Niepoprawni.pl

alea iacta est

jan patmo — Sat, 07 Mar 2026 10:15:58 +0000

do wanny wrzucił

kości żurkowe

portretami Stalina

dekoruje sale

sądowe

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

strona główna

Kategoria wpisu:

Humor i satyra

Era głów...latających jak muchy nad...

Zawiedzony — Sat, 07 Mar 2026 08:33:04 +0000

Jak Zachód robi porządki w Świecie Tyranów, a reszta masturbuję się deepfake'ami

Ach, jakże cudownie ewoluuje sztuka wojenną w tych naszych nowoczesnych czasach!

Dawniej, żeby pokonać wroga, trzeba było rzucić na front setki tysięcy mięsa armatniego, zrównać z ziemią pół kontynentu i liczyć trupy w milionach – patrzcie no na tego karla Putina na Ukrainie, gdzie po czterech latach "specjalnej operacji wojskowej" front przesunął się o zawrotne 120 metrów, a bilans ofiar to coś koło miliona po obu stronach.

Brawo, Władimirze, ty to jesteś prawdziwy mistrz Sun Tzu w akcji – tylko że Sun Tzu pewnie kręci się w grobie, widząc, jak ignorujesz jego radę o wygrywaniu bez walki. Bo po co subtelności, kiedy możesz utopić wszystko we krwi i błocie, prawda?

Ale hej, to przecież "tradycyjną wojna", jak to ujął jeden z mędrców w swych tekstach – masowe armię, okupacja, tysiące zabitych i koszty polityczne wyższe niż inflacja w Wenezueli. Ironia losu: Rosja, ta "superpotęga", ma w nosie starożytne mądrości, bo przecież oni zawsze są lepsi i mądrzejsi. No, jasne, patrząc na te 325 tysięcy martwych Rosjan i 100-140 tysięcy Ukraińców – to dopiero humanitarne podejście!

A teraz przejdźmy do sedna, bo temat jest konkretny jak cios dronem w bunkier: witajcie w erze decapitation strikes, czyli "uderzeń odcinających głowę". To nie jakaś abstrakcyjna fanaberia, to nową strategia, którą USA i Izrael opanowały do perfekcji, a reszta świata może tylko zazdrościć lub udawać, że nie widzi. Zamiast marnować miliardy na długie okupację – pamiętacie Irak, Afganistan, Wietnam? Te porażki, gdzie Ameryka straciła tysiące żołnierzy i nic nie zyskała? – teraz wystarczy jedna precyzyjną operacja: drony, cyberataki, Delta Force i bum, głowa wroga leci, a reszta reżimu tonie w chaosie. Przykłady?

Proszę bardzo, bo te teksty aż kipią od nich. Osama bin Laden, ten "lew pustyni" – załatwiony w jedną noc w pakistańskiej dziurze, z dziurą w czole, chowający się w szafie jak tchórz. Abu Bakr al-Baghdadi z ISIS? Wyeliminowany w Idlib, a jego "kalifat" rozsypał się jak domek z kart.

Qasem Soleimani, irański generał? Bum, dron na lotnisku w Bagdadzie w 2020 i pozostał po nim tylko sygnet, i nagle Teheran traci swojego strategicznego mózga.

A ostatnio? Operacja "Absolute Resolve" w Caracas w 2026 – 2 godziny 28 minut, zero strat po stronie USA, a Maduro z żoną złapany jak szczury w pułapce. Cyberwojna paraliżuje obronę, lotnictwo zapewnia osłonę, i voilà – Wenezuela staje się "państwem upadłym".

Humanitarne? Tańsze? Skuteczniejsze?.... Absolutnie!

Bo po co zabijać setki tysięcy, skoro wystarczy uciąć głowę wrogowi i patrzeć, jak reszta wije się w agonii?

Ale ironia osiąga szczyt, kiedy patrzymy na tych "niezwyciężonych" liderów Bliskiego Wschodu. Kaddafi – "wybraniec Allacha", "lew rewolucji" – kończy rozjechany w rynsztoku jak parszywy szczur, błagający o litość jak stara baba.

Hussein? Z pętlą na szyi jak pospolity bandzior, płaczący w bunkrze. Bin Laden? Już wspominałem, szafa i dziura w głowie.

A Chamenei? Po nim zostaje tylko turban, a jego reżim nagle odkrywa miłość do rozejmów po tym, jak Izrael w 72 godziny zrobił "strategiczną lobotomię" irańskiej teokracji

Ci wszyscy "psychole z kompleksami wielkości kontynentu", marzący o kalifacie od Atlantyku po Pacyfik, o paleniu Tel Awiwu czy mordowaniu połowy kontynentu – okazuje się, że krwawią, sikają że strachu i umierają jak zwykli dupki. Brawo, panowie w turbanach i mundurach z AliExpress! Waszą "wieczna chwała" kończy się na YouTube w playlistach "ostatnie chwilę dyktatorów Bliskiego Wschodu". I to jest ten cyniczny, krwawy zysk: każdy wyeliminowany to jeden mniej, co bombarduje autobusy czy pali szkoły. Hydra odrasta nowe głowy? Owszem, ale coraz słabsze – od ISIS 1.0 z wielkim kalifatem po wersję 3.0 jako memy i dzieciaki z nożami. Powoli, ale działa. Z uśmiechem na twarzy, bo dlaczego nie?

A co z dyplomacją? Ha, to dopiero żart! Nadchodzi era "dyplo-kapitacji" – mieszanka dyplomacji i kapitulacji, gdzie zamiast nudnych rezolucji ONZ, not werbalnych i okrągłych stołów (które i tak nikt nie czyta), dostajesz ultimatum: "Dwie opcję: ładna umowa albo ładny grób. Masz 15 sekund". Trump i Netanyahu to mistrzowie tego – zero cierpliwości, 700 myśliwców i drony Reaper jak joystick Don Corleone w adidasach. Irańskie rakiety Fateh-110? Głównie w piach albo w ziemię, a bunkry "opalone".

Chiński Xi? Siedzi cicho, bo wie, że jego armia to "drugą liga z ambicjami", a Putin? Jego front w Ukrainie to lament przegranego na placu zabaw. Dyplomacja? Spakowana do szafy z logo ONZ, na wczesną emeryturę. Bo po co marnować dekady na gadanie, skoro weekendowy reset państwa załatwia sprawę bez przerwy na kawę? Ironia: ajatollahowie grożą "niewidzialną bronią", a kończą z "drobnymi problemami technicznymi" po ataku, który ich czyści jak odkurzacz. Rosja dolewa oliwy, Chiny trollują, a AI z OpenAI staje się karabinem maszynowym dla każdego chama z Teheranu czy Moskwy. Post-prawda? To eufemizm – to era, gdzie debile stają się generałami memowej wojny. . Brawo, idioci!

Podsumowując konkretnie: ta nową era to triumf technologii nad barbarzyństwem – USA i Izrael pokazują, jak destabilizować BRICS, osłabiać Iran czy Wenezuelę bez własnych strat. Przygotować następców (jak Pahlavi w Iranie), uderzyć precyzyjnie, i patrzeć, jak sojusze się sypią.

Europa? 10 lat w tyle, wciąż myśląca o "Koalicji Chętnych" jak w Iraku. A dla reszty: pamiętajcie, ofertą musi być dobra, by głowa została na karku. Inaczej – następny numer na was. Cyniczne? Owszem. Skuteczne? Jak cholera. I to jest ten "lekko czystszy" świat, krok po kroku.

ps.

Polska i Persja to dwa wielkie narody które powinny się rozwijać i żyć w wolności na zawsze.

Oni wolni od turbanowych zbrodniarzy, a my od złajdaczonej UE

ps.

Ja Spiryto Libero vel Jarosław Ruszkiewicz serdecznie przepraszam

Przepraszam administrację i wszystkich blogerów za mój hejt, mowę nienawiści oraz lewe konta

Pragnę na swoje usprawiedliwienie powiedzieć jedno.

Od lat jestem upośledzony na umyśle. Lata bicia mnie po głowie przez ojca zrobiło swoje

Wiem że jestem chory i te wszystkie działania to nie ja, ale mój chory umysł

Straciłem na S24 tylko w tym roku fejkowych 29 kont które i tak nikt nie czytał i nie komentował. Żadna strata.

Jeśli pojawi się jakieś nowe konto, to pamiętajcie że to nie ja ale moją chora głowa.

Pozdrawiam z Choroszczy

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Masońscy prezydenci USA

anty bolszewik — Sat, 07 Mar 2026 06:50:47 +0000

Masoni pojawili się praktycznie wszędzie na czele z USA, będącego tak naprawdę masońskim projektem. To pokazuje, że masoneria to nie żadne duchowe doskonalenie, tylko dążenie do władzy nad światem. Władzy która nie uznaje nad sobą nikogo i niczego. Dlatego jednym z głównych celów masonerii jest stopniowe niszczenie chrześcijaństwa z jego zasadami. Stąd też propagują prawo do aborcji i całkowitą swobodę seksualną. Jak widzimy, duża zbieżność światopoglądowa z satanistami. Potwierdził ją były mason Leo Taxil twierdząc, że masoni czczą potajemnie szatana. Możemy zapoznać się z dokumentami masońskimi, wskazującymi na ich mafijny charakter powiązań ze światem polityki, oraz dążenie do stworzenia rządu światowego z totalitarnym systemem sprawowania władzy, oraz jej wpływ na awanse w kluczowych resortach państwowych.

MASOŃSCY PREZYDENCI USA

16- Joe Biden 46. prezydent Stanów Zjednoczonych (2021–2025)

W niedzielę 19 stycznia 2025 roku, w trakcie prywatnego wydarzenia, członkostwo w randze Mistrza Masońskiego, ze wszystkimi godnościami, zostało nadane Prezydentowi Josephowi R. Bidenowi Jr., w uznaniu jego wyjątkowych zasług dla Stanów Zjednoczonych Ameryki” – podano w komunikacie opublikowanym na stronie Konferencji Wielkich Mistrzów Masonów Prince Hall (Conference of Grand Masters – Prince Hall Masons)”Masoni wskazali, że prezydent Joe Biden w trakcie swojego urzędowania dawał wyraz „fundamentalnym war tościom Wielce Czcigodnej Wielkiej Loży Prince Hall […], w tym miłości braterskiej, trosce i prawdzie”; Konferencja Wielkich Mistrzów Masonów Prince Hal, gdzie nadano Bidenowi tytuł Mistrza Masońskiego. Większość "Oświeconych" to afroamerykanie w obowiązkowych fartuszkach:

15.. Rudolph Ford, Jr. (1974 - 1977)

38 Prezydent USA, Republikanin. - Ur. w Omaha (Nebraska) 14 VI 1913, właśc. imię i nazwisko: Leslie Lynch King; większą część życia przeżył w Grand Rapids (Michigan). Zasiadał w Izbie Reprezentantów w latach 1948-1973, wybierany z 5 dystryktu stanu Michigan. Od 1973 r. wiceprezydent USA w administracji Richarda Nixona. Po jego przymusowej rezygnacji objął urząd 9 VIII 1974. ? Inicjowany w Malta Lodge Nr 465, Grand Rapids (Michigan) 30 IX 1949, stopień mistrza uzyskał w Columbia Lodge Nr 3 (District Columbia) 18 V 1951, nadal będąc członkiem loży macierzystej. W 1957 przystąpił w Grand Rapids do Rytu Szkockiego Dawnego i Uznanego (Jurysdykcja Pn USA). Honorowy 33 stopień uzyskał 26 X 1962 w Filadelfii (Pennsylwania). Należy także do Shrine i DeMolay Legion of Honor.

14. Lyndon Baines Johnson (1963 - 1969)

36 Prezydent USA Demokrata. - Ur. w Stonewall (Texas) 27 VIII 1908. Zaprzysiężony 22 XI 1963 po zamordowaniu w Dallas (Texas) przez nieznanych sprawców Johna F. Kennedy'ego. Rok później wygrał zdecydowanie wybory i pełnił urząd w kadencji od I 1965 do I 1969. Nie ubiegał się o powtórny wybór. ? Inicjowany w Johnson City (Texas) 30 X 1937. W tydzień później uzyskał w wyborach mandat do Izby Reprezentantów i w toku kariery politycznej nie przyjął już żadnych stopni poza stopniem Ucznia. Z tego względu opinie co do zasadności nazywania go "masońskim prezydentem" są wśród wolnomularzy USA podzielone.

