<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424</id><updated>2026-06-08T21:53:43.275-03:00</updated><category term="Literatura - Prosa"/><category term="Crítica Literária"/><category term="Literatura contemporânea"/><category term="Literatura brasileira"/><category term="Prêmios Literários"/><category term="Literatura - Poesia"/><category term="Clássicos da Literatura"/><category term="Mercado editorial"/><category term="Contos"/><category term="História"/><category term="Internet"/><category term="Ensaios"/><category term="Pintura e Ilustrações"/><category term="Literatura inglesa"/><category term="Literatura norte-americana"/><category term="Poesia brasileira contemporânea"/><category term="Fotografia"/><category term="Listas"/><category term="Música"/><category term="leitores compulsivos"/><category term="Biografia"/><category term="Literatura portuguesa"/><category term="Literatura japonesa"/><category term="Literatura francesa"/><category term="Filosofia"/><category term="Jornalismo literário"/><category term="Crônicas"/><category term="Citações"/><category term="Antropologia"/><category term="Literatura hispano-americana"/><category term="Literatura argentina"/><category term="Cinema e Vídeo"/><category term="Ciências sociais"/><category term="Literatura espanhola"/><category term="Política"/><category term="Bibliotecas"/><category term="Exposições"/><category term="Literatura russa"/><category term="Fotojornalismo"/><category term="Melhores livros do ano"/><category term="Literatura africana"/><category term="Literatura italiana"/><category term="Memórias"/><category term="Teatro"/><category term="Literatura alemã"/><category term="Sociologia"/><category term="Museus"/><category term="Arquitetura"/><category term="Distopias"/><category term="Feiras literárias"/><category term="Literatura policial"/><category term="Turismo"/><category term="Literatura chilena"/><category term="Literatura infantojuvenil"/><category term="Literatura canadense"/><category term="Literatura irlandesa"/><category term="Ficção científica"/><category term="Tradução"/><category term="Literatura israelense"/><category term="Literatura polonesa"/><category term="Literatura turca"/><category term="Livrarias"/><category term="Artes Plásticas"/><category term="Comunicação"/><category term="Design gráfico"/><category term="Literatura chinesa"/><category term="Literatura húngara"/><category term="Pintura japonesa"/><category term="Literatura uruguaia"/><category term="Pessoais"/><category term="Viagem"/><category term="Esculturas"/><category term="Literatura norueguesa"/><category term="Psicologia"/><category term="Aforismos"/><category term="Literatura mexicana"/><category term="Literatura austríaca"/><category term="Literatura indiana"/><category term="Literatura sul-coreana"/><category term="correspondência"/><category term="terror"/><category term="Antropologia Digital"/><category term="Literatura peruana"/><category term="Literatura sueca"/><category term="Literatura árabe"/><category term="Pintura chinesa"/><title type='text'>Mundo de K</title><subtitle type='html'>Livros, Literatura, Música, Arte e Cultura.</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>1442</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-7073718878816209768</id><published>2026-06-07T12:34:02.641-03:00</published><updated>2026-06-07T12:45:38.102-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Poesia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Poesia brasileira contemporânea"/><title type='text'>Priscila Faria - Nesse corpo de água doce</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4IraNi5aV9K0WgDCNlqraMTKLgKKXt4CL-i4WB2UeSdPetcli37Qz94dHM29xY2HtOrxbC1UcyfOmid4g35oLRHDG84fehHatV4i_vgCsxE8RmDQFKFDm-rkpc0K_3ewH0CoZEjkdJrdoy0kz3Ranmhyn3yW_qP2gyUleD3cmiS23ekLI_mej/s800/Priscila%20Faria%20-%20Nesse%20copo%20de%20%C3%A1gua%20doce_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Poesia brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;672&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;538&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4IraNi5aV9K0WgDCNlqraMTKLgKKXt4CL-i4WB2UeSdPetcli37Qz94dHM29xY2HtOrxbC1UcyfOmid4g35oLRHDG84fehHatV4i_vgCsxE8RmDQFKFDm-rkpc0K_3ewH0CoZEjkdJrdoy0kz3Ranmhyn3yW_qP2gyUleD3cmiS23ekLI_mej/w640-h538/Priscila%20Faria%20-%20Nesse%20copo%20de%20%C3%A1gua%20doce_A.png&quot; title=&quot;Priscila Faria - Nesse corpo de água doce&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Priscila Faria - Nesse corpo de água doce - Editora Patuá - 112 Páginas - Capa e projeto gráfico: Roseli Vaz - Lançamento: 2026.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Os poemas de Priscila Faria neste livro de estreia demonstram coragem ao encontrar&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;força e beleza no duro aprendizado de ser mulher em nosso país. Um exercício diário de resiliência para conseguir conviver com a violência de gênero que não respeita idade ou laços familiares e tantas vezes termina em feminicídio. É um tema difícil. Parece não caber em versos, e muitos preferem silenciar, mesmo quando a tragédia ocorre tão próxima de nossas casas. No entanto, é preciso resistir e para isso também serve o espaço da poesia:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;aprendi a transitar pelos porões abertos / acender a luz / sacar a caneta // ainda tenho medo / mas aqui não&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Priscila transmite intensidade emocional ao descrever o universo feminino em transformação, utilizando a metáfora do corpo como água em movimento, oceano profundo ou rio caudaloso que transborda e ocupa cada vez mais espaços em um mundo, até então, feito pelos homens e somente para os homens: &lt;i&gt;&quot;meu corpo feito meu país / entre margens / meu peito feito uma mata / atravessada por um rio // meu sangue segue o leito / condutor de vida / água infinita / nesse corpo pélago que ainda ama / nesse corpo de água / doce&quot;&lt;/i&gt;.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Vale a pena conhecer e dar voz a esta poeta que reivindica autonomia profissional, afetiva e sexual ao exercer controle sobre o próprio corpo e a vida:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&quot;a falha de ser mulher nesse mundo / de homens / e de ser traumatizada nesse mundo / por homens / a gente que resolva / entre nós // mulher dá / muito trabalho&quot;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: small;&quot;&gt;&lt;span&gt;eu quero a palavra com cheiro, a palavra com pelos&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;que veja a beleza desfocada&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;quero a palavra sem espelho, atemporal, vadia&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;que abrace a menina, penetre a mulher&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;quero a palavra perfurante&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;na garganta&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;a palavra que treme e vibra e contrai&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;a palavra da água da morte do medo do fim&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;eu quero a palavra engasgada&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;sem fôlego, sem batimentos, sem culpa&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;quero a palavra mapa, procura e dedos&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;a palavra sem ida e sem volta&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;que se contradiga&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;a palavra descrente da verdade do agora&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;eu quero uma palavra que é tudo&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;e que não sabe de nada&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;quero a palavra que reinvente a vida&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;materialidade fina e transcendente&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;do meu gozo, num único verbete&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;uma fogueira, um altar, a porta&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;do céu ou do inferno&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;eu quero a palavra muda&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;a palavra que desnude a poesia&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;eu quero o milagre do verso&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;porque meu sexo não sabe ser escrito&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: large;&quot;&gt;❖&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: small;&quot;&gt;&lt;span&gt;nasceu numa cidade do interior&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;a mãe e o pai&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;de outros interiores mais interiores ainda&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;foram parar nessa cidade em que nasceu&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;e não teria feito diferença alguma se não fosse essa&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: small;&quot;&gt;&lt;span&gt;nasceu mulher&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;nem mais nem menos que nenhuma outra&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: small;&quot;&gt;&lt;span&gt;a mãe que também nasceu mulher&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;a criou como foi criada&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;o pai que nasceu homem&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;a criou como a mãe foi criada&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;criadas, ela e a mãe&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;assim como quase toda pessoa&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;que chega nesse mundo com uma vagina&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: small;&quot;&gt;&lt;span&gt;homens chegam por ela e dela não querem sair&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;(mesmo se for de uma criança&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;mesmo se for de uma filha)&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;mulheres não sabem ao certo pra que serve&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;só sabem que têm que servir&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;(e servem até quando não sabem)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: small;&quot;&gt;&lt;span&gt;nasceu e logo recebeu o título&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;de difícil&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;nasceu rasgando tudo&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;nasceu sem querer nascer&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;nasceu sem querer servir&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;nasceu sabendo o quanto ia morrer&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: small;&quot;&gt;e morreu muitas vezes&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: small;&quot;&gt;&lt;span&gt;chorava e se escondia com uma frequência&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;que ninguém entendia&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;criada como toda pessoa com vagina&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;não podia reclamar não podia gritar&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;toda vez que tentava era lembrada do que era&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;difícil&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;então se continha&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;cresceu calada&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: small;&quot;&gt;&lt;span&gt;só conseguiu gritar quando viu&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;saindo do seu interior rasgando tudo sem querer sair&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;uma menina&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: large;&quot;&gt;❖&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana; font-size: small;&quot;&gt;&lt;span&gt;ainda me visita nas madrugadas&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;como antes&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;nunca convidado&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;ossos e músculos contraídos&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;boca pele e olhos cerrados&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;não sou mais aquela menina&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;mas o pesadelo&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;me faz companhia&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjp19lcijA7-zVFTeTcjxRZIkVQ2N6ZTuTeIxcqJs8FweKl-zHjuZ48mZx2kOSi_ES5t_GQ7Vw54VnWOV_SAwbHBgYYu2DGmdvl7aO8KLhDVcp6y1PW4PWTDzcHm5-gdqf5ohTA8n9dR73AA-noEwuow5f3RlCm5gi8dCvOrMgIRpD__9wF-jZa/s1500/Priscila%20Faria%20-%20Nesse%20copo%20de%20%C3%A1gua%20doce.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Poesia brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1000&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjp19lcijA7-zVFTeTcjxRZIkVQ2N6ZTuTeIxcqJs8FweKl-zHjuZ48mZx2kOSi_ES5t_GQ7Vw54VnWOV_SAwbHBgYYu2DGmdvl7aO8KLhDVcp6y1PW4PWTDzcHm5-gdqf5ohTA8n9dR73AA-noEwuow5f3RlCm5gi8dCvOrMgIRpD__9wF-jZa/w213-h320/Priscila%20Faria%20-%20Nesse%20copo%20de%20%C3%A1gua%20doce.jpg&quot; title=&quot;Priscila Faria - Nesse corpo de água doce&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Sobre a autora&lt;/i&gt;: Priscila Faria nasceu em Varginha, sul de Minas Gerais, em 1987. É mãe e professora da rede pública, formada em Letras pela Universidade Federal de São João del-Rei, onde também fez seu mestrado em Teoria Literária e Crítica da Cultura. Compartilha poemas autorais em seu perfil no instagram, o @prilirismo, desde 2024. &lt;i&gt;Nesse corpo de água doce&lt;/i&gt; é seu primeiro livro.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/49LDXHf&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://amzn.to/49LDXHf&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;i&gt;Nesse corpo de água doce&lt;/i&gt; de Priscila Faria&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/7073718878816209768/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/7073718878816209768' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/7073718878816209768'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/7073718878816209768'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/06/priscila-faria-nesse-corpo-de-agua-doce.html' title='Priscila Faria - Nesse corpo de água doce'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4IraNi5aV9K0WgDCNlqraMTKLgKKXt4CL-i4WB2UeSdPetcli37Qz94dHM29xY2HtOrxbC1UcyfOmid4g35oLRHDG84fehHatV4i_vgCsxE8RmDQFKFDm-rkpc0K_3ewH0CoZEjkdJrdoy0kz3Ranmhyn3yW_qP2gyUleD3cmiS23ekLI_mej/s72-w640-h538-c/Priscila%20Faria%20-%20Nesse%20copo%20de%20%C3%A1gua%20doce_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-4633985363321983669</id><published>2026-06-05T19:08:56.389-03:00</published><updated>2026-06-05T19:11:56.361-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Godofredo de Oliveira Neto - A ficcionista</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKDkHOVBfn1D8zUedG9Jr6gt9X_D0JJTFGEMfLkh8ONzVxvRQsKN_tdHPLhj68M9QBa3Cjgk8rfTAXafwcDkXFfDuQ0Ttp5wz0BPETBbAMx-7OVVxZY6qX53bHkEwcX38v_mEFJxKACEV8ixpHO5dJuiTnj2eGW2SU2WMnRqLk3aC03E0Rk5Y-/s1777/Godofredo%20de%20Oliveira%20Neto%20-%20A%20ficcionista_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1420&quot; data-original-width=&quot;1777&quot; height=&quot;512&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKDkHOVBfn1D8zUedG9Jr6gt9X_D0JJTFGEMfLkh8ONzVxvRQsKN_tdHPLhj68M9QBa3Cjgk8rfTAXafwcDkXFfDuQ0Ttp5wz0BPETBbAMx-7OVVxZY6qX53bHkEwcX38v_mEFJxKACEV8ixpHO5dJuiTnj2eGW2SU2WMnRqLk3aC03E0Rk5Y-/w640-h512/Godofredo%20de%20Oliveira%20Neto%20-%20A%20ficcionista_A.png&quot; title=&quot;Godofredo de Oliveira Neto - A ficcionista&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Godofredo de Oliveira Neto - A ficcionista - Editora Batel - 156 Páginas - Capa: Julio Lapenne - Imagem de capa: Hieronymus Bosch - O jardim das delícias terrenas - Lançamento: 2025.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Neste engenhoso romance de Godofredo de Oliveira Neto, publicado originalmente em 2013 pela Editora Ímã e relançado em 2025 pela Editora Batel, escritor, personagem e narradora se confundem na condução da trama.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;A protagonista, Nikki, vive em um posto de gasolina abandonado nas imediações do Parque Nacional de Aparados da Serra, na divisa entre Rio Grande do Sul e Santa Catarina. É ali que ela recebe a visita de um escritor, não nomeado, em busca de uma boa história, disposto a pagar por seus depoimentos em uma série de gravações. O resultado é um jogo narrativo em que os limites entre imaginação e realidade se desfazem, dando lugar a um emaranhado de situações absurdas e figuras bizarras.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Nikki carrega uma solidão marcada pela inadequação ao mundo e pela recusa às exigências de uma sociedade com a qual não se reconhece. Ela própria teria sido autora de um livro publicado nos Estados Unidos sob pseudônimo — se é que podemos acreditar. Formada muito cedo como técnica em mecânica e informática, mergulhou depois no vício em drogas e passou a praticar assaltos, ou “expropriações”, como prefere chamar, distribuindo os bens roubados à população. Essas ações a levaram a formar um grupo que vivencia uma série de situações violentas na marginalidade, até culminarem em um episódio decisivo, revelado gradualmente ao longo do romance, nos despenhadeiros de Aparados da Serra.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;É verdade verdadeira. Nasci em Joinville, meus pais tinham se mudado para lá, meu pai foi trabalhar numa fábrica de compressores, era torneiro mecânico, mas gostava mesmo era de trabalhar com madeira. Moramos em Joinville só um ano. Minha vida é um romance mesmo. No começo, era toda certinha, terminei o Ensino Médio numa escola de São Bernardo do Campo, como você mais ou menos já deve saber. Depois fiz o Cefet de Moji das Cruzes, como também já te disse, área de mecânica e informática. Éramos três gurias na sala, a Nane, a Filó e eu. Foi a Nane quem me apresentou o Mário Sérgio, que acabou na Penitenciária de Florianópolis. / Eu sei, Nikki, estive com Mário Sérgio lá pessoalmente há um mês mais ou menos. Às vésperas da sua liberdade, levei um saco de padaria com dois mil reais. Graças a isso, ele deu o teu nome e paradeiro. Um conhecido do Mário Sérgio falou sobre a tua história para um escritor assassinado depois num assalto a um restaurante em Moema, em São Paulo. O escritor fez referência a uma garota de nome Nikki. Cochichou, meio bêbado num lançamento literário no Morumbi: a história pode salvar qualquer autor sem enredo pra contar, um tal de Mário Sérgio, preso em Florianópolis, pode dar paradeiro e identidade da escritora em potencial.&quot;&lt;/i&gt; (p. 38) - Trecho da Gravação 3&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;A escolha da imagem da capa, uma reprodução do painel esquerdo,&amp;nbsp;&lt;i&gt;Jardim do Éden&lt;/i&gt;&amp;nbsp;parte do tríptico&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;i&gt;O jardim das delícias terrenas&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;de&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: center;&quot;&gt;Hieronymus Bosch (1450-1516), foi muito feliz porque sugere ao leitor uma atmosfera singular onde realidade e sonho se entrelaçam, tão típica do pintor. A estratégia de estruturar o romance com base nas gravações mostra-se igualmente eficiente, ao conferir uma aura de testemunho e confissão, sem contudo oferecer qualquer garantia de veracidade. Dessa forma, o leitor é constantemente colocado diante de relatos que oscilam entre memória, delírio e invenção, o que reforça a ideia de que a ficção é sempre um espaço onde não há certezas.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Na primeira vez, assaltamos um supermercado em Concórdia. A estratégia consistia em mudar constantemente de cidade. Essa regra era sagrada. Voltamos para o acampamento com as mochilas arquicheias. Depois uma farmácia, na semana seguinte um desses restaurantes tipo fast-food. Só na mochila de um dos meus escudeiros, o Ademir, trouxemos cento e cinquenta cheeseburgeres. Uma outra vez em Joaçaba, pegamos cerca de cinquenta laptops em uma loja de uma cadeia paulista de eletrodoméstico. Foi nessa vez aí que o Bruno se excedeu, ele ainda não estava bem preparado para a nossa filosofia de vida, a de distribuir bens à população. / Mas não deu polícia? Como é que vocês conseguiam fugir depois dos assaltos? Parece fácil demais. / A gente atacava por bando de dez mais ou menos, e ia para o mato depois da expropriação (era assim que chamávamos), fazia tipo acampamento móvel. A polícia não entra no mato, não está preparada para isso. Soubemos, uma ocasião, que chamaram um destacamento de Curitiba especializado em combate na floresta. Contaram para nós depois que a tropa fazia papel ridículo, soldados caíam em buracos, dois pegaram malária, um foi mordido de cobra. Três dias depois, o batalhão inteiro foi para um quartel em Xanxerê, todos com diarreia. Especializado em luta na floresta nada.&quot;&lt;/i&gt; (p. 62) - Trecho da Gravação 5&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O romance de Godofredo de Oliveira Neto nos leva a uma reflexão sobre o ato de narrar e o papel transformador da ficção, que desafia o leitor a desconfiar de tudo o que lê e reinventar o real. Na verdade, Nikki, a ficcionista, com sua vida marcada pela marginalidade e pela solidão, torna-se espelho de uma escrita que resiste à margem, em confronto com o mundo. Afinal, como o escritor bem define para a sua protagonista e narradora em uma das passagens finais do livro:&lt;i&gt; &quot;Literatura é arte, Nikki. Não é imitação ou descrição do real. E é herança cultural.&quot;&lt;/i&gt; Pois que assim seja!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;É que quando olho no espelho vejo um rosto peludo como um bicho. Essa visão horripilante me faz correr de mim toda hora. Sei que drogado pesado em abstinência tem alucinações desse tipo, como o alcoólatra na mesma situação também vê baratas correndo pelas paredes. Posso ficar horas e horas sentada e ter a sensação de ter corrido centenas e centenas de quilômetros fugindo de alguma coisa. Já tinham me provado que o meu rosto é normal. Um conhecido, frentista do posto de gasolina situado na entrada de Chapecó, veio aqui um dia com uma máquina fotográfica dessas super modernas, metade filmadora. O visor atrás era enorme, tirou várias fotos e me mostrava no visor. Tá vendo você ali linda e maravilhosa? Onde está o bicho que você diz aparecer, onde? Ele perguntava aos risos.&quot;&lt;/i&gt; (pp. 138-9) - Trecho da Gravação 10&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPqzwaGYGZ2rzRvMkkdE3C2_0kJ7qm9txe8nVa6riv3DgFGilzEq-vMBZnl-n_kG1bVcMkW14TR6vDgMXz4eap6qmYKpAiLINaiydAeNbUftAKRvpeg8hDK1qAA2md3jO0xVnAVQsIHcCNEC1rFxi42eUS3jFcaiupTEAbUTeC6E9Y-JIVRqbd/s1500/Godofredo%20de%20Oliveira%20Neto%20-%20A%20ficcionista.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1012&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPqzwaGYGZ2rzRvMkkdE3C2_0kJ7qm9txe8nVa6riv3DgFGilzEq-vMBZnl-n_kG1bVcMkW14TR6vDgMXz4eap6qmYKpAiLINaiydAeNbUftAKRvpeg8hDK1qAA2md3jO0xVnAVQsIHcCNEC1rFxi42eUS3jFcaiupTEAbUTeC6E9Y-JIVRqbd/w216-h320/Godofredo%20de%20Oliveira%20Neto%20-%20A%20ficcionista.jpg&quot; title=&quot;Godofredo de Oliveira Neto - A ficcionista&quot; width=&quot;216&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;&lt;i&gt;:&amp;nbsp;&lt;/i&gt;Godofredo de Oliveira Neto é romancista premiado, contista e cronista. Seus livros, entre os vários gêneros, foram traduzidos para o francês, inglês, italiano, espanhol, búlgaro e vietnamita. É professor titular de Literatura Brasileira da Universidade Federal do Rio de Janeiro. Ocupa a cadeira 35 da Academia Brasileira de Letras desde setembro de 2022. Leia também no Mundo de K a &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2020/02/godofredo-de-oliveira-neto-marcelino.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;resenha de &lt;i&gt;Marcelino&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;, romance histórico ambientado em 1942, do autor.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4o8M9ap&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;A ficcionista&lt;/i&gt; de&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://amzn.to/4o8M9ap&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Godofredo de Oliveira Neto&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/4633985363321983669/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/4633985363321983669' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/4633985363321983669'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/4633985363321983669'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/06/godofredo-de-oliveira-neto-ficcionista.html' title='Godofredo de Oliveira Neto - A ficcionista'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKDkHOVBfn1D8zUedG9Jr6gt9X_D0JJTFGEMfLkh8ONzVxvRQsKN_tdHPLhj68M9QBa3Cjgk8rfTAXafwcDkXFfDuQ0Ttp5wz0BPETBbAMx-7OVVxZY6qX53bHkEwcX38v_mEFJxKACEV8ixpHO5dJuiTnj2eGW2SU2WMnRqLk3aC03E0Rk5Y-/s72-w640-h512-c/Godofredo%20de%20Oliveira%20Neto%20-%20A%20ficcionista_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-7582270604083178386</id><published>2026-05-30T06:00:47.650-03:00</published><updated>2026-05-30T06:10:42.774-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Lara Tironi - Vapor de dendê não tem cor</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFxDG7K_wIb3avQOcUq-IgutM5uA5JdIl8m5X-6qaLdphLmadgL5cEruTd58PThno_qzRnW6PrQILpPrYgIMmGm6KXU7C-5YAt7wlXnWwqdBLQZhEI9mcwCcvkEKgF2LXt2GTdzpW4ELMfCmz2nMiXGyObY32g6neRdav8s6AafiiN4UcULeDl/s800/Lara%20Tironi%20-%20Vapor%20de%20dend%C3%AA%20n%C3%A3o%20tem%20cor_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;590&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;472&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFxDG7K_wIb3avQOcUq-IgutM5uA5JdIl8m5X-6qaLdphLmadgL5cEruTd58PThno_qzRnW6PrQILpPrYgIMmGm6KXU7C-5YAt7wlXnWwqdBLQZhEI9mcwCcvkEKgF2LXt2GTdzpW4ELMfCmz2nMiXGyObY32g6neRdav8s6AafiiN4UcULeDl/w640-h472/Lara%20Tironi%20-%20Vapor%20de%20dend%C3%AA%20n%C3%A3o%20tem%20cor_A.png&quot; title=&quot;Lara Tironi - Vapor de dendê não tem cor&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Lara Tironi - Vapor de dendê não tem cor - Editora Patuá - 264 Páginas - Capa e projeto gráfico: Carla H. Oliveira - Lançamento: 2026.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O romance de estreia de Lara Tironi demonstra uma notável segurança narrativa, entrelaçando passado e presente na trajetória de suas duas protagonistas que, cada uma à sua maneira, expõem a violência da solidão e as dificuldades enfrentadas pelo universo feminino em uma sociedade marcada pela desigualdade e pelo patriarcado, fazendo valer a estranha afirmação de uma das personagens para justificar um aborto:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Sozinha você cabe em qualquer lugar&quot;&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp;Salvador surge não apenas como cenário, mas como personagem viva, em uma ambientação que valoriza em detalhe os bairros, culinária e celebrações locais, reafirmando a força de um regionalismo que resiste e se reinventa mesmo em tempos de globalização.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O capítulo de abertura apresenta uma das protagonistas que não é nomeada até quase o final do romance, realçando assim a sua invisibilidade. Ela narra retrospectivamente em primeira pessoa suas lembranças desde a partida do Sertão, acompanhada do único amigo, Caricó — um calango que trouxe escondido na algibeira. Em Salvador, passa a trabalhar com a irmã cuidando de três gerações de uma mesma família, encontrando como uma das poucas satisfações tomar um sorvete em seu dia de folga. Mais tarde, busca refúgio na religião, tentando reencontrar um Deus que havia abandonado desde a morte da mãe ainda na infância,  uma perda que nunca conseguiu superar e que a manteve prisioneira da própria solidão ao longo da vida.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Poderia ter sido minha irmã e companheira de vida a mulher que veio aqui mais cedo afofar os travesseiros. Mas não, ela se foi há alguns anos. A mulher que entrou, não reconheço, não sei quem é, de onde vem, para onde vai. É nova, mas não muito, tem urgência em sair logo daqui. Ouço voz de criança, abafada pela porta, e os passarinhos piam lá fora. Esse quarto, mal iluminado, fede a mofo e água sanitária em p&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;artes iguais. Talvez o cheiro tenha também uma nota de velhice, mas, como é a minha, sinto menos no nariz do que nos ossos. Era de se esperar que eu ainda tivesse forças para alcançar a mãozinha de plástico pendurada na cabeceira da cama e coçar minhas próprias costas. Nem isso. Envelhecer frustra. O tempo, essa força implacável contra a qual não se pode lutar, passa. Mas se engana quem acha que ele é medido em semanas, meses, anos. O tempo é medido em coisas a fazer. E eu fiz.&quot;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt; (p. 11)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Já a segunda protagonista, Tieta, vinda igualmente do interior para estudar e morar na casa de uma tia, vê sua vida mudar radicalmente após a morte dela, passando a trabalhar como diarista para se manter na cidade. Ao lado da amiga Val — mãe solteira e sobrevivente de um relacionamento tóxico —,vive em uma comunidade sob a constante ameaça do tráfico de drogas, contentando-se com a transitória ilusão de felicidade proporcionada pelo carnaval. As tensões se agravam quando Tieta descobre estar grávida e passa a viver a incerteza sobre a paternidade, levando-a em seu desespero a pensar em um aborto como única solução para tantos problemas.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Vim do interior da Bahia, de um povoado chamado Carnaíba do Sertão, pertinho de Juazeiro. Cresci entre irmãos e umbuzeiros, pais e palmas, vizinhos e mandacarus. Terra vermelha me acalma, aquece, faz os ponteiros do relógio andarem para trás. Era bonito de ver o vento levantar poeira em redemoinho de aquarela. Antes da morte de minha mãe, fui feliz. Até calango eu tive! Se ele era meu ou eu era dele, nunca saberei, me entendi por gente, ele já estava lá. Ah, Caricó. Botei nele esse nome porque metia medo nas galinhas do galinheiro de meu pai. Gostava de rastejar até elas de mansinho, num silêncio oco, chegar bem perto, e então se levantar num rompante, todo empertigado. Juro que ria de jogar a cabecinha para trás quando elas saíam correndo, as penas voando alto antes de se espalharem pelo chão.&quot;&lt;/i&gt; (p. 11)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Lara Tironi alterna os capítulos entre as duas protagonistas até que seus destinos se cruzem, revelando diferentes aspectos da resistência feminina diante da solidão, da violência e da desigualdade que sufoca grande parcela da população brasileira. O desfecho inesperado é comovente e convincente, capaz de surpreender o leitor sem deixar pontas soltas. O livro é recomendado porque consegue equilibrar na mesma medida reflexão e entretenimento, trazendo personagens bem construídas que permanecem na memória após o final e consolidando o nome da autora como uma nova voz a ser acompanhada no cenário da literatura brasileira contemporânea.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Dali do Morro do Gato se via tudo, trios empurravam para frente um mar de gente, feito artéria que pulsa sangue pelas avenidas da cidade. Tieta e Val chegaram ao pé da ladeira bem a tempo de ver o trio despontar da curva depois do Cristo. A multidão vinha da frente, dos lados, de trás, e a todo tempo mais e mais pessoas se incorporavam àquela massa colorida de tinta e pôr do sol. Era deslumbrante ver suspensa no ar a alegria quase palpável. Nas janelas, se aglomeravam pessoas de todas as idades, de bebês de colo a senhorinhas de cabelos de algodão, todos curiosos para ver passar o trio da felicidade. Na rua, vendedores ambulantes, com seus isopores de bebidas protegidos por guarda-sóis, delimitavam o caminho. Do outro lado, nos camarotes recém-construídos, pessoas de acotovelavam na tentativa de participar. As duas seguiam assim, pulando e gritando na trilha do axé. Chegaram às Gordinhas acabadas de tanto ser pipoca, de alma lavada da cabeça aos pés.&quot;&lt;/i&gt; (p. 71)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi56QNuNSOrWrAFmvvhIzMY92tigGf0r6GunRfZg0k7VgM-XEsZAYhohM0tiP4Ha81aaJkf57QACFCjZmH63rzShlgCMHnPA4XXPSDnVVm7KWYuYdu9z0061djfjDcepOFv_4JOak3WY_Wjv2zFjcD4bOIvKxyF9lozkFNvl_sR8VqF87aQ_hr9/s1500/Lara%20Tironi%20-%20Vapor%20de%20dend%C3%AA%20n%C3%A3o%20tem%20cor.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1044&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi56QNuNSOrWrAFmvvhIzMY92tigGf0r6GunRfZg0k7VgM-XEsZAYhohM0tiP4Ha81aaJkf57QACFCjZmH63rzShlgCMHnPA4XXPSDnVVm7KWYuYdu9z0061djfjDcepOFv_4JOak3WY_Wjv2zFjcD4bOIvKxyF9lozkFNvl_sR8VqF87aQ_hr9/w223-h320/Lara%20Tironi%20-%20Vapor%20de%20dend%C3%AA%20n%C3%A3o%20tem%20cor.jpg&quot; title=&quot;Lara Tironi - Vapor de dendê não tem cor&quot; width=&quot;223&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre a autora&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Lara Tironi nasceu em Salvador em 1989. Formada em Direito pela Universidade Federal da Bahia, peregrinou por carreiras e cidades antes de admitir para si mesma que gostava mesmo era de escrever. Tem no conterrâneo João Ubaldo Ribeiro sua inspiração cotidiana, considera &lt;i&gt;Viva o povo brasileiro&lt;/i&gt; o melhor livro já escrito. &lt;i&gt;Vapor de dendê não tem cor&lt;/i&gt; é seu primeiro romance.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4nQv6tx&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://amzn.to/4nQv6tx&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;i&gt;Vapor de dendê não tem cor&lt;/i&gt; de Lara Tironi&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/7582270604083178386/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/7582270604083178386' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/7582270604083178386'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/7582270604083178386'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/05/lara-tironi-vapor-de-dende-nao-tem-cor.html' title='Lara Tironi - Vapor de dendê não tem cor'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFxDG7K_wIb3avQOcUq-IgutM5uA5JdIl8m5X-6qaLdphLmadgL5cEruTd58PThno_qzRnW6PrQILpPrYgIMmGm6KXU7C-5YAt7wlXnWwqdBLQZhEI9mcwCcvkEKgF2LXt2GTdzpW4ELMfCmz2nMiXGyObY32g6neRdav8s6AafiiN4UcULeDl/s72-w640-h472-c/Lara%20Tironi%20-%20Vapor%20de%20dend%C3%AA%20n%C3%A3o%20tem%20cor_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-2638359827761881423</id><published>2026-05-16T13:17:59.704-03:00</published><updated>2026-05-16T13:22:07.223-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Contos"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Dau Bastos - Manobras de Retorno</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiv1KXX9GbqYZ41grt42aYbqCOScIzfaVTVtuBKH0OFepxZaWvQdMysjRugfrY5C7bVOmOdi-vrxdRtn1VCs_AhhGKUKnPgHcG3VygGoKlqv8BaOloS1ggIzbm52PYG_2c2WwKVP1uQDn-dotQBFtsvcnzig03g0Lnc1bzArEQyYs4Ru7U9t1bM/s963/Dau%20Bastos%20-%20Manobras%20de%20Retorno.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;611&quot; data-original-width=&quot;963&quot; height=&quot;406&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiv1KXX9GbqYZ41grt42aYbqCOScIzfaVTVtuBKH0OFepxZaWvQdMysjRugfrY5C7bVOmOdi-vrxdRtn1VCs_AhhGKUKnPgHcG3VygGoKlqv8BaOloS1ggIzbm52PYG_2c2WwKVP1uQDn-dotQBFtsvcnzig03g0Lnc1bzArEQyYs4Ru7U9t1bM/w640-h406/Dau%20Bastos%20-%20Manobras%20de%20Retorno.jpg&quot; title=&quot;Dau Bastos - Manobras de Retorno&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Dau Bastos - Manobras de Retorno - Editora Minotauro - 128 Páginas - Capa: Diego Santos - Lançamento: 2025.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O mais recente lançamento de Dau Bastos, &quot;&lt;i&gt;Manobras de Retorno&quot;&lt;/i&gt;, é uma coletânea de cinco longos contos, praticamente novelas, que abordam diferentes cenários políticos nos últimos cinquenta anos da história do Brasil. As narrativas tratam temas sérios com humor e ironia, evitando que o engajamento político reduza a obra a um tom meramente panfletário. O autor mescla ficção e fatos históricos reais, tendo como tema comum a influência do regime militar em nosso país e as tentativas de resgate desse regime.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Alguns personagens são facilmente identificáveis em tramas golpistas recentes, como o impagável general vice-presidente em &quot;&lt;i&gt;Vice não voga&quot;&lt;/i&gt;.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Já o&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;conto de abertura, &quot;&lt;i&gt;Camicase&quot;&lt;/i&gt;, é narrado em primeira pessoa por uma corajosa guerrilheira sequestrada na década de 1970, durante a fase mais crítica de repressão dos militares, que é mantida em um cativeiro não oficial por um misterioso algoz com rompantes de fervor religioso. Na sequência, a fase de abertura política é o cenário de &quot;&lt;i&gt;Viva a Abertura!&quot;&lt;/i&gt; no qual um grupo de universitários na cidade de Recife, Pernambuco, tenta encenar uma peça engajada. Os planos são interrompidos devido à morte de uma colega por consumo de droga e o escândalo gerado por um inescrupuloso jornal local que faz sensacionalismo com a liberdade sexual dos jovens.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;O toque e inicial foi macio, como se a mão, claramente masculina, tivesse intimidade com minhas costas. Mas a pressão dos dedos longos aumentou até deixar claro que se tratava de captura. Paralelamente, veio a voz a sussurrar que não olhasse para trás e seguisse, sem alarde, misturada à multidão. A quentura da respiração chegava a meus ouvidos, em tal proximidade que podia passar por sensual mas indicava que tentar escapar seria apressar o fim. / Procurei me fixar nas pessoas à frente, de modo a encontrar brechas por onde me deslocar com mais facilidade. No entanto, minha mente se concentrava sobretudo na certeza de que meu acompanhante estava armado. Quando se trata de reforçar o próprio poder, a engenhosidade humana realmente impressiona: um cano de diâmetro mínimo deixa passar uma balinha de nada, porém indefensável e letal — portanto, basta portar o instrumento para neutralizar o adversário.&quot;&lt;/i&gt; (p. 7) - Trecho do conto &quot;&lt;i&gt;Camicase&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;A viagem da boina&quot;&lt;/i&gt;  é uma sensível homenagem a Caio Fernando Abreu, transformando em ficção uma passagem do saudoso escritor gaúcho por Santa Teresa, no Rio de Janeiro, e uma viagem ao interior feita com três amigos num fusca, interrompida por uma batida militar e por um  sargento boa-praça que teria inspirado o conto &quot;&lt;i&gt;Sargento Getúlio&quot;&lt;/i&gt;, de Caio. O texto que finaliza a coletânea é uma experimentação, tanto em termos de conteúdo quanto de forma, em homenagem a Louis-Ferdinand Céline — autor de que Dau Bastos é especialista —, uma verdadeira ode ao pessimismo e ao fracasso da condição humana, bem ao estilo do homenageado.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&quot;Lacrimeja só de imaginar que, já na reserva e com um pé na terceira idade&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;— situação que muito cretino se permite saudar com piadinha envolvendo pijama&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;—, tem diante de si a possibilidade de desempenhar a sua missão mais importante. Tão logo ocorra o impeachment, iniciará campanha para que todos os brasileiros se coloquem na boa via. Da mesma forma que na década de setenta a eletricidade e a televisão conectaram o território nacional, usará a internet para fazer os habitantes dos mais distantes rincões adquirirem hábitos saudáveis, como hastear bandeira e cantar hinos, a começar pelo da Independência. / Pena que êxtase algum resista a toque de celular. Até mesmo o som de corneta de seu equipamento lhe parece irritante e inoportuno neste momento especial. Emite um esgar de aborrecimento, que transforma plenamente em careta ao ver, pelo nome do contato, que se trata do tal. Respira o mais profundamente que pode, enxuga os olhos, varre da cabeça o enlevo e solta um pigarro para limpar a garganta, então aperta o sinal verde do aparelho e pronuncia um &#39;pois não, presidente&#39; positivo e respeitoso.&quot;&lt;/i&gt; (p. 79) - Trecho do conto &quot;&lt;i&gt;Vice não voga&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;A ficção de Dau Bastos é um alerta para que possamos aprender com os erros do passado e, assim, construir uma sociedade mais justa. Afinal, a literatura tem a capacidade de iluminar áreas obscuras da nossa história recente e de questionar, com inteligência e sensibilidade, os rumos do país. A realidade, por sua vez, sempre pode surpreender com a arrogância e a falsa certeza que tantas vezes acompanham a ignorância, forçando-nos a um exercício constante de preservação da memória e de vigilância crítica, bem como à reflexão sobre a responsabilidade de preservar os valores democráticos. Um livro recomendado em um momento muito oportuno.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Agora me diga: que faz o autor destas páginas?... quebra a sentença! o pensamento! com interjeições e reticências!... Será futurista? cubista? enfim, experimental?... que nada! copiador descarado!... age como aluno dessas demências chamadas oficinas de escrita criativa!... não vai além do exercício de estilo!... E sabe o que consegue?... o contrário do efeito alcançado por meus escritos!... Aqui, minhas descobertas viram cristais!... Lei da imitação! do maneirismo!... o êxito depende do engessamento do predecessor! da anulação da nova autoria!... É o fim! Mas me vingo!... / Como, perguntará o leitor, se tou mortinho da silva?... É que também burilei! facetei! poli!... e não somente textos!... biografia! imagem! persona!... Impossível me invocar sem que eu surja inteiriço! monolítico!... Como se trata de ficção, nem sempre consigo impor a verdade!... entre um fato e outro, eis meu arremedador criando pontes falsas!... chegou a me pintar de desertor!... patranha deslavada!... Outro absurdo é me mostrar mais exclamativo do que fui!... como se me atualizasse! pós-modernizasse!... sei!... me faz apoplético, pra queimar de vez meu filme!... [...]