Persian Herald

2009-10-31T00:27:00.001+03:30

پی نوشت:
ترجیح میدهم شرحی نداشته باشد.

نمایشگاه مطبوعاتی که نیستند!

2009-10-21T10:37:00.005+03:30

خوب به سلامتی نمایشگاه مطبوعات آغاز به کار کرد. در نمایشگاهی که نماد اطلاع‌رسانی است، برای ورود خبرنگاران به مراسم افتتاحیه و سخنرانی وزیر کارت دعوت می‌خواستند. سایت‌هایی که به دروغ‌پردازی و هتاکی شهره‌اند ( مثل رجانیوز) و با مجموعه‌هایی مثل فارس و ایران که دیگر به لحاظ حرفه‌ای رسانه محسوب نمی‌شوند و بیشتر ارگان خبری نهادهای ذیربط! هستند،‌ حضوری فعال دارند. روزنامه‌های اصلاح‌طلب هم هستند،‌ غرفه کیهان هم دیروز پر بود از مردمی که دنبال نوشتن یادگاری‌های سبز روی دفتر کیهان بودند و کارمندانی که از مراجعین فیلم می‌گرفتند! نمایشگاه مطبوعات امسال جای خالی خیلی‌ها را با خود دارد، روزنامه‌نگارانی که زندانی هستند و امیدوارم زودتر به دنیای مطبوعات بازگردند: احمدزیدآبادی، بهمن احمدی، مسعود باستانی،‌ علی پیرحسین‌لو، کیوان صمیمی،‌ مهدی محمودیان، سعید لیلاز، محمد قوجانی، فریبا پژوه و دیگرانی که اسمشان در خاطرم نیست.

پی‌نوشت:

غرفه سپیده دانایی در بخش نشریات اجتماعی و پشت غرفه نشریه «امین» است. منتظر دیدار دوستان هستم.
غرفه خیمه هم روبروی غرفه آیین است،‌ و دکور قشنگی هم برایش تدارک دیده شده است.

دفاع میلاد

2009-10-08T17:35:00.008+03:30

دیشب جلسه دفاع دوست خوب و عزیز و قدیمی‌ام علی شاکر برگزار شد. موضوع پایان‌نامه روزنامه‌نگاری صلح و ارزش‌های خبری آن در شش روزنامه سراسری ایران بود. دوره زمانی تحلیل محتوا هم به دوره حمله دوم آمریکا به عراق و سقوط صدام بازمی‌گشت. کار به لحاظ ادبیات موضوع کار یکتایی بود و در کنار آن به موضوعی پرداخته بود، که محل حرف و بحث فراوان است. دکتر هادی خانیکی استاد راهنما،‌دکتر حسین سلیمی (استاد روابط بین‌الملل)‌ استاد مشاور و دکتر علی محمدی استاد داور بودند. نمره علی هم در نهایت هجده و نیم شد.
×××
با وجود احترام بسیار به زحمتی که علی کشیده بود ولی باید بگویم که انتقادهای استاد مشاور، به طور خاص، وارد بود. دکتر سلیمی معتقد بود که در تحلیل داده‌ها به کانتکستی که روزنامه‌ها در آن منتشر می‌شوند به عنوان یک عامل مداخله‌گر باید توجه می‌شد. انتقاد دیگری که از کار شد این بود که استفاده علی از نظریات گالتونگ این محدودیت را به وجود می‌آورد که کار او به دیدگاه مبتنی بر تعارض گالتونگ خلاصه شود و جای نظریات دیگر خالی بماند. البته به قول علی کاش استاد مشاور اینها را همان چندماه پیش گفته بود و برای جلسه دفاع نمی‌گذاشت.
×××
دکتر افخمی هم که به عنوان نماینده تحصیلات تکمیلی حضور داشت. بحث کوتاه و مفیدی را مطرح کرد. او گفت روزنامه‌نگاری صلح از دل جنگ بیرون می‌آید و روزنامه‌نگاران جنگ برای این می‌نویسند که صلح برقرار شود. به عقیده دکتر افخمی گزارشگری جنگ بحث بسیار مهمی است که جا دارد به صورت جداگانه به آن پرداخته شود و درباره آن آموزش‌ داده شود. او همچنین درباره غالب بودن نگاه جنگ سالارانه در مطبوعات،‌ فقدان ارزش‌های خبری صلح در مطبوعات را بازتابی از وضعیت جامعه دانست. یعنی معتقد بود نگاه ایرانیان به صدام آنها را از سقوط او راضی می‌کرد و مطبوعات هم تحت تاثیر جامعه اینگونه نوشتند ورفتار کردند.
×××
شب خوب و پرخاطره‌ای شد. مخصوصا با بچه‌های حلقه و چندتایی دیگر از دوستان، خرج مفصلی را روی دست علی گذاشتیم تا بداند که
جلسه دفاع شلوغ داشتن هزینه‌های گزافی هم دارد! جای همگی سبز.
×××

این چند روز که مهلت آخر دفاع برای ترم پیش بود، چند پایان‌نامه و یک تز دکترای خوب هم دفاع شد که متاسفانه فرصت شرکت پیدا نکردم. یکی پایان‌نامه هم‌کلاسی دیگرم خانم آرزو نوری بود که درباره وبلاگستان زنان بود و دیگری تز آقای دکتر جعفری که درباره ارتباطات مشارکتی در روستاها بود.
×××
علی پایان‌نامه‌اش را به برادر حمید رستمی تقدیم کرد. تکاور دلاوری که در یکی از مانورهای اخیر ارتش به شهادت رسیده است. هم به حمید رستمی تسلیت می‌گویم و هم برای برادرش آرزوی رحمت پروردگار را دارم.

××××××پی‌نوشت:
الان با علی شاکر چت کردم چند نکته رو اضافه کرد:
اول اینکه گفت برای پایان یافتن جلسه عجله کرده و برای همین به تفصیل پاسخ نقدهای استاد مشاور را نداده است. گفت که به مسئله کانتکست متفاوت در پایان‌نامه اشاره شده است اما «اين قدر كه ميزان آگاهي از روزنامه‌نگاري صلح پايين است که نمي‌توان گفت چون همشهري روزنامه ميانه‌رويي است یا كيهان تندرو پس همشهري كمتر از كيهان به اخبار مربوط به جنگ اهميت مي دهد.»

فیلم و کتاب و نهاد؛ همه علیه اعدام

2009-10-07T02:32:00.006+03:30

زندگی دیود گیل (Life of david Gale) محصول سال ۲۰۰۳ داستان سه مبارز علیه حکم اعدام است که در تگزاس زندگی می‌کنند. آنها برای اینکه توجه عمومی را علیه اجرای حکم اعدام جلب کنند، طرحی می‌ریزند و داستان ادامه می‌یابد. فیلم فوق‌العاده جذاب و به یاد ماندنی است. هم بازی خوب کیت وینسلت و هم کوین اسپیسی در کنار داستانی خوب و قوی فیلم را دیدنی و جذاب کرده‌اند.
از سوی دیگر وینسلت در این فیلم در نقش یک روزنامه‌نگار ظاهرشده است که در سه روز پایانی زندگی یک محکوم به اعدام وارد داستان او شده و سعی دارد با یک کار تحقیقی پرده از واقعیت بردارد.

مبارزه با اعدام به دلایل مختلفی در تمام دنیا به عنوان یکی از مبارزات مدنی پیشرو مطرح است. مسئله‌ای که در ایران نیز در سال‌های پیشین با مقاله‌هایی از عمادالدین باقی دنبال می‌شد و سبب محکومیت او در دادگاه نیز شد. بخش قابل چاپ داستان «اعدام و قصاص»‌ را باقی در کتابی با همین عنوان گردآوری کرده است که در سال ۱۳۸۱ توسط انتشارات سرایی منتشر شده است. البته به دلیل منع مقام قضایی در کتاب اصل مقاله جنجالی او درباره حکم اعدام وجود ندارد، مقاله‌ای که به موجب آن به پنج سال حبس محکوم شد.
باقی علاوه بر این مقالات که هزینه‌های زیادی نیز برای آن پرداخت کرد، یک نهادغیردولتی با عنوان «پاسداران حق حیات»‌ را نیز در سال‌های پیشین پایه‌گذاری کرد که زندان رفتن او و مسایلی که برای سلامتی‌اش پیش آمد سبب شد، پی‌گیری این دغدغه جدی از سوی او ناممکن شود.

به کسانی که دغدغه‌های اجتماعی جدی دارند و مسئله اعدام به عنوان یک حکم ناکارا و ناعادلانه برایشان مهم است، توصیه می‌کنم دست‌کم این فیلم را ببینند و این کتاب را هم بخوانند. درس و بحثی جالب است.

نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال

2009-10-07T01:56:00.003+03:30

× اگر برخی عکس‌ها را دوبار دیدید به دلیل این است که برخی سرورهای بلاگر در ایران فیلتر هستند و مجبور شدم عکس را دوبار بفرستم تا بدون فیلترشکن هم تمام نه عکس انتخاب شده دیده شود.

سفر به شمال

2009-10-03T20:27:00.013+03:30

در این روزهای پرکار و پر استرس با هر مصیبتی بود، توانستم زمانی را برای مسافرتی چند روزه خالی کنم. جای شما سبز! سفر خوبی بود و همراه جمعی از دوستان عهد قدیم، برای چند روز راهی محمودآباد شدیم. بنایی که در آن مستقر شدیم در یکی از همین شهرک‌های ویلایی بود که این روزها در شمال فراوان دیده می‌شود. مجموعه‌ای از چندین ویلا با محوطه‌ و سرایداری مشترک که هزینه نگهداری را کاهش می‌دهد و از نظر امنیتی نیز برای همه اعضای شهرک بهتر است. محدوده رویان، جایی که در آن بودیم، چسبیده به محمودآباد است. این بخش از مازندران به دلیل محصوربودن میان کوه و دریا طبیعت خوب و دلچسبی دارد. مثلا این تصویر از طبیعت زیبای جنگل آب‌پری است. جنگلی زیبا که وقتی چند کیلومتر درون آن پیش بروید به ویلاهای شخصی و دولتی می‌رسید که طبیعت را دور زده‌اند و جاده‌ی که هر روز برای دسترسی این «عزیزان» پهن‌تر می‌شود و کوه‌های اطرافش تراشیده می‌شود.

×××

چیزی که در این سفر به نظرم جالب آمد، افزایش عجیب و گسترده فروشگاه‌های لباس و لوازم خانگی بود. در سال‌های پیش‌تر این همه فروشگاه در محدوده شمالی نبود. ولی احتمالا با الگوبرداری از موقعیت کیش، ‌اینجا هم در کنار جذابیت‌های طبیعی مانند جنگل و دریا توان بالقوه برای تبدیل شدن به مرکز خرید را دارد. این البته به خودی‌خود و به لحاظ اقتصادی چیز بدی نیست. اما اینکه انبوهی از اجناس غالبا چینی تمام بازار لباس این منطقه را بگیرد،‌ در یک نگاه توسعه‌ای گسترش قارچی این فروشگاه‌ها به افزایش موقعیت‌های شغلی پایدار در منطقه منجر نمی‌شود و مانند سال‌های اخیر تنها به رونق بازار کالاهای چینی کمک می‌کند. زیرا در تمام این فروشگاه‌ها یک دست لباس محلی مردم مناطق شمالی کشور یافت نمی‌شد. یعنی صنایع دستی استان هیچ جایگاهی در آن نداشت

فروش محصولات زراعی در کنار جاده‌ها هم رونق و حال و هوای خودش را داشت. از این کدو تنبل‌های خوشگل بگیرید تا «پرتقال کوهی» که طعم پرتقال طبیعی را بعد از مدتها چشیدیم و خلاصه جاذبه‌های اصلی گردشگری استان جایش را داده است به فروشگاه‌های لباس و لوازم دکوری و مانند اینها،‌که البته بخشی از آن نیز به دلیل روند رو به گسترش ویلاسازی در این منطقه است.

×××

اهمیت برندهای محلی باعث شد که ما راه زیادی را تا نوشهر برویم و از نمایندگی اصلی اکبرجوجه،‌ که برند برگزیده اولین همایش نام‌های تجاری ایران هم است و تعداد انگشت‌شماری شعبه در شمال ایران دارد،‌ طعم حقیقی اکبرجوجه را که انصافا دلپذیر است را بخواهیم. انصافا هم پخت خوبی دارد و به شما هم توصیه می‌کنم حتما برند اصلی اکبرجوجه را آزمایش کنید. پشت و روی کارت ویزیت اکبرجوجه را برایتان گذاشتم تا اگر خواستید استفاده کنید.

جلسه دفاع عزت

2009-09-28T00:02:00.006+03:30

امروز مراسم دفاع پایان‌نامه کارشناسی ارشد دوست عزیزم عزت‌الله پوریان برگزار شد. موضوع او بررسی اثر رسانه‌ها بر احساس امنیت بود. پیمایشی میان مردم تهران و سنجش ایده‌های گربنر و نظریه کاشت. استاد راهنمایش دکتر مهدی‌زاده بود. استاد مشاور دکتر خانیکی و استاد داور هم دکتر پاکدهی. دکتر پاکدهی استادی است که به قول دانشجوها مو را از ماست می‌کشد. همین اتفاق هم افتاد و با وجود اینکه کار، کار بکر و خوبی بود و پوریان هم خیلی خوب کار را جمع کرده بود و تحسین هر سه استاد را به دنبال داشت، اما دکتر پاکدهی در صحبت‌های نیم ساعته، شاید هم بیشتر خود، به جزئی‌ترین مشکلات تایپی کار هم اشاره کرد و نشان داد که کار را با توجه و دقت فراوان خوانده است. به هرحال و به حق کار با نمره ۱۹ دفاع شد و اولین دانشجوی هم‌دوره‌ای من دفاع کرد.
نکته جالب این بود که یکی از انتقادات مهم دکتر پاکدهی بی‌نظمی ترمینولوژی پژوهش بود. انتقادی که نه تنها به بسیاری از کارنوشت‌های دانشجویی و پایان‌نامه‌ها می‌توان گرفت، بلکه در گفته‌ها و نوشته‌های خود اساتید هم به وفور یافت می‌شود. بی نظمی در به کار بردن واژگان در یک متن علمی مخصوصا برای کسانی که به منابع دست اول دسترسی ندارند و برای تازه‌کارها، دشواری‌های زیادی به بار می‌آورد.

×عزت‌الله پوریان کارشناسی علوم ارتباطات خوانده است و هم‌اکنون معاون پژوهشی مرکز افکار سنجی دانشجویان ایران (ایسپا) است.

‌فن‌آوری در خدمت شهروندان

2009-05-12T08:49:00.003+04:30

ابزارهای روزنامه‌نگار- شهروندان برای مشارکت در فرآیند تولید و توزیع اخبار و گزارش‌ها در سی سال گذشته رشد قابل ملاحظه‌ای داشته‌اند؛ هم به لحاظ میزان دسترسی شهروندان به آنها و هم توانایی آنان در بهره‌برداری از این فن‌آوری‌ها. امروز سایت اینترنتی فیس‌بوک که به عنوان یک شبکه اجتماعی جدیدترین نمود رسانه‌های شهروندان است دویست میلیون کاربر از سراسر دنیا دارد و این به خوبی نشان می‌دهد، پیوند میان کاربران و فضای مجازی تا چه اندازه از نسل‌های پیشین این رسانه‌ها متفاوت است. در این گفتار،‌ کوتاه و فشرده، نگاهی می‌اندازیم به روند شکل‌گیری و بسط فن‌آوری‌هایی که مستقیم و غیرمستقیم در رسیدن روزنامه‌نگاری شهروندی به جایگاه کنونی در مطالعات رسانه‌ای تاثیر گذاشته‌اند.

گروه‌های خبری، فهرست‌های پست الکترونیکی و سایر فضاهای جمعی بر روی اینترنت نخستین نسل‌ از پدیده‌هایی نظیر فروم‌ها، وبلاگ‌ها و دیگر جماعت‌هایی هستند که امروزه ظهور یافته‌اند. BBS و Usenet به عنوان نخستین پیشگامان تعامل و دوسویگی در اینترنت و پدر فروم‌های کنونی در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ به راه افتادند. ده سال پس از آن و در سال ۱۹۸۸، IRC‌ به راه افتاد که امکان پیشرفته‌تری از گفتگوی دوطرفه و ارسال اطلاعات را فراهم می‌ساخت. در سال ۱۹۹۳ نخستین فروم‌های اینترنتی ایجاد شدند، فروم‌هایی که تا سال ۲۰۰۱ صبرکردند تا نسخه تقریبا نهایی‌ شده‌شان در قالب گروه‌های «یاهو» پدیدار شود.

نخستین نسخه از نرم‌افزار ویکی که عالی‌ترین سطح روزنامه‌نگاری شهروندی را فراهم می‌آورد در ۲۵ مارس سال ۱۹۹۵ ایجاد شد. این نرم‌افزار نیز در سال ۲۰۰۱ به ایجاد دایره‌المعارف منبع‌باز ویکی‌پدیا منجرشد؛ تنها دو سال بعد ویکی‌نیوز نیز به راه افتاد، سایتی آرمانی که تمام محتوای آن و اولویت‌بندی اخبار و برجسته‌سازی‌اش نیز توسط کاربران انجام می‌شود و به طور کلی حضور روزنامه‌نگاران حرفه‌ای را به کناری نهاده است.

کاربران اینترنت برای اینکه شاهد راه‌اندازی نخستین سایت‌های اینترنتی اشتراک موسیقی باشند تا سال ۱۹۹۸ صبر کردند، در این سال سایت اینترنتی نپستر Napster آغاز به کار کرد. سایتی که امکان به اشتراک گذاشتن فایل‌های موسیقی با فرمت mp3 را فراهم می‌آورد. در سال ۲۰۰۰ و در حالیکه شرکت‌های تولید موسیقی به دنبال تعطیل کردن این سایت محبوب کاربران بودند، و یک سال بعد هم موفق شدند، پایگاه دیگری برای اشتراک فایل‌های مختلف، و از جمله موسیقی، میان کاربران آغاز به کار کرد: Gnutella. این سایت در پایان سال ۲۰۰۷ یکی از محبوب‌ترین سایت‌هایی بود که از طریق اتصال فرد به فرد (P2P) اجازه می‌داد کاربران از فایل‌های موسیقی دیگران استفاده کنند. آخرین نسل از این پایگاه‌ها BitTorrent است. پروتوکلی که به کاربران اجازه می‌دهد فراتر از موسیقی، فایل‌های با حجم زیاد و کیفیت بالا را با هم مبادله کنند. ۱۶۰ میلیون نفر امروز در سراسر دنیا از تورنت استفاده می‌کنند و طبق نوشته دایره‌‌المعارف ویکی‌پدیا تخمین زده می‌شود بیش از ۳۵ درصد کل ترافیک اینترنت مربوط به این سایت باشد.

ظهور نخستین نسل بلاگ‌ها نیز به سال ۱۹۹۸ باز می‌گردد. اگر چه این سرویس‌ها در ابتدا ارزان نبودند و به دلیل دشواری‌های برنامه‌نویسی و طراحی قالب‌ و از همه مهمتر به دست آوردن فضایی برای میزبانی بلاگ‌ها استقبال از آن‌ها زیاد نبود اما این انتظار نیز زیاد به طول نینجامید. در اوت سال ۱۹۹۹ سایت اینترنتی بلاگر به راه افتاد و در اقدامی پیش‌گامانه سرویس رایگان وبلاگ را به مشتریان خود عرضه کرد و توجه زیادی را به سوی این رسانه شخصی جلب کرد. در اواخر سال ۲۰۰۱ میلادی نیز نرم‌افزار رایگان موبیل‌تایپ ایجاد شد که امکان مدیریت و انتشار وبلاگ را برای کاربران فراهم می‌آورد.

