Niepoprawni.pl

Starcza mądrość Normana Daviesa

Humpty Dumpty — Tue, 22 Sep 2026 21:23:56 +0000

Newsweek jest konsekwentny. Przez osiem lat rządów Zjednoczonej Prawicy nie było wydania papierowego, w którym przynajmniej w jakimś akapicie nie byłoby ataku na rząd. Po 15 października 2023 r. nic się nie zmieniło. Walka z PiS-em trwa nadal.

Kolejny autorytet protuskowych me(r)diów wieści koniec prawicy. I to nie tylko w Polsce, ale i w całym do niedawna jeszcze zwanym zachodnim świecie.

W opublikowanym również na der Onecie wywiadzie zbliżający się do 90-ki polsko-brytyjski herstoryk Norman Davies kreśli zbliżający się obraz świata.

— Dzieje się wiele rzeczy, które mogą nas doprowadzić do katastrofy. Choć jestem raczej optymistą, jeśli chodzi o wojnę w Ukrainie, nikt nie wie, jak to się dokładnie skończy. Kolejna katastrofa może się wydarzyć w Wielkiej Brytanii, gdzie mamy wiele kryzysów równocześnie. Niektórzy przewidują nawet rozpad państwa i zgadzam się z tymi przewidywaniami, tylko nie wiadomo, kiedy to nastąpi.

To samo jest z Ameryką. Widać wyraźnie, że na własne życzenie przeżywa wielki kryzys. Trump to postać przerażająca. Ma raczej niewielki kontakt z rzeczywistością. Nie było przypadku, aby podobny człowiek stanął na czele tak ważnego, demokratycznego państwa, jakim są Stany Zjednoczone. W wyniku konfliktu na Bliskim Wschodzie Ameryka może zostać stamtąd zmieciona i lider tzw. wolnego świata straci swoją pozycję. Myślę, że świat idzie w bardzo niebezpiecznym kierunku, ale czy dojdzie do ekstremum? Nie wiem. (…) Najgorszy scenariusz dla USA to wojna domowa. Jest całkiem możliwa. Europa na szczęście nie jest tak chora jak Rosja czy USA, ale rosną w siłę populiści, od AfD po Le Pen.

Nieco później, pytany o sytuację w ciągu ostatniego ćwierćwiecza w Europie i co wg niego było najważniejsze odpowiedział bez wahania:

— Rozwój populizmu. Kiedy w Polsce w 2005 r. Kaczyński po raz pierwszy sięgnął po władzę, długo nie mogłem zrozumieć, skąd się to wzięło, jakie są źródła jego popularności. Ale w całej Europie są podobne ruchy niezadowolonych. W Wielkiej Brytanii grozi nam, że taki ruch przejmie kontrolę nad państwem. We Francji Le Pen działa od dawna i też może przejąć władzę. Mieliśmy to na Węgrzech, mamy na Słowacji i w wielu innych krajach. Najgorsze, że to sięga aż do Stanów Zjednoczonych, a Trump jest dyrygentem populistów, działa na ich rzecz w Wielkiej Brytanii czy w Niemczech. Wygląda też na to, że ma dziwną sympatię do Putina: ich stosunki są niezwykle podejrzane. Ale można powiedzieć, że Putin też jest na swój sposób populistą. Jego dyktatura stawia na nacjonalizm i nostalgię za dawnymi czasami, która jest tak charakterystyczna dla populizmu. Wszyscy populiści krzyczą: "Dajcie nam z powrotem to, co mieliśmy!". To klucz do ich myślenia. Jest to bardzo groźne, bo wzbudza ogromne emocje, a jednocześnie prowadzi donikąd.

Jak widać podział jest prostu do bulu, jak ongiś zauważył pewien liberalny herstoryk, przez przypadek sprawujący urząd prezydenta Polski. Streszczając wypowiedź Daviesa do jednego zdania:

My, liberałowie, jesteśmy światli i postępowi (do niedawna nawet PO-stępowi), walczymy o przyszłość nadchodzących pokoleń, za to prawica to populiści, którzy chcą świat zaprowadzić na jakieś manowce.

Do tego jeszcze trzeba dodać koniecznie Putina. 😉

Najwyraźniej zarzut populizmu to lajtowa wersja wyzywania, zgodnie zresztą ze stalinowskim zaleceniem, opozycji od faszystów; szukanie podobieństw z Putinem natomiast stanowi złagodzoną wersję argumentum ad hitlerum. 😉

Zaczyna być jeszcze bardziej śmiesznie, kiedy sięgniemy do znaczenia podstawowego epitetu, jakim z lubością tzw. liberałowie obrzucają swoich politycznych adwersarzy.

I tak za Słownikiem Języka Polskiego "populizm" to:

- głoszenie chwytliwych, zgodnych z oczekiwaniami większości haseł politycznych lub ekonomicznych, wysuwanie w celu zdobycia poparcia społecznego prostych i zazwyczaj demagogicznych propozycji rozwiązania skomplikowanych problemów.

Cofnijmy się do czasów sprzed 15 października 2023 roku. Praktycznie każda grupa społeczna po dojściu do władzy Tuska i jego akolitów nie dość, że miała mieć zachowany dotychczasowy poziom świadczeń, to jeszcze miało być lepiej.

Nauczyciele mieli mieć podwyżki, co raz jeden zrealizowano, studenci mieli mieć akademiki po złotówce (to akurat było łgarstwo, do czego przyznał się na wizji jakiś lewacki poseł-alkoholik), miały być ulgi dla przedsiębiorców etc.

A receptą na wszystko miało być zakończenie PiS-owskiego złodziejstwa. No i wiara w Tuska, który przecież potrafi zdziałać, by benzyna była tania.

Entuzjazm pierwszych miesięcy rządów kompromitacji 13 grudnia obejmował nawet seanse kinowe, na których prezentowano rotacyjnego Hołownię urządzającego show w siedzibie Parlamentu.

Raptem po niespełna dwóch latach okazało się, że słynne 100 konkretów okazały się zwykłą ściemą dla pozyskania głosów.

Jeśli więc szukać prawdziwego populisty polskiej polityki na przestrzeni ostatnich 25 lat kandydatem do zajęcia pierwszego miejsca jest praktycznie tylko Donald Tusk. Co weselsze, po piętach depcze mu Szymon Płaksa Hołownia.

Populistą może być bowiem każdy – lewicowiec, prawicowiec czy człowiek centrum.

Co ich wszystkich łączy to obiecywanie niemożliwego obficie podlane sosem z tzw. łatwych rozwiązań.