&quot;&lt;/i&gt; (p. 115-6) - Trecho do conto &quot;&lt;i&gt;O toró de Céline&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4QMszs5pOVHb9UsaCN3bW5ZPRqvXRfTm_sVCJwzVlMQ4NCfdir0SgSts-TVJdNXguU-IPCZrIeR8UGC0jlgh3lRRbQO3NvwFttxqBDu3NswEJ8ZFv7b-n1BfWZSDpUw9K9sJ6AWjo60omsmnF5cYBA5fWmWxLKkef8QlPaWc3JoLkDvghALXb/s1500/Dau%20Bastos%20-%20Manobras%20de%20Retorno_A.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1054&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4QMszs5pOVHb9UsaCN3bW5ZPRqvXRfTm_sVCJwzVlMQ4NCfdir0SgSts-TVJdNXguU-IPCZrIeR8UGC0jlgh3lRRbQO3NvwFttxqBDu3NswEJ8ZFv7b-n1BfWZSDpUw9K9sJ6AWjo60omsmnF5cYBA5fWmWxLKkef8QlPaWc3JoLkDvghALXb/w225-h320/Dau%20Bastos%20-%20Manobras%20de%20Retorno_A.jpg&quot; title=&quot;Dau Bastos - Manobras de Retorno&quot; width=&quot;225&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Dau Bastos nasceu em 1960, na cidade de Maceió. É professor titular de Literatura Brasileira na Universidade Federal do Rio de Janeiro, onde mantém a oficina &lt;i&gt;Contos do Fundão&lt;/i&gt;. Tem, entre seus livros, a tese &lt;i&gt;Céline e a ruína do Velho Mundo&lt;/i&gt; (2003) e a biografia intelectual &lt;i&gt;Machado de Assis ― num recanto, um mundo inteiro&lt;/i&gt; (2008). Dado sobretudo à escrita de ficção, lançou os romances &lt;i&gt;Das trips, coração&lt;/i&gt; (1984), &lt;i&gt;Snif&lt;/i&gt; (1987), &lt;i&gt;Clandestinos na América&lt;/i&gt; (2005), &lt;i&gt;Reima&lt;/i&gt; (2009), &lt;i&gt;Mar Negro&lt;/i&gt; (2014), &lt;i&gt;Espiral&lt;/i&gt; (2017) e &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2022/01/dau-bastos-morte-certa.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Morte certa&lt;/a&gt; &lt;/i&gt;(2021).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4niiGKC&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Manobras de Retorno&lt;/i&gt; de Dau Bastos&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/2638359827761881423/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/2638359827761881423' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/2638359827761881423'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/2638359827761881423'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/05/dau-bastos-manobras-de-retorno.html' title='Dau Bastos - Manobras de Retorno'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiv1KXX9GbqYZ41grt42aYbqCOScIzfaVTVtuBKH0OFepxZaWvQdMysjRugfrY5C7bVOmOdi-vrxdRtn1VCs_AhhGKUKnPgHcG3VygGoKlqv8BaOloS1ggIzbm52PYG_2c2WwKVP1uQDn-dotQBFtsvcnzig03g0Lnc1bzArEQyYs4Ru7U9t1bM/s72-w640-h406-c/Dau%20Bastos%20-%20Manobras%20de%20Retorno.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-2827337110536037848</id><published>2026-05-01T12:42:00.017-03:00</published><updated>2026-05-01T12:50:21.410-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Poesia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Poesia brasileira contemporânea"/><title type='text'>Antonio Carlos Secchin - Desmentir</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYVaMJ0huljO4m9JOjJ3ncwPcrGXIilGI8mzjaXQ4zmQJx2e3CtjQHik1lsdB2cy_nEIIFcHYXKgH5AtziRYJzDlFix8auVWpwrC6LHLje2B25jnSm_tDkuzvHUIN-fj5dUymD3S5jO1GYJ7CoMAJtpM-31byjaRUS-a8pyzUu-M0S3N7TYtQR/s819/Antonio%20Carlos%20Secchin%20-%20Desmentir_AA.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Poesia brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;676&quot; data-original-width=&quot;819&quot; height=&quot;528&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYVaMJ0huljO4m9JOjJ3ncwPcrGXIilGI8mzjaXQ4zmQJx2e3CtjQHik1lsdB2cy_nEIIFcHYXKgH5AtziRYJzDlFix8auVWpwrC6LHLje2B25jnSm_tDkuzvHUIN-fj5dUymD3S5jO1GYJ7CoMAJtpM-31byjaRUS-a8pyzUu-M0S3N7TYtQR/w640-h528/Antonio%20Carlos%20Secchin%20-%20Desmentir_AA.png&quot; title=&quot;Antonio Carlos Secchin - Desmentir&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Antonio Carlos Secchin - Desmentir - Editora Patuá&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp;72 Páginas -&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Capa e projeto gráfico: Alessandro Romio - Lançamento: 2026.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Seja lidando com formas livres ou estruturas fixas clássicas como os sonetos, rigorosamente metrificados em versos decassílabos ou alexandrinos, a poesia de Antonio Carlos Secchin é inspiradora na sua metalinguagem bem-humorada e carregada de fina ironia, seguindo a melhor tradição de Vinícius de Moraes e Carlos Drummond de Andrade. Mais do que uma mera demonstração de virtuosismo técnico, os poemas reunidos em &lt;i&gt;Desmentir&lt;/i&gt; se equilibram entre a erudição e a liberdade criativa, a leveza e a reflexão, provando que não existe incompatibilidade entre o fazer poético tradicional e o contemporâneo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Este seu mais recente lançamento é dividido em três partes: &lt;i&gt;Desmentir&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Dez sonetos malcriados&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Abecebicho&lt;/i&gt;, cobrindo a diversidade de forma e conteúdo que caracteriza o estilo do poeta.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;i&gt;&quot;Lutar com palavras é a luta mais vã&quot;&lt;/i&gt; já dizia Drummond, um pensamento que reside implícito na explicação de Antonio Carlos Secchin sobre o título desta obra: &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&quot;Desmentir é uma palavra que desmente o próprio prefixo, pois nada garante que o desmentido seja portador da verdade; pode, ao contrário, representar uma nova mentira, simulando estabelecer a verdade. Assim vai a poesia, entre desdizeres e desmentires, sem porto seguro e navegando em neblina.&quot;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Brinde&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Enchi de sol meu copo d’água&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;e me brindei ao som de um violino.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Me molhei na luz&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;que a tarde assoviava&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;e cantei à beira de um silêncio a pino.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Passei por perto de estar quase ali,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;perdi o ponto de onde não parti.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Zombei da fome porque havia trigo,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;briguei comigo&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;e só assim venci.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Levei na mala minha alma pássara,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;anunciei ao mundo a minha sorte súbita:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;tocar na vida sem qualquer trapaça,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;mistério zero, delícia igual&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;ao gozo matinal de uma fruta.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Vida, te agradeço. Setenta anos&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;e ainda em recomeço.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Mineração&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Escavo o papel,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Atrás de uma frase oculta.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Tento trazê-la à tona,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;ela, porém, reluta.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Resiste a se entregar&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;nessa nossa disputa.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Depois de muito suor&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;consigo vencer a luta.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Arranco da folha o segredo&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;trancado em sua gruta.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Descubro então o conselho&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;destinado à minha escuta:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&quot;Desista de aqui procurar&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;palavra fina ou bruta.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Nem tente escavar o papel,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;não existe a frase oculta&quot;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Além&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;O poema acaba aqui.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;O que vem agora não é meu,&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;nem sei de quem seja.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;Além de mim, com clareza,&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;a poesia passeia,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;num rumor de bruma e incerteza.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;Seu banquete começa&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;depois que eu já tirei a mesa.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;Desligo o som do poema.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;Ele insiste, à revelia.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;O poema por fim

avança à sua origem:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;lança na cara da luz&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;o pólen da letra.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;E vai, num voo feliz,&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;se transformando&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-weight: normal;&quot;&gt;em aprendiz de borboleta.&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Soneto mentiroso&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Fala de poeta não merece crédito.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Ficar de fora é seu constante ofício.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Sua sina é continuar inédito,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;mesmo que fale em meio de um comício.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Palavra de poeta pede médico&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;para tentar não acabar no hospício,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;na busca de não ser enciclopédico,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;nem vacilar no vão do precipício.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Pouca certeza é o máximo horizonte,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;no prazer de mentir sobre a mentira,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;e nada existe que ele não desmonte,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;feito um farsante contra a própria lira.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Resta-lhe apenas com sinceridade&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;mentir, sobre o vazio da verdade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Soneto da exclusão&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Meu incerto leitor, eu agradeço&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;as horas que perdeu nesta leitura.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Lá fora a vida aflora em recomeço,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;não precisa invadir minha clausura.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Empilhados na torre agora vejo&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;catorze decassílabos de altura.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Leve tudo o que dita o seu desejo,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;e todo o resto é só literatura.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Dá tempo ainda para ir embora,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;caso aceite botar ponto final.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Peço que saia sem maior demora,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;ganhe em troca um silêncio glacial.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Não gostou nem da forma nem do tema?&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Me deixa em paz, vai atrás de outro poema.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;div&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcRm46ezoc01hgqO2d-9tE2Gve9Ywg9higAe1sUq_GbjdhvlwXGeVj60Km5SSJ3v38MlrUDcymTDpRhuQCs-l34EWWOlBeLMMa1UITpYNcE16MKdHw9-H8TzrhNNGBn8L4dSNVYTrJmjQ32ZDFcl3kl-_bf_lOAxuiRt_ygvvEuwlmgsuOu7hz/s1241/Antonio%20Carlos%20Secchin%20-%20Desmentir.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Poesia brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1241&quot; data-original-width=&quot;825&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcRm46ezoc01hgqO2d-9tE2Gve9Ywg9higAe1sUq_GbjdhvlwXGeVj60Km5SSJ3v38MlrUDcymTDpRhuQCs-l34EWWOlBeLMMa1UITpYNcE16MKdHw9-H8TzrhNNGBn8L4dSNVYTrJmjQ32ZDFcl3kl-_bf_lOAxuiRt_ygvvEuwlmgsuOu7hz/w213-h320/Antonio%20Carlos%20Secchin%20-%20Desmentir.jpg&quot; title=&quot;Antonio Carlos Secchin - Desmentir&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Antonio Carlos Secchin nasceu no Rio de Janeiro, em 1952. Poeta, autor, entre outros, de &lt;i&gt;Todos os ventos&lt;/i&gt; (2002), premiado como melhor livro de poesia do ano, pela Biblioteca Nacional e pelo PEN Clube do Brasil, e de &lt;i&gt;Desdizer&lt;/i&gt; (2017). Ensaísta, especializado em poesia brasileira, teve sua obra &lt;i&gt;Percursos da poesia brasileira, do século XVIII ao XXI&lt;/i&gt;, considerada em 2018 a melhor do gênero no país, pela A.P.C.A. (Associação Paulista de Críticos de Arte, de São Paulo). Professor emérito da UFRJ. Em 2019, ganhou, da Academia Carioca de Letras, o Grande Prêmio Cidade do Rio de Janeiro pelo conjunto da obra. Atualmente, é o secretário-geral da Academia Brasileira de Letras.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4t6tsVy&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Desmentir&lt;/i&gt; de Antonio Carlos Secchin&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/2827337110536037848/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/2827337110536037848' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/2827337110536037848'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/2827337110536037848'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/05/antonio-carlos-secchin-desmentir.html' title='Antonio Carlos Secchin - Desmentir'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYVaMJ0huljO4m9JOjJ3ncwPcrGXIilGI8mzjaXQ4zmQJx2e3CtjQHik1lsdB2cy_nEIIFcHYXKgH5AtziRYJzDlFix8auVWpwrC6LHLje2B25jnSm_tDkuzvHUIN-fj5dUymD3S5jO1GYJ7CoMAJtpM-31byjaRUS-a8pyzUu-M0S3N7TYtQR/s72-w640-h528-c/Antonio%20Carlos%20Secchin%20-%20Desmentir_AA.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-6375435484887973707</id><published>2026-04-26T09:45:00.001-03:00</published><updated>2026-04-26T09:45:48.678-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Clássicos da Literatura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="História"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura russa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Mikhail Bulgákov - O Mestre e Margarida</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKhue2sMjIjrqJJ_U1k8aXaUrsjei0vCIxhVI8HvIFykErxLjWeTVM1U5p7IOBRfnm8HihgrS3mpEI7eEdVF-jZ5w02zcocqJll7tclm5u18jsZs_oTvelPiVjm7ObRbi4d116F9gd4oJ48faY1_2TfauiWWL2g5UZfbp2JcSBNYeL7fNhsPmR/s1536/Mikhail%20Bulg%C3%A1kov%20-%20O%20Mestre%20e%20Margarida_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Clássicos da Literatura&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;1536&quot; height=&quot;426&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKhue2sMjIjrqJJ_U1k8aXaUrsjei0vCIxhVI8HvIFykErxLjWeTVM1U5p7IOBRfnm8HihgrS3mpEI7eEdVF-jZ5w02zcocqJll7tclm5u18jsZs_oTvelPiVjm7ObRbi4d116F9gd4oJ48faY1_2TfauiWWL2g5UZfbp2JcSBNYeL7fNhsPmR/w640-h426/Mikhail%20Bulg%C3%A1kov%20-%20O%20Mestre%20e%20Margarida_A.png&quot; title=&quot;Mikhail Bulgákov - O Mestre e Margarida&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Mikhail Bulgákov - O Mestre e Margarida - Editora 34 - 408 Páginas - Tradução de Irineu Franco Perpetuo - Capa: Bracher &amp;amp; Malta Produção Gráfica - Lançamento: 2017.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Não sei por que demorei tanto para ler este livro, considerado um dos romances mais importantes e influentes do século XX. Essa espera, contudo, acabou sendo providencial uma vez que &lt;i&gt;O Mestre e Margarida&lt;/i&gt;&amp;nbsp;de&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Mikhail Bulgákov (1891-1940)&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;é uma obra que requer maturidade literária  para que se possa assimilar, ainda que parcialmente, suas múltiplas camadas e referências. Outra vantagem foi contar com esta mais recente e bem-cuidada edição da Editora 34 com tradução direta, posfácio e notas de Irineu Franco Perpetuo, especialista em literatura russa, a partir da versão mais completa e atualizada, publicada apenas em 2014 pela pesquisadora Ielena Kolycheva com base nos rascunhos e versões datilografadas do autor.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Inspirado no poema trágico &lt;i&gt;Fausto&lt;/i&gt; de Goethe e na ópera homônima de Charles Gounod, o romance é uma sátira ferina à sociedade moscovita e à crítica literária da época. Bulgákov o desenvolveu de maneira fragmentada ao longo de doze anos (1928–1940), enfrentando a censura e perseguição stalinista. A obra só veio a público décadas depois, graças aos esforços de sua terceira esposa, Ielena Serguêievna, que preservou o manuscrito para publicação póstuma: primeiro na França (1967) e na Alemanha (1969), ambas edições em russo. A publicação soviética ocorreu apenas em 1973, quando já havia sido traduzida para diversas línguas, inclusive português (1969) em tradução indireta do inglês, um pecado para qualquer obra.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Resumir o enredo é tarefa ingrata, pois a narrativa se desdobra em três partes ou camadas principais com inúmeros personagens. Na primeira, acompanhamos a chegada de um estrangeiro enigmático na Moscou dos anos 1930, professor de magia negra contratado para um espetáculo de ilusionismo e identificado como Woland&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;—&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;ninguém menos que o próprio Satã&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp;que vem acompanhado por uma trupe insólita:  o gato falante e debochado Behemoth; o intérprete trapaceiro Korôviev; a sedutora bruxa Hella e o capanga Azazello. Esse grupo provoca o caos na cidade com episódios memoráveis, como a chuva de dinheiro durante o espetáculo no Teatro de Variedades, expondo a ganância dos cidadãos moscovitas e a utopia do regime comunista.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&quot;[...] — Perdão — retrucou o desconhecido, com delicadeza&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;—, mas para governar é preciso, afinal, ter um plano preciso para um certo período razoável de tempo. Permita-me perguntar: como o homem poderia governar se ele não apenas está privado da possibilidade de elaborar um plano para um período de tempo ridiculamente curto, como, digamos, mil anos, mas nem consegue responder pelo dia de amanhã? E, de fato&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;— daí o desconhecido se virou para Berlioz&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;—, imagine que o senhor, por exemplo, comece a governar, dar ordens para os outros e para si mesmo, em geral, como dizem, pega gosto e, de repente... cof... cof... um sarcoma no pulmão...&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;— daí o estrangeiro abriu um sorriso doce, como se a ideia de um sarcoma no pulmão lhe desse satisfação&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;— sim, um sarcoma&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;— repetiu a palavra sonora, semicerrando os olhos, como um gato&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;—, e é o fim do seu governo! Nenhum destino o interessa mais, além do seu próprio. Os parentes começam a lhe enrolar, o senhor, sentindo que algo não está bem, sai correndo atrás dos médicos formados, depois dos charlatães, e acontece de ir a cartomantes. Assim como os primeiros e os segundos, esses terceiros também se mostram totalmente insensatos, como o senhor mesmo compreende. [...]&quot;&lt;/i&gt; (p. 22) - Trecho do Capítulo 1 - Nunca fale com desconhecidos&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Uma segunda camada concentra-se na história de amor entre o Mestre — assim nomeado ao longo de todo o romance, funcionando como alter ego de Bulgákov — e Margarida, inspirada em sua terceira esposa. Há inúmeras evidências de que se trata de um enredo autobiográfico, sobretudo quando o atormentado Mestre, incapaz de suportar as críticas ao seu romance, perde a sanidade e decide queimar todos os manuscritos, episódio que de fato ocorreu na vida do autor. Após o desaparecimento do Mestre, internado em uma clínica psiquiátrica, Margarida, tomada pelo desespero, faz um pacto com o Diabo na esperança de recuperar o amado. Transforma-se em bruxa, abandona o marido e participa de um baile satânico como rainha, numa das passagens mais intensas do livro.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;O unguento modificara não apenas seu exterior. Agora em todo seu ser, em cada partícula do corpo, fervilhava a alegria, que ela sentia como bolhas a lhe picar todo o corpo. Margarida se sentia livre, livre de tudo. Além disso, entendia com toda a clareza que acontecera exatamente aquilo de que seu pressentimento lhe falara por toda a manhã, e que ela abandonaria para sempre a mansão e a vida anterior. Porém, dessa vida anterior, ainda vinha a ideia de que precisava cumprir um último dever antes de começar algo de novo e extraordinário, que a impelia para cima, para o ar. E, nua como estava, voando pelo ar de vez em quando, saiu correndo do dormitório para o gabinete do marido, e acendendo a luz, precipitou-se para a escrivaninha. Em uma folha arrancada de um bloco, escreveu uma nota a lápis, rápido, com letras grandes, e sem correções: &#39;Perdoe-me e me esqueça o mais rápido possível. Estou deixando-o para sempre. Não me procure, é inútil. Tornei-me uma bruxa por causa das desgraças e calamidades que me afligiram. Está na minha hora. Adeus. Margarida&#39;&quot; &lt;/i&gt;(p. 235) - Trecho do Capítulo 20 - O creme de Azazello&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;A terceira camada que atravessa toda a obra é o romance escrito pelo Mestre, rejeitado pela crítica e, surpreendentemente, ressuscitado por Satã após ter sido queimado, graças à atuação de Margarida durante o baile. Passagens deste livro são intercaladas em capítulos que narram a história de Pôncio Pilatos e o julgamento de Cristo, tido como subversivo por recusar o poder dos Césares ou qualquer outra autoridade. Mais uma vez fica evidente a analogia com a opressão do regime soviético. Bulgákov nos deixou uma obra-prima que continua a desconcertar e fascinar leitores em todo o mundo que descobrem novas referências e semelhanças não apenas com o regime autoritário da época, mas também com certos governos da atualidade, provando que a arte sempre encontra caminhos para se manifestar.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;A meia-noite se aproximava, era necessário ter pressa. Margarida via tudo de forma confusa. Guardou na memória as velas e uma piscina de pedras preciosas. Enquanto Margarida estava de pé no fundo dessa piscina, Hella, com o auxílio de Natacha, vestia sobre ela um líquido fervente, espesso e vermelho. Margarida sentiu gosto de sal nos lábios e compreendeu que estava sendo banhada com sangue. O manto de sangue foi trocado por outro, espesso, transparente, rosado, e o óleo de rosas fez a cabeça de Margarida girar. Depois, Margarida foi jogada em um leito de cristal, e se puseram a esfregá-la com grandes folhas verdes, até ficar brilhante. Daí o gato irrompeu e começou a ajudar. Agachou-se aos pés de Margarida e passou a friccionar suas plantas dos pés, como se estivesse engraxando sapatos na rua. Margarida não lembrava quem lhe confeccionara aqueles sapatos de pétalas de rosas brancas, nem como esses sapatos abotoavam sozinhos suas fivelas douradas. Uma força levantou Margarida e a colocou na frente do espelho, e em seus cabelos cintilou uma coroa real de diamantes.&quot;&lt;/i&gt; (p. 264) - Trecho do Capítulo 23 - O grande baile de Satã&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4x3ZnG9QQKhWV7KtrObVTRLsneSeSu4VoUWkJg2xK4XqWEWMnWnNHMBb40dwteM_XTHxdrP9CNM3IcEku2e5ny92U7u8mVZ4rpdXpl2li82ZI9MBeKdBnnuw8gWzM0lrw49G9XRtRCco5XOSPKVVYxTWBY2VHJhgPnaDK-NgVHxebF6jHcn2V/s1296/Mikhail%20Bulg%C3%A1kov%20-%20O%20Mestre%20e%20Margarida.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Clássicos da literatura&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1296&quot; data-original-width=&quot;907&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4x3ZnG9QQKhWV7KtrObVTRLsneSeSu4VoUWkJg2xK4XqWEWMnWnNHMBb40dwteM_XTHxdrP9CNM3IcEku2e5ny92U7u8mVZ4rpdXpl2li82ZI9MBeKdBnnuw8gWzM0lrw49G9XRtRCco5XOSPKVVYxTWBY2VHJhgPnaDK-NgVHxebF6jHcn2V/w224-h320/Mikhail%20Bulg%C3%A1kov%20-%20O%20Mestre%20e%20Margarida.jpg&quot; title=&quot;Mikhail Bulgákov - O Mestre e Margarida&quot; width=&quot;224&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Mikhail Afanássievitch Bulgákov nasceu em Kíev, na Ucrânia, em 1891, filho de um teólogo e uma professora de piano. Formou-se em Medicina, tendo sido voluntário da Cruz Vermelha durante a Primeira Guerra Mundial. Após a Revolução de 1917, chegou a lutar ao lado do Exército Branco contra os bolcheviques. Nos anos 1920, sob influência de Gógol e H. G. Wells, escreveu contos e novelas satirizando a Nova Política Econômica (NEP), como as narrativas da coletânea &lt;i&gt;Diabolíada&lt;/i&gt; (1925) e a novela &lt;i&gt;Um coração de cachorro&lt;/i&gt;, rejeitada pela censura no mesmo ano. Publicou também o ciclo de contos &lt;i&gt;Anotações de um jovem médico&lt;/i&gt;, de teor autobiográfico, em periódicos locais. Foi como dramaturgo, no entanto, que Bulgákov primeiro alcançou a fama, quando o Teatro de Arte de Moscou (TAM) o convidou a adaptar para os palcos seu romance &lt;i&gt;A guarda branca&lt;/i&gt;, uma crônica de Kíev durante a Guerra Civil; o texto foi montado em 1926 com o título Os dias dos Turbin. Após ter várias peças censuradas, Bulgákov queimou seus manuscritos e escreveu em 1930 uma carta ao governo soviético pedindo permissão para deixar o país. Sem a autorização, conseguiu apenas um emprego de assistente no TAM. Morreu em 1940, em Moscou, tendo trabalhado até seus últimos dias em &lt;i&gt;O mestre e Margarida&lt;/i&gt;, seu romance-testamento.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4csyuXp&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;https://amzn.to/4csyuXp&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: center;&quot;&gt;&lt;i&gt;O Mestre e Margarida&lt;/i&gt; de&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: center;&quot;&gt;Mikhail Bulgákov&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/6375435484887973707/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/6375435484887973707' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6375435484887973707'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6375435484887973707'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/04/mikhail-bulgakov-o-mestre-e-margarida.html' title='Mikhail Bulgákov - O Mestre e Margarida'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKhue2sMjIjrqJJ_U1k8aXaUrsjei0vCIxhVI8HvIFykErxLjWeTVM1U5p7IOBRfnm8HihgrS3mpEI7eEdVF-jZ5w02zcocqJll7tclm5u18jsZs_oTvelPiVjm7ObRbi4d116F9gd4oJ48faY1_2TfauiWWL2g5UZfbp2JcSBNYeL7fNhsPmR/s72-w640-h426-c/Mikhail%20Bulg%C3%A1kov%20-%20O%20Mestre%20e%20Margarida_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-5009301579016637034</id><published>2026-04-12T14:48:00.003-03:00</published><updated>2026-04-12T14:53:13.380-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Geraldo Lima - Quem foi que soltou os cavalos no campo de trevas?</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNpyzRdpyBA4VzCmRtpfoLGVfZSYjLxSZtZT7YkdWqVxN7zKtGXCKfRTWU5OH1Nww0L3SrI4DwjCXVj9VhnpG95_Tk5dZHPIE59LEt-CE_ElP_YJSCAnwUOtavA_xGNNL2GaPDTOCK6YgCaMWNTghyphenhyphenY1UrP8QHOVAY-gANi4UjCUL0P6CrMTZC/s1536/Geraldo%20Lima_C.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;1536&quot; height=&quot;426&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNpyzRdpyBA4VzCmRtpfoLGVfZSYjLxSZtZT7YkdWqVxN7zKtGXCKfRTWU5OH1Nww0L3SrI4DwjCXVj9VhnpG95_Tk5dZHPIE59LEt-CE_ElP_YJSCAnwUOtavA_xGNNL2GaPDTOCK6YgCaMWNTghyphenhyphenY1UrP8QHOVAY-gANi4UjCUL0P6CrMTZC/w640-h426/Geraldo%20Lima_C.png&quot; title=&quot;Geraldo Lima - Quem foi que soltou os cavalos no campo de trevas?&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Geraldo Lima - Quem foi que soltou os cavalos no campo de trevas? - Editora Patuá - 228 Páginas - Capa e Projeto Gráfico: Roseli Vaz - Lançamento: 2026.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O mais recente lançamento de Geraldo Lima, o romance&amp;nbsp;&lt;i&gt;Quem foi que soltou os cavalos no campo de trevas?&lt;/i&gt; é ambientado em Brasília durante o conturbado período do impeachment de Dilma Rousseff, em 2016. A narrativa acompanha João Carlos, um brasiliense de meia-idade, funcionário público que trabalha na Divisão de Licitações de um Ministério. Separado de Carmem, com quem teve duas filhas, Mariana e Marina. João Carlos parece não perceber que sua vida se tornou uma sucessão de dias sem&amp;nbsp;objetivo. Entre o trabalho burocrático e as noites de bebedeira com “seus companheiros de jornada e desilusão”, Martins e Bernardo, ele atravessa uma rotina estagnada até ser surpreendido pela inusitada aparição de uma cigana, que lê sua mão e profetiza, como é comum nesses casos, boas novas no amor e no trabalho.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Esse episódio poderia ter passado despercebido, como tantos outros ocorridos no &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Bar do Lopes&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, onde o trio de amigos ainda se vangloriava de permanecer à margem da corrupção generalizada dos partidos políticos. No entanto, a forma como &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;João Carlos&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt; passou a agir depois daquela noite contraria seu estilo de vida e suas convicções ideológicas.&lt;/span&gt;&amp;nbsp;Sinais de mudança começam a surgir em sua rotina de servidor público de carreira: ele passa a ser assediado por pessoas fora de sua esfera habitual, em uma “intimidade desconcertante”, inclusive com a sensual Lurdes e é até chamado para uma conversa informal com o próprio ministro. Essa nova configuração profissional o conduz a um estado de euforia anormal, acompanhado por sonhos recorrentes com cavalos, que parecem anunciar transformações mais profundas.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Há três meses uma cigana leu a mão direita de João Carlos num bar da Asa Norte. Apesar do estado de embriaguez em que ele e seus companheiros de mesa se encontravam, as imagens desse acontecimento imprevisto mantêm-se intactas e sem borrões em sua memória. Até a sensação de cócegas dos dedos da cigana, percorrendo minuciosa as linhas da sua mão, não desapareceu. As palavras que ela disse, num tom de voz suave, persuasivo, e olhando às vezes direto nos olhos dele, também não se dissiparam. A imagem de uma cicatriz no pulso esquerdo, vista num relance, ainda o faz cogitar um momento tenso e trágico na vida dela./ Assim como o encontro de Macbeth com as três bruxas na charneca, que lhe vaticinaram um futuro de glória, esse encontro com a cigana tem mexido com a cabeça de João Carlos. Da vida desinteressada e sem muitos propósitos, que o fez estacionar num remanso, viu-se arrastado para um redemoinho de expectativas e ambições.&quot;&lt;/i&gt; (p. 11)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Na esfera sentimental, mudanças também ocorrem de forma acelerada na até então extinta relação com &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Carmem&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;. Apesar da relutância inicial da ex-mulher e dos conflitos internos diante da possibilidade de retomar o casamento,&amp;nbsp; explorados pelo autor com humor sutil, ela acaba se reaproximando de João Carlos, assim como as filhas, após um período de afastamento motivado pela vida boêmia do protagonista. Tudo parece confirmar as previsões da cigana, e João Carlos, ingenuamente, deixa-se levar pela aparente maré de sorte. No entanto, as transformações no trabalho estão inevitavelmente ligadas a interesses escusos e à corrupção generalizada que assola o país. Isso se torna evidente quando a organização que manipula as licitações revela o preço que ele terá de pagar para ascender a um cargo superior na hierarquia do Ministério&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;O que continua intrigando-o é o porquê de ter começado a sonhar com cavalos com tanta frequência. Há algumas semanas, sonhou com um, todo branco, que aparecia e desaparecia diante dos seus olhos enquanto ele o seguia, embrenhando-se cada vez mais no mistério. O que significavam os dois cavalos soltos ali na superquadra e essa manada selvagem em pleno Eixão? Talvez esta última seja só a projeção de algo que ele viu há muitos anos [uma cena de filme de faroeste, com certeza] e que agora, deslocada no tempo e no espaço, havia ganhado corpo e movimento no seu sonho. Mas, e os cavalos selados pastando a grama bem ali em frente? Por mais espantoso que seja, ele não consegue afirmar se essa imagem era fruto de um sonho ou de uma visão real. Na tentativa de reencontrar o pleno domínio dos sentidos, repete para si mesmo: eles estiveram lá, imponentes, e teria bastado descer sem fazer barulho, me aproximar deles, montá-los e sair cavalgando. No entanto, entremeando essa aparente realidade, paira uma névoa de delírio e sonho. E é nessa zona obscura, imprecisa, que sua mente patina sem chegar a uma imagem acabada e irretocável.&quot;&lt;/i&gt; (p. 63)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;As mudanças na vida de &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;João Carlos&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, que à primeira vista pareciam positivas, logo se revelam uma ameaça à sua segurança e à de sua família, sobretudo quando decide permanecer fiel aos seus princípios e recusar as vantagens oferecidas, inclusive pelo ex-amigo de botequim, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Martins&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;. Um elemento adicional da trama é a presença do &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;racismo&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, que permeia o cotidiano de uma família negra obrigada a enfrentar situações de preconceito racial e social. A progressão descontrolada dos eventos reforça a observação do autor, também roteirista e dramaturgo, em determinado trecho do romance&lt;/span&gt;:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;A vida é realmente um filme em que o roteiro vai sendo escrito segundo a segundo, no mesmo instante também em que vai sendo filmado, editado, distribuído e exibido para meio mundo.&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Aquele Ministro [que João Carlos havia visto de perto apenas uma vez] tinha realmente algo de tão importante assim para lhe dizer? Que motivos fora do comum [fora também da sua agenda oficial] o levaram a chamar a seu gabinete um simples funcionário de carreira? Que tipo de revelação ou ordem de serviço ele deveria esperar daquele homem alto, branco e simpático, aparentemente se esmerando além da conta para se mostrar mais simpático ainda? / O fato é que João Carlos saiu de lá sem o saber. O Ministro falou de tudo, menos do porquê de ter mandado chamá-lo. Por várias vezes, deu a impressão de estar prestes a revelá-lo. Quando parecia ter chegado lá, mudava o curso da conversa, saltava abruptamente para outro assunto, um tema, às vezes, tão trivial que era difícil para João Carlos crer que fora chamado ali, às quatro da tarde, só para conversar banalidades com o chefe-mor. Deixou escapar, no entanto, alguns retalhos de promessas em meio a lampejos de sabedoria popular: &#39;Temos grandes expectativas a seu respeito&#39;; &#39;falaram muito bem de você&#39;; &#39;há que se ter paciência, no momento certo tudo acontece&#39;; &#39;devagar se vai longe&#39;; &#39;esteja pronto para assumir novas responsabilidades&#39;. [...]&quot;&lt;/i&gt; (p. 147)&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGgFG1Cqur9athOtvT37c4IHy_2NOL1VoC8IE2q6ACjDKIDynKViPMQNv8guzlC93webD8SOwrWoujk3Gqe5fNAhtcqxi4_-JHBfWct29Gohuo8v0dHfp9xhApGDJpka39jX4N1xm121GCwmboPMx6FjlkoozyLsyocJ-8Kc2g44gqT9Ka98i-/s887/Geraldo%20Lima%20-%20Quem%20foi%20que%20soltou%20os%20cavalos%20no%20campo%20de%20trevas_3D.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGgFG1Cqur9athOtvT37c4IHy_2NOL1VoC8IE2q6ACjDKIDynKViPMQNv8guzlC93webD8SOwrWoujk3Gqe5fNAhtcqxi4_-JHBfWct29Gohuo8v0dHfp9xhApGDJpka39jX4N1xm121GCwmboPMx6FjlkoozyLsyocJ-8Kc2g44gqT9Ka98i-/s887/Geraldo%20Lima%20-%20Quem%20foi%20que%20soltou%20os%20cavalos%20no%20campo%20de%20trevas_3D.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;887&quot; data-original-width=&quot;651&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGgFG1Cqur9athOtvT37c4IHy_2NOL1VoC8IE2q6ACjDKIDynKViPMQNv8guzlC93webD8SOwrWoujk3Gqe5fNAhtcqxi4_-JHBfWct29Gohuo8v0dHfp9xhApGDJpka39jX4N1xm121GCwmboPMx6FjlkoozyLsyocJ-8Kc2g44gqT9Ka98i-/w235-h320/Geraldo%20Lima%20-%20Quem%20foi%20que%20soltou%20os%20cavalos%20no%20campo%20de%20trevas_3D.png&quot; title=&quot;Geraldo Lima - Quem foi que soltou os cavalos no campo de trevas?&quot; width=&quot;235&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Geraldo Lima é escritor, dramaturgo e roteirista. Nasceu em Planaltina, GO, em 1959, e mora no DF. Tem alguns livros publicados, entre eles: &lt;i&gt;A noite dos vagalumes&lt;/i&gt; (contos, Prêmio Bolsa Brasília de Produção Literária, FCDF), &lt;i&gt;UM&lt;/i&gt; (romance, LGE Editora), &lt;i&gt;Baque&lt;/i&gt; (contos, LGE/FAC), &lt;i&gt;Nuvem muda a todo instante&lt;/i&gt; (infantil, LGE), &lt;i&gt;Tesselário&lt;/i&gt; (minicontos, Selo 3x4), &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2017/12/geraldo-lima-uma-mulher-beira-do-caminho.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Uma mulher à beira do caminho&lt;/a&gt;&lt;/i&gt; (contos, Editora Patuá) etc. Tem textos publicados em jornais, suplementos literários, revistas, como Correio Braziliense, Correio das Artes, Jornal de Minas, Jornal Rascunho, revista Traços, revista Diversos Afins etc. É autor do roteiro do longa de ficção &lt;i&gt;O colar de Coralina&lt;/i&gt;, dirigido por Reginaldo Gontijo. Coautor da peça &lt;i&gt;Pharmácia Periphérica&lt;/i&gt; [encenada pela Oficina do Teatro de Periferia]. Autor das peças &lt;i&gt;Dora&lt;/i&gt;; &lt;i&gt;Tom White&lt;/i&gt; [inéditas]; &lt;i&gt;Error&lt;/i&gt; [encenada em 1987]; &lt;i&gt;Trinta gatos e um cão envenenado&lt;/i&gt; [encenada em 2016]; &lt;i&gt;Antes que ela chegue&lt;/i&gt; [previsão de estreia em 2026].&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/48wiXU3&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://amzn.to/48wiXU3&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;i&gt;Quem foi que soltou os cavalos no campo de trevas?&lt;/i&gt; de Geraldo Lima&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/5009301579016637034/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/5009301579016637034' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/5009301579016637034'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/5009301579016637034'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/04/geraldo-lima-quem-foi-que-soltou-os.html' title='Geraldo Lima - Quem foi que soltou os cavalos no campo de trevas?'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNpyzRdpyBA4VzCmRtpfoLGVfZSYjLxSZtZT7YkdWqVxN7zKtGXCKfRTWU5OH1Nww0L3SrI4DwjCXVj9VhnpG95_Tk5dZHPIE59LEt-CE_ElP_YJSCAnwUOtavA_xGNNL2GaPDTOCK6YgCaMWNTghyphenhyphenY1UrP8QHOVAY-gANi4UjCUL0P6CrMTZC/s72-w640-h426-c/Geraldo%20Lima_C.png" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-5068844438252474474</id><published>2026-04-05T13:11:00.002-03:00</published><updated>2026-04-05T13:15:19.754-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Artes Plásticas"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Claudio Eugenio Luz - Pelo caminho de Ibrahim</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfAl7GNZo-rBYt4XZLZQuukSWaA5epKY281xxg-cb4X4tiaOvxOLke8wD4dymcDhCmbQv5ZkRwTXGTXXmlA7VjxW8AeZiE-1mGXTpKho5Z79pSp3kk6jIbRMeKrpW-dI1iQcWi7HfOUkmwQ06XwPzmKuyqvZqZlLr64JjtxkmLeypvVzCKDO10/s801/Claudio%20Eugenio%20Luz%20-%20Pelo%20caminho%20de%20Ibrahim_AA.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;600&quot; data-original-width=&quot;801&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfAl7GNZo-rBYt4XZLZQuukSWaA5epKY281xxg-cb4X4tiaOvxOLke8wD4dymcDhCmbQv5ZkRwTXGTXXmlA7VjxW8AeZiE-1mGXTpKho5Z79pSp3kk6jIbRMeKrpW-dI1iQcWi7HfOUkmwQ06XwPzmKuyqvZqZlLr64JjtxkmLeypvVzCKDO10/w640-h480/Claudio%20Eugenio%20Luz%20-%20Pelo%20caminho%20de%20Ibrahim_AA.png&quot; title=&quot;Claudio Eugenio Luz - Pelo caminho de Ibrahim&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Claudio Eugenio Luz - Pelo caminho de Ibrahim - Mercador Editorial - 100 Páginas - Capa e editoração eletrônica: Ayumi Shimamoto - Imagem da capa: Leonardo Costaneto - Lançamento: 2025.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Claudio Eugenio Luz é um especialista em minicontos ou microcontos, uma técnica que privilegia estruturas narrativas simples, com descrições mínimas e apenas as informações essenciais para a compreensão da trama e do perfil psicológico dos personagens.  