Caspertje is al weer 4 maanden oud! Ik heb alle hoogtepunten van afgelopen maand achter elkaar gemonteerd. Brabbelen op de bank, spelen op de bank, oefenen op de buik, iets met groen, kletsen met papa, ochtendritueel en spelen in de box. Ik heb de video gemaakt voor eigen gebruik dus als het te lang duurt moet je gewoon even doorspoelen.

In 2004 hebben we Roosje opgehaald uit het asiel in Alkmaar. 7 jaar hebben we de grootste lol gehad met haar, maar na de kerst ging ze ineens zo snel achteruit dat we haar op 3 januari hebben moeten laten inslapen. Ik heb wat hoogtepunten van ons kattebeestje bij elkaar gezet.

Music: Kevin MacLeod – I’m Gonna Go (Instrumental) Danosongs.com

Hieronder nog een keer alle films over Roosje op een rij.

Hairy Tiger:

A Quark a Day:

Poes moet snoepie!:

Tip: De video is nogal klein in dit schermpje, klik hier om hem groot (HD formaat als je full-screen kiest) te bekijken.

Credits:
Idee: Josh Leo
Muziek: Deliberate Thought – Kevin MacLeod

Als je je e-mailadres hieronder invult krijg je een aanmeld e-mailtje om je adres te verifiëren (helaas nog in het Engels).

FeedBurner maakt het eenvoudig om nieuwsitem updates als RSS feed te ontvangen in My Yahoo!, Newsgator, Bloglines, en andere rss-readers. Klik op het RSS logo hiernaast voor mijn feed of vul hieronder je e-mailadres in om updates per e-mail te ontvangen.

Zelfs voor een uk als Casper heb je vandaag de dag een ID kaart nodig als je over de grens wilt. Daarom zijn we dit jaar niet naar Dusseldorf gegaan maar naar de kerstmarkt van Maastricht. Achteraf gezien was Dusseldorf waarschijnlijk wel dichterbij geweest. En ook meer kerstig.

Bij daglicht is de sfeer natuurlijk ver te zoeken, dus na een snelle lunch en een slokje melk voor Casper zijn we eerst even een Crêpe-je gaan snacken en daarna de binnenstad in gewandeld.

Na 2 straten kwamen we een grote kerk tegen met, tot onze verbazing, een Selexyz boekwinkel! Hier moesten we natuurlijk even shoppen!! Het is trouwens voor het eerst dat ik in een kerk zulke blitse foto’s kan schieten. Dat krijg je met al die winkelverlichting.

Nadat we een paar tassen hadden gevuld kwamen we, o-jee, een DE shop tegen. Zo schiet dat natuurlijk niet op met dat kerstshoppen.

Twee X-Mass koffie later was het wel gezellig donker geworden en was de kerstmarkt losgebarsten. Het reuzenrad is natuurlijk de aandachtstrekker.

Na in een half uur drie keer de markt over gelopen te zijn (..kijken, kijken niet kopen..) hebben we traditiegetrouw nog even de locale, uuuhm Duitse, hausgemachte culirariteiten gesampeld. Deze keer was het een Chinapfanne en Currywurst als desert.

Vergeet niet hieronder (of op de website als je dit via de e-mail leest) de bewegende beelden te bewonderen om de echte kerstsfeer te proeven.

Fijne kerstdagen iedereen!

Poes moet de hele tijd op schoot. Tijdens het eten, tijdens de voedingen van Casper, maakt niet uit wat je doet of wat je net van plan was… Meestal neemt ze wel wat afstand van die kabaalmaker of stapt ze pontificaal op of over Caspertje heen alsof hij er niet is. Gisteren zat je ineens heel dichtbij. Caspertje sliep.

O nee, het is wakker geworden…

De coördinatie begint te komen. Vingers kan Casper al pakken als je die voor houdt. Soms met hulp van het reservehandje.

Als het meneertje niet zint of niet genoeg opschiet gaan de beentjes op slot en heb je een gillende plankje op schoot.

Maar meestal ligt hij lekker met ons op de bank en kijkt vrolijk mee naar de kleurtjes op TV.

Deze week maakt meneertje ineens geluid als hij lacht. Er leuk wat dat doet hij ook als hij druk bezig is met het speelkleed in de box. Alleen jammer dat hij niet cameraschuw is en dat hij bij de eerste de beste glimp van een lens in een ooghoek meteen de camera aankijkt en vergeet wat hij aan het doen was. Dus hier een compilatie van 7 uur en en week proberen Caspertje te betrappen op een giechel.

Afgelopen zaterdag heeft Karin haar verjaardags-tegoedbon 2010 op het allerlaatste moment verzilverd bij het VVC. Dat was nog een heel gedoe om rond 8:30 in Almere te staan met ons manneke.

Eerst even voeden en dan om 9 uur eerst een half uurtje theorie. Daarna was het meteen actie op de waterbaan. Met VW Golfjes met wel heel gladde achterbandjes moet er een uitwijkmanoeuvre uitgevoerd worden. Dat gaat natuurlijk grandioos fout. Na een stuk of 5 pirouettes had ze het door en was het allemaal een eitje.

En wat mocht ik doen? Ik heb een beetje rondgelopen met Caspertje, kijken wat er nog meer allemaal kan bij VVC-Adventure. En dat is een hele hoop!

Eerst maar eventjes de terreinvaardigheid van de bandjes van de kinderwagen geprobeerd op de Quad-baan.

Er stonden ook legio Porsche’s, Sandbuggies en zelfs een Hummer2. In allemaal kun je een dagje rijden!

Terreinrijden wil ik ook nog een keer doen. De condities waren uitstekend bagger te noemen!

Dit curieuze ding hieronder is de Carver. Prachtig apparaat, een soort kruizing tussen een motor en een auto, waarbij de voorwielen hydraulisch worden gekanteld, terwijl de achteras met beide achterwielen recht op de weg blijft. Hierdoor kun je nog harder door de bocht.

Intussen was Karin weer opgedroogd en had ze plaatsgenomen in de Skidcar.

De skidcar is een auto met een speciaal hydraulisch mechanisme. Hiermee kunnen ze verschillende wegcondities nabootsen,
zoals rijden op vervuild wegdek, sneeuw of ijzel. Tijdens de skidcar cursus weet je niet van te voren wat voor slip je krijgt. Net echt dus. Karin deed het dusdanig goed dat het er weinig spectaculair uit zag. In het filmpje helemaal onderin kun je zien hoe het ging.

Zie de big smiles, de instructrice Yvonne heeft erg veel lol in haar baan!

Je moet er niet aan denken, met de auto over de kop slaan. Tijdens de volledige anti-slipcursus die Kaatje mocht doen is ze dus echt over de kop gegaan.

De omkeerauto is een speciale auto die ze voorzichtig op zijn kop hangen. Zo ervaar je hoe het is om ondersteboven vast te zitten in je auto. Eerst instructie over wat je moet doen als je op je kopt hangt, dat eerst in normale positie oefenen. Na het op de kop draaien van de omkeerauto, is het nog knap lastig om je uit je belachelijke positie te bevrijden. Maar Karin lukte het behoorlijk snel.

Zo, nu heeft iedereen de stilstaande foto’s bekeken, maar daar is natuurlijk niets aan. Daarom hieronder bewegende beelden!

(alleen zichtbaar op onkruijt.nl, dus niet in de e-mail, klik dus snel op de koptekst om naar onkruijt te gaan!)

Music: Art of Garden Dan-O at DanoSongs.com

We kunnen het iedereen aanraden, mooie ervaring en veel geleerd. Blijkbaar zijn mannen eerder geneigd zo’n cursus te gaan doen (Karin was de enige vrouw), maar de cursus is nuttig voor iedereen die auto rijdt.

Met name de Acer is spectaculair rood in de herfst.

De gele toverhazelaar maakt het kleuren palet af.

Hieronder de Gelderse roos. De besjes blijvende hele winter aan de struik zitten. Komt omdat ze giftig zijn.

En meneertje moet weer gekke bekken trekken natuurlijk. Even wat foto’s waar we met zijn allen op staan. Ongeveer.

De 14e zijn Karin en Casper voor het eerst weer buiten geweest. Even een rondje buurt, hadden we nog helemaal niet gedaan.

Na een rusteloze nacht van dinsdag op woensdag deden we het woensdag overdag rustig aan. Casper was de hele dag wat huilerig, de kraamhulp had er de handen vol aan! ‘s Avonds om 8u wilde Casper voor de tweede keer niet aan de borst, hij wilde alleen maar slapen, we kregen hem nauwelijks wakker. Bij het opnemen van de temperatuur was die ook veel te hoog, 37,9 graden. Reden om de verloskundige te bellen voor wat advies.

De verloskundige belde toch maar even naar de kinderarts van Gelderse Vallei. Koorts bij zulke kleintjes is namelijk erg gevaarlijk en de dreiging voor uitdroging was er al. Dus om negen uur ‘even’ langs de spoedeisende hulp om te kijken of er iets ernstigs aan de hand was.

Na lang wachten op de kinderarts, de co-assistent, de stagiair, toen weer de zusters en weet ik wat allemaal, werd er wat bloed afgenomen om te onderzoeken op infecties. Ons jochie sliep gewoon braaf door en gaf geen kik bij de prikjes. Het vonnis was toch dat hij zou worden opgenomen op de couveuse afdeling om de boel overnacht in de gaten te houden.

Dus daar zaten we dan, om 23:30 in het ziekenhuis op de couveuse afdeling. Niets lekker tweede nachtje met een slapende Caspertje in eigen bed. Er moest gekolfd worden, Casper moest goed drinken en dat was een heel gewurm.

Karin mocht blijven slapen op de kraamafdeling omdat ze ‘s nachts ook nog moest kolven. Ik had dus een kort nachtje alleen in een leeg stil huis.

Donderdag 6 oktober was Caspers temperatuur weer in orde en mocht hij naar de kraamafdeling. Er waren geen infecties uit het bloedonderzoek naar voren gekomen en hij dronk heel braaf. We waren wel een beetje teleurgesteld dat hij niet naar huis mocht. Ze wilden om 17:00 nog een laatste bloedtest doen. Dan maar even wachten.

Intussen was ons manneke helemaal bijgekomen van de bevalling.

En toen moesten we heel, heel lang wachten tot de kinderarts nou een keer met het verlossende ontslag zou komen. Laat maar wachten – zijn ze goed in bij Gelderse Vallei. Om 22:00 kwam er eindelijk een co-assistent, nog steeds geen kinderarts. De bloedplaatjes waren weer in orde. Hoezo ‘weer’? Blijkbaar waren ze te laag geweest, lekker duidelijk. Geen infectie, bloedplaatjes in orde en temperatuur weer 37 betekent; naar huis toch? Nou nee, de kinderarts vond dat geen tijd om iemand naar huis te sturen. *Zucht* dit was ook allemaal al bekend om 17:00 dus dat had wat ons betreft ook niet zo laat gehoeven. Een ziekenhuisbed kost toch niets. Karin en Casper mochten dus nog een nachtje nutteloos blijven op een volle zaal met huilende baby’s.

Vrijdag heb ik ons gezonde jochie en Karin opgehaald. Over het feit dat ze ons nog wilden laten wachten tot 10:30 hebben we het maar niet meer…. en ook niet over het getouwtrek over de 2x6u kraamverzorging die werd gekort door die twee nachtjes.

Als aandenken hebben we het naambordje dat de dames van de couveuseafdeling in elkaar gefröbeld hebben op de slaapkamerdeur geplakt. Eind goed, al goed, maar wel een hoop gedoe.