سرویس RSS نیز در سال ۱۹۹۹ به راه افتاد، پدیده‌ای که امروز با گسترش سایت‌های خبرخوان نسل جدیدی از رسانه‌ها را شکل داده است؛ رسانه‌هایی که به جای آنکه مخاطب را به سوی خبر و منبع خبر بکشانند اخبار را به سوی مخاطب «هل» می‌دهند.

در سال ۲۰۰۱ نخستین شبکه‌های اجتماعی به راه افتادند. هم‌ اکنون این شبکه‌ها یکی از اثرگذارترین بخش‌های وب هستند. شبکه اجتماعی فیس‌بوک تا پایان سال ۲۰۰۸ میلادی بیش از ۱۷۵ میلیون عضو داشت. هر عضو این سایت به طور متوسط ۱۲۰ نفر دیگر را در میان دوستان خود دارد. هر روز بیش از سه میلیارد از ساعت زمان کاربران این سایت صرف پرسه‌زنی در آن می‌شود.

در سال ۲۰۰۳ دو پدیده مشارکتی دیگر نیز ظهور کردند. نخست پادکست‌ها بودند که به نوعی می‌توان به آن‌ها رادیوی اینترنتی لقب داد و دیگری سایت‌های مبتنی برSocial Bookmarking بودند که در آن‌ها کاربران می‌توانستند لینک‌های مورد توجه و علاقشان در حوزه‌های مختلف را با یکدیگر به اشتراک گذاشته، طبقه‌بندی کنند و درباره برخی لینک‌های دیگر نظرخود را بگویند و یا لینک دیگری را که به نظرشان کامل‌تر و درست‌تر است در آن‌جا قرار دهند. معروف‌ترین سایت‌هایی که این امکان را فراهم می‌سازند دو سایت اینترنتی Dig و Delicious‌ هستند. شاید بتوان گفت آخرین حلقه از این زنجیره به هم پیوسته شبکه اجتماعی توییتر باشد؛ شبکه‌ای مبتنی بر متن و لینک، که به هرکاربر اجازه ارسال مطالبی با حداکثر ۱۴۰ کاراکتر را می‌دهد و هر کاربر می‌تواند مطالب ارسالی دیگران را نیز دنبال کند. توییتر در سال ۲۰۰۶ راه‌اندازی شد.

فن‌آوری‌های مبتنی بر تشکیل و تقویت جماعت‌های گوناگون اینترنتی باعث گسترش امکان مشارکت شهروندان عادی در شبکه جهانی اینترنت شده‌اند. با توسعه پروتکل‌های اینترنت مبتنی بر تلفن همراه و استقبال عمومی از گوشی‌های تلفن دارای امکانات چندرسانه‌ای و همه‌کاره، امکان مشارکت در همه‌جا و همه‌زمان فراهم شده است. به این ترتیب هر شهروند موبایل به دست می‌تواند رویدادی را که درنزدیکی‌اش روی داده و آن را درک کرده است، از یک حادثه گسترده و وسیع مانند سونامی تا تصویری از یک دوست صمیمی را که اتفاقی در یک کافی‌شاپ کوچک دیده است، مستقیما بر روی وبلاگ شخصی‌اش منتشر کند و تجربه‌اش را با دیگران به اشتراک بگذارد. فراهم آمدن این امکان بیش از هر چیز دیگر مدیون همگرایی رسانه‌های و فن‌آورانه‌ای است که امکان کنارهم آمدن صورت‌های مختلف متن، تصویر و صدا را بر روی اینترنت فراهم آورده است و باعث شده است هر چه رسانه‌های دیگر تا کنون داشته‌اند بر روی اینترنت یکجا پدیدار شود و به سبب ماهیت تعاملی‌اش، تغییراتی اساسی در اتاق خبر و خود خبر به وجود آورد.

مرگ روزنامه‌نگار افغان

2009-03-12T16:04:00.001+03:30

همکاران و دوستان جاوید احمد قتل او را به دشمنان آزادی نسبت می‌دهند. روایت مرگ این روزنامه‌نگار افعان، روایت غم‌انگیز همه روزنامه‌نگارانی است که برای کشف حقیقت کوشیده‌اند. او یازده ماه در پایگاه هوایی بگرام به اتهام همکاری با طالبان اسیر نیروهای ائتلاف بود و و چهار ماه پس از آزادی از این زندان توسط نیروهای طالبان و به اتهام جاسوسی برای آمریکا به قتل رسید. او در زندان مورد بدرفترای بسیاری قرارگرفته بود و زمانی که توسط طالبان ترور شد برای یک نشریه کانادایی گزارش تهیه می‌کرد.

2009-03-03T15:21:00.003+03:30

احتمالا آن ديالوگ معروف فيلم آژانس شيشه‌اي را يادتان هست:

ميدوني وقت گردان بره خط گروه برگرده يعني چي؟ ميدوني وقتي گروه بره خط نفر برگرده يعني چي؟ ميدوني وقتي نفر بره خط و...

احتمال مي‌دهم اين ديالوگ بيشتر اشاره تلويحي باشد به عمليات كربلاي پنج كه نزديك به سي هزار كشته برجاي گذاشت و سنگرهاي نوني شكل و به ارتفاع 9 متري عراقي‌ها كه به توپ ضدهوايي مجهز بودند به خون جوانان ايراني آغشته شدند. عملياتي كه به لحاظ حجم تلفات در يك دوره زماني كوتاه فاجعه‌آميز بود.

به هر حال امروز بيست سال از پايان جنگ گذشته است و مي‌بينيد كه فرمانده جنگ ايران و عراق در خاك عراق از ارتش اين كشور سان مي‌بيند... طنز تلخي است، وقتي اين عكس را ديدم مورمورم شد، ياد پدر و مادرهايي كه هنوز هم شب‌هاي جمعه در قطعه شهدا آش مي‌دهند و هنوز هم درد دلشان تازه است، زخم‌هاي مردم خوب نشده است اما ظاهرا سيساتمداران چاره‌اي ندارند جز اينكه برخي چيزها را فراموش كنند و يا به روي خودشان نياورند.

دیدار یک روزه با آنابل و چاپ مصاحبه در اعتماد

2009-02-23T01:40:00.006+03:30

مصاحبه با آنابل سربرنی یکی از بهترین کلاس‌های درسی بود که در این مدت اخیر داشتم. به همراه علی شاکر پنج شش ساعتی را با او گپ زدیم و بعد از آن هم رفتیم یک سر نمایشگاه دستاوردهای وزارت علوم را دیدیم؛ مصاحبه‌ای که چاپ شد بخش اندکی بود از نکته‌های فراوانی که از او آموختیم. از نگاهش به دنیای پیرامون و از نگاهش به رسانه و به خصوص اهمیت شبکه‌های اجتماعی.
نکته جالب اینجا بود که دکتر سربرنی بدون اصرار از سوی ما و بدون اینکه ابراز نارضایتی کند روسری به سر کرد و عکس گرفت و به طنز و طعنه گفت که این ویژگی ایران است که زنها وقتی مقابل دوربین قرار می‌گیرند برخلاف همه دنیا خود را می‌پوشانند.
اما وقتی مصاحبه چاپ شد، برخی دوستان و استادهای دانشکده معتقد بودند این عکس بار مثبتی ندارد و به قول معروف خیلی با آن حال نکرده بودند. به هر حال در مصاحبه‌ای این‌چنینی واقعا جای هر دانشجوی ارتباطاتی خالی است

PDFنسخه

لینک مطلب در اعتماد

یادداشت علی دراین‌باره

مصاحبه‌هایی که از آن‌ها سر در نمی‌آورم!

2009-02-17T03:50:00.005+03:30

همیشه از واردشدن به منازعات دوطرفه و رودرو پرهیز کرده‌ام، اما گاهی از برخی همکاران مصاحبه‌هایی می‌بینم که به نظر می‌رسد بیش از فرم ظاهری این گفتگوها، که اغلب غیرعلمی هستند، مصاحبه‌شونده و مصاحبه‌کننده اهداف دیگری را دنبال می‌کرده‌اند. یکی ازاین نمونه‌ها گفتگوی اخیر خبرگزاری فارس با یکی از همکاران ما در دانشگاه آزاد است. از مصاحبه‌شونده درباره ضعف‌های رشته مدیریت رسانه در ایران پرسیده شده است و ایشان نیز بدون اشاره به اینکه چه سابقه مطالعاتی و علمی‌ای در این زمینه دارند درباره آن به تفضیل سخن رانده‌اند. از مصاحبه‌شونده در مصاحبه به عنوان دانشجوي دوره دكتري رشته علوم ارتباطات و مدرس دانشکده صداوسیما نام برده شده است، که هیچکدام از اینها از صلاحیت وی برای آسیب‌شناسی این رشته خبر نمی‌دهد. مساله‌ای به صورت عام به حق است و جای طرح شدن دارد اما شیوه طرح آن توسط این همکار جوان بیشتر نوعی سهم‌خواهی برای مصاحبه شونده و رفع تکلیف از یک سوژه مهم از سوی مصاحبه‌کننده شبیه است. البته من با توجه به شناخت قبلی از این همکار عزیز، پیشاپیش این فرض را کنار می‌گذارم که خبرنگار خبرگزاری فارس مقصر است و خبر بد تنظیم شده است. هدفم از طرح این مبحث و موارد مشابه آن نیز بیشتر نقد سایت‌های خبری کشور است که افراد فاقد صلاحیت را برای جریان‌سازی خبری خود مطرح می‌کنند.

حال به متن مصاحبه نگاهی می اندازیم:

به استثناي خبرنگاران و روزنامه‌نگاران كه مي‌توان آنان را پياده نظام‌هاي مطبوعاتي معرفي كرد، ساير بخش‌هاي يك رسانه از جمله مدير عامل، سر‌دبير، معاونان سر‌دبير و دبير سرويس نيازمند بهره‌مندي از دانش مديريت رسانه‌اي هستند؛ كه متأسفانه تا به امروز به آن توجهي نشده است.

ایشان پس از صدور این حکم کلی و شهودی ادامه داده‌اند:

رشته مديريت رسانه از دانش‌هاي مديريت و ژورناليسم تشكيل شده است.

دوستان ارتباطاتی فکر کنم بهتر از سایر عزیزان فرق میان ژورنالیسم را با مدیریت و رسانه و مدیریت رسانه‌ها بدانند. ایشان در ادامه یک حکم کلی و شهودی دیگر نیز صادر کرده‌اند:

رشته‌هاي بين رشته‌اي به لحاظ اينكه دربرگيرنده مهارت‌ها و دانش‌هاي مختلفي است، با عدم استقبال از سوي افراد مواجه مي‌شود؛ چرا كه معمولاً‌ در رشته‌هاي بين رشته‌اي، روحيه فعاليت‌هاي گروهي ضعيف است.

همکار ما که مدرس دانشگاه آزاد و صداوسیما نیز هستند بدون اتکا و یا دست‌کم اشاره به منبعی موثق و پژوهشی انجام گرفته همچنین از نبود گرایش به بین رشته‌ای‌ها خبرداده‌اند:

افراد با يادگيري مديريت رسانه تنها قادر خواهند بود كه در بخش‌هاي مديريتي رسانه فعاليت كنند و هيچگاه نمي‌توانند به عنوان خبرنگار و نويسنده در رسانه‌ها مشغول به كار شوند؛ زيرا خبرنگاري و روزنامه‌نگاري رشته‌هاي جداگانه‌اي هستند و در عصر جديد، علوم به سمت جزيي و تخصصي شدن حركت مي‌كنند.

به نظرم از یک استاد، دانشجو و هر کسی که با محافل اکادمیک سروکار دارد انتظار بیشتری می‌رود تا در هر حوزه‌ای که تسلطی در آن ندارد اظهارنظر نکند و اظهارنظرهایش متکی به داده‌های صریح علمی باشند و یا دست‌کم از آشفتگی و تناقض‌های درونی بهره نبرد و حکم‌های خیالی ندهد.

پ.ن:
متن مصاحبه را ببینید

اصول گزارشگری ایدز

2009-02-12T03:35:00.006+03:30

سال گذشته به دلیل علایق شخصی‌ام به بحث‌های زبانی در گزارش‌های مطبوعاتی مطالعاتی را شروع کرده بودم که با شرکت من در کارگاهی یکروزه با عنوان آموزش روزنامه‌نگاری ایدز که موسسه زندگی مثبت ایرانیان آن را برگزار می‌کرد، همراه و هم‌زمان شد. به هر حال آن کارگاه مقدمه‌ای شد تا برخی یادداشت‌هایم از مقالات اکادمیک و سایت‌های خوبی که در این زمینه هستند را جمع و جور کنم و با حمایت استاد عزیز،‌دکتر مهدی‌زاده، در غالب مقاله‌ای در فصلنامه رسانه منتشر شود.
یکی از سایت‌های خوبی که در موردروزنامه‌نگاری و ایدز می‌نویسد سایت JournAIDS‌ است. این سایت متعلق به نهادهایی اغلب خیریه است که در آفریقای جنوبی علیه ایدز فعالیت می‌کنند. به دلیل گستردگی ایدز در آنجا، یک نفر از هر چهارنفر، طبیعتا بیشترین ادبیات مورد نیاز نیز در آنجا تولید می‌شود و در مجموع دغدغه‌های اخلاقی و زبانی در مورد گزارش‌گری ایدز در آن‌جا پررنگ‌تر است.
به موازات ارسال مقاله برای رسانه؛ «دکتر امیدزمانی» که کارشناس ارتباطات سلامت یونیسف در ایران هستند و در حوزه مسائل مربوط به ایدز در ایران چهره شناخته شده‌ای هستند، زحمت کشیدند و مقاله را مرور کردند و اصلاحاتی را در آن پیشنهاد دادند که در مقاله اعمال کردم و از این بابت واقعا از ایشان متشکر هستم.
به هر حال، در صورت علاقه به این مباحث می‌توانید مقاله را از آدرس زیر دریافت کنید:

گزارش‌گری ایدز: مبانی نظری و راهکارهای عملی؛ پدرام الوندی (۱۳۸۶)

---
پ.ن:
دکتر امید زمانی

Omid Zamani MD, MPH
Health Communication Advisor, eHealth Freelance Researcher
Founder of eCommunity of HIV/AIDS activists in Iran
http://groups.yahoo.com/group/iranhivaids

مقاله‌ای درباره پادکست

2009-02-10T14:14:00.003+03:30

چندی پیش مقاله‌ای ترجمه کردم درباره پادکست که در ژورنال معتبر Convergence منتشر شده و مربوط به سال ۲۰۰۶ بود. عنوان اصلی مقاله این است:

Will the iPod Kill the Radio Star? Profiling Podcasting as Radio

و آن را می‌توانید این‌جا ببینید:

http://con.sagepub.com/cgi/content/abstract/12/2/143

نویسنده مقاله اصلی آقای ریچارد بری استاد مطالعات رادیوی دانشگاه ساندرلند است. من مقاله را خواندم و چیزهایی به آن افزودم و حال نسخه نهایی را که در ویژه‌نامه رادیوی کتاب ماه علوم اجتماعی (شماره ۹) منتشر شده است می‌توانید بخوانید:

پادکست؛‌رادیو و فراتر از آن؛ پدرام الوندی (۱۳۸۷)

افول جهانی حرفه روزنامه نگاری؛ رکن چهارم در سراشیبی

2008-11-08T14:41:00.005+03:30

به تازگی گزارشی نوشته‌ام درباره وضعیت حرفه روزنامه‌نگاری در ایران که شنبه ۱۶ آبان ماه به لطف دوستانم در گروه اجتماعی در صفحه رسانه روزنامه اعتماد نیز منتشر شد. متن کامل گزارش را در ادامه بخوانید:
روزنامه‌نگاران ایرانی در سال‌های اخیر هر روز بیش از گذشته نسبت به آینده حرفه‌ای و وضعیت شغلی خود ناامید می‌شوند. دستمزدهای آن‌ها گاه چندین ماه به تعویق می‌افتد، در محیط کار با برخوردهای نامناسب روبرو هستند،‌ وضعیت قراردادهای کاری آن‌ها غالبا مشخص نیست و در نهایت، وجود فقدان امنیت شغلی و حرفه‌ای که ناشی از سخت‌گیری‌های قضایی و همچنین چالش‌های فراوان در حوزه روابط کارگر و کارفرما، سبب شده است تا روزنامه‌نگاری هر روز بیش از گذشته به حرفه‌ای تبدیل شود که ناامن و پرمخاطره است. در کنار این، رویدادهای ناگواری چون سقوط هواپیمایی که کاربرد غالبش «نظامی» بود و خبرنگاران غیرنظامی را به منطقه انجام مانوری نظامی می‌برد، این پرسش را پررنگ کرد که چرا در کنار همه محدودیت‌های موجود بر سر راه حرفه روزنامه‌نگاری، هنوز در زمینه بسیاری از استانداردهای ابتدایی برای حفاظت از خبرنگاران در حوزه‌های خبری خلاهایی وجود دارد. برای نمونه‌ای جدیدتر از این دست رویدادها می‌توان به ترکیدن لاستیک اتوبوس حامل خبرنگارانی اشاره کرد که از سوی یکی از وزارت‌خانه‌ها به حوزه‌ای خبری خارج از استان تهران اعزام شده بودند.

علاوه بر این‌ها روزنامه‌نگاران ایرانی با مشکل مضاعف دیگری دست و پنجه نرم می‌کنند و تیراژ مطبوعات به ویژه مطبوعات منتقد کاهش یافته است و این نشان می‌دهد که در جلب اعتماد مخاطب مانند گذشته عمل نمی‌کنند. این تفاوت البته دلایل متعددی دارد و برخی از عوامل موثر بر آن خارج از نهاد رسانه قرار دارد،‌ اما به هر حال یک واقعیت است و نباید نسبت به آن بی‌توجه ماند.

روند جهانی

نتایج پژوهش مشترک بی‌بی‌سی و گالوپ از جمعیت نمونه‌ای پنجاه هزار نفری از ۶۸ کشور دنیا،‌ که به لحاظ آماری ۳و۱ میلیاردنفر، یک چهارم جمعیت جهان،‌ را نمایندگی می‌کنند، نشان می‌دهد که اعتماد جهانی به روزنامه‌ها در حال کاهش است. در این پژوهش پاسخگویان حرفه‌های مختلف را با توجه به میزان اعتمادی که به آن‌ها دارند طبقه‌بندی می‌کنند. نتیجه پژوهش نشان داد که در سال‌های اولیه قرن بیست و یکم روزنامه‌نگاران به پایین‌ترین سطح لیست حرفه‌های مورد اعتماد تنزل یافته‌اند. از سوی دیگر گرایشی در سطح صاحبان رسانه‌ها در جهان وجود دارد که به دلایل تجاری بودجه بخش‌های خبری را کمتر و کمتر می‌کنند و ترجیح می دهند بر روی بخش‌های سرمایه‌گذاری کنند و بازگشت مالی بیشتری دارد و توجه آگهی‌دهندگان و مخاطبان بیشتری را به خود جلب می‌کند.

همه این‌ها در حالی است که پژوهش صورت گرفته توسط فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران حاکی از آن است که سه چهارم روزنامه‌نگاران جهان بر این باورند که دستمزدهای آن‌ها «بسیار» و یا «تاحدی» کاهش یافته است؛ این روزنامه‌نگاران غالبا به پنج نکته اشاره کرده‌اند که حرفه آن‌ها را تحت تاثیر قرار داده و چالش همه روزنامه‌نگاران است:

۱. نبود امنیت شغلی منجر به تهیه گزارش‌های محتاطانه شده است.

