Sinds jaar en dag kopen wij onze keuken / kookspullen bij 1 winkel, van onze suiker thermometer t/m een notenmuskaat rasp hebben we hier gekocht.

De Pepermolen heeft zich gespecialiseerd met merken als Jura, Siemens, Quick, Ascaso en WMF en door zelf espressobonen te importeren onder de merknaam MoKambo en espresso samen te stellen onder de merknaam Chicco di Caffe.

Het blijft opmerkelijk dat een winkel lage prijzen kan combineren met uitmuntende service, maar Peter van de pepermolen is erfelijk belast met het vooropstellen van de klant.

En het goed nieuws is, hij heeft nu ook een webwinkel, met een groot aantal goede aanbiedingen voor o.a. Siemens, Illy Jura espresso machines, en KitchenAid en WMF keuken machines. Hiernaast ook nog heerlijke zelf samengestelde koffie bonen….

Kortom, mocht je in de buurt zijn van cityplaza is dit zeker een winkel om even binnen te lopen.

We zijn gisteren heerlijk wezen varen over de Linge. Samen met Michael en Hanneke. Het weer was natuurlijk helemaal geweldig. En ondanks dat we ons ingesmeerd hebben zijn er wat rode plekken gesignaleerd hier en daar.
We hebben al vaker een sloep gehuurd maar dit was dan altijd bij Marnemoende en dan vaarden we over de IJssel. Zij hadden alle sloepen verhuurd dus we zijn uitgeweken naar lingesloepleerdam.nl .
De sloepen bij Marnemoende zijn mooier en luxer maar de omgeving langs de linge was toch wel prachtig.
En ja, weer was duidelijk dat mochten we een zeer grote prijs winnen een huisje aan het water met eigen aanlegsteiger en sloep toch wel een must zou zijn.
Daarna nog heerlijk gaan eten bij de Argentijn in Leerdam en zo werd een leuke dag afgesloten. Ik was alleen zo rozig geworden dat ik redelijk snel na thuiskomst naar bed ben gegaan, want van zo’n dag niets doen op een bootje wordt je toch wel heel erg moe…

lingesloep

Wat normaal altijd als een leuke dag werd betiteld hangt nu als een molensteen om mijn nek. Als ik er al aan denk zakt het lood in mijn schoenen. Hoe kan ik nou een moederdag vieren. Mijn moeder is er niet meer, ik ben zelf geen moeder, dus hoe kan dat nou. Ik weet wel dat ik natuurlijk niet alles op mijzelf moet betrekken en dat het waarschijnlijk de volgende jaren makkelijker zal zijn, maar toch. Ik heb er gewoon geen zin in.
We gaan vanavond een intentiemis bijwonen, waar mijn moeder genoemd zal worden, deze dag hebben we uitgekozen , juist omdat hij voor moederdag is. Daarna blijf ik slapen bij mijn vader, want ook hij zal een schurft hebben aan morgen. Mijn moeder kon altijd zo genieten van moederdag. “Je hoeft niets mee te nemen als jij er maar bent” zei ze altijd. Nou ja, ik ben er wel, maar zij niet….

Nu sonja een weekendje een hotel heeft geboekt in berlijn kan de voorpret beginnen.
Voor mij betekent dat, reisboeken doornemen (we hebben er nu twee over berlijn) websites bezoeken en vast een mentaal overzicht maken van wat ik allemaal zou willen zien.

Natuurlijk gaan we naar checkpoint charlie, ik ben daar 1 keer eerder geweest, toen berlijn nog bestond uit twee delen.

Een stadsrondrit maken is leuk

Dan zijn er natuurlijk ook nog rondleidingen ondergronds.

Natuurlijk gaan we ook naar KaDeWe.

Er is natuurlijk nog veel meer te doen, ik heb al een paar goede ideeën gevonden op: het berlijn blog

We gaan naar Berlijn!

Een lang weekend van vrijdag tot maandag.
Ik heb gereserveerd Park Plaza Wallstreet Berlin,

Het hotel

Ook heb ik een openbaarvervoerkaart geregeld voor 2 dagen. Dit wordt leuk!

We zijn eruit, het wordt Toscane. Lekker 11 dagen in de zon, genieten van het Italiaanse weer en eten.

Nu nog de andere vakantie, en natuurlijk de weekendjes weg bespreken…

Of het nut heeft weet ik niet, maar het staat wel interessant in je browser.

Sprint heeft een dashboard gemaakt met “alle” informatie over het NU.

Via: Idealize.nl

Google heeft duidelijk een probleem (tenminste nu zaterdag 31 januari).

Het gaat mis bij het controleren op malware sites. Google vindt nu dat alle sites gevaarlijk zijn, en schade kunnen toebrengen aan je computer….

Als je vanuit het zoekvenster naar een site wil gaan krijg je eerst deze pagina te zien, niet handig.

En we weten nu ook waardoor dit gebeurde, “human error”

Onze jongens doen goed werk in afghanistan, en dat onze F-16 daar hun dure vlieguren goed besteden, daar maakt niemand zich zorgen om….

Mannen blijven jongens, en moeten zich af en toe kunnen uitleven.
En stel je hebt een F-16 onder je kont, hoe leef je je dan uit?

Nou bijvoorbeeld door zo snel als mogelijk, zo laag mogelijk te vliegen..

Tsja, dit is ook een manier om je remmen af te stellen, en te proberen.

Ikzelf zou toch nog even naar de garage gaan om het na te laten kijken, of gewoon iets minder hard remmen…

busje

Het is weer de tijd van vakantie planning, en dan komt altijd de vraag bovendrijven; waar gaan we dit jaar heen…

De plannen voor dit jaar zijn nog schimmig, naast een weekendje Maastricht (nog af te spreken), een lang weekend Berlijn (nog niet gepland), hebben we ook van het zomer natuurlijk weer dagen vrij.

Vorig jaar hebben we vroeg in het seizoen drie weken opgenomen, lekker omdat de vakantie dan snel komt, nadeel is dat zodra de rest van Nederland op vakantie gaat, wij de vakantie al achter ons hadden. Dus dit jaar maar besloten onze vakantie in twee delen op te nemen. Twee weekjes in het voor seizoen, twee weken aan het eind van het seizoen.

De moezel is natuurlijk een goede kanshebber, kunnen we de tegen die tijd waarschijnlijk kleine wijn voorraad weer op peil brengen, maar ook Italië is natuurlijk een goede (en hopelijk zonnige) bestemming.

We hebben twee periodes dus misschien hoeven we helemaal niet te kiezen, en doen we het gewoon allebei, maar mochten er nog tips zijn……

Ik vindt leuk om vliegtuigen te zien, nog leuker is het als je ook weet waar ze heen gaan, en waar ze vandaan komen.

Om de geluidsoverlast die vliegtuigen geven in Nederland te kunnen meten bestaat er een openbare website, met daar op een kaartje waar alle boven Nederland vliegende vliegtuigen worden bijgehouden. En op een aantal plaatsen in Nederland ook doormiddel van meetstations een meeting van het geproduceerde geluid staat. Het leuke hiervan is dat je de vliegbewegingen rondom schiphol goed ziet. Helemaal geinig wordt het als je hiernaast ook één van de ATC streams van de toren beluisterd….

Klik op het plaatje voor de website.

Stel je wilt parkeren, en ziet naast de parkeer garage nog een mooi stukje straat, licht  besneeuwd, maar wel vrij.

Wat zou jij doen?

Klik op het plaatje voor een van de mogelijkheden.

Eindelijk weekend denk je dan weer op de vrijdag. Heerlijk twee dagen vrij. Maar wat gaan die toch altijd weer snel voorbij.

Zaterdag moet natuurlijk weer gebruikt worden om de boodschappen te halen en de laatste inkopen te doen voor de verjaarspartijtjes van zondag. En natuurlijk het huis weer aan kant, daar bedoel ik dan mee, stoffen, stofzuigen, wc schoonmaken, keuken opruimen etc. Want mijn vader komt zaterdagavond eten. Hij is er rond 17.00 uur en we eten vanavond gekookte aardappelen, kip uit de oven en bloemkool. We hebben het leuk en een spelletje carcasonne mag natuurlijk niet ontbreken. Het blijft raar om mijn vader in zijn eentje naar huis te zien gaan. Hij mag blijven slapen maar gaat toch liever weer naar huis.

Zondag hebben we twee verjaardagen. Op één adres dat dan weer wel. Mariola en Kaylin zijn beide jarig geweest en wij wordne verwacht op het prinsessenfeest. Als we nou vroeg komen dan kunnen we nog een beetje kletsen. Dus om 10.05 staan we op de stoep. Ons ontbijtje stellen we uit tot vanmiddag. We worden verwelkomt met koffie en prinsessentaart en de kado’s vallen in goede aarde. Het is gezellig maar op het moment dat het drukker begint te worden gaan we naar huis. Even lekker genieten van de zondag. Filmpje kijken (Evan Almighty) en ik ga zo Jacques zijn haar knippen. Daarna lekker gebakken aardappeltjes met biefstuk eten. Dus dat komt wel goed. En dan vanavond Pepper Dennis kijken, leuke serie op rtl8. En morgen beginnen we weer met frisse zin aan een nieuwe week.

De secret service heeft een nieuwe auto voor President Obama besteld.

Deze vindt je zeker niet bij de lokale dealer. De optie lijst van deze zwarte Cadillac DTS gaat ook iets verder dan een matje of een trekhaak.

De auto heeft alle gemakken van een luxe auto met de bescherming van een gemiddelde tank.

Extra’s
Zo is er alles aan gedaan om een eventuele aanslag te overleven: de benzinetank is gepantserd en voorzien van beschermend schuim zodat die zelfs bij een voltreffer niet zal exploderen, de veiligheidsdeuren zijn zo zwaar als die van een vliegtuig en de bodem is centimeters dik, zodat zelfs al wordt er een handgranaat onder de auto geworpen de inzittenden ongedeerd blijven.
De banden zijn van schier ondoordringbaar kevlar, maar zelfs als de banden er af zouden komen kan de auto op velgen doorrijden.

Traangaskanonnen
Mocht er al wat fout gaan, dan is er een voorraadje geschikt bloed voor de president aanwezig. Ook zijn er zuurstoftanks aan boord. Om aanvallers af te weren zijn er traangaskanonnen, weggewerkt in het design. Uiteraard is de chauffeur ook bewapend.

Binnenin is het een en al luxe: een laptop, satelliettelefoon en een directe verbinding met de vicepresident en het Pentagon. Het presidentiële zegel is op de bekleding geborduurd.

Op de motorkap zijn de Amerikaanse en presidentiële vlaggen geplaatst, als het donker is worden die met LED-lampjes verlicht.
De auto kost ruim vier ton. Hij rijdt ongeveer één op twee en heeft vanwege zijn gewicht in topsnelheid van maar 100 kilometer per uur. Volgende auto toch maar een hybride?

De auto van President G.W. Bush ziet er nu gelijk ouderwets uit, de eerste change heeft de nieuwe president nu al op zijn naam staan.

Op de website popular mechanics staat een overzicht van de meest in het oog springende presidentiele limo’s van de afgelopen jaren.

Gisteren avond weer een avondje theater gedaan, deze keer Cameretten festival, de winnaars van 2008.

De optredende artiesten waren deze keer in volgorde van opkomst;

Max van den Burg, winnaar van de publieksprijs, met een programma gecentreerd rond het virus van de musicals.

Jorrit Rogaar, winnaar van de juryprijs Cameretten 2008, een programma met zijn broertje als roode draad. Wat is normaal en wie durft bijzonder te zijn.

Theo van buuren, finalist. Met het programma, De ongelofelijke slechtheid van de natuur.

Vooral de eerste twee waren hilarisch, goede programma’s met een mooie flow. Theo kon de zaal (en daarmee ook ons) niet echt overtuigen. Ondanks de twee mooi gevonden “wetenschappelijke” stellingen.

Filmpje;Jorrit Rogaar wint Cameretten-festival

Het programma ‘Wie is de Mol’ is in de tweede kamer aan bod geweest

In iedergeval in de fokke en sukke wereld;

Nichten: Ingrid, Miriam, Nicole, Sonja en Annemiek

Gisteren zijn we met de “van den Boogaard” nichten uit eten geweest. Eindelijk eens elkaar zien zonder dat daar iemand voor dood hoef te gaan, want ja zo werkt het nou eenmaal. Ik durf met zekerheid te zeggen dat er nichten bij waren die ik inmiddels al zo’n 20 jaar niet meer gezien heb. We waren met zijn negenen gaan eten bij Gonzales in Rotterdam. Jammer genoeg misten we er één, maar die had een goed excuus, die woont tenslotte is Australië. Het was erg leuk om te zien hoe iedereen er nu uitzag. Wel ouder maar toch nog een aantal precies hetzelfde gezicht als in mijn herinnering. En dan wat er allemaal in hun privé leven is gebeurd. Er wordt zelfs al iemand oma, nou ja zeg. Ik ben dan wel de jongste van de nichten, maar dit lijkt toch niet te kloppen want aangezien ik zelf nog zo (Ahum) jong ben kan dit toch echt niet …

Sylvia en Marianne

Het was echt super gezellig, dat bleek ook wel want we waren om 18.00 uur binnen gekomen en gingen om 23.00 uur weer de tent uit. Maar wel met een nieuwe datum om het dunnetjes over te doen. We hopen dan dat de neven ook mee gaan. Ik ben ook erg benieuwd wat daar van geworden is. Daar zitten er toch ook een hoop bij die ik nog ken als jonge goden (want ja het is tenslotte familie ) en die zullen nu ook gezinnen en de eerste grijze haren hebben. Op naar augustus!

Ellie en Jacqueline

Ons blogje heeft vanaf vandaag een nieuw uiterlijk.
Meer functies in de navigatie balken aan de linkerkant, en weer een strak ontwerp.

Alle foutjes uit het oude ontwerp zijn eruit dus de site zou ook sneller moeten laden.

Ook de mobiele versie van de site heeft een nieuw uiterlijk, maar daar moet ik nog een beetje aan sleutelen.

De nieuwe single van ilse de lange, ‘Miracle’ is afkomstig van het laatste album ‘Incredible’, ging gisteren op internet in première.

klik voor de hele clip.

Je kan zomaar mazzel hebben, en als er dan ook nog iemand met een videocamera in de buurt is heb je gelijk een mooi filmpje.

Het wordt helemaal leuk als je de filmpjes achter elkaar zet,

Duidelijk is trouwens wel dat niet alle clipjes echt zijn. Let bij de bank overval eens op de meest linkse politie auto…

Heerlijk vandaag een dagje vrij. Wel wakker geworden met hoofdpijn, maar ik heb de stille hoop dat dit straks wegzakt.
Ik loop me al een paar dagen te irriteren aan de grijze landigsbaan op mijn hoofd, dus vandaag ook maar weer eens mijn haar verven.

En dan natuurlijk je huis weer opruimen, stoffen en stofzuigen en dweilen. Want daar is de vrije dag tenslotte voor, zo heb je in het weekend tenminste echt vrij. Ik word hier natuurlijk niet echt warm van, maar het is wel leuker om in het weekend leuke dingen te doen i.p.v. opruimen. Dus ik pak zo mijn swiffer en ga aan de slag.

I want to break free….. I want to break free…. yeah

Vandaag een discussie gehad over het oprichten van een blog.

Het bloggen begint nu ook in de proffesionele omgeving geaccepteerd te raken als een goede communicatie methode. Al die blogjes dragen wel bij aan de informatie overload.

Nieuwe lay-out van ons blogje

Binnen kort verandert ons blogje van uiterlijk, zie het plaatje voor een preview.
Sinds dit weekend draait het blog al op de laatste versie van zowel Wordpress, en ook de gallery is vervangen. Nu nog het zogeheten Theme vertalen en de nieuwe versie komt on-line.

Zo af en toe heb je ook wel eens mazzel.
Vorige week donderdag bijna een uur op het peron van station breukelen gestaan voordat er een trein kwam waar nog ruimte in was. Door een wissel storing reden geen treinen van utrecht naar amsterdam, de treinen die wel reden waren dus overvol. De eerste trein die aankwam vielen mensen zo’n beetje uit toen de deuren opengingen.

Maar vanmorgen kom ik op station gouda goverwelle aan, en de trein staat voor me klaar, en vertrok ook direct zodra ik binnen was.
Op die manier is reizen met de trein nog lekker ook, krantje erbij enzo. Mis alleen een kopje koffie, maar die heb ik in de auto ook niet.

Vorig jaar heeft Microsoft zijn versie van een cloud computing als bèta vrij gegeven.
Hierdoor kan je met al je windows computers een virtueel netwerk maken waarin je bestanden deelt.

Microsoft geeft gelijk 5Gb aan opslag weg, die dus “automatisch” gedeeld wordt tussen al je aangemelde devices. Daarnaast heeft windows mesh een eenvoudige client om PC in de cloud op afstand te besturen vanuit een browser scherm

Sinds kort is er ook een client voor windows mobile telefoons.

Dus als ik nu een foto maak op m’n telefoon is hij gelijk beschikbaar op al mijn andere windows devices.

Kijk das dan weer handig.

Klik op het plaatje voor de Microsoft site

Wat kan Nederland toch mooi zijn.

Ik moest even stoppen op mijn reis tussen Rotterdam en Amsterdam, en onderstaande foto’s maken.

Een winters landschap met rijp op de bomen.

(Foto gemaakt met m’n mobiele telefoon)

Vanavond begint het weer, de speurtocht naar de mol bij de Avro, net als andere jaren onthul ik nog voor de eerste uitzendingen al wie de mol is

Met dank aan m’n goede contacten kan ik nu zelfs een foto publiceren die een duidelijke mollenstreek laat zien.

Kijk hier verder

Een echte Talpa europaea. leeft zoals te zien zal zijn vanaf vanavond ook in ierland.

ik heb weer een leuke applicatie gevonden voor de windows mobile telefoons.

Moblog, hiermee is het eenvoudig om vanaf de mobiele telefoon een posting te maken op een wordpress blog.

Maar nu is er ook bewijs.

Wat is het toch leuk als je aan het water woont. Dan gebeurt er opeens iets positiefs met al die kou. Want de sloot voor (of is het nou achter) ons huis is bevroren en er wordt al sinds oudjaarsdag op geschaatst. Echt geweldig om te zien.

Nu nog een koek en zopie tent beginnen….

Vorige week zondag (14/9) is mijn moeder op 65 jarige leeftijd overleden. Na twee jaar verschillende cva’s te hebben gehad, is ze overleden aan een acute hartstilstand. Je zult begrijpen dat berichten hier nog langer zullen achterblijven dan nu al.

Sonja

We zijn in onze vakantie een dagje met de familie naar blijdorp geweest.

De foto’s staan nu in onze gallery, en hier alvast een preview.

Posted by mobile phone:
dit weekend de verjaardag van mijn moeder gevierd in america (centerparcs loohorst). later meer..

We hebben er alweer twee weken op zitten maar nog een week te gaan gelukkig.

We zijn een kort weekje in Duitsland geweest. Jawel weer bij de moezel. De wijn was dan ook bijna op . We waren in Villa Primavera in Ediger Eller. We zijn daar vorig jaar ook geweest en je hebt daar een heerlijk uitzicht op de moezel en het appartement is netjes ingericht.
Zoals je hier kunt zien:

Maandag’s zijn we naar Mettlach gegaan en hebben weer wat Villeroy en Boch spullen gekocht bij de outlet store. Heel verleidelijk al dat porcelein en glaswerk.

Dinsdag zijn we naar Idar Oberstein geweest. Het stadje dat bekend staat om de edelstenen mijnen. We zijn ook naar een oude edelstenenslijperij geweest en ook even het stadje ingelopen. Mooi om te zien was een kerkje dat ingebouwd is in de rotsen. 

We hebben bij de slijperij ook een hanger van ultramarijnkristal gekocht en natuurlijk een stuk onbewerkt kristal voor in onze aandenken kast.

Woensdag hebben we een dagvaart gemaakt op de Rijn. We zijn om 11:00 uur opgestapt in Boppard en gevaren naar Rudesheim en daarna dezelfde route terug naar Boppard waar we om 18:50 weer aankwamen. We hebben onderweg hele mooie stadjes en burchten gezien.

Het was zo lekker weer die dag dat we beiden flink verkleurd waren, heerlijk eindelijk eens een kleurtje na de vakantie…

Donderdag zijn we wijnen gaan proeven en zijn we dus gaan shoppen, we leken wel wijnimporteurs. Maar we hebben weer heerlijke wijnen meegenomen die ons nog vaak doen terugdenken aan deze heerlijke week. Vrijdagochtend hebben we nog even bij Klemens Friderichs de laatste wijnen (4 dozen) opgehaald en zijn weer huiswaarts gegaan. We konden lekker doorrijden en dan is het toch ook heerlijk om thuis te zijn en daar nog heerlijk te genieten van ons nieuwe terras. Al met al een lekkere vakantie

Jawel het dakterras is nu ook verder aangekleed met planten en parasol. Hieronder wat impressie foto’s.

En dan hebben we ook voor in de tuin een nieuw tuinstel gekocht, van bovenaf ziet het er zo uit:

Afgelopen vrijdag had ik weer het jaarlijkse bedrijfuitje. Geen strand dit keer. We werden al weken in spanning gehouden wat we gingen doen en vrijdagochtend toen we in Den Bosch bij theater de Parade waren kregen we het dan toch te horen: een TV workshop. Geweldig het had niet beter kunnen zijn. We werden in twee teamsverdeeld en daarmee moest je een script bedenken en daarna werden de rollen verdeeld. Geluid, camera, regisseur, regieassistent, productiemedewerkers (de regelneven) en de acteurs. Wie mij kent weet natuurlijk dat ik graag in de belangstelling sta en een andere rol aanneem dus ik werd actrice.

Het idee van ons was: hoe zou de wereld eruit zien zonder Précon. We hadden bedacht wat er allemaal mis kon gaan in een keuken of productiebedrijf. Dan moet het nog een verhaal worden, dus er was een stelletje wat ergens ging eten en uiteindelijk doodziek thuis zou komen. De eindkreet zou worden. Zonder Précon komt er niets klaar! Ik speelde de kokkin. En oh wat was het ranzig. Ik maakte soep met een toiletborstel. Had daarbij een peuk in mijn mond en om de soep wat meer smaak te geven ging er een snotje in. Heerlijk. Het was een korte rol in een filmpje van 3,5 minuut maar ik heb in een deuk gelegen. Het andere team had als invalshoek genomen Précon in the future Waarbij Jan mijmerde over allerlei kantoren over de gehele wereld en ver daarbuiten. Daar was ook flink hun best gedaan op de diverse invalshoeken.

Uiteindelijk werden de filmjes gemonteerd met muziek eronder en werden ze gepresenteerd aan elkaar. En de applausmeter zou dan aangeven wie er gewonnen zou hebben. En ja hoor dat waren wij. Het was echt een super dag, met dank aan mijn collega’s.

Yessss! Na 3 jaar hebben we dan eindelijk een dakterras. We hadden al vanuit de bouw een deur genomen op de tweede verdieping met als doel om daar ooit het dakterras af te maken. En dit jaar is het er dan van gekomen. Jacques kwam met het idee om dit jaar niet op vakantie te gaan maar om het dakterras in orde te maken. We hebben gekozen om houtcomposiet planken te gebruiken. Het ziet er bijna hetzelfde uit als hout maar het rot niet, verkleurt nagenoeg niet en wordt ook niet glad. Na een weekje grind scheppen en dat grind transporteren naar beneden, heeft Jacques zich dit weekend toegelegd op het plaatsen van de planken. En het is af. We hebben vanavond ook de lounge set naar boven gehaald en willen het nu nog verder aankleden met planten. Ook de parasol voet moeten we nog krijgen. Maar dat gaan we in de vakantie doen. We hebben hem ingewijd met een borrel natuurlijk. Zie hieronder het voorlopige resultaat.

Volgende week begint het weer.

Om goed voor de dag te komen, hier vast het wilhelmus met tekst.

Kan je nog even oefenen.

Ahum, en dan heb je een blogje en dan schrijf je bijna niets…

Laten we het erop houden dat we het druk hebben en dat het weer ook niet uitnodigt om extra achter de computer te gaan zitten. Dan maar ’s ochtends vroeg iets tikken.
Zoals eerder genoemd ben ik begonnen in een nieuwe functie. Mijn collega die mijn oude plek overneemt doet het al heel goed. Nog een paar puntjes en ik ben los. Na een overleg vorige week voelt dat ook zo. Ik heb al een eigen project gekregen en kan daar hopelijk deze week mee beginnen. Het zal mij benieuwen. Ik heb nog een hoop te leren dus het worden uitdagende weken tot aan de vakantie kan ik je zeggen. Maar ik heb er zin en vertrouwen in. Als mijn eerste project klaar is om bewonderd te worden, horen jullie het van me.

Thuis zijn we begonnen met ons nieuwe dakterras. We hadden wel al de deur laten plaatsen maar verder lag er alleen maar grint. We hebben gekozen voor houtcomposiet planken. Extra brede en lange planken in de kleur antraciet. De bedoeling is om straks de loungeset naar het dakterras te verhuizen en in de tui beneden een andere set te plaatsen. Ik denk dat het straks heel gaaf wordt boven. Een paar mooie planten erbij en we kunnen daar vast heerlijke momenten doorbrengen met een glaasje wijn. Helaas gaat de zon onder aan de andere kant anders konden we die nog zien ondergaan. Maar goed eerst moeten we nog aan het werk. Ik zeg we, maar eigenlijk bedoel ik Jacques. Hij heeft dit weekend al een hele hoop grint weggeschept. We hopen zaterdag een verhuislift te kunnen regelen zodat het naar beneden kan en de planken naar boven. En daarna starten. We hebben er nu al zin in!

Maar wij zijn begin maart een weekendje naar luxemburg stad geweest.

Zomaar even er tussen uit.
Daar natuurlijk weer helemaal los gegaan met fotograferen, zie hier de resultaten bij

Ik moest even wennen aan het nummer maar nu vind ik hem toch wel weer goed. Wit licht van Marco Borsato. In oktober geeft hij weer een concertreeks in het Gelredome. En wij gaan er heen!!!  We hebben kaartjes voor vrijdag 17 oktober, dan worden zeer waarschijnlijk ook de DVD opnames gemaakt. Ik kan niet wachten.

Het is moederdag vandaag, dus voor alle moeders die dit lezen: Gefeliciteerd.
Natuurlijk heb je vooraf altijd weer de stress van wat gaan we kopen. En ik weet ook wel dat moeders altijd zeggen dat ze het niet belangrijk vinden en dat je niet hoeft langs te komen, maar ik weet ook dat als je het niet doet dat men teleurgesteld is. “Ik had het toch leuk gevonden als je even was langsgekomen”. Maar goed bij mij is dat natuurlijk zelfs niet eens een optie want ik ben juist blij dat ik moederdag nog kan vieren dit jaar.  Want we hebben nogal weer wat meegemaakt met haar. Dus zolang het kan ben ik van de partij.

Ma een fijne moederdag gewenst en tot straks!

Jawel we zijn nog een keer gegaan. Nu zijn we met Michael en Hanneke naar de Flint in Amersfoort gegaan. En we hadden mazzel want we hadden Joke de Kruijf en Marjolein Keunig als spelers. Ik heb me weer super vermaakt. Het was niet uitverkocht en daar werden ook soms wel grappen over gemaakt. Maar echt volgend jaar gaan we zeker weer. Nadien nog even op een terrasje gezeten in de keienstad. Het was ook zo’n lekker weer. En dat houden we ook nog een paar dagen, yes…

We zijn vrijdagavond naar Claudia de Breij geweest. En nu zijn we daar vorig jaar ook al heen geweest en toen was ik er eigenlijk niet zo kapot van, maar we hadden toch weer kaartjes gekocht. Beter gezegd IK had kaartjes gekocht. En deze kaartjes hebben er voor gezorgd dat we deze kleine vrije vakantie niet weg konden naar Duitsland want dat zou zonde zijn van de kaartjes. Hadden we daar nou maar gewoon maling aan gehad want de voorstelling vonden wij niets. We stonden in de pauze wat te drinken en we keken elkaar aan en hadden zoiets van “wat vind jij ervan”? En het bleek dat we er allebei niets aan vonden. Aangezien het Jacques zijn verjaardag was wilden we de avond niet verder verzieken en zijn we naar huis gegaan. Jammer maar helaas, Claudia doet het niet voor ons..

Heerlijk, vrijdag weer naar theater geweest. Dit keer naar Forbidden Musicals. Mooie stemmen en heel veel humor en zelfspot. 6 musical sterren (waaronder Doris Baten en Michael Diederich) en Gijs Staverman die de boel aan elkaar vertelt. Ze nemen op zo’n avond 18 musicals op de hak. De muziek is vaak hetzelfde maar de teksten zijn aangepast en ook de situaties zijn “gehumoriseerd”. De 3 musketiers in 3 minuten bijvoorbeeld. Of Jesus Christ Superdisni en Les Minirables.  Zoals ze zelf zeggen “deze parodievoorstelling is geschikt voor musicalfans en musicalhaters. Jacques en ik hebben erg vaak moeten lachen en misschien dat we nog wel een keertje gaan. Mocht er een Forbidden Musicals 2009 komen zijn we zeker van de partij.

Dan kunnen ze er wel een wedstrijd van maken, maar in parkeren blijft moeilijk voor de meeste dames.

Zie ook de video

Stel je voor, je bent 13 jaar, je wordt op school gepest omdat je van een andere soort muziek houdt dan de rest van de klas.

Dan komt Britains Got Talent naar je woonplaats, je gaat op het podium staan, en je zingt, Pie Jesu…

Natuurlijk hebben we in nederland ook een 13 jarige met goede performance

De viertien jarige anne, zingt een stuk uit jezus christ superstar…

De kogel is door de kerk. Ik heb een andere functie. Ik wilde heel graag me gaan bezighouden met onze e-learning tak (www.trainjezelf.nl). En dat is nu in gang gezet. Eerst moest mijn functie worden overgenomen en mijn collega Esther wilde dit graag op zich nemen. Dus we zijn deze week begonnen met haar verder inwerken. Grotendeels is alles wel bekend maar het zijn nog even de puntjes op de i en de facturatie moet nog helemaal worden uitgelegd maar ik heb er heel veel vertrouwen in dat het goed komt. En daarna kan ik me bezighouden met de back-office van e-learning en zodra het mogelijk is kan ik gaan helpen met het ontwikkelen van e-learning modules. Weer een beetje terug naar mijn roots want ook bij mijn vorige werkgever was ik met internettoepassingen bezig. Ik heb veel zin in om me vast te bijten in de projecten. Lekker fröbelen achter de computer… 

Jawel, eindelijk eens goed nieuws. Het gaat goed met mijn moeder. Ze is weer aan het eten geslagen en ook het bewegen gaat steeds beter. Ze krijgt sinds deze week twee keer per week revalidatie in Dongen en dat lijkt ze ook leuk te vinden. We zijn afgelopen woensdag ook naar een nieuwe neuroloog in het Elisabeth ziekenhuis in Tilburg gegaan voor kennismaking. Een hele fijne vent die dr. de Kort. Sowieso heeft hij één medicijn geschrapt. Hij vond dat ma nu onverantwoord veel bloedverdunners kreeg en de Plavix die ze in het najaar van vorig jaar erbij had gekregen zou juist alleen maar een bloeding kunnen veroorzaken, dus die heeft hij meteen weggehaald van de medicijnlijst. Hij wilde verder nog twee onderzoeken uitvoeren (doppler onderzoek aan haar hals en van haar hoofd) hierdoor hoopt hij een beter beeld te krijgen. Over twee weken moeten we weer terug komen voor de uitslag. En dan hopen we weer wat wijzer te worden. Maar al met al gaat het echt de goede kant uit. HEERLIJK!!!

