dedikten sonra aşağıdaki hatayı alıyorsanız:

Starting Dovecot Imap: Fatal: listen(143) failed: Address already in use [FAILED]

$ netstat -tap

diyerek imap için dinleme yapan başka program var mı diye kontrol edin ve onları kapatıp tekrardan dovecot’u başlatın.

Girmek isteyen arkadaşlara detaylı bilgi vereyim, çünkü ben aradığım zaman bulamadım. Genel olarak Türkiyede pek bilinmiyor, bilenler ise çok büyüterek sınavda çok zor ve gereksiz sorular olduğunu düşünüyor. Sınava girdiğimde anladım ki hiç de büyütülecek bir zorluğu yokmuş.

Sınav için istediğiniz gün ve saati seçip, Kadıköy Bilge Adam’da girebiliyorsunuz. Sınav bitiminde sonuç hemen ekranınızda geçtiniz veya kaldınız diye çıkıyor.

Sınava çalışmak için, Zend’in sitesinden 10 tane deneme sınavı aldım ama sadece 5 tanesine girdim. Açıkcası ordaki soruların yarısını hayatımda ilk kez duydum.  Gereksiz soru olduğu doğrudur. Zaten deneme sınavındaki soru çeşitliliği baya az ve hep aynı sorular çıkıyor. Gerçek sınav soruları deneme sınavlarından kesinlikle daha kolay ve anlaşılır.

Zend’in sitesinde hangi konulardan çıktığını güzel bir şekilde listeliyor ve gerçekten o konuların hepsinden en az bir soru çıkıyor. Ben çalışırken PHP Manual’i kullandım, internette bazı kitaplar bulabilirsiniz  ama ordaki bilgi bence yetersiz kalıyor.

Sınava girmeden önce bunları bilseniz iyi olur, gördüğüm her sınavda mutlaka çıktı

• Echo ile print’in farkını
• if (1==”1abc”) ifadesinin true döndürdüğünü
• instanceOf ifadesinin gerçek anlamda ne işe yaradığını ve hangi durumlarda kullanılması gerektiğini
• & (call by reference) nerelerde nasıl kullanıldığını
• Interface ile Abstract class’ın farklarını
• Protected, private, public ifadelerinin ne işe yaradığını
• ++$var ile $var++ arasındaki farkı
• array_shift, array_unshift, array_walk_recursive fonksiyonlarını
• Azıcık regular expression, fazlası zarar
• Temel string manipulation fonksiyonları, özellikle strstr
• Güvenlik konuları için özellikle Cross site scripting ve session güvenliği
• SQL de Prepared Statement’ların yararları

Bu sınavın gerekliliği ne işe yaradığı tartışılır. Ama yurt dışında yakın çevremden bildiğim gayet geçerli bir sertifika olduğudur. Gerçekten PHP’yi seven bilen kişilere tavsiyem bu sertifikayı almalarıdır. Gerçekten sınava gireceklere, bende kalan deneme sınavlarını verebilirim.

Böyle bir hata ile karşılaşırsanız aklınızda olsun partition boyutunuz 512Mb’ın katı olacak.

Nedeni hakkında fikri ve ya bilgisi olan varsa bekliyorum :))

Burdan devam edersek, Üstsezgisel(hyperheuristic) algoritmalar da genel olarak şöyle tanımlanabilir, sezgisel(heuristic) seçen sezgisel algoritma.  Bu yaklaşım sayesinde sezgisel algoritmaların üzerine bir katman daha getirmiş oluyoruz. Üstsezgiseller, sezgisel algoritmaların tersine problem alanındaki bilgiler ile ilgilenmezler, o yüzden her problem alanında kullanılabilirler.

  Yanda da görülebileceği gibi üstsezgisel ile alt taraftaki sezgisel algoritmalar arasında bir alan bariyeri bulunmaktadır, üst sezgisele gelen bilgiler her zaman problem alanıyla alakasızdır.

Üstsezgisellerde iki önemli mekanizma kullanırlar, bunlar seçme mekanizması ve kabul mekanizmasıdır. Seçme mekanizmaları hangi sezgiselin problem alan üzerinde deneneceğini seçer, kabul mekanizması da hangi sezgiselin sonucunun seçileceğine karar verir. Burda bir önemli mekanizma daha karşımıza çıkıyor, değerlendirme fonksiyonu. Bu da seçilen sezgiselin probleme uygulandığında verdiğin sonucun değerlendirilmesi amacıyla kullanılmaktadır. 

Seçme mekanizması bu değerlendirme fonksiyonundan gelen değerleri kullanarak karar veriyor.

Üstsezgisel genel olarak optimizasyon problemleri için genel bir algoritma olarak kullanılmaya çalışılıyor(henüz yeni bir yaklaşım sayılır, üzerinde çalışmalar çeşitli yönlerde devam etmekte) ve akıllıca uygun sezgiseli seçmesi amaçlanıyor. Problem aday çözümleri uzayında çalışmaktansa sezgisel uzayında arama yaparak çalışıyorlar.

Kısaca üstsezgisel algoritmaları böyle tanımlayabiliriz.

İnternet üzerinden alışveriş, 90’lı yılların sonlarında büyük bir ivme kazanarak günümüz elektronik ticaretinin önemli bir oyuncusu haline gelmiştir.  Günümüzde insanlar birçok alışveriş ihtiyacını internet üzerinden karşılamaktadır.  Bu gelişmeye neden olan en önemli maddeler şunlardır:

-          En kısa zamanda istenilen ürüne ulaşabilme imkânı.

-          Ürün-marka-fiyat karşılaştırması yapabilme imkânı.

Bu zaman diliminde aktif hale gelen Ebay ve Amazon halen günümüzde dünya genelinde en çok kullanılan alışveriş siteleridir.  Group Buying alışveriş siteleri bu dönemde faaliyetlerine başlamış ancak yaşadıkları problemler nedeniyle aktivitelerini bir süre sonra sonlandırmak zorunda kalmışlardır. Ebay dinamik fiyatlandırma mekanizması kullanan alışveriş siteleri içerisinde yer almaktadır. Group Buying sistemi de Ebay gibi dinamik fiyatlandırma mekanizmasını kullanmaktadır ancak ebay ve türevlerinden farklı olarak çalışmaktadır. Bu fiyatlandırma sistemine getirdikleri yeniliklerle birçok kuruluş tarafından ödüllendirilmişler ve patent hakları elde etmişlerdir.

“Group Buying” (Toplu Alım) kullanıcılara internet üzerinden alışveriş imkânı sağlayan sistemlerden farklı bir yapıya sahiptir. GB sistemi basit anlamda toplu alımdan dolayı fiyatın satıcı tarafından normalden daha ucuza indirilmesi gibi algılanabilir. Arz talep grafiğinde görülebileceği üzere gelir, nüfus, alıcı tercihleri vb etkenlerin sabit olduğunu düşünürsek fiyat ile miktar arasında aynı eğri üzerinde ters bir orantı vardır. Talep kanununa göre fiyat düştükçe ürüne olan talep artar. Perakende pazarında bu sistem fiyat bazlı çalışmaktadır, yani fiyat düştükçe talep artar. Ancak bu sitem toplu satışlarda miktar bazlı çalışmaktadır, kısa sürede ürüne toplu talep (aggregate demand) gelirse satıcı açısından bir ürün başına düşen maliyet  ve sürümden kazanma avantajları oluşur ve satıcı oluşan bu talebe cevap vererek arz oluşturur. Ancak buradan anlaşılacağı üzere reel piyasada bu sistemin içerisinde satıcı (üreten veya ithal eden) – alıcı olmak üzere 2 adet oyuncu vardır. GB sisteminin temel amacı internet üzerinden satıcıyla toplu talep oluşturabilecek alıcıları buluşturmaktır.

Bu yazımda Group Buying (Toplu Alım)  sisteminin temel olarak nasıl çalıştığını kolay anlaşılabilmesi için ekonomik sistemle bağlantılı olarak anlatmaya çalıştım. Bir sonraki yazımda GB çeşitlerini geçmişte kurulmuş alışveriş siteleri üzerinden örnekler vererek detaylandırıcam.

Çıkan sonuçlara bakarak, en şanslı numaranın 38 (101 kere çıkmış), en şansız ise 42 (65 kere çıkmış) olarak görüyoruz. Genel bir olasılık anlayışı ile yaklaştığımızda, bu numaraların çıkma sayıları sonsuzda eşit olacaktır. Bundan yola çıkarsaz, şu ana kadar az çıkmış olan numaralar, diğerlerine göre daha şanslı durumdadır. 42 numarasını aklınızın bir yerinde tutun

Diğer bir önyargı, tek haneli numaraların ağırlıkları sebebiyle diğer çift haneli numaralara göre daha az çıktığı söylenir. Milli piyango ise hayır kardeşim tüm numaraların ağırlıkları eşittir der. Çıkan sonuca bakarsak en fazla çıkan ilk on numarada sadece bir tane tek haneli numara var. En az çıkan son altı numarada iki tane tek haneli numara var. Enteresan değil mi ?

En çok çıkan numara(38) 36 kez en az çıkan numaradan(42) daha şanslıymış. Bu fark nerden geliyor diye sene bazında 38 numarasını inceledik. 1997-1998 ve 2002-2003 senelerinde en çok çıkan numara olmuş, buna rağmen 3 kez de en az çıkan son on numara arasına girmiş. 2009 senesinde sadece 1 kere çıkmış. İlk çıkan on numarayı bu şekilde incelediğimizde 38 numarasının gidişatına çok benzediğini gördük. Kısacası şu ana kadar çok çıkmış numaralar, önceden en az çıkan numaralardı.

Son olarak aralık bazında baktığımızda yine en şansız aralık 1-10 arası gözüküyor.

Sonuç olarak, zengin oldum mu , hayır yakınından bile geçmedim. Her ne kadar incelersen incele, maalesef ki şansın hala yıldırım çarpmasıyla aynı oranda.

Good luck !

Şimdi bu fırsat maliyetinden neden bahsettik, sebep şu; bence türkiyedeki girişimcilerin önündeki en büyük dert budur. Çünkü okulundan mezun olmuş girişimcilerin henüz paraları yok, para kazanmaları gerekiyor ama bir yandan da akıllarındaki fikiri hayata geçirmek istiyorlar. Fikirlerini hayata geçirmeleri için yaşamaları gerekiyor en basit anlamıyla ev kirası, fatura ve karın tokluğu sağlanması gerekiyor. Bu arkadaşlar dışarıda iş yapabilecekken bu işten vazgeçip kendilerini ideallerine veriyorlar ama fırsat maliyetlerini karşılayacak paraları yok

O zaman şu çıkıyor ortaya girişimci olmak için aileden zengin olmak mı gerekiyor? Bilemiyorum çok mu önyargılı düşünüyorum ama bu biraz haksızlık gibi geliyor, insanlardan eğer yaratıcı olmalarını istiyorsanız kesinlikle kafalarını para mevzusuna takmamaları gereken bir ortamda olmaları gerektiğini düşünüyorum. Para mevzusuna kafayı takmamak derken de lüks içinde yaşamdan bahsetmiyorum ama kirayı nasıl ödicez baba modundaki insanlardan da bir şey üretmelerini pek bekleyemeyeceğimizi düşünüyorum.

Şimdi basit bir client-server modeli oluşturup, server’da yer alan bir dosyayı client’a download etmemize yarayan küçük bir uygulama geliştirelim. Bu uygulamanın aynısı Sun Microsystems‘ın sayfasında yer alan bir makalede de verilmiş vaziyette, ancak oradaki makale İngilizce olduğu için ben burada aynı uygulamayı Türkçe olarak ele alacağım.

Remote Interface Dizaynı

Şimdi bir remote interface dizayn edeceğiz. Bu arayüze FileInterface adını vereceğiz. Bu arayüzün içerisinde ise sadece downloadFile adında bir adet metod oluşturacağız. Bu metod argüman olarak bir String alacak  (indirilecek dosyanın adı) ve bu isimdeki dosyanın byte’larını bir byte array’i olarak return edecek.

FileInterface.java

import java.rmi.Remote;
import java.rmi.RemoteException;

public interface FileInterface extends Remote {
   public byte[] downloadFile(String fileName) throws
   RemoteException;
}

Yarattığımız FileInterface arayüzünün, client’ların remote objelere ulaşabilmeleri için public olması gerekiyor. Aynı zamanda Remote arayüzünü de extend etmesi gerekiyor, çünkü bu interface vasıtası ile yaratacağımız objeler, uzaktan erişilebilir olmalılar. Ayrıca bütün FileInterface metodları java.rmi.RemoteException‘ı throw etmeliler.

FileInterface Arayüzünün Uygulanması

Şimdi de az önce  oluşturduğumuz FileInterface arayüzünü uygulayacak bir class oluşturacağız. FileImpl class’ımız  UnicastRemoteObject‘i extend edecek. Bu da yarattığımız class’ın tek ve tekrarsız bir remote obje olduğunu gösterecek.

FileImpl.java

import java.io.*;
import java.rmi.*;
import java.rmi.server.UnicastRemoteObject;

public class FileImpl extends UnicastRemoteObject
  implements FileInterface {

   private String name;

   public FileImpl(String s) throws RemoteException{
      super();
      name = s;
   }

   public byte[] downloadFile(String fileName){
      try {
         File file = new File(fileName);
         byte buffer[] = new byte[(int)file.length()];
         BufferedInputStream input = new
      BufferedInputStream(new FileInputStream(fileName));
         input.read(buffer,0,buffer.length);
         input.close();
         return(buffer);
      } catch(Exception e){
         System.out.println("FileImpl: "+e.getMessage());
         e.printStackTrace();
         return(null);
      }
   }
}

Server Oluşturma

Üçüncü basamağımız server oluşturmak. Bir server’ın ihtiyacı olan belli başlı özellikler vardır.

1. Bir RMISecurityManager örneği oluşturup kurmak
2. FileImpl objesi oluşturmak
3. Oluşturulan objeyi RMI registry’e kaydetmek

FileServer.java

import java.io.*;
import java.rmi.*;

public class FileServer {
   public static void main(String argv[]) {
      if(System.getSecurityManager() == null) {
         System.setSecurityManager(new RMISecurityManager());
      }
      try {
         FileInterface fi = new FileImpl("FileServer");
         Naming.rebind("//127.0.0.1/FileServer", fi);
      } catch(Exception e) {
         System.out.println("FileServer: "+e.getMessage());
         e.printStackTrace();
      }
   }
}

Naming.rebind("//127.0.0.1/FileServer", fi) ifadesi, RMI registry’nin varsayılan portta (1099) çalıştığını belirtiyor. Eğer registry farklı bir portta çalışıyorsa bunu da belirtmemiz gerekiyor. Mesela RMI registry 4500 numaralı portta çalışıyor ise;

Naming.rebind("//127.0.0.1:4500/FileServer", fi) şeklinde belirtilmelidir.

Tabi tüm bunları belirtirken, RMI registry ile server’ın aynı makinada olduğunu varsayarak bu adreleri verdik. Eğer aynı fiziksel makinalarda değillerse, sadece rebind metodunun içindeki adresi değiştirmeniz yeterli olacaktır.

Client Oluşturma

Şimdi de remote interface’den metod çağırabilen bir client geliştireceğiz. Bunu yapabilmek için client’ın RMI registry’den çağıracağı remote objenin referansını alması gerekmektedir. Referans alındıktan sonra downloadFile metodu client tarafından çağırılabilecektir.Aşağıda client implementasyonu verilmiştir. Bu class’a bakarsanız,  client’ın iki adet argüman istediğini göreceksiniz. Birinci argüman indirilecek dosyanın adı, ikincisi ise dosyayı ihtiva eden server’ın adresi olmalıdır.

FileClient.java

import java.io.*;
import java.rmi.*;

public class FileClient{
   public static void main(String argv[]) {
      if(argv.length != 2) {
        System.out.println("Usage: java FileClient fileName machineName");
        System.exit(0);
      }
      try {
         String name = "//" + argv[1] + "/FileServer";
         FileInterface fi = (FileInterface) Naming.lookup(name);
         byte[] filedata = fi.downloadFile(argv[0]);
         File file = new File(argv[0]);
         BufferedOutputStream output = new
           BufferedOutputStream(new FileOutputStream(file.getName()));
         output.write(filedata,0,filedata.length);
         output.flush();
         output.close();
      } catch(Exception e) {
         System.err.println("FileServer exception: "+ e.getMessage());
         e.printStackTrace();
      }
   }
}

Uygulamanın Çalıştırılması

Yazdığımız uygulamayı çalıştırabilmek için stub ve skeleton’ları oluşturmamız, server ve client’ı compile etmemiz, RMI registry’i başlatmamız ve server ile client uygulamalarını başlatmamız gerekiyor.

Bütün classlarımızı compile ettikten sonrastub ve skeletonları yaratmak içim rmic compiler’ını kullanacağız:

prompt> rmic FileImpl

Bu komut bize FileImpl_Stub.class and FileImpl_Skel.class dosyalarını oluşturacak. Stub  bir client proxy’si, skeleton ise bir server iskeletidir.

Bir sonraki basamakta, RMI registry’i başlatıp server ve client’ı çalıştırmamız gerekiyor. RMI registry’i varsayılan portta (1099) başlatmak için rmiregistry veya Windows üzerinde start rmiregistry komutunu kullanacağız. RMI registry’i başka bir portta başlatmak için ise aşağıdaki komutu gireceğiz:

prompt> rmiregistry portNumber

RMI registry’i çalıştırdıktan sonra, artık server’ı çalıştırabiliriz. Fakat server’da RMI security manager kullandığımız için, bir security policy’e ihtiyacımız var. Aşağıda örnek bir policy verilmiştir:

grant {
   permission java.security.AllPermission "", "";
};

Not: Bu sadece örnek bir policy’dir. herhangi birinin herhangi birşey yapmasına izin verir. Kritik uygulamalar için daha sağlam bir policy oluşturabilirsiniz.

Şimdi server’ı çalıştırmak için client class’ı dışında tüm classların kopyalarına ihtiyacımız var (stub ve skeleton dahil). Server’ı çalıştırmak için aşağıdaki komutu kullanacağız, ancak bundan önce oluşturduğumuz policy’i policy.txt dosyasının içine kaydetmemiz gerekiyor:

prompt> java -Djava.security.policy=policy.txt FileServer

Client’ı başka bir fiziksel makinada çalıştırmak için, FileInterface.class ve FileImpl_Stub.class dosyalarının kopyalarına ihtiyacımız olacak. Bu kopyaları client classımızın yanına yerleştirdikten sonra aşağıdaki komut ile client’ı çalıştırabiliriz:

prompt> java FileClient fileName machineName

fileName indirilecek dosyanın adı, machineName de dosyanın bulunduğu server’ın adıdır. Eğer buraya kadar her şey doğru işlemişse, istenen dosya server’dan client’a indirilmiş olacaktır.

dhcpd.leases dosyasinda hangi bilgisayara hangi IP nin verildigi yazilir. bu sayede dhcp serveri acip kapatsaniz bile istemciler kismindan herhangi bir sorun olusmaz.

ayrıntılı türkçe dökümantasyon: http://www.enderunix.org/docs/dhcp.html