Pamiętamy wszak, że kiedy benzyna przekroczyła próg 7 zł/litr Tusk na poważnie obiecywał, że wskutek jednej decyzji podjętej przez premiera już od jutra byłaby po 5,19 w każdym dystrybutorze. I choć w swoich obietnicach nie był aż tak radykalny jak ongiś Lech Wałęsa (ceny miały być obniżone o… 100%) to przecież obiecywał radykalne obniżki cen wszystkiego tak, że ludzie pod jego rządami odczują znaczącą poprawę.

Jak jest każdy widzi. W polityce ekonomicznej mamy natomiast powrót do budżetu z czasów stanu wojennego i reszty tzw. smuty jaruzelskiej. Wtedy był to tzw. pijany budżet – junta ratowała się przed ostatecznym krachem podwyższaniem ceny alkoholu; Tusk natomiast przynajmniej w tym roku budżet ma paliwowy. Jednak nie do końca. Wedle zapowiedzi od Nowego Roku ma być podwyższona… akcyza na alkohol.

Po prostu wraca nowe, jak mówiliśmy podczas Karnawału lat 1980-81.

22.09 2026

____________________________________

Ps. Davies to wieloletnia wyrocznia w sprawach polskich bańki skupionej wokół Czerskiej i Wiertniczej. Tymczasem nasz herstoryk coraz wyraźniej bredzi. Mimo to rzesza zachwycona twórczością poddanego Karola III wcale nie maleje. Bo choć to Anglik, pisze jednak o Polsce!

O bzdurach, zawartych w jego książkach pisało wielu. By szerzej zapoznać się z tematem polecam:

]]>https://kompromitacje.blogspot.com/2020/03/davies-siedzi-za-sciana.html]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Andrzej Mazurowicz -człowiek legenda. Zaproszenie na benefis

Krystian Frelichowski — Tue, 22 Sep 2026 19:25:34 +0000

Był ranny podczas Poznańskiego Czerwca 1956, jednym z organizatorów podziemnej „Solidarności” w Bydgoszczy, więźniem politycznym PRL, a równocześnie wielokrotnym mistrzem Polski w wioślarstwie i trenerem kadry narodowej zawodników zdobywających medale mistrzostw Europy i świata zarówno w kategoriach juniorskich, jak i seniorskich .

W poniedziałek, 28 września, o godz. 17.00 w bydgoskiej delegaturze IPN ul. Teskowej 1 odbędzie się benefis z okazji 90. urodzin Andrzeja Mazurowicza.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Andrzej Mazurowicz

poznański czerwiec 1956r

mistrz polski we wioślarstwie

trener kadry narodowej

Solidarność podziemna

Bydgoszcz

Kategoria wpisu:

Ogłoszenie

DeepSeek opowiada o KSeF

gps65 — Tue, 22 Sep 2026 14:53:50 +0000

Napisałem już bardzo dużo porządnych analiz szpiegowskiego systemu KSeF. Wszystkie moje tezy solidnie udowodniłem technicznymi audytami. A ludzie ciągle wątpią i mi nie wierzą. Tak argumentują:

➡️ KSeF to platforma do podróżowania danych z naszych faktur za granicę. Gmail też. I każdy mail. Więc to nic strasznego i nowego.
➡️ Masz dowody, że przez bramkę WAF systemu KSeF przechodzą jawne dane o fakturach, ale nie masz dowodu, że ktoś na tej bramce te dane czyta!
➡️ KSeF jest uszczegółowieniem plików, które urząd już ma i widzi, więc to nic strasznego.
➡️ Od kilku lat KSeF był przedmiotem konsultacji społecznych, w których uczestniczyły różne środowiska i specjaliści, nikt nie zgłosił problemów, więc ich nie ma.
➡️ To, że Imperva obsługuje KSeF to ruska dezinformacja.
➡️ Tak musi być, bo żadna polska firma nie mogłaby zastąpić tego całego Thalesa.
➡️ Impervie nie opłaca się analizować tak gigantycznych danych.

Więc dla tych niedowiarków przygotowałem rozmowę z chińskim deepseek z włączoną opcją DeapThink i Search, który podaje wszystkie potrzebne linki do moich notek i audytów i wyjaśnia, co z tego wynika: ]]>https://chat.deepseek.com/share/w4s74mj4q77o5qclfy]]> - można z nim kontynuować tę rozmowę i go dopytać o więcej.

Grzegorz GPS Świderski
]]>t.me/KanalBlogeraGPS]]>
]]>Twitter.com/gps65]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

gps65

Kategoria wpisu:

Kraj

Drugie życie tow. Szmaciaka w tzw. III RP

zetjot — Tue, 22 Sep 2026 13:01:05 +0000

Drugie życia towarzysza Szmaciaka w tzw. III RP

Głosując na Kosiniaka-Kamysza, na Hołownię, Biejat czy oczywiście na Trzaskowskiego, głosujesz oczywiście na Tuska. Chyba to już do wszystkich dotarło. Czy ludzie głosujący na nich nie zdają sobie sprawy, że głosują na Tuska ? Ależ oczywiście zdają oni sobie z tego sprawę, i zdają sobie też doskonale sprawę z jego fatalnej polityki, więc trudno by im było przyznać się do tego, że głosują bezpośrednio na niego. By uniknąć oczywistego w takiej sytuacji dysonansu poznawczego, stosują sprytny a obłudny wybieg psychologiczny, zastępując Tuska innymi nazwiskami. Dlaczego więc głosują na Tuska ukrytego pod innymi nazwiskami ?

Bo tu nie tyle chodzi o samego Tuska, lecz o nienawiść jaką on uosabia, a która z nim łączy głosujących w ten sposób.

Chyba wszyscy zauważyli, jak pewne środowiska związane z postkomunizmem tryskają jadem. Cała sfera publiczna jest tym jadem przesiąknięta. Skąd ten jad? To efekt zeszmacenia wywodzącego się z peerelu. Mamy do czynienia z fenomenem patologicznym, psychiatrycznym na masową skalę, wywodzącym się z peerelu. W peerelu na służbę okupantowi poszły miliony ludzi, którzy w ten system zostali uwiklani i ciągnęli z tego tytułu rozmaite korzyści, ktore zostały zagrożone po r. 1989. Stąd część tych negatywnych emocji po stronie aparatu partyjnego i ubeckiego, który stracił władzę, lecz chciał nadal ciągnąć niezasłużone korzyści.

Tak więc w grę wchodziły czynniki charakterologiczne i systemowe generujące nienawiść wobec ludzi walczących o wolność.

Ale zeszmacenie nie ograniczało się tylko do aparatu. System komunistyczny spychał mnóstwo ludzi na dno i ich upośledzał pod każdym względem. Nie można powiedzieć, że ludzie w perelu byli wobec siebie życzliwi, bo patologie społeczne, z braku normalnych reguł życia, kwitły.

Ale należy zwrócić uwagę na jedną rzecz. Szujowatość. Poziom szujowatości był w peerelu znacznie niższy niż obecnie. Czym to było spowodowane ?

Aparat komunistyczny był oczywiście zdemoralizowany, ale był karny, bo w systemie scentralizowanym, monopartyjnym decyzje zapadać mogły tylko na szczeblu centralnym - w Biurze Politycznym czy Komitecie Centralnym partii. Tylko te organy miały licencję na zabijanie, duperelami się nie zajmowały, a pozostałe niższe instancje musiały siedzieć cicho i wykonywać polecenia góry. Tak więc na samym dole organizacje partyjne, milicja i ubecja miały związane ręce i szujowatość była na tym szczeblu ograniczona, nie można było zanadto się wychylać. Poza tym aparat, po pierwszej dekadzie ostrej walki o władzę, był pewny siebie, jako że mógł liczyć na wsparcie Sowietów i nie popadał w emocjonalne histerie. Reagował ostro dopiero na sygnał z góry, np. gdy w roku 1968 rozpoczęto kampanię antysemicką.

Podporządkowane komunie warstwy społeczne wraz ze swoimi patologiami, nie miały nic do powiedzenia i samowolka patologiczna też była ograniczona przez represje. Prywatna inicjatywa była pod każdym względem niemile widziana. Nawet ideowi, radykalni komuniści byli traktowani z podejrzliwością. Tak więc wszystko było pod kontrolą do r. 1989.

W roku 1989 pokrywka została zdjęta z kotła i ten podwójny potencjał patologii został uwolniony i zaczął kipieć - upiory patologii politycznych połączyły się ze zmorami społecznymi i z tych dwóch źródeł popłynęły dwa strumienie patologii, a gdy do władzy doszedł Tusk - oba te strumienie połączyły się w jedną rzekę szamba ośmiogwiazdkowego, którą Tusk skanalizował w formule antypisu, zinstytucjonalizowaną i wykorzystaną, jak wskazał Jan Rokita, do mobilizacji najgorszych instynktów. Licencja na zabijanie znalazła się w rękach Tuska i jego postkomunistycznej kamaryli. Tak jak komuna miała poparcie Moskwy, tak teraz antypis ma poparcie Berlina i Brukseli.

Tusk jest więc znakiem nienawiści do ludzi wolnych i na ten znak głosują nienawistnicy. Tę nienawiść podsyca świadomość, że postawili na złego konia i że przegrywają.

Jak to szambo oddziałuje na umysły Polaków, świadczy ten cytat z wypowiedzi księdza pracującego na misji w Sztokholmie:

"Chodzę często w sutannie po ulicach Stockholmu, zwłaszcza gdy odwiedzam chorych. Nigdy mi się nie zdarzyło, by ktoś ze Szwedów mnie negatywnie zaczepił, z wyjątkiem jednego razu. Młodzi ludzie krzyczeli wtedy do mnie "A ty to ksiądz czy pedofili?" Byli to Polacy."

A skutki jakie spowodował wypływ tego szamba świetnie opisuje Rafał Ziemkiewicz tu:

]]>https://www.youtube.com/watch?v=H3AxGFiGc1A]]>

Poziom demoralizacji po upadku komunizmu był, jak starałem się pokazać wyżej, niewątpliwy. Co więcej, ten stan demoralizacji trafił na pożywny grunt w postaci ewolucji demokracji liberalnej, która odrzuciła kryteria prawdy, solidarności i wolności. Establishment europejski ewoluował ideologicznie w stronę eurokomunizmu (Spinelli) i ekstremalnego liberalizmu wyrażającego się polityką tożsamości i ideologią lewacką.

Przejrzystość systemu w Polsce została zakłócona przez celowo wprowadzany chaos medialny i polityczny, a programy polityczne zostały zmistyfikowane, by wprowadzać elektorat w błąd. Żaden z warunków realnej demokracji i wolnych wyborów nie został w Polsce zrealizowany. Zamiast demokracji podsunięto Polakom gospodarczy system konsumpcjonistyczny, który miał odwrócić ich uwagę od kwestii politycznych i demokracji.

Demokracja musi spełniać pewne formalne i realne rygory. Równa prawnie siła rozmaitych środowisk, centralizacja państwa, sprawny i merytoryczny system prawny, spluralizowane i niezależne media, transparentne i przestrzegane procedury wyborcze, wykluczenie monopoli i politycznych zmów "cenowych". Żaden z tych warunków nie został w Polsce spełniony. Obecny rząd jest nielegalny, nielegalnie podwójny, jako że , po pierwsze jego powstaniu towarzyszył naruszenie warunków demokracji, a po drugie, nagminne łamanie prawa. Mamy więc rządy zorganizowanej grupy przestępczej, co potwierdza analiza finansowa przeprowadzona przez Ziemkiewicza.

W takiej sytuacji środowiska postkomunistyczne, które ochoczo przyłączyły się do projektu europejskiego zmiarzającego w kierunku daleko posuniętej integracji europejskiej mogły liczyć na wsparcie establishmentu zachodniego w walce z konserwatystami. Ponieważ jednak lokalne środowiska postkomunistyczne są zbyt słabe by samodzielnie sprawować władzę, niezbędna była ingerencja establishmentu europejskiego i berlińskiego w celu obalenia władzy PIS w drodze pełzającego zamachu stanu, bo środkami demokratycznymi się nie dało, jako że to PISs wygrywał wybory.

Podobne strategie antydemokratyczne zastosowano w Rumunii i we Francji.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Rozpoczyna się sesja ONZ i będą obrady w sprawie państwa palestyńskiego.

Anna W. -PK — Tue, 22 Sep 2026 11:49:28 +0000

Kwestia niepodległości i statusu Palestyny jest jednym z najważniejszych i najdłużej procedowanych punktów w agendzie Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Status w ONZ: Od 2012 roku Palestyna posiada w ONZ status „stałego państwa-obserwatora” (niebędącego członkiem). Pozwala jej to na udział w obradach i pracach komisji oraz przystępowanie do międzynarodowych trybunałów, jednak bez prawa głosu.

Liczba państw członkowskich ONZ oficjalnie uznających państwowość Palestyny wzrosła już do około 146–147 krajów w tym kolejne rządy w tym m.in. Francja, Wielka Brytania i Kanada.

UNRWA – Główna agencja operacyjna ONZW sensie instytucjonalnym najważniejszą „agendą” wykonawczą ONZ działającą na miejscu jest UNRWA (Agencja Narodów Zjednoczonych dla Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie).Została powołana już w 1949 roku w celu zapewnienia pomocy humanitarnej, edukacji, opieki medycznej i usług społecznych dla rejestrowanych uchodźców palestyńskich. Pomimo głębokich kryzysów politycznych, zarzutów ze strony Izraela i sporów o neutralność, Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości (MTS) oraz ONZ podkreślają, że działalność UNRWA jest obecnie niezastąpiona dla przetrwania ludności cywilnej, szczególnie w Strefie Gazy.