Zoals iedereen heb ik een eigen mening over “fitna” de film van dhr Wilders.
Deze zal ik voor mezelf houden.

Ik wil nog wel iets anders kwijt….

Op elke school, in elke klas is iemand die de Amerikanen zo mooi omschrijven als “bully”. Een medeleerling die onder bedreiging van geweld een groot deel van de klas zijn/haar wil oplegt.

Als ik het statement van live leak zie waarom zij de film offline hebben gehaald moet ik daar toch aan denken……

Zie hier het statement in een youtube video.

Vrijdagavond is mijn moeder weer thuis gekomen vanuit het ziekenhuis.
Ik dacht vorige week zaterdag dat het niet meer zou gebeuren want na mijn vorige post is er nog het een en ander gebeurd. Wij waren vrijdagavond (7/3) op bezoek en toen heeft ze de hele tijd liggen slapen. Ze werd wel even wakker toen we binnenkwamen maar alles ging toen langs haar heen en ze had mijns inziens niet door dat wij er waren. Dit was eigenlijk heel eng want ik was bang dat ze bewusteloos zou raken. Zaterdagochtend werden we gebeld door mijn vader. Ma was die nacht overgebracht naar de hartafdeling en ze dachten dat ze een hartinfarct had gehad. Ik dacht dat mijn hart stilstond. Ze is zo ontzettend verzwakt gaat ze dit wel overleven? Jacques en ik reden naar het ziekenhuis met  het idee dat dit wel eens de laatste keer zou kunnen zijn. Toen we eenmaal daar waren lag ze met rode blossen in het bed en was helemaal wakker en alert. Zo had ze er al een aantal dagen niet meer uitgezien. Ze bleek wel een delier ( Een delier (officiële naam: delirium) is een stoornis van het bewustzijn die binnen enkele uren tot dagen optreedt. Hierdoor raakt iemand ernstig in de war. Vaak weten mensen met een delier niet waar ze zijn, kunnen ze niet meer logisch denken, zich niet goed concentreren en praten ze onsamenhangend (of zeggen helemaal niets meer))te hebben, hier kreeg ze meteen medicijnen voor. We kregen van de cardioloog te horen dat het geen hartinfarct was geweest maar dat de waardes niet goed waren en dat haar hartslag gevaarlijk laag was. Ze zijn gestopt met een aantal medicijnen om dit weer wat op gang te krijgen. Mocht het niet lukken dan kon het zijn dat ze een pacemaker zou krijgen. Maar daar was het nu nog te vroeg voor, eerst moesten er een aantal onderzoeken worden gedaan. Tijdens mijn bezoek werd het eten binnengebracht en ma had opeens zin in eten. Na twee happen aardappelpuree en wat happen vla was die zin alweer over, maar toch ze had iets gegeten. We waren toch wel blij en gingen met een gerust hart naar huis. Alleen ’s avonds kwam het telefoontje dat ze toch wilden dat haar eigen cardioloog naar de onderzoeken keek en dat ze in het ziekenhuis in Breda dus het beste af was. Dus hup met de ambulance naar Amphia.

Toen ik zondag daar kwam vond de cardioloog dat de waardes helemaal niet zo verontrustend dat er die dag ook allerlei onderzoeken moesten plaatsvinden en al helemaal geen slokdarmecho. Dus maandag zou ze een ct scan krijgen. ’s middags kwam er wel een internist bij om te onderzoeken waarom ze nou zo slecht haar eten kon binnenhouden. Hij zou ook meekijken met de CT scan en die moest dus worden uitgebreid met ook de maagdarm streek. Wel bleek dat niet was doorgekomen dat ma een delier had en na overleg met de dokter kreeg ze dan toch weer de medicijnen hiervoor. Maandag de CT scan uitgevoerd en daarop bleek niets te zien te zijn. Ondertussen was ma al weer iets meer aan het eten geslagen (beschuit en vla en soep). De internist vond dat er een maagonderzoek moest worden uitgevoerd. Deze zou donderdag plaatsvinden. Ook hierop was niets te zien en in de middag ook nog een 3D-röntgen foto. Wij hadden alleen wel het idee dat de zorg weer zo slecht was dat we ma, nu er toch niets met het hart bleek te zijn, wilde laten overplaatsen naar het ziekenhuis in tilburg. Er moest worden gekeken of er plaats was en dat zouden we snel horen. Uiteindelijk bleek er ook vrijdag niets uit de röntgen foto te zijn gekomen. Wel was ma dusdanig aan het eten en drinken dat men vond dat ze eigenlijk ook wel zaterdag naar huis zou mogen. Na wat miscommunicatie daar en het verdriet van mijn moeder dat ze nog een dag moest wachten mocht ze toch al vrijdagavond naar huis. En nu is ze dan thuis.Vrijdagavond heeft ze ook al een paar uur op gezeten, dat hadden we al in tijden niet meer meegemaakt. Je weet niet wat je ziet. Ze is echt heel erg opgeknapt. Tuurlijk zijn we er nog niet, maar ze praat beter, loopt beter en af en toe lijkt zelfs haar linkerarm een beetje mee te doen. Ook eet ze weer voorzichtig. Het zijn nog geen hele maaltijden, maar twee crackers in de ochtend. Wat soep in de middag en wat ze gisteravond gegeten heeft geloof je echt niet. Ze wilde een bigmac. Dus die zijn ze gaan halen, maar die was al te koud toen ze thuis waren. Ze heeft wel twee nuggets op en wat frietjes. Nou ja je kan er maar zin in hebben. Vanmorgen gaan Jacques en ik een bakkie doen. Was eigenlijk de bedoeling om gisteravond te gaan maar hij was na een week in Munchen gesloopt. En ik was natuurlijk vrijdagavond al naar mijn ouders gegaan om haar welkom te heten.

Er schijnt weer licht aan de horizon

Ik heb een tijd niets geschreven maar dat had een reden.
Zoals al eerder geschreven is er de laatste tijd weer van alles loos met mijn moeder. Ook nu.

Na de beroerte in januari is ze thuis gekomen en kreeg vlak daarna een buikgriep, waardoor ze geen eten kon binnenhouden. De buikgriep ging over maar het eten binnenhouden lukte nog steeds niet. Vorige week maandag zijn we bij de huisarts geweest en die schreef astronautenvoeding voor. Maar ook dit blijft bijna niet binnen. Ook de pillen innemen resulteert regelmatig in een braakbui. Ze valt steeds meer af en ook krijgt ze te weing vocht binnen.
Pa heeft woensdagochtend de huisarts weer gebeld en die is langsgekomen en heeft haar nu laten opnemen in het ziekenhuis. Ze ligt nu aan het infuus voor vocht en ze doen allerlei onderzoeken om te ontdekken waarom ze geen voeding binnen kan houden. Als dit zo doorzet heeft ze a.s maandag al 6 weken niet gegeten. Ze is erg verzwakt en is ook in de war. Hopelijk vinden ze snel de oorzaak en kunnen ze dit aanpakken zodat er weer voeding in kan en ze weer kan aansterken.

Vorige week donderdag Essen, van het weekend Luxemburg, nu München, volgende week ergens naar berlijn….

Wat ben ik toch weer een europees….

Gisteren avond weer naar het theater geweest.

Deze keer niet in onze vaste honk in IJsselstein maar in de "nieuwe doelen" in Gorinchem.

De voorstelling "the best of 25" van Hans Liberg.
Een ontzettend leuke voorstelling, ondanks dat het allemaal stukjes zijn uit eerdere voorstellingen, en het me opviel hoeveel ik daarvan al gezien had.

Door de grote interactie met de zaal lijkt het wel alsof de voorstelling geheel aan elkaar wordt geïmproviseerd, en is het geheel dusdanig leuk dat m’n lachspieren aardige overuren hebben gemaakt.

Met het mooie weer van de afgelopen dagen krijg je ook mooi licht om te fotograferen.

Vanavond naar het theater geweest, deze keer een try-out van Sara Kroos met het programma bries. Op haar eigen website staat;

Na het enorme succes van Zoetgevooisd komt Sara Kroos op volle kracht met een nieuw gevaarlijk, uitdagend en poëtisch programma: BRIES

BRIES is een stuwend verhaal over het mee bewegen op de storm. BRIES gaat over het laten waaien van de controle, en over het weerloos durven bestaan. Sara is vilein en genadeloos grappig, haar waarheid is prachtig maar schuurt.

Samen met haar muzikanten Martijn Breebaart en Bas Mulder brengt Sara kwetsbare nummers en rauwe beats.

Een toch wel duidelijk ander programma dan de vorige (zoetgevooisd), waar we ook de try-out van gezien hebben.
Deze voorstelling meer liedjes, en vooral meer gevoellige liedjes. Ik denk zelfs een nummer wat de boudewijn de groot kan afhouden van een hoge notering in de top2000. Het nummer windstil is zo mooi, zo gevoelig, zo muzikaal….

Alles bij elkaar is het meer een muziek voorstelling dan een cabaret voorstelling, maar ik ben weer onder de indruk van de mooie stem van sara…

Zoals al eerder gepost heeft mijn moeder de afgelopen week weer in het ziekenhuis gelegen met uitvalsverschijnselen. Na vele onderzoeken blijkt het toch weer een beroerte te zijn geweest. Ze heeft coordinatieproblemen in haar linkerarm. En ook haar linkerbeen werkt niet goed mee. Ze zal de komende tijd weer via fysiotherapie en logopedie moeten revalideren. Het valt niet mee om haar zo te zien. Ze heeft in anderhalf jaar tijd flink wat voor haar kiezen gehad. De vorige keren heeft ze flink gevochten om er bovenop te komen, hopenlijk lukt het haar dit keer ook weer.

Weer wat nieuwe foto’s, afgelopen week gemaakt.

De foto kan je groter maken door er op te klikken.

De buurvrouwen in onze straat zijn volgens mij meer dan gemiddeld ondernemende typetjes, er is een buurvrouw met de lekkerste bagel’s van ijsselstein en omstreken, en heeft een andere buurvrouw een winkeltje wat volgens mij toch wel de gezelligste winkel van ijsselstein is, snuisterije met een groot assortiment aan “nice to have” dingen, en daarnaast natuurlijk ontzettend leuk houten spelgoed.

En het goede nieuws is, al het leuks uit de winkel is nu ook on-line te bestellen. De leukste optie is dan natuurlijk, bestellen via het internet, en afhalen in de winkel!

Zoals al eerder op dit blogje geschreven tobt mijn moeder met haar gezondheid. Na dat vorig jaar augustus hemianopsie als gevolg van een hersensinfarct was geconstateerd was het even stil. Maar haar zicht werd de laatste tijd nog slechter. Ze zag eigenlijk alleen nog maar grijze vlekken. Het geliefde kaarten met mijn vader en naar tv kijken kon dan ook niet meer en dat was echt een teleurstelling. Vorige week woensdag had ze opeens een scheef gezicht dus mijn vader met mijn moeder naar de huisarts. Daar aangekomen was de scheefheid al weer bijgetrokken en bleek het om een TIA te gaan. Prettige bijkomstigheid bleek later op de dag dat het zoals zij zelf zegt “de gordijnen gaan opeens open” dat het zicht verbeterd was. De halfblindheid aan de rechter helft zit er nog wel maar de grijze vlekken zijn weg. We waren helemaal blij dat dit het gevolg was van weer zoiets vervelends. De huisarts zag de TIA als positief want de medicijnen deden in ieder geval hun werk dat het niet resulteerde in een hersensinfarct. Maar er gebeurde meer…

Afgelopen zondag was Miriam (mijn zus) bij mijn ouders, en toen trok ook het gezicht van mijn moeder scheef en had ze geen gevoel meer in haar linker arm. Gelijk weer de huisarts gebeld, en er kwam een weekend arts van de huisartsenpost. Het gevoel kwam weer langzaam terug dus ook deze werd afgedaan als een TIA. Maandag hadden mijn ouders nog een afspraak bij de huisarts. Mijn moeder bleef last houden van een gevoelig gezicht. Dit kon duiden op een zenuwontsteking of toch een beroerte. Hij geeft een brief mee die ze maandag 28/1 moeten meenemen naar de neuroloog. Hij kan dan een scan maken waarop dit te zien moet zijn.

Maar gisteren was het dus weer zover. Haar linker gezichthelft en linkerarm is gevoelloos en ze wil met haar linkerarm het licht aandoen maar de hersenen geven dit signaal niet goed door. De arm gaat iets omhoog maar belandt niet op de lichtknop. Ook geven de hersenen niet door dat het niet lukt en dat ze het met de andere hand moet proberen. Paniek dus, weer naar de huisarts. Deze vertrouwt het nu niet meer en ze moeten gelijk naar het ziekenhuis. Daar waren ze om 11.30  uur en hebben tot 16.30 uur allerlei onderzoeken gedaan, maar ze kunnen tot nu toe geen oorzaak vinden. Maar ze vinden het onverantwoord dat ze naar huis gaat dus ze moet in het ziekenhuis te observatie blijven. Ze gaat aan de monitor en heeft rust nodig. Gisteravond nog wel even op bezoek geweest maar je zag dat ze heel moe was. Vandaag gaan ze nog een halsader onderzoek doen om te kijken of er verstoppingen zijn. Wordt vervolgd…

Ik kon merken dat ik m’n camera al een tijdje niet had gebruikt, er stonden nog een boel foto’s op.

Onder andere foto’s gemaakt in het marine museum in Den Helder.

We zijn ook ergens in het najaar naar de dierentuin van Amersfoort geweest. Ook daar heb ik een boel foto’s gemaakt. Deze staan nu ook in de gallery, en hier een paar voorbeelden.

Vandaag is de “verjaardag” van Mariola en Kaylin. Althans we vieren hem vandaag. Want Kaylin wordt dinsdag 2 jaar en Mariola heeft op 9 januari al haar 36e levensjaar bereikt. Maar toch vieren we het vandaag.

Lieve vriendinnetjes, van harte gefeliciteerd.Dikke kus, van Jacques en Sonja

Ons blogje heeft weer een nieuwe functionaliteit gekregen.

Je kan een e-mail abonnement nemen op de berichtjes, hierdoor krijg je s’morgens een mailtje als er nieuwe berichten zijn geschreven.

Je kan je abonnement aanvragen op deze pagina

Het klinkt niet echt als iets van nu, een buikspreker met hand poppen, maar Jeff Dunham laat zien dat het toch wel echt theater van nu is.
Als je een drie gesprek kan houden, dus de buikspreker, en twee hand poppen ben je echt goed…

Ik heb een paar youtube’s online gezet bij lees meer.

Check de filmpjes bij

Als eerste; Achmed, the dead terrorist

Maar ook, Peanut, Jeff en José Jalapeno in gesprek;

En als laatste, Walter en Jeff Dunham;

Vorig jaar wist ik al snel te melden wie de mol uit het avro programma wie is de mol was.

Het was achteraf gezien wel fout, maar ja. Ik was ook wel heel snel met het melden.

