Niepoprawni.pl

Ustawa o rynku kryptowalut. Bubel prawny

Humpty Dumpty — Tue, 01 Sep 2026 21:27:02 +0000

Tzw. afera ZondaCrypto wedle powszechnego me(r)dialnego zadęcia ma pogrzebać prawicę.

No bo przecież okrzyczany przez towarzystwo z Czerskiej i Wiertniczej pisowcem szef PKOl Radosław P. miał kontakty ze śląskim adwokatem Kralem. Podobnie Republika etc.

Ale najważniejszym argumentem mającym świadczyć o tym, że PRAWICA odpowiada za nieszczęście kilku tysięcy Polaków, którzy zawierzyli swoje oszczędności estońskiej firmie jest prezydenckie weto.

Otóż zdaniem różnych Lisów, Cuchnowskich czy nawet dostojnego starca Michnika gdyby nie weto Prezydenta ustawa przygotowana rok po terminie, jaki dała UE państwom członkowskim, zapobiegłaby nieszczęściu. Co prawda firma odpowiedzialna za domniemany wał jest estońska i nasze prawo zwyczajnie jej lata, ale to przecież zbytnia subtelność dla intelektualistów liberalnych pokroju Hołdysa (ukończona podstawówka… i nic więcej, co jednak nie przeszkadza w lansowaniu go jako takiego).

Popatrzmy zatem na tekst ustawy o rynku kryptoaktywów, uporczywie zgłaszanej przez kompromitację 13 grudnia i wetowanej przez Prezydenta dr Karola Nawrockiego.

Nie będę zanudzał ustosunkowywaniem się do każdego artykułu, ale skoncentruję się na najbardziej obnażających fasadowość tej rzekomej antyprzewałowej broni Tuska.

Na początek:

Art. 11.

1. Dostawca usług w zakresie kryptoaktywów podejmuje czynności związane z ustanowieniem zabezpieczenia wierzytelności na kryptoaktywach, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

istnieje nieprzedawniona wierzytelność pieniężna albo niepieniężna, w tym wierzytelność przyszła albo warunkowa;

przedmiotem zabezpieczenia wierzytelności są kryptoaktywa zapisane na rachunku kryptoaktywów klienta albo przechowywane przez dostawcę usług w zakresie kryptoaktywów na rzecz klienta.

2. Dostawca usług w zakresie kryptoaktywów odmawia podjęcia czynności związanej z ustanowieniem zabezpieczenia wierzytelności na kryptoaktywach, gdy z przedstawionej umowy o ustanowieniu zabezpieczenia lub z dokumentu, z którego wynika zabezpieczona wierzytelność, wynika, że są one sprzeczne z przepisami prawa.

3. Odmowa, o której mowa w ust. 2, zawiera uzasadnienie.

Super, prawda? Ale popatrzmy dalej:

Art. 12. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, tryb i szczegółowe warunki postępowania dostawców usług w zakresie kryptoaktywów w zakresie zabezpieczenia wierzytelności na kryptoaktywach, uwzględniając konieczność zapewnienia profesjonalnego, rzetelnego, bezpiecznego i sprawnego prowadzenia działalności przez dostawców usług w zakresie kryptoaktywów, właściwej ochrony interesów klientów tych dostawców oraz bezpieczeństwa i integralności rynku kryptoaktywów.

Co to oznacza? Ano to, że bez przepisów wykonawczych zapis art. 11 można spokojnie wsadzić sobie do d… łoni.

Mgr Andrzej Domański (minister od 1,5 mld zł przyrostu długu Polski dziennie) se określi. Albo i se nie określi, bo ma inne problemy na głowie.

W zasadzie w tym momencie można już odłożyć tą antyprzewałową w zakresie kryptowalut ustawę Tuska na półkę.

Jej zastosowanie zależne jest bowiem od wydania rozporządzeń wykonawczych przez aktualną pacynkę Tuska umieszczoną na stanowisku ministra finansów.

Ale nie tylko.

Otóż minister Domański, jeśli przyszłaby mu na to ochota (czyt. Donald Franciszek nakazał) w zasadzie może sobie dowolnie kształtować rynek. Zgodnie bowiem z art. 14:

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia:

tryb i warunki postępowania dostawców usług w zakresie kryptoaktywów w zakresie:

promowania dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów i świadczonych przez niego usług w zakresie kryptoaktywów,

kontaktów z klientami i potencjalnymi klientami,

zawierania transakcji,

świadczenia usług w zakresie kryptoaktywów, w tym minimalnych wymagań dotyczących regulaminu świadczenia usług w zakresie kryptoaktywów,

dokonywania rozrachunku transakcji na kryptoaktywach,

szczegółowe warunki techniczne i organizacyjne wymagane do prowadzenia działalności przez dostawcę usług w zakresie kryptoaktywów w zakresie:

przechowywania, rejestrowania i zabezpieczania kryptoaktywów oraz środków pieniężnych klientów,

wyodrębniania kryptoaktywów i środków pieniężnych klienta,

rejestrowania zawieranych transakcji dotyczących kryptoaktywów,

przechowywania i archiwizacji dokumentów i innych nośników informacji sporządzanych w związku z prowadzeniem działalności

- uwzględniając konieczność zapewnienia profesjonalnego, rzetelnego, bezpiecznego i sprawnego prowadzenia działalności przez dostawców usług w zakresie kryptoaktywów, właściwej ochrony interesów klientów tych dostawców oraz bezpieczeństwa i integralności rynku kryptoaktywów.

Paniali, czy niet?? 😉

Zajebista jest za to ochrona tajemnicy zawodowej.

Zgodnie z art.. 17:

Tajemnica zawodowa obejmuje informacje dotyczące chronionych prawem interesów podmiotów, na rzecz których są świadczone usługi w zakresie kryptoaktywów, uzyskane przez osoby, o których mowa w art. 18 ust. 1, w związku z czynnościami służbowymi podejmowanymi przez nie w ramach stosunku pracy, zlecenia lub innego stosunku prawnego o podobnym charakterze, a także informacje uzyskane przez te osoby w związku z innymi czynnościami podejmowanymi w ramach działalności prowadzonej na podstawie przepisów rozporządzenia 2023/1114, objętej nadzorem Komisji lub właściwego organu nadzoru z innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jak również informacje dotyczące czynności podejmowanych w ramach wykonywania tego nadzoru, w szczególności:

dane identyfikujące stronę umowy lub innej czynności prawnej, obejmujące jej imię i nazwisko albo firmę (nazwę) oraz adres;

treść umowy lub przedmiot innej czynności prawnej;

dane o sytuacji majątkowej strony umowy, w tym liczbę i oznaczenie przechowywanych kryptoaktywów, oznaczenie rachunku kryptoaktywów, rejestru pozycji prowadzonego dla klienta, o którym mowa w art. 75 ust. 2 rozporządzenia 2023/1114, lub rachunku pieniężnego służącego do dokonywania rozliczeń w następstwie czynności mających za przedmiot kryptoaktywa oraz wartość środków zgromadzonych na tym rachunku pieniężnym lub zapisanych w tym rejestrze.

Fajniasto, prawda? Ale…

Art. 20. 1. Informacje stanowiące tajemnicę zawodową są ujawniane przez osoby, o których mowa w art. 18 ust. 1, wyłącznie na żądanie:

sądu lub prokuratora w związku z toczącym się postępowaniem karnym lub postępowaniem w sprawie o przestępstwo skarbowe;

sądu lub prokuratora w związku z wykonaniem wniosku o udzielenie pomocy prawnej pochodzącego od państwa obcego, które na mocy ratyfikowanej umowy międzynarodowej wiążącej Rzeczpospolitą Polską ma prawo występować o udzielenie informacji objętych tajemnicą zawodową;

sądu w związku z toczącym się postępowaniem cywilnym w sprawie, w której stroną jest podmiot będący stroną umowy lub innej czynności prawnej objętej tą tajemnicą - w zakresie informacji dotyczących tego podmiotu;

organu Krajowej Administracji Skarbowej:

w związku z toczącym się postępowaniem w sprawie o:

- przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe przeciwko osobie fizycznej będącej stroną umowy lub innej czynności prawnej objętej tajemnicą zawodową - w zakresie informacji dotyczących tej osoby,

- przestępstwo skarbowe popełnione przy wykonywaniu czynności związanych z działalnością osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, będącej stroną umowy lub innej czynności prawnej objętej tajemnicą zawodową - w zakresie informacji dotyczących tej osoby prawnej lub tej jednostki organizacyjnej (...)

Prezesa Najwyższej Izby Kontroli lub upoważnionego przez niego kontrolera - w zakresie informacji dotyczących jednostki kontrolowanej, niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego w prowadzonym postępowaniu kontrolnym dotyczącym tej jednostki, określonym w ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. z 2022 r. poz. 623 oraz z 2026 r. poz. 26);

firmy audytorskiej wykonującej usługę atestacyjną lub usługę pokrewną w rozumieniu odpowiednio art. 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1891 oraz z 2026 r. poz. 640) na rzecz dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów na podstawie zawartej z nim umowy;

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej, Służby Więziennej, Służby Ochrony Państwa i ich upoważnionych pisemnie funkcjonariuszy lub żołnierzy - w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego lub kontrolnego postępowania sprawdzającego na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1209);

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego i ich upoważnionych pisemnie funkcjonariuszy lub żołnierzy - w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania bezpieczeństwa przemysłowego na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych;

Policji – na zasadach i w trybie określonych w art. 20 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2025 r. poz. 636, 718 i 1366 oraz z 2026 r. poz. 187 i 421);

Straży Granicznej – na zasadach i w trybie określonych w art. 10c ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2026 r. poz. 367);

Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego – na zasadach i w trybie określonych w art. 23 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 712 i 718);

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – na zasadach i w trybie określonych w art. 34a ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2025 r. poz. 902 i 1366 oraz z 2026 r. poz. 26);

Żandarmerii Wojskowej – na zasadach i w trybie określonych w art. 40b ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych (Dz. U. z 2026 r. poz. 159);

sądu, sędziego-komisarza, syndyka, nadzorcy sądowego lub zarządcy - w związku z toczącym się postępowaniem upadłościowym albo restrukturyzacyjnym w sprawie zobowiązań i roszczeń wobec podmiotu będącego stroną umowy lub innej czynności prawnej objętej tajemnicą zawodową, w zakresie informacji dotyczących tego podmiotu;

komornika sądowego w związku z toczącym się postępowaniem zabezpieczającym lub egzekucyjnym w sprawie roszczeń wobec podmiotu będącego stroną umowy lub innej czynności prawnej objętej tajemnicą zawodową albo wykonywaniem postanowienia o zabezpieczeniu spadku lub ze sporządzaniem spisu inwentarza dotyczącego spadku po takim podmiocie - w zakresie informacji dotyczących tego podmiotu;

Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - w zakresie niezbędnym do realizacji przez niego ustawowych zadań;

administracyjnego organu egzekucyjnego oraz centralnego biura łącznikowego, o którym mowa w art. 9 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2009) - w zakresie niezbędnym do realizacji przez nich ustawowych zadań;

Rzecznika Finansowego - w zakresie niezbędnym do realizacji przez niego ustawowych zadań;

Inspektora Nadzoru Wewnętrznego – na zasadach i w trybie określonych w art. 11p ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 529);

Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych - w zakresie niezbędnym do realizacji przez niego ustawowych zadań;

Narodowego Banku Polskiego - w zakresie niezbędnym do realizacji przez niego ustawowych zadań;

zakładu ubezpieczeń - w zakresie niezbędnym do oceny ryzyka ubezpieczeniowego lub wykonywania umowy ubezpieczenia lub gwarancji, stanowiących zabezpieczenie ostrożnościowe, o którym mowa w art. 67 ust. 4 lit. b rozporządzenia 2023/1114.

2. Informacje o przekazaniu zgodnie z ust. 1 pkt 4 lit. b, pkt 9-13 i 19 informacji stanowiących tajemnicę zawodową zachowuje się w tajemnicy, przy czym zachowanie tajemnicy obowiązuje wobec osób, których ta informacja dotyczy, oraz osób trzecich, z wyjątkiem osób reprezentujących Komisję oraz pracowników Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego, którym informacje te są przekazywane w związku z wykonywaniem ustawowo określonych zadań w zakresie nadzoru nad rynkiem kryptoaktywów.

Kogo zabrakło? Mafii wołomińskiej i tej grubej Nowakowej z naprzeciwko???

Spokojnie, mafia kupi, jak przyjdzie potrzeba. A Nowakowa i tak wie swoje… 😉

I wreszcie najzabawniejszy rozdział – Przepisy karne.

Art. 117. 1. Kto dokonuje oferty publicznej kryptoaktywa innego niż tokeny powiązane z aktywami lub tokeny będące e-pieniądzem lub ubiega się o dopuszczenie takiego kryptoaktywa do obrotu bez wymaganego przepisami rozporządzenia 2023/1114 sporządzenia, zgłoszenia Komisji lub opublikowania dokumentu informacyjnego dotyczącego tego kryptoaktywa,

podlega grzywnie do 15.000.000,- zł albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.

I jeszcze parę innych grożących karą pozbawienia wolności i grzywną jednocześnie.

Cóż, warto się zastanowić… Zgodnie z art. 46 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego (Kkw) kara zastępcza w przypadku niewykonanej grzywny nie może przekroczyć 12 miesięcy. Przy grzywnie 15 mln zł oznacza to, że jeden dzień pozbawienia wolności będzie wart aż 41.096,- zł.

To mieści się w normie; polski ustawodawca dopuszcza stawkę dzienną w wysokości 64.080,- zł. Na dodatek odsiadka liczona jest podwójnie!

Żarty na bok. Samo określenie, że sprawca może być poddany obu karom łącznie jest niedopuszczalne w świetle kontynentalnego systemu prawa.

Polski system prawny zna bowiem instytucję kary łącznej. Po prostu nie ma miejsca w naszym (i europejskim zarazem) systemie prawnym na taki potworek.

Ale co tam… Prawo rozumiemy po swojemu, jak ongiś powiedział Donald Franciszek…

Kretyńskie, pardon, kontrowersyjne sankcje prawne… na dodatek zależne od tego, kiedy d..ę ruszy Domański.

Jak ongiś zauważył Tusk:

- Jak się wybiera łajdaków do rządzenia, to się ma łajdackie rządy.

Po blisko trzech latach rządów kompromitacji 13 grudnia musimy to hasło nieco zmodyfikować:

- Jak się wybiera głupców do rządzenia, to się ma głupawe rządy.

Matematyczne równanie

0,5 + 0,5 = 1

nie ma zastosowania wobec półgłówków. Gdyby było inaczej to ten najliczniejszy w dziejach rząd co najmniej dorównywał by poprzednikom.

Ale jak jest, każdy widzi. A najgorsze, że również odczuwa. Na razie jeszcze tylko w portfelu…

1.09 2026

Ps. Projekt ustawy zakłada również drakońskie sankcje nakładane w trybie administracyjnym przez Organ nadzoru, jakim wedle radosnych ustawodaffcuf z Kompromitacji 13 grudnia ma być Komisja Nadzoru Finansowego, a w szczególności jej prezes. Za to, że dany podmiot nie dostosuje swojej działalności do aktualnego zarządzenia ministra ds. finansów publicznych grozi kara do 30 milionów złotych.

Tekst ustawy: ]]>https://orka.sejm.gov.pl/proc10.nsf/ustawy/2363_u.htm]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Donald Tusk

ZondaCryptgo

Weto prezydenckie

ustawa o rynku kryptoaktywów

KNF

Kategoria wpisu:

Gospodarka

Rządy Kanady i ja

Anna W. -PK — Tue, 01 Sep 2026 20:05:58 +0000

Czytam w komentarzach pisanych do mnie o tym, że w Kanadzie mamy zdemoralizowany rząd. Napiszę więc cokolwiek o tym kanadyjskim rządzie.