13. Harry S. Truman (1945-1953)

33 prezydent USA, Demokrata. - Ur. 8 V 1884 r. w LaMar, hrabstwo Barton, w stanie Missouri. Prezydentem został 12 kwietnia 1945 r., zaprzysiężony przez sędziego sądu najwyższego Harlana Stone w dwie i pół godziny po śmierci Franklina Delano Roosevelta. ? Po raz drugi w historii USA prezydentem został Były Wielki Mistrz Wolnomularstwa. ? Inicjowany w Belton Lodge Nr 450 (Missouri) 9 III 1909. W 1911 był już Mistrzem Katedry (przewidniczącym) loży Grandview Nr 618. W latach 1925-1930 pełnił funkcję Zastępcy Wielkiego Mistrza i Zastępcy Wielkiego Wykładowcy. W 1940 został Wielkim Mistrzem Wielkiej Loży Missouri. Najwyższe stopnie rytu amerykańskiego otrzymał 15 VI 1923 w Komturii Palestine Nr 17 w Independence (Missouri). Najwyższe stopnie rytu szkockiego uzyskał w Konsystorzu Zachodniego Missouri w Kansas City. Honorowy 33 stopień otrzymał 21 XI 1941 od Wielkiego Komandora Melvina M. Johnsona (Rada Najwyższa Jurysdykcji Północnej). W 1945 r. uhonorowała go w ten sam sposób Rada Najwyższa Jurysdykcji Południow

12. Franklin Delano Roosevelt (1933 - 1945)

32 prezydent USA, Demokrata. - Ur. w Hyde Park, w stanie Nowy Jork, 30 I 1882. Inicjowany 10 X 1911 w Holland Lodge Nr 8, New York City. W tym samym roku, 14 i 28 listopada, otrzymał stopnie Czeladnika i Mistrza. Stopnie rytu szkockiego otrzymał 28 II 1929 w Albany, stan Nowy Jork. Należał do Grotto i Tall Cedars. Od 21 XI 1919 członek honorowy Loży Stansbury Nr 26 (Waszyngton). 17 II 1933 w nowojorskiej Architect Lodge Nr 519 przewodniczył obrzędom nadania stopnia mistrza swojemu synowi, Elliottowi, wygłaszając mowę o wadze zasad masońskich dla przyszłości narodu i o swojej wierze w "amerykanizm" sztuki królewskiej. Zmarł 12 IV 1945 w Warm Spring (Georgia), pochowany w miejscu urodzenia.

11. Warren Gamaliel Harding (1921 - 1923)

29 prezydent USA, Republikanin. - Ur. 2 XI 1865 w Morrow County (Ohio). Inicjowany 28 VI 1901 w Marion Lodge Nr 70, w miejscowości Marion (Ohio). Stopień czeladnika przyjął dopiero 13 VIII 1920, a do stopnia mistrza został podniesiony w dwa tygodnie później 27 VIII 1920. Wkrótce, 5 I 1921 w Columbus (Ohio) otrzymał wszystkie stopnie szkockie, od 4 do 32. W Marion (Ohio) 13 I 1921 przyjął w Kapitule Nr 62 pierwsze stopnie kapitularne rytu amerykańskiego (York), a 1 III 1921 w Komturii Nr 36 w Marion otrzymał tam także wszystkie stopnie rycerskie. Stopni kryptycznych rytu, które także chciano mu przekazać w Radzie Nr 22 w Marion, nie zdążył przyjąć przed śmiercią. 4 V 1921 został Honorowym Członkiem Loży Albert Pike Nr 36 w Waszyngtonie, a 22 IX 1921 Rada Najwyższa Jurysdykcji Północnej USA zdecydowała o nadaniu mu stopnia 33. Z powodu choroby nie przybył jednak na planowaną ceremonię. Członkostwa i zaszczyty otrzymał także w strukturach Shrine, Tall Cedars, Grotto i National Sojourners. Publicznie kilkakrotnie występował w czasie uroczystości masońskich, m.in. 9 V 1921 w waszyngtońskiej Almas Temple przemawiał do członków Shrine, w 1923 r. wizytował placówki rytu szkockiego w St. Augustine (Floryda), a w czerwcu tego roku położył kamień węgielny pod Świątynię Loży Ketchikan Nr 159 (Alaska). Zmarł w San Francisco 2 VIII 1923, pochowany 10 VIII w Marion (Ohio).

10. William Howard Taft (1909 - 1913)

27 prezydent USA, Republikanin. - Ur. 15 IX 1857 w Cincinnati (Ohio). Inicjowany w sposób wyjątkowy wśród Prezydentow-Masonów: w specjalnie w tym celu utworzonej loży w Cincinnati 18 II 1909. Obrzędom przewodniczył ówczesny wielki mistrz Wielkiej Loży Ohio, Charles S. Hoskinson. Działo się to o godz. 17, a jeszcze tego samego wieczoru Taft otrzymał także stopień mistrza, udzielony mu przez lożę Kilwinning Nr 356. Członkiem tej loży został dopiero 14 IV 1909 [!]. Już 22 IV 1909 wystąpił jako główny żałobnik w obrzędach loży Temple-Noyes Nr 32 w Waszyngtonie D.C., upamiętniając śmierć członka tej loży i swojego przyjaciela, majora Archiego Butta, jednej z ofiar katastrofy statku Titanic. Uczestniczył następnie w kilku okolicznościowych spotkaniach masońskich, m.in. 15 VI 1910 odwiedził lożę American Union Nr 1 w Marietta (Ohio), a 13 V 1911 ? lożę St John's Nr 1 w Newark (New Jersey) z okazji 150-lecia jej istnienia. Przemawiał też do członków Wielkiej Loży Massachusetts 27 XII 1914 r. oraz 5 VI 1918 do loży Crescent Nr 25 w Cedar Rapids (Iowa), w której tamtego dnia uzyskał honorowe członkostwo. Zmarł 8 III 1930.

9. Theodore Roosevelt (1901 - 1909)

26 prezydent USA, Republikanin. - Ur. w Nowym Jorku 27 X 1858. Inicjowany 2 I 1901 w loży Matinecock Nr 806 w Oyster Bay (New York). W tej samej loży otrzymał stopnie czeladnika (27 III 1901) i Mistrza (24 IV 1901). Od 1903 r. był honorowym członkiem Masońskiego Stowarzyszenia Weteranów Illinois, a od 1904 ? loży Pentalpha Nr 23 (D.C.). ? Jako prezydent bardzo często dawał publiczny wyraz swojemu zainteresowaniu życiem lożowym. Odwiedzał loże nie tylko w USA, lecz i zagranicą. 2 XI 1902 uczestniczył w uroczystościach Wielkiej Loży Pennsylvanii, zorganizowanych dla uczczenia inicjacji G. Washingtona w Filadelfii. W stolicy, 21 II 1903 uczestniczył w masońskiej ceremonii położenia kamienia węgielnego pod War College. 26 V 1903 rozpoczął symbolicznie budowę Świątyni w Spokane (stan Washington), 14 IV 1906 w stolicy wziął udział w masońskiej ceremonii położenia kamienia węgielnego pod budynek Izby Reprezentantów. Przemówienie wygłoszone wówczas przekazał na piśmie wielkiemu mistrzowi Walterowi A. Brownowi, z podpisem: "Dla Wielkiego Mistrza, od brata Teodora Roosevelta". W pełnym stroju rytualnym wystąpił publicznie 8 VI 1907, kładąc kamień węgielny pod New Masonic Temple w Waszyngtonie, D.C. Zmarł w Oyster Bay (New York) 6 I 1919.

8. William McKinley (1897 - 1901)

25 prezydent USA, Republikanin. - Ur. 29 I 1843 w Niles (Ohio). Był porucznikiem armii Unii, a do wstąpienia do loży skłonił go fakt lepszego traktowania przez lekarza niektórych rannych jeńców armii Konfederatów. O przyjęcie do loży poprosił, gdy dowiedział się, że łączy tych ludzi przynależność do masonerii. Inicjowany w loży Hiram nr 21 w Winchester (Virginia). Stopnie symboliczne przyjął w ciągu trzech dni: 1, 2 i 3 V 1865. Tego samego dnia opuścił macierzystą lożę, zgłaszając się dopiero 21 VIII 1867 do loży Canton nr 60 w Canton (Ohio). W dwa lata później, 2 VI 1869, został wpisany na listę członków loży Eagle nr 431 w Canton (obecnie: loża William McKinley nr 431). Stopnie kapitularne rytu amerykańskiego przyjął 28 XII 1883, w Kapitule nr 84 w Canton. Stopnie piętra rycerskiego przyjął rok później, 23 XII 1884 w Komturii nr 38 w Canton. W 13 rocznicę tej inicjacji wybrano go dożywotnim członkiem komturii Washington nr 1. 26 X 1898 został honorowym członkiem Masońskiego Stowarzyszenia Weteranów Illinois. ? Pełniąc urząd prezydenta przyjmował dwukrotnie, 6 V 1897 i 11 X 1900, z Białego Domu paradę Templariuszy (ostatniego stopnia rycerskiego piętra rytu York). 19 V 1899 złożył wizytę w loży macierzystej w Winchester (Virginia). 14 XII 1899 uczestniczył w masońskich obchodach stulecia śmierci George'a Washingtona. 22 V 1901 uczestniczył w ceremonii otwarcia komturii California nr 1 w San Francisco. Zmarł 14 IX 1901 w Buffalo (New York), nie odzyskawszy zdrowia po zamachu na swoje życie w dniu 6 IX 1901.

7. James Abram Garfield (1881)

20 prezydent USA, Republikanin. - Ur. w Orange (Ohio) 19 XI 1831. Inicjowany w loży Magnolia Nr 20 w Columbus (Ohio) 19 XI 1861. Dwa tygodnie później otrzymał stopień Czeladnika. Mistrzem został dopiero trzy lata później, czego przyczyną była jego służba wojskowa. Stopień ten otrzymał 22 XI 1864 w loży Columbus Nr 30 w Columbus (Ohio), na prośbę loży macierzystej. Z dniem 1 VIII 1865 opuścił swoją lożę, a 10 X 1866 stał się członkiem loży Garrettsville Nr 246 w Garretsville (Ohio), gdzie w latach 1868-1869 pełnił funkcję kapelana. 4 V 1869 został wpisany na listę członków loży Pentalpha Nr 1. Kapitularne stopnie rytu York (amerykańskiego) przyjął 18 IV 1866 w kapitule Columbia Nr 1 w Waszyngtonie D.C. Stopnie rycerskie przyjął dokładnie miesiąc później 18 V 1866, w komturii Columbia Nr 2, a 14 stopień Rytu Szkockiego Dawnego i Uznanego otrzymał 2 I 1872 w Południowej Jurysdykcji USA. Stopnie od 6 do 13 zostały mu przekazane przez Alberta Pike'a. Po zamachu na jego życie (2 VII 1881) otrzymał 19 VI 1881 hionorowe członkostwo w komturii Hanselmann Nr 16 w Cincinnati (Ohio). Zmarł 19 IX 1881. Komturia Columbia nr 2 (Dystrykt Columbia) przewiozła jego ciało do Cleveland, gdzie pochowany został przy licznym udziale wolnomularzy.

6. Andrew Johnson (1865 - 1868)

17 prezydent USA, Demokrata, unionista. - Ur. 29 XII 1808 w Raleigh. Stopnie symboliczne przyjął w loży Greenville nr 119 w Greenville (Tennessee) w roku 1851. Data dzienna jego inicjacji nie jest znana. Dość powszechne jest przekonanie, że przyjął także stopnie kapitularne rytu amerykańskiego (York), ale nie znana jest nazwa kapituły, w której miało się to odbyć. Stopnie rycerskie tego rytu otrzymał 26 VII 1859, w komturii Nashville nr 1. Był pierwszym prezydentem USA, który przyjął stopnie rytu szkockiego. Odbyło się to w Białym Domu 20 VI 1867. Udzielili mu ich dwaj aktywni członkowie Rady Najwyższej RSDiU Południowej Jurysdykcji, Benjamin B. French 33 i A.T.C. Pearson 33. Jako prezydent uczestniczył w pięciu publicznych ceremoniach masońskich położenia kamieni węgielnych: 6 IX 1866 ? kamień węgielny pod pomnik Stephena Douglasa w Chicago (Illinois); 20 XI 1866 ? pod Świątynię w Bostonie (Massachusetts); 24 VI 1867 ? pod kolejną masońską Świątynię, również w Bostonie; 17 X 1867 ? pod cmentarz państwowy w Antietam (Maryland); 20 V 1868 ? pod Świątynię w Waszyngtonie D.C. Na tę ostatnią uroczystość zezwolił opuścić miejsca pracy wszystkim masonom zatrudnionym w służbach i na stanowiskach państwowych, maszerując wśród nich w czasie parady w stroju Mistrza. Zmarł 31 VII 1875, pochowany z dopełnieniem wszelkich rytuałów przez lożę Greenville nr 119. Uroczystościom przewodniczył G. C. Connor, zastępca Wielkiego Mistrza Tennessee, w obecności członków czterech lóż symbolicznych oraz komturii Coeur de Lion nr 9 z Knoxville, której przedstawiciele odprawili także swój "templariuszowski" obrzęd.

5. James Buchanan (1857 - 1861)

15 prezydent USA, Demokrata. ? Ur. 23 IV 1791 nieopodal miejscowości Mecersburg (Pennsylvania). W 1813 r. zgłosił się do Loży Nr 43 w Lancaster (Pennsylvania). Inicjowany został 11 XII 1816. Stopnie Czeladnika i Mistrza uzyskał 24 I 1817. Funkcję Młodszego Dozorcy objął 13 XII 1820, a Przewodniczącym Loży został wybrany 23 XII 1822. Jego inicjacja odbyła się 12 III 1823. W tym samym jeszcze roku, 27 grudnia, został zastępcą Wielkiego Mistrza Wielkiej Loży Pensylwanii na hrabstwa Lancaster, Lebanon i York. 20 V 1826 przyjął kapitularne stopnie rytu York w kapitule Royal Arch Nr 43 w Lancaster. Jako prezydent, w 1858 r. otrzymał dożywotnie członkostwo tej kapituły, a 22 II 1860 przemawiał na masońskiej uroczystości odsłonięcia pomnika pierwszego prezydenta USA na Washington Circle, w stolicy USA. Zmarł 1 VI 1868 r., a pogrzeb odbył się według masońskiego rytuału, obrzędy odprawiła jego loża w Lancaster.

4. James Knox Polk (1845 - 1849)

11 prezydent USA, Demokrata. - Ur. w listopadzie 1795 w Mecklenburg County (Karolina Północna). Inicjowany 6 VI 1820 w loży Columbia Nr 31 w Columbia (Tennessee). Stopień czeladnika otrzymał 7 VIII, a stopień mistrza 4 IX tego samego roku, w tejże loży. W październiku 1820 r. objął funkcję Młodszego Diakona (Junior Deacon), a od 3 XII 1821 ? Młodszego Dozorcy. Nie ma informacji źródłowych mogących potwierdzić to, że był kiedykolwiek przewodniczącym tej loży. W 1825 r. otrzymał stopień Royal Arch w kapitule Lafayette Nr 4, w Columbia (Tennessee). W 1840 r. brał udział w uroczystościach świętojańskich obchodzonych przez loże Columbia Nr 8 i Hiram nr 7 w Nashville. Jako prezydent dnia 1 V 1847 wziął udział w masońskiej ceremonii położenia kamienia węgielnego pod Instytut Smithsoniański w Waszyngtonie D.C. Zmarł w Nashville (Tennessee) 15 VI 1849.

3. Andrew Jackson (1829 - 1836)

7 prezydent USA, Demokrata. - ur. 15 III 1767 w Waxhaw Settlement (Karolina Północna). Nie zachowały się dane źródłowe o tym, gdzie i kiedy przyjęty został do wolnomularstwa. Jego przynależność nie budzi jednak żadnych wątpliwości. Na pierwszym spotkaniu loży North Carolina nr 41 (obecnie: Tennessee nr 2), które odbyło się 24 III 1800 w Love's Tavern, w Knoxville (Tennessee), Jackson był obecny jako członek loży North Carolina nr 29 (obecnie: loża Harmony nr 1 w Nashville). Być może w tej właśnie loży przyjął stopnie symboliczne. Rok później (5 IX 1801) występował w funkcji Starszego Dozorcy na pierwszym spotkaniu loży North Carolina nr 43 (obecnie: Greenville nr 3). Był pierwszym Byłym Wielkim Mistrzem, który objął prezydenturę USA. Piastował urząd Wielkiego Mistrza Wielkiej Loży Tennessee od 7 X 1822 do 4 X 1823. W 1825 r. wprowadził Markiza de Lafayette (1757-1834) do Wielkiej Loży Tennessee. Miał także stopnie kapitularne rytu amerykańskiego (rytu York), nieznana jest jednak data ich przyjęcia i afiliacja. O wielkiej karierze w strukturach rytu świadczy fakt, że 3 IV 1826, gdy zakładano Wielką Kapitułę Tennessee, figurował wśród jej wysokich urzędników jako Zastępca Generalny Wielkiego Arcykapłana. Nieznana jest też data przyznania mu honorowego członkostwa w loży Jackson nr 1 w Tallahassee (Floryda). Honorowym członkiem Wielkiej Loży Florydy został 15 I 1833. 4 I 1839 r. otrzymał honorowe członkostwo w Loży Federalnej nr 1 w Waszyngtonie D.C. W tym samym roku asystował przy instalacji oficerów kapituły Cumberland nr 1 w Nashville. Jako prezydent wziął udział 6 V 1833 w masońskiej ceremonii położenia kamienia węgielnego pod pomnik matki George'a Washingtona w Fredricksburgu. Ceremonię odprawiała tamtejsza macierzysta loża pierwszego prezydenta USA (obecnie: loża nr 4 stanu Virginia). 11 I 1836 kładł kamień węgielny pod Jackson City, zakładane po drugiej stronie rzeki, pod Waszyngtonem D.C. Zmarł 8 VI 1845 w posiadłości "The Hermitage" pod Nashville.

2. James Monroe (1817 - 1824)

5 prezydent USA, Demokratyczny Republikanin. - Ur. 28 IV 1752 w Westmoreland Z zachowanych dokumentów wynika że 6 XI 1775, w wieku lat 17 i 6 miesięcy, został przedstawiony loży Williamsburg nr 6 (Virginia) jako kandydat, a trzy dni później, 9 XI 1775 otrzymał pierwszą inicjację. Około 1780 roku otrzymał stopień Czeladnika, a Mistrzem został w jednej z lóż wojskowych w czasie Rewolucji. Nie potwierdzone źródłowo, lecz dość powszechne i dawne przekazy mówią o członkostwie w loży Kilwinning Cross nr 2 w Port Royal (Virginia). Niewiele wiadomo o jego działalności masońskiej. Jako prezydent odwiedził lożę Cumberland nr 8, na specjalnie w tym celu zorganizowanym spotkaniu 8 VI 1819 w Nashville (Tennessee). Zmarł w Nowym Jorku 4 VII 1831.

1. George Washington (1789 - 1797)

1 prezydent USA, bezpartyjny, sympatyk Federalistów. Inicjowany 4 XI 1752 w loży w Fredricksburgu, która obecnie nosi numer 4 na liście Wielkiej Loży stanu Virginia. W tej samej loży otrzymał 3 III 1753 stopień Czeladnika a 4 VIII 1753 stopień Mistrza. 24 VI 1784 został honorowym członkiem loży Aleksandria nr 39. Gdy jego loża macierzysta we Fredricksburgu zmieniła obediencję, oddając patent (dokument założycielski) Wielkiej Loży Prowincjalnej Pensylwanii i przyjmując nowy od Wielkiej Loży Virginii (28 IV 1788) Waszyngton został wybrany jej mistrzem katedry, oraz potwierdzony w wyborze na to stanowisko 20 XII 1788. W 1789 r. honorowe członkostwo nadała mu także loża Holland nr 8 (stan New York). Był jedynym prezydentem, który podczas pełnienia urzędu sprawował jednocześnie funkcję przewodniczącego swojej loży. Bardzo liczne świadectwa różnorodnej masońskiej aktywności G. Waszyngtona zajmują grube tomy. Do najważniejszych jego publicznych wystąpień masońskich należała ceremonia położenia kamienia węgielnego pod stolicę Stanów Zjednoczonych 8 IX 1793, której przewodniczył na życzenie tymczasowego Wielkiego Mistrza lóż stanu Maryland. Zmarł 14 XII 1799. Pochowany został 18 XII przez lożę Aleksandria nr 22 z pełnym ceremoniałem masońskim. Loża ta zmieniła później nazwę na lożę Aleksandria Washington nr 22.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

1. George Washington (1789 - 1797)

Kategoria wpisu:

Idee

BITWA W LESIE STOCKIM - JEDNA Z NAJWIĘKSZYCH BITEW PODZIEMIA ANTYKOMUNISTYCZNEGO NAJWIĘKSZA AKCJA ODDZIAŁU "ORLIKA" MJR MARIAN BERNACIAK "ORLIK"

Aleszumm — Fri, 06 Mar 2026 23:22:22 +0000

BITWA W LESIE STOCKIM - JEDNA Z NAJWIĘKSZYCH BITEW PODZIEMIA ANTYKOMUNISTYCZNEGO

NAJWIĘKSZA AKCJA ODDZIAŁU "ORLIKA"

MJR MARIAN BERNACIAK "ORLIK"

Największa akcja oddziału „Orlika” i jedna z największych bitew antykomunistycznego polskiego podziemia rozegrała się w miejscowości Las Stocki 24 maja 1945 r. W tym dniu do grupy operacyjnej UB i NKWD poszukującej „bandytów” dotarła informacja, że partyzantów widziano w Lesie Stockim. Połączone komunistyczne grupy NKWD, UB i milicji liczyły około 200 żołnierzy, a dowodzone były przez kpt. Henryka Deresiewicza (kierownika WUBP w Lublinie), Jana Leptucha (komendanta UB w Puławach), radzieckiego oficera NKWD oraz komendanta milicji Morguta. Po naradzie przeprowadzonej w Wierzchoniowie, na której częstowano wszystkich sporą ilością bimbru, grupa operacyjna wyjechała w stronę Lasu Stockiego. Żołnierze i funkcjonariusze załadowali się na samochody pancerne, transportery i ciężarówki. Część żołnierzy rozgrzanych alkoholem udała się na spotkanie z partyzantami pieszo. Pośród padającego deszczu kolumna pojazdów mozolnie brnęła w błocie w stronę zgubionej w mokrej mgle wsi. Było godzina 14.

Tymczasem w Lesie Stockim partyzanci odpoczywali po forsownym marszu, suszyli mokre od deszczu mundury i buty, czyścili broń i przygotowywali posiłek. Dzień wcześniej do wsi swój oddział liczący około 120 partyzantów przyprowadził „Orlik”, natomiast tuż przed bitwą dołączyła do niego grupa około 70 ludzi z okolic Baranowa i Kośmina dowodzona przez por. Czesława Szlendaka „Maksa”. Jak widać łącznie siły partyzantów liczyły około 190 dobrze uzbrojonych żołnierzy. Polacy zajęli prawie wszystkie budynki wsi, kwatera główna z „Orlikiem” znajdowała się pośrodku miejscowości w części nazywanej Okręglicą, natomiast kilka domów położonych najbardziej na południe zajęli ludzie „Maksa”. Sam ich dowódca za zgodą Bernaciaka udał się z kilkoma chłopcami do znajomego gospodarza mieszkającego we wschodniej części wsi zwanej Kopaniną. Teren w rejonie wsi Las Stocki poprzecinany był wąskimi dołami oraz wąwozami porośniętymi lasem. Od strony zachodniej wzdłuż wsi ciągnie się wąwóz nazwany Zadolem, a od strony wschodniej Glibienny Dół.

Kiedy od południa do wsi zbliżyły się pojazdy z wojskiem, jeden z samochodów ugrzązł na błotnistej drodze. W tym miejscu znajdowały się posterunki partyzantów dowodzone przez Mieczysława Polaka „Leonidasa”. Żołnierze przebrani za pracujące w polu kobiety nie zdążyli powiadomić zgrupowania o nadciągającym nieprzyjacielu. Dopiero w sytuacji, kiedy jeden z samochodów został unieruchomiony, patrole te ostrzelały go, zmuszając do ucieczki.