Dit jaar weet ik het ook weer. En de avro heeft me nog niet gebeld om me aan m’n wurg contract te houden, dus ik onthul het bij,

Ik weet uit zeer betrouwbare bron wie de mol is…..

 Linda

Zo kijk je er nog naar uit en zo is het weer voorbij. De feestdagen en de bijbehorende vrije dagen. Ik was de week van oud en nieuw vrij en dat begon al slecht want ik werd ziek. Buikkrampen die regelmatig resulteerde in dunne p**p en ook nog een keer in een vette k*tsbui. Die kramp in mijn buik heeft me zo’n beetje de hele week bezig gehouden en dat geeft je niet echt een vakantiegevoel. Daar komt bij dat vrienden van ons echt het k*tste oud en nieuw hebben gehad wat je maar kunt bedenken en dat wij daar aan de zijlijn getuige van zijn geweest en dus ook niet echt een yippieyayeah gevoel hadden. En dan is zo’n week zo voorbij en is er van allerlei leuke dingen doen niets gekomen. En moeten we morgen alweer aan het werk. En om nou te zeggen dat ik sta te springen… Nou ja op naar de volgende vrije dagen zullen we maar zeggen.

Oh ja, gelukkig nieuwjaar

Ik zag afgelopen zaterdag in de AD een klein berichtje staan over een blog.

Nu is bloggen op zich niet meer bijzonder, maar deze springt er toch uit.
Het is het blog van Harry Lamin, een soldaat uit de eerste wereldoorlog. De brieven door harry negentig jaar geleden zijn geschreven worden door zijn kleinzoon op dezelfde datum als toen nu op het blog gezet.

Dat is toch een andere vorm van bloggen.

Zo op de valreep voor de kerstdagen willen wij iedereen hele fijne kerstdagen wensen. En een bijzonder fantastisch, gezond en liefdevol 2008!

Jacques en Sonja

We hebben pas geleden bij vrienden het spel “Kolonisten van Catan” gespeeld. Wat een leuk spel zeg. Jacques was ervan overtuigd dat wij het al in onze kast hadden staan. En ik wist zeker dat het niet zo was. Dus toen we thuis kwamen gelijk gekeken en nee we hadden het niet. Dus met nog wat kadobonnen in onze achterzak het spel en gelijk een uitbreiding aangeschaft.  We vinden het zelfs zo leuk dat we nog een uitbreiding gekocht hebben.

En wat denk je? Staat Jacques te bellen met de vrienden die ons hebben aangestoken, ziet hij opeens het spel toch in de kast liggen. ehmm laten we het erop houden dat ik die avond moe was…

We zijn afgelopen zaterdag weer naar het fulco theater in IJsselstein geweest, deze keer naar Night of Comedy.

De line-up bestond uit Martijn Oosterhuis, Jacob Spoelstra, Harry Glotzbach (finalist Leids Cabaretfestival ‘05) , Bram van der Velde (winnaar AKF Stand-up Comedy Concours ‘05), en Nieuw Zeelander Bob MacLaren (coach van de Lama’s) als MC.
Volgens mij was het een moeilijke avond voor de heren, want het kwam niet echt los. Bram van de Velde en Jacob Spoelstra stonden na elkaar, en beide gingen uit van dezelfde grap, ik kom niet uit de randstad….

Bob Maclaren was wel hilarisch, en ook Martijn Oosterhuis bracht aardige gedachten op het podium.
Al met al, een leuke avond met af en toe een goede lach.

Gistermiddag zijn we getuige geweest van een prachtig concert in Schiedam. We zijn daar naar toe gereden om de Buzz Bros Band te zien optreden. Eerlijkheid gebied me om te zeggen dat ik door de aanwezigheid van Karin Bloemen besloot om te gaan. Maar ik was zeer blij verrast door de heren. Prachtige muziek en vooral het plezier wat die mannen beleven, ieder op zijn eigen manier, aan het maken van muziek is een genot om te zien. Ik was in vervoering van het nummer “the dance of the wales” als je je ogen dichtdeed leek je zowaar een walvis geluid te horen. Ik hoop dat de nieuwe cd van de heren net zo prachtig wordt als de live uitvoeringen van gisteren. Na de pauze konden we genieten van Karin Bloemen. Ik geniet altijd zo ontzettend van haar mooie stem. Natuurlijk hoort het bij haar om af en toe ook de draak te steken met de muziek, maar ook dan kan ze je nog steeds raken. Prima concert en geweldig dat het zo’n mooie combi bleek te zijn. Aansluitend de cd en dvd van de Buzz Bros Band gekocht. Kunnen we thuis nog even nagenieten.

Ja hoor we zijn weer overstag gegaan. We hebben een nieuwe koffiebelevenis gekocht. Want een belevenis is het. Uit deze machine komen espresso’s, latte machiato’s, cappuccino’s en natuurlijk ook gewone koffie. Je kan ook de sterkte per kopje bepalen. We hadden natuurlijk een goede machine maar die begon de laatste tijd een beetje vreemd te doen en we konden deze aanbieding niet weerstaan. Want dan zul je net zien dat hij de geest geeft als de aanbieding voorbij is. We staan na dit weekend stijf van de cafeïne maar dat mag de pret niet drukken.

We zijn donderdag 22 november naar de André van Duin Revue geweest. En hebben daar heerlijk gelachen. Je ziet een grap natuurlijk al aankomen maar toch is hij dan leuk. Hij deed een fiks aantal typetjes na (echt grappig). En vooral de “live” Dik Voormekaar show was erg goed. Ook de combi met Ron Brandsteder was goed. Je kan zien dat ze goed op elkaar zijn ingespeeld. Toch improviseerde André er aardig op los zo af en toe.

Wat ons wel opviel was dat er flink wat oudere mensen in de zaal zaten en wij dus het gemiddelde weer wat omlaag brachten. Ook wel eens leuk…

We zijn deze week heerlijk een midweekje naar Cochem geweest. Samen met mijn vader en moeder. En natuurlijk hebben we weer gegolfd en onze wijnvoorraad aangevuld.

Maandag zijn we vertrokken richting Venlo waar we wonderbaarlijk genoeg tegelijk aankwamen met mijn ouders. We hadden besloten om ieder met de eigen auto te gaan omdat onze golftassen mee moesten en we ook nog wijn wilden meenemen. Daar komt bij dat Jacques graag zelf wilde rijden in Duitsland. Na een tussenstop in Bedburger kwamen we om 14.00 uur aan op het park in Cochem. We checkten in maar mochten pas om 15.00 uur in het huisje. Eerst dus even een kopje koffie en de brochure van het park doorgelezen. Het bleek dat er om 15.00 uur een Golfclinic stond gepland. Na navraag konden we hieraan meedoen. Het was wel een deel 3 en we zouden dan ook de baan opgaan. Dus de golfspullen gepakt en eerst maar even wat inslaan op de drivingrange. Nou dat viel echt even tegen. We raakten ze niet echt lekker, dus een rondje op de baan leek ons niet echt een goed idee. De golf Pro kon ons echter niet een andere les geven, dus we moesten morgen (dinsdag) eerst maar clinic deel 1 volgen en daarna kon hij ons eventueel wel priveles geven. Dat leek ons een goed idee. Terug naar het huisje dan maar. Wat wel een mooi huisje bleek te zijn. We liggen direct aan de golbaan en we hebben zelfs een sauna in het huisje.

Maandagavond gaan eten op het park want we hadden een halfpension aanbieding geboekt. Heerlijke wijn bij het eten en achteraf in de loungestoelen een cappuccino. Nadien in het huisje waar we ook een dvd speler hadden een dvd-tje gekeken.

Dinsdag eerst ontbijten en dan om 10.00 uur de Golfclinic, samen met twee mensen die nog nooit eerder gegolfd hebben krijgen we een introductie in putten en daarna het afslaan. De golf Pro (Roger) vertelt het alweer op een heel andere manier maar geeft ons wel handige oefeningen. We spreken achteraf gelijk een priveles af voor woensdagmiddag 15.00 uur. Terug naar het huisje waarna we met pa en ma naar Ediger Eller rijden om onze wijnbestelling te doen. Hierna door naar Cochem en even een stukje lopen en een warme chocolade gedronken. Teruggekomen op het park zetten we de sauna aan en aangezien we even moeten wachten tot hij warm genoeg is spelen we een paar potjes rummikub met mijn vader. Ma ligt te rusten in bed. En dan de sauna in, wat heerlijk is dat toch. Toen we bezig waren met dit huis waar we nu wonen hadden we ook het idee om een sauna te plaatsen maar zijn hier later toch van terug gekomen. Waarom ook weer? Het is zo lekker ontspannen in zo’n sauna. Even afkoelen onder de douche en dan nog eens 10 minuten hmmmm…. In de avond gaan we weer eten op het park, vandaag is er een Italiaans buffet. Met natuurlijk weer een glaasje Vino en afsluitend cappuccino.

Woensdagochtend 8.00 uur zitten we in de auto naar Ediger Eller om onze wijn op te halen (uiteindelijk 7 dozen, waaronder een doos voor een collega). En daarna naar Trier. Een prachtige stad met veel historie. Even een foto maken bij de Port de Neigro van pa en ma. Mooie spullen bekijken bij het Villeroy en Boch winkeltje en natuurlijk ook naar de kerstafdelingen bij de warenhuizen. We zijn niet heel lang blijven lopen in verband met de conditie van ma en omdat wij om 15.00 uur een golfles zouden krijgen. Dus weer terug met onderweg sneeuw en wind. Een flinke rit, maar Jacques weet ons weer veilig “thuis” te brengen. Dan dus de priveles van onze golfPro (Roger). Hij verteld ons de grip (die in mijn ogen heel anders is dan hoe we het eerst hebben geleerd) en dat we onze pols moeten gebruiken en niet de rest van het lichaam. Dit is een andere benadering en ik blijk sowieso een probleem te hebben omdat mijn pols niet genoeg kan buigen. Dit kun je door oefening en oprekken verhelpen. Ook blijk ik te kleine en dikke handen te hebben voor mijn clubs. Ik zou moeten proberen om een andere greep te laten plaatsen op de clubs of in ieder geval één club te kopen die wel bij me past. Ik krijg een junior club om nu mee te oefenen en dit lijkt inderdaad beter bij mij te passen, alleen is die qua lengte natuurlijk te kort. Maar het zwaaien moet hier wel beter mee gaan. Nou moet ik zeggen dat het mij niet goed afgaat en dat ik wonderbaarlijk elke keer de club met de ene of andere hand loslaat. Veel gehoorde kreten zijn dan ook ” you are not holding the club mydear”. Bij Jacques gaat het echter wel lekker. Hij slaat er goed op los. We spreken voor de volgende dag nog een les af om 13.30 uur. ’s Avonds is er een bbq buffet in het restaurant.

De volgende ochtend ontbijten we weer in het restaurant en gaan hierna terug naar het huisje. Het is erg koud en bij de koffie besluiten we nog een dvd-tje te kijken. Als hij bijna klaar is moeten we weer richting de golfbaan. We zetten de sauna aan zodat we bij terugkomst nog even heerlijk kunnen ontspannen. Bij de drivingrange aangekomen gaan we eerst weer een beetje inslaan. Roger komt erbij en weer lig ik overhoop met de manier waarop ik de club moet vasthouden en mijn onwillige polsen. Jacques gaat als een tierelier en ik merk dat ik Jacques benijd om zijn kunsten en er dus steeds meer van baal dat het bij mij niet lekker gaat. Het uur kruipt om en ik ben blij als het uur voorbij is want ik heb bijna geen bal kunnen slaan. We spreken toch nog een les af voor vrijdag (ik had er natuurlijk helemaal geen zin in) en blijven nog even staan, waarbij ik mijn frustraties uit door flink wat ballen een tik uit te delen. Al mopperend gaan we terug naar het huisje en na gevloek van mijn kant besluiten we om de les van morgen te cancelen en zodra we terug zijn  in Nederland lessen te gaan afspreken op een baan in de buurt van IJsselstein. Ik ben weer wat blijer en met dat gevoel duiken we de sauna weer in.  Omdat het de laatste avond is besluiten we nu niet op het park te eten maar bij een restaurant in Ediger Eller waar we in juli nog geweest zijn. We hebben in Zum Lowën toen heerlijk gegeten. Helaas blijkt deze bij aankomt een ruhetag (rustdag) te hebben en dus gesloten te zijn. Ook een ander restaurant in de buurt lijkt een besloten avond te hebben dus ook daar kunnen we niet terecht. Dan maar weer naar Cochem naar Hotel zum Hafen. Hier hebben we in juni ook met pa en ma gegeten en mijn vader heeft het nu nog steeds over de visschotel die hij toen gegeten heeft. Jacques offert zich op door deze met hem te bestellen want het is een schotel voor twee personen en mijn moeder en ik houden niet van vis. Ma en ik eten onze eerste wienerschnitzel van deze vakantie. Heerlijk was hij, maar de visschotel lijkt toch minder lekker dan die van de zomer. Het zal ook zeker aan de sfeer toen hebben gelegen want toen zaten we heerlijk buiten en was het gezellig druk. Nu waren er nog twee andere mensen in het restaurant en dat is toch niet zo gezellig. Maar al met al wel lekker gegeten en ook een keer gelijktijdig want met een buffet is er altijd wel iemand aan het lopen terwijl je zit te eten. Bij aankomst terug in het huisje gaan we opruimen en onze koffers inpakken voor de reis terug. Vrijdag staan we op tijd op want om 10.00 uur moeten we uit het huisje zijn. Nou ja we zijn om 9.00 uur al helemaal klaar en terwijl de rijp op de golfbaan staat checken we uit. We ontbijten voor de laatste maal samen in het restaurant en na wat geknuffel stappen we in onze auto en gaan ieder ons weg. Pa en ma nog even langs limburg en wij met 160km per uur richting IJsselstein. En dan duik je ’s avond je eigen bed weer in en dan denk je ‘het was heerlijk maar je eigen bed slaapt het best’.

Gisteren was het weer zover ons gezamenlijke ontspanningmomentje bij de schoonheidsspecialist. Ik vind dat zo lekker en vooral gezellig omdat we dit samen ondergaan. Ooit uit nood geboren omdat ik altijd samen ging met Mariola en zij niet kon en we toch voor 2 personen moesten betalen dus toen ging Jacques in haar plaats mee. En hij vond het zo lekker dat hij voortaan met mij meeging. We hebben ook wel lol met de meiden (Sandra en Marloes) van cosmetisch instituut Joke Hooiveld. En vooral de ontspannende massages en daarna de warme doek is heerlijk.

Nou was ik een aantal weken met een paar meiden bij hen geweest voor de make-up workshop en had daar hele mooie make-up geprobeerd. En ik had voor mijn verjaardag van Mariola een kadobon gekregen dus ik heb gisteren mezelf verwend met wat mooie kleurtjes en als bonus de diva mascara. Hiermee knipper je iedereen stralend tegemoet. Vandaag natuurlijk gelijk weer uitgeprobeerd en niet onverdienstelijk mag ik wel zeggen. Ik ben helemaal happy.

11 november 2007, de dag waarop ons nicht(je) Iris 14 jaar word. Al weer een hele dame dus. Wat gaat de tijd toch snel. Zo heb je ze nog als een bundeltje in je armen en zo zijn ze opeens tiener. Dus vandaag een familiebezoekje naar Purmerend afleggen. Hieperdepiep hoera!

Vrijdag waren we heerlijk samen vrij en hebben die dag eerst genoten van een uitgebreid ontbijt en zijn toen in de auto gestapt en naar Zierikzee gereden. Waarom Zierikzee? Een bekende uit IJsselstein is in Zierikzee gaan wonen en is daar een galerie begonnen. Jacques had eerder op het blogje al een stuk over hem geschreven en hierop had hij ons uitgenodigd om eens langs te komen. Nou zijn Jacques en ik gek op dit soort uitjes dus op naar Zierikzee. Wat een leuke stad is dit. We zijn eerst bij aankomst even de stad ingelopen voor een kop koffie en lunch en zijn daarna naar de galerie van Theo Metaal en Marielle Overdulve gegaan. Het leuke was dat ik eerst niet gelijk herkend werd door Theo maar Jacques herkende hij meteen. We werden hartelijk welkom geheten en maakten toen kennis met Marielle. Ze hebben er een mooie galerie van gemaakt, mooie rustige kleuren en de exposities komen er mooi in uit. De exposite van nu waren schilderijen van Baldin en beelden van Marian van Steenhoven (die waren prachtig). Leuk detail was dat er  nog schilderijen stonden van Hans Leijerzapf van de expositie in augustus. Jacques is helemaal weg van zijn schilderijen en Theo viste er nog een paar voor ons op om te bekijken. En dan moeten we ons toch wel even inhouden om de creditcard niet te trekken. Maar waar we het zouden moeten ophangen wordt nu echt een probleem. Zo’n schilderij moet alle aandacht krijgen en we hebben nu best al veel hangen. Dus nee toch maar niet gekocht. Nadat we van hen een paar leuke tips hadden gekregen om Zierikzee te bekijken  zijn we weer de stad ingelopen. We hadden de tip gekregen om het Maritiem museum te gaan bekijken. Deze zit gevestigd in een oude gevangenis en op de 1e verdieping zie je hier nog veel van terug. Dat was inderdaad indrukwekkend. Muren van hout waarin teksten gekerfd staan, een plek waarop ze hun behoefte mosten doen. Bijna geen daglicht. Ook de marteltuigen waren er te zien. Ik ben toch blij dat ik in deze tijd leef. Het verdere museum was meer een verzameling van allerlei en sprak ons niet zo aan. Toen langs de haven teruggelopen en weer terug naar de auto. Het was een heerlijke dag en ik weet zeker dat we er nog eens heen zullen gaan.

Afgelopen zaterdag ben ik met de “meisjes van kantoor” (Anouk, Wenda en Maureen) een dagje uit geweest. We zijn begonnen met een make-up workshop bij mijn schoonheidsspecialist. Wat erg leuk was en zeker een aanrader is. We kregen leuke tips en we zagen er echt prachtig uit.
Hierna zijn we in Utrecht gaan lunchen. En natuurlijk flink gebept.
En toen naar de film “Alles is liefde”. Wat een ontzettend leuke film bleek te zijn. Hij heeft veel weg van Love actualy alleen dan op zijn Nederlands (met Sinterklaas). Een echte sterrencast die een goede sfeer neerzette. We konden het eind maar net droog houden (vanwege de make-up) gelukkig. Daarna nog een pizza-tje gegeten en een bakkie bij mij thuis. Al met al een heerlijke dag en zeker voor herhaling vatbaar.

In ons huis hangen verschillende foto’s van Huib Veldhuisen, tegenwoordig onder andere gemeente raadslid voor de VVD in ijsselstein.
Deze hebben we prominent in de huiskamer hangen.

Als “vrienden van het fulco” bezoeken we regelmatig voorstellingen in het fulco theater in ijsselstein.

Sinds de nieuwbouw van het stadhuis annex theater heeft ijsselstein een volwaardig en gezellig theater waar ook grote namen als herman finkers en najib amhali komen. Het theater presenteert elk jaar weer een mooi en divers programma met kaartjes tegen een redelijke prijs.

Het lijkt er nu echter op dat door het beleid van de gemeente ijsselstein het lopende theaterseizoen het laatste zal zijn waarin ijsselstein nog enige vulling kan geven aan een breed aanbod van cultuur. Lees de horror story op het blog van het bestuur van het fulco..

Nu maar hopen dat het college tot inkeer komt en onderkent dat een theater zoals het fulco een groot goed is, en behouden moet blijven voor ijsselstein.

Ik maak veel gebruik van een gepersonaliseerde google startpagina, al m’n informatie op 1 pagina bij elkaar.

En daarvoor is er nu weer een handige nieuwe gadget, ZOMOTO.

De gadget, zoals dit soort mini-applicaties genoemd wordt, toont de actuele reistijd op een vooraf door de gebruiker ingestelde route. Zomoto maakt gebruik van de gegevens van Locatienet en het Verkeerscentrum Nederland van Rijkswaterstaat. De fileinformatie van het Verkeerscentrum wordt verwerkt in de ‘normale’ reisgegevens van Locatienet, waardoor een actuele inschatting van de reistijd ontstaat.

Die inschatting wordt in minuten getoond. Is er geen vertraging, dan verschijnt de reistijd tegen een groene achtergrond. Een oranje achtergrond duidt op een kleine vertraging en bij een rode achtergrond is de vertraging ernstig. Gebruikers kunnen drie ‘vaste’ routes instellen via de site van Zomoto. De reisinformatie over die routes is vervolgens via de gadget te bekijken. Door op de minutenteller te klikken, wordt de routekaart met gedetailleerde informatie geopend.

De site van Zomoto verkeert nog in de bètafase en over de exacte invulling zijn de makers in een blogposting nogal onduidelijk. “We weten nog niet exact tot wat Zomoto zal uitgroeien maar we denken en hopen dat onze ervaringen een bijdragen zouden kunnen leveren in de automotive branche”, aldus oprichters Marijn Pijnenborg en Marque Joosten. Pijnenborg en Joosten richtten eerder gratis isp Freeler en huizensite Funda op.

De ‘automotive site’ Zomoto gaat ‘eind van dit jaar’ live, zo is op de bètapagina te lezen. De gadget die de makers maandag gelanceerd hebben moet ‘een kleine bijdrage leveren aan het verminderen van de filefrustratie in Nederland’

Wat? hoor ik je bijna zeggen. Onomatopoeia: the formation of a word from a sound associated with what is named…

Ik ben vandaag naar een workshop ( Onomatopoeia Music, the Art of Listening) geweest. Deze had ik gekregen van Mariola voor mijn verjaardag. Jacques zou eerst ook meegaan maar die had extra werk te doen en ging het niet redden, dus ben ik alleen gegaan. Voordat ik erheen ging had ik bedacht dat het waarschijnlijk luisteren naar diverse soorten muziek zou zijn en een interpretatie van wat die muziek kon betekenen. Maar het was zoveel meer dan dat. Er werd verteld op welke niveaus je kon luisteren (er zijn er 3) en wat dit betekent. Wat ik vooral frappant vond is dat je muziek anders beleeft als je beeld erbij ziet. Je krijgt dan eigenlijk “gekleurde” muziek want iemand anders heeft al bedacht wat je moet bedenken bij die muziek. Ook kregen we een opera stuk te horen waarbij je in eerste instantie zoiets hebt van knap dat iemand zo hoog kan zingen en na een tijdje heb je zoiets van “hou maar op”. Maar als je dan de tekst erbij hebt en dus kan meelezen wat ze nou zingt krijgt het meer dekking en zou je het meer kunnen gaan waarderen.Nou raak ik wel vaker geraakt door teksten, zie mijn stukje over purper op deze site, bij het nummer “geen kind meer” van Karin Bloemen houd ik het meestal niet droog. Maar toch vond ik het een leuke workshop en de twee heren die de workshop gaven ( Arjan Arwert en Ami Shpiro) waren enthousiast en wisten je enthousiast te houden voor wat er nog komen ging. Bijkomstigheid was dat de workshop in het Engels was en wij dus ook geacht werden in het Engels te converseren. Dit is niet altijd even makkelijk, want soms moet je het over een gevoel of gedachte hebben en dat is soms zelfs in het Nederlands niet altijd even makkelijk.
Ik ben erg blij dat ik mee mocht doen en hoop dat ik de dingen die ik gehoord heb mee kan nemen bij het luisteren (van muziek), want  dat het een kunst kan zijn om goed te luisteren is me wel duidelijk geworden.

Dat is het lekkere van 36 uur werken, je bent dan om de week een dag vrij. De laatste tijd was er altijd iets wat ik ging/moest doen of Jacques was ook vrij. Maar vandaag heb ik geen plannen, is Jacques vanwege een spoedopdracht niet vrij en dus moet ik mezelf gaan vermaken. Niet dat het niet gaat lukken maar toch ben ik nu even leeg qua opties. Ga ik beneden opruimen? Ga ik even de stad in? Zou het vandaag net zo zonnig worden als de afgelopen dagen en kan ik misschien vanmiddag in het zonnetje een boek lezen? Wat ik in ieder geval kan doen is een stukje op het blog schrijven.Bij deze…

Woensdag 3 oktober zijn we naar de voorstelling Purper 101 in het Fulco theater in IJsselstein geweest.
Wat een geweldige groep performers zijn dat. Ieder op zijn eigen manier draagt bij aan een samenspel van mooie teksten en muziek. Er werd geopend met een hommage aan Jos Brink die vorig jaar nog meedeed aan Purper 100.

Het brengt je ook door allerlei emoties heen, je moet lachen om bepaalde woorden en grimassen. Maar ik werd vooral diep geraakt door het nummer over de demente moeder, het lied wat Frans Mulder ten gehore bracht. Er zaten veel raakvlakken in dit nummer die wij nu ook meemaken met mijn moeder (die is dan niet dement, gelukkig, maar toch) en ik kon het dan ook niet drooghouden. Daarna werd er door Jon van Eerd een nummer gezongen over het overlijden van een vader en het opruimen van oude verzamelingen hierna. En hierbij had Jacques natuurlijk nogal wat herinneringen te verstouwen. Maar wat is het toch prachtig als je zo geraakt kan worden en wat ligt verdriet dan weer dichtbij geluk en blijdschap.
Kortom een leuke voorstelling die je zeker gezien moet hebben. Hier vind je de speellijst.

Vandaag, dinsdag 2 oktober, is mijn zus Miriam jarig. Hiep hiep hoera (en dat zo’n 43 keer). De maand oktober is in mijn familie altijd een feestmaandje net als de maand mei bij Jacques.
Morgen ben ik jarig en word ik voor de 9e keer 29. En zaterdag wordt mijn “neefje” (zoals ik hem altijd liefkozend noem) Donny 19 jaar.
Dit jaar hebben we Jacques’ en mijn verjaardag eigenlijk al gevierd dus dat doen we niet meer, en zaterdag viert mijn zus het samen met haar zoon.

Vroeger vierden we de verjaardag van Miriam en ik ook altijd samen, het ene jaar op 2 en het andere jaar op 3 oktober. Toch ben je dan niet jarig voor je gevoel als het niet op jouw dag werd gevierd. We deden dan wel altijd iets leuks, maar het was toch anders. Nu maakt het me niet zoveel meer uit wanneer ik het vier. Maar het is toch altijd leuk als je op de dag zelf even wordt gefeliciteerd. En kado’s zijn natuurlijk ook altijd welkom! hihi

Afgelopen vrijdag naar Nathalie Baartman geweest, met de show stam. Voor een introductie van nathalie, kijk bij de vara naar Cabaret & co van 10 mei 2007. Hier te zien op uitzending gemist

De eerste voorstelling in het fulco van dit jaar. Ook de eerste keer dat we in een niet uitverkocht fulco zaten.

Nathalie Baartman zou willen dat de wereld een gehucht was. Zodat je van iedereen wist dat z’n opa vroeger melkboer was of iets anders… Nathalie won tijdens Cameretten 2004 de persoonlijkheidsprijs.
Een meisje in een ouderwetse jurk die helemaal alleen het grote podium weet te vullen. Een show met hilarische invallen die ook wat rommelig aandoet. Die ook af en toe door het springen tussen onderwerpen moeilijk te volgen is.
Na herman finkers een tweede cabaret voorstelling doorspek met twentse tongval.

Zou het dit jaar dan wel weer lukken?

Na problemen vorig jaar zijn de voorbereidingen om de lampjes in de televisie toren in IJsselstein te onsteken in 2007 weer begonnen. Er moet nog 25.000 euro bij elkaar gebracht worden, het budget wordt hiernaast voor 40.000 euro gevuld door sponsoren.

De kerstboom is als hij brandt in de weide omtrek van ijsselstein te zien, en kan worden beschouwd als een echte publiekstrekker voor IJsselstein.
Helemaal als er net als afgelopen twee jaar ook weer een lichtweek (IJsselstein verlicht) wordt georganiseerd in de binnenstad.

 Je ziet ze niet heel vaak, maar gisteren een dubbele regenboog gezien boven de haven van lemmer.

Waar het in tegenstelling tot in de rest van het land, de hele dag best mooi weer was. Op een klein, kort, en zeer lokaal regebuitje na

4 weken geleden had mijn moeder opeens een soort van wolkjes voor haar ogen. Hiervoor naar de huisarts gegaan en die gaf aan dat het opgedroogd traanvocht was. Na een kleine week was het nog niet over en ze bleek ook vaker tegen dingen op te lopen omdat ze het gewoon niet zag. Terug naar de dokter en die vertrouwde het toch niet helemaal en heeft haar doorgestuurd naar de oogarts. Die heeft een oogmeting uitgevoerd en een nieuwe afspraak gemaakt voor een gezichtsveldonderzoek (3 weken later). Wat mij al opviel tijdens ons uitje in Preston Palace is dat ze moest zoeken naar dingen rechts van haar en vooral in het zwembad toen ze de trapleuning niet zag begon ik me zorgen te maken.

Nu ben ik vorige week dinsdag meegegaan naar het ziekenhuis en na het gezichtsveld onderzoek kon de oogarts melden dat het homonieme hemianopsie is. Ofwel halfblindheid aan beide ogen (rechts). Dit was veroorzaakt door een CVA (herseninfarct) en is dus eigenlijk een aandoening aan de hersenen en niet aan de ogen. Hij liet ook nog even het bommetje vallen dat het niet meer goedkomt. De oogarts had ook een klinische manier van vertellen want doordat ik erbij was werden mijn ouders bijna compleet genegeerd en vertelde hij het mij alsof hij het hen al eens verteld had en ik erbij was om het nog eens goed aan te horen. Mijn moeder haar wereld stortte weer in, want niet alleen vertelde hij zojuist dat ze dus voor de rest van haar leven halfblind blijft maar ook dat ze weer een herseninfarct heeft gehad.

De oogarts heeft een verwijsbrief geschreven voor de neuroloog. Morgen gaan we (ma, pa, miriam en ik) naar de neuroloog en hopen daar meer te horen over het hoe en wat. En vooral hoe we de schade voor de eventuele volgende keer kunnen beperken of voorkomen. Ik kan je zeggen dat ik het k*t vind en ervan baal dat we elke keer weer zo verrast worden door deze infarcten en hoop morgen antwoord te krijgen op mijn vragen.

Ik schrok me gisteren rot toen ik tot de ontdekking kwam dat mijn laatste berichtje op het blogje meer dan een maand geleden is. Nu is het zo dat Jacques natuurlijk veel van onze hoogtepunten belicht maar mijn visie op dingen mag natuurlijk niet onbeschreven blijven. Dus vandaar dit bericht met daarbij de belofte om weer wat frequenter te schrijven.

Gelukkig hoef ik niet via internet dating opzoek naar liefde, ik heb de ware al een hele tijd geleden gevonden, dating via chat rooms is namelijk nogal gevaarlijk.

Zo ondervond ook een getrouwd koppel in bosnie.
Beide zijn getrouwd en wel opzoek gegaan naar nieuwe liefde op een online chat room.
Beide dachten nu echt de ware gevonden te hebben.
Beide luchtte hun hart over de problemen in hun huidige relatie.
Beide wilde de de ander ontmoeten.

Maar toen ‘Sweetie’ en “Prince of Joy’ elkaar echt ontmoete bleken ze nog meer gemeenschappelijk te hebben, hun huwelijksdatum…

Ze hebben nu allebei een scheiding aangevraagd, waarbij ze de ander beschuldigen van vreemdgaan.

Bron: Ananova

Je hebt natuurlijk altijd mensen die overdrijven.
Waar wij “normale” mensen al klagen als we in een parkeermeter geld moeten gooien voor onze auto, kun je als miljardair tegen heel andere kosten aanlopen.

De oprichters van zoekmachine Google, Larry Page en Sergey Brin, betalen volgens CNN 1,3 miljoen dollar per jaar om met hun privé-Boeing 767 te mogen opstijgen en landen op een vliegbasis van NASA.
Het vliegveld ligt vlakbij het Google-hoofdkwartier in Silicon Valley. Moffett Field is normaal gesproken niet toegankelijk voor privé-vliegtuigen, maar de ruimtevaartorganisatie maakt een uitzondering voor Page en Brin, op voorwaarde dat NASA-wetenschappers en materiaal ook met het vliegtuig mee kunnen.
NASA heeft volgens CNN al gebruik gemaakt van de Boeing van de twee miljardairs om de Aurigid meteoorregen te bestuderen.

Page en Brin, beiden 34 jaar oud, zijn ieder bijna 17 miljard dollar waard, volgens de meest recente lijst van de rijksten der aarde van het tijdschrift Forbes.

Het duo staat normaal gesproken niet bekend als big spenders, maar kocht vorig jaar toch een Boeing 767-200; een vliegtuig dat normaal gesproken ongeveer 180 passagiers kan vervoeren.

(bron de pers)

Je hoeft helemaal niet ver weg om een mooie zonsondergang te zien.

Afgelopen week met collega’s gebbq”ed op het strand bij almere, en zie hiernaast het resultaat.
De BBQ was trouwens ook goed geregeld, en leuke tent.

Het was een druk theater weekend, na vrijdag het concert in arnhem zijn we gisteren naar de musical The Wiz geweest.
En dan is natuurlijk de vraag, hoe was het.
Het meest eerlijke antwoord is, koud….

Ik heb het de hele voorsteling vooral koud gehad, de airco in het beatrix theater maakte volgens mij overuren gisteren, of wij zaten vlak onder een uitstroom opening.
Voor de rest hadden we bijna de hele B cast, alleen Esther Hart als Glinda was voor ons een bekende naam. En zij speelde ook zeer goed.
De musical zelf sprak mij niet zo aan. De muziek was goed, alle spelers waren (op de schelle stem van Dorothy na) goed, het podium en de theater techniek waren fantastisch, maar toch miste ik iets. Mischien zijn we te verwend geraakt door spectacel shows als “the lion king”. Wat mij nog wel opviel was de indeling van het theater, we zaten op rij 25, toch niet echt dicht bij het podium, maar ook die rij is nog eerste rang….

Vrijdag middag en avond naar arnhem geweest.
S’middags lekker beetje gewinkeld, en op een terras genoten van het heerlijke weer, s’avonds naar een voorsteling in de schouwburg, waarvan hier een klein verslag.

Pink Floyd en een symfonieorkest
De muziek van Pink Floyd onderscheidt zich door het symfonische en veelzijdige karakter ervan. Een uitgelezen mogelijkheid voor het NNO om de grote hits te (laten) arrangeren voor een volledig symfonieorkest. In iedere seizoensprogrammering van het orkest zijn cross-overs te vinden met andere muziekstijlen – zoals jazz en popmuziek – naast bijzonder samengestelde programma’s van barok tot 21e-eeuws. Verder staan in het komende seizoen een festival rond Philip Glass en diverse wereldpremières op het programma. De programmering van het orkest onderscheidt zich door durf en originaliteit en leverde het NNO de nominatie op voor de Klassieke Muziekprijs 2005-2006 van de Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties (VSCD). Met Symphonic Echoes of Pink Floyd grijpt het orkest de kans aan om zich van z’n verrassende kant te laten zien.

De setlijst;

• Echoes
• Sheep
• Yet another movie
• See emily play
• Breathe
• Money
• Wish you were here
• Us and Theme
• Eclipse
• Shine on you crazy diamond
• Goodbye blue sky
• Hey You
• Vera
• Comfortly numb
• In the Flesh
• Run like Hell
• The Trail
• Another brick in the wall

De sfeer van pink floyd was met de arragementen goed over gebracht naar een groot orkest, ondanks dit miste er wel iets. Vorig jaar bij het concert van roger waters in ahoy voelde je de muziek in elke vezel van je lijf. Het was nu wat minder overdonderend.

Waar de muziek bij optredens van roger waters of david gilmour normaal wordt opgeluisterd met meerdere gitaren en synthesizers leek het orkest nu wat magertjes.

Maar toch een fantastisch concert, wat ook bleek uit de reactie van de zaal, een staande ovatie met drie encores.

En dankzij de aanwezigheid van een kraam van floydstuff ben ik nu al in het bezit van de nieuwste dvd van David gilmour, “remember that night, Live at the royal albert hall.

Bert Heerink
De carrière van Bert Heerink kende een onverwacht grote start toen hij als leadzanger met de band VandenBerg grote (inter-)nationale hits scoorde met nummers als Burning Heart en Different Worlds. Na het uiteenvallen van Vandenberg bleef hij actief in de muziek. Onder andere zijn Nederlandstalige albums, waaronder het prachtige album Storm na de stilte, vonden een weg naar het grote publiek met meer dan 75.000 verkochte exemplaren en een gouden plaat. Van 2000-2005 was Heerink leadzanger bij Kayak waarbij niet alleen concertrepertoire werd gebracht maar waarin hij ook in de rockopera’s Merlin en Nostradamus zong en acteerde. In 2003 zingt Bert Heerink de Nederlandse versie in van een soundtrack van de Disney-film Tarzan, gecomponeerd door Phil Collins; hij tourt met Kayak met het programma Merlin – Bard of the Unseen en hij bereikt de finale in het Nationale Songfestival. In 2004 startte Heerink met het opnemen van zijn Engelstalige solo cd Purify (i.s.m. zus Saskia Heerink) die uiteindelijk in 2006 werd uitgebracht. In 2006 toerde hij eveneens met het theaterprogramma Queen In Concert met Jan Akkerman en het orkest van de Koninklijke Luchtmacht, door heel Nederland. Bert Heerink viert dit theaterseizoen het feit dat hij 40 jaar in het vak zit.

Antonie Kamerling
Antonie Kamerling begon met acteren in het theater maar werd bekend door ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’. Ondertussen bleef hij op het toneel staan. Gerenommeerde en bekende theatermakers als Ivo van Hove, Dirk Tanghe en Eddy Habbema regisseerden Kamerling in stukken als Hamlet en Elisabeth. Voor zijn rol in Lisa kreeg Kamerling de eerste prijs voor acteurs op het Schermi di Amore in Verona. Ook op het witte doek bleef Antonie actief. Zo was hij te zien in De Kleine Blonde Dood, in Suite 16, in Left Luggage en in Het 14e Kippetje. Naast Angela Schijf en Beau van Erven Dorens speelde hij de hoofdrol in Ik Ook Van Jou, een liefdesdrama van Ruud van Hemert naar het boek van Ronald Giphart. Met de nummer 1 hitsingle Toen Ik Je Zag, die afkomstig was uit de film All Stars, bewees hij ook te kunnen zingen. Nog een hoogtepunt op zanggebied betrof zijn hoofdrol in Turks Fruit, de musical, volgens Kamerling “een droomrol.” Turks Fruit kreeg schitterende recensies en maar liefst zes nominaties bij De Musical Awards vielen de productie ten deel. Antonie Kamerling werd genomineerd in de categorie Beste Mannelijke Hoofdrol. “[…] Maar de grootste verrassing van deze Turks Fruit is ongetwijfeld Antonie Kamerling als Rick, de ruige kunstenaar […].” [Henk van Gelder, NRC, 22 november 2006]

Erik Mesie
Begin jaren tachtig maakte Erik Mesie furore met zijn toenmalige band ‘Toontje Lager’. Zo verschenen in 1982 de singles Net als in de film en Ben jij ook zo bang, die beiden grote hits werden. In 1983 werd ‘Zoveel te doen’ uitgebracht, dan binnen een week in de hitparades belandde. Wat volgde, was een periode vol televisieoptredens en live shows. Het succes werd herhaald met Stiekem gedanst en het gelijknamige album. Na deze uiterst succesvolle periode met Toontje Lager, besloot Mesie solo verder te gaan. Hier vloeiden onder andere de hitsingles Zonder jou en Zonneschijn uit voort. Sinds enige tijd staat zijn gloednieuwe band (Erik Mesie & Band) in de startblokken om opnieuw succes te boeken. Erik Mesie en Bert Heerink zijn geen onbekenden van elkaar: samen treden ze (met Peter Groot Kormelink – bekend van ‘De Jazzpolitie’) op met de band ‘Heeren van Oranje’ (voorheen ‘Het Dak Eraf’) waarin op spetterende wijze bekende hits en eigen werk worden gebracht.

Joost Vergoossen
Joost Vergoossen begon op 15-jarige leeftijd serieus gitaar te spelen. Na het eerste schoolbandje, speelde hij in veel lokale bands. Toen het stadium van jammen, eigen muziek maken en covers spelen voorbij was, besloot hij op zijn 19de, na een mislukte schoolcarrière, dat hij beroepsmuzikant wilde worden. Tijdens zijn conservatoriumstudie speelde hij met veel verschillende muzikanten en maakte zich allerlei muziekstijlen meester. Hij speelde onder andere in theaters, kroegen, feesttenten en discotheken, met bijvoorbeeld Nightmoves (fusion en jazz rock), Rock de House (soul/funk), Crosstalk (theater). Soms deed hij studiowerk. Vervolgens besloten Vergoossen en zijn broer Bart samen een band op te richten. Deze band werd later één van de betere coverbands: “Go to the Max”. Gelijktijdig begon hij zelf nummers te schrijven. Na enkele jaren startte hij een band bestaande uit Belgische en Nederlandse muzikanten om dit eigen werk te spelen. In 2000 en 2001 speelde hij in de Ilse de Lange band. Deze periode heeft hij afgesloten met een instrumentale CD genaamd Hit Home. Hij werkte verder nog met onder meer Desree, Treble, Laura Vlasblom, Esther Hart, Petra Berger, Bobby Kimball, Rob Crosby, Jan Akkerman, Syb v/d Ploeg, Bert Heerink, Opus One, Wibi Soerjadi en de Koninklijke Luchtmachtkapel. Momenteel speelt Joost Vergoossen bij de Henk Westbroekband en Kayak. Kayak maakte een weergaloze come-back met twee albums en twee tours waarop hij meespeelde.

Dirk Brossé (dirigent/arrangeur)
Dirk Brossé is muziekdirecteur van het Tokyo International Music Festival en van het Internationaal Filmfestival van Vlaanderen-Gent. Wereldwijd dirigeert hij beroemde orkesten waaronder The London Philharmonic Orchestra, The Camerata St. Petersburg, het Rotterdams Philharmonisch Orkest, The London Symphony Orchestra en de Nationale Orkesten van Venezuela, Colombia, Ecuador en België. Dirk Brossé is in de eerste plaats een klassiek componist.Hij schreef liederen, kamermuziek en symfonische werken die worden uitgevoerd en opgenomen in meer dan 40 landen. Daarnaast schrijft hij soms ook symfonische muziek voor theater en film. De bekendste soundtracks zijn deze voor Daens (Academy Award Nomination 1993), Marie (Beste Franstalige Film op het Filmfestival van Venetië in 1994) en de stille film Visages d’Enfants uit 1925. Hij schreef de muziek voor de musicals Sacco & Vanzetti en Kuifje - De Zonnetempel, telkens in nauwe samenwerking met regisseur-scenarist Frank Van Laecke. Ook schreef hij de muziek voor Rembrandt de musical. Brossé arrangeert ook een groot aantal werken voor het Symphonic echoes of Pink Floyd-project.
Hij trad tevens op in gerenommeerde concertzalen zoals het Koninklijk Concertgebouw Amsterdam, The Royal Festival Hall Londen, Seoel Arts Center, De Munt Brussel en werkte samen met topartiesten zoals o.a. Sabine Meyer, Julian Lloyd Webber, Anne Cambier, Claron McFadden, Derek Lee Ragin, Guy de Mey en op een breder muzikaal terrein met Toots Thielemans,   Hans Zimmer, Elmer Bernstein, Michael Kamen, Lisa Gerrard, Maurane, en Youssou N’Dour.

KIJK OOK EENS OP WWW.FLOYDSTUFF.COM of op de Pink Floyd Startpagina  voor meer informatie over Pink Floyd 

Vanmorgen iets te laat m’n bed uit gerold, en dan heb je gelijk problemen als je naar Den Haag toe moet.

Ik was vlak voor gouda toen ik dit bericht hoorde op de verkeers informatie

Utrecht – Den Haag

tussen Gouda en Malieveld

24 km stilstaand verkeer (vertraging: meer dan 20 min) door een ongeval op aansluitende weg

Dus gelijk besloten dan maar met de trein te gaan, want als ik later dan half negen in Den Haag aankom zijn er geen parkeerplaatsen meer.
Dus auto geparkeerd op station gouda, treinkaartje gekocht, wijs geworden door eerdere ervaringen een eerste klas kaartje. Maar ook de spoorwegen hadden deze morgen problemen, gisteren avond is er een wissel en sein storing geweest, en prorail was vanmorgen nog met werkzaamheden bezig om dat op te lossen.

En dus vielen er treinen uit, en was het in de trein stinkend druk.
Maar ik heb een parkeerplaats, en ik ben op het werk.

Gisteren, zondag middag gezellig in Hilversum zitten bijpraten met twee vrienden die ik 20 jaar geleden voor het laatst heb gezien. (Zie ook hier)

Ontzettend gezellig als drie oude mannetjes herinneringen opgehaald aan vroeger. Toen we met z’n drieën op vakantie gingen naar Limburg. Onze jeugd in Amsterdam, etc…

Het eerste wat mij opviel hoe weinig we eigenlijk zijn veranderd. We hebben natuurlijk een iets ouder hoofd gekregen, maar voor de rest… Ik zag bert en theo van verre al aan komen lopen, en herkende gelijk de loopjes.

Het was ontzettend leuk om te zien dat we alle drie op onze verschillende manieren toch goed terecht zijn gekomen, en ondertussen ook allemaal het “huisje boompje beestje” hebben gevonden.

Dit gaan we zeker binnenkort nog een keer doen, we hebben ook zoveel in te halen…

(schilderij is ‘Daar ging ik graag naar toe’ van Hans Leijerzapf)

Zaterdag avond zijn we naar de eerste voorstelling van het nieuwe theater seizoen geweest. Al hoe wel, theater, het was een opname voor het avro programma “een nieuwe jas live”.

Een uitzending waarbij, ondersteund door het metropool orkest, liedjes door artiesten in een nieuwe jas worden gestoken. De liedjes zijn rondom thema’s in een uitzending bij een gebracht, en deze avond ging het over liefde. Met als artiesten onder andere, rene froger, karin bloemen, frederique spigt en chantal janzen, gepresenteerd door Nelleke van der Krogt.

Een avond met mooie liedjes, en weer een aantal fantastische optredens door Karin. Ze zong onder andere het nummer Rood, orgineel van marco borsato. Samen met Rene froger ‘de pastorale’, en als afsluiter van het programma het nummer ‘avond’ in orgineel gezongen door boudewijn de groot. Een heerlijk en gezellig avondje uit, samen met mariola en erik.

Het programma zal op zaterdag 12 januari 2007 door de avro worden uitgezonden.

Toch eens overleggen of we de logeerkamer echt nodig hebben…

Wat zoals een collega van mij laat zien is een echte Movieroom toch wel leuk.
Een aparte kamer ingericht als een bioscoopzaal is toch ook wel leuk.

Op deze site staan nog meer voorbeelden, ben trouwens wel benieuwd of de buren er blij mee zouden zijn

Gisteren avond een meeting gehad van de business unit waar ik voor werk. Die meetings zijn drie keer per jaar en er wordt steeds geprobeerd een andere locatie hiervoor te vinden.
Gisteren was de meeting in hilversum in het instituut voor beeld en geluid. Wat een ontzettend mooi gebouw is dat. Daarnaast trouwens ook nog een leuk “museum”. Hier sleep ik sonja zeker nog een keer mee naar toe.

Een jaar geleden begon het, spyker maakte bekend dat zij per direct het Midland F1 team overnamen, en bij de daarop volgende grand prix van China waren de auto’s voorzien van een oranje kleur.

De heren van spyker zouden geld gaan verdienen in de formule 1, dat tot op dat moment het geen team was gelukt een positieve begroting te maken voor een jaar formule 1 rijden stond de twee hoogvliegers, michael mol en victor muller niet in de weg om hun speeltje binnen te angelen. Ondertussen moesten er voor het bedrijf spyker zelf allerlei ingewikkelde trucs worden uitgehaald om toch elke maandsalarissen te kunnen betalen. De naam werd verpand, er werden leningen aangegaan met diverse onderpanden. Maar we hadden tenminste weer een nederlands formule 1 team (wie herinert zich nog de samson mobiel uit de tachtiger jaren…). Een nederlands team met een Nederlandse rijder, een goede fabriek, en een zeer sterke hoofd ontwerper. Op basis hiervan zouden de resultaten vanzelf komen, en zou er al vanaf het eerste jaar winst worden gemaakt, onder andere uit de tv opbrengsten. Althans dat was het plan.

Vorige week werd pijnlijk duidelijk dat de formule 1 toch anders in elkaar zit. Er wordt geen winst gemaakt, het is een leuke hobby. Maar tegelijk ook een bodemloze put die eigenlijk alleen door grote autofabrikanten kan worden gesponsord. Het is niet zoals de le mans serie waarin meerdere kleine teams strijden om de plaatsen achter 1 of 2 echt grote teams.

Dit weekend is bekend gemaakt dat het spyker F1 team inderdaad verkocht is, en dan heeft michael mol nog een leuk speeltje, hij doet mee met de steenrijke Vijay Mallya. Weer is een Nederlandse formule 1 inbreng zonder echte resultaten gestopt. Zo ging het in de jaren 80, zo ging het met verstappen, met albers, en nu dus met het spyker team.

Ik rij het liefst binnendoor. Je ziet zoveel meer als je van de snelweg af bent. En dankzij de nokia kan ik er nu ook makkelijk foto’s van makken. Zoals deze foto die ik vrijdag middag heb gemaakt van de lopikerwaard, vanaf de damweg tussen Polsbroek en Lopik, in de richting van ijsselstein.

_{geblogd met mijn nokia n73}

Ik hou niet erg van de stereo types, dus alle blondjes zijn dom zal ik niet zo snel zeggen.

Maar Miss Teen South Carolina is wel blond, en dan bedoel ik ook ONTZETTEND blond..
Gelukkig hebben we Youtube….

En ja hoor, ook het nieuwe kabinet heeft de grootste melkkoe uit de geschiedenis weer gevonden, het zal eens niet zo zijn.

Elk kabinet met een linkse inslag wist het auto rijden wel duurder te maken, en dat terwijl zo ondertussen de hele economie elke morgen en middag in een lange rij auto’s tot stilstand komt.
De accijns op benzine, nu toch ook al meer dan de helft van de prijs van de benzine gaat omhoog, de prijs van nieuwe auto’s gaat omhoog door een verhoging van de BTW. Doordat de BTW 1 procent omhoog gaat, hebben we dus een verhoging van de lasten met 5%.

En dan hebben we natuurlijk ook nog de lease rijder. Die kunnen we mooi nog voor 3 procent extra pakken door de bijtelling omhoog te schroeven.

En tuurlijk, de ww premie gaat naar beneden, maar dat is ook logisch omdat we een historisch lage werkeloosheid hebben. We hebben eigenlijk de afgelopen paar jaar teveel betaald.

Lijkt me toch wel ideaal op deze manier een huishoud boekje maken, komen we tekort voor onze plannen, dan heven we toch gewoon wat meer belasting, op die manier krijg je elke begroting rond.

Of om het met de woorden van mark rutte te zeggen ‘Mensen die hard werken, gaan er volgend jaar op achteruit’

We hebben weer een boel theater voorstellingen geboekt dit jaar, zo gaan we ondermeer naar;

• Nathalie Baartman, de voorstelling Stam
• Buzz bros band & Karin Bloemen
• Opnames van Een nieuwe Jas van de Avro, met onder andere karin bloemen
• The Wizz
• Karin Bloemen met “overgang”
• Purper, hier zijn we afgelopen theater sezoen ook heen geweest, is ook erg leuk
• Forbidden musicals on tour
• Leids cabaret festival, de finalisten tour
• A Night of comedy
• Hans liberg, met de show 25 jaar Hans Liberg
• Nacht van het cabaret
• Sara Kroos, Een nieuwe show, de vorige hebben we in een try-out gezien.
• Dames voor na vieren, met de voorstelling Hijgende Hakken

En als afsluiter weer naar claudia de breij, met Iclaudia (v1.0) .
Weer een leuke verzameling van muziek en cabaret, met een aantal voor ons nieuwe gezichten, en paar zeer bekende gezichten, en natuurlijk veel karin bloemen.

De familie zit nog even na genieten op een terras in apeldoorn. En dan morgen voor (bijna) iedereen weer een werk of school dag
_{geblogd met mijn nokia n73}

We zijn met de familie van son een nachtje naar het party hotel preston-palace in almelo.
_{geblogd met mijn nokia n73}

Ik ben best een liefhebber van kunst, en als kunst en fotografie samenvloeien heeft het al helemaal mijn intresse, maar wat moet ik hier nu weer van denken?

Erotisch getinte foto’s van bloemen en planten moeten vanaf 7 september de harten van de bezoekers van het Stadsmuseum Harderwijk sneller doen kloppen. De Zweedse fotografe Pauline Snoeijs bewijst met de tentoonstelling dat erotiek en planten veel met elkaar te maken hebben.
Snoeijs, tevens professor in de botanie in het Zweedse Uppsala, fotografeerde de geslachtsdelen van planten en bloemen van zeer dichtbij, waardoor die herkenbare en sensuele of juist kunstzinnige beelden vormen. Dat heeft het museum woensdag laten weten.
De tentoonstelling wordt gehouden in het kader van het Linnaeusjaar, ter ere van wetenschapper Linnaeus. Die werd wereldberoemd door zijn indeling van planten en dieren. Snoeijs combineert de foto’s met botanische kennis, persoonlijke anekdotes en citaten van Linnaeus. ,,De smeuïge citaten van Linnaeus maken deze ontdekkingstocht tot een erotische belevenis in de wereld der bloemen”, aldus het museum.

De foto komt vanaf de website van het museum.

Het is een beetje “oud nieuws” maar er is in het juni nummer van IT Service Magazine een artikel verschenen wat ik samen met een collega heb geschreven over Identity en Access Management. Dit artikel is, na registratie, te bekijken in het archief van array. Of je laat even een berichtje achter, en je krijgt het per mail van mij.

Het is het tweede artikel in dit blad, in 2004 heb ik met een andere collega ook een artikel met als titel “Informatiebeveiligingsbeleid vereist business aanpak”.

Het blijft leuk je naam afgedrukt te zien in een blad.

We hebben in IJsselstein ons eigen mysterieus raadsel.

Nee geen monster in de “put van Weber” maar een raadselachtige zonnewijzer op de oude NH kerk.

Ik ben toch al een aantal keren hier langs gelopen, maar deze zonnewijzer is me nog nooit opgevallen.

Meer op het Volkskrant blog.

Vandaag is kaylin op visite geweest. Je ziet haar hier tussen haar persoonlijke assistenten..
_{geblogd met mijn nokia n73}

Het avontuur is weer voorbij, tien heeft de laatste uitzending gehad. Ben benieuwd of rtl acht het programma aanbod gaat verbreden of dat het weer meer van het zelfde wordt.

Ik vraag of toch af hoe het zit met die opwarming. Er is weinig van te merken in nederland deze zomer. Het regent nu al weer.

Het is gelukt. Een blog stukje maken vanaf m’n mobiele telefoon

Ik heb, om niet langer te hoeven wachten op response van de leverancier van een stuk software, onze mobiele website op een andere manier in de lucht gebracht.
Als je met je mobiele telefoon naar m.eding.org gaat zie je de echt site aangepast aan je telefoon. Je kan ons blogje dus ook op elke umts en gprs telefoon zien
Inclusief plaatjes enzo….

De pagina’s worden door mowser.com vertaalt naar een voor de mobiele telefoon acceptbale indeling.

Vandaag weer een aantal handige tools gevonden voor de weblogger.

Dit berichtje schrijf ik in Windows live writer, een applicatie op de pc die het mogelijk maakt off-line berichten te plaatsen op het weblog (hier te vinden).

Het blogje is vanaf nu ook goed te zien op een mobiele telefoon, voorlopig nog met deze pluginvan andy moore, zolang ik de toolkit van beeweeb nog niet aan het werken heb.

Aankomende donderdag krijg ik ook een nieuwe mobiele telefoon, uiteraard ook met internet toegang. Ik heb een nokia N73 besteld, die als bijkomend handigheidje heeft dat je rechtstreeks vanaf de telefoon kunt bloggen. Om dit mogelijk te maken heb ik gebruik gemaakt van het liveblog script van christian. Helaas kan ik dat dus pas aan het eind van de week uitproberen.

Ik ga op chique, want ik ben de trotse bezitter van een LG Prada mobiele telefoon. Sinds vrijdag kan ik deze mooie zwarte telefoon gebruiken. Het is een telefoon met een touch screen en mooie effecten. Ik ben er erg blij mee kan ik je zeggen. Ik kan nu ook makkelijk op afstand mijn mail checken en het internet op. Nog even en dan kan ik volgens Jacques ook het blogje bekijken en bijwerken via mijn black beauty.

Ik ben de afgelopen paar avonden weer flink bezig geweest met de techniek achter het blog.

De meeste zaken zie je niet direct (we hebben nu voor al onze site’s drie dns servers bijvoorbeeld), een paar zie je wel heel duidelijk.

Wat is er verandert

Het blog draait op de laatste versie van Wordpress
De webserver heeft nu drie dns servers, en zou dus een hogere beschikbaarheid moeten halen.

Onderaan elke blog entry staat onze naam, nu met een link naar ons profiel

Achter elke link die op het blog staat naar een externe site, zoals deze komt een kleintekst balloonetje te staan. Dat betekent dat als je over de link gaat met je muis, je een preview van de site krijgt waar de link heen verwijst.

En ergens volgende week verwacht ik ook de mobiele versie van deze pagina, dat wil zeggen de pagina voor gebruik op moderne telefoons in de lucht te hebben. Deze zal bereikbaar worden via een eigen web adres, m.eding.org

Mocht je nog twijfelen over het nut van de signalering die in nederland boven de meeste snelwegen hangt, en redelijk automatisch kan waarschuwen voor gevaarlijke situaties moet je dit filmpje maar eens bekijken.

Een Amerikaanse snelweg, waar een klein ongeluk uiteindelijk een massale kettingbotsing wordt..

Wat een heerlijkheid, het dagelijkse verkeer.

Ik zit weer voor een opdrachtgever in Den Haag, en waar ik de rest van het jaar over het stukje IJsselstein – Den Haag vice versa meestal tussen de anderhalf uur en twee uur doe zat ik vanmorgen na 40 minutjes automobielen al op de parkeerplaats in Den Haag, waar ik nog een parkeerplaats had ook…

Het is echter gezien de uitspraken van de huidige minister van VWS een utopie dat dit soort reistijden ook in de rest van het jaar mogelijk zullen zijn.
Toch hoop ik dat met de uitbreiding van de a12 tussen gouda en zoetermeer het toch wat beter zal gaan….

Afgelopen vrijdag zijn we onze nieuwe golf set uit gaan proberen.

En waar ga je dan heen als je nog geen gvb hebt, naar een baan waar dat ook niet nodig is, dus zijn we vrijdag middag weer afgereisd naar voorthuizen waar een pitch en putt baan ligt.

Ik weet 1 ding nu zeker, ik heb nog een boel lessen nodig voordat het echt goed gaat, maar de foto’s zijn wel weer stoer…

En zo kan ik gelijk zien waarom deze afslag zo ontzettend slecht ging…..

Het valt mij steeds weer op hoe de “landelijke” media zich alleen lijkt te richten op wat er in de randstad gebeurt.

Het laatste voorbeeld, gisteren zijn er werkzaamheden uitgevoerd aan de zendmast van lopik (gebrandy toren), te ijsselstein. Hier was een compleet media circus, inclusief extra helicopter voor mooie beelden uit de lucht voor uitgerukt. En in elke vorm van media is hier aandacht aan besteed.

Dezelfde werkzaamheden zijn eerder al uitgevoerd in goes, maar daar heb ik nooit wat van gezien op de journaals. En vandaag wordt de toren van roermond op dezelfde spectaculaire wijze een “kopje” kleiner gemaakt. Toch benieuwd of dat weer op het nieuws te zien zal zijn……

Wij beginnen steeds meer “into” golf te zijn.

Dit weekend maar weer eens een balletje slaan, maar als ik zo robin williams hoor over schotten, en de door hun uitgevonden Golf sport….

Zie filmpje bij

Dit weekend is Mitch (neef) te logeren geweest. We zijn hem vrijdag op gaan halen in Rotterdam. Zaterdagochtend zijn we richting Den Helder gereden want we hadden beloofd naar het marinemuseum te gaan.
We waren er om 12.00 uur en zijn tot zo’n 16.30 uur zoet geweest. Hebben ook rondgelopen (lees kruip door sluip door) in de tonijn. Dit is een onderzeeër waar men met 70 bemanningsleden in heeft gebivakkeerd. Ik zou daar dus echt gillend gek in worden. Wat een kleine ruimte zeg. Mitch heeft uiteindelijk vanuit de museumwinkel een houten boot in bouwpakket gekregen. Hier is hij toch wel zo’n 6 uurtjes zoet meegeweest. Zondag zijn we ook nog naar het luchtvaartmuseum geweest in Soesterberg. En daar dus ook weer geconfronteerd met allerlei legermaterieel. Ik heb voor nu alweer even genoeg van musea. Het is wel anders als er opeens een nieuw gezinslid bij is zo’n weekend. Je moet opeens weer rekening houden met elkaar en regelmatig eten etc. Maar het was wel gezellig met Mitch. Dus die is altijd welkom.

Tjemig de pemig, het is echt hartstikke rustig op mijn werk. Het lijkt wel of iedereen momenteel vakantie heeft. De telefoon gaat zelden. Je krijgt bijna niemand te pakken, dus ook reacties op mijn mailtjes kan ik vergeten. Kortom het is STIL.

Nou ja het geeft je weer de tijd om zaken op te ruimen. En dat is ook wel eens goed om te doen. Vind ik alleen niet zo leuk..

Mocht je ooit in covent garden in londen naar een concert gaan luisteren, zet dan je mobiele telefoon uit.

Anders krijg je dit…

Zie bij

Een van de sport evenementen die ik elk jaar in meer of mindere mate volg is de tour,

En dankzij de NOS kan ik dat nu ook live op m’n eigen weblogje doen….

Tour is over, dus het live volgen kan niet meer…

Nadat sonja woensdagavond de uitslag had gekregen van het examen bedrijfcalculatie, en ik eindelijk het officiële mailtje van isaca binnen had met m’n CISM nummer bedacht ik me dat het misschien wel lekker zou zijn een lang weekendje weg te gaan.

We hadden vrijdag al vrij gevraagd en na wat rondspeuren op Internet kwam ik een leuke last minute tegen. Gelijk woensdag avond een mailtje gestuurd, de tas ingepakt en vrij gevraagd op het werk. Donderdag morgen son naar haar werk gebracht, nog even naar duitsland gebeld….

En de reis was geboekt. Drie nachten in Villa Primavera in Ediger-Eller aan de moezel.

Dus donderdag aan het begin van de middag zijn we uit ons werk naar de moezel toe gereden, en we hebben een heerlijke mini vakantie gehad. Elke dag mooi weer, dus lekker op het balkonnetje zitten met een goed boek en een goed glas wijn, een beetje rond getoerd. Elke avond heerlijk uit eten. En natuurlijk nog even een balletje geslagen op de driving range. Dat waren we al van plan te doen, alleen de locatie was toch wat anders….

We wilden dit jaar zo wie zo nog een keertje terug, om de wijn voorraad, en dan vooral de heerlijke rotling van Weingut Friderichs weer aan te vullen, maar dat we zo snel zouden terug gaan hadden we niet van te voren kunnen bedenken. Om het geheel compleet te maken ook nog een kleine verzameling meegenomen van wijnen uit het Weingut van de zelfde eigenaars als het appartement. (Weingut Urbanushof)

Yes, jippie, joehoe ik ben dan nu ook voor het laatste onderdeel geslaagd. Dus nu een 6 voor bedrijfscalculatie, een 6 voor boekhouden en een 8 voor handels- en wetskennis. Als ik het laatste certificaat binnen heb kan ik ze alledrie insturen en ontvang ik mijn diploma PDB. Ik ben echt superblij. Niet dat ik er iets mee ga doen, maar ik heb wel het papiertje binnen. Hoera voor mezelf.

Tjemig wat viel het tegen om weer te MOETEN beginnen met werken. Ik was maandag echt hartstikke moe van het weer moeten luisteren/concentreren/verhalen vertellen/koffiedrinken/werken. Ik merkte dus dat de vakantie me echt heeft ontspand en dat ik nu weer moest omschakelen. Dat heeft goed en wel 1 dag geduurd want dinsdag moest ik weer zelf aan de bak en dan lijkt het of je niet weg geweest bent. Maar elke avond kwam ik deze week een beetje uitgeblust thuis. Nou helpt het ook niet dat ik hartstikke verkouden ben geworden. Ik snif, snuif, hoest, kuch en snotter. En dan wordt het dit weekend net lekker weer natuurlijk. We moeten het nog afwachten want het zal misschien wel warm worden vandaag maar het ziet er nog bewolkt en grijzig uit momenteel (9.15 uur).Ik ga toch zo lekker de stoelen buiten afdoen en de kussens erin, want buiten zitten gaat zeker gebeuren vandaag.

Ik heb vorig jaar in december het CISM (Certified Information Security Manager) examen gedaan.

Voor deze certificering moet je naast een examen halen ook worden goedgekeurd door een certification board. Hiervoor moet je een uitgebreid formulier invullen en opsturen.
Op basis hiervan beoordeelt een certification board of je de titel ook mag voeren.

Vorig jaar heb ik, bij de zelfde organisatie, ook CISA gedaan, hierbij was het hele proces drie maanden na het examen al afgerond..

Maar dan vandaag eindelijk een mailtje uit amerika, ik ben goedgekeurd . Dit betekent dat ik nu eindelijk de titel ook mag voeren…

Toch stoer, ik ben nu CISA CISM CISSP gecertificeerd….

Jawel de zomer komt er echt aan,

Verwachting is dat hij vanmiddag rond vijf uur het land binnen komt in zeeland, en dan gedurende drie dagen in nederland blijft…

Volgende week dinsdag is de zomer weer verdreven en wordt het weer “normaal” in nederland. De temperatuur komt dan uit op een behaagelijke 15 graden, met regen….

Tsja, het zat er natuurlijk aan te komen.

Na de slechte weken (waarin wij vakantie hadden), lijkt de zomer dit weekend te zijn intrede te doen.
Met een vooruitzicht van tussen de 25 en 30 graden…..

Tsja, en dan is tie weer over, de vakantie.

Zelfs nu lijkt het alweer tijden geleden dat we vakantie hadden.
En dat terwijl ik toch echt pas anderhalve dag aan het werk ben….

Gelukkig geeft mijn werkgever me een boel vrije dagen elk jaar (31), ik kan dus nog lekker ergens aan het eind van dit jaar nog een paar weken opnemen.

Maandag 25 juni: De reis naar Frankfurt ging na de drukke start in Praag verder voorspoedig. We kwamen omstreeks 14.00 uur in Frankfurt aan. Ons navigatie systeem gaf alleen niet het juiste nummer van de straat aan en we zaten dan ook aan de verkeerde kant en dachten hierdoor dus dat we niet konden parkeren bij het hotel. We hebben de auto toen eerst maar in een parkeergarage gezet en zijn de stad ingelopen. Ik moest nogal nodig plassen dus we zijn gelijk een warenhuis ingegaan op zoek naar een toilet. We hebben toen gelijk even wat gedronken daar. De Sprite komt me inmiddels al aardig de neus uit. Hierna de speurtocht naar het hotel (Hotel Zeil), die dus zoals gezegd aan de andere kant van de straat bleek te zitten.

We kunnen na inchecken aan de achterkant van het hotel parkeren. Dus weer terug naar de garage om de auto op te halen. We hadden wel al de kamer sleutel ontvangen en bleken op de 4e verdieping te zitten. Aangezien het een oud gebouw was dacht ik dat er geen lift in zou zitten en was daar nogal gepikeerd over wat ik dan weer af reageerde op Jacques (die mij zojuist 450 kilometer had gechauffeerd) wat natuurlijk niet echt aardig van mij was. Later bleek er gelukkig toch een lift-je aanwezig te zijn. En hebben we dus de koffers naar boven gebracht. De kamer viel niet helemaal tegen maar wel viel ons op dat er geen hoes om het dekbed heen zat. En dan moet je dus gaan bedenken hoe zoiets heet in het Duits, ehmm… Nou ja we hebben het uiteindelijk in het Engels duidelijk gemaakt en ’s avonds bleek het in orde gemaakt te zijn. We zijn na in de regen de stad ingelopen te zijn en hierdoor dus ons genoodzaakt zagen een paraplu te kopen op zoek gegaan naar een restaurant. Dit werd uiteindelijk een Griek. Hierna het hotel weer opgezocht en gaan slapen. Helaas lukte Jacques dit niet helemaal, hij sliep tot twaalf uur en heeft daarna tot 4.00 uur wakker gelegen. Toen nog een aantal uurtjes geslapen maar echt fit kon je hem niet noemen.

Dinsdag 26 juni: Ontbeten en toen weer de stad ingelopen. We hebben de metro gepakt naar de oude stad (Römer) hier staan nog wat oude gebouwen. Ons was niet helemaal duidelijk of het nou echte oude gebouwen waren of nagebouwd. Via de Main doorgelopen naar de main tower waarover je een uitzicht had op 180 meter over de stad.

Hier werd duidelijk waarom ze Frankfurt ook wel Mainhatten noemen. De wolkenkrabbers toren er hoog boven de stad uit en geven het een Amerikaans aanzien. Het was mooi om te zien hoe de wolken zich op bijna gelijke hoogte met je bevonden. En je kon ook zien waar de zon scheen en waar niet. Terug met de voeten op de grond zijn we doorgelopen naar de rijke straten van Frankfurt waar de beveiliger buiten de winkel staat om te bekijken of jij wel koopkrachtig genoeg bent voor zijn winkel. Hier bij Starbucks (waarom nog steeds niet in Nederland) koffie gedronken. Weer terug richting stad en hier was ook een Swarowski winkel waar ik van mijn hubbie een mooie ketting met bijpassende oorbellen heb gekregen. Blij met mijn doosjes en er druk voor zorgend dat ze niet nat werden liepen we terug het centrum in. Waar we nog een winkelcentrum ontdekten van 8 etages hoog die je via roltrap kon bereiken maar ook lopend via een aflopende vloer kon doorkruisen.

Heel apart en ingenieus, hierdoor werd je langzaam langs alles heen geleid. Nog even het warenhuis Karlstad in (cadeautje kopen voor de buuv voor het zorgen van de post en planten) en daar besloten om toch die dag al naar huis te gaan. Ik was het eigenlijk wel zat en Jacques had ook niet zoveel zin om nog een nacht in dit hotel door te brengen. Dus naar het hotel gelopen uit gecheckt en richting Nederland waar we omstreeks 19.00 uur IJsselstein binnen reden.

Wat heerlijk om weer thuis te zijn. Ik vind het leuk om weg te gaan maar toch ook weer heerlijk om thuis te komen. Nu zijn we bezig om de ruim 700 foto’s die we genomen hebben uit te zoeken voor de website en voor ons fotoalbum. En dan nog genieten van de dagen die we nog vrij zijn want de vakantie zit er nog niet op voorlopig.

Vrijdag 22 juni: Zoals eerder gezegd zaten we alweer vroeg (8.30 uur) in de auto op weg naar Tsjechië (Praag).
We hadden nog wel eerder weg gewild maar helaas konden we pas om 8.30 uur uit checken bij het park. Helaas ook vandaag weer ontzettend veel last van de weg werkzaamheden, het leek wel of ze heel de weg zo’n beetje aan het openhalen waren op het moment dat wij daar reden. Nu weten we inmiddels dat het ook te maken heeft met de dag waarop wij reisden, dus dat doen we de volgende keer maar niet meer. Bij de Tsjechische grens moesten we een vignet kopen voor de auto om ons te kunnen begeven op de snelweg in Tsjechië. Uiteindelijk kwamen we om 18.00 uur aan in Praag. Ik dank god voor ons navigatie systeem want in Praag hadden we zeker uren op zoek gemoeten naar het hotel. De auto in de parkeergarage onder het hotel gezet (á 500 CZK (= € 17,50) per dag). Daarna in gecheckt en naar de kamer op de 5e verdieping. Wat een prachtige kamer zeg met een mega bed dat heerlijk lag.
Op aanraden van de receptie medewerker hebben we een tour (rondrit) geboekt voor de volgende ochtend. We zijn toen even een stukje gaan lopen na de lange autorit en kwamen uit in een winkelcentrum wat echt op een steenworp afstand lag van het hotel. We hebben hier uiteindelijk ook gegeten. We waren dusdanig moe dat we toen terug zijn gegaan naar het hotel waar we zijn gaan slapen.

Zaterdag 23 juni: Heerlijk ontbeten (dat vind ik altijd zo lekker in een hotel, je kan zoveel kiezen) en om 9.30 uur zouden we worden afgehaald in de lobby voor de tour. We werden opgehaald met een taxi en werden afgezet voor het republikeinse gebouw. We moesten even wachten want de bus was er nog niet. Tja en wat doe je dan? Natuurlijk foto’s maken van de omgeving.

De gele bus van de tour organisator kwam voorrijden en zo’n 20 man stapten in. Natuurlijk met verschillende nationaliteiten want we hadden gekozen voor de Engelstalige tour. We reden eerst zo’n uur door Praag en werden door de dame gewezen op allerlei bezienswaardigheden, hierbij werd voor ons duidelijk dat we nog heel veel te bezichtigen hadden. We zijn toen om 11.00 uur gedropt bij de Praagse Burcht (Hradcany), dit stond boven op een berg. Dit bestaat uit diverse kastelen en een kerk.

We hebben hier een rondleiding gehad van zo’n 2 uur. En natuurlijk ook hier weer veel mooie foto’s geschoten, vooral van veel uitzichten boven Praag. Om 13.00 uur werden we weer opgehaald met de bus en reden weer naar beneden naar het centrum van Praag. We kwamen uit op het oude stadsplein (Staromestske Namesti) waar ook de astronomische klok (Orloj) te zien is. Deze geeft behalve de tijd ook de dagen en de maan stand weer. Elk uur gaan twee kleine deuren open en zie je Christus en een parade van apostelen voorbij komen.

Op dit plein zijn we op een overdekt terras gaan zitten om iets te drinken en een taartje te eten. Dit was maar goed ook want het begon opeens te gieten. We zijn nadat het is gestopt met regenen nog even de stad ingelopen en zijn uiteindelijk met de metro weer richting het hotel gegaan. Hebben het diner genuttigd in het hotel restaurant. Daarna nog een biertje gedronken in de lobby en toen naar de kamer gegaan. Hier hebben we op het internet alvast een hotel gezocht waar we konden overnachten als we uit Praag terug zouden rijden, gelijk ook gereserveerd.

Zondag 24 juni: Heerlijk ontbeten en daarna met de metro weer naar de stad. We wilden namelijk naar de Karelsbrug (Karluv most) want hier moet je toch als toerist geweest zijn.

Voor de heilige Roomse keizer Karel IV was de brug, die zijn naam draagt, een utilitair project. In de 14de eeuw hadden de stedelingen simpelweg behoefte aan een stevige stenen oeververbinding boven hoogwater niveau. De Praagse brug (ook wel stenen brug) werd als eerbetoon aan de keizer in 1870 hernoemd tot de Karelsbrug (Karluv most). Op deze brug die nu alleen nog voor voetgangers toegankelijk is staan veel standjes van “kunstenaars” die daar hun werk verkopen. Veelal zijn het schilderijen of foto’s van de Karelsbrug zelf. We hebben hier niets gekocht maar uiteindelijk later in het hotel hebben we nog een schilderijtje van deze brug gekocht. Na het bezichtigen van de brug zijn we nog een stukje verder gelopen en hebben op een terras aan de oever gezeten waar je een mooi beeld op de karelsbrug had. Hierna de stad ingelopen en door de “PC Hooftstraat” van Praag gelopen. Hier heb je de Gucci’s, Versace’s en Louis Vutton’s waar we ons natuurlijk hebben verheerlijkt aan al het moois wat we ons niet kunnen/willen veroorloven. Daarna naar het Wenceslasplein Vaclavské námesti) het beroemde plein van Praag is het middelpunt van de wijk Nové Mesto en heeft eigenlijk meer weg van een boulevard met bomen. Het Wenceslasplein loopt zuidoostelijk vanaf Staré Mesto en wordt opgevrolijkt met hotels, disco’s, clubs en winkels.

Het plein wordt gedomineerd door het oudste museum van de Bohemen: het Nationale Museum van Praag. Hier hebben we natuurlijk weer een terrasje gepakt. We hebben nog wat gebouwen bekeken en zijn halverwege de middag weer met de metro richting het hotel gereden. Ik had pijn in mijn voeten van het vele lopen en eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik wel uitgekeken was op de oude gebouwen.

We zijn na even rusten weer naar het winkelcentrum (Praha Plaza) gegaan en hebben daar uiteindelijk ook weer gegeten. Hierna zijn we naar bed gegaan om fit te zijn voor de rit naar Frankfurt de volgende dag.

Maandag 25 juni: Ontbeten, de koffers in de auto, schilderijtje gekocht van onze laatste kronen en uit gecheckt. Toen het drukke verkeer van Praag in waar het bijna een uur duurde eer we Praag uit waren. En op naar Frankfurt zie het volgende deel…