บล็อคดีๆที่มีความเป็นไทย

ตอนนี้ไม่ได้อัพเดทบล็อคนี้แล้ว

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Wed, 22 Jun 2011 21:56:00 +0000

ตอนนี้ผมไม่ได้อัพเดทบล็อคนี้แล้วย้ายไปอับที่ http://thaipublishingebook.com/ แทนครับ

น้ำท่วมครั้งใหญ่กับน้ำใจของคนไทยที่ไม่หมดสิ้น

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Fri, 29 Oct 2010 04:48:00 +0000

มีไม่กี่ครั้งที่เราจะได้เห็นน้ำท่วมใหญ่และยาวนานขนาดนี้ ผมแทบจำไม่ค่อยได้ด้วยซ้ำว่าในช่วงที่ผมเกิดมามันเคยมีครั้งไหนท่วมใหญ่กว่านี้หรือป่าว แต่ที่แน่ ครั้งนี้ทำให้รู้ว่าประเทศของเรายังไม่แตกแยก เพราะเราได้เห็นสายธารน้ำใจจวกพี้น้องทั่วประเทศส่งไปช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วม โดยไม่เกี่ยงสี ไม่เกี่ยงภาค ถึงจะมีบางกลุ่มที่งอแงบ้าง

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Sun, 19 Sep 2010 18:21:00 +0000

เรื่องเล่าตำนานความรักที่ยิ่งใหญ่ ของเจ้าแม่สามมุก

ถ้าเอ่ยถึงตำนานความรักที่ยิ่งใหญ่ของชายหญิงที่มีจุดจบแสนเศร้า หลายคนคงนึกถึงตำนานความรักของสองตระกูลใหญ่ที่ต่างฝ่ายต่างไม่ลงรอยกัน อันเป็นผลให้ความรักของรุ่นลูกอย่าง “โรมิโอและจูเลียต” ต้องจบลงด้วยความตาย แต่ถ้าเป็นตำนานรักของไทย หนีไม่พ้น “ขวัญ – เรียม” ที่มีจุดจบที่คล้ายคลึงกันตลอดจนความรักของ “นางนาก” ผีสาวผู้ที่รอการกลับมาของสามี จนกลายเป็นตำนานของความรักแท้ที่ยิ่งใหญ่ที่เล่าขานกันมารุ่นต่อรุ่น

        เหตุที่คราวนี้ “ลี้ลับต่างม.” ได้เกริ่นถึงแต่เรื่องราวเกี่ยวกับความรัก นั่นก็ เพราะ เรื่องลี้ลับฯ คราวนี้เราบุกไปถึง จ.ชลบุรี โดยนักศึกษาที่นั่นต่างบอกเราว่าเรื่องลี้ลับของที่นี่ต้องยกให้ตำนานความรักที่ยิ่งใหญ่ของศาลเจ้าแม่สามมุก ที่ตั้งอยู่เชิงเขาสามมุก ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่ออีกแห่งหนึ่งของจังหวัดนี้

       “เขาสามมุก” เป็นเนินเขาเตี้ยๆ อยู่กึ่งกลางระหว่างบ้านอ่างศิลาและหาดบางแสน ขับรถไปตามถนนเลียบริมหาดจากอ่างศิลาเป็นทางลาดขึ้นไปนั่นก็คือบริเวณที่เรียกกันว่าเขาสามมุก และเขาสามมุกเป็นที่อยู่อาศัยของฝูงลิงจำนวนมาก ส่วนศาลเจ้าแม่สามมุกตั้งอยู่บริเวณเชิงเขา และ ที่มุมหนึ่งของศาลฯ มีผู้เขียนถึงตำนานความรักของท่านไว้ดังนี้

       ‘เมื่อปลายรัชสมัยกรุงศรีอยุธยาบริเวณบางแสนและเขาสามมุข ยังไม่มีบ้านเรือนและผู้คนหนาแน่นเหมือนปัจจุบันนี้ ชื่อบางแสนและเขาสามมุขก็ยังไม่ปรากฏ จะมีก็แต่ตำบลอ่างหิน ในปัจจุบันก็คือตำบลอ่างศิลาอันเป็นชุมชนของชาวประมงริมทะเล’

       ‘ณ ตำบลอ่างหินนี่เอง (อ่างศิลา) มีเจ้าของชื่อโป๊ะ หรือที่ชาวบ้านรู้จักกันในนามว่า “กำนันบ่าย” มีลูกชายชื่อว่า “แสน” ***งจากตำบลอ่างหินออกไปพอประมาณมียายหลานอาศัยกันอยู่คู่หนึ่ง ยายมีชื่อเสียงเรียงนามใดไม่ได้ปรากฏไว้ ส่วนหลานสาวนั้นมีชื่อว่า “สามมุข” อาศัยอยู่ในเมืองปลาสร้อย (จังหวัดชลบุรีในปัจจุบัน) เมื่อบิดามารดาเสียชีวิตลง ก็ได้มาอาศัยอยู่กับยายจนกระทั่งโต “สามมุข” มักจะชอบมานั่งเล่นดูหนุ่มสาวรวมทั้งเด็กที่มาเล่นว่าวในหน้าลมว่าวอยู่ริมเชิงเขาเป็นประจำ และมีเพื่อนที่คอยหยอกล้อเล่นเป็นประจำก็คือลิงป่าที่ลงมาจากเขา’

       ‘อยู่มาวันหนึ่งขณะที่ “สามมุข” กำลังนั่งเล่นอยู่ ก็ได้มีว่าวตัวหนึ่งขาดลอยลงมาตกอยู่ที่หน้าของสามมุข เธอจึงเก็บว่าวตัวนั้นไว้และมีเด็กหนุ่มชื่อแสนวิ่งตามว่าวที่ขาดลอยมาจึงได้พบกับสามมุข เขาทั้งสองได้รู้จักกันและแสนก็ได้มอบว่าวตัวนั้นไว้เป็นที่ระลึก หลังจากนั้นทั้งสองก็ได้พบปะกันเรื่อยมาจนเกิดเป็นความรัก และได้สาบานต่อหน้าขุนเขาแห่งนี้ว่า’ “ทั้งสองจะครองรักกันชั่วนิรันดร หากใครผิดคำสาบานนี้จะกระโดดหน้าผาแห่งนี้ตายตามกัน” และแสนได้มอบแหวนวงหนึ่งให้แก่สามมุขไว้เพื่อเป็นพยาน’

       ‘เมื่อกำนันบ่ายซึ่งเป็นพ่อของแสนได้ทราบเรื่องเข้าก็เกิดความไม่พอใจ แสนได้พยายามขอร้องผู้เป็นพ่อให้ไปสู่ขอสามมุข แต่กำนันบ่ายก็กีดกันและกักบริเวณแสนไว้ จึงทำให้ทั้งสองไม่ได้พบหน้ากัน หลังจากนั้นกำนันบ่ายก็ได้ไปสู่ขอลูกสาวคนทำโป๊ะให้กับแสนและกำหนดพิธีการแต่งงานขึ้น ข่าวนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วอ่างหิน (อ่างศิลา) จนสามมุขเองก็ได้รับรู้ถึงข่าวนี้ด้วย ในวันแต่งงานของแสนได้มีการจัดงานกันอย่างใหญ่โตสมเกียรติกับที่เป็นงานของกำนันบ่าย’

       ‘ตลอดระยะเวลาที่แขกได้ทยอยเข้ามารดน้ำสังข์อวยพรให้คู่บ่าวสาวทั้งสอง แสนได้แต่ก้มหน้านิ่งเสียใจอยู่กับตัวเองที่ไม่สามารถทำอะไรได้ จนกระทั่งแสนรู้สึกว่ามีน้ำสังข์ลดลงมาพร้อมกับแหวนวงหนึ่งตกลงมาด้วย แสนจำได้ดีว่าแหวนวงนี้เขาเป็นคนมอบให้สามมุขแต่พอเงยหน้าขึ้นสามมุขก็ได้วิ่งจากออกไปแล้ว แสนได้หวนคิดถึงคำสาบานที่ได้ให้กับสามมุขไว้ จึงรีบวิ่งไปที่เชิงเขาแต่ก็สายไปเสียแล้ว สามมุขได้ขึ้นไปที่หน้าผานั้นแล้วทิ้งร่างที่ไร้หัวใจลงดิ่งสู่ก้นผาสิ้นชีพอยู่ริมทะเล แสนผู้ที่ให้คำสาบานไว้กับสามมุขเขาจึงกระโดดลงหน้าผาตามสามมุขหญิงสาวสุดที่รักไป’

       ‘จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ชาวบ้านที่ทราบข่าวพากันเศร้าสลดใจเป็นอย่างมาก จึงพากันสาปแช่งกำนันบ่าย ต่อมากำนันบ่ายได้นำถ้วยชามสิ่งของต่างๆ มาไว้ในถ้ำตรงหน้าผาแห่งนั้นและตั้งชื่อภูเขาลูกนี้ว่า “เขาสามมุข” และชายหาดที่ติดกันว่า “หาดบางแสน” เพื่อเป็นอนุสรณ์รักแด่คนทั้งสองจนถึงปัจจุบัน’

       ต่อมาชาวบ้านในแถบนั้นเล่าว่า “เมื่อตกดึกได้พบเห็นร่างของหญิงสาวมายืนอยู่ตรงหน้าผานั้นเป็นประจำทุกคืน” ชาวบ้านจึงได้ช่วยกันสร้างศาลนี้ขึ้น เพื่อ เป็นที่สิงสถิตและเป็นที่เคารพสักการะแก่ชาวบ้านและชาวประมงเมื่อเวลาที่จะ ออกเรือไปหาปลามักจะมีการมาจุดประทัดบนบานขอให้ได้ปลากลับมาเต็มลำเรือ อย่าต้องเผชิญกับลมพายุบางครั้งเจอลมพายุกลางทะเลก็จุดธูปบนเจ้าแม่สามมุขให้รอดปลอดภัยจากอันตรายก็สัมฤทธิ์ผลเรื่อยมา

       จากนั้นเมื่อเรื่องราวความรักอันยิ่งใหญ่ของเจ้าแม่สามมุขนั้นแพร่กระจายออกไป ก็มักมีคู่รักชายหญิง มาอธิษฐานขอให้ความรักของตนสมหวัง โดยเขียนชื่อตนกับคนรักไว้บนว่าว แล้วแขวนไว้บริเวณศาลโดยเชื่อกันว่าเจ้าแม่สามมุกจะดลบันดาลให้ทุกคู่รักสมหวัง และไม่พลัดพรากจากกันเหมือนดังในตำนาน

       “ออย - ธาราทิพย์” ศิษย์เก่าม.บูรพา บอกก่อนที่จะมาเรียนที่ม.บูรพาก็เคยได้ยินเรื่องเขาสามมุก และพอเข้าเรียนปี 1 รุ่นพี่ก็เล่าให้ฟังว่าถ้าใครมีแฟนต้องพาไปไหว้เจ้าแม่สามมุกแล้วความรักก็จะสมหวัง

       “พูดจริงๆ ออยไม่ใช่ไม่เชื่อนะ แต่ไม่ลบลู่ดีกว่า ออยชอบตำนานความรักของท่าน ยิ่งพอได้อ่านแล้วยิ่งรู้สึกเศร้าและสงสาร ตัวออยเองไม่เคยไปไหว้ท่านกับแฟนหรอก ออยไปกับกลุ่มเพื่อนๆ ก็เรามาเรียนที่นี่แล้วก็ต้องมาสักการะท่าน เพื่อเป็นศิริมงคล แต่ออยก็เขียนชื่อออยและครอบครัวใส่บนว่าวนะ แล้วอธิษฐานให้ครอบครัวเรามีแต่ความสุข”

       “เปิ้ล” นักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ ม.บูรพา บอกตัวเธอเป็นคนกรุงเทพฯ เพิ่งย้ายมาอยู่ที่ชลบุรี 3 ปีกว่าๆ “ก็พอทราบประวัติของเจ้าแม่ฯ และเคยไปสักการะเหมือนกัน แต่ไม่เคยเขียนชื่อตัวเองลงบนว่าว เพราะ ไม่เชื่อว่าคนสองคนจะรักกันยั่งยืนเพียงเพราะว่าวตัวเดียว มันน่าจะมีอย่างอื่นมากกว่าในการที่ทำให้คนสองคนรักกันได้ แต่ก็ไม่ได้ลบหลู่อะไร แต่ถ้าถามว่าศรัทธาในตัวเจ้าแม่ไหม บอกได้เลยว่านับถือและศรัทธามาก"

       ในขณะที่ป๊อบ นักศึกษาหนุ่ม จากม.บูรพาบอกเราว่าเขาศรัทธาในเรื่องนี้ และเคยเอาว่าวเขียนชื่อตัวเองกับแฟนไปแขวนไว้ที่ศาลด้วย และตอนนี้คบกันมาได้ 2 ปีแล้ว อย่างไรก็ตามป๊อบยืนยันว่าเขาไม่งมงายกับเรื่องนี้

       “ยังไงๆ ความรักมันก็ต้องขึ้นอยู่กับคนสองคน ต่อให้เขียนว่าวสัก 100 ตัวแต่ถ้าไม่เข้าใจกันก็อยู่ด้วยกันไม่ได้อยู่ดี ถ้าดูจากจำนวนว่าวที่มาแขวนไว้ที่ศาลมีจำนวนมากเหลือเกิน คงมีคนนับร้อยที่เชื่อในเรื่องนี้เหมือนกัน มันเป็นเหมือนกันความสุขทางจิตใจมากกว่า ใครไม่เชื่อก็อย่างลบหลู่เป็นดี"...

100 ปี เกาะสีชัง

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Sat, 18 Sep 2010 14:25:00 +0000

วันนี้เอาข่าวมาบอกครับ กับร้อยปีเกาะสีชัง เกาะสีชังมีสถานที่สำคัญหลายแห้งเลยหละครับ ไปดูรายละเอียดกัน

อำเภอเกาะสีชัง ร่วมกับ เทศบาลเกาะสีชัง และการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) สำนักงานพัทยา ของเชิญร่วมเป็นหนึ่งในงาน "ประจำปีวันรำลึก 100 ปี เกาะสีชัง" ประจำปี 2553 ระหว่างวันที่ 19-20 กันยายน 2553 ตั้งแต่เวลา 09.00 น ณ บริเวณพระจุฑาธุชราชฐาน อ.เกาะสีชัง จ.ชลบุรี โดยการจัดกิจกรรมดังกล่าว เริ่มตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2542 โดยท่านธงชัย อนันตผมล อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ เมื่อครั้งสมัยท่านดำรงตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรี ซึ่งได้เล็งเห็นความสำคัญของเกาะสีชัง ซึ่งเป็นเกาะประวัติศาสตร์มีความสัมพันธ์กับองค์พระมหากษัตริย์ของไทยหลาย รัชกาล โดยเฉพาะพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งทรงโปรดเกล้าให้สร้างพระจุฑาธุชราชฐานขึ้น และเพื่อเป็นการน้อมรำลึกบุญบารมี และ วันคล้ายวันพระราชสมภพของพระองค์ท่าน จึงได้มีการจัดงานขึ้นและยังเป็นการกระตุ้นและส่งเสริมการท่องเที่ยวของ เกาะสีชังให้เป็นที่รู้จักเพิ่มมากขึ้น

โดยภายในงานยังพบกับ กิจกรรมมากมาย อาทิ การประกวดหนูน้อยย้อนยุคเกาะสีชัง การแสดงของนักเรียนโรงเรียนต่าง ๆ และ Highlight ภายในงาน พบกับการแสดง แสง สี เสียง และสื่อผสมผสาน ชุด "ร้อยจงรัก น้อมรำลึก 100 ปี พระพุทธเจ้าหลวง" พิธีบวงสรวงเสด็จพ่อ ร.5 และการถวายพานพุ่ม (ดอกกุหลาบสีชมพู) พระบรมรูปรัชกาลที่ 5 และการแต่งกายภายในงาน เป็นการแต่งกายแบบย้อนยุคสมัยรัชกาลที่ 4 5 6 หรือแต่งกายด้วยเสื้อผ้ามันหลากสี

การเดินทางมาร่วมงาน มีเรือโดยสารบริการรับ-ส่ง ฟรี ในวันที่ 19-20 กันยายน 2553 ดังนี้

วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2553
- เรือโดยสารบริการฟรี จากศรีราชา -เกาะสีชัง เวลา 17.30 น. (ท่าเรือเกาะลอย)
- เรือโดยสารบริการฟรี จากเกาะสีชัง เวลา 23.00 น.

วันอาทิตย์ที่ 20 กันยายน 2553
- เรือโดยสารบริการฟรี จากศรีราชา - เกาะสีชัง เวลา 15.00 น. และ เวลา 17.00 น.
- เรือโดยสารบริการฟรี จากเกาะสีชัง - ศรีราชา เวลา 22.00 น. 23.00 น. และ 24.00 น.- 01.00 น. (ท่าเรือล่าง)

สามารถสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ เทศบาลเกาะสีชัง โทรศัพท์ 038-216-141 ททท.สำนักงานพัทยา โทรศัพท์ 038-423-990 / 038-428-750

เพลินวาน ยังหน้าไปเสมอ

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Thu, 16 Sep 2010 18:19:00 +0000

หลังจากที่ได้ไปเพลินวานก็พอว่าที่นี้มีเสนห์ แบบที่คิดไม่ถึงเหมือนกัน กับงานที่พยายามเก่าแต่พอเราไปพบจริงคุณไม่ต้องพยายามมากก้ได้ เพราะที่นี้มีอารมณ์ที่แสดงออกมาอย่างชัดเจน แบบที่คุณไม่ต้องบรรยายเลยหละ เพราะผมเชื่อว่าทุกคนที่มาต้องรู้สึกชอบไปกับมันอย่างแน่นอน

ข้่างล่างนี้คือข้อความจากเว็บเพลินวานเองครับ

หัวใจหลักในการดำเนินงานของเพลินวาน อยู่ที่การสนับสนุนให้คนในทุกๆพื้นที่ตั้งของเพลินวาน มีอาชีพ มีรายได้ และ มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น จากการพัฒนาร่วมกัน เพื่อสร้างมูลค่าให้กับสินค้าหรือต้นทุนเดิมที่มีอยู่แล้วของคนพื้นถิ่น

โดยเฉพาะวิถีชีวิตริมทางฟุตบาทที่ทุกวันนี้แทบจะ ไม่มีที่ทํากิน รวมถึงธุรกิจโชว์ห่วยที่นับวันเริ่มจางหายไปในยุคปัจจุบัน เพลินวานเชื่อว่าหาบเร่แผงลอยเมื่อสมัยคุณทวด ณ วันนี้มีหลายเจ้าที่สามารถเลื่อนขั้นไปเป็นธุรกิจที่มียอดขายหลายร้อย หลายพันล้าน

เพลินวาน จึงเลือกที่จะให้โอกาส ทั้งกับผู้ประกอบการ พ่อค้า-แม่ขาย หาบเร่ แผงลอย โชว์ห่วย ได้เข้ามาจับจองเช่าพื้นที่ค้าขายภายในโครงการ ทั้งยังเป็นการเปิดโอกาสให้แก่คนรุ่นใหม่ได้เรียนรู้วิถีชีวิตชาวบ้านเมื่อ ครั้งเก่า อันเป็นรากฐานของความเจริญทางด้านสังคมและการค้าในยุคปัจจุบัน

ถึงแม้เพลินวาน จะต้องแบกรับต้นทุนในระดับสูง เนื่องเพราะที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกมองเป็นเพียงแค่ร้านขายอาหาร ร้านขายของเล่น ร้านเสื้อผ้า หรือร้านขายไอศกรีมทั่วไป แต่เราเป็นเหมือน Live Museum พิพิธภัณฑ์มีชีวิต จึงต้องมีการสร้างบรรยากาศแวดล้อมและอารมณ์ร่วม ให้เป็นไปในแนวทางเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบการตกแต่งที่มีเอกลักษณ์ของร้านค้าทุกร้าน การออกแบบรถเข็นขายสินค้าและอาหารที่มีอยู่ภายในบริเวณ สิ่งเหล่านี้คือ ความพยายามและความทุ่มเทที่คุณสามารถสัมผัสได้เมื่อมาถึงยัง...เพลินวาน

งานเดือนสิบเมืองนครศรีธรรมราช

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Sun, 22 Aug 2010 14:47:00 +0000

เทศการงานเดือนสิบเมืองนครศรีธรรมราช

ย้ายจากนครปฐมผมก็นึกถึงนครศรีธรรมราชแต่ครั้งนี้ไม่ใช้ ถนนคนเดินหรือเอาสินค้ามาขายหลอกนะครับแต่เป็นงานเทศกาลที่ขึ้นชื่อของเมืองนครศรีธรรมราชคงเป็นอื่นไปไม่ได้นอกจาก เทศกาลงานเดือนสิบ งานเดือนสิบนั้นได้จัดเป็นครั้งแรกเมื่อปี 2466 มีกิจกรมมต่างๆมากมาย ได้แก่

- วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร ประกอบด้วย
- การจัดตลาดย้อนยุค
- การตั้งเปรต ชิงเปรต
- ศาลากลางจังหวัดนครศรีธรรมราช ประกอบด้วย
- การแสดงแสงสีสื่อผสม การประชันหนังตุง การสาธิตและประกวดหุ่นเปรต
- สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์
- การประกวดเพลงร้องเรือ
- กลอนสด โนรา เพลงบอก
- การประกวดแข่งขันสาธิตหัตถกรรมพื้นบ้าน
- การประกวดนางสาวนครศรีธรรมราช (ชอบมากสาวเมืองนี้)
- การจัดแสดงวิพิธทัศนา
- การออกร้านการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ OTOP

กลับมาที่เนื้อหาของงานก่อน งานเดือนสิบ เป็นงานสำคัญในการทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แก่ญาติพี่น้อง ที่ล่วงลับไปแล้ว ด้วยความเชื่อทางพุทธศาสนิกชนในเรื่องกฏแห่งกรรม ผู้ที่สร้างบาปกรรมไว้มาก เมื่อตายไปจะกลายเป็นเปรตทนทุขเวทนาชดใช้บาปกรรมนั้น เมื่อถึงวันสารท ชาวบ้าน จึงจัดสำรับคาวหวานไปถวายแด่พระภิกษุสงฆ์ เรียกกันว่าการทำบุญสารทเดือนสิบ หรือ การยกหฺมฺรับ (อ่านว่ายก-หมับ) การจัดหฺมฺรับไปทำบุญที่วัดนั้น จะประกอบไปด้วยขนม 5 อย่าง ได้แก่

- ขนมลา เปรียบเสมือนแพรพรรณเครื่องนุ่งห่ม
- ขนมพอง เปรียบเสมือเป็นยานพาหนะให้ผู้ล่วงลับได้ใช้เป็นแพข้ามสู่ภพภูมิใหม่
- ขนมกง อุทิศเป็นเครื่องประดับ
- ขนมดีซำ อุทิศเป็นเงินเบี้ยสำหรับใช้สอย
- ขนมบ้า สำหรับวิญญาณผู้ล่วงลับจะได้ใช้เล่นสะบ้าในวันสงกรานต์

การจัดหฺมรับ หรือ สำรับ นั้น มักจะใช้ภาชนะเป็นกระบุงทรงเตี้ย ๆ ใส่อาหารหวานคาวและของแห้ง และจัดขบวนแห่หฺมฺรับของตนไปที่วัดใกล้ ๆ บ้าน เพื่อที่จะถวายพระสงฆ์ ไปวางรวมกันบริเวณริมกำแพงวัดหรือทางเข้าวัด หรืออาจทำเป็นที่ตั้งสูง ๆ ไว้สำหรับให้ทานเรียกว่า “หลาเปรต” โดยจะมีผู้คนแย่งกันไปเอาขนมที่หลาเปรต เรียกว่า “ชิงเปรต” เพราะมีความเชื่อว่าการกินของที่เหลือจากเซ่นไหว้บรรพชนได้กุศล(ในห้าแพร่งทำซะหน้ากลัวเลยครับ)

ถนนคนเดิน ทวารวดี ศรีนครปฐม

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Sat, 21 Aug 2010 19:11:00 +0000

งั้นขอเกริ่นเรื่องใกล้ตัวก่อนละกันนะครับว่า ช่วงที่หายไปนี้แอบไปขายของที่ถนนคนเดินนครปฐม(ถนนคนเดิน ทวารวดี ศรีนครปฐม)มาครับ เป็นถนนคนเดินที่เพื่อนอีกหลายคนยังไม่รู้จักกันเพราะมันดูเหมือนจะเงียบๆ แต่ที่นี้ก็มีเสน่ห์ของตัวมันเองครับ ไม่ว่าจะเป็นสินค้า handmad หรือ กิจกรรมจากน้องๆนักศึกษา (เห็นแล้วอยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง)มีสินค้าให้คุณได้ซื้อในราคาถูกแน่นอนครับ อาหารอร่อยอันนี้ขอบอกต่อเลยครับและไม่แพงด้วยนะ

ช่วงเวลาที่เหมาะแก่การเดินคื่อช่วงหกโมงถึงสามทุ่มครับ เพราะอากาศกำลังดีไม่ร้อน ที่มาตอนเย็นเพราะได้ของกินติดมือชัวร์ครับ แอบโชว์สินค้าในร้านเราหน่อยละกันเพื่อนๆคงไม่ว่านะครับ

ให้ดูสามตัวละกันครับ งานอาจไม่สวยแต่ทำด้วยใจครับ เป็น handmade ที่ผู้ชายหน้าตากวนๆนั่งเย็บให้ดูครับ(แต่ผมไม่ได้เป็นเกย์หรือเป็นตุ๊ดนะ)

การเดินทางก็ไปมาสะดวกครับเพราะถนนคนเดินตั้งอยู่หน้าวัดพระงาม ด้านหลังองค์พระปฐมเจดีย์ ถ้านั่งรถเมล์จากกรุงเทพก็สาย83 จากสมุทรสาคร 402 ส่วนสายอื่นๆผมไม่แน่ใจนะครับแต่มันเป็นเส้นทางที่สามารถไปต่อได้ถ้าขากลับท่านแวะมาจากเมืองกาญจนบุรี หรือ ตลาดน้ำ ลองแวะมาดูสักครั้งซิครับ

กลับมาเริ่มเขียนบล็อคอีกครั้ง

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Sat, 21 Aug 2010 13:46:00 +0000

ไม่ได้เขียนบล็อคมานานคิดถึงเพื่อนๆแย่เลยครับกลับมาครั้งนี้ ก็จะเอาข้อมูลใหม่ๆแปลกมานำเสนอให้ได้อ่านกันครับ จะเพิ่มหมวดแนะนำที่เที่ยว ของหน้ากินและความเป็นมา ถนนคนเดินแต่ละจังหวัดด้วยครับ

เรื่องราวมานะ มานี ปิติ ชูใจ หลังจากเรียนจบ

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Wed, 09 Dec 2009 09:35:00 +0000

จาก FW Mail :

เรื่องราวมานะ มานี ปิติ ชูใจ หลังจากเรียนจบ<
แพทย์หญิงมานี รักเผ่าไทย

ออก จากห้องคนไข้คนสุดท้ายเมื่อเวลา 16.55 น. พยาบาลที่รออยู่หน้าห้องรายงานว่า มีสุภาพสตรีคนหนึ่งมาคอยพบอยู่ที่ห้องพักร่วมสองชั่วโมงแล้ว มานีรู้สึกตื่นแต้นจนแทบระงับไม่ไหว เธอขอบใจนางพยาบาลคนนั้นพลางถอดเสื้อคลุมและส่งเครื่องมือแพทย์ให้ แล้วรีบเข้าไปล้างมือในห้องน้ำที่อยู่ใกล้ที่สุด

มานีรู้ดีว่าสุภาพ สตรีคนนั้นคือ ชูใจ ชูใจเพื่อนรักที่ไม่ได้พบกันเลยตลอดเวลา 17 ปี แม้จะได้ส่งข่าวคราวโทรศัพท์ถึงกันและได้เห็นภาพถ่ายอยู่เสมอ ก็ไม่ดีใจเท่าจะได้พบกันในวันนี้

เมื่อเรียนจบชั้นประถมปีที่ 6 แล้ว

พ่อ ของมานีก็ส่งเธอไปเรียนต่อระดับมัธยมศึกษาที่กรุงเทพมหานครเช่นเดียวกับมานะ ส่วนชูใจเรียนต่อที่โรงเรียนประจำอำเภอ แล้วทั้งสองก็ไม่ได้พบกันอีกเลย เพราะย่าของชูใจเสียชีวิต แม่ของชูใจมารับเธอไปอยู่ด้วยที่เพิร์ธ ประเทศออสเตรเลีย พ่อเลี้ยงของชูใจเป็นประธานบริษัทเครื่องหนังที่ร่ำรวย เขาเป็นหมันจึงรักชูใจเหมือนลูกแท้ๆของเขา

ชูใจมีชีวิตที่สุข สมบูรณ์ เธอเรียนต่อด้านการออกแบบเครื่องหนัง และทำงานในบริษัทของพ่อเลี้ยงนั่นเอง และแต่งงานกับลูกชายรองประธานบริษัทซึ่งทำงานอยู่ด้วยกัน

วันนี้ชูใจมีโอกาสได้กลับมาประเทศไทย

เพื่อ ไปร่วมฉลองพิธีการแต่งงานของปิติที่จังหวัดลำปางในอีกสองวันที่จะถึงนี้ ปิติเรียนสำเร็จจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้พบกับเจ้าสาวของเขาระหว่างเรียนด้วยกัน เจ้าสาวของปิติเป็นลูกสาวชาวสวนผู้มั่งคั่งของจังหวัดลำปาง

เมื่อมานีผลักบังตาเข้าไป

สุภาพสตรีที่นั่งกระวนกระวายอยู่โผเข้ามากอด ทั้งสองกอดกันแน่นหัวเราะพลางร้องไห้พลางด้วยความดีใจสุดขีด

" มานีจ๋า ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน "

" ฉันก็เหมือนกันจ้ะ ชูใจ เธอน่าจะชวนปีเตอร์มาด้วย "
มานีพูดถึงสามีของชูใจ ชูใจคลายวงแขนออก
จ้องมองเพื่อนรักทั้งๆที่น้ำตายังนองหน้า

" ปีเตอร์เหรอจ๊ะ เขาอยากมาจะแย่ แต่ตอนนี้ไม่ว่าง
คราวหน้ามานีแต่งงาน ฉันพาเขามาด้วยแน่ ๆ "
มานีหัวเราะ ใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดน้ำตาให้ชูใจและตนเอง
จูงเพื่อนไปนั่งที่เก้าอี้ " ฉันคงไม่มีวันนั้นหรอกจ๊ะ "

" อะไรกัน ? เธอน่ะทั้งสวย ทั้งดี จันทรเขาเล่าให้ฟังหมดแล้วล่ะ "

" อ้าว ไปพบจันทรกับเพชรมาแล้วเหรอ นี่เธอมานานแล้วซี
ไหนว่าจะนอนพักซักงีบ เครื่องลงเมื่อตีสี่ไม่ใช่เหรอ "

" ใครจะไปงีบลงล่ะจ๊ะ หัวใจมันร่ำร้องอยากพบเพื่อนๆ
อากับอาสะใภ้ไปหาฉันที่โรงแรมเมื่อแปดโมง
ฉันก็เลยมากับอา ไปบ้านอา ไปกรอบคุณแม่ของเธอ
คุณพ่อยังไม่กลับจากทำงาน ไปบ้านปิติเจอแต่แม่ของปิติเหมือนกัน
แล้วก็ไปบ้านจันทรกับเพชร ร้านของเขาใหญ่โตดีนะ
น้าของเขาก็มอบให้จันทรกับเพชรดูแลร้าน
ลูกคนเล็กของเขาน่ารักนะ อีกสองคนไปโรงเรียนเลยยังไม่ได้พบ
ถ้าฉันไม่มีทางจะมีลูกได้ ฉันจะขอลูกของจันทรไปเลี้ยง
ไม่รู้เขาจะให้หรือเปล่า " ชูใจคุยจ้ออย่างมีความสุข

" คงให้นะ เพราะจันทรกับเพชรก็รักและไว้ใจชูใจมาก
เออ ... เสียดายครูไพลินกับคุณอาทวีปย้ายไปอยู่ที่อื่นเสียแล้ว
เธอเลยไม่ได้พบ "

" นึกถึงความหลังแล้วมีความสุขจัง ถ้าย่ายังอยู่ก็ดีนะ
ยายของปิติก็เสียแล้ว พี่มานะอกหักแล้วยังหาใหม่ไม่ได้เหรอจ๊ะ
ติดยศพันตรีแล้วไม่ใช่หรือ กลับมาเยี่ยมบ้านบ่อยไหม
แล้วพี่เขาจะกลับลำปางกับเราไหมจ๊ะ"
มานีหัวเราะเบา ๆ

" พี่มานะเขามีคนรักใหม่แล้ว แต่ไม่รู้จะแต่งงานกันเมื่อไหร่
อาจจะได้พาปีเตอร์มาเร็วๆนี้ก็ได้นะ
วันนี้วันศุกร์พี่มานะมาไม่ได้ พรุ่งนี้เขาจะมาแต่เช้า
ไปกับเราด้วย"

"พี่วีระซินะ น่าสงสาร คนดีๆไม่น่าจะเป็นอย่างนี้เลย"

ชูใจรำพึงอย่างสลดใจ

"เขามีภรรยาไม่ดีจ๊ะ เลยกลายเป็นคนขี้เมาหยำเป เสียสติ
เลอะเลือน เพชรต้องดูแลลุงกับป้าแทน เพชรเป็นคนดีมาก
ฐานะของเขาดีทีเดียว น้องๆได้เรียนสูงๆทุกคน"
"ตอนเขากับจันทรแต่งงานกัน ไม่มีใครบอกฉันเลย"
ชูใจตัดพ้อ

"เขาไม่ยอมให้บอกจ๊ะ
มีสตังค์แล้วจะพาลูกๆไปเยี่ยมเธอเอง"
"ขอให้จริงเถอะ เธอก็เหมือนกัน บอกว่าจะไป จะไป
ไม่เห็นไปสักที" ชูใจควักค้อน

"เพิร์ธน่ะน่าอยู่น่าเที่ยวนะ ฉันไปเที่ยวมาหลายแห่งแล้ว
ไม่ชอบใจเท่าเพิร์ธเลยฉันชอบไปที่บุญที่วัดโพธิญาณกับแม่บ่อยๆ
บางทีพ่อก็ไปด้วยพ่อเลี้ยงของฉันเป็นพุทธศาสนิกชนไปแล้วรู้ไหม"
มานีหัวเราะชอบใจ

"ชูใจยังใช้ภาษาไทยได้ดีอยู่นะ
จากไปตั้งสิบกว่าปีแล้ว"
"ฉันพูดภาษาไทยกับแม่เสมอ แต่เรื่องเขียนนี่สิ
ต้องขอบใจมานีที่เขียนจดหมายถึงฉันอยู่เรื่อยๆ
ทำให้ฉันได้อ่านและเขียนภาษาไทย ไม่ลืมภาษาไทย
พจนานุกรมที่เธอส่งไปให้น่ะ
ฉันใช้อยู่เสมอเวลาเขียนจดหมายถึงเธอ
ม่ายงั้นคงเหมือนกับโคลงโลกนิติที่ว่า อักขระห้าวันหนี
เลยจ๊ะ"
"ชูใจหิวไหมจ๊ะ" มานีถามด้วยความเป็นห่วง

"ไม่หรอกจ๊ะ ก่อนมาหาเธอ
จันทรเขาทำก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ให้ทาน อร่อยจังเลย
ไม่ได้ทานนานแล้ว"

"เย็นนี้เราก็จะไปทานข้าวที่บ้านจันทร
เธอจะกลับไปค้างที่โรงแรมหรือเปล่าจ๊ะ"

"เรื่องอะไร? " ชูใจค้อน "ฉันเตรียมกระเป๋ามาแล้ว
นอนกับเธอ พรุ่งนี้เราก็ไปลำปางกันเลย
เพชรเขาจะขับรถพาไป แต่ทางโรงแรมเขาบริการเอง"

"ปิติคงตื่นเต้นดีใจมากนะ นี่คงจะอยากมาหาพวกเราเต็มแก่
ถ้าไม่ติดว่าจะต้องเป็นเจ้าบ่าว"

"ฉันโทรไปหาเขาแล้ว" ชูใจพูดยิ้มๆ "ดีใจมากเลย
เสียงเอะอะโล้งเล้งตามเคย นี่เดี๋ยวคงโทรมาหาพวกเรา"

"ถ้าเช่นนั้น เราไปบ้านจันทรกันดีกว่านะ"
มานีพูดพลางลุกขึ้นหยิบกระเป๋าถือ

"เดี๋ยวจะวานให้รถโรงพยาบาลไปส่ง ฉันไม่มีรถ
ใช้แต่จักรยาน"

"ไม่ต้องหรอกค่ะ ท่านรองผู้อำนวยการผู้แสนมัธยัสถ์
ฉันมีรถตู้ของโรงแรมมาส่งและคอยรับใช้อยู่ตลอดเวลา
ตามคำสั่งของแด๊ด..เอ๊ย...ของพ่อ
พ่อจองโรงแรมให้และสั่งให้โรงแรมบริการทุกอย่าง
ของฝากเธอก็อยู่ในรถ ฉันมีกระเป๋าถือเก๋ๆ
ที่ฉันออกแบบเองมาฝากเธอด้วยล่ะ"

"เฮ้อ...คนมีสตังค์ล่ะก็ เนรมิตอะไรได้ทุกอย่างนะ"
มานีพูดยิ้มๆ

"ชดเชยกับที่ฉันเคยลำบากเมื่อเล็กๆไงล่ะ แหม
คิดถึงย่าจังเลย"
ทั้งสองเดินเกี่ยวก้อยคุยกันไปยังที่จอดรถซึ่งมีรถคันหรูของโรงแรมมีชื่อจอดอยู่

"เธอสั่งงานไว้เรียบร้อยแล้วหรือ
จะพักร้อนตั้งอาทิตย์เชียวนะ
เห็นจันทรบอกว่าเธอเป็นหมอที่เอาใจใส่ห่วงงานมาก
แม้จะมีตำแหน่งเป็นถึงรองผู้อำนวยการแล้วก็ตาม
คนทั้งอำเภอรักเธอ ชอบเธอมากนี่ เมื่อตอนโรคฉี่หนูระบาด
เขาว่าเธอไม่ได้หลับได้นอนเลยนี่ใช่ไหมจ๊ะ"

"จ๊ะ ตอนนั้นแย่หน่อย หมอ พยาบาล เหน็ดเหนื่อยกันทุกคน
ตอนนี้ค่อยยังชั่ว ถ้าเธอมาตอนนั้น
หรือปิติแต่งงานตอนนั้น ฉันคงลำบากใจเหมือนกัน"

เมื่อทั้งสองขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว

รถคันงามก็ออกจากโรงพยาบาลมุ่งไปสู่ตัวเมือง
มานีกับชูใจนั่งคุยไปตลอดทาง
สมกับความรักความคิดถึงที่มีต่อกัน
มิตรภาพอันอบอุ่นเมื่อเยาว์วัยหวนกลับมาสู่หัวใจของคนทั้งสอง
ชูใจมองเพื่อนรัก แล้วพูดเบาๆว่า "แล้วเราก็ได้พบกันนะ
มานี แต่อีกไม่กี่วันเราก็ต้องจากกัน"

"แล้วเราก็จะได้พบกันอีกไม่ใช่หรือชูใจ
ตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่ เราก็จะได้พบกันแน่นอน"

"แน่นอนจ๊ะ มานี เราจะได้พบกัน"
ชูใจตอบพร้อมยิ้มอย่างเป็นสุข
เมื่อนึกถึงเวลาแห่งความเบิกบานที่จะได้อยู่กับเพื่อนรักตลอดสัปดาห์นี้
แล้ว....เราก็ได้พบกัน

งานแสดงและประกวดพลุนานาชาติ

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Tue, 08 Dec 2009 09:12:00 +0000

ชื่อกิจกรรม งานแสดงและประกวดพลุนานาชาติ (International Fireworks)
วันที่จัดกิจกรรม วันอาทิตย์ที่ 13 ธันวาคม 2552
สถานที่กิจกรรม ริมทะเลสาบ เมืองทองธานี
เวลากิจกรรม

เวลา 14.00 น.
เริ่มกิจกรรม
กิจกรรมและนิทรรศการเทิดพระเกียรติฯ
การจำหน่ายผลิตภัณฑ์ สินค้าราคาถูก
การแสดงวงโยธวาทิต
คอนเสิร์ตจากศิลปินนักร้องยอดนิยม

เวลา 17.00 น.
การแสดงดนตรีจากวงออเคสตร้า หรือ แจ๊ส (4 เหล่า)

เวลา 18.30 น.
พิธีถวายราชสดุดี

เวลา 19.00 – 21.00 น.
การแสดงและการประกวดพลุอย่างยิ่งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งของโลก

———————————————————————————

ริมทะเลสาบ เมืองทองธานี
“ดวงประทีปพราวนภา เทิดราชาราชินีบารมีศรีแผ่นดิน”
งาน แสดงและประกวดพลุนานาชาติเฉลิมพระเกียรติฯ ดวงประทีปพราวนภา เทิดราชาราชินี บารมีศรีแผ่นดิน Thailand’s Festival of International Fireworks in Honor of their Majesties

เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหา มงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 The Celebrations on the Auspicious Occasion of His Majesty the King’s 7th Cycle Birthday Anniversary 5th December 2011 นับเป็นมหามงคลยิ่ง ที่กระทรวงกลาโหม ร่วมกับ กระทรวงมหาดไทย ส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ และภาคเอกชน ร่วมกันจัด “งานแสดงและประกวดพลุนานาชาติเฉลิมพระเกียรติฯ ดวงประทีปพราวนภา เทิดราชาราชินี บารมีศรีแผ่นดิน เนื่องในโอกาส 82 พรรษา 5 ธันวาคม 2552” (Festival of International Fireworks Contest Series in Honor of Their Majesties the King and Queen on the Occasion of His Majesty the King’s 82nd Birthday Anniversary 5th December 2009) เพื่อแสดงออกถึงความจงรักภักดี น้อมรำลึก ใน พระมหากรุณาธิคุณ และถวายเป็นราชสักการะแด่องค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่ได้ทรงสร้างคุณประโยชน์คุณูประการแก่ประเทศชาติอย่างอเนกอนันต์

ทั้ง นี้กิจกรรมการประกวดพลุนานาชาติฯ ดังกล่าว จะเริ่มดำเนินการตั้งแต่เดือนธันวาคม 2552 ไปจนถึงเดือนธันวาคม 2554 โดยในการจัดงานแสดงและประกวดพลุนานาชาติเฉลิมพระเกียรติฯ ดวงประทีปพราวนภา เทิดราชาราชินี บารมีศรีแผ่นดิน ในครั้งนี้นั้น ได้เชิญผู้เชี่ยวชาญในการแสดงพลุที่มีผลงานโดดเด่นและมีชื่อเสียงจากนานา ประเทศ (ประเทศเป้าหมายที่จะเชิญ 10 – 15 ประเทศ) มาแสดงและประกวดพลุในประเทศไทยโดยจัดงานประกวดประมาณ 4 – 5 ครั้ง ครั้งละ 2 – 3 ประเทศ โดยเริ่มตั้งแต่เดือนธันวาคม 2552 เป็นต้นไป จนถึงเดือนสิงหาคม 2554

เมื่อได้แสดงครบทุกประเทศแล้วจะพิจารณาเชิญ ประเทศที่ได้รับการคัดเลือก ในลำดับที่ 1 – 2 และ 3 มาแสดงรอบพิเศษเพื่อแข่งขันรอบสุดท้ายใน เดือนธันวาคม 2554 เพื่อชิงชนะเลิศกัน รวมทั้งทุกประเทศจะจัดการแสดงร่วมถวายพระเกียรติฯ ในการเฉลิมฉลอง 84 พรรษา 5 ธันวาคม 2554

กำหนดจัดงานแสดงและประกวด พลุนานาชาติเฉลิมพระเกียรติฯ ในครั้งที่ 1 นี้ คือวันอาทิตย์ที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ที่ริมทะเลสาบ เมืองทองธานี
กิจกรรมในบริเวณงานจะ เริ่มตั้งแต่เวลา 14.00 น. เป็นต้นไป อันได้แก่ กิจกรรมและนิทรรศการเทิดพระเกียรติฯ, การจำหน่ายผลิตภัณฑ์ สินค้าราคาถูก, การแสดงวงโยธวาทิต และคอนเสิร์ตจากศิลปินนักร้องยอดนิยม
เวลาประมาณ 17.00 น. จะเป็นการแสดงดนตรีจากวงออเคสตร้า หรือ แจ๊ส (4 เหล่า)
เมื่อถึงเวลา 18.30 น. จะมีพิธีถวายราชสดุดี
หลังจากนั้นในเวลาประมาณ 19.00 – 21.00 น. จึงจะเป็นการแสดงและการประกวดพลุอย่างยิ่งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งของโลก
ในช่วงแรกจะเป็นการแสดงพลุเฉลิมพระเกียรติฯ โดยประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
จากนั้นจะเป็นการแสดงเพื่อประกวดฯ โดยประเทศญี่ปุ่น
คั่นด้วยการแสดงพลุฯโดยชมรมพลุแห่งประเทศไทย
ลำดับสุดท้ายจะเป็นการแสดงเพื่อประกวดฯ โดยประเทศเยอรมนี

การแสดงพลุเฉลิมพระเกียรติในครั้งนี้ ขอเชิญชมฟรี โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

สมัคร สุนทรเวช ถึงแก่อสัญกรรม

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Tue, 24 Nov 2009 06:15:00 +0000

หากพูดถึงนักการเมืองรุ่นเก๋า ที่มีลีลาการพูดจัดจ้าน ดุเด็ดเผ็ดมัน เชื่อว่าหลายคนคงต้องนึกถึง สมัคร สุนทรเวช อดีตผู้ว่าฯ กทม. และอดีตนายกรัฐมนตรี คนที่ 25 ของไทยคนนี้แน่นอนครับ และหลังจาก สมัคร สุนทรเวช ลงจากเก้าอี้นายกรัฐมนตรี เมื่อปี พ.ศ.2551 ข่าวคราวของ สมัคร สุนทรเวช ก็เงียบหายไปพักใหญ่ ก่อนจะมีข่าวว่า สมัคร สุนทรเวช รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ เนื่องจากป่วยเป็นมะเร็งตับ

          และล่า สุดเมื่อช่วงเช้าของวันที่ 24 พ.ย. อดีตนายกฯ สมัคร สุนทรเวช วัย 74 ปี ก็ได้ถึงแก่อสัญกรรมแล้ว ด้วยโรคมะเร็งตับ โดยญาติจะนำศพไปบำเพ็ญกุศลที่วัดเบญจมบพิตร

          ทั้งนี้ นายสมัคร สุนทรเวช อดีตนายกรัฐมนตรี เคยเข้ารักษาอาการป่วยที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์หลังจากได้เดินทางไปรักษาโรค มะเร็งขั้วตับ ที่ลอสแองเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 และกลับมาเมืองไทย วันที่ 21 มกราคม พ.ศ.2552

          โดยเมื่อนายสมัคร สุนทรเวช เดินทางกลับจากสหรัฐอเมริกา ก็พักฟื้นที่บ้านพักมาตลอดและไม่ได้ปรากฏตัวต่อสาธารณชนเลย และไม่มีข่าวความเคลื่อนไหว หรือการรักษาตัวแต่อย่างใด ก่อนเข้ารักษาตัวโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ในเวลาต่อมา และถึงแก่อสัญกรรมในที่สุด

          ทั้ง นี้ ผมขอแสดงความเสียใจต่อการจากไปของอดีตนายกฯ สมัคร สุนทรเวช อย่างสุดซึ้ง และขอให้ดวงวิญญาณไปสู่สุคติด้วยเถิด . . . ขอเชิญร่วมระลึกและไว้อาลัยครั้งสุดท้าย แด่นายกรัฐมนตรีคนที่ 25 ของไทย อดีตนักการเมืองไทยผู้เลื่องชื่อคนนี้กันครับ

กรณีนาธาน โอมาน

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Sat, 21 Nov 2009 08:32:00 +0000

จากกรณีนาธาน โอมาน ที่เป้นข่าวในช่วงนี้ผมก็ขอเอาสรุปจากเว็บพันทิปมาให้ได้อ่านกันครับ
สรุปเรื่องราวทั้ง 13 ภาค

ขอตัดบทสรุปเก่าออก ท่านสามารถอ่านได้ตั้งแต่กระทู้ภาค 13 ลงไป สรุปเหตุการณ์ใหม่ตั้งแต่เรื่องแม่บ้านเต็มและลูกชายแจ๊คฟ้องนาธาน

- แม่บ้านของนาธานที่ทำงานกับนาธานมา 10 ปี คุณเต็ม สมาน สุขเสริม และลูกชายแจ๊ค อาทิตย์ กุลฝ้าย เข้าแจ้งความกับตำรวจว่านาธานหลอกยืมเงิน 3 แสนบาทและหนีหายไป พร้อมกับนำตรายางจำนวนมาก มีทั้งตราหน่วยงานราชการและตราบริษัทสร้างหนังเป็นหลักฐานว่านาธานใช้หลอก ผู้อื่นว่ามีสัญญาจ้างเล่นหนัง Hollywood จริง พร้อมทั้งสำเนาทะเบียนบ้านและสำเนาบัตรประชาชนยืนยันว่านาธานมีพ่อแม่เป็น คนไทย พ่อชื่อนายธัญญา แม่ชื่อนางอุทัยวรรณ เป็นคนไทยแท้ มิใช่ลูกครึ่งเนปาล ชื่อเดิมธัญญวัฒน์ หยุ่นตระกูล และเปลี่ยนเป็นนธัญ โอมานันท์ภายหลัง

- แม่บุญธรรมของนาธาน คุณครูแหม่ม ช่วยรับรองว่านาธานเป็นลูกครึ่งเนปาลจริงและได้เล่นหนัง Hollywood จริง แต่ก็ไม่มีหลักฐานอะไรมาแสดง นอกจากคำพูดของแม่บุญธรรมว่าแม่เลี้ยงมากับมือ และพยายามพูดว่าแม่บ้านกับลูกชายเป็นคนเลว โกงเงินร้านโรตี เคยติดคุกข้อหายาเสพติด นาธานรู้จักกับแม่บ้าน 2 ปีเท่านั้น แม่บ้านทำตรายางเพื่อใส่ร้ายนาธานเพราะโกรธแม่บุญธรรมแล้วทำอะไรไม่ได้เลยมา ลงที่นาธาน

- แม่บุญธรรมและนาธานตั้งโต๊ะแถลงข่าว แต่ก็ถูกแม่บ้านและลูกชายบุกกลางงานจนต้องล่าถอย หลบหนีนักข่าว นาธานไม่สามารถแสดงหลักฐานอะไรยืนยันตัวเองได้เลย

- นาธานพูดไม่ตรงกัน ตอนแรกบอกว่ารู้จักแม่บ้าน 2 ปี ต่อมากลับคำพูดเป็น 6 ปี และบอกว่าถ้ามีหลักฐานยินดีคืนเงิน 3 แสนให้

- ลูกชายแม่บ้านยืนยันไม่เคยโกงเงินร้านโรตี และติกคุก 3 วันข้อหาเมาแล้วขับเพราะไม่มีเงินเสียค่าปรับ แต่แม่บุญธรรมนาธานพูดให้เรื่องใหญ่เกินจริง

- แม่บ้านเต็มและแจ๊คแจ้งความที่อำนาจเจริญแล้ว มีหลักฐานการโอนเงินให้นาธาน

- คุณยายฉลอง จันทร์นาค ยายของน้องอ้อม เสาวณีย์ ฤทธิโชติ ผู้ป่วยโรคผิวหนัง หรือที่เรียกว่าโรคดักแด้ ให้สัมภาษณ์กับเว็บผู้จัดการว่า นาธานมาขอยืมเงินคุณตาคุณยายจำนวน 8 หมื่นบาท และแอบไปขอยืมน้องอ้อมด้วยเป็นจำนวน 2 หมื่นบาท โดยน้องอ้อมให้ ATM แก่นาธานไปรูด น้องอ้อมปิดบังตายายมาตลอดโดยบอกว่าทำ ATM หาย จนใกล้ตายจึงได้บอกตายายว่าให้นาธานยืม นาธานบอกน้องอ้อมว่าเงินสึนามิ ถูกเพื่อนผู้ร่วมทำกิจกรรมหาเงินช่วยชาวมอร์แกนโกงไปหมดแล้ว (ซึ่งหมายถึงอ้น สราวุฒิ) งานศพน้องอ้อม นาธานไม่เคยมาเลย

- อ้น สราวุฒิแถลงข่าว เงินทุกบาทที่ใช้ช่วยเหลือชาวมอร์แกนจากเหตุการณ์สึนามิ ได้จากการเพ้นท์เสื้อขาย และประชาชนบริจาค ทุกบาททุกสตางค์สามารถตรวจสอบได้ ไม่มีการโกง และนาธานไม่เคยให้เงินช่วยเหลือใดๆ ทั้งสิ้นในงานนี้ พร้อมทั้งบอกให้นาธานดูแลตัวเองให้ดี อย่าทำให้ใครเดือดร้อน

- นักสืบพันทิปเก่งอีกแล้ว จับโกหกเรื่องบ้านได้
จากกระทู้ http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8538904/A8538904.html
โดยคุณ mrsathorn

http://www.slide.com/r/Bj7mBGcB7j9NRUl5Zbm7lvftq7s6Gbuc?map=2&iid=432345564759428692
ตามเว็บนี้ นาธานเอารูป Neemrana Fort-Palace Hotel (โรงแรมในอินเดีย)
รูป มัสยิด Almaty ในคาซัคสถาน
รูป The Taj Lake Palace Hotel (โรงแรมในอินเดีย)
มา อ้างเป็นบ้านตัวเอง ประมาณว่า บ้านอยู่เนปาล เปิดหน้าต่างเห็นวิวคาซัคสถาน สวนหลังบ้านอยู่อินเดีย เป็นที่หัวเราะขบขันและน่าสมเพชเวทนาของชาวพันทิปยิ่งนัก
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8544989/A8544989.html#55
รูปอาณาเขตบ้านนาธานกินพื้นที่ 3 ประเทศ โดยคุณ SoloSou

- มีข่าวลือว่านาธานจะไปนอร์เวย์ เพื่อเช็คข่าวแล้วยังอยู่เมืองไทย ผู้ที่ไปนอร์เวย์คือเอกชัย ศรีวิชัย ไปเล่นคอนเสิร์ตที่ออสโล และเอกชัยประกาศไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับนาธานอีกต่อไปเมื่อได้ทราบข่าวเพิ่มมาก ขึ้น

- ผจก. ชิ แถลงข่าวโดยนาธาน phone in แต่ละคำถามเห็นได้ชัดว่า ผจก.ชิ กำลังจะตีตัวออกห่างนาธาน บทสัมภาษณ์อ่านจากกระทู้
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8548060/A8548060.html
ถอดความโดยคุณ sukh
และนาธานเล่นมุขฆ่าตัวตาย โดยส่ง SMS เข้ามือถือ ผจก.ชิ ว่า Am Die Forever

- คุณใบเตยห่อรัก นำเทปรายการเจาะใจที่นาธานเคยออก โม้ประวัติอลังการงานสร้างของตัวเองเมื่อปี 48
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8546773/A8546773.html
ทำให้จับผิดได้ทั้งการพูดภาษาฝรั่งเศสและรัสเซีย สมาชิกผู้รู้ภาษาจริงๆ ยืนยันนาธานพูดมั่ว

- น้องแอ้ม น้องสาวของน้องอ้อม ผู้ป่วยโรคดักแด้ ให้สัมภาษณ์รายการเรื่องเล่าเสาร์อาทิตย์ว่า นาธานยืมเงินน้องอ้อมจริงและทยอยคืนแล้ว คุณแม่และน้องแอ้มไม่ติดใจ แต่ไม่บอกว่ายืมไปเท่าไหร่และคืนเท่าไหร่ ไม่บอกถึงสาเหตุในการยืม บอกแต่ว่านาธานเดือดร้อนและน้องอ้อมให้ยืมด้วยความเต็มใจ รวมทั้งไม่บอกด้วยว่ายืมคืนคุณยายไปจริงหรือไม่ น้องแอ้มพูดจาวกไปวนมา ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง

- มีผู้ลงชื่อว่าตัวเองคือน้องแอ้ม โพสต์ในเว็บผู้จัดการ ว่าคุณยายโกหก คุณยายโกงเงินน้องอ้อม ซึ่งความจริงไม่เกี่ยวกับกรณีนาธานเลย เป็นเรื่องความขัดแย้งในครอบครัว ประเด็นคือนาธานยืมเงินตายายจริงหรือไม่ และใช้คืนหรือยัง ส่วนการยืมเงินน้องอ้อมนั้นเป็นเรื่องจริง แต่น้องแอ้มไม่ยอมพูดว่าคืนครบหรือไม่ พูดแต่ว่ามันจบไปแล้ว
http://www.manager.co.th/Entertainment/ViewNews.aspx?NewsID=9520000136206&CommentPage=9&#Comment
ความเห็นที่ 479 , 486 , 489 , 490 , 492
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8552686/A8552686.html#80

- คุณยายประกาศอโหสิกรรมให้นาธาน และทำใจแล้วว่าคงไม่ได้เงินคืน

- คุณปุ๊กกี้ ปริศนา พรายแสง ให้สัมภาษณ์ออกรายการแฉแต่เช้าถึงเรื่องนาธานโกงเงินคนในครอบครัวเธอ มีคุณแม่ , คุณน้าหญิง , คุณน้าชาย และเพื่อนคุณแม่หลายคนได้รับความเสียหาย คือ น้าตู่และน้าแจ๊ค
http://www.youtube.com/watch?v=PMgAF9lhEUw&feature=player_embedded
http://www.youtube.com/watch?v=Wsd13z5-xlg&feature=player_embedded

สรุปได้ดังนี้ โดย autumn whispers

ปลาย ปี 2003 คุณแม่ของปุ๊กกี้จัดงานสำหรับคนไทยที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย และเชิญศิลปินไปร้องเพลง มีปุ๊กกี้ และอีกคนที่เชิญคือ บีม D2B ซึ่งเรียนอยู่ควีนสแลนด์ตอนนั้น แต่คุณบีมติดเรียนเดินทางมาไม่ได้ ก็เลยปรึกษาพี่ชิ ซึ่งพี่ชิเป็นคนดูแลปุ๊กกี้หลังจากกลับเข้าวงการ (หลังจากหย่า) พี่ชิแนะนำนาธาน

ปุ๊กกี้เดินทางไปซิดนี่ย์พร้อมนา ธาน มีคุณแม่จัดการดูแลให้ทุกอย่าง มีผู้ใหญ่มาในงาน นาธานเป็นคนปากหวาน เข้ากับผู้ใหญ่เก่งมาก ปุ๊กกี้กับคุณแม่พาไปรู้จักกับน้าแจ๊คกับน้าตู่ ซึ่งน้าแจ๊คกับน้าตู่เป็นเจ้าของร้านอาหารไทยทั้งคู่ (คนละร้าน อยู่คนละที่) และคุณน้า (น้องสาวแท้ๆ ของคุณแม่)

สิ่งที่น้าตู่อุปถัมภ์นาธาน
- ดาวน์รถเชพโรเล็ต ออฟตร้า สีดำ 120,000 บาท คุณน้าเป็นผู้ค้ำประกัน ยอดผ่อนต่อเดือน16,000 บาท 5 ปี ผ่านธนาคารธนชาติ (ดาวน์ให้แล้วนาธานไปผ่อนเอง เมื่อนาธานไม่ผ่อนก็เป็นคุณน้าผ่อนแทน)

เหตุการณ์ ที่คุณปุ๊กกี้เจอในรถคือ นั่งอยู่กับคุณน้าแล้วไฟแนนซ์โทรมาทวงเงินค่ารถกับผู้ค้ำ คุณน้าจ่ายให้เพราะเป็นข้าราชการไม่อยากเสียเครดิต

นาธานไม่ใช่ ผู้ชายแท้ เขามีจิตวิทยาพูดกับผู้ใหญ่ มีจิตวิทยาสูง เจาะเข้าจุดอ่อน คุณน้าเป็นสาวโสด อยู่คนเดียว เหงา และน้าตู่กับน้าแจ๊คก็ไม่ใช่ชายแท้ จึงเป็นการง่ายที่จะหลงเชื่อ

สิ่งที่น้าแจ๊คอุปถัมภ์นาธาน
- เงินให้ใช้วันละร้อยเหรียญตอนอยู่ซิดนี่ย์
- ซื้อกล้องถ่ายรูป
- ซื้อคอมพิวเตอร์
- ซื้อของใช้ให้อีกมากมาย

น้า ตู่เคยอยู่เนปาลมาก่อน คุยโทรศัพท์กับนาธาน ทำให้รู้ว่านาธานไม่ใช่ลูกครึ่งเนปาลดังที่กล่าวอ้าง ก่อนหน้านี้ซื้อเครื่องทองเหลืองราคาแพงสไตล์เนปาล ฝากคุณแม่หิ้วไปให้นาธานตอนกลับบ้าน และได้ถ่ายรูปลง นสพ.

นาธานหลอกคุณแม่ว่าพ่อแม่ตัวเองย้ายจากเนปาลไปไคโรเพื่อค้าอัญมณี

คุณ ปุ๊กกี้กลับเมืองไทยมาไม่มีรถใช้ คุณน้าบอกว่านาธานไปถ่ายหนัง รถจอดอยู่ที่คอนโดแถวศรีนครินทร์ จะโทรไปบอกนาธานขอยืมรถ คุณน้าพาปุ๊กกี้ไปคอนโดนั้นและไปขอกุญแจกับแม่บ้านเต็ม เอารถมาใช้ได้ 7 วัน นาธานแจ้งมาว่าจะให้เพื่อนมาเอารถไปทำช่วงล่างเพราะรถเน่ามาก

คุณน้าบอกปุ๊กกี้ว่าแม่บ้านเต็มกับแจ๊คร้ายมาก เพราะคุณน้าโดนนาธานเป่าหู ปุ๊กกี้ก็ไม่รู้จะทำยังไง

คุณน้ามีบัตรเครดิตเสริม 2 ใบให้นาธานใช้ ของไทยพาณิชย์และกสิกรไทย

น้า ตู่ส่งเงินให้นาธานใช้เรื่อยๆ จ่ายค่าน้ำ ไฟ โทรศัพท์ อินเตอร์เน็ต ส่วนคุณน้าจะโดนนาธานส่ง SMS ว่าตอนนี้ถ่ายหนังอยู่ ช่วยไปจ่ายค่าอะไรต่างๆ ให้หน่อย โอนเงินให้แม่บ้านเต็มหน่อย

คุณ แม่โดน 6,100 บาทค่าตั๋วเครื่องบิน น้าชายที่เป็นเจ้าของร้านทำผมที่ดุสิตธานี คุณน้าเป็นคนพานาธานไปรู้จักเพราะพาไปทำผม โดนไป 18,000 บาทค่าตั๋วไปเซี่ยงไฮ้

เจ้าของรายการเกี่ยวกับการท่องเที่ยว ว. โดนไป 25,000 บาท นาธานบอกว่ากด ATM ไม่ได้ โอนเงินให้หน่อย

นา ธานบอกคุณน้าให้โอนเงินให้บริษัททัวร์ คุณรจนาแห่งฟาอีสทัวร์ พาลูกทัวร์ 16 คนไปต่างประเทศ 50,000 บาท คุณรจนาโทรมาขออีก 50,000 บาทเป็นค่าภาษี

ดีเจเจเจโอนเงิน 60,000 บาทเข้าบัญชี น.ส. นันทนาพร โดยนาธานอ้างว่าเป็นคนขายเต็นท์ ซึ่งคุณนันทนาพรคือคุณน้านั่นเอง

นาธานบอกว่ารถเข้าศูนย์ซ่อม ซึ่งตอนนี้คงขายไปแล้วเพราะเป็นชื่อนาธาน

ปัจจุบัน คุณน้ายังเชื่อนาธานอยู่ เพราะคุณน้าเล่นคอมเล่นเน็ตไม่เป็น นาธานบอกว่าจะได้เงินคืนจากแม่บุญธรรมแน่นอน และสร้างความฝันให้คุณน้าว่า ถ้าได้เงินจากการถ่ายหนังจะสร้างบ้านใหญ่โต ซื้อรถให้และจะดูแลคุณน้าและคุณยายของปุ๊กกี้ ซึ่งแม่บ้านเต็มก็โดนแบบนี้

- คุณ La Senza ความเห็นที่ 481
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8552686/A8552686.html#481
เธออาศัยอยู่ในตะวันออกกลาง ยืนยันว่าที่นาธานพูดว่าเพ้นท์เฮนน่าได้ไม่เป็นความจริง ที่นาธานเพ้นท์นั้นออกแนวมั่ว

- นาธานกล่าวว่าตัวเองเรียน Rajayanakar University จากเนปาล
คุณ Domingo ให้ข้อมูลเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยในเนปาล

มหาวิทยาลัยแห่งแรกของเนปาลคือ Tribhuvan University
ต่อมาเปิดเพิ่มอีก 6 แห่ง และมีสถาบันวิทยาศาสตร์อีก 2 แห่ง และกำลังจะเปิดมหาวิทยาลัยเพิ่มอีก 3 แห่ง
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_universities_in_Nepal

B. P. Koirala Institute of Health Sciences [1]
Tribhuvan University [2]
Kathmandu University [3]
Pokhara University [4]
Purbanchal University
Mahendra Sanskrit University
Lumbini Bouddha University
National Academy of Medical Sciences [5]
Mid-Western University Birendranagar
Nepal Agriculture and Forestry University, Rampur, Bharatpur
Siddartha University [6]

เพราะฉะนั้น Rajayanakar University ที่นาธานอ้างว่าตัวเองเรียน ไม่มีอยู่ในประเทศเนปาลแน่นอน

- คุณแม่แมวดำผู้ให้ข้อมูลแต่งนิทานแขกเก๊ เมื่อทราบข้อมูลจากคุณ molly d.
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8552686/A8552686.html#309
ว่า คุณแม่ของคุณ molly d. มีเพื่อนรู้จักกับคุณน้าชาลาล่า และให้เพื่อนโทรไปบอกความจริงคุณน้าแล้ว แต่คุณน้าไม่เชื่อ กล่าวหาพันทิปเมคข้อมูลใส่ร้ายนาธาน คุณแม่แมวดำจึงยอมเปิดเผยตัวเองว่าคือคุณแม่จารุพรรณ พรายแสง แม่ของคุณปุ๊กกี้ และคุณน้าผู้เสียหายคือน้องสาวของคุณแม่ ชื่อคุณน้านันทนาพร พรายแสง

ขอบคุณ เว็บพันทิป และผู้ตั้งกระทู้ทุกคนครับถ้าไม่อณุญาติให้ลงจะเอาออกทันทีครับ

[สรุปเขาไปเล่นหนังจริงหรือเปล่าครับ] "นาธาน" เผยชีวิตฮอลลีวูด สุดกดดันเป็นแค่โนบอดี้ โดนผกก.ด่าจนร้องไห้

http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/07/A8088890/A8088890.html

นาธานโอมาน โกอินเตอร์กับความจริงบางเรื่องในวงการบันเทิง
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/07/A8098262/A8098262.html

นาธาน โอมาน ออกมาให้สัมภาษณ์โต๊ะข่าวบันเทิงแล้วครับ
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/07/A8102195/A8102195.html

บทสรุป เพื่อปิดฉากกรณีของคุณนาธาน โอมานค่ะ
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/07/A8105544/A8105544.html

บทสรุปของ "นาธาน โอมาน" บทเรียนครั้งสำคัญของวงการบันเทิงไทย
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/07/A8105691/A8105691.html

ต่อเรื่องประเด็นเกี่ยวกับนาธาน โอมานค่ะ
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/07/A8126979/A8126979.html

ภาค 2 ของประเด็นเกี่ยวกับนาธาน โอมาน
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/07/A8133832/A8133832.html

ภาค 3 ของประเด็นเกี่ยวกับนาธาน โอมาน
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/07/A8135412/A8135412.html

ภาค 4 ของประเด็นเกี่ยวกับนาธาน โอมาน
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/07/A8142176/A8142176.html

ขออนุญาต นำเรื่อง นาธาน มาโพสต่อ ขึ้นภาค 5, เบญจภาคนะครับ อันเก่าช้ามากแล้ว
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/07/A8145908/A8145908.html

ภาค 5 (2) เบญจภาค กรณีนาธาน โอมาน
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/07/A8146364/A8146364.html

ภาค 6 ฉภาค กรณีนาธาน โอมาน
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/08/A8151676/A8151676.html

ภาค 7 สัตตภาค กรณีนาธาน โอมาน
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/08/A8155111/A8155111.html

ภาค 8 อัฏฺฐภาค กรณีนาธาน รายการห้องสืบสวนหมายเลข 9
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2009/08/A8214309/A8214309.html

ภาค 9 นพภาค กรณีนาธาน โอมาน
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8526103/A8526103.html

ภาค 10 ทศภาค กรณีนาธาน โอมาน
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8536888/A8536888.html

ภาค 10 (2) ทศภาค กรณีนาธาน โอมาน
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8537290/A8537290.html

ภาค 10 (3) ทศภาค กรณีนาธาน โอมาน
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8540967/A8540967.html

ภาค 11 เอกาทศภาค กรณีนาธาน โอมาน
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8544989/A8544989.html

ภาค 12 ทวาทศภาค กรณีนาธาน โอมาน
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8549638/A8549638.html

+++ภาค 13 เตรสภาค กรณีนาธาน โอมาน+++
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8552686/A8552686.html

+++ภาค 13 เตรสภาค (2) กรณีนาธาน โอมาน+++
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8555663/A8555663.html

ภาค 14 จตุทศภาค กรณีนาธาน โอมาน
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8556779/A8556779.html

ไว้อาลัย “เดย์” เจ้าพ่อแห่ง font thai บน iPhon()

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Sat, 29 Aug 2009 06:55:00 +0000

ขอบอกก่อนนิดนึงนะครับเดย์ จริงๆแล้วไม่ได้ชื่อ พีรวีร์ ดวงสินกุลบดี แต่ชื่อ ณัฐวัฒน์ ปาใจ อันนี้เป็นการเข้าใจผิดของสื่อ
แต่รูปนั้นเป็นรูปของ เดย์ จริงๆๆ

อีกอย่างนึงคือ เค้าไม่ได้เสียชีวิตจากไข้หวัด 2009 แต่เป็นเชื้อไวรัสที่ ลงปอด และเข้าสู่หัวใจ

โพสต์กันสนั่น เว็บไซต์ Smart-Mobile.com ไว้อาลัย “เดย์” หรือที่รู้จักกันในนามแฝงกันในบอร์ดว่า Creative7419 เจ้าพ่อแห่ง font บน iPhon ที่ทำให้ชาว iPhone ใช้ font ภาษาไทยได้เสียชีวิตจากไข้หวัดใหญ่ 2009 เจ้าตัวโพสต์ข้อความก่อนหน้านั่งรถไฟฟ้าไปหาหมอถึง 3 โรงพยาบาล ได้แค่ยาลดไข้พาราเซตามอล หมอเมินไม่สนตรวจเชื้อ ปล่อยให้กลับบ้าน จนกระทั่งตาย

เมื่อวันที่ 27 ส.ค.ได้มีการฟอร์เวิร์ดเมล ถึงการเสียชีวิตของ “เดย์” หรือ นายพีรวีร์ ดวงสินกุลบดี อายุ 28 ปี ที่เสียชีวิตจากไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 โดยมีการลิงก์เข้าไปในเว็บไซต์ Smart-Mobile.com ที่ นายพีรวีร์ ได้โพสต์ข้อความเล่าอาการป่วยของตนเองก่อนหน้านี้ จนเสียชีวิต ว่า

“วันนี้ ไปหาหมอตามที่หมอนัด ขึ้น BTS ไป คนก็เยอะเลยต้องยืน สักพักเริ่มหวิวๆเริ่มคลื่นไส้ แล้วโลกก็มืดลง แขนก็เริ่มชา มองอะไรไม่เห็นเลย ประมาณ 5 นาที จนถึงสยาม คนลงเยอะ ก็ตั้งสติ เพ่งเห็นลางๆ ว่า ที่นั่งว่าง ไม่ฟังเสียงล่ะครับ (หูอื้อ) คลำๆ แล้วนั่งเลย แล้วก็นั่งก้มหน้าแบบสุดๆ โลกเริ่มสว่างขึ้น ทางเดินสายโลหิตเหือดแห้ง มือซีดเหลืองชาๆ แอร์บนรถเย็นมาก แต่เหงื่อยังกับอาบน้ำใหม่ๆ แบกสังขารไปจนถึง พุ่งหาร้านข้าวกินข้าว แล้วก็ไปพบหมอ หมอเจาะเลือดไปตรวจ เอ่อ หมอครับเมื่อวันพฤหัส ผมก็เพิ่งโดนเจาะไปครับ แล้วเมื่อกี้ก็หน้ามืด เลือดหมดครับหมอ หมอบอกไม่เป็นไรเอานิดเดียว ผลตรวจเลือดออกมา เกล็ดเลือดปกติ เม็ดเลือดขาวปกติ ไข้เลือดออกไม่เป็น ทำหมองงอีกคนแล้ว เลยถามไปว่าหรือจะเป็น 2009 หมอบอกตัดไปเลย 2009 อาการหลักต้องไอ เจ็บคอ แต่คุณไม่ไอ ไม่เจ็บคอ ไม่มีอะไรเลย ตัวร้อนเฉยๆ สรุปก็ยังหาสาเหตุไม่ได้ นัดให้มาวันจันทร์อีก บอกว่า ถ้ายังไม่ดีขึ้นก็ต้องเรื่องใหญ่กันเลยล่ะ ต้องแอดมิดให้น้ำเกลือ เอาเลือดไปตรวจละเอียด หาธัยรอยด์ หานั่นนู่นนี่ คิดในใจว่านี่ต้องทรมานไปอีก 2 วันหรือนี่ แล้วหมอก็ให้ยาลดไข้มาแค่นั้น”

วันรุ่งขึ้น “เดย์” โพสต์ข้อความอีกครั้งว่า ไม่ไหวแล้ว ไปกราบขอหมอนอน รพ.ดีกว่า จะกี่หมื่นกี่แสนก็ยอม เรียก Taxi มารับก่อน เดี๋ยวไปเองหน้ามืดอีก”

ผู้ สื่อข่าวรายงานว่า ในเว็บไซต์ได้มีการวิพากษ์วิจารณ์กันถึงการวินิจฉัยของแพทย์ ตั้งแต่ รพ.เอกชนแห่งแรกที่ไปหา แล้วแพทย์ระบุว่า เป็นไข้ติดเชื้อ ให้ยาพาราเซตามอลมากิน สองวันต่อมาไข้ไม่ลด ผู้ป่วยไปหาแพทย์ใหม่อีกครั้ง แพทย์ก็ยังไม่ใส่ใจที่จะตรวจละเอียด ให้พาราเซตามอลมาอีก จนไม่ไหวผู้ป่วยจึงนั่งรถไฟฟ้าไปพบแพทย์ตามสิทธิประกันสังคม แพทย์ฉีดยาให้กลับบ้าน

วัน รุ่งขึ้นแน่นหน้าอก ไปตรวจใหม่พบปอดติดเชื้อถึง 25% แต่แพทย์ก็ยังไม่สั่งให้นอน รพ.บอกให้กลับบ้าน จนกระทั่งผู้ป่วยรู้ตัวว่าไม่ไหวจึงไป รพ.แห่งที่ 3 และพบว่า เป็นไข้หวัด 2009 แต่ก็สายเกินไป ในที่สุดผู้ป่วยก็เสียชีวิต ทั้งนี้ ผู้ที่ฟอร์เวิร์ดเมลนี้ ระบุว่า อยากให้เป็นอุทาหรณ์ ขณะที่กระทรวงสาธารณสุขมีการประชาสัมพันธ์ทั้งในส่วนของแพทย์ และประชาชน แต่กลับมีความผิดพลาดดังกล่าวเกิดขึ้น

กระทู้ที่หนุ่มวัย 28 รายนี้ตั้งก่อนเสียชีวิต

“วันนี้ ไปหาหมอตามที่หมอนัด ขึ้น BTS ไป คนก็เยอะเลยต้องยืน สักพักเริ่มหวิวๆเริ่มคลื่นไส้ แล้วโลกก็มืดลง แขนก็เริ่มชา มองอะไรไม่เห็นเลย ประมาณ 5 นาทีจนถึงสยาม คนลงเยอะก็ตั้งสติ เพ่งเห็นลางๆ ว่าที่นั่งว่าง ไม่ฟังเสียงล่ะครับ(หูอื้อ) คลำๆแล้วนั่งเลย แล้วก็นั่งก้มหน้าแบบสุดๆ โลกเริ่มสว่างขึ้น ทางเดินสายโลหิตเหือดแห้ง มือซีดเหลืองชาๆ แอร์บนรถเย็นมาก แต่เหงื่อยังกับอาบน้ำใหม่ๆ แบกสังขารไปจนถึง พุ่งหาร้านข้าวกินข้าว แล้วก็ไปพบหมอ หมอเจาะเลือดไปตรวจ เอ่อ หมอครับเมื่อวันพฤหัสผมก็เพิ่งโดนเจาะไปครับ แล้วเมื่อกี้ก็หน้ามืดเลือดหมดครับหมอ หมอบอกไม่เป็นไรเอานิดเดียว ผลตรวจเลือดออกมา เกล็ดเลือดปกติ เม็ดเลือดขาวปกติ ไข้เลือดออกไม่เป็น ทำหมองงอีกคนแล้ว เลยถามไปว่าหรือจะเป็น 2009 หมอบอกตัดไปเลย 2009 อาการหลักต้องไอ เจ็บคอ แต่คุณไม่ไอ ไม่เจ็บคอ ไม่มีอะไรเลย ตัวร้อนเฉยๆ สรุปก็ยังหาสาเหตุไม่ได้ นัดให้มาวันจันทร์อีก บอกว่าถ้ายังไม่ดีขึ้นก็ต้องเรื่องใหญ่กันเลยล่ะ ต้องแอดมิดให้น้ำเกลือ เอาเลือดไปตรวจละเอียด หาธัยรอยด์ หานั่นนู่นนี่ คิดในใจว่านี่ต้องทรมานไปอีก 2 วันหรือนี่ แล้วหมอก็ให้ยาลดไข้มาแค่นั้น”

กระทู้ที่หนุ่มวัย 28 รายนี้ตั้งก่อนเสียชีวิต
วันรุ่งขึ้น “เดย์” โพสต์ข้อความอีกครั้งว่า ไม่ไหวแล้ว ไปกราบขอหมอนอน รพ.ดีกว่า จะกี่หมื่นกี่แสนก็ยอม เรียก Taxi มารับก่อน เดี๋ยวไปเองหน้ามืดอีก”

คอมเม้น : จึ๋ย งี๊เซขอหมอฉีดวัคซีนเลยดีมะ - -* น่ากัวอ่า
อาการมันไม่ร้ายแรงแต่ก็ควรใส่ใจระวังบ้างเนอะ อุทาหรณ์ สอนใจ

ลืมบอกที่มา - -* http://www.oknation.net/blog/Germany/2009/08/28/entry-1

เพิ่มเติมๆ จาก ไทยรัฐ - -* http://www.thairath.co.th/content/tech/29383

ชาวเน็ตคิดถึง "เดย์ ไอโฟน" คนไอทีจนนาทีสุดท้าย
ในฐานะที่ทำตัวอักษรภาษาไทยให้ใช้งานบนไอโฟนได้ และจะเป็นตัวอย่างของนักพัฒนารุ่นใหม่ ญาติตั้งสวด 3 วันที่ จ.อุตรดิตถ์บ้านเกิด

ผู้ สื่อข่าวรายงานว่า หลังจากการเสียชีวิตอย่างกระทันหัน ของนายณัฐวัฒน์ ปาใจ หรือ "เดย์ ไอโฟน" นักพัฒนาที่ประดิษฐ์ตัวอักษรไทยที่ใช้บนไอโฟน เนื่องจากปอดติดเชื้อไวรัสและต่อมาเชื้อไวรัสได้ลามเข้าสู่หัวใจ เมื่อวันที่ 25 ส.ค.2552 ที่ผ่านมา ได้ทำให้คนบนอินเทอร์เน็ต และสังคมผู้ใช้งานไอโฟน ต่างร่วมแสดงความเสียใจต่อการจากไปของ เดย์ ไอโฟน โดยทางญาติและครอบครัว จะนำศพกลับจังหวัดอุตรดิตถ์ ตั้งสวดพระอภิธรรมเป็นเวลา 3 วัน และมีกำหนดจะฌาปนกิจศพในวันอาทิตย์ที่ 30 ส.ค.2552

รายงานข่าวแจ้งว่า นายณัฐวัฒน์ ปาใจ หรือ "เดย์ ไอโฟน" เจ้าของล็อกอิน Creative7419 ผู้ได้รับฉายา เจ้าพ่อแห่ง font บน iphone เกิดเมื่อวันที่ 20 ส.ค.2524 จบการศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ โดยผลงานฟอนท์ หรือ ตัวอักษรภาษาไทยสำหรับใช้งานบนเครื่องไอโฟนที่ เดย์ ไอโฟน เป็นผู้สร้างขึ้นมา ได้แก่ ไทย ตวัด (Modified by Creative7419 – smart-mobile.com) ไทย iannnnnGMO (Modified by Creative7419 – smart-mobile.com) ไทย แจ๋ว (Modified by Creative7419 – smart-mobile.com) ไทย Single (Modified by Creative7419 – smart-mobile.com) และ ไทยเปื้อมยิ้ม (Modified by Creative7419 , Original by Neilove – pdamobiz.com)

รายงานข่าวแจ้งต่อว่า แบบตัวอักษรแบบดังกล่าวได้ถูกนำไปใช้งานบนไอโฟนที่เป็นเฟิร์มแวร์ล่าสุด คือ iPhone 3.0 และต่อมามีนักพัฒนาคนอื่นๆ ได้เขียนแอพลิเคชันช่วยเปลี่ยนแบบตัวอักษรภาษาไทย ทำให้ผู้ใช้งานไอโฟนสามารถเปลี่ยนตัวอักษรได้หลากหลายมากขึ้น นอกจากนี้ยังเป็นผู้สร้างซอฟต์คีย์บอร์ดภาษาไทยบนไอโฟนอีกด้วย

รายงาน ข่าวแจ้งอีกว่า ผลงานการประดิษฐ์ตัวอักษรไทย ของเดย์ ไอโฟน เพื่อใช้งานบนไอโฟนทำให้คนไทย ได้ใช้งานอุปกรณ์สื่อสารนี้อย่างคุ้มค่า สมกับเงินที่จ่าย และมีความสุขในการใช้งาน เช่นเดียวกับการเข้าไปตั้งกระทู้เพื่อแจกฟอนท์ ที่พัฒนาขึ้นมา และ ถาม-ตอบ กับผู้ใช้งานไอโฟน และร่วมในกิจกรรมต่าง บนเว็บไซต์ www.smart-mobile.com และ www.thaiiphone.com ด้วย ความเป็นกันเอง จึงเป็นที่รักของคนในเว็บบอร์ดเสมอ แม้กระทั่งยามเจ็บป่วยเขาก็ยังถ่ายทอดเรื่องราว และบอกเล่าอาการเจ็บป่วยตลอดเวลาที่มีโอกาส ผ่านทางเว็บบอร์ดเพื่อเล่าให้เพื่อนๆ บนโลกออนไลน์ได้รับรู้

รายงาน ข่าวแจ้งด้วยว่า หลังจากข่าวการเสียชีวิตของเขาได้กระจายไปสื่อทุกแขนง รวมถึงฟอร์เวิร์ดเมล์ ทำให้เว็บไซต์ที่เขามักเข้าไปโพสต์กระทู้ เต็มไปด้วยบรรยากาศโศกเศร้า หรือแม้แต่ไฮไฟว์ส่วนตัวที่ http://trojancop.hi5.com ก็มีเพื่อนฝูง ญาติ และคนใกล้ชิด เข้ามาร่วมให้คอมเมนท์ไว้อาลัยกับการจากไป ในโอกาสนี้ไทยรัฐออนไลน์ และทีมข่าวไอทีไดเจส ขอให้อาลัยกับการจากไปอย่างไม่มีวันกลับของนายณัฐวัฒน์ ปาใจ หวังว่าท่านผู้อ่าน และผู้ที่ใช้งานไอโฟนจะคิดถึงเขา ในฐานะที่ทำตัวอักษรภาษาไทยให้ใช้งานบนไอโฟนได้ และจะเป็นตัวอย่างของนักพัฒนา ที่คนรุ่นใหม่น่าดำเนินรอยตามต่อไป

จุดจบประเทศไทย ปี 2553 หรือ 2012

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Thu, 20 Aug 2009 17:33:00 +0000

เริ่มต้นหัวข้อได้หน้ากลัวมากครับแต่นี้ไม่ใช้หนังเป็นเพื่องแค่Fw mail ครับลองอ่านกันดูครับ
Subject: จุดจบประเทศไทย ปี 2553

ปี 2553 จุดจบประเทศไทย......ถ้ายังเป็นคนไทยอยู่ช่วยอ่านด้วย
เรื่องนี้คนไทยทุกคนควรที่จะได้รู้ .....ประเทศต่าง ๆ ในโลกนี้มีเกิด มีดับ ตลอดเวลา .....ประเทศไทยก็ไม่พ้นวิถีนี้เช่นกัน

สืบเนื่องจากการบรรยายของคุณนิติภูมิ ซึ่งเป็นสื่อมวลชน จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมอสโค
ซึ่งเป็นสถาบันที่สตาลินสร้างขึ้นเพื่อสร้างภูมิปัญญาหวังครองโลกในสมัยหนึ่ง
เมื่อหลายปีก่อนคุณนิติภูมิ ได้ทำนายไว้ว่า ประเทศอินโดนีเชียจะแตกเป็น 6-14 ประเทศ
ซึ่งในตอนนั้น นักรัฐศาสตร์ในมหาวิทยาลัยต่าง ๆ หัวเราะจนฟันกระเด็น
แต่ต่อมาพอปี 2542 เหตุการณ์เริ่มเป็นจริง! ประเทศอินโดฯได้เริ่มแตกเป็น ติมอร์
และตอนนี้ก็กำลังจะเกิดประเทศ อาเจะ และอีกหลายประเทศ ที่จะเกิดตามมา

ในวันที่ 11 ธันวาคม 2543 ที่ผ่านมาที่งานคนดีศรีสังคม ณ หอประชุมวัฒนธรรมฯ
คุณนิติภูมิได้บรรยายว่า ประเทศไทยจะต้องแตกเป็นประเทศใหม่อีก 4 - 6 ประเทศ แน่นอน !
ทั้งนี้ไม่ใช่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่เกิดขึ้นอย่างมีกระบวนการ โดยสถานการณ์จะเริ่มชัดขึ้นในปี 2553
ซึ่งเป็นปีที่ข้อตกลง GATTs จะเริ่มมีผลสมบูรณ์ การค้าเสรีจะมีผลสมบูรณ์
สินค้าเกษตรต่าง ๆ จากต่างประเทศจะทะลักเข้ามาในประเทศไทยจำนวนมหาศาล

ในขณะที่เกษตรกรของไทยจะไม่กินสินค้าเกษตรของไทยด้วยกัน
และสินค้าเกษตรของไทยก็จะขายไม่ออกเนื่องจากมีต้นทุนที่สูงกว่าสินค้าเกษตรจากต่างประเทศ
ประกอบกับการที่การพัฒนาการเกษตรของไทยได้พัฒนาอย่างผิดทิศทาง
เป็นการพัฒนาแบบปลูกพืชเชิงเดี่ยว ทำให้คนปลูกลำใยไทยก็จะปลูกแต่ลำใย
จะกินข้าวก็ต้องซื้อข้าวเวียดนามมากิน คนปลูกข้าวไทยก็ต้องไปซื้อหอมกระเทียมจากจีนมากิน
คนปลูกหอม กระเทียมจะไม่ซื้อลำใยจากไทยแต่จะไปซื้อจากเกาหลีมากิน
เป็นวงจรอย่างนี้ทำให้สินค้าเกษตรของไทยขายไม่ได้
เพราะแม้แต่เกษตรกรไทยด้วยกันก็ยังไม่ซื้อของเกษตรไทยด้วยกันมากิน
เนื่องจาก สินค้าของต่างประเทศมีต้นทุนถูกกว่าสินค้าเกษตรของไทยมีต้นทุนที่สูงกว่า
เพราะใช้ปัจจัยการผลิตปุ๋ยของต่างประเทศ พันธุ์พืชก็ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ

เนื่องจากในอีก 10 ปีข้างหน้าพันธุกรรมท้องถิ่นจะถูกทำลายจาก GMOs
และเมื่อเกษตรกรไทยซ ึ่งเป็นคนส่วนใหญ่ร้อยละ 80 ของประเทศอยู่ไม่ได้
วิกฤตที่มหาโหดสุดก็จะเกิดขึ้นกับประเทศไทย รัฐบาลไทยจะไม่มีปัญญาที่จะแก้ไขปัญหาได้
เพราะมาตรการทางการเงินก็จะใช้ไม่ได้ เนื่องจากธนาคารไทยกลายเป็นของต่างประเทศหมดแล้ว
ไฟฟ้าก็แพงขึ้น น้ำมันก็แพงขึ้น โทรศัพท์แพงขึ้นเนื่องจากวิสาหกิจเหล่านี้กลายเป็นของต่างชาติหมดแล้ว
เขาสามารถตั้งราคา ได้ตามใจชอบถ้ารัฐบาลไปขอให้ลดราคาก็จะได้รับคำตอบว่า เขาจะไม่มีกำไร
ธุรกิจจะอยู่ได้ด้วยกำไรเท่านั้น ถ้าเขาไม่มีกำไรเขาก็จะตัดน้ำ ตัดไฟ ตัดโทรศัพท์
คุณเลือกเอาว่าจะยอมจ่ายในราคาที่แพงหรือว่าจะยอมไม่มีใช้

ดังนั้น รัฐบาลในอนาคตจะไ ด้แต่นั่งทำตาปริบ ๆ ๆ เมื่อเกษตรกรไทยอยู่ไม่ได้
การขายที่ดินราคาถูก ๆ และจำนวนมหาศาลจะตามมา คนที่มีกำลังซื้อก็คือชาวต่างชาติ
ซึ่งปัจจุบันก็ปรากฏแล้วว่าที่ดินบริเวณภาคตะวันออกได้ถูกต่างชาติกว้านซื้อไปเป็นจำนวนมากแล้ว
เกษตรกรไทยที่ขายที่ดินได้ ก็ไม่ามารถนำเงินที่ได้ไปลงทุนให้เกิดรายได้ได้
เพราะธุรกิจอื่นได้ตกอยู่ในกำมือของต่างชาติแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการค้าปลีกก็ตกอยู่ในมือของ Big C, Lotus,
Carrefour, ธุรกิจอาหารก็ตกอยู่ในมือของ KFC, Pizzahat, McDonal, สิ่งทอเสื้อผ้าก็ของพวกฝรั่งเศส ฯลฯ

ดังนั้น เงินตราของไทยก็มีแต่จะถูกดูดออก เหมือนกับคนที่เลือดไหลไม่หยุด...
เมื่อคนจนอยู่ไม่ได้ ...รัฐจะอยู่ได้ฤา ?

4 จังหวัดชายแดนภาคใต้ จะเป็นแห่งแรกที่จะขอแยกตัวออกจากประเทศไทย
เนื่องจากความแตกต่างที่เห็นชัดเจนและความแตกต่างทางวัฒนธรรม ในปี 2553
คนไทยภาคใต้จะเห็นด้วยกับการแยกประเทศ เพราะเห็นความล้มเหลวของรัฐบาลไทย
การเมืองไทย การคัดค้านจะน้อยลง การสนับสนุนให้แยกจะทวีความรุนแรงขึ้น
จนรัฐบาลไทยไม่สามารถควบคุมได้ถ้ารัฐบาลใช้กำลังทหาร ก็จะถูกต่างชาติส่งทหารมาต่อต้านกองทัพไทย
ซึ่งแน่นอนกองทัพไทยไม่มีปัญญาไปต่อสู้อยู่แล้ว การแยกตัวจะสำเร็จได้ในไม่นาน

จากนั้น ภาคตะวันออก บริเวณจันทบุรี ตราด ระยอง ฉะเชิงเทรา จะขอแยกตัวตามมา
เนื่องจากที่ดินแถบนั้นกลายเป็นของต่างชาติหมดแล้ว
เนื่องจากที่ดินบริเวณดังกล่าวถูกใช้เป็นแหล่งพันธุกรรมของต่างชาติ ทั้งสมุนไพร อาหารต่าง ๆ
เมื่อรัฐบาลไทยเป็นอุปสรรคของต่างชาติ การขอแยกตัวก็จะทำได้ไม่ยาก
นั่นหมายถึง การซื้อประเทศไทย คล้ายกับที่สหรัฐอเมริกาซื้อรัฐ Alaska จาก Russia
ถ้าไทยต่อต้าน เจอทหารต่างชาติแน่

เราจะเตรียมรับมือกับวิกฤติในอนาคตอย่างไร ?

ผมติดตามงานเขียนคุณนิติภูมิ มาหลายปี และสิ่งที่เขียนในไทยรัฐหน้า 2 เกือบทุกวันนั้น
ไม่น่าเชื่อเลยว่า หนังสือพิมพ์ต่างประเทศจะเอาข้อมูลงานเขียนของนิติภูมิ
ไปแปลลงหนังสือพิมพ์ต่างประเทศ ในการวิเคราะห์
บ่อยครั้งที่นิติภูมิ มองการค้า การเมือง สังคมไปพร้อมกัน
รวมทั้งประวัติศาสตร์เขามอง อาเจนติน่า ก่อนล่มสลายทางเศรษฐกิจ
ก่อนล่มจริง... เขาทำนาย การเกิดสงคราม อเมริกากับอิรัค ข้อคิด รวมทั้งอนาคตชาวเชนไว้น่าสนใจ
ผมว่า สิ่งที่เขาพูดเป็นไปได้นิติภูมิ ทำให้ผมต้องกลับมาซื้อของโชห่วยของคนไทย
แทนที่ไปเดิน big-c, lotus, careflour, เพราะผมบอกแม่บ้านและลูก ๆ ว่า
เราซื้อของร้านโชห่วย ข้างบ้าน ไม่ต้องไปห้างใหญ่อีกเพราะอะไร
เ พราะเราไป คาร์ฟู เงิน 100 บาทที่เราจ่ายไปจะไปสู่ฝรั่งเศส 86 บาท เหลือให้คนไทย 14 บาท
เพราะของต่างชาติเกือบ 100 เปอร์เซนต์ บิกซี โลตัสเหมือนกัน

นิติภูมิเคยเอาเปอร์เซนต์ที่ต่างชาติถือหุ้นมาลงให้ดู ของ 3 ห้างดัง
ผมตกใจมาก และตัดสินใจซื้อน้ำปลาข้างบ้านตั้งแต่วันนั้น
เพราะว่าต่างชาติถือหุ้นกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ แล้วบางห้าง 86 ปอร์เซ็นต์
สอนลูกว่ามันจะแพงกว่าห้าง 3 บาท ก็ซื้อที่นี่มันจะแพงกว่า 5 บาทก็ซื้อที่นี่
เพราะมันจะเป็นภาษีคนไทย กลับมาหาลูกเอง ผมคิดแบบนี้จริง ๆ ๆ
ถ้าซื้อจากห้าง 1,000 บาท มันไหลไปต่างประเทศ 900 บาท ที่เหลือ 100 บาท

ที่เห็นจ่ายค่ายามเฝ้าห้างไง มองอาเจนติน่าง่ายนิดเดียว
ห้างต่างชาติบุกไปตั้งมากกว่า 400 ห้าง ทั่วประเทศ
คนอาเจนติน่าจึงทำเงินส่ง คาร์ฟู ส่งห้างต่างชาติ เกือบ 100 เปอร์เซ็นต์
เงินคนทั้งชาติของชาวอาเจน จึงไหลไปหมด ในประเทศจึงไม่เหลืออะไร
ทางสุดท้ายที่ไม่น่าเชื่อเลยว่าทำได้ ผมพาลูกผมหัดทานขนมกรอบให้น้อยลง
เลิกกิน kfc และพยายามทานให้ลดลง และจำนวนหน ต่อปีน้อยสุด

ผมอธิบาย วิธีสิ้นชาติแบบทางเศรษฐกิจตั้งแต่เริ่มจนจบให้เด็กที่บ้าน และลูกฟัง
หัดให้ลูกมาทานบัวลอย ขนมชั้น ข้าวเหนียวเปียกแทน ถั่วดำข้าวเหนียว ดีครับ
ได้ผล... ลูกเปลี่ยนวิธีกิน... วิธีคิดไปเลย ... เปลี่ยนไปได้มาก
พอเย็นสั่งผมซื้อเต้าส่วนบ้าง ขนมชั้นบ้าง ลูกเดือยบ้าง
ผมพูดนิดนึงที่เขาเข้าใจคือ ผมไปตลาดซื้อไก่ทอดแม่ค้ามา 3 ขาไก่ทอดแบบไทย ๆ
แล้วผมไป kfc ซื้อมา 3 ชิ้น เลือกน่องครับเหมือนกัน ราคาต่างกันลิบเลย
ผมก็อธิบายคำว่า license ( ค่าลิขสิทธิ์ ) ให้ลูกฟัง
ผมบอกว่า ซื้อไก่ 35 บาท ค่าไก่ 15 บาท ที่เหลือเป็นค่าลิขสิทธ
ไก่แม่ค้าที่ถูกเพราะไม่มีค่าลิขสิทธิ ใบตองที่ห่อขนมไทย ไม่มีลิขสิทธิ
มันเป็นวัสดุธรรมชาติ ย่อยสลายได้ไม่ถึง 3 เดือน
ขนมต่างชาติ ห่อสวย แพง เพราะยี่ห้อมันมีลิขสิทธิ
เวลามันหล่นที่พื้น ไม่มีคนเก็บมันจะย่อยสลายภายใน 200 ปี
ผมสอนแบบนี้ ลูกผมเปลี่ยนวัฒนธรรมไปเลย ผมทำได้และได้ทำแล้ว

ปล. ใคร่จะขอกรุณาช่วยนำบทความไปเผยแพร่ต่อ จะเป็นพระคุณมากครับ
ยาวไปหน่อย แต่อยากให้อ่าน

โปรดใช้วิจารณญาณ ในการอ่านกันด้วยนะครับ

นิทานอีสปเรื่องจริงที่พบได้ในองค์กรคุณ

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Tue, 18 Aug 2009 14:46:00 +0000

ผมเป็นนักทรัพยากรมนุษย์หลายปี เห็นอะไรขำขำ
มาก็มากผ่านการพัฒนาองค์กร มานับครั้งไม่ถ้วนแก้ปัญหาด้านแรงจูงใจของพนักงานมาก็มากมายแต่ทราบมั้ยครับ ว่าอะไรเป็นปัญหาหนึ่งที่ทำให้พนักงานหมดศรัทธากับองค์กรจนเป็นคนที่หมดไฟ
เป็นไม้ตายซาก (Deadwood) ขององค์กรลองดูนิทานอีสป เรื่องนี้กันครับ

ทุกๆวัน มดตัวน้อยมาทำงานแต่เช้า และลงมือทำงานทันที
เธอสร้างผลงานมากมาย และเธอก็มีความสุขกับงานดี
สิงโตที่เป็นหัวหน้า ก็รู้สึกแปลกใจที่เธอทำงานได้ดีโดยไม่ต้องมีการควบคุม
สิงโตเลยคิดใหม่ทำใหม่โดยใช้แนวคิดว่าขนาดไม่มีหัวหน้าดูแลยังทำงานดีเช่นนี้แล้วถ้ามีหัวหน้าเธอต้องทำงานดีขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย
สิงโตจึงจ้าง
แมลงสาบมาเห็นหัวหน้ามดและแมลงสาบมีความสามารถมากในเรื่องการเขียนรายการ
แมลงสาบ เริ่มด้วยการตั้งระบบลงเวลาทำงาน โดบการตั้งเครื่องตอกบัตร
แมลงสาบต้องการเลขามาช่วยเขียนและพิมพ์รายงาน
แมลงสาบจึงจ้าง แมงมุมมาเป็นเลขาส่วนตัว
สิงโตปลื้มกับการทำงานของแมลงสาบมากที่ให้รายงานและแนวโน้มต่างๆจากรายการที่ส่งทำให้สิ่งโตได้หน้า
เพื่อการนี้
แมลงสาบจึงขอซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์และเครื่องพิมพ์เพื่อการทำงานให้สิ่งโต
แน่นอนตั้งมี แผนก IT เขาจึงจ้างแมลงวันมาเป็น IT manager
แต่มดเบื่อกับระบบงานแบบใหม่มากเพราะมัวแต่รายงาน
งานเอกสารมากมายและการประชุมที่แสนเสียเวลา,และแล้วก็ถุงเวลาที่ต้องเลือกหัวหน้าแผนกที่มดทำงานอยู่
แต่ตำแหน่งนี้ตกเป็ของ จั๊กจั่นจั๊กจั่นทำงานชิ้นแรกคือ สั่งซื้อ พรม
อุปกรณ์การยศาสตร์เช่นเก้าอี้ใหม่ในสำนักงานของเขาเอง
จั๊กจั่นต้องการเครื่องใช้สำนักงานและผู้ช่วยจากแผนกเดิมเพื่อเตรียมงบประมาณ
และแผนกที่มดทำงานก็เป็นแผนกที่โศกเศร้า
ไร้เสียงหัวเราะทุกคนในแผนกก็หัวเสียง่าย

จั๊กจั่นของบทำการสำรวจ ศึกษา สภาพการทำงานที่เหมาะสม
สิงโตก็เห็นด้วยว่าที่แผนกมด ทำงานได้แย่ลง
จึงจ้างนกฮูกเข้ามาเป็นทีปรึกษาเพื่อศึกษาวิธีการที่จะเพิ่มผลิตภาพ

นกฮูกสรุปว่า ที่แผนกของมดมีการจ้างคนมากเกินไปเลยทำให้ผลิตภาพไม่ดี
เดากันนะครับว่าใครจะถูกปลดออกเป็นคนแรก
มดนั่นเอง เพราะที่ปรึกษาบอกว่า มดเป็นคนที่ไร้แรงจูงใจ และทัศนคติไม่ดี
ตังละครทั้งหมดล้วนแต่สมมุติขึ้นทั้งนั้นครับ
คงคุ้นๆนะครับ เรื่องนี้ มีจริงในหลายองค์กรระบบงานที่ดูเหมือนดี
และน่าจะมีประสิทธิภาพ
ประสิทธิผลแต่คนดำเนินการไม่มีความคิดรวบยอดเข้าสู่เป้าหมายหลักขององค์กรจนทำให้คนที่ตั้งใจทำงานจริงๆ
กลายเป็นจำเลยไปในที่สุดถ้าเป็นพนักงานขาดแรงจูงใจด้วยสาเหตุดังนิทานข้างต้น
มันแก้ยากครับถ้าอยากให้มดกลับมาทำงานดีดังเดิม ก็ต้องให้สิงโต
พิจารณาตัวเองครับ
ว่าแต่ท่านเป็นสัตว์ชนิดไหนในนิทานครับ________________________________ด้วย

ต้นกำเนิดวันปีใหม่

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Sat, 15 Aug 2009 09:36:00 +0000

ต้นกำเนิดวันปีใหม่ของเขาที่มันดันต้องมาเกี่ยวกับเราอิอิ เพราะวันสงกรานต์ปีใหม่ไทย คือปีใหม่ไทยนี้น่าแต่ยังไงก็ขอเล่าหน่อยนึงละกันอิอิ

มีเรื่องเล่ากันว่า จริงๆ แล้วในอดีต วันปีใหม่ไม่ใช่วันที่ 1 มกราคม หรอกนะคะ แต่เป็นวันที่ 1 มีนาคม ตามปฏิทินโบราณของชาวโรมัน โดยปฏิทินนี้จะมีแค่ 10 เดือน และเดือนมีนาคมจะเป็นเดือนแรกของปี เพราะปฏิทินจะนับตามการโคจรของดวงจันทร์ โดยเริ่มจากฤดูใบไม้ผลิ จนถึงสิ้นฤดูใบไม้ร่วง

สำหรับการเฉลิมฉลองปีใหม่เริ่มขึ้นครั้งแรกในยุคเมโสโปเตเมียเมื่อประมาณ สองพันปีที่แล้วประมาณช่วงกลางเดือนมีนาคม เรียกว่า vernal equinox ต่อมาชาวอียิปต์ เปอร์เซีย และเฟนีเชียนเริ่มเฉลิมฉลองเทศกาลปีใหม่ของพวกเขาในช่วงเวลา fall equinox น้องๆ คงสงสัยสินะคะว่า Equinox คืออะไร เราสามารถให้คำจำกัดความของ Equinox ได้ว่า คือ ช่วงเวลาที่กลางวันและกลางคืนเท่ากัน ซึ่งมักจะเกิดในช่วงวันที่ 21 มีนาคมและ 23 กันยายน ส่วนชาวกรีกจะเฉลิมฉลองตาม winter solstice หรือวันที่มีกลางวันสั้นที่สุด ทางซีกโลกเหนือ ซึ่งก็คือช่วง 22 ธ.ค. ถึง 5 ม.ค. นั่นเอง

มีตำนานเล่ากันว่าในยุคของ Numa Pompilius กษัตริย์องค์ที่ 2 ของโรมันก็ได้มีการเปลี่ยนแปลงวิธีการแบ่งเดือนใหม่ โดยเพิ่มเดือนมกราคม และกุมภาพันธ์เข้าไป หากชาวโรมส่วนใหญ่ยังไม่ยอมรับ และยังเฉลิมฉลองวันปีใหม่ในวันที่ 1 มีนาคมกันต่อไป

จนเมื่อถึงยุคสาธารณรัฐโรมัน ก็เปลี่ยนมาเป็นวันที่ 1 ม.ค. เป็นครั้งแรกโดยจูเลียส ซีซาร์เมื่อ 46 ปีก่อนคริสตศักราช เพราะเดือนมกราคมนี้ตั้งชื่อตามชื่อเทพเจ้าจานุส (Janus) เทพกรีกที่คนโรมันนับถือบูชา พระองค์จึงต้องการให้เดือนนี้เป็นการเริ่มต้นวันขึ้นปีใหม่

ความเชื่อเกี่ยวกับเทศกาลปีใหม่ตามประเทศต่างๆ

เริ่มต้นด้วยประเทศในแถบยุโรปอย่างประเทศอังกฤษ ชาวอังกฤษจะมีความเชื่อว่า ผู้ชายคนแรกที่มาเยือนที่บ้านหลังจากเที่ยงคืนแล้วจะนำความโชคดีมาให้ โดยปกติแล้วชาวอังกฤษมักจะให้ของขวัญอย่างเช่น เงิน ขนมปังหรือก้อนถ่าน เพื่อเป็นการอวยพรให้ครอบครัวนั้นมีสิ่งของเหล่านั้นอย่างอุดมสมบูรณ์ตลอดปี ผู้ที่มาคนแรกนั้นจะต้องไม่ใช่คนผมบลอนด์ ผมสีแดง หรือเป็นผู้หญิง เพราะเชื่อว่าคนเหล่านี้จะนำความโชคร้ายมาให้

ส่วนที่ประเทศเดนมาร์ก เชื่อกันว่า ถ้าบ้านไหนมีเศษจานแตกกองสุมอยู่หน้าประตูบ้านเป็นจำนวนมาก แสดงให้เห็นว่าบ้านนั้นมีเพื่อนฝูงคบหาสมาคมมากมาย เพราะชาวเดนิชจะเก็บสะสมจานไว้ตลอดปี แล้วจะนำไปขว้างที่หน้าบ้านเพื่อนของพวกเขาในวันก่อนปีใหม่

มาต่อกันที่ประเทศในแถบอเมริกาใต้อย่างบราซิล ชาวบราซิลเชื่อว่า ซุปถั่วแขก (Lensil Soup) จะเป็นเครื่องแสดงความมั่งคั่ง ดังนั้นในวันแรกของปี ชาวบราซิลจะทำซุปถั่วแขกทานกัน หรือว่าจะทานถั่วแขกกับข้าว

ข้ามมาที่ประเทศในทวีปเอเชียกันบ้างนะคะ ที่ประเทศศรีลังกา จะเริ่มเฉลิมฉลองเทศกาลปีใหม่ในวันที่ 13 หรือ 14 เมษายนตามปฏิทินของฮินดู ผู้คนที่นั่นจะทำความสะอาดบ้านช่องในช่วงก่อนถึงวันปีใหม่ บางบ้านอาจจะทาสีบ้านใหม่ หรือเตรียมทำของหวานหลายชนิดเพื่อรับประทานในวันปีใหม่ เพราะชาวศรีลังกาจะไม่ทำอาหารหรือจุดไฟในคืนก่อนวันปีใหม่ และพวกเขาจะทานข้าว pongal เป็นมื้อแรกของวันปีใหม่ ซึ่งเป็นอาหารที่ทำจากข้าว ผสมน้ำตาล และมะพร้าว มีรสชาติหวาน

สำหรับที่ประเทศญี่ปุ่น วันปีใหม่จะถือเป็นช่วงเวลาสำคัญของครอบครัว ร้านรวงต่างๆ รวมไปถึงสำนักงานและโรงงานจะปิดทำการในวันนั้น ผู้คนมักจะไปไหว้พระขอพรตามวัดต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่ เด็กๆ หรือวัยรุ่น ตามวัดต่างๆ เมื่อย่างเข้าวันปีใหม่ จะเริ่มตีระฆัง 108 ครั้ง เพื่อปลดปล่อยสิ่งชั่วร้ายทั้งหมด 108 อย่างจากปีก่อนให้หมดไป ซึ่งเรียกเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า โจยะโนะคาเนะ และเมื่อเริ่มปีใหม่ ชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าการหัวเราะจะเป็นการทำให้พวกเขาโชคดีในปีใหม่อีกด้วย

ประเทศต่างๆ ทั่วโลกต่างก็มีประเพณีการเฉลิมฉลองและความเชื่อต่างๆ เกี่ยวกับวันปีใหม่ที่แตกต่างและมีเอกลักษณ์ที่น่าสนใจไม่แพ้กันเลยนะคะ น้องๆ ชอบของประเทศไหนกันบ้างเอ่ย
ก่อนจากกันพี่แก้มขอทิ้งท้ายด้วยประโยคอวยพรวันปีใหม่ของบางประเทศให้น้องๆ เอาไปฝึกพูดกับเพื่อนๆ กัน (เพื่อนจะได้งงไปเลยว่าเราพูดเรื่องอะไร 555+)

ฝรั่งเศส
Bonne année

บอน นันเน่

จีน
Xin nian yu kuai / Xin Nian Kuai Le

ซิน เหนียน หยู ไคว่/ซิน เหนียน ไคว่ เลอ

ญี่ปุ่น
Akemashite Omedetou Gozaimasu

อะเคมาชิเตะ โอเมเดโตโกไซมัส

เกาหลี
Sehe Bokmanee Bateuseyo

เซ เฮ บก มา นี พา ดือ เซ โย

เวียดนาม
Chuc mung nam moi

จุ๊ก หมึ่ง นัม เหมย

และที่สำคัญของไทยครับ

สวสัดีปีใหม่จ้า

ยังไม่ถึงอะอีกนานเลยแต่อยากให้ถึงเร็วๆจังจะได้แก่ขึ้นอีกปี

นัยอันลึกล้ำของคำ “ขอบคุณ”

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Fri, 14 Aug 2009 11:32:00 +0000

นัยอันลึกล้ำของคำ “ขอบคุณ”

ขอบคุณความไม่มี
ที่ทำให้รู้วิธีลุกขึ้นสู้

ขอบคุณความยากจน
ที่ทำให้เป็นคนมุมานะ

ขอบคุณความล้มเหลว
ที่ทำให้เกิดความเชี่ยวชาญ
ส่วนที่เหลือ
ขอบคุณความผิดพลาด
ที่ทำให้ฉลาดยิ่งกว่าเดิม

ขอบคุณความริษยา
ที่ทำให้กล้าสร้างสรรค์สิ่งใหม่

ขอบคุณคำวิพากษ์ วิจารณ์
ที่ทำให้ผลิบานอย่างไร้ข้อตำหนิ

ขอบคุณความไม่รู้
ที่ทำให้รู้จักครูชื่อประสบการณ์

ขอบคุณความผิดหวัง
ที่ทำให้ตั้งสติเพื่อลุกขึ้นมาใหม่

ขอบคุณศัตรูที่แกร่งกล้า
ที่ทำให้รู้ว่าเรายังไม่ใช่มืออาชีพ

ขอบคุณมหกรรมคอรัปชั่น
ที่ทำให้เราอยากสร้างสรรค์การเมืองใหม่

ขอบคุณความป่วยไข้
ที่ทำให้เราตั้งใจดูแลสุขภาพ

ขอบคุณความทุกข์
ที่ทำให้รู้ว่าความสุขมีค่าแค่ไหน

ขอบคุณความพลัดพราก
ที่ทำให้เราสละจากความยึดติดถือมั่น

ขอบคุณเพลิงกิเลส
ที่ทำให้เรามีเหตุอยากถึงพระนิพพาน

ขอบคุณความตาย
ที่ทำให้ฉากสุดท้ายของชีวิตสมบูรณ์แบบ

ท่าน ว.วชิรเมธี
๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

ขอบคุณบทความจากทำดีดอทเน็ต(ป้าแก้ว)

ขอโทษที่ลืมอัปเดท

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Thu, 13 Aug 2009 18:02:00 +0000

ไม่ได้อัปเดทหลายวันเนื่องมาจากว่าพาแแม่ไปเที่ยวเนื่องในวันแม่มาครับเลยทำให้ทุกอย่างติดขัดไปหมดเพราะผมนึกว่าผมตั้งออโต้ใว้ที่จริงตั้งใว้อีกบล็อคแง้ๆขอโทษแฟนๆด้วยนะ

เรื่องเล่าจากเด็กเวน...220(สายซ้อนสุดท้ายแห่งชีวิต...ผมมันเลว)

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Tue, 11 Aug 2009 11:28:00 +0000

อยากให้เพื่อนๆได้อ่านนะครับ.....และทำดีกับแม่ให้มากๆก่อนที่จะไม่มีโอกาส
ผมอ่านเจอมาดีมากเลยครับ

ในขณะที่.... ผมก็เป็นเช่นเด็กวัยรุ่นทั่วๆ ไป เรียน เที่ยว นอน กิน
ดึกๆ ผมก็โทรคุยกับแฟนของผม
ซึ่งทั้งหมดเหล่านี้มันก็เป็นกิจวัตรประจำวันของผม
และผมก็เชื่อว่าใครๆ เค้าก็ทำแบบนี้กัน
'จ้า ตัวเอง วันนี้กินข้าวรื้อยาง'
'กินกับอะไรบ้าง แล้วตอนกินตัวเองคิดถึงเค้ามั้ยเนี่ย'
'รู้มั้ยตัวเอง ถ้าเค้าเป็นผีเนี่ย เค้าอยากเป็นกระสือที่รักจะได้เห็นใจไง'
'ตัวเองวางก่อนดิ ก่อนดิ'

ประโยคต่างๆ ที่ผมได้คิดและคัดสรรเตรียมพร้อมมาต่างๆ ก่อนโทร
ผมยังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ตอนดึกไปกับการคุยโทรศัพท์
ระยะเวลาอันผมได้ใช้ไปในแต่ละครั้งนั้น
พอรู้สึกอีกทีก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว
แต่ผมก็ไม่ชอบนะ หากใครจะมาว่าผมไร้สาระ
ก็ไม่เห็นหรอคนส่วนใหญ่เค้าก็ทำกัน
'เอ้อ เกือบลืมไปอีกอย่าง กิจวัตรอีกอย่างนึงของผมก็คือ

แม่ของผมมักชอบโทรหาผมทุกวัน' 'ตอนนี้ลูกอยู่หอรึยัง'
'เย็นนี้กินข้าวอิ่มมั้ย' 'วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้าง' 'อย่าไปเที่ยวที่ไหนไกลนะ'

โธ่!คำถามเดิมๆ ผมก็ตอบไปแบบเดิมๆ
แม่ผมก็ไม่เบื่อซักที ยังคงโทรหาผมเป็นประจำ
โชคดีที่ผมพยายามตัดบทคุย
ผมกับแม่น่ะคุยกันไม่กี่นาทีก็วางแล้ว
ก็มันไม่มีอะไรจะคุยจะให้ผมทำยังไง
จนกระทั่งวันนั้น 'ตัวเองตอบเค้าได้รึยังว่ารักเค้ามั้ย'
'เร็วๆสิ เค้ายังอุฒส่าห์บอกรักตัวเองไปแล้วนะ'
'แล้วยังจะใจร้ายไม่บอกรักเค้าอีกหรอ'
ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ เสียงจากโทรศัพท์บอกผมว่ามีสายซ้อน
ผมมองไปที่หน้าจอมันขึ้นชื่อว่า 'Home'
'โธ่ แม่โทรมาทำไมตอนนี้เนี่ย กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย'
ผมไม่สลับสายผม ผมยังคงคุยกับสุดที่รักของผมต่อไป
เพราะผมรู้ว่าสิ่งที่แม่จะคุยกับผมก็คงเป็นประโยคเดิมๆ

'และนั่นก็เป็นโอกาสสุดท้าย ที่ผมจะมีโอกาสฟังเสียงของแม่'

หลังจากนั้นไม่นานทางญาติของผมโทรมาแจ้งผมว่า
เมื่อคืนนี้บ้านของผมถูกขโมยเข้า และแม่ของผมขัดขืน
และได้ต่อสู้กับโจร จึงถูกโจรใช้มีดแทงเข้าที่ท้อง
แม่เสียชีวิตเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว
ญาติของผมเล่าอีกว่าตอนไปพบศพแม่นั้น
ในมือของแม่กำโทรศัพท์ไว้แน่น

และเบอร์โทรออกล่าสุดของเธอไม่ใช่โทรแจ้งตำรวจ
หรือเรียกรถพยาบาล แต่แม่เลือกที่จะโทรหา 'ผม'
สิ่งสุดท้ายในชีวิตที่แม่ผมเลือกที่จะทำคือ โทรศัพท์หาผมเพื่อฟังเสียงของผม
วินาทีนั้นน้ำตาของผมไหลอาบแก้ม ผมพูดอะไรไม่ออก มือและตัวของผมสั่น
วันนั้นผมเลือกที่จะคุยกับแฟนผม ดีกว่าที่จะคุยกับแม่ของผม

ผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่คุยกับผมเป็นคนแรกในชีวิต

ผู้หญิงคนเดียวที่ผมสามารถที่จะคุยกับเธอได้ทุกเวลา

โดยที่ผมไม่ต้องเตรียมบทพูดใดๆ ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะประทับใจหรือไม่
ไม่ต้องมีมุข ไม่ต้องมีคำหวานใดๆ

คนเดียวในโลก ที่โทรมาหาผมเพียงแค่ฟังผมพูดประโยคเดิมๆ

คนเดียวในโลกที่ไม่ว่าโทรศัพท์เธอจะโปรโมชั่นแพงแค่ไหนก็ยังโทรหา ผม

'และคนเดียวในโลก ที่เลือกคุยกับผมในวินาทีสุดท้ายในชีวิต'

ในบางครั้งประโยคที่ว่า 'ไม่มีคำว่าสาย หากเราคิดที่จะแก้ตัว'
มันก็ไม่เป็นความจริง 'เพราะบางปรากฏการณ์ในโลก เกิดขึ้นได้แค่ครั้งเดียว'
อาจเป็นเพราะเวรกรรมของผม

หลังจากนั้นไม่นานแฟนผมที่ผมใช้เวลาคุยกับเธอวันหลาย ๆ ชั่วโมงก็ทิ้งผมไป
วันนี้ผมเริ่มเข้าใจชีวิตมากขึ้น

หลายๆ อย่างที่คนส่วนใหญ่ทำ มิได้หมายถึงสิ่งที่ถูกต้องเสมอไป
เพราะตัวเราเท่านั้นที่เป็นผู้ต้องรับผลการกระทำของเ ราเอง
'เราจะรู้ว่าสิ่งใดสำคัญ ก็ต่อเมื่อเราต้องเสียมันไป'

ทุกวันนี้ผมนั่งมองโทรศัพท์
รอที่จะตอบคำถามเดิมๆ ให้ผู้หญิงคนหนึ่งฟัง
แต่ผู้หญิงคนนั้นคงไม่มีอีกแล้ว

เอามาจากเด็กดีครับ

น่าเสียดาย ข้อคิดจากท่านอาจารย์ ว.วชิรเมธี

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Sun, 09 Aug 2009 19:34:00 +0000

เอาบทความดีๆมาฝากกันครับ

น่าเสียดาย ที่เรามีพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ
แต่เรากลับศรัทธาไสยศาสตร์หัวปักหัวปำ

น่าเสียดาย ที่เรามีพระมหากษัตริย์ที่แสนดี
แต่เรากลับมีคนโกงกินเต็มบ้านเต็มเมือง

น่าเสียดาย ที่เรามีวัดอยู่เกือบทุกหมู่บ้าน/ตำบล
แต่เรากลับมากด้วยคนขาดจริยธรรมอยู่ทั่วไป

น่าเสียดาย ที่เราสถาปนาประชาธิปไตยตั้งแต่ พ.ศ. 2475
แต่เรากลับมีปฏิวัติ/รัฐประหารมาแล้ว 14 ครั้ง

น่าเสียดาย ที่เรามีมหาวิทยาลัยมากมายติดอันดับโลก
แต่เรากลับโชคร้ายที่คนไทยชอบดูดวงบวงสรวงเทพยดา

น่าเสียดาย ที่เรามีป่าไม้-แม่น้ำ-ธรรมชาติอุดมสมบูรณ์
แต่เรากลับเทิดทูนการทำลายแทนการรักษา

น่าเสียดาย ที่เรามีศิลปวัฒนธรรมเป็นของตนเอง
แต่เรากลับเก่ง "การลอกเลียนแบบ" เป็นที่สุด

น่าเสียดาย ที่เรามีสื่อมวลชนมากมายไร้พรมแดน
แต่เจ็บปวดเหลือแสนเมื่อสื่อมวลชนมุ่งแต่การขายสินค้า

น่าเสียดาย ที่เรามีกฎหมาย
แต่เรากลับปล่อยให้มีการใช้กฎหมู่จนเป็นเรื่องธรรมดา

น่าเสียดาย ที่เรามีหนังสือมากมายหลายพันเล่มในห้องสมุด
แต่สถิติสูงสุดคือเราอ่านหนังสือกันปีละ 8 บรรทัด

น่าเสียดาย ที่เรามีอินเทอร์เน็ตใช้ก่อนประเทศในโลกที่สาม
แต่เรากลับเสื่อมทรามเพราะใช้ส่งภาพถ่ายคลิปโป๊

น่าเสียดาย ที่เรามีโทรทัศน์หลายสิบช่อง
แต่เรากลับจ้องจะดูแต่ละครน้ำเน่า

น่าเสียดาย ที่เรามีพ่อแม่อยู่ในบ้าน
แต่เรากลับปล่อยให้ท่านอยู่อย่างเปลี่ยวเหงา

น่าเสียดาย ที่เราสามารถกลับตัวเป็นคนดีได้
แต่เรากลับชอบใจที่จะเป็นคนเลวตลอดกาล

น่าเสียดาย ที่เราเป็นอิสระจากความอยากได้
แต่เรากลับพึงใจอยู่กับการสนองความอยาก

น่าเสียดาย ที่เราบรรลุนิพพานได้ในชาตินี้
แต่เรากลับยินดีอยู่แค่การทำบุญให้ทาน

จาก http://www.dhammajak.net

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Sat, 08 Aug 2009 15:48:00 +0000

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตหรือป่าวนะ
ในวันที่ 7 สิงหาคม 2009
ชั่วโมงที่12 / นาทีที่ 34 / วินาทีที่ 56
เวลาและวันที่ เมื่อเรียงกันแล้ว
12:34:56 07/08/09
โอ้พระเจ้า เรียงสะสวยงามเลยนะนี้
1 2 3 4 5 6 7 8 9
ช่วงเวลานี้จะมีเพียงแค่ครั้งเดียวในชีวิตคุณ
เราผ่านช่วงเวลาดีๆไปแล้วแต่เราไม่ค่อยได้ทำความดีกันเ่ท่าไหรเลย แย่จริงผม

เว็บนายก อภิสิทธ์

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Fri, 07 Aug 2009 12:33:00 +0000

เพื่อว่าหลายๆคนจะไม่รู้ว่าเดียวนี้เขามีเว็บนายกแล้วนะครับ อะไรจะทันสมัยซะ ตอนแลกก็hi5 และ facebook ต่อมาก็ twitter และปัจจุบันกับเว็บนี้เลยครับ http://www.pm.go.th/ ให้ชาวโลกได้รู้ว่าท่านนายกก็ไม่ธรรมดา(ผมไม่ใช่เหลืองและแดงนะขอบอกเดียวมาแบนบล็อคผมอีก)

เอาข่าวมาให้งับ

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Thu, 06 Aug 2009 12:25:00 +0000

ติดใว้ข้างบนแล้วนะครับเพื่อบางที่ผมไม่ได้เข้ามาอัปเดต หลังจากนี้จะได้เอาข่าวที่เป็นไทยจริงๆมาลงซะที่ เพราะข่าวอื่นๆข้างบนบล็อคของเรามีแล้ว อิอิ เดียวจาลองเอาพวกเว็ปเพลงมาติดบวกแชทด้วยก็ดีอิอิให้เพื่อนๆได้ทิ้งข้อความกันใว้แทน และอีกไม่นานผมจะเปลี่ยนบล็อคนี้เป็นเว็บละครับ รอคิดชื่อดีๆได้ก่อนครับ

คลิป Nick Vujicic with Thai Subtitle

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Wed, 05 Aug 2009 15:25:00 +0000

ผมได้คลิปนี้มาจากการเล่นtwitter บ้างคนอาจได้ดูแล้ว แต่หลายๆคนอาจยังไม่ได้ดู ผมเลยขอหยิบยกมาให้เพื่อนๆได้ดูกัน เป็นคลิปวีดีโอเรียกขวัญกำลังใจ

เรื่องนี้ผมอยากให้คนไทยทุกคนได้ดูแล้วคุณจะรู้ว่า....

คำพูดแรก เวลารับโทรศัพท์ คุณพูดว่าอะไร

mikaalls1@gmail.com (pocketthai) — Wed, 05 Aug 2009 13:22:00 +0000

ปกติเวลาเรารับโทรศัพท์เราจะพูดว่าอะไร หลายๆคนมักพูดว่าฮัลโหล สวัสดีค่ะ สวัสดีครับ ผมสังสัยมากเลยว่าทำไมต้องฮัลโหล ในเมืองความหมายมันก็อันเดียวกันกับคำว่าสวัสดี บ้างคนก็ใช่ศัพท์ซะ แบบว่า งุงิงุงิ บ้างละ เหวย บ้างเราก้เข้าใจเขาว่าเขาก้วัยรุ่น แต่รู้หรือไม่ว่าคำว่าสวัสดีออกจากปากเด็กไทยน้อบลงทุกทีแล้วครับ