حتما شما هم می دونید که داشتن کسب و کار آنلاین چقدر می تونه جذاب و پر درآمد باشه. ولی بدون داشتن ابزار مناسب برای مدیریت موجودی محصولات و یا فروش کمی سخت میشه و با بزرگتر شدن شبکه شما دیگه نمی تونید با سرعت و دقت لازم پاسخگوی نیاز مشتریاتون باشید و شاید بخشی از آنها یا سهمی از بازار رو دست بدین!
با توتی (توت فرنگی) کنترل کاملی روی موجودی محصولات تان دارید می تونید به راحتی فاکتور صادر کنید و مشتریان رو با مشخصات دلخواه ذخیره کنید. آمار کاملی از همه فعالیت هاتون رو بصورت روزانه هفتگی یا ماهانه ببینید. در ضمن کلی ابزار جانبی داره که همش بهتون کمک می کنه فقط متمرکز روی کسب و کارتون بشید و بیشتر و بیشتر بفروشید!

نرم افزار توتی (توت فرنگی) یک دستیار حرفه‌ای برای کسب کارهای کوچک و متوسط خانگی است.
بخش های اصلی برنامه متشکل از انبار ، مشتریان، صدور فاکتور می باشد.
می توانید لیستی از محصولات ایجاد کرده و اطلاعات محصول از قبیل نام بارکد قیمت ، تعداد و مشخصات دیگر را وارد کرده و سپس برای فروش از آنها استفاده کنید. می توانید به راحتی با انتخاب محصولات مورد نظر و تعداد به راحتی فاکتور صادر کنید. بخش مشتریان نیز برای مدیریت مشتریان قابل دسترسی است. می توانیدمشتری را مستقیم ایجاد کنید و یا بعد صادر کردن فاکتور مشتری خود به خود ایجاد شده را مدیریت کنید.
در توتی (توت فرنگی) همه بخش ها بصورت یکپارچه به یکدیگر متصل بوده و با استفاده از امکانات توت فرنگی می توانید به راحتی محصول یا محصولاتی را انتخاب و سپس مشتری را ایجاد یا انتخاب کرده و برای او فاکتور صادر کنید، سپس فاکتور را به اشتراک بگذارید. در تمامی مراحل توت فرنگی به عنوان یک دستیار حرفه ای در خدمت شماست.
امکانات زیادی برای توت فرنگی در نظر گرفته شده که بسیار از آنها با اشتراک ماهانه فعال و قابل استفاده خواهد بود.
در ضمن با پشتیبانی آنلاین هرگونه سوال یا مشکل در اسرع وقت پاسخ داده خواهد شد. هدف ما کمک در هرچه بهتر کردن کسب و کار شماست.

وبسایت توتی: www.toot-farangi.ir

توتی در بایت کد: www.bitecode.ir/services/projects/tooti/

دانلود از کافه بازار:

نوشته توتی (توت فرنگی) اولین بار در Mahdi Tajik پدیدار شد.

RxJava کتابخانه ایست برای برنامه نویسی بصورت Reactive در جاوا. خود Reactive Programing چیه؟ Reactive Programing روش برنامه نویسی بر اساس جریان داده و تغییرات روی آن بر اساس یک واقعه یا Event است. نمی دونم چقدر با Event و یا Reactive programing آشنایی دارید اما اگر بخوام به زبان ساده بگم Event  این است که یک واقعه رخ می دهد و بعضی کلاس ها و آبجکت ها نسبت به آن واقعه حساسند و متوجه آن می شوند. فرض کنید بابای خونه نسبت به روشن کردن کولر ( ایونت روشن شدن کولر) حساسند و هروقت اتفاق میافتد به محض مطلع شدن عکس العمل مناسب را نشان می دهند! البته این یک شوخی بود اما واقعیت قضیه همین است. در ادامه موضوع رو بیشتر باز می کنم.

RxJava – Reactive Extensions for the JVM – a library for composing asynchronous and event-based programs using observable sequences for the Java VM.

خیلی خوب، گفتم که  برای برنامه نویسی بصورت Reactive در جاوا باید از RxJava استفاده کنیم. یک کامینوتی به نام ReactiveX است که تقریباً برای تمامی  زبان های برنامه نویسی مطرح، کتابخانه داده تا بتوان در آنها از امکانات Reactive استفاده کرد. مثلاً RxKotlin ،RxDart ،RxScala ،RxPHP و…. شاید بپرسید پس RxAndroid چیه؟ آیا اون هم پیاده سازی Reactive در اندرویده؟ اینجا باید بگم خیر!  RxAndroid جای گزین RxJava برای اندروید نیست. بلکه افزونه ای است متشکل از مجموعه ای از ابزار های Rx برای اندروید برای RxJava . یعنی ما در اندروید از RxAndroid به تنهایی نمی تونیم استفاده کنیم و باید در کنارش حتماً RxJava باشه. فکر می کنم در جلسات بعدی که میریم سراع مثال این مسائل این دو وابستگی را در کنار هم در Gradle مشاهده خواهید کرد.

پیش نویس این مقاله رو بیش از دو سال پیش شروع کردم. موقعی که هنوز استفاده از RxJava و RxAndroid خیلی باب نشده بود.  منتهی لازم دیدم که هرچه زود تر به این مبحث بپردازم و تا  سریعتر بتونم وارد مباحث معماری بشم  که خیلی بکارمون میاد و کمکمون می کنه. احتمالاً RxJava رو بتونم در دو یا سه جلسه تمومش کنم و امیدوارم براتون مفید باشه.

از تعاریف که بگذریم می رسیم به منطق و مفهوم کار: به نظر خود بنده Reactive Programming پیاده سازی Observer pattern در سطح برنامه نویسی است. همانطور که در ادامه مشاهده خواهید کرد، یکی از مفاهیمی که بسیارمورد استفاده در Reactive هست مفهومی به نام Observer یا نظاره گر است. پس لازم است که ببینیم این دیزاین پترن دقیقاً چی می خواد بگوید.

Observer pattern

داستان اینطوریه که کلاً سه تا مفهوم داریم. یکسری موضوع یا Subject داریم که حالت یا State خاص دارند و یک تعدادی نظاره گر یا Observer هستند که به تغییر State این Subject ها علاقه مند هستند. پس خود را برای تغیرات حالت موضوع مورد نظر مهیا می کنند و در هر تغییر حالت، این تغییر با مکانیزمی به آنها اطلاع داده شود.

در این مثال ما پدر نسبت به روشن شدن کولر حساس است و تا کولر روشن می شود آن را خاموش می کند. از طرفی روشن شدن کولر برای مادر یا فرزند اهمیتی ندارد. همینطور بوی سوختن غذا فقط برای مادر مهم است و بعد از شنیدن آن به سرعت خودش و به آشپزخانه می رساند، در صورتی که برای پدر و فرزند معنی خاصی ندارد و اصلا متوجهش نیستند. ( البته مثال خیلی انتزاعی است). RxJava هم به همین صورت است. یعنی اتفاقات و event ها بر اساس وارد شدن و یا تغییر اطلاعات فعال می شوند و یک تعدادی کلاس به آنها واکنش نشان می دهند.

حالا که پترن Observer را برسی کردیم می خواهیم مفاهیم متناظر آن در RxJava را ببینیم.

برای ملاحظه مقاله کامل به سایت بایت کد مراجعه کنید.

نوشته Rx java چیست؟ بخش اول اولین بار در Mahdi Tajik پدیدار شد.

در این جلسه قصد داریم با نحوه ساخته شدن و اجرا شدن برنامه اندروید آشنا شویم.  اول از همه اصطلاح “کامپایل” شدن را تعریف می کنیم. در این باره pc mag staff می گوید:

A compiler is computer software that transforms computer code written in one programming language (the source language) into another programming language (the target language). Compilers are a type of translator that support digital devices, primarily computers. The name compiler is primarily used for programs that translate source code from a high-level programming language to a lower level language (e.g., assembly language, object code, or machine code) to create an executable program.

کامپایل شدن به معنای کنارهم قرار دادن و تبدیل کدهای و منابع برنامه و ساخت فایلی قابل اجرا برای دستگاه مقصد است. به برنامه ای که این کار را انجام می دهد کامپایلر گفته می شود. ممکن است برنامه ای برای محیط ویندوز کامپایل شود ( برنامه های ویندوزی) و یا برای اندروید کامپایل شود. ( برنامه های اندرویدی) اما هرکدام دارای شرایط و فرمت خاصی هستند که کامپایلر آن را کنترل می کند. برای استفاده از کامپایلر های مختلف برنامه ها و ابزار توسعه خاص مورد نیاز است. به عنوان مثال برای کامپایل کردن برنامه های اندرویدی می توان از Ecilipes یا Android studio و Intellij IDEA و غیره استفاده کرد. برای ساخت و کامپایل برنامه های ویندوزی از Visual Studio، Borland delphi و غیره استفاده کرد. بحث اصلی ما در مورد کامپایل برنامه اندروید است…

برای دیدن مقاله کامل به سایت بایت کد مراجعه کنید.

نوشته برنامه اندروید چگونه کامپایل و اجرا می شود اولین بار در Mahdi Tajik پدیدار شد.

کاربرد این قضیه وقتی است که مثلا می خواهید عددفارسی ٧ را تایپ کنید اما هفت لاتین نمایش داده می شود. این در صورتی است که زبان صفحه کلیدتان را روی زبان فارسی یا عربی تنظیم کرده اید. این موضوع در محیط های برنامه نویسی هم بسیار پرکاربرد است. برای نمایش کاراکتر مورد نظر باید دقیقاً کد Unicode کارارکتر را تایپ کنید.

Unicode چیست؟

unicode یک استاندارد بین المللی برای کاراکتر است که امروزه تقریباً هر سیستمی از آن پشتیبانی می کند و می تواند کاراکترهای آن را نمایش بدهد. در این استاندارد هر حرف یا کاراکتر دارای یک کد منحصر به فرد است و برای نوشتن یا نمایش آن کافی است از این کد استفاده کرد و محیط هایی که از استاندارد پشتیبانی می کنند بجای نمایش کد، کاراکتر مورد نظر را نمایش می دهند و این کارارکترها در همه جا استاندراد و یک طور نمایش داده می شود. برای بهتر متوجه شدن موضوع می وانید به این مقاله مراجعه کنید.

کدهای حروف فارسی

همانطور که گفتم هر کارارکتری دارای کد منحصر به فرد است و در جایی که لازم است می توان دقیقاً از آن کاراکتر استفاده کرد. جدول های زیر کدهای اعداد و حروف ویژه فارسی می باشد:

حال سوال اینجاست که چگونه این کاراکتر ها را تایپ کنیم. برای اینکار اول لازم است گزینه تایپ Unicode بر اساس کد Hex را در ویندوز فعال کنیم.

دکمه start ویندوز را زده و و عبارت regedit را تایپ کنید تا برنامه ریجیستری ادیتور باز شود. سپس به مسیر HKEY_CURRENT_USER\Control Panel\Input Method بروید و یک آیتم از جنس String value با نام EnableHexNumpad بسازید و مقدار آن را ۱ قرار دهید. حال سیستم را یکبار Restart کنید. تایپ کردن Unicode با کد Hex برای شما فعال شده است. هرجا که خواستید این حروف Unicode را تایپ کنید کافیست Alt کیبورد را نگه داشته و سپس از بخش اعداد کیبورد ( بخش سمت راست) اول + را زده سپس کد hex را از جدول بالا (عبارت بعد x ) را تایپ کرده و نهایتاً Alt را رها کنید. کاراکتر شما تایپ خواهد شد!

برای مشاهده مقاله کامل به bitecode.ir مراجعه کنید. تصمیم دارم مطالب آموزشی را کم کم به این سایت منتقل کنم. نظر یا پیشنهادی داشتید در خدمت هستم.

نوشته چگونه در ویندوز عددفارسی را دقیقاً فارسی تایپ کنیم؟ اولین بار در Mahdi Tajik پدیدار شد.

پیکچا یک اپ آیفون هستش که به شما و بقیه شرکت کننده های یک ایونت این امکان رو میده که لحظاتتون و تجربه تون در اون ایونت رو با بقیه دنیا به اشتراک بذارید. برای هر ایونت یه صفحه ساخته میشه و پستهای شما با توجه به لوکیشنتون تو صفحه همون ایونت و در کنار پست بقیه شرکت کننده های اون ایونت نمایش داده میشه و فن های اون ایونت تو همه دنیا میتونن تصویری که شما از جو اون ایونت ساختین رو ببین. پیکچا یه اپلیکیشن مبتنی بر ایونت هستش، به این معنی که فقط کسایی که توی یک اویونت هستنمیتونن از اون ایونت پست به اشتراک بذارن.

خلاصه اگه کنسرت، فستیوال موسیقی یا مسابقه ورزشی رفتین یا مثلا تو یه جشن تولد یا عروسی بودین یا حتی تو کافه ای که نشستین برنامه ای در حال اجرا هستش میتونین ازش عکس و ویدیو بگیرید و تو پیکچا پستش کنید. اگه ایونتی که توش هستید رو تو پیکچا پیدا نکردین، میتونین بسازیدش و به بقیه اطرافیانتون هم بگید که توش پست بذارن.

این اپ در حال حاضر فقط برای گوشی های آیفون موجوده و می تونید از اینجا دانلود کنید.

نوشته پیکچا – Pictcha اولین بار در Mahdi Tajik پدیدار شد.

موضوع این آموزش پاک کردن گروهی مخاطبان تلگرام است. همانطور که می دانیم برنامه تلگرام با گرفتن مجوز “Contact” لیست مخاطبین گوشی را به لیست مخاطبان داخلی خود برنامه اضافه می کند. البته به مخاطبین آن می توان افرادی را اضافه کرد که شاید در لیست مخاطبان تلفن هم وجود نداشته باشند. ( موقعی که شخصی که در کانتک شما نیست مسیج می دهد و شما دو گزینه دارید. او را بلاک کنید یا اینکه به لیست کانتکت ها اضافه کنید.)

همانطور که احتمالاً می دانید یا متوجه شده اید، برنامه تلگرام تمامی مخاطبان موجود در گوشی تلفن همراه را در مخاطبان خود اضافه می کند و این امر در مواقعی می تواند مشکل ساز باشد. مثلا شما سیم کارتتان را بصورت موقت در گوشی شخص دیگری قرار داده اید و متاسفانه لیست مخاطبان سیم کارت ( درصورت استفاده و نمایش در تنظیمات)  به مخاطبان تلگرام موجود در گوشی اضافه می شود.

یک سناریوی دیگر: باطری گوشی شما تمام شده و نیاز به اطلاعاتی دارید که در تلگرام گوشیتان قرار دارد. سیم کارت خود در گوشی دوستتان گذاشته و با حساب کاربری خود وارد می شوید. تمام مخاطبان تلگرام روی گوشی دوستتان به کانکت های تلگرام اضافه می شود که این امر خیلی دردسر سازاست.

از طرفی در نسخه جدید که امکان اضافه کردن چند حساب کاربری وجود دارد نیز مخاطبان را برای هردو بروز رسانی می کند. ( مخاطبان حساب اول جزو مخاطبان حساب دوم می شوند و همچنین مخاطبان حساب دوم وارد لیست مخاطبان حساب اول می شوند.) البته امکان دارد که این باگ در نسخه های بعدی گرفته شود. اما اگر مثل من حساب دوم را وراد برنامه کرده اید حتماً مخاطبانتان با هم ادغام شده اند. این مشکل در نسخه فعلی یعنی ۴٫۷٫۱ وجود دارد.

پاک کردن تکی مخاطبان

در صورتی که یکی از این مشکلات برایتان بوجود آمد و یا به هر دلیل دیگری خواستی مخاطبین تلگرام را پاک کنید یک روش قدیمی پاک کردن یکی یکی مخاطبان است. برای این منظور کافیه طبق مراحل زیر عمل کنید.

اول وارد بخش کانتکت شده و مخاطب مورد نظر را انتخاب کنید:

سپس روی اسم مخاطب کلیک کرده تا صفحه جزئیات بیاید. سپس روی منوی سمت راست ( گزینه سه نقطه) کلیک کرده و گزینه Delete contact را انتخاب کنید:

و در آخر هم تایید را بزنید.

اما هدف ما از این آموزش یک مرحله جلو تر است و می خواهیم لیست یا تمام کانتکت لیست را یکجا حذف کنیم که به روش بالا خیلی زمان بر خواهد بود.

پاک کردن گروهی مخاطبان

قدم اول: برای این منظور اول لازم است تا از طریق وب وارد تلگرام شویم. همانطور که می دانیم یک نسخه آنلاین هم برای تلگرام در آدرس web.telegram.org  وجود دارد. با شماره خود وارد شوید.

قدم دوم: از منوی سمت راست Contacts را انتخاب کرده و در صفحه جدید باز شده گزینه Edit را بزنید.

قدم سوم: در صورتی که می خواهید برخی مخاطبان تلگرام را پاک کنید کافی اسکرول کنید تا مخاطبان مورد نظر لود شوند، سپس  تعداد مورد نیاز کانتکت را انتخاب کرده ( حتماً دکمه Edit را در مرحله قبل زده باشید!) و سپس گزینه Delete را انتخاب کنید و همه آنها پاک می شود. حال برای پاک کردن همه موارد لیست را تا آخر اسکرول کنید و سپس وارد مرحله بعد شوید.

قدم چهارم: بعد از اینکه قدم سوم را انجام دادید، یعنی حالت Edit و اسکرول کردید تا تمام مخاطبان لود شود، باید وارد حالت Develop مرورگر بشوید. در Chrome کافی است راست کلیک زده و گزینه Inspect  را بزنید یا در فایرفکس راست کلیک و گزینه Inspect elements را بزنید. سپس تب کنسول را باز کرده و عبارت زیر را اجرا کنید:

$('.contacts_modal_contact').click();

با این گزینه همه مخاطبان انتخاب می شوند و می توانید گزینه Delete را انتخاب نمایید.

و نتیجه همه مخاطبان برای پاک شدن آماده هستند:)

منبع: بایت کد

نوشته نحوه پاک کردن دسته جمعی مخاطبان تلگرام اولین بار در Mahdi Tajik پدیدار شد.

با سلام، ممکنه برای خیلی ها این سوال پیش اومده باشه که از هرکدوم از Handler یا Thread یا AsycTask استفاده کرده باشیم و لی در حقیقت تفاوت میان آنها را به درستی نشناسیم. در این مقاله می خواهیم این تفاوت ها و محل مناسب استفاده از هر یک را برسی کنیم.

اول لازم هست تا با تعریف هرکدام بیشتر آشنا شویم.

Thread

A thread is a thread of execution in a program. The Java Virtual Machine allows an application to have multiple threads of execution running concurrently.

ترد یا رشته واحد های کلی پردازش وظایف هستند که هر برنامه می تواند تعدادی ترد داشته باشد. هر ترد اولویتی در سیستم دارد و تردهای ایجاد شده توسط یک ترد دیگر، اولویت هم سطح خواهند داشت. در اندروید هر برنامه یک ترد اصلی یا Main thread دارد و وقتی  thread جدیدی ایجاد می کنیم پردازش ها جدا از اتفاقات ترد اصلی روی می دهد. اما برای هماهنگ کردن و یا به عنوان مثال بازگشت جواب باید اینکار را بصورت دستی توسط message یا callback مدیریت کنیم. ( مقاله کامل در اینجا) در صورتی که اگر تردی ایجاد کنیم دستورالعمل های آن باعث freeze شدن برنامه نمی شود زیرا در یک ترد دیگری جاریست اما در عوض به عناصر UI که در ترد اصلی هستند دسترسی نداریم و نمی توانیم بطور مستقیم UI را تغییر دهیم.

new Thread(new Runnable() {
    @Override
    public void run() {
        doSomething();
    }
}).start();

Handler

A Handler allows you to send and process Message and Runnable objects associated with a thread’s MessageQueue. Each Handler instance is associated with a single thread and that thread’s message queue. When you create a new Handler, it is bound to the thread / message queue of the thread that is creating it — from that point on, it will deliver messages and runnables to that message queue and execute them as they come out of the message queue

طبق تعریف خود گوگل با تعریف یک هندلر می توانیم پیغام یا Runnable ای را پردازش کنیم که دقیقاً در thread  کلاس تولید کننده آن قرار می گیرد و نحوه اجرا شدن آن هم به صف همان thread بستگی دارد. پس یعنی Handler های تولید شده در یک thread به ترتیب در همان thread اجرا می شوند. دستورالعمل هایی که در Handler اجرا می شوند در thread اصلی بوده و اصطلاحاً باعث  freeze  شدن برنامه می شود. اما اگر در ترد اصلی تولید شوند به عناصر UI برنامه دسترسی داریم و مثلا می توانیم یک ViewText ای را بروز رسانی کنیم.

new Handler().post(new Runnable() {
    @Override
    public void run() {
       doSomething();
    }
});

بطور معمول وقتی از Handler استفاده می کنیم که بخواهیم اتفاق خاصی در زمان خاصی بیافتد. مثلا فرض کنید می خواهید با تایمر View ای را آپدیت کنید.

new Handler().postDelayed(new Runnable() {
    @Override
    public void run() {
        // update UI after 1000 millisecons
    }
},1000);

Runable

یک اینترفیسی است که تمامی کلاس هایی که قرار است توسط  Thread اجرا شوند، باید آن را پیاده سازی کنند که یک متد run دارد. پس هرکلاس مشخص می کند که هنگام اجرا شدن توسط Thread چکاری را انجام دهد. ( آن کار در متد run پیاده سازی می شود.) که در تمامی مثال های قبلی قابل مشاهده است.

AsyncTask

برای ساخت آن باید کلاسی از آن مشتق کنیم و متد های آن را Override کنیم.

• doInBackground
• onPostExecute

متد doInBackground در یک ترد مجزا انجام می گیرد و جواب آن onPostExecute در ترد اصلی یا همان UI thread اتفاق می افتد که می توانیم توسط آن UI را آپدیت کنیم. البته متد های دیگری نیز دارد که تنها به این دو متد اشاره کردم. استفاده از AsyncTask بسیار در گرفتن اطلاعات از سمت web پرکاربرد است. ( در صورتی که نخواهیم از کتابخانه های نظیر Retrofit و Volley استفاده کنیم) و اصولاً در قدیم (حدود ۶ سال قبل) ترکیب HttpConnection و AsyncTask برای صدا زدن Api های سمت وب اجتناب ناپذیر بود!

private class MyAsycTask extends AsyncTask<Void, Void, Void> {

    @Override
    protected void onPreExecute() {
       //do something in Ui-thread before background work start
    }

    @Override
    protected Void doInBackground(Void... params) {
       //do something in background
        return null;
    }

    @Override
    protected void onPostExecute(Void aVoid) {
      //do something in Ui-thread
    }
}

نکته:

یک نوع استفاده دیگر از Handler وجود دارد که در ظاهر انگار  Thread است اما:

runOnUiThread(new Runnable() {
    @Override
    public void run() {
        doSomething();
    }
});

توجه کنید که runOnUiThread یک نوع خاصی از Handler است که فقط در ترد اصلی اتفاق می افتد.

هرگونه سوال و یا نکته ای داشتید خوشحال می شم که کامنت کنید.

منبع: بایت کد

نوشته تفاوت Handler و Thread و AsyncTask در اندروید اولین بار در Mahdi Tajik پدیدار شد.

thread یا رشته عبارتند از  واحد های کلی پردازش وظایف که هر برنامه می تواند تعدادی ترد داشته باشد. هر ترد اولویتی در سیستم دارد و تردهای ایجاد شده توسط یک ترد دیگر، اولویت هم سطح خواهند داشت. در اندروید هر برنامه یک ترد اصلی یا Main thread دارد و وقتی  thread جدیدی ایجاد می کنیم پردازش ها جدا از اتفاقات ترد اصلی روی می دهد. اما برای هماهنگ کردن و یا به عنوان مثال بازگشت جواب باید اینکار را بصورت دستی توسط message یا callback مدیریت کنیم.

در این مقاله می خواهیم نحوه ارتباط با این دو روش را برسی کنیم.

message

اصلی ترین راه ارتباط بین تردها پاس دادن پیام است. تردی که قرار است پیغام را دریافت کند باید دسترسی به صف پیغام ها داشته باشد که  messageQueue است و خود ترد ساده فاقد این کلاس است.

new Thread(new Runnable() {
    @Override
    public void run() {
        doSomething();
    }
}).start();

به شکل thread ساده و بدون messageQueue توجه کنید:

برای افزودن messageQueue از کلاس Looper استفاده می کنیم که messageQueue را برایمان فراهم می کند.

new Thread(new Runnable() {
    @Override
    public void run() {
        Looper.prepare();
        doSomething();
        Looper.loop();
    }
}).start();

و بدین ترتیب messageQueue برایمان محیا می شود.

حال تردی که می خواهد مسیج ارسال کند نیاز به یک Handler دارد. وظیفه Handler ارسال و پردازش پیغام مربوط به messageQueue ترد ساخته شده اش می باشد. ( همچنین اجرای Runnable که موضوع این آموزش نیست). وقتی یک Handler جدید می سازیم به threadhd ای که درون آن ساخته شده و messageQueue مربوطه متصل می شود و message ها و runnable ها را به messageQueue مربوطه می رساند و یا از روی آن اجرا می کند. در اینجا برای ارسال پیام کافیست که یک هندلر بصورتی تعریف کنیم هردو ترد دسترسی داشته باشند ( بصورت public یا پاس دادن بصورت properties) در یکی توسط آن Messagehvshg ارسال کنیم و در دیگری Message را گرفته و پردازش کنیم.

به مثال ذیل توجه کنید:

private void testThreadMessaging() {

    Handler handler;

    new Thread(new Runnable() {
        @Override
        public void run() {
            Looper.prepare();

            handler = new Handler(){

                @Override
                public void handleMessage(Message msg) {
                    super.handleMessage(msg);
                    Toast.makeText(MainActivity.this, "Job finish with ( "+(float) msg.getData().getLong("jobTime")/1000+" ) seconds", Toast.LENGTH_SHORT)
                            .show();


                }
            };
            Looper.loop();
        }
    }).start();

    new Thread(new Runnable() {
        @Override
        public void run() {
            long jobTime = doSomething(ITERATION_COUNT);
            Message message = new Message();
            Bundle bundle = new Bundle();
            bundle.putLong("jobTime",jobTime);
            message.setData(bundle);
            handler.sendMessage(message);

        }
    }).start();
}

private long doSomething(int iteration) {
    long startTime = System.currentTimeMillis();
    for (int i = 0; i < iteration; i++) {
        Log.i("mahdi", "run: "+i);
    }
    long endTime = System.currentTimeMillis();

    return endTime - startTime ;
}

ترد اول بعد از تمام شدن کارش زمان انجام کار را به ترد دوم پاس می دهد. در اینجا handler بصورت public تعریف شده بود.

Callback

در این روش ارتباط از طریق پاس دادن یک اینترفیس انجام می شود. برای اینکه مثال فرق کند ترد دریافت کننده پیام را در Ui thread قرار دادم. ( یعنی ترد جدیدی نساختم و در یک جایی در اکتیویتی تعریف کردم که می دانیم خود اکتیوتی در main thread یا همان Ui thread است).

private void testThreadCallBack(){

    //our receiver thread is main thread
    callBack = new ThreadCallBack() {
        @Override
        public void onMessage(Object o) {
            Log.i("mahdi", "Job finish with ( "+((Bundle) o).getLong("jobTime")/1000+" ) seconds");

        }
    };

    new Thread(new Runnable() {
        @Override
        public void run() {
            long jobTime = doSomething(ITERATION_COUNT);
            Bundle bundle = new Bundle();
            bundle.putLong("jobTime",jobTime);
            callBack.onMessage(bundle);
        }
    }).start();
}

interface ThreadCallBack{

    void onMessage(Object o);

}

برای درک بهتر کدها را اجرا کنید و نتایج را برسی کنید. در صورتی که سوال یا نکته ای داشتید کامنت کنید.

منبع: بایت کد

نوشته نحوه ارتباط بین thread ها اولین بار در Mahdi Tajik پدیدار شد.

با گذاشتن tailrec در اول تابع بازگشتی، kotlin خودش آن را هنگام کامپایل کردن در صورت برقرار بودن شرایط، پیاده سازی آن تابع را با حلقه انجام داده و کد را بهینه می کند. به عنوان نمونه به تابع فاکتوریل زیر توجه کنید:

fun fact(x: Long): Long {
    tailrec fun factTail(y: Long, z: Long): Long {
        return if (y == 0L) z
        else {
            return factTail(y - 1, y * z)
        }
    }
    return factTail(x, 1)
}

برای صدا زدن کافیست:

logg("$5! : ${fact(5)}")

استفاده از tailrec شرایط دارد از قبیل اینکه بعد از صدا زدن recursive نباید متد دیگری وجود داشته باشد و یا مثلا اینکه درون بلاک های try/catch/finally نمی توان استفاده کرد. مثال کامل Kotlin را می توانید در لینک ذیل مشاهده کنید.

منبع: بایت کد

نوشته tailrec در Kotlin چیست؟ اولین بار در Mahdi Tajik پدیدار شد.

Advanced Permission manager کتابخانه ای است که توسط آن از شر تمامی دردسر های مجوز های درحال اجرای اندروید خلاص می شوید. همانطور که می دانید تعدادی مجوز در اندروید جزو مجوز های خطرناک است که برای استفاده از آنها علاوه بر منیفست باید در حال اجرا نیز اجازه کاربر را بگیرید و روند گوناگونی دارد. لیست مجوز های خطرناک به شرح ذیل است:

READ_CALENDAR
WRITE_CALENDAR
CAMERA
READ_CONTACTS
WRITE_CONTACTS
GET_ACCOUNTS
ACCESS_FINE_LOCATION
ACCESS_COARSE_LOCATION
RECORD_AUDIO
READ_PHONE_STATE
CALL_PHONE
READ_CALL_LOG
WRITE_CALL_LOG
ADD_VOICEMAIL
USE_SIP
PROCESS_OUTGOING_CALLS
BODY_SENSORS
SEND_SMS
RECEIVE_SMS
READ_SMS
RECEIVE_WAP_PUSH
RECEIVE_MMS
READ_EXTERNAL_STORAGE
WRITE_EXTERNAL_STORAGE

حال ممکن است کاربر نه تنها اجازه ندهد بلکه گزینه “دیگر نشان نده” را انتخاب کند و برای رسیدگی کردن به این قضیه، چک های مختلفی انجام داد که خوشبختانه کتابخانه Advanced Permission manager همه این موارد را به عهده می گیرد.

برای استفاده از این کتابخانه خط زیر را به گریدل برنامه اضافه کنید:

compile 'ir.mtajik.android:advancedPermissionsHandler:1.0.6'

کافی است  Activity خود را از PermissionHandlerActivity ارث بری کنید. سپس متد زیر را صدا کنید و دیگر نگران برسی کردن مجوز و مراحل دست و پا گیر آن نباشید. همه آن را کتابخانه بصورت اتومات مدیریت می کند.

String[] permissions = new String[] {Manifest.permission.SEND_SMS, 
Manifest.permission.WRITE_EXTERNAL_STORAGE , Manifest.permission.READ_EXTERNAL_STORAGE , ...}

boolean stickyMode = true;

askForPermission(permissions , stickyMode, new PermissionCallBack() {
                    
                    @Override
                    public void onPermissionsGranted() {  
                        Log.i("mahdi", "onPermissionsGranted: ");
                    }

                    @Override
                    public void onPermissionsDenied(String[] permissions) {
                        Log.i("mahdi", "onPermissionsDenied: ");
                    }
                });

روند گرفتن مجوز بدین شکل است:

اول: برنامه اجازه تمامی مجوز های خواسته شده را به کاربر نمایش می دهد.
دوم: سپس مجوزهای داده نشده در مرحله قبل با یک دیالوگ دیگر با پیغام جدید از کاربر خواسته می شود.
سوم: اگر کاربر گزینه “دیگر به من نمایش نده” را انتخاب کرده باشد، تنظیمات برای گرفتن مجوزها باز می شود.
چهارم: اگر همچنان کاربر مجوز نداد، کالبک onPermissionsDenied فراخوانی می شود.

حال stickyMode  مشخص می کند که تمام مراحل بالا در یک نشست اتفاق بیافتد یا اینکه خیر. استفاده از این کتابخانه باعث میشه که بدون نگرانی بابت مجوزها به قسمت های دیگر برنامه بپردازید. اگر درمورد پیاده سازی نکته، پیشنهاد، مشکل یا سوالی داشتید خوشحال می شم تا با من درمیان بگذارید.

لینک پروژه در Github

https://github.com/mahdit83/advancedSmsManager

لینک پروژه در Bintray

https://bintray.com/mahdi/maven/advancedsmsmanager

لینک در android-arsenal

https://android-arsenal.com/details/1/6024

منبع: بایت کد

نوشته کتابخانه Advanced Permission manager اولین بار در Mahdi Tajik پدیدار شد.