Seus textos, em geral, não se situam em tempo ou espaço definidos, o que contribui para a criação de uma atmosfera distópica e perturbadora, de caráter mágico, mesmo quando retratam situações cotidianas, nas quais desponta o que há de melhor e pior no comportamento humano. A concisão e a necessidade da palavra exata, evidenciam a urgência da mensagem e o absurdo dos impasses existenciais e morais a que a nossa sociedade está cada vez mais exposta.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;A coletânea é dividida em duas partes. Na primeira, os argumentos são relacionados a impasses existenciais como em &lt;i&gt;Questão&lt;/i&gt; que nos apresenta um protagonista que deveria se sentir feliz com a casa paga, o carro na garagem e a geladeira cheia e, no entanto, apesar do aparente sucesso, algo não parece estar bem.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Essa insatisfação com o presente também permeia&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: center;&quot;&gt;&lt;i&gt;Pelo caminho de Ibrahim&lt;/i&gt;,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp;miniconto que empresta o título ao livro. Já na segunda parte, os temas são relacionados às relações afetivas. Em &lt;i&gt;Nepo&lt;/i&gt;, a protagonista demonstra ódio incontido e indiferença com o seu ex-parceiro, somente para concluir que a porta estará sempre aberta. Já em &lt;i&gt;Um modo simples&lt;/i&gt;,  o autor expõe a ingenuidade do amor nascente, marcado pela inexperiência.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Questão&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: x-small; font-weight: normal;&quot;&gt;Um conto de Claudio Eugenio Luz&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Acordou de madrugada. Sua mulher e seu filho dormem. Não quis ligar a televisão, tampouco o rádio. A casa está silenciosa. Não há nada para ser feito. Tudo está em ordem. Apenas perdeu o sono. Não sabe o motivo, nem deseja sabê-lo. Talvez, assim seja melhor. É bom começar um novo século. A casa paga. O carro na garagem. A geladeira cheia. Nenhuma novidade, nenhum sobressalto. Mas, tudo está bem. Todos estão com saúde. É isso que importa nessa vida. Saber que todos estão bem.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Pelo caminho de Ibrahim&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: x-small; font-weight: normal;&quot;&gt;Um conto de Claudio Eugenio Luz&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Ontem um velho, em seu cavalo, passou cantando pela minha rua. Não havia tristeza alguma, nem mesmo um leve lamento em sua música. Por um tempo, deixei meu trabalho de lado. Não tinha fumado nem bebido. Ainda assim, sentia meu corpo entorpecido. De longe, em certo momento, ele sorriu para mim. Pensei: &lt;i&gt;Isso não é para qualquer um&lt;/i&gt;. Parecia bobagem. Mas, esperava o quê daquele homem? Só mais tarde, quando estava novamente enfurnado em meu ganha-pão, imaginei como seria bom se ele me tivesse dito: &lt;i&gt;Vamos!&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Autorretrato&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: x-small; font-weight: normal;&quot;&gt;Um conto de Claudio Eugenio Luz&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Tudo isso é muito estranho. Primeiro, eles tiraram meu sangue, depois colheram amostras da minha pele, da minha saliva, do meu suor. Explicaram que era procedimento padrão, coisa rotineira, nada para me preocupar. Durante muito tempo, permaneci calado, ouvindo seus discursos, suas teorias e acreditando que um dia estaria curado. Só raras vezes ousei levantar a voz, protestar ou duvidar de ses procedimentos. O que importava era minha felicidade, meu bem-estar. Agora, e tudo isso é muito estranho, reclamam que a experiência não deu certo. Deram para gritar, berrar e, já faz alguns dias, cortaram minha ração. Querem que eu vire um trapo e morra de fome? Até um animal de circo recebe tratamento melhor. Acho que mereço um pouquinho de consideração e respeito. Não creio, como eles querem me fazer acreditar, que é assim mesmo que caminha a humanidade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Nepo&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: x-small; font-weight: normal;&quot;&gt;Um conto de Claudio Eugenio Luz&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Não vou chorar. Ah, eu não vou &lt;i&gt;mesmo&lt;/i&gt;. Tampouco gritar, espernear ou arrancar os cabelos. Deixa estar, o mundo dá voltas. Um dia você também vai descobrir&amp;nbsp; que a vida, &lt;i&gt;meu bem&lt;/i&gt;, não é feita só de espelhos. Dance, ria, copule. Divirta-se Arranque suspiros, arrombe corações. Suba nos postes, salte canteiros, engrene uma primeira e vá adiante. Chupe, devore, ejacule. Goze até a última gota de esperma. Mas, por favor, quando você estiver sozinho, arranhado, esgotado, consumido, amassado e um tanto já ultrapassado, lembre-se: a porta do meu apê estará do mesmo jeito que você deixou.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Um modo simples&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: x-small; font-weight: normal;&quot;&gt;Um conto de Claudio Eugenio Luz&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Como se fôssemos estranhos, sentamos um diante do outro. Ela, a contragosto, e eu, surpreendentemente, pensando em sermos bons amigos. Mas a vida tem suas inconformidades. Éramos jovens e inexperientes, e o amor, meu Deus, estava apenas começando.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqkHpW-uidTVbRgSC7ziyHNdD039dCUrmDvShQhGgzqaVtF4vb2FPUgOIBFdyYPzarUHb4PbiYEv-mCaSmXjbtwjnbwY6ELahR0xFuAjyZny-TEJuPN1xXisHwFMA4-CVi6j0aj4bYQakE1Tnn0BEkfF0pql653V1zmt_H95lrDGzBN6aDbrYm/s843/Claudio%20Eugenio%20Luz%20-%20Pelo%20caminho%20de%20Ibrahim.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;843&quot; data-original-width=&quot;596&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqkHpW-uidTVbRgSC7ziyHNdD039dCUrmDvShQhGgzqaVtF4vb2FPUgOIBFdyYPzarUHb4PbiYEv-mCaSmXjbtwjnbwY6ELahR0xFuAjyZny-TEJuPN1xXisHwFMA4-CVi6j0aj4bYQakE1Tnn0BEkfF0pql653V1zmt_H95lrDGzBN6aDbrYm/w226-h320/Claudio%20Eugenio%20Luz%20-%20Pelo%20caminho%20de%20Ibrahim.png&quot; title=&quot;Claudio Eugenio Luz - Pelo caminho de Ibrahim&quot; width=&quot;226&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Claudio Eugenio Luz nasceu em Bauru, São Paulo, em 1968, e atualmente reside em Santo André. É formado em filosofia e história, e lecionou na Rede Municipal de Ensino de São Paulo por 25 anos. Escreve há mais de 30 anos, com contos publicados na revista &lt;i&gt;Literatura: Revista Do Escritor Brasileiro&lt;/i&gt;, editada pelo escritor Nilton Maciel, e na coletânea &lt;i&gt;Contos em Miniatura&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4sWmPGf&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Pelo caminho de Ibrahim&lt;/i&gt; de Claudio Eugenio Luz&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/5068844438252474474/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/5068844438252474474' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/5068844438252474474'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/5068844438252474474'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/04/claudio-eugenio-luz-pelo-caminho-de.html' title='Claudio Eugenio Luz - Pelo caminho de Ibrahim'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfAl7GNZo-rBYt4XZLZQuukSWaA5epKY281xxg-cb4X4tiaOvxOLke8wD4dymcDhCmbQv5ZkRwTXGTXXmlA7VjxW8AeZiE-1mGXTpKho5Z79pSp3kk6jIbRMeKrpW-dI1iQcWi7HfOUkmwQ06XwPzmKuyqvZqZlLr64JjtxkmLeypvVzCKDO10/s72-w640-h480-c/Claudio%20Eugenio%20Luz%20-%20Pelo%20caminho%20de%20Ibrahim_AA.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-6467093206085143628</id><published>2026-04-04T10:12:00.017-03:00</published><updated>2026-04-04T10:22:33.051-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Sallié Oliveira - Negro no para-brisa</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3rhlu-Hmc3eYS3D0ckQi5iHZ53eWM6hSuDamGGwxt4Rfwx1GWZfpuCRlForwn_8_KJo83iKhrXa1yk_S3LB2xw65TXPOOgONxf0WxgFgNpGjiBXFDiNMfSq4bZDbwZHTxDuug25Ta9mjnxGVf8dN9RCngnGPNXnFzmQqKbpFyvS6BwsNZ1uZ7/s978/Salli%C3%A9%20Oliveira_Negro%20no%20para-brisa_AA.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;690&quot; data-original-width=&quot;978&quot; height=&quot;452&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3rhlu-Hmc3eYS3D0ckQi5iHZ53eWM6hSuDamGGwxt4Rfwx1GWZfpuCRlForwn_8_KJo83iKhrXa1yk_S3LB2xw65TXPOOgONxf0WxgFgNpGjiBXFDiNMfSq4bZDbwZHTxDuug25Ta9mjnxGVf8dN9RCngnGPNXnFzmQqKbpFyvS6BwsNZ1uZ7/w640-h452/Salli%C3%A9%20Oliveira_Negro%20no%20para-brisa_AA.png&quot; title=&quot;Sallié Oliveira - Negro no para-brisa - Editora Patuá&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Sallié Oliveira - Negro no para-brisa - Editora Patuá - 212 Páginas - Capa e Projeto Gráfico: Carla H. Oliveira - Imagem da capa: Sallié Oliveira - Lançamento: 2026.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O mais recente romance de Sallié Oliveira, &lt;i&gt;Negro no para-brisa&lt;/i&gt;, nos mostra até onde pode chegar o racismo estrutural em nosso país – uma ideologia que unifica, implícita ou explicitamente, a crença na superioridade branca e justifica e naturaliza a desigualdade. As consequências desse preconceito ancestral contra as pessoas negras manifestam-se não apenas na esfera econômica e social, mas também no acesso desigual aos serviços públicos, principalmente à segurança e à justiça. Na ficção imaginada pelo autor, uma espécie de doença tem início no Brasil&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp;quando homens e mulheres de variadas camadas sociais, todas brancas, perdem inexplicavelmente o controle de suas ações e utilizam seus carros para perseguir e atropelar pessoas negras nas ruas.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O argumento imaginado por Sallié Oliveira nessa espécie de distopia social, apesar de muito bem conduzido, é propositalmente irreal ou farsesco; ainda assim as situações vivenciadas por seus personagens, assim como as ações tomadas pelas autoridades ao longo da narrativa, demonstram um processo diário de perpetuação do racismo e exclusão social, infelizmente muito real. É quando o preconceito pode atingir um ponto de irracionalidade e ódio injustificado fora do controle, como destacado por um personagem em certo trecho do livro: &lt;i&gt;&quot;A gente vive em um país que foi construído, e é mantido, por uma base larga odiada pelos que estão acima na pirâmide. A questão é que, sem base, não há pirâmide. O pessoal quer, ao mesmo tempo, depender dessa base e exterminá-la.&quot; &lt;/i&gt;Essa reflexão resume o absurdo de uma sociedade que pretende excluir a própria estrutura que a sustenta.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Segundos antes, Júnior havia fixado seu olhar no ônibus do outro lado do cruzamento. Por conta de sua concentração, não percebeu o carro se aproximando. Quando se virou para encará-lo, era tarde demais. Seu corpo subiu ao ar como se içado por uma corda invisível. Caiu desacordado entre as duas faixas. Não ouviu os gritos histéricos dos clientes do bar da esquina. Inconsciente, não percebeu os passos que se aproximavam, desesperados, prontos para prestar qualquer auxílio. Não houve tempo para que erguesse a cabeça, pois o pequeno carro branco voltou a acelerar. Seu motorista, recuperado do primeiro susto, não esperou as pessoas se aproximarem furiosas e questionadoras. Guiou as rodas até o pescoço do desconhecido. Queria ser fatal. O barulho que ouviu embaixo do assento provou que havia conseguido. Era o som de um corpo sendo despedaçado, deixando de ser inteiro.&quot;&lt;/i&gt; (p. 24)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Um ponto a se destacar é a forma como o autor lidou com o humor em meio a situações violentas, sem comprometer a consistência da narrativa e, ainda assim, mantendo o senso crítico da obra. O tom contemporâneo foi evidenciado pela presença do personagem-influencer Phelipe Mistérios e o posicionamento político de&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;extrema direita de&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;parte da população e de alguns políticos: &lt;i&gt;&quot;O homem parou para beber água. Havia perdido o fôlego. Desde a pandemia do começo dos anos 20, estava assim, exausto. Usara remédios e mais remédios, tanto preventivos como durante os dias em que tivera sintomas graves da doença que matara mais de setecentos mil brasileiros. Vencido pelo próprio corpo, tomou a vacina às escondidas, sem jamais revelar isso publicamente.&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Todos os presos, sem exceção, diziam estar arrependidos e envergonhados. Seus próprios atos os deixaram tão constrangidos que optaram por não serem atendidos por psiquiatras negros. Era o temor de olhar nos olhos deles e assumir que haviam derrubado alguém como eles. Foi em vão que o órgão público tentou intervir, definindo essa preferência como discriminatória: o profissional chamado para atendê-los lidava com homens e mulheres lhes pedindo desculpas sem parar; depois, calavam-se definitivamente. Após a confissão dos motoristas encarcerados, o Brasil não teve outra saída — teve que assumir ser o nascedouro de uma doença. O governo, os cientistas e a mídia não sabiam como ela se espalhava, quais eram seus sintomas ou como curá-la, mas sabiam e precisaram comunicar a sua população. O mundo precisava saber que o país tropical, berço do samba e da MPB, exportador da bossa nova e do funk carioca, acabava de originar também uma peste misteriosa que tinha seus infectados obcecados pela ideia do corpo negro no para-brisa.&quot;&lt;/i&gt; (p. 122)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;A conclusão do livro é surpreendente e convincente, reforçando, na forma de metáfora, como pessoas negras precisam seguir algum tipo de protocolo de sobrevivência para escapar das ameaças diárias em um contexto político e social adverso. Trata-se de uma herança histórica que a sociedade brasileira prefere ignorar (apesar de todas as evidências em contrário) ou, ainda pior, perpetuar por muitas gerações no futuro. Com este romance, Sallié Oliveira tenta nos chamar a atenção para uma doença que não é a dos atropelamentos inexplicáveis — essa permanece no campo da ficção. A verdadeira doença que ele quer destacar é de caráter cultural que precisa ser tratada com urgência se quisermos evoluir como indivíduos e como nação.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;A guerra civil estava declarada. Diretamente, com essas exatas palavras. Ainda hoje, é possível ir aos perfis públicos de diversos participantes dessas manifestações e ler frases emocionadas que chamavam os amigos virtuais, a família e os vizinhos à batalha. Muitos outros apagaram tais vestígios, uma vez que descobriram que declarar guerra ao Estado é crime no Brasil. Verdade seja dita: o País não sabia o que fazer com seus carros e com seus motoristas. A paralisação dos primeiros dias até funcionou sob as restrições impostas e as novas regras de locomoção pela cidade — apenas transporte público dirigido por pessoas autodeclaradas não-brancas, que levaram e trouxeram os prestadores de serviço essenciais para seus postos de trabalho —, mas os condutores afastados de seus veículos ficaram perigosamente insatisfeitos. Entre as principais reclamações, estava a de que haviam lutado muito para conquistar aquela peça de seu patrimônio e agora não poderiam usufruí-la. Muitos debateram que não eram monstros ou assassinos, não eram preconceituosos ou racistas para que o governo imputasse sobre eles essa pré-acusação, impedindo-os de tirar seus carros da garagem.&quot;&lt;/i&gt; (p. 165)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiueNxOSmjky2fktQrznYL4yOtnGPtE4-jfeWyINIC9MJbmNdkSvSn4WfBNXTM2mQ4o0bmoCOu-gSV4dPo4RnwMzamCNJxthTn4edR5rMkA3rVPeRGiZze-7Ac_TOHhyMx6JwTGn08mNiFwyjlbDjPXsAoIeLKODHChWXga-vIZs_lzGYvuqK2A/s1500/Salli%C3%A9%20Oliveira%20-%20Negro%20no%20para-brisa.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1000&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiueNxOSmjky2fktQrznYL4yOtnGPtE4-jfeWyINIC9MJbmNdkSvSn4WfBNXTM2mQ4o0bmoCOu-gSV4dPo4RnwMzamCNJxthTn4edR5rMkA3rVPeRGiZze-7Ac_TOHhyMx6JwTGn08mNiFwyjlbDjPXsAoIeLKODHChWXga-vIZs_lzGYvuqK2A/w213-h320/Salli%C3%A9%20Oliveira%20-%20Negro%20no%20para-brisa.jpg&quot; title=&quot;Sallié Oliveira - Negro no para-brisa&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style=&quot;font-style: italic; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Sallié Oliveira é escritor e cineasta. Natural de Diadema, é bacharel em Letras pela Universidade de São Paulo (USP). É autor do romance &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2022/08/sallie-oliveira-grande-casa-beira-da.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Grande Casa À Beira da Estrada&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;, da coletânea de poesia &lt;i&gt;Guerra no Corpo do Homem&lt;/i&gt; e do juvenil &lt;i&gt;Ana, a Mãe de Ana e Ana de novo&lt;/i&gt;, os três publicados pela Editora Patuá. Sallié também tem trabalhos no cinema e no teatro e já foi selecionado em mais de dez prêmios e editais artísticos nos últimos anos&lt;i&gt;.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/41eJWj3&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://amzn.to/41eJWj3&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;i&gt;Negro no para-brisa&lt;/i&gt; de Sallié Oliveira&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/6467093206085143628/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/6467093206085143628' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6467093206085143628'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6467093206085143628'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/04/sallie-oliveira-negro-no-para-brisa.html' title='Sallié Oliveira - Negro no para-brisa'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3rhlu-Hmc3eYS3D0ckQi5iHZ53eWM6hSuDamGGwxt4Rfwx1GWZfpuCRlForwn_8_KJo83iKhrXa1yk_S3LB2xw65TXPOOgONxf0WxgFgNpGjiBXFDiNMfSq4bZDbwZHTxDuug25Ta9mjnxGVf8dN9RCngnGPNXnFzmQqKbpFyvS6BwsNZ1uZ7/s72-w640-h452-c/Salli%C3%A9%20Oliveira_Negro%20no%20para-brisa_AA.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-1095465601104108493</id><published>2026-03-28T11:13:00.009-03:00</published><updated>2026-03-28T11:22:45.655-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Prêmios Literários"/><title type='text'>Luiza Fariello - Um corpo para Jaime</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhGeFp11iNA3qmMmwrKGoZejXyQmLPMfTdhzwXhDWIu84PJ6lbTZT-pEn8Ep3olD3i-HLJPsBs_IE53yS2eAoBMrmfaLkizv4jDmMDd7q9nD0B6jJef-ecAq5PLZtrAZHvtK0_YexpqyBEYhAMSDfZGxPkFVE-8-DWcUXjCee6KUUhwTk2NkDB/s800/Luiza%20Fariello%20-%20Um%20corpo%20para%20Jaime_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;791&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;632&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhGeFp11iNA3qmMmwrKGoZejXyQmLPMfTdhzwXhDWIu84PJ6lbTZT-pEn8Ep3olD3i-HLJPsBs_IE53yS2eAoBMrmfaLkizv4jDmMDd7q9nD0B6jJef-ecAq5PLZtrAZHvtK0_YexpqyBEYhAMSDfZGxPkFVE-8-DWcUXjCee6KUUhwTk2NkDB/w640-h632/Luiza%20Fariello%20-%20Um%20corpo%20para%20Jaime_A.png&quot; title=&quot;Luiza Fariello - Um corpo para Jaime&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Luiza Fariello - Um corpo para Jaime - Editora Patuá - 172 Páginas - Capa e Projeto Gráfico: Roseli Vaz - Lançamento: 2026.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Em seu romance de estreia, Luiza Fariello escreveu uma das melhores frases de abertura que li ultimamente: &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;“Jaime precisava morrer, mas não tinha um corpo.”&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt; A narrativa revela que Jaime é uma criação virtual de Mariano, o atormentado protagonista que, para escapar da solidão de uma vida sem sentido após a morte da mãe, recorre à inteligência artificial para gerar um perfil tão realista quanto possível, com defeitos, contradições e, sobretudo, uma qualidade que falta ao próprio Mariano: a capacidade de se relacionar com pessoas. Assim nasce Jaime, &lt;i&gt;Chief Marketing Officer&lt;/i&gt;, pós-graduado em &lt;i&gt;Data Analytics&lt;/i&gt;, produtor de conteúdo e executivo de uma empresa de investimentos, se preparando para morar na Alemanha.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Não demora para o perfil de Jaime acumular seguidores nas redes sociais e se envolver em uma relação afetiva com Olga, outro perfil fictício, criado por Moema, uma professora que também enfrenta dificuldades em estabelecer vínculos reais. A autora resume bem essa relação: &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;“O que Jaime e Olga viviam não era verdade, tampouco mentira.”&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt; O romance explora, assim, o estado permanente de solidão e vulnerabilidade que marca nossas interações na atualidade, tema que Luiza Fariello já havia trabalhado em seu excelente livro de contos &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/04/luiza-fariello-hoje-deserto.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Hoje, deserto&lt;/a&gt;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Aqui, o estreitamento entre os mundos real e digital revela como as “relações humanas”, se é que ainda podemos chamá-las assim, podem ser criadas e mantidas sem a presença de corpos&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Jaime precisava morrer, mas não tinha um corpo. E aí estava todo o seu problema. Viver sem um corpo, como ele mesmo provou, era viável, ainda que não fácil ou simples – postagens periódicas nas redes e interações constantes no WhatsApp, uma manobra aqui e ali para continuar assegurando aos outros a própria veracidade, e as coisas caminhavam, de certo modo. Poucos duvidam da existência de alguém, as pessoas têm pouco tempo. Ele seguiu vivendo enquanto pôde, até que não foi mais possível, porque o seu caminho, ao invés de continuar adiante, voltou-se em círculos. Logo: matar-se sem possuir propriamente um corpo. Para um enterro digno de ser acompanhado, fotografado, postado e curtido por outras pessoas, era preciso, ao menos, algo que fizesse um bom peso no caixão. E conseguir um corpo demandaria também obter documentos válidos do defunto, porque qualquer funerária exigiria a comprovação de que o óbito se deu e ass&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;im foi registrado, ainda que o cadáver fosse isso, um cadáver.&quot;&lt;/i&gt; (p. 11)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;As constantes interações de Jaime começam a trazer problemas para Mariano, como quando o perfil é convidado a participar de um congresso de marketing como palestrante, obrigando-o a enviar um currículo elaborado a partir da carreira e da tese de mestrado de seu chefe na empresa em que trabalha. Olga, por sua vez, aumenta gradativamente a pressão por um encontro real, esgotando as desculpas de Mariano. O acúmulo de conflitos obriga o protagonista, cada vez mais atormentado, a tomar uma decisão radical: desaparecer com Jaime definitivamente e, para isso, planejar a morte de sua bem-sucedida criação. Não se trata, porém, de uma morte apenas simbólica, mas de um velório e enterro reais, acarretando a necessidade de um corpo para Jaime.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Agora, na quitinete, poucos móveis e utensílios com a finalidade de possibilitar a uma pessoa comer e dormir. Até respirar podia-se. Mariano tomava um banho rápido, esfregando o sabonete transparente de glicerina da cabeça aos pés, detestava xampu, colocava o pijama, assistia ao noticiário sem prestar atenção, dormia rolando o dedo no celular na busca frenética por qualquer coisa que com frequência acabava lhe fugindo. Dormia mal, comia pior: pão de forma com requeijão pela manhã, muito café, um prato-feito com gosto de arroz com coisas de ontem, feito pelo restaurante PF Bom Jesus em frente à empresa, uma barra de cereal à tarde, de novo, muito café, pão com requeijão à noite, ou miojo, ou dois pacotes de fandangos. Se queria luxo, jantava queijo gorgonzola, achava chique e, por vezes, aproveitava a oferta, quinze reais uma robusta fatia, que mundo bom! Ia acumulando gordura e tédio na mesma proporção, uma se desdobrando em sua cintura, outro, na cabeça.&quot;&lt;/i&gt; (pp. 15-6)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Na execução do planejamento de seu personagem, a autora desenvolve uma espiral de problemas que tem início com a demissão de Mariano e culmina com o sequestro virtual de dados para chantagear a sua empresa e obter recursos que lhe permitam adquirir, pela Dark Web, um cadáver desconhecido. O resultado é uma sucessão de situações de tom farsesco e humor macabro que nos conduz à reflexão sobre o absurdo de uma época em que estamos permanentemente conectados e, paradoxalmente, cada vez mais solitários. Um romance recomendado, que mescla com habilidade entretenimento e reflexão.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Mariano caprichara na foto de perfil: olhos misteriosos por trás de um elegante par de óculos escuros, rosto triangular, delicado e masculino ao mesmo tempo, conforme o ângulo que se escolhesse. Um gosto sofisticado o suficiente para apreciar arte moderna e editoriais políticos do Le Monde, e simples o bastante para se derreter com vídeos de gatinhos. Trabalhou também uma foto artística do contorno do seu rosto e tórax, num jogo de sombras, uma imagem que, além de escondê-lo, dava o efeito sensual. Trabalho perfeito, pensou, e saiu para seu passeio pelas quadras residenciais da Asa Sul, dessa vez com a cabeça mais erguida e saltitando um pouco entre um passo e outro, deixando até escapar o assobio de uma música antiga cuja memória o surpreendeu . Na mochila, levava as rações para os gatos já separadas em porções, além dos remédios e vermífugos. Desceu as escadas de seu prédio, observando mais uma vez as infiltrações, as paredes que penetravam em seus pesadelos noturnos, nos quais o seu prédio velho e mal cuidado desmoronava, fazendo-o acordar tossindo como se estivesse dentro de uma nuvem de poeira.&quot;&lt;/i&gt; (pp. 26-7)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqiIVqWCrOtW4_yJqtUDFY0xWLtDOp09FJw9jQn7eoJSkAUiKARlR1paHfYrKCPWeXfMgsPlUFXulFi3mkEfvZ3vopdkP799x4zoQoC8-Xi-ARyfuNIqq_HAoz4RW2o69CkuKexkWzeyfHZ5yGb1R3KsYSWakyrxjJzz7A41IHGjmiePStxx6T/s1241/Luiza%20Fariello%20-%20Um%20corpo%20para%20Jaime.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1241&quot; data-original-width=&quot;828&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqiIVqWCrOtW4_yJqtUDFY0xWLtDOp09FJw9jQn7eoJSkAUiKARlR1paHfYrKCPWeXfMgsPlUFXulFi3mkEfvZ3vopdkP799x4zoQoC8-Xi-ARyfuNIqq_HAoz4RW2o69CkuKexkWzeyfHZ5yGb1R3KsYSWakyrxjJzz7A41IHGjmiePStxx6T/w214-h320/Luiza%20Fariello%20-%20Um%20corpo%20para%20Jaime.jpg&quot; title=&quot;Luiza Fariello - Um corpo para Jaime&quot; width=&quot;214&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Sobre a autora&lt;/i&gt;: Luiza Fariello é professora de Língua Portuguesa e doutoranda em literatura na Universidade de Brasília (UnB), onde pesquisa metodologias para ensino de poesia em sala de aula. É autora de dois livros de contos: &lt;i&gt;Essa palavra eu não falo&lt;/i&gt;, semifinalista do Prêmio Oceanos (2022) e finalista do Prêmio Candango de Literatura (2022) e &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/04/luiza-fariello-hoje-deserto.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Hoje, deserto&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;, finalista do Prêmio Candango de Literatura (2025), ambos lançados pela Editora Patuá. &lt;i&gt;Um corpo para Jaime&lt;/i&gt; é o seu primeiro romance. Atraída pelo jornalismo, sua primeira profissão, deixou a capital paulista, onde nasceu, para se estabelecer em Brasília há quinze anos. Atualmente é professora da rede pública do Distrito Federal, dedicando-se especialmente à formação de jovens leitores.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4bQKY9Y&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Um corpo para Jaime&lt;/i&gt; de Luiza Fariello&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/1095465601104108493/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/1095465601104108493' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/1095465601104108493'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/1095465601104108493'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/03/luiza-fariello-um-corpo-para-jaime.html' title='Luiza Fariello - Um corpo para Jaime'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhGeFp11iNA3qmMmwrKGoZejXyQmLPMfTdhzwXhDWIu84PJ6lbTZT-pEn8Ep3olD3i-HLJPsBs_IE53yS2eAoBMrmfaLkizv4jDmMDd7q9nD0B6jJef-ecAq5PLZtrAZHvtK0_YexpqyBEYhAMSDfZGxPkFVE-8-DWcUXjCee6KUUhwTk2NkDB/s72-w640-h632-c/Luiza%20Fariello%20-%20Um%20corpo%20para%20Jaime_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-3938175722004753755</id><published>2026-03-15T09:12:00.001-03:00</published><updated>2026-03-15T10:10:40.949-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Biografia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Poesia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura norte-americana"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Memórias"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Música"/><title type='text'>Patti Smith - Pão dos anjos</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbrkGJhszRApl6ow5WCOQJmpcTY76ivEhzhAB4OyHnARdnX-aKQV2_ses8rTTKQsk1RuvUj7EwpNwW7lpckoBURBuF4pNxXKwNAJkPmk40zZWTWyx-Ntityan2XGkFuh4E2XvtOzA_jL4TvN2PVad54gmTsisbV5w88eIt4ZuX0J5_9icQkZU2/s800/Patti%20Smith%20-%20P%C3%A3o%20dos%20anjos_C.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura norte-americana&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;604&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;484&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbrkGJhszRApl6ow5WCOQJmpcTY76ivEhzhAB4OyHnARdnX-aKQV2_ses8rTTKQsk1RuvUj7EwpNwW7lpckoBURBuF4pNxXKwNAJkPmk40zZWTWyx-Ntityan2XGkFuh4E2XvtOzA_jL4TvN2PVad54gmTsisbV5w88eIt4ZuX0J5_9icQkZU2/w640-h484/Patti%20Smith%20-%20P%C3%A3o%20dos%20anjos_C.png&quot; title=&quot;Patti Smith - Pão dos anjos: A história da minha vida&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Patti Smith - Pão dos anjos: A história da minha vida - Editora Companhia das Letras - 272 Páginas - Tradução: Camila von Holdefer - Capa: Barbara Thoben, Colônia - Foto de capa: Lynn Goldsmith - Lançamento no Brasil: 2026.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Diferente das duas autobiografias anteriores de Patti Smith — &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2013/06/patti-smith-just-kids.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Só Garotos&lt;/a&gt;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, vencedor do National Book Award em 2010, que acompanha sua trajetória desde a chegada a Nova York, no verão de 1967, até o lançamento do álbum de estreia &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Horses&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, em 1975; e &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2016/04/patti-smith-linha-m.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Linha M&lt;/a&gt;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, marcado por reflexões íntimas sobre o passado recente e a relação com a família e com o marido, o guitarrista Fred &quot;Sonic&quot; Smith, falecido em 1994 — &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Pão dos Anjos&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt; revela uma dimensão mais pessoal. O livro percorre sua infância e atravessa todas as fases da vida de uma das artistas mais influentes&lt;/span&gt;&amp;nbsp;do mundo ocidental, que soube lidar com múltiplas formas de expressão: música, artes plásticas e poesia, não necessariamente nesta ordem.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Os primeiros anos, apesar da narrativa um tanto o quanto romantizada, foram profundamente marcados pela pobreza e doença. O pai, um veterano da Segunda Guerra Mundial, volta traumatizado e debilitado pela malária contraída na Nova Guiné e nas Filipinas, sustentando a família com trabalhos em fábricas e mudando-se repetidas vezes até fixar-se em um modesto condomínio na zona rural do sul de Nova Jersey. As condições precárias de muitas dessas moradias, algumas condenadas e infestadas de ratos,  favoreceram o surgimento de diversas enfermidades entre as crianças, atingindo especialmente a pequena Patti, que cedo se revelou uma sobrevivente ao enfrentar tuberculose, escarlatina e gripe asiática durante a infância&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;A primeira sensação de que me lembro é de movimento, meu braço balançando para a frente e para trás, um pequeno esforço que resulta na queda do Pernalonga da minha cadeirinha alta. Meu parceiro silencioso, apoiado ali diante de mim, grande como a vida, desapareceu feito um navio viking despencando da borda do mundo. Tudo não passa de um borrão que está muito além do meu alcance; a consequência primitiva de uma ação. Lembro de ser abraçada pelo meu pai, e de como era diferente de ser abraçada pela minha mãe. Ele era calmo; eu buscava seu ombro reconfortante. Gravitava em torno dele, embora fosse minha mãe que estivesse sempre presente, sempre dominante. Ainda não tinha um ano quando dei meus primeiros passos vacilantes pelo chão da cozinha, e depois continuei seguindo em frente. Minha mãe era constantemente desafiada pela primeira filha curiosa e irrequieta, que não conseguia deixar de explorar, de se soltar de suas garras, de se libertar no parque, desaparecer nas lojas de departamentos e rejeitar seu afeto.&quot;&lt;/i&gt; (p. 13) Trecho do capítulo &lt;i&gt;A idade da razão&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Na adolescência, Patti descobre a arte em uma visita com o pai ao Museu de Arte da Filadélfia, onde se depara com obras de Modigliani e Picasso. Na literatura, apaixona-se pelos simbolistas franceses Paul Verlaine e Arthur Rimbaud, cujas influências a acompanhariam por toda a vida. Aos 19 anos, anuncia a gravidez e entrega o filho para adoção, decisão que antecede sua partida para Nova York, onde viveria uma incomum história de amor platônico com o fotógrafo Robert Mapplethorpe e se aproximaria de figuras centrais da geração beat, como Allen Ginsberg e William Burroughs. Nesse período, é também profundamente influenciada pela obra de Bob Dylan, precursor da fusão entre música popular e poesia, que se tornaria uma das características do seu próprio estilo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Em 26 de junho de 1975 tocamos na casa noturna The Bitter End, no Greenwich Village, nossa primeira apresentação com baterista, sinalizando que éramos de fato uma banda de rock. No momento em que pisei no palco, percebi que havia algo diferente, a atmosfera estava carregada de energia. A princípio atribuí aquilo ao nosso som mais encorpado, mas havia algo além acontecendo. Podia sentir no ar, como o excesso de umidade sobre pele; a eletricidade que se seguiu intensificou nossa performance já barulhenta. Depois do show, Bob Dylan entrou no nosso camarim. Ouvi aquela voz inconfundível gritar: Tem algum poeta aí? Tomada pela adrenalina, e inexplicavelmente combativa, deixei escapar: Eu odeio poesia. Considerando o quanto ele significava para mim, não sei por que disse aquilo, mas Bob apenas riu, e nada pareceu mais maravilhoso do que o ver sorrir. Sua presença causou um grande rebuliço, e algumas pessoas tiraram fotos. O fotógrafo Chuck Pulin perguntou se poderia fazer um retrato nosso juntos, do lado de fora, perto da entrada. Quando a imagem saiu na capa do The Village Voice dias depois, fiquei preocupada com o que Dylan poderia pensar. Mas pouco depois o encontrei na rua 4 Oeste, em frente a uma banca de revistas com uma pilha de exemplares do jornal. Ele me perguntou com um ar malicioso, se eu conhecia aquelas duas pessoas, e eu quis saber se ele estava aborrecido. Ele só balançou a cabeça e sorriu.&quot;&lt;/i&gt; (pp. 103-4) Trecho do capítulo arte/ratos&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;A vida de Patti Smith muda completamente quando conhece Fred &quot;Sonic&quot; Smith, guitarrista do MC5. Movida por esse encontro, ela deixa Nova York e se instala em Detroit, escolhendo a maternidade e a vida doméstica em pleno auge de sua fama. Ao lado de Fred, constrói uma história de amor intensa e discreta, marcada pelo nascimento de dois filhos e pela busca de uma existência mais serena, longe dos holofotes. Essa fase, no entanto, é interrompida pelo falecimento precoce de Fred, em 1994, que a mergulha em um período de luto profundo. Na parte final de &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Pão dos anjos&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, que se estende até o presente, Patti narra o processo de reconstrução de sua carreira e de sua identidade artística, revelando como a dor do luto se transforma em força criativa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Depois que nos casamos, e pelos catorze anos seguintes, com exceção de algumas poucas horas no hospital quando dei à luz nosso filho e nossa filha, Fred e eu nunca nos separamos. Vivemos segundo um relógio sem ponteiros, dentro da mesma pele, navegando no mesmo barco que nunca deixou a terra. Jesse desenhava ratinhos felizes e flores nos meus diários. À noite, Jackson costumava se sentar junto ao canal com a vara de pescar, ouvindo Pavarotti no aparelho de som portátil. Nas noites insones ou nas primeiras horas da manhã, eu escrevia. Descalça, descia com cuidado os degraus de mármore, passava pela porta de madeira com a imagem de um sol nascente no vitral e entrava na cozinha modesta, com o fogão a gás de quatro bocas, uma pia rústica, armários pesados de carvalho, a mesinha dobrável com um diário aberto e um pequeno pote com canetas. Escrevia o que não podia ser escrito, chamada pelo meu meteoro, minha vela invertida que caiu no mar.&quot;&lt;/i&gt; (pp. 187-8) Trecho do capítulo &lt;i&gt;Meu madrigal&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEie7YtXHhgn8OQ9qlKa9XdXqqKjPbiQYH7DB_Ypowkhzj0h0uDAWBkT7Py2SVF7nqb2SrhW5UTMJFnNT_9JpttrV-JNNrakuPLhAu6GZOk1Ok5TSRBjK4J1CfkcmsYWGKexerwZpMoQp0WmzITC5uFG1j7-VONpN33hLS4R_Q01ZubMaPnelvgS/s1500/Patti%20Smith%20-%20P%C3%A3o%20dos%20anjos.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura norte-americana&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1000&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEie7YtXHhgn8OQ9qlKa9XdXqqKjPbiQYH7DB_Ypowkhzj0h0uDAWBkT7Py2SVF7nqb2SrhW5UTMJFnNT_9JpttrV-JNNrakuPLhAu6GZOk1Ok5TSRBjK4J1CfkcmsYWGKexerwZpMoQp0WmzITC5uFG1j7-VONpN33hLS4R_Q01ZubMaPnelvgS/w213-h320/Patti%20Smith%20-%20P%C3%A3o%20dos%20anjos.jpg&quot; title=&quot;Patti Smith - Pão dos anjos: A história da minha vida&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre a autora&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Patti Smith nasceu em 1946, em Chicago, nos Estados Unidos. Ganhou reconhecimento nos anos 1970 por sua fusão revolucionária de poesia com rock, e seu disco &lt;i&gt;Horses&lt;/i&gt;, de 1975, é considerado um dos álbuns mais influentes da história. Além da carreira musical, publicou volumes de poesia, como &lt;i&gt;Babel&lt;/i&gt; (1978) e &lt;i&gt;Auguries of Innocence&lt;/i&gt; (2005). Dela, a Companhia das Letras publicou &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2013/06/patti-smith-just-kids.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Só garotos&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;, vencedor do National Book Award, além de &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2016/04/patti-smith-linha-m.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Linha M&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Devoção&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2019/11/patti-smith-o-ano-do-macaco.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;O Ano do Macaco&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Um livro dos dias&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Pão dos anjos&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4uu1rt0&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Pão dos anjos&lt;/i&gt; de Patti Smith&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/3938175722004753755/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/3938175722004753755' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/3938175722004753755'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/3938175722004753755'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/03/patti-smith-pao-dos-anjos.html' title='Patti Smith - Pão dos anjos'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbrkGJhszRApl6ow5WCOQJmpcTY76ivEhzhAB4OyHnARdnX-aKQV2_ses8rTTKQsk1RuvUj7EwpNwW7lpckoBURBuF4pNxXKwNAJkPmk40zZWTWyx-Ntityan2XGkFuh4E2XvtOzA_jL4TvN2PVad54gmTsisbV5w88eIt4ZuX0J5_9icQkZU2/s72-w640-h484-c/Patti%20Smith%20-%20P%C3%A3o%20dos%20anjos_C.png" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-6702982937329566525</id><published>2026-03-07T09:41:00.001-03:00</published><updated>2026-03-07T09:41:19.805-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura japonesa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Prêmios Literários"/><title type='text'>Mieko Kawakami - Peitos e ovos</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhU-K-wTU7y7SEp9o6HugPOBzc6xIdb7jDhkujygybgaumHnxGnhxMKifTqimK_KoXSOoA0L1eJGS0QrSQtuN9fROpKmDOhgK9cEUP6lQx9pFmbaXlZqaz-IbVN4wjoSsT97BwHnGlOsM545ecZgdnCqg5TrtfqLfuINYodYA32bLfbRJZ89wmr/s800/Mieko%20Kawakami%20-%20Peitos%20e%20ovos_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura japonesa contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;589&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;472&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhU-K-wTU7y7SEp9o6HugPOBzc6xIdb7jDhkujygybgaumHnxGnhxMKifTqimK_KoXSOoA0L1eJGS0QrSQtuN9fROpKmDOhgK9cEUP6lQx9pFmbaXlZqaz-IbVN4wjoSsT97BwHnGlOsM545ecZgdnCqg5TrtfqLfuINYodYA32bLfbRJZ89wmr/w640-h472/Mieko%20Kawakami%20-%20Peitos%20e%20ovos_A.png&quot; title=&quot;Mieko Kawakami - Peitos e ovos&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Mieko Kawakami - Peitos e ovos - Editora Intrínseca - 480 Páginas - Capa: Elisa von Randow - Imagem de capa: Ana Matsusaki - Tradução de Eunice Suenaga - Lançamento no Brasil: 2023.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O romance da premiada escritora japonesa Mieko Kawakami reafirma que a literatura contemporânea do país vai muito além de Haruki Murakami e evidencia a força crescente das vozes femininas. Autoras como Hiromi Kawakami (&lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/02/hiromi-kawakami-valise-do-professor.