Een grillige, beetje wereldvreemde, meneer is het met een bijzonder gevoel voor humor, maar wat kan hij mooie muziek maken. We hebben genoten.

En gisteren ging ik, met I deze keer, naar de HMH voor een concert dat in Carré misschien wel nog mooier was geweest. James Taylor trad op met zijn band. Het publiek was gemêleerd: ik zag vrij jonge kinderen, wat mensen van mijn leeftijd en toch ook heel veel mensen die Taylor nog kenden uit de sixties.

Taylor is een vriendelijke man. Zo vriendelijk dat hij tijdens de pauze op het podium bleef om handtekeningen uit te delen. En dat deed hij zonder protest weer na afloop van het concert. En het publiek was van het beschaafde soort: de mensen die een handtekening wilden gingen rustig in de rij staan. Toch wel bijzonder om te zien. Maar het allerbijzonderst waren toch wel de liedjes. Ik kende ze lang niet allemaal, maar Fire and Rain alleen al was de moeite van het komen waard.

Waarom, waarom staat er op de verpakking van een kant-en-klare sandwich een plaatje met het bijschrift ‘serveersuggestie’? #AH #togo

— Kat: Kritische Klant (@Kritischeklant) mei 2, 2012

Een serveersuggestie op een broodje dat je direct uit de verpakking opeet. Een vrij zinloze suggestie inderdaad, maar eentje die je – vanwege juridische redenen – wel op vrijwel alle voedselverpakkingen aantreft. Van een bordje met compleet onherkenbare mutaties van een product tot een schaaltje blokjes kaas op een verpakking met voorgesneden plakker: die serveertips zijn vaak best wel hilarisch.

De sprong van een zakje gist naar de volledig belegde pizza vond ik bijvoorbeeld ook wel een leuke:

serveer de gist als pizza: goed idee!

Suggerimento d'impiego

Er is – hoe kan het ook anders – een website, die fraaie exemplaren verzamelt: Serveertip.nl. Helaas zie ik sinds eind vorig jaar geen toevoegingen. Hopelijk komt er snel weer wat actie op die site.

Tot die tijd: laat het weten als je een leuke serveertip bent tegengekomen! Dat kan via de reacties op dit berichtje, of via de Liesjekookthet-Facebookfanpage!

Ik meldde me in Den Bosch, waar we met z’n vijven vanaf de Pettelaarse Schans vertrokken naar waar de wind ons heen zou brengen. Het waaide wat harder dan voorspeld, dus we moesten snel in het mandje klauteren. Na de eerste hectische momenten klom de ballon en vertrokken we, waarna we richting stad, rivier en platteland dreven.

Onze Ballon van Xclusive Ballonvaarten: PH-TDH

Net vorige week was mijn nieuwe sporthorloge binnengekomen, mét GPS, dus ik heb onze vlucht helemaal kunnen registreren:

En wat zagen we zoal?

[Show as slideshow]

De foto’s lijken wel tilt-shifts he? Of kiekjes uit Madurodam! Heel leuk om te zien hoe iedereen naar boven kijkt als je in een ballon overdrijft. We hebben vrolijk naar iedereen gezwaaid. Het is in de luchtballon heerlijk rustig, behalve dan wanneer er gas gegeven moet worden. Maar daar wordt het weer heel lekker warm van.

Tijdens de vaart checkte onze piloot Tony (van Xclusive Ballonvaarten) even hoe de wind aan de grond was door laag over een weiland te varen: 11 knopen. Hij vertelde dat ze normaal cancelen bij 10 knopen en we bereidden ons dus voor op een ietwat ruige landing. Veel ruiger dan de buikschuiver die ik jaren geleden maakte bij het skydiven kan haast niet en toen we eenmaal een geschikt weiland (in Aalst) hadden gevonden, werd de ballon eigenlijk heel keurig aan de grond gezet. Ons mandje sleepte een meter of 20 over het gras en helde daarna langzaam over, waardoor ik deze keer een ruglanding maakte.  Gezellig naast mijn nicht.

De boer in wiens weiland we terecht waren gekomen vond het allemaal prachtig. Het landingsgeld bestond uit een mooi bierpakket.  Wij werden na het opvouwen en inpakken van de ballon (geen sinecure!) getrakteerd op een lekker glas champagne. Een bruisend einde van een bijzonder mooie tocht. Onze familie is overigens all-time recordhouder voor het uitstellen van een ballonvaart bij dit bedrijf. Na al die tijd moeten we even een nieuw uitje verzinnen waarnaar we lekker lang kunnen uitkijken;-)

Vogelnestje

Via mail overlegde ik met Renata (de dochter geloof ik) over de keuze voor gerechten. De Oeigoerse roelet (‘jammer’, geen Russisch roulette;-)) kon zowel vegetarisch als met vlees worden gemaakt. En de Russische risotto zou het ook goed doen, zo werd mij verteld. Die gerechten vormden daarom de hoofdmoot van onze bestelling. En voor de variatie bestelde ik nog wat schalen met samsa’s en auberginerolletjes. Uiteindelijk waren we per persoon niet veel meer dan een tientje kwijt. Een en ander werd keurig in warmhoudboxen afgeleverd. En het smaakte heerlijk! Echt: die Kazachen en Oeigoeren kunnen lekker koken!

Na mijn recente pizza-avonturen zou je denken dat ik mijn neus ophaal voor een afhaalpizza, maar er worden bij Da portare via pizza’s gebakken in een houtgestookte oven. Daarom besloot ik donderdag om na mijn werk even om te fietsen via de Twijnstraat en een pizza te proberen. Het is een vrij kleine zaak met een paar tafeltjes en een zeer open keuken. Die wordt bemand door personeel met een theedoek om het hoofd geknoopt. Een kruising tussen hip en huiselijk;-)

Ik bestelde een eenvoudige Margherita voor 8,50 en fietste met gezwinde spoed in een minuut of 5 naar huis. Dat afhalen is een issue: de pizza’s zijn zo dun dat het een uitdaging is om thuis te komen met een nog warme pizza. Maar zelfs lauw viel de pizza niet tegen. De saus was lekker pittig en de hele pizza geurde heerlijk naar de houtoven.

Snob als ik ben, vind ik wel dat de bodem zelf wat weinig smaak heeft. Op dat vlak wint deze pizza het dus niet van mijn pizza van heel langzaam deeg. Maar het is toch een fijne wetenschap dat er op korte afstand een pizza te halen is die niet druipt van het vet en die behoorlijk authentiek smaakt.

Nu heb ik meestal medelijden met de arme mensen die uren mensen moeten bellen die daar geen zin in hebben. Dus ik wilde best even uitleggen dat ik ben overgestapt vanwege dat groene. Het gesprek dat zich daarna ontspon had ik niet helemaal zien aankomen. Of ik zowel groene stroom als groen gas had. En of ik wist hoe groen gas dan wel gemaakt werd.

Na beginnersfout 1 (opnemen) maakte ik beginnersfout 2: ik probeerde antwoord te geven.

Nu had ik de keuze voor de nieuwe leverancier al een paar maanden geleden gemaakt en zat ik bovendien net middenin een film, dus het duurde heel even voor ik in de gaten kreeg dat de telefoonstudent me in een hoekje probeerde te kletsen. Ik stuntelde even, alsof ik een antwoord bij een mondeling tentamen niet wist (hoe zat dat ook alweer met groen gas? O ja, de CO2-uitstoot wordt gecompenseerd, maar het gas zelf is niet groen). Maar toen de telefoonstudent me vervolgens vroeg hoe het eigenlijk kon dat ik groene stroom afnam terwijl de zon niet scheen en het vrijwel windstil was, werd ik heel wakker en toch ook wel een beetje kwaad. Ik vroeg het pedante mannetje uiteindelijk maar of hij het mij niet kon vertellen. En toen bleef het stil. Hij mompelde nog even dat het me kennelijk om het goede gevoel te doen zou zijn. Dat kon ik tegen die tijd volmondig beamen.

Maar zo doen sommige bedrijven dat dus: ze spelen in op een gevoel van onvermogen om zo mensen ervan te overtuigen niet weg te gaan / iets te kopen / geld te geven. En ik ben bang dat die scripts nog best vaak succesvol zijn ook.

Tegenscript van de VPRO (klik voor volledig script))

Ik moest ineens denken aan het tegenscript dat jaren geleden verscheen in de VPRO-gids. Het hing in mijn studentenhuis aan de muur bij de telefoon in de hal (Zo eentje met een ouderwetse tikkenteller). Als ik dat schema beter had onthouden was het gesprek gisteren een stuk leuker geweest.Volgende keer beter. Al hoop ik dan dat ik beginnersfout 1 niet maak.

> Spreek ik met [mijn naam]?

- Dat denk ik wel.

> Denkt u dat of weet u het zeker?

- Wat is zeker in dit leven, maar laten we er maar van uitgaan dat ik [mijn naam] ben.

> Ik zie dat u heeft besloten niet langer klant te zijn bij ons.

- Dat klopt.

> Zou ik mogen vragen wat de reden is dat u ons verlaat?

- Dat mag.

> ….

- ….

> Wat is de reden dat u ons verlaat?

- Ik was in een groene bui.

> Mag ik vragen naar welke provider u bent overgestapt?

- Dat mag.

> ….

> Naar welke provider bent u overgestapt?

- Naar die groene

> En heeft u zowel groen gas als groene stroom?

- Dat weet ik niet.

> Dat weet u niet?

- Nee, dat weet ik niet.

> Maar u was in een groene bui?

- Ja.

> Mag ik u vragen…. Weet u eigenlijk hoe groen gas wordt gemaakt?

- Nee.

> U weet het niet?

- Nee, u mag het niet vragen.

- Maar mag ik ú iets vragen?

> Dat mag.

- Wat is het doel van dit gesprek?

> Ik wil graag weten waarom u bent overgestapt.

- Dat heb ik al verteld. Was dat alles?

> Eeh, nou ik mag u een mooie aanbieding doen.

- Daar komt u rijkelijk laat mee.

> Laat?

- Ja, het is niet zo zinvol om met aanbiedingen te komen nadat ik geen klant meer ben. Dat had meer zin gehad toen ik nog wel klant was. Nu heb ik er geen belangstelling meer voor, zeker niet na deze overhoring.

> Oh.

- Anders nog iets?

> Nee.

- Nou dan ga ik maar weer hangen he?

> Eh, ok. Mag ik u nog een fijne avond wensen?

-  Dat mag.

Je kunt het lezen op de site van de Volkskrant en in het VK magazine. Voor het magazine moet ik voor de volledigheid even toevoegen dat het receptje de zuurdesem betreft en niet het langzame deeg zelf.

Food bloggers will hate her out of pure jealousy, but 10 mins into rachel khoo and I think she’s gonna fly.

— Jay Rayner (@jayrayner1) March 19, 2012

They tried to fake it with sophie dahl and it stank. Rachel khoo is believable. Yes shamelessly apsirational but nowt wrong with that. — Jay Rayner (@jayrayner1) March 19, 2012

Ja, en toen wilde ik dus weten wat ik gemist had. Lang leve de iPlayer: ik heb zojuist de eerste aflevering gezien van The little Paris kitchen, gepresenteerd door Rachel Khoo.

Rachel Khoo

Het is inderdaad om een beetje jaloers van te worden. Khoo kookt in een minikeukentje in een miniappartementje in Parijs Franse gerechten met een twist. Zoals je van de BBC mag verwachten wordt dat alles met veel smaak in beeld gebracht. Lekkere kook-tv dus!

In deze eerste aflevering werd gemaakt:

• Croque Madame muffins
• Spring lamb stew
• (echte) muntthee
• Coq au vin on a stick (een soort BBQ-versie van het bekende gerecht)
• Madeleines with lemon curd

En heel bijzonder was het bezoekje aan een bijenhouder midden in de stad. Op het dak van het Grand Palais staan bijenkorven waar (zo werd verteld) heerlijke honing wordt geproduceerd, omdat de bijen zich laven aan alle exotische bloemen in de stadsparken van Parijs. Dat maakt de stadshoning ook flink duurder dan de Franse plattelandshoning.

Rachel Khoo heeft (uiteraard) ook een website met bijbehorend blog. Grappig dat haar eerste twee boeken in het Frans waren en niet in het Engels, maar wel in het Nederlands zijn vertaald (had ik haar boeken al moeten kennen?).

The little Paris kitchen wordt uitgezonden op BBC2 op maandagavond om half 10 (20:30 Engelse tijd). De herhaling is op zaterdag om half 1 (11:30 Engelse tijd) op BBC2

De Nederlandse Wordfeud-lijst wordt bijgehouden door Taaltik. Op zijn site kun je nu je mening geven over het al dan niet toestaan van bepaalde woorden (denk aan ks of id)). Je kiest eenvoudigweg voor in of uit en een volgend woord verschijnt.

Ook van andere woorden kun je trouwens je mening geven. Dat kan op de algemene Wordfeud-pagina van Taaltik.

Tot en met zaterdag krijg je het boekje ‘Heldere hemel’ van Tom Lanoye bij besteding van 12,50 aan Nederlandstalige boeken.

En wist je dat het nu in Vlaanderen Literaire Lente is? Ook daar is het boekenweekgeschenk beschikbaar (mede dankzij de Taalunie)!