque en
realidad contaminó toda la vida cotidiana. Sin embargo quiero señalar que la
experiencia de ser una mujer con estudios en letras me puso frente a una
realidad ineludible: que el lenguaje no es inocente, es poroso, múltiple y
constituye, en último término, una de las políticas más decisivas en términos
de sobrevivencia y de exterminio.” &lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn11&quot; name=&quot;_ftnref11&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[11]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Debo agregar las producciones de Pía
Barros, Sonia González Valdenegro, Ana María del Río y otras narradoras que
comienzan a publicar sus obras a mediados de los años 80 y que, definitivamente,
utilizan ese tipo de lenguaje nombrado por Diamela Eltit como &lt;i&gt;sobrevivencia&lt;/i&gt;, pero también como
denuncia. Es imposible olvidar a las poetas Carmen Berenguer, Elvira Hernández,
Marina Arrate, Verónica Zondec que, “por medio de&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt; su gesto &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;escritural, trizan el carácter
jerárquico-histórico de la cultura patriarcal, a través del (des)doblamiento de
los pliegues del lenguaje.”&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn12&quot; name=&quot;_ftnref12&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[12]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Actualmente, he de resaltar un flujo
que podría llegar a convertirse en movimiento social y que ha trascendido los
límites geográficos de Chile. Se trata de las Antologías de microcuentos &lt;i&gt;Basta! Cien mujeres contra la violencia de
género&lt;/i&gt; y &lt;i&gt;Basta! Cien hombres contra
la violencia de género&lt;/i&gt;,&lt;i&gt; &lt;/i&gt;publicadas
por Asterión Ediciones, con Pía Barros a la cabeza, y sus pares Basta!
Argentina y Basta! Perú. En la puerta del horno está &lt;i&gt;Basta. + de cien cuentos contra el abuso infantil&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;“…La violencia de género es transversal
y no se produce más en un barrio que otro, aunque si haya mayor encubrimiento.
La violencia contra la mujer es un hecho grave que está invisibilizado&quot;.&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn13&quot; name=&quot;_ftnref13&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[13]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;
&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;En suma, la Matria resiste y conversa,
porque “conversar” es dar vuelta juntas/os, “es el entrelazamiento del
lenguajear y el emocionar que ocurre en el vivir humano en el lenguaje”. (Maturana
xi).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small;&quot;&gt;***&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Apuntes presentados a la mesa temática Mujer, movimientos
sociales y poder, Primer Salón de Editoriales Caminando el Sur, Puerto Montt, Chile,
2012.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br clear=&quot;all&quot; /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;hr align=&quot;left&quot; size=&quot;1&quot; width=&quot;33%&quot; /&gt;
&lt;div id=&quot;ftn1&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref1&quot; name=&quot;_ftn1&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[1]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Wikipedia:&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt; &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Matria&quot;&gt;http://es.wikipedia.org/wiki/Matria&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn2&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref2&quot; name=&quot;_ftn2&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[2]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Eisler, Riane. &lt;i&gt;El cáliz y la espada&lt;/i&gt;. Santiago: Cuatro Vientos,
2000.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn3&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref3&quot; name=&quot;_ftn3&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[3]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Pisano, M. &lt;i&gt;Otro
Imaginario. Otra lógica: &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.mpisano.cl/articulos/imaginario.htm&quot;&gt;http://www.mpisano.cl/articulos/imaginario.htm&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn4&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref4&quot; name=&quot;_ftn4&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[4]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Mistral, Gabriela&lt;/span&gt;.&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;“La instrucción de la mujer”. En: &lt;i&gt;La voz de Elqui&lt;/i&gt;, Vicuña, Chile, 1906&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn5&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref5&quot; name=&quot;_ftn5&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[5]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Vitale, Luis. &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Cronología Comentada del Movimiento de Mujeres en
Chile. En:&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; &lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://mazinger.sisib.uchile.cl/repositorio/lb/filosofia_y_humanidades/vitale/obras/sys/fmu/e.pdf&quot;&gt;http://mazinger.sisib.uchile.cl/repositorio/lb/filosofia_y_humanidades/vitale/obras/sys/fmu/e.pdf&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn6&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref6&quot; name=&quot;_ftn6&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[6]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Participación
política y paridad de género en Chile. En:&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.bcn.cl/bibliodigital/pbcn/estudios/estudios_pdf_estudios/nro11-07.pdf&quot;&gt;http://www.bcn.cl/bibliodigital/pbcn/estudios/estudios_pdf_estudios/nro11-07.pdf&lt;/a&gt;&lt;i&gt; &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn7&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref7&quot; name=&quot;_ftn7&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[7]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Vitale, Luis. &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Cronología Comentada del Movimiento de Mujeres en
Chile.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn8&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref8&quot; name=&quot;_ftn8&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[8]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Matus, Verónica. &lt;i&gt;Escrituras
de la diferencia sexual. &lt;/i&gt;Raquel Olea, Editora, 2000.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn9&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref9&quot; name=&quot;_ftn9&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[9]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;En:&lt;/span&gt; &amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.eurosur.org/FLACSO/mujeres/chile/orga-1.htm&quot;&gt;http://www.eurosur.org/FLACSO/mujeres/chile/orga-1.htm&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn10&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref10&quot; name=&quot;_ftn10&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[10]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Participación política y paridad de género en Chile.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn11&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref11&quot; name=&quot;_ftn11&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[11]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Entrevista en Revista
virtual La Mansa Guman:&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://lamansaguman.cl/2012/07/diamela-eltit-la-voz-politica-de-una-monstrona/&quot;&gt;http://lamansaguman.cl/2012/07/diamela-eltit-la-voz-politica-de-una-monstrona/&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn12&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref12&quot; name=&quot;_ftn12&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[12]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Fernanda Moraga, &lt;i&gt;La bandera de Chile. (Des)pliegue y
(Des)nudo de un cuerpo lengua(je&lt;/i&gt;). En: &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.letras.s5.com/hernandez241203.htm&quot;&gt;&lt;i&gt;http://www.letras.s5.com/hernandez241203.htm&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn13&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref13&quot; name=&quot;_ftn13&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[13]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;Entrevista a Pía
Barros en Emol, 24/09/12. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.emol.com/tendenciasymujer/Noticias/2011/12/08/22033/Pia-Barros-La-violencia-fisica-es-el-final-de-un-camino-de-violencia-contra-la-mujer.aspx&quot;&gt;http://www.emol.com/tendenciasymujer/Noticias/2011/12/08/22033/Pia-Barros-La-violencia-fisica-es-el-final-de-un-camino-de-violencia-contra-la-mujer.aspx&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/1864653947938582682'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/1864653947938582682'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://porlamatria.blogspot.com/2012/10/por-la-matria-los-caminos-de-la-mujer.html' title='Por la Matria. Los caminos de la mujer'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHL9FCgeeHBM4GShgCamen_1Q5rUg728Wdh9lb3l0uwV32FP0hmw0kXaki2wtGx5kr3vTNQeAX_sECAImljhEHvbxADCl9R9tphwRBk6_aD8eySZA1ouuwAwrIxBDEf7v6iNL_7F5fhVIa/s72-c/matria-lorena-mendez.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5504559482150421904.post-785779395551491231</id><published>2011-11-18T09:00:00.001-03:00</published><updated>2011-11-18T09:06:25.634-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gabriela Aguilera"/><title type='text'>Fragmentos de espejos, de Gabriela Aguilera</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgy90QXHCv8SrgdEWugpsw5oTVOCw4ZRGVH3iFnvLLmiXKVk-XqUc2hcAkgVb836Xsg_u-qTB0sTEcR2khsPnbU1sk3s1f5blRebEZJYNLMyQXqXMXDReLennb1owMIY0S8a4u0SPcwUTt/s1600/fragmentos.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgy90QXHCv8SrgdEWugpsw5oTVOCw4ZRGVH3iFnvLLmiXKVk-XqUc2hcAkgVb836Xsg_u-qTB0sTEcR2khsPnbU1sk3s1f5blRebEZJYNLMyQXqXMXDReLennb1owMIY0S8a4u0SPcwUTt/s320/fragmentos.jpg&quot; width=&quot;207&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Por
Lilian Elphick&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Gabriela Aguilera es una de las pocas escritoras
chilenas que ha trabajado consecuentemente el género negro y sus variables. Sus
últimos tres libros –&lt;i&gt;Asuntos privados&lt;/i&gt;,
&lt;i&gt;Con pulseras en los tobillos&lt;/i&gt; y &lt;i&gt;En la Garganta-&lt;/i&gt;, describen situaciones
narrativas que nacen y se nutren en la verticalidad de la violencia. En
general, no hay procedimientos anti miméticos. La autora se empeña en
mostrarnos una realidad que, en estos tiempos, es cotidiana y brutal. La
cultura posmoderna, con toda su carga de narcisismo y simulación&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn1&quot; name=&quot;_ftnref1&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[1]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; y
que rapiña signos culturales para masificarlos (la estrella roja del comunismo,
la imagen del Che Guevara en las gigantografías de una gran tienda, por
ejemplo),&amp;nbsp; exacerba esta realidad “real”
para luego enmascararla, fracturarla o, simplemente, invisibilizarla.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Fragmentos de
espejos&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;, conjunto de microcuentos
dividido en tres partes: Espejos, Fragmentos y Signos Ocultos, también ingresa
en esa verticalidad violenta de la que hablaba hace un momento. Vertical,
porque en estos textos se nota claramente el estatuto denunciante ante una
cultura que no sólo es ombliguista, sino que apoya un sistema patriarcal
abusivo, en donde el amor (carnal, filial, etc.) se equilibra en la
sobrevivencia, y en donde la narratividad de las pulsiones eros-tanatos va de
una esfera superficial a una profunda. Ya lo decía Hemingway: lo más importante
nunca se cuenta. En estos &lt;i&gt;Fragmentos&lt;/i&gt;,
el lector camina por vidrios rotos con los pies desnudos y obtiene, a través de
sus propias heridas, la otra herida: el silencio o la historia omitida.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Estos microcuentos no ostentan la categoría
paródica, muy usual en este género. Aquí no hay original y una copia deformada&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn2&quot; name=&quot;_ftnref2&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[2]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; al
estilo &lt;i&gt;Kill Bill&lt;/i&gt;, de Tarantino, que parodia
a la violencia misma con imágenes hiperbólicas. Al contrario, en &lt;i&gt;Fragmentos de espejos&lt;/i&gt;, lo ficticio –la
creación de lenguaje y de mundo- exhibe la huella indeleble de lo real. Ejemplo
de esto son los textos que incluyen dedicatorias a mujeres que fueron
asesinadas o en las narraciones de carácter más histórico y que evidencian un
correlato anti amnésico, como “Cadenas de memoria”, “Estado de sitio” y – con
guiño irónico-, “Exilio”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Fragmentos de
espejos&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt; supone un abanico de realidades
traumáticas: separación, divorcio, venganza, burocracia judicial, desolación
ante lo fragmentado y atópico, es decir, sin lugar, y aquí cito a Jean
Baudrillard: &lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;“Ya nada se refleja realmente, ni en el
espejo, ni en el abismo (que sólo es el desdoblamiento al infinito de la
conciencia).&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;La lógica de la dispersión viral
de las redes ya no es la del valor, ni, por tanto, de la equivalencia. Ya no
hay revolución, sino una circunvolución, una involución del valor. A la vez una
compulsión centrípeta y una excentricidad de todos los sistemas, una metástasis
interna, una auto virulencia febril que les lleva a estallar más allá de sus
propios límites, a trascender su propia lógica, no en la pura tautología sino
en un incremento de potencia, &lt;/span&gt;en una potencialización fantástica donde
interpretan su propia pérdida.”&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn3&quot; name=&quot;_ftnref3&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[3]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Esta ausencia de lugar, en donde los personajes
viven el paroxismo de la soledad, se advierte en los textos “Desolladero”, “Téngase
presente”, “Ausencia”, “Rito de pasaje” o “El vidriero”. En “Desolladero”, la
pulsión erótica deviene en pulsión caníbal, orgiástica, en el deseo de
apoderarse del otro, devorándolo, despellejándolo, con el fin de retenerlo. En
el texto “Ausencia”, la nostalgia–el deseo doloroso de regresar&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn4&quot; name=&quot;_ftnref4&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[4]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;-adquiere
connotaciones de animalidad mítica: el deseo sexual es Ouroboros, la serpiente
que se come a sí misma, el comienzo y el fin del ciclo. “Rito de pasaje” y “El
vidriero” tienen que ver con la fragmentación de la imagen reflejada y el dolor
que esto conlleva. El primer texto despliega un título irónico porque no hay
verdaderamente una iniciación; no existe un acto epifánico, sino una mutilación
del propio cuerpo ante “la tristeza nueva que nunca se irá”. La mujer se rasura
el pelo, dejando sólo una mecha. Su imagen no podrá traspasar el espejo. En “El
vidriero” se generan dos instancias: el desorden (el vidrio) y el orden (el
cristal). El personaje, que corta, lima y pule, está solo en su mundo de
brillos divididos y caóticos. Su imagen es múltiple y, a la vez, única. En
suma, se trata de una imagen monstruosa. Algo similar sucede en “Téngase
presente”, cuyo título tiene doble connotación: judicial y testamentaria. La
imagen de la mujer convertida en cenizas y su deseo de ser engullida por el
amante provoca la paradoja goce-castigo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;En contraposición a los textos ya citados, hay tres
de factura netamente erótica y en donde no existe un proceso de degradación en
los personajes: “Espejismos”, “Cimas” y “El baño”. En los dos primeros relatos,
&amp;nbsp;el erotismo festivo, sagrado, no
degrada, pero si disuelve. Los amantes se funden y son capaces de atravesar el
espejo, ir al otro lado, ingresar a una superrealidad. En “El baño” se incluye el
auto placer y el juego perverso del acto voyeur. La tensión de este texto se da
precisamente en el ojo que mira y en el poder de la mujer desnuda en la bañera.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Fragmentos de
espejos&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt; es un libro complejo, tanto por
la temática expuesta como por la adscripción al género del microcuento. La
condensación de la violencia, por tanto, obliga al lector/a a la relectura.
Aquí no hay chistes ni soluciones fáciles. El mundo está trastocado en la
imposibilidad de ser&amp;nbsp; y, desde ese no
lugar, los personajes ni siquiera acceden al tópico rosa de la familia feliz
(niños correteando por un jardín, la alegre mujer rubia de ojos azules en “Rito
de pasaje”). Cada texto se come a sí mismo y devora al otro ofrendando signos
ocultos de una literatura especular.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Quiero finalizar esta presentación con una cita de
Hél&lt;span class=&quot;st&quot;&gt;è&lt;/span&gt;ne Cixous:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt; “Las mujeres
tienen casi todo por escribir acerca de la feminidad: de su sexualidad, es
decir, de la infinita y móvil complejidad de su erotización, las igniciones
fulgurantes de esa ínfima-inmensa región de sus cuerpos, no del destino sino de
la aventura de esa pulsión, viajes, travesías, recorridos, bruscos y lentos
despertares, descubrimientos de una zona antaño tímida y hace poco emergente.
Cuando la mujer deje que su cuerpo, de mil y uno hogares de ardor (cuando hayan
fracasado los yugos y las censuras) articule la abundancia de significados que
lo recorren en todos los sentidos, en ese cuerpo repercutirá, en más de una
lengua, la vieja lengua materna de un sólo surco.” &lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftn5&quot; name=&quot;_ftnref5&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[5]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Gracias, Gabriela, por estos microcuentos que
instan a la reflexión.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;***&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Presentación del
libro Fragmentos de espejo, de Gabriela Aguilera. FILSA, Santiago, 10 de
noviembre de 2011.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Fragmentos de
espejo&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;, de Gabriela Aguilera&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Asterión Ediciones, Santiago, 2011.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: -25.8pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Cuatro
textos&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: -25.8pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: -25.8pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Desolladero&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: -4.65pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Envuélveme, susurro, recorriendo a mano las
hondonadas, extendiendo pliegues. Corto un sobrante, pespunteo un borde. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: -4.65pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Protégeme, musito, raspándote a cuchillo,
limpiándote de trazos, dejándote nuevo. Genuino y dúctil.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: -4.65pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Entíbiame, suplico, y te suavizo a fuerza de dedos,
curtiéndote a punta de caricias&lt;b&gt;.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: -4.65pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Te contemplo expuesto por el revés, sin sangre, sin
vísceras, sin musculatura. Casi transparente. Tendido en mi cama, pareces
dispuesto a lanzarte sobre mí. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: -4.65pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Entonces tomo la capa que hice con tu piel y me cubro
con ella.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: -25.9pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: -25.9pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Téngase
presente&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Seré un montículo de cenizas y
desearé quedarme detenida en tus labios, cautiva en tu lengua, prisionera en tu
garganta. Querré ser condenada a permanecer en ti, cuando despojada de cuerpo,
se levante la brisa y me haga volar hasta tu boca, obligándote a engullirme.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: -25.8pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Rito de pasaje&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: -25.8pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;A Carlita&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: 2.45pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Los mechones de pelo
están diseminados en el suelo. El dolor la recorre. Lo recuerda gritándole que
no lo busque, que ya no la ama. El sueño de la familia feliz en el que ella
sería una alegre mujer rubia rodeada de hijos que correteaban en una casa con
jardín, se ha roto con cada una de sus palabras finales. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: 2.45pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Duelen los
tijeretazos. Toma la máquina de afeitar y la echa a andar, mirándose fijamente
en el espejo mientras la acerca a su rostro. Después de unos segundos,
mordiéndose los labios, pasa la máquina por su cabeza, dejando sólo una mecha
que atraviesa su cráneo. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: 2.45pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Se contempla en el
espejo y es otra. Sus ojos azules llevan dentro una tristeza nueva que nunca se
irá. Un hilillo de sangre resbala de su labio inferior hasta el mentón.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: -25.8pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Queda marcado en su
cuerpo el abandono que ha tijereteado su vida.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-right: -25.9pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Ausencia&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-right: 2.45pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Desperté y te recordé desnudo entre mis sábanas
rojas. El deseo, entonces, se volvió una serpiente que anidó entre mis piernas
para devorarse a sí misma.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;mso-element: footnote-list;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;hr align=&quot;left&quot; size=&quot;1&quot; width=&quot;33%&quot; /&gt;
&lt;div id=&quot;ftn1&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref1&quot; name=&quot;_ftn1&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[1]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;
“&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Podemos tomar
como la alegoría más adecuada de la simulación el cuento de Borges donde los
cartógrafos del Imperio dibujan un mapa que acaba cubriendo exactamente el
territorio: pero donde, con el declinar del Imperio, este mapa se vuelve raído
y acaba arruinándose, unas pocas tiras aún discernibles en los desiertos - la
belleza metafísica de esta abstracción arruinada, dando testimonio del orgullo
imperial y pudriéndose como un cadáver, volviendo a la sustancia de la tierra,
tal y como un doble que envejece acaba siendo confundido con la cosa real). La
fábula habría llegado entonces como un círculo completo a nosotros, y ahora no
tiene nada excepto el encanto discreto de un simulacro de segundo orden.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; margin-top: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
La abstracción hoy no es ya la del mapa, el doble, el espejo o el concepto. La
simulación no es ya la de un territorio, una existencia referencial o una
sustancia. Se trata de la generación de modelos de algo real que no tiene
origen ni realidad: un “hiperreal”. El territorio ya no precede al mapa, ni lo
sobrevive. De aquí en adelante, es el mapa el que precede al territorio, es el
mapa el que engendra el territorio; y si reviviéramos la fábula hoy, serían las
tiras de territorio las que lentamente se pudren a lo largo del mapa. Es lo
real y no el mapa, cuyos escasos vestigios subsisten aquí y allí: en los
desiertos que no son ya más del Imperio, sino nuestros. El desierto de lo real
en sí mismo.” &lt;i&gt;Simulacro y simulaciones&lt;/i&gt;,
por Jean Baudrillard.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; margin-top: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;u&gt;En&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;: &lt;a href=&quot;http://homepage.mac.com/eeskenazi/baudri_simul.html&quot;&gt;http://homepage.mac.com/eeskenazi/baudri_simul.html&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn2&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref2&quot; name=&quot;_ftn2&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;[2]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: small;&quot;&gt; &lt;span style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Enrique
Giordano y Roberto Echavarren. &lt;i&gt;Manuel
Puig: montaje y alteridad del sujeto&lt;/i&gt;. Instituto Profesional del
Pacífico. Santiago: Artimpres,1986.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn3&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref3&quot; name=&quot;_ftn3&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[3]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; Baudrillard, Jean. &lt;i&gt;La transparencia del mal. Ensayos sobre los
fenómenos extremos&lt;/i&gt;. Anagrama: Barcelona, 1991.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn4&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref4&quot; name=&quot;_ftn4&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[4]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;st&quot; style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Palabra creada hacia
1668 por el médico suizo Johannes Hofer.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div id=&quot;ftn5&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoFootnoteText&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=5504559482150421904#_ftnref5&quot; name=&quot;_ftn5&quot; title=&quot;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span class=&quot;MsoFootnoteReference&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;[5]&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; Cixous, Hél&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;st&quot; style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;è&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;ne.
&lt;i&gt;La risa de Medusa. Ensayos sobre la
escritura&lt;/i&gt;. Anthropos: España, 1995.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/785779395551491231'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/785779395551491231'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://porlamatria.blogspot.com/2011/11/fragmentos-de-espejos-de-gabriela.html' title='Fragmentos de espejos, de Gabriela Aguilera'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgy90QXHCv8SrgdEWugpsw5oTVOCw4ZRGVH3iFnvLLmiXKVk-XqUc2hcAkgVb836Xsg_u-qTB0sTEcR2khsPnbU1sk3s1f5blRebEZJYNLMyQXqXMXDReLennb1owMIY0S8a4u0SPcwUTt/s72-c/fragmentos.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5504559482150421904.post-2649231384023739970</id><published>2011-09-26T15:54:00.000-03:00</published><updated>2015-04-11T07:42:01.390-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lilian Elphick"/><title type='text'>«Diálogo de Tigres» (O el arte de la concisión fragmentada)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXn8n9ogRD9TW5tKWZwQHShDHkVBPOk_0ZNe1v7NFDKjxQFafTXhK5bCvUQ7Abpaq7myaUt2TaHqJ-jy1FH8ZAiLIQ3xL5kclhDcD2rAyF57gPH0H8xgcysGhXo8NUO6T4fsrzHuV4DkkW/s1600/dialogo-tigres3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXn8n9ogRD9TW5tKWZwQHShDHkVBPOk_0ZNe1v7NFDKjxQFafTXhK5bCvUQ7Abpaq7myaUt2TaHqJ-jy1FH8ZAiLIQ3xL5kclhDcD2rAyF57gPH0H8xgcysGhXo8NUO6T4fsrzHuV4DkkW/s1600/dialogo-tigres3.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;es&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;Por &lt;a href=&quot;http://www.lom.cl/a/0f707bff-741f-436c-8bd0-7ec82676b0f4/Juan-Mihovilovich.aspx&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Juan Mihovilovich&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;es&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;&quot;Escribir duele. Que quede claro.&quot;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;es&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;(&lt;i&gt;Cosas que sólo Borges entiende.&lt;/i&gt; Pág. 105)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;es&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;La brevedad, aunque sea de Perogrullo,&amp;nbsp; es una condición esencial de un buen cuento
corto; sin embargo, dicha cualidad no tendría nada de especial sino va seguida
del impacto del contenido y de una estructura formal acorde con la exigencia
mayor: su calidad.&amp;nbsp; Todos estos factores,
entre otros, hacen de este libro un texto singular entre los de su género. La
precisión, su lenguaje directo y llano, la ironía que nutre parte importante de
sus páginas, el sarcasmo y un humor negro o blanco -dependiendo de las
circunstancias- hacen de su lectura un bálsamo, pero también la profundidad y
agudeza de sus reflexiones obligan al lector a estar atentos a lo dicho entre líneas,
a lo sugerido, a lo insinuado que, en muchas ocasiones, excede la frase justa y
la precisión material invadiendo un territorio que desconocemos, y al que
accedemos premunidos de una actitud vigilante: en cualquier momento la narración
de &lt;a href=&quot;http://lilielphick.blogspot.com/&quot;&gt;Lilian Elphick&lt;/a&gt; nos dejara mudos, sorprendidos, admirados de un desenlace
que, paradójicamente, no siempre se da al final de cada cuento.&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;es&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;La ilación natural de
muchas de las narraciones está premunida, justamente, de una coherencia
temática expansiva que establece una secuencia perfectamente definida: nada
está dicho ni hecho al azar, si bien la propia conformación de aquellas obedece
a una suerte de “intuición mágica,” a una advertencia encubierta que seduce y
que logra insertarnos en mundos paralelos donde el mito y la leyenda, la fábula
y la historia se confunden y nos dejan atónitos mirando a nuestro alrededor
como si la existencia transcurriera en una multiplicidad de espejos
fragmentados.&amp;nbsp; Allí luego nos reconocemos
como parte de ese misterio inalterable de la vida y la muerte, de la verdad o
la mentira, la frialdad o la pasión, dependiendo del momento o de sus
circunstancias.&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;es&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;Así entonces surgen textos
notables que por sí mismos justifican este libro como &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;http://lilielphick.blogspot.com/2009/08/conversacion-en-el-medio-del-agua.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Conversación en medio del agua&lt;/a&gt;,&lt;/i&gt; basado en el viejo tema del alacrán
y el sapo que lo transporta de una a otra orilla, pero ahora reformulado y
dando pábulo a una concentración de alternativas en espiral como parábola de lo
que somos, hacemos o decimos.&amp;nbsp; O, en &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;http://lilielphick.blogspot.com/2010/05/escenas-de-la-vida-postmoderna.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Escenas de la vida posmoderna&lt;/a&gt;,&lt;/i&gt; donde el
fantasma que regresa a verse en el reflejo de un cuchillo se perdona la vida
por amor y uno se pregunta si no es acaso el fulgor de lo que existe o apenas
una sombra difusa que intenta resolver su propia ilusión de subsistir. O en&lt;i&gt; &lt;a href=&quot;http://lilielphick.blogspot.com/2009/09/el-relincho-de-don-quijote.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;El relincho de don Quijote&lt;/a&gt;,&lt;/i&gt; cuando
Rocinante deja de ser caballo y transformado luego en hombre trastoca de tal
modo el universo Cervantino que Alonso Quijano nos parece, repentinamente, una
invención desfigurada dentro de otro artificio que se superpone como una escalera
infinita donde todo es posible a la vez que interminable. Y estos son apenas
tres ejemplos tomados al pasar para no desvirtuar el efecto &lt;i&gt;sorpresa&lt;/i&gt; que emerge de la mayoría de
estos cuentos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;es&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;De ahí que, basado en el
mismo principio, la narración se sustente, como telón de fondo, en un reiterado&amp;nbsp; “diálogo de tigres,” (fábulas y contra
fábulas) pasando por los temas de una humanidad confundida en sus apetitos
animales, cansada de sus sueños de trascendencia que instalan al lector,
invariablemente, en la encrucijada de creer que lo leído es parte de un sueño
colectivo del que apenas puede intentar descifrar dos o tres enigmas que
justifiquen este tránsito fabuloso y ordinario, mínimo y grandioso, antediluviano
y moderno, sobre el que siempre se suele tropezar con la misma piedra. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;es&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;Y todo ello
manifestado&amp;nbsp; de un modo tan elocuente en
su multifacética expresividad, que uno no puede menos que agradecer a Lilian
Elphick el que nos haya reconciliado con un universo que parece succionarnos a
cada instante y que, por el prodigio de sus reiterados zarpazos verbales, nos
resitúa en esa otra vastedad literaria donde la metáfora o el símbolo, la
poesía en suma,&amp;nbsp;&amp;nbsp; cabe en pocas y lúcidas
palabras.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang=&quot;es&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;***&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;es&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;Diálogo de Tigres&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;es&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;Lilian Elphick&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;es&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;Mosquito Comunicaciones, 120 págs., 2011&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/2649231384023739970'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/2649231384023739970'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://porlamatria.blogspot.com/2011/09/dialogo-de-tigres-o-el-arte-de-la.html' title='«Diálogo de Tigres» (O el arte de la concisión fragmentada)'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXn8n9ogRD9TW5tKWZwQHShDHkVBPOk_0ZNe1v7NFDKjxQFafTXhK5bCvUQ7Abpaq7myaUt2TaHqJ-jy1FH8ZAiLIQ3xL5kclhDcD2rAyF57gPH0H8xgcysGhXo8NUO6T4fsrzHuV4DkkW/s72-c/dialogo-tigres3.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5504559482150421904.post-8343980292369799770</id><published>2011-09-09T09:18:00.000-03:00</published><updated>2011-09-09T09:18:46.900-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lilian Elphick"/><title type='text'>Monstruos diminutos</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLSBP1OLhMmwoDW7s9Q9_jUxh7vcnCYIf93w6daw5g1uYcWCxoFJCTAt9pJGREsRHU6jCRDQG4CXp0Ro_sSueHF_-N7raHy8ae4wu0Ybx1VkBKUQ336raw5IOmP1caa4BLj_jO_TI-s8ys/s1600/dialogo-tigres2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLSBP1OLhMmwoDW7s9Q9_jUxh7vcnCYIf93w6daw5g1uYcWCxoFJCTAt9pJGREsRHU6jCRDQG4CXp0Ro_sSueHF_-N7raHy8ae4wu0Ybx1VkBKUQ336raw5IOmP1caa4BLj_jO_TI-s8ys/s320/dialogo-tigres2.jpg&quot; width=&quot;194&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Por Patricia Espinosa&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Diálogo de tigres&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;, de Lilian
Elphick&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Minificciones –o textículos, como los llamó Julio
Cortázar- que no van más allá de una página y que en algunos casos parecen
concatenarse o seguir su propia ruta; textos cuya trama se encoge para dar&amp;nbsp; lugar a una especie de prosa poética, una reflexividad
en torno a sensaciones, afectos, relaciones de dominio y la preocupación por el
acto de escritura. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Este libro de Lilian Elphick crea un espacio en el
que predomina un imaginario del dolor que vaga por retazos cotidianos, donde
emerge una simbología que traspasa el realismo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Diálogo de
tigres&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt; es un volumen de 75 relatos, en
los que convive la profundidad con la extrema simpleza. Esta tensión entre los
textos, que a veces lindan en la ingenuidad, no logra por ello quitar peso al
conjunto. Un excelente ejemplo de esa convivencia con la sencillez fabulística
sucede en los relatos dedicados a una pareja de tigres. Riesgosamente se
enfrentan los diálogos de los personajes mediante escenas que bordean la
alegoría. Digo riesgosamente, porque la lectura ingenua pudo coagularse, pero
la autora consigue dar a cada texto un peso filosófico donde la vida, la muerte
y el amor están siempre presentes. Los tigres funcionan como personajes
adánicos, desprotegidos, cargados de historias, marcados en la piel, a veces
lejanos y otras tremendamente cercanos entre sí: “&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;En
los ojos de uno se reflejan los del otro. Cuatro soles en la oscuridad, y una
distancia enorme que los separa. Ellos lo saben”. La animalidad confluye con un
discurso triste, rotundo, porque saben que&amp;nbsp;
“morirán si no encuentran una mano que morder, aquella que los escribe
en la mitad de la noche”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Seres monstruosos pueblan además esta
narrativa, seres que abren la presencia de mujeres desoladas, que sufren, que
escriben, que se desligan de la escritura, que matan y que aman tormentosamente.
La construcción de un sujeto femenino que ha traspasado límites y se duele, pero
que a pesar de ello experimenta una extraña felicidad, es un acierto de este
libro, en lo particular porque logra dar cuenta de cierta perversión necesaria
para el logro de la liberación.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Con sutileza, las narraciones van dando
cuenta de que los personajes deben destruir a la figura autorial, aquella que
los escribe, aquellos “cazadores que disparan tinta en blancos papeles”. De tal
modo, se reinstala el tópico de los personajes autonomizados de su creador, o
en franca disputa con él, que es una especie de dios al que sus hijos deben
matar. Se remarca así la condición de ficcionalidad de esta escritura
desprendida del escritor, cita a la muerte del autor planteada alguna vez por
Roland Barthes, que postula la autonomía absoluta del texto en oposición a la
tendencia de leer a partir de la biografía del autor.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Diálogo
de tigres&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt; es un conjunto de
relatos rasposos, cargados de imágenes rudas que se deslizan por atmósfera
dolientes en las que se distorsiona lo que pudo ser una fábula, un cuento y
especialmente la pureza de un género, dando lugar siempre a una reflexión sobre
el acto de la escritura.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 150%;&quot;&gt;Diálogo
de tigres&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;, de Lilian Elphick&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Mosquito Comunicaciones, Santiago de
Chile, 2011&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;120 pgs.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;***&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;En: &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Diario
&lt;i&gt;L&lt;a href=&quot;http://www.lun.com/Pages/NewsDetail.aspx?dt=2011-09-09&amp;amp;PaginaId=56&amp;amp;bodyid=0%20&quot;&gt;as Últimas Noticias&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;, Santiago de
Chile, 9 de septiembre de 2011.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/8343980292369799770'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/8343980292369799770'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://porlamatria.blogspot.com/2011/09/monstruos-diminutos.html' title='Monstruos diminutos'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLSBP1OLhMmwoDW7s9Q9_jUxh7vcnCYIf93w6daw5g1uYcWCxoFJCTAt9pJGREsRHU6jCRDQG4CXp0Ro_sSueHF_-N7raHy8ae4wu0Ybx1VkBKUQ336raw5IOmP1caa4BLj_jO_TI-s8ys/s72-c/dialogo-tigres2.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5504559482150421904.post-3236413554135757961</id><published>2011-09-02T09:21:00.002-03:00</published><updated>2011-09-02T09:21:59.053-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lilian Elphick"/><title type='text'>&quot;Dialogo de Tigres&quot;: La microficción de Lilian Elphick</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrxplzUdDJ_RkheAhB7CyEE7lHVb7XwQc71PWCOdRS8yzMUCbfE0IF8BnxEEN20WiqVi7SupBqMUT-iiyYgmS0UlUV_6wY3_ThngHCPARKccJyJQGxXcwsOoC39VTTLc7VfifKRwFMeOTw/s1600/dialogo-tigres2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrxplzUdDJ_RkheAhB7CyEE7lHVb7XwQc71PWCOdRS8yzMUCbfE0IF8BnxEEN20WiqVi7SupBqMUT-iiyYgmS0UlUV_6wY3_ThngHCPARKccJyJQGxXcwsOoC39VTTLc7VfifKRwFMeOTw/s320/dialogo-tigres2.jpg&quot; width=&quot;194&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;Por Francisco
Martínez B.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Aunque poco
conocida en España -sus libros han sido editados en Chile-, &lt;a href=&quot;http://lilielphick.blogspot.com/&quot;&gt;Lilian Elphick&lt;/a&gt; es
una de las voces más potentes y singulares de la narrativa hiperbreve en lengua española. Directora de talleres
literarios, editora de la página web&amp;nbsp; &lt;a href=&quot;http://www.letrasdechile.cl/mambo/index.php&quot;&gt;&lt;i&gt;Letras de Chile&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;, ha demostrado
sobradamente su experiencia y buen hacer en el género de la distancia corta y
la recompensa inmediata, con varios libros de su autoría, publicados entre los
años 1990 y 2011, así como en antologías de cuentos y relatos breves que vieron
luz, tanto en Chile como en otros países.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;Diálogo de Tigres&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt; es su más reciente aportación a la microficción en lengua española,
merecedora, por la agudeza e ingenio de sus historias y por su prosa briosa,
teñida de colores líricos y destellos de reflexión filosófica, de figurar en la
nómina de las más selectas antologías del relato breve. Y, por supuesto, de una
lectura atenta e inteligente, generadora de ese sublime placer estético que se
genera en nuestra mente cuando la belleza y el ingenio nos posee a través de la
palabra.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Un cuento,
escribió Andrés Neuman, se juega la vida en las primeras líneas. En la última
tiene la posibilidad de resucitar. Las fronteras del microcuento son mucho más
angostas y muchas veces la primera línea es también la última. En un simple
guiño, en una rápida mirada, es preciso encerrar toda una historia. El microcuento se
sustenta, pues, en la parquedad de la formulación verbal y en la absoluta
excepcionalidad. Escribir lo mínimo, pero constriñendo al lenguaje y hacerlo
además con &lt;i&gt;esa&lt;/i&gt; precisión y con &lt;i&gt;esa&lt;/i&gt; intensidad, de forma que en la mente
lectora su denotación sea a la vez amplia, rica y profunda.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;En la
microficción, los ciento veinte relatos de este volumen de Lilian Elphick, como
diría Cesar Aira, suben la apuesta, se lo juegan todo. Pero los riesgos que
asume la autora resultan ser a la vez sedante, bendición y estímulo. Sobre todo
estímulo para el lector porque la narrativa breve de Lilian Elphick desarrolla
al máximo la teoría de la alusión, “to write on the principle of the iceberg”
(E. Hemingway). Escritura alusiva o insinuante que afecta al nivel simbólico
sumergido debajo del lenguaje, como el iceberg bajo el agua. Microcuentos,
pues, que en su dimensión conceptual no dejan asomar más de un tercio de su
magnitud, correspondiéndole al lector activo, a su imaginación, la tarea de
bucear para descubrir la epifanía de los dos tercios restantes. En algún caso
es la propia&amp;nbsp; escritora la que incita al
lector a hallar esa parte invisible del témpano sumergido: “Tigre le ofrece una
manzana para que ella sea una, sólo una, pero Fábola &lt;i&gt;es&lt;/i&gt; la manzana acribillada de lujuria. ¿Se entiende?”(página 26).
