Niepoprawni.pl

Dlaczego bomby nie uciszą trolli?

gps65 — Tue, 13 Oct 2026 17:02:43 +0000

O superkomputerach, kartach graficznych i farmach botów.

Tomasz Siemoniak, Jakub Wiech, Jarosław Wolski czy inni bezmyślni propagandyści systemu są nierozgarnięci. To debile, które nie rozumieją tego, o czym sami mówią i piszą, dlatego tak łatwo stają się pożytecznymi idiotami Kremla powielającymi fejki.

Po atakach dronów na centra danych Yandexa w Sieci rozlała się plotka, że ruskie trolle ucichły. Nie ucichły. Objawiły się w pożytecznych idiotach, którzy tę plotkę powielają. Żeby zrozumieć dlaczego, trzeba wiedzieć, do czego służą superkomputery, czym różni się trenowanie sztucznej inteligencji od jej używania i jak naprawdę wygląda farma trolli.

Stocznia i statki

Duży model językowy, czyli LLM (np. ChatGPT, Llama, YandexGPT), powstaje w dwóch etapach.

Pierwszy to trenowanie. Model czyta ogromną część internetu i uczy się przewidywać kolejne słowa. Wymaga to tysięcy kart graficznych (GPU) połączonych superszybką siecią i liczących bez przerwy przez tygodnie lub miesiące. Tym właśnie jest superkomputer AI. Jeden z superkomputerów Yandexa miał około 1600 kart Nvidia A100.
Drugi etap to używanie gotowego modelu. Fachowo nazywa się to inferencją: zadajemy pytanie, model odpowiada. Wymaga to nieporównanie mniej mocy. Mniejsze modele działają na jednej karcie graficznej w zwykłym serwerze, a najmniejsze nawet na dobrym laptopie.

Superkomputer jest jak stocznia. Buduje statek raz, a potem statek pływa sam. Gotowy model to plik, który można skopiować dowolną liczbę razy i uruchomić gdziekolwiek. Zniszczenie stoczni nie zatapia statków, które już pływają.

Gotowe statki leżą w sieci za darmo

Propagandysta nie musi niczego budować. Firmy takie jak Meta, Mistral czy Alibaba udostępniają swoje modele do pobrania za darmo. Są dobre, mówią po polsku, niemiecku czy angielsku. W sieci krążą też ich wersje z usuniętymi zabezpieczeniami, które napiszą wszystko bez moralizowania, a nawet bombę pomogą skonstruować.

Jeśli ktoś chce model jeszcze lepiej dopasowany, np. piszący w stylu zatroskanego polskiego emeryta, może go dostroić na własnych przykładach. Wystarczy do tego jedna lub kilka kart graficznych i od kilku godzin do kilku dni pracy, a nie superkomputer.

Propagandyści korzystają zresztą także z komercyjnych usług. W 2024 roku OpenAI ujawniło, że rosyjska operacja Doppelgänger używała jego modeli do pisania komentarzy m. in. po polsku. Dostęp uzyskiwano przez pośredników, by ominąć blokady dla Rosji.

Ile tekstu da jedna karta?

Bardzo dużo. Jeden serwer z nowoczesną kartą graficzną i średniej wielkości modelem może wygenerować rzędu dziesiątek tysięcy krótkich komentarzy na godzinę. To szacunek rzędu wielkości, ale pokazuje skalę. Kilkanaście takich serwerów, które może kupić lub wynająć każda mała firma, wystarczy na długo. Moc obliczeniowa do produkcji propagandy jest dziś tania i powszechna.

Gdzie jest prawdziwe wąskie gardło

Skoro tekstu jest pod dostatkiem, to co ogranicza farmę trolli? Sprawy znacznie bardziej przyziemne:

✅ Konta. Platformy wymagają weryfikacji numerem telefonu i wyłapują świeże konta o podejrzanym zachowaniu. Dlatego kwitnie handel wyleżakowanymi kontami z historią oraz kartami SIM.
✅ Adresy IP. Tysiąc kont piszących z jednego centrum danych platforma zablokuje od razu. Ruch puszcza się więc przez tzw. proxy domowe i mobilne, czyli przez łącza zwykłych ludzi (często bez ich wiedzy, przez zainfekowane urządzenia), albo przez farmy telefonów: regały ze setkami smartfonów, każdy z własną kartą SIM.
✅ Unikanie wykrycia. Konta muszą zachowywać się jak ludzie: spać w nocy, mieć zainteresowania, pisać o pogodzie i piłce, a nie tylko o polityce.
✅ Zasięg. Wpis, którego nikt nie podał dalej, nie istnieje. Trzeba trafić w emocje, w algorytm i w ludzi, którzy sami zaczną powielać treść.
✅ Ludzie. Ktoś musi wymyślać narracje, pilnować kampanii i reagować na bieżące wydarzenia. Słynna petersburska Agencja Badań Internetu zatrudniała setki pracowników na zmiany, z normami wpisów do wyrobienia.

Do tego dochodzi najtańszy i najskuteczniejszy element systemu: pożyteczni idioci. To prawdziwi ludzie, którzy z własnej woli i za darmo powielają kremlowskie narracje. Tego nie wyłączy żadne bombardowanie.

Rozproszenie: klucz do zrozumienia

Farma trolli nie ma siedziby. Serwery z modelami można wynająć w dowolnym kraju, konta prowadzić z dowolnego miejsca, a pracę zlecić podwykonawcom. W 2020 roku Facebook usunął sieć kont powiązaną z petersburską fabryką trolli, prowadzoną z Ghany i Nigerii. Koordynacja wymaga jedynie wspólnych instrukcji i harmonogramu, a te można przesłać komunikatorem.

Ataki na Yandex pokazały ten kontrast w praktyce. Usługi Yandexa padły, bo były skupione w kilku ośrodkach, wszystkich na terytorium Rosji i w zasięgu tych samych dronów. Firma miała kilka zapasowych stref, ale zagrożenie dotknęło je wszystkie naraz. Nie był to przypadek: rosyjskie prawo wymaga przechowywania danych w kraju. Dezinformacja nie padła, bo nie jest nigdzie skupiona.

Gwałtowny spadek ruchu botów z sieci Yandexa, o którym pisały media, dotyczył automatów technicznych tej firmy, przede wszystkim robotów indeksujących strony dla wyszukiwarki. Nie dotyczył kont na X czy Facebooku.

Wniosek szerszy niż Rosja

Państwa utożsamiają bezpieczeństwo z kontrolą nad terytorium: dane mają leżeć w kraju, serwery w kraju, wszystko pod ręką. Wojna pokazuje, że to podejście zacofane. Granica państwa, przedstawiana jako tarcza, zamyka wszystkie zasoby w zasięgu tego samego zagrożenia. Odporność bierze się z rozproszenia między wieloma niezależnymi ośrodkami w różnych miejscach świata.

Paradoksalnie najlepiej rozumieją to ci, z którymi walczymy. Rosyjska machina dezinformacji jest odporna dlatego, że nie ma jednego serca, w które można trafić. Dlatego ruch ruskich trolli nie ustał i nie ustanie.

To się nie skończy nawet wtedy, gdy Rosja przestanie istnieć. Rosyjskie trolle będą jak Hiroo Onoda, japoński żołnierz, który przez prawie 29 lat po zakończeniu II wojny światowej walczył w dżungli na filipińskiej wyspie, bo nie uwierzył, że wojna się skończyła. Poddał się dopiero w 1974 roku, gdy jego dawny dowódca przyleciał i osobiście zwolnił go z rozkazu. Rozproszona sieć nie ma dowódcy, który mógłby przylecieć i ją rozwiązać. Konta, serwery i nawyki zostaną, a pożyteczni idioci będą dalej powielać narracje, choć nikt już nie będzie miał w tym interesu.

Wiech będzie pisał o ociepleniu klimatu, nawet jak Europę pokryje lodowiec. Siemoniak będzie rozsiewał fejki nawet, jak Tusk go wywali z rządu. Wolski będzie rozsyłał fałszywe wykresy nawet, jak wojna na Ukrainie się skończy. Propaganda jest nie do zatrzymania. Jedyny sposób to nauczyć się ją rozpoznawać.

Grzegorz GPS Świderski
]]>Twitter.com/gps65]]>
]]>t.me/KanalBlogeraGPS]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

gps65

Kategoria wpisu:

Kraj

Jak wyleczyć Polskę?

Marek Ciesielczyk — Tue, 13 Oct 2026 08:18:42 +0000

Patrz wywiad dr.Ciesielczyka dla NOWEJ POLSKI, tutaj:

Patrz także tutaj:

]]>https://youtu.be/Nu2L1tN6nx8?si=Sx8Wt-5Oltm7pU9l]]>

oraz tutaj:
]]>https://www.salon24.pl/u/m-ciesielczyk/1526669,krzysztof-skrobis-i-leszek-dzienski-opozycja-koncesjonowana]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Marek Ciesielczyk

nowa polska

Kategoria wpisu:

Kraj

Po czym poznać dobrą spółkę? Pięć parametrów, które naprawdę mają znaczenie

Independent Trader — Tue, 13 Oct 2026 06:33:44 +0000

Każdego dnia na inwestora spada lawina informacji. Komentarze analityków, prognozy stóp procentowych czy wyników, wpisy w mediach społecznościowych i nagłówki o „okazji stulecia”. Łatwo uwierzyć, że dobry wybór spółki wymaga śledzenia tego wszystkiego na bieżąco i rozumienia każdej wiadomości, która przemknie nam przed oczami.

Większość tych informacji niewiele mówi o tym, czy dana spółka jest dobrym biznesem. Przypomina to kupowanie samochodu. Na ogłoszeniu najlepiej wyglądają zdjęcia wypolerowanej karoserii i skórzanej tapicerki. O tym, czy auto posłuży latami i spełni swoją główną funkcję, decyduje jednak kilka innych rzeczy: stan silnika, przebieg i historia serwisowa.

Ze spółkami jest podobnie. Jest pięć parametrów, które pozwalają szybko sprawdzić, czy firma naprawdę zarabia, czy robi to efektywnie i czy ma szansę utrzymać wyniki przez lata.

Wolne przepływy pieniężne. Czy spółka zarabia prawdziwe pieniądze?

Pierwszy parametr najłatwiej zrozumieć na przykładzie domowego budżetu. O tym, czy rodzina żyje dostatnio, nie decyduje wysokość pensji brutto. Decyduje to, ile pieniędzy zostaje na koncie po opłaceniu rachunków, zakupów i rat. Ze spółkami jest tak samo. Tę kwotę nazywamy ]]>wolnymi przepływami pieniężnymi (ang. free cash flow, FCF)]]>. To gotówka, która zostaje w firmie po opłaceniu bieżącej działalności i inwestycji. Właśnie z tych pieniędzy spółka wypłaca dywidendy, skupuje akcje albo spłaca długi.

Można zapytać, po co patrzeć na gotówkę, skoro w raporcie jest zysk netto. Zysk to wynik księgowy, na który wpływa wiele elementów. Spółka może wykazać sprzedaż, za którą klient zapłaci dopiero za pół roku. Może też zmienić sposób rozliczania amortyzacji albo przeszacować wartość swoich aktywów. Każdy z tych zabiegów poprawia zysk, ale nie dodaje do kasy ani złotówki. Gotówki tak łatwo nie da się podkolorować.

Wolne przepływy liczymy w prosty sposób. Bierzemy przepływy pieniężne z działalności operacyjnej, czyli gotówkę wypracowaną na podstawowej działalności firmy. Odejmujemy od nich nakłady inwestycyjne (ang. capital expenditures, capex), czyli wydatki na maszyny, budynki, sprzęt i inne aktywa.

Źródło: Opracowanie własne

Ujemne wolne przepływy nie zawsze oznaczają kłopoty. Dobrze widać to na przykładzie Dino Polska. Od 2014 roku zysk netto sieci rósł co roku. W latach 2018-2022 zwiększył się prawie czterokrotnie, z około 300 mln PLN do ponad 1,1 mld PLN.

Źródło: ]]>Portfeo – najlepsza aplikacja do analizy spółek i monitorowania inwestycji]]>

Wykres pokazuje zysk netto Dino w latach 2014-2025. W tym czasie wzrósł on z około 55 mln PLN do ponad 1,5 mld PLN. Wolne przepływy wyglądały w tym samym okresie zupełnie inaczej. W latach 2018-2022 wahały się w okolicach zera, a w 2020 i 2022 roku spółka miała ujemne FCF.

Źródło: ]]>Portfeo – najlepsza aplikacja do analizy spółek i monitorowania inwestycji]]>

Przez pierwsze dziewięć lat widocznych na wykresie Dino prawie nie generowało gotówki, mimo że zysk netto rósł z roku na rok. Powód był prosty. Sieć co roku otwierała kilkaset nowych sklepów, a ich budowa pochłaniała prawie całą wypracowaną gotówkę. Sytuacja zmieniła się dopiero w 2023 roku.

Inwestor, który patrzyłby wyłącznie na wolne przepływy, mógłby uznać Dino za słabą spółkę. W rzeczywistości firma wydawała pieniądze na rozwój, który w kolejnych latach ]]>przynosił coraz wyższe przychody i zyski]]>. Dlatego przy niskich wolnych przepływach zawsze warto sprawdzić, na co idą pieniądze.

Na drugim biegunie są firmy, które nie muszą dużo inwestować, żeby rosnąć. Dobrym przykładem jest Visa, czyli operator jednej z największych sieci płatności kartowych na świecie. Spółka pobiera niewielką prowizję od każdej transakcji, a do obsługi kolejnych płatności nie potrzebuje nowych sklepów ani fabryk. Dzięki temu prawie cały zysk zamienia się w gotówkę.

Czytaj dalej: ]]>Po czym poznać dobrą spółkę? Pięć parametrów, które naprawdę mają znaczenie]]>

]]>Peter Lynch – sekrety inwestora, który pokonał Wall Street]]>

Autor: ]]>Bartosz Piwko]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

analiza fundamentalna

Kategoria wpisu:

Zakończyć wojnę. Czas wyborów. Manewry Trumpa…

Jacek K.M. — Tue, 13 Oct 2026 06:01:14 +0000

Spójrzmy na strukturę i dynamikę wydarzeń światowych.Trzeba być szalenie roztargnionym, aby nie zauważyć jakie siły dominują i walczą ze sobą na dzisiejszej międzynarodowej scenie. Największą i najlepiej zorganizowaną siłą są globaliści z City of London, którzy od dekad mozolnie z sukcesem dążą do zniszczenia zachodniej cywilizacji łacińskiej, aby sukcesywnie objąć kontrolą cały świat. Niestety brutalny bolszewizm doprowadził do mało inspirującego rozlewu krwi dlatego sięgnięto po dorobek Towarzystwa Fabiańskiego (1884 r) i Antonio Gramsciego. Mamy tu na myśli cierpliwie dokonywane ogromne zmiany w istniejących instytucjach i w edukacji młodego pokolenia. Tak przez progresywne programy szkolne jak i “kulturę” mass mediów i mediów społecznościowych.

]]>https://thelibertydaily.com/wp-content/uploads/2025/08/zelensky-trump-pu...]]>

Państwa narodowe kontra globaliści…

Po drugiej stronie barykady są liderzy i elity aspirujące do podtrzymania etosu i tożsamości i interesu państw narodowych. Tu mamy od niedawna Trumpa, Erdogana, XI, Nawrockiego, Putina, Milei, Netanjahu i wielu “pomniejszych”. Wzrost tej orientacji widać szczególnie, kiedy spojrzymy na szybko zmieniającą się sytuację w środkowej i południowej Ameryce po obcięciu amerykańskich funduszy USAID rozdawanych przez Deep State organizacjom skrajnej lewicy...

Do niedawna w globalistycznym totalitarnym zaprzęgu decydującą rolę grały USA ze swoim systemem finansowania lewackich przedsięwzięć na całym świecie, niestety pamiętamy, że socjalizm i jego wyższa forma komunizm, nie dbają o ekonomię, ponieważ ich głównym celem jest kontrola społeczeństwa i utrzymanie władzy. Trump pomieszał globalistom szyki, ale i jego pierwszą kadencję wykorzystano do eksperymentu z Covidem i testowania sposobów kontroli rządami państw narodowych. Trump więc w krótkim czasie próbuje zablokować i odkręcić dotychczasowe postępy globalistycznych ośrodków władzy. Podobne kroki podejmują inni światowi politycy, którym na sercu leży dobro i przyszłość ich narodów. Zdarza się, że te narody mają jednak swoje nierozwiązane historyczne problemy, co jest również wykorzystywane przez ośrodki globalistyczne.

Zaskakujący manewr Trumpa

Dzisiaj poza tlącą się w “zamrażalniku” wojną z Iranem obserwujemy narastające przesilenie w wojnie rosyjsko-ukraińskiej. W sobotę prezydent Trump dał upust swojej frustracji wobec Żeleńskiego sugerując, że Ukraina powinna wybrać nowego prezydenta, gdyż obecny miał wiele okazji aby zakończyć wojnę, ale nie jest tym zainteresowany. Dodał, że z uwagi na światowy niedobór na rynkach światowych oleju napędowego (diesla), aż 6 razy prosił Żeleńskiego, aby nie atakował rosyjskich rafinerii produkujących ten olej. Żeleński jednak lekceważył prośby Trumpa doprowadzając tym do wzrostu cen diesla. Wobec tego realista Trump podczas rozmowy z Putinem (74-te urodziny) zawarł z nim umowę zawieszającą sankcje na rosyjski eksport i sprzedaż diesla na pół roku, w tym do USA mówiąc, że jako prezydent chce obniżyć ceny diesla w skali światowej i dla amerykańskich rolników i truckerów.

Odpowiadając na sugestie Trumpa, że interesuje go zawarcie pokoju, Żeleński powiedział, że o wyborze swoich władz zdecydują Ukraińcy, a Trump niech przekona Putina na zatrzymanie operacji wojennych. Umowę w sprawie diesla nazwał nieuczciwą i określił mianem urodzinowego prezentu dla Putina. Nadmienił też, że na przeprowadzenie wyborów prezydenckich potrzeba zawieszenia broni na okres 60 dni. W międzyczasie Trump ogłosił, że Rosja i Ukraina zgodziły się na zaprzestanie atakowania instalacji energetycznych. Informacja ta zaskoczyła Żeleńskiego. Na wszelki wypadek Ukraińcy uderzyli w rosyjski terminal eksportowy NZNP w Rostowie, który obsługuje rocznie ok. 3 mln ton produktów energii. Oczywiście po wymianie tych grzeczności obie strony przystąpiły do wzajemnych bombardowań. Rosjanie zaatakowali elektrociepłownię obsługującą Kijów, pogrążając część stolicy w ciemnościach. Mer Kijowa, Kliczko poradził mieszkańcom , żeby szukali schronienia na wsi. Putin poinformował świat o postępującej normalizacji dyplomatycznej z USA.

Zamieszanie po decyzji Trumpa…

USA, Deep State nie śpi, grupa 7 senatorów z obydwu partii domaga się od Trumpa zmiany decyzji w sprawie uchylenia sankcji na rosyjski diesel i jego import przez Amerykę. Wojna ma trwać do ostatniego Ukraińca….

Światowe lewactwo skupione w UE, oraz ściślej podległe City of London (W.B., Francja, Kanada, Australia, NZ) wybuchło oburzeniem na jawne wiarołomstwo Trumpa. Przypomnijmy, że pragnący zakończyć wojnę przed listopadowymi wyborami w USA Trump w ub. miesiącu podpisał nowe szerokie sankcje na Rosję obejmujące gospodarkę energetyczną.Uchwalona przez Kongres ustawa nakazuje objęcie sankcjami największych importerów rosyjskiej energii z nałożeniem 100% ceł. USA nie kupują rosyjskiej ropy ani gazu od od czasu ataku Putina na Ukrainę, a tu taki zwrot! Ameryka zużywa dziennie ok. 500 tys. ton oleju napędowego, więc jak Rosja może uzdrowić niedobory diesla na rynku światowym eksportując jedynie ⅔ zużycia dziennego w USA, aby w listopadzie dostarczyć równowartość zużycia w USA diesla w ciągu 1 dnia. Dalej w następnych miesiącach równowartość zużycia diesla w ciągu 10 dni. Więc widać, że nie o rosyjskiego diesla tu chodzi…

Ukraina i jej sojusznicy

Trump postawił sprawę jasno, świat potrzebuje diesla i dlatego nie mogąc dogadać się z Żeleńskim, który atakując rafinerie z rosyjskim dieslem podnosi jego światowe ceny i prowadzi do kryzysu, prezydent podejmuje środki zaradcze. Przypomnijmy, że w czasie rozmowy Trumpa z Putinem, w Miami na Florydzie przebywała delegacja ukraińskich negocjatorów, która po zapoznaniu się z porozumieniem T.- P., odleciała do Kijowa. Podobno Trump zagroził Ukraińcom, że w razie dalszych nieporozumień, pozbawi ich zdolności amerykańskiego wywiadu, satelitarnego namierzania celów, a nawet dostaw broni i amunicji.

W europejskich stolicach mocno popierających dalsze kontynuowanie wojny z Rosją oburzenie. Jednak to tylko hipokryzja, przecież wiele państw unijnych od dawna omija sankcje i kupuje rosyjską ropę i gaz sprzedawane oficjalnie jako “kazachskie” rurociągiem “Przyjaźń” w ten sposób finansując wojnę Putina z Ukrainą. Rosyjska ropa przetwarzana jest w rafineriach Indii i Turcji i gotowy diesel trafia do Europy.

Machlojki sojuszników…

Sekretarz skarbu Scott Bessent przypomniał wszystkim oburzonym, że Kongres upoważnił prezydenta do nakładania i zdejmowania sankcji na Rosję. Przypomnijmy, że europejski import gazu LNG z rosyjskiego Jamalu wzrósł w okresie między styczniem, a wrześniem o 9,5%, a porty UE odbierają, aż 85% jamalskiego eksportu. Rekord należy tu do Francji, która we wrześniu absorbowała prawie ¾ rosyjskiego LNG (port Dunkierka i Montoir) otrzymując 571,716 mln ton z Arctic LNG. Holendrzy importowali 146,461 mln ton LNG, a Portugalia 74,263 mln ton. Teraz dołączył do nich Trump, oczywiście kupując też potas z Białorusi. Trump wyraźnie dystansuje się od planów City of London i szykuje nowe otwarcie wzmacniające państwa narodowe.

Trump ma za 3 tygodnie wybory i robi co tylko może aby obniżyć ceny benzyny, gazu i diesla dla amerykańskich wyborców, stąd ta frustracja z Żeleńskim, który atakując rosyjskie rafinerie i porty eksportujące energię właśnie podnosi ceny na rynkach światowych i w USA. UE mimo, że popiera dalsze kontynuowanie wojny i zarazem potajemnie kupuje rosyjską “kazachską” energię, również zgodziła się na uwolnienie części rezerw, czyli obniżenie cen diesla na światowych rynkach. Przypomnijmy, że sankcje nałożone przez UE na rosyjską energię dalej pozostają w mocy.

Żeleński na celowniku Trumpa

FT podaje, że rosyjskie rafinerie pracują jedynie w 60% swoich możliwości z powodu ukraińskich bombardowań. Z tego powodu Putin zakazał 8 lipca eksportu diesla, aż do 31 października z powodu niedoborów w Rosji. IEA szacuje, że produkcja diesla w Rosji spadła o 30%. Więc komentatorzy pytają, skąd Putin weźmie dodatkowy diesel na eksport, przecież on o tym wie, podobnie jak Trump. Więc chodzi o coś innego o rodzaj wirtualnej kiełbasy wyborczej i szachowanie koalicji chętnych.

3-go listopada wybory midterms w Ameryce, to osobny obszerny temat, ale wypada nadmienić, że szanse Republikanów na utrzymanie większości w Kongresie oceniane są nisko. Szacunki Polymarket dają 65% szans wygranej Demokratów i tylko 10% dla Republikanów. Trump dwoi się i troi latając na wiece poparcia dla republikańskich kandydatów, szczególnie do Senatu, to oni mogą osądzać Trumpa jeśli demokratyczny Kongres uderzy w niego kolejnym impeachmentem.

Swoją umową z Putinem, Trump przesunął celownik na Żeleńskiego. Teraz ceny benzyny i diesla będą zależały od tego czy Żeleński zbombarduje rosyjskie rafinerie. Jak ceny pójdą w górę winny będzie Żeleński działający na szkodę Amerykanów używających diesla. A Trump nie będzie owijał w bawełnę i wskaże winowajcę, który destabilizuje rosyjski eksport. A co na to Ukraińcy? Osoba z otoczenia Żeleńskiego oświadczyła: “Spalimy rosyjskie rafinerie” Oj wojenko, wojenko, cóżeś Ty za Pani…

Sytuacja Europy

Europa grzęźnie w bagnie politycznej poprawności, jej socjaliści myślą o polityce, kontroli, czy cenzurze, nie zawracają sobie głowy ekonomią. Dodatkowo z polecenia globalistów z City of London finansowo i militarnie wspiera Ukrainę w wojnie z Rosją, sama również się militaryzuje. Ma być skromnie, zielono, postępowo i posłusznie. I ciężko, bo bez rosyjskiej ropy i gazu, a trzeba konkurować z Ameryką i Azją gdzie ceny energii są niższe. Reuters podaje, że ok. 41% europejskiego importu diesla pochodzi z USA. Europa dalej klimatycznie szaleje, w ciągu ostatnich 15 lat zlikwidowała 30 z ówczesnych 100 rafinerii. A moce przerobowe europejskich rafinerii spadły z 17,5 mln baryłek dziennie na 14,4 mln. Polski obecny rząd karnie wykonuje polecenia globalistów z Brukseli zapominając, że powinien przecież reprezentować interesy polskich obywateli…

Jacek K. Matysiak Kalifornia, 2026/10/13

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Koncert Konrada Biniendy w Poznaniu

Leopold — Mon, 12 Oct 2026 21:27:45 +0000

1o października 2026 w poznańskim Pałacu Działyńskich odbył się koncert Konrada Biniendy dedykowany pamięci Prezydenta Lecha Kaczyńskiego i Marii Kaczyńskiej. Koncert był prezentowany w ramach VI Kongresu Światowego Stowarzyszenia „Republika Polonia” pod patronatem Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Karola Nawrockiego, a jednym z organizatorów wydarzenia był Akademicki Klub Obywatelski im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

W Polsce pianista Konrad Binienda będzie zawsze „synem Biniendy” – człowieka, który obalił wyniki sowieckiego „śledztwa” w sprawie katastrofy smoleńskiej. Nawiasem mówiąc prof. Wiesław Binienda jest członkiem poznańskiego AKO. Ale na świecie pianista, którego recital mieliśmy okazję wysłuchać, ma własne nazwisko, bo to znakomity i wszechstronny muzyk mający wielki dorobek artystyczny. Występował jako solista z wieloma renomowanymi orkiestrami (m.in. The Royal Philharmonic Orchestra of London, The Cleveland Orchestra), grał w „nobilitującej” artystów, Carnegie Hall w Nowym Yorku, nagrywał płyty.
Nagrody na konkursach muzycznych to obecnie standard wielu koncertujących pianistów, ale nie każdy może wykazać się uzyskanym w prestiżowym Instytucie Muzycznym w Cleveland stopniem doktora sztuk muzycznych (DMA). I z pewnością nie każdy jest w stanie dyrygować orkiestrą, zinstrumentować, dokonać transkrypcji, czy skomponować kwintet fortepianowy.
Binienda jest interesującym kompozytorem - jego Mazurek Fantasy utrzymany w konwencji chopinowskiej, bez silenia się na „nowoczesność” i rozszerzone harmonie, jest po prostu bardzo ładny i spełnia podstawowe kryterium udanej kompozycji – chciało by się usłyszeć go raz jeszcze.
Artysta rozpoczął program od scherza cis-moll Fr. Chopina, którego efektowne oktawy części skrajnych często prowokują artystów chcących wykazać swoje możliwości do grania w zawrotnych tempach. Ponieważ są w stanie grać naprawdę szybko, cierpi na tym narracja, a piękne przebiegi harmoniczne nie mają szans wybrzmieć. Binienda nie epatował tempami i dzięki temu chorał w środkowej części utworu mógł zabrzmieć monumentalnie i dostojnie.
W programie artysty dominowały utwory z późnego okresu twórczości Fr. Chopina – pięknie zagrane mazurki op. 56 i na zakończenie pomnikowy Polonez -fantazja op. 61. Słuchając tych utworów często nachodzi refleksja jakie jeszcze wspaniałe utwory mogły powstać i jaka byłaby ewolucja stylu kompozytora, gdyby żył jeszcze 10 lat dłużej?
W pięknej sali Pałacu Działyńskich stoi koncertowy fortepian Steinway udostępniony przez Filharmonię Poznańską. Nadaje to rangę pomieszczeniu, ale taki instrument nie pasuje do niedużej historycznej sali – jest po prostu za głośny. W swoich recenzjach muzycznych Bernard Shaw podobne fortepiany nazwał ryczącymi żelaznymi potworami.
Ewolucja fortepianu postępowała równolegle z karierą, czy wręcz kultem Ignacego Padarewskiego, który podróżował po Stanach prywatnym pociągiem wożąc 3 takie „monstra” długości 2,5 metra i posiadające żeliwną ramę wytrzymującą 6 ton naciągu strun. Umożliwiały one głośną grę w wielkich halach, gdzie można było sprzedać bilety dla tłumu słuchaczy.

Taki instrument w Pałacu Działyńskich, nieco już wyeksploatowany, hałaśliwy i nieinspirujący, stanowi wyzwanie dla pianistów – solistów. Najlepiej brzmiałby przy zamkniętej klapie, co jest nieakceptowalne ze względów wizualnych.

Obecnie pianiści chińscy wyznaczyli standardy i przyzwyczaili nas do gry sterylnej i nieskazitelnej, czasem robiącej wrażenie, że gra cyborg czy sawant. Binienda jest człowiekiem z krwi i kości i zdarzały mu się drobne niedoskonałości typu muśnięcia sąsiedniego klawisza, czy niedogranie jakiejś nutki, ale nie wpływało to na ogólne wrażenie, gdyż istotą wykonawstwa jest forma komunikacji między ludźmi – przekaz od grającego do słuchacza. Owacje na stojąco i bis na zakończenie koncertu świadczyły, że ta komunikacja odniosła sukces, a kontakt artysty ze słuchaczami był dobry.
Niedawno w Poznaniu mieliśmy okazję posłuchać innych znakomitych polsko- amerykańskich pianistów – braci Dominika i Kaspra Yoder. Możemy mieć tylko satysfakcję, że artyści tej rangi co Konrad Binienda i bracia Yoder są ambasadorami polskości w Stanach Zjednoczonych.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Czy bojarzy prezydenta to szmaciarze?

gps65 — Mon, 12 Oct 2026 16:49:10 +0000

W nagranych potajemnie rozmowach i puszczonych fragmentarycznie w PRZEkanale Grzegorz Braun powiedział tak:

"Kancelaria Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej co całości zlała nasze szlachetne kandydatury. Ani dziękuję, ani w dupę się pocałuj. (...) Pan prezydent "dobry car, źli bojarzy", powiedział: ależ Panie ministrze, jak to się stało? (...) I następnie dostaliśmy od tych szmaciarzy ostatnich. Szmaciarzy to jest, bo to jest szmaciarstwo, nie dostaliśmy złamanego maila odpowiedzi (...) Realia są takie, że fasadowe organy władzy najwyższej reprezentują Radę Ambasadorów, tak? Reprezentują władzę okupacyjną wobec Polaków, tak? Korespondujemy z Judenratem. Nie korespondujemy z polskim prezydentem, tylko korespondujemy z Judenratem"

Są takie możliwe interpretacje tego, co Braun powiedział:

Naprawdę tak myśli. Czyli, że prezydent Nawrocki służy Żydom, którzy są pomocnikami naszego okupanta.
Tak nie uważa, ale się wkurzył i tak powiedział w złości, czego może potem żałuje, ale tego żalu nie nagrano.
Jako dyplomata mówi językiem zrozumiałym dla rozmówcy. Czyli tak, by się u niego uwiarygodnić i mówić to, czego on oczekuje.
Nagrania są sfałszowane, wygenerowane przez AI.

Która teoria Wam najbardziej pasuje?

Grzegorz GPS Świderski
]]>Twitter.com/gps65]]>
]]>t.me/KanalBlogeraGPS]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

gps65

Kategoria wpisu:

Kraj

Szkoła do tego dojrzewała...

Zygmunt Zieliński — Mon, 12 Oct 2026 14:16:12 +0000

Wczoraj, 9 X br. przysłuchiwałem się w wPolsce24, w programie pani Gałki, dyskusji na temat ostatnich wydarzeń w szkołach. To była rzeczowa rozmowa osób znających szkołę od środka. Wszystkie wypowiedzi (4 osoby) warto by poddać szerszej dyspucie, ale to, co powiedział pan Andrzej Sosnowski można uznać za resumé całościowego problemu gnębiącego dziś szkołę, zarówno w sensie intelektualnym jak i wychowawczym. Właściwie szkoła przestała być placówką wychowawczą, ponieważ wprowadzono do niej takie udziwnienia, jak prawa ucznia mające być analogią do praw człowieka. Rzecz w tym, że te ostatnie odnoszą się do osoby ludzkiej w pełni ukształtowanej i odpowiedzialnej za swoje czyny. Tymczasem młodego człowieka dopiero doprowadza się do stanu, w którym prawa człowieka mają do niego zastosowanie. Szermowanie zatem przez niedorobionych pedagogów i różnej maści nawiedzonych reformatorów jest niebotycznie głupie i szkodliwe. Przy tym takich wyjątkowych praw nie ma nauczyciel,. nie ma ich nawet rodzic, którego syn czy córka może oskarżyć n. p. o nadużywanie jako siły roboczej. Ostatnio przysłuchiwałem się dyskusji w Republice i występował tam jakiś Zielony. Nie można było słuchać. Zresztą wywrzaskiwał on swoje „mądrości” równolegle z głosami innych uczestników. Czytam wyjaśnienia zaistniałej w szkołach sytuacji, n. p. „wpływ na takie zachowania młodych sprawców mogą mieć media społecznościowe i działające tam zamknięte grupy”. Taka ocena powtarza się bardzo często. Ktoś inny zadaje pytanie: "czy te ataki nie są elementem wojny hybrydowej ze strony Rosji, bo podobne sytuacje miały już miejsce na Litwie, a inspiracja płynęła z Moskwy”. To już infantylizm nie wiadomo komu i czemu ma służyć. Nie warto nawet zajmować się takimi enuncjacjami. Wszystkich jednak przelicytował jak zwykle Donald Tusk, który zwołał pilną naradę służb i ministrów. W jej trakcie szef rządu wskazał jednak również na prezydenta Karola Nawrockiego, przekonując, że po jego wecie rząd nie ma odpowiednich narzędzi do szybkiego blokowania niebezpiecznych treści w Internecie. Będziemy musieli wrócić do przywrócenia tych zapisów.... To się nazywa odwracaniem kota ogonem. A nadto, szalbierstwem i kpiną z każdego rozumnego człowieka jest oskarżanie Prezydenta w tej tak obrzydliwej sprawie, a przy okazji próbą położenia brudnej łapy na środkach przekazu pokazujących nieudolność Tuska i rządu i katastrofę jaka wisi nad Polską. Słusznie ktoś zauważył analogię z podpaleniem Reichstagu w 1933 r. Hitler w ten sposób zastraszył opozycję i przeforsował ustawę o pełnomocnictwach. Tak dopięła się w III Rzeszy pełna dyktatura. A do czegóż innego zmierza Tusk?

Tymczasem o obecnej szkole jako wylęgarni zdeprawowanych typów ani słowa. Można to zrozumieć, bo trzeba by jednak sięgnąć do tego, co w tej szkole się na co dzień dzieje. Ma to swoją genezę, o czym ani rządzący szkolnictwem ani szeroki ogół nie wie i nie chce wiedzieć. Nie będę zanudzał jakimś odwoływaniem się do przeszłości. Powiem krótko: komuniści szpikowali szkołę ideologią, tendencyjnie przedstawiali historię Polski, ale całokształt programu był jednak zorientowany na kształcenie. A szkoła jako instytucja wychowawcza zachowała swój kształt, nie waham się powiedzieć, przedwojenny. Przede wszystkim dyscyplina, a uczeń traktowany zgodnie ze swym wiekiem, a nie jak dziś samowolny, arogancki, pełen roszczeń i traktujący wszystkich jak zakładników. Z pewnością działają tu pewne wzorce zachodnie, ale czerpanie z nich, to już sprawa rezygnacji z naszej rodzimej tradycji wychowawczej, mającej przecież znaczący dorobek. Istota rzeczy, to jednak kierunek w jakim idzie szkoła. Od 1989 r. różni bywali ministrowie Oświaty, ale o żadnym nie można powiedzieć, że działał na szkodę szkoły. A wpychanie jej w zaułek ideologizacji odznaczającej się skrajnym lewactwem i libertynizmem, to coś dla szkoły zabójczego. Wszystko w tym przypadku staje się nieważne, zasób przekazywanej wiedzy, kształtowanie społecznej i moralnej postawy ucznia. Daje mu się laissez fair, byle przyswoił sobie światopogląd LGBT i głupotę gender. Czyli przyjął „wyznanie wiary” pani Nowackiej i Lubnauer, osób bez jakiejkolwiek merytorycznej podstawy, by sprawować pieczę nad wykształceniem i wychowaniem młodego pokolenia. To one wprowadziły szkołę w bagno, w którym lęgnąć się mogą nawet aberracje, jakich ostatnio jesteśmy świadkami. Oddanie im tej najważniejszej domeny w życiu osobistym, społecznym i państwowym świadczy niezbicie o tym, że Tusk ma zadanie niszczenia nie tylko państwowości polskiej, ale także narodu mającego swą historię i aspiracje. Były prezydent Andrzej Duda powiedział: „Nakręcaliście przez lata spiralę nienawiści, a teraz jak w rodzinach wzeszły plony to „O la Boga!”. I wielka akcja przeciw przemocy jak z dopalaczami swego czasu. Już przerabialiśmy ten teatrzyk, Panie Tusk. Teraz media podają, że miał Pan od pół roku na biurku raport ABW z ostrzeżeniem o prawdopodobnej fali przemocy w szkołach i nie zrobił Pan nic. Niszczy Pan tkankę społeczną w Polsce. Jest Pan inteligentny i ma Pan wielkie doświadczenie polityczne. Uważam, że robi Pan to z premedytacją”. Zgadza się, ale tą inteligencją Tuska, to może nie tak?

Nic dodać i nic ująć. Taka jest prawda, a to, że poważna część narodu jej nie widzi i pozwala na paskudzenie domu, w którym żyje przez fanatycznych wrogów wszystkiego, co powinno być skarbem każdego Polaka, jest dzisiaj zagrożeniem. W czasie wojny chodziłem do niemieckiej szkoły. Nas Polaków traktowano „ulgowo”. Lekcji nie zadawano w ogóle. Poza językiem niczego z tej szkoły nie wyniosłem. Nic dziwnego, gdyż kształcono mnie na parobka. Sapienti sat!

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

dysputa na temat szkoły

Tusk a przemoc

Nowacka i degradacja szkoły

Duda

Kategoria wpisu:

Kraj

ZAMACH STANU W KRAKOWIE

Kapitan Nemo — Mon, 12 Oct 2026 14:02:34 +0000

Nawet Domański - minister upadku finansów państwa nie pomógł spadochroniarce Piątkowskiej w uniknięciu klęski junty 13 grudnia w Krakowie. Domański, specjalnie zrzucony na Kraków i wyposażony w plik ulotek, przypominających bilety Narodowego Banku Polskiego – nie zdołał kupić ani jednego głosu dla Piątkowskiej! Każdy nawet Krakowiak już zdołał się przekonać, że wszystkie głosy oddane na juntę Tuska są bez pokrycia i w dodatku na kredyt, które spłacać będą nasze dzieci i wnuki.

A Kraków miał być dla niemieckiego namiestnika niczym bratwurst z laugenbrötchen. Przecież b.członek PZPR Jacek Majchrowski aż pięciokrotnie wygrywał wybory, rządząc Krakowem ponad 20 lat! Gorzej się powiodło Miszalskiemu, choć ten z dumą nosił osiem gwiazdek na czole! „Misza” jednak padła po zaledwie dwóch latach i to z samego dachu ratusza, na który zdołała się wspiąć dzięki wsparciu Patologii Obywatelskiej. Jedyne, co udało się Miszalskiemu zrobić dla Krakowa, to złożyć pocałunek śmierci na czole Piątkowskiej na dzień przed ciszą wyborczą…

Klęska w Krakowie spadochroniarki Piątkowskiej z pobliskiego o 280 km Nadarzyna, została jednak przewidziana przez służby niemieckiego namiestnika jeszcze przed zakończeniem głosowania. Służby te wyśledziły bowiem zamach na premiera i wicepremiera, przygotowany przez 50-letniego „terrorystę”, który w mediach społecznościowych zaapelował do Polaków, by się uwolnili od władzy rudego, gdyż „Najwyższą władzą w Polsce jest naród”. A więc nie to ruda k...a, nie Kosiniak, nie Żurek i nie reszta tych skur…. Żydowskobanderowskich”.

Mam świadomość, że zacytowanie słów „terrorysty” może się zakończyć tymczasowym aresztem wydobywczym na pół roku by się przyznać do współpracy, ale to przecież drobiazg w porównaniu z tym, co przygotował opanowany przez juntę Sejm, w związku z atakami nożowników w polskich szkołach. Powołanie „Ministerstwa Prawdy” – jak to ocenił b. premier Leszek Miller – to narzędzie do skutecznego wsadzenia do pierdla każdego, kto dokona podobnego zamachu, jakiego dokonali mieszkańcy Krakowa. A więc, gdy nie poprze się bandy rudego…

Mimo, że debil i analfabeta – zrozumiał to nasz Legendarny Obalacz Komuny, który po wyborach w Krakowie napisał pean ku czci niemieckiego namiestnika: „Po wyborach w Krakowie. Pragnę zauważyć Kochni z Krakowa skutecznie utrudniacie rządzenie wspaniałemu Premiwrowi Tuskowi.Niezależnie od małych racji…” (pisownia oryginalna)

W poniedziałek obudził się też sam namiestnik, strasząc Polaków „zbrodnią stanu” i zapowiadając odpowiedzialność karną za sprawę zakupu Pegasusa, dzięki któremu potencjalni nożownicy byliby natychmiast wykryci. Tak więc bez żadnego sądu już wiemy, do kogo służby Tuska włamią się o szóstej rano – przykrywając klęskę junty 13 grudnia w Krakowie – a w zasadzie zamach stanu na juntę Donalda Tuska. Nie trzeba przypominać, że spadochroniarkę z Nadarzyna osobiście wspierał nie tylko Tusk i Domański, ale i Kosiniak-Kamszysz, towarzysz Czarzasty a nawet mąż p. Applebaum!

Premier po nieprzespanej nocy doszedł zatem do wniosku, że na Kraków powinien rzucić nie Piątkowską lecz Srokę z nielegalnej komisji Pegasusa. Oczywiście wraz z ekipą wybitnych ekspertów, takich jak ośmiogwiazdkowy Zembaczyński, sufler Czarzastego Trela, Ćwik, Kluzik-Rostowska i Jaskulski . Wtedy wojna Tuska z Polską przeniosła by się na Kraków!

Dokonany w Krakowie „śmiertelny” zamach stanu na juntę trzeba więc przykryć „zbrodnią stanu”, zamachnięciem się na Tuska i Kosiniaka oraz pojawieniem się w ABW w poniedziałek powyborczy nieodżałowanego KO-Kołodziejczaka wraz z detektywem Rutkowskim.

Ciekawe czy ta poniedziałkowa apokalipsa nasłana na Polskę przez Tuska i Patologię Obywatelską sprawi, że spektakularna klęska junty 13 grudnia w Krakowie zostanie zamieciona pod dywan?

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

W poniedziałek obudził się sam namiestnik...

Kategoria wpisu:

Blog

8 przyczyn klęski kandydatki KO w Krakowie

Marek Ciesielczyk — Mon, 12 Oct 2026 08:29:10 +0000

75. odcinek programu dr. Marka Ciesielczyka NAGA PRAWDA, kliknij tutaj:

patrz także tu:

]]>https://www.salon24.pl/u/m-ciesielczyk/1526669,krzysztof-skrobis-i-leszek-dzienski-opozycja-koncesjonowana]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Meta kontra Amazon. Kto zarobi, gdy AI zacznie robić za nas zakupy?

Independent Trader — Mon, 12 Oct 2026 06:35:36 +0000

Co się stanie, gdy zamiast przeglądać oferty w sklepie, zlecimy zakupy sztucznej inteligencji? Meta i Amazon walczą o wpływ na nasze decyzje, a wraz z nim o przychody z reklam i transakcji. Wyjaśniamy, kto może zarobić na rozwoju agentów AI i na co powinni zwrócić uwagę inwestorzy.

We wrześniu 2026 roku Meta (Facebook) uruchomiła Muse – agenta AI, który potrafi samodzielnie przeglądać strony, znajdować produkty, porównywać oferty i przejść przez kolejne etapy zakupu. Użytkownik musi jedynie na końcu zatwierdzić transakcję.

W zaledwie 12 dni aplikację pobrano na iPhone’y w USA i Kanadzie 1,8 mln razy. Dla porównania ChatGPT w analogicznym okresie po swoim debiucie zanotował około 1,3 mln pobrań.

Niedługo później Amazon odciął Muse od swojego sklepu. Pytanie brzmi: dlaczego? Z punktu widzenia klienta takie rozwiązanie wydaje się przecież bardzo wygodne.

Problem w tym, że jeśli agent zacznie wybierać produkty jeszcze zanim użytkownik wejdzie na Amazon lub stronę konkretnego sklepu, platformy te stracą część wpływu na jego decyzję. A wtedy może zmienić się również to, kto zarabia na tym, że wybierzemy dany produkt zamiast innego.

Amazon zamyka drzwi przed Muse

Muse nie działa jak zwykły chatbot. Dostaje zadanie i może samodzielnie otwierać strony internetowe, wyszukiwać informacje oraz wykonywać kolejne kroki w imieniu użytkownika.

Różnicę dobrze widać na prostym przykładzie. Chatbot może podpowiedzieć, który hotel wybrać. Muse może sam otworzyć strony, wypełnić formularze i pracować nad zadaniem nawet po zamknięciu aplikacji. Do użytkownika wraca wtedy, gdy potrzebna jest jego decyzja.

Grafika wygenerowana przez AI

Amazon nie chce jednak, żeby agent Mety robił to w jego sklepie.

Firma najpierw poprosiła Metę o wyłączenie Amazon.com z Muse. Meta odmówiła, więc Amazon zaczął blokować dostęp agenta. Użytkownik próbujący wejść przez Muse na stronę Amazona otrzymywał komunikat, że korzystanie z nieautoryzowanego agenta AI narusza regulamin serwisu.

Amazon tłumaczy decyzję m.in. kwestiami autoryzacji agenta, jego identyfikacji oraz bezpieczeństwa danych klientów. Firma twierdzi, że Meta nie uzyskała zgody na działanie Muse w sklepie, a agent może uzyskiwać dostęp do stron konta klienta i historii jego zamówień.

Meta przedstawia zabezpieczenia inaczej. Firma twierdzi, że dane uwierzytelniające są przechowywane osobno, a sam agent nie ma dostępu do haseł ani danych płatniczych.

Spór nie dotyczy tylko Muse. Amazon wcześniej pozwał Perplexity w związku z działaniem jego agenta zakupowego, a także ograniczał dostęp agentów OpenAI i Google.

Jednocześnie Amazon rozwija własne rozwiązania o bardzo podobnym działaniu.

W 2025 roku Amazon uruchomił Buy for Me. Jeśli użytkownik znajdzie w aplikacji Amazona produkt, którego Amazon sam nie sprzedaje, agent może przejść do strony zewnętrznej marki i dokonać tam zakupu w jego imieniu.

Firma, która nie wpuszcza cudzych agentów do siebie, wysyła więc własnego agenta do cudzych sklepów.

Różnica jest ważna. W przypadku Buy for Me klient nadal zaczyna zakup w Amazonie. To Amazon pomaga znaleźć produkt i decyduje, kiedy skierować użytkownika dalej.

Muse działa odwrotnie. Użytkownik zaczyna od agenta Mety, a Amazon staje się dla niego jednym z wielu sklepów, które można sprawdzić.

Agent wybiera produkt, zanim klient wejdzie do sklepu

Wyobraźmy sobie, że ktoś chce kupić laptopa do 5000 zł.

Dziś może wpisać takie zapytanie w Google, wejść na Amazon albo otworzyć strony kilku sklepów z elektroniką. Przegląda wyniki, czyta recenzje, porównuje procesory, pamięć, ekran czy czas pracy na baterii.

Po drodze widzi reklamy, sponsorowane wyniki i polecane produkty. Za część z nich ktoś zapłacił.

Agentowi AI można zlecić całość jednym zdaniem:

„Znajdź mi najlepszy laptop do 5000 zł do pracy i lekkiego montażu filmów”.

Agent może sam przejrzeć sklepy i recenzje, wybrać kilka modeli, sprawdzić ceny i przygotować zakup. Użytkownik jest potrzebny dopiero do zatwierdzenia transakcji.

Produkt został więc wybrany, zanim klient wszedł na stronę konkretnego sklepu.

Dla Amazona to spora różnica. Jeżeli użytkownik najpierw zapyta Muse, agent może wybrać określony laptop i dopiero później skierować go do sklepu, w którym można go kupić. Klient nie wpisuje wtedy na Amazonie „laptop do 5000 zł”. Wchodzi już po konkretny model.

Amazon może nadal sprzedać dany produkt, obsłużyć płatność i dostarczyć paczkę. Traci jednak część wpływu na wcześniejszy etap, kiedy użytkownik dopiero zastanawia się, co wybrać.

A właśnie wtedy reklamy produktowe są szczególnie wartościowe.

Czytaj dalej: ]]>Meta kontra Amazon. Kto zarobi, gdy AI zacznie robić za nas zakupy?]]>

]]>Jak newsy wpływają na wyniki inwestorów?]]>

Autor: ]]>Piotr Chuszno]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów: