Macie ochotę na odświeżenie „Poszukiwaczy zaginionej Arki”? Raz na jakiś czas zdarza się to chyba każdemu. Dla odmiany najbliższym razem polecamy obejrzeć fanowskie „filmumentary” autorstwa niejakiego Jamiego Benninga. Kawał dobrej roboty!

„Filmumentary” to specyficzny dokument, gdzie niby oglądamy cały film, ale w tle słyszymy fragmenty wywiadów i komentarzy, większość ujęć jest zastąpionych różnego rodzaju materiałami archiwalnymi (+ sceny usunięte), kilka ciekawostek możemy też przeczytać. W ciągu ostatnich kilku lat Benning zrobił już podobną rzecz z „Gwiezdnymi wojnami” („Star Wars Begins„, „Building Empire„, niestety „Returning to Jedi” wydaje się być już niedostępny w sieci) – również zdecydowanie warto zobaczyć. Więcej o projekcie na stronie Filmumentaries.

Raiding The Lost Ark: A Filmumentary By Jamie Benning from jambe davdar on Vimeo.

[Za Firstshowing]

Belgijski „Bullhead” Michaela R. Roskana to film, który podczas zeszłorocznego obiegu festiwalowego zebrał sporo pochlebnych recenzji, a w swojej ojczyźnie nominowany był do wielu prestiżowych nagród. Wisienką na torcie jest bez wątpienia niedawna nominacja do Oskara w kategorii Najlepszego Filmu Zagranicznego, dzięki której o obrazie usłyszą nie tylko stali bywalcy festwali filmowych.

W związku z tym, iż Alamo Drafthouse to oficjalny dystrybutor filmu w Stanach Zjednoczonych, w sieci pojawiła się nowa zapowiedź. Kiedy rok temu oglądałam oryginalny zwiastun, film wydał mi się intrygujący, ale bez popadania w euforię. Jednak ekipa z Alamo Drafthouse, podobnie jak w przypadku swoich plakatów (Mondo jest cześcią spółki Drafthouse Films) potrafi przeistoczyć interesujący obraz w niesamowicie klimatyczne i unikalne dzieło. Jeśli film będzie w połowie tak dobry jak sugeruje reklamująca go zapowiedź to z pewnością bedę usatysfakcjonowana. Zapowiada się niezwykle nastrojowe kino z przełomową rolą Mattiasa Schoenaertsa (którego kreacje krytycy porównują między innymi do roli Toma Hardy’ego w „Bronsonie”).

Uzależniony od sterydów farmer bydła Jacky (Mattias Schoenaerts) zawiera nie do końca legalną umowę z podejrzanym hadlarzem mięsa. W tym samym czasie zostaje zamordowany agent federalny, a życie głównego bohatera dodatkowo komplikuje pojawienie się kobiety, która przypomna mu o jego traumatycznej przeszłości.

Strona oficjalna: rundskop.be

www.youtube.com/watch?v=7fTx89BTIVg

[za /Film]

„Shock Head Soul” to dokument, dramat i animacja w jednym, opowiadające prawdziwą historię szanowanego prawnika opętanego psychotycznymi wizjami.

W 1903 roku Daniel Paul Schreber opublikował „Memoirs of My Nervous Illness”, bedące jednym z ważniejszych rozpraw nad szaleństwem opisanych przez osobę osobiście dotkniętą chorobą.

Odnoszący sukcesy prawnik w podeszłym wieku nagle zaczyna otrzymać wiadomości od Boga, poprzez „Maszynę Zapisującą”. Kolejne dziewięć lat spędza w zakładzie gdzie cierpi na urojenia o kosmicznej kontroli i przeswiadczenie, iż jedynym sposobem ocalenia świata jest poddanie się woli Boga.. który pragnie zmienić go w kobietę.

Krytyk z magazynu Variety, tak określił „Shock Head Soul”:  to czego zabrakło w „Niebezpiecznej Metodzie” Cronenberga, czyli odpowiedniej dawki dziwaczności, intelektualnej głębi i bezkompromisowego stylu, można odnaleźć w filmie Simona Pummela.

www.youtube.com/watch?v=WS0OsWjbKIo

Czyli zbiór rzeczy mniej ważnych, ale wartych wspomnienia.

Drive

Różowy plakat od Mondo autorstwa Kena Tylera.

The Hunger Games

Drugi, nieco lepszy od poprzedniego, zwiastun „The Hunger Games”.

www.youtube.com/watch?v=qoUT7q2iTbQ

Frankenweenie

Jak zapewne wiecie, Tim Burton przygotowuje pełnometrażową wersję „Frankenweenie”. W 3D. Przedstawiamy kolejne zdjęcia z tej produkcji.

The Avengers

Plakat w 3D i nowa zapowiedź pokazywana podczas Super Bowl. :)

www.youtube.com/watch?v=aQQC5yIhiIg

BAFTA

Podobnie jak w poprzednich latach (2010 i 2011) przygotowano serię plakatów do najlepszych filmów.

Coppola dla H&M

Sofia Coppola wyreżyserowała reklamę kolekcji włoskiej marki Morni dla sieciówki H&M. Występuje w niej Imogen Poots („Postrach nocy”, „Jane Eyre”)

www.youtube.com/watch?v=9wK-CgE8mdI

„Behind the scenes” z Sofią.

Iron Sky

Nowy plakat „Iron Sky„.

The Death and Return of Superman

Krótkometrażowa parodia autorstwa Maxa Landisa (autora scenariusza do „Chronicle” – w ten weekend nr 1 w USA). w filmiku pojawia się kilka znanych osób, m.in. Simon Pegg czy Elijah Wood. Takie sobie, a skoro już o Elijah mowa, to zdecydowanie bardziej polecam zeszłoroczny występ w „Fight For Your Right (Revisited)” Beastie Boys.

www.youtube.com/watch?v=0PlwDbSYicM

We’d like to invite you to read the interview with Juan Solanas, the director of upcoming sci-fi „Upside Down” with Kirsten Dunst and Jim Sturgess. The trailer of the movie you can find here.

„Upside Down” is your first big budget production. What were the biggest challenges for you as a director while working on such a demanding title?

„Upside Down” is an independent movie, which means basically 100% of freedom in a creative way but 100% of „money” problems. You always are at the limit and need to find solutions inside your budget. You can not ask for more. Our work consisted in optimising what we had so we could finish with it 100% on the screen. We did an incredible work with the Production Designer Alex McDowell using a lot previsualisations to optimize the budget in an artistic and an economic way: we had to build exactly what we wanted to be shown on screen, not one meter more and be very clever on the balance of what we extended digitally.

The idea of ‘Upside Down” reminds me a bit of „Another Earth” – the world almost similar to ours, yet so distant. Though after the trailer, it’s obvious, that your movie is far more spectacular. Have you seen Mike Cahill’s feature? Do you notice any similarities?

Unfortunately I didn’t see the movie, but I will! I just spent 2 years working Monday to Sunday without exception 12 to 15h a day… I feel now that I am coming back from the moon, recovering a life!

What were your priorities during writing the script – to tell the interesting, breathtaking, touching story? Or to reach deeper into human soul, tell something important, and also try kind of philosophical approach (as the concept of the movie opens the gates for various interpretations)?

All of this at the same time. I like to write stories with a lot of levels of lecture, like an onion. I basically write for myself as an audience, I hate to start seeing a movie and knowing what is going happen in the next 20 minutes… in an hour etc. Life is more complex and less predictable! I like stories with a lot of humanity and of course with a strong visual language. Basically, for me making a movie is telling a story with images. I’m an Argentinian director, in my country, like other countries in the third world, reality is sometimes more raw and your life can change radically in a couple of days. When I got the idea of „Upside Down” 6 years ago, I loved the power of the metaphore of this two worlds one on top of the other. Then I knew that I got something very powerful visually and also very interesting poetically to speak about reality.

What can you tell us about the cast? How they (especially the leading couple) fit in your vision of the movie? What was it like to work with them?

I spent 3 years writing the script and discussing with Onyx Films how we were going to do the film! So I live with the characters on my mind a lot before stepping into reality: I was looking for Adam and Eden in flesh and bones, not in a physical way, but in their soul. When I saw Kirsten I knew in the moment that it was her, the same with Jim. Then I crossed my fingers hoping that they were free and that we could make a deal. Working with them was very easy and pleasant: both understood so deeply their charaters that the three of us where very relaxed, working in a playful way. I love to put improvisations in the set. It always brings back sparks of life!!! Acting is reacting, and it’s never so true as when you go into improvisations. Then, as a director, you can add new ingredients to the impro on the spot and see what happens…

Can you tell us about your plans for the future? Do you want to try yourself out in another, different genre, or will you explore fantasy cinema further?

All my movies so far are based on original ideas, one day the idea arrives and if it touches me deeply, then I start to write. This kind of ideas are like children you take and you love no matter what happens. You don’t choose what kind of children you want to have. You put all your passion in them and hope for the best. I don’t have a career plan. I am a visual director who needs to be drawn into a strong story and then, let my imagination flow.

You did some commercials and music videos, so I guess you attached very special importance to the visual side of „Upside Down”, which also is obvious after watching the trailer. Don’t you think that this is quite a problem of contemporary sci-fi cinema? Such focusing on the effects, and neglecting the story itself at the same time?

Yes, yes and yes, I agree. YOU NEED A STORY TO CARE ABOUT!!!!!!! Then you can build a very strong visual environment that will be stronger because it carries something deeper than simple Visual Fx shots. No one cares anymore about FX. You can do them in your home with your MAC or PC. You need to have a sense, a purpose, then visual shots become alive and give the story an incredible power which deepens emotions. One of the biggest task for a director is to keep The Soul of the story alive! A movie is a unity with a story, actors, visuals and music, and all that needs to be in tune!!! One story, one emotion, one soul. That’s why a director is so important: to put together all that talented people around and give unity to the movie and making the addiction of this talent to sum up more than the individual addictions added.

Tell us about your heroes, inspirations, the people which made the greatest your impact on you as the filmmaker?

Fellini: „La dolce Vita” and „8 1/2″ are pieces of art to me: life, emotions, sadness and happiness all together in incredible visual language.

Tarkovsky: „The Sacrifice”, „Stalker”: what an incredible achievement! What this movies transmit is so deep; deeper than what the words of dialog transmit. It’s an incredible, poetical, visual language.

„Eraserhead” by David Lynch was another incredible shock for me, I saw it when I was 13 and just mermerise me. Again: deep visual language with a very deep story, both together to create an incredible movie.

„Pandora and the Flying Dutchman”: Albert Lewin with the incredible Ava Gardner and James Mason. One of the most beautiful technicolor ever, with an incredible love story with complex human characters . A universal story for a very unique movie.

„Sunset Boulevard” by Billy Wilder: What a story ! The most beautiful black and white possible with a very poetical visual language.

I love imagination and find more and more difficult to see it on the screen. The screenwriter Charlie Kaufman wrote two incredibles movies shot by two incredible directors: „Being John Malkovich” by Spike Jonze and „Eternal Sunshine of the Spotless Mind” by Michel Gondry.

„Brazil” by Terry Gilliam: extraordinary imagination!!!!

Once more: imagination, story with emotions, very strong visual language,  this is what drives me in the movie industry.

Thank you for the interview, Juan!

„Upside Down” to Twój pierwszy wysokobudżetowy film. Jakie wyzwania stały przed Tobą, jako reżyserem podczas pracy nad tak wymagającą produkcją?

„Upside Down” to niezależny film, co oznacza 100% wolności twórczej i zarazem 100% problemów z pieniędzmi. Bez przerwy trafiasz na ograniczenia i musisz szukać rozwiązań, które pozwolą zmieścić się w budżecie. Nie możesz domagać się dodatkowego finansowania. Nasza praca skupiała się na optymalizacji wydatków w taki sposób, abyśmy mogli przedstawić na ekranie wszystko co sobie zamierzyliśmy. Wykonaliśmy ogromną pracę razem z szefem scenografów, Alexem McDowellem używając ogromnej ilości wizualizacji. Staraliśmy się dopasować do dostępnych środków zarówno od strony ekonomicznej jak i artystycznej. Tworzyliśmy tylko to, co chcieliśmy pokazać na ekranie, bez chociażby metra nadmiaru w żadną stronę. Gdy zachodziła taka potrzeba używaliśmy cyfrowych matte.

Idea „Upside Down” wydaje mi się odrobinę podobna do tej zaproponowanej w „Another Earth” – świat tak podobny do naszego, a jednak tak odległy. Tyle, że po trailerze oczywiste się wydaje, że Twój film będzie bardziej spektakularny formalnie. Widziałeś dzieło Mike’a Cahilla? Dostrzegasz jakieś podobieństwa?

Niestety nie, ale nadrobię to! Ostatnie dwa lata spędziłem pracując od poniedziałku do niedzieli po 12-15 godzin na dobę… Czuję jakbym wracał teraz z zaświatów, odzyskiwał utracone życie!

Co było Twoim priorytetem w trakcie prac nad scenariuszem? Przedstawienie interesującej, zapierającej dech w piersi i wzruszającej historii? Czy może sięgnięcie w głąb ludzkiej duszy, zakomunikowanie czegoś ważnego i próba bardziej filozoficznego podejścia? Ostatecznie pomysł, na jakim opiera się film, otwiera furtkę do różnorakich interpretacji.

Wszystko na raz. Lubię pisać historie wielowarstwowe, o strukturze cebuli. W zasadzie piszę dla siebie samego, jako odbiorcy i nie znoszę oglądania filmów, w których fabułę można przewidzieć 20 minut na przód… godzinę na przód… itd. Życie jest bardziej skomplikowane i bardziej nieprzewidywalne! Lubię humanistyczne ale zarazem wyraziste wizualnie historie. Tworzenie filmu to opowiadanie za pomocą obrazu. Jestem argentyńskim reżyserem, w mojej ojczyźnie, podobnie jak w innych krajach trzeciego świata, rzeczywistość bywa czasem surowa i twoje życie może wywrócić się do góry nogami w ciągu paru dni. Kiedy wpadłem na pomysł „Upside Down” sześć lat temu, pokochałem potęgę metafory dwóch światów skierowanych ku sobie. Wiedziałem już, że mam coś intensywnego wizualnie i zarazem poetycko opisującego rzeczywistość.

Chciałbym zapytać Cię o obsadę. Jak wpasowała się ona (zwłaszcza dwójka grające główne role) w Twoja wizje filmu? Jak się z nimi pracowało?

Spędziłem 3 lata pisząc scenariusz i dyskutując z Onyx Films jak powinniśmy nakręcić ten film. Zżyłem sie z tymi postaciami w umyśle na długo zanim zaczęły one przybierać rzeczywiste kształty. Szukałem Adama i Eden z krwi i kości, nie tylko w sensie fizycznym, ale przede wszystkim duchowym. Kiedy spotkałem Kirsten od razu wiedziałem, że to ona. Podobnie było z Jimem. Zaciskałem później kciuki, żeby udało się zgrać terminy i móc z nimi pracować. Było to zresztą łatwe i przyjemne: oboje głęboko wczuli się w postaci, przez co wszystkim nam pracowało się w pozbawionej napięć atmosferze. Uwielbiam improwizacje na planie, to zawsze dodaje życia. Akcje rodzą reakcje, dlatego najwięcej autentyzmu można uzyskać improwizując. A ty, jako reżyser, zawsze możesz dobudować coś do takiej improwizacji i obserwować jak to się rozwinie…

Opowiedz o swoich planach na przyszłość. Chciałbyś spróbować sił w innym gatunku czy nadal będziesz eksplorował kierunek fantastyczny?

Wszystkie moje dotychczasowe produkcje opierały się na oryginalnych pomysłach. Czasem taka idea po prostu wpada do głowy – jeżeli poruszy mnie do głębi, wtedy zaczynam pisać. Ten rodzaj pomysłów jest jak dzieci, którymi się troszczysz i które kochasz, cokolwiek by się nie działo. Nie wybierasz jakiego rodzaju dzieci chciałbyś mieć.Ale wkładasz w nie całą swoją pasję i nadzieję na jak najlepszy efekt. Nie mam rozpisanego planu swojej kariery, jestem reżyserem, który musi zostać wessany przez mocną historię – wtedy pozwalam popłynąć wyobraźni.

Stworzyłeś kilka reklam i teledysków. Na pewno przywiązałeś  dużą wagę do wizualnej strony „Upside Down”, co jest zresztą widoczne w zwiastunie. Czy nie uważasz, że to problem współczesnego kina science-fiction? Skupienie się na efektownej formie, zaniedbując przy okazji samą fabułę?

Tak, tak i tak, zgadzam się. Potrzebna jest poruszająca historia! Wtedy dopiero można budować wyraziste środowisko wizualne, które zyska dodatkowo na mocy, gdyż niesie ze sobą coś głębszego niż tylko banalny pokaz efektów specjalnych. Efekty specjalne już nikogo nie obchodzą. Można je stworzyć w domu na PC lub Macu. Potrzebny jest sens, cel – wtedy obraz zyskuje życie i niesamowitą moc, pogłębiającą emocjonalny odbiór. Jednym z najważniejszych zadań reżysera jest zachowanie ducha opowiadanej historii. Film to jedność fabuły, kreacji aktorskich, strony wizualnej i muzyki – wszystkie te elementy muszą ze sobą współgrać. Jedna historia, jedna emocja, jedna dusza. Dlatego reżyser jest tak istotną osobą: musi zebrać wszystkich tych utalentowanych ludzi razem i z ich wkładu uzyskać coś jednolitego, coś więcej niż tylko sumę wszystkich składowych (efekt synergii – przyp. red.).

Opowiedz o swoich bohaterach, inspiracjach, ludziach, którzy wywarli na Ciebie największy wpływ jako na reżysera.

Fellini „Słodkie Życie” i „8 i pół” to dla mnie dzieła sztuki: życie, uczucia, smutek i szczęście, a wszystko to opowiedziane niezwykłym językiem wizualnym.

Tarkowski: „Ofiarowanie”, „Stalker”, cóż za wspaniałe osiągnięcia! Przekaz tych filmów jest tak głęboki, głębszy niż słowa, które mogą go przekazać. Niezwykły, poetycki język wizualny.

„Głowa do Wycierania” Lyncha to kolejny szok dla mnie. Widziałem ten film po raz pierwszy w wieku 13 lat. Wtedy mnie po prostu zauroczył. Po raz kolejny strona wizualna i głęboka historia tworza wspólnie niezapomniane dzieło.

„Pandora i Latający Holender” Alberta Lewina ze wspaniałymi Avą Gardner i Jamesem Masonem w rolach głównych, jeden z najpiękniejszych filmów zrobionych w technicolorze ze wspaniałą historią miłosną i złożonymi postaciami.

„Bulwar Zachodzącego Słońca” Billy’ego Wildera: cóż za historia! Najpiękniejsza czerń i biel jaką można sobie wyobrazić. Bardzo poetycki język wizualny.

Uwielbiam wyobraźnię na ekranie, tyle że niestety coraz trudniej mi ją odnaleźć. Scenarzysta Charlie Kaufman napisał dwa kapitalne skrypty do filmów, nakręconych przez dwóch kapitalnych reżyserów: „Być jak John Malkovich” Spike’a Jonze’a i „Zakochany bez Pamięci” Michela Gondry’ego.

Poza tym także „Brazil” Terry’ego Gilliama: niesamowita wyobraźnia!!!

Zatem podsumowując: wyobraźnia, pełna uczuć i emocji historia oraz język wizualny to te elementy, które mnie kręcą w całym tym filmowym biznesie.

Dzięki za wywiad Juan!

Rodrigo Cortés, reżyser „Buried„, powraca z nowym filmem w gwiazdorskiej obsadzie. Sigourney Weaver i Cillian Murphy, z pomocą Elizabeth Olsen („Martha Marcy May Marlene„), prowadzą dochodzenie w sprawie oszustów parających się działalnością paranormalną. No i trafiają na Roberta De Niro.

Dr Margaret Matheson (Sigourney Weaver) i jej asystent, Tom Buckley (Cillian Murphy), badają sprawę legendarnego, niewidomego medium, Simona Silvera (De Niro), który powraca po 30 latach tajemniczej nieobecności. W Tomie rodzi się obsesja na punkcie Silvera, którego magnetyzm rośnie z każdą kolejną manifestacją niewytłumaczalnych umiejętności.

Film prezentowany był na festiwalu w Sundance. Większość recenzentów film pochwaliła (zwłaszcza aktorstwo i zdjęcia), ale z dużymi zastrzeżeniami dotyczącymi zakończenia. Cóż, będziemy musieli przekonać się sami.

www.youtube.com/watch?v=vatOw6FquzU

Satyrę rodem z „Idiokracji” wymieszajcie z dramatem ukazanym w „Falling down” i doprawcie negacją zastanego porządku z „Natural Born Killers” a otrzymacie „God Bless America”.

Reżyserem i autorem scenariusza jest Bobcat Goldthwait (którego kojarzycie zapewne jako Zeda z serii filmów o Akademii Policyjnej). W rolach głównych zobaczymy Joela Murraya („Mad Men”, „Shameless”) oraz Tarę Lynn Barr.

Samotny, bez pracy, prawdopodobnie śmiertelnie chory – Frank ma dosyć świata który go otacza i zamierza zrobić porządek ze wszystkimi, którzy na to zasługują…

www.youtube.com/watch?v=C8ECeEjF-7k

Premiera w USA: 11 maja 2012

Dla wszystkich „tronomaniaków” 1 kwietnia wyjątkowo w tym roku nie będzie kojarzył się z psotami i dowcipami, tylko z długo wyczekiwanym powrotem do Westeros!

www.youtube.com/watch?v=rOzXsqoJhtE

Pierwsza zajawka „Lockout” była swoistym przedstawieniem głównego bohatera i nie dawała pojęcia o skali, jaką operował reżyser opowiadając tę (dość banalną) historię. Jednak nowy zwiastun nadrabia zaległości i uderza z pełną mocą. „Lockout” zapowiada się bardzo widowiskowo!

Główny bohater (Guy Pearce) zostaje niesłusznie skazany za próbę szpiegostwa. Jednak pojawia się możliwość uchylenia wyroku w zamian za odbicie córki prezydenta (Maggie Grace), uwięzionej w orbitalnym więzieniu, opanowanym przez jego dotychczasowych przymusowych lokatorów.

www.youtube.com/watch?v=5nu7VlD-9rw

Ciekawostka: „Lockout” w trakcie prac opatrzony był tytułem „Section 8″, przez krótki czas funkcjonował pod tytułem „Lock-Out”. W USA wyświetlany będzie pod szyldem „Lockout”, a obecnie na rynku międzynarodowym nazywać się będzie „MS One: Maximum Security”.  Czy to zamieszanie z tytułem jest naprawdę konieczne?

Premiera: 13 kwietnia 2012

Festiwal w Bydgoszczy był pierwszą (i być może jedyną) okazją do zapoznania się z twórczością reżysera, który jest tak daleko od mainstreamu jak tylko jest to możliwe. Jego debiut „Niezwykła prawda” ukazał się w czasie, kiedy amerykańskie kino niezależne przeżywało prawdziwy złoty okres, czyli pod koniec lat osiemdziesiątych. Jego filmy zyskały rozgłos dzięki oryginalności objawiającej się nie tylko w kameralnych, pozornie banalnych fabułach, ale również w stylu, który często przypomina mieszankę teatralnej sztywności z szaloną improwizacją. Hartley to artysta totalny, który sam pisze scenariusze do swoich filmów, reżyseruje, komponuje muzykę, często również sprawuje rolę montażysty. Podchodzi do sztuki filmowej bez kompromisów, dlatego też jest reżyserem, którego albo się kocha, albo szczerze nienawidzi.

Hartley pochodzi z Long Island i tam również kręcił swoje pierwsze (w mojej opinii najlepsze) filmy. Były to często lekkie komedie, które poruszały temat osobistych problemów bohaterów żyjących w dość hermetycznym świecie przedsionka Nowego Jorku. Jego późniejsze dzieła charakteryzuje znacznie poważniejszy ton oraz szersza perspektywa spojrzenia na świat konsumpcji i technologii, ujęta w przeróżnych gatunkach filmowych, od filmów obyczajowych, przez film noir i science fiction, po monster movie. Do grona jego stałych współpracowników należą: Martin Donovan, Robert John Burke, Elina Lowensohn, Edie Falco, Parker Posey, D.J. Mendel oraz nieżyjąca Adrienne Shelley, a gościnnie pojawiały się w jego filmach takie gwiazdy jak: Isabelle Huppert, Sarah Polley czy PJ Harvey.

Jego najnowszy film „Meanwhile” miał swoją światową premierę właśnie na Camerimage i opowiada historię Joe, który jest w stanie zrobić wszystko: od napraw domowych przez zbiórkę pieniędzy na międzynarodowe projekty do prowadzenia internetowej firmy reklamowej. Joe to też niezły perkusista. Mimo swoich umiejętności nie odnosi jednak sukcesu, gdyż nie może się powstrzymać od pomagania innym, nawet jeśli nikt go o to nie prosi. W roli głównej zobaczymy wspomnianego D.J. Mendela.

Jeśli ktoś nie miał do czynienia z filmami Hala Hartleya, gorąco je polecam (chociaż radziłabym zacząć od wczesnej twórczości :)).

eFHa Festiwal 2012 to festiwal skierowany do polskich twórców filmowych, którzy realizują filmy z szeroko pojętej fantastyki i horroru. Trzecia edycja odbędzie się w dniach 20-21 kwietnia 2012 roku w Bielawie (woj. dolnośląskie).

Festiwal ma na celu „rozruszać” polską filmową scenę fantastyczną i dać możliwości prezentacji oraz promocji narodowej filmoteki SF, Fantasy i Horror.

W terminie do 2 kwietnia 2012 roku można przesyłać filmy konkursowe w dwóch kategoriach:

• Fantastycznie Nakręcone Słowa – konkurs organizowany wspólnie z wydawnictwem Fabryka Słów oraz portalem filmowym Stopklatka.pl. Na podstawie udostępnionych opowiadań, nakręć etiudę filmową. Do wygrania 3000 PLN!
• Konkurs ogólny – na podstawie własnego scenariusza, nakręć etiudę filmową w klimacie science-fiction, fantasy bądź horror. Do wygrania 1000 PLN!

Oto filmy zwycięzców konkursu z roku ubiegłego:

„Pokój” – Marek Kurzok:

„Światy Dantego” – Patrycja Bączek:

Zapraszamy do Bielawy. Opium obejmie patronat medialny nad tym wydarzeniem.

Strona oficjalna imprezy
Facebook eFHa