روز خوبی بود، یادش بخیر، لذت بردم…

هفته خوبی بود، البته آخر هفته خیلی بهتر بود…

روز یکشنبه که تولدم بود خواهرم بهم یه روسری خوشگــــــــــــــــــــــــل هدیه داد…سریع همون روز سرم کردم رفتم عزاداری…

روز دوشنبه که فرداش بود همکارم و دوستم بهم گل رز خوشگـــــــــــــــــــــل هدیه داد…سریع گذاشتم تو گلدون…

روز سه شنبه که پس فرداش بود خواهر بزرگترم بهم پارچه خوشگـــــــــــــــــــــــــل هدیه داد…سریع مدلش هنوز پیدا نشد…

روز چهارشنبه که پس اون فرداش بود نزدیکترین دوستم بهم تابلو سه تیکه خوشگـــــــــــــــــــــــل هدیه داد…سریع قایمش کردم کسی برنداره…

روز پنج شنبه که پس اون اون فرداش خواهر کوچیکتریم بهم کارت تبریک با قاب عکس خوشگـــــــــــــــــــــــل هدیه داد…سریع یک عکس داخلش جایگزین کردیم…

روز جمعش که پس اون اون اون فرداش بود پرنیان خانم مهمونشون بودیم هتل باغ گلشن و بهم یه سرویس خیلی خوشگــــــــــــــــــــــــــــــل هدیه داد… که همین جا رسماً تشکر و قدردانی می شود، اصلا انتظارشو نداشتم، بعد از یه چند هفته که همو ندیده بودیم، خوشحال بودم همو میدیدیم، نمی دونستم نقشه کشیده بلا، کلی خجالتم داد…سریع وقتی رسیدم خونه امتحانش کردم و خیلی خوشمل بود…عکسشم گذاشتم جهت ارضای حس بعضیا…

البته ناگفته نماند که تماسها و مسیجهایی (ساعت 2 نصفه شب روز یکشنبه اولیش بود!!!!)هم دریافت نمودیم که باز هم تشکر می کنیم، روز تولد یه بهونه است برای اینکه یاد اونی که باید بیفتی بیفتی… خوب بود دیگه، میگم فقط چه خوبه که تبریک روز تولد تا یه هفته اعتبار داره والا من چی کار می کردم…

از همشون و همتون صمیمانه ممنون و متشکرم….

خیلی گریه کردم

برایش دعا کردم

برای اون که هر وقت میاد پیشم، چشمهای سبزش گریون و قرمزه

و قلب منو به درد میاره

برای مادرش که سرطان داره و دکترا جوابش کردند

گفتم امیدت به خدا

خسته بود، خیلی خسته

و من از خودم خجالت کشیدم

برای مادرش دعا کنید

که خدا شفایش دهد

برایش شام غریبان شمع روشن کردم

خدایا، دیگه دوست ندارم چشماش رو اشک آلود ببینم

خدایا، نه به خاطر دعای من که بسی گنهکارم

به خاطر خودش که پر از خوبیه

پر از مهربونیه

پدر که نداره، دیگه مادرش رو ازش نگیر

نذار تو جوونی بی مادر بشه، نشکنش…

خدایــــــــــــــــــــا…

* نشد عکس شمعمو بذارم… حیف شد… راستی بی معرفتا ششم دی تولدم بودا…