۲. تغییر موقعیت شغلی افراد، به سرعت سبب کاهش گزارش‌گری تحقیقی و انتقادی می‌شود.

۳.تمرکز رسانه‌ها و فشارهای دولتی به تولید اخبار «کور» منجر شده است.

۴. رسانه‌ها توسط دولت‌ها و آگهی‌‌دهندگان کنترل شده‌اند.

۵. دستمزد اندک به نزول اخلاق در گزارشگری منجر شده است.

پژوهش فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران همچنین نشان می‌دهد که با وجود خصوصی‌شدن بیشتر رسانه‌ها، صاحبان آن‌ها به دنبال استخدام کارکنان جوان‌تر با دستمزد پایین‌تر و توانمندی‌های کمتر هستند، مساله‌ای که به کاهش هزینه‌ها کمک می‌کند و در مقابل محتوا را به سوی یکنواختی و محدودشدن سوق می‌دهد.

مشکل فراگیر قراردادها

فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران از شکل‌گیری گروهی از کارکنان جدید روزنامه‌ها خبرداده است و آن‌ها «کارکنان غیرمعمول» نامیده است. این گروه جدید که در رسانه‌های مختلف جهان جای گرفته‌اند و به نوعی تهدید برای این حرفه تبدیل شده‌اند، از دید فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران روزنامه‌نگارانی هستند که زیربار قراردادهای کوتاه مدت می‌روند و یا بدون قرارداد کار می‌کنند، روزنامه‌نگارانی که به صورت تفننی به این حرفه‌ می‌پردازند و در نهایت کسانی که روزنامه‌نگاران آزاد و دوره‌ای هستند. این روزنامه‌نگاران به دلیل رویکرد متفاوت خود نسبت به این حرفه، جایگاه کلاسیک و پذیرفته‌شده آن را در تعامل با سازمان تحریریه، آگهی‌دهندگان و گروه‌های فشار اجتماعی و سیاسی دگرگون ساخته‌اند. یک سوم افرادی که در پژوهش فدارسیون بین‌المللی مورد پرسش قرارگرفته‌اند از این دسته روزنامه‌نگاران بوده‌اند.

دموکراسی فقیر می‌شود‌

در سال ۲۰۰۰ با انتشار کتاب «رسانه‌های ثروتمند، ‌دموکراسی فقیر» روبرت مکچنسی،‌ پژوهشگر حوزه رسانه، به پارادوکس موجود در بازار رسانه‌ها به ویژه در ایالات متحده و کشورهایی در اروپای غربی که نظامی مشابه آن داشتند، پرداخت. او بر این عقیده بود که با وجود تنوع ظاهری انتخاب‌های مخاطبان، رسانه‌ها هر روز بیش از گذشته به دلیل فشارهای بازار به سوی محتوایی کمتر دموکراتیک و یک‌دست‌شده حرکت می‌کنند. در فضای روزنامه‌نگاری ایران نیز با توجه به فضای حاکم فعلی به نوعی شاهد این یک‌دست‌سازی و استانداردسازی محتوا هستیم. به دلیل فضای سخت‌گیرانه موجود درباره تخلف‌های مطبوعاتی و همچنین دشواری‌های شغلی و حرفه‌ای روزنامه‌نگاران به ویژه در سال‌های اخیر شاهد این هستیم که روزنامه‌ها بیش از گذشته از اخبار خبرگزاری‌های دولتی و نیمه دولتی برای تامین محتوایی کم‌دردسر بهره می‌گیرند و عطای خبر اختصاصی آنگونه که در تعاریف کلاسیک روزنامه‌نگاری وجود دارد را به لقای رودررو شدن با یک پرونده قضایی جدید بخشیده‌اند و به زبان ساده‌تر بیش از هر زمان دیگری خودسانسوری در عرصه روزنامه‌نگاری جای گرفته است.

تبعیض جنسیتی در رشد و ارتقای شغلی

همه این داستان‌ها وقتی که به زنان روزنامه‌نگار می‌رسند با مشکلات مضاعف ناشی از کلیشه‌های رایج علیه زنان روبرو هستند. هرچند که بر اساس پژوهش‌های صورت گرفته دستمزد روزنامه‌نگاران کاهش یافته است و یا در صورت افزایش در کشورهای توسعه یافته نسبت به میزان تورم به افزایش قدرت خرید روزنامه‌نگاران کمکی نکرده است، اما نکته اینجاست که در عرصه مطبوعات و در مقیاس جهانی نیز شاهد این هستیم که زنان روزنامه‌نگار نسبت به همکاران مردشان دستمزد کمتری می‌گیرند ( مثلا در آمریکا افزایش دستمزد روزنامه‌نگاران مرد بیست‌درصد بیشتر از روزنامه‌نگاران زن بوده است) و از سوی دیگر معمولا زنان برای ارتقای موقعیت شغلی خود با محدودیت‌های بیشتری روبرو هستند و برای مثال در میان تمام روزنامه‌های سراسری که یک روز صبح در دکه‌های مطبوعاتی ایران مشاهده می‌کنیم، هیچیک سردبیر و یا حتی دبیرتحریریه‌شان یک روزنامه‌نگار زن نیست و معمولا حتی میان دبیران روزنامه‌ها نیز به ندرت روزنامه‌نگاران زن به کار گرفته می‌شوند. این در حالی است که در بدنه روزنامه‌نگاران و به لحاظ کمی تفاوتی وجود ندارد و تنها موانع فرهنگی و اجتماعی مانع از ارتقای شغلی زنان می‌شود. به همه این‌ها باید خشونت کلامی علیه زنان خبرنگار و روزنامه‌نگار را در تحریریه‌ها و حوزه‌های خبری نیز افزود که منحصر به ایران نیست و در کشورهایی دیگر نیز موارد مشابهی از آن وجود دارد و به یک معضل عمومی در این حرفه تبدیل شده است.

گذار به دموکراسی

با وجود نارضایتی عمومی روزنامه‌نگاران از میزان دستمزدهای دریافتی، این مساله در کشورهای در حال توسعه بیش از کشورهای توسعه‌یافته اهمیت دارد و بر کار حرفه‌ای روزنامه‌نگاران اثر می‌گذارد. پژوهش انجام‌شده توسط فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران نشان می‌دهد در حالیکه برای ۹۱ درصد روزنامه‌نگاران برزیلی مساله دستمزد بسیار مهم و حیاتی است تنها ۲۳ درصد روزنامه‌نگاران آمریکایی نگران سطح دستمزدها به عنوان یک عامل موثر هستند. در مجموع در کشورهای کمترتوسعه‌یافته امنیت شغلی، موقعیت استخدامی و میزان دریافتی از دغدغه‌های مهم روزنامه‌نگاران است. مثلا ۸۵ درصد روزنامه‌های پاکستان از پذیرش طرح جدید مورد حمایت «اتحادیه روزنامه‌نگاران» درباره دستمزدها و بازنشستگی سرباز زده‌اند و فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران چندسال پیش از دولت این کشور خواسته بود به این روزنامه‌ها آگهی ندهد و بدینگونه به مالکان روزنامه‌ها فشار وارد کند. نمونه‌های اینچنینی نشان می‌دهد که زیرساخت‌های استخدامی در کشورهای در حال توسعه کمتر وجود دارند و جدی گرفته نمی‌شوند، اتحادیه‌های مستقل نماینده روزنامه‌نگاران، نرخ دریافتی حداقلی و امنیت شغلی نیز همچنان هدفی در دور دست هستند و این خود مانعی بر سر راه گذار به دموکراسی و تولد رسانه‌های آزاد و باز است.

راه دراز توسعه نیافته‌ها

فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران در سال ۲۰۰۵ چهار پژوهش مستقل را بر روی وضعیت روزنامه‌‌نگاران چهار کشور در حال توسعه انجام داد. یمن، بحرین، الجزایر و ایران کشورهایی بودند که مورد بررسی قرارگرفتند. این چهار کشور به عنوان سرزمین‌هایی که دموکراسی در آن‌ها در حال ظهور و رشد است مورد بررسی قرار گرفته‌اند. نتیجه پژوهش به خوبی نشان می‌دهد که کشورهای در حال گذار به دموکراسی هنوز راه درازی تا شکل‌گیری اتحادیه‌های روزنامه‌نگاران، استانداردشدن دستمزد‌ها و در نهایت تامین امنیت شغلی در پیش دارند.

در یمن هنوز ۲۲درصد روزنامه‌نگاران عضو «سندیکای روزنامه‌نگاران یمن» نیستند. این سندیکا مهمترین نهادی است که روزنامه‌نگاران یمنی را نمایندگی می‌کند. نه نفر از هر ده روزنامه‌نگار گفته است که حقوق دریافتی‌اش کمتر از آن است که هزینه‌های جاری زندگی را تامین کند. ۹۱ درصد این روزنامه‌نگاران حقوقی کمتر از ۱۵۰دلار در ماه می‌گرفتند. ۸۶درصد آن‌ها نیز گفته‌اند که از بابت حقوق بازنشستگی خود مطمئن نیستند و خواستار اقدام جدی سندیکا بودند. نیمی از زنان روزنامه‌نگاری که مورد پرسش قرارگرفتند گفتند که برای آموزش، افزایش حقوق، پاداش و ارتقای شغلی مورد تبعیض قرار می‌گیرند. در بحرین که کشوری بسیار کوچکتر از سه کشور دیگر این موردپژوهشی است اوضاع کمی بهتر است و از هر ده روزنامه‌نگار هفت‌تن قرارداد دائم کار دارند، هر چند آن‌ها نیز نسبت به هزینه‌های زندگی دستمزد کافی نمی‌گیرند و زنان روزنامه‌نگار بحرینی نیز در حوزه‌های کاری نیز مورد تبعیض قرار می‌گیرند،‌ زیرا منابع خبری در بحرین ترجیح می‌دهند با روزنامه‌نگاران مرد گفتگو کنند. روزنامه‌نگاران الجزایری نیز موقعیت بهتری ندارند. هفتاددرصد آن‌ها حقوق دریافتی را مکفی نمی‌دانند و یک‌چهارم آن‌ها می‌گویند که مجبور هستند بیش از دوازده ساعت در هر روز کار کنند و متوسط حقوق در این کشور ۱۷۰ تا ۲۲۰ یورو است. همچنین سندیکای ملی روزنامه‌نگاران نتوانسته است شرایط مساعدی را برای دریافت حقوق بازنشستگی فراهم کند و از هر ده روزنامه‌نگار الجزایری نه نفر شانسی برای دریافت حقوق بازنشستگی ندارند. شصت و چهار درصد زنان روزنامه‌نگار در این کشور نیز نبود امکان ترقی را مهمترین تبعیض علیه زنان روزنامه‌نگار دانسته‌اند.

وضعیت ایران

وضعیت ایران در این پژوهش فاصله چندانی با سایر گزینه‌ها ندارد و بسیاری از این مشکلات امروز بسیار جدی‌تر از زمان انجام پژوهش، حدود دوسال قبل، وجود دارند و ماهیت این حرفه را تهدید می‌کنند. از هر ده روزنامه‌نگار ایرانی سه نفر هنوز عضو انجمن روزنامه‌نگاران ایران نیستند و این در حالی است که عدم جدیت روزنامه‌نگاران ایرانی برای حمایت و بهره‌مندی از مزایای حرفه‌ای و شغلی نهاد صنفی قدرتمند سبب شده است در سال‌های اخیر این انجمن با ساختار بوروکراتیک دولتی دچار مشکل شود، سه‌چهارم روزنامه‌نگاران نیز معتقدند نبود نماینده کارگران در فضای کاری سبب شده است تا در بسیاری از موارد حقوق کارگران تضییع شود. در زمان انجام پژوهش متوسط حقوق و دستمزد برای مردان ۳۰۰ و زنان روزنامه‌نگار ۲۰۰ دلار بود که در حال حاضر کمی از این مبلغ بیشتر است اما تاخیرهای فراوان در پرداخت و همچنین فاصله آن با حداقل میزان درآمد برای گذارن زندگی سبب ایجاد مشکلات فراوان برای روزنامه‌نگاران شده است. سه‌چهارم پاسخگویان این پژوهش نیز گفته‌اند که بازنشستگی ندارند و تنها ۲۲ درصد روزنامه‌نگاران در ایران این شانس را دارند که بعد از دوره زمانی مشخصی بازنشته شوند؛ که این تعداد نیز عموما به روزنامه‌ها و نهادهای خبری دولتی و نیمه‌دولتی وابسته هستند. نیمی از زنان روزنامه‌نگار نیز گفته‌اند به دلیل موانع فرهنگی و اجتماعی امکان ترقی را همانند همکاران مرد خود ندارند.

فدراسیون بین‌المللی به اتحادیه‌های روزنامه‌نگاری توصیه کرده است که تلاش و فشار خود را بر کاهش ساعت کار و قطعی‌شدن شرایط بازنشستگی قرار دهند و مسائلی مثل بهداشت و ایمنی در حوزه‌های کاری روزنامه‌نگاران را برجسته کند.

مشکلات پیش‌رو

در مجموع می‌توان گفت روندهایی نگران‌کننده درباره آینده حرفه روزنامه‌نگاری وجود دارد. نخست‌اینکه بخش اعظم روزنامه‌نگاران بر این باورند که میانگین نرخ پرداخت به روزنامه‌نگاران در پنج سال گذشته کاهش یافته است. دوم‌اینکه چون مالکان رسانه‌ها به دنبال کاهش بودجه‌ خبری هستند به دنبال استخدام کارکنان جوان‌تر هستند که تجربه و استعداد روزنامه‌نگاران با تجربه‌تر را ندارند. در نهایت نیز طبیعت استخدامی روزنامه‌نگاران نیز به سرعت تغییر یافته است و به طور روزافزونی به سوی قراردادهای غیردائم و غیرمعمول گرایش یافته است. همچنین با توجه به توسعه تکنولوژی نیاز به روزنامه‌نگاران متخصص و توانمند کاهش یافته است و روزنامه‌نگاران به روبات‌های جمع‌آوری کننده خبر و مطلب از خروجی خبرگزاری‌های بین‌المللی و داخلی و همچنین بیانیه‌های رسمی و کنفرانس‌های مطبوعاتی تبدیل شده‌اند. فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران بر این باور است که ادامه این روندها طبیعت کار حرفه‌ای روزنامه‌نگاران را تهدید می‌کند زیرا هر روز روزنامه‌نگاران بیشتری به جای تمرکز بر نوشتن گزارش‌های آزاد و تحقیقی در موارد خاص، نگران آیده شغلی و موقعیت کاری خود می‌شوند.

بدون دین راه به جایی نمی‌بریم

2008-11-05T15:36:00.002+03:30

قرار نیست حرف جدیدی بزنیم، در سال‌های گذشته افراد مختلفی درباره چیستی اصلاحات سخن گفته‌اند،‌ آنچه مطرح می‌شود مدون شده آن چیزهایی است که قبلا مطرح شده‌اند، بر اساس آن‌ها عمل شده است و همچنین رای مردم را با خود داشته است؛ (محمد خاتمی در جمع اصلاح طلبان)

محمدخاتمی در روزهایی که هر روز بحث‌های زیادی در میان اصلاح‌طلبان در مورد نیامدن و یا آمدن او مطرح می‌شود حدود پانصدتن از نزدیکانش را فراخواند تا در میان آن‌ها اصول اصلاح‌طلبی‌ را مدون کند و گرد هم آورد و به قول خودش محملی شود برای دور هم جمع شدن و حرکت آینده:‌ «در مرحله و شرایط عمل هستیم. باید اصول منسجمی برای جریان اصلاحات تدوین شود و بحثهایی که مطرح شده به رای گذاشته شده است و اجرایی شده و توفقیات و ضعفهایی داشته است به عنوان راهنمای حرکت و عمل طرح شود». خاتمی که این روزها برونداد بیشتر فعالیت‌هایش در باران و موسسه گفتگوی فرهنگ‌ها و تمدن‌ها در سالن رایزن برگزار می‌شود در جمع حاضران گفت که قصد دارد در خلال سه جلسه سخنرانی درباره اصلاحات، به طرح اصول موضوعه‌ای بپردازد که مبنای «تصمیمگیری و عمل» قرارگیرد: «زیرا در مرحله و شرایط عمل هستیم. باید اصول منسجمی برای جریان اصلاحات تدوین شود و بحث‌هایی که مطرح شده به رای گذاشته شده است و اجرایی شده و توفقیات و ضعف‌هایی داشته است به عنوان راهنمای حرکت و عمل طرح شود.»

خاتمی بر این نکته هم تاکید کرد که افراد زیادی در این‌باره سخن گفته‌اند و می‌گویند او نیز نظرات خود را بیان کرده است و به همین دلیل نوعی ابهام در تعاریف نظری و عملی اصلاح‌طلبی به وجودآمده است که لازم است روشن شود. او مانند همیشه تاکید کرد که یکی از مهمترین شاخص‌های اصلاح‌طلبی احترام به ابراز عقاید و نظرها، آزادی در نظر و ابراز نظر و هزینه نداشتن فکر کردن و ابراز نظر است و این رویه همواره تشویق شده است. رئیس‌جمهور پیشین ایران «اصلاحات» را به عنوان مناسبترین راه برای برون‌رفت از گره‌های صدسال اخیر ایران دانست. مناسبترین راه برای اینکه بتوان ارزان‌تر به منافع ملی و مادی حیات جامعه ایرانی و جوامع در شرایط تاریخ اجتماعی مشابه ایران دست‌یافت. اصلاحاتی که به گفته خاتمی آن‌چیزی است که گفته شده و عمل شده است و مردم آگاهانه و یا فطرتا آن را تایید کرده‌اند و احساس کرده‌اند که راه درست و مناسب است. او بر این نکته هم تاکید کرد که اصولی که مطرح می‌شوند صلب و تغییرناپذیر نیستند و پذیرش تغییر و انعطاف از دیگر پیش‌فرض‌های اصلاح‌طلبی است و عاملی است که بیش از هر چیز دیگر به رشد و بقای یک جریان سیاسی اجتماعی کمک می‌کند، اما به هر حال این اصول مبنای حرکت جمعی کسانی است که این اندیشه را باور دارند.

رسالت‌های اصلاحات

به عقیده خاتمی اصلاحات هم در مقام نظر و هم در مقام عمل دارای رسالت‌هایی است. او گفت که بازسازی ذهن تاریخی ‌جامعه ایران به گونه‌ای که به عنوان ملت بتواند خود را بازیابد و قادر باشد فعال در عرصه حیات سرزمینی، منطقه‌ای و جهانی حضور داشته باشد، بزرگترین رسالت نظری اصلاحات برای بازسازی جامعه است.او با تاکید بر واژه «ملت»، ملت را بستر رشد و بهره‌مندی فرد و جمع از زندگی و جایگزین عناصر تبیین هویت جمعی چون قوم و قبیله و نژاد دانست و تصریح کرد که ذهنیت تاریخی ملت ایران نیاز به بازسازی دارد.

وی در بعد نظری به چند امر مهم تاکید کرد که نخستین و بیشترین تاکید نیز بر روی «دین» بود. دینی که به گفته او مهمترین عامل خاطره مشترک جمعی در تمدن بشری و به خصوص در جوامع شرقی و ایران است؛ وی با اشاره به باورهای اسلامی این را نیز تائید کرد که به طور خاص در اسلام کمال انسان دارای اهمیت است و «نمی‌توان اصلاحات داشت و به کمال انسان نیاندیشید». دومین رسالت مهم نظری اصلاحات از منظر خاتمی «اهتمام به مقتضیات زمان درک زمان و شناخت ریشه‌های آن» بود آنچه که خاتمی آن را رهایی از غفلت‌زدگی و توهماتی دانست که جامعه را غفلت‌زده کرده است: «رهایی از این غفلت‌زدگی تاریخی شرط جهش جامعه ماست». از این منظر به گفته خاتمی اصلاحات ناظر به واقعیات و اقتضائات زمان و به خصوص شرایط اجتماعی و تاریخی بوده است و از این به بعد نیز باید در این مسیر حرکت کند.

اما در بعد عملی رسالت‌های اصلاحات از دید محمدخاتمی جدی‌تر و البته دردهای موجود نیز تاریخی و درازدامن هستند. وی در بعد علمی اصلاحات را حرکتی دانست برای درمان دردهای کهنه و مزمن و دردهای تازه‌ای که جامعه ایرانی به آن دچار است. محمد خاتمی در میان دردهایی که امروز جامعه ایرانی به آن دچار است سه درد را مهمتر و پردامنه‌تر در دو سده پیشین دانست:

- درد استبداد

- درد استعمار و سلطه

- درد عقب ماندگی

خاتمی نکته مثبت فعلی را در این دانست که نسبت به این دردها آگاهی به وجودآمده است تا حدی که: «همه می‌توانند حتا اگر تعریفی از اینها نداشته باشند درک مستقیمی از آن داشته باشند»، او مردم ایران را مردمی بزرگ دانست که روزگاری در کانون تمدنی بوده‌اند و در دو سده اخیر آنقدر عقب‌مانده شده‌اند که نه تنها از گردونه پیشرفت عقب مانده‌اند و از تولید درست محروم هستند، بلکه از به کاربردن درست تولید دیگران نیز عاجز هستند. خاتمی آزادی‌خواهی، استقلال‌طلبی و پیشرفت‌خواهی را سه درمانی دانست که باید به سوی آن‌ها حرکت کرد. وی عدالت‌خواهی را حاصل تعادل برآوردن این سه درمان دانست و گفت عدالت چیزی جدای از برآوردن این سه عنصر نیست، او اصلاحات در مقام عمل را ناظر به دردهای جامعه دانست.

بدون دین؟

خاتمی بخش دیگر سخنانش را به اهمیت دین در حرکت‌های اصلاحی اختصاص داد و گفت که فرهنگ شرقی و ایرانی بیش از همه به دین وابسته و متکی است و در تمام شئونات جامعه ایرانی مناسک دینی حضور دارند و بدین سبب هیچ حرکتی بدون در نظر گرفتن اهمیت دین در جامعه ایرانی، نمی‌تواند از دل مردم و از بستر جامعه برخیزد و به اهداف خود دست یابد. وی با اشاره به نقش مهم دکتر شریعتی درانقلاب ایران هنر بزرگ او را پیوند دادن زبان مردم با زبان روشنفکران دانست. زبانی که از یک منظر دینی توانست بسیاری را در کنار هم قرار دهد. او یکی از دلایل نبود اقبال به سوی روشنفکران بریده از دین را علی‌رغم حسن نیت‌هایی که داشتند همین تماس نداشتن با بدنه مردم دانست که سبب شده بود جای خود را در میان مردم بیابند. وی همچنین دلیل عدم موفقیت سنت‌پرستان در میان مردم را در این دانست که با وجود زبان دینی، آن‌ها با نیازهای زمانه هماهنگ نبودند و راه حل‌هایشان به یک دیکتاتوری ظاهرالصلاح ختم می‌شد که پاسخ کاملی به نیازهای جامعه نبوده است.

خاتمی سپس خطاب به جمعیت حاضر تاکید کرد که «اگر پشرفت و توسعه و مردم‌سالاری می‌خواهید راه پیشبرد این‌ها تکیه بر دین است. آزادی بریده از دین استقلال بریده از دین و .. در جوامعی مثل ما راهی برای تحقق ندارند». خاتمی حرکت اصلاحی مبتنی بر دین را دارای دو مخالف ثابت دانست دو گروهی که تنها در همین مخالفت با حرکت‌های اصلاحی مبتنی بر دین با هم وجه مشترک داشته‌اند. یک گروه آن‌هایی که معتقدند برای آزادی باید از دین دست شست و دوم آنهایی که برای حفظ دین به حکومت‌های استبدادی پناه می‌برند. خاتمی تاکید کرد که اینها مثل دو لبه قیچی بزرگترین فشار خود را بر جریان‌های اصلاحی وارد آورده‌اند و سود اصلی را حکومت‌های مستبد تا بن‌دندان مصلح برده‌اند.

آفت هاي روزنامه نگاري دولتي

2008-10-19T23:46:00.000+03:30

دولت نهم همواره بر اين نکته تاکيد کرده است که از لحاظ رسانه يي در تنگنا قرار دارد و اخبار دستاوردهاي اين دولت به طوري شايسته در رسانه ها درج نمي شود. همچنين در شرايط گوناگون مسوولان دولت برخي مشکلات و چالش هاي خود را ناشي از پوشش خبري رسانه ها مي دانند و به همين دليل به دنبال سهمي بيشتر در خروجي مطبوعات کشور هستند و راه اندازي روزنامه هاي جديد و سخت گرفتن به روزنامه هاي منتقد نيز در همين راستا قابل ارزيابي هستند.

با اين وجود و فارغ از مسائل جاري ايران و از يک نظر تئوريک بايد گفت نمي توان به روزنامه نگاري دولتي خوشبين بود و همانگونه که در پرسش هاي روزنامه نگار روزنامه اعتماد در مصاحبه با مشاور رسانه يي رئيس جمهور نيز آمده بود، اين بدگماني وجود دارد که هدف غايي دولت ها از بسط روزنامه نگاري دولتي کنترل و توجيه افکار عمومي است.

طبيعتاً در نظام هايي با حداقلي از امکان رقابت سياسي، گرايش افکار عمومي درباره موضوعات گوناگون براي گروه ها و احزاب حاضر و مدعي قدرت بسيار حائز اهميت است. افکار عمومي زماني حول يک مساله شکل مي گيرند که آن مساله، گروه زيادي از مردم را با خود درگير کند و معمولاً پس از آن است که مردم به سراغ مجاري رسمي و غيررسمي خبر مي روند و موضوع در کانون توجه رسانه ها قرار مي گيرد (مانند اخبار مربوط به افزايش قيمت ها يا گراني مسکن)، البته ممکن است مساله ايجاد شده باشد و با افشاي آن در مطبوعات منتقد در کانون توجه افکار عمومي قرار گيرد (مانند مسائل ايجاد شده حول مدرک دکتراي وزير کشور). بنابراين، توجيه و کنترل گرايش افکار عمومي بيش از گروه هاي اقليت و خارج از عرصه قدرت، به کار دولت هايي مي آيد که بايد براي توجيه عملکرد خود نزد افکار عمومي و باقي ماندن در عرصه قدرت و رقابت سياسي کاري بکنند، به همين دليل هرچند ممکن است جرقه هاي اوليه براي قرارگرفتن موضوعي در کانون توجه مردم توسط روزنامه هاي منتقد زده شود و مردم با مساله درگير شوند، اما از آن پس دولت ها هستند که بايد مساله ايجاد شده را مديريت کنند. براي حضور موثر در چرخه افکار عمومي دولت ها و گروه ها و احزاب بيرون از قدرت به ابزارهاي رسانه يي نياز دارند و آزادي رسانه هاي جمعي که مورد اشاره قانون اساسي است، بدون در نظر گرفتن اين مساله، موضوعيت نخواهد داشت.

در مباحث نظري هم به اين نکته اشاره مي شود که براي کنترل و مديريت افکار عمومي گروه حاکم نياز دارد به استدلال ها يا اعلاميه هاي رسمي دولت با کمترين ترديد در صحت يا اهداف واقعي نهفته در آن نگريسته شود و به طور وسيعي در مطبوعات منعکس شده و بر عکس استدلالات جناح هاي مخالف از لحاظ صحت يا نيات دروني شان بي اهميت جلوه داده شوند يا به کلي از پوشش خبري مطبوعات حذف شوند. از سوي ديگر محدوديت نهادهاي صنفي روزنامه نگاران و فشار بر روزنامه ها از طريق نهادهاي واسطه، به عنوان دو اهرم ديگر پيشبرد اين هدف مورد استفاده قرار مي گيرند.

مساله مورد توجه ديگر درباره «آزادي رسانه هاي جمعي» است که در قانون اساسي تضمين شده و مشاور رسانه يي دولت نهم در چند مورد به آن اشاره کردند. به نظر مي رسد به لحاظ تجربي اين تضمين پيش از آنکه گروه هاي حاضر در قدرت را شامل شود به نوعي تضمين آزادي براي رسانه هاي احزاب و گروه هاي سياسي مختلف است و اينکه آنها بتوانند در فرآيند برانگيختن و توجيه موفق يا ناموفق افکار عمومي همچون گفتمان سياسي و اجتماعي مسلط بتوانند حضور يابند. در حقيقت بايد بر اين نکته تاکيد کرد که برخلاف آنچه در مواضع برخي اصحاب سياست مشاهده مي شود، منافع احزاب و گروه هاي سياسي و اجتماعي از منافع عموم مردم جدا نيست و گروه هاي منتقد دولت نيز در فضاي سياسي ايران تنفس و گروه هايي از همين مردم را نمايندگي مي کنند و جريان سياسي حاکم فعلي، با خروج احتمالي از چرخه قدرت در جريان انتخابات آتي، به يکي از همين گروه هاي سياسي خارج از قدرت تبديل مي شود که نيازمند داشتن ابزاري براي حضور در اين فرآيند است، ابزاري که از بسياري از احزاب منتقد و مخالف گرفته شده است.