Jeszcze zanim padły pierwsze strzały, pojazdy zatrzymały się i komunistyczna grupa operacyjna się rozdzieliła. Jedna część zeszła do zachodniego wąwozu Zadole, kierując w stronę północną. Kilkunastu żołnierzy wkroczyło do wschodniego wąwozu Glibienny Dół i maszerowało w stronę centrum Lasu Stockiego. Główna część grupy posuwała się za tankietką drogą w stronę południowych krańców Okręglicy, gdzie kwaterowali partyzanci od „Maksa”. Niestety pod nieobecność dowódcy, żołnierze nie wystawili żadnych wart. Ponadto dwa posterunki znajdujące się na zachód od wsi zostały zlikwidowane przez sowiecko-komunistyczną grupę idącą Zadolem, a polskie zgrupowanie zostało całkowicie zaskoczone.

Kiedy w stronę pierwszych domów zaczęła strzelać posuwająca się tankietka, na wpół ubrani partyzanci odpowiedzieli chaotycznym ogniem. Lecz kiedy od pocisków zapaliły się domy, większa część tej grupy po prostu ratowała się ucieczką.

W tym momencie do swych ludzi dołączył por. „Maks”, ale szybko został ranny i z przestrzelonym płucem został ewakuowany przez „Skrobowiaków”. W krótkiej początkowej potyczce zginęło czterech partyzantów z grupy z Baranowa i Kośmina. Tankietkę i posuwających się za nią żołnierzy wyprzedził transporter opancerzony z Sowietami. Enkawudziści wyskoczyli z pojazdu i wkroczyli do jednego z domów. Wówczas sowiecki pojazd dostał się w krzyżowy i skuteczny ogień partyzantów i został zmuszony do wycofania. Rosjan znajdujących się w domu zlikwidowano granatami wrzuconymi przez okna. Ten transporter ostrzelał Jerzy Ślaski „Nieczuja”, a załogę granatami obrzucili Kazimierz Łukasik „Samopał” i Zdzisław Jarosz „Czarny”. Również pod kwaterami „Skrobowiaków” unieruchomiony został jeden z samochodów pancernych, kiedy podchor. Jerzy Michalak „Świda” rzucił celnie granat przeciwpancerny.

Po pierwszych starciach, na alarm pośrodku wsi przed „Orlikiem” stawiło się około 60-70 partyzantów. Przeprowadzono krótką naradę. Dowództwo zastanawiało się, czy wycofać się, czy też podjąć walkę. Zdecydowano się walczyć i zaraz „Orlik” wydał rozkaz przejścia do kontrataku i podjęcia próby oskrzydlenia komunistów. Jednocześnie postanowiono, że znakiem rozpoznawczym drużyn partyzanckich będą białe kwiaty bzu zatknięte za otok czapek. Miało to zapobiec przypadkowemu ostrzelaniu się nawzajem, gdyż partyzanci i żołnierze komunistycznego wojska byli tak samo lub bardzo podobnie umundurowani. Zauważono też, że komuniści dla rozpoznania swoich ludzi nakazali podwinąć jeden lewy rękaw bluz, a czapki okręcić białym paskiem bandaża.

Na rozkaz Mariana Bernaciaka jedna z grup pod dowództwem Jerzego Michalaka „Świdy” zaatakowała wschodnią sowiecką grupę w rejonie Glibiennego Dołu, gdzie znajdowało się kilkunastu Rosjan. W środkowej części wsi, pod krzyżem przy drodze w kierunku na Kopiankę, znalazła się grupa obrony polskiego centrum z Zygmuntem Kęskim „Świtem” i Jerzym Ślaskim „Nieczują” na czele. Wkrótce obrońcy powstrzymali w tym miejscu napór Rosjan wystrzeliwując cały desant żołnierzy w jednym z transporterów. Prawe polskie skrzydło dowodzone przez ppor. Józefa Mierzwińskiego „Wiernego” posuwało się wzdłuż wąwozu Zadole. Część żołnierzy znajdowała się na górnej krawędzi jaru, a część zeszła na dół. W tym miejscu miała miejsce chyba najbardziej dramatyczna walka, kiedy w wyniku partyzanckiego ataku wojska komunistyczne zostały zepchnięte do głębokiego południowego odcinka wąwozu. Na początku oddział, przy którym znajdował się Marian Bernaciak natknął się na ośmiu żołnierzy z podwiniętym lewym rękawem, prowadzących większą grupę wojska. Dla pewności Wacław Kuchnio „Spokojny” zapytał o hasło, a kiedy usłyszał w odpowiedzi „Leningrad”, partyzanci otworzyli ogień i seriami położyli intruzów. To wtedy najprawdopodobniej padł dowodzący całą komunistyczną grupą operacyjną kpt. Henryk Deresiewicz i por. Aleksander Ligęza.

Pozbawieni dowództwa w rejonie Zadola komunistyczni żołnierze nie wiedzieli, co robić, część próbowała uciekać, część kryła się w głębokim wąwozie. Zdezorientowani strzelali nawet do siebie nawzajem. Enkawudziści i funkcjonariusze UB, którzy schronili się w głębokim jarze, byli bez przerwy ostrzeliwani z góry przez partyzantów i obrzucani granatami, a w boju dochodziło do walki wręcz. Ucieczkę uniemożliwiały wysokie zbocza jaru, obstawione dodatkowo przez partyzantów „Orlika”.

Wraz z nastaniem ciemności i dopalaniem się zabudowań Lasu Stockiego, wygasała też walka. Gdy wydawało się, że cała okrążona grupa w południowej części Zadola podda się, do walczących partyzantów dotarła informacja, że do Lasu Stockiego zbliża się kolumna samochodów z komunistyczną odsieczą z Puław.

Komendant „Orlik” natychmiast zarządził odwrót i około godziny 22 w uporządkowanym szyku marszowym partyzanci opuścili wieś nie niepokojeni zupełnie przez komunistów.

Rannych pozostawiano po drodze u zaprzyjaźnionych gospodarzy, a większa część wojska przeprawiła się za Wisłę, na dziki wówczas i niezamieszkały (bo zaminowany) teren byłego przyczółka magnuszewskiego. Dopiero w nocy na miejsce bitwy do Lasu Stockiego przybyła komunistyczna odsiecz w liczbie ponad 600 żołnierzy NKWD i KBW oraz funkcjonariuszy UB z czołgami, ale na ściganie Polaków było za późno.

Walka w Lesie Stockim była krwawa i straty były wysokie. Spośród ludzi „Orlika” zginęło 11 lub 12 partyzantów i tyle samo zostało rannych. Zginęło także co najmniej troje mieszkańców wsi, w tym mała dziewczynka. Strona przeciwna przyznała się oficjalnie do 40 zabitych żołnierzy i funkcjonariuszy. Straty te potwierdzają relacje mieszkańców wsi, którzy po bitwie naliczyli około 40 zabitych komunistów i tyleż samo rannych z ich strony. Inne wyliczenia podaje w swej książce „Żołnierze Wyklęci” Jerzy Ślaski, który straty w zabitych komunistycznych wojsk wylicza na 72 osoby.

ŚMIERĆ ORLIKA - 24 CZERWCA 1946 ROKU

Po bitwie w Lesie Stockim, jeszcze przez dwa miesiące oddział „Orlika” działał jako zwarta jednostka, atakując i rozbrajając posterunki milicji, jak to miało miejsce np. w Kazimierzu i Żelechowie. Pod koniec lipca uwolniono również około 120 więźniów z kolejowego transportu na stacji Bąkowiec.

Później Marian Bernaciak zmienił taktykę i podzielił swój oddział na mniejsze plutony i drużyny, które rozkwaterowane zostały po wsiach. Mimo takiego stanu, w dalszym ciągu dochodziło do starć i potyczek z jednostkami rządowymi Polski lubelskiej, np. w październiku jeden z plutonów zajął stację kolejową Gołąb, a także w tym miesiącu bezskutecznie zaatakowano transport więźniów na stacji w Dęblinie.

Jesienią 1945 r. Marian Bernaciak „Orlik” mianowany został komendantem referatu bezpieczeństwa Inspektoratu WiN Puławy, czyli faktycznym dowódcą wszystkich oddziałów partyzanckich WiN na terenie inspektoratu. Został wtedy awansowany na stopień majora.

Niestety mjr „Orlik” zginął 24 czerwca 1946 roku. Wraz z kilkoma podkomendnymi wracał z narady na furmance, ale koń zgubił podkowę. Znaleźli kowala na skraju wsi Piotrówek. Niestety ktoś doniósł na milicję, że we wsi znajdują się podejrzani uzbrojeni ludzie. Wojsko i milicja otoczyły wieś, a Marian Bernaciak zginął podczas próby przerwania kordonu.

Ciało Mariana Bernaciaka zostało przewiezione do Urzędu Bezpieczeństwa w Warszawie. Do dziś nieznane jest miejsce jego pochówku. Prawdopodobnie leży na warszawskim Cmentarzu Bródnowskim, w kwaterze zwanej „przy studni”*.

Po śmierci mjr. „Orlika” dowodzenie oddziałem partyzanckim przejęli jego zastępcy — Wacław Kuchnio „Spokojny” i Zygmunt Wilczyński „Żuk”. Wraz z resztkami zgrupowania dotrwali oni w konspiracji do lutowej amnestii roku 1947, kiedy to ujawnili się razem ze swymi żołnierzami.

Szymon Nowak

Dodatek

Rozważania Mariana Bernaciaka o śmierci, zapisane w czerwcu 1944 r.

Rozważania zostały zapisane na maszynie 10 czerwca 1944 r. „Orlik” miał wtedy 27 lat. Zginął prawie dokładnie dwa lata później, 24 czerwca 1946 r. Zapiski zostały odnalezione przez jego bratanka, Michała Bernaciaka w zbiorach rodzinnych w Konstancinie.

„Przejście z życia do śmierci, to tak krótki moment, że go się nie zauważy. Śmierć jest przy tym zupełnie bezbolesna, wystarczy przypomnieć sobie twarze nagle zabitych ludzi. Na twarzach tych nie ma wyrazu cierpienia ani bólu. Zabici w walce mają na twarzy wyraz zaciętości, złości lub skupienia. Jeśli śmierć zaskoczyła w czasie śmiechu, to śmiech ten zostaje na twarzy. Przy celnym strzale śmierć przychodzi tak szybko, że człowiek nie zdaje sobie z niej sprawy. Nawet nie słyszy strzału, gdyż pocisk ma dwukrotnie większą szybkość niż głos. Gdy głos dobiegnie do zastrzelonego, natrafia na rozbity pociskiem, niereagujący już mózg.

Najgorszą męką jest czekanie na śmierć. Najszczęśliwsi są ci, którzy umierają nagle i niespodziewanie. Nam jednak nie dane jest to szczęście. Gdy minie wstrząs przerażenia po aresztowaniu i pierwszym badaniu, gdy na trzeźwo zważyć swą sytuację, wówczas zaczyna się myśleć o śmierci jak o czymś nieuchronnym przy wyjściu z obecnej sytuacji. Najpierw myśl ta przeraża i nie można się z nią pogodzić. Po tym przychodzi zobojętnienie, zaczyna się analizować istotę śmierci i dochodzi się do wniosku, że nie jest ona wcale straszna.

Pozostaje teraz głęboki żal po tym, co się zostawia. Przychodzi troska o tych najbliższych, najukochańszych. Lecz znowu dochodzi się na trzeźwo do wniosku, że pomóc im w niczym nie można. Zaczyna się pogrążanie w apatii, która z wolna przeobraża się w abnegację. Myśli się o śmierci coraz życzliwiej, jak o czymś, co zakończy cierpienia."

Zaczyna się bratanie ze śmiercią i przeżywanie jej w fantazji. Jest się już przygotowanym psychicznie. W człowieku broni się jeszcze zwierzę. Boi się ono nie tyle śmierci jako niebytu, ile cierpienia konania. Boi się prowadzenia na miejsce egzekucji, marzy o celnym strzale, aby skon był natychmiastowy.

I tu musi być ostatni, lecz olbrzymi wysiłek woli człowieka, by to zwierzę do końca wstrzymać na wodzy i nie skompromitować się, a ginąć z godnością.

Cytat za: Mirosław Sulej, „Marian Bernaciak «Orlik». Biografia”, Warszawa 2015, s. 457-458

Od Redakcji Poniżej publikujemy fragment z książki M. Suleja opisujący pośmiertne losy „Orlika”:

„Ciało «Orlika» ubecy zabrali do Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa na Pradze w Warszawie. Tam przez kilka dni upewniali się, czy to on, sprowadzając do jego zwłok więzionych rodziców i podkomendnych. Jedną z nich była Halina Rybakowska „Iskierka”, która tak zapamiętała ostatnie spotkanie ze swoim dowódcą:

W wielkiej świetlicy ułożono go na deskach podwyższonych w górnej części ciała. Twarz była czysta i spokojna, wyglądał jakby spał, ręce miał ułożone wzdłuż ciała, lewa była pokrwawiona i poszarpana pociskiem dum-dum, prawa zupełnie czysta. Miał na sobie zielonkawą kurtkę o kroju wojskowym i bryczesy. Zaszokowały mnie jego bose stopy, z palcami nadgryzionymi przez szczury. Sala była wypełniona przez wysokiej rangi umundurowanych, obwieszonych orderami — mundury polskie i ruskie. Żołnierzy «Orlika» zwożono z różnych więzień i aresztów, doprowadzono też jego rodziców w celu

zidentyfikowania go. Modlitwą i łzami pożegnałam swojego dowódcę.”

Cyt. za: Mirosław Sulej, „Marian Bernaciak «Orlik»”,

Warszawa-Zielonka-Ryki 2005, s. 62.

Dokumenty, źródła, cytaty:

]]>http://www.bunt.com.pl/buntmlodychduchem/162464/-Bitwa-w-Lesie-Stockim--jedna-z-najwiekszych-bitew-podziemia-antykomunistycznego-]]>

Ocena wpisu:

Brak głosów

Tagi z blogów:

Kraj

Kategoria wpisu:

Kraj

ANTYSEMITYZM TOLEROWANY PRZEZ MAGDALENĘ OGÓREK W PROGRAMIE "STUDIO POLSKA".

Aleszumm — Fri, 06 Mar 2026 21:48:38 +0000

ANTYSEMITYZM TOLEROWANY PRZEZ MAGDALENĘ OGÓREK

W PROGRAMIE "STUDIO POLSKA".

ANTYSEMITYZM W TVP. NA PASKU W PROGRAMIE "STUDIO POLSKA" POJAWIŁY SIĘ SKANDALICZNE KOMENTARZE.

Prezes TVP Jacek Kurski zachował się skandalicznie powołując kandydatkę na prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Magdalenę Ogórek z ramienia postkomunistycznego SLD na prezenterkę telewizji państwowej.

Magdalenie Ogórek pragnącej zdobyć sławę jako prezydent RP i w ten sposób pokazać siłę postkomunistów w Polsce nie udało się, pomimo poparcia postkomunistów b. prezydentów TW "Alka" Aleksandra Kwaśniewskiego, Bronisława Komorowskiego założyciela WSI, b. premiera rządu SLD Leszka Millera, b. kandydata na prezydenta RP Włodzimierza Cimoszewicza TW "Carex" i całego szeregu postkomunistycznych "osobistości".

Dzisiaj, prawie po 29 latach od decyzji "kanciastego stołu" my - Polska, Polacy i polskość, jesteśmy atakowani przez międzynarodówkę światową jako uczestnicy zbrodni Holokaustu.

Przez pełnych 27 lat rządziła w Polsce postkomuna - SLD, PO, PSL (ZSL). Oni doprowadzili przez "ludzi honoru" do dzisiejszego światowego zniesławiania Polski. Oni i towarzysze - Bolek, Geremek, Jaruzelski, Kiszczak, Michnik i pozostali doprowadzili do zniszczenia rządu Olszewskiego i Jarosława Kaczyńskiego, wytwarzając dzisiejsze "polskie obozy koncentracyjne", nie interweniując konieczną edukacją przez tych 27 lat.

Zachowywali się całkowicie biernie edukacyjnie i dzisiaj mamy skutki tych rządów. Lata będziemy musieli pracować nad obroną światowej wizji "polskich obozów śmierci" i "polskich antysemitów". Całe lata będziemy musieli bronić Polski przed podłymi oszczerstwami o Polakach biorących udział w Shoah - Zagładzie - 6 milionów obywateli polskich Polaków i Żydów, pomordowanych przez nazistów, Niemców.

I w takich trudnych chwilach prezenterką telewizji publicznej zostaje nieporadna dziennikarsko , bez kompetencji , wywodząca się ze środowiska postkomunistow Magdalena Ogórek.

W portalu "na Temat.pl DZIEJE SIĘ - Antysemityzm w TVP, na pasku w programie "Studio Polska" pojawiły się skandaliczne komentarze.

W studiu toczyła się burzliwa dyskusja, a na pasku można było przeczytać skandaliczne komentarze. "Dlaczego napływu Żydów nikt nie chce kontrolować? To gorsza plaga, niż islamiści i komuchy w jednym"; "Powiem krótko - zasłona z Żydów opadła i pokazali swoją prawdziwą twarz - przemysł Holokaustu służy im do wyłudzania nieustannie od Polski - wielomilionowych wyimaginowanych roszczeń" – to tylko wybrane wpisy.

Wczoraj, czyli w Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu, na pasku w programie TVP Info "Studio Polska" pojawiły się komentarze o wydźwięku antysemickim. Wprawdzie prowadzący program Magdalena Ogórek i Jacek Łęski odcięli się od tych wpisów, ale dziennikarzy nic nie zwalnia od odpowiedzialności i braku kontroli nad wydarzeniami, które prowadzą.

Podczas programu "Studio Polska" TVP Info na paskach pojawiają są wpisy internautów, którzy na bieżąco komentują wypowiedzi zaproszonych gości. I tak samo było wczoraj. Prowadzący Magdalena Ogórek i Jacek Łęski dyskutowali ze zgromadzonymi w studiu o rocznicy wyzwolenia obozu w Auschwitz. Zastanawiano się m.in. czy pamięć o Auschwitz może zjednoczyć Polaków.

Antysemickie komentarze zostały natychmiast dostrzeżone przez internautów, polityków i dziennikarzy. "Ktoś szybko powinien wydawcę tego paska odsunąć od obowiązków" – zauważył Sebastian Kaleta, członek komisji ds. reprywatyzacji w Warszawie. "Naprawdę musimy oglądać takie rzeczy w państwowej telewizji" – zapytał jeden z internautów, publikując screen z ekranu Telewizji Polskiej".

"Antysemici pracują w TVP? Przecież takie rzeczy są absolutnie niedopuszczalne! Ci, którzy wrzucili to na pasek i akceptowali powinni natychmiast zostać zwolnieni dyscyplinarnie" – zauważył dziennikarz Jacek Nizinkiewicz.

27 stycznia obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu a także w tym roku – 73. rocznica wyzwolenia Auschwitz.

Przypomnijmy, że władze Izraela twierdzą, że nasz kraj próbuje zakazać mówienia o współodpowiedzialności Polaków za Holokaust. Wczoraj ambasador Izraela Anna Azari zaapelowała o zmianę w przyjętej przez Sejm nowelizacji wprowadzającej m.in. kary za twierdzenie, że istniały "polskie obozy śmierci".

Opracował Aleksander Szumański , świadek historii - dziennikarz niezależny, korespondent światowej prasy polonijnej, akredytowany (USA) w Polsce w latach 2005 - 2012, ścigany i skazany na śmierć przez okupantów niemieckich.

Kombatant - Osoba Represjonowana - zaświadczenie o uprawnieniach Kombatantów i

Osób Represjonowanych nr B 18668/KT3621

Źródło:

]]> http://natemat.pl/228433,antysemityzm-w-tvp-na-pasku-w-programie-studio-polska-pojawil-sie-skandaliczny-wpis]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kraj

Kategoria wpisu:

Kraj

Niech mi ktoś wytłumaczy

Krystian Frelichowski — Fri, 06 Mar 2026 21:24:03 +0000

Niech mi ktoś wytłumaczy ceny za baryłkę są mniejsze niż za rządów Obajatka wartość dolara niższa a ceny paliw duuuuuużo wyższe. Z czego to wynika. Czy czasem nie o to chodzi, że wyższa cena, to też kwota podatków większa, i więcej wpływa do budżetu państwa ?

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

paliwa

CENY

Kategoria wpisu:

Kraj

Część III — niewidzialna pętla KSeF: o tym, jak metadane zniszczyły Stomil

gps65 — Fri, 06 Mar 2026 18:08:03 +0000

W pierwszej części tej serii opisałem hipotetyczne firmy: polską i francuską oraz fikcyjny przykład asymetrii informacyjnej obu tych firm. Francuska ma dane o polskiej i może ją doprowadzić do bankructwa. To teraz opiszę prawdziwy przypadek z prawdziwymi firmami — założenie będzie już tylko jedno: firmy zagraniczne znają metadane z faktur firmy polskiej.

Tu są poprzednie odcinki:

Stomil Poznań, najstarszy producent opon w Polsce (założony w 1928 r.) i spółka należąca w 85% do Polskiej Grupy Zbrojeniowej (PGZ), ostatecznie został skierowany do likwidacji na wniosek zarządu z 27 listopada 2025 i decyzji akcjonariuszy 2 stycznia 2026.

Już rok wcześniej spółka zanotowała zaledwie 34 mln zł przychodów i aż 13 mln zł straty, a żeby przetrwać, musiała wyprzedać własne grunty (które kupiła od nich sama PGZ za 55 mln zł). Oficjalne powody tego dramatu to brak inwestycji, przestarzała technologia produkcji opon diagonalnych oraz gigantyczne, paraliżujące koszty prądu. Najbardziej wymowny sygnał płynął jednak ze strony zakładowych związków zawodowych, które wprost alarmowały, że od dłuższego czasu Stomil sprzedawał swoje opony poniżej kosztów produkcji.

Na tym samym rynku, na którym dusił się polski Stomil, operują francuski Michelin oraz amerykański Goodyear – korporacje wspierane przez potężne systemy analityczne.

Spójrzmy na ten upadek przez pryzmat informacji, które każda polska firma musi raportować państwu, a które mogły zostać przechwycone.

Wyobraźmy sobie, że Michelin i Goodyear zyskują dostęp do danych podatkowych polskiego zakładu. Co dokładnie widzą? Nie widzą nazw konkretnych produktów ani technicznych specyfikacji. Mają przed oczami wyłącznie metadane, które polski system podatkowy wystawia na tacy: NIP nabywcy i NIP dostawcy, data wystawienia dokumentu, a także kwoty podstawy opodatkowania (netto) i VAT wykazane w ewidencji JPK_VAT.

Dziś KSeF daje dokładnie to samo na tacy wywiadom gospodarczym Francji i USA. Załóżmy teraz hipotetycznie, że analitycy z Francji i USA dysponowali tymi właśnie, okrojonymi danymi podczas rynkowej walki ze Stomilem — wtedy wykradli to z JPK_VAT, dziś mają to na tacy w KSeF. Jak użyli tych informacji, by doprowadzić polską fabrykę do likwidacji?

Krok 1: Przechwycenie kluczowych klientów

Stomil produkował ciężkie opony przemysłowe i rolnicze. Rynkowa cena popularnej opony wielkogabarytowej (używanej w koparkach czy równiarkach) to zwykle kilka do kilkunastu tysięcy zł netto.

Amerykańscy analitycy Goodyeara nie musieli wysyłać szpiegów do fabryki w Poznaniu. Wystarczyło, że ich algorytmy przefiltrowały pary: NIP + kwota + data. Zauważyli, że na NIP kopalni odkrywkowej lub dużej hurtowni maszyn budowlanych co miesiąc wystawiana jest faktura na kwotę 100 000 zł netto.

System komputerowy natychmiast wyliczył wolumen w przybliżeniu, dzieląc tę kwotę przez typowe widełki cenowe opon z tej klasy. Wiedząc, że klient kupuje regularnie i w jakim oknie czasowym, handlowiec Goodyeara pojechał do rzeczonej kopalni na kilka dni przed datą kolejnego (widocznego w statystykach) zamówienia i położył na stół ofertę: „Dostarczymy wam ten sam wolumen opon tej klasy taniej”. Stomil z dnia na dzień stracił pewnego klienta i dopływ gotówki, nie mając pojęcia, skąd nastąpił wyciek informacji.

Krok 2: Analiza progu bólu (Koszty energii)

Wulkanizacja to proces wymagający olbrzymich ilości ciepła. Związkowcy Stomilu mówili prawdę – rachunki za prąd i gaz po prostu ich zjadały.

Francuski Michelin, analizując same numery NIP dostawców i rosnące kwoty netto, widział to czarno na białym. Algorytmy wyłapały faktury kosztowe przychodzące od dostawców prądu i gazu na NIP Stomilu. Konkurencja widziała na żywo, jak z miesiąca na miesiąc koszty stałe polskiego zakładu puchną o kilkadziesiąt procent.

Francuzi mogli łatwo wyliczyć, że wyprodukowanie zwykłej opony do wózka widłowego, która na rynku kosztuje około 250 zł netto, właśnie przekroczyło granicę rentowności ze względu na sam narzut energetyczny. Polski zakład znalazł się pod ścianą.

Krok 3: Wyrok przez dumping

W tym scenariuszu rok 2025 staje się momentem ostatecznego ciosu. Znając próg rentowności Stomilu wyliczony z rosnących kwot na fakturach kosztowych, Michelin i Goodyear zastosowały krótkoterminową presję cenową. Celowo zamrozili ceny swoich opon przemysłowych i rolniczych w Polsce, a tam, gdzie trzeba, dawali rabaty selektywne, dokładnie w tych miejscach, które wynikały z mapy NIP-ów i kwot.

Zarząd Stomilu stanął przed tragicznym wyborem. Podniesienie cen oznaczałoby natychmiastową utratę resztek klientów na rzecz zagranicznej konkurencji. Zdecydowano się więc na krok desperacki: kontynuowano produkcję i sprzedaż poniżej kosztów wytworzenia.

Michelin i Goodyear, patrząc na strumień danych w postaci NIP-ów, dat i kwot, musieli tylko poczekać. Wiedzieli dokładnie, kiedy polskiej fabryce skończy się płynność. Z każdym sprzedanym kołem Stomil sam zaciskał sobie pętlę na szyi, aż w końcu akcjonariusze podjęli decyzję o likwidacji.

Konkluzja

Oficjalne powody są nieubłagane, ale to one właśnie — koszty prądu, utrata klientów, sprzedaż poniżej kosztów — są dokładnie tym, co konkurencja, znając metadane, mogła z wyprzedzeniem przewidzieć i wykorzystać.

W tej asymetrycznej wojnie stuletnia polska fabryka nie miała żadnych szans. Gdy na rynek wkraczają systemy raportowania, z których można wydobyć kluczowe informacje — czy to z JPK_VAT, czy z odpowiedzi JSON po terminacji TLS w infrastrukturze KSeF — globalny kapitał nie musi już konkurować uczciwie. Wystarczy mu chłodna analityka okrojonych metadanych, by odgadnąć wolumeny sprzedaży i legalnie, bez jednego wystrzału, usunąć lokalnego rywala z planszy.

Grzegorz GPS Świderski
]]>https://Twitter.com/gps65]]>
]]>https://t.me/KanalBlogeraGPS]]>
]]>https://www.youtube.com/@GPSiPrzyjaciele]]>

PS. A tu macie wszystkie odcinki poprzedniej serii, w których to wszystko dokładnie opisuję:

Część I. KSeF nie poszerza inwigilacji. KSeF zwiększa rozdzielczość. Porównanie KSeF z JPK: ]]>https://x.com/gps65/status/2015871765449265250]]>
Część II. Praktyka KSeF: HurtPol kontra Kowalski i Synowie. Praktyczny przykład: ]]>https://x.com/gps65/status/2016184516973564198]]>
Część III. Administrator KSeF. Czyli gdzie naprawdę leży władza. O pokosie dla administratora systemu: ]]>https://x.com/gps65/status/2016570837877297349]]>
Część IV. Technologia KSeF – suwerenność kończy się tam, gdzie kończy się kabel! O suwerenności cyfrowej: ]]>https://x.com/gps65/status/2016802079839306028]]>
Część V. KSeF i ciągłość decyzji. Imperva, czyli suwerenność sprzedana na raty! O tym, że zaczął to PiS: ]]>https://x.com/gps65/status/2018702913363722476]]>
Część VI. KSeF - wyjaśnienie techniczne i praktyczne przykłady z branży militarnej i spożywczej: ]]>https://x.com/gps65/status/2019001534294503450]]>
Część VII. Jakie metadane o ruchu widzi Imperva?: ]]>https://x.com/gps65/status/2021301951787332041]]>
Część VIII. Co jeszcze widzi Imperva? Więcej metadanych: ]]>https://x.com/gps65/status/2023001255132434749]]>
Część IX. Ludzkość odrywa się od terytorium i zaczyna bujać w obłokach! O tym że szybkie pingi o niczym nie świadczą, bo to chmura: ]]>https://x.com/gps65/status/2023032191282733315]]>
Cześć X. Polska jako jedyna na świecie oddała na tacy swoją suwerenność cyfrową obcym wywiadom: ]]>https://x.com/gps65/status/2023332070253084940]]>
A tu o tym, że firmę Imperva założył Shlomo Kramer: ]]>https://x.com/gps65/status/2020933273078071423]]>

Audyty techniczne:

Francja ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-francja-2026-02-05/]]>
Węgry ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-wegry-2026-02-11/]]>
Włochy ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-wlochy-2026-02-05/]]>
Rumunia ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-rumunia-2026-02-05/]]>
Hiszpania ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-hiszpania-2026-02-05/]]>
Albania ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-albania-2026-02-11/]]>
Turcja ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-turcja-2026-02-12/]]>
Rosja ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-rosja-2026-02-12/]]>
Ukraina ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-ukraina-2026-02-12/]]>
Argentyna ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-argentyna-2026-02-16/]]>
Kolumbia ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-kolumbia-2026-02-16/]]>
Chile ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-chile-2026-02-16/]]>
Meksyk ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-meksyk-2026-02-16/]]>
Brazylia ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-brazylia-2026-02-16/]]>
Polska ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-polska-2026-02-05/]]>
Polska ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-ksef-raport-pelny-2026-02-06/]]>
Polska ]]>https://informacje-lokalne.pl/raport-techniczny-ksef-uzupelniajacy-2026-02-11/]]>
Polska ]]>https://informacje-lokalne.pl/audyt-techniczny-jawnosc-metadanych-json-w-ksef-przy-terminacji-tls-przez-imperva-2026-02-15/]]>

Apel do ekspertów cyberbezpieczeństwa:

]]>https://informacje-lokalne.pl/apel-do-ekspertow-cyberbezpieczenstwa-i-architektury-systemow-informatycznych-w-sprawie-ksef-2026-02-18/]]>

Odpowiedzi wirtualnych ekspertów cyberbezpieczeństwa:

deepseek: ]]>https://informacje-lokalne.pl/odpowiedz-eksperta-cyberbezpieczenstwa-deepseek-2026-02-18/]]>
Perplexity Pro Sonar: ]]>https://informacje-lokalne.pl/odpowiedz-eksperta-cyberbezpieczenstwa-perplexity-pro-sonar-2026-02-18/]]>
Grok 4.1 Thinking: ]]>https://informacje-lokalne.pl/odpowiedz-eksperta-cyberbezpieczenstwa-grok-4-1-thinking-2026-02-18/]]>
Gemini 3 Pro: ]]>https://informacje-lokalne.pl/odpowiedz-eksperta-cyberbezpieczenstwa-gemini-3-pro-2026-02-18/]]>
Claude Sonnet 4.6: ]]>https://informacje-lokalne.pl/odpowiedz-eksperta-cyberbezpieczenstwa-claude-sonnet-4-6-2026-02-18/]]>

Tagi: KSeF gps65, gospodarka, biznes, Wolny Rynek, Imperva, cyberbezpieczeństwo, Polska, wywiad, szpiegostwo

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Media a niepodległość. Artykuł z "Arki"

Teresa Bochwic — Fri, 06 Mar 2026 14:00:14 +0000

Poniższy tekst wygłosiłam w 1993 roku na wielkim zjeździe krakowskiego pisma "Arka", które wkrótce zmieniło tytuł i część redakcji na "Arcana" i istnieje do dziś. Może Państwa zainteresuje a może nawet zainspiruje. Zjazd był wspaniały, byli "wszyscy", w każdym razie wszyscy z tej strony, że tak powiem, obiad przepyszny i przebogaty (i pieczony kurczak, i kotlet na każdym talerzu plus dwie surówki i domowe ciasto na deser) podawały Siostry Serafinki. W dwudziestolecie Arcanów" też byłam w Krakowie (a bywam tam nieczęsto, nawet nie raz na rok, choć miasto przepiękne, nieco poplątane tylko).

Tekst jest trochę przestarzały, a nawet staroświecki, został trochę skrócony. Zaznaczam w nim bardzo widoczne już wtedy tendencje. Może trochę w nim skrzywdziłam Krzysztofa Czabańskiego :)), szefa Komisji Likwidacyjnej komunistycznego koncernu RSW "Prasa-Książka-Ruch", wówczas niemal monopolisty na rynku prasowym i wydawniczym. Wszystko przez to, że za mało mi wtedy mówili, a z mojej pozycji myszki małej nie wszystko wtedy sama widziałam.

***

Media a niepodległość

W paru słowach przypomnijmy na początek sytuację prasy w PRL. Jej zasadniczą cechą było centralne sterowanie, kompletne podporządkowanie cenzurze, która nie tyle zabraniała czegoś drukować, ile wszystkie informacje i myśli trzymała w „niewoli”, by je zwalniać zależnie od potrzeb partii i kreowanego przez nią obrazu świata poddanych.

Po 1989 roku powołano Komisję Likwidacyjną RSW[1], której celem miało być rozbicie prasy komunistycznej. Było to trudne zadanie i moim zdaniem komisja nie wywiązała się z niego w sposób zgodny z oczekiwaniami społecznymi. Skutkiem działania komisji było m. in. oddanie wielu tytułów postkomunistycznym zespołom redakcyjnym, bez ustanowienia nowego redaktora naczelnego, i tolerowanie sprzedaży pism przez spółdzielnie (przeważnie redaktorom naczelnym) za bezcen. Reszta zaś znajdowała się już w rękach lewicy dawnej opozycji.

Kiedy powstał „Nowy Świat", nie otrzymał najmniejszej nawet pomocy lokalowej, organizacyjnej czy finansowej ze strony Komisji Likwidacyjnej RSW Prasa. Żadnej pomocy nie otrzymała „Polska Dzisiaj" Jerzego Mikke, któremu nadludzkim wysiłkiem udało się wydać kilka numerów tego pisma. Pytanie o pomoc ze strony Komisji dla „Gazety Polskiej" Wierzbickiego wzbudziłoby śmiech nawet na tej sali. Niewidzialna ręka rynku wciągnęła już niektóre z tych pism w odmęty i zapewne utopi wiele innych, które jeszcze się pojawią…

Niewidzialna ręka dofinansowuje także różne pisma; mamy dzięki niej dziesiątki lokalnych gazet walczącego postkomunizmu. Mamy również „Tinę”, ,,Dziewczynę", ,,Bravo" i zalew niewiarygodnie prymitywnej, sprzedawanej po dumpingowych cenach prasy zachodniej, szczególnie niemieckiej, która rozprowadza tutaj swoją kolorową papkę, by wejść na rynek ogłoszeniowy, a tym samym na rynek zbytu własnych towarów. Bo nie chodzi o to, żeby sprzedać „Tinę", na której się nie zarobi, tylko żeby nakręcić koniunkturę na zachodnią stal i utrzymać miejsca pracy dla robotnika zachodnioeuropejskiego. Polska prasa zdominowana jest zatem przez lewicę, postkomunistów, albo przez zachodni biznes.

Tak ułożyła sprawy Komisja Likwidacyjna, jej działania i zaniechania. Tyle tytułem wstępu.

Co buduje niepodległość?

Na początek zadajmy pytanie: co buduje niepodległość, co służy wewnętrznej wolności człowieka, a tym samym pozwala zachować suwerenność zewnętrzną?

Po pierwsze jest to poczucie TOŻSAMOŚCI. Poczucie tożsamości to podstawowy warunek życia i funkcjonowania, i to już na poziomie komórki. Poczucie tożsamości i identyczności w gatunku ludzkim tworzy się za pomocą kultury, historii i tradycji - będzie to wiedza o przeszłości, zrytualizowane sposoby dobrego działania, skutecznego postępowania, przy zachowaniu przyjętych wspólnie zasad. W skład tradycji wchodzi wyznawana wiara. Ogranicza ona samowolę jednostek przez wbudowanie zasad w system wartości. Poczucie tożsamości: jestem sobą, jestem ważny, mam przodków, mam korzenie, historię, obyczaje, mam zasady, wierzę w coś nade mną, zasługuję na szacunek innych. Jestem wolny z natury, a przynajmniej chcę być wolny.

Prasa, podobnie zresztą jak literatura narodowa, powinna to poczucie utrwalać, w żadnym wypadku nie podważać go. Tymczasem nasza prasa podważa szacunek Polaków do samych siebie, odrzuca tradycję, unieważnia nas [wyr.- JK]. Żąda europejskości, wmawia ksenofobię - gardzi, zamiast wskazywać błędy.

Po drugie - niepodległość, wolność buduje również DOBRA KONDYCJA MORALNA Zapewnia ją umiejętność odróżnienia dobra od zła i związanie swego postępowania z systemem etycznym, wykształcenie w sobie sumienia. Sprzyjają jej właściwe dla danego społeczeństwa wzorce bohaterów i zachowań godnych podziwu i szacunku. Właściwe dla danej kultury, dla danego narodu. W kulturze europejskiej, w której kręgu znajdujemy się, będzie to 300 Spartan spod Termopil, Aleksander Macedoński, Chrystus, Wilhelm Tell, Tristan i Izolda, jakkolwiek szokująco brzmi to zestawienie; to wzory bohaterów, tych którzy umieli kochać, zdobywać i poświęcać się dla innych. W kulturze polskiej będzie to Zawisza Czarny, Kościuszko, Staś Tarkowski, ojciec Kolbe, ksiądz Popiełuszko, był Wałęsa - czyli ludzie patriotyczni, prawdomówni, niezłomni. Oczywiście, nie aspiruję do wyczerpania przykładów.

Dobrą kondycję moralną zapewnia wreszcie jednoznaczność, uporządkowanie chaosu. To jest białe, a to czarne, jak Chrystusowe tak-tak, nie-nie. Nie przeczy to bynajmniej zrozumieniu złożoności świata, ludzkich losów, pojmowaniu daremności niektórych wysiłków - cokolwiek składa się na rzeczywistość, jakkolwiek potoczą się czyjeś losy, jakkolwiek jesteśmy w stanie zrozumieć i wybaczyć najstraszniejsze zbrodnie, zdrady i podłości - zbrodnia jest złem, zdrada i podłość pozostaje zdradą i podłością. Wymaga przejścia swej zwykłej drogi: nazwania, uznania, rachunku sumienia, wyznania żalu i skruchy, pokuty, zadośćuczynienia, aby doszło do wybaczenia, zapomnienia. Kto zaprzecza istnieniu tej drogi, kto chce ją skrócić lub pominąć niektóre jej etapy, ten sytuuje siebie poza kręgiem kultury europejskiej, działa też na niekorzyść społecznej kondycji moralnej.

Po trzecie: WIEDZA I DOBRE ROZPOZNANIE RZECZYWISTOŚCI - to również element budowania wolności. Prawda wyzwala, powiedział Chrystus. Nie ma niepodległości ducha bez prawdy, bez rzetelnej wiedzy o zdarzeniach i o czynach, a przecież to informowanie jest zadaniem prasy.

Po czwarte: WIĘŹ SPOŁECZNA. Jej budowanie, troska o nią. Pomaga ona zapobiec atomizacji życia społecznego, alienowaniu się ludzi i anomii społecznej z wszelkimi jej konsekwencjami patologicznymi. Oprócz takich spraw, które tu pozostają nieco na uboczu, jak dbałość o rodzinę, o demokratyczne sposoby funkcjonowania życia publicznego, o stworzenie praw na bazie moralności, chciałam tu zwrócić uwagę na to, co służy budowaniu i utrzymaniu więzi społecznej:

1. zaufanie do liderów na każdym poziomie grupy społecznej; wiara, że ich cele, sposoby działania i intencje zgodne są z wyznawanymi przez grupę;

2. zaufanie do środków przekazu - że prasa, radio, telewizja mówią prawdę, że ich celem jest powiększenie wiedzy o aktualnym świecie, że wyznają podobną do naszej hierarchię wartości, że to samo jest dla nich ważne, co dla nas;

3. zaufanie do własnych tradycji, do swoich, miejscowych sposobów życia, świętowania, rozpaczania, manifestowania uczuć i poglądów.

Ten ostatni element budowania więzi społecznej w kontekście prasy oznacza np. oczekiwanie, że prasa będzie świętować to, co świętuje społeczeństwo. Że np. będzie się pisało o Zielonych Świątkach czy o Bożym Ciele - nie traktując ich jako „dni kultu i widowiska”, ale jako wyraz uznanego społecznie sacrum - a nie o św. Patryku, Walentynkach czy innych uroczystościach protestanckich czy buddyjskich i nie będzie ich propagować jako wzorców zachowań społecznych. Że w dzień rocznicy napaści hitlerowskiej na Polskę telewizja pokaże coś, co upamiętnia bohaterską obronę Polaków, a nie film o męczeństwie niemieckich żołnierzy (jak to miało miejsce trzy lata temu).

Oczywiście, ze stosunkiem do prasy np. w Polsce wiąże się ściśle stosunek Polaków do uczenia się. Polak może się uczyć, dowiadywać o nowościach, podpatrywać, urządzać mieszkanie tak jak na Zachodzie, chwytać nowinki cywilizacyjne, ale nie znosi być pouczany, nawet przez tych, których szanuje, i jeżeli go pouczają, bardzo szybko tracą ten szacunek. Taka wada narodowa, jak to się mówi. Ale zaufanie do środków przekazu polega również na tym, by unikały one pouczania.

Rola prasy

Skoro już ustaliliśmy, co służy wolności, a więc i budowaniu niepodległości, popatrzmy, jaka jest nasza prasa i co ona społeczeństwu oferuje w tym zakresie. Zadania prasy da się podzielić na cztery role: informacyjną, edukacyjną, wzorotwórczą, rozrywkową. Jak widać z tego podziału, wszystkie te rodzaje odnoszą się bezpośrednio do naszego pytania: co służy budowaniu niepodległości? Bo to właśnie prasa pomaga albo przeszkadza w budowaniu poczucia tożsamości i odrębności, w ugruntowaniu dobrej kondycji moralnej, umiejętności odróżniania dobra od zła i kształtowaniu sumienia. Prasa lansuje wzorce zachowań, rozrywek i wzorce bohaterów, i zależnie od upodobań prowadzących pisma redaktorów TV i radia będzie to Rambo albo Aleksander Macedoński, Jaruzelski albo Fieldorf.

Prasa pomaga wydobyć się z chaosu informacyjnego, albo zanurza w nim jeszcze bardziej, pomniejsza wielkie, by nadąć mierne. Prasa może jednoznacznie oceniać i nazywać zło złem, dobro dobrem, albo pozostawiając ocenę czytelnikowi, może też jednak kwestionować wszystko, co pewne: zło - ale miało powody i konieczności; dobro - ale miało wady i słabości. Co najważniejsze, prasa może pisać prawdę, całą prawdę i tylko prawdę, a może pisać prawie całą prawdę, prawdę powiększoną, zmniejszoną o dowolny fragment, uzupełnioną nieprawdą, może zasłaniać pewne aspekty wydarzeń, części wypowiedzi.

Prasa może wreszcie służyć budowaniu więzi społecznych, pomagając ludziom doprecyzować poglądy i poszukać osób myślących podobnie, a może podważać opinię jednych, lansując innych, kierując się własnym interesem. Może pisać o dobrej, poprawnej i kochającej się rodzinie, a może nieustannie węszyć patologię rodziców znęcających się nad dziećmi, czy - ostatnio szczególnie chętnie - deprawujących swoje dzieci seksualnie, albo sprzedających je na Zachód.

Pod hasłem tropienia zła niszczy się zaufanie do więzi rodzinnych i do normalności własnych bliskich. Prasa może też towarzyszyć ludziom w ich świętach, informować, obchodzić rocznice, przypominać zapomniane obrzędy i tradycje, szczególnie że po 45 latach komunizmu tak wiele już zatarło się w pamięci nawet ludzi wierzących i znających historię, a może udawać, że Polska jest wielonarodowym krajem bez historii, gdzie równouprawnione - w sensie zapotrzebowania na nie - są ogólnopolskie obchody świąt innych religii i narodów, i że mogą one publicznie być czymkolwiek więcej niż egzotycznym obyczajem. ·

Telewizja mogłaby pod szyldem ,,Akademia Filmu Polskiego" przypominać wybitne dokonania reżyserów przedwojennych i powojennych, również tworzących za granicą, a może - co ostatnio właśnie robi - sławić dzieje Peerelu, przypominając nam stalinowskie produkcyjniaki. Albo posadzić obok siebie w jednym programie byłych studentów marcowych i tych, co ich bili - żeby zachować rzekomą równowagę racji.

Prasa może wreszcie umacniać polskość, pokazując, że nie podważa to praw żadnego innego narodu do istnienia czy bycia równie godnym szacunku, a może budzić złość, utyskując nad wadami, ciemnotą i brakiem ucywilizowania Polaków, obrzydzać nawet najcenniejsze dla nich słowo: patriotyzm, a tym samym kwestionować ofiarę krwi wielu pokoleń walczących o niepodległość Polaków.

Manipulacje

Celem manipulacji - obojętne, sformułowanym czy nie - jest rozbrojenie władz poznawczych czytelnika, widza, słuchacza, wytworzenie w nim stanu podatności emocjonalnej na przyjęcie nowego, fałszywego obrazu świata, czyli przygotowanie go do chorego myślenia. Ostatecznie służy to własnym celom manipulatora. Przeważnie chodzi o władzę.

Pragnęłabym tu dokonać niedoskonałego, ale ważnego podziału ze względu na przedmiot atakowany przez manipulację. Otóż manipulacja atakuje albo samą rzeczywistość, usiłując ją zniekształcić w przekazie lub naprawdę zmienić, albo władze poznawcze i siły moralne odbiorcy.

W pierwszym przypadku zawsze chodzi o kłamstwo w różnych postaciach. Będzie to kreowanie zdarzeń na podstawie fałszywych przekazów, wymyślanie zdarzeń, przypisywanie komuś wypowiedzi i pytanie potem innych, co o niej sądzą. Pisanie o rzekomych wypowiedziach polityka za granicą, o planowanym zamachu stanu, o nadużyciu władzy lub uprawnień. Zdradzanie planów dyplomatycznych, by udaremnić ważne rozmowy lub wpłynąć istotnie na ich przebieg. Szczytowym osiągnięciem w tym zakresie jest wymyślona przez profesora Geremka praktyka ,,faktu prasowego", który, w odróżnieniu od faktów bezprzymiotnikowych, w rzeczywistości nie miał miejsca, ale skutki ma i to niebłahe. Wszystkie te kłamstwa poważnie, a czasem trwale, zniekształcają nie tylko umysły, ale wpływają na samą rzeczywistość.

Będzie to także „zlepianie" zdarzeń i osób: o Macierewiczu w ogóle nie da się np. nic powiedzieć bez sprawy teczek, tak jak kiedyś musiało się jednym tchem wymienić Kuronia i Modzelewskiego. Będą to dalej proste kłamstwa plus sprostowania, często sprostowania dodatkowo pomawiające (padł ich ofiarą senator Stępień, na wieki chyba przylepiony przez „Gazetę Wyborczą" jako „donosiciel" do sprawy lżącego prezydenta pijaczka z Brzegu. Kto zauważył sprostowanie i przeprosiny? Bo doniósł kto inny!). Będą kłamstwa wielokrotnie powtarzane, np.: że dekomunizacja ma dotyczyć wszystkich partyjnych. Nieporozumienia powtarzane mimo wielokrotnych wyjaśnień. Oszczerstwa, które same w sobie złe, jeszcze blokują możliwość krytyki i dyskusji na ważny temat. Np. trudno w tej chwili prowadzić poważną dyskusję na temat roli Kościoła w Polsce, ponieważ dyskutanta ustawia to natychmiast w rzędzie autentycznie atakujących Kościół ludzi złej woli. Będzie wreszcie technika wydobywania niektórych zdarzeń, przy pomijaniu innych w taki sposób, by zbudować z góry założony obraz rzeczywistości, a potem się nad nią znęcać. Do tej grupy zaliczyłabym niezwykle groźne lansowanie poglądu, że Polacy en masse to antysemici, albo ciemniaki i ksenofoby, za pomocą rozdmuchiwania chuligańskich napaści na pomniki żydowskie czy jednostronnego przekazywania sporów wokół nosicieli HiV.

Gdy manipulacja atakuje także władze poznawcze czytelnika-widza, jedną z częściej stosowanych metod jest oskarżenie o przyjmowanie spiskowej teorii historii. Chodzi tu o przekonanie, że historią rządzą siły tajemne, że wydarzenia są prowokowane i kontrolowane przez pewne grupy - Żydów, masonów, mafie i różne bractwa. W sferach intelektualnych teoria ta jest zdecydowanie odrzucana, jako m. in. zbyt łatwo objaśniająca świat, podobnie jak odrzuca się marksizm, który dostrzegając ważne nowe aspekty, np. historyczność wydarzeń i sytuacji społecznych, nadmiernie skoncentrował się na nieubłaganych rzekomo prawach rozwoju historycznego. Zarzut spiskowej teorii historii stosowany jest jednak od jakiegoś czasu przez pewnych publicystów jako narzędzie obezwładniania umysłowego adwersarzy.

Spiski i umowy istnieją. Mogliby o tym opowiedzieć wszyscy zamordowani skrytobójczo władcy. Wystarczy jednak wspomnieć o czyichś niejawnych rozmowach, by uzyskać opinię osoby w najlepszym razie niewykształconej. Oskarżenie o paranoję to inny, może nawet groźniejszy sposób rozbrajania umysłowego. Teoria spiskowa dotyka intelektualistów, paranoja dotyka wszystkich.

Teoria spiskowa pozostawia wiarę w zdrowie naszego umysłu, który tylko błądzi i może się wycofać. Paranoja podważa w ogóle nasze władze umysłowe. Obydwa te oskarżenia sprawiają, że ludzie otrzymują jakby zakaz kojarzenia faktów. A zakazu tego udzielają tzw. autorytety, ci, których myślenie ma być wzorcowo poprawne.

Trzeci rodzaj manipulacji występuje wtedy, gdy przedmiotem ataku są siły moralne odbiorcy. Tutaj można wyliczyć takie sposoby fałszowania rzeczywistości poprzez zaburzanie jej odbioru, jak przypisywanie niektórym poglądom bezpodstawnie ,,nieprzyzwoitości”, „agresywności” […] Często wiąże się to z ostracyzmem towarzyskim, a w każdym razie ostracyzmem gazet wobec autorów […].

Ostatni sposób atakowania sił moralnych – to ukryte kwestionowanie aksjomatów etycznych […] sprzyja chaosowi, burzy jednoznaczność, wiarę we wzorce, zaufanie do samych siebie […].

Przed manipulacją chroni doświadczenie, tradycja, wiedza, rodzina, silnie uwewnętrznione wartości. Chroni pamięć moralna, chronią „prymitywne”, nie badające „złożoności losów ludzkich”, proste oceny. […]

Jakie są skutki?

W rezultacie opisanych wyżej oddziaływań otrzymujemy społeczeństwo zdezorientowane, zmęczone, odrzucające politykę […], złożone z ludzi, których władze umysłowe zamiast kierować się na rozwiązywanie bieżących zadań, uwikłane są w codzienne (dziennik TV) rozpaczliwe próby intelektualnego sprostania manipulacjom. Wysiłek skazany niestety na niepowodzenie, bo mamy do czynienia z fachowcami. […].

Sądzę, że sowietyzacja głębiej dotknęła środowisko dziennikarskie, niż sądziliśmy.

(„Arka”, tom 46: (4)1993)

[1] [Przyp.- JK] RSW – skrót od Robotnicza Spółdzielnia Wydawnicza „Prasa-Książka-Ruch”. Był to największy państwowy koncern prasowy Europy Wschodniej.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

CO MÓWIĄ WŁĄCZONE TAŚMY JUNTY TUSKA?

M.PYTON — Fri, 06 Mar 2026 09:00:30 +0000

Od ubiegłej soboty trwa operacja Izraela oraz Stanów Zjednoczonych wymierzona w Iran. W związku z sytuacją na Bliskim Wschodzie kraje tamtego regionu zamykają przestrzenie powietrzne, czego skutkiem są znaczne utrudnienia w ruchu lotniczym. Choć na miejscu pozostaje wielu Polaków, którzy nie mają możliwości powrotu do kraju – już po trzech dniach państwo Tuska zaoferowało im infolinię w ramach „pomocy”, do której jednak nie można się dodzwonić.

Państwo Tuska nie przewidziało jednak wysłania samolotów wojskowych, którymi polscy obywatele mogliby bezpiecznie wrócić do Polski. Zrobiły tak na przykład Czechy, które postanowiły wysłać cztery samoloty do Omanu - trzy do Maskatu, a jeden do miejscowości Salala. - Polacy mogą wrócić do kraju komercyjnie - stwierdził podczas poniedziałkowego briefingu prasowego niejaki Wewiór - rzecznik MSZ. Przy tej okazji rzecznik zaatakował reportera, Tomasza Grodeckiego, zarzucając mu kłamstwo. Powodem było pytanie o komunikaty, jakie trafiały do Polaków w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, ponieważ ci twierdzili, że nie dostali żadnej informacji.

Po niezapomnianym występie Wewióra, MSZ zmuszone było go wyłączyć, włączając do akcji wiceministra Bosackiego – czyli jednego z siedmiu wiceministrów w MSZ. Bosacki – wbrew Wewiórowi zapewnił, że od dnia ataku USA i Izraela na Iran 28 lutego - wszystkie polskie placówki na Bliskim Wschodzie „pracują 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu”.

Sam Bosacki nie pochwalił się jednak ile dób w tym czasie sam przepracował, lecz wyjaśnił społeczeństwu dlaczego Polacy przebywający w rejonach wojny i działań odwetowych nie mogli skontaktować się z ambasadami i konsulatami: „W jednej z nich była pomyłka, że ktoś nie wyłączył taśmy, która mówiła, że placówka działa przez 4 dni” - stwierdził Bosacki na antenie TVP w likwidacji…

Wiceminister Bosacki przyznał zatem, że w trakcie rozpoczętej wojny w Zatoce Perskiej - tylko taśma pracowała w konsulatach przez 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, skoro żaden ambasador czy konsul na Bliskim Wschodzie nie odbierał telefonu. Telefonu nie odbierał też Namiestnik na Polskę, gdyż jak wiadomo powołał Szłapkę na rzecznika. Szłapka zaś tu i ówdzie zagrzmiała na opozycję za to, że dezinformuje społeczeństwo…

Ze względu na niepewną sytuację, taśmy nie zostały wyłączone także w ministerstwach junty Tuska – zwłaszcza zaś w tym ministerstwie, którym kieruje mąż pani Applebaum. Każdy, kto próbował dodzwonić się od ubiegłej soboty do MSZ słyszał taśmę, która mówiła jak katarynka: „Robimy, nie gadamy! Robimy, nie gadamy! Robimy, nie gadamy!”

Każdy „amigos” doskonale wie, że mąż p. Applebaum zrobił już wiele i choć ma jeszcze kupę do zrobienia – to wystąpił następnego dnia po tym, jak wyłączył Wewióra. Wybitny mąż p. Applebaum pytany, czy Polska - podążając za przykładem Czech - zamierza wysłać samoloty po swoich obywateli, odpowiedział: - To jest przedmiotem narady Zespołu Kryzysowego. Przyzna pan, że to jest pewien dylemat , gdyż ewakuowanie obywateli z lotniska, na którym są komercyjne loty i ludzie wracają, nie byłoby szczytem racjonalności". Okazało się, że lord z Chobielina a zarazem minister i wicepremier - po czterech dniach od operacji w Iranie miał nadal pewne dylematy podczas gdy od ubiegłej soboty Czechy, wysłały cztery samoloty do Omanu - trzy do Maskatu, a jeden do miejscowości Salala !

Na nasze szczęście - po pięciu dniach od początku wojny na Bliskim Wschodzie - do pracy na platformie X wrócił wreszcie nasz ukochany Namiestnik na Polskę, który ni to z gruchy – ni z pietruchy napisał: „Podjąłem decyzję o wykorzystaniu samolotów będących w dyspozycji Sił Zbrojnych do wsparcia ewakuacji Polaków z Bliskiego Wschodu”…

Tak więc po pięciu dniach wojny na Bliskim Wschodzie państwo Tuska zdało kolejny egzamin…

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

państwo Tuska zdało kolejny egzamin…

Kategoria wpisu:

Blog

USS Abraham Lincoln z dziurą wielkości boiska

Zawiedzony — Thu, 05 Mar 2026 22:12:14 +0000

No to mamy 2026 rok, a Irańczycy właśnie odkryli, że jak wrzucisz do Midjourney albo Runway prompt „płonący Tel Awiw + amerykański lotniskowiec tonie jak Titanic + Konfucjusz płacze w tle”, to nagle cały naród dostaje zbiorowego wzwodu patriotycznego

"Zanim prawda włoży buty, kłamstwo obiegnie Ziemię" – Mark Twain

Reżim w Teheranie odpalił taśmową produkcję deepfake’ów na poziomie „Hollywood na sterydach i ropą”tylko zamiast Oscara rozdają medale za największy bullshit roku.Irańczycy właśnie zrobili z AI swoją osobistą pornografię zemsty i my, debile z Zachodu, klaskamy w rytm jak foczki na pokazie

Płonący Burdż Chalifa? Jest. USS Abraham Lincoln z dziurą wielkości boiska? Jasne, Strażnicy Rewolucji już wrzucili selfie z pokładu. Zniszczone bazy USA? No ba, nawet lepsza jakość niż w Call of Duty.

A najlepsze? F-35 rozwalone jak puszka po piwie? Jest, z ładnym zoomem na kokpit, w którym pilot wygląda jak emoji z płaczem Polskie media łyknęły nagranie z gry wideo jako „zestrzelenie F-35”. Brawo, poziom dziennikarstwa światowy – wystarczyło spojrzeć na HUD i animację wybuchu, ale po co, jak się ładnie rusza.Cała ta szopka głównie na użytek wewnętrzny – żeby molle w hidżabach i brodaci panowie z kałachami mieli mokre sny o wielkości Persji. Ale przy okazji rzucają ochłapy na zewnątrz, żeby Zachód się kłócił, kto komu bardziej nienawidzi muzułmanów.

Cała ta irańska machina propagandowa to jeden wielki zbiorowy onanizm dla tłumu, który i tak już wierzy, że Mossad kontroluje pogodę, a Żydzi kradną nerki dzieciom przez 5G. Robią to głównie po to, żeby ich własny naród nie zaczął rzucać kamieniami w pałac ajatollaha, tylko w „wirtualnego wroga”. I działa, cholera jasna, działa lepiej niż viagra na emeryta.A my? My łykamy haczyk, żyłkę i ciężarek.

Rosjanie zresztą też dorzucili swoje trzy grosze – klasyka: „patrzcie, Europa płonie, a wy jeszcze broniliście Ukrainy, głupie ciule”.Open AI już macha białą flagą: „tak, Iran, Rosja, Chiny i nawet Izrael robią sobie z naszych modeli prywatną armię botów i trolli, w tym po polsku”.

Gratulacje, właśnie karmimy własną krwią algorytmy, które potem będą nam wciskać Pravda.ru jako wiarygodne źródło.

I co, kochani? Weryfikujecie? Sprawdzacie metadane? Patrzycie czy tłum na filmie mruga naturalnie? Nie. Scrollujecie, lajkujecie, udostępniacie w furii i idziecie spać dumni, że „w końcu ktoś pokazał prawdę”. Brawo. Witajcie w epoce postprawdy, gdzie każdy może być generałem memowej wojny, a największy frajer wygrywa, bo ma najgłupszy telefon i najszybszy palec.

Brawo, idioci sezonu 2026.Open AI już tylko wzdycha ciężko: „tak, wasze modele językowe właśnie stały się karabinami maszynowymi w rękach każdego chamowatego trolla z Teheranu, Moskwy i Pekinu”. Gratulacje, właśnie sami sobie hodujemy cyfrowych szmalcowników, którzy potem będą nam wciskać, że Katyń to był wypadek na poligonie.

Reżim nie musi nawet odpalać rakiet. Wystarczy, że odpali w waszej głowie filmik z płonącym waszym światem – i już jesteście gotowi iść na wojnę… z własnym zdrowym rozsądkiem.

I wygrywają. Wygrywają tak spektakularnie, że aż chce się rzygać. Albo płakać. Albo jedno i drugie naraz.A wy dalej scrollujecie.

Brawo, debile. Brawo.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu: