امروز یکی از جالب ترین روزهای کارم بود . اول صبحی خانم بهزاد با یه سری خردید اومد شرکت از خوراکی گرفته تا دستمال کاغذی بخصوص اسپری خوش بو کننده سرویس بهداشتی اونم دو تا رفت گذاشت اشپزخونه چند دقیقه دیدم سپهر با حالت شیطانی رفت سمت اشپز خونه من که مشغول نوشتن یه گزارش بودم اصلا حواسم نبود که سپهر بالا سرمه تو دستشم اسپری خوشبو کننده هستش سرم رو که بلند کردم شروع کردس اسپری کردن سمت من منم گوله رفتم اشپزخونه اون یکی ورداشتم تو سالن شروع کردیم همین دیگه گر رو اسپری کردن بهزاد که داشت دیونه می شد سرمون داد زد تا الان اینطوری ندیده بودمش ما هم اسپری ها رو گذاشتیم کنار رفتیم دنبال کارامون بعدشم بقیه اراذل اوباش تشریف اوردن ظهر بود سپهر نشسته بود رو صندلی جلوی میزد بهزاد خانم بهزاد هم مثل همیشه خواب بودن پشت به سپهر ، سپهر داشت نمی دونم چی می نوشت ازم ماژیک رو خواست منم حوصله نداشتم برم بهش بدم پرتاپ کردم این چپل چلاق نتونست بگیره رد شده درست از 3 سانتی گوش بهزاد رد کرد رفت خورد دیوار بهزاد از خواب پرید شاکی گفت بسه تموم کنید دیگه این شوخی شهرستانی ها رو خرس گنده ها شانس اوردیم تو سرش نخورده بود وگرنه الان فکر کنم بیمارستان تشریف داشتیم از اون دختر بی اعصاب ها هستش که  100 تا پسرو می خوره یه ابم روش 1 ساعتی گذشت دیدیم حوصلمون سر رفته سپهر به سلطان غم اشاره کرد دیدیم هدفون زده تو اهنگ سلام ستار غرق شده داره زمزمه می کنه منم نامردی نکردم اهسته رفتم پشتش اول خواستم بهش پس گردنی بزنم دلم سوخت فقط با انگشتم یه گوشش رو نوازش دادم بیچاره همچین پرید روده بر شدیم از خنده با سپهر از شانس ما ،  امروز فقط من بهزاد سپهر سلطان غم بودیم شرکت وگرنه چی کارا که نمی کردیم بعدش به سپهرو ، زندی بیاد بیان بریم یه کم تفریح تو ساختمون اولش رفتیم مثل بچه های سه ساله اسانسور سواری از طبقه اول پارکینگ از پارکینگ طبقه پنجم همینطوری داشتیم بازی می کردیم که سپهر گفت بیان بریم زنگ های واحدهای دیگرو بزنیم یکم سرکارشون بذاریم اقا بدبخت کرده بودیم واحد های دیگرو زنگ بزن درو برو تو اسانسور اقا کل ساختمون رو بهم ریخته بودیم اساسی، جای همتون خالی بود امروز جدن

اقا خدا لعنت کنه کسی رو که ما رو واسه این پست انتخاب کرد . داشتیم مثل ادم زندگیمون رو می کردیم که این  پست مثل بختک افتاد به زندگیمون 12 مهر بود که مثل همیشه رفتم شرکت هنوز از در نرفته تو اقای مدیر از پشت اتاق شیشه ای ما رو با اشاره انگشت خواست ، تو دلم گفتم فلان فلان شده بذار برسم بعد گیر دادن ها رو شروع کن هیچی رفتیم تو اتاق اقا نرفته تو اتاق زنگ زد به خانم منشی گفتم : بیا الان برگه توبیخی رو می خواد بعد دیدم نه این سری گفت : خانم منشی لطف می کنین نامه اقای هدایتی بیارین دفترم ، منم گفتم بدبخت شدم فلان شده نامه اخراجیمون رو بلاخره زد تو همین فکرها بودم که خانم منشی یه نامه از طرف هیت مدیره داد دستم ، منم با ترس لرز در این نامه رو باز کردم اقا نامه رو که خوندم می خواستم از خنده بترکم بلند بلند زدم زیر خنده اقای مدیر که کپ کرده بود گفت : اقای هدایتی دیونه شدین گفتم : نه اقای مدیر اخه فکر کنم اشتباه شده گفتن من مدیر شدم اونم مدیر تولید شعبه جدید شرکت تو سعادت اباد فکر کنم اشتباه شده ، جناب مدیر گفت : خیر اقای هدایتی شما فردا باید برید طرف جدید هیچی بعد دادن چند تا نامه تسویه ، ….. ما رو به محل کار جدید معرفی کردن ، هنوزم واسم جالبه چون اون شرکت از من دودره باز تر تنبل تر نبود حالا این چه صیغه ای بود منم نمی دونم هیچی منم فردا صبح رفتم محل کار جدید بعد از وارد شدن به دفتر جدید مدیر قبلی منو خواست به پرسنل اشنام کرد کارا رو بهم توضیح داد تو همین معرفی پرسنل جدید بودیم یه اسم اشنا به گوشم خورد : منصور سپهر هیچی بعد 2 سال دوباره منو منصور بهم رسیدیم دورانی داشتیم دو تایی زدیم زیر خنده سپهر گفت : اقایون از فردا شرکت تعطیله گفتم : سپهر باز که دوست نداری که بفرستم بازداشتگاه ( اشاره به زندانی کردن  سپهر توی توالت شرکت به مدت یه شب  ) بعد از پایان یافتن  معرفی کردن پرسنل  اقای مدیر دفتر رو ترک کردن رفتن من موندم6  تا کارمند حالا این شش تا کارمند کیا هستند 1- منصور سپهر ( مشاور من در کارهای اجرایی معروف به احمق باهوش ) 2- خانم فرانک بهزاد ( منشی شرکت معروف به جاسوس تو جانبه  ) 3- اقای زندی ( کارشناس تبلیغات معروف به سلطان غم بعد از مادر  ) 4- اقای پولادی (امور مالی   ) 5- اقای فرخی ( کارشناس تبلیغات ) 6 – اقای مینابی ( کارشناس تبلیغات ) چون می خوام از این بعد هروز اتفاقات شرکت رو که جالبه تعریف کنم دوست دارم با کارکتر ها اشنا بشین هیچی  تا الان که داره یه ماهی از کارمون می گذره پدرم درومده بگذر اون محیط خشک رو تبدیل کردم به یه مکان محشر تا جایی که سپهر به خودش اجازه می ده پاش رو میز بذاره ، اقای زندی ساعت 12 به بعد شرکت بیان ، اقای پولادی تلفن شرکت  رو با تلفن عمومی اشتباه گرفته با تمام فک فامیل در تمام نقاط دنیا در حال صحبت کرده خانم بهزاد هم که خلاص یا خوابه ، یا داره ارایش می کنه ، الانم که می یاد گوشی منو می بره باهاش بازی می کنه بله واقعا ، ….  جالبیش چند وقت پیش یه اقایی اومده بود دفتر کارمون اینقده از اینها تعریف می کرد من خودم کپ کرده بودم ،….و  به داشتن همیچین کارمندهایی  افتخار می کردم .

تولدم مبارک… یک سال دیگه هم گذشت از سالهای باقی مانده ی عمرم . به گذشته که نگاه می کنم چیزی نمی فهمم . نمی تونم از کارهای نکردم گلایه کنم چون اطرافیان دعوام می کنند …هنوز اعتقاد دارن که سنی ندارم و وقتها دارم 3 ابان رو دوست دارم اما … بی خیال ! تولدم مبارک

ابجی پرستو خواست برم به دوازده سا لگی من که ارزومه برگردم به همون دوران دورانی که دنیا رو به اتیش می کشیدم با کارام مثل همیشه می خوام به ابجی گلم بگم که قدر این روزهات رو بدون یه روزی می رسه حاضری برگردی به همین دوران یعنی دوازده سالگیت ولی دیگه دیر شده خوب بریم دنبال خودمون اگه من برگردم به دوازده سالگیم که باز دهن در همسایه سرویسه

من زیاد درس خون نبودم پس از 12 ماه سال همون 3 ماه تابستون انتخاب می کنم مثل همیشه تیرکمونم ورمی دارم می رم دنبال تیرندازی وای چه روزهایی بود با تیرکمونم چه کارا که نمی کردم از شکستن چراغ های برق شروع می کردم تا شیشه های خونه مردم گنجشک هم بعضی وقت ها می زدم اقا واسه خودم دورانی داشتم همیشه اها لی محل جلو در خونمون بودن گله از شکستن شیشه ها بود کتک خوردن بچه هاشون مامان دیگه از دستمدیونه شده بود می گفت : پدر چیز مگه کرم داری می زنی با تیرکمون شیشه مردم می شکنی ؟ ،  اخه یکی نبود بگه به من چه من می خوام گنجشک بزنم از شانسم      می خورد تو شیشه مردم این موضوع کشید به جایی که بابا واسم یه تفنگ بادی 5.5 خرید واسم  دیگه از فردا صبح می یومدم تو تراس می شستم منتظر،  گربه هر موجود زنده ای از اونجا رد می شد با تفنگ می زنم کار به جایی کشید هیچی دیگه از اونجا رد نمی شد گربه ها کل ساختمون دور میزدن ولی حاضر نمی شدن از اونجا ردشن ما هم دیدیم اینطوری نمی شه باز افکار شیطانی مارو فرا گرفت از فردا کارم شده بود با تفنگ بادی شیشه شیرهای احمد اقا بقال جلوی خونه رو می شکوندم اخرش احمد اقا تو یه سوتی موچ منو گرفت پول همه شیرها رو از بابا جان گرفت . ظهر که میشد کیسه تیله هام رو ورمی داشتم می رفتم با بچه های محل تیله بازی خوراک منم اب دماغ بود کلی هم تیله میبردم تو بازی ها ، تو هم گیر دار بود که حسن اقا یه کاسه بزرگ تیله اورد گذاشت جلو مغازش اقا ما چند روز می رفتیم می اومدیم تیله های تو کاسه هم بدجوری چشمک می زدن واسه ما اخر با بچه برنامه سرقت رو ریختیم قرار شد دم ظهر  چند نفر برن حواس حسن اقا پرت یک نفر دیگه کاسه رو قایمکی ورداره در بره ظهر که شد ما رفتیم برای اجرای  نقشه اقا ما تونستیم حواس حسن اقا پرت کنیم ولی این امید چلاق موقع دودره کردن کاسه پاش رفت لای پل جوب خورد زمین هرچی تیله میله بود به باد رفت ولی شانس اوردیم شناسایی نشد جون سا لم به در بردیم وقتی که اخرهای تابستون می شد می خواستن جون منو بگیرن بازم شروع مدرسه من تازه داشتم می رفتم اول راهنمایی صبح ها اول باید خواهر جان رو مدرسه می ذاشتم بعد خودم می رفتم مدرسه یه روز اومدم خونه مشغول تلویزیون دیدن بودم که دیدم درو دارن از جا در می یارن رفتم در باز کردم دیدم چقد دختر پشت در جمع شده گیج شده بودم که این همه دختر اینجا چیکار می کنن من که قصد ازدواج نداشتم موضوع پس چی بود اقا دیدم یکی از دخترا گفت :  مسعود خاله پری ( مادر بنده )   صدا می کنی گفتم : بامامان من چیکار داری؟  دیدم ابجی خانم با گریه از پشت اینها اومد بیرون مامان اومد پشت در گفت:  چیه چی شده ؟ اقا دیدم این دخترها دسته جمعی افتادن به التماس که چی خاله این سونیا نزن تو دیکته گرفته 18 مامان من که مونده بود چی بگه اخه مامانم اصلا کتک نمی زد ، این  چه بازی بود  واسه منم جالب بود سونیا اومد تو همه دخترها خداحافظی کردن رفتن مامان که در بست ،  شروع کرد سر من غرغر کردن که از خواهرت یاد بگیر مثل تو که نیست صفر می گیری کل ساختمون رو سرت می ذاری با کلی ذوق شوق می گی مامان صفر گرفتم ولی مامان نمی خواست درک کنه صفر یک عدد بزرگی هستش و گرفتنش کار هر کسی نیستش اقا سال اول راهنمایی  بودیم که زنگ زدن خونه ولی محترم خواستن اونم به چه جورمی فروش تصاویر مستهجن اقا تهمت ها نبود که برای خراب کردن شخصیت ممتاز من تو مدرسه  می زدن مدیر مدرسه با رسیدن مامانم به مدرسه عکس ها بهش داد گفت : خانم محترم  این چه پسری که تربیت کردین ، ببین چه عکس هایی  با خودش به مدرسه می یاره می فروشه مامانم با دیدن عکس ها جا خورد اخه تمام عکس ها ما له ژورنال های لباس شب خارجی مامان بود که از ژورنال جدا شده بود . مدیر هم دمش گرم یه حال اساسی داد به مدت دو هفته مارو از مدرسه اخراج کرد ولی واقعا تجارتی داشتم حیف که لو رفت چه پولهایی که  از این  راه در می اوردم . ولی بماند که بخاطر این کار اقای مدیر یک هفته لاستیک ماشینش رو پنچر می کردم . یک بارم از مدرسه فرار کردم سه روز مدرسه نمی رفتم با اتوبوس می رفتم انقلاب بر می گشتم که اخرش تو همین رفت برگشت ها بود مادر گرام ما رو خفت کرد داشتم تو خیابون انقلاب می رفتم که یکی شونم رو گرفت برگشتم دیدم مامانم اقا منو دیدی ندیدی حالا من بدو مامانم بدو همچین موضوعی تو دبستانم هم اتفاق افتاده بود ولی با بابام تو سینما . هیچی اخرش من رو گرفت بردش مدرسه تحویل داد بماند که چه کتک اساسی از بابا خوردم . فرداشم این بهزاد کله ماهی رو مجبور کردم کل تکالیف این چند روز غیبت رو انجام بده واسم وگرنه که تو سطل اشغال می کردمش
هیچی دیگه دوازده سالگی من پر بود از این کارا از همین جا می خوام بگم اگه من برگردم به دوازده سالگیم این کارها رو دوباره  انجام می دم که هیچی یک سری کار دارم که اونام باید انجام بدم یکی شکوندن کل شیشه های مغازه حسن اقا بخاطر لو دادن بنده به یکی از همسایه ها بخاطر کتک زدن پسرش و…..

توی اتاقم خودمو حبس کردم مغزم از کار افتاده می خوام با شما حرف بزم ولی نمی تونم دارم غرق می شم نمی دونم هیچی نمی دونم خسته کسل از دنیا و ادمای دور ورم هیچی واقعی نیست نه خنده ها نه اشکهایشان نمی تونم نقابهایشان را از دروغ تشخیص بدم فکر می کنم نوبتم فرا رسیده و دارم می میرم مثل طبل تشییع جنازه سخت و مثل یخ سرد شدم .این فضاهای خالی را با چه باید پر کنم سر درگمم باید فکر کنم و این مرض از تنم بیرون کنم چگونه این معمارو حل کنم کر، کور، لال فقط باید وانمود کنم خطر جدی نیست مثل گوسفند بدنبال رهبری حرکت کنم. ننننننننننه نمی خوام گوسفند باشم حالا وقتشه وقت خود اگاهی صدایی می شنوم شما هم می شنوید صدای پرندگان شب که مرا می خوانند . بهتر توی خانه بمانم همان طوری که می گن عمل کنم اگر بخوام عمر زیادی کنم باید از سر راهشان کنار برم. خستم می خوام پرواز کنم ولی مقصدی برای پرواز ندارم از دوچیز خستم انتظار، اینجا ماندن ایا شما هم از این دو خسته می شوید پس نگران نشوید کسی تا ابد زندگی نمی کند الان دارم به سختی نفس می کشم فکر می کنم توی تابوت حبس شدم خدااااااااااااااااااااااااااااااااا چه بلایی دارد سرم می اد همه جا تاریکه من می ترسم . در اتاقمو بازمی کنم می رم طرف دشمنا نم می گم می شه دلامونو پاک کنیم می گن بی زحمت گم شو می دونی برنده نمی شی تو محکوم شدی به دیوانگی ! با شمام اگه دیونه شم می تونم باز با شما حرف بزنم ؟

مطلبی که حالا دارم مينويسم خيلی وقته ميخوام بنويسم اما وقتش پيش نيمد 

وقتی به دنيا ميای با وقتی که ميری تنها تفاوته خيلي هامون اينه که فقط وقته مرگ يه چيزه سفيد پيچيدن دورمون.
بعضی ها چاپيده شدن بعضی ها هم ميچاپيدن.وقتی ميميريم اگه چاپيده شده باشیم مردم ميفرمايند  (طفلک مظلوم بود ازارش به هيشکی نرسيد حيف شد مرد))
اگه میپيچيديم مردم ميفرمايند  (اخيش همه از دستش راحت شدن.بی شرف يه عمر به همه ازار رسوند))
اگر هم بدبخت باشی همه ميفرمايند  (الحمدالله راحت شد))…
با همه ی های و هوی که همون داريم و هرکدوم ميخوايم يه انقلاب بکنيم اکثرمون ديگه دسته بالا بالاش تو ۳۰ سالگی ان چنان اسير غريزه ميشيم که ميشيم حيوون مطلق و بعد ديگه بايد تشکيل خونواده بديم و ديگه تحمله زندگی مجردی را نداريم…
بعد ازدواج ميکنيم دوران شيرين زندگی دوران نامزديه و چند وقته اول ازدواج بعد همه چی شکله عادی پيدا ميکنه.يه مدت همه ((پا گشامون))ميکنن و خونه این و اون مهمونیم بعد بايد وايسی تا بچه به دنيا بياد.حالا نون بدو و تو بدو ..يا علی
تفريح زندگی اينه که بچت نمره بيس بگيره و يا اينکه بری خونه ی اقای فلانی و بشين با هم چرت و پرت گفتن و قاه قاه بيخودی خنديدن و غيبت کردن…یا اینکه بعد کلی جون کندن یه برنامه مسافرت بریزی و بری بیخودی حال کنی و برگردی
زندگيت ميگذره و بالای چهل سال ديگه خودت ميدونی منتظره چی هستی…
بعد نوه هايه گلت را مغز بادومن ميبينی.بعدم گاماس گاماس:come on death 
والسلام
خيلی اينجوری تموم ميشن.اگه ارثی کلفتی گذاشته باشن بچه هاشون براشون ميخورن و ميگن :چرا بيشتر نذاشتن اين اقا ننمون!
اما فکر ميکنيد همه اينجوريند؟
نه 
هرگز
بعضی ها انگار اون دم که خلقت صورت گرفت خدا گفته اسمه اينها بايد تو همه تاريخ مثه چی ثابت بمونه.
مثلا چه جوری ممکنه ادم اين بيت را فراموش کنه:
در حيرتم از مرام این مردم پست اين طايفه ی زنده کش مرده پرست
حرف قشنگ تر از این ممکنه؟این دیگه واقعا نهایت شناخته…این بزرگوار این ملت را شناخت.
و یا اینکه بزرگمردی میگه:
من سطح انديشه و فرهنگ جامعه خودم را دقيقا ميدانم و ميدانم تا کجاست.در اینجا مردم همه یا امل اند و یا قرطی و هر دو مقلد کور و سر وته یک کرباس و هر دو در یک سطح هر دو تنگ نظر و کوته اندیش و پست احساس و هر دو در جنین خفه و تاریک تعصب مذهبی یا ضد مذهبی خویش خون میخورند و یکی به انچه نمیداند و نمیشناسد مومن است و دیگری به انچه نمیداند و نمیفهمد کافر و هردو در انچه باور دارند و یا ندارند هم سطح.
انها قران میخوانند و کتاب دعا و به درجات متعالی میرسند و یک کلمه اش را نمیفهمند و اینان هم سمفونی بتهوون گوش میکنند و نمیفهمند …. 
و يا این راجر کبير که همه چيز را تمام کرد و گفت: 
all in all you were all just another brick in the wall 
اینها توضیح نمیخواد از هر گویایی گویا ترند.
اصلا چی داشتم میگفتم؟اینا چیه من نوشتم؟
هان…
بیخیال اونکه بخواد بفهمه میفهمه و من چی میخوام بگم میفهمه اونم که نه که خوب بیخیال…

تپه ، این زاهد را همواره عزیز داشته ام

و نیز این پرچین که مرا از نگاه خیره افق باز پنهان نگاه می دارد

اینجا می نشینم و نگاه می کنم ، با ذهنم

فضاهای بی پایان ماورای زمین را شکل می بخشم

و ان سکوتهای را که از جنس ادمی نیستند

و ژرف ترین ارامشها را : برای لحظاتی چند

دل من هیچ هراسی ندارد. سپس با شنیدن صدای باد

از میان برگها ، پیش می روم .

و این صدا را با ان  سکوت لایتناهی می سنجم ، و بخاطر می اورم

ابدیت را

و تمام ان وصول طولانی مرده را و این وصل حاضر را

که زنده از صدای اوست

و بدین گونه است اندیشه های من در ان وسعت بی کران

خود را کشتی شکسته می یابند :

و چه شیرین است برایم غرق شدن در ان دریا .

 زندگی سخت است و پر از ازمون های دشوار . زندگی حتی برای بزرگ ترین موجود وحشی ، حتی برای یک میلیادر رنج اور است . پر از نگرانی و انتظار است و سرانجام دیوار سیاه مرگ . برای چه زندگی برای انهایی که در جستجوی اسمانند اسان باشد ؟