نکته ديگر اينکه مسوولان دولت نهم دائماً تاکيد مي کنند رسانه ها نبايد تحت تاثير بنگاه هاي اقتصادي يا ساير گروه ها و جريان هاي ذي نفوذ قرار گيرند و از اطلاع رساني بدون گرايش سخن مي گويند، اما آشکارا اثر حمايت مادي و معنوي منابع دولتي از چندين روزنامه را نمي بينند و آن را مانعي بر سر راه اطلاع رساني منصفانه اين روزنامه ها نمي دانند و از سوي ديگر از صداوسيما به عنوان تنها رسانه فراگير کشور که با بودجه عمومي اداره مي شود و کمترين تاثير ممکن را از گروه هاي اصلي منتقد دولت نهم و به ويژه اصلاح طلبان مي پذيرد و نسبت به دولت هاي پيشين پوشش خبري مناسب تري را نيز براي دولت نهم فراهم آورده است نيز انتقاد مي کنند و مي گويند در راستاي اطلاع رساني مناسب از فعاليت هاي دولت گام برنمي دارد.

دست آخر اينکه اين روزها به ويژه در نظام هاي دموکراتيک، دولت ها روزنامه داري را کنار گذاشته اند و براي اطمينان يافتن راي دهندگان از اينکه درگير يک بازي توجيه افکار عمومي نيستند حتي احزاب سياسي هم ترجيح مي دهند به طور مستقيم روزنامه داري نکنند، و در چنين شرايطي اين همه تاکيد بر انتشار روزنامه هايي مدافع وضع موجود و حرکت به سوي عدم تعادل بيشتر در نظام رسانه يي جريان اصلي کشور نه تنها ورق را به سود اطلاع رساني از فعاليت هاي دولت نهم برنمي گرداند، بلکه مردم و گروه هاي سياسي را به سوي کسب خبر و بهره برداري از جريان هاي موازي اطلاع رساني مثل سايت هاي اينترنتي، ابزارهاي تلفن همراه و شبکه هاي ماهواره يي سوق مي دهد که غالباً از نظم مورد نظر و حداقلي عرصه رسانه هاي جريان اصلي پيروي نمي کنند.

یادداشت من در روزنامه اعتماد

بازنمایی افغان‌ها

2008-08-30T11:07:00.005+04:30

چندی پیش گزارشی نوشتم در مورد بازنمایی تصویر افغان ها در ایران و از نگاهی رسانه‌ای این مساله را مورد بررسی قرارداده بودم. البته ناگفته پیداست بخشی از گزارش ترجمه یک پژوهش خوب خارجی بود. به هر حال بعد از کمی وقفه گزارش را برای دوستان و همکاران عزیزم در روزنامه سرمایه فرستادم و امروز و فردا در دو بخش چاپ خواهد شد:

تصویر رسانه ای افغان ها در ایران و جهان-بخش اول
سرمایه، پدرام الوندی: شاید شما هم این توصیف آرمانی از رسانه ها را شنیده باشید که «رسانه ها همچون آیینه ای بازتاب واقعیت هستند»؛ امروزه محافل آکادمیک و اصحاب تحریریه روزنامه ها بیش از هر زمان دیگری چنین توصیفی از موقعیت کنونی رسانه ها را نادرست و دور از واقعیت می دانند. مفاهیمی نظیر انگاره سازی، چارچوب بندی و در نهایت بازنمایی (که سوژه اصلی این گزارش است) در متون علمی و بحث های نظری و عملی رسانه ها رشد کرده اند به خصوص با فراگیرشدن پخش سراسری شبکه های ماهواره ای و روزنامه هایی که هم به کمک اینترنت و هم به کمک توسعه زیرساخت فناوری چاپ و توزیع، مخاطبانی از سراسردنیا را پیش روی خود می بینند، بیش از هر زمان دیگری این اتفاق نظر وجود داردکه واقعیت یک چیز است و ساخت رسانه از واقعیت چیز دیگری است... ادامه

---

بخش پایانی در روزنامه سرمایه

حقيقت كجاست؟

2008-08-05T11:53:00.004+04:30

امروز با خواندن خبر اعدام دو نفر در سيستان و بلوچستان به اتهام همكاري با جندالله آغاز شد. ولي ادامه مرور اخبار به اينجا رسيد كه بسياري از وبلاگها و سايت‌هاي ديگر بدون آنكه اطلاعات افزون‌تري در مورد اصل داستان بدهند اين اعدام را محكوم كرده بودند. ظاهرا يكي از افراد اعدام شده از فعالان مدني استان بوده است و سبقه‌اي هم در روزنامه‌نگاري داشته است و حتي كانديداي ردصلاحيت شده مجلس هم بوده است. با اين اوصاف كمي گيج شده‌ام. از يك طرف در مورد ميزان اثربخشي حكم اعدام همواره ترديد جدي داشته‌ام و از سوي ديگر مي‌بينم كه با وجود گسترش رسانه‌ها و ابزارهاي انتقال پيام همچنان خبر عيني و صحيح كالاي ناياب بازار خبر است.
خبر بي‌بي‌سي

لينكهاي خبر در دنباله

پدرخوانده

2008-07-26T12:26:00.002+04:30

در این تصویر، خانم «لوچیا رینا» دختر ترسناکترین رئیس مافیا در شهر کورلئونه‌ی سیسیل در لباس عروسی در کنار داماد خوشبخت! «وینچینزو بلومو» را می‌بینید. سه گانه پدرخوانده، اثر بیادماندنی کاپولا، سبب شده است عروسی دختر پدرخوانده همیشه جذاب و جالب باشد، حتی اگر همه بدانند پشت پرده این خانواده‌های مخوف چه می‌گذرد.
نکته جالب در این اثر سینمایی این است که تصویری فراگیر را از مافیا برای همه مردم جهان ایجاد کرده است و در هرجای دنیا که سخن از مافیا شود، احتمالا نخستین تصویری که در ذهن مخاطب نقش می‌بندد، دن کورلیونه و خانواده پرماجرای او خواهد بود.

Photo of Day

2008-07-26T12:12:00.001+04:30

The new China Central Television headquarters building is seen in Beijing Thursday July 17, 2008. The building consists of two angled towers connected at the top to form a continuous loop of horizontal and vertical sections. The spectacular 230 meter (755 foot) building, one of Beijing's tallest, will house more than 10,000 staff. The building is one of a series of landmarks, notable for their futuristic design, that will greet visitors to the Olympics Games, which open Aug. 8.(AP Photo/Greg Baker)

Photo of Day

2008-07-25T18:01:00.001+04:30

In this January 2008 photo provided by Milk Processor Education Program, U.S. Olympians, from left, swimmer Ryan Lochte, softball's Cat Osterman, front, track and field's Allyson Felix, gymnast Morgan Hamm, gymnast Paul Hamm, swimmer Maritza Correia, soccer player Leslie Osborne, track and field's Bryan Clay, soccer player Natasha Kai and soccer player Sacha Kljestan pose for a Got Milk? ad in Los Angeles. The ad hits newsstands Wednesday, July 23, 2008 in Sports Illustrated. (AP Photo/Milk Processor Education Program)

دشواری‌های روزنامه‌نویسی

2008-07-25T13:34:00.003+04:30

توقف فعالیت نسخه عصر روزنامه همشهری، بیش از گذشته دشوار بودن حرفه روزنامه‌نگاری را روشن ساخت. برای همه دوستان و همکاران عزیزم در همشهری عصر متاسفم، اما به هر حال این برخوردها نشان می‌دهد که حرفه روزنامه‌نگاری در ایران بیش از هر زمان دیگری دشوار شده است و «هر» صدای منتقدی سرنوشت مشابهی خواهد داشت. البته باید بگویم از اینکه ترکش این ماجرا به خود روزنامه همشهری نخورد نیز بسیار خوشحالم؛ به هر حال توقیف روزنامه‌ای با گردش مالی و ساختار همشهری که تعداد زیادی نشریه اقماری نیز به آن وصل هستند،‌ زیان بزرگی است که جامعه مطبوعاتی ایران از آن گریخته است!

در اینباره: دکتر محکی می‌گوید ایرنا خبرسازی کرده است

روزنامه محلی بریتانیایی از توییتر برای گزارش ورزشی زنده استفاده می‌کند

2008-06-21T16:51:00.003+04:30

روزنامه محلی «ایوینینگ لیدر» برای پوشش خبری مسابقات فوتبال محلی از ساختار میکروبلاگنویسی «توییتر» استفاده می‌کند. این روزنامه حدود دو ماه پیش برای نخستین بار با استفاده از فضای ۱۴۰ کاراکتری هر پست توییتر برای گزارش زنده بازی تیم محلی‌شان«Wrexham» و تیم میهمان «Accrington Stanley» استفاده کرد. پوشش خبری فوق هم در وب‌سایت روزنامه و هم برای کسانی که کاربری با نام « the paper's Wrexham Twitter account» را در توییتر اصطلاحا Follow‌ می‌کنند قابل دسترسی است. این روزنامه همچنین با نام کاربری دیگری در توییتر اخبار خود را منتشر می‌کند و خوانندگانی که این روزنامه را Follow‌ کنند، از آخرین اخبار مطلع می‌شوند.

«مارتین وایت» معاون سردبیر روزنامه که از طرفداران قدیمی تیم رکسهام (Wrexham ) با استفاده از تلفن همراه خود پست‌های جدیدی را در مورد بازی این تیم، چند دقیقه یکبار برای اشتراک توییتر می‌فرستاد.

بدین ترتیب با هزینه‌ای اندک و امکاناتی دم دستی به راحتی مخاطبان این روزنامه و هواداران آنلاین تیم رکسهام از آخرین رویدادهای بازی با خبر می‌شدند، اتفاقی که با وجود کوچک بودن ظاهری‌اش می‌تواند مقدمه‌ای برای فراگیرتر شدن گزارش فوتبال به کمک فن‌آوری‌های همگراشده تلفن همراه و اینترنت باشد.

چندعکس از بازدید سه استاد از همشهری عصر

2008-06-19T20:30:00.001+04:30

گزارش مربوط به بازدید را از اینجا بخوانید