We gaan verder waar we gebleven waren. De CV leidingen zijn allemaal netjes omgelegd zoals je ziet. Ik heb de boel meteen wat opgeleukt met wat witte gordijnen voor alle deuren met spullen erachter waar we geen witte stoflaag op willen hebben. Want ondanks het waterzagen zal het flink stoffig worden!

Die balk met pilaren gaan er deze zomer uit, doen we lekker zelf. Met zoveel vaklui in de familie moet dat toch lukken. Dat boogje achterin, waarvan ik heb geleerd dat dat een staltonlatei heet, wordt groter gemaakt zodat we er niet op onze knieën doorheen hoeven.

Woensdagochtend om 8 uur staan de mannen al te trappelen, om 5 over 8 zijn ze een gat aan het spitten, ze hebben er zin in. Ik ga naar mijn werk en laat ze over aan het kritische oog van Casper en Karin.

In no-time zijn alle steentjes eruit en ligt alles netjes opgestapeld op de vierkante meter die ik had aangewezen. Ik had een berg verwacht, petje af mannen, het oog wil ook wat.

En dan heb je zomaar een gat in de tuin. Ik had al wel wat plantjes gered van de ondergang. Die camperen lekker in de achteruin, misschien laat ik ze daar ook wel staan eigenlijk.

Hoe werkt dat nou met zo’n kelderraam, want je zit wel onder het maaiveld, zoals dat heet. We krijgen een normaal raam in de muur. Aan de buitenkant van de muur, onder de grond komt een lichtschacht, ook bekend als koekoek. Het is niets meer dan een grote witte kunststof bak met een rooster erboven. Het licht valt door het rooster naar het raam, de witte bak helpt het licht extra weerkaatsen. Vooral in Amsterdam kom je deze dingen vaak tegen omdat veel grachtenpanden een kelder hebben met raam. We hebben nu dus daglicht in de kelder en als je veel moeite doet kun je ook de blauwe lucht zien.

Vol goede moed wordt er een gat gezaagd met de diamandzaag met waterkoeling. Behalve de verwachte halfsteens muur met spouw blijkt laatstgenoemde een overheerlijke maar vooral harde vulling van beton te hebben. Tegenvallertje voor de mannen, nu moeten ze echt aan het werk.

Ik ben blij dat ik niet thuis was want het zal wat kabaal geweest zijn. Hier is de binnenste latei al geplaatst en met een extra stut/stempel vastgezet. Kan de specie een beetje uitharden en lazert het hele huis niet in elkaar.

En hier vast het raam dat er in komt. Met HR++ glas en heel netjes in de grondverf gezet. Beide ramen kunnen naar binnen open.

Na een dagje beuken kun je het resultaat natuurlijk niet aan de elementen overlaten. De heren lagen ‘s nachts wel even wakker van de hoosbui die over Ede heen kwam. Er is gelukkig geen druppel binnen gekomen.

Donderdag is ook de dag dat al het hout naar binnen wordt gebracht. Dat kan allemaal niet via het trapgat, dus zo’n gat in de muur komt mooi uit.

Hier worden de gaten weer gedicht met nieuwe steen. De oude recyclen was wel erg veel werk vooral omdat ze bijna allemaal beschadigd waren vanwege het losbikken van beton.

En zo ziet dat er van binnen uit.

Aangemetseld en klaar voor de koekoek.

De kleine doorgang waar je met enige halsbrekende toeren bij de kerstspullen kon komen is nu flink veel groter gezaagd. Tikkie TE groot zelfs, maar dat stond dan ook zo op de tekening (zagen we later).

En dit is dan het resultaat:

Nog even de voor- foto erbij… Het lijkt een klein raam, maar het is nu een compleet andere kelder geworden. Zowiezo is het vreemd dat je zonder het licht aan te doen naar de kelder kunt. Maar het is nu ook geen donkere, stoffige lage kelder meer maar een lage, (wit)stoffige lichte kamer. We moeten natuurlijk nog aan de slag om de boel af te werken. De balken in het plafond worden verzwaard en daarna komt er een gipsplafonnetje in met isolatie ertussen. Niet te vergeten dat er nog 10 km luidspreker-/telefoon-/netstroom-/kabelTV-/netwerksnoeren nog even netjes verlegd moeten worden. De muren worden ook afgewerkt met platen en vervolgens gestuct of behangen. Maar vooral het bedenken wat we nu waar willen bezorgt ons nog slapeloze nachten. Waar willen we de verwarmingsplaten, hoe doen we de verlichting? Wat willen we überhaupt met deze ruimte? Wordt vervolgd….

O ja, zo ziet de rest van de wereld ons kelderraam:

Verbouwing als slideshow

Afgelopen week is eindelijk onze kelder “minder kelder” gemaakt door er een raam in te laten zetten.

De vergunning was vorig jaar al aangevraagd, maar door de komst van ons kleine manneke hebben we de hele verbouw-happening maar even uitgesteld. Maar deze zomer moest het er maar van komen vonden we.

Via mijn oom die een adviesbureau heeft, hebben we vorig jaar de bouwtechnische tekening laten maken. Hij kwam ook met het goeie idee om de steunbalk die over de hele lengte van de kelder loopt weg te halen. Gewoon weghalen zou wel betekenen dat we in een grote kuil komen te zitten in de woonkamer, leek ons wel een geinig, maar weinig praktische oplossing. Gelukkig kan de boel ook door de muren worden gedragen als de huidige, slappe jaren-60, balkenlaag ingenieus wordt verzwaard. Nadat alles was doorgerekend is een vergunning aangevraagd bij de gemeente. Na enig zoeken hebben we een geschikte aannemer gevonden die de getekende plannen kon uitvoeren voor een, voor ons, schappelijke prijs. Nu zaten we nog met 1 klein detail. Als de middenbalk wordt weggehaald moeten alle CV buizen die er overheen lopen ook weg:

Gelukkig heeft mijn vader ervaring met het aanleggen van CV leidingen dus na enig geteken, hersengekraak en slapeloze nachten hadden we de briljante oplossing om alles om te bouwen terwijl het systeem nog ‘heet’ was.

Na het ophalen van een klein kapitaal aan CV meuk konden we aan de slag met meters pijp, hoekstukken, fittingen en pijpbuigers.

Het leeg laten lopen van het systeem was wel het meeste werk. De ingenieuze slanghaspel en aftappunten ten spijt kwam er na drainen van het systeem toch nog uit alle losgedraaide fittingen bakken met water. Na veel heen-en weer rennen met emmertjes wisten we zowaar het meeste op te vangen.

En vervolgens hebben we op het meest kritische punt een paar afsluiters geplaatst, waarna het systeem weer gevuld kon worden en we er weer warmpjes bij zaten.

Na deze heel handige move hadden we wat meer tijd om rustig alle nieuwe leidingen te runnen en vast te zetten zonder dat we steeds de boel moesten laten leeglopen. En met 1 draai aan de hendel was het nieuwe systeem operationeel en het oude systeem afgesloten.

Hieronder ons meesterplan. Er zitten zelfs uitbreidingsmogelijkheden in de pijplijn, door wat zaken modulair aan te leggen met eindkappen. We kunnen dus later verzinnen waar we de verwarmingsplaten willen hebben en de zaak in een wip aansluiten, zonder dat de CV hiervoor uit hoeft.

Genoeg gehobbyd, op naar de echte verbouwing!

Vandaag acht jaar en 15 kilo geleden gaven we elkaar het jawoord in kasteel Ruurloo. Volgens de kenners hebben we dan een bronzen huwelijk. Vandaag niets bijzonders op de planning, maar voorgaande jaren wel.

En als je weer een keer wilt terugblikken:

1. Bruiloft
2. Vrijgezellenfeest Alwin
3. Vrijgezellenfeest Karin
4. Honeymoon naar Mexico

Klik op onderstaande link of de foto hierboven om met de muis te ontdekken wat ik allemaal heb gedaan vorige maand.
http://www.flickr.com/photos/gevaarlijkechemicus/7070974199/

Begin maart zijn we voor de eerste keer met zijn drietjes op vakantie geweest. En wel een lang weekend naar Landal Het Vennenbos in het Noord-Brabantse Hapert. Bij aankomst konden we in colonne het park op, beetje wennen zo’n massaal park. Binnen een minuut waren alle auto’s echter tussen de bomen verdwenen en verspreid over het park. We begrepen meteen waarom er geen foto’s van de huisjes op de Landal website stonden. De huisjes stonden er al sinds 1970, dus iedereen in NL kende die dingen al! Het fenomeen rijtjes bungalow kende ik trouwens nog niet. Maar van binnen was het redelijk nieuw en speciaal voor kleine ukken ingericht. Een box, kinderstoel, verkleedapparaat aan de muur en thermostaatkranen in bad. En achter het huisje vrij uitzicht tot de overburen, 500 meter weg in het bos. Best wel privé dus als je de bezoekende eenden, pauwen en met name ravottende eekhoorntjes niet meetelde. Midden in het bos dus we voelden ons best wel op vakantie.

We hebben dit weekend geen ruk uitgevoerd, behalve dan het waterparadijs uitgeprobeerd met onze kleine Yeti. In het babypakket dat we erbij hadden besteld zat ook een half uur entree in het zwembad voordat de andere gasten werden losgelaten. Ideaal om dit eens uit te proberen met zo’n uk.

Dat voelt heel luxe zo’n groot privézwembad zo helemaal voor jezelf.

Caspertje vond het geweldig al dat gespetter. Voetjes pakken natuurlijk en niet bang voor water op zijn koppie. Heerlijk rondgedobberd in zijn Babyfloat en wij hadden ook lol door al zijn gekir.

Ook in het babypakket zat de huur van twee fietsen of een bolderkar. Karin heeft daar een huisfietskar voor gebietst en zo reden we op de zonnige zondag door Brabantse bos en heide met uk in de MaxiCosi voorin. Het was prachtig weer en we werden links en rechts ingehaald door 80+ers die hun elektrieke fiets op windkracht 10 in de rug hadden ingesteld.

Stoere man met zijn zonnebril op!

Tijd voor een appeltje.

Zaterdag hebben we onze tijd opnieuw besteed aan een uitgebreide zwempartij gevolgd door een mislukte poging om het zaterdagleven in Brabant te proeven. ‘s Avonds een pizaatje gepakt in het Park Plaza. Dat deed ons een beetje denken aan onze vakantie in Mexico waar we ook niet van het paradijselijke Xpu Ha Palace resort af kwamen met al die leuke restaurantjes en bistro’s. Zondagavond hebben we het weekend afgesloten met gourmetten (al noem ik één grote plaat eerder een gril). We kregen een hele krat mee met de ‘gourmetset’, vlees, stokbrood, sausjes en nog meer meuk. Ideaal.

Wat kiekjes van de sneeuwperikelen om ons huis deze maand. Helaas had ik te weinig tijd om een echte serie winterfoto’s te maken.

De vijver voor wordt voor de vogels netjes ijsvrij gehouden door de pomp. Ze maken hier massaal en dankbaar gebruik van.

Caspertje is al weer 4 maanden oud! Ik heb alle hoogtepunten van afgelopen maand achter elkaar gemonteerd. Brabbelen op de bank, spelen op de bank, oefenen op de buik, iets met groen, kletsen met papa, ochtendritueel en spelen in de box. Ik heb de video gemaakt voor eigen gebruik dus als het te lang duurt moet je gewoon even doorspoelen.

In 2004 hebben we Roosje opgehaald uit het asiel in Alkmaar. 7 jaar hebben we de grootste lol gehad met haar, maar na de kerst ging ze ineens zo snel achteruit dat we haar op 3 januari hebben moeten laten inslapen. Ik heb wat hoogtepunten van ons kattebeestje bij elkaar gezet.

Music: Kevin MacLeod – I’m Gonna Go (Instrumental) Danosongs.com

Hieronder nog een keer alle films over Roosje op een rij.

Hairy Tiger:

A Quark a Day:

Poes moet snoepie!:

Tip: De video is nogal klein in dit schermpje, klik hier om hem groot (HD formaat als je full-screen kiest) te bekijken.

Credits:
Idee: Josh Leo
Muziek: Deliberate Thought – Kevin MacLeod

Als je je e-mailadres hieronder invult krijg je een aanmeld e-mailtje om je adres te verifiëren (helaas nog in het Engels).

FeedBurner maakt het eenvoudig om nieuwsitem updates als RSS feed te ontvangen in My Yahoo!, Newsgator, Bloglines, en andere rss-readers. Klik op het RSS logo hiernaast voor mijn feed of vul hieronder je e-mailadres in om updates per e-mail te ontvangen.

Zelfs voor een uk als Casper heb je vandaag de dag een ID kaart nodig als je over de grens wilt. Daarom zijn we dit jaar niet naar Dusseldorf gegaan maar naar de kerstmarkt van Maastricht. Achteraf gezien was Dusseldorf waarschijnlijk wel dichterbij geweest. En ook meer kerstig.

Bij daglicht is de sfeer natuurlijk ver te zoeken, dus na een snelle lunch en een slokje melk voor Casper zijn we eerst even een Crêpe-je gaan snacken en daarna de binnenstad in gewandeld.

Na 2 straten kwamen we een grote kerk tegen met, tot onze verbazing, een Selexyz boekwinkel! Hier moesten we natuurlijk even shoppen!! Het is trouwens voor het eerst dat ik in een kerk zulke blitse foto’s kan schieten. Dat krijg je met al die winkelverlichting.

Nadat we een paar tassen hadden gevuld kwamen we, o-jee, een DE shop tegen. Zo schiet dat natuurlijk niet op met dat kerstshoppen.

Twee X-Mass koffie later was het wel gezellig donker geworden en was de kerstmarkt losgebarsten. Het reuzenrad is natuurlijk de aandachtstrekker.

Na in een half uur drie keer de markt over gelopen te zijn (..kijken, kijken niet kopen..) hebben we traditiegetrouw nog even de locale, uuuhm Duitse, hausgemachte culirariteiten gesampeld. Deze keer was het een Chinapfanne en Currywurst als desert.

Vergeet niet hieronder (of op de website als je dit via de e-mail leest) de bewegende beelden te bewonderen om de echte kerstsfeer te proeven.

Fijne kerstdagen iedereen!