What are the intentions of the believer when he prays? And what are the theological and philosophical consequences? These questions might seem to be weird, since, certainly evangelical christian, believers are not the greatest proponents of systematic theology. However, in order to understand why people pray online, we should also try to answer the question what prayer actually means.

First of all, since prayer is a believer talking to God, the idea of God is important. In Christianity, the concept of God isn’t as obvious as it seems. For most believers, God exists, He loves us, listens to us, and forgives our sins. But is God a simple Being, timeless and unchangeable? Or is he a being in time, and do his decisions depend on our actions and requests? Most believers have a quite antropomorphic image of God. This is not at all strange, since God in the Old Testament is presented as someone who can become angry, changes his mind, and conversates with people like Abraham and Moses. In the New Testament, Jesus is God incarnated. He can become sad, cries, and suffers on the cross. The church fathers, most notably Augustine, have incorporated Platonic ideas about God as a timeless, unchanging being. The image of God in the Old Testament shouldn’t be taken to literally!

Without going into too many details, this has consequences for the prayers of the believers. If God already knows what we will ask for, we can surely not influence his decisions. That doesn’t mean that are requests are part of His relationship with us, but in this case we must acknowledge that we can only depend on God. “Thy will be done” is the adagium. If a believer prays for the recovery of a child, and this doesn’t happen, this believer may trust that everything is in God’s hand, even if he doesn’t understand.

The idea that God is working through prayer is not at all impossible if God knows everything, and is not affected by temporal circumstances. It is just impossible to understand why God ‘hears’ certain requests, and does not seem to act on other requests. Things change when God is seen as a supernatural Being that is contingent to our prayers in the sense that we can actually influence God. For example, if we take certain phrases like ‘the prayer of the righteousness is powerful’, or ‘whoever asks in My Name, it will given to him’ or certain phrases of James about healing and faith literally, we can connect consequences to prayers that are not being heard. Can we say ‘His faith was not enough?’ when prayers are not being answered? Or, does a prayer of many believers affect God more than the prayer of just one believer? These ideas become even stronger if Christians do not only believe in a God that they can somehow influence, but also in a rich spiritual world that is constantly at war. Especially in certain charismatic circles, the idea that we are constantly being engaged in a battle between the people of God, angels, etc. on the on hand, and the Devil and his demons on the other hand, numbers start to count. For example, Christian festivals, with many Christians attending, could be a ‘target’ for the Devil. That is why people start 24×7 prayer events, in order to ‘protect’ the event. Another commonly heard story is that prayer for the fall of Communism, which happened in 1989, was a direct result of the many prayers. The demonic forces of communism had lost the battle. In these cases, believers almost have the ‘duty’ to pray, because the fate of the (spiritual) world is partly in their hands.

(to be continued)

Sources:

D.Z. Phillips, The Concept of Prayer;

P. Vardy, The Puzzle of God.

Post from: Media, Religie en Cultuur

(I am reading ‘The Concept of Prayer’ by D.Z. Phillips)

Post from: Media, Religie en Cultuur

Post from: Media, Religie en Cultuur

Nu zijn ICT-projecten bij de overheid niet zo sexy. Politici wagen zich er maar niet liever aan, want het is moeilijk uit te leggen wat er nu zo fantastisch aan is, en veel projecten worden veel duurder en duren langer dan de bedoeling is. Daar wordt, met vallen en opstaan, aan gewerkt. Sinds een aantal jaren is het besef doorgedrongen dat ‘de burger’ of ‘de klant’ centraal moet staan. Dat valt nog niet mee. Maar wat is de grootste frustratie van mensen als ze zaken willen doen met de overheid? Eindeloze formulieren, telkens opnieuw dezelfde gegevens invullen, en ondoorzichtige procedures. Dat kan allemaal veel makkelijker. Door gegevens die de overheid al heeft gewoon opnieuw te gebruiken, en ervoor te zorgen dat de juiste instanties de juiste gegevens hebben, voorkom je al een heleboel rompslomp. Zoals ze bij de belastingdienst zeggen ‘Leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker.’

Na negen maanden bij Onderwijs ben ik nu beland bij Landbouw, dat tegenwoordig het ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie heet. Daar proberen ze het makkelijker te maken voor ondernemers (zoals boeren, tuinders, vissers, etc.) om hun zaken beter en efficiënter te kunnen regelen. Met behulp van één digitaal loket kunnen deze ondernemers inloggen, hun dossier inzien, en kijken hoe het staat met de zeken die ze met de overheid kunnen regelen.

Het is een hele klus om dit te realiseren. Het programma Digitale Dienstverlening maakt hier allerlei bouwstenen voor. Ik ga de komende negen maanden als communicatieadviseur aan de slag om iedereen die hiermee te maken krijgt duidelijk te maken waarom en hoe we dienstverlening beter, makkelijker en efficiënter willen maken.

Post from: Media, Religie en Cultuur

Bidden is daarbij een praktische handeling van eerbied, meditatie of schuldbelijdenis. Bidden is praten, vechten of huilen met God. Op internet is dat niet wezenlijk anders dan in een kerk. En dat is wennen, omdat de grens tussen privaat en publiek is vervaagd. Bidden op internet? Het kan al jaren en in diverse vormen. Een belangrijke vraag is: laat God zich kennen op of via een beeldscherm? Het antwoord ligt onder meer besloten in de individuele ervaring van de online bidder of van de gemeenschap van digitale gebedsplaatsen.

Zie het artikel in Trouw, geschreven door Theo Zijderveld en Eric van den Berg

Post from: Media, Religie en Cultuur

Een grote groep ridders en magiërs moet het opnemen tegen vijandelijke krachten. Ze weten de eindeloze stroom van monsters lang te weerstaan, tot er een enorm en afschrikwekkend wezen aankomt dat hen te lijf gaat. De troep probeert het monster gezamenlijk te doden, maar het lukt niet. Alle ridders en tovenaars komen om. Gelukkig worden ze snel weer tot leven gewekt, waarna het gevecht zich herhaalt. Weer geen succes. Als de derde keer ook geen resultaat oplevert, trekt de horde zich terug, een beetje gefrustreerd. Te moeilijk. Volgende keer beter…

Mary en Patrick wonen in Colorado. In tegenstelling tot veel van hun leeftijdsgenoten zijn ze niet verzot op skiën, maar op het online spel World of Warcraft. Vanavond spelen ze met een grote groep een raid, een gevechtsmissie. Patrick legt vol geduld uit hoe World of Warcraft nu eigenlijk werkt. Maar het is moeilijk om alle verschillende karakters en hun eigenschappen te begrijpen. Dat wordt duidelijker als het spel begint. Mary is de leider van de guild, een groep van gamers die elk thuis achter hun computer meespelen. Zij coördineert de boel via internet en zorgt ervoor dat voldoende mensen inloggen om te spelen. Dat blijkt nog een hele klus. Sommige mensen liggen te slapen, andere hebben verplichtingen elders.

Na een uur is de groep spelers eindelijk compleet, en ze storten zich in een van de vele raids. Tijdens het spel worden er een hoop grappen gemaakt. Maar als het spannend wordt, zitten Patrick en Mary geconcentreerd naar hun scherm te kijken en vliegen hun handen over het toetsenbord. Veel spelers zijn enorm toegewijd aan het spel. Als lid van een guild offeren ze meestal wel een aantal avonden per week op om te spelen.

Maar wat vinden ze zelf van het spel? Wat vinden ze van de mythische verhalen waar de game op leunt, van hun spelkarakters en van de online gemeenschap? Heeft deze community niet een bijna religieus karakter?

Lees het gehele artikel in de C.V. Koers van Maart 2010

Post from: Media, Religie en Cultuur

Veel kerken hebben een website met informatie over hun kerkgebouw en de activiteiten die daar plaatsvinden. Webdesigners hebben in het verleden op kerkelijke websites een forum of community op de website geïnstalleerd. Dit soort initiatieven zijn meestal doodgebloed, omdat kerkleden al actief zijn op bestaande netwerken op het internet. Als kerken online een binding met hun gemeenteleden willen opbouwen, doen ze er verstandig aan die netwerken te gebruiken.

Kerkelijke professionals die op netwerksites actief zijn, kunnen bovendien makkelijker contact maken met mensen die niet zo snel een kerkgebouw binnenstappen. Er zijn al een aantal dominees en voorgangers op Twitter, Hyves en Facebook actief, maar dat moeten er veel meer worden!

(de auteur is ook actief op Twitter: http://twitter.com/theozijderveld )

voor Protestant.nl, 8 februari 2010

Post from: Media, Religie en Cultuur

Post from: Media, Religie en Cultuur

Wat is het doel van de website?

Schrijvers zullen vanuit hun expertise reflecteren op de ontwikkelingen op het gebied van media, religie en cultuur. Het gaat dus niet om nieuwsberichten of kortstondige hypes, hoewel deze wel aanleiding kunnen geven tot reflectie. Er zal gekeken worden naar de rol van religie in een postmoderne cultuur waarin media alom tegenwoordig zijn.

Waar zal over geschreven worden?

De lijst is onvolledig, maar er zal o.a. geschreven worden over:

• Religie, politiek en geschiedenis
• Islam en de media
• Religie en spiritualiteit op internet
• Religieuze organisaties in de netwerksamenleving
• Religie en moderniteit
• Orthodoxie in de moderne wereld
• Religie en kunst

Dat klinkt allemaal heel vaag, noem eens een voorbeeld?

Op www.theozijderveld.com/blog staan voorbeelden van korte, onsamenhangende analyses. De onderwerpen die worden besproken passen wel goed bij de nieuwe website. Uiteraard wordt de kwaliteit van mediareligiecultuur.nl veel hoogstaander….

Wie doen er mee?

De namen van de deelnemers worden binnenkort op de website bekend gemaakt. Tot nu toe is het zeker dat acht mensen voor de website gaan schrijven. Dit worden er waarschijnlijk meer. Ze zijn afkomstig van de Vrije Universiteit, Universiteit Utrecht, de Universiteit van Amsterdam, de kunstacademie en de Christelijke Hogeschool Ede. Onder hen bevinden zich zelfstandige tekstschrijvers, journalisten, marketeers, kunstenaars en onderzoekers.  Sommigen hebben meerdere petten op…

Kan ik ook meeschrijven?

Dat kan, mits je verstand hebt van een specifiek onderwerp (of meerdere onderwerpen) op het gebied van media, religie en cultuur.

Wanneer gaat de website online?

Op de website zal binnenkort een onderhoudssysteem worden geplaatst, maar de eerste content zal rond 7 februari geplaatst worden.

Wie kan ik bereiken voor meer informatie?

Mail dan naar theozijderveld apestaartje gmail punt com.

Post from: Media, Religie en Cultuur

Stel, je bent niet echt gelovig, maar wel heel spiritueel, en je bent altijd druk. Waar haal je dan je inspiratie vandaan? Gelukkig spreken de grote goeroes niet alleen op een berg of schrijven ze diepzinnig boeken. Vandaag de dag zitten ze ook op Twitter.

Paulo Coelho, de schrijver van de Alchemist, De Zahir, en veelgevraagd columnist, heeft meer dan 230.000 volgelingen en al bijna 4000 tweets op zijn naam staan. HIj schrijft in het Portugees, maar vertaalt zijn wijsheid gelukkig ook naar het Engels. Een kleine greep:

“You need to wake up if you want to dream.” en “Only one thing makes a dream impossible to achieve: the fear of failure.”

Ook antwoordt Coelho regelmatig op vragen van zijn volgelingen en geeft hij interessante links door. Behalve op Twitter heeft Coelho een flashy website en een blog. Hij maakt zelfs filmpjes die hij op Youtube zet!

Een andere grote wijsgeer is Deepak Chopra. Chopra is bekend van tientallen boeken over mindfullnes, spiritualiteit, meditatie en allerlei theorieen over de werking van het universum. Hij heeft een eigen centrum waar je gelukkig kan worden, maar geeft ook gratis advies op Twitter.

Chopra is nog veel actiever dan Paulo Coelho. Regelmatig vraagt hij via Twitter of mensen meedoen om zich te verenigen om een betere wereld te creeeren.  Zijn belangrijkste voornemen is: “ to have at least 100 million people join me in taking a vow for non violence in thought, speech and action asap” . Dat is niet mis. De teller staat nu op meer dan 25.000 mensen. Ook hij verblijdt zijn meer dan 140.000 volgers met wijsheid, zoals: “Let music loosen our deafness to spirit. Play and let play.”

Deze Twittergoeroes brengen spiritualiteit nu wel heel makkelijk dichtbij. Als je twitter hebt, volg deze wijze mannen. Als ze je wat leren, sluit dan je laptop, mediteer 30 seconden, en voel je een beter mens!

Post from: Media, Religie en Cultuur