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;A valise do professor&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;) e Banana Yoshimoto (&lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2014/07/banana-yoshimoto-kitchen.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Kitchen&lt;/a&gt;&lt;/i&gt; e &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2016/01/banana-yoshimoto-tsugumi.html&quot; style=&quot;font-style: italic;&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Tsugumi&lt;/a&gt;) vêm ampliando esse espaço ao explorar, com sensibilidade e coragem, a experiência das mulheres em uma sociedade tradicionalmente patriarcal. De fato, &lt;i&gt;Peitos e ovos&lt;/i&gt; se destaca ao abordar questões profundamente ligadas ao universo feminino — da relação com o próprio corpo às transformações da puberdade, passando pela complexa decisão de criar um filho sozinha ou envelhecer sem filhos, algo que até pouco tempo seria impensável em um Japão marcado pelo envelhecimento populacional e pela preocupação com suas baixas taxas de natalidade.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O livro é narrado do ponto de vista de Natsuko Natsume, que vive em Tóquio tentando se sustentar como escritora. A primeira parte, &lt;i&gt;&quot;Verão de 2008&quot;&lt;/i&gt;, começa com a visita de sua irmã mais velha, Makiko, que viaja de Osaka acompanhada da filha, Midoriko — uma menina prestes a completar doze anos, na transição entre a infância e a adolescência, e que há meses só se comunica com a mãe por escrito. O motivo da viagem é aproveitar a estadia na capital para que Makiko realize uma cirurgia de aumento dos seios, uma ideia que se transformou em verdadeira obsessão. Essa primeira parte, ambientada em um bairro pobre de Tóquio durante dias sufocantes de verão, é narrada em primeira pessoa por Natsuko, com inserções do diário de Midoriko que ajudam a contextualizar as tensões e o distanciamento emocional entre as três mulheres.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Quando estávamos andando em grupo num passeio da escola, alguém disse que, já que nasci mulher, com certeza quero ter filhos um dia. Como elas podem pensar dessa forma? É só começar a sair sangue daquele lugar que já se sentem mulheres e, sendo assim, querem dar à luz outra vida. Como podem generalizar assim? E como conseguem acreditar que isso é uma coisa boa? [...] Por alguma razão tenho um corpo que sente fome por conta própria, que fica menstruado por conta própria, e estou presa dentro dele — essa é a sensação que tenho. E, uma vez que nascemos, está tudo decidido: temos que continuar vivendo, comendo, ganhando dinheiro, e é muito duro viver dessa forma. Minha mãe trabalha pesado todos os dias, mas mesmo assim leva uma vida difícil e, vendo-a, penso: para quê? Já é duro uma pessoa sozinha sobreviver, ainda vai gerar outro ser? Para quê? Não consigo nem imaginar passar por isso, e será que quem diz que é algo maravilhoso sente isso espontaneamente? Está pensando mesmo com a própria cabeça? Fico deprimida ao pensar nessas coisas quando estou sozinha. Para mim, não parece nada bom, tenho quase certeza disso.&quot;&lt;/i&gt; (p. 44) - Trecho da Parte I, Cap. 2 - &lt;i&gt;Para ser mais bela&lt;/i&gt;, diário de Midoriko.&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Na segunda parte, &quot;&lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Verão de 2016 a verão de 2019&quot;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, o foco se desloca para Natsuko e seu desejo de se tornar mãe sem recorrer ao modelo tradicional. Para ela, sexo nunca trouxe prazer, segurança ou satisfação, e a possibilidade de usar um doador de esperma esbarra em barreiras legais: no Japão, o procedimento é restrito a casais inférteis&lt;/span&gt;. À medida que investiga alternativas e consequências, Natsuko se vê diante de um impasse existencial, em que a maternidade é discutida não apenas como escolha, mas como ato que pode ser interpretado como egoísmo ou violência., principalmente quando a origem do nascimento é escondida do filho.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Eu o adorava. Queria muito continuar ao lado dele por mais algumas décadas, queria falar de vários assuntos com ele, ver várias coisas com ele, ou seja, pensava seriamente em construir uma vida com ele. Mas, por outro lado, não gostava de fazer esse tipo de coisa com ele. Queria proporcionar prazer a ele, e teve uma época em que tentei encarar de forma positiva, achando que essas coisas demandavam esforço, que era eu quem não entendia direito como isso funcionava. Mas, por mais que tentasse, não conseguia me acostumar. Não era que eu sentisse qualquer dor física, mas sentia uma inquietação indescritível, quase insuportável. Quando me deitava de costas, nua e com os olhos abertos, via redemoinhos pretos que pareciam espirais rabiscadas feitas por alguém girando uma caneta com toda a força nos cantos do teto, das paredes, em lugares mais afastados. Toda vez que Naruse movia seu corpo, esse redemoinho repulsivo crescia gradualmente, se aproximava e engolia minha cabeça, como se a cobrisse com um saco preto. Mesmo com o passar do tempo, o sexo nunca me proporcionou prazer, segurança ou satisfação, e toda vez que Naruse ficava por cima de mim, nu, inevitavelmente me sentia completamente sozinha.&quot;&lt;/i&gt; (p. 193 - Trecho da Parte II, Cap. 9 - &lt;i&gt;Segurando as pequenas flores&lt;/i&gt;, reflexões de Natsuko Natsume&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Com lirismo e coragem, Kawakami expõe as contradições de ser mulher em uma sociedade que ainda dita regras sobre corpo e maternidade.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;O romance se destaca pela forma como Kawakami aborda o corpo feminino não como objeto de desejo externo, mas como território de conflito interno e social. A escrita é delicada e, ao mesmo tempo, incisiva: cada diálogo e silêncio revelam tensões profundas sobre identidade, envelhecimento e expectativas impostas às mulheres&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;. Ao dar voz às inquietações de Natsuko, Makiko e Midoriko, Kawakami constrói um painel de experiências que desafia convenções e amplia o espaço da literatura feminina no Japão contemporâneo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Velkommen era um banco de sêmen dinamarquês, sobre o qual eu ficara sabendo por meio de pesquisas na internet e lendo livros. Era um exagero falar em longa tradição, mas se tratava de uma instituição de renome internacional que funcionava havia várias décadas. Eles divulgavam seus resultados, as instalações usadas eram sempre as mais modernas, pois sempre as renovavam, e, além de testes periódicos para detectar doenças transmissíveis, o sêmen dos doadores era submetido à análise cromossômica e a testes genéticos para saber se havia algum gene relacionado a doenças hereditárias graves. Todo motivo de preocupação, por menor que fosse, era detectado, na medida do possível, e somente o sêmen de homens saudáveis, sem problemas de saúde, era congelado para compor o banco. Como resultado, só dez por cento do sêmen passava na triagem. Ou seja, entre dez homens que se inscreviam para a doação, apenas um era cadastrado. A chance de aprovação era baixa. Velkommen já tinha fornecido sêmen para mais de setenta países e possuía um sistema para atender às demandas de qualquer pessoa pela internet, incluindo casais inférteis, casais homoafetivos e também solteiras como eu.&quot;&lt;/i&gt; (p. 217) - Trecho da Parte II, Cap. 10 - &lt;i&gt;Escolha a correta entre as seguintes opções&lt;/i&gt;, Natsuko descreve um banco de sêmen na Dinamarca&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTAo-o2sjNjkg0xmAN0V_Uv7g9qwN6hiMO_MWjwyopvy7TMa0wwRlIb8bS6Wa-Kjp_T7We41JKnw3wMsG3HN3yg1Hrm23vLwAR8GC7zL4YL5mIp5OQn8LiU1Nzm1bEMhhA9l87phX1T2fHoZR2R9RVXV3GAUmC4Bqhi7vcti0WY5auw532Ty_Z/s1005/Mieko%20Kawakami%20-%20Peitos%20e%20ovos.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1005&quot; data-original-width=&quot;670&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTAo-o2sjNjkg0xmAN0V_Uv7g9qwN6hiMO_MWjwyopvy7TMa0wwRlIb8bS6Wa-Kjp_T7We41JKnw3wMsG3HN3yg1Hrm23vLwAR8GC7zL4YL5mIp5OQn8LiU1Nzm1bEMhhA9l87phX1T2fHoZR2R9RVXV3GAUmC4Bqhi7vcti0WY5auw532Ty_Z/s320/Mieko%20Kawakami%20-%20Peitos%20e%20ovos.jpg&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre a autora&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Nascida em Osaka, no Japão, Mieko Kawakami fez sua estreia literária como poetisa e publicou sua primeira novela, &lt;i&gt;My Ego, My Teeth, and the World&lt;/i&gt;, em 2007. Seus livros, traduzidos para mais de 30 idiomas, são conhecidos por suas qualidades poéticas e reflexões sobre o corpo feminino, a ética e a sociedade moderna.Os prêmios literários de Kawakami incluem o Akutagawa, o Tanizaki e o Murasaki Shikibu. &lt;i&gt;Heaven&lt;/i&gt;, traduzido por Sam Bett e David Boyd, foi finalista do International Booker Prize de 2022. Seu romance mais recente traduzido para o inglês é &lt;i&gt;All the Lovers in the Night&amp;nbsp;&lt;/i&gt;e foi indicado para o National Book Critics Circle Awards em 2023. Ela mora em Tóquio.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4kZXjwt&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Peitos e ovos&lt;/i&gt; de Mieko Kawakami&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/6702982937329566525/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/6702982937329566525' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6702982937329566525'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6702982937329566525'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/03/mieko-kawakami-peitos-e-ovos.html' title='Mieko Kawakami - Peitos e ovos'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhU-K-wTU7y7SEp9o6HugPOBzc6xIdb7jDhkujygybgaumHnxGnhxMKifTqimK_KoXSOoA0L1eJGS0QrSQtuN9fROpKmDOhgK9cEUP6lQx9pFmbaXlZqaz-IbVN4wjoSsT97BwHnGlOsM545ecZgdnCqg5TrtfqLfuINYodYA32bLfbRJZ89wmr/s72-w640-h472-c/Mieko%20Kawakami%20-%20Peitos%20e%20ovos_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-4478001014265430636</id><published>2026-02-20T17:01:00.002-03:00</published><updated>2026-02-20T17:47:27.379-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cinema e Vídeo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="História"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>João Batista de Andrade - Ecos de Badajoz</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifVtpaU6TPymZUHSHgZ0pcGuCipi8MQ3gUBklIaanReOHH9IWTyBIOXmgRymv-2PF1AmcZ3g5KnNFlrQE7cyX41o5HRdLU6J5-9N2OLslJptv8rD24Vc-iRec5Y2Uwf_mmnf9L-4O_rXBzcj8OzBPFHQSnQyC0gak6cQ4fcZQutAKE_Dzs6Jto/s800/Jo%C3%A3o%20Batista%20de%20Andrade_Ecos%20de%20Badajoz_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;625&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;500&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifVtpaU6TPymZUHSHgZ0pcGuCipi8MQ3gUBklIaanReOHH9IWTyBIOXmgRymv-2PF1AmcZ3g5KnNFlrQE7cyX41o5HRdLU6J5-9N2OLslJptv8rD24Vc-iRec5Y2Uwf_mmnf9L-4O_rXBzcj8OzBPFHQSnQyC0gak6cQ4fcZQutAKE_Dzs6Jto/w640-h500/Jo%C3%A3o%20Batista%20de%20Andrade_Ecos%20de%20Badajoz_A.png&quot; title=&quot;João Batista de Andrade - Ecos de Badajoz: uma fábula de nosso tempo&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;João Batista de Andrade - Ecos de Badajoz: uma fábula de nosso tempo - Editora Patuá - 252 Páginas - Capa e projeto gráfico: Carla H. Oliveira&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;A cidade de Badajoz ficou marcada na história quando, em 1936, no início da Guerra Civil Espanhola, milhares de pessoas acusadas de simpatizar com os republicanos foram fuziladas por ordem das forças franquistas. Este evento marcou a escalada fascista na Europa, prenunciando a ascensão do nazismo e, mais tarde, a Segunda Guerra Mundial. Um dos personagens deste mais recente romance do escritor, roteirista e cineasta João Batista de Andrade, se chama Leo Buenura, que teria se radicado no Brasil, escapando do massacre graças à fuga da mãe, ainda durante a sua gestação. Ele é o dono do boteco do Peixe Frito, famoso por suas manjubinhas fritas, onde se reúnem os aposentados Solano e Trindade, cantadores que conduzem boa parte da narrativa deste livro, um recurso criativo que o autor encontrou de mesclar a prosa com a poesia para dar corpo à sua fábula contemporânea.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Os dois personagens centrais, Benvindo e Poliana, representam polos opostos da condição humana. Benvindo, marcado pela perda prematura dos pais, cresce revoltado e ardiloso, moldando para si um caráter falso que lhe permite sobreviver sozinho desde a infância. Poliana, ao contrário, é ingênua e sonhadora, deixando-se envolver pela sedução de Benvindo e por sua enganosa postura de príncipe. Nesse contexto, o autor desenvolve uma fábula de tom farsesco na qual Poliana, agora com um bebê e abandonada por Benvindo, parte desesperada em sua busca e acaba caindo nas garras de Grillo, um bicheiro local que a convence a se prostituir utilizando o absurdo argumento de que, sendo procurada por tantos homens, aumentariam suas chances de reencontrar Benvindo. Submetida ao comando de Grillo, ela se vê envolvida em uma espiral de exploração e desamparo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Um morro eleva as casinhas pobres acima da vastidão assustadora da cidade grande. Acima, muito acima daquele amontoado de casas e edifícios que parecem ocupar o chão, o céu e o ar poluído das cidades. Uma vastíssima solidão, onde tudo parece impossível, menos a miséria. Em contraposição ao deserto urbano das grandes cidades, quem não gostaria de morar ali, no alto, acima de tudo, não fosse a miséria que tudo cobre? Nas ruas do morro, um festival de roupas nos pobres varais, qual bandeiras desfraldadas. Nos barracos, pessoas que já nasceram ali, marcadas pela falta de oportunidades e a miséria local. Ou aqueles que caíram na escala social e tiveram que subir o morro, conviver com uma realidade que antes negava. No campinho de terra, garotos sem camisa e descalços ensaiam jogadas com uma velha bola de capotão que já produziu tantos gênios e ídolos neste esporte tão popular, o futebol. Claro, fica a pergunta, onde conseguiram uma bola assim, cinquentenária? Não há resposta simples e desviaria os rumos de nossa história. Sei que um dos garotos encontrou a bola nos velhos guardados do seu avô, já falecido, craque brasileiro dos anos cinquenta.&quot;&lt;/i&gt; (p. 13) - Trecho da Primeira Parte - &lt;i&gt;&quot;A bola de capotão&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O sofrimento de Poliana se intensifica quando o romance assume ares de tragédia e Benvindo — ou Benkisto, como ele prefere ser chamado, em uma clara alusão a Mefisto — retorna para roubar o bebê. O autor cria então uma atmosfera fantástica que, além de remeter à sua longa experiência como cineasta, hipnotiza o leitor como uma ópera popular, representada neste trecho na voz de Grillo: &lt;i&gt;&quot;Um filho no ventre / Que perigo pode ser! / Quem saberá agora / Que ser estranho há de nascer / Filho de um demônio, sim / Pois é o que eu penso / Deste Benkisto/Mefisto / É só esperar para ver / Quanto a mim, não desisto / É preciso seguir meu destino / Ganhar tudo o que conseguir / Manter viva a bela menina / E depois fazer como ele / Fugir!&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Ainda muito jovem, um rapaz sentado à soleira da porta de seu barraco demonstra tédio e insatisfação. Preguiçoso, demonstrando seu desprezo pelo mundo, o rapaz se levanta, apoiado no portal. Entediado, dirige uma forte cusparada em direção ao campo de futebol, de terra, onde garotos disputam chutes com a bola de capotão. Em seguida entra, caminhando morosamente, no pequeno espaço de seu barraco, o chão atapetado de objetos estranhos, chifres, queixadas de burro, garrafadas de raízes. A um canto, sem destaque, uma foto quase apagada de poucos anos atrás: ele mesmo, passados quatro ou cinco anos, diante do poderoso animal que invadira a Vila, cujo morro e a própria Vila acabaram sendo conhecidos por esse raro acontecimento. Morro e Vila do Elefante. Diante da evidência exposta pela pequena foto, Benvindo ainda se pergunta como conseguira fazer aquilo, de onde buscara a coragem e a força. Mais ainda, como conseguira fazer o poderoso animal dar meia volta e fugir. Medo? Mas medo de quê? Em vão tentara, muitas vezes, desvendar esse mistério que o marcou como herói. Agora, diante do espelho, Benvindo exibe seu desgosto com o que vê: o desânimo, olhos caídos, a roupa amarrotada. Nada do herói, nenhuma coragem, nenhuma força. Tentando fugir dessa fragilidade, reage. Ensaia caras e poses de terrível, de demônio, de estranho. Tira a camisa e aprecia o peito estufado, o olhar maligno. Não quer ser mais um fraco, conhece tantos e os despreza decididamente. Disfarçadamente, olha de novo para a foto emblemática de sua vida, retrato da coragem que o tornou um herói na Vila.&quot;&lt;/i&gt; (p. 17) - Trecho da Primeira Parte - &lt;i&gt;&quot;Benvindo&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Na parte final da narrativa, torna-se evidente o avanço de um movimento político que remete diretamente ao fascismo do “Generalíssimo” Franco, responsável pelo massacre de Badajoz. Esse movimento é mencionado por Pavão, primo de Grillo e também bicheiro, evocando perigosos ecos de eventos recentes da política nacional: &lt;i&gt;&quot;Ao nosso futuro / Com a pátria, a família / E Deus acima de tudo!&quot;&lt;/i&gt;, afirmação logo seguida por um companheiro que ergue um brinde eufórico: &lt;i&gt;&quot;Que o Estado esteja ao lado dos que produzem a riqueza! / Como nós! Como nós, que somos o exemplo! / Como Poliana, exemplo de luta e beleza!&quot;.&lt;/i&gt;&amp;nbsp;João Batista de Andrade nos lembra, com este &lt;em&gt;Ecos de Badajoz&lt;/em&gt;, que a história insiste em se repetir e que, no entanto, raramente aprendemos com ela — fazendo dessa fábula não apenas uma alegoria, mas um alerta.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;No bar do Peixe Vivo, bem no centro antigo da cidade, o dia parece se recusar a ir embora, apesar das sete horas da noite. Um frequentador, cabelos grisalhos, com o violão sobre a mesa, espera por um amigo, seu parceiro. Aposentados, Solano e Trindade, amigos de infância, são poetas de improvisos. Nada mais fazem na vida do que frequentar e descobrir bares jeitosos na grande cidade. Conhecidos por suas conversas rimadas acompanhadas pelo violão, são muito populares. Sempre abertos a novas amizades, sabem que estas duram apenas o tempo dos primeiros encontros para nunca mais. [...] Bebendo e cantando junto a desconhecidos, estão sempre prontos a ouvir histórias, mentiras, desabafos e narrativas desbaratadas, coisas de frequentadores bêbados, pessoas tristes, solitárias ou simplesmente divertidas. Não gostam do movimento costumeiro deste bar, mas as manjubas são frescas, pescadas pelo próprio dono, o espanhol Leo Buenura. Sim, Buenura, cujo nome deveria ser registrado, na antiga cidade espanhola de Badajoz, como Buenaventura. Por erro, preguiça ou, como ainda veremos, para proteger o menino, ficou sendo Leo Buenura. [...]&quot;&lt;/i&gt; (pp. 25-6) - Trecho da Segunda Parte - &lt;i&gt;&quot;O bar dos cantadores&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRge1CnZUF2TPz8evm-ysSV1k1vwrefGvZpSPkY64dKayGYKILy9e4IF4qRL7XckR2ql3f8eZSiikwkB6i25f-xCU10ONe87fgoJvtZAPH9zqj-f3Q8XlQ0hKiv_Bz3vsFQ95fF0rl9FItW1Y2PO7-Tkr9Bq7cmzPw1G57t6nE8ZIfPPCNd-2p/s1500/Jo%C3%A3o%20Batista%20de%20Andrade_Ecos%20de%20Badajoz.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1044&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRge1CnZUF2TPz8evm-ysSV1k1vwrefGvZpSPkY64dKayGYKILy9e4IF4qRL7XckR2ql3f8eZSiikwkB6i25f-xCU10ONe87fgoJvtZAPH9zqj-f3Q8XlQ0hKiv_Bz3vsFQ95fF0rl9FItW1Y2PO7-Tkr9Bq7cmzPw1G57t6nE8ZIfPPCNd-2p/w223-h320/Jo%C3%A3o%20Batista%20de%20Andrade_Ecos%20de%20Badajoz.jpg&quot; title=&quot;João Batista de Andrade - Ecos de Badajoz: uma fábula de nosso tempo&quot; width=&quot;223&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;O escritor, roteirista e cineasta João Batista de Andrade, ex-Secretário da Cultura do Estado de São Paulo, ex-Presidente do Memorial da América Latina, Professor da ECA (Escola de Comunicações e Artes da USP), Doutor em Comunicações pela Universidade de São Paulo, nasceu em Ituiutaba (MG), em 01 de dezembro de 1939. Em paralelo a uma intensa atividade como escritor e cineasta, João Batista sempre esteve presente às lutas sociais e culturais desde que ingressou na Universidade (Escola Politécnica da USP) em 1960. Foi um dos diretores da UEE (União Estadual de Estudantes – SP), foi Secretário da Cultura do Estado de SP no período de 2005/2006, quando criou o PROAC, lei de incentivo à produção cultural do Estado de SP, no governo Geraldo Alckmin. Foi também Presidente do Memorial da América Latina entre 2012 e 2016. Em 2017, foi nomeado Secretário Executivo do Ministério da Cultura e assumiu, por um curto período, a função de Ministro da Cultura (2017), devido à renúncia do titular. Iniciou em 1963 uma carreira pródiga, reconhecida, com inúmeros filmes premiados nacional e internacionalmente, como “Doramundo” (1978), “O homem que virou suco” (1981), “O país dos Tenentes” (1987), “O tronco” (1998), “Vlado” (2005), “Veias e Vinhos” (2007) e outros. Como escritor, seu primeiro livro é Perdido no meio da rua, escrito durante os primeiros anos após o golpe militar de 1964 e somente editado em 1989 (Editora Global). Depois vieram, entre outros, &lt;i&gt;A Terra do Deus Dará&lt;/i&gt; (Editora Atual, 1991), &lt;i&gt;Um olé em Deus&lt;/i&gt; (Editora Scipione Cultural, 1997), &lt;i&gt;O portal dos sonhos&lt;/i&gt; (UFSCAR Editora, 2001), &lt;i&gt;O povo fala&lt;/i&gt; (tese de doutoramento, Editora Senac, 2002), &lt;i&gt;Confinados&lt;/i&gt; (Editora Prumo, 2013), &lt;i&gt;A Terra será azul e Sozitos&lt;/i&gt; (Editora Lazuli, 2014), &lt;i&gt;Poeira e escuridão&lt;/i&gt; (Editora Letra Selvagem, 2015), &lt;i&gt;1964, uma bomba na escuridão&lt;/i&gt; (Editora Paisá, 2021) e &lt;i&gt;Extrema, incerta ilha do amanhã&lt;/i&gt; (Editora Paisá, 2021). Inscrito após a publicação do romance &lt;i&gt;Confinados&lt;/i&gt;, JBA recebeu em 2014 o Troféu Juca Pato, como “Intelectual do Ano”, pela UBE – União Brasileira de Escritores, SP.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4aZv5hZ&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Ecos de Badajoz: uma fábula de nosso tempo&lt;/i&gt; de João Batista de Andrade&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/4478001014265430636/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/4478001014265430636' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/4478001014265430636'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/4478001014265430636'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/02/joao-batista-de-andrade-ecos-de-badajoz.html' title='João Batista de Andrade - Ecos de Badajoz'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifVtpaU6TPymZUHSHgZ0pcGuCipi8MQ3gUBklIaanReOHH9IWTyBIOXmgRymv-2PF1AmcZ3g5KnNFlrQE7cyX41o5HRdLU6J5-9N2OLslJptv8rD24Vc-iRec5Y2Uwf_mmnf9L-4O_rXBzcj8OzBPFHQSnQyC0gak6cQ4fcZQutAKE_Dzs6Jto/s72-w640-h500-c/Jo%C3%A3o%20Batista%20de%20Andrade_Ecos%20de%20Badajoz_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-1401268280393128130</id><published>2026-02-15T13:13:00.020-03:00</published><updated>2026-02-15T13:29:28.061-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Poesia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Maíra Valério - Amarga</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7UGp4ijU-QPZl5xizTOOZ1dNdmsoYqNRyMbA2jXplPOSzv-3sjeOQ7Ic03BXyefsl5_OkANAaMVURnCPn_t1hihGz_aGVjfRUG737qJ_HQBm82LXdmcRE_91G5rjZ8ms2DjtxVlaI3-1Pr-p6364paDC-YGkZSiQpiwq0K9jT_R2tKZN5-koo/s800/Ma%C3%ADra%20Val%C3%A9ria%20-%20Amarga_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Poesia brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;605&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;484&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7UGp4ijU-QPZl5xizTOOZ1dNdmsoYqNRyMbA2jXplPOSzv-3sjeOQ7Ic03BXyefsl5_OkANAaMVURnCPn_t1hihGz_aGVjfRUG737qJ_HQBm82LXdmcRE_91G5rjZ8ms2DjtxVlaI3-1Pr-p6364paDC-YGkZSiQpiwq0K9jT_R2tKZN5-koo/w640-h484/Ma%C3%ADra%20Val%C3%A9ria%20-%20Amarga_A.png&quot; title=&quot;Maíra Valério - Amarga&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Maíra Valério - Amarga - Editora Orlando - 88 Páginas - Projeto gráfico e diagramação: Ana Elisa Granziera - Ilustração de capa: Caio Gomez - Lançamento: 2025.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Já resenhei por aqui, há algum tempo, a coletânea de contos&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2021/01/maira-valerio-homens-que-nunca-conheci.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;“Homens que nunca conheci”&lt;/a&gt; (Patuá, 2020) de&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Maíra Valério, obra que me chamou a atenção pela sinceridade em descrever os comportamentos ditos inadequados ou politicamente incorretos dos personagens, revelando fragilidades que permeiam a condição humana.  São características que procuramos disfarçar em contínuas edições nas redes sociais, na tentativa de corresponder ao que supostamente esperam de nós. Em seu lançamento mais recente, agora assumindo a poesia como forma de expressão, a autora recorre ao sarcasmo  e à amargura para desafiar a &quot;maquiagem da positividade tóxica&quot; do mundo contemporâneo, como destaca Thais Camponila na introdução.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O livro, que foi o vencedor do Prêmio Tato Literário 2025, revela poemas com influências diversas — de Ana Cristina Cesar a Hilda Hilst, de Cazuza a Courtney Barnett —, mas sempre orientados por uma perspectiva feminina, bem-humorada e consciente dos impasses existenciais da nossa época. O resultado é uma poesia que conversa com a tradição sem se submeter a ela, fazendo da ironia um antídoto contra a estupidez moderna, como em &lt;i&gt;FLÂNEUR COM TAG (ou panic attacks are my cardio)&lt;/i&gt;:&lt;i&gt;&amp;nbsp;&quot;caminho com pressa / namoro vitrines / anseio por um amanhã / que chegue logo / descortinando um acontecimento / estrondoso / desses que mudam tudo / até o que nem sei / que precisa ser mudado / enquanto deixo roupas esquecidas / na máquina de lavar antiga / e a vida, lesmamente, segue / encharcada de tanto mistério / no tempo que tem que seguir&quot;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;MALMEQUER&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;eu quis tanto que&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;cansei&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;afrouxei os dedos&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;antes firmes nas rédeas&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;os nós brancos ganhando cor&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;a mão desabrochando, até ficar&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;completamente aberta&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;pétala a pétala&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;toquei seu rosto com devoção&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;cócegas se tornaram riso&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;e logo desaguaram em choro manso&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;a terra ácida e avermelhada&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;sorveu&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;lágrima a lágrima&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;com a sofreguidão de um cão&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;velho&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;há muito sem alimento&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;querendo tanto até&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;cansar&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;igualzinho a mim&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;pois somos feitos da mesma matéria:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;de vez em quando dou uns latidos&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;encaro homens com olhos pedintes&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;—&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;ainda que ostente a espessura&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;sentimental de uma&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;flor&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;CAVALA&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;monto nas nuvens brancas da memória&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;cavalgo por horas o campo seco da existência&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;lembrar dói, mas não consigo parar —&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;a verdade nem sempre é emancipatória&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;tento tocar aquela tarde com os dedos&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;enquanto caio num abismo infinito&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;trituro gatilhos ao som de relinchos&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;lamento equino que escancara o silêncio&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;é tanto barulho, menino&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;bagunçando o calabouço da minha mente&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;é tanta gente, meu deus&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;solapada bem no fundo do meu peito&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;lembrar dói, mas não consigo parar:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;a sela contra o corpo traz um gozo fácil&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;a busca em espiral levanta um rumo fértil&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;miro sentido enlouquecendo com o incerto&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;abro a boca, estupefata&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;nunca estive no céu,&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;mas dou meu jeito&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;engulo vento&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;como nos tempos de infância&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;alço voo com meu animal quimérico&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;corro por entre pastos murchos que alimentam&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;tudo o que eu gostaria de esquecer&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;DIABA&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;quero experimentar&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;minha pior versão&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;como quem mete a mão&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;em bolo quente&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;sentindo a massa murchar, de repente&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;ainda crua&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;jamais vestir a camisa, ficar nua&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;lamber o dedo molhado&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;correr devagar, sem cuidado&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;chutar o pódio
espalhar o ódio&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;ser malvista, malquista&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;tóxica&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;a mais escrota do bairro&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;nunca exposta como conquista&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;diaba ingovernável a comandar&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;todo um país
botar fogo nas casas, rasgar as leis&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;decapitar todos os reis&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;dizer não para o sim&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;deixar de fazer as&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;sobrancelhas&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;MEU MUNDO&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;meu mundo seria hoje&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;se eu tivesse tempo&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;mas queima o agora&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;eternamente engolido&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;por um amanhã&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;que nunca amanhece&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;as pálpebras pesam&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;como janelas emperradas&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;sem dinheiro, sem posição&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;descanso sentada&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;abraçada a tantos arrependimentos&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;no escritório-quarto-caixão&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;sem hora para aumento&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;sem hora para dormir&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;é, senhor,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;não é mole, não&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;meu mundo, hoje&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;nunca&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;VENENO&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;amarga&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;e também mal dormida&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;feito pão velho&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;toda roída&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;casca bem grossa&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;miolo mole,&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;pois é, mais um gole&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;é sempre a saída&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;um alvo, um ser&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;amanheço doída&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;o boteco cheio&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;pendura a dívida&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;suspiro longo, a mão&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;tão fudida&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;o peito murchinho&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;feito uma bexiga&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;nem mesmo fermento&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;ou venlafaxina&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;oração, silicone&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;ou uma boa faxina&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;vão desentortar&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;essa louca rotina&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;vão dar algum jeito&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;aí nessa menina.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;a massa inflada&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;já passou do ponto,&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;tipo a grande língua&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;a contar um conto.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;o corte é seco&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;a ponta ferina&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;o pão nunca cresce&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;se ficar olhando.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;sufoco bateu&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;só cafeína&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;por fora&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;por dentro&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;odor bolorento&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;ser tipo veneno&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;é mesmo a sina&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8wjjmvPhh3MLAIrPkgWFgsxQ01_ZacI2tCc2oK0OL1UhGf7YSLyclU2Bbzh_My6z5uW3BXZBUpplX5TVEoD2PfiTZovurxFiU96D3JOijrQkxMlCOqq2qiBwMALFAMPgafz2MBixaNbaQnp-G9wBr6s6Gero3qooJci1PFIywnlt8YfrRrDU1/s1037/Ma%C3%ADra%20Val%C3%A9rio%20-%20Amarga.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Poesia brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1037&quot; data-original-width=&quot;703&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8wjjmvPhh3MLAIrPkgWFgsxQ01_ZacI2tCc2oK0OL1UhGf7YSLyclU2Bbzh_My6z5uW3BXZBUpplX5TVEoD2PfiTZovurxFiU96D3JOijrQkxMlCOqq2qiBwMALFAMPgafz2MBixaNbaQnp-G9wBr6s6Gero3qooJci1PFIywnlt8YfrRrDU1/w217-h320/Ma%C3%ADra%20Val%C3%A9rio%20-%20Amarga.jpg&quot; title=&quot;Maíra Valério - Amarga&quot; width=&quot;217&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Sobre a autora&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Nascida na capital do Brasil, Maíra Valério é escritora e jornalista, com especialização e mestrado na área de gênero, comunicação e saúde. Entusiasta da cultura do-it-yourself, teve o próprio caráter moldado por livrarias, shows punks e festas gays. É ansiosa, extrovertímida, hipocondríaca e escreve em zines, blogs, revistas, jornais, sites, coletâneas literárias e onde mais der. Como jornalista, já colaborou com veículos como Vice Brasil, Correio Braziliense, Tab Uol, Jornal de Brasília, Delirium Nerd, Revista Seca, Radis, e outros, além de ter sido editora-chefe da Revista Traços. Publicou os livros “Homens que nunca conheci” (Patuá, 2020) e “Vulva revolução” (negalilu, 2024).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://editoraorlando.com.br/produto/amarga/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Amarga&lt;/i&gt; de Maíra Valério&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/1401268280393128130/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/1401268280393128130' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/1401268280393128130'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/1401268280393128130'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/02/maira-valerio-amarga.html' title='Maíra Valério - Amarga'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7UGp4ijU-QPZl5xizTOOZ1dNdmsoYqNRyMbA2jXplPOSzv-3sjeOQ7Ic03BXyefsl5_OkANAaMVURnCPn_t1hihGz_aGVjfRUG737qJ_HQBm82LXdmcRE_91G5rjZ8ms2DjtxVlaI3-1Pr-p6364paDC-YGkZSiQpiwq0K9jT_R2tKZN5-koo/s72-w640-h484-c/Ma%C3%ADra%20Val%C3%A9ria%20-%20Amarga_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-2005662271135153554</id><published>2026-02-08T12:10:00.006-03:00</published><updated>2026-02-08T12:17:56.910-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Leonilia Ribeiro - Homo restus</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEik8mBPNoRuIyXF8mEWFaJ-cobMLFDwJS9lw3hj9PytP2oCmzVvFd2tpQ-SxfgIMYg6f7A7dq7Wj2ncqa4ylJw919aV8nr5ieqUnYnyWZrz8DKRNdxY2Cb-hQ0MdTe-1CVsnf8RzmIhE9g-b6K-ZJFtZePOudH3bWeKCBScVbeClvn1SHLpRDRl/s800/Leonilia%20Ribeiro%20-%20Homo%20restus_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;578&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;462&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEik8mBPNoRuIyXF8mEWFaJ-cobMLFDwJS9lw3hj9PytP2oCmzVvFd2tpQ-SxfgIMYg6f7A7dq7Wj2ncqa4ylJw919aV8nr5ieqUnYnyWZrz8DKRNdxY2Cb-hQ0MdTe-1CVsnf8RzmIhE9g-b6K-ZJFtZePOudH3bWeKCBScVbeClvn1SHLpRDRl/w640-h462/Leonilia%20Ribeiro%20-%20Homo%20restus_A.png&quot; title=&quot;Leonilia Ribeiro - Homo restus&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Leonilia Ribeiro - Homo restus - Editora Patuá - 120 Páginas -&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Capa e projeto gráfico: Luyse Costa&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Lançamento: 2025.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O romance de Leonila Ribeiro é narrado em primeira pessoa por um protagonista nada confiável, o que é sempre uma técnica valiosa para a literatura quando bem executada. Marcílio, homem branco de 49 anos, solitário e eterno candidato a concursos públicos, expõe ao leitor seu cotidiano obsessivo de estudos, manias e hábitos excêntricos, compartilhados apenas com Dona Nélia, a mãe idosa, e Mimo, o gato que governa o apartamento em São Cristóvão segundo seus próprios caprichos. Essa rotina claustrofóbica está prestes a ser abalada pela chegada de duas crianças negras, de seis e oito anos, recém-adotadas por sua irmã Lena — desembargadora do Tribunal de Justiça — e pela companheira dela, que, devido a uma viagem, pedem para deixá-las nesse bizarro lar por uma semana.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;A convivência forçada afeta a rotina de estudos de Marcílio, assim como o cotidiano de Dona Nélia, trazendo à tona tensões e preconceitos no interior da família, sempre filtrados pela visão muito particular e distorcida dos personagens. O próprio narrador-protagonista, que sempre se considerou um pária na sociedade, passa a perceber os privilégios de ser um homem branco em uma estrutura social desigual ao testemunhar o tratamento dispensado aos “adotados”, como ele insiste em chamá-los. Assim, em meio ao sarcasmo e ao humor ácido de seus comentários, começam a surgir sentimentos e ações transformadoras que talvez não possam ser chamados de carinho, mas configuram algum tipo de empatia pelos meninos expostos ao preconceito dos vizinhos e comerciantes locais.