Por eso mismo, los relatos de Lilian Elphick son témpanos en la imaginación que
ilustran la disimulación, artificio que resulta muy eficaz tanto en los cuentos
independientes, como en aquellos otros que forman series (“Diluvio I-V”,
“Fábulas”, “Diálogo de tigres” I-X).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;MsoNormalTable&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;
 &lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;
  &lt;td style=&quot;padding: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;
 &lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;Me detengo
en estos últimos, en su hilo conductor, tal como lo reconstruye mi imaginación,
porque de ese hilo surge una verdadera historia. Los tigres heridos por flechas
que no son flechas cualquieras, sino flechas que detienen corazones, enamorados
y sueñan sueños imposibles, sin leer a Borges, sólo escuchando boleros. O
prometen verse de nuevo cuando no dejen huellas y el amor sea un olvido, un
dejarse ir. En su último salto en el vacío, sus colas llevan atadas la cuerda
de la escritura. Y cuando decidan estar solos y tomar cada uno su rumbo,
treparán la pared, pero a la tigresa le costará mucho más porque está “preñada
de sueños” (páginas 7-16).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;En los
ajustados parámetros en los que Lilian Elphick concibe sus piezas breves hay,
sin embargo, lugar para la fábula, para la reflexión filosófica, para el deseo
y para un sutil erotismo, escondido en esos tercios sumergidos de la
condensación del hiperbreve. Encierra eficazmente la autora estructuras
narrativas completas en muy pocas líneas, diseñadas generalmente&amp;nbsp; a través de un lenguaje sencillo, conciso,
elíptico,&amp;nbsp; mas sin renunciar por ello a
los exquisitos regalos de una prosa primorosa, rebosante de tensión, fuerza,
sorpresa, belleza e incluso musicalidad. Prosa torrencial que se amalgama a
veces con otro tipo de escritura: sensual, lúbrica, capaz de seducirnos. Es el
personalísimo acento de Lilian Elphick expresado lingüísticamente. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;…………………………&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Crestomatía de &lt;i&gt;Diálogo de Tigres&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Diálogo de tigres III&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;“Luego de caminar por las extensas planicies de la escritura, los tigres
llegan al río del silencio. Ahí se bañan y olvidan que están hechos de tiempo y
de sangre. A sus pieles mojadas se adhiere la palabra ’pez’. La tigresa puede
nadar debajo del agua a gran velocidad; el tigre da brincos contra la corriente.
Juegan a acariciar burbujas.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;-¿A quién le contaremos nuestra historia?- pregunta ella.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;-¿Cuál historia?- pregunta él.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;Los tigres jadean bajo el sol implacable y sus patas se hunden en la
arena. Tienen sed. Saben que morirán si no encuentran una mano que morder,
aquella que los escribe en la mitad de la noche”.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Fábula del tiempo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;“Fábola y Tigre han decidido tomarse un tiempo. Él es el primero en
beberlo. Ella tiene un poco de miedo, pero Tigre la incita a coger la copita y
tragarse el líquido de una sola vez.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;-Amargo&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;-Más bien ácido.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;-Como el limón.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;- Pero con un toque de cicuta.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;- Oh, sí.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;Y así hablan hasta que el tiempo surte efecto. Los devora de
inmediato, sin el trivial acto de canibalismo.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;Fábola y Tigre se miran. Son un par de desconocidos en la enormidad de
las praderas amarillas”.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Sic gloria transit mundi&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;“Y cuando despertó, Dios le dijo: «Quiero que estés en el pesebre».
Entonces, el dinosaurio fue y se acomodó como pudo entre la vaca y el burro. El
Niño nunca más olvidó esa bucólica escena.”&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Final feliz&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;“Nos amamos desde el lugar de las palabras; el deseo era una escritura
que iba y venía, ataviada de un presente compacto.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;Nos amamos con furia, siempre indagando en la perversión que tiene toda
historia ficticia.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;Nos buscamos en libros y cartas; fuimos el papel y la tinta, unidos por
ojos que nos leyeron.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;Por eso lo maté: para amarnos más y eternizar el mejor de los finales”.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Balada de la piedra&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;“Qué&amp;nbsp; curioso es ver el viento en
su transparencia de pelo revuelto. Y qué inquietante esta inmovilidad inquebrantable
frente al mar convulso, y las agujas de agua fatigándome, los pequeños
crustáceos cerca de mí, arriba de mí, silenciosos y activos. Qué decir de las
gaviotas graznando asesinatos: me abraza la sangre que poco a poco se evapora.
El pañuelo voló hace mucho.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;Y por ser piedra, lloro”.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;(Lilian Elphick, &lt;i&gt;Diálogo de
Tigres&lt;/i&gt;, páginas 9, 27, 42, 100, 111&lt;b&gt;)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Diálogo de Tigres&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Lilian
Elphick&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Mosquito
Editores, Santiago de Chile, 2011, 120 páginas.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;En: &lt;a href=&quot;http://brujulasyespirales.blogspot.com/2011/08/dialogos-de-tigres-la-microficcion-de.html%20&quot;&gt;Brújulas y espirales &lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/3236413554135757961'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/3236413554135757961'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://porlamatria.blogspot.com/2011/09/dialogo-de-tigres-la-microficcion-de.html' title='&quot;Dialogo de Tigres&quot;: La microficción de Lilian Elphick'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrxplzUdDJ_RkheAhB7CyEE7lHVb7XwQc71PWCOdRS8yzMUCbfE0IF8BnxEEN20WiqVi7SupBqMUT-iiyYgmS0UlUV_6wY3_ThngHCPARKccJyJQGxXcwsOoC39VTTLc7VfifKRwFMeOTw/s72-c/dialogo-tigres2.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5504559482150421904.post-8427607280619122888</id><published>2011-04-07T08:34:00.000-03:00</published><updated>2011-04-07T08:34:19.922-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lilian Elphick"/><title type='text'>Metáforas del deseo y la violencia</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCEOen09IX_iCqnLJS1P6nbTffaIO5OBPm1PZGh7pSaKD7v-oSykZmrHJY4PDq_i71X9grOO5UXBpjOx8U17gDVaSVgTn-4CNMeMJNTfLwPZmwsdwk4oxpb8qmokJuIR2zlSh0vc2c8d7d/s1600/Portada+Libro+L.Elphick.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCEOen09IX_iCqnLJS1P6nbTffaIO5OBPm1PZGh7pSaKD7v-oSykZmrHJY4PDq_i71X9grOO5UXBpjOx8U17gDVaSVgTn-4CNMeMJNTfLwPZmwsdwk4oxpb8qmokJuIR2zlSh0vc2c8d7d/s320/Portada+Libro+L.Elphick.jpg&quot; width=&quot;206&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Por Javier Edwards Renard&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;. Revista de Libros de El Mercurio.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Es  la menos bulliciosa, la más tímida y escueta de las escribientes que -  junto con Diamela Eltit y seguidoras- llevan ya más de una década  explorando un Chile mirado con ojos de mujer.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Presente en numerosas  antologías, con algunos cuentos verdaderamente admirables, en 1990  publicó su primera colección bajo el título &lt;i&gt;La última canción de Maggie  Alcázar&lt;/i&gt;. Debían pasar 12 años antes de que, esta escritora publicara su  segundo texto, &lt;i&gt;El otro afuera&lt;/i&gt;, con 15 relatos de peso, espesos, ominosos  en los que la existencia se presenta brumosa, limítrofe, extrema,  dolorida y dolorosa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Como en el epígrafe que introduce su primer  cuento, &quot;Juego de cuatro estaciones&quot;, las historias de Lilian Elphick se  alimentan del deseo hasta en sus formas más abstrusas y también de la  violencia en su múltiple presencia, como sentenciando: la vida no suele  ser más que la azarosa combinatoria de uno y otra, y la existencia un  resultado, mero despojo o el arte de sobrevivir.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Así, entonces, esta  sumatoria de cuentos se abre con el texto de Luisa Valenzuela que dice:  &quot;Cabe el deseo/ El deseo cabe en todas partes/ y se manifiesta de las  maneras más insospechadas, cuando se manifiesta, y/ cuando no se  manifiesta - la más/ de las veces- es una pulsión interna, un latido/ de  ansiedad incontenible&quot; y sigue con la escritura de la propia Elphick.  &quot;...Por eso ella cree y no le molesta el sudor que se anida en su cuello  cuando se desnuda enterita, dejando la ropa tirada en el suelo, porque  ya nada importa (a ella nada le importa), la pieza oscura y el sol de  pelusas que se filtra por un agujero que ella escarbó en la madera&quot;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Historias  de lo femenino que se apartan de la inmediatez de la acción o la  contingencia, del discurso feminista, para adentrarse en lo más secreto:  luz del centro del alma u oscuridad que todo lo traga (deseo/ pulsión/  plenitud/ privación). Escritura de símbolos, metáforas diamélicas,  elphickas que se alejan de la escritura más críptica y, si bien  desenrollan la madeja del inconsciente, del imaginario individual y  social, no pueden leerse exclusivamente desde su literalidad. La letra  de Lilian Elphick obliga la apertura de los diccionarios más bizarros,  aquellos donde es posible encontrar interpretaciones del significado  profundo, el que realmente justifica la reiteración en espiral de estas  historias de féminas encerradas, solitarias, entregadas a una realidad, a  un otro afuera que les cae encima como una lápida: &quot;Si yo pudiera ir a  verlo iría, pero mis piernas son anclas y esa voz cantando en los  adentros: Coronela, no seas tan lacha, Coronela, tonta, sí, y todos los  días la voz se repite hecha pedazos....&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Y es que estos relatos que  no admiten síntesis sólo pueden evaluarse desde la eficiencia de la  escritura y sus imágenes. En el primer aspecto, no puede sino decirse  que Lilian Elphick escribe con notable precisión, sin excesos  estridentes, ni bajo la esclerotizante gazmoñería tan frecuente en  nuestra cultura; en el segundo, debe advertirse que la asfixiante  atmósfera en que inserta a sus mujeres, más allá de la sordidez literal  de lo que narran, dan la clave para mirar dentro de las causas de esa  violencia a la que se abre y de donde proviene una realidad silenciada  de lo femenino y, al mismo tiempo, de la fuerza que ha habitado a  nuestra sociedad moldeando una forma de mirar, un modo de hacer en el  que todo aquello que no satisface la ilusión con que hemos escogido  anestesiarnos, es remitido, relegado, exiliado hacia un mundo que no  queremos ver porque ofende, aunque sabemos que existe y, aun así,  volteamos la cabeza.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Lilian Elphick pertenece a la raza de las  Clarice Lispector. Este último libro la acredita como una narradora que  merece la atención de los lectores y que debiera asumir la obligación de  explorar al extremo su palabra, exprimiendo hasta la última gota que la  habita para entregar, entonces, todas las imágenes que la visitan;  buscando el tono, la forma, el estilo que la singularice en toda su  potencia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://books.google.cl/books?id=j1ZNLsyYDrAC&amp;amp;printsec=frontcover&amp;amp;dq=el+otro+afuera&amp;amp;source=bl&amp;amp;ots=LlHd4p8Gb3&amp;amp;sig=-tJLrufonvCxjxcF6lxKYZbEWaA&amp;amp;hl=es&amp;amp;ei=MUqpS_-XKMX_lgf40dTDBA&amp;amp;sa=X&amp;amp;oi=book_result&amp;amp;ct=result&amp;amp;resnum=1&amp;amp;ved=0CAYQ6AEwAA#v=onepage&amp;amp;q&amp;amp;f=false&quot;&gt;El otro afuera&lt;/a&gt;, de Lilian Elphick&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Editorial Cuarto Propio&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Santiago de Chile, 2002.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/8427607280619122888'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/8427607280619122888'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://porlamatria.blogspot.com/2011/04/metaforas-del-deseo-y-la-violencia.html' title='Metáforas del deseo y la violencia'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCEOen09IX_iCqnLJS1P6nbTffaIO5OBPm1PZGh7pSaKD7v-oSykZmrHJY4PDq_i71X9grOO5UXBpjOx8U17gDVaSVgTn-4CNMeMJNTfLwPZmwsdwk4oxpb8qmokJuIR2zlSh0vc2c8d7d/s72-c/Portada+Libro+L.Elphick.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5504559482150421904.post-3671987838891353143</id><published>2011-03-30T10:38:00.000-03:00</published><updated>2011-03-30T10:38:03.915-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lilian Elphick"/><title type='text'>Palabra y silencio en Lilian Elphick</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzLtliBkRd_POeU_V0vY4GzYR0obPRH6NYmJWzDXJreiKpiGd8NAZEBUSJJCWb3zm06jB5NCJTdgdsV_tfFUNvs8s3aWijADpFp0h7muInN26O4W0G1_Qguo0lOIHRd__poUB_8OtjzBud/s1600/Ojo+travieso.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzLtliBkRd_POeU_V0vY4GzYR0obPRH6NYmJWzDXJreiKpiGd8NAZEBUSJJCWb3zm06jB5NCJTdgdsV_tfFUNvs8s3aWijADpFp0h7muInN26O4W0G1_Qguo0lOIHRd__poUB_8OtjzBud/s320/Ojo+travieso.jpg&quot; width=&quot;202&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;Por Javier Edwards&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;titulo1&quot;&gt;En el marco de posibilidades que ofrece el acto narrativo encontramos, por una parte, escrituras que adscriben a una poética del decir diciendo, con una palabra que se expande y expresa llenando el espacio de la página en blanco, sometiendo al lector a importantes cantidades de información, a las definiciones y reglas que quiere -de algún modo- imponer el autor; y, por la otra, escrituras del silencio, minimalistas, microcósmicas, en las que la palabra escrita se repliega hasta la mínima expresión, como una manera de explorar significados, sentidos, imágenes que se potencian precisamente en el punto donde se inicia el silencio del texto.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;titulo1&quot;&gt;Lilian Elphick pertenece a este último tipo de escritores, al de los que dicen lo mínimo y esperan que de ello surja el máximo significado posible. Así lo ha demostrado en sus anteriores publicaciones, de entre las que cabe destacar los excelentes cuentos de &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;http://diario.elmercurio.cl/detalle/index.asp?id=%7B25c21fa7-1de6-4bdf-a807-788afd712c6b%7D%20%20%20&quot;&gt;El otro afuera&lt;/a&gt; &lt;/i&gt;(Cuarto Propio, 2002). En su última publicación, &lt;i&gt;Ojo travieso&lt;/i&gt;, el ejercicio es llevado al extremo, a un lugar donde la máxima economía de la palabra obliga a pensar en un texto lleno de significados en los que, sin embargo, la mayor parte de ellos termina por desarrollarse y adquirir pleno sentido fuera del libro como objeto, en un lector cuya retina actúa como telón de fondo. Elphick es una gran escritora de cuentos que se siente especialmente cómoda en la escritura de lo que se ha dado en llamar el microcuento, y dentro del cual cabe una gama variadísima de exploradores de palabra y silencio, desde Monterroso a Bellatin, en el ámbito latinoamericano. Desde las relativas 88 páginas de este libro, que son mucho menos en escritura estricta y mucho más en términos de resultado literario, vuelve a abordar sus exploraciones sobre la vida, la muerte, el amor, la compleja trama de sentido que se teje en el universo de la pareja, las distintas formas de violencia que se instalan en la vida cotidiana y el acto mismo de la literatura en tanto que gesto artístico.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;titulo1&quot;&gt;&lt;i&gt;Ojo travieso&lt;/i&gt; es un pequeño libro con grandes desafíos a la imaginación, con una invitación a leer más allá de la palabra impresa, a colaborar en la escritura descubriendo el relato implícito, a aceptar que la palabra en el papel sea breve y fugaz, pero que los significados posibles se queden pegados y se expandan a gusto del lector. &quot;Y el fantasma vino corriendo y me atravesó. Cuando quise verlo ya no estaba. Ahora, dos pulsos me habitan y mi sombra algunas veces me besa en plena boca&quot;, habla de una impresión y de un efecto que la contradice, el fantasma no siguió de largo, no simplemente la atraviesa, sino que se queda, se instala y el lector puede imaginar las aristas posibles del resto de la historia no contada; un cuento que es solo título, &quot;El significado del zen&quot;, y se abre en una página en blanco que entrega una imagen perfecta, llena de sentido, un sueño que cuenta: &quot;Un pájaro soñó que era Chuang Tzu. Al despertar tenía brazos y no alas. Triste porque ya no podía volar, se dedicó a escribir. Una mariposa se posó en su ala y le dijo: &#39;No has despertado aún&#39; &quot;, insinuando que la realidad posible siempre conlleva una sorpresa mayor; las sugerentes historias que revisan textos mitológicos, leyendas y bíblicos en los Bestiarios I a III; o algo tan simple como &quot;V&quot;, un cuento que habla de una ortografía alterada: &quot;Un día todas las v cortas del mundo bolaron en bandada, representando una graciosa forma en el horizonte y que ahora algunas abes imitan&quot;, entregando una imagen amable y llena de humor, son sólo algunos de los ejemplos de este libro lleno de sorpresas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: small; line-height: 150%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;titulo1&quot;&gt;Como epígrafe a uno de estos cuentos se incluye una frase de Clarice Lispector: &quot;El silencio latía en la sangre, y ella jadeaba con él&quot;, y éste, como una de las muchas claves intertextuales que aparecen en &lt;i&gt;Ojo travieso&lt;/i&gt;, denuncia la tensión que habita estos relatos mínimos, la fuerza de su significado y la razón por la que Lilian Elphick escribe libros breves y profundos que merecen ser leídos, celebrados como una muestra efectiva de la función literaria de su escritura microscópica.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
***&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;titulo1&quot;&gt;OJO TRAVIESO&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;titulo1&quot; style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;Lilian Elphick&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;titulo1&quot; style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;Mosquito Editores, Santiago, 2007, 88 páginas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;titulo1&quot; style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;MICROCUENTOS&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;titulo1&quot; style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Georgia&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; line-height: 115%;&quot;&gt;En: &lt;a href=&quot;http://diario.elmercurio.cl/detalle/index.asp?id=%7Bac99edf4-29fa-494e-97c8-9bebc040d94b%7D&quot;&gt;Revista de Libros de El Mercurio&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/3671987838891353143'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/3671987838891353143'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://porlamatria.blogspot.com/2011/03/palabra-y-silencio-en-lilian-elphick.html' title='Palabra y silencio en Lilian Elphick'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzLtliBkRd_POeU_V0vY4GzYR0obPRH6NYmJWzDXJreiKpiGd8NAZEBUSJJCWb3zm06jB5NCJTdgdsV_tfFUNvs8s3aWijADpFp0h7muInN26O4W0G1_Qguo0lOIHRd__poUB_8OtjzBud/s72-c/Ojo+travieso.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5504559482150421904.post-5847712627309141386</id><published>2011-03-06T18:05:00.000-03:00</published><updated>2011-03-06T18:05:26.150-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Eco"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jameson"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lukács"/><title type='text'>Apuntes sobre Jameson, Eco y Lukács</title><content type='html'>&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWbgv18NB8Fu8Y7XaF6vPtGdhKvLOqJgPYtgzsSHGVhxjumN4a3yQVHYW0Npi1VTxN9Sta1GjFdOsKhpv8ac9Th-C2zvjyc7QE8LyDLDq0IOU6jSnlJSb1EiVk4apCsNCLZOZlm2JeSzHN/s1600/Red+Lenin-Warhol.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWbgv18NB8Fu8Y7XaF6vPtGdhKvLOqJgPYtgzsSHGVhxjumN4a3yQVHYW0Npi1VTxN9Sta1GjFdOsKhpv8ac9Th-C2zvjyc7QE8LyDLDq0IOU6jSnlJSb1EiVk4apCsNCLZOZlm2JeSzHN/s1600/Red+Lenin-Warhol.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Red Lenin-Andy Wharhol&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-style: italic;&quot;&gt;Por Lilian Elphick&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;El discurrir de la estética contemporánea: Apuntes sobre Jameson, Eco y Lukács&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Caminando con Fredric Jameson&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;El postmodernismo o la lógica cultural del capitalismo tardío&lt;/i&gt;.&lt;a href=&quot;http://www2.blogger.com/post-create.g?blogID=33133582#_ftn1&quot; name=&quot;_ftnref1&quot; title=&quot;&quot;&gt;[1]&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;1.-Estrategia discursiva&lt;/b&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
El Metacomentario&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&quot;[...]  Nunca confrontamos un texto -dice Jameson- de manera realmente  inmediata, en todo su frescor como cosa en-sí. Antes bien los textos  llegan ante nosotros como lo siempre-ya-leído; los aprehendemos a través  de capas sedimentadas de interpretaciones previas, o bien -si el texto  es enteramente nuevo- a través de los hábitos de lectura y las  categorías sedimentadas que han desarrollado esas imperativas  tradiciones heredadas&quot; (&lt;i&gt;Documentos de Cultura. Documentos de barbarie&lt;/i&gt;.1981: 11). &lt;a href=&quot;http://www2.blogger.com/post-create.g?blogID=33133582#_ftn2&quot; name=&quot;_ftnref2&quot; title=&quot;&quot;&gt;[2]&lt;/a&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
a.-  Acto interpretativo de carácter alegórico en el que el texto objeto se  reescribe en virtud de un código maestro que lo incorpora a su propia  textualidad. &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;b.-  La interpretación basada sobre códigos maestros debe entenderse como  una escritura alegórica que ejecuta operaciones de ocultamiento,  inversión o transformación sobre su objeto, con la finalidad última de  asimilarlo a las constantes culturales dominantes en el momento  histórico desde el que se efectúa su lectura. &lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;br /&gt;
c.-El  metacomentario se constituye, así, como una hermenéutica, pero fundada  sobre lo que para Jameson es la labor central del método marxista: el  análisis de la ideología. Es la “reevaluación histórica y dialéctica de  métodos objetivamente interpretativos en conflicto”. &lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;br /&gt;
d.-  La Historia es el gran espacio donde pueda mostrarse la trascendencia  ideológica de los códigos maestros y de las operaciones de descripción y  apropiación de la cultura y donde podrá verse no sólo cómo se leen los  textos culturales, sino para qué se leen. &lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;br /&gt;
e.-  Para Jameson la Historia es la historia de las luchas de clases: “La  historia de todas las sociedades que han existido hasta ahora es la  historia de las luchas de clase: hombre libre y esclavo, patricio y  plebeyo, señor y siervo, agremiado y jornalero –en una palabra- opresor y  oprimido.” (&lt;i&gt;Manifiesto del Partido Comunista&lt;/i&gt;. Marx y Engels. Citado por Jameson en &lt;i&gt;Documentos de Cultura. Documentos de barbarie&lt;/i&gt;.1989:17).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;b&gt;2.- El zapatazo o la lógica cultural del capitalismo tardío&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;a.-El  postmodernismo es más que un fenómeno estético o estilístico; “es un  modo de producción en el cual la producción cultural encuentra un lugar  funcional específico, y cuya sintomatología está tomada principalmente  de la cultura.” (1991:120).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;b.-  “El único modo-dice Jameson- de abarcar y registrar la diferencia  genuina del postmodernismo es mostrarlo a la luz del concepto de norma  hegemónica o de lógica cultural dominante.” (Ibíd:20).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;c.-  «…esta cultura posmoderna global (…) es la expresión interna y  superestructural de toda una nueva ola de dominación militar y económica  norteamericana de dimensiones mundiales (Ibíd:19)».&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;El posmodernismo aparece así como dominante cultural de la lógica del capitalismo tardío.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;d.-  Jameson sigue la periodización del capitalismo realizada por Mandel:  capitalismo de mercado, estadio monopolista o imperialista y el momento  actual que Mandel llama capitalismo multinacional o tardío. Este último  constituiría una prodigiosa expansión del capital hacia zonas que no  habían sido previamente convertidas en mercancías y la eliminación de  los enclaves de organización precapitalista que hasta el momento había  tolerado y explotado de manera tributaria.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;b&gt;3.- El grito del zapato usado y la mudez de los zapatos sin estrenar. Rasgos del Postmodernismo&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Jameson compara modernismo y postmodernismo confrontando las obras de arte de Van Gogh, E. Munch y A. Warhol.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-ZUm_gS890DqfPcU9_TSm355IHe2e6aI8CN5AQHnDJjaKwBwuZHcdtBmhVbfX-RY9fkw89ReWtdgw0BSIxJNen8b4B7AVbIxTIC1gKmCoCMRuLiSYge2Zz5LMmEdImRsLuAIbVdVf8QzB/s1600/van-gogh.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;166&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-ZUm_gS890DqfPcU9_TSm355IHe2e6aI8CN5AQHnDJjaKwBwuZHcdtBmhVbfX-RY9fkw89ReWtdgw0BSIxJNen8b4B7AVbIxTIC1gKmCoCMRuLiSYge2Zz5LMmEdImRsLuAIbVdVf8QzB/s200/van-gogh.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Zapatos de labriego- Van Gogh&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;a.- Van Gogh-&lt;i&gt;Zapatos de labriego&lt;/i&gt; (Modernismo):gesto utópico en la transformación del mundo objetivo del campesino a la materialización del color en el cuadro.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;Munch-&lt;i&gt;El Grito&lt;/i&gt;  (Modernismo): expresión de la alienación, angustia, soledad,  aislamiento. Es la “reconstrucción virtual de la expresión estética en  sí misma que parece haber dominado gran parte de lo que llamamos  modernismo.” (Ibíd:32).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;Warhol (Postmodernismo): &lt;i&gt;Diamond Dust Shoes&lt;/i&gt;:  estética mercantilizada, falta de profundidad o superficialidad. El  mundo objetivo es ahora un conjunto de textos o simulacros (1). Hay un  retorno a lo reprimido o una merma de los afectos (el “ocaso de los  afectos”), es decir, el fin de los sentimientos y emociones, el fin de  la mónada o del yo burgués. El arte se fetichiza. (2).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgF74YYPuAz0_yfwwlNlWD0kjUKbu4SX0oSUl9CRWcMQfiK54TbWzAcwNAt2-cbZm5_V0m6V48qS-g5krUQb9yjz8GutT3arGjgSO74-sMq-lrrx_vZyQAdhRmzoDfevj-rJWrU55FIubsB/s1600/simpson-munch.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;226&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgF74YYPuAz0_yfwwlNlWD0kjUKbu4SX0oSUl9CRWcMQfiK54TbWzAcwNAt2-cbZm5_V0m6V48qS-g5krUQb9yjz8GutT3arGjgSO74-sMq-lrrx_vZyQAdhRmzoDfevj-rJWrU55FIubsB/s320/simpson-munch.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;b.-  La desaparición del sujeto individual y del estilo único o del ideal de  vanguardia política o artística generan el pastiche o parodia vacía,  “desligada del impulso satírico y desprovista de hilaridad.” (Ibíd:43).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: right; margin-left: 1em; text-align: right;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiyGnf1-TMlOEazHzS7NXNWbkwjoPu8_kK7auOOY6pUnUNEyf4KU2Br_AW0JFbG6_AI8JTRFgjej0YTE4EhU2_gNJEdAOeDCQKsI1HuHw51uxgQAnyN7mDYmTD9sM9GoVXcVdkjd1qPAI5/s1600/zapatos-de-polvo-de-diamantes-1980-lila-azul-verde-de-andy-warhol.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiyGnf1-TMlOEazHzS7NXNWbkwjoPu8_kK7auOOY6pUnUNEyf4KU2Br_AW0JFbG6_AI8JTRFgjej0YTE4EhU2_gNJEdAOeDCQKsI1HuHw51uxgQAnyN7mDYmTD9sM9GoVXcVdkjd1qPAI5/s320/zapatos-de-polvo-de-diamantes-1980-lila-azul-verde-de-andy-warhol.jpg&quot; width=&quot;243&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Andy Wharhol&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;c.-  El pastiche provoca un eclipse del historicismo sobre la Historia. Éste  consiste en &quot;la rapiña aleatoria de todos los estilos del pasado, el  juego de la alusión estilística al azar y, en general, lo que Henri  Lefèvre bautizó como la progresiva primacía de lo neo.&quot;(Ibíd:45).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;Existe  una incompatibilidad entre el lenguaje posmodernista artístico (Moda de  la nostalgia o moda retro, por ejemplo) y la historicidad genuina. Esta  modificación del pasado no es otra cosa que “la copia idéntica de la  que jamás ha existido el original” (Ibíd:45).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;d.-  La crisis de la historicidad conlleva a la esquizofrenia o ruptura en  la cadena significante. Esto quiere decir que “al romperse la cadena del  sentido, el esquizofrénico queda reducido a una experiencia puramente  material de los significantes o (…) a una serie de meros presentes  carentes de toda relación en el tiempo.” (Ibíd:64). El presente engloba  al individuo y lo aísla de su historia.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;e.-  La cultura postmodernista está dominada por el espacio y una lógica  espacial. Existe una mutación del espacio urbano. Por ejemplo, los malls  (Ref. B. Sarlo). Ascensores, escaleras mecánicas, fachadas de vidrio,  restoranes giratorios. Los malls, como los edificios analizados por  Jameson, no son parte de la ciudad, representan una ciudad en miniatura.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;br /&gt;
“El  hiperespacio postmoderno ha conseguido trascender la capacidad del  cuerpo humano individual para ubicarse, para organizar perceptivamente  el espacio de sus inmediaciones, y para cartografiar cognitivamente su  posición en un mundo exterior representable.”(Ibíd:97).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;f.-  Esto último es análogo a “nuestra incapacidad mental de confeccionar el  mapa de la gran red comunicacional descentrada, multinacional y global,  en la que, como sujetos individuales, nos hallamos presos.” (Ibíd:97).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;b&gt;4.- Zapato Sintético&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;a.-  Jameson asocia la postmodernidad a la lógica cultural del capitalismo  tardío, originada en Estados Unidos. Esta lógica “elimina todos aquellos  enclaves de la organización precapitalista que hasta ahora había  tolerado y explotado de forma tributaria…” (Ibíd:81).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;b.-  Los medios y la cultura de la imagen surgida en su torno, constituyen  el modo privilegiado para expresar las verdades de las sociedades  postmodernas.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;c.-  Hoy la cultura, gracias a las operaciones intelectuales y sociales de  desacralización del mundo que llevó a cabo la modernidad, ya resulta  perceptible en su materialidad y se constituye en su más importante  elemento simbolizante, mediador entre lo Imaginario y lo Real de Lacan.  En consecuencia con esto, lo que interesa de la cuestión, desde una  hermenéutica crítica, es la comprensión del tipo de relaciones que está  simbolizando hoy la cultura de la imagen.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;Jameson  describe la finalidad de su teoría hermenéutica en términos de una  cartografía (mapas cognitivos) que se propone situar al sujeto en la  realidad social problemática en la que vivimos. Para esto retoma el  concepto brechtiano de &quot;arte pedagógico&quot;, de modo tal que el trazado de  mapas cognitivos (3) le proporcione &quot;al sujeto individual un nuevo y más  elevado sentido del lugar que ocupa en el sistema global.&quot;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;d.- Lo sublime &lt;i&gt;camp&lt;/i&gt;  (Susan Sontag) o histérico según Jameson, lo que provoca terror y  asombro en el ser humano es la tecnología: computadores, televisión.  Máquinas de reproducción, no de producción. “La nueva red global  descentralizada de la tercera fase del capitalismo.” (Ibíd:85).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;b&gt;5.- Zapateando con Jameson. Últimas apreciaciones&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;¿Son  Van Gogh, Antonin Artaud, E. Munch, etc., realmente sujetos centrados?  Son centrados en su conflicto angustioso de querer cambiar su entorno a  través de sus proyectos modernos. Esto, paradójicamente, provoca una  descentración y una esquizofrenia. En cambio, las obras de Andy Warhol u  otros artistas postmodernos no reflejan angustia, no reflejan nada, no  se abren a una realidad más amplia. Esta opacidad podría ser llamada  “ansiedad”. Al no existir proyecto sobreviene la fragmentación y  finalmente esquizofrenia. La diferencia entre sujeto moderno y  postmoderno es cualitativa. Se trata de una diferencia de  ‘intensidades’. Es decir, el descentramiento es común a ambos sujetos,  lo que cambia es la intensidad.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;6.- Notas&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;br /&gt;
1.-“Los  conceptos de Baudrillard de simulación y simulacro se refieren a la  creación de lo real a través de modelos mitológicos o conceptuales que  no tienen conexión con la realidad. El modelo deviene el determinante de  nuestra percepción de lo real, según Baudrillard. Las fronteras caen  entre la imagen y la realidad. La simulación y el simulacro crea un  mundo de hiperrealidad donde las distinciones entre lo real y lo irreal  se difuminan. La industria cultural borra las líneas entre los hechos y  la información, entre la información y el entretenimiento, entre el  entretenimiento y la política. Se bombardea a las masas mediante  imágenes (simulaciones) y signos (simulacros). El tejido social se  reelabora irrealmente, ya que las simulaciones y los simulacros no  tienen, en definitiva, referentes. Ésta es la idea de Baudrillard.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;Los  simulacros tendrían una noción más amplia y global al poderse leer  semióticamente. La duda, con respecto al entorno latinoamericano, es  hasta qué punto se puede aplicar la noción de hiperrealidad porque, por  un lado es evidente su presencia en el continente, pero, por otro, los  discursos latinoamericanos en su mayoría, parecen estar claramente  anclados en su problemática histórica. Desde los testimonios hasta los  discursos neorrealistas, desde la novela del terror colombiana hasta los  cuentos de Senel Paz, todos ellos muestran su referencialidad con  respecto a lo que se llama comúnmente ‘realidad’. Incluso en las  telenovelas donde se establece un simulacro de  identificación/sublimación no se rompe el lazo con el contexto  latinoamericano, con sus problemáticas específicas.”&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;Francisco Villena. La posmodernidad como problemática en la teoría cultural latinoamericana&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;En: &lt;/div&gt;&lt;a href=&quot;http://www.ucm.es/info/especulo/numero30/posmolat.html&quot;&gt;http://www.ucm.es/info/especulo/numero30/posmolat.html&lt;/a&gt; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;2.-  Para que determinados procesos históricos sean caracterizados como  fetichistas se deben dar ciertas condiciones previas. Entre otros  fenómenos fetichistas cabe mencionar a la cosificación de las relaciones  sociales, la personificación de los objetos creados por el trabajo  humano, la inversión entre el sujeto y el objeto, la cristalización del  trabajo social global en una materialidad objetual que aparenta ser  autosuficiente y crecer por sí misma-por ejemplo, el equivalente general  que devenga interés-, la coexistencia de la racionalidad de la parte  con la irracionalidad del conjunto y la fragmentación de la totalidad  social en segmentos inconexos, etc.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;3.-  “…Mapa cognitivo era en realidad nada más que una palabra en clave para  conciencia de clase… sólo que proponía la necesidad de una conciencia  de clase de un género nuevo ni soñado hasta ahora”.  (Jameson.1991:127-128) “Marxismo y Postmodernismo.” &lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;*Conciencia  de clase: Conocimiento que el proletario tiene de la situación de  explotación y alienación en la que vive como consecuencia del modo de  producción capitalista.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;1.- &lt;b&gt;&lt;i&gt;Umberto Eco y la poética de la obra abierta&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href=&quot;http://www2.blogger.com/post-create.g?blogID=33133582#_ftn3&quot; name=&quot;_ftnref3&quot; title=&quot;&quot;&gt;[3]&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Síntesis&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;1.- Obra abierta (1962):&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;a.- Aportes a la disolución del concepto de obra.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;b.- No hay autoconciencia de la crisis de la Estética, pero se contribuye a la generación de esa crisis.&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;c.-  Obras ya no pueden ser leídas de modo unívoco --&amp;gt;sujeto lector. Se  anticipa inconscientemente a la idea de la recepción (teoría de la  recepción).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;d.- Eco está amparado por la estética de Pareyson (teoría de la formatividad, derivada del catolicismo).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;e.- Defensa del textualismo.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;f.- Concepción de obra es estructuralista.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;g.- Estructuras cerradas vs abiertas; estructuras inmóviles vs móviles.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;h.- Historia del arte cíclica, una sucesión histórica de lo cerrado a lo abierto.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;i.- Sin saberlo, Eco contrapone la modernidad con la postmodernidad.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;j.-  Problemática entre obra abierta y obra cerrada es similar a la  problemática entre texto y discurso --&amp;gt; Eco apoyado en teoría de la  discursividad.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;k.- Concepto de obra en movimiento es un ideal, no realizable aún.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;l.- Tránsito del punto al circuito (estructura macrodiscursiva--&amp;gt;usuarios que se conectan con el mensaje).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;br /&gt;
2.-&lt;i&gt;Lector in fabula&lt;/i&gt; (1979) &lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;br /&gt;
a.- Lector dentro del texto; la idea del receptor extratextual desaparece.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;b.- El receptor es el que hace la obra abierta.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;3.-  Antecedentes: Bajtín: infinalizabilidad de la obra literaria; Jakobson  (1959) y las seis funciones del lenguaje. Teoría de los  códigos--&amp;gt;multiplicidad de códigos.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;Para  Eco la obra de arte puede ser definida como “un objeto producido por un  autor que organiza una trama de efectos comunicativos de modo que cada  posible gozador pueda comprender (a través del juego de respuestas a la  configuración de efectos sentida como estímulo por la sensibilidad y por  la inteligencia) la obra misma, la forma originaria imaginada por el  autor”. (Eco.1991:29).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;(…)  la obra de arte es un mensaje fundamentalmente ambiguo, una pluralidad  de significados que conviven en un solo significante. (Ibíd.: 34)&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;Obra --&amp;gt;recepción --&amp;gt;goce&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;En  este libro de Eco aún no hay autoconciencia de la crisis de la  Estética, pero contribuye a aquella crisis con el concepto de obra  abierta. Las obras ya no podrán ser leídas de modo unívoco porque cada  lector las lee según su propio punto de vista. El lector es quien abre  la obra, no el autor ni la época. En su libro &lt;i&gt;Lector in fabula&lt;/i&gt;  (1979) el lector es intratextual, está dentro del texto. Aquí Eco está  haciendo Estética de la Recepción sin saberlo, aunque él teoriza sobre  la obra, no sobre el lector. Concibe la obra como una estructura o como  múltiples estructuras que permiten múltiples decodificaciones. Plantea  la posibilidad de una historia del arte cíclica, una sucesión histórica  que va de lo cerrado a lo abierto.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;Estructuras cerradas--&amp;gt; estructuras abiertas&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;Estructuras inmóviles--&amp;gt; estructuras móviles&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;M.  Bajtín habló antes que Eco de la obra abierta al referirse a la  infinalizabilidad de la obra literaria. También Jakobson (1959) habló de  las seis funciones del lenguaje. La función que corresponde al código  no está en Eco. La discursividad literaria se mueve hacia los códigos.  La macrodiscursividad supone una multiplicidad de estructuras y una  multiplicidad de códigos. Sin embargo, Eco todavía abre puertas al  futuro:&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;Obra en movimiento --&amp;gt; hipertexto&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;Existe  un tránsito del punto al circuito (entendido como estructura  macrodiscursiva) --&amp;gt;usuarios que se conectan con el mensaje.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 85%;&quot;&gt;Secuencia -             punto -        circuito -          red (web)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 85%;&quot;&gt;Equivalencias   obra cerrada  obra abierta    obra en movimiento&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 85%;&quot;&gt;                     Estructuralismo    Receptor&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;1.2.- El mensaje estético &lt;/div&gt;&lt;a href=&quot;http://www2.blogger.com/post-create.g?blogID=33133582#_ftn4&quot; name=&quot;_ftnref4&quot; title=&quot;&quot;&gt;[4]&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Eco  intenta conjugar los modelos del marxismo y del estructuralismo a  comienzos de los años ’60. La noción de estructura que Eco maneja es  cerrada, jerárquica y sincrónica. Falta la idea de que la estructura es  un sistema de equilibrio inestable de relaciones entre los elementos. Es  decir, no incorpora la inestabilidad como un proceso constante de  articulación y rearticulación (Mukarowsky). Sin embargo, utiliza una  concepción diacrónica del discurso (en cuanto concepción histórica). En  Eco sigue gravitando la idea de que las obras de arte son la suma de un  significante y un significado. Lo central es la forma, pero ésta no está  yuxtapuesta como un proceso de significación; Eco no diferencia entre  significado y significación. Trabaja dentro de la concepción de De  Saussure. Con respecto a la autorreflexión del mensaje estético, este  concepto está enfocado muy generalmente, ya que la conciencia del autor  no es lo único que define la autorreflexión. Asimismo, el concepto de  ambigüedad no queda unívocamente definido.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Idea de cultura en Eco:&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;1.- Muchos presupuestos no implícitos en torno a la cultura.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;2.- Los fenómenos artísticos se transforman rápidamente en fenómenos culturales.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;3.- La mejor manera de controlar la subversión artística es la cultura.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Eco  no logra conciliar el discurso artístico y el científico, no logra  percibir que él ya no está haciendo filosofía. Le falta una palabra:  Teoría. El nacimiento del discurso teórico es la síntesis de los  discursos artístico y filosófico. La reflexión de Eco es altamente  homológica o isomórfica, es decir, tiene una idea de la uniformidad y de  la armonía de los niveles superiores e inferiores del mensaje estético.  Lo que Eco quiere es conservar el carácter unitario de la obra de arte  como ilusión de perfección. Frente a esta concepción moderna de la obra  de arte, el postmodernismo concibe el desfase y la falta de concordancia  del mensaje estético.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;1.- &lt;b&gt;&lt;i&gt;Lo particular como categoría central de la estética de Georg Lukács&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;a href=&quot;http://www2.blogger.com/post-create.g?blogID=33133582#_ftn5&quot; name=&quot;_ftnref5&quot; title=&quot;&quot;&gt;[5]&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;El  proyecto de Lukács consiste en recuperar la dimensión progresista y  crítica del marxismo en su renacimiento. La raíz de la historia es el  hombre que trabaja, que crea, que configura su mundo y supera lo dado.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Lukács  esboza una filosofía de la historia dentro de la cual la unidad del  individuo y el género aparece como la verdad de la historia. En el arte y  a través de él emerge y se resuelve la cuestión de la verdad de la  historia.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Esta filosofía de la historia abre una dimensión de esperanza.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;En  el arte el hombre produce un &quot;mundo&quot; para sí que sólo tiene existencia  en tanto es para el hombre. La esencia del reflejo estético se basa en  que levanta la unidad sensible y significativa de lo humano y su entera y  contradictoria riqueza a un efecto evocador que aspira a hacer  vivenciales conexiones como sufrimientos, éxitos y derrotas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Esta  estética no podría desenvolverse en el mundo de ahora, donde el arte  tiende al fetiche, a la fetichización o, como dice Jameson, al simulacro  (Baudrillard), esa hiperrealidad sin asidero alguno.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;La categoría de la Particularidad se presenta en tres campos interdependientes:&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;1.- Conocimiento científico&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;2.- Conocimiento artístico --&amp;gt;Lo reflejado es la misma realidad objetiva&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;3.- Conocimiento Cotidiano&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;1.1.- &lt;i&gt;La teoría del reflejo&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Para  el marxismo todo lo que emerge de la materia es secundario, es un mero  reflejo. La realidad antecede al signo. Según Lukács sólo la literatura  realista, incluyendo la literatura burguesa, son válidas (Tolstoy,  Dickens, Gorki, Walter Scott, etc). La vanguardia es decadente e  irrealista, inventa mundos (Kafka, Mann, Elliot, Proust, Joyce, Woolf,  etc.). Lukács reifica la teoría del reflejo, no se trata de un reflejo  fotográfico meramente mecánico.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;i&gt;Universalidad y Singularidad&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;1.- La Universalidad puede extraerse del conjunto de las obras.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;2.- La Singularidad es el reino de la cotidianidad.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;3.- La Universalidad corresponde al lenguaje filosófico (discurso filosófico).&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;4.- El discurso singular o individual es un discurso de lo cotidiano, pero también es un discurso científico.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;5.- El elemento superior que unifica lo Universal y lo Singular es la obra de arte.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Lo Particular&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Universal Individual (Singular)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;EL ARTE ES LA SÍNTESIS--&amp;gt;VISIÓN DIALÉCTICA&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Toda  síntesis es una mediación en un campo intermedio entre los dos polos  que están en pugna. El arte va de lo individual a lo social.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;1.2.- &lt;i&gt;Caracterización general del pensamiento cotidiano&lt;/i&gt; &lt;a href=&quot;http://www2.blogger.com/post-create.g?blogID=33133582#_ftn6&quot; name=&quot;_ftnref6&quot; title=&quot;&quot;&gt;[6]&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Síntesis&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;a.- La &lt;i&gt;Estética &lt;/i&gt;de  Lukács (cuatro volúmenes) se propone revisar la historia humana  completa; la construcción de este léxico filosófico se basa  principalmente en Marx (Tercer manuscrito sobre el trabajo).&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;1.- El trabajo es el motor que permite la división de los distintos tipos de discursos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;2.- Existencia de tres lenguajes: ciencia, filosofía, religión.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;3.- Gran diseño con tres esferas (desde la dialéctica hegeliana):&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;3.1.- Vida cotidiana (praxis)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;3.2.- Terreno Intermedio (arte) --&amp;gt;Interacción de estos tipos de discursos&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;3.3.- Ciencia (teoría)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;b.- La realidad es la interacción entre los tres sistemas:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Discurso  de la realidad cotidiana + Discurso científico mediado por la  Particularidad Estética. Ésta pone en tensión los polos, pero no  hegemoniza a una sola fuerza por sobre las otras.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;c.- El arte es un producto de la evolución social, del hombre que evoluciona mediante el trabajo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;d.-Lo que Lukács plantea es una afirmación sobre el arte desde el materialismo histórico.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;e.- Su &lt;i&gt;Estética&lt;/i&gt;  no sigue un modelo idealista de la realidad, sino que uno histórico.  Considera luchas de clase, problemas epistemológicos en primer plano,  luchas del hombre a través de la historia.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;f.-  Desde la visión pavloviana, Lukacs establece dos sistemas de señales.  El primero es eléctrico, químico (neurológico); el segundo, incluye al  lenguaje, todas las obras hechas con signos: literatura, reflexión  filosófica y estética sobre el arte. Esto significa una conciencia  semiológica latente en Lukács. Iuri Lotman denomina el segundo sistema  de señalización como logósfera artificial.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;La obra de Lukács se enmarca en la tradición de los grandes sistemas filosóficos, como la &lt;i&gt;Crítica del juicio&lt;/i&gt; de Kant, y la &lt;i&gt;Estética &lt;/i&gt;de  Hegel. Dos son los elementos centrales de su estética: reflejo y  particularidad. El proyecto de Lukács consiste no sólo en un enfoque  marxista del arte, sino es un esfuerzo enorme por sistematizar la  disciplina estética, partiendo desde la &lt;i&gt;Poética&lt;/i&gt; de Aristóteles. El trabajo de Lukács se sitúa dentro de un proceso de renovación del marxismo y la dialéctica. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;Para  Lukács sólo el materialismo dialéctico o histórico puede elaborar un  método histórico-sistemático para la investigación de la peculiaridad de  lo estético. Su objetivo es “estudiar los momentos del trabajo que lo  determinan como factor fundamental de la vida cotidiana y de su  pensamiento, o sea, del reflejo de la realidad objetiva en la  cotidianidad”. (Lukács.1966:40). “El hombre de la vida cotidiana  reacciona siempre a los objetos de su entorno de un modo espontáneamente  materialista… La esencia del trabajo consiste en observar, descifrar y  utilizar ese ser y devenir que son en-sí.” (Ibíd.:46).&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;La  gnoseología marxista parte de la base de que el conocimiento es el  reflejo de la realidad objetiva en el cerebro del hombre y en la cual la  conciencia del sujeto recibe a través de representaciones el reflejo de  la realidad, de las cuales se produce con mayor o menor exactitud los  rasgos de los objetos. La relación entre la conciencia y el ser se  aplica asimismo al reflejo artístico de la realidad. Para Lukács la  teoría del reflejo tiene su origen en el materialismo dialéctico, en las  obras de Marx, Engels y Lenin. El reflejo artístico parte de los mismos  supuestos que cualquier reflejo del mundo, su carácter peculiar es que  busca un camino distinto para materializarse.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&amp;nbsp;***&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;http://www2.blogger.com/post-create.g?blogID=33133582#_ftnref1&quot; name=&quot;_ftn1&quot; title=&quot;&quot;&gt;[1]&lt;/a&gt; El original inglés es &lt;i&gt;Postmodernism or the cultural logic of late capitalism&lt;/i&gt;. 1984. EEUU: New Left Review. Otra edición en español es &lt;i&gt;Ensayos sobre el Postmodernismo&lt;/i&gt;.  Incluye dos ensayos, “Las políticas de la teoría. Ideologías en el  debate postmodernista” y Postmodernismo y Marxismo”.1991. Bs. As: Imago  Mundi.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www2.blogger.com/post-create.g?blogID=33133582#_ftnref2&quot; name=&quot;_ftn2&quot; title=&quot;&quot;&gt;[2]&lt;/a&gt; Jameson, Fredric. &lt;i&gt;Documentos de cultura. Documentos de barbarie. La narrativa como acto socialmente simbólico&lt;/i&gt;. 1989. España: Visor.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www2.blogger.com/post-create.g?blogID=33133582#_ftnref3&quot; name=&quot;_ftn3&quot; title=&quot;&quot;&gt;[3]&lt;/a&gt; Eco, Umberto. “La poética de la obra abierta”. En: &lt;i&gt;Obra abierta&lt;/i&gt;. 1990. Barcelona: Ariel.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www2.blogger.com/post-create.g?blogID=33133582#_ftnref4&quot; name=&quot;_ftn4&quot; title=&quot;&quot;&gt;[4]&lt;/a&gt; Eco, Umberto. “El mensaje estético”. En: &lt;i&gt;La estructura ausente&lt;/i&gt;. Introducción a la semiología. 1972. Barcelona:Lumen.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www2.blogger.com/post-create.g?blogID=33133582#_ftnref5&quot; name=&quot;_ftn5&quot; title=&quot;&quot;&gt;[5]&lt;/a&gt; Lukács, Georg. “Lo particular como categoría central de la estética”. En: &lt;i&gt;Prolegómenos a una estética marxista&lt;/i&gt;. 1969. Barcelona: Grijalbo.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www2.blogger.com/post-create.g?blogID=33133582#_ftnref6&quot; name=&quot;_ftn6&quot; title=&quot;&quot;&gt;[6]&lt;/a&gt; Lukács, Georg. “Caracterización general del pensamiento cotidiano”. En: &lt;i&gt;Estética&lt;/i&gt;. Vol. I. La peculiaridad de lo estético. 1966. Barcelona:Grijalbo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/5847712627309141386'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/5847712627309141386'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://porlamatria.blogspot.com/2011/03/apuntes-sobre-jameson-eco-y-lukacs.html' title='Apuntes sobre Jameson, Eco y Lukács'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWbgv18NB8Fu8Y7XaF6vPtGdhKvLOqJgPYtgzsSHGVhxjumN4a3yQVHYW0Npi1VTxN9Sta1GjFdOsKhpv8ac9Th-C2zvjyc7QE8LyDLDq0IOU6jSnlJSb1EiVk4apCsNCLZOZlm2JeSzHN/s72-c/Red+Lenin-Warhol.jpg" height="72" width="72"/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5504559482150421904.post-703988508186926602</id><published>2010-12-14T17:26:00.000-03:00</published><updated>2010-12-14T17:26:01.647-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lilian Elphick"/><title type='text'>Las Bellas de Lilian Elphick</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR5rrroiWzLHPbSpZxi07VlpSvUBCkWxk3DD2kDbwa0c0Q23_8i50WhOyoJ5D4mHrvfFlH1wEWZGsuubLNquA2gwcXWaO7egko0oCQtyTSRdx0f1K7U4pS0vbJYtM7k3Y6U1_HslrWFyNp/s1600/Portada-bellas-sangre.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR5rrroiWzLHPbSpZxi07VlpSvUBCkWxk3DD2kDbwa0c0Q23_8i50WhOyoJ5D4mHrvfFlH1wEWZGsuubLNquA2gwcXWaO7egko0oCQtyTSRdx0f1K7U4pS0vbJYtM7k3Y6U1_HslrWFyNp/s400/Portada-bellas-sangre.jpg&quot; width=&quot;246&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;Por Esteban Dublín&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Lilian Elphick es una de las escritoras que mayor difusión ha hecho  del microrrelato en su país. Muestra de esto es que se encuentra al  frente de la dirección de la página &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.letrasdechile.cl/mambo/index.php&quot; style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Letras de Chile&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;,  donde publica periódicamente a consagrados del género y a nuevas  promesas. El mérito de Elphick, que ya ha abordado otros géneros con  igual maestría y sin inconveniente alguno, es la sorprendente  combinación que logra entre la prosa y la poética. Tal vez, un buen  ejemplo de esto es su libro de microrrelatos,&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt; Bellas de sangre contraria&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot; /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;A través de los magníficos minicuentos de este libro, Elphick conduce a  las mujeres de la  literatura, especialmente de la mitología, a nuevas y  sabias versiones,  bellamente concebidas desde su estructura narrativa.  Penélope, Circe,  Lilith, Medusa, Afrodita, Perséfone, Casandra,  Helena, Ariadna, Pandora,  Yocasta y Cleopatra son algunas de las  elegidas por la autora para  recontar sus mitos con brevedad e ironía.  Del mismo modo, elevando el  papel de la mujer, la autora convierte en  femeninos a personajes  ampliamente conocidos como masculinos,  renombrándolos como Sísifa,  Aquilea, Poseidona, Narcisa, Sansona o  Dionisia, entre otras.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;Cada  microrrelato de Elphick mantiene un  profundo respeto por la historia  original, factor que contribuye de  modo contundente a la calidad de la escritura  intertextual y a la  sublimación femenina desde la literatura breve.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt; &lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Bellas de sangre contraria&lt;/i&gt;, además, está concebido en una  bellísima edición impresa; no en vano, hace poco ganó el Premio Mejores  Obras Literarias Editadas en la categoría cuento, según el Consejo  Nacional de la Cultura y las Artes en Santiago de Chile.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;Les dejamos el enlace la entrevista que le concedió a La Internacional en julio de este año, &lt;a href=&quot;http://revistamicrorrelatos.blogspot.com/2010/07/breve-entrevista-lilian-elphick.html&quot;&gt;aquí&lt;/a&gt;, el enlace a su &lt;i&gt;blog&lt;/i&gt; personal, &lt;a href=&quot;http://lilielphick.blogspot.com/&quot;&gt;Ojo travieso&lt;/a&gt; y un microrrelato para que se antojen de las bellas de Lilian Elphick.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt; &lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;Aquilea&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt; &lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Me preparo para el salto. Respiro. Boto todo el aire y, con el alma  vacía, corro. Me persiguen los hombres, de piernas largas y fuertes.  Quieren sacarme la lengua como a Micaela del Perú. Extienden la mano  para alcanzar mi espalda. Falta poco para llegar a la meta. Un impulso  de recuerdos agita mi cuerpo. Las imágenes avanzan conmigo. Ellos quedan  atrás, jadeando. El despeñadero está aquí. Un paso más. He vencido.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt; &lt;i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt; ¡Mujer de vida ligera!, me gritan desde arriba los que lamieron mi talón envenenado. &lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt; &lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Bellas de sangre contraria, Mosquito Editores, 2009.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;En: &lt;a href=&quot;http://revistamicrorrelatos.blogspot.com/2010/12/las-bellas-de-lilian-elphick.html&quot;&gt;Internacional Microcuentista&lt;/a&gt; &lt;/i&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/703988508186926602'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5504559482150421904/posts/default/703988508186926602'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://porlamatria.blogspot.com/2010/12/las-bellas-de-lilian-elphick.html' title='Las Bellas de Lilian Elphick'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR5rrroiWzLHPbSpZxi07VlpSvUBCkWxk3DD2kDbwa0c0Q23_8i50WhOyoJ5D4mHrvfFlH1wEWZGsuubLNquA2gwcXWaO7egko0oCQtyTSRdx0f1K7U4pS0vbJYtM7k3Y6U1_HslrWFyNp/s72-c/Portada-bellas-sangre.jpg" height="72" width="72"/></entry></feed>