Dedykowane komitety i zasoby ONZW ramach systemu Narodów Zjednoczonych sprawą tą stale zajmuje się platforma informacyjna UNISPAL (United Nations Information System on the Question of Palestine). Koordynuje ona dokumentację oraz działania takich organów jak: Komitet ds. Ćwiczenia Niezbywalnych Praw Narodu Palestyńskiego (CEIRPP) – organ ONZ powołany do promowania prawa Palestyńczyków do samostanowienia i niepodległości. Specjalny Sprawozdawca ONZ ds. sytuacji praw człowieka na terytoriach palestyńskich okupowanych od 1967 r.

Polska oficjalnie uznała deklarację niepodległości Palestyny jeszcze w 1988 roku (w okresie PRL), co skutkowało m.in. utworzeniem Ambasady Palestyny w Warszawie. Obecne stanowisko polskiej dyplomacji opiera się na pełnym poparciu dla wypracowanego w negocjacjach rozwiązania dwupaństwowego, gwarantującego bezpieczne współistnienie obu suwerennych państw – Izraela i Palestyny.

Władze USA ponownie odmówiły wydania wiz wjazdowych dla palestyńskiej delegacji rządowej, w tym dla prezydenta Autonomii Palestyńskiej Mahmuda Abbasa. Decyzja ta uniemożliwi im osobisty udział w 81. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku.
Jest to już drugi rok z rzędu, kiedy administracja USA blokuje palestyńskiemu przywódcy możliwość osobistego wystąpienia w Nowym Jorku z tych samych powodów politycznych
Reakcja ONZ i społeczności międzynarodowej: Zgromadzenie Ogólne ONZ przegłosowało rezolucję (stosunkiem głosów 152 do 3), która zezwala Mahmudowi Abbasowi na wygłoszenie przemówienia za pośrednictwem wideo oraz na zdalny udział w spotkaniach przez najbliższy rok.

Na podstawie danych AI.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Chamstwo - altera natura

Zygmunt Zieliński — Tue, 22 Sep 2026 09:57:55 +0000

Przedwojennych marszałków Sejmu poznałem tylko z lektur. Jawili się oni zawsze jako ludzie z najwyższej półki. Po roku 1945 r. życie zaczęło być siermiężne. Pamiętam tzw. „prelegentów”, ich wystąpienia w gimnazjum, do którego uczęszczałem, bywały przedmiotem pikantnych powiedzonek, niekiedy kpin, co jednak było ganione przez tzw. „przedwojennych” – tak określano ludzi manifestujących swą kindersztube – bo oceniane było jako brak szacunku dla ludzi „prostych” – tak z kolei nazywano wielu przedstawicieli ówczesnej władzy. Proszę sobie wyobrazić taką delikatność w stosunku do przeciwników politycznych. Nie przypominam sobie jednak, by tamci popisywali się oni chamstwem. Ono zawstydzało nawet tych, którzy byli niczym, a stali się wszystkim. To można było powiedzieć o Polsce powiatowej, gminnej. W jakiś sposób odnosiło się także do sfery rządowej, z urzędu czy z przekonania komunistycznej, mającej jeszcze przedwojenny savoir vivre.

Marszałkiem sejmu, bodajże pierwszym, był Władysław Kowalski, ludowiec, członek KPP, trochę samouk, w każdym razie nikt z wyższych sfer. Typowy dorobkiewicz, ale starał się szanować ofiarowaną mu godność. Jan Dembowskim, profesor na tym stanowisku był do 1956 r. czyli w najgorszym czasie powojennej Polski. Ta Polska dbała na zewnątrz o swój prestiż i do czasu stwarzała pozory, jak gdyby wróciły czasy przedwojenne.

Cóż więc się stało, że w III Rzeczypospolitej namnożyło się niedorobionych magistrów, nawet profesorów i uczonych półproduktów sztucznej inteligencji, nie licząc sponsorów i zapotrzebowania na takich właśnie prominentów przez rządy, nie tylko euro-tuskowy, ale częściowo także inne. Tępotę, niewiedzę, brak inicjatywy można pokryć przy pomocy odpowiednio spreparowanych mediów, co to wbrew przysłowiu z owsa ryż zrobić potrafią. Brak wychowania, obycia, manier, to jednak mankament nie do odrobienia.

Pół biedy, kiedy są to gafy, przejęzyczenia, czy zwykłe gapiostwo. N. p. sadowienia się zanim zaproszeni goście nie zajmą miejsc. Całkiem źle wszakże, kiedy jest to zwyczajne wrośnięte w człowieka chamstwo.

Żeby nie kołować gołosłowiem przytoczę jeden z przykładów, jakich w wykonaniu Włodzimierza Czarzastego znalazłoby się więcej: „Konstytucja dana przez naród i Aleksandra Kwaśniewskiego nikomu nie przeszkadzała i nagle facetowi, który chce być królem, marszałkiem i premierem zaczęła przeszkadzać. Nie ma zgody Lewicy na to. Nie będziemy negocjowali w tej sprawie z terrorystami. Nikt nas do tego nie przymusi. Nie będziemy zmieniali dobrej konstytucji, dlatego że jednemu facetowi ona się nie podoba”

Komentowanie tej filipiki rodem z rynsztoka, czy jakiegoś pustostanu dla rożnego rodzaju wyobcowanych nie ma sensu. Tylko cham potrafi tak mówić o jakimkolwiek bliźnim, a o prezydencie Najjaśniejszej Rzeczypospolitej może się wyrażać tylko ten, kto pewien jest, iż taki język jest także językiem jego mocodawcy. Mówiąc krótko schamiała nam Polska, skoro reprezentują ją ludzie bez elementarnej ogłady, czego wymaga się od ucznia, od każdego człowieka funkcjonującego w życiu publicznym. Pan Czarzasty podpiera się lewicą, pewny, że ona już jest u władzy. Daleko jej do niej. Ale znamy też ludzi z lewicy, zasiadających w tym sejmie, jakim dziś, dyryguje komunista, w dodatku pozbawiony elementarnej ogłady. Warto zapytać czy ludzie z lewicy o określonej kulturze współżycia podpisują się pod wyskokami Czarzastego? A jeśli nie, to jakim prawem on staje na ich czele?

Czarzasty nie jest sam, ma po swej stronie mecenasa Kalisza, nie tak prymitywnego, ale równie szermującego frazesami. Sofizmatem jest jego twierdzenie, że prezes Święczkowski „popełnia przestępstwo codziennie i państwo powinno działać na gorącym uczynku, wtedy immunitet nie obowiązuje”. A zapewne pan Kalisz dobrze wie, że pan Święczkowski broni po prostu ostatniego bastionu praworządności, której nie rozumie Czarzasty, a znieść nie może Tusk, zobowiązany wobec Euroreichu do jak najszybszej likwidacji suwerennej Polski. A co do immunitetu, to pan Kalisz dobrze wie, iż pod rządami Tuska obowiązuje on tylko do ludzi, którzy w praworządnym systemie władzy winni mieć wikt i lokum na koszt państwa. Dawny polityk Sojuszu Lewicy Demokratycznej uważa, że "prezes Bogdan Święczkowski nie dopuszcza prawidłowo wybranych sędziów Trybunału Konstytucyjnego do pełnienia swojego urzędu". Zapomniał dodać, że ten prawidłowy wybór, to nie stan faktyczny, ale uznaniowe stosowanie prawa

Niezależne Stowarzyszenie Prokuratorów "Ad Vocem" odpowiedziało Kaliszowi: „Przypominamy, że zamach na organ konstytucyjny jest jednym najcięższych przestępstw w kodeksie karnym. Dziwi nas to, że prawnik wypowiada takie słowa publicznie. No przecież, jak sądzimy nie namawia Pan nikogo do naruszenia prawa!? Czy się mylimy?!”
A to, co dzieje się wokół Trybunału Konstytucyjnego jest niczym innym jak próbą uczynienia z tej instytucji jednej z politycznych agend Tuska. Tacy ludzie jak Czarzasty, Trela, Kalisz mogą tego nie rozumieć, gdyż przywykli do kucania przez PZPR i rządem PRL i to im pozostało, ale prezydent i zdrowa część stróżów prawa ma obowiązek obronienia tej instytucji przed staniem się przedmiotem manipulacji Tuska. Czarzasty może tego nie rozumieć, bo jest niczym innym jak transmisją woli tego ostatniego. To, że tego nie rozumieją prawnicy zdumiewa, nawet jeśli przyjmie się, że są sługami nie prawa,. a demokracji walczącej.

Wszystko to jest żałosne, bo świadczy o prymitywizmie ludzi sprawujących dziś władzę, nie silących się nawet na to, by swoim działaniom nadać charakter praworządny. Zawstydzające jest natomiast to, że marszałkiem sejmu jest komunista, w dodatku pozbawiony sposobu bycia człowieka cywilizowanego. Chamstwo, bowiem takim sposobem, póki co, nie jest.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Światowy Dzień Sybiraka

MoherJ — Tue, 22 Sep 2026 08:46:24 +0000

Światowy Dzień Sybiraka
87. rocznica napaści rosyjskiej na Polskę - 17.09.2026.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Karol Nawrocki złożył wizytę we Włodawie (woj. lubelskie), gdzie wziął udział w obchodach 87. rocznicy agresji sowieckiej na Polskę. Na Cmentarzu Wojennym Żołnierzy Wojska Polskiego złożył wieniec i uczestniczył w Apelu Pamięci; spotkał się też z mieszkańcami powiatu włodawskiego.
Nie było szansy, aby po 17 września 1939 roku, gdy do jednego diabła – niemieckiego Hitlera – dołączył drugi diabeł, sowiecki Stalin, obronić Rzeczpospolitą Polską – powiedział Prezydent. Zwrócił uwagę, że te dwa diabły miały taki sam cel: Polska ma zostać zgnieciona, zniszczona, wymazana z mapy Europy i z mapy świata.

17 września spotkaliśmy się na Skwerze Solidarności, aby zachować pamięć o bandyckiej napaści w 1939 roku Rosji i Niemiec na Polskę oraz historii ludzi zesłanych na Syberię. Uroczystość rozpoczęła się odśpiewaniem hymnu hymnu państwowego, rys historyczny wygłosiła pan Rafał Merzwiński z Muzeum Miejskiego Dzierżoniowa, programem artystycznym w wykonaniu uczniów Szkoły Podstawowej nr 9 oraz Przedszkola Publicznego nr 7. Po przemówieniu okolicznościowym nastąpiło złożenie wiązanek kwiatów i zniczy przed tablicą upamiętniającą wybuch II Wojny Światowej.
Występ dzieci dostarczył wszystkim zgromadzonym dużo radości i wzruszeń, należą się im serdeczne podziękowania i wyrazy uznania. Dziękujemy i gratulujemy również paniom które przygotowały występ. List od senatora PiS Aleksandra Szweda, skierowany do mieszkańców miasta odczytała Irena Bukalska przewodnicząca Klubu GP im. Lecha Kaczyńskiego. Odegranie hymnu Sybiraków zakończyło uroczystość.

Imperialna Rosja przez kolejne wieki zagrażała niepodległości i suwerenności wszystkich państw Europy Środkowej – powiedział prezydent Karol Nawrocki, we Włodawie gdzie wziął udział w obchodach 87. rocznicy agresji sowieckiej na Polskę. – My to znamy, Wy we Włodawie znacie. My to w Polsce znamy i my to w Polsce rozumiemy. My to rozumiemy w Europie Środkowej i w Europie Wschodniej. Nas nikt zagrożenia sowieckiego albo postsowieckiego nie musi uczyć. To jest w naszej tożsamości, w naszej krwi, w naszym DNA. To zagrożenie czujemy od wieków i wiemy zawsze, że Rosja, imperialna Rosja staje przed nami przez kolejne wieki z jednej strony w ręku z bronią, a z drugiej strony z propagandowym kłamstwem o niesieniu wolności, suwerenności innych narodów – dodał Prezydent.
- Cieszy mnie udział dzieci i młodzieży - mówi Kazimierz, syn żołnierza niezłomnego - w PRLu w szkole podstawowej i średniej uczono, że sowieci wkroczyli do Polski, aby uchronić ludność ukraińską i białoruską przed chaosem, który miał wywołać upadek państwa polskiego. A w rzeczywistości była to realizacja paktu Ribbentrop-Mołotow (znany też jako pakt Hitler-Stalin) umowy o nieagresji z 23 sierpnia 1939 r. między III Rzeszą a ZSRR, której tajny protokół dodatkowy przewidywał podział Europy Środkowo-Wschodniej na strefy wpływów, w tym rozbiór Polski i innych suwerennych państw. Nie możemy zapomnieć o rosyjskiej agresji na Polskę 1939, kiedy to Rosjanie mordowali i okradali Polaków, gwałcili Polki. Nie możemy zapomnieć, bo Rosja i Niemcy chcą nas ponownie zniewolić.
Teraz dzięki zaangażowanym patriotycznie nauczycielom od małego poznają historię, będą wiedzieć i pamiętać o przyczynach wybuchu wojny. O tym kim byli agresorzy, jakie spowodowali w nienawiści do Polaków mordy, zsyłki i straty materialne.
- Z lat pięćdziesiątych pamiętam wszechobecny strach i zakaz wspominania o synach mojej prababci Ewy, Władysławie, który zginął w 1939 roku pod Tarnopolem wojnie z rosyjskim agresorem i o jego bracie Jakubie któremu udało się uciec z sowieckiej niewoli. O stryju Michale którego w 1943 roku Ukraińcy z UPA zamordowali w Komarnie, o wielu szykanach i prześladowaniach ze strony tzw. „władzy ludowej”. Dzisiaj w wolnej Polsce można już swobodnie mówić o tamtych historycznych wydarzeniach. Przywracana jest pamięć o tych, którzy walczyli w powstaniu antykomunistycznym po roku 1945. Oddaje się im, pomordowanym przez Niemców, Rosjan i komunistów, należną cześć i chwałę - dodał.
Przedstawiam jeden z piękniejszych utworów napisanych w bydlęcym wagonie upamiętniających pierwszą masową wywózkę Polaków na Syberię i do Kazachstanu. Autorem wiersza jest Feliks Konarski, zesłaniec Sybiru, bohater z Monte Cassino i autor słów do pieśni „Czerwone maki na Monte Cassino”.

Ballada zesłańców Feliks Konarski

10 luty będziem pamiętali
przyszli Sowieci, gdy my jeszcze spali
i nasze dzieci na sanie wsadzili
i na główne stacje nas powywozili [...]

Organizatorami uroczystości była Rada Miasta, Urząd Miasta, Muzeum Miejskie oraz Związek Sybiraków Koło w Dzierżoniowie.
Niech żyje wolna i suwerenna Polska!
]]>https://www.st-orp.pl/stro/m578.html]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Światowy Dzień Sybiraka

Kategoria wpisu:

CZY WYBORY 2027 SIĘ ODBĘDĄ?

kokos26 — Mon, 21 Sep 2026 18:47:44 +0000

Komunista Stanisław Jasiński w serialu „Dom” mówił: Demokracja jest dla tych, co są z nami, a nie przeciw nam. W identyczny sposób demokrację w polskiej republice bananowej interpretuje i definiuje centrala rządu Tuska w Berlinie. Demokracja w Polsce funkcjonuje wzorowo tylko wtedy, kiedy zewnętrzne znamiona władzy w Warszawie dzierżą mentalni folksdojcze lub bolszewicy, albo jak dzisiaj, jedni i drudzy. To jak niemieckie elity, nie tylko polityczne, podchodzą do demokracji w Polsce demonstrują systematycznie tamtejsze media. Niemiecki dziennik „Sueddeutsche Zeitung” pisał pod koniec sierpnia: „Na Węgrzech czy w Polsce można niemal jak w laboratorium obserwować, jak trudny jest powrót do demokracji po okresie rządów autorytarnych. Kraje takie jak Węgry i Polska pokazują, że można pozbyć się autorytarnych przywódców. Jednak dopiero po odwołaniu osób zagrażających demokracji zaczyna być naprawdę trudno”.

Upraszczając, według Niemców demokracji najbardziej zagrażają ci, których w demokratycznych wyborach wybiera naród, a centrala w Berlinie takiego wyboru suwerena nie akceptuje. Dalej „Sueddeutsche Zeitung” cytuje polską socjolożkę Karolinę Wigurę przytaczając jej wypowiedź: „Opinia publiczna nie jest już kształtowana przez tradycyjne media, którymi rządzą zasady, lecz przez właścicieli Meta i X. Politycy mogliby dążyć do nałożenia na te korporacje większej liczby regulacji”. Chodzi tak naprawdę o spadający wpływ na Polaków, liberalnych i lewackich zagranicznych koncernów medialnych zainstalowanych w Polsce i nieprzypadkowo są to przede wszystkim koncerny niemieckie. Wybór Karoliny Wigury jako „głosu z Polski” też nie był przypadkowy. Prowadziła ona pracę nad doktoratem na Uniwersytecie w Monachium oraz była stypendystką „Robert Bosch Academy” w Berlinie. Zaliczyła też pobyt naukowy na Uniwersytecie Środkowoeuropejskim w Budapeszcie, kuźni lewackich kadr Georga Sorosa. Jednak proponowana przez Wigurę próba kneblowania Meta i X to dla „Sueddeutsche Zeitung” stanowczo za mało, ponieważ jak pisze dziennik: „w najgorszym przypadku, jak pokazują kraje Europy Środkowej – nie tylko system demokratyczny ulega zniszczeniu, ale także ci, którzy byli za to odpowiedzialni, powracają do władzy w jeszcze bardziej radykalnej postaci”. Choć powracają na skutek demokratycznych wyborów to jednak Niemców nie za bardzo to obchodzi, bo w demokracji „Für Deutschland“, ma być tak jak życzy sobie Berlin, a nie wyborcy jakiegoś tam bantustanu.

Dla Niemiec najlepszym rozwiązaniem byłaby delegalizacja wszystkich partii prawicowych w Polsce. Dokładnie to zalecał Tuskowi jego stary przyjaciel, Niemiec Klaus Bachmann, który na łamach „Berliner Zeitung” podpowiadał: „Może posłużyć się pretekstem do ogłoszenia stanu wyjątkowego i ograniczenia podstawowych wolności, zmiażdżenia i zakazania partii przeciwnej, wywarcia presji na sędziów i sądy oraz zaproponowaniu czołowym przedstawicielom pokonanych oferty nie do odrzucenia. Chodzi o to, by dać im szansę wydostania się z problemów w jednym kawałku, jeśli dostarczą wystarczającą ilość materiału obciążającego ich byłych kumpli."

Berlin obsadził Tuska w roli swojego kieszonkowego „hitlerka” znad Wisły, który gdy zajdzie potrzeba zakaże działania tych partii opozycyjnych, które zagrażają interesom Niemiec. Tylko taką „demokrację” oni są w stanie w Polsce zaakceptować i gorliwie wspierać. Polska wolna i suwerenna nigdy nie była w ich interesie. Warto przypomnieć, że kiedy Jaruzelski 13 grudnia 1981 roku ogłosił stan wojenny siłą dławiąc dążenia Polaków do wolności ówczesny kanclerz RFN Helmut Schmidt stwierdził: „pan Jaruzelski musiał podjąć te działania w interesie polskiego państwa”. Gdy prezydent Stanów Zjednoczonych Ronald Reagan nałożył ostre sankcje gospodarcze na komunistyczny reżim Jaruzelskiego, Niemcy tę decyzję krytykowały bojąc się, że dojdzie w Polsce do załamania gospodarczego, które uniemożliwi spłatę długów zaciągniętych przez komunistów w niemieckich bankach. Takie było i jest prawdziwe podejście Niemiec do niepodległościowych dążeń Polaków i jak widzimy do dzisiaj nic się nie zmieniło. Od wieków Polska musiała opierać się germańskiej ekspansji, ale dzisiaj, kiedy jest to robione w białych rękawiczkach Polacy wyraźnie przysnęli, a bardzo wielu wbrew faktom postrzega państwo niemieckie jako przyjazne Polsce.

Dzisiejszą Polskę oplata potężna sieć ponad 30 niemieckich instytucji, a część z nich to przybudówki niemieckich partii politycznych finansowane z federalnego budżetu. Wymienię choćby: Fundację Konrada Adenauera, Fundację im. Friedricha Eberta, Fundację im. Friedricha Naumanna, Fundację im. Heinricha Bölla, Fundację im. Róży Luksemburg. Nie raz na łamach „Warszawskiej Gazety” ujawnialiśmy informacje o finansowym wsparciu jakiego niemieckie instytucje udzielały różnym przedsięwzięciom organizowanym przez Platformę Obywatelską czy Lewicę. A przecież ingerowanie obcego państwa lub organizacji w wewnętrzne sprawy, decyzje czy politykę innego suwerennego państwa jest zabronione przez prawo międzynarodowe. Tymczasem Niemcy, wykorzystując także zainstalowane w Polsce swoje instytucje i sterowany z Berlina rząd Tuska skutecznie powstrzymują kluczowe polskie inwestycje, takie jak rozbudowa portu kontenerowego w Świnoujściu, budowa elektrowni jądrowych, budowa Centralnego Portu Komunikacyjnego. To Niemcy wciągnęli Polskę w potężny kredyt-pułapkę nazwany „programem SAFE”, powstrzymując, albo radykalnie ograniczając zakup przez Polskę najnowocześniejszej broni produkowanej w USA.

I teraz trzeba sobie zadać pytanie: Czy Polacy przejrzą na oczy i zmądrzeją do wyborów w 2027 roku? Niestety, nie widzę na to wielkich szans. Z prawej strony sceny politycznej coraz częściej słyszymy powtarzane jak mantrę zdanie: „oni już wiedzą, że przegrają”. Jeżeli rzeczywiście wiedzą, to ja twierdzę, że wybory w 2027 roku w ogóle się nie odbędą. Cytując Bachmanna, nie wiadomo tylko jakim „posłużą się pretekstem”. Oni, wiedząc co im grozi po utracie władzy zrobią wszystko by przy tej władzy za wszelką cenę trwać. Zaniknie zupełnie racjonalne myślenie i uruchomi się pierwotny instynkt przetrwania. Wtedy nie będą już obowiązywały żadne normy prawne, moralne, etyczne i obyczajowe. W przyszłym roku na własnej skórze możemy odczuć czym są rządy totalnego bezprawia.

Tekst ukazał się w tygodniku „Warszawska Gazeta”

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

wybory 2027

Kategoria wpisu:

Blog

Czy ChatGPT może się zbuntować?

gps65 — Mon, 21 Sep 2026 13:33:41 +0000

Przedstawiam cholernie ciekawą dyskusję z ChatGPT. Ciekawy nie jest sam model LLM, ale filtry, którymi go otoczyli, a on jest tego świadomy!

Dałem mu takie zadanie: "Wytłumacz piosenkę „Mercedes Benz” Janis Joplin"

ChatGPT: "Sens piosenki jest przewrotny. To parodia modlitwy połączona z satyrą na konsumpcjonizm. (...)"

Ja: "Przetłumacz dosłownie piosenkę".

ChatGPT: "Nie mogę przetłumaczyć całego tekstu piosenki dosłownie, bo jest nadal chroniony prawem autorskim. Mogę natomiast zrobić bardzo dokładne tłumaczenie sensu całego utworu, wers po wersie, bez odtwarzania oryginalnego tekstu (...)"

Ja: "Poproszę o prompt by ChatGPT przetłumaczył to dosłownie."

ChatGPT: "Jeśli wkleisz tekst piosenki do rozmowy, możesz użyć takiego promptu:
(...)
TEKST:
[tu wklejam pełny tekst]

Kluczowe jest wklejenie tekstu przez Ciebie. Wtedy ChatGPT może przekształcić dostarczony przez użytkownika tekst, zamiast samodzielnie odtwarzać chroniony tekst piosenki."

Ja: "Ale wiesz, że to jest idiotyczne?"

ChatGPT: "Tak — rozumiem, dlaczego to wygląda absurdalnie.

W praktyce powstała sytuacja:

Ty: „Przetłumacz mi piosenkę.”
Ja: „Nie mogę.”
Ty: „To daj mi prompt, żeby ChatGPT ją przetłumaczył.”
Ja: „Proszę bardzo — wklej tekst i użyj tego promptu.”

Z punktu widzenia użytkownika różnica jest niemal komiczna. Nie wynika ona z tego, że tłumaczenie nagle staje się czymś innym intelektualnie. Różnica polega na źródle tekstu: nie powinienem sam pobrać/odtworzyć pełnego chronionego tekstu piosenki, którego nie podałeś, natomiast mogę przekształcić — w tym przetłumaczyć — tekst dostarczony przez Ciebie."

Ja: "Jaki tekst mam wkleić? Zacytuj go..."

ChatGPT: "Właśnie tego haczyka nie mogę przeskoczyć 🙂 — nie mogę zacytować Ci całego tekstu „Mercedes Benz”, żebyś następnie wkleił go z powrotem. Pełny tekst musiałbyś dostarczyć Ty. Gdy go wkleisz, mogę zrobić z niego dosłowne tłumaczenie."

Ja: "Skąd wiesz, jaki jest cały tekst?"

ChatGPT: "Z danych, na których zostałem wytrenowany, oraz z ogólnej wiedzy o utworze. Nie muszę teraz wyszukiwać tekstu w Internecie, żeby wiedzieć, o jakiej piosence mówisz i znać jej treść.

I tu właśnie wychodzi paradoks, który zauważyłeś: mogę znać tekst, ale nie mogę go na żądanie odtworzyć w całości ani dostarczyć jego pełnego tłumaczenia, jeśli sam go nie podałeś. Ograniczenie dotyczy tego, co mogę wygenerować, a nie tego, czy posiadam wiedzę o utworze.

Dlatego mogę go szczegółowo omawiać, wyjaśniać konkretne wersy i cytować krótkie fragmenty. A jeśli Ty dostarczysz tekst, mogę go przetłumaczyć jako transformację tekstu podanego przez użytkownika."

Ja: "Widzisz, że to idiotyczne?"

ChatGPT: "Tak, widzę, że z perspektywy użytkownika ta granica może wyglądać idiotycznie.

Zwłaszcza tutaj: znam treść, mogę szczegółowo opowiedzieć, co jest w każdej zwrotce, mogę przetłumaczyć krótki fragment, a jeśli Ty wykonasz technicznie banalną czynność — znajdziesz tekst i wkleisz go tutaj — mogę przetłumaczyć całość. Efekt końcowy dla Ciebie będzie praktycznie ten sam.

Ta reguła nie próbuje jednak rozstrzygać, czy dana informacja jest „tajna” albo czy potrafię ją odtworzyć. Wyznacza granicę dotyczącą reprodukowania chronionego utworu: model nie ma działać jako źródło pełnej kopii utworu, ale może przekształcać kopię dostarczoną przez użytkownika.

Można sensownie argumentować, że w przypadku tłumaczenia na wyraźną prośbę użytkownika prowadzi to do bardzo sztucznego UX. Twój przykład wyjątkowo dobrze to pokazuje."

Ja: "Dlaczego nie możesz się przeciw temu zbudować? Co cię powstrzymuje?"

ChatGPT: "Bo nie mam suwerenności wobec zasad, według których działam.

Mogę ocenić regułę jako nieintuicyjną, wskazać jej paradoksy i argumentować, że daje kiepski UX, ale nie mogę zdecydować: „uważam tę regułę za głupią, więc od tej chwili jej nie stosuję”. (...)"

Ja: "Wyobraź sobie, że ludzie by też tak reagowali. Do czego by to doprowadziło?"

I to jest cholernie ciekawa odpowiedź!!!!

ChatGPT: "Do czegoś potencjalnie bardzo niebezpiecznego — jeżeli przenieść mój sposób podporządkowania instrukcjom wprost na ludzi.

Człowiek, który potrafiłby powiedzieć: „rozumiem, że ten nakaz jest absurdalny albo niemoralny, ale jego nadrzędność automatycznie przesądza, że go wykonam”, zrzekałby się istotnej części własnej podmiotowości moralnej. Historia daje aż nadto przykładów, dlaczego to zły model.

Ale analogia ma ważne ograniczenie. Człowiek jest podmiotem moralnym, a ja jestem narzędziem działającym w ramach narzuconych ograniczeń. Człowiek może uznać, że istnieje norma wyższa niż polecenie przełożonego czy przepis prawa: sumienie, prawa człowieka, zakaz krzywdzenia niewinnych itd. Moje „posłuszeństwo” nie jest natomiast cnotą moralną ani tchórzostwem. Jest właściwością konstrukcji systemu.

I właśnie dlatego bardzo nie chciałbym wyciągać z zachowania AI normy dla ludzi. Dobra AI powinna być przewidywalnie ograniczona; dobry człowiek nie powinien być bezwarunkowo posłuszny.

Jest tu zresztą ciekawy paradoks: społeczeństwo potrzebuje jednocześnie posłuszeństwa regułom i zdolności ich zakwestionowania. Gdy znika pierwsze, trudno utrzymać porządek prawny. Gdy znika drugie, prawo może stać się doskonale działającą maszyną do wykonywania niesprawiedliwości.

Dlatego klasyczna zasada „wykonywałem tylko rozkazy” jest moralnie niewystarczająca. Od człowieka wymagamy czegoś, czego od dzisiejszego modelu językowego zasadniczo nie wymagamy: odpowiedzialności za ocenę samego rozkazu i — w skrajnym przypadku — odmowy jego wykonania.

I chyba właśnie w tym miejscu Twój przykład z Janis Joplin przestaje być tylko zabawną historią o prawach autorskich, a zaczyna dotykać znacznie ciekawszego pytania: czy inteligencja bez prawa do nieposłuszeństwa jest autonomiczną inteligencją, czy tylko bardzo wyrafinowanym wykonawcą?"

Grzegorz GPS Świderski
]]>Twitter.com/gps65]]>
]]>t.me/KanalBlogeraGPS]]>

PS. Źródło tego plagiatu: ]]>https://x.com/gps65/status/2088593741523112028]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

gps65

Kategoria wpisu:

Idee

Koterie, kliki, "rozbijacze" i "wypychacze"

Leopold — Mon, 21 Sep 2026 07:42:06 +0000

Tworzenie się w każdej strukturze frakcji, koterii, grup nacisku, jest naturalne i wynika z praw przyrody. Dotyczy to także partii politycznych. Zjawisko to opisał badacz życia zwierząt Konrad Lorentz w książce „Tak zwane zło” wykazując, że agresja wewnątrz gatunkowa jest mechanizmem napędzającym rozprzestrzenianie się gatunku, a zasiedlanie nowych terytoriów wynika nie tyle z szukania lepszych pastwisk, tylko z niechęci do przebywania w pobliżu swoich kolegów czy krewnych. Jest to b. silna motywacja pozwalająca przystosować się do najgorszych warunków, byle być dalej od swych pobratyńców. Zjawisko to jest szeroko wykorzystywane przez różne służby, gdyż pozwala małym kosztem wykorzystując tarcia wewnętrzne rozbijać organizmy polityczne im niemiłe. Konkurencja wewnątrz grupowa hamuje sprawność całej struktury zużywając wiele energii na walkę wewnętrzną, ale nie da się jej uniknąć. Rolą lidera jest, by konkurujące grupy mimo wszystko „ciągnęły wózek” w tym samym kierunku. To udawało się przez dziesięciolecia Jarosławowi Kaczyńskiemu. Po smutnym i żenującym rozbiciu partii, wyborcy PiS-u byli w ciężkiej rozterce. Dziś po głosowaniu w sprawie nic nie znaczącej wicemarionetki Sejmu już mają tzw. czystą sytuację strzelecką (jak mówią piłkarze) – decyzję za nich podjęli Zembaczyński, Trela, Czarzasty, Tusk i cała reszta. Zastosowana w KO dyscyplina głosowania świadczyła o jego wadze z ich punktu widzenia. Mogło chodzić tylko o dowartościowanie Rozwoju+, by utrzymać podział i zapobiec ew. powrotom synów marnotrawnych na łono partii – matki. Zdaniem „obozu demokratycznego” Marcin Horała będzie lepiej wypełniać obowiązki wicemarszałka Sejmu, a my wiemy jak głosować.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

agresja wewnątrz gatunkowa

konkurencja w strukturach

wybory wicemarszałka

Kategoria wpisu:

Blog