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Quando Lena e a mulher que vive com ela anunciaram: &#39;a nossa família vai aumentar&#39;, pensei que fosse mais um bicho de rua sarnento — que eu nunca ia conhecer. Então soube que pegariam duas crianças. Naturalmente, imaginei uns bebês ou, no máximo, crianças de colo. Mas não foi assim. A primeira vez que os recém-adotados vieram nos visitar, eu ouvi Tio Marcílio, Tio Marcílio, Tio Marcílio, Tio Marcílio; me deram o desprazer de ouvir o meu nome várias vezes. Da porta do meu quarto, Lena disse para os dois: &#39;Meninos, foi sobre ele que falei com vocês&#39;. O &#39;ele&#39; saiu arrastado, com voz infantilizada, enquanto os dois assentiam com a cabeça, como se compartilhassem um código. O menor, de seis anos, incentivado por ela, abraçou minhas pernas enquanto mantinha um olhar abobalhado em mim. O outro, de oito anos, pedante e meio desconfiado, me cumprimentou com um forte aperto de mão, &#39;prazer, tio Marcílio&#39;&#39;. Rapidamente, os recém-adotados, sem que eu pudesse impedir, invadiram o quarto e se sentaram na minha cama; o mais novo, em cima do travesseiro. Lena, que certamente instruiu os moleques à ocupação do meu espaço, deu as costas e partiu pra sala. A chamei da porta, ela fingiu não me ouvir. Mimo, o Don Corleone dos gatos, uma besta com a qual eu era forçado a conviver havia dois anos, passou entre as minhas pernas, pulou na mesa e, como um mau agouro, sentou-se sobre as apostilas do próximo concurso — ele nunca tinha conseguido ir tão longe. O bicho me encarou e, percebendo a minha impotência, abriu as pernas e começou a lamber o cu. Vi sua língua espinhenta deslizar repetidas vezes do cu aos pelos do rabo, enquanto o adotado menor gritava eca! eca! eca!&quot;&lt;/i&gt; (pp. 5-6)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;O curioso termo &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Homo restus&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, que empresta o título ao livro e contrasta ironicamente com o tradicional &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Homo sapiens&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, é a definição criada por Marcílio para os moradores locais, acusados por ele de insensibilidade para perceber e assimilar os avanços sociais, culturais e afetivos da modernidade&lt;/span&gt;. A percepção da autora foi precisa ao destacar o julgamento moral do protagonista para os seus contemporâneos com base em características que também estão presentes nele próprio, como no seguinte trecho inspirado nos restos descartados em uma caçamba de lixo: &lt;i&gt;&quot;Os Homo restus eram uma espécie nativa daquele bairro. Viviam e morriam em seu habitat, sem jamais migrar ou evoluir, deixando a sua marca apenas nos aterros sanitários.&quot;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&quot;Na manhã seguinte, acordei com o caminhão de lixo que, dia sim, dia não, parava bem embaixo da minha janela. A carroceria suja e repleta de fuligem —&amp;nbsp;com o nome Comlurb ainda legível —&amp;nbsp;ficava na altura do peitoril, de modo que seria possível pular pra lataria sem grande esforço. O ronco do motor vibrava a persiana e o vidro sempre no mesmo ritmo, meus tímpanos seguiam a cadência. Em instantes, a fumaça nauseante do diesel inundava o quarto pelos vãos da persiana, por onde a claridade tentava entrar. Os garis, que saltavam do estribo, falavam alto de futebol com o Tinga, que decerto largou a portaria sozinha. [...] Ainda deitado, ouvia os garis arremessarem os sacos como se competissem por algo. Corriam e voltavam com as mãos apinhadas, até que a pá hidráulica era acionada, compactando e arrastando tudo pra dentro, engolindo os restos dos Homo restus. Os restos descartados pelo povo daquele lugar&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;— do prédio e da rua&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;—, os Homo restus. E eles, os Homo restus, acabavam lá mesmo, na caçamba imunda, boiando em chorume. De certo modo, eles iam. Os Homo restus eram uma espécie nativa daquele bairro. Viviam e morriam em seu habitat, sem jamais migrar ou evoluir, deixando a sua marca apenas nos aterros sanitários. Lá, depositavam seus restos&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;— o único vestígio de suas existências. Imprestáveis. [...]&quot;&lt;/i&gt; (pp. 10-11)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;A postura egoísta do narrador-protagonista é algo que presenciamos diariamente nas redes sociais: um constante estado de acusação e patrulhamento das ações alheias, enquanto se ignoram os próprios desvios de caráter. Essa hipocrisia parece sintetizar o avanço dos Homo restus na atualidade, assim como a definição da autora que resume tão bem seu personagem — nada confiável, repito, e justamente por isso tão carismático: &lt;i&gt;&quot;O Homo restus não evolui, não progride&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&amp;nbsp;apenas permanece, ocupando um território emocional entre o tédio e o ressentimento.&quot;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Passava das duas da manhã quando abri a porta. Dona Nélia assistia&amp;nbsp; ao canal de venda de tapetes e joias caras no quarto; não dava pra ouvir, eu só sabia. Acendi a luz do corredor antes de me lembrar que o estalo do interruptor atraía Mimo, mas ele não apareceu. Era uma noite muito abafada, muito úmida. A sala estava parcialmente iluminada pela luz do corredor, já que não tínhamos abajur. Na penumbra, o galo do tempo parecia cinza, mas estava rosa. Os garotos dormiam juntos no sofá. Suas cabeças repousavam onde a espuma estava mais afundada e era possível sentir a madeira da estrutura, mas, se ficaram daquele lado, não estavam incomodados. O janelão estava aberto, não ocorria brisa. A rede de proteção instalada por Lena para Mimo impedia os rasantes dos morcegos que bebericavam a água açucarada que a desgraçada da Dona Marli deixava na janela para os beija-flores. Porém, a tela não evitava outros invasores. Parado ali, avistei um enorme invasor na parede atrás do sofá. Mimo, no alto do encosto, olhava vidrado, corpo tensionado e incrivelmente estático, mas a barata estava fora do seu alcance. As longas antenas se agitaram no ar, o que presumi anteceder um voo; saí sem dar as costas para a cena. Os garotos dormiam profundamente em seus pijamas de super-herói. O Don Corleone dos gatos mantinha a vigília na barata, então voltei para o quarto, fechei a minha porta e usei o tapete do banheiro para vedar a fresta.&quot;&lt;/i&gt; (p. 45)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQEdAU1tmK8hYzfytWMID4h0o7m0TiNWr4mqmpyZ1kpF-7Pw4U5W-9uY_ytmBCBOjmOs4hiSx2ZgB22UvbDNPp_2zNIsr0-xGgAAAXqrHk3HIGp6XzftGiRPVzeUQNLDNr_Lcf5cgi-LKTO1rFRNWfake5bmSNXzxMaF7ggmAWi3-WH2VlR7Fi/s1408/Leonilia%20Ribeiro%20-%20Homo%20restus.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1408&quot; data-original-width=&quot;950&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQEdAU1tmK8hYzfytWMID4h0o7m0TiNWr4mqmpyZ1kpF-7Pw4U5W-9uY_ytmBCBOjmOs4hiSx2ZgB22UvbDNPp_2zNIsr0-xGgAAAXqrHk3HIGp6XzftGiRPVzeUQNLDNr_Lcf5cgi-LKTO1rFRNWfake5bmSNXzxMaF7ggmAWi3-WH2VlR7Fi/w216-h320/Leonilia%20Ribeiro%20-%20Homo%20restus.jpg&quot; title=&quot;Leonilia Ribeiro - Homo restus&quot; width=&quot;216&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre a autora&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Leonilia Ribeiro nasceu em 1983, na cidade do Rio de Janeiro, e vive atualmente em São Paulo. É pós-graduada em Direito tributário e em Formação de escritores de Ficção pelo Instituto Vera Cruz. Publicou o conto “Todas as coisas da ilha deserta” na 5ª edição da Revista Revera (2021), “Lembrancinhas” na Antologia do Instituto Vera Cruz (2021) e “A Matrioska” na Antologia Conto Brasil (Ed. Trevo, 2020). Homo restus foi desenvolvido como parte de seu Trabalho de Conclusão de Curso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4a5Rqdm&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://amzn.to/4a5Rqdm&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;i&gt;Homo restus&lt;/i&gt; de Leonilia Ribeiro&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/2005662271135153554/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/2005662271135153554' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/2005662271135153554'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/2005662271135153554'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/02/leonilia-ribeiro-homo-restus.html' title='Leonilia Ribeiro - Homo restus'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEik8mBPNoRuIyXF8mEWFaJ-cobMLFDwJS9lw3hj9PytP2oCmzVvFd2tpQ-SxfgIMYg6f7A7dq7Wj2ncqa4ylJw919aV8nr5ieqUnYnyWZrz8DKRNdxY2Cb-hQ0MdTe-1CVsnf8RzmIhE9g-b6K-ZJFtZePOudH3bWeKCBScVbeClvn1SHLpRDRl/s72-w640-h462-c/Leonilia%20Ribeiro%20-%20Homo%20restus_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-1581373124991737763</id><published>2026-02-01T10:50:00.010-03:00</published><updated>2026-02-01T10:57:52.393-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Poesia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>João Paulo Parisio - Ranho e sonho</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAMtInuAazmIfTk-kpLOffwvJ0z__SBhivrbKU-21Y9-pkO_TN_lXQ715z0fOHNl9GGDdr-nda4idcScnXOvcS1sGNWs4QVdrJ-He2s4UQvnvPcax4VlKNV-FcVEKwKb63phkQG28eqJxQNGaxnhwgGeXZ99sHe3ve35ltWEk4_0kMVxCYc5wZ/s800/Jo%C3%A3o%20Paulo%20Parisio%20-%20Ranho%20e%20sonho_A.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;633&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;506&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAMtInuAazmIfTk-kpLOffwvJ0z__SBhivrbKU-21Y9-pkO_TN_lXQ715z0fOHNl9GGDdr-nda4idcScnXOvcS1sGNWs4QVdrJ-He2s4UQvnvPcax4VlKNV-FcVEKwKb63phkQG28eqJxQNGaxnhwgGeXZ99sHe3ve35ltWEk4_0kMVxCYc5wZ/w640-h506/Jo%C3%A3o%20Paulo%20Parisio%20-%20Ranho%20e%20sonho_A.jpg&quot; title=&quot;João Paulo Parisio - Ranho e sonho&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;João Paulo Parisio - Ranho e sonho - Editora Caos &amp;amp; Letras - 140 Páginas -&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Projeto gráfico: Cristiano Silva - Capa: Eduardo Sabino - Lançamento: 2025&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O mais recente lançamento de João Paulo Parisio é uma coletânea de poemas narrativos, se é que podemos chamar assim por falta de definição mais precisa, uma prosa encadeada em versos ritmados nos quais a métrica e a rima conduzem o leitor por fábulas contemporâneas, pequenas epopeias urbanas e histórias de gente comum. Parisio é um autor que já tinha me chamado a atenção em seus primeiros livros de contos (&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2019/02/joao-paulo-parisio-homens-e-outros.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Homens e outros animais fabulosos&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;e&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2023/02/joao-paulo-parisio-beija-flor.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Beija-flor&lt;/a&gt;)&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;, assim como no&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;romance (&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2021/03/joao-paulo-parisio-retrocausalidade.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Retrocausalidade&lt;/a&gt;),&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;reafirma aqui o seu experimentalismo com base em um cuidadoso artesanato, utilizando vocabulário erudito e a renovação do trabalho de gerações anteriores.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Neste &lt;i&gt;Ranho e sonho&lt;/i&gt;, os protagonistas estão muito próximos à nossa realidade, gente simples que teima em sobreviver nos grandes centros urbanos como em&amp;nbsp;&lt;i&gt;Sermão do piruliteiro&lt;/i&gt; (p. 13):&lt;i&gt; &quot;Cada pirulito desse / é uma flecha em minha carne. / Uma flecha amarga. / A culpa não é sua, / a culpa não é minha. [...] / Espero que a dor / sirva para alguma coisa, / porque se não servir / minha vida é um desperdício / Só essa amargura. / Perdão, Senhor. / Perfeitos são os teus desígnios. [...]&quot;&lt;/i&gt; Até mesmo um cachorro pode se tornar o centro da narrativa em &lt;i&gt;Osmose&lt;/i&gt; (p. 23): &lt;i&gt;&quot;Esse cachorro invisível / chorando a noite inteira, / assombrando o bairro da Boa Vista. / Onde esse cachorro chorando? / Certamente num andar alto, / porque se projetou no espaço, / porque se espapaçou no asfalto / feito uma jaca ou uma manga. / Quanto assimilou do humano / para chegar ao seu gesto arcano?&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Em muitos casos encontramos verdadeiros contos narrados em verso, processo bem conduzido em &lt;i&gt;Balada do rapaz feiíssimo &lt;/i&gt;(p. 85):&lt;i&gt; &quot;[...] sou jovem, / mas a juventude em mim / é uma contradição apenas. / Sou pobre, isso é consistente, / trabalho de embalador no Extra. / Saio antes que clareie, / volto depois que escureça. / A felicidade é desistir de ser feliz, e o que vier é um extra. [,,,]&quot;&lt;/i&gt; ou no longo &lt;i&gt;A festa de aniversário do cangaceiro Criança e da menina Senhorinha&lt;/i&gt; (p. 54), uma homenagem do autor à prosa caudalosa de Guimarães Rosa, impossível de se resumir aqui. Contudo, o livro não se limita ao desencanto. Há também espaço para a delicadeza e para a esperança, como no sensível &lt;i&gt;Estrela do futuro&lt;/i&gt; (p. 79):&lt;i&gt; &quot;Meu bebê. / Tuas pupilas são o universo / ao fundo de tudo, brilhando como uma estrela / do futuro.&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Balada do rapaz feiíssimo&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Pareço um peixe fora d´água.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;The end.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Não queira me imaginar,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;isso não é um conto,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;é um poema,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;e antes que por poeta você me tome,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;alguém que a beleza de um talento indeniza,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;como Adoniran ou Noel Rosa,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;saiba que isso é a expressão manifesta&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;de um conteúdo latente&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;que ao poema se empresta.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;As palavras não são minhas&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;e mesmo as que são&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;sofrem uma edição&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;em seu teor, sua ordem,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;ali uma elipse,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;aqui uma adição,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;o resultado um Frankestein,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;o que aliás condiz&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;(eu teria dito &quot;combina&quot;) comigo,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;ou uma simbiose insólita,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;uma mescla que me torne belo,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;uma alquimia de fonemas.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Dito isto (aqui interveio o poeta;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;peço que agora se retire&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;para os bastidores do poema),&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;sou jovem,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;mas a juventude em mim&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;é uma contradição apenas.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Sou pobre, isso é consistente,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;trabalho de embalador no Extra.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Saio antes que clareie,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;volto depois que escureça.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;A felicidade é desistir de ser feliz,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;e o que vier é um extra.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Quando posso arranco os meus bocados&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;de prazer desta cidade.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Ou seja, quase nunca.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Não dou para o mal,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;atalho.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Meus colegas arretam,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;tenho cem apelidos.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Não brigo.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;São meus amigos.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Nem eu me acostumo comigo.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;No ônibus lotado da volta,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;evito meu reflexo&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;no vidro das janelas.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Coisa difícil porque só através delas&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;é possível olhar a noite poluída&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;e evitar os rostos sólidos.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Sou o centro das atenções&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;mais do que se fosse Henry Cavill,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;meu irmão do Upside Down&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;(Como é que o bicho é galego dos olhos azuis&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;e nasce feio desse jeito? Só Jesus.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;é um dos motes que escuto aos montes).&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Se evito vitrines,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;não vou a shoppings,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;que são aquários,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;evito shows, estádios, qualquer lugar&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;que me multiplique com seus olhares.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Não vou quase a nenhum,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;refúgios tenho vários.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Namorada é luxo,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;e não irritarei ovários&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;com projetos esdrúxulos.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Filhos. Apuros.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;A certeza de que não vou tê-los,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;de que não vou contemplá-los,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;me alivia o futuro.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Quem se habilitaria?&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Alguém, talvez, mas eu, nunca.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;As putas, muito profissionais.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Basta não tentar beijar na boca&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;e pagar pela labuta.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;As putas são umas santas.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Encaram cada tranqueira.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Além disso vario&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;e não é nem só por mim,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;é por elas;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;para que algum bem me queiram.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;De todo jeito o dinheiro&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;só dá pra uma vez por mês.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Tenho que dar de comer&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;ao porco do minhaeiro,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;aposentadoria é sonho.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Scarlett disse que sou bom,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;naturalmente tenho a manha.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Elas esperam eu ter uma rolona&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;em compensação ou por predisposição&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;ao desproporcional, ao bisonho.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;É uma rola normal,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;nada demonstra&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;da cara do dono.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Scarlett tem uma cicatriz&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;bem do lado do umbigo&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;e desenvolveu vitiligo.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Queria ser atriz&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;ou qualquer espécie de famosa.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Recusada no Big Brother,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;aprovada no bordel,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;tem fama no bairro onde mora.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Quando me abri para ela&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;e ofereci meu céu,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;com cada astro,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;fechou-se em ostra.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Nunca mais abriu a concha.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Por que tu me elogiasse, Scarlett?&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Por que me dissesse&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;teu nome de batismo, prenda rara,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;e me desse uma foto três por quatro,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Jussara?&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Não é pra dar comida&amp;nbsp;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;aos bichos do zoológico,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;pipoca aos animais do circo.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Teu elogio matou minha calma,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;tua confidência invocou&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;os demônios do meu cuidado&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Eu estava bem sem esperança,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;essa ferida não sara,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;essa dor não descansa.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Estou na rua da Amargura.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Eu era só um monstro,&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;agora sou um fantasma.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Mas minha mãe me ama.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJkPeDKrlm7ZsEq0nJU7NEYawU3mFjIpkw3z7DqjyDwXq7w-fxeIMIBTGqgPc4hgLc9spOOH-VbZcZTTng5SIaTPdzFoeT9l2bLxvNQvgTNgxzyx2jDCijUUmWaKt_2yKbM3qf_Zpj3r1p2EFsRlhTUYXaCbI3khq0demnkN53KMkgyC6JAfff/s1500/Jo%C3%A3o%20Paulo%20Parisio%20-%20Ranho%20e%20sonho.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1059&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJkPeDKrlm7ZsEq0nJU7NEYawU3mFjIpkw3z7DqjyDwXq7w-fxeIMIBTGqgPc4hgLc9spOOH-VbZcZTTng5SIaTPdzFoeT9l2bLxvNQvgTNgxzyx2jDCijUUmWaKt_2yKbM3qf_Zpj3r1p2EFsRlhTUYXaCbI3khq0demnkN53KMkgyC6JAfff/w226-h320/Jo%C3%A3o%20Paulo%20Parisio%20-%20Ranho%20e%20sonho.jpg&quot; title=&quot;João Paulo Parisio - Ranho e sonho&quot; width=&quot;226&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;: João Paulo Parisio é pernambucano, do Recife-PE. Estreou na literatura com &lt;i&gt;Legião Anônima&lt;/i&gt;, contos, em 2014. Em 2015 lançou &lt;i&gt;Esculturas Fluidas&lt;/i&gt;, poemas, ambos pela Cepe Editora e incluídos na seleção de melhores livros do ano da Tribuna de Santos. Publicou, ainda, &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2019/02/joao-paulo-parisio-homens-e-outros.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Homens e outros animais fabulosos&lt;/a&gt;&lt;/i&gt; (contos, 2018),&amp;nbsp;&lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2021/03/joao-paulo-parisio-retrocausalidade.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Retrocausalidade&lt;/a&gt;&lt;/i&gt; (2020, romance laureado com o Prêmio Pernambuco) e &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2023/02/joao-paulo-parisio-beija-flor.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Beija-flor&lt;/a&gt;&lt;/i&gt; (contos, 2022). Tem textos veiculados em publicações literárias, como o Suplemento Pernambuco e o Rascunho.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4qSnN5p&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar Ranho e sonho de João Paulo Parisio&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/1581373124991737763/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/1581373124991737763' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/1581373124991737763'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/1581373124991737763'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/02/joao-paulo-parisio-ranho-e-sonho.html' title='João Paulo Parisio - Ranho e sonho'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAMtInuAazmIfTk-kpLOffwvJ0z__SBhivrbKU-21Y9-pkO_TN_lXQ715z0fOHNl9GGDdr-nda4idcScnXOvcS1sGNWs4QVdrJ-He2s4UQvnvPcax4VlKNV-FcVEKwKb63phkQG28eqJxQNGaxnhwgGeXZ99sHe3ve35ltWEk4_0kMVxCYc5wZ/s72-w640-h506-c/Jo%C3%A3o%20Paulo%20Parisio%20-%20Ranho%20e%20sonho_A.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-6653272600372155525</id><published>2026-01-17T10:52:00.000-03:00</published><updated>2026-01-17T10:52:49.908-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Epitácio Carvalho - Lá fora é tudo abismo</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9iU6g-FXfvjSzhjsVMKudhgJ-x-iyd6FTBLfEn4tsRNo2luAcWjGC3OQld1vCljS_qnBxicMz7vDxYHvIRUjQ1anScHHy5ojy7PYrpphQwm1gs6QHUZQsAmlWfL1Z6NV41G4pSBINvc0qzyEo1w7eUMflU-FKPyKOssWVTdRlRDrkYI43VoPW/s800/Epit%C3%A1cio%20Carvalho%20-%20L%C3%A1%20fora%20%C3%A9%20tudo%20abismo_B.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;585&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;468&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9iU6g-FXfvjSzhjsVMKudhgJ-x-iyd6FTBLfEn4tsRNo2luAcWjGC3OQld1vCljS_qnBxicMz7vDxYHvIRUjQ1anScHHy5ojy7PYrpphQwm1gs6QHUZQsAmlWfL1Z6NV41G4pSBINvc0qzyEo1w7eUMflU-FKPyKOssWVTdRlRDrkYI43VoPW/w640-h468/Epit%C3%A1cio%20Carvalho%20-%20L%C3%A1%20fora%20%C3%A9%20tudo%20abismo_B.png&quot; title=&quot;Epitácio Carvalho - Lá fora é tudo abismo&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Epitácio Carvalho - Lá fora é tudo abismo - Editora Patuá - 180 Páginas - Capa, projeto gráfico e diagramação: Henrique Lourenço - Lançamento: 2024.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;O jovem protagonista de &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Lá fora é tudo abismo&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, segundo romance de Epitácio Carvalho, chama-se Bernardo.&lt;/span&gt;&amp;nbsp;Filho único, aos vinte e um anos carrega uma personalidade introspectiva que o leva a achar&amp;nbsp;&lt;i&gt;“todo tipo de socialização um esforço descomunal”&lt;/i&gt;.&amp;nbsp;&amp;nbsp;Desde a adolescência, sonha em se tornar escritor e poeta, em clara oposição às expectativas do pai, que sonha vê-lo seguir sua própria carreira como advogado.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Movido por essa ambição ainda imatura, Bernardo abandona a faculdade de Direito para dedicar-se à literatura, decisão pouco consistente, como ele deixa transparecer ao admitir: &lt;i&gt;“Era para as mulheres que desejava projetar minha figura de escritor. Meu livro seria uma espécie de cauda de pavão, exibido para seduzir a fêmea”&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Com relutância, os pais acabam aceitando a escolha do filho, impondo apenas que ele trabalhe meio período como assistente em uma firma de advocacia de um colega do pai. Convencido de que já alcançou a vida adulta, Bernardo muda-se para um sobrado e se envolve com Lilian, esposa do senhorio, uma mulher de trinta e três anos e mãe de uma menina pequena. Não demora muito para que a relação dos dois aconteça com a força de uma chuva de verão, comparação que é explorada pelo autor com sensibilidade. Nem mesmo a aproximação com Cibele, colega de trabalho, parece desviar o curso dessa paixão, que se encaminha para um desfecho inevitavelmente amargo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Depois do sexo, extenuados e sem nenhuma roupa, compartilhamos um cigarro e depois adormecemos, os corpos estreitados um contra o outro, ocupando o reduzido espaço da cama. Despertei. Ela ainda dormia, a cabeça repousada sobre meu peito. Olhei o relógio de pulso e ainda não passava das dezesseis. A chuva ainda não cessara completamente e uns trovões roncavam muito longe. Ela também despertou e me beijou a boca, suspirando em seguida e aninhando-se mais em mim. Disse que gostava da chuva, não de qualquer chuva, mas da chuva de verão, que de repente chega alertada por trovões e relâmpagos. Disse gostar da ideia de que a vida fosse exatamente como a chuva de verão: alegre, eletrizante, surpreendente e furiosa. Tudo ao contrário do que a vida realmente é, como chuva de inverno: fininha, constante, irritante e triste. Revelou que também o seu marido gostava da chuva de verão e que, graças a uma curiosa superstição, só bebia água da chuva.&quot;&lt;/i&gt; (p. 126)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O romance de formação que se apoia na ingenuidade do protagonista e dialoga com o estilo de autores clássicos do século XIX resulta em uma obra que raramente encontramos no cenário contemporâneo. Em meio a uma literatura marcada pela velocidade dos meios de comunicação e das redes sociais, pela falta de esperança no elemento humano e pela fragmentação, Epitácio Carvalho aposta na construção de um personagem em transição, permitindo que suas hesitações, ilusões e perda da inocência revelem uma visão íntima do processo de amadurecimento. O resultado é uma narrativa que combina sensibilidade, ironia e um olhar atento para as contradições da juventude.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Uma chuva de verão que durou algumas tardes de verão, eis o que Lilian significou para mim. Como nos prenúncios das tempestades, ela surgira trazendo consigo uma espécie de misterioso mormaço — uma estufa de plantas para cujo interior eu fora tragado. Seu calor aquecera a minha alma fria e ensinara-me coisas além das variações de temperatura. Agora sabia que as pessoas, como as janelas, se abrem e se fecham, bloqueando ou expondo o seu interior ao sabor do vento ou, no caso das pessoas, de algum interesse escuso e momentâneo. Lilian fechou-se para mim como as janelas de seu sobrado. Por muitos dias não pude mais ver as duas naturezas-mortas e o abstrato de sua parede interior. Olhava para o sobrado do senhorio e entristecia-me com a visão desoladora: as janelas cerradas através do gradil tomado de trepadeiras murchas, os sinos de vento balançando e produzindo sons agudos e melancólicos. Na nossa última tarde de amor, não houve despedida e eu não sabia que seria a última.&quot;&lt;/i&gt; (pp. 151-2)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgF40-E7QYEzq4UGwGg6Pt8Y8QKnW3YnzzPYhL4E0CjbOxS33ekLVhM3l1ja1AYkeSeEDhl5_wi6h9ty111B_ixOPKpWc9fpte2WGFMGUcglGqDgAKtwd1vI9OenQ5gjP4BZXBeuYz0txpWLyfLb8hDfD2qANE6suO2dv4r4Fmxdw9gP-A6BVKt/s672/Epit%C3%A1cio%20Carvalho%20-%20L%C3%A1%20fora%20%C3%A9%20tudo%20abismo.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;672&quot; data-original-width=&quot;437&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgF40-E7QYEzq4UGwGg6Pt8Y8QKnW3YnzzPYhL4E0CjbOxS33ekLVhM3l1ja1AYkeSeEDhl5_wi6h9ty111B_ixOPKpWc9fpte2WGFMGUcglGqDgAKtwd1vI9OenQ5gjP4BZXBeuYz0txpWLyfLb8hDfD2qANE6suO2dv4r4Fmxdw9gP-A6BVKt/w208-h320/Epit%C3%A1cio%20Carvalho%20-%20L%C3%A1%20fora%20%C3%A9%20tudo%20abismo.png&quot; title=&quot;Epitácio Carvalho - Lá fora é tudo abismo&quot; width=&quot;208&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Epitácio Carvalho nasceu em Santaluz (BA), em 1984. É formado em Letras pela Universidade do Estado da Bahia. Professor de Língua Portuguesa, atuou durante curto período na Secretaria de Estado de Educação de Minas Gerais. É autor do romance &lt;i&gt;Tresvario&lt;/i&gt; (Editora Mondrongo, 2017) e tem contos e crônicas publicados em algumas antologias. Entre elas, &lt;i&gt;O diferencial da favela: poesias e contos de quebrada&lt;/i&gt; (2017); Antologia Ruínas (Patuá, 2020); &lt;i&gt;Devires poéticos: antologia de poesias e contos&lt;/i&gt; (2021) e &lt;i&gt;Crônicas da fome&lt;/i&gt; (2022). Em 2016, com o conto Menino do sertão, venceu o concurso literário do projeto Valorizando a Diversidade, promovido pelo Instituto Yamana e o Ministério da Cultura. Desde 2015 trabalha na Biblioteca Municipal Guido Guerra, em sua cidade natal.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://www.editorapatua.com.br/la-fora-e-tudo-abismo-romance-de-epitacio-carvalho/p&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;https://www.editorapatua.com.br/la-fora-e-tudo-abismo-romance-de-epitacio-carvalho/p&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Lá fora é tudo abismo&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp;de&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Epitácio Carvalho&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/6653272600372155525/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/6653272600372155525' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6653272600372155525'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6653272600372155525'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/01/epitacio-carvalho-la-fora-e-tudo-abismo.html' title='Epitácio Carvalho - Lá fora é tudo abismo'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9iU6g-FXfvjSzhjsVMKudhgJ-x-iyd6FTBLfEn4tsRNo2luAcWjGC3OQld1vCljS_qnBxicMz7vDxYHvIRUjQ1anScHHy5ojy7PYrpphQwm1gs6QHUZQsAmlWfL1Z6NV41G4pSBINvc0qzyEo1w7eUMflU-FKPyKOssWVTdRlRDrkYI43VoPW/s72-w640-h468-c/Epit%C3%A1cio%20Carvalho%20-%20L%C3%A1%20fora%20%C3%A9%20tudo%20abismo_B.png" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-8714107228512039422</id><published>2026-01-10T11:33:00.008-03:00</published><updated>2026-01-10T11:37:02.124-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Peter LaRubia - Dos quatro nenhum sentou à cabeceira</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6BXq6LUHd2YfGrkm7C3pXWdKVcCBR1eYyOz6QCIPzZAmGgDyACzDkt4-hv5wZply0f-mzgq_Ahy2-EKy2Yf-76jnAn7jfG_y9dqiCQ18Y7rtWHfivt5EoyMT1-zDQwaOkL8WqUGi5NJpjfrecWiL3nAhO8eAHxVcl6BDCJZUg6Vr3KSZcsA3u/s1805/Peter%20LaRubia%20-%20Dos%20quatro%20nenhum%20sentou%20%C3%A0%20cabeceira_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1305&quot; data-original-width=&quot;1805&quot; height=&quot;462&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6BXq6LUHd2YfGrkm7C3pXWdKVcCBR1eYyOz6QCIPzZAmGgDyACzDkt4-hv5wZply0f-mzgq_Ahy2-EKy2Yf-76jnAn7jfG_y9dqiCQ18Y7rtWHfivt5EoyMT1-zDQwaOkL8WqUGi5NJpjfrecWiL3nAhO8eAHxVcl6BDCJZUg6Vr3KSZcsA3u/w640-h462/Peter%20LaRubia%20-%20Dos%20quatro%20nenhum%20sentou%20%C3%A0%20cabeceira_A.png&quot; title=&quot;Peter LaRubia - Dos quatro nenhum sentou à cabeceira&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Peter LaRubia - Dos quatro nenhum sentou à cabeceira - Editora Patuá - 152 Páginas - Capa, projeto gráfico e diagramação: Alessandro Romio - Lançamento: 2025.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O romance de Peter LaRubia protagoniza um casal que se acomoda no desconforto do cotidiano e transforma o silêncio em presença constante na relação. Com dificuldades para engravidar, tomam a primeira de uma série de decisões equivocadas ao recorrer a uma adoção clandestina que os levará à separação com um final trágico e surpreendente. Na verdade, a opção de Isabel e Saul pela adoção de Benjamim, ainda bebê, se revela logo no início um elemento catalisador do desconforto que permeia o casal, sobretudo quando Isabel percebe a distância afetiva que a separa do filho adotado: &lt;i&gt;&quot;Apertando aquele corpo diminuto contra si notava um espaço. Um espaço que parecia impossível de preencher. Por mais força que fizesse o menino nunca parecia tocar de verdade seu corpo.&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;A trama psicológica é muito bem conduzida, levando o leitor a tirar suas próprias conclusões, muito mais a partir das ações dos personagens do que das poucas palavras que trocam ao longo da narrativa, inclusive sobre o fato de Benjamim ser adotado. De fato, Isabel, Saul e Benjamim formam uma família marcada pela angústia da ausência e do silêncio, algo que se manifesta nos problemas do menino, que chega aos cinco anos sem pronunciar sequer uma palavra, nem mesmo “Mamãe”. A tensão se intensifica quando Isabel engravida de Rebeca, uma gestação atribuída ao suposto sucesso do tratamento de fertilidade de Saul, mas a sombra de Isaque, um relacionamento anterior de Isabel, introduz uma dúvida, mais um elemento de corrosão da estrutura familiar já debilitada.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Isabel só gozava de olhos fechados. Fechada em si. De olhos fechados concebia o mundo. Concebeu Isaque. Pensar nele injetava sal em cada fluido do corpo. Culpa, tempero pra dor. Que fazia Isabel dilatar mais a boca e contrair mais os olhos. Fechada em escuridão, Isabel-árvore. De madeira frágil. Os braços, mãos e dedos eram galhos esticados quase tocando um céu de estrelas. Isaque, a serpente. Deslizava o corpo de Isabel em espiral robusta. Isaque sussurrava. Comprimia e relaxava. Compassava a respiração. Esmagava Isabel: carne, costelas, coração e pulmão. Isaque. Ele segredava verbos incompreensíveis. Num idioma absurdamente claro. Versos de uma música langorosa. Música de ritmo crescente. Isabel passiva Isabel agressiva, respondia aos versos em terça dissonante, fazendo coro ao canto. E quando em sussurros mais acelerados a serpente lhe invade pressionando úmida o fundo da base de seu tronco Isabel crava os dedos nas costas de Saul com unhas que lhe marcam fendas e aperta o peso do marido contra si impedindo que ele se mova ou veja seu rosto e Isabel abre os olhos e permanece encarando o teto sem estrelas. O orgasmo se esfarelou. Não conseguia encarar Saul. Aquele sorriso condescendente. De dentes expostos. De olhos bentos e inseguros. O mesmo sorriso de sempre. Ela sabia. O mesmo que conquistou Isabel. Um sorriso que não julgava. Que não pedia. Que deixava tudo sempre num silêncio confortável. Que ela achava meigo, transparente e que dava vontade de abraçar e guardar. O sorriso não mudou. Ela mudou? Como algo que a confortava por dentro agora causava quase uma repulsa? Era justamente aquela insegurança de Saul que fazia Isabel se sentir segura. Não queria que isso mudasse. [...]&quot;&lt;/i&gt; (pp. 13-4)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;O acúmulo de tensões e culpas ao longo do tempo levará a um desfecho brutal e inesperado para o romance, resultado quase inevitável de uma convivência marcada por silêncios que se tornam insuportáveis. A narrativa funciona como um alerta para os perigos da falta de comunicação familiar, que transforma cada personagem em habitante de uma espécie de caixa à prova de som, incapaz de ouvir e de ser ouvido. Peter LaRubia expõe a fragilidade das relações humanas e a violência que pode emergir quando as pessoas não encontram espaço para expressar afeto e compreensão, permitindo que a solidão se torne o sentimento dominante&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Nenhum dos dois queria realmente estar naquela sala de orfanato. Depois de semanas pesquisando. Depois de meses aguardando as vias oficiais. Amontoou-se desengano e frustração. Calvários de areia. A dificuldade na adoção devia ser uma constatação do Destino: Não mereciam. Não estavam preparados. Nunca seriam pais de verdade. Tinham iniciado uma diligência impossível em busca de uma meta inalcançável. Papelada, documentos, entrevistas, idas e vindas e espera. Espera. Mas acima de tudo: o Julgamento. Juízos de valor muito mal encobertos em cada olhar. Cada assistente social, cada médico, cada funcionário. Um julgamento que o casal transmutava em angústia. Inidentificável. Cada dia mais abafadiça. Por causa dessa angústia. E por causa da mudez grudada a ela. Não conseguiam ver a adoção alternativa como um desvio ilegal. Não queriam estar ali, mas a Lei era insuficiente. Contornavam por saída menos dolorosa. Atitude natural. Como recolher o pé que acabou de pisar num prego. Tráfico de crianças: apenas o fantasma do som dessas palavras percorreu a casa deles, nunca as palavras. Estavam se protegendo do olhar e da cobrança do mundo. Seriam seu próprio mundo. Tornavam o ato íntimo. Porque era um ato íntimo. Mais íntimo impossível. Mas também, caso falhassem, garantiam a ausência de testemunhas.&quot;&lt;/i&gt; (p. 22)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1RhPV7AKeT4nsuniHyG7w4G3LmKwfj0PuAKn1irKZn8b9a0B22q5ksfykAB9JcBJ_gs8P9OsYxwB0EHTCQcOw6B4bcLyjJv0uss0oCBMPyhyphenhyphen3DLcBXVr-a2D2Ebhe_8VqL9lAZiB1a67R45BPV0hEDd9gY2E2zPxH5xJntZLPxi5Amp-x0FXf/s1174/Peter%20LaRubia%20-%20Dos%20quatro%20nenhum%20sentou%20%C3%A0%20cabeceira.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1174&quot; data-original-width=&quot;814&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1RhPV7AKeT4nsuniHyG7w4G3LmKwfj0PuAKn1irKZn8b9a0B22q5ksfykAB9JcBJ_gs8P9OsYxwB0EHTCQcOw6B4bcLyjJv0uss0oCBMPyhyphenhyphen3DLcBXVr-a2D2Ebhe_8VqL9lAZiB1a67R45BPV0hEDd9gY2E2zPxH5xJntZLPxi5Amp-x0FXf/w222-h320/Peter%20LaRubia%20-%20Dos%20quatro%20nenhum%20sentou%20%C3%A0%20cabeceira.png&quot; title=&quot;Peter LaRubia - Dos quatro nenhum sentou à cabeceira&quot; width=&quot;222&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Peter LaRubia é escritor. Autor dos romances &quot;Terra do nunca&quot; (Editora Multifoco, 2013), &quot;F.Ú.R.I.A&quot; (Editora Luva, 2018) e &quot;10 reais &amp;amp; 01 maço de cigarros&quot; (Editora Patuá, 2023), está lançando &quot;Dos quatro nenhum sentou à cabeceira&quot; (Editora Patuá, 2025), um romance sobre silêncios, vínculos partidos e afetos que se esfarelam devagar. Nascido e criado em Campo Grande, subúrbio carioca, Peter LaRubia é formado em Letras e Psicologia e já integrou as bandas Nabuco on the Roxy e Barbarella Inc.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4ptyoSF&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://amzn.to/4ptyoSF&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;i&gt;Dos quatro nenhum sentou à cabeceira&lt;/i&gt; de Peter LaRubia&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/8714107228512039422/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/8714107228512039422' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/8714107228512039422'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/8714107228512039422'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/01/peter-larubia-dos-quatro-nenhum-sentou.html' title='Peter LaRubia - Dos quatro nenhum sentou à cabeceira'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6BXq6LUHd2YfGrkm7C3pXWdKVcCBR1eYyOz6QCIPzZAmGgDyACzDkt4-hv5wZply0f-mzgq_Ahy2-EKy2Yf-76jnAn7jfG_y9dqiCQ18Y7rtWHfivt5EoyMT1-zDQwaOkL8WqUGi5NJpjfrecWiL3nAhO8eAHxVcl6BDCJZUg6Vr3KSZcsA3u/s72-w640-h462-c/Peter%20LaRubia%20-%20Dos%20quatro%20nenhum%20sentou%20%C3%A0%20cabeceira_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-5801228448943510184</id><published>2026-01-02T18:22:00.007-03:00</published><updated>2026-01-02T18:27:09.012-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Contos"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Wilson Gorj - Vidas sem nome</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8Ui9LkAeq4sQtwmRAfloEN93VCXOj5h9CZVG-uwEQS6NocbbbwBDUvxweFRrqstSuPPcnr07QbD4w5-vA1RYf_G9Tc3kk_cdi2kNRxtlHLqEhyphenhyphenSJXGV7o9OryrHMHvQtUd96XV6F_lPO_TM0i1JPn3rGaZd8zjVeAGLrJ6A5RgpfgJhMs1UBq/s1536/Wilson%20Gorj%20-%20Vidas%20sem%20nome_AA.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;1536&quot; height=&quot;426&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8Ui9LkAeq4sQtwmRAfloEN93VCXOj5h9CZVG-uwEQS6NocbbbwBDUvxweFRrqstSuPPcnr07QbD4w5-vA1RYf_G9Tc3kk_cdi2kNRxtlHLqEhyphenhyphenSJXGV7o9OryrHMHvQtUd96XV6F_lPO_TM0i1JPn3rGaZd8zjVeAGLrJ6A5RgpfgJhMs1UBq/w640-h426/Wilson%20Gorj%20-%20Vidas%20sem%20nome_AA.png&quot; title=&quot;Wilson Gorj - Vidas sem nome&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Wilson Gorj - Vidas sem nome - Editora Litteralux - 154 Páginas - Capa: Dáblio Jotta - Diagramação: Talita Almeida - Lançamento: 2025.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O mais recente lançamento de Wilson Gorj é uma coletânea com 58 narrativas breves — minicontos associados, em sua maioria, a um realismo mágico inspirado pelo absurdo que, vez ou outra, insiste em atravessar o nosso cotidiano.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O anonimato dos personagens, jamais nomeados, amplia a sensação de que poderiam ser qualquer um de nós. São figuras comuns, submetidas à força inescapável do destino, e talvez resida aí a empatia imediata que despertam: o leitor se vê tocado diante do imprevisível que cerca suas trajetórias. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Isso me faz lembrar de um aforismo atribuído normalmente a &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2008/03/20-pensamentos-desconcertantes-mas.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Woody Allen&lt;/a&gt;,&amp;nbsp;que parece sintetizar essa condição humana tão frágil quanto inevitável:&amp;nbsp; &lt;i&gt;&quot;Quer fazer Deus rir? Conte-lhe os seus planos para o futuro&quot;&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Entre os temas explorados pelo autor, há espaço também para a delicadeza dos sentimentos, como se vê em &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;O circo&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;: “Às vezes, o que a gente precisa não é tanto fugir da tristeza, mas perceber que ela não é só nossa”; em &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Os louros da fama&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;: &lt;i&gt;“Quase perguntou à professora onde estavam as autoridades. Onde os acordes da banda? Os aplausos da multidão...”&lt;/i&gt; ou ainda em &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Beleza rara&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;: &lt;i&gt;“No rosto, levava as asas de um sorriso.”&lt;/i&gt; Apesar disso, o que conduz a maioria dos minicontos é a brutal fatalidade que ronda o destino desses personagens, como ocorre em &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;O novo prefeito&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Olhos azuis&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Último cartucho&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt; e &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;A vítima&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;. Creio que os três exemplos selecionados a seguir — &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Encontro marcado&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Pancadas na porta&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt; e &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;A vida continua&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt; — ajudam a ilustrar o estilo de Wilson Gorj.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: large;&quot;&gt;Encontro Marcado&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: small; font-weight: normal;&quot;&gt;Um conto de Wilson Gorj&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;Estendeu a mão à cigana. Na palma calejada, a velha leu as linhas tortas de um triste destino: doença terrível, morte próxima.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;— E então?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;O homem lhe endereçava um olhar esperançoso, carregado de ansiedade. A cigana sentiu pena. Limitou-se a dizer:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;Falta pouco para você encontrá-la.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;Quem? A mulher da minha vida?&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;Não sei precisar&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;ela preferiu ocultar a verdade&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;As linhas de sua mão não revelam exatamente o que é. Ou quem é. Apenas dizem isso, que &quot;ela&quot; se aproxima.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;A sorte grande, só pode! Acabo de vir da lotérica. A sorte, é isso! Logo vou encontrá-la... e dar adeus a esta vida miserável!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Exibindo seu dente de ouro, a cigana sorriu amarelo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;É exatamente isso o que nos diz a sua mão.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: large;&quot;&gt;Pancadas na porta&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: small; font-weight: normal;&quot;&gt;Um conto de Wilson Gorj&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;— Abra. É a polícia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Ele acorda, sobressaltado. A polícia? &quot;Mas o que querem comigo&quot;, pensa, enquanto tenta reconstituir os episódios da noite anterior. A cabeça ainda dói, a boca amarga. O porre. De mais nada consegue se lembrar.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;Abra!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Levanta-se, por fim. Quem não deve não teme. Melhor atendê-los. A caminho da porta, vê-se no espelho. Sua camisa. Há manchas de sangue na camisa.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Novas pancadas. Afasta-se.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;Se não abrir, vamos arrombar&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;gritam do outro lado.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;A janela está aberta, convidativa. O hotel, ele sabe, tem 13 andares, mas, por sorte, hospedara-se no segundo (uma queda segura, talvez). Tenta lembrar o que fizera de errado, mas as batidas cada vez mais fortes não deixam; vão derrubar a porta a qualquer momento. Fugir, não há outro jeito. Ele, então, corre para janela e salta. Nesse instante, retornam à lembrança, como flashes sucessivos, alguns fragmentos da noite passada: o encontro com a loira no bar do hotel; a conversa, os drinques, as carícias - e o convite: &quot;Vamos para o meu quarto&quot;. Os dois entrando no elevador, rumo à cama dela no último andar.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Lembra-se de chegarem à porta.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;A memória, no entanto, não passa daí. Apenas seu corpo continua a passar, um a um, pelos 13 andares.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;h3 style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: large; text-align: justify;&quot;&gt;A vida continua&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: small; font-weight: normal;&quot;&gt;Um conto de Wilson Gorj&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;No dia do Juízo final, todos foram convocados: vivos e mortos compareceram perante Deus para serem julgados por seus atos. Ao fim do julgamento, os bons subiram ao céu e os maus desceram ao inferno - exatamente como havia sido apregoado nas Escrituras. Contudo, largados neste mundo, ficaram os ateus, apenas os bons ateus. Sim, os bons, pois se, por um lado, a descrença os livrara do Paraíso, por outro, a bondade os salvara do fogo eterno. Condenados a povoar a Terra por toda a eternidade, não sabiam ao certo se estavam sendo recompensados ou punidos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Não eram muitos, de modo que se dividiram em pequenos grupos para que cada qual tomasse um caminho diferente.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&quot;A vida continua&quot;, ponderou a figura encapuzada, que, a certa distância, acompanhava o movimento da humanidade remanescente, agora imortal. Seu olhar voltou para o que trazia nas mãos.&quot;Daqui por diante, não precisarei mais disto&quot;, concluiu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;E, livrando-se da foice, seguiu no encalço dos homens.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgC4IIGw895yISLx5EYW74bdjoBGG4ziTFkNvzz4xlQq-ond28jK8t62zlNNKQCbuppVbQXuxd-l0UTIQyvrmYBqLCq7CQyleJn2xlTfDg72UNQl8hTdu3eAqQFC_Zxj0NvBfmlakd4lHsVhYdaqMVftyfXLQOzuckcUHA_1IBaXcLk6Njyym8v/s1000/Wilson%20Gorj%20-%20Vidas%20sem%20nome.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1000&quot; data-original-width=&quot;710&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgC4IIGw895yISLx5EYW74bdjoBGG4ziTFkNvzz4xlQq-ond28jK8t62zlNNKQCbuppVbQXuxd-l0UTIQyvrmYBqLCq7CQyleJn2xlTfDg72UNQl8hTdu3eAqQFC_Zxj0NvBfmlakd4lHsVhYdaqMVftyfXLQOzuckcUHA_1IBaXcLk6Njyym8v/w227-h320/Wilson%20Gorj%20-%20Vidas%20sem%20nome.jpg&quot; title=&quot;Wilson Gorj - Vidas sem nome&quot; width=&quot;227&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Wilson Gorj é natural de Aparecida, São Paulo. É escritor e fundador da Litteralux, antiga Penalux, de Guaratinguetá, interior de São Paulo, editora que conta com mais de mil e oitocentas publicações, incluindo livros de poesia, contos, crônicas e romance. Possui participações literárias em antologias, jornais, revistas e sites. Esta coletânea de contos é o seu quinto livro publicado, depois de &lt;i&gt;Sem contos longos&lt;/i&gt; (2007), &lt;i&gt;Prometo ser breve&lt;/i&gt; (2010), &lt;i&gt;Histórias para ninar dragões&lt;/i&gt; (2012) e&lt;i&gt; &lt;a href=&quot;Wilson Gorj - Vidas sem nome&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;A inevitável fraqueza da carne​&lt;/a&gt;&lt;/i&gt; (2023).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4pVr2s2&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Vidas sem nome&lt;/i&gt; de Wilson Gorj&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/5801228448943510184/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/5801228448943510184' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/5801228448943510184'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/5801228448943510184'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2026/01/wilson-gorj-vidas-sem-nome.html' title='Wilson Gorj - Vidas sem nome'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8Ui9LkAeq4sQtwmRAfloEN93VCXOj5h9CZVG-uwEQS6NocbbbwBDUvxweFRrqstSuPPcnr07QbD4w5-vA1RYf_G9Tc3kk_cdi2kNRxtlHLqEhyphenhyphenSJXGV7o9OryrHMHvQtUd96XV6F_lPO_TM0i1JPn3rGaZd8zjVeAGLrJ6A5RgpfgJhMs1UBq/s72-w640-h426-c/Wilson%20Gorj%20-%20Vidas%20sem%20nome_AA.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-6531542504800182251</id><published>2025-12-27T20:16:00.002-03:00</published><updated>2025-12-27T20:18:59.830-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jornalismo literário"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="leitores compulsivos"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Poesia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Melhores livros do ano"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Os melhores livros e resenhas de 2025</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhE9PtDU0tkRKmO-k20_uMvnXSuhzulLgRzXKDEtjFUuuPx_NeFef9gsxWo1TciM_pH9YDZ3Le272BJZ5LIgwZC8foyRktg0e-e89xQ7QWYQqO07yZIIOCaQuB1OD-UBNpvUxqV91a8MBMmloCypqedVpHGuOfzv_yT3dItuYg0ZgPHaN9cv88V/s890/Melhores%20Mundo%20de%20K_2025.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Melhores do ano&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;890&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhE9PtDU0tkRKmO-k20_uMvnXSuhzulLgRzXKDEtjFUuuPx_NeFef9gsxWo1TciM_pH9YDZ3Le272BJZ5LIgwZC8foyRktg0e-e89xQ7QWYQqO07yZIIOCaQuB1OD-UBNpvUxqV91a8MBMmloCypqedVpHGuOfzv_yT3dItuYg0ZgPHaN9cv88V/w576-h640/Melhores%20Mundo%20de%20K_2025.png&quot; title=&quot;Melhores livros e resenhas do Mundo de K em 2025&quot; width=&quot;576&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;A lista reflete uma seleção das melhores resenhas publicadas no ano em ordem cronológica, como sempre com base apenas no meu gosto — sigam os links clicando no título dos livros para ler as resenhas completas. Desejo a todos um ótimo 2026 com muita literatura, cultura e arte em geral. Conto com a presença de vocês no Mundo de K!&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjv4i6ovvdWjd_lAIgG4VH7I50N7aSseqk-VquP49hy7nNKoEjm7Eh9yzG8sZG6bEUiTQMDu-6sLw7JLyVO112SGcSoHuKlq4Cl6XXW7pyXTLuWZem_BhLhCo1Zn8k6DcvMxdSkEGscoIfpKxoGNea_q7c67xxJ1KRKjPzMmWSHkyfrGOM_dHbu/s1362/01_Hiromi%20Kawakami%20-%20A%20valise%20do%20professor.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura japonesa contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1362&quot; data-original-width=&quot;873&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjv4i6ovvdWjd_lAIgG4VH7I50N7aSseqk-VquP49hy7nNKoEjm7Eh9yzG8sZG6bEUiTQMDu-6sLw7JLyVO112SGcSoHuKlq4Cl6XXW7pyXTLuWZem_BhLhCo1Zn8k6DcvMxdSkEGscoIfpKxoGNea_q7c67xxJ1KRKjPzMmWSHkyfrGOM_dHbu/w205-h320/01_Hiromi%20Kawakami%20-%20A%20valise%20do%20professor.jpg&quot; title=&quot;Hiromi Kawakami - A valise do professor&quot; width=&quot;205&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;(01) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/02/hiromi-kawakami-valise-do-professor.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Hiromi Kawakami - A valise do professor&lt;/a&gt; (resenha publicada em 03/02/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;A literatura japonesa contemporânea não depende só de Haruki Murakami. Prova disso é o romance &quot;A valise do professor&quot; da premiada escritora Hiromi Kawakami, ainda pouco conhecida no Brasil. A história é narrada por uma solitária protagonista de 37 anos chamada Tsukiko Omachi. Ela não é casada e não tem namorado ou amigos, até que encontra Harutsuna Matsumoto, que foi seu professor no ensino médio no mesmo bar que frequenta, por sinal um costume pouco usual no Japão, mulheres desacompanhadas em bares. Como ela não lembra o seu nome passa a chamá-lo apenas de professor e, apesar da diferença de idade de quase trinta anos, os dois se identificam em sua solidão.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/3Eu7nfU&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;A valise do professor &lt;/i&gt;de Hiromi Kawakami&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWOT2TZ_RJLoPnjyAwW3lsr1iZ24LESDkWechGa4Hqm7wxf68dToLCrfMEnRDMS-rJQe7EBtZfBnTanzZn14L7ieZSC10aaNIWr_Llhn_5uAX0qYgiVsyP-iMPapGdeRWKH-YniftUh2Rkg0sb0bzJXkC4Ifk5kLIaq6YYfZ_-ZzAtvN15X25F/s1362/02_Jairo%20Carmo%20-%20Belas%20Vi%C3%BAvas.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1362&quot; data-original-width=&quot;873&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWOT2TZ_RJLoPnjyAwW3lsr1iZ24LESDkWechGa4Hqm7wxf68dToLCrfMEnRDMS-rJQe7EBtZfBnTanzZn14L7ieZSC10aaNIWr_Llhn_5uAX0qYgiVsyP-iMPapGdeRWKH-YniftUh2Rkg0sb0bzJXkC4Ifk5kLIaq6YYfZ_-ZzAtvN15X25F/w205-h320/02_Jairo%20Carmo%20-%20Belas%20Vi%C3%BAvas.jpg&quot; title=&quot;Jairo Carmo - Belas viúvas&quot; width=&quot;205&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;(02) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/02/jairo-carmo-belas-viuvas.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Jairo Carmo - Belas viúvas&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 09/02/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;O romance de Jairo Carmo é ambientado na passagem de 1984 para 1985, uma fase de transição em nosso país que marcou o início do processo de redemocratização com a eleição de Tancredo Neves pelo Colégio eleitoral em 1985, a posse forçada de José Sarney devido à inesperada morte de Tancredo e a futura eleição direta de Fernando Collor em 1989 — a primeira realizada pelo voto popular desde 1961 — encerrando o longo período de governo dos militares que se alternaram no comando do poder Executivo.  De fato, a influência do regime autoritário é marcante na narrativa devido ao clima de repressão política, prisões, torturas e desaparecimentos nunca esclarecidos.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/42KUh8g&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Belas viúvas&lt;/i&gt; de Jairo Carmo&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx6GC2IKr96S8rjHBUWxpBvxfvKrzutSnzgtbw6qxLCmh3D8-C4tp1u-QhxmG_03OPLz1gfxr60fhS-AR-Vhc_aTHNV4kCCJWJ9yHHlSokiocueQ4inO3OpC9enmtEcWMt7bo26VT__M3QkmdFYGcKae912fUbmkQi0VDEJkA8TlECHI-0kCNp/s1362/03_Whisner%20Fraga%20-%20As%20fomes%20inaugurais.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1362&quot; data-original-width=&quot;873&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx6GC2IKr96S8rjHBUWxpBvxfvKrzutSnzgtbw6qxLCmh3D8-C4tp1u-QhxmG_03OPLz1gfxr60fhS-AR-Vhc_aTHNV4kCCJWJ9yHHlSokiocueQ4inO3OpC9enmtEcWMt7bo26VT__M3QkmdFYGcKae912fUbmkQi0VDEJkA8TlECHI-0kCNp/w205-h320/03_Whisner%20Fraga%20-%20As%20fomes%20inaugurais.png&quot; title=&quot;Whisner Fraga - As fomes inaugurais&quot; width=&quot;205&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(03) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/02/whisner-fraga-as-fomes-inaugurais.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Whisner Fraga - As fomes inaugurais&lt;/a&gt; (resenha publicada em 16/02/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Whisner Fraga nos apresenta uma coletânea de 55 minicontos com diferentes abordagens sobre a exclusão social e, principalmente, a desumanização das pessoas em situação de rua, uma realidade que é sustentada pela ideia de que os indivíduos sejam empreendedores de si mesmos, ou seja, capazes de custear os seus próprios gastos com saúde, educação, saneamento, moradia e outras necessidades básicas que deveriam ser garantidas pelo Estado e suas instituições políticas, sociais e religiosas, caso contrário, tornam-se pessoas inviáveis e cidadãos dispensáveis nas grandes cidades, destituídos do direito de ter direitos.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://www.sineteeditora.com.br/as-fomes-inaugurais&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;As fomes inaugurais&lt;/i&gt; de Whisner Fraga&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsxkNlugbTqHTStQv8iHmgUH4GEobGpDmKgc6CArRfgb9KPQhp5463XX6Zr5CM9RosKV4zsiSL3WI6kR_FVNemTE4HfRPA00bwfQF248WjXedcHnHSFn3fgX_NPTR46ImdzN15wM5wOyDM-JtmHUwOF2MJydl4rBF2xn-Hy08U50f0jmAm36M9/s1362/03A_Ana%20Raja%20-%20As%20dores%20delas.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1362&quot; data-original-width=&quot;873&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsxkNlugbTqHTStQv8iHmgUH4GEobGpDmKgc6CArRfgb9KPQhp5463XX6Zr5CM9RosKV4zsiSL3WI6kR_FVNemTE4HfRPA00bwfQF248WjXedcHnHSFn3fgX_NPTR46ImdzN15wM5wOyDM-JtmHUwOF2MJydl4rBF2xn-Hy08U50f0jmAm36M9/w205-h320/03A_Ana%20Raja%20-%20As%20dores%20delas.jpg&quot; title=&quot;Ana Raja - As dores delas&quot; width=&quot;205&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(04) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/03/ana-raja-as-dores-delas.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Ana Raja - As dores delas&lt;/a&gt; (resenha publicada em 08/03/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;O romance de estreia de Ana Raja tem como base um homem que mantém simultaneamente duas famílias. A autora conduz a narrativa do ponto de vista de Laura, filha da segunda e mais recente família, que é condenada à invisibilidade, apesar de desejar conviver com as irmãs. Na outra ponta dessa chamada vida dupla, o homem, não nomeado, preserva uma relação familiar paralela com quatro filhas: Ana, Salete, Verônica e Sandra, cada uma descobrindo e reagindo ao seu próprio modo à situação imposta pelo pai e que, aos poucos, vai sendo descoberta por todas as personagens (cinco filhas e duas esposas).&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://editoraurutau.com/titulo/as-dores-delas&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar&lt;i&gt; As dores delas&lt;/i&gt; de Ana Raja&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYPAQkCHsSflZtjYjxMd_zzrmZAA2wj4uvEno5HQCkNMpAVP6N6AFY9cfXLPSqBuIZy8Pc3OnmD25QUyPgZcyx5nPHTln7yI_EN6wpEbJOYmW1vr9th2QjL0Eu06MktA2DESRAgPxofHc1eMcE9_gBd6t0mLYuGZcf8e5hEcxOmjSBloPRPGmR/s1362/03B_Lu%C3%ADs%20Pimentel%20-%20A%20viagem%20e%20outros%20contos.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1362&quot; data-original-width=&quot;873&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYPAQkCHsSflZtjYjxMd_zzrmZAA2wj4uvEno5HQCkNMpAVP6N6AFY9cfXLPSqBuIZy8Pc3OnmD25QUyPgZcyx5nPHTln7yI_EN6wpEbJOYmW1vr9th2QjL0Eu06MktA2DESRAgPxofHc1eMcE9_gBd6t0mLYuGZcf8e5hEcxOmjSBloPRPGmR/w205-h320/03B_Lu%C3%ADs%20Pimentel%20-%20A%20viagem%20e%20outros%20contos.png&quot; title=&quot;Luís Pimentel - A viagem e outros contos&quot; width=&quot;205&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(05) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/03/luis-pimentel-viagem-e-outros-contos.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Luís Pimentel - A viagem e outros contos&lt;/a&gt; (resenha publicada em 16/02/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Ao ler os contos desta mais recente coletânea de Luís Pimentel, ficamos com a impressão de reconhecer os personagens em cenas típicas do cotidiano das nossas grandes cidades, conversando no botequim da esquina, indo para o trabalho no transporte popular ou simplesmente caminhando pelas ruas, encontramos essa gente simples que sobrevive, apesar de tudo. É quando a mágica da literatura nos mostra que, quanto mais local o foco da narrativa, mais universal se torna a representação humana. Um exercício que é independente da origem ou época da narrativa.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Onde encontrar o livro: &lt;a href=&quot;https://www.editorapatua.com.br/a-viagem-e-outros-contos-de-luis-pimentel/p&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;A viagem e outros contos&lt;/i&gt; de Luís Pimentel&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimeBW3wx2EiTBO0XM-0b5Nmu-0pUXTc5vIWmW4c2B9nmLHejPzdkvRGaQTrBpx-Zch5Xthk-EiOkd4Vvg6A-HU_CvExtS657E8gi4i_yLTjvoKJriTbpyiMLB3MlcB5a29vHMkLgT3wK3f-6MkPgJIhRWVkdx8stMs_n4qTCUguJgkCM_Ni5-E/s1362/03C_Mylena%20Queiroz_Sangue%20de%20cabra.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1362&quot; data-original-width=&quot;873&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimeBW3wx2EiTBO0XM-0b5Nmu-0pUXTc5vIWmW4c2B9nmLHejPzdkvRGaQTrBpx-Zch5Xthk-EiOkd4Vvg6A-HU_CvExtS657E8gi4i_yLTjvoKJriTbpyiMLB3MlcB5a29vHMkLgT3wK3f-6MkPgJIhRWVkdx8stMs_n4qTCUguJgkCM_Ni5-E/w205-h320/03C_Mylena%20Queiroz_Sangue%20de%20cabra.jpg&quot; title=&quot;Mylena Queiroz - Sangue de cabra&quot; width=&quot;205&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(06) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/03/mylena-queiroz-sangue-de-cabra.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Mylena Queiroz - Sangue de cabra&lt;/a&gt; (resenha publicada em 29/03/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Os contos de Mylena Queiroz são protagonizados por mulheres que precisam se adaptar a diferentes situações de violência em uma sociedade que, por egoísmo, comodismo ou simplesmente alienação, prioriza os homens, preferindo ignorar os pedidos de socorro das vítimas femininas. As consequências do patriarcado são um tema recorrente nos noticiários e na ficção, mas em &quot;Sangue de cabra&quot; as narrativas são construídas com base em influências da literatura fantástica argentina tais como Silvina Ocampo e, mais recentemente, Samanta Schweblin, autoras que sabem como criar um universo perturbador no qual sonho e realidade se confundem.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Onde encontrar o livro: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4iVPjdP&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Sangue de&amp;nbsp; cabra&lt;/i&gt; de Mylena Queiroz&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsDjj66XxTgi0wlaOdPhX981JBJJuU-b88-75x5iK0tLIcqOMCpac34WfYMMUsRUYmYPvuS3S1sc8jKF_yAP6SJujGSmmEzLzJjg_S0AyQ-nb8v0rKiJLuKXJvDz3ZoxAyTWg0GpQ-u6OHvrmtdx-sjpU98-UvydX6ch6NU1qCMTQ3uMmTn-Zn/s1362/04_Paula%20Poc%20-%20Artr%C3%B3pode.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Poesia brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1362&quot; data-original-width=&quot;873&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsDjj66XxTgi0wlaOdPhX981JBJJuU-b88-75x5iK0tLIcqOMCpac34WfYMMUsRUYmYPvuS3S1sc8jKF_yAP6SJujGSmmEzLzJjg_S0AyQ-nb8v0rKiJLuKXJvDz3ZoxAyTWg0GpQ-u6OHvrmtdx-sjpU98-UvydX6ch6NU1qCMTQ3uMmTn-Zn/w205-h320/04_Paula%20Poc%20-%20Artr%C3%B3pode.png&quot; title=&quot;Paula Poc - Artrópode&quot; width=&quot;205&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(07) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/04/paula-poc-artropode.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Paula Poc - Artrópode&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 13/04/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Paula Poc surpreende com a sua prosa poética que utiliza diferentes técnicas narrativas para contar a inusitada história de uma mulher que se apaixona por um inseto. O texto mescla fluxo de consciência, poemas, entradas de diário e cartas, enquanto incorpora definições científicas que adquirem tons oníricos ao longo do livro. Essa fusão entre sonho e realidade permeia toda a obra, tornando o projeto literário da autora difícil de resumir ou categorizar, tanto em sua forma quanto em seu conteúdo. Apesar da inspiração kafkiana da trama nos fazer lembrar do clássico personagem Gregor Samsa e sua improvável metamorfose, em Artrópode as tranformações ocorrem no interior da protagonista-narradora.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4j40fpX&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Artrópode&lt;/i&gt; de Paula Poc&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNYh16Tv-Yqdub0S-jh7jhd83XZ5iXnuIGuXRnlXjM_ugB5c6HDexn8mSC1FGZVQlXmcAU6-e2kRtEa2EOaZC6Bf6bjhdtHmvqSiKoLgN_9Ilm5REyNSnBX2HplsVI4RUERjQr9p2hTBOrVJrAi2I07-tTmuFZiMnyGwF5XpuCt0xK5T3E3QWG/s652/05_Mariana%20Higa%20-%20Cavala,.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;652&quot; data-original-width=&quot;419&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNYh16Tv-Yqdub0S-jh7jhd83XZ5iXnuIGuXRnlXjM_ugB5c6HDexn8mSC1FGZVQlXmcAU6-e2kRtEa2EOaZC6Bf6bjhdtHmvqSiKoLgN_9Ilm5REyNSnBX2HplsVI4RUERjQr9p2hTBOrVJrAi2I07-tTmuFZiMnyGwF5XpuCt0xK5T3E3QWG/w206-h320/05_Mariana%20Higa%20-%20Cavala,.png&quot; title=&quot;Mariana Higa - Cavala,&quot; width=&quot;206&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(08) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/04/mariana-higa-cavala.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Mariana Higa - Cavala,&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 21/04/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;O corajoso romance de estreia de Mariana Higa aborda o direito ao controle do próprio corpo, um direito frequentemente negado a mulheres e meninas vítimas de abuso sexual e violência doméstica. Essa realidade se torna ainda mais evidente em regiões isoladas, no interior do país, onde desigualdades econômicas e sociais perpetuam as agressões, frequentemente culminando em maternidades não desejadas. Nessas circunstâncias, em famílias religiosas, a interrupção da gravidez sequer é cogitada, mesmo diante de casos de estupro cometido por membros da própria família.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/3EhsGlt&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Cavala,&lt;/i&gt; de Mariana Higa&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGqUayXB6XlzQVQEPnUzn7-5O4Al9e611-EHJQABwq_4wiZmvyPQ9nAbd32mT7rdCAyCs1KqrnFICns1IbAPHHTxV1ve6ZvitY-L4J0kVCeQ4ZQ_DFFzcF7xvTHNdkCt9wTk1G2B5dR-kP0ZVEgR0QC_8nfW5EBFYFYVocv8oXq8uijhml6J4G/s1500/06_Emmanuel%20Carrere%20-%20Ioga.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura contemporânea francesa&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;962&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGqUayXB6XlzQVQEPnUzn7-5O4Al9e611-EHJQABwq_4wiZmvyPQ9nAbd32mT7rdCAyCs1KqrnFICns1IbAPHHTxV1ve6ZvitY-L4J0kVCeQ4ZQ_DFFzcF7xvTHNdkCt9wTk1G2B5dR-kP0ZVEgR0QC_8nfW5EBFYFYVocv8oXq8uijhml6J4G/w205-h320/06_Emmanuel%20Carrere%20-%20Ioga.jpg&quot; title=&quot;Emmanuel Carrère - Ioga&quot; width=&quot;205&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(09) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/04/emmanuel-carrere-ioga.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Emmanuel Carrère - Ioga&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 27/04/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;O título e a capa deste livro podem levar à falsa impressão de que se trata de um manual prático sobre ioga, uma espécie de guia de autoajuda que busca aproveitar o interesse generalizado do público pela antiga disciplina indiana, bem como pelas orientações sobre meditação e seus benefícios para a saúde física e mental. De fato, essa foi a ideia inicial de Emmanuel Carrère, um admirador dessas tradições orientais, ao idealizar o projeto: &lt;i&gt;“escrever um livrinho simpático e perspicaz sobre a ioga”&lt;/i&gt;. Contudo, o escritor francês conhecido por obras como &quot;Limonov&quot; e &quot;O Reino&quot;, com seu estilo único de autoficção que combina  romance, jornalismo, ensaio e autobiografia foi muito além dos limites da ideia inicial. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4jQA3zr&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Ioga&lt;/i&gt; de Emmanuel Carrère&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpuyPkvMK9yyPzoS1OqZfV83tUUAt8cJJ1-ODIXRxOWwl9USdkpPx39B4jB68XA1T5SR_9tmPWVpiC_wAu-0k3AvE9koELBnUl5zRa_kHUK-3QvyN4qgof3IXAEJVhRzQ0Jzd2GzrxVo15x-25zdPqzKif7PEhC9uD-89wEtQBcXercakI21sY/s1500/07_Han%20Kang%20-%20Sem%20despedidas.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura sul-coreana contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;987&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpuyPkvMK9yyPzoS1OqZfV83tUUAt8cJJ1-ODIXRxOWwl9USdkpPx39B4jB68XA1T5SR_9tmPWVpiC_wAu-0k3AvE9koELBnUl5zRa_kHUK-3QvyN4qgof3IXAEJVhRzQ0Jzd2GzrxVo15x-25zdPqzKif7PEhC9uD-89wEtQBcXercakI21sY/w211-h320/07_Han%20Kang%20-%20Sem%20despedidas.jpg&quot; title=&quot;Han Kang - Sem despedidas&quot; width=&quot;211&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(10) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/06/han-kang-sem-despedidas.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Han Kang - Sem despedidas&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 14/06/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;O lançamento mais recente da sul-coreana Han Kang, vencedora do Prêmio Nobel de Literatura de 2024, é um romance ainda mais complexo e desafiador do que o seu anterior A vegetariana. Uma obra difícil de ler e ainda mais difícil de resenhar, na qual a autora confunde os limites entre sonho e realidade, passado e presente, vida e morte, ao explorar as dualidades da natureza humana. Fiel à tendência de suas obras anteriores, Han Kang incorpora à narrativa episódios marcantes da história recente da Coreia do Sul.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/3FYLias&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Sem despedidas&lt;/i&gt; de Han Kang&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTabtZSSr0kronjZgs5AolU_RWoTmY9PbFd5jL5UtPYczCYnhV0V44BYPNYdS9CjJZFiU1z0Ivi-E943rCM69veH_nIrQej7BoPPgR0GaMc6HvXWWalBjULVxxA_HbY3zIGmdzSuVZdKIu7rJRUBmnnOhjzobwNzDb1mU4sGWFbdaH2ebmiN8y/s1500/08_Marcelo%20Henrique%20Silva%20-%20Sangue%20neon.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;996&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTabtZSSr0kronjZgs5AolU_RWoTmY9PbFd5jL5UtPYczCYnhV0V44BYPNYdS9CjJZFiU1z0Ivi-E943rCM69veH_nIrQej7BoPPgR0GaMc6HvXWWalBjULVxxA_HbY3zIGmdzSuVZdKIu7rJRUBmnnOhjzobwNzDb1mU4sGWFbdaH2ebmiN8y/w212-h320/08_Marcelo%20Henrique%20Silva%20-%20Sangue%20neon.jpg&quot; title=&quot;Marcelo Henrique Silva - Sangue neon&quot; width=&quot;212&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(11) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/07/marcelo-henrique-silva-sangue-neon.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Marcelo Henrique Silva - Sangue neon&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 05/07/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Os primeiros capítulos do romance de estreia de Marcelo Henrique Silva, vencedor do Prêmio Alta de Literatura na categoria autor estreante, apresentam narrativas independentes, tanto na forma quanto no conteúdo, como se fossem contos. Ao longo do livro, porém, essas histórias se conectam por meio da figura central de Vera Lynn, uma travesti nordestina que, aos catorze anos, foge da violência doméstica e parte rumo a São Paulo em busca de sobrevivência e liberdade. Após anos de prostituição, ela conquista um sobrado no bairro do Bixiga e o transforma no Palácio das Princesas — um espaço de acolhimento, primeiro centro de apoio a pacientes com HIV no Brasil.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/40BbqPP&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Sangue neon&lt;/i&gt; de Marcelo Henrique Silva&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4CzCDfVmeZy3FTYbvWipNpyvV-xeAngjEmaRJPQUm9ykI3vMdHzcK8fbKmOQKb2VlItfzMfkm-2OGbAxbzgxsOr5dzNsWpEdhCeC-n1ZagvpBTg6zY2yJUNEyXlmU748aRt3gxlSY7vRGo1-4m94F3BNsXsk7mNj_n8LXIEiX68P-TtXebBy1/s1500/09_Aline%20Bei%20-%20Uma%20delicada%20cole%C3%A7%C3%A3o%20de%20aus%C3%AAncias.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1000&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4CzCDfVmeZy3FTYbvWipNpyvV-xeAngjEmaRJPQUm9ykI3vMdHzcK8fbKmOQKb2VlItfzMfkm-2OGbAxbzgxsOr5dzNsWpEdhCeC-n1ZagvpBTg6zY2yJUNEyXlmU748aRt3gxlSY7vRGo1-4m94F3BNsXsk7mNj_n8LXIEiX68P-TtXebBy1/w213-h320/09_Aline%20Bei%20-%20Uma%20delicada%20cole%C3%A7%C3%A3o%20de%20aus%C3%AAncias.jpg&quot; title=&quot;Aline Bei - Uma delicada coleção de ausências&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(12) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/07/aline-bei-uma-delicada-colecao-de.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Aline Bei - Uma delicada coleção de ausências&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 15/07/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;O terceiro romance de Aline Bei, assim como &lt;i&gt;O peso do pássaro morto&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Pequena coreografia do adeus&lt;/i&gt;, incorpora elementos de prosa e poesia na sua construção, explorando a distribuição gráfica das palavras na página impressa para criar diferentes ritmos narrativos. A história é protagonizada por quatro gerações de mulheres: Laura, uma menina em transição para a adolescência, criada por sua avó Margarida; Glória, mãe de Laura e filha de Margarida, que abandonou a família inexplicavelmente após o parto, tornando-se uma ausência marcante na trama; e Filipa, bisavó de Laura e mãe de Margarida, cuja chegada altera a rotina doméstica.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Onde encontrar o livro: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4eTVmik&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Uma delicada coleção de ausências&lt;/i&gt; de Aline Bei&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijBhAKrjB83B6gdjFZIREe6nWjL8ZLj34IXTrGMIlWR6vAM2rpcIwPFwv0JrVrFIeh6xh5TwFuiSM9UxN-MajatxkJbULqGp9-pKDHezXWuFawTKt8xvMou-CxXhubdGWRmvJN6sPeolEdYYMgDcZgG5LKtYZU5Ksq88YzWf5vhsC7J7iku75L/s1362/10_M%C3%A1rio%20Baggio%20-%20Vozes%20para%20t%C3%ADmpanos%20mortos.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1362&quot; data-original-width=&quot;873&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijBhAKrjB83B6gdjFZIREe6nWjL8ZLj34IXTrGMIlWR6vAM2rpcIwPFwv0JrVrFIeh6xh5TwFuiSM9UxN-MajatxkJbULqGp9-pKDHezXWuFawTKt8xvMou-CxXhubdGWRmvJN6sPeolEdYYMgDcZgG5LKtYZU5Ksq88YzWf5vhsC7J7iku75L/w205-h320/10_M%C3%A1rio%20Baggio%20-%20Vozes%20para%20t%C3%ADmpanos%20mortos.jpg&quot; title=&quot;Mário Baggio - Vozes para tímpanos mortos&quot; width=&quot;205&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(13) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/07/mario-baggio-vozes-para-timpanos-mortos.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Mário Baggio - Vozes para tímpanos mortos&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 19/07/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Mário Baggio segue fiel ao seu estilo de narrativas concisas que normalmente se resolvem em dois ou três parágrafos, suficientes para introduzir o tema, desenvolver a ideia e surpreender o leitor com desfechos inesperados. Nesta nova coletânea, seus contos são reflexões sobre uma sociedade que insiste em ignorar os sinais de desajuste — pequenos ruídos que, por negligência, convertem-se em tragédias silenciosas. O próprio autor adverte na apresentação: &lt;i&gt;&quot;Há os gritos explícitos, estridentes, sonoros, mas, na grande maioria dos casos, eles são silenciosos, calados. Vêm à tona não por meio de sons e palavras, mas por gestos, por escolhas, por decisões intempestivas e até por inércia&quot;&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Onde encontrar o livro: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4nU0x5B&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Vozes para tímpanos mortos&lt;/i&gt; de Mário Baggio&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhM_SXcwcytr3lEVMChnJ6lQsN9NUYy-DmEN_da0a3oCK3jVbYK3PD9hau67T-RR8I_1s-Nll0Yy_7qGxxVBTF_Jra7uZLcc8zqHmS-6kR0R4PbeJIh0ME_qXGS4eeNy-MTe97m0ajTZYcsXVH6n0UJNETKhCWvoXp87-ELkrwxfU4UIIRwLtoH/s800/11_Leonardo%20Almeida%20Filho%20-%20Mandacarus.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura contemporânea brasileira&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;800&quot; data-original-width=&quot;556&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhM_SXcwcytr3lEVMChnJ6lQsN9NUYy-DmEN_da0a3oCK3jVbYK3PD9hau67T-RR8I_1s-Nll0Yy_7qGxxVBTF_Jra7uZLcc8zqHmS-6kR0R4PbeJIh0ME_qXGS4eeNy-MTe97m0ajTZYcsXVH6n0UJNETKhCWvoXp87-ELkrwxfU4UIIRwLtoH/w222-h320/11_Leonardo%20Almeida%20Filho%20-%20Mandacarus.png&quot; title=&quot;Leonardo Almeida Filho - Mandacarus&quot; width=&quot;222&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(14) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/07/leonardo-almeida-filho-mandacarus.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Leonardo Almeida Filho - Mandacarus&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 22/07/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Um enredo envolvente, que transforma em ficção as histórias da própria família e círculo de amigos do autor. A narrativa tem início no período da grande seca de 1877 no Ceará, também conhecida como a &quot;seca dos dois setes&quot; que assolou a região Nordeste do Brasil entre 1877 e 1879, avançando até os dias atuais. Na primeira parte do livro é apresentada a trajetória dos Farias que fogem de Fortaleza devido à seca para se estabelecer na cidade de Sousa, na Paraíba.  Em seguida, os Pedreiras, portugueses que chegam ao Brasil em 1909, fixando-se inicialmente em Pernambuco e depois migram para a Paraíba, onde as duas famílias se unem na década de 1940, em Campina Grande.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4f3CBsG&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Mandacarus&lt;/i&gt; de Leonardo Almeida Filho&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjc6mgp1k7nNb54vl78Rvysc47ap6t62o6ro992xKhuU8NKa7cNHpLkpu5U8dSwNGkSZroHc-_oQoXuov1CQbYcyBbPsKhPv23ZHJu0dn4JEa17_lx6QxgxfG8DXuFVnJseJNM6IGe_UOUgOxdBOHAzjz_Ie-ki0nHR9qQMBe9Al9P6Z6AR8fTf/s748/12_Enzo%20Fuji%20-%20Perpetuando%20a%20ilha%20de%20Jenju%20com%20tengerinas.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;748&quot; data-original-width=&quot;485&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjc6mgp1k7nNb54vl78Rvysc47ap6t62o6ro992xKhuU8NKa7cNHpLkpu5U8dSwNGkSZroHc-_oQoXuov1CQbYcyBbPsKhPv23ZHJu0dn4JEa17_lx6QxgxfG8DXuFVnJseJNM6IGe_UOUgOxdBOHAzjz_Ie-ki0nHR9qQMBe9Al9P6Z6AR8fTf/w207-h320/12_Enzo%20Fuji%20-%20Perpetuando%20a%20ilha%20de%20Jenju%20com%20tengerinas.png&quot; title=&quot;Enzo Fuji - Perpetuando a ilha de Jeju com tangerinas&quot; width=&quot;207&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(15) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/08/enzo-fuji-perpetuando-ilha-de-jeju-com.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Enzo Fuji - Perpetuando a ilha de Jeju com tangerinas&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 03/08/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;A ilha vulcânica de Jeju é conhecida devido ao massacre de mais de trinta mil pessoas pelo governo coreano após a Segunda Guerra Mundial, entre 1948 e 1949, antes da Guerra da Coreia em 1950. O livro de Enzo Fuji, aborda outras características da ilha, conhecida também pelas mulheres mergulhadoras locais sem equipamentos de respiração, chamadas Haenyeo que coletam ouriços-do-mar, polvos e algas nas águas frias do oceano. Essa prática, transmitida de geração em geração, é mais do que uma ocupação — representa um símbolo de resistência, identidade e vínculo comunitário, reconhecido pela UNESCO como Patrimônio Cultural Imaterial da Humanidade.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://mondru.com/produto/perpetuando-a-ilha-de-jeju-com-tangerinas/?srsltid=AfmBOoqWKLCZ2RxoTks9K0PNX35nihg_uj1a23HY9qKJF25XSvE0HCl8&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Perpetuando a ilha de Jeju com tangerinas&lt;/i&gt; de Enzo Fuji&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlih2nIcz8gta8l-iSphq6pn4fVGZ4I9j-OS_GYQinBRn0vENFpXWFg-TiCnJSGXaqBHSlM5BoDZi-FgknXzgS8RZkrHSA1_6XwrWpOFROKZgu_OsVkEJ6EGg2y4ocojgcWhbQhQqjQOGRoPGOE8tqCExDvaas3F6hVO1RCBsT9snmsU2s53SO/s1500/13_Sonia%20Zaghetto%20-%20Hist%C3%B3rias%20escritas%20na%20%C3%A1gua.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1002&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlih2nIcz8gta8l-iSphq6pn4fVGZ4I9j-OS_GYQinBRn0vENFpXWFg-TiCnJSGXaqBHSlM5BoDZi-FgknXzgS8RZkrHSA1_6XwrWpOFROKZgu_OsVkEJ6EGg2y4ocojgcWhbQhQqjQOGRoPGOE8tqCExDvaas3F6hVO1RCBsT9snmsU2s53SO/w214-h320/13_Sonia%20Zaghetto%20-%20Hist%C3%B3rias%20escritas%20na%20%C3%A1gua.jpg&quot; title=&quot;Sonia Zaghetto - Histórias escritas na água&quot; width=&quot;214&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(16) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/08/sonia-zaghetto-historias-escritas-na.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Sonia Zaghetto - Histórias escritas na água&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 16/08/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;O romance de Sonia Zaghetto descortina um ambicioso universo de realismo mágico, onde vida e morte se entrelaçam em narrativas densas e poéticas. Sete personagens, abrigados de uma tempestade em uma casa abandonada no coração da selva amazônica, compartilham suas histórias diante de uma cena perturbadora: o corpo de uma mulher morta repousa sobre a mesa, e um ritual de preparação se inicia, envolto em mistério e simbolismo. À medida que a autora entrelaça os fios dessas trajetórias, revelam-se conexões inesperadas que transcendem tempo e espaço.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/47o1Xj4&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Histórias escritas na água&lt;/i&gt; de Sonia Zaghetto&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGzzpZ1Wex3aU49q8xEEqAE1vKCkOyJV2azUo8MQSnDGn0EfxI9jP8gB1pH7pHgVejW7V7QdpnQvqRke4sfoxN0GKeMdZUxuyDLMrot-JhkVVlVbwdP5GaSzpQXtxoNKE58O9RY_RfG8AoTZvKDg3VoOwnihTO3EHOYeGMqJdcP1jm8-s_XQ_j/s1500/14_Matheus%20Borges%20-%20Frankito%20em%20chamas.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;988&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGzzpZ1Wex3aU49q8xEEqAE1vKCkOyJV2azUo8MQSnDGn0EfxI9jP8gB1pH7pHgVejW7V7QdpnQvqRke4sfoxN0GKeMdZUxuyDLMrot-JhkVVlVbwdP5GaSzpQXtxoNKE58O9RY_RfG8AoTZvKDg3VoOwnihTO3EHOYeGMqJdcP1jm8-s_XQ_j/w211-h320/14_Matheus%20Borges%20-%20Frankito%20em%20chamas.jpg&quot; title=&quot;Matheus Borges - Frankito em chamas&quot; width=&quot;211&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;(17) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/08/matheus-borges-frankito-em-chamas.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Matheus Borges - Frankito em chamas&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;(resenha publicada em 24/08/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Depois de seu romance de estreia, &lt;i&gt;Mil Placebos&lt;/i&gt; — inspirado em um tema atual e provocador, o distorcido mundo virtual que privilegia a desinformação em detrimento do conhecimento tradicional, além dos transtornos de personalidade cada vez mais evidentes nas redes sociais — Matheus Borges volta-se, em seu mais recente lançamento, para um cenário pouco explorado na literatura: os bastidores de um set de filmagem. Em Frankito em Chamas, o protagonista-narrador, um roteirista de cinema, viaja ao balneário de La Pedrera, no litoral uruguaio, a convite da produção para acompanhar a realização de um longa-metragem que escreveu.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4606kjf&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Frankito em chamas&lt;/i&gt; de Matheus Borges&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEie62wk20CEqUqDg9nfQAZX1xhnzt1a8NPXyPRPy6xkCl3TTxFt9t7Cjm-2-9FYd0GtbYaNhewm2omkiM2SHSyDIjzjT7x13vIBya91B1rF1ABco0Qg7RJH35YF5VSS9ctMiRZddfBAjKfx0ACoKIsJBX_2LKnW6p5YhDHGPEySpYGz_dhpVdTb/s1500/15_Val%C3%A9ria%20Macedo%20-%20A%20falta%20que%20ela%20faz.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;938&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEie62wk20CEqUqDg9nfQAZX1xhnzt1a8NPXyPRPy6xkCl3TTxFt9t7Cjm-2-9FYd0GtbYaNhewm2omkiM2SHSyDIjzjT7x13vIBya91B1rF1ABco0Qg7RJH35YF5VSS9ctMiRZddfBAjKfx0ACoKIsJBX_2LKnW6p5YhDHGPEySpYGz_dhpVdTb/w200-h320/15_Val%C3%A9ria%20Macedo%20-%20A%20falta%20que%20ela%20faz.jpg&quot; title=&quot;Valéria Macedo - A falta que ela faz&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;(18) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/08/valeria-macedo-falta-que-ela-faz.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Valéria Macedo - A falta que ela faz&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 31/08/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Valéria Macedo utiliza em seu romance de estreia uma linguagem simples e direta para abordar temas complexos do universo feminino contemporâneo, principalmente os dilemas e ambiguidades entre os papéis de mãe e mulher, que muitas vezes não são coincidentes — por vezes, chegam a se excluir mutuamente. O romance apresenta quatro gerações de mulheres, com foco na narradora não nomeada, que enfrenta os julgamentos e desafios de uma maternidade solo enquanto lida com os crescentes e misteriosos episódios de afastamento de sua filha Alma — em cada evento, alguns preciosos segundos são roubados de suas vidas em comum.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4p0U7lI&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;A falta que ela faz &lt;/i&gt;de Valéria Macedo&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUZZym8UnW-RFZLzGeMZoRmFAK88xUnigaucK7ntFCOXhO6Fye9Lvn-IfyYwdxY8_LEd7-7ErOtBqKxHiTOy_M_uu7r6Dd4n8XOMzPgemu7GCNjptCXC9WMpCRu7hSyMatEHHuM1Ou1915GIzwRfjjFbtq_3LRCw0zY-_mkMJBpOEheJVgNg6H/s892/16_Tiago%20Feij%C3%B3%20-%20Insolitudes.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;892&quot; data-original-width=&quot;594&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUZZym8UnW-RFZLzGeMZoRmFAK88xUnigaucK7ntFCOXhO6Fye9Lvn-IfyYwdxY8_LEd7-7ErOtBqKxHiTOy_M_uu7r6Dd4n8XOMzPgemu7GCNjptCXC9WMpCRu7hSyMatEHHuM1Ou1915GIzwRfjjFbtq_3LRCw0zY-_mkMJBpOEheJVgNg6H/w213-h320/16_Tiago%20Feij%C3%B3%20-%20Insolitudes.png&quot; title=&quot;Tiago Feijó - Insolitudes&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;(19) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/09/tiago-feijo-insolitudes.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Tiago Feijó - Insolitudes&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 06/09/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Tiago Feijó lança a terceira edição da sua coletânea de contos Insolitudes, título que já surpreende ao sugerir uma reunião de eventos insólitos — isto é, situações que escapam à lógica do nosso mundo dito real. Dividido em duas partes, o livro inicia com Insolitudes Literárias, composta por três contos que exploram a metalinguagem. Em A insólita morte de Ernesto Nestor, acompanhamos os últimos momentos de um escritor em pleno processo de criação. No ótimo Josés, o espírito de José Saramago visita outro José, também escritor, para lhe ditar uma obra definitiva vinda do além. Já em Conto tirado de um poema, Tiago Feijó transforma em prosa um poema de Manuel Bandeira.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://www.editoralitteralux.com.br/catalogo-titulo/insolitudes&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Insolitudes&lt;/i&gt; de Tiago Feijó&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDwThRGST65pK8rCC48pe8vfM5H3oWYQHpW7pggYqq1DlB2Es0mbl5ojZKZRfBRmHK5iIOj_MTygmMZXxFHzV_ZYEfvyW8fcaDyXkrb3agQDzY8tvmJPdUF-9n3sAdwP81tcPmet1ETSkcoqdSM8lru4NT0VDWUKKi5sJ2l6Ugr0AmTF-1YaQQ/s1500/17_Emmanuel%20Carr%C3%A8re%20-%20O%20Reino.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura contemporânea francesa&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;962&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDwThRGST65pK8rCC48pe8vfM5H3oWYQHpW7pggYqq1DlB2Es0mbl5ojZKZRfBRmHK5iIOj_MTygmMZXxFHzV_ZYEfvyW8fcaDyXkrb3agQDzY8tvmJPdUF-9n3sAdwP81tcPmet1ETSkcoqdSM8lru4NT0VDWUKKi5sJ2l6Ugr0AmTF-1YaQQ/w205-h320/17_Emmanuel%20Carr%C3%A8re%20-%20O%20Reino.jpg&quot; title=&quot;Emmanuel Carrère - O Reino&quot; width=&quot;205&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;(20)&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/09/emmanuel-carrere-o-reino.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Emmanuel Carrère - O Reino&lt;/a&gt; (resenha publicada em 27/09/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Houve uma época, no início dos anos 1990, em que Carrère foi “tocado pela graça”, como ele mesmo afirma. Esse inusitado fervor religioso durou quase três anos, período em que ele comparecia diariamente à missa e preenchia cadernos sobre versículos do Evangelho segundo São João. Anos mais tarde, decide escrever &lt;i&gt;O Reino&lt;/i&gt;, abordando as origens do cristianismo. Assume, então, uma postura cética, ou no mínimo ambígua, sem conseguir conter a ironia brutal sobre sua antiga fé, se espantando que pessoas normais e inteligentes acreditem “que um judeu de dois mil anos atrás nasceu de uma virgem, ressuscitou três dias após ter sido crucificado e retornará para julgar os vivos e os mortos.” &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4nLqnbc&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;O Reino&lt;/i&gt; de Emmanuel Carrère&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUM5He4A2bM8oUVUFgW_dlf8layAEI7k0HllPkhhC71kiBDXOXsH4yzvAf8Ll0LP1mi3qvW4o9HmvKA00x0ySMEHYFS9j4DeC9HxfQjjvbC0YDBmDISj6yCT1omIQGGfpuT1u3jdlAr4PAaSbQKbTxwWJic0DQHYMlztizRWpAthh2BgtpIhzI/s2480/18_Vitor%20Miranda%20-%20Os%20ratos%20v%C3%A3o%20para%20o%20c%C3%A9u.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;2480&quot; data-original-width=&quot;1654&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUM5He4A2bM8oUVUFgW_dlf8layAEI7k0HllPkhhC71kiBDXOXsH4yzvAf8Ll0LP1mi3qvW4o9HmvKA00x0ySMEHYFS9j4DeC9HxfQjjvbC0YDBmDISj6yCT1omIQGGfpuT1u3jdlAr4PAaSbQKbTxwWJic0DQHYMlztizRWpAthh2BgtpIhzI/w213-h320/18_Vitor%20Miranda%20-%20Os%20ratos%20v%C3%A3o%20para%20o%20c%C3%A9u.jpg&quot; title=&quot;Vitor Miranda - Os ratos vão para o céu?&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;(21) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/10/vitor-miranda-os-ratos-vao-para-o-ceu.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Vitor Miranda - Os ratos vão para o céu?&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 11/10/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;A capa e o título deste lançamento de Vitor Miranda podem induzir à falsa impressão de que se trata de uma obra voltada ao público infantil. Mas essa é apenas a primeira das muitas ironias e contradições com as quais o autor desafia e desconcerta o leitor ao longo desta coletânea de textos que, na ausência de uma definição mais precisa, chamaremos de contos. Embora crianças apareçam como protagonistas e narradores, o que se revela é um humor mordaz e temas brutais que apresentam a perda precoce da inocência e a perversidade da condição humana. Especialmente em tempos em que a primeira fala de um bebê pode não ser “mamãe” ou “papai”, mas simplesmente “Google”.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://www.instagram.com/vitorlmiranda/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Os ratos vão para o céu? &lt;/i&gt;de Vitor Miranda&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwi8JdHWWzcM1MwJ_IGnfPbz2euffHrl5igJ_GSDaCrNYlsRJkV3UtdpmFDwUZL48REWypbWIqz80bMsoppq0HHrVNtBqMeap4Pi7Swv-03Hj8vHu4YTqazyu4ghxbnifmV9HlSABYwg01HraM9451Q7O60vdTLdeVj_GC4Zz4Kb6UOfZPniTf/s1500/19_Luiz%20Vadico%20-%20Desconforto.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1044&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwi8JdHWWzcM1MwJ_IGnfPbz2euffHrl5igJ_GSDaCrNYlsRJkV3UtdpmFDwUZL48REWypbWIqz80bMsoppq0HHrVNtBqMeap4Pi7Swv-03Hj8vHu4YTqazyu4ghxbnifmV9HlSABYwg01HraM9451Q7O60vdTLdeVj_GC4Zz4Kb6UOfZPniTf/w223-h320/19_Luiz%20Vadico%20-%20Desconforto.jpg&quot; title=&quot;Luiz Vadico - Desconforto&quot; width=&quot;223&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;(22) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/10/luiz-vadico-desconforto.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Luiz Vadico - Desconforto&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 18/10/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Aos poucos, revela-se o verdadeiro sentido do título desta coletânea de contos de Luiz Vadico. É impossível evitar o desconforto crescente que nos invade ao acompanhar personagens em situações de violência e crueldade, expondo o lado mais sombrio da natureza humana. Essa sensação se intensifica quando é inserida no cenário das festas natalinas — época associada à união e afeto entre os chamados semelhantes para desnudar comportamentos socialmente aceitos que, na verdade, revelam hipocrisia e preconceito. O autor evidencia como os excluídos, por sua sexualidade ou condição social, são destinados à solidão, mesmo sob o contexto festivo da celebração.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/475xsww&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Desconforto&lt;/i&gt; de Luiz Vadico&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXo3uyR2LVpp4dGxMI10IEQXAbiwqEPeCR-9VWiCKxd13mfEcX9h0S8uGm3Lk-Ry44tMj6CP_6bnaI13rDqdMHonu_r3VFqlZTiYmbpfPOwRCsB2gyY5xttQW2b06gLeLljtF1fRvWgBaviOKVYixryrEZz1jhKPzQbLPvNvwl3B9lsj_YZLgz/s1500/19_Krishna%20Monteiro%20-%20Como%20se%20rio.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1003&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXo3uyR2LVpp4dGxMI10IEQXAbiwqEPeCR-9VWiCKxd13mfEcX9h0S8uGm3Lk-Ry44tMj6CP_6bnaI13rDqdMHonu_r3VFqlZTiYmbpfPOwRCsB2gyY5xttQW2b06gLeLljtF1fRvWgBaviOKVYixryrEZz1jhKPzQbLPvNvwl3B9lsj_YZLgz/w214-h320/19_Krishna%20Monteiro%20-%20Como%20se%20rio.jpg&quot; title=&quot;Krishna Monteiro - Como se rio&quot; width=&quot;214&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;(23) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/10/krishna-monteiro-como-se-rio.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Krishna Monteiro - Como se rio&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 25/10/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Os livros de Krishna Monteiro desafiam os protocolos da literatura brasileira  contemporânea, centrada em dilemas existenciais e sociais ambientados nos grandes centros urbanos. Em Como se rio, o autor aprofunda o estilo já anunciado em suas obras anteriores — a coletânea de contos &lt;i&gt;O que não existe mais&lt;/i&gt; e o romance &lt;i&gt;O mal de Lázaro&lt;/i&gt; — ao apresentar narrativas de caráter atemporal, muitas vezes carregadas de um lirismo místico. Mais do que contos, talvez seja mais correto chamá-las de fábulas: composições alegóricas que, reunidas, formam um evangelho singular sobre a travessia humana pela Terra.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4nXPFTY&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Como se rio&lt;/i&gt; de Krishna Monteiro&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEis5M2IvFdI-7_VO-2fOWUQ_-MYtaA984G5Or0XeGfRYk1PgWfIBhug0O7O3TOKPxU_m7eiDw5wSNRIH0T77Y55H-mO2RJ70nwWlQHn0rkcJXao4kZ5ClV3Key32R5caxKW72MuF7WZLGMrsv-8HsSUeQKACynq5Gqd7HcDtTCmyOxRfK7U-CVg/s830/20_Luigi%20Ricciardi%20-%20Fragmentos%20de%20uma%20aus%C3%AAncia.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;830&quot; data-original-width=&quot;556&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEis5M2IvFdI-7_VO-2fOWUQ_-MYtaA984G5Or0XeGfRYk1PgWfIBhug0O7O3TOKPxU_m7eiDw5wSNRIH0T77Y55H-mO2RJ70nwWlQHn0rkcJXao4kZ5ClV3Key32R5caxKW72MuF7WZLGMrsv-8HsSUeQKACynq5Gqd7HcDtTCmyOxRfK7U-CVg/w214-h320/20_Luigi%20Ricciardi%20-%20Fragmentos%20de%20uma%20aus%C3%AAncia.png&quot; title=&quot;Luigi Ricciardi - Fragmentos de uma ausência&quot; width=&quot;214&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;(24) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/10/luigi-ricciardi-fragmentos-de-uma.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Luigi Ricciardi - Fragmentos de uma ausência&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 28/10/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Uma autoficção composta por fragmentos de memória, apresentados como notas em que o protagonista-narrador tenta exorcizar, pela escrita, os traumas de uma relação tóxica que desencadeou um processo depressivo. Ao longo da leitura, é inevitável que o leitor se pergunte onde termina a realidade e começa a ficção — embora essa distinção seja irrelevante para o contexto da obra. A estrutura concebida funciona muito bem, sustentada por um ritmo bem-humorado e envolvente que instiga a curiosidade e promove empatia por um personagem nada confiável e, justamente por isso, profundamente autêntico em suas crises de autoestima.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://mondru.com/produto/fragmentos-de-uma-ausencia/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Fragmentos de uma ausência&lt;/i&gt; de Luigi Ricciardi&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZ0wACFQH77GnIsDb0KkIQwJ1VGGoZN25LiCCqyRPg4AENgoxbPcybI9Ozq6d0RCZxLgQ4uy9CXiPE8dLOqZXQhDXnUZeio-q2PRhYqCxzhURbeJtgDNa7oqfo9Qa8zRC2dxoSh9CZHCFt9VNY8844CXBNEJA8VxBENECQWLzAOz6zttiL8KsH/s623/21_Jo%C3%A3o%20Matias%20-%20Os%20interiores.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;623&quot; data-original-width=&quot;462&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZ0wACFQH77GnIsDb0KkIQwJ1VGGoZN25LiCCqyRPg4AENgoxbPcybI9Ozq6d0RCZxLgQ4uy9CXiPE8dLOqZXQhDXnUZeio-q2PRhYqCxzhURbeJtgDNa7oqfo9Qa8zRC2dxoSh9CZHCFt9VNY8844CXBNEJA8VxBENECQWLzAOz6zttiL8KsH/w237-h320/21_Jo%C3%A3o%20Matias%20-%20Os%20interiores.png&quot; title=&quot;João Matias - Os interiores&quot; width=&quot;237&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(25) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/11/joao-matias-os-interiores.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;João Matias - Os interiores&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 08/11/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Um romance distópico que provoca inquietação no leitor pela perturbadora semelhança com episódios recentes da política nacional e os colapsos ambientais. Ambientado em pleno sertão nordestino e estruturado com a dinâmica de um road movie, a obra retoma temas recorrentes na literatura regional, ao associar crises climáticas e sociais no Nordeste a questões contemporâneas, com forte apelo visual e ritmo de roteiro. É nesse contexto que, na definição precisa da escritora Mylena Queiroz, a obra evoca “uma narrativa aos moldes de uma Rachel de Queiroz tarantinesca e pós-apocalíptica”.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/3WEVlGz&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar Os interiores de João Matias&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJOo28eSV0x0Pt5DEIvSNT9EjH9zkozsXDwVJVvRt5Yd7pHtqqtcgFgQkr58T2jB4_Y_6uouyuuCzljybbSfE2phK1SpDmhVgcaXmqbzDbSTd8qduaMzcLE1MJ_uWrfJRySBb6I0yjedphs8deEzLQmnDL9GW1-2zsGQRaGl2TFTLYio0cWIQg/s1536/22_Leandro%20Machado%20-%20Kaapora.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1536&quot; data-original-width=&quot;1024&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJOo28eSV0x0Pt5DEIvSNT9EjH9zkozsXDwVJVvRt5Yd7pHtqqtcgFgQkr58T2jB4_Y_6uouyuuCzljybbSfE2phK1SpDmhVgcaXmqbzDbSTd8qduaMzcLE1MJ_uWrfJRySBb6I0yjedphs8deEzLQmnDL9GW1-2zsGQRaGl2TFTLYio0cWIQg/w213-h320/22_Leandro%20Machado%20-%20Kaapora.jpg&quot; title=&quot;Leandro Machado - Kaapora&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(26) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/11/leandro-machado-kaapora.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Leandro Machado - Kaapora&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 15/11/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Leandro Machado reafirma a força da literatura paraense ao enfrentar de modo contundente alguns dos problemas contemporâneos da região amazônica e de sua população, além da necessidade de preservação ambiental. O romance segue o caminho de Edyr Augusto, cujo trabalho alcançou projeção nacional após a adaptação de Pssica em uma minissérie produzida pela Netflix e dirigida por Fernando Meirelles. Em Kaapora, temas igualmente perturbadores ocupam o centro da narrativa: a ação dos chamados ratos d’água — piratas violentos que dominam os rios amazônicos — envolvidos no tráfico de óleo diesel, em assaltos a residências e na exploração sexual de menores&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4ozpZgS&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Kaapora&lt;/i&gt; de Leandro Machado&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizm2iEDKaJciZ5ejjTWXzNu9fbdgaIZxnxPFfUgUpZtnQPJOw0xH1nEKJRQPdD5JaIKBhjcN5jBWPLA7rpcGOtK9g_oG0C_xkAfZmKKCtSmfrWHTZiC17f_vtB-e9yP49u5s67rKcPbkwsUFDunfBHbCWstwZDP5rJLT7yfNHze9L7q-tRaxjh/s1500/23_Jozias%20Benedicto%20-%20As%20vontades%20do%20vento.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;938&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizm2iEDKaJciZ5ejjTWXzNu9fbdgaIZxnxPFfUgUpZtnQPJOw0xH1nEKJRQPdD5JaIKBhjcN5jBWPLA7rpcGOtK9g_oG0C_xkAfZmKKCtSmfrWHTZiC17f_vtB-e9yP49u5s67rKcPbkwsUFDunfBHbCWstwZDP5rJLT7yfNHze9L7q-tRaxjh/w200-h320/23_Jozias%20Benedicto%20-%20As%20vontades%20do%20vento.jpg&quot; title=&quot;Jozias Benedicto - As vontades do vento&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(27)&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/12/jozias-benedicto-as-vontades-do-vento.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt; Jozias Benedicto - As vontades do vento&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 07/12/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;O romance, finalista do Prêmio LeYa 2024, é o resultado de um cuidadoso exercício literário ao compor com segurança os elementos do romance histórico, mesclados ao realismo mágico, e sustentados por uma bem-executada técnica de polifonia narrativa que me fizeram lembrar do mestre João Ubaldo Ribeiro (1941-2014) em Viva o Povo Brasileiro. De fato, ao desenvolver cada capítulo em primeira pessoa, concedendo voz a personagens de diferentes classes sociais, etnias e épocas, o autor consegue obter múltiplas versões de uma mesma história — e da própria História — que se sobrepõem e frequentemente entram em conflito, desafiando o leitor a elaborar a sua própria versão.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/48D8aGK&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;As vontades do vento&lt;/i&gt; de Jozias Benedicto&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRE9XZOZwdHyX9ajePfsACoQbLdnHcsms65Eu4Adsn1IxHmlVtDq2w7PMlFc-rpwUrpjS6Jf5pANE848UPJFQeuAaQQVg6cBVp38se3zAa26sn8M7MqEvuHuId4RpdN-S1cuTs8FnKSxR-dEOI2gqVTReVQQpDySu8HxnDr4gYbxs7bM7rlH2Y/s1241/24_K%C3%A1tia%20Bandeira%20de%20Mello%20-%20Molduras.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1241&quot; data-original-width=&quot;850&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRE9XZOZwdHyX9ajePfsACoQbLdnHcsms65Eu4Adsn1IxHmlVtDq2w7PMlFc-rpwUrpjS6Jf5pANE848UPJFQeuAaQQVg6cBVp38se3zAa26sn8M7MqEvuHuId4RpdN-S1cuTs8FnKSxR-dEOI2gqVTReVQQpDySu8HxnDr4gYbxs7bM7rlH2Y/w219-h320/24_K%C3%A1tia%20Bandeira%20de%20Mello%20-%20Molduras.jpg&quot; title=&quot;Kátia Bandeira de Mello - Molduras&quot; width=&quot;219&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(28) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/12/katia-bandeira-de-mello-molduras.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Kátia Bandeira de Mello - Molduras&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 14/12/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;O mais recente lançamento de Kátia Bandeira de Mello, Molduras, é uma coletânea de contos que reafirma o estilo da autora em suas obras anteriores: uma prosa sofisticada, frequentemente bem-humorada, que transita entre o surrealismo e a literatura experimental. O livro resulta de um cuidadoso exercício de intertextualidade, que utiliza a citação a escritores de diferentes épocas e estilos, mas não se restringe à literatura, incorporando também referências às artes plásticas, psicologia e cinema, finalizando em um processo criativo próximo da técnica da colagem. Em cada conto o leitor é desafiado a subverter a noção de tempo e espaço, ficção e realidade.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://editoraurutau.com/titulo/molduras&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Molduras&lt;/i&gt; de Kátia Bandeira de Mello&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8WuYzKHTq2scOu7MbqIavRdqU77BjBZ1Knvlpjd4fgEvVXYjWToTRgdcd4maSf4VJyQlJDjFQ3Qh74p9DK9zoKRrCM0Knf2rB1Y5AJGfO1AAk55EP6PN3GBlVtt4V8yjNdrfKefL39wWEKqmozYYOnQmeJ7wUbSUrVHAWFenQwhNNnoRJVMOW/s750/25_B.%20Traven%20-%20O%20tesouro%20de%20Sierra%20Madre.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Clássicos da Literatura&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;750&quot; data-original-width=&quot;500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8WuYzKHTq2scOu7MbqIavRdqU77BjBZ1Knvlpjd4fgEvVXYjWToTRgdcd4maSf4VJyQlJDjFQ3Qh74p9DK9zoKRrCM0Knf2rB1Y5AJGfO1AAk55EP6PN3GBlVtt4V8yjNdrfKefL39wWEKqmozYYOnQmeJ7wUbSUrVHAWFenQwhNNnoRJVMOW/w213-h320/25_B.%20Traven%20-%20O%20tesouro%20de%20Sierra%20Madre.png&quot; title=&quot;B. Traven - O tesouro de Sierra Madre&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(29) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/12/b-traven-o-tesouro-de-sierra-madre.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;B. Traven - O tesouro de Sierra Madre&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;(resenha publicada em 21/12/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; text-align: left;&quot;&gt;Causa espanto — sobretudo em nossa era de superexposição nas mídias sociais — o anonimato que envolve a figura de B. Traven. Sob este pseudônimo se esconde um romancista, supostamente alemão, cujo nome verdadeiro, nacionalidade, data e local de nascimento são todos imprecisos. O que se tem como razoavelmente certo é que Traven viveu durante anos no México, cenário recorrente de sua ficção – incluindo O tesouro de Sierra Madre (1927), cuja adaptação cinematográfica de 1948, dirigida por John Huston e estrelada por Humphrey Bogart, tornou-se um clássico, apesar do tom violento e sombrio, pouco ao gosto das produções da época.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/44CDTqB&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui pára comprar &lt;i&gt;O tesouro de Sierra Madre&lt;/i&gt; de B. Traven&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-18Cjpa-0gq8b510OFPr7HeKKUJIZY5rGVa0AFFYwMxpwFHB2OkP2UQ45WMbSJ4jkD364eN4W-UZqL49TUYEL_ozzi8XRSV2kmFaxPFrDZpgcSnvXC4mdghPSzDwOvLfSanfbU-qmRgvbCHhFA2EgDJZRaqX9G3AHrrDJ8LJFsUd2ADqsufgM/s1500/26_Marcos%20J%20Cust%C3%B3dio%20-%20Os%20teus%20olhos%20estar%C3%A3o%20sobre%20mim.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1000&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-18Cjpa-0gq8b510OFPr7HeKKUJIZY5rGVa0AFFYwMxpwFHB2OkP2UQ45WMbSJ4jkD364eN4W-UZqL49TUYEL_ozzi8XRSV2kmFaxPFrDZpgcSnvXC4mdghPSzDwOvLfSanfbU-qmRgvbCHhFA2EgDJZRaqX9G3AHrrDJ8LJFsUd2ADqsufgM/w213-h320/26_Marcos%20J%20Cust%C3%B3dio%20-%20Os%20teus%20olhos%20estar%C3%A3o%20sobre%20mim.jpg&quot; title=&quot;Marcos J. Custódio - Os teus olhos estarão sobre mim&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;(30) &lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2025/12/marcos-j-custodio-os-teus-olhos-estarao.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Marcos J. Custódio - Os teus olhos estarão sobre mim&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;(resenha publicada em 25/12/2025)&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Insólito, inusitado, incômodo: todos esses adjetivos se enquadram no livro de estreia de Marcos J. Custódio, que acompanha a trajetória de Luísa, uma mulher em situação de rua que aceita, de bom grado, tornar‑se o “cão de estimação” de uma família rica para escapar da miséria. Nessa fábula às avessas — em que é um ser humano que voluntariamente assume o lugar de um animal — o autor expõe, de maneira brutal, a desigualdade social que domina o país e revela seu aspecto mais cruel: a degradação da dignidade humana. Assim, Luísa transforma‑se em Lulu e passa a receber toda a atenção e os mimos, incluindo banhos e tosa, antes destinados à antiga cadela da casa.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4pRCYeh&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Os teus olhos estarão sobre mim&lt;/i&gt; de Marcos J. Custódio&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/6531542504800182251/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/6531542504800182251' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6531542504800182251'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6531542504800182251'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2025/12/os-melhores-livros-e-resenhas-de-2025.html' title='Os melhores livros e resenhas de 2025'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhE9PtDU0tkRKmO-k20_uMvnXSuhzulLgRzXKDEtjFUuuPx_NeFef9gsxWo1TciM_pH9YDZ3Le272BJZ5LIgwZC8foyRktg0e-e89xQ7QWYQqO07yZIIOCaQuB1OD-UBNpvUxqV91a8MBMmloCypqedVpHGuOfzv_yT3dItuYg0ZgPHaN9cv88V/s72-w576-h640-c/Melhores%20Mundo%20de%20K_2025.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-3635767889030488484</id><published>2025-12-25T14:51:00.019-03:00</published><updated>2025-12-25T15:02:07.655-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Marcos J. Custódio - Os teus olhos estarão sobre mim</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjhEicVpz-d07GMiAEDVjpv4ln085yMIXVWGcBQSVihCQyjnEqnSpgrmSy6jnTuBpBewe28wIbz7YRRsuE-_XpBt3Ivk3eLo9qn39FHE0fiKWRVyxefxs4Iec8wJ6yMAflZBw-KEvrCWXNa_tyeZRHS41sYaz43FB1ltgMaMBuqKjuF7vBsOEh/s800/Marcos%20J%20Cust%C3%B3dio%20-%20Os%20teus%20olhos%20estar%C3%A3o%20sobre%20mim_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;596&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;476&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjhEicVpz-d07GMiAEDVjpv4ln085yMIXVWGcBQSVihCQyjnEqnSpgrmSy6jnTuBpBewe28wIbz7YRRsuE-_XpBt3Ivk3eLo9qn39FHE0fiKWRVyxefxs4Iec8wJ6yMAflZBw-KEvrCWXNa_tyeZRHS41sYaz43FB1ltgMaMBuqKjuF7vBsOEh/w640-h476/Marcos%20J%20Cust%C3%B3dio%20-%20Os%20teus%20olhos%20estar%C3%A3o%20sobre%20mim_A.png&quot; title=&quot;Marcos J. Custódio - Os teus olhos estarão sobre mim&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Marcos J. Custódio - Os teus olhos estarão sobre mim - Editora Mondru - 104 Páginas - Capa e projeto gráfico: Jeferson Barbosa - Lançamento: 2024.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Insólito, inusitado, incômodo: todos esses adjetivos se enquadram no livro de estreia de Marcos J. Custódio, que acompanha a trajetória de Luísa, uma mulher em situação de rua que aceita, de bom grado, tornar‑se o “cão de estimação” de uma família rica para escapar da miséria. Nessa fábula às avessas — em que é um ser humano que voluntariamente assume o lugar de um animal — o autor expõe, de maneira brutal, a desigualdade social que domina o país e revela seu aspecto mais cruel: a degradação da dignidade humana. Assim, Luísa transforma‑se em Lulu e passa a receber toda a atenção e os mimos, incluindo banhos e tosa, antes destinados à antiga cadela da casa.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Uma trama que parece inverossímil à primeira vista, mas que logo se revela um espelho de situações que presenciamos diariamente. Seja na forma de pets que recebem um nível de cuidado, afeto e investimento superior ao destinado a grande parte da população, seja na figura de moradores de rua que buscam a companhia de cães para conquistar, de forma contraditória, um aspecto mais humanizado e, assim, obter esmolas melhores, o romance evidencia contradições que preferimos ignorar. Ao exagerar esses contrastes, Custódio nos força a encarar a naturalização da exclusão e a refletir sobre o valor das vidas humanas em uma sociedade marcada pela indiferença.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;A empregada Jane nem disfarça o asco de colocar a ração no comedouro de Lulu. Pela empregada, essa falsa cadela morreria de fome, farsante! Mas hoje Lulu rejeita a ração; quer comida de verdade, carne, e era só o que me faltava fazer carne pra essa mendiga. [...] Mas o amor da mãe Alexandra preenche o&amp;nbsp; animal, e Lulu está cada vez mais canina. Já late, rosna, ladra, sem pensar muito. Sem pensar muito, fica triste quando a dona está longe, feliz quando recebe carinho. Sem pensar muito, o corpo se inclina para o lado das feras domesticadas. Mas se pensar muito, se. Sim, é estranho que lhe faltem pelos para cobrir sua vida. A boca nem de longe lembra um focinho e os atuais dentes são impróprios para quebrar osso. Agita a bunda como se tivesse um rabo, mas não tem. Agita uma ausência. Os funcionários nunca a veem de pé ou falando português. Os dias na mansão passam e é questão de tempo para responderem, quando perguntados sobre a raça de Lulu: essa daí é uma legítima cachorra da raça humana.&quot;&lt;/i&gt; (pp. 33-36)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Um dos aspectos mais curiosos é o modo como Alexandra, a proprietária da mansão, fragilizada pela morte do filho e do marido, passa a enxergar e tratar Luísa genuinamente como um animal, deixando empregados e tratadores perplexos. Contudo, à medida que o tempo passa, a situação vai sendo assimilada e naturalizada por todos, a ponto de algumas amigas de Alexandra imitarem o gesto e “adotarem” também outras pessoas em situação econômica e social precária. A exceção, ainda que pelos motivos mais equivocados, é a empregada Jane, que por inveja não aceita a ascensão social de Luísa, mesmo que esta se dê sob a condição degradante de assumir o papel de cadela. É surpreendente notar como, muitas vezes, a desigualdade social é justificada e perpetuada pelos próprios excluídos.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;O corpo do motorista Valdi, homem de tantos anos, está acompanhado do filho Marlon. É que morreu depois de um mal súbito e de ter sido levado às pressas a um hospital público. Uma terrível dor de cabeça, cegueira temporária, espuma pela boca. Morreu sem um diagnóstico para suas últimas aflições. Mas a terra do cemitério é democrática: cobre diagnosticados e não diagnosticados. Triste morrer justo em um dia de folga. [...] Para compensar a sua ausência, Alexandra também quer comprar uma vaga no disputadíssimo cemitério da elite paulistana. Se os corpos putrefatos do cemitério receberão bem o novo inquilino, isso já é outra história. com certeza chiarão à sua maneira, como faziam quando sobre a superfície viviam, mas a queixumes de gente morta não há quem dê ouvidos. Somente a literatura é capaz de fazê-lo, e literatura caiu em desuso. [...]&quot;&lt;/i&gt; (pp. 59-60)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Um livro perturbador, construído a partir de uma ideia tão ousada quanto bem desenvolvida, que se torna ainda mais inquietante à medida que as situações de degradação se intensificam e a própria Luísa se empenha em preservar sua posição e seus supostos “privilégios” na casa como Lulu, abandonando gradualmente suas características humanas. A narrativa ganha contornos ainda mais sombrios quando episódios de violência começam a emergir, consequência direta da relação absurda que se estabelece entre Alexandra e Luísa — uma relação que, longe de ser contestada, passa a ser imitada no requintado e concorrido bairro de São Paulo onde a trama é ambientada.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Recolhida a sua casinha, Lulu implora a Deus coragem para cruzar de vez o limiar que segrega humanos e bichos. Quer realizar a travessia para o lado de lá. Tenha a bondade de me dar a transformação. Posso sair daqui, dessa vida, dessa casa, ela pensa. Mas sair pra onde? Onde me querem? Se continuar nessa mistura de tipos, logo se cansarão de mim por aqui, enxergarão quem eu sou. Melhor sair por aquele portão e esquecer que vivi isso. Melhor ficar. Melhor ir. Melhor continuar. Esse dilema que eu vivo é o mundo. [...] Se Lulu for transfigurada, não precisará mais imitar o tempo inteiro. Misericórdia, eu imploro, que eu acorde na pelagem de uma cachorra de verdade; quero garras, focinho, nunca mais temer ser abandonada, ser flagrada sendo... eu. Quero ter memória de uma cachorra para esquecer os anônimos que vi sumirem. [...]&quot;&lt;/i&gt; (pp. 69-70)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_51kyl3_64rWFzF_Ao_b2k-JnjZ4LhJMk8Wn2EJSF4jU_XQYuR0MC-8EFKcYji-zCsl20ugSHI2pHT2JO4orj1gMbzKfzVaTXyw5mvMIvNsv-tGJ3JI5Vq2PYS19b10b9yR2fp3YQOohZyqdTfrxxrOGqnYWX0vRRLxuCqtpik1FJ4uuoN3yz/s1500/Marcos%20J%20Cust%C3%B3dio%20-%20Os%20teus%20olhos%20estar%C3%A3o%20sobre%20mim.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1000&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_51kyl3_64rWFzF_Ao_b2k-JnjZ4LhJMk8Wn2EJSF4jU_XQYuR0MC-8EFKcYji-zCsl20ugSHI2pHT2JO4orj1gMbzKfzVaTXyw5mvMIvNsv-tGJ3JI5Vq2PYS19b10b9yR2fp3YQOohZyqdTfrxxrOGqnYWX0vRRLxuCqtpik1FJ4uuoN3yz/w213-h320/Marcos%20J%20Cust%C3%B3dio%20-%20Os%20teus%20olhos%20estar%C3%A3o%20sobre%20mim.jpg&quot; title=&quot;Marcos J. Custódio - Os teus olhos estarão sobre mim&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Marcos J. Custódio nasceu no Maranhão, em 1991, mudou-se para fazer pós-graduação em São Paulo (2015-2019) e retornou ao MA, onde vive atualmente. Seu principal interesse na literatura é escrever o insólito com temáticas contemporâneas. Possui contos selecionados em várias coletâneas. Foi um dos contemplados no Prêmio Barueri de Literatura 2022 (2º lugar), e recebeu uma menção honrosa no 21º prêmio literário Paulo Setúbal. É um dos destaques na antologia de contos OFF Flip 2024.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/4pRCYeh&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;https://amzn.to/4pRCYeh&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Os teus olhos estarão sobre mim&lt;/i&gt; de&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Marcos J. Custódio&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/3635767889030488484/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/3635767889030488484' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/3635767889030488484'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/3635767889030488484'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2025/12/marcos-j-custodio-os-teus-olhos-estarao.html' title='Marcos J. Custódio - Os teus olhos estarão sobre mim'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjhEicVpz-d07GMiAEDVjpv4ln085yMIXVWGcBQSVihCQyjnEqnSpgrmSy6jnTuBpBewe28wIbz7YRRsuE-_XpBt3Ivk3eLo9qn39FHE0fiKWRVyxefxs4Iec8wJ6yMAflZBw-KEvrCWXNa_tyeZRHS41sYaz43FB1ltgMaMBuqKjuF7vBsOEh/s72-w640-h476-c/Marcos%20J%20Cust%C3%B3dio%20-%20Os%20teus%20olhos%20estar%C3%A3o%20sobre%20mim_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-3456720258530279448</id><published>2025-12-21T14:06:00.020-03:00</published><updated>2025-12-21T14:19:13.114-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Clássicos da Literatura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>B. Traven - O tesouro de Sierra Madre</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0NEfogby8shNzdLfQwXGLGHBSpdjbaNrenMVkRtT7thSAoxZPJY__OwT-vWVUbjS0SxYDlvX0igc6loljXHNctdgFwfJrsOtA4SfYzQBep7icLFHf2ccyHb7Ctqvv2CaS7a5HWr-H_eFH4uTFjWwrp1FJXQy6-va6bLY6STZdvDJ8QE1hYIj-/s800/B.%20Traven%20-%20O%20tesouro%20de%20Sierra%20Madre_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Clássicos da Literatura&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;539&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;432&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0NEfogby8shNzdLfQwXGLGHBSpdjbaNrenMVkRtT7thSAoxZPJY__OwT-vWVUbjS0SxYDlvX0igc6loljXHNctdgFwfJrsOtA4SfYzQBep7icLFHf2ccyHb7Ctqvv2CaS7a5HWr-H_eFH4uTFjWwrp1FJXQy6-va6bLY6STZdvDJ8QE1hYIj-/w640-h432/B.%20Traven%20-%20O%20tesouro%20de%20Sierra%20Madre_A.png&quot; title=&quot;B. Traven - O tesouro de Sierra Madre&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;B. Traven - O tesouro de Sierra Madre -  Editora 7Letras - Selo Imprimatur / Quimera - 288 Páginas - Tradução: Érica Gonçalves Ignacio de Castro - Posfácio de Alcir Pécora - Lançamento: 2025.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Como já havia comentado na resenha de &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2024/04/b-traven-o-navio-da-morte.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;O navio da morte&lt;/a&gt;&lt;/i&gt; , do mesmo autor, causa espanto — sobretudo em nossa era de superexposição nas mídias sociais — o anonimato que envolve a figura de B. Traven. Sob este pseudônimo se esconde um romancista, supostamente alemão, cujo nome verdadeiro, nacionalidade, data e local de nascimento são todos imprecisos. O que se tem como razoavelmente certo é que Traven viveu durante anos no México, cenário recorrente de sua ficção – incluindo &lt;i&gt;O tesouro de Sierra Madre&lt;/i&gt; (1927), cuja adaptação cinematográfica de 1948, dirigida por John Huston e estrelada por Humphrey Bogart, tornou-se um clássico, apesar do tom violento e sombrio, pouco ao gosto das produções da época, rendendo três Oscars: melhor diretor, roteiro adaptado e ator coadjuvante.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Neste romance, destaca-se também, assim como em outras obras de Traven, uma orientação política de tendência anarquista/socialista e uma forte crítica ao capitalismo predatório, presente na indústria petrolífera e mineradora,  bem como à ação alienadora da Igreja Católica no processo de devastação das culturas originárias na América Latina no passado.  A narrativa acompanha três aventureiros que, sem alternativas de sobrevivência, partem em busca de ouro no interior do México na década de 1920, período pós-revolução em que grupos de criminosos assolavam o país. A ganância, somada à luta pela sobrevivência em um ambiente árido e hostil, corrói lentamente o caráter desses homens, conduzindo-os a um processo de degradação moral semelhante a outras histórias sobre a corrida do ouro.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;O banco no qual Dobbs estava sentado não era nada confortável. Uma perna quebrada, a outra inclinada para baixo: estar sentado ali parecia castigo. Se ele merecia ser punido, ou se aquele castigo lhe era injusto, como a maioria dos castigos, não era algo em que Dobbs estivesse pensando naquele exato momento. Provavelmente ele só perceberia todo o seu desconforto, se alguém lhe perguntasse se estava bem instalado ali. Os pensamentos que perturbavam Dobbs eram os mesmos que perturbam tantas pessoas. Era a questão: &quot;Como eu arranjo dinheiro?&quot;. Quando já se tem algum dinheiro, torna-se mais fácil arranjar mais, porque é possível investir em algum negócio. Mas, quando não se tem nada, é difícil chegar a uma solução satisfatória para essa questão. Dobbs não tinha nada. Podemos dizer tranquilamente que ele tinha menos que nada, porque não possuía sequer uma roupa inteira — o que em certas circunstâncias, pode ser considerado um modesto capital inicial.&quot;&lt;/i&gt; (p. 14)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Podemos dividir o romance em três partes. A primeira acompanha o encontro traçado pelo destino de Dobbs, Curtin e Howard, bem como a preparação para a jornada: três homens sem perspectivas, unidos mais pela necessidade do que pela afinidade, que decidem apostar tudo em uma expedição arriscada rumo às montanhas mexicanas. Em seguida, o núcleo mais intenso da história: o trabalho exaustivo de mineração, descrito com realismo e os inúmeros perigos que cercam o trio — desde a hostilidade da natureza selvagem até a ameaça constante de bandidos que rondam a região. Por fim, a narrativa avança para o percurso de retorno, etapa que se revela talvez a mais difícil. Carregando o fruto de meses de esforço, os homens já se encontram física e emocionalmente devastados.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Depois de duas semanas, eles puderam começar com o trabalho produtivo. Aquilo sim podia ser chamado de trabalho. Trabalhavam feito condenados estúpidos. Durante o dia, fazia muito calor e, à noite, muito frio. O acampamento ficava bem no alto das montanhas, em Sierra Madre. Não havia estrada que levasse até lá, apenas uma trilha de mula para se chegar até a água. Para chegar à estação de trem mais próxima, demorava de dez a doze dias de cavalgada. E o trajeto incluía passagens íngremes e sendas nas montanhas, cruzava rios e desfiladeiros, sempre ao longo de precipícios rochosos e pontiagudos. No caminho todo havia apenas algumas pequenas aldeias indígenas. &#39;Eu nunca ralei tanto na vida&#39;, disse Curtin certa manhã, quando Howard o despertou ainda antes de o sol nascer. Mas ele se levantou, selou as mulas e foi buscar a quantidade de água necessária para o dia, mesmo sem ter nada no estômago desde as sete horas.&quot;&lt;/i&gt; (pp. 76-7)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Destaque, mais uma vez, para a bem‑cuidada edição publicada pelo Selo Quimera da Editora 7Letras, cujo projeto gráfico une passado e presente ao resgatar elementos tipográficos clássicos, incluindo posfácio de Alcir Pécora, particularmente esclarecedor&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left; white-space-collapse: preserve;&quot;&gt;. O texto crítico ajuda a situar o leitor no contexto histórico e político da obra, além de oferecer referências e interpretações que enriquecem a experiência de leitura. B. Traven é um autor pouco conhecido do público, envolto em mistério, mas cuja obra permanece atual ao explorar os limites da condição humana e antecipar discussões sobre preservação ambiental — um tema que ele já abordava com lucidez ainda nos anos 1920&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Só havia uma saída. Curtin precisava fazer com Dobbs o que Dobbs pretendia fazer com Curtin. Não havia outra forma de se salvar. Devore, ou será devorado. Não existe outra lei. Eu não quero ficar com a parte dele, pensou Curtin, mas tenho que me livrar dele. O velho fica com a parte dele, eu com a minha, e a do canalha, eu enterro. Bem, não quero ficar rico às custas dele, mas a minha vida vale tanto quanto a dele. Ele estava com a mão esquerda, que segurava o cachimbo, encostada no peito. A mão direita estava apoiada no joelho. Agora, ele puxava lentamente a mão direita em sua direção e a deixou deslizar de volta para o bolso, na altura do quadril. Só que, no mesmo instante, Dobbs sacou seu revólver. &#39;Um movimento, rapaz&#39;, ele gritou, &#39;e eu atiro.&#39; Curtin manteve as mãos paradas. [...]&quot;&lt;/i&gt; (p. 191)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvlvEkvK9jBFhJFJwxYOrcm7QkTpTwXF4B24ay22-bv-CefqVJ_n7N_fGd3aDHCvhyVVxxHv5k3lytppTdepH7rovs3bNUfsnrqxxKc5IFVFDYVCei9OFWZbW5idEdE9wsqPEDLOO73U308UJC9JMjC-w24afvyBPgEsoaZiV7LmGEIqSH6H23/s750/B.%20Traven%20-%20O%20tesouro%20de%20Sierra%20Madre.png&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Clássicos da Literatura&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;750&quot; data-original-width=&quot;500&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvlvEkvK9jBFhJFJwxYOrcm7QkTpTwXF4B24ay22-bv-CefqVJ_n7N_fGd3aDHCvhyVVxxHv5k3lytppTdepH7rovs3bNUfsnrqxxKc5IFVFDYVCei9OFWZbW5idEdE9wsqPEDLOO73U308UJC9JMjC-w24afvyBPgEsoaZiV7LmGEIqSH6H23/w213-h320/B.%20Traven%20-%20O%20tesouro%20de%20Sierra%20Madre.png&quot; title=&quot;B. Traven - O tesouro de Sierra Madre&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Sobre o autor&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;B. Traven nasceu em 1822. Até 1915 trabalhou como ator e diretor no norte da Alemanha sob o pseudônimo de Ret Marut. Depois de se mudar para Munique em 1917, fundou a revista anarquista radical Der Ziegelbrenner e participou do governo do conselho da Baviera. Recentemente foram reveladas evidências de que ele era filho ilegítimo do fundador da AEG, Emil Rathenau. Após sua fuga para o México em em 1924, escreveu livros e contos que foram publicados em mais de 40 idiomas, vendeu mais de 30 milhões de cópias em todo o mundo e fez vários filmes. Tornou-se cidadão mexicano em 1951 e casou-se com sua tradutora, Rosa Elena Luján, em 1957. Morreu em 26 de março de 1969 na Cidade do México.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/44CDTqB&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui pára comprar&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://amzn.to/44CDTqB&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;i&gt;O tesouro de Sierra Madre&lt;/i&gt; de B. Traven&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/3456720258530279448/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/3456720258530279448' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/3456720258530279448'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/3456720258530279448'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2025/12/b-traven-o-tesouro-de-sierra-madre.html' title='B. Traven - O tesouro de Sierra Madre'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0NEfogby8shNzdLfQwXGLGHBSpdjbaNrenMVkRtT7thSAoxZPJY__OwT-vWVUbjS0SxYDlvX0igc6loljXHNctdgFwfJrsOtA4SfYzQBep7icLFHf2ccyHb7Ctqvv2CaS7a5HWr-H_eFH4uTFjWwrp1FJXQy6-va6bLY6STZdvDJ8QE1hYIj-/s72-w640-h432-c/B.%20Traven%20-%20O%20tesouro%20de%20Sierra%20Madre_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-4585304669667229145</id><published>2025-12-14T12:21:00.006-03:00</published><updated>2025-12-14T12:35:13.625-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Contos"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Kátia Bandeira de Mello - Molduras</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPx-QSEgl0RBsN9TraQZ7Xsmvp4R0Ho3POAsXf2mP2ByRpp_mEqXbfYCSg_yqotSmR2BfNatq0lMDkpYfw74CzAbJgmUZm8R2j_XYZQsyuwLJ4KpFEkoJGujrRLysVr4KhutWQvcMdoyMzruB8ArEulJ27iQaN0uzXBAPf9P8MuR1lkEksqiAN/s800/K%C3%A1tia%20Bandeira%20de%20Mello%20-%20Molduras_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;644&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;516&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPx-QSEgl0RBsN9TraQZ7Xsmvp4R0Ho3POAsXf2mP2ByRpp_mEqXbfYCSg_yqotSmR2BfNatq0lMDkpYfw74CzAbJgmUZm8R2j_XYZQsyuwLJ4KpFEkoJGujrRLysVr4KhutWQvcMdoyMzruB8ArEulJ27iQaN0uzXBAPf9P8MuR1lkEksqiAN/w640-h516/K%C3%A1tia%20Bandeira%20de%20Mello%20-%20Molduras_A.png&quot; title=&quot;Kátia Bandeira de Mello - Molduras&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Kátia Bandeira de Mello - Molduras&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Editora Urutau - 262 Páginas -&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Projeto gráfico: Wladimir Vaz Mourão - Lançamento: 2024.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O mais recente lançamento de Kátia Bandeira de Mello, &lt;i&gt;Molduras&lt;/i&gt;, é uma coletânea de contos que reafirma o estilo da autora em suas obras anteriores: uma prosa sofisticada, frequentemente bem-humorada, que transita entre o surrealismo e a literatura experimental. O livro resulta de um cuidadoso exercício de intertextualidade, que utiliza a citação a escritores de diferentes épocas e estilos, mas não se restringe à literatura, incorporando também referências às artes plásticas, psicologia e cinema, finalizando em um processo criativo próximo da técnica da colagem. Em cada conto o leitor é desafiado a subverter a noção de tempo e espaço, ficção e realidade, enquanto a arte assume o protagonismo dessas histórias insólitas — por vezes absurdas, mas sempre capazes de provocar reflexão.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Cada conto reserva uma surpresa ao leitor, que se depara com uma verdadeira galeria de personagens e presenças ilustres, Paul Auster e Siri Hustvedt surgem em um concorrido lançamento do livro de fotografias de Beowulf Sheehan, especialista em retratar escritores célebres, numa livraria do Soho (&lt;i&gt;Balada de loucos&lt;/i&gt; - p. 24); o cineasta do expressionismo alemão Fritz Lang é evocado em citações recorrentes  (&lt;i&gt;Metrópolis&lt;/i&gt; - p. 55); Charles Baudelaire, envenenado pela “fada verde”, perambula de asilo em asilo (&lt;i&gt;Cena de hotel&lt;/i&gt; - p. 99); e Franz Kafka, inevitável, senta-se à mesa posta para o café (&lt;i&gt;O amerikano&lt;/i&gt; - p. 188).&amp;nbsp; A lista se expande em uma constelação de autores e poetas — Edgar Allan Poe, Emily Dickinson, Fiódor Dostoiévski, Ivan Gontcharov, Carlos Drummond de Andrade&amp;nbsp;— além de cineastas como Agnès Varda, Jean-Luc Godard e Lin Cheng-sheng.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;A maior praga que Deus pôs na Terra foi o trabalho, e, desde cedo, aprendi a ser indolente. Sob a tutela de sábios mestres, aprendi a evitar esforço. Venho de uma família habituada a sombra e água fresquíssima. Devido às oscilações da Bolsa, perdi parte da herança antes que o meu pai sucumbisse a uma enfermidade fatal que sugou os nossos recursos. Meti-me em aventuras, pirâmides menos sólidas do que as egípcias e me viro no velho apartamento oceânico. Subo e desço pelo antigo elevador com uma porta de ferro que me exige abri-la e fechá-la para que a máquina ande e reclamo dela assim como me queixo das mulheres que esperam de mim prazer enquanto concentro a energia para o meu deleite corporal. Passo meses em abstinência sexual. Para me tirarem da cama, é como arrancar a raiz de uma árvore de 1601, prefiro descansar à moda de Oblomov, personagem literário que tanto admiro. Oblomov dos Trópicos, sou eu, disso me orgulho sem disfarçar. Não vejo necessidade para disfarces. Sou firme. Estou certo da minha indolência e da desmedida displicência que a acompanha. Sigo o andar da carruagem fantasmagórica que percorre a aleia das palmeiras no jardim botânico que visito em dias quando posso desperdiçar forças físicas numa caminhada singela.&quot;&lt;/i&gt; (p. 20) - Trecho do conto &lt;i&gt;Sangue tinto&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;No entanto, além das figuras célebres, emergem também personagens fascinantes e ilustres desconhecidos do grande público. Entre eles, destacam-se as duas senhoras que trocam correspondência — uma delas escrevendo diretamente da posteridade, em lembrança de suas épocas de lobas (&lt;i&gt;Correspondência epistolar entre amigas&lt;/i&gt; - p. 32), Lady Lay e Velvet que dividiam os turnos de limpeza dos banheiros em um posto de gasolina (&lt;i&gt;Ao pé da montanha&lt;/i&gt; - p. 38), o agente 326 que relembra uma ex-amante, loura de pernas como as da &lt;i&gt;poltrona a la Voltaire&lt;/i&gt;, ambos, o agente e a poltrona, não a loura, retornarão em outros contos&amp;nbsp;(objetiva no Agente 326 - p. 58). Já na sequência final, encontramos um conjunto de personagens igualmente marcantes: Julio C., dilacerado pela morte de A.; Zibigniew; e o alfaiate Jakob com sua esposa Margarida. Convém permanecer atento, pois muitos desses personagens “ficcionais” acabam interagindo com figuras reais.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;O seu maior ato de bravura foi deixar os insetos entrarem no apartamento. Removeu o painel com a tela que impedia os bichos e resignou-se à invasão que não tardou a acontecer. Não sabia bem por que parou de achar que fazia algum sentido criar uma separação entre ela e aqueles seres voadores, alguns luminosos, outros escuros como a noite, cada qual com uma determinada intenção. As traças foram as primeiras a se aventurarem e alucinarem ao redor das lâmpadas acesas como se estivessem drogadas pelos raios de luz, giravam e quase imploravam para serem internadas numa casa de loucos. Eram traças pequenas, com asas curtas e secas. Na rua, ela quase pisara noutra espécie de traça, com asas gigantes e coloridas, quase como se houvesse se fantasiado de borboleta. Será que toda traça sonha em ser borboleta a partir de uma percepção de sua fealdade, da sua condição inferior a toda a graciosidade e charme de uma borboleta? Será que as traças têm consciência, ou ciência, de sua condição e carregam consigo o sofrimento por não estarem no corpo de borboletas, as bailarinas de jardim? Enquanto as borboletas exibem leveza e carregam cores vívidas nas asas, as traças não passam de invasoras noturnas, possuem o espírito das bruxas e não de fadas. Umas, as bruxas. Outras, as fadas. Talvez sequer exista uma terceira categoria.&quot;&lt;/i&gt; (p. 89) - Trecho do conto &lt;i&gt;Coragem&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Em &lt;i&gt;O dia&lt;/i&gt;, encontramos uma sensível composição que descreve as manhãs com a inusitada simplicidade de um poema que me lembra Wisława Szymborska: &lt;i&gt;&quot;Para cada cidade, corresponde uma manhã distinta e um horário automático que chama os corpos, há uma hora marcada combinada por telepatia felina [...] As manhãs preferem silêncio, com raras intermissões bizarras e inconvenientes, castelinhos de areia pisoteados, eis o que são os distúrbios apregoados sobre o silêncio, as manhãs vem cheias de promessas, principalmente sobre as manhãs seguintes, o que fazer com elas se vierem a existir [...] As manhãs de domingo são uma espécie distinta e fastidiosa, quem sabe se os domingos deveriam existir [...]&quot;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Já o conto de&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;encerramento da coletânea, &lt;i&gt;Trailer - Zonas de tempo&lt;/i&gt;, o mais extenso do livro, descreve um escritor que viaja a Praga durante o período da pandemia, um momento na história da humanidade que se mais assemelha a uma delirante narrativa surrealista. Por vezes a ficção não consegue mesmo competir com a realidade.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Algo sobre se levantar sozinho quando o dia começa e contar os fragmentos da dor, o corpo que dói, dizem que é o corpo que reclama, as manhãs são infinitas em suas latitudes exponenciais, as aves perfuram-nas, não há nada de científico nas manhãs, as auroras começam na lembrança de um ponto no penhasco voltado para o mar, é certo que lá esteja a retumbar, as bicicletas voadoras, o vendedor ambulante, um silêncio de sepulcro da memória quando tudo mais acontece no mundo, as plantas e os carros voam no sentido do lado oposto, uma oposição de lados, assim se vive, duas paredes, dois lados, duas loucuras, e o arcabouço de imensas impossibilidades humanas resvala nas fendas do amanhã, acelerar o que está recôndito. / Há cansaço nas pernas, há um peso matinal para que as pernas não se movam, há o trabalho que esperar, o livro por acabar, o livro inacabável, há os compromissos sem risos, as saudades descompassadas, há o que foi e não volta a ser, há amores incompletos, há um esgotamento inexorável, há o preço quando se pede espaço e solidão, existem as medidas sanitárias, existe uma cabeça de pensamentos obsessivos, e a capacidade de fabular, e os traços nos caminhos desenhados na areia, e ferraduras largadas pelos cavalos mortos, e fechaduras enferrujadas, e as portas e portões de Paris, nostalgia parisiense, recordar as manhãs de Paris, um despertar distinto, o café mais forte, a brisa, o sol encoberto, há luz dispersa, o céu não tão azul, os passos audíveis nas calçadas, os saltos dos sapatos são tão sólidos, saltam de retângulo em retângulo, e os soldados napoleônicos marcham como se fossem recém-chegados da Rússia, elegantes, a guerra não os havendo tocado ou sujado, as ruas se retroalimentam.&quot;&lt;/i&gt; (pp. 223-4) - Trecho do conto &lt;i&gt;O dia&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgQSEGvvkz7lcBGvZ9SwyIWF7iujykkGSgfefu9vHVuBrqGaDpMPgouqTSmSIjKJ25A9OYfhH96_3xcg_eqvzAEB-0_cbkz6v4N3EeAVDuT9WsTsDe7Fzx43tt9Ao3SOAS8gqzA4f6gav4FHBewEzwO1EUM3oMpNbLP9Lpnr-Y5EtUiIZZTHqy/s1241/K%C3%A1tia%20Bandeira%20de%20Mello%20-%20Molduras.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1241&quot; data-original-width=&quot;850&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgQSEGvvkz7lcBGvZ9SwyIWF7iujykkGSgfefu9vHVuBrqGaDpMPgouqTSmSIjKJ25A9OYfhH96_3xcg_eqvzAEB-0_cbkz6v4N3EeAVDuT9WsTsDe7Fzx43tt9Ao3SOAS8gqzA4f6gav4FHBewEzwO1EUM3oMpNbLP9Lpnr-Y5EtUiIZZTHqy/w219-h320/K%C3%A1tia%20Bandeira%20de%20Mello%20-%20Molduras.jpg&quot; title=&quot;Kátia Bandeira de Mello - Molduras&quot; width=&quot;219&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre a autora&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Kátia Bandeira de Mello é escritora, poeta e artista visual, com formação em Direito Internacional Privado pela Universidade do Estado do Rio de Janeiro (UERJ), Universidade de Londres e a NYU School of Law. Natural do Rio de Janeiro, é radicada nos Estados Unidos desde 1998. Seus livros publicados pela editora Confraria do Vento são: &lt;i&gt;Colisões Bestiais (Particula)res&lt;/i&gt; (2015); &lt;i&gt;Jogos (Ben)ditos e Folias (Mal)ditas&lt;/i&gt; (2017); &lt;i&gt;Caderno de Artista&lt;/i&gt; (2022) e &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2023/06/katia-bandeira-de-mello-patafisica-do.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;A Patafísica do Quadrado, um romance na rota das galochas&lt;/a&gt;&lt;/i&gt; (2022). Antes, publicou &lt;i&gt;Forrageiras de Jade&lt;/i&gt; (2009) e &lt;i&gt;Forasteiros &lt;/i&gt;(2013) pelo Projeto Dulcineia Catadora.&amp;nbsp;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://editoraurutau.com/titulo/molduras&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;Molduras&lt;/i&gt; de Kátia Bandeira de Mello&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/4585304669667229145/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/4585304669667229145' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/4585304669667229145'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/4585304669667229145'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2025/12/katia-bandeira-de-mello-molduras.html' title='Kátia Bandeira de Mello - Molduras'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPx-QSEgl0RBsN9TraQZ7Xsmvp4R0Ho3POAsXf2mP2ByRpp_mEqXbfYCSg_yqotSmR2BfNatq0lMDkpYfw74CzAbJgmUZm8R2j_XYZQsyuwLJ4KpFEkoJGujrRLysVr4KhutWQvcMdoyMzruB8ArEulJ27iQaN0uzXBAPf9P8MuR1lkEksqiAN/s72-w640-h516-c/K%C3%A1tia%20Bandeira%20de%20Mello%20-%20Molduras_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-6681596932384972146</id><published>2025-12-07T13:17:00.012-03:00</published><updated>2025-12-07T13:22:49.562-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura contemporânea"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Prêmios Literários"/><title type='text'>Jozias Benedicto - As vontades do vento</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYQDiC-NaONI0k5KBE0dc-j7aak9lidjanHevCjmy-FI8-aHVITimuSAjZEN43DUucWar4dfM7q8b9aDzkRy-eha5OClmkXzhHlQ71wLCwp8LPyZVJZoMIRHN4RUHDPRC-8BRpHcye7jFBftU6-mZu_jbc_rTjdHVpJPrmgdJqLwGneYZYNw6B/s800/Jozias%20Benedicto%20-%20As%20vontades%20do%20vento_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;632&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;506&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYQDiC-NaONI0k5KBE0dc-j7aak9lidjanHevCjmy-FI8-aHVITimuSAjZEN43DUucWar4dfM7q8b9aDzkRy-eha5OClmkXzhHlQ71wLCwp8LPyZVJZoMIRHN4RUHDPRC-8BRpHcye7jFBftU6-mZu_jbc_rTjdHVpJPrmgdJqLwGneYZYNw6B/w640-h506/Jozias%20Benedicto%20-%20As%20vontades%20do%20vento_A.png&quot; title=&quot;Jozias Benedicto - As vontades do vento&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Jozias Benedicto - As vontades do vento - Caravana Grupo Editorial - 200 Páginas -&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Imagem de capa: pintura acrílica sobre tela de Leonardo Costaneto, Ouro Preto, 2025 - Lançamento: 2025.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O romance &lt;i&gt;As vontades do vento&lt;/i&gt; de Jozias Benedicto —&amp;nbsp;finalista do Prêmio LeYa 2024 —&amp;nbsp;é o resultado de um cuidadoso exercício literário ao compor com segurança os elementos do romance histórico, mesclados ao realismo mágico, e sustentados por uma bem-executada técnica de polifonia narrativa que me fizeram lembrar do mestre João Ubaldo Ribeiro (1941-2014) em &lt;i&gt;Viva o Povo Brasileiro&lt;/i&gt;. De fato, ao desenvolver cada capítulo em primeira pessoa, concedendo voz a personagens de diferentes classes sociais, etnias e épocas, o autor consegue obter múltiplas versões de uma mesma história&amp;nbsp;— e da própria História —  que se sobrepõem e frequentemente entram em conflito, desafiando o leitor a elaborar a sua própria versão.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;O argumento central tem como base a trajetória de uma família que vive em uma cidade do interior, descrita com lirismo na prosa poética que se manifesta na voz de Pedro, o filho mais velho entre três irmãos: &lt;i&gt;&quot;Minha cidade foi fundada (ou foi aparecendo) no meio deste interior no Norte do Brasil num lugar cortado por um rio que vai seguindo o caminho dos ventos para a capital onde, como um suicida, se joga, gritando, no mar.&quot;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;A trama se inicia quando Bento, o caçula, recebe um pedido inusitado da mãe:&lt;i&gt; &quot;Quando minha mãe morreu, nossa família continuou muito unida. E antes mesmo de completar um ano de sua morte, ela comentou comigo, com a mesma voz doce e firme de quando era viva: queria fazer uma viagem conosco, eu e meus irmãos.&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Quando minha mãe falou comigo que precisava fazer essa viagem, pois o desejo dela era passar na capital o seu aniversário, o primeiro dela depois de morta, a reação dos meus irmãos foi diversa. Pedro não gosta de dormir fora de casa, quanto mais de pensar em sair de nossa cidadezinha, e ficou muito amuado; Joaquim ficou bastante alegre e passou a sonhar o tempo todo com as festas da capital, os bailes, os clubes, os cabarés. Eu é que fiquei cheio de inquietações, ia ser uma despesa grande, e a nossa vidinha era assim bem simples; se do dinheiro das cabras e das rendas descontando o mercado e as rinhas e a cerveja e os cadernos não sobrava quase que mais nada, como a gente ia conseguir fazer uma viagem longa e custosa como a tão desejada por nossa mãe, mesmo depois de morta?&quot;&lt;/i&gt; (p. 25)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;Dividido em três partes — &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;O Interior&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;A Travessia&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt; e &lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;A Capital&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt; — o romance avança em constantes idas e vindas no tempo, esclarecendo o destino e as motivações tanto dos personagens principais quanto dos secundários. Entre eles, o pai, mascate que percorria o interior e morre após a picada de um escorpião; a avó, que se recusa a morrer mesmo depois de ter as duas pernas amputadas, guardando um segredo sobre a origem da família que pode terminar com o processo de canonização de seu irmão, o Monsenhor; e Carmosina — ou Mocinha, como foi apelidada pela dona da casa — que chega muito jovem para se juntar à família, ajudando em todas as tarefas até ser seduzida e cair na vida, passando a trabalhar para a cafetina Elisa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Só acordei com a dor da picada do escorpião; posso dizer que minha vida toda estive meio morto até o veneno do escorpião se espargir por todo o meu sangue e, não só me matou, como me despertou — só então pude ver tudo com clareza. Os escorpiões amarelos, os mais letais — como aquele que me desadormeceu - se reproduzem sem necessidade de formar um casal. Todos os escorpiões amarelos são fêmeas, seus óvulos não precisam de esperma para gerar novos escorpiõzinhos, e cada uma delas pode parir sem o dever de acasalamento, de escolher um parceiro, de namorar, de noivar, de casar, de trepar. Um ser muito evoluído, imaginem quanto desgaste e perda de tempo e energia elas eliminaram ao dispensar o sexo para se concentrar na destilação de um veneno poderosíssimo. Mulheres são muito perigosas.&quot;&lt;/i&gt; (p. 41)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Um livro muito recomendado por conseguir conjugar entretenimento e reflexão ao revisitar um passado que explica muitas das desigualdades sociais que ainda hoje enfrentamos, quase sempre enraizadas no racismo estrutural.  A narrativa nos lembra que, embora sejamos fruto do encontro entre o pequeno grupo de invasores portugueses, os povos indígenas e os africanos escravizados, essa origem foi marcada por violência, exclusão e disputas de poder com consequências que perduram até hoje.&amp;nbsp;Trata-se, portanto, de uma obra que, além do valor literário, se posiciona como um gesto político, ao avaliar a nossa identidade cultural com consciência crítica.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Houve uma guerra muito sangrenta entre brancos e indígenas (naquela época acho que não tinham trazido os escravos africanos), mas os brancos estavam perdendo as batalhas e então apareceu uma Santa que ensinou o que eles deviam fazer para massacrar os inimigos, acho que era Nossa Senhora da Misericórdia. Assim, os brancos (que acho que eram todos portugueses ou filhos de portugueses) para agradecer à Santa ordenaram que os cativos construíssem uma igrejinha bem no alto de um lugar onde se vê o rio com suas águas barrentas se derramando no mar cor de anil. Os brancos eram muito bons e só mataram do exército inimigo os homens e meninos maiorzinhos, e deixaram vivas as mulheres e crianças pequenas para trabalhar para eles e alguns casaram com as indígenas, pois naquele tempo quase não vinham mulheres do Reino de Portugal para cá para esse fim de mundo que era o Brasil Colônia. [...]&lt;/i&gt;&quot; (pp. 128-9)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNitQLhFeKSg9FxsHdPasf8MWVLOrN7SdYVcJ5tf40AxD6baBiKXYTOcdjrNsvRV5h4ipU6ubUKTyXI191p6qOXW6YEabeViUJWKhndf9gPf0logjnUpdzdwyaugjhu0yesB70ggkYE9e4VFYSI3YQNBPh-cqcTXSVn1-UwZMLl6iMlD06ABxe/s1500/Jozias%20Benedicto%20-%20As%20vontades%20do%20vento.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;938&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNitQLhFeKSg9FxsHdPasf8MWVLOrN7SdYVcJ5tf40AxD6baBiKXYTOcdjrNsvRV5h4ipU6ubUKTyXI191p6qOXW6YEabeViUJWKhndf9gPf0logjnUpdzdwyaugjhu0yesB70ggkYE9e4VFYSI3YQNBPh-cqcTXSVn1-UwZMLl6iMlD06ABxe/w200-h320/Jozias%20Benedicto%20-%20As%20vontades%20do%20vento.jpg&quot; title=&quot;Jozias Benedicto - As vontades do vento&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Sobre autor&lt;/i&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;: &lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Jozias Benedicto, escritor e artista visual. É autor das obras &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Estranhas criaturas noturnas&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt; (finalista Prêmio SESC 2012/13), &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Como não aprender a nadar&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt; (Prêmio Governo de Minas Gerais 2015 e Prêmio Moacyr Scliar 2019, pela UBE/RJ), com tradução para o espanhol pela Caravana, &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Um livro quase vermelho&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt; (Prêmio Fundação Cultural do Pará, 2018), &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2021/04/jozias-benedicto-aqui-ate-o-ceu-escreve.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Aqui até o céu escreve ficção&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt; (Prêmio Fundação Cultural do Maranhão, 2018), &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Erotiscências &amp;amp; embustes&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt; (2019), &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;A ópera náufraga&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt; (2020), &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2022/08/jozias-benedicto-doze-noites-e-seus.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Doze noites e seus trabalhos: sexo, fetiches, parafilias &amp;amp; talvez amor verdadeiro&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt; (2022) e &lt;i&gt;Nada permanece nunca&lt;/i&gt;, 1ª edição pela Mercador Editorial (2024) e 2ª edição pela Caravana (2025).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/48D8aGK&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar &lt;i&gt;As vontades do vento&lt;/i&gt; de Jozias Benedicto&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/6681596932384972146/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/6681596932384972146' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6681596932384972146'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6681596932384972146'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2025/12/jozias-benedicto-as-vontades-do-vento.html' title='Jozias Benedicto - As vontades do vento'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYQDiC-NaONI0k5KBE0dc-j7aak9lidjanHevCjmy-FI8-aHVITimuSAjZEN43DUucWar4dfM7q8b9aDzkRy-eha5OClmkXzhHlQ71wLCwp8LPyZVJZoMIRHN4RUHDPRC-8BRpHcye7jFBftU6-mZu_jbc_rTjdHVpJPrmgdJqLwGneYZYNw6B/s72-w640-h506-c/Jozias%20Benedicto%20-%20As%20vontades%20do%20vento_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-38645424.post-6182957922535078760</id><published>2025-11-30T10:13:00.017-03:00</published><updated>2025-11-30T10:20:19.002-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crítica Literária"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Poesia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura - Prosa"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mercado editorial"/><title type='text'>Elieni Caputo - Louva a deus</title><content type='html'>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiATOZ1tPfp2cgx0fx2awMo23Eg_HQKhBcLaikS44Tfpfo7cKj0RbSWbbpfp-UOciN8YNVTn5pCWcggYhMWW08iGEIVa0eDyfVD2xWCg5KTRwwcFEhXjHBcm8Vqvw0dvSpQB-aidtGcWv13n28aXhQbq2mfqcbmXoOFBDlaaiaW5jRCtuIj9JdX/s800/Elieni%20Caputo%20-%20Louva%20a%20deus_A.png&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;600&quot; data-original-width=&quot;800&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiATOZ1tPfp2cgx0fx2awMo23Eg_HQKhBcLaikS44Tfpfo7cKj0RbSWbbpfp-UOciN8YNVTn5pCWcggYhMWW08iGEIVa0eDyfVD2xWCg5KTRwwcFEhXjHBcm8Vqvw0dvSpQB-aidtGcWv13n28aXhQbq2mfqcbmXoOFBDlaaiaW5jRCtuIj9JdX/w640-h480/Elieni%20Caputo%20-%20Louva%20a%20deus_A.png&quot; title=&quot;Elieni Caputo - Louva a deus&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Elieni Caputo - Louva a deus - Editora Laranja Original - 148 Páginas - Projeto gráfico Arquivo (Hannah Uesugi e Pedro Botton) - Lançamento: 2025.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Em seu mais recente lançamento, &lt;i&gt;Louva a deus&lt;/i&gt;, Elieni Caputo articula prosa, poesia e filosofia para refletir sobre a fragilidade e a incompletude da condição humana. Em digressões fragmentadas e labirínticas sobre a não-existência ela trabalha com símbolos e referências literárias e filosóficas, algumas explícitas e outras implícitas: Clarice Lispector, na fixação existencialista pela galinha; Machado de Assis, na recusa de transmitir um legado humano através do defunto-autor Brás Cubas; e Platão, no mito da caverna, que nos mostra confinados em um espaço fechado, onde uma fogueira projeta sombras das coisas verdadeiras ao fundo. Escrito há 2400 anos, haveria definição mais precisa para a sociedade contemporânea?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Assim como em obras anteriores&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2023/02/elieni-caputo-laco-de-fita.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Laço de Fita&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt; e &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2024/02/elieni-caputo-as-coisas-de-verdade.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;As coisas de verdade habitam as pedras&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;—&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&amp;nbsp;a autora desafia qualquer tentativa de enquadramento em gênero literário.  A narrativa se constrói em torno de uma imagem recorrente: um quarto minúsculo onde um feto e peixes se debatem na lama, em uma cena repetitiva e sem desfecho. &lt;i&gt;&quot;Há histórias que nasceram para ser contadas, não é o caso desta. Não há nada a contar, sequer conto, a língua apenas reflete; é a cena que se mostra sozinha, repetitiva, sem nada a dizer&quot;&lt;/i&gt; (fragmento 84, p. 59). A partir desse núcleo imagético, outros animais, a galinha, os porcos, o louva-a-deus, compõem uma coleção simbólica que, juntamente com o feto, tensiona os limites entre vida, morte e não-ser.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote style=&quot;border: none; margin: 0px 0px 0px 40px; padding: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;É fato: aquilo não me engana, e são peixes se debatendo em um quarto minúsculo, e, junto deles, há um feto. Todos muito próximos. Lama, peixes e um feto —&amp;nbsp;ali decidiram descartá-lo.&quot;&lt;/i&gt; - fragmento 2 (p. 17)&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Naquele dia em que vira um feto dentro do vidro na exposição da feira de ciências, em vez de ensinarem-lhe anatomia, fisiologia, lhe ensinaram que uma puta o havia abortado.&quot;&lt;/i&gt; - fragmento 22 (p. 27)&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Crescer é perder os lugares onde outrora habitamos: o útero, as roupas os sapatos que não servem mais, a casa que ficou pequena e para trás. Crescer é padecer de perdas, esticar os ossos e as carnes, as cartilagens.&quot;&lt;/i&gt; - fragmento 30 (p. 32)&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Galinha é um bicho avoado, come qualquer coisa, é ávida, mete o bico em tudo, até onde não é chamada. Choca os ovos que não são seus, não foi ela quem botou, sequer sabe se estão galados ou se vão vingar. A galinha é o ápice do não saber e, por isso, come o cordão umbilical como se fosse minhoca.&quot;&lt;/i&gt; - fragmento 36 (p. 35)&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;A imaginação é fértil, assim como o útero, que pariu antes do tempo, um feto —&amp;nbsp;uma condição antes do nascimento, uma anterioridade. Antes de tudo, havia o feto. Raciocínio obtuso. Começo de mundo.&quot;&lt;/i&gt; - fragmento 44 (p. 39)&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Olha, esse feto não teve velório, nem qualquer cerimônia, enterro. Agora, seu olho mal formado é bicado pela galinha que não o distingue dos peixes. O que distinguiria o feto como indivíduo — um velório — não faz sentido para a galinha. Ela é guiada por desenterrar minhocas, que são boas iscas.&quot;&lt;/i&gt; - fragmento 55 (p. 47)&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Se toca, esse livro não é leve; tem o peso da vida sem os nomes. E sem qualquer amor. Assim é a vida sem amor: feto junto de peixes se debatendo, galinhas bicando, cadela espreitando e lambendo, e porcos. A falta de amor tem cheiro forte, arranha a pele e pulsa, atravessa as vísceras. As dos peixes vão ser jogadas a esmo por aí, comidas por formigas em seu trabalho orquestrado de aproveitar os restos, que na verdade são tudo.&quot;&lt;/i&gt; - fragmento 61 (p. 48)&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;As galinhas estão sempre em transe, inclusive quando consomem um louva-a-deus. Suas moelas são trituradores de alimentos, na falta de dentes. O nascimento de dentes é doloroso e tardio nos humanos, o feto é anterior à mordida.&quot;&lt;/i&gt; - fragmento 157 (p. 90)&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;O feto não será bem-sucedido nem fracassado, não é bem-nascido, está afastado das metas humanas e dos sonhos. A galinha é sonâmbula e bem-sucedida como espécie, tem um bico certeiro em direção ao cordão umbilical e ao louva-a-deus, que é carnívoro e capaz de predar até pássaros. A galinha não raciocina. Não tem esse defeito evolutivo chamado consciência, que o feto não chegou a desenvolver. O feto é perfeito.&quot;&lt;/i&gt; - fragmento 205 (p. 116)&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;O mito da caverna é uma das inúmeras tentativas de explicação da condição humana. É o não-ser das coisas vivas, o avesso do visível. O feto é do avesso e revela a formação em curso, interrompida, porque nem tudo é obrigado a frutificar. O não-ser é também parte do cosmos e seus vazios.&quot;&lt;/i&gt; - fragmento 239 (p. 133)&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-style: italic; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtkeM7nRkfZUXtXb9bUsN5URpGxOW8tHB4zg95QZbpkZs-bVoRYR-A6GYFb33OoFvgREubsg-chn06IlureR1_0sfaeCuM5BsMp4uPnbImSyc0FXpeysF7u4GU_alO6zzb1Q_W4yFPjuq8Su-14LKOMy95OVhP-rR5quvuniuR8Qava5fiFNd5/s1178/Eliani%20Caputo%20-%20Louva%20a%20Deus.jpg&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;Literatura brasileira contemporânea&quot; border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1178&quot; data-original-width=&quot;790&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtkeM7nRkfZUXtXb9bUsN5URpGxOW8tHB4zg95QZbpkZs-bVoRYR-A6GYFb33OoFvgREubsg-chn06IlureR1_0sfaeCuM5BsMp4uPnbImSyc0FXpeysF7u4GU_alO6zzb1Q_W4yFPjuq8Su-14LKOMy95OVhP-rR5quvuniuR8Qava5fiFNd5/w215-h320/Eliani%20Caputo%20-%20Louva%20a%20Deus.jpg&quot; title=&quot;Elieni Caputo - Louva a deus&quot; width=&quot;215&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Sobre a autora&lt;/i&gt;&lt;i&gt;: &lt;/i&gt;Elieni Caputo é poeta, romancista e ensaísta. Graduada em Psicologia pela UFSCAR e em Letras pela PUC-SP, é mestre em Literatura e Crítica Literária, também pela PUC, doutoranda em Estudos Comparados de Literaturas de Língua Portuguesa pela USP e membro do GENAM ― Grupo de Estudos e Pesquisa em Literatura, Narrativa e Medicina. Publicou cinco livros: &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2024/02/elieni-caputo-as-coisas-de-verdade.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;As coisas de verdade habitam as pedras&lt;/a&gt;&lt;/i&gt; (Editacuja, 2023), &lt;i&gt;&lt;a href=&quot;https://www.mundodek.com/2023/02/elieni-caputo-laco-de-fita.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Laço de fita&lt;/a&gt;&lt;/i&gt; (Quixote+Do, 2022), &lt;i&gt;Violência e brevidade&lt;/i&gt; (Penalux, 2020), &lt;i&gt;Casa de barro&lt;/i&gt; (Patuá, 2018) e &lt;i&gt;Poema em pó&lt;/i&gt; (7Letras, 2006). Seus poemas foram premiados em diversas revistas e coletâneas de concursos literários nacionais e portugueses. Publicou vários artigos acadêmicos, elaborados na interface entre a Literatura, a Filosofia e a Psicologia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;i&gt;Onde encontrar o livro&lt;/i&gt;: &lt;a href=&quot;https://amzn.to/48os4FE&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Clique aqui para comprar&lt;i&gt; Louva a deus&lt;/i&gt; de Elieni Caputo&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds2.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://www.feedburner.com/fb/images/pub/feed-icon32x32.png&quot; alt=&quot;&quot; style=&quot;border:0&quot;/&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://feeds.feedburner.com/MundoDeK&quot; title=&quot;Subscribe to my feed&quot; rel=&quot;alternate&quot; type=&quot;application/rss+xml&quot;&gt;Subscribe in a reader&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.mundodek.com/feeds/6182957922535078760/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/38645424/6182957922535078760' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6182957922535078760'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/38645424/posts/default/6182957922535078760'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.mundodek.com/2025/11/elieni-caputo-louva-deus.html' title='Elieni Caputo - Louva a deus'/><author><name>Alexandre Kovacs</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12573593354839136247</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='33' height='29' src='https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2d_M8_nZI-7vqDDHLfxQao4THmxvKU8e7MEYmQyx52Nl6rodFjgcN4tSUx6WkEBkhyRrHu_VDjmYma9KevBmwJSFJVC26_VyqIPoi6fhbhiClPDs_Qykssekb098Wr0O7O9lDZn2enc308UBcM1m8KwY_zJu5IAEo640idHp5s_Zhrg/s1600/Alexandre%20Kovacs%20IMG_9912-Small.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiATOZ1tPfp2cgx0fx2awMo23Eg_HQKhBcLaikS44Tfpfo7cKj0RbSWbbpfp-UOciN8YNVTn5pCWcggYhMWW08iGEIVa0eDyfVD2xWCg5KTRwwcFEhXjHBcm8Vqvw0dvSpQB-aidtGcWv13n28aXhQbq2mfqcbmXoOFBDlaaiaW5jRCtuIj9JdX/s72-w640-h480-c/Elieni%20Caputo%20-%20Louva%20a%20deus_A.png" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry></feed>