Niepoprawni.pl

Odrzucenie AI ogłupia ludzi

gps65 — Thu, 11 Jun 2026 15:23:26 +0000

Od 35 lat piszę notki blogowe. Jestem rasowym blogerem, to moja pasja. Najbardziej interesują mnie polemiki i głównie w tym celu piszę. Cały czas staram się stosować do takich reguł:

1⃣. Piszę dobrze skonstruowany, logiczny tekst o spójnym, równym rytmie, solidnie uargumentowany.
2⃣. Używam spellera, czyli programu, który poprawia mi błędy ortograficzne, gramatyczne, literówki, interpunkcję i styl.
3⃣. Używam powszechnie zrozumiałych zwrotów, fraz i kodów kulturowych.
4⃣. Unikam osobistych wtrętów, lokalnych detali, anegdot, dat, imion, potocznych zwrotów.
5⃣. Piszę średnio-długie, merytoryczne eseje wgryzające się mocno w poruszany temat.
6⃣. Zanim coś napiszę, porządnie badam temat, czytam książki, gugluję, robię solidny research. A ostatnio pytam LLMy z głębokim myśleniem.

To mi nie zawsze się udaje, ale się staram.

Parę lat temu, gdy jeszcze nie było LLMów, próbowałem przepuszczać moje teksty przez detektory poziomu i one pokazywały, że piszę na poziomie studiów wyższych, więc przerabiałem tekst tak, by obniżyć poziom do liceum, czy nawet gimnazjum. Jednak to mi się średnio udawało, więc tego w końcu zaniechałem. Nie mam zdolności pedagogicznych.

Ostatnio coraz częściej ten mój styl jest rozpoznawany przez czytelników jako tekst wygenerowany przez AI. To powoduje blokadę w mózgu tych ludzi. Przestaje ich interesować treść, nie wgłębiają się w poruszony temat, nie rozważają argumentacji, ale tekst z miejsca odrzucają: to napisała AI, a więc to bzdura, oszustwo i konfabulacja. To dla nich za mądre.

Takie podejście powoduje, że ludzie coraz bardziej głupieją. Sztuczna inteligencja, która jest już wielokroć mądrzejsza od większości przeciętnych ludzi, byłaby dla nich świetnym nauczycielem, ale paradoksalnie obcowanie z nią powoduje taki efekt, że z automatu odrzucają dobrze, mądrze napisane i solidnie uzasadnione teksty, nawet napisane przez człowieka.

No bo ludzie tak nie piszą, piszą głupio, chaotycznie, z błędami i nie umieją swoich tez uzasadniać, a więc jak coś przekracza ich możliwości intelektualne, to uznają, że to AI i to odrzucają.

Siedzimy na ziemi i mamy możliwość wzlecieć. Możemy to zrobić z pomocą innych ludzi z ich samolotami albo z pomocą samobieżnych maszyn. Wzdrygamy się jednak przed tym, bo to jest nieludzkie, ludzie nie latają.

Moglibyśmy się przesiąść z konia do samochodu, ale się przed tym wzdrygamy, bo automobil jest nieludzki.

Moglibyśmy stać się mądrzejsi, czytając mądre teksty, ale się przed tym wzdrygamy, bo ludzie tak mądrzy nie są.

Głupie, nie?

Grzegorz GPS Świderski
]]>https://Twitter.com/gps65]]>
]]>https://t.me/KanalBlogeraGPS]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

gps65

sztuczna inteligencja

LLM

Kategoria wpisu:

Idee

ŚLADAMI SŁÓW SKRZYDLATYCH RZECZ O BOŻENIE RAFALSKIEJ

Aleszumm — Thu, 11 Jun 2026 09:01:27 +0000

ŚLADAMI SŁÓW SKRZYDLATYCH

RZECZ O BOŻENIE RAFALSKIEJ

Lutnią obudziłaś drzemiący świat

I w jednej struny chwili

Stałaś się opoką dźwięku

Byłaś i trwałaś wiernie

Swojej Ojczyźnie, Miastu swemu

Semper fidelis Tyś zwieńczona

I w Trójcy Świętej Jedynemu

Nie odeszłaś, jesteś z nami

W Twoim Lwowie, w Twoim Wilnie

Twoja jest tylko Pieśń nad Pieśniami

Pierwsza miłosna Pieśń nad wszystko

Przed laty, pewnego czerwcowego popołudnia zostałem zaproszony do Radia Lwów na prezentację książki "Fotografie polskie". Radio Lwów nie było mi obce, tutaj przecież przeżyłem swój debiut literacki wierszem w 1941 roku. Wiersz wygłoszony był wówczas wyjątkowo w języku polskim przez znanego lwowskiego aktora, jako, iż Lwów znajdował się pod sowiecką okupacją, a działo się to tuż, tuż, przed napadem wojsk niemieckich 22 czerwca 1941 roku. Ukończyłem wówczas 10 rok życia.

Gdy po prezentacji "Fotografii polskich" owego czerwcowego popołudnia wyszedłem ze studia, zastałem w pomieszczeniach kilka osób, a wśród nich dwie panie, Bożenę Rafalską, wówczas już redaktor naczelną "Lwowskich Spotkań" w ożywionej rozmowie z moją żoną Aliną Borkowska - Szumańską. Gdy podszedłem z dumą się przywitać i przedstawić Bożence, okazało się, iż panie wcale nie rozmawiały o mojej poezji, prezentowanej przed chwilą, lecz o...kotach. Okazało się, iż obydwie panie są entuzjastkami tych zwierzątek i ze studia, zaproszeni zostaliśmy przez Bożenę do jej redakcji przy ul. Rylejewa 9.

Bożena Rafalska urodziła się w 1949 r. we Lwowie. Ukończyła polską szkołę im. Marii Konopnickiej we Lwowie. W 1975 r., po studiach polonistycznych w Instytucie Pedagogicznym w Wilnie została na Litwie, rozpoczęła pracę w jedynej wówczas w Związku Radzieckim polskiej gazecie - "Czerwonym Sztandarze". Przez jakiś czas była redaktorką pisma Związku Polaków na Litwie "Nasza Gazeta". W końcu lat osiemdziesiątych XX wieku, w okresie odrodzenia polskości na Ukrainie, wróciła do rodzinnego Lwowa i korzystając z doświadczeń wileńskich stała się pomysłodawczynią i założycielką pierwszej polskiej gazety na Ukrainie - "Gazety Lwowskiej". Przez dziesięć lat była jej redaktor naczelną. Nadała gazecie unikatowy charakter i niepowtarzalny klimat, wiążąc polskość z uniwersalną tradycją Lwowa. W 2001 r. założyła miesięcznik "Lwowskie Spotkania", poświęcony głównie kulturze, sztuce i życiu artystycznemu Polaków we Lwowie, na ziemi lwowskiej i na Ukrainie.

Była wielką miłośniczką poezji Zbigniewa Herberta i przyjaciółką całej Rodziny tego Wielkiego Poety, lwowianina. W październiku 2004 roku wydała numer specjalny "Lwowskich Spotkań" "Zbigniew Herbert i Lwów wydanie specjalne w 80 rocznicę urodzin Poety 1924-2004". Nasz kolega redakcyjny Mariusz Olbromski napisał niepowtarzalny tekst " Poeta wierności", będący bogatym studium życia i twórczości tego Poety. "Poeta wierności" Mariusza Olbromskiego stanowi uniwersalny zapis historiograficzny i monograficzny, w wielu wątkach całkowicie nieznany, zapewne już służący polskim historykom jako dokument bezcenny. Bożena Rafalska w tym numerze specjalnym zaprezentowała kilka zupełnie nieznanych utworów Poety, jak również bogaty tekst monograficzny "Powrót do Miasta Dni Zbigniewa Herberta we Lwowie (16 -17 marca 2002 r.)". Rafalska w owym tekście pisze m. in: ..."Był to symboliczny powrót poety do miasta w którym się urodził, miasta, które wywarło przemożny wpływ na jego życie i stało się jednym z motywów trwale obecnych w jego twórczości...W czasie sesji o Zbigniewie Herbercie mówili Polacy i Ukraińcy, naukowcy i przyjaciele poety...część literacką, recytacjami sesji naukowej na Uniwersytecie Lwowskim wzruszająco zakończyli recytacjami poezji Herberta mali aktorzy teatru "Baj", działającego przy szkole nr 10 (szkoła św. Marii Magdaleny), a prowadzonego przez wielce zasłużoną nauczycielkę i polonistkę - Marię Iwanową...Wieczorem w Baszcie Prochowej (obecnie Klub Architektów) odbył się koncert przy świecach, w czasie którego poezję Herberta oraz jego duchowych przyjaciół Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Tadeusza Gajcego, śpiewał Piotr Szczepanik..."Nigdy bym nie pomyślał, że będę śpiewał poezję mojego mistrza dla lwowskiej publiczności" - powiedział poruszonym głosem Piotr Szczepanik...W niedzielę 17 marca - drugi dzień uroczystości herbertowskich - rozpoczął się mszą świętą odprawioną przez Jego Eminencję ks. kard. Mariana Jaworskiego w kościele św. Antoniego na Łyczakowie, gdzie Zbigniew Herbert został ochrzczony w 1924 roku...Był to kościół parafialny Herbertów, gdzie mieszkali w jego najbliższym sąsiedztwie, a babcia Herberta "przenajświętsza babcia, Maria z Bałabanów, Maria Doświadczona", należała do trzeciego zakonu franciszkańskiego i właśnie do św. Antoniego chodziła się modlić. Ksiądz Kardynał w niezwykłym kazaniu powiedział o poecie: "Twórczość Zbigniewa Herberta jest świadectwem wiary w porządek wartości, a zarazem ich obroną...Głosi ona wartości nieprzemijające, które trzeba razem z nim odkrywać i realizować..."....Po mszy św. tablice upamiętniające chrzest Zbigniewa Herberta odsłoniła siostra poety Halina Herbert-Żebrowska, a poświęcenia dokona Ksiądz Kardynał'...".

Bożena Rafalska we Lwowie inspirowała i realizowała ważne projekty kulturalne, takie jak opisane "Dni Zbigniewa Herberta", polsko-ukraińskie wydanie jego poezji, czy upamiętnianie miejsc we Lwowie związanych z poetą. Uczestniczyła w Festiwalach Kultury Polskiej na Ukrainie, zajmowała się promocją młodych twórców polskich: poetów, fotografów, malarzy, literatów. Inspirowała szereg działań kulturalnych służących współpracy polsko-ukraińskiej, czego najlepszym dowodem jest bogata seria literatury polskiej w tłumaczeniu na język ukraiński, wydana przez Wydawnictwo Kamieniar ze Lwowa, z którym współpracowała. Była założycielką i członkinią zarządu Lwowskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, członkiem Związku Dziennikarzy Polskich na Wschodzie oraz Federacji Organizacji Polskich na Ukrainie. Prowadziła we Lwowie polską galerię "Własna strzecha", która stanowi niezwykle ważne miejsce na polskiej mapie kulturalnej tego miasta.

W Wilnie miała wielu przyjaciół. Kilka lat temu, kiedy zachorowała i potrzebne były pieniądze na operację i leczenie, przyjaciele zorganizowali pomoc. Odbył się wówczas między innymi wieczór poetycko-muzyczny pod tytułem "Śladami słów skrzydlatych Wilno-Lwów" w wykonaniu aktorów Teatru Polskiego w Wilnie.

W tym miejscu należy wspomnieć o wspaniałej książce autorstwa Bożeny Rafalskiej i Mariusza J. Olbromskiego " Śladami słów skrzydlatych...pomniki pisarzy i poetów polskich na Kresach Południowych dawnej Rzeczypospolitej" wydanej nakładem Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej. W jednym z następnych numerów "Kuriera Galicyjskiego" opracuję krytykę literacką tego wspaniałego dzieła.

Z Bożenką przyjaźniliśmy się serdecznie, zostałem stałym korespondentem "Lwowskich Spotkań". Bożena odwiedzała nas w Krakowie każdego miesiąca, wydając gazetę w Przemyślu, przyjeżdżała do Krakowa do nas i do naszych siedmiu domowych kotków. Chodziliśmy na krakowskie spacery, głównie na Planty i na Wawel.

Gdy kolejny raz umawialiśmy nasze spotkanie, Bożena zapytała mnie fragmentem mojego wiersza: ..."dwa miasta otrzymałeś w darze, a które piękniejsze, czy Lwów katedrą marzeń, czy groby królewskie..."?

Pamiętam, gdy w roku 2009 zapytała mnie, dlaczego dotąd nie napisałem niczego o rotmistrzu Witoldzie PIleckim? Nadarzyła się wówczas znakomita okazja odsłonięcia popiersia Rotmistrza w krakowskim parku dra Henryka Jordana. Napisałem wówczas reportaż o Rotmistrzu "Pieśń o fladze w hołdzie Rotmistrzowi" pomieszczonym w "Lwowskich Spotkaniach" nr 5 2009 r.

Gdy przyjeżdżałem do Lwowa, zawsze w Galerii Sztuki na Rylejewa 9 Bożena organizowała moje spotkania autorskie. Zamieszczała również w "Lwowskich Spotkaniach" cykliczne teksty o moich spotkaniach z poezją jako stałą rubrykę. zatytułowaną "Czwartkowe wieczory przy świecach - spotkania z poezją Aleksandra Szumańskiego".

Redaktor naczelny "Kuriera Galicyjskiego" Marcin Romer zaproponował mi wydanie numeru specjalnego o mojej twórczości np. o " Czwartkowych wieczorach przy świecach - spotkania z poezją Aleksandra Szumańskiego" u Bożeny Rafalskiej"

ODESZŁA BOŻENA RAFALSKA

LEGENDARNA BOŻENA RAFALSKA NIE ŻYJE

To wielka strata dla Polski, dla nadziei, niepodległości, suwerenności i zapominanej kultury kresowej. Bożena Rafalska, absolwentka studium dziennikarstwa Uniwersytetu w Wilnie, jako pierwszy krok w powojennej rzeczywistości Lwowa reaktywowała "Gazetę Lwowską", będąc jej naczelną redaktor przez wiele lat. Później założyła we Lwowie niepowtarzalne "Lwowskie Spotkania", ukazujące się miesięcznie, będące skarbnicą wiedzy o kulturze kresowej. Prywatnie, była naszą wieloletnią przyjaciółką na tzw. dolę i niedolę. Obdarzała mnie wielokrotnie zaszczytami występów autorskich w jej redakcji "Lwowskich Spotkań" przy ul Rylejewa 9 (Badenich 9). Miałem zaszczyt reprezentować Bożenę Rafalską, jako dziennikarz "Lwowskich Spotkań" na corocznym "Światowym Forum Mediów Polonijnych" rozpoczynających się każdego roku w Tarnowie, organizowanych przez redaktora Stanisława Lisa, prezesa Małopolskiego Forum Współpracy z Polonią. Głośne stało się wystąpienie red Bożeny Rafalskiej w Senacie RP gdy zwróciła sie do Macieja Płażyńskiego o zwiększenie pomocy dla wschodnich mediów polskich.

Pogrzeb Bożeny Rafalskiej odbył się w czwartek 26 marca 2015 roku we Lwowie.

Wspomnienia "Wilnoteki"

]]>http://www.wilnoteka.lt/pl/artykul/nie-zyje-bozena-rafalska]]>

W poniedziałek, 23 marca, we Lwowie odeszła na zawsze śp. Bożena Rafalska, wileńsko-lwowska dziennikarka, animatorka życia kulturalnego Polaków we Lwowie. Mistrzyni dziennikarskiego pióra, całym swym życiem służyła społeczności Polaków pozostawionych za wschodnią granicą na Kresach, na zawsze łącząc swoją szaloną dziennikarską energią Wilno i Lwów. Odeszła w wieku 66 lat, po ciężkiej chorobie.

Msza święta za duszę zmarłej została odprawiona, 27 marca (w piątek) o godz. 18.00, w kościele pod wezwaniem Ducha Świętego w Wilnie.

Odejście Bożeny Rafalskiej to ogromna strata dla spraw polskich na Kresach. Cześć jej pamięci!".

Opracował Aleksander Szumański

]]>http://aleksanderszumanski.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=1449&Itemid=2]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kraj

Kategoria wpisu:

Kraj

MÓWISZ „BOBAS” – MYŚLISZ „MIŚ” !

Kapitan Nemo — Thu, 11 Jun 2026 08:08:21 +0000

Dramatyczna obrona niemieckiego namiestnika na Polskę nieodżałowanego przez powodzian Bobasa - ministra spraw wewnętrznych, który wysyłał swoje oddziały na mieszkania opozycji po telefonach terrorystów - ostatecznie przekonała niedowiarków, że ś.p. Stanisław Bareja był prorokiem, zaś jego film „Miś” przepowiednią rządów junty 13 grudnia. Prorok Bareja w filmie „MIŚ” nie tylko przewidział kierownika klubu „Tęcza” ale i „Misia” na miarę „naszych możliwości”…

Wydawało się, że ustąpiły ostatnie wątpliwości co do proroctwa Stanisława Barei, kiedy w ostatnią niedzielę kierownik klubu „Tęcza” udał się wraz z tragarzami na spacer po Sopocie – kierownik klubu „Tęcza” rozwiał wszelkie wahania niedowiarków, wygłaszając w Sejmie RP monolog ku czci „Bobasa” - myśląc oczywiście o „Misiu” ze scenariusza ś.p. Stanisława Barei:

„Wiecie co robi ten Bobas? On odpowiada żywotnym potrzebom naszego społeczeństwa. To jest Bobas na skalę naszych możliwości. Czy wiecie, co my robimy tym Bobasem? My otwieramy oczy niedowiarkom! Patrzcie – mówimy – to jest Bobas przez nas wykonany i to nie jest nasze ostatnie słowo”!

Monolog kierownika klubu „Tęcza”, to przecież nie jedyny tekst z filmu „Miś”, wykorzystywany przez juntę 13 grudnia. Z łatwością znajdziemy peany pochwalne ku czci kierownika klubu „Tęcza” - w stylu trenera II klasy Jarząbka: „Czasem aż oczy bolą patrzeć, jak się przemęcza dla naszego klubu prezes Tusk Donald, naszego klubu ''Tęcza''…”

Dziś trenera Jarząbka, zastąpił naleśnikarz Zembaczyński, za którym ciągnie się długa kolejka konkurentów, natarczywie wchodzących między policzki kierownika klubu Tęcza, który „Ciągle pracuje! Wszystkiego przypilnuje i jeszcze inni, niektórzy, wtykają mu szpilki. To nie ludzie, to wilki! - nie ukrywając, że tymi wilkami są prezydent Nawrocki i PIS…

Z kolei w opanowanej Telewizji w likwidacji i w Tusk Vision Network – codziennie niesie się w programach Kolendy, byłej ambasadorowej Schnepf oraz Biedrzyckiej tradycyjne: „Łubu dubu, łubu dubu, niech nam żyje prezes naszego klubu. Niech żyje nam!”.

Nastał bowiem czas tradycji w wersji „ekstra”, którą także przewidział prorok Bareja w dialogu: - Ekstradycja? - To jest przy porwaniach samolotu, jak bandyta porywa samolot to możemy go żądać z powrotem, właśnie na zasadzie tej tradycji. To stara tradycja, jeszcze od początku lotnictwa”.

Tę starą ekstra - tradycję próbuje się zastosować się w państwie – wypisz wymaluj – klubie „Tęcza”, który stworzył „ten człowiek, który w życiu słowa prawdy nie powiedział”. I choć minęła już druga rocznica powstania tego klubu, to ewidentny fakt kradzieży lodów przez uczniów, którzy otrzymają świadectwa z czerwonym paskiem – nie uszedł czujnej uwadze Rzeczniczki Praw Dziecka Horny-Cieślak!

Lody już zostały zakazane, więc trzeba tylko powołać brygady młodzieżowe przed lodziarniami! Czyli podobnie, jak to przewidział prorok Bareja w kadrach dotyczących kradzieży parówek: „Brygada młodzieżowa zobowiązuje się zaciągnąć wartę młodzieżową przy nowo zakupionych parówkach, dla uczczenia rocznicy powstania naszego przedsiębiorstwa”.

Także kolejne proroctwo ś.p. Stanisława Barei – tym razem z jego filmu „Rozmowy kontrolowane” - spełnia się na naszych oczach, gdyż za ujawnienie bab, realizujących zakupy kontrolowane pizzy – oskarżony został red. Krzysztof Stanowski! I słusznie, gdyż od czasów ś.p. Stanisława Barei nikt nie ośmielił się „linczować” władzy, która nas kontrolowała i nadal kontroluje wcale nie gorzej niż za czasów tatusia Bobasa…

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Stanisław Bareja był prorokiem

zaś jego film „Miś” przepowiednią rządów junty 13 grudnia

Kategoria wpisu:

Blog

SpaceX wchodzi na giełdę! Kupować czy uciekać?

Independent Trader — Thu, 11 Jun 2026 06:43:10 +0000

SpaceX wchodzi na giełdę i już teraz można powiedzieć, że będzie to jedno z najważniejszych wydarzeń w historii rynku kapitałowego. Mówimy o spółce Elona Muska, która chce zebrać około 75 miliardów dolarów, przy wycenie zbliżonej do 1,75–1,8 biliona dolarów. Dla porównania, Saudi Aramco w 2019 roku zebrało w ofercie publicznej około 30 miliardów dolarów. SpaceX chce więc pobić ten wynik ponad dwukrotnie. I tutaj pojawia się najważniejsze pytanie: czy inwestor powinien brać udział w takim IPO?

Z jednej strony mamy najbardziej zaawansowaną spółkę kosmiczną świata, firmę, która zmieniła rynek startów rakietowych, zbudowała Starlinka i działa w obszarach, które przez kolejne dekady mogą być niezwykle ważne. Z drugiej strony mamy bardzo wysoką wycenę, ogromne oczekiwania, niski free float, dużą zmienność i biznes, w którym spora część wartości opiera się nie na obecnych wynikach, lecz na wizji przyszłości. Jak dobrze wiemy, wizje Elona Muska potrafią zmieniać świat, ale nie każdą wizję da się kupić w dowolnej cenie.

Czym tak naprawdę jest SpaceX?

Na pierwszy rzut oka SpaceX kojarzy się z rakietami. I słusznie, bo to właśnie dzięki rakietom firma stała się ]]>jednym z najważniejszych przedsiębiorstw technologicznych na świecie]]>.

SpaceX współpracuje z NASA, realizuje loty kosmiczne, wynosi ładunki na orbitę i rozwija technologię, której większość konkurencji po prostu nie jest w stanie dziś skopiować. To spółka, która zmieniła ekonomię lotów kosmicznych i pokazała, że rakiety mogą być wykorzystywane wielokrotnie.

Ale dzisiaj SpaceX to już nie tylko rakiety.

Źródło: Opracowanie własne

Pierwszy segment to oczywiście działalność kosmiczna. Drugi to Starlink, czyli sieć satelitów zapewniających dostęp do internetu. Trzeci to xAI, czyli sztuczna inteligencja, Grok oraz infrastruktura związana z centrami danych.

I właśnie ten podział jest kluczowy, bo gdy inwestor kupuje SpaceX, nie kupuje już wyłącznie firmy od rakiet. Kupuje połączenie kosmosu, internetu satelitarnego i sztucznej inteligencji.

To brzmi bardzo atrakcyjnie. Pytanie tylko, ile warto za to zapłacić.

Starlink, czyli najważniejsze źródło przychodów

Najbardziej dochodowym i najważniejszym segmentem SpaceX jest dziś Starlink.

Źródło: x.com/Starlink

Mówimy o sieci tysięcy satelitów, które zapewniają dostęp do szybkiego internetu w miejscach, gdzie klasyczna infrastruktura jest słaba, droga albo w ogóle jej nie ma. To bardzo ważne, bo ogromna część świata nadal żyje poza zasięgiem dobrego internetu szerokopasmowego.

I tutaj Starlink ma realną przewagę.

Nie trzeba kopać kilometrów światłowodu. Nie trzeba budować klasycznej sieci stacjonarnej. Wystarczy terminal, dostęp do nieba i infrastruktura satelitarna, którą SpaceX rozwija od lat.

To jest biznes, który może mieć ogromny rynek. Szczególnie jeśli ceny dostępu będą stopniowo spadać, a liczba klientów będzie rosnąć. Im tańsza usługa, tym większy potencjalny zasięg. A im większa skala, tym lepsza ekonomika całego segmentu.

I właśnie dlatego Starlink jest dziś najważniejszą częścią SpaceX z punktu widzenia inwestora. Nie rakiety. Nie Mars. Nie wizje kolonizacji kosmosu. Tylko internet satelitarny, który już teraz generuje znaczące przychody.

xAI, czyli sztuczna inteligencja dopięta do IPO

Trzeci segment to xAI, czyli działalność związana ze sztuczną inteligencją.

Mówimy tutaj o Groku, modelu konkurującym z rozwiązaniami takimi jak ChatGPT czy Gemini, a także o centrach danych i infrastrukturze potrzebnej do rozwoju sztucznej inteligencji.

Źródło: buzzcenter.pl

To segment bardzo modny, bardzo medialny i bardzo kosztowny.

]]>Utrzymanie infrastruktury AI kosztuje miliardy dolarów rocznie]]>. Centra danych, układy graficzne, energia, zespoły badawcze, rozwój modeli – to wszystko wymaga ogromnego kapitału. I właśnie dlatego dołączenie xAI do SpaceX wygląda jak ruch, który ma zwiększyć skalę całej historii opowiadanej inwestorom przed wejściem na giełdę.

Bo sama spółka kosmiczna byłaby ciekawa.

Spółka kosmiczna ze Starlinkiem byłaby jeszcze ciekawsza.

Ale spółka kosmiczna, ze Starlinkiem i sztuczną inteligencją? To już brzmi jak historia idealna na ogromne IPO.

Problem polega na tym, że rynek bardzo często płaci nie za to, co firma realnie zarabia dzisiaj, tylko za to, co może zarabiać za wiele lat. A w takich momentach bardzo łatwo przesadzić.

19 miliardów dolarów przychodów i wycena bliska 1,8 biliona

SpaceX generuje obecnie niecałe 19 miliardów dolarów przychodu. Około 60% ma pochodzić ze Starlinka, 22% z segmentu kosmicznego, a pozostałe 18% z xAI.

Problem polega na tym, że przy takiej skali przychodów spółka ma być wyceniana na około 1,8 biliona dolarów.

To oznacza wskaźnik ceny do przychodów w okolicach 100.

Źródło: Opracowanie własne

Dla porównania, w przypadku bardzo drogich i modnych spółek technologicznych ten wskaźnik bywa wielokrotnie niższy. Palantir, Tesla czy OpenAI również są wyceniane wysoko, ale SpaceX przy tej cenie wchodzi na zupełnie inny poziom oczekiwań.

I tutaj trzeba powiedzieć jasno: inwestując w SpaceX przy takiej wycenie, inwestor nie kupuje obecnych wyników. Kupuje wizję. Kupuje wiarę w to, że Elon Musk kolejny raz ma rację i przekonanie, że Starlink stanie się gigantycznym biznesem, loty kosmiczne będą coraz bardziej dochodowe, a sztuczna inteligencja dołożona do całej struktury uzasadni astronomiczną wycenę.

Czy to możliwe? Tak.

Czy to pewne? Zdecydowanie nie.

SpaceX to świetna firma. Ale świetna firma też może być za droga.

Czytaj dalej: ]]>SpaceX wchodzi na giełdę! Kupować czy uciekać?]]>

]]>Jak inwestować w surowce bez dźwigni?]]>

Autor: ]]>Karol Natonik]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Zełenski świadomie wybrał konfrontację

Humpty Dumpty — Wed, 10 Jun 2026 21:53:26 +0000

Na kanwie możliwości pozbawienia nadterminowego prezydenta Ukrainy Orderu Orła Białego napisano sporo. Niestety. Dominujące, przynajmniej na początku głosy dochodzące z coraz mniejszej bańki kompromitacji 13 grudnia potępiały… naszego Prezydenta.

Najczęściej argumentowano, że w ten sposób wpisujemy się w kremlowską narrację. Na szczęście okres ten mamy jakby za sobą.

Wszystko wskazuje, że akcja PKN odniosła skutek. Pomijam już zamieszanie na ukraińskich portalach – ukraińscy internauci w różny sposób pokazywali swoje oburzenie… polską postawą!

To jednak nie zrobiło u nas wrażenia. Zatem przyszedł czas na kolejny etap – wedle szarej eminencji Kijowa ktoś Zełenskiego wrobił!

Tylko że takie tłumaczenie nie trzyma się kupy.

Ukraina bowiem od początku swojego istnienia stawiała pomniki oprawcom Polaków pomijając przy tym tych, którzy jak ataman Petlura czy też płk WP Pawło Szandruk (ostatni dowódca sił ukraińskich w III Rzeszy, co nie przeszkodziło mu w otrzymaniu polskiego Virtuti Militari za zasługi podczas wojny obronnej we wrześniu 1939 r.) spokojnie mogli być akceptowani przez obie strony.

Zapominamy, a raczej nie chcemy wiedzieć, że akcja z nadaniem imienia „bohaterów UPA” jednej z ważniejszych ukraińskich jednostek wojskowych wcale nie jest odosobniona.

Przecież jeszcze w 2023 roku Zełenski, wyraźnie prący do konfrontacji z rządem Zjednoczonej Prawicy nadał imię Jewhena Konowalca 131 Samodzielnemu Batalionowi Rozpoznawczemu.

Tymczasem w Polsce Konowalec jest postrzegany jako założyciel OUN, odpowiedzialny za zamachy na polskich urzędników; szczególnie tych, którzy dążyli do normalizacji stosunków polsko-ukraińskich.

Czy był na żołdzie Stalina? Wszak polityka „dziel i rządź” wbrew pozorom była wynalazkiem carskim, a nie brytyjskim. Sowieci zaś doprowadzili ją do perfekcji. Skłócenie zaś Polaków z Ukraińcami od zawsze było orężem Moskwy. On zaś wpisał się w to perfekcyjnie.

W zeszłym roku Zełenski nadał imię Leonida Stupnickiego, szefa sztabu UPA - Północ, a zatem człowieka współodpowiedzialnego za Mord Wołyński, 8. Samodzielnej Brygadzie Zmechanizowanej zaś 30 stycznia tego roku imię Wasyla Kuka otrzymało Centrum Szkoleniowe Wojsk Systemów Bezzałogowych! Jeśli ktoś nie orientuje się, co to za bydlę, podpowiadam – to główny dowódca dzieciobójczej UPA!

Zełenski ma nas w dupie; my jednak z jakimś dziwnym uporem udajemy (przynajmniej na szczeblu państwowym), że deszcz pada.

Przypominam joby pod moim adresem, jakie jeszcze rok temu pod każdym krytycznym wobec Ukrainy tekstem zamieszczał niejaki Kostiuk, używający spolszczonego nicka Kościesza.

Swoje trzy grosze dodawała też Agnicha, amerykańska gospodyni domowa…

My mieliśmy bowiem milczeć, gdyż Ukraina walczy… o resztę świata. 😉

Teraz lansowana jest kolejna teza. Otóż Zełenski zanim poszedł na wojenkę z polską prawicą zabezpieczył sobie tyły.

Ukraina może już grać z Polską z pozycji siły, a nie słabości. To właśnie dzisiaj Ukraina weszła już formalnie do formatu NBB, bo dzisiaj w Tallinie odbył się szczyt NBB + Ukraina, zakończony wspólnymi deklaracjami i uznaniem Ukrainy za strategicznego partnera NBB. A gdzie jest Polska? Gdzie są infantylne polskie media?

Jak ta siła Ukrainy, państwa ciągle jeszcze większego od Francji, ale o ludności równej połowie Polski i PKD per capita na poziomie… Zimbabwe, naprawdę wygląda, możemy przeczytać na polskojęzycznym Onecie.

Ukraina potwierdza chęć kontynuowania współpracy z Polską w zakresie prac poszukiwawczych i ekshumacyjnych. Rzecznik ukraińskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych Heorhij Tychyj podkreślił, że Kijów opowiada się również za prowadzeniem debat historycznych przez ekspertów.

(…) Ministerstwo Spraw Zagranicznych Ukrainy wyraziło również żal z powodu eskalacji napięć w relacjach polsko-ukraińskich na tle historycznym. Tychyj zaznaczył, że sytuacja ta przynosi korzyść Moskwie, która czerpie satysfakcję z podziałów pomiędzy sojusznikami.

W swoim wystąpieniu rzecznik ukraińskiego MSZ zaapelował do Polski oraz innych sojuszników o poszukiwanie w historii przede wszystkim powodów do jedności. Według niego, wspólna walka z obecnym zagrożeniem, jakim jest Rosja, powinna być priorytetem dla obu narodów. Tychyj przypomniał, że w przeszłości, gdy Polska i Ukraina były zjednoczone, nikt nie był w stanie odebrać im wolności i bezpieczeństwa.

]]>https://www.onet.pl/informacje/onetwiadomosci/ukraina-potwierdza-chec-ws...]]>

Szok! To już przestaliśmy być odwiecznym okupantem ziem ukraińskich, co wedle banderowskiego oszołoma Dmytryja Jarosza uprawniało ich do mordowania Polaków na Wołyniu? Teraz Tychyj wpuszcza narrację o zjednoczeniu…

Rura zmiękła… Powód jest oczywisty. Do otoczenia Zełenskiego wreszcie dotarło, że Polska może nie dopuścić do traktatu akcesyjnego Ukrainy z UE, a to z kolei oznaczałoby koniec Zełenskiego i jego jaczejki.

Przecież to, że jego notowania wskutek coraz bardziej wypływającej na jaw mega korupcji w jego najbliższym otoczeniu spadają z godziny na godzinę wiadomo powszechnie.

Tychyj zatem ma się ukorzyć i na nowo zacząć tak pięknie wciskaną nam przez pierwsze miesiące dziwnej wojny rosyjsko-ukraińskiej ściemę.

Mam nadzieję, że tym razem w te nazbyt gładkie słowa nikt już nie uwierzy.

Bowiem czyny nadterminowca z Kijowa im zaprzeczają. I dlatego:

Przede wszystkim żądać musimy uchylenia niesławnego aktu prawnego z 9 kwietnia 2015 roku nr 2538 „w sprawie statusu prawnego i uczczenia pamięci uczestników walk o niepodległość Ukrainy w XX wieku” w istocie będącym prawnym zagwarantowaniem „czci” ludobójców z UPA pod groźbą kary więzienia (do 5 lat!). I to w trybie równie szybkim, jak nastąpiło uchwalenie powyższego.
Oczywistą oczywistością jest usunięcie popiersia oprawcy Polaków i Żydów ze ściany polskiej szkoły we Lwowie.
Dalej. Wprowadzenie we Lwowie i innych ongiś polskich miastach dwujęzycznych (polskich i ukraińskich) tabliczek z nazwami miejscowości i ulic wzorem Czeskiego Cieszyna i Śląska.
Rozwiązanie ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej, który to zamiast rzeczywistej historii tych ziem powiela tylko banderowską propagandę.
Kolejna zmiana dotyczy ekshumacji. Zamiast tzw. pozwoleń, których to strona ukraińska udziela wedle swojego kaprysu, co generalnie budzi narastające oburzenie na Kijów, obowiązek informowania przez polską stronę o miejscu rozpoczęcia poszukiwań z wyprzedzeniem 14 dniowym.
Natomiast w sprawach dotyczących wwozu na nasz obszar celny towarów wytworzonych lub przetworzonych na Ukrainie opierać się musimy o uzgodnienia na szczeblu unijnym. Nasze służby graniczne pilnować jednak będą jakości wwożonego towaru.
Powołanie komisji międzynarodowej ds. zbadania zbrodni na wschodnich terenach II RP. Do czasu rozstrzygnięcia z ukraińskiej przestrzeni publicznej muszą zniknąć jakiekolwiek upamiętnienia postaci, które wedle żyjących jeszcze świadków uchodzić mogą jedynie za zbrodniarzy (np. Bandera czy Szuchewycz).

To w zasadzie niezbędne minimum, by można mówić o jakimkolwiek porozumieniu.

Okazuje się jednak, że Zełenski nieliczący się zupełnie z naszą opinią i bólem żyjących jeszcze świadków zbrodni upowskich bandytów jednocześnie potrafi być przeczulony na ukraińskim punkcie.

W wywiadzie dla The Guardian na pytanie, czy chciałby przywrócenia ukraińskich flag na brytyjskich urzędach, powiedział:

Mam nadzieję, że je przywrócą. (…) Nie chcę angażować się w żadne (wewnętrzne) sprawy polityczne, ale wiecie, świat jest dziś bardzo wrażliwy. Czasami małe, drobne błędy mogą zniszczyć wielką przyjaźń albo wielkie kontakty.

Brawo, Wołodymyr! Tak to właśnie wygląda. Przy czym pamiętać należy, że o wielkiej przyjaźni z Polską to ty zapewniałeś wielokrotnie przynajmniej na początku moskiewskiego najazdu. No i trudno nazwać czczenie morderców „drobnym błędem”…

Zabawne w kontekście przybranego wobec Polski kursu brzmią natomiast te jego słowa.

Myślę, że ludzie nie powinni popełniać błędów, nie powinni robić niczego, co mogłoby zniszczyć przyjaźń, a nawet jeśli to zrobią, powiedziałbym: dobrze, zrobiliście to, proszę, wróćmy do stołu, porozmawiajmy, zrozummy się nawzajem.

Najwyraźniej słowa te nie dotyczą Polski.

Wg zamieszczonej w mediach społecznościowych informacji wysłannik Zełenskiego, neobanderowiec Kyrył Budanow próbował zaszantażować szefa prezydenckiego Biura Polityki Międzynarodowej Marcina Przydacza groźbą nieobecności Zełenskiego na Światowej Konferencji Odbudowy Ukrainy w Gdańsku o ile prezydent Nawrocki nie wycofa się z pomysłu odebrania mu Orderu. W odpowiedzi miał usłyszeć, że obecność kijowskiego prezia nie jest czymś, na czym Karolowi Nawrockiemu najbardziej zależy. I znowu rura najwyraźniej zmiękła…

Tymczasem w sieci pojawiają się dobre rady dla Zełenskiego. Wg nich kolejnym patronem jakiejś ukraińskiej jednostki powinni zostać… Bohaterowie Babiego Jaru.

Ale na to się nie odważą, bo to już na pewno rozwścieczy Izrael…

10.06 2026

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Ci sędziowscy zwyrodnialcy w Iranie to hańba dla rodzaju ludzkiego

Zawiedzony — Wed, 10 Jun 2026 15:56:34 +0000

Amnesty International w swoim raporcie z 2025 roku poinformowało, że ubiegły rok zakończył się z najwyższą liczbą przeprowadzonych w Iranie egzekucji od pięciu lat. Zgodnie z dostępnymi informacjami w 2025 r. stracono łącznie 2159 osob, nieoficjalnie ponad 3000.

"Rozprawy sądowe" trwały zazwyczaj 15-20 minut często nawet bez udziału skazanego
Wiek oskarżonych i skazanych to 15-35 lat w tym setki kobiet.

Ci sędziowscy zwyrodnialcy w Iranie to banda fanatycznych oprawców w togach, którzy robią z "sądownictwa" narzędzie masowego terroru i ludobójstwa na własny rachunek. To nie są sędziowie w jakimkolwiek cywilizowanym sensie – to ideologiczni rzeźnicy, którzy wysyłają ludzi na szubienicę za "zbrodnię" noszenia nieodpowiedniego hidżabu, protestowania przeciwko reżimowi, posiadania narkotyków czy po prostu bycia niewygodnym. Ich "procesy" to farsa godna najgorszych totalitaryzmów: tortury, wymuszone przyznania się do winy transmitowane w telewizji, brak adwokatów, tajne posiedzenia i wyrok śmierci wydany z góry.

W 2025 roku stracili co najmniej 2159 osób – rekord od lat 80., więcej niż w poprzednich latach razem wziętych. W 2026 liczba egzekucji dalej rośnie, zwłaszcza politycznych po protestach i konfliktach. Ponad połowa za narkotyki, ale masa za "korupcję na ziemi" (moharebeh), "wojnę z Bogiem" czy inne religijno-ideologiczne bzdury. Więźniowie w 56 zakładach karnych strajkują głodowo od ponad 120 tygodni w akcji "Wtorki bez egzekucji" – bo co tydzień wyprowadzają kolejnych na śmierć. Protestują nawet zwykli kryminalni, bo wiedzą, że ten system jest chory do szpiku.

Ci irańscy "sędziowie" są cholernie podobni do nazistowskich sędziów i prawników z czasów Hitlera, tylko zamiast rasowej "czystości" mają islamski fanatyzm i "ochronę rewolucji". Oba systemy mają sądy specjalne – nazistowskie Sondergerichte i Volksgerichtshof vs. irańskie Revolutionary Courts. Te ostatnie od 1979 roku, założone przez Khalkhaliego („Czerwonego Sędziego”, rzeźnika rewolucji), masowo mordowały przeciwników szacha, potem opozycjonistów, lewicowców, mudżahedinów. Tysiące egzekucji bez dowodów, bez obrony, na podstawie tortur. Dokładnie jak naziści likwidowali "wrogów Rzeszy".

Masowa śmierć na skalę przemysłową. Naziści budowali obozy i komory gazowe. Irańczycy mają szubienicę, dzwigi do wieszania (publiczne egzekucję dla zastraszenia) i rewolucyjne trybunały pompujące setki, tysiące trupów rocznie. W szczytach – setki w kilka miesięcy. To nie wymiar sprawiedliwości, to maszynka do zabijania dysydentów, mniejszości, kobiet, młodzieży.

Ideologiczna perwersja prawa. U nazistów prawo służyło "narodowi i Führerowi". W Iranie – "wilayat al-faqih", Najwyższemu Przywódcy i szariatu. Sędziowie to nie prawnicy, tylko lojalni klerycy i ideolodzy. Wyroki zapadają na podstawie wymuszonych zeznań, a "sprawiedliwość" to zemsta reżimu. Podobnie jak w III Rzeszy, gdzie sędziowie w togach legitymizowali Holocaust i terror Gestapo.
Tortury i upodlenie. W Iranie rutynowe: bicie, elektrowstrząsy, gwałty, izolacja, wymuszanie "spowiedzi" przed kamerą. Potem szybki "proces" i stryczek. Naziści robili to samo w obozach i na przesłuchaniach. Obie grupy dehumanizują ofiary: Żydzi/Słowianie/nie-Aryjczycy vs. "wrogowie Allaha", "zdrajcy rewolucji", protestujący, homoseksualiści, konwertyci, Baha’i, Kurdowie, sunnici.
Brak niezależności i korupcja ideologiczna. Irańscy sędziowie są wybierani za lojalność wobec reżimu, nie kompetencje. Wielu to sadystyczni karierowicze, którzy awansują na ilości wydanych wyroków śmierci.

Różnica?

Naziści działali w Europie XX wieku i zostali rozbici militarnie, a ich zbrodniarze stanęli przed trybunałem. Irańscy zwyrodnialcy robią to teraz, w XXI wieku, pod przykrywką "republiki islamskiej", z ropą, dronami i nuklearnymi ambicjami. I świat często milczy lub gada o "dialogu".To nie są omyłki czy "surowe prawo". To systematyczne zbrodnie przeciwko ludzkości, za które ci sędziowie, prokuratorzy i strażnicy powinni gnić w Hadze albo na szubienicy, którą tak kochają.

Ludzie w Iranie – zwłaszcza kobiety po "Woman, Life, Freedom", młodzież, więźniowie – walczą o to codziennie, ryzykując życie. Protestują głodem, wychodzą na ulice, mimo że wiedzą, że mogą skończyć z pętlą na szyi.

Ci sędziowscy zwyrodnialcy to hańba dla rodzaju ludzkiego. Fanatycy w czarnych turbanach i togach, którzy mordują w imię Allaha tak samo, jak naziści mordowali w imię rasy. Różnica w retoryce, identyczna esencja zła: państwo jako maszyna terroru, sędzia jako kat, prawo jako broń. Czas przestać udawać, że to "kultura" czy "inne wartości". To barbarzyństwo, które trzeba nazwać po imieniu i zmiażdżyć – moralnie, dyplomatycznie, a jeśli trzeba, siłą. Bo inaczej będą wieszać dalej. I to nie setki, a tysiące.

Z Tel Awiwu z dumą

Wasz bloger z Izraela

Potomek Radzieckich Wołyniaków

Am Yisrael Chai!

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Czy libertarianizm to utopia?

gps65 — Wed, 10 Jun 2026 13:24:55 +0000

Jeszcze 20 lat temu można było napisać, że libertarianizm to utopia i by zrealizować tę ideologię politycznie, trzeba ją ukryć za umiarkowanym, centrowym programem, który zaakceptuje pewne elementy statolatrii, etatyzmu i socjalizmu.

Dziś już wiemy na pewno, że w ciągu kolejnych 20 lat wszystkie państwa zbankrutują i nieuchronnie zapanuje anarchokapitalizm. Wynika to z wykładniczego postępu technologicznego i wzrostu wydajności pracy. Coraz łatwiej jest coś zrobić w ramach dobrowolnej współpracy niż ukraść to podstępem czy odebrać to komuś terroryzując go — więc państwo traci rację bytu.

Więc dziś pytanie nie brzmi: jak wprowadzić libertarianizm? Istotny problem to: jak się na to przygotować? Lepiej będzie, gdy po bankructwie aparatu terroru, wszystkie jego instytucje przejmą prywatne firmy, które już będą się w danych usługach specjalizować i będą to miały logistycznie ogarnięte, niż budowanie tego wszystkiego od nowa na gruzach państwa.

Ludzie już dziś muszą się uczyć i przyzwyczajać do życia na wolności, bo jako bydło hodowane w socjalizmie zginą marnie, gdy zabraknie dobrego pana, który ich trzyma za mordę.

Więc czy to się da zrobić politycznie, czy jakoś inaczej, to kluczowe jest rozwijanie prywatnej służby zdrowia, prywatnego szkolnictwa, kryptowalut, blockchainu, sądów arbitrażowych, prywatnych agencji ochrony, firm detektywistycznych, agencji militarnych, grup lokalnej samoobrony, prywatnych grup wywiadowczych i kontrwywiadowczych, zbiorowych form podejmowania decyzji etc.

Grzegorz GPS Świderski
]]>t.me/KanalBlogeraGPS]]>
]]>Twitter.com/gps65]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

gps65

libertarianizm

Kategoria wpisu:

Idee

Rozważania nad Słowem Życia Rz 8,12-13

Bizantyjski Katolicki Patriarchat — Wed, 10 Jun 2026 10:37:59 +0000

«Tak więc, bracia, już nie jesteśmy dłużnikami ciała,

aby żyć według ciała... Jeżeli zaś przy pomocy Ducha

uśmiercać będziecie popędy ciała – będziecie żyli»

Pytanie: Komu nie jesteśmy dłużnikami według Rz 8,12a?

Odpowiedź: …………….

Pytanie: Co z tego wynika według Rz 8,12b?

Odpowiedź: ………………

Pytanie: Co czeka tych, którzy żyją według ciała, według Rz 8,13a?

Odpowiedź: ……………..

Pytanie: Jak uśmiercać popędy ciała według Rz 8,13b.

Odpowiedź: ……………

Pytanie: Co czeka tych, którzy uśmiercają popędy ciała Duchem, według Rz 8,13c?

Odpowiedź: ……………..

Pytanie: Wymień popędy ciała według Ga 5,19-21.

Odpowiedź: …………………

Pytanie: Co pochodzi z serca według Mt 15,19?

Odpowiedź: …………………………

Pytanie: Do czego wzywa nas apostoł Paweł w Liście do Efezjan 4,17?

Odpowiedź: ………………….

Pytanie: Co apostoł Paweł mówi o poganach w Liście do Efezjan 4,18a?

Odpowiedź: …………………

Pytanie: Czy poganie mają w sobie życie Boże? (zob. Ef 4,18b)

Odpowiedź: …………………………..

Pytanie: Dlaczego poganie są obcy dla życia Bożego, zgodnie z Ef 4,18c?

Odpowiedź: ………………………

Pytanie: Jaki jest owoc tej niewiedzy i zatwardziałości serca, zgodnie z Ef 4,19a?

Odpowiedź: ………………………….

Pytanie: Do jakiego grzechu doprowadziła ich nieczułość sumienia, zgodnie z Ef 4,19b?

Odpowiedź: ………………………….

Pytanie: Co Słowo Boże mówi w Liście do Efezjan 4,20-21 o absolutnej niezgodności poznania Jezusa Chrystusa z grzechem nieczystości?

Odpowiedź: ……………………….

Pytania do refleksji: Co powiedziałbyś heretykom, którzy promują małżeństwa homoseksualne w świątyniach i całkowite odrzucenie wszystkich praw Bożych? Dokąd prowadzi ta droga: do nieba czy do piekła?

Przeczytaj fragment z Listu do Efezjan 5,1-13.

To Słowo Boże wzywa chrześcijanina do właściwego podejścia do rozpusty na świecie. Wymień co najmniej trzy konkretne wymagania, które nam stawia.

Odpowiedź:

1) …………………..

2) …………………..

3) …………………..

Pytanie: Kto, według Ef 5,5, nie ma dziedzictwa w Królestwie Bożym?

Odpowiedź: ……………….

Omówcie wspólnie, co poruszyło was w Liście do Efezjan 5,6-13.

Zakończenie do Rz 8,12-13.

Kiedy przez dwa tygodnie podczas siedmiu przystanków w ciągu dnia będziesz powtarzać słowo Boże z Rz 8,12-13, odnów swoje postanowienie walki z popędami ciała. Każdego dnia zapisujesz stronę w księdze swojego życia, a w godzinie twojej śmierci przed sądem Bożym ta księga zostanie otwarta. Co więcej, twoja walka ma wpływ na innych. Zyskujesz dla nich światło i siłę, aby mogli zostać wyciągnięci z szerokiej drogi prowadzącej do zagłady. Jeśli ktoś upadnie, musi natychmiast pokutować, oddzielić się od zła i ponownie podążać za Jezusem bezpieczną ścieżką do życia wiecznego.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Słowo Boże

Kategoria wpisu:

Blog

Co AI pisze o moich losach przed i po „obaleniu” komunizmu

Józef Wieczorek — Tue, 09 Jun 2026 16:49:18 +0000

a obalacze i doskonali w swym ( i swoich) mniemaniu nic nie piszą albo piszą kłamstwa niezależne od prawdy. Niektórzy dostają apopleksji jak się powie prawdę. Tak są przywiązani do standardów rzekomo obalonego systemu kłamstwa, akceptując i propagując najważniejsze obowiązki komunisty – akceptację etyki nikczemnego postępowania.

AI:

Zwolnienie dr. Józefa Wieczorka w 1985 roku oraz jego późniejszy status „dysydenta akademickiego” w III RP to jeden z najbardziej wyrazistych i kontrowersyjnych przykładów tego, jak mechanizmy schyłkowego PRL-u wpłynęły na kształt współczesnej polskiej nauki.

Kontekst czystki w 1985 roku

W latach 1985–1986 reżim gen. Wojciecha Jaruzelskiego przeprowadził tzw. drugą czystkę akademicką. Pierwsza faza represji miała miejsce tuż po wprowadzeniu stanu wojennego w 1981 roku. Jednak w 1985 roku władze komunistyczne postanowiły ostatecznie spacyfikować uniwersytety, wprowadzając nowelizację Ustawy o szkolnictwie wyższym. Nowe prawo drastycznie ograniczyło autonomię uczelni, dawało ministrowi prawo odwoływania rektorów i nakazywało przeprowadzenie masowych „weryfikacji polityczno-ideowych” kadry naukowej.

Powody zwolnienia: Dr Józef Wieczorek, pracujący jako adiunkt w Instytucie Nauk Geologicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, był zaangażowany w podziemne struktury „Solidarności” oraz znany z bezkompromisowej postawy wobec władz reżimowych. Podczas odgórnej weryfikacji kadr uznano, że jego postawa „negatywnie wpływa na młodzież akademicką”.

Mechanizm usunięcia: Zwolnienia dokonywano pod pretekstami formalnymi (np. reorganizacja jednostki, rzekomy brak postępów naukowych lub wygaśnięcie mianowania), ukrywając rzeczywiste, polityczne motywy. Dr Wieczorek stracił etat, a ze względu na specyfikę systemu PRL, gdzie paszporty i zatrudnienie kontrolowało państwo, został całkowicie odcięty od możliwości kontynuowania badań geologicznych w kraju.

„Wilczy bilet” i rzeczywistość po 1989 roku

Określenie „wilczy bilet” w przypadku dr. Wieczorka odnosi się nie tylko do zakazu pracy w szkolnictwie wyższym w okresie PRL, ale przede wszystkim do braku możliwości systemowego powrotu na uczelnię po upadku komunizmu. [1, 2]

Gdy w 1989 roku doszło do transformacji ustrojowej, środowisko akademickie w Polsce w przeważającej większości opowiedziało się za zasadą autonomii i samorządności weryfikowanej wewnętrznie, odrzucając zewnętrzną, państwową lustrację. W praktyce oznaczało to, że na uczelniach (w tym na UJ) pozostali profesorowie i decydenci, którzy w latach 80. współpracowali z systemem komunistycznym lub czynnie uczestniczyli w komisjach weryfikacyjnych usuwających niezależnych badaczy.

Dlaczego dr Wieczorek nie wrócił do oficjalnego systemu nauki?

Brak systemowej rehabilitacji: III RP nigdy nie przeprowadziła odgórnej, pełnej rehabilitacji i automatycznego przywrócenia do pracy naukowców zwolnionych z przyczyn politycznych w latach 80. O powrocie decydowały te same rady wydziałów i instytutów, które wcześniej milczały lub akceptowały czystki.

Konflikt etyczny i pamięć instytucjonalna: Dr Wieczorek głośno domagał się pełnej lustracji i rozliczenia środowiska akademickiego z komunistycznej przeszłości. Ze względu na ten radykalizm i bezkompromisowość stał się dla uniwersyteckich elit postacią niewygodną.

Zablokowana ścieżka kariery: Struktura polskiej nauki, oparta na hierarchii i stopniach (habilitacja, profesura nadawana przez wewnętrzne gremia), z góry marginalizowała osoby, które spędziły kluczowe lata poza oficjalnymi strukturami i nie miały poparcia wpływowych patronów naukowych.

Skutki – narodziny publicysty i krytyka „Plag Akademickich”

Doświadczenie to ukształtowało całą jego późniejszą tożsamość publiczną. Dr Józef Wieczorek przeniósł swoją aktywność do sfery niezależnego dziennikarstwa śledczego i obywatelskiego. Uznał, że brak rzetelnego rozliczenia z PRL-em doprowadził do przeniesienia dawnych, patologicznych nawyków (kolesiostwo, nepotyzm, układanie karier pod klucz lojalności, a nie jakości badań) do współczesnych realiów, co opisał szeroko w książce pt. „Plagi akademickie”

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Kronika rejestrowej ekwilibrystyki i zmian we władzach Nowej Nadziei

gps65 — Tue, 09 Jun 2026 16:10:31 +0000

Stan na czerwiec 2026.

🔘 Część I: Jak Sławomir Mentzen stał się ponownie prezesem — etap po etapie

Etap 0⃣: Wykreślenie z rejestru (21 listopada 2025)

Historia zaczyna się od katastrofy spowodowanej totalnym partactwem liderów partii. 21 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie wykreślił Nową Nadzieję z ewidencji partii politycznych — powodem było niezłożenie w terminie sprawozdania finansowego za rok 2024. Partia odwołała się od wyroku, lecz wyrok nie był prawomocny, więc technicznie ugrupowanie Sławomira Mentzena — formalnie rzecz biorąc — przestało istnieć w rejestrze.

Etap 1⃣: Powołanie partii "technicznej" — Imperium Kontratakuje (13 listopada 2025 – 7 stycznia 2026)

Działacze NN zadziałali jeszcze zanim zapadł wyrok — już 13 listopada 2025 r. złożyli do sądu wniosek o rejestrację nowej partii pod roboczą nazwą Imperium Kontratakuje (nawiązanie do tytułu piątej części Gwiezdnych Wojen). Sąd zarejestrował ją 7 stycznia 2026 r. Formalnym prezesem IK został rzecznik prasowy NN i Konfederacji Wojciech Machulski. Mentzen nie figurował w nowej partii oficjalnie.

Plan był prosty: jeśli sąd ostatecznie wykreśli NN, nowe ugrupowanie przejęłoby cały dorobek organizacyjny i — kluczowe — zachowałoby ciągłość działania pod tą samą nazwą.

Etap 2⃣: Kongres połączeniowy — 21 lutego 2026

Mentzen zwołał Kongres starej Nowej Nadziei na 21 lutego 2026 r., godz. 13:00, Warszawa. Wcześniej, o godz. 12:00, odbyło się posiedzenie Rady Krajowej, która podjęła kierunkową decyzję w tej sprawie. Do Warszawy zjechało około 700 delegatów z całego kraju. Samo głosowanie było de facto jedno: przyłączenie Nowej Nadziei do partii Imperium Kontratakuje.

Delegaci poparli połączenie. Rzecznik Machulski skomentował: "Można powiedzieć, że przechytrzyliśmy system."

Warto podkreślić, że kongres nie był kongresem IK — był kongresem starej NN, który zdecydował o jej wejściu w struktury IK. Zmiana nazwy nowej partii na "Nowa Nadzieja" miała nastąpić dopiero po dopełnieniu formalności.

Dwa dni później, 23 lutego 2026 r., do Sądu Okręgowego w Warszawie wpłynął wniosek starej NN o zmianę nazwy na "Podatek Dochodowy" — żart polityczny, a zarazem krok niezbędny, by zwolnić nazwę "Nowa Nadzieja" dla nowego podmiotu. Żeby Imperium Kontratakuje mogło tę nazwę przyjąć, stara partia musiała z niej zrezygnować.

Etap 3⃣: Powołanie Mentzena — mechanizm bez demokratycznego wyboru (luty–marzec 2026)

Tu wkraczają przepisy przejściowe nowego statutu (Rozdział VIII, Art. 31). Statut zawiera następującą regulację:

"Niezwłocznie po utworzeniu Partii, trzech reprezentantów Partii zgłaszających ją do ewidencji partii politycznych, dokonuje wyboru Prezesa Partii. Prezes Partii może powołać: 1) pozostałe, przewidziane przepisami Statutu organy krajowe Partii, ich członków oraz ich organy wewnętrzne i pomocnicze (...)"

Innymi słowy — pierwsze organy krajowe nie były wybierane przez Kongres, lecz po prostu powoływane przez prezesa. Machulski jako formalny prezes IK powołał Mentzena. Żadnego głosowania delegatów, żadnego kongresu. "Rzeczpospolita" pisała wprost o "uprawnieniach nieznanych w innych formacjach".

PAP jeszcze 23 marca 2026 notował, że Mentzen "ma zastąpić Machulskiego na funkcji prezesa" — zmiana formalnie wciąż nie była zatwierdzona przez sąd. Bartłomiej Pejo uspokajał: "Już niedługo sąd przyjmie zmianę nazwy i władz. Są to wyłącznie kwestie biurokratyczne." Ostatecznie w rejestrze sądowym pojawił się wpis: Sławomir Mentzen — Prezes, przy podmiocie będącym dawną NN (wpisanym jako "Podatek Dochodowy").

🔘 Część II: Zmiany we władzach — co mówi archiwum strony wolnosc .pl

Poniższe ustalenia opierają się na porównaniu trzech snapshot'ów Wayback Machine strony partii.

✅ Zarząd Krajowy — bez zmian personalnych

Zarówno przed kongresem, jak i po nim, skład Zarządu Krajowego pozostaje identyczny:
➡️ Sławomir Mentzen — Prezes
➡️ Konrad Berkowicz — Wiceprezes (poprzednio: I Wiceprezes)
➡️ Bartłomiej Pejo — Wiceprezes
➡️ Krzysztof Rzońca — Wiceprezes
➡️ Marcin Sypniewski — Wiceprezes
➡️Bartosz Bocheńczak — Sekretarz

Jedyna subtelna zmiana: tytuł Berkowicza — "I Wiceprezes" — zniknął. Nowy statut nie hierarchizuje wiceprezesów, więc wszyscy czterej mają teraz równorzędny tytuł "Wiceprezesa".

✅ Rada Krajowa — gruntowna reorganizacja terytorialna

To największa strukturalna zmiana widoczna na stronie. Stary statut NN przewidywał regiony (kilkanaście jednostek obejmujących po kilka województw), nowy statut IKNN wprowadza okręgi odpowiadające wprost 41 okręgom wyborczym do Sejmu.

Znikają ze strony m. in.:
➡️ Robert Grzechnik (Prezes Regionu Dolnośląsko-Opolskiego)
➡️ Bartosz Woźniak (Prezes Regionu Kujawsko-Pomorskiego)
➡️ Bartłomiej Pejo (Prezes Regionu Lubelskiego — ale pozostaje Wiceprezesem Zarządu)
➡️ Ewa Zajączkowska-Hernik (Prezes Regionu Mazowieckiego)
➡️ Marcin Możdżonek, Grzegorz Nowowiejski, Dariusz Olech, Patryk Marjan, Michał Połuboczek, Adam Zychowicz, Bronisław Foltyn, Robert Mędlewski.

Pojawiają się nowe funkcje — Prezesi 41 Okręgów, m. in.:
➡️ Anna Świergocka (Okręg Podwarszawski — nowa jednostka)
➡️ Jakub Czarnota (Okręg Rzeszowski)
➡️ Miłosz Kawałkowski (Okręg Opolski)
➡️ Bartosz Hawryluk (Okręg Chełmski)
➡️ Adam Truszyński (Okręg Zielonogórski)
➡️ Paweł Przystawa (Okręg Wrocławski — pozostaje, ale teraz na nowym stanowisku)
➡️ Przemysław Wipler (Okręg Warszawski — bez zmian)

Znika też z listy członków Rady Karina Zaborowska, widoczna jeszcze w snapshot'ach sprzed kongresu.

Istotna uwaga techniczna, wynikająca bezpośrednio z nowego statutu: Prezesi Okręgów wchodzą w skład Rady Krajowej bez prawa głosu. Prawo głosu mają natomiast 41 członkowie Rady wybrani przez Kongres — co oznacza, że lista prezesów okręgów na stronie ma dziś walor czysto informacyjny, a nie decyzyjny.

✅ Sąd Partyjny — największa zmiana personalna

To obszar, gdzie różnica jest najbardziej uderzająca.

Przed kongresem (do 17 lutego 2026):
➡️ Radosław Czosnowski — Przewodniczący
➡️ Michał Błaszczak
➡️ Arkadiusz Cieśniewski
➡️ Michał Leniowski
➡️ Maciej Popławski
➡️ Grzegorz Skała
➡️ Paweł Zwoliński
— łącznie 7 osób

Po kongresie (od 19 marca 2026):
➡️Paweł Zwoliński
➡️ Michał Błaszczak
➡️ Arkadiusz Cieśniewski
— tylko 3 osoby

Odeszli: Czosnowski (Przewodniczący!), Leniowski, Popławski, Skała. Z poprzedniego składu przetrwały jedynie 3 osoby. Nowy statut (Art. 21) nadal przewiduje 7 miejsc w Sądzie — obecny stan oznacza więc albo niepełne ukonstytuowanie się po kongresie, albo świadomą decyzję o obsadzeniu tylko 3 stanowisk (wakaty uzupełnia Rada Krajowa).

Warto odnotować, że nowy statut zmienia też samą zasadę uzupełniania składu Sądu: stary statut NN przewidywał kooptację przez sam Sąd, nowy daje to prawo Radzie Krajowej — co oznacza większą kontrolę centrali nad obsadą organu sądowniczego.

✅ Komisja Rewizyjna — likwidacja organu

Przed kongresem Komisja Rewizyjna figurowała na stronie jako osobny organ, złożony z 6 osób: Jacek Korwin-Mikke (oraz: Alicja Łucka, Mateusz Nowak, Krystian Pustuła, Michał Sokolnicki, Krystian Wiak)

Po kongresie Komisja Rewizyjna znika ze strony całkowicie — i ma to pełne uzasadnienie w nowym statucie. Statut IKNN wymienia organy krajowe partii: Kongres, Radę Krajową, Zarząd Krajowy, Prezesa Partii i Sąd Partyjny. Komisja Rewizyjna w ogóle nie istnieje jako organ w nowym statucie — to organ kontroli finansowej, który Mentzen po prostu nie uwzględnił przy tworzeniu nowej struktury. Zniknięcie Korwin-Mikkego z władz partii jest zatem skutkiem nie personalnego konfliktu, lecz likwidacji samego stanowiska jako takiego.

Nowe elementy niewidoczne na stronie, ale wynikające z nowego statutu

Statut IKNN wprowadził kilka instytucji, które nie pojawiają się w wykazie władz na stronie, ale funkcjonują w tle:
➡️ Rzecznik Dyscypliny Partyjnej — powoływany przez Prezesa, ma prawo wnosić wnioski dyscyplinarne do Sądu Partyjnego
➡️ Skarbnik Partii — wyodrębniony jako osobna funkcja (rzecznik prasowy Wojciech Machulski, wymieniony w stopce strony jako kontakt dla mediów, pełni też rolę Prezesa "technicznej" IK do czasu formalnego przejęcia)

Prezes zyskuje prawo samodzielnego przyjmowania i usuwania członków z pominięciem wymogów oraz jednoosobowego wymierzania kar dyscyplinarnych — uprawnień nieznanych w żadnej innej głównej polskiej partii politycznej.

✅ Podsumowanie: formalna ekwilibrystyka, realna centralizacja

Operacja z Imperium Kontratakuje była czysto technicznym manewrem. Partia zachowała nazwę, struktury, posłów, majątek i ciągłość. Cały manewr zamknął się w nieco ponad trzech miesiącach: od wykreślenia NN (21 listopada 2025) przez kongres połączeniowy (21 lutego 2026) do formalnego zatwierdzenia zmian przez sąd (przełom marca i kwietnia 2026).

Jednak efektem ubocznym całej operacji jest nowa jakościowo struktura władzy: Komisja Rewizyjna zlikwidowana, Sąd Partyjny skurczony do 3 osób i uzupełniany przez Radę Krajową, a pierwsze organy powołane — dosłownie, z mocy przepisów przejściowych — przez Prezesa, bez demokratycznego głosowania. Statut brzmi jak dokument pisany z myślą o konkretnej osobie na konkretnym stanowisku.

W ten sposób powstała partia czysto wodzowska, w której Mentzen jest królem, tyranem, dyktatorem, carem. To jest jego prywatny folwark. Nikt nie może mu podskoczyć, nikt nie może go krytykować, nikt nie może mu podpaść. To znaczy, że w partii zostaną sami BMW i tylko tacy będą przyjmowani.

Moim zdaniem to wróży totalną klęskę wolnościowców. Do takiej partii nikt sensowny nie wstąpi. Bo i po co? Żadnej pensji się za członkostwo nie dostaje, trzeba płacić składki, a by cokolwiek osiągnąć, znaleźć się na listach wyborczych, trzeba być dobrym kumplem Mentzena, albo jakiegoś jego nadwornego pazia. Jednak jak już się ma takie chody, to po co być w partii?

Partia i tak żadnymi sensownymi kadrami nie dysponuje, ciągłe rozłamy i budowanie struktur na nowo (co właśnie trwa już setny raz) wytrzebiły starych, dobrych sprawdzonych działaczy (albo sami odeszli, albo ich Mentrzen wywalił), więc jak dojdzie do układania list wyborczych, szczególnie w wyborach samorządowych, to i tak będą brać z łapanki.

Najlepsza strategia to działanie podobne do tego, co robi Mikołaj Pisarski. Utrzymuje z Mentzenem dobre stosunki, robi mu za eksperta, a działalnością partyjną skalać się nie musi, żadnych podpisów zbierać nie będzie, plakatów kleić nie będzie, a i tak dostanie dobre miejsce na listach.

To akurat dobra wiadomość, na Mikołaja na pewno będę głosować, jak będzie na liście warszawskiej, ale w ten sposób dostanie się do zajmu wielu karierowiczów, którzy nie znają i nie rozumieją ASE. Mikołaj sam nic nie poradzi. Mentzen naśladuje Tuska i idzie drogą PO, więc Mikołaj i tak skończy, jak Rokita. A wolnościowcy znów obudzą się w czarnej socjaldemokratycznej dupie.

Grzegorz GPS Świderski
]]>t.me/KanalBlogeraGPS]]>
]]>Twitter.com/gps65]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu: