Labels als leidraad bij het aankopen

De supermarkt is een van de meest interessante plaatsen om consumenten aan te sporen tot duurzaam aankoopgedrag. Uit onderzoek blijkt echter dat de beperkte zichtbaarheid en beschikbaarheid van duurzame producten een belangrijke hinderpaal zijn voor de consument. Labels kunnen een handig hulpmiddel zijn om de consument te leiden in zijn aankopen. Tenminste als het om betrouwbare labels gaat die extern gecontroleerd worden (een overzicht vind je op www.labelinfo.be), zoals het label Fairtrade Max Havelaar label.
Face-tot-face acties met klanten

Hoewel het afgelopen jaar bijne twee miljoen Belgen eerlijke producten hebben gekocht , blijkt dat consumenten zich vaak beperken tot de traditionele banaan of pak koffie. Toch zijn er vandaag meer dan 1300 verschillende Fairtradeproducten op de Belgische markt, keuze genoeg dus om te kiezen voor méér dan een banaan. Om het Fairtradelabel beter bekend te maken bij het publiek zullen winkelassistenten van Netwerk Bewust Verbruiken en partners in 15 supermarkten de klanten persoonlijk aanspreken op de winkelvloer en hen Fairtradeproevertjes aanbieden. Zo maken consumenten kennis met het brede productaanbod uit eerlijke handel (oa. chocolade, koekjes, sappen, wijn) in hun eigen supermarkt en leren ze hoe deze producten te herkennen. Als extraatje delen de ngo’s in de deelnemende Delhaize en Carrefour winkels notaboekjes (voor het maken van boodschappenlijstjes) uit waarin meer informatie over duurzame labels en hun garanties vermeld staat.

Te winnen: fietstas vol Fairtradeproducten

Naast de proevertjes gaat bij Delhaize ook een wedstrijd door, zodat de aandacht van de consument geprikkeld wordt. Met een korte, ludieke kwis maken deelnemers kans op een fietstas gevuld met Fairtradeproducten. Per deelnemende Delhaize-winkel wordt er één fietstas ter waarde van 50€ verloot. In totaal worden 10 fietstassen verloot, 2 per Vlaamse provincie.

Waar en wanneer?

De degustaties gaan door in 15 supermarkten op woensdag 5, vrijdag 7, zaterdag 8 en woensdag 12 oktober 2011.

• In de Delhaize winkels

• In de Carrefour winkels

Over het project

Deze acties kaderen in het project “Duurzaam Winkelen”, een initiatief van Netwerk Bewust Verbruiken vzw, in samenwerking met Vredeseilanden vzw, Bioforum Vlaanderen vzw en Arbeid en Milieu vzw. Het is een project met steun van de Vlaamse regering (NME, oktober 2010 – september 2012).Voor de proefacties bij Delhaize hebben we een bijkomende financiering van BTC/ Be fair.

]]> http://www.labelinfo.be/blog/2011/10/winkeldegustaties-duurzaam-gelabelde-producten-in-week-van-de-fair-trade/feed/ 0 http://www.labelinfo.be/blog/2011/08/er-bloeit-iets-mooi-bij-ecolabel/ http://www.labelinfo.be/blog/2011/08/er-bloeit-iets-mooi-bij-ecolabel/#comments Tue, 30 Aug 2011 11:59:50 +0000 labelinfo http://www.labelinfo.be/blog/?p=422 10.000 Ecolabel prijzen te winnen!

Om het Europees Ecolabel beter bekend te maken bij de Belgische consument, lanceert FOD Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu op 5 september 2011 een grootschalige communicatiecampagne.

Tegenwoordig bestaan er immers ook duurzame tv’s, verven, hotels en detergenten die het Europees Ecolabel dragen. Dit label wordt toegekend aan deze – en nog veel andere – producten, indien zij milieuvriendelijk zijn gedurende hun ganse levenscyclus. Win één van de 10.000 prijzen en neem in september deel aan de wedstrijd via www.ecolabel.be.

WEDSTRIJD

10.000 plantjes. 10.000 prijzen. Doe mee met de wedstrijd op www.ecolabel.be en volg je plantje op de voet. De kleur van de bloem bepaalt je prijs. Maar wat je ook wint, de natuur wint altijd mee!

Elke prijs draagt het Europees Ecolabel.
2 x LED-TV’s
2 x Home Make-Overs
15 x Hotelovernachtingen
1000en Ecolabel producten

Koop gerust bewust.

Meer info: www.ecolabel.be en www.ecolabel.eu

Een eerste stap naar beter leesbare etiketten

Europa heeft nu, behalve voor kleine verpakkingen, een minimale grootte opgelegd voor het letterteken dat op de etiketten wordt gebruikt (1,2 mm), waardoor de tekst beter leesbaar zal zijn. Daardoor worden de etiketten immers niet alleen beter leesbaar, bovendien beschikken de EU-lidstaten nu over een objectief en niet te betwisten controlemiddel.

De verplichte vermelding van het land van herkomst uitgebreid

Voor bepaalde voedingsmiddelen, zoals honing, olijfolie, vers fruit en verse groenten, vis en rundsvlees, is het nu al verplicht om het land van herkomst op het etiket te vermelden. Die verplichting werd uitgebreid tot andere vleessoorten wanneer ze vers worden verkocht (varken, schaap, geit, gevogelte). Dit is positief, want zo zal de consument van nog meer voedingsmiddelen weten welk het land van herkomst is.  De Europese Commissie heeft er zich ook toe verbonden om binnen twee jaar een haalbaarheidsstudie te doen om deze verplichting ook te laten gelden voor het vlees dat in verwerkte voedingswaren wordt gebruikt.  Een pluspunt ook is dat de commissie heeft beloofd om te bestuderen wat het belang is van de oorsprongsvermelding in het geval van melk en melkproducten en van de hoofdingrediënten in voedingswaren.

Info over de voedingswaarden verplicht voor alle voorverpakte voedingswaren

Dat is een belangrijke stap vooruit. Momenteel is het in ons land immers zo dat de info over de voedingswaarden (vaak “nutritionele info” genoemd) die op het etiket van voorverpakte voedingswaren wordt vermeld, alleen wettelijk is geregeld als op de verpakking een voedingsclaim staat (bv. zoutarm, rijk aan vezels …), en bovendien hangt de visuele presentatie en de duidelijke formulering af van de goede wil van de fabrikant. Met de nieuwe verordening is er nu een verplichte regeling ingevoerd voor alle voorverpakte voedingswaren. Het etiket moet zeven vermeldingen bevatten (energie, eiwitten, vetten, verzadigde vetten, koolhydraten, suikers en zout), telkens uitgedrukt per 100 g of 100 ml. Daardoor zal de consument producten beter kunnen vergelijken.
Er is nog een lange weg te gaan

De voedingswarenindustrie heeft nu drie jaar om zich naar de nieuwe regels inzake etikettering te schikken en nog twee jaar extra (vijf jaar in totaal dus) waar het de regels over de info over de voedingswaarden betreft. Eén ding is zeker, de voedingsetiketten zullen er dus niet hals over kop anders gaan uitzien.. Maar Test-Aankoop zal erop toezien of de bedrijven de vooropgestelde termijn naleven alsook of de Commissie zich aan haar belofte houdt om tijdig de vermelde guidelines en verslagen op te stellen.

Bron: Test-Aankoop

Met dit akkoord is de Belgische federale overheid de eerste overheid in Europa die een eigen juridisch mechanisme toepast, waardoor het aanbod van de distributeurs beter gericht kan worden, luidt het in een communiqué van de minister. “Laat ons hopen dat dit type akkoord gelijkaardige initiatieven in Europa kan stimuleren om zo de markt van ecologische producten te versterken”, dixit Magnette. Het akkoord werd ondertekend door Comeos, de Belgische Federatie voor de Handel en Diensten, door de Belgisch-Luxemburgse vereniging van de producenten en verdelers van zepen, cosmetica, wasmiddelen (DETIC), en door de ondernemersorganisaties Unizo en UCM. De overeenkomst waarborgt voor de komende jaren een verhoging en een diversificatie van het aanbod aan detergenten die minder schadelijk zijn voor het leefmilieu. De nadruk ligt daarbij op producten die het onafhankelijk Europees ecologisch label (Ecolabel) dragen en producten die in geconcentreerde vorm verkrijgbaar zijn (bijvoorbeeld wasproducten).

(Bron: Belga)

Hout met FSC label

De houtsector heeft zich er dinsdagochtend, in de marge van Batibouw, toe verbonden om de hoeveelheid hout uit duurzaam beheerde bossen op de Belgische markt op te trekken van 15 procent in 2008 naar 23 procent tegen eind 2012 en naar 35 procent in 2018. Minister van Klimaat en Energie Paul Magnette ondertekende daartoe een akkoord met de sector.

Het akkoord werd ondertekend door alle federaties van de houtketen: van bosuitbating, zagerijen en in- en uitvoer, tot bouw, verwerking en handel. De minister en de sector toonden zich erg tevreden met het akkoord dat de Belgische consument de zekerheid moet verschaffen dat steeds meer hout uit duurzaam beheerde bossen afkomstig is.

Om de drie jaar zal een marktonderzoek uitgevoerd worden om de evolutie na het akkoord op te volgen. Daarnaast wordt ook een informatiecampagne gelanceerd die gericht is op de consument en zullen opleidingen voorzien worden voor de werknemers in de sector opdat zij leren rekening te houden met de milieucriteria.

Het marktaandeel voor gelabeld hout in België werd in 2008 op ongeveer 15 procent geschat, waarbij ongeveer zes procent FSC-gelabeld hout betrof. Reeds in 2007 bleek ruim 13 procent van de nettohoutinvoer in België afkomstig te zijn uit FSC-gecertificeerde bossen, en dit aandeel neemt verder toe. FSC staat voor Forest Stewardship Council, de non-profitorganisatie die in 1993 werd opgericht door boseigenaars, de houtsector, sociale bewegingen en milieuorganisaties, en die streeft naar verantwoord bosbeheer wereldwijd.

“De binnenlandse productie aan FSC gelabeld hout is momenteel nog aan de lage kant, maar via dit sectoraal akkoord en de reeds groeiende marktvraag, komt hier hopelijk ook verandering in”, verklaart Bart Holvoet, directeur FSC België. “Vooral in Vlaanderen is FSC boscertificering al goed op gang, met ongeveer 10 procent van het Vlaamse bosareaal dat momenteel gecertificeerd is. Wallonië heeft, ondanks sterke vraag vanuit de industrie naar FSC-gelabeld hout, tot op heden geen bossen met FSC certificaat”, aldus Holvoet.

“Wellicht had het akkoord nog iets ambitieuzer gekund op vlak van de beoogde doelstellingen, aangezien in landen als het Verenigd Koninkrijk (83.6% in 2008) en Nederland (33.8% in 2008) de markt nu al veel verder staat”, beseft Bart Holvoet. “Maar het is en blijft een krachtig signaal, wat we vanuit FSC België ten zeerste aanmoedigen én ten volle zullen ondersteunen.”

Ook minister Magnette hamerde op het belang van het akkoord, aangezien de Europese Commissie dergelijke initiatieven van nationale reglementering van nabij volgt. Hij overweegt bovendien om het initiatief door te trekken naar andere nevensectoren, zoals die van de papierindustrie.

Hier vindt u het volledige programma terug.

Wanneer en waar
Donderdag 24 maart 2011
Auditorium Maria Baers, Martelaarsplein 7, 1000 Brussel

Inschrijven is gratis, maar verplicht. Dit is mogelijk tot 20 maart door een mailtje te sturen naar ontwikkelingssamenwerking@vlaanderen.be met vermelding van naam en eventueel de organisatie.

Voor meer informatie:
Laurence De Wolf
025/53.40.14
www.vlaanderen.be/ontwikkelingssamenwerking

Uit onderzoek naar de criteria en de werking van de labels blijkt dat een aantal voedingslabels goede duurzaamheidsgaranties bieden voor de consument, zoals bv. de biolabels, Rainforest Alliance, OK compost, Ecocert Fairtrade & Bio Equitable.

Andere voedingslabels zeggen echter weinig of niets over de duurzaamheid van het product. Voorbeelden hiervan zijn Flandria of Meritus: ze gaan nauwelijks verder dan de wetgeving. Nog andere lijken duurzaam, maar maken hun lastenboek niet openbaar en worden niet gecontroleerd, bv. Dolfijnvriendelijk. Deze labels bieden de consument geen garantie op het vlak van duurzame ontwikkeling.

Ook nieuw op de site is een handig systeem van kleurencodes dat per productcategorie aangeeft welk label de strengste milieu- en/of sociale criteria heeft.

Labelinfo?

Labelinfo.be – een website van Netwerk Bewust Verbruiken vzw en écoconso asbl – is stilaan uitgegroeid tot de referentie op vlak van duurzaamheidslabels. De website geeft bezoekers uitgebreide informatie over de inhoud van en de controle op verschillende labels uit een breed gamma aan productgroepen (elektrische apparatuur, cosmetica, schoonmaakmiddelen, kleding, toerisme,…).

Vandaag wordt labelinfo.be uitgebreid met meer dan 40 nieuwe labels, voornamelijk uit de voedingssector. Voorbeelden van nieuw toegevoegde labels zijn het MSC label, UTZ CERTIFIED en het V-label.

Er werden eveneens fiches toegevoegd voor papierlabels, ISO-normen en verpakkingen.

Dit brengt het totaal aantal labels op de site op meer dan 90.

Goede garanties

Uit ons onderzoek blijkt dat een aantal voedingslabels goede garanties bieden voor de consument. Sommige labels leggen de nadruk op milieucriteria, zoals bijvoorbeeld Naturland en OK compost.

Andere labels, waaronder Rainforest Alliance & Bio Equitable, houden rekening met zowel sociale als milieucriteria.

Teleurstellend

Een aantal andere voedingslabels stellen teleur na onderzoek door het Netwerk Bewust Verbruiken. Ze gaan nauwelijks verder dan de wetgeving of weigeren hun lastenboek openbaar te maken.

Zo stelt Flandria, een label dat beheerd wordt door een aantal Belgische veilingen, voorwaarden inzake hygiëne en kwaliteit van (Belgische) groenten en fruit, maar de meeste van deze voorwaarden zijn reeds wettelijk verplicht. Wat betreft milieubeheer zijn er administratieve vereisten voor het behalen van het label, maar doordat geen becijferde normen worden opgelegd is er onvoldoende garantie dat het werkelijk om milieubewuste teelt gaat.

Een ander voorbeeld is Meritus. Ook dat label bestaat voor het grootste deel uit wettelijke bepalingen waar alle rundsvlees in België aan moet voldoen. Het label bevat geen milieu- of sociale criteria.

Een derde voorbeeld betreft Dolfijnvriendelijk. Het logo, en de vele varianten, beweert dat de vis werd gevangen zonder dolfijnen in gevaar te brengen. Er is echter geen lastenboek te vinden en het label wordt niet gecontroleerd. Bijgevolg geeft het geen enkele garantie dat de vis werkelijk op een dolfijnvriendelijke manier werd gevangen.

De informatie op labelinfo.be is dus meer dan ooit onmisbaar voor de consument, die door allerlei campagnes overtuigd wordt om producten zonder duurzame meerwaarde aan te kopen. Door zijn analyses garandeert labelinfo.be consumenten objectieve informatie over de verschillende labels.

Vernieuwde site

Om de grote hoeveelheid aan labels overzichtelijk te presenteren, werd de website bovendien vernieuwd. Op de homepage worden de labels nu afgebeeld in 3 verschillende categorieën: productlabels, bedrijfslabels en pictogrammen. Als je liever zoekt per productcategorie, kan je klikken op één van de meer dan 20 rubrieken, waarna je een overzicht krijgt van alle labels uit de gekozen sector.

Daarnaast is het op labelinfo.be nog steeds mogelijk om verschillende labels gaande van vaatwassers, textiel en computers tot biologische landbouw, met mekaar te vergelijken. Alle beoordelingen van de labels staan per productcategorie in éénzelfde tabel gerangschikt zodat je een goed zicht krijgt op de verschillen ertussen. Nieuw is dat je door een handig systeem van kleurencodes nog eenvoudiger te weten komt welk label de strengste milieu- en/of sociale criteria heeft voor iedere productcategorie.

Kortom, labelinfo.be biedt consumenten een veilige weg door de jungle van de labels en maakt duurzaam aankopen veel eenvoudiger.

Labelinfo.be is een initiatief van Netwerk Bewust Verbruiken (NBV). Het project wordt ondersteund door Leefmilieu Brussel en FOD Leefmilieu.
De uitbreiding van labelinfo.be kadert in het project ‘Duurzame voeding: labels en vormingen’ dat het NBV samen met zijn partners écoconso en Velt uitvoert, met steun van Leefmilieu Brussel, en waarbij ook een lespakket werd opgesteld en vormingen worden gegeven aan lesgevers voeding/koken in Brussel.

Duurzaamheid met respect voor de 3 P’s (people, planet, profit) is steeds een belangrijk element geweest in de bedrijfsvoering van Care nv en in de professionele relaties die het bedrijf onderhoudt.

De norm SA 8000 (Social Accountability) werd ontwikkeld door de mensenrechtenorganisatie Social Accountability International (SAI) en is gebaseerd op de internationale normen van het International Labour Organisation (ILO), de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en het verdrag voor de Rechten van het Kind van de Verenigde Naties. De kernelementen gaan over wettelijke leeftijd, ongedwongen arbeid, welzijn en veiligheid, recht op vereniging en collectieve onderhandelingen, non-discriminatie, fysieke en morele integriteit, werkuren en beloning.

De norm SA 8000 gaat ook in op de wijze waarop de organisatie vanuit een managementsysteem concrete en voortdurende invulling geeft aan het beleid en de betrokkenheid van de bedrijfsleiding en het streven naar verbetering.

Het traject om deze certificatie te bekomen duurt zo’n drie jaar. Tijdens de voorafgaande audit vinden diverse gesprekken plaats met personeelsleden zodat de auditeurs zich een goed beeld kunnen vormen van het sociale klimaat binnen de organisatie. Nadat de certificatie toegekend werd, vinden er nog onaangekondigde audits plaats.

De beweging die eerlijke prijzen en goede arbeidsomstandigheden voor producenten in ontwikkelingslanden wil bevorderen, draagt momenteel voor minder dan 1 procent bij aan de wereldhandel. Maar volgens organisaties die de producten certificeren, zette de sector in 2009 toch zo’n 3,6 miljard euro om.

In datzelfde jaar groeide de verkoop van fairtradeproducten in Frankrijk, ondanks de economische crisis, met 10 procent. De expansie op het gebied van fair trade verloopt in Afrika echter veel trager.

“Het is duidelijk dat fair trade zich niet genoeg richt op de minst ontwikkelde landen”, zegt Christophe Eberhart van Ethiquable, een coöperatie die fairtradevoedsel uit deze landen importeert in Frankrijk.

De meeste succesverhalen komen uit Latijns-Amerika en Azië, niet uit Afrika. Het is volgens Eberhart dan ook veel gemakkelijker om fairtradeproductie op te zetten in landen zoals Costa Rica, Thailand of India, dan in landen in Afrika ten zuiden van de Sahara.

Coöperaties

In het rapport van de Fairtrade Labelling Organisation uit 2009 worden diverse producten genoemd die consumentenprijzen ontvingen. Uit de ongeveer 6000 producten werden Boliviaanse wodka, Ecuadoriaanse bananenchips en andere delicatessen gekozen. Geen enkel Afrikaans product haalde de lijst.

“Fairtradeimporteurs zoals wij werken vooral met verenigingen of coöperaties van producenten”, legt Eberhart uit. “Dergelijke structuren, die technische en financiële steun geven aan boeren, zijn historisch gezien in Latijns-Amerika veel gebruikelijker.”

“In Peru, bijvoorbeeld, krijgt de coöperatie die onze jamfabriek runt, hulp van plaatselijke specialisten om de kwaliteit te controleren. In Mali, waar we een eenheid hebben opgezet om fonio, een graansoort, te verwerken, kunnen we moeilijk experts vinden die ons kunnen helpen met de kwaliteitscontrole.”

Export

De minst ontwikkelde landen in Afrika hebben ook nog andere problemen. Om zoveel mogelijk mensen te laten profiteren van fair trade, moeten fatsoenlijke prijzen en salarissen betaald worden. Niet alleen aan de producenten, maar ook aan werknemers in de hele productieketen, inclusief de inpakkers en transporteurs.

“Wij zijn gewend te werken met producentenorganisaties die hun eigen producten exporteren”, zegt Eberhart. “Maar in Afrika besteden veel producenten de export uit aan andere partijen.” Daardoor verliezen de boeren de winst die gemaakt wordt op de export. Die winst is meestal veel hoger dan de winst die tijdens de productie gehaald wordt.

“Op Madagaskar bijvoorbeeld, exporteert bijna geen enkele product of coöperatie zelf. De meeste bedrijven zijn afhankelijk van enkele grote exporteurs die alle onderhandelingsmacht in handen hebben.”

Bron: www.mo.be

Het label is verplicht op alle voorverpakte producten geproduceerd na 1 juli en zal dus langzaam maar zeker de winkelrekken veroveren. Voor verse producten zal dit proces erg snel verlopen. Voor conserven en andere producten die langer bewaard kunnen worden, zal de consument mogelijk enkele maanden moeten wachten alvorens hij het label ziet opduiken op zijn favoriete product. Geen nood trouwens voor de consumenten die op zoek gaan naar het Biogarantie label. Dit label wordt niet afgeschaft maar mag gewoon naast het Europese biolabel op het etiket prijken.