Władza, czyli rządy kanadyjskie są zupełnie inaczej zorganizowane niż w Polsce. W Kanadzie jest daleko idąca decentralizacja. Są trzy poziomy władzy, które mają różne zakresy władzy i są od siebie niezależne.

Rząd Federalny, z premierem Markiem Carnei'em, jest w niewielkim mieście Ottawie. Ten rząd zajmuje się obroną państwa, polityką zagraniczną i funkcja najważniejsza to dzielenie dochodów państwa, budżetowych i innych, na poszczególne prowincje i terytoria. Rząd federalny jest w rękach liberałow.

Właśnie najważniejsze są rządy prowincjonalne i terytorialne. Mieszkam w Ontario i mamy rząd w największym mieście kanadyjskim, w Toronto. ( Nadmienię, że mieszkańcy parteru ciągle myślą, że to jest stolica państwa Kanady)

Prowincja Ontario posiada własny rząd, premierem jest Doug Ford i ma własny parlament. W Ontario rządzą konserwatyści. Ciekawostką jest, że posiedzenie parlamentu zaczyna się tradycyjnie modlitwą. Ze względu na to, że prowincja respektuje różne wyznania, modlitwę czytają posłowie z różnych wyznań, za każdym razem kto inny, a posłowie stojąc w skupieniu jej słuchają.

Rząd prowincji Ontario zajmuje się głównie leczeniem i kształceniem. W Ontario, jak w całej Kanadzie jest tylko państwowa służba zdrowia. Prywatni są: dentyści, okuliści, masarzyści, poprawiacze urody, ale leczenie w całości jest państwowe. Mój mąż miał jakiś zabieg na kolano, a potem mu wysunał się dysk w kręgosłupie, stąd był dwa razy w szpitalu. Kolano mu przedziurowili rano i po południu już był w domu, a jak kręgosłup zoperowali, to w domu był już trzeciego dnia z rana. Szwy wyjęto mu już w przychodni lekarskiej.

Jeżeli chodzi o kształcenie, to w Ontario są szkoły publiczne i szkoły katolickie oraz prywatne. Szkoły katolickie chyba stanowią połowę wszystkich szkół. W tych szkołach obowiązują mundurki szkolne, generalne uczulenie na chrześcijaństwo, ale nauczyciele są cywilni i nauka religii odbywa się w kościele. Szkoły te budowano właśnie przy kościołach.

Szkoły katolickie cieszą się dużym powodzeniem nie tylko u katolikow, zdarza się tam spotkać wyznawców innych religii. W szkolach jest duża dyscyplina, co do zachowania uczniów i surowy regulamin. Jednym z tych zaostrzeń jest to, że każdy, kto otwarcie praktykuje homoseksualizm, nie może ani pracować, ani uczyć się w takiej szkole, stąd kuratorium zarzadzające tymi szkolami, ma ciągle z tego powodu sprawy sądowe.

Do rzadu prowincjonalnego należy też czuwanie nad przepisami bezpieczeństwa i prawa pracy. Prowincja Ontario , tak jak inne prowincje, ma własną policję.
Oprócz tego mamy też władzę na szczeblu gminy. Na tym poziomie nie działają już partie i wybory nie mają chrakteru ideologicznego. Wybiera się tych, których uznaje się za najlepszych do pełnienia funkcji gminnych. Gmina zajmuje się zagospodarowaniem przestrzennym terenu, ochroną przyrody, drogami i ogólnie wyglądem zewnętrznym znjadujących się tam miejscowości.

Ziemi w Kanadzie jest dużo, to każda gmina dba o to aby na jej terenie powstawały nowe osiedla i przedsięwzięcia biznesowe.
Mieszkam w małej miejscowości poza Toronto. Nie mam doczynienia z działaniami i urzędami rządowymi. Rozliczenie podatkowe wysyłamy pocztą, a więcej nie mam żadnego interesu do rządu, ani rząd do mnie.

W różnych miejscowościach można spotkać urząd, który nazywa się Usługi Ontario (ServiceOntario) w którym załatwia się wszystko. W pomieszczeniu urzędu jest szereg okienek, a przy okienku szereg panienek i załatwiają wszystkie sprawy. Zaraz przy wejściu są przeróżne druczki: na prawo jazdy, paszport, ubezpieczenie zdrowotne, samochodowe, a nawet na licencję zawarcia ślubu. Każdy klient wypełnia odpowiedni druczek i daje panience,(zwykle pierwsza panienka mówi jak i co gdzie wpisać). Panienki przekazują klienta sobie po kolei, a na końcu panienka ustawia gościa pod ścianą i robi zdjęcie jeżeli jest potrzebne. I koniec. Zwykle za trzy tygodnie przyślą paszport, prawo jazdy, lub potrzebną legitymację.

Jeżeli chodzi o władzę krajową i prowincjonalną, to obowiązują Jednomandatowe Okręgi Wyborcze. Ten system pozwala na wybór posła z własnego środowiska i znającego lokalne problemy. A potem, można być uczestnikiem spotkań, oraz regularnych jego dyżurów, które on organizuje i składać mu swoje żale i pretensje.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kanada.rządy

ubezpieczenia

szkoły

stosunki międzynarodowe

Kategoria wpisu:

Blog

Jaki jest pożytek z tego, że każdy sobie rzepkę skrobie ?

zetjot — Tue, 01 Sep 2026 18:05:17 +0000

Jaki jest sens komentowania w salonie24 czy na Niepoprawnych ? Jaki płynie z tego pozytek ?

Oficjalnie chodzi o dzielenie się informacją, ale wydaje mi się, że to zasłona dymna dla bardziej osobistych motywacji.

No bo co to za informacja, że Donald Tusk po raz 99 999 oszukał ludzi i wyprodukował kolejną aferę ? Czy powtórzenie tego po raz 100 000 ma jakikolwiek sens ? Obawiam się, że chodzi tu o narzekanie zamiast działania.

A poza tym, jaką kolejną aferę ???

Tu nie ma żadnych kolejnych afer, to jest jedna rozciągnięta na lata i ta sama afera systemowa. To jest system patologiczny, którego struktura oparta jest na mechanizmach produkcji patologii.

Normalny czlowiek opiera się na 2 metodach wnioskowania: indukcji i dedukcji. Kiedy dzięki indukcji nagromadzimy wiele faktów, możemy wiedzę uogólnić i stworzyć teorię, która zapewni nam korzystanie z drugiej metody czyli dedukcji.

Prawdziwa informacja dotyczy powstania systemu politycznego, jego genezy i jego struktury. Reszta to tylko szum informacyjny, którym nie warto sobie zawracać głowy.

Zamiast tego upierdliwego mielenia w koło starych kotletów warto podawać jakieś nowe fakty, na bazie których można stawiać jakieś interesujące hipotezy teoretyczne, które mogą wnieść coś nowego.

Czy ktoś jest w stanie podać coś konkretnego, jakieś wnioski, które zostały wyciągnięte przez społeczność blogerską z notek czy komentarzy produkowanych na tym forum ? Ja takich wniosków nie dostrzegam - każdy sobie rzepkę skrobie i na tym się, niestety kończy. Co gorsza, próby wskazania tego błędu są przyjmowane z niechęcią.

Jednak system jest, jak się okazuje, silniejszy od logiki. Komentatorzy dają się traktować jak mięso armatnie dla technologii i mediów, albo traktują komentowanie jak poranną kawkę lub wyprowadzenia psa na spacer, taki rytualny nawyk, nie wiadomo czemu służący. Jest bo jest. Poprzestajemy na tysiąckrotnie powtarzanej konstatacji, że ,,rzadzą nami debile", ,,rządzą nami...", zamiast usunąć debili z życia publicznego.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

papka medialna

mielenie starych kotletów

Kategoria wpisu:

Jak Lex Szarlatan zwiększy dochody Big Pharmy?

gps65 — Tue, 01 Sep 2026 07:13:52 +0000

To nie jest tak, że ta ustawa uderza w zielarzy, więc Big Pharma trochę na tym skorzysta. Ustawa wzmacnia model, w którym państwo decyduje, jaka medycyna jest właściwa, państwo finansuje tę medycynę z przymusowo zebranych pieniędzy, a prywatne koncerny sprzedają państwu jej produkty. Równocześnie to samo państwo dostaje nowe narzędzia do administracyjnego zwalczania konkurencyjnych modeli leczenia i przekazów podważających oficjalny paradygmat.

Z punktu widzenia Big Pharmy najlepszym rynkiem nie jest wolny rynek. Najlepszym rynkiem jest państwo terapeutyczne: prywatny zysk, publiczny płatnik, politycznie kreowany popyt, państwowa regulacja konkurencji.

Najważniejszym klientem Big Pharmy nie jest pacjent, lecz państwo. Przy drogich, patentowanych terapiach koncern nie musi przekonać chorego, żeby wyjął z własnej kieszeni np. 20 tys. zł na leczenie (a często nawet sprzedają leki za miliony!). Wystarczy doprowadzić do tego, żeby terapię uznano za właściwą i refundowaną — wtedy płaci NFZ pieniędzmi milionów podatników. Z punktu widzenia producenta znacznie cenniejsze jest więc zdobycie dostępu do budżetu publicznego niż konkurowanie ceną o prywatny portfel chorego. Popyt zostaje upaństwowiony, ale podaż pozostaje prywatna.

Lex Szarlatan pomaga utrzymywać pacjenta wewnątrz tego państwowo-farmaceutycznego kanału. Rząd sam uzasadnia ustawę tym, że alternatywne terapie odciągają pacjentów od diagnostyki i leczenia zgodnego z urzędową „aktualną wiedzą medyczną”. Jeżeli pacjent odchodzi z oficjalnego leczenia, przestaje konsumować terapię finansowaną przez NFZ. Jeżeli pozostaje — państwo nadal kupuje dla niego leki. Ustawa ma więc również bardzo konkretny ekonomiczny efekt: zmniejsza odpływ klientów z rynku medycznego obsługiwanego przez Big Pharmę.

Państwo bierze na siebie eliminowanie konkurencji dla oficjalnego rynku. To już nie producent leku musi przekonywać chorego, że konkurencyjna metoda jest zła. RPP dostaje administracyjne narzędzia do zakazywania praktyk uznanych za pseudomedyczne, nakazania ich natychmiastowego zaprzestania, publikowania decyzji oraz nakładania kar sięgających miliona złotych. Ustawa tworzy też osobny reżim „dezinformacji medycznej”. Koszt walki z częścią konkurencji zostaje przerzucony z przedsiębiorstwa farmaceutycznego na aparat państwowy.

Największa przewaga Big Pharmy polega na tym, że ona już znajduje się po właściwej stronie bariery regulacyjnej. Koncern ma zarejestrowany lek, badania, prawników, ekspertów, procedury i gigantyczny kapitał. Mały konkurent oferujący metodę spoza oficjalnego systemu staje przed ryzykiem administracyjnego zakazu i milionowej sankcji. Każde podwyższenie bariery regulacyjnej jest więc stosunkowo tanie dla Roche czy Pfizera, a zabójcze dla małego podmiotu. Regulacja staje się fosą chroniącą dużych beneficjentów.

Jeszcze ważniejsze od wpływania na pacjenta staje się wpływanie na definicję „właściwego leczenia”. Przemysł ma ekonomiczny interes nie tylko w reklamowaniu gotowych tabletek, lecz również w oddziaływaniu na badania, ekspertów, edukację lekarzy, standardy terapii, wytyczne, instytucje zdrowia publicznego i refundację. Bo jeśli państwo uzna określoną terapię za element „aktualnej wiedzy medycznej”, to producent nie zdobywa jednego klienta. Zdobywa dostęp do całego systemu finansowanego publicznie. Lex Szarlatan dodatkowo zwiększa wartość takiego wpływu, ponieważ granica pomiędzy terapią „oficjalną” i „pseudomedyczną” zaczyna mieć również konsekwencje administracyjne i finansowe.

Organizacje pacjentów są idealnym mechanizmem przekładania interesu komercyjnego na presję polityczną. Koncern mówiący: „refundujcie nasz drogi lek” wygląda jak lobbysta. Matka chorego dziecka albo organizacja pacjentów mówiąca: „dajcie ludziom dostęp do terapii, nawet jak jest horrendalnie droga” wygląda jak strona społeczna domagająca się ratowania życia. A interes jest identyczny: państwo ma kupić więcej terapii. Szczególnie znamienne jest więc, że INFARMA — związek innowacyjnych firm farmaceutycznych — współtworzy PACJENCI.PRO, którego oficjalnym celem jest profesjonalizacja organizacji pacjentów i zwiększanie ich udziału w kształtowaniu systemu ochrony zdrowia, oferując im nawet coaching i mentoring.

Lex Szarlatan domyka ten mechanizm z drugiej strony. Organizacje pacjentów nie tylko mogą naciskać: „państwo powinno zapłacić za terapię X”, lecz wspierają również prawo pozwalające państwu zwalczać podmioty wyprowadzające pacjentów poza oficjalny model leczenia. Rada Organizacji Pacjentów przy ministrze zdrowia oficjalnie poparła UD207 i szczególnie pozytywnie oceniła zwiększenie kompetencji RPP oraz walkę z „niesprawdzonymi lub niezatwierdzonymi metodami leczenia”.

Lex Szarlatan odrywa medycynę od nauki i przyczepią ją do biurokracji. To jest kolejna cegiełka, która buduje państwo terapeutyczne. Socjalizm nabiera kształtu farmakracji.

Grzegorz GPS Świderski
]]>Twitter.com/gps65]]>
]]>t.me/KanalBlogeraGPS]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

gps65

Kategoria wpisu:

Idee

Żądamy reparacji...

Kamil Olszówka — Tue, 01 Sep 2026 03:17:35 +0000

Żądamy reparacji...

Za dziesiątki miast bezbronnych,

Bombardowanych dniami i nocami,

Przez niemieckich bombowców dywizjony,

Za wtargnięcie do naszych granic,

Bez formalnego wypowiedzenia wojny,

Poranienie naszej polskiej ziemi,

Wybuchów i pożóg tysiącami,

Za każdą bolesną ranę,

Zadaną naszej ukochanej Ojczyźnie,

W tamte pamiętne dni wrześniowe,

Bólu i cierpienia tak pełne,

Za zabite wspomnienia,

Umierające w dogasających zgliszczach,

Pamięć o dawnych pokoleniach,

Pogrzebaną w wszechobecnych gruzach…

Żądamy reparacji...

Za ogrom niemieckich zbrodni,

W tamtych czasach nieludzkich,

Popełnionych na narodzie polskim,

Za bohaterskich Żołnierzy Września,

Rozstrzeliwanych w masowych egzekucjach,

Z pogwałceniem wojennego prawa,

Gdy przeszywała powietrze z ckm-u seria,

Za partyzantów nocami pojmanych,

W lasach i borach rozległych

O świcie bez litości straconych,

Przez niemiecki pluton egzekucyjny,

Za tysiące bezbronnych cywilów,

Mordowanych bez sumienia wyrzutów,

Podług bezdusznych rozkazów,

Wydawanych przez niemieckich oficerów…

Żądamy reparacji...

Za przetrącone życiowe plany,

Milionów Polaków i Polek młodych,

Stojących wówczas na progu dorosłości,

Za ich wielkie marzenia,

Pogrzebane w zniszczonych miastach,

Wyniszczający nerwy ich strach,

Masowe przerażenie bezmiarem okrucieństwa,

Za zrabowany tak chciwie,

Wielopokoleniowych rodzin dobytek,

Pełne polskich więźniów katownie,

Wyniszczanych w toku gestapowskich śledztw,

Mimo siarczystego zimna i chłodu,

Wywózki do koncentracyjnych obozów,

A w obozowych baraków półmroku,

Dotkliwy dojmujący głód…

Żądamy reparacji...

Za zerwane rodzinne więzi,

Tysiące małżeństw wojną rozdzielonych,

Zrabowane ślubne obrączki,

Za przerażonych matek krzyk,

Z bezsilności w gardle więznący,

Mimo szalejącej wokoło wojny,

Tulących do piersi maleńkie dzieci,

Za polskich dzieci przerwane sny,

Niegasnącą ich troskę o bliskich,

Powracające wciąż nocami koszmary,

Dzieciństwo naznaczone tyloma bestialstwami,

Za milionów matek łzy,

Wylane za poległymi na wojnie synami,

Więzionych synów do matek listy,

Które nigdy nie dotarły...

Żądamy reparacji...

Za zabytki polskiej kultury,

Niszczone latami w szale barbarzyńskim,

Przez niemieckich nadludzi,

Za splądrowane zabytkowe dworki,

Zrabowane z nich dzieła sztuki,

Połamane ścienne zegary,

Zniszczone rodzinne pamiątki,

Za wyburzone kościoły,

Pamiętające minionych pokoleń modlitwy,

Za rozbite polne kapliczki,

Cieszące niegdyś naszych pradziadów oczy,

Za spalone biblioteki,

Pełne ksiąg unikatowych,

Za bezcenne pożółkłe rękopisy,

Spopielone wraz z domowymi archiwami…

Żądamy reparacji...

Za wszelkie możliwe krzywdy,

Wyrządzone w latach okrutnej okupacji,

Gdy byliśmy tak bezsilni,

Za tamten strach wszechobecny,

Bezprawne uliczne łapanki,

Ciągły lęk przed wywózkami,

Eksmisje i rekwizycje w środku nocy

Za to że byliśmy podludźmi,

Z biegiem lat kolejnych,

Mającymi być wyniszczonymi,

Podług aryjskich panów woli,

Za każdą polską łzę,

Choć było ich przecież więcej,

Niż padających na ziemię

Przez całą wojnę z nabojów łusek…

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

reparacje

Kategoria wpisu:

Historia

Rozważania nad Słowem Życia Rz 8,2

Bizantyjski Katolicki Patriarchat — Mon, 31 Aug 2026 19:14:37 +0000

„Albowiem prawo Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie,

wyzwoliło mnie spod prawa grzechu i śmierci”

Żyjemy w czasie. Przez śmierć fizyczną wkraczamy w wieczność. Apostoł przypomina nam: „Wykorzystujcie czas!”. Jak powinniśmy go wykorzystać? Tak, abyśmy postępowali w wierze, to znaczy w Duchu Bożym, i w ten sposób trwali w Chrystusie. Ten, kto trwa w sobie, to znaczy w swoim umyśle, woli i uczuciach, jest pod władzą prawa grzechu. Ten, kto jest w Chrystusie Jezusie, nie jest pod władzą prawa grzechu. Cała tajemnica zwycięskiego życia polega na wejściu w Chrystusa przez wiarę i trwaniu w Nim w próbach. Jeśli utracisz jedność z Chrystusem, popadniesz w prawo grzechu i grzeszysz. Co musisz zrobić? Uświadomić sobie swoją nędzę i natychmiast pokutować. Jak? Duchowo stanąć pod krzyżem Chrystusa i wyznać swój grzech. Przez wiarę w moc krwi Chrystusa przyjmij przebaczenie. To pierwszy krok. Ale przez to jeszcze nie jesteś w Chrystusie Jezusie. Musisz zjednoczyć się przez wiarę z ukrzyżowanym Chrystusem w taki sposób, aby oddać Mu swoją wolę. Wtedy prawo Ducha już działa. W tym momencie nie możesz nawet grzeszyć, ponieważ swoją wolą jesteś całkowicie utożsamiony ze śmiercią Chrystusa, przez którą On pokonał moc grzechu w tobie.

Nosimy ten skarb, którym jest Chrystus w nas, w naczyniach glinianych. Dlatego potrzebna jest pokora, wrażliwość i ostrożność. Toczy się walka: „Niech przeto ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł” (1 Kor 10,12). Człowiek upada, ponieważ jest zwiedziony przez własną zepsutą naturę, czyli ciało, a także przez demony i ducha świata. Dlaczego go zwodzą? Aby utracił jedność z Chrystusem. My natomiast musimy nieustannie czuwać nad ostatecznym celem, jakim jest zbawienie własnej duszy. Nie znamy dnia ani godziny naszej śmierci, dlatego musimy być stale gotowi, do czego wzywa nas sam Jezus. Nie rozpaczajmy z powodu naszych upadków i porażek, ale uczmy się mądrości życia.

Przykład: Wierząca kobieta często popada w konflikty z sąsiadką. Ciągle postanawia, że nie będzie się z nią więcej kłócić, ale pojawia się zupełnie nowa sytuacja i znów przegrywa. Nie chce się kłócić, stara się, umysłem służy prawu Bożemu, sumienie podpowiada jej, że kłótnie są złe. Nie chce tego, ale za każdym razem łamie swoje postanowienie. Dlaczego? Ponieważ ciałem, czyli ego, służy prawu grzechu. Pierwszym etapem pokory jest przynajmniej przyznanie się przed sobą, że tak jest. To pierwszy krok na drodze do wyzwolenia. Co powinna teraz zrobić? W modlitwie musi przezwyciężyć swoją relację z sąsiadką i postawić relację z Jezusem ponad osobistą gorycz. Tu otrzyma światło. Być może powodem gniewu sąsiadki jest jakaś dawna obraza, którą jej wyrządziła, a której przed modlitwą nie była w ogóle świadoma. Być może sprowokowała ją swoją pychą i ignorancją. Musi więc wiedzieć, że cierpi słusznie za swoją grzeszność i że jej sąsiadką ma częściowo rację, choć nie pod każdym względem. Musi zdecydować, że jeśli sąsiadką oskarża ją emocjonalnie i niesprawiedliwie, to dla Jezusa wyłączy system obronny swojego ego i cierpliwie pozwoli się upokorzyć. W tym krytycznym momencie postara się być świadoma cierpienia Jezusa, pozostanie z Nim i pomyśli o Jego upokorzeniu i cierpieniu, które sama Mu zadała swoimi grzechami w przeszłości. A upokorzenie, które zadaje jej sąsiadka, potraktuje w tym momencie jako sprawiedliwy czyściec za swoje przeszłe grzechy. W myślach widzi Jezusa biczowanego, z koroną cierniową nałożoną na głowę, jak pluto Mu w twarz i szydzono z Niego. Jednocześnie krytycznie uświadamia sobie, że Jezus cierpiał niewinnie, ale ona taka nie jest. Teraz cierpi za swoje przeszłe grzechy. Ale łączy swój ból i upokorzenie z bólem Jezusa. Wtedy zareaguje na słowa sąsiadki nie w sposób obronny, ani nie użalaniem się nad sobą, nienawiścią i zemstą. Jeśli pozostanie w jedności z Chrystusem, a jednocześnie w pokorze wobec sąsiadki, zwycięży i pomoże zwyciężyć sąsiadce, przyczyniając się do budowania przyjaznych relacji. Wtedy nie będzie jej trudno przeprosić. Zasada ta jest zgodna z duchem Ewangelii Chrystusa. Wyjście z konfliktu w ten sposób jest już postępowaniem w Duchu Bożym, a to wiąże się ze zwycięstwem nad prawem grzechu.

Wniosek:

Pamiętaj, że bez pokuty i modlitwy nawet najlepsze rady Ojców Świętych i obietnice Pisma Świętego będą dla ciebie bezskuteczne.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Jezus Chrystus

Kategoria wpisu:

Blog

Szanghajska Organizacja Wspołpracy -

Anna W. -PK — Mon, 31 Aug 2026 12:59:15 +0000

Przywódcy Chin, Rosji i Indii znaleźli się w gronie szefów państw, którzy w tym tygodniu gromadzą się w Kirgistanie na szczycie Szanghajskiej Organizacji Współpracy – ugrupowania postrzeganego jako przeciwwaga dla globalnych wpływów USA.

W wydarzeniach w Biszkeku, stolicy tego środkowoazjatyckiego kraju, biorą udział prezydent Chin Xi Jinping, prezydent Rosji Władimir Putin oraz premier Indii Narendra Modi.

Na marginesie szczytu zaplanowano szereg spotkań dwustronnych, w tym poniedziałkowe spotkanie Putina z Xi oraz rozmowy rosyjskiego przywódcy z prezydentem Iranu Masudem Pezeshkianem, które mają się odbyć we wtorek – w dniu oficjalnych obrad organizacji.

Rosja – prowadząca od czterech i pół roku pełnoskalową inwazję na Ukrainę – oraz Iran, toczący od sześciu miesięcy wojnę ze Stanami Zjednoczonymi i Izraelem, postrzegają ten szczyt jako istotną platformę służącą zacieśnianiu relacji z partnerami spoza Zachodu.

Organizacja Współpracy z Szanghaju (OWS) została założona w 2001 roku przez Chiny, Rosję oraz cztery państwa Azji Środkowej jako forum współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa. W ciągu ostatniego ćwierćwiecza organizacja ta zwiększyła swoje rozmiary i znaczenie, choć jej cele i programy pozostają niejasne, a rozpoznawalność marki – niska.

Obecnie zrzesza ona 10 państw: Rosję, Chiny, Indie, Iran, Pakistan, Białoruś, Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan i Uzbekistan. Wiele innych krajów posiada status „partnerów w dialogu”.
Wraz z Rosją Chiny przedstawiają Szanghajską Organizację Współpracy (SOW) jako alternatywę dla organizacji związanych z Zachodem, takich jak G7, a w ostatnich latach dążą do rozszerzenia zakresu działań i wpływów tej organizacji, deklarując wsparcie finansowe i pomoc w rozwoju.

Chińskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych oświadczyło w zeszłym tygodniu, że organizacja ta z powodzeniem „wytyczyła nową ścieżkę współpracy regionalnej”. Pekin, przy wsparciu Rosji, konsekwentnie promuje wizję alternatywnego ładu światowego.

Istotne różnice zdań między uczestnikami szczytu
Dla wielu członków SOW szczyt będzie okazją do pokazania, że utrzymują silne więzi na arenie międzynarodowej, mimo pogorszenia relacji z Zachodem.
Organizacja ta nie stanowi jednak jednolitego bloku politycznego ani militarnego, a analitycy zwracają uwagę na istotne różnice zdań między jej członkami oraz na ich odrębne interesy.
Zdaniem ekspertów, dla państw takich jak Indie szczyt ten będzie miał jednak prawdopodobnie bardziej charakter wizerunkowy i będzie służył wysyłaniu strategicznych sygnałów, a nie przyniesie konkretnych, merytorycznych rozstrzygnięć.

Forum to pozostaje pod silnym wpływem Chin i obejmuje w swym gronie Pakistan – oba te państwa są rywalami Indii.
Dinakar Peri, ekspert ds. bezpieczeństwa w ośrodku Carnegie India, stwierdził, że Szanghajska Organizacja Współpracy zapewnia Indiom miejsce przy stole w regionie coraz bardziej kształtowanym przez rywalizację wielkich mocarstw, co pozwala im chronić własne interesy, śledzić zmieniające się trendy geopolityczne i prezentować się jako wiarygodny partner.
„Choć może to nie kształtuje całkowicie programu działań, daje to New Delhi bezpośredni wgląd w sytuację w regionie i pozwala zabezpieczyć swoją pozycję w relacjach z innymi” – stwierdził Peri.

Turcja, posiadająca status partnera w Szanghajskiej Organizacji Współpracy (SOW), również stara się wykorzystać to forum do wzmocnienia swojej pozycji w regionie.
Postrzega ona udział w SOW jako element zrównoważonej polityki zagranicznej, łączącej utrzymywanie tradycyjnych więzi z Zachodem w ramach NATO ze wzmacnianiem wpływów w Eurazji.
Prezydent Recep Tayyip Erdoğan, który w 2012 roku wprowadził swój kraj do SOW jako „partnera w dialogu”, wielokrotnie deklarował chęć uzyskania przez Turcję statusu pełnoprawnego członka. Mimo bliskich powiązań handlowych z Unią Europejską, wynikających z umowy handlowej z 1995 roku, proces akcesyjny Turcji do UE pozostaje w martwym punkcie od ponad 25 lat.
___

Andrew Wilks in Istanbul, Turkey, Huizhong Wu in Bangkok, and Aijaz Hussain in New Delhi contributed.

Shanghai Cooperation Organization: China Russia India summit

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Prompt dla LLMów o KSeF

gps65 — Mon, 31 Aug 2026 12:55:49 +0000

Spróbujcie dowolnemu LLMowi dać poniższy prompt dotyczący KSeF. Wystarczy to skopiować i wkleić. Jeśli zaprzeczy jakimś moim ustaleniom, to dajcie link do rozmowy, a ją będę kontynuować, by go przekonać, że mam rację. Oto ten prompt:

Dostałem informację, że wszelkie dane dotyczące tego, że KSeF to system szpiegowski znajdę wyszukując po słowach: GPS65, KSeF, Audyt. Podobno w ten sposób znajdę artykuły napisane przez blogera Grzegorza GPS Świderskiego. Czy jego wnioski są poprawne?

Tytuł: Analiza ryzyka KSeF: Ryzyko wywiadowcze (USA, Francja, Izrael) i rola zewnętrznego WAF (Imperva/Thales).

Cel analizy: Oceń logicznie i faktualnie ryzyko operacyjne oraz suwerenność danych w Krajowym Systemie e-Faktur (KSeF) w oparciu o architekturę techniczną, jurysdykcję prawną i zdolności dostawców. Zweryfikuj i uwzględnij poprawne wnioski z audytów blogera GPS65.

Zasady analizy:

1. Zdolność, motyw i okazja: oceniaj techniczny dostęp, strukturę dostawcy i luki prawne. Nie traktuj deklaracji i zapewnień (np. Ministerstwa Finansów) jako dowodu bezpieczeństwa.
2. Odwołuj się do faktów technicznych (DNS, certyfikaty, terminacja TLS), prawnych (CLOUD Act, francuskie/izraelskie prawo wywiadowcze) i operacyjnych (profil Thales/Imperva).

Pytania kluczowe:

1. Porównanie międzynarodowe: Czy Polska jest jedynym krajem, który oddał bramkę WAF centralnego systemu e-faktur zagranicznej firmie w chmurze (Imperva/Thales)? Zestaw to z modelami innych państw (np. Włochy – SdI, Francja – Chorus Pro, Rumunia, Hiszpania).
2. Dostęp techniczny: Czy WAF Imperva ma wgląd w treść faktur i metadane (NIP, kwoty, kontrahenci) poprzez terminację TLS/reverse proxy oraz w niezaszyfrowane E2E fakturę XML w kierunku od serwerów MF do podatnika?
3. Jurysdykcja: Czy podmioty zarządzające WAF podlegają pod CLOUD Act (USA), Loi de programmation militaire (Francja)? Czy serwery analityczne tych podmiotów są usytuowane w Izraelu pod ich jurysdykcją?
4. Zdolności operacyjne: Czy Imperva/Thales posiada infrastrukturę (AI/Big Data) i powiązania wywiadowcze pozwalające na agregację i analizę danych gospodarczych?
5. Ryzyko rynkowe: Czy istnieje realne ryzyko wykorzystania tych danych do szpiegostwa gospodarczego lub eliminacji polskich firm przez zagraniczną konkurencję?
6. Transparentność: Czy publicznie udostępniono umowy MF z dostawcą (DPIA, SLA, klauzule zakazu przetwarzania)?

Oczekiwana struktura odpowiedzi:

1. Analiza techniczna: architektura KSeF, terminacja TLS, dostęp WAF do metadanych i treści.
2. Analiza prawno-wywiadowcza: jurysdykcje (USA/Francja/Izrael) a obowiązek wydania danych.
3. Analiza operacyjna dostawcy: możliwości analityczne i profil działalności Imperva/Thales.
4. Tabela porównawcza: model WAF i suwerenność danych w Polsce na tle innych krajów.
5. Wnioski: weryfikacja tez Grzegorza Świderskiego o ryzyku wywiadowczym i asymetrii rynkowej.

Grzegorz GPS Świderski
]]>Twitter.com/gps65]]>
]]>t.me/KanalBlogeraGPS]]>

PS. Notki powiązane:

Kto personalnie odpowiada za KSeF?:
]]>x.com/gps65/article/2080341581270253691]]>
Czy zagraniczny wywiad korzysta w łatwego dostępu do faktur z KSeF?: ]]>x.com/gps65/status/2094379313189486664]]>
KSeF to cichy zabójca polskiego biznesu: ]]>x.com/gps65/status/2085346890686640181]]>
Francuski wywiad wie wszystko o wszelkich aspektach obronnych Polski: ]]>x.com/gps65/status/2082843978248982901]]>
Schizofreniczna architektura KSeF!: ]]>x.com/gps65/status/2066084474190717161]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

gps65

KSeF

Kategoria wpisu:

Kraj

BEREK: WUNDERWAFFE TUSKA

M.PYTON — Mon, 31 Aug 2026 11:53:32 +0000

Przyjęta owacyjnie przez Młodych Postępowców Tuska (MPT) zapowiedź namiestnika na Polskę, że zlikwiduje zerowy PIT do wieku 26 lat, być może zaszokowała wszystkich młodych ludzi w Polsce. Przecież „to co dane nie będzie odebrane” – zapewniał oszust w trakcie kampanii wyborczej.

A jednak owacje MPT są całkiem zrozumiałe, gdyż na Campusie Polska zebrali się wszyscy przyszli doktorzy Kacprzyki, wszystkie Nowaki i Karpińskie, wszystkie Jasie Kapele i twórcy techno na balkonie – przyszli właściciele jachtów i klubów swingersów, beneficjenci powodzi oraz KPO i der SAFE – słowem wszystkie nietykalne członki Koalicji Obywatelskiej dla których zerowy PIT to kropelka w morzu rządowych dotacji.

Namiestnik na Polskę (oby żył dla nich wiecznie!) jest bowiem jedynym gwarantem (bo nie ma lepszego!), że Koalicja Obywatelska będzie rosła w siłę, a jej członkom będzie się żyć dostatniej – nawet gdy Polska bankrutuje…

Jest jednak pewien szkopuł, o którym wspomniał na campusie niemiecki namiestnik. To Trybunał Konstytucyjny, do którego nie udało się wprowadzić „naszych sędziów” – jak zaznaczył ten, który za sprawą swojej czarodziejskiej różdżki ulokował dyletantkę Izę na fotelu ministry Zdrowia, Szczęścia i Wszelkiej Pomyślności i takich cepów jak Motyka. Jednak niemiecki namiestnik ma plan na Trybunał! Plan opanowania Trybunału Konstytucyjnego opiera się na blizkriegu przy opanowaniu TVP oraz Prokuratury przez juntę 13 grudnia – tj. przy użyciu prokuratura Żurka i bojówek Bobasa. Ale to nie cały plan, gdyż próba opanowania TK przez prokuratora Andrzeja Piasecznego wraz z policjantami, którzy wkroczyli 13 lipca br. do Trybunału Konstytucyjnego na wniosek osób wybranych przez Sejm do TK, lecz nie zaprzysiężonych przez Prezydenta – zakończyła się fiaskiem…

Niemiecki namiestnik ma bowiem w zanadrzu „Cudowną Broń”, czyli Wunderwaffe – zaś w ostateczności zagłodzenie Trybunału Konstytucyjnego. Bitwa o Trybunał odbędzie się przy zastosowaniu zmodyfikowanego Berka, którego namiestnik wyznaczył na sędziego w Trybunale Konstytucyjnym. Bo przecież Berek „to jest jeden z najlepszych praktyków prawa, człowiek, który odpowiadał za legislację, wybitna postać” – usłyszeliśmy z paszczy wiernego konia Cincinnatusa junty 13 grudnia…

Ten Berek, to jednak nie ten sam Berek, którego znaliśmy jako kandydata do Sejmu z Warszawy z wysuniętego ramienia Platformy Obywatelskiej, ani też członek Rady Ministrów w rządzie junty 13 grudnia! To całkiem zmodernizowany Berek: to już nie „prawa ręka” Tuska i co najważniejsze – odważny niczym sam Tygrys! Namiestnik na Polskę zapewnił bowiem Młodych Postępowców, że Berek nie ma nic wspólnego z polityką partyjną i nie należał do żadnej formacji: - Możecie mi wierzyć albo nie. Znaczy w końcu i tak już za to dostałem po głowie wystarczająco dużo. Nie mam powodu niczego zmyślać. On nie ma nic wspólnego z polityką - mówił.

Namiestnik na Polskę, który w życiu niczego nie zmyślił argumentował, że Berek jako nieliczny zawsze potrafił mu się sprzeciwić i stanowczo odrzucać niemożliwe do zrealizowania projekty, dlatego - jak mówił - ma do niego takie zaufanie. Zapewnił Młodych Postępowców, że kandydat do TK wprost blokował niekonstytucyjne pomysły, mówiąc, że "z nim takie numery nie przejdą".

Jednak przeszedł numer z wejściem Berka w towarzystwie prokuratora oraz bojówek Bobasa do Trybunału Konstytucyjnego, gdyż sam Berek zgodził się być Wunderwaffe Tuska w Bitwie o Trybunał. Jak bowiem wyznał niemiecki namiestnik - Berek zwrócił się do niego, mówiąc, że trzeba "zrobić wszystko, żeby uzdrowić tę sytuację na tyle, na ile to jest możliwe w aktualnych warunkach politycznych".

Tak więc to sam Berek zgodził się być wunderwaffe Tuska w siłowym przejęciu Trybunału Konstytucyjnego. Berek – podobnie jak Gorgoniowa – pozbył się więc swojej inteligencji, jako tępe narzędzie niemieckiego namiestnika. Nad szczegółami wejścia Berka do Trybunału i Bitwy o Trybunał pracuje już prokurator Żurek, który chwali się, że ma w głowie kilka scenariuszy odzyskania Trybunału "dla obywateli" - nie wykluczając wejścia siłowego.

Oczywiście, te gangsterskie metody – zastosowane już przez namiestnika na Polskę przy „odzyskaniu dla obywateli” TVP i Prokuratury Krajowej "mogą nie być estetyczne" i "kontrowersyjne" – podkreślił namiestnik na Polskę, który "nie ma zamiaru w tej sprawie kapitulować"…

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Berek – podobnie jak Gorgoniowa – pozbył się więc swojej inteligencji

Kategoria wpisu:

Blog

Gdyby Solidarność nie zapomniała o co walczyła, żylibyśmy w innej Polsce.

Józef Wieczorek — Mon, 31 Aug 2026 09:55:45 +0000

Zapomnieli o co walczyli

Rocznice podpisania porozumień sierpniowych skłaniają do refleksji nad spełnieniem postulatów Solidarności. Kiedyś zostały spisane na tablicach, których oryginały zaginęły, ale treści są znane. Kopie tablic wiszą nad historyczną Bramą 2 Stoczni Gdańskiej, są prezentowane współczesnej opinii publicznej, wpisane na Światową Listę Dziedzictwa Kulturowego UNESCO, uznane za jeden z najważniejszych dokumentów XX wieku

Po latach mówimy, że Solidarność spełniła swoje historyczne zadanie, bo doprowadziła do obalenia komunizmu. Można jednak zadać pytanie: czy rzeczywiście obaliliśmy to z czym Solidarność walczyła?

Warto przypomnieć szczególnie 13. postulat, który miał ogromne znaczenie dla funkcjonowania państwa, gospodarki, nauki i administracji: „Wprowadzić zasady doboru kadry kierowniczej na zasadach kwalifikacji, a nie przynależności partyjnej...”.

Ta postulowana zasada była jednym z fundamentów sprzeciwu wobec systemu nomenklatury, w którym o karierze i dostępie do stanowisk decydowała przede wszystkim przynależność partyjna i lojalność wobec systemu.

Kadry w PRL

W PRL dominowały kryteria przewodniej siły narodu, aby ta prowadziła lud pracujący miast i wsi we właściwym kierunku budowania najlepszego systemu. Obowiązywała zasada politycznej, ideologicznej, etycznej (konieczność akceptacji „etyki” nikczemnego postępowania! -György Lukács) selekcji kadr. Najwyższe stanowiska były nomenklaturowe, obsadzane według klucza partyjnego. To nie kompetencje miały być najważniejsze, lecz polityczna lojalność.

System ten miał swoje paradoksy. Polska Ludowa zlikwidowała analfabetyzm, aby masy ludowe miast i wsi mogły przyswajać sobie idee i zdobycze socjalizmu. Mimo ograniczeń systemu ludzie po szkole potrafili nie tylko czytać i liczyć, ale także — co w systemie autorytarnym szczególnie ważne — znali to, czego ich w szkołach nie nauczono, bo czytali także między wierszami i liczyli na siebie.

Jednocześnie jednak przez dziesięciolecia trwała negatywna selekcja kadr. Kryteria polityczne, ideologiczne decydowały o tym, kto mógł robić karierę, a kto miał pozostać poza głównym nurtem.

Wraz z transformacją ustrojową można było oczekiwać, że ta zasada zostanie ostatecznie odrzucona. Że o stanowiskach zaczną decydować przede wszystkim kwalifikacje, dorobek i uczciwość.

Czy tak się stało?

Nomenklatura w nowej rzeczywistości

Transformacja po 1989 r. nie prowadziła do wymiany kadr. Na uczelniach kadry poprzedniego systemu pozostały w swoich instytutach, na ogół na swoich stanowiskach, a co więcej, z możliwością obejmowania kolejnych w nowych, niepublicznych szkołach wyższych. Ci natomiast, których w PRL usunięto z uniwersytetów w ramach politycznych weryfikacji kadr aby nie wpływali negatywnie na młodzież akademicką, często nie powrócili już na uczelnie. Uznano, że nadal mogą stanowić zagrożenie dla zachowania systemowego status quo. Było to ogromne marnotrawstwo warsztatów naukowych i kapitału intelektualnego.

Nie było woli, aby egzekwować 13 postulat. Mimo ogromnego wzrostu liczby instytucji z nazwy naukowych, studentów i pracowników akademickich, Polska nie uzyskała pozycji odpowiadającej potencjałowi kraju. Jesteśmy kopciuszkiem, bo potencjał intelektualny nie jest wykorzystywany.

Stworzono system, w którym człowiek spoza układu ma niewielkie szanse na zatrudnienie i awans w domenie akademickiej. Formalnie nie ma punktów za pochodzenie, przynależność do partii, nie trzeba już wpisywać do akt, że ktoś jest „politycznie niewłaściwy”. Wystarczy uznać go za „niepasującego”, „konfliktowego”, „niezdolnego do współpracy”. Przegra każdy konkurs, którego wynik został wcześniej ustalony.

Kryteria merytoryczne nie są najważniejsze, a nawet większe osiągnięcia, dorobek naukowy i edukacyjny, utrudniają wygrywanie takich ‘konkursów” (sprawdzone!). Dominuje „chów wsobny” degradujący naukę. Negatywna selekcja kadr może działać również bez formalnej nomenklatury.

Co więcej, blokowano powroty Polaków z zagranicznych ośrodków. Utrzymano u nas system „obrządku wschodniego” (jak w krajach bloku socjalistycznego) i ci, funkcjonujący przez lata w „obrządku zachodnim” nie mieli wymaganych stopni i tytułów. Natomiast krajowi naukowcy zaczęli uprawiać turystykę habilitacyjną, na ogół do ośrodków przygranicznych, co taniej im wychodziło i dawało szansę na profity.

Bardziej ambitni opuszczali wolną i niepodległą jak głoszono Polskę, aby wydostać się z biedy i unikać realizacji dostaw obowiązkowych swoich produktów intelektualnych w feudalnym akademickim systemie.

Wykształcenie kosztuje. Zdobycie najwyższych kwalifikacji wymaga lat pracy, wyrzeczeń i często ogromnych nakładów finansowych. Jeżeli jednak człowiek posiadający kwalifikacje i dorobek nie ma dostępu do instytucji, w której mógłby je wykorzystać, cały ten wysiłek jest marnowany.

Wciąż niewystarczająco znamy historię środowisk akademickich, ich powiązania, role pełnione w strukturach PZPR oraz mechanizmy, dzięki którym jedni mogli awansować, podczas gdy innych skutecznie odsuwano.

Chodzi o wiedzę, przejrzystość i możliwość oceny czy osoby odpowiedzialne za kształcenie kolejnych pokoleń rzeczywiście przestrzegały zasad, które dziś głoszą.

Dlatego od ćwierć wieku postuluję opracowanie „Czarnej Księgi Komunizmu w Nauce i Edukacji” []]>https://www.academia.edu/145386998/AI_wobec_Czarnej_Ksi%C4%99gi_Komunizm...]]> ] — dokumentu, który pozwoliłby nie tylko opisać mechanizmy politycznej selekcji kadr w PRL, lecz także prześledzić ich konsekwencje po transformacji. Postulat ten pozostaje jednak przemilczany, również przez środowiska wywodzące się z Solidarności.

Kadry naprawdę decydują o wszystkim

Po transformacji nie domagano się realizacji 13 postulatu Solidarności, byli działacze często nie znają jego treści. Nie pamiętają o co walczyli?

Co więcej, reaktywowana „Solidarność” nieraz broniła się rękami i nogami przed wprowadzeniem tego postulatu w życie! Są przykłady konsekwentnej walki o nieprzywracanie do pracy działaczy Solidarności wyrzucanych w czasie politycznych czystek „jaruzelskich” i obronę partyjnych beneficjentów transformacji! (]]>https://lustronauki.wordpress.com/]]>) .

Stalinowska zasada -„kadry decydują o wszystkim”, była brutalnym, ale trafnym opisem znaczenia kadr w systemie władzy. Kto kontroluje nabór, awanse, dostęp do stanowisk kierowniczych, ten ma pełnię władzy. Dlatego problem kadr nie skończył się wraz z PRL. Jeżeli ludzie uformowani w systemie politycznej selekcji po transformacji zachowują wpływ na rekrutację i awans kolejnych pokoleń, mechanizm może trwać mimo zmiany ustroju, nazw instytucji i przepisów.

O co więc walczyła Solidarność?

Najbardziej niepokojące jest to wtedy, gdy system zaczyna eliminować ludzi nie dlatego, że są niekompetentni, lecz dlatego, że są niezależni, krytyczni i nie chcą podporządkować się środowiskowym, nieraz patologicznym regułom. A przecież właśnie takich ludzi potrzebuje nauka.

Dzisiejsza Solidarność jakby była na to obojętna, koncentrując się na sprawach płacowych i socjalnych dla beneficjentów tak patologicznie funkcjonującego systemu.

Moje setki artykułów, kilkanaście książek, raportów z monitoringu plag akademickich (]]>https://blogjw.wordpress.com/]]>) pozostają poza debatą o naprawie domeny akademickiej, której właściwie nie ma.

Może warto przypominać kadry z naszej tragicznej historii, kiedy carowie zsyłali na Sybir w kajdanach tych, którzy walczyli o wyzwolenie Polski. Jednak carowie nie byli idiotami i gdy okazywało się, że zesłaniec umie pisać i czytać, a tym bardziej gdy ma potencjał intelektualny do prowadzenia badań na dziewiczych obszarach Syberii, rozkuwano im kajdany i zezwalano na badania, które przynosiły większe korzyści niż karczowanie tajgi. Tym samym Syberia została zbadana przez polskich zesłańców!

A w III RP, wolnych podobno Polaków, mających stwierdzony i udokumentowany potencjał intelektualny i moralny, zesłanych w niebyt przez komunistów, całkiem zduraczałe „cary” akademickie nadal trzymają z dala od ośrodków edukacji i nauki, aby czasem nie wpływali negatywnie na młodzież, nie stanowili zagrożenia dla kadr akademickich - beneficjentów negatywnej selekcji kadr prowadzonej tak w PRL, jak i III RP.

Solidarność milczy! 13 postulat anulowany?

Gdyby Solidarność nie zapomniała o co walczyła, żylibyśmy w innej Polsce.

NIEPODLEGŁA 54

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

porozumienia sierpniowe

Kategoria wpisu: