Kitlelerin Bulusma Noktasi

AnadoluAsiretleri.Com - Yusuf Halaçoğlu

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Sun, 01 Nov 2009 15:20:00 +0000

Türk Tarih Kurumu eski Başkanı Prof.Dr.Yusuf Halaçoğlu, 2 yıl önce yaptığı, "Kürtlerin yüzde 30'u Türk kökenli" açıklamasına dayanak oluşturan Osmanlı tahrir belgelerini 6 ciltlik kitapta topladı.

"Anadolu'da Aşiretler, Cemaatler, Oymaklar" adını verdiği çalışmayı sanal aleme taşımak için kolları sıvayan Halaçoğlu, 60 bin TL masraf yaparak, server kurdu ve belgeleri internete aktardı.

Korsanlara karşı bir bilgisayar şirketiyle anlaşan Halaçoğlu, www.anadoluasiretleri.com adli siteden 1 TL karşılığında etnik köken belgesi sunacak.

www.anadoluasiretleri.com adli site üzerinden, kökenini merak edenlere hizmet verecek. 1 TL karşılığında girilecek sitenin, 2 milyon TL gelir elde etmesi bekleniyor.Haberturk

> İsrail Neden Gargat Ağacı Dikiyor?-M.Mazhar (TIKLAYIN)

> Domuz Gribi, Kaos Kılıflı, Yeşillik Oyunu mu?-M.Mazhar (TIKLAYIN)

> Yeter Kazık Yediğimiz; Şimdi Atmama Vakti! (TIKLAYIN)

> Biz Uysal Koyun Değiliz!-M.Mazhar (TIKLAYIN)

Prof.Dr. İbrahim Canan Hoca Hakk'a Yürüdü

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Thu, 15 Oct 2009 17:43:00 +0000

Sevdiğim, saygı duyduğum insanlardan Prof.Dr.İbrahim Canan Beyefendi, 14. Ekim 2009'da trafik kazası sonucu Hakk'a yürüdü.

Şahsına duyduğum ilgi, babamdan Sahih-i Tirmizi ve Müslim adlarındaki hadis kaynaklarını istememde saklıdır. Bu kaynaklar ve Sahih-i Buhari, Sünen-i Ebu Davut, Sünen-i Nesei, Sünen-i İbni Mace adlı hadis kaynakları, İbrahim Canan Beyefendi tarafından Kütüb-i Sitte (6 Kitap) adlı eserde bir çatı altında toplanmıştı.

O günden beri "Hadis-i Şerif" denilse "İbrahim Canan Hoca"yı; "İbrahim Canan Hoca" denilse de "Hadis-i Şerifleri" hatırlarım. Bu durum, İbrahim Canan Hoca nezdinde ne hoş ve büyük bir şereftir. Allah mekanını cennet etsin inşaallah...

Sizden istediğim; tam şu anda, samimice bir Fatiha okumanızdır. Selametle...(M.Mazhar Demir)

>> Bediüzzaman Hz.lerini, Ankara Beyrut Palas Otelinden çıkarken, İbrahim Canan Hoca fotoğraflamıştı.(Tıklayın)

>> Prof.Dr.Osman Özsoy'un, İbrahim Canan Hoca hakkında yazdığı hatıra yazısı için Tıklayın

PROF.DR.İBRAHİM CANAN KİMDİR?

Canan, 1940 yılında Karaman'ın Ermenek ilçesi Küçükkarapınar köyünde doğdu. Canan, ilk öğrenimini Karaman Ermenek ve Konya'da tamamladı.

Kayseri ve Akşehir'de orta dereceli okullarda öğretmenlik yaptıktan sonra, 1972 yılında Atatürk Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi'nde öğretim üyesi oldu. Uzun yıllar Paris'te eğitim gören Prof. Dr. Canan'ın en önemli eserleri arasında hadis ilminin en temel kaynağı kabul edilen ''Kütüb-ü Sitte Muhtasarı Tercüme ve Şerhi'' bulunuyor.

Canan'ın makaleleri fakülte dergilerinin yanı sıra Diyanet, Hakses, İslam, İslam Medeniyeti, Zafer, Sur, İcmal, Kadın ve Aile, Altınoluk, Okul gibi dergilerde yayımlandı.

Canan, ''Resulullah'a Göre Okul ve Ailede Çocuk Terbiyesi'' adlı eseriyle 1979'da Türkiye Milli Kültür Vakfı Ödülü'nü aldı.

Akademik kariyerini hadis hocası olarak tamamlayan Prof. Dr. Canan, İlahiyat fakültelerinde öğrencilere hadis dersi verdi. (Habervaktim.Com)

Kitleler.com

" Hayal Ada Akın " - Kitleler.com Yazarı

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Sat, 10 Oct 2009 13:52:00 +0000

Merhaba! Ben Hayal Ada AKIN. İstanbul 02.09.1991 doğumluyum. Giresunluyum ve Giresun da yaşıyorum.

Şiir yazmayı, sözcükler ile ilgilenmeyi çok seviyorum. Hobi olarak da olsa, bu çok hoşuma gidiyor. Bu nedenle Kitleler.com'da yer almak istedim.

Amatör olsam da, mantıklı ve anlamlı sözler yazdığımı düşünüyorum. Umarım sizlerde begenirsiniz ve yorumlarınızla yoluma ışık tutarsınız.

Saygılarımla efendim... Şimdiden çok teşekkür ederim.

Hayal Ada AKIN

Divane Aşık Gibi - Doğa İçin Çal [Ağaçlar.Net]

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Sun, 04 Oct 2009 17:03:00 +0000

Divane Aşık Gibi / Doğa İçin Çal

Doğa İçin Çal!(DİÇ) Nedir?

Ağaçlar.Net - DoğaİçinÇal.Com

Doğa İçin Çal Ekibi:

Yönetmen - Yapımcı: Fırat Çavaş

Yardımcı Yönetmen: Tayfun Turan

Kurgu: Fırat Çavaş

Ses Asistanı: Cemre Kabaş

Divane aşık gibi Söz & Müzik: Hasan Tunç

Edisyon: Kalan Publishing - Mesam

Düzenleme: Fırat Çavaş

Kayıt, Miksaj: Stüdyo Çatı

Mastering: Barış Büyük

Web Dizayn, Grafik tasarım: Vildan Özfenerci

Sponsor: www.kriweb.com

Özel Teşekkürler: Mark Johnson, PFC team, Semra Blake, Hasan Saltık, Ömer Faruk Albayrak

Playing For Change, Doğa İçin Çal projesini desteklemektedir.
www.playingforchange.com

Divane Aşık Gibi Müzisyenleri:

Akın Vardar
Aslı
Ayça Işıldar
Aydinç Kişin
Ayşegül Şirin
Aytaç Bayladı
Barbaros Cinpir
Begüm Günceler
Bestem Yuvarlak
Bilge Kösebalaban
Bora Yalçındıran
Burak Şahin
Can Şengün
Cana Çankaya
Cemre Kabaş
Deniz Gökçeler
Emir Yaşar
Emrah Çokünlü
Emrah Demiralp
Emrah Karaca
Ersan Özcan
Esma Er
Ezgi Özcan
Fatih Ertür
Fırat Çavaş
Göray Özcan
Kutsal
Lütfü Evin
Mehmet Can Narin
Mertkan D. Yılmazer
Muhammet Ali Şengün
Murat Evgin
Nejdet Parlar
Ozan Tügen
Özgür Kankaynar
Özlem Türay
Ramadan
Serdar Öztop
Serkan Çevik
Sinan Keskin
Tayfun Turan
Tolga Kıyak
Utku Yerebakan
Yasemin Altuğ
Yiğit Özdemir

Kitleler.com, Bu Videoyu Sevdi! ;)

Tactical Intervetion-Minh Le [Counter-Strike]

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Sat, 03 Oct 2009 12:52:00 +0000

Counter-Strike’ın yapımcısından yeni oyun...

Oyun turnuvalarının vazgeçilmezi olan Counter-Strike’ın yapımcılarından Minh Le, yepyeni bir oyun projesi üzerinden çalıştığını açıkladı.

Valve’den ayrıldıktan sonra sesi soluğu çıkmayan yapımcı, Counter-Strike’ın dürbünlü tüfekler nedeniyle dengesiz bir oyun haline geldiğini, artık kendi oyununu geliştirmek istediğini ve bu oyuna da “Tactical Intervetion” adını verdiğini söyledi...

Yazate.com

"Sevdalar " - Mustafa Orhan Kaya [ Şiir ]

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Fri, 18 Sep 2009 20:54:00 +0000

Ne sevdalar geçer ömrünün baharından bir bir
Hepside en başta işte bu kez buldum dediğindir
Yeri gelince kızdığın yeri gelince kolunda gezdirdiğindir
Ne sevdalar tükenir bitmez bitemez diye bildiğindir

Önce gökte uçan mutlu bir kuştur içinde sevdan
Bir avcıdır o an bilmeden seni kalbinden vuran
Her geçen gün biraz daha derinleşir sarılmayan yaran
Bu ne acı ölümdür ki bedeninden çıkmaz geçmiş hatıran

Sanma ki kalbinde yaşattığın gül her daim senindir
Baharda yazda senin de, kış gelince elindir
Sevda sevenin acı çekenindir hani bilirsin
Bahar yaz gülün, kış ise dikenindir

Belki bülbül olacaksın nasılsa gülün baharda gelecek
Aldatan kokusuyla seni kendine çekecek
Her koklayışında kalbine yeni bir aşk gibi girecek
Ama her kış kendiside kokusu da mutlaka gidecek

Senin kalbindeki en acı gerçek
Kış gelecek ve gülün uçup gidecek

Yaşananlar gibi geçip gider hiç gitmez sandıkların
Yaşarken hep benim olacak diye aldandıkların

Mustafa Orhan Kaya'nın Diğer Yazıları İçin TIKLAYIN

Derdimiz Kendi Türklüğümüz - M.Orhan Kaya

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Thu, 03 Sep 2009 11:47:00 +0000

Dertlerimiz Türklüğümüz, Müslümanlığımız olmuş...
Doğuda ki Türkler, "Kürt"; dindaşlarımız "Alevi" kalmış...
Çanakkale'de, Kafkas’ta, Sakarya'da yan yana çarpışanlar,
Kürt, Laz, Alevi diye yaşamak için mi bir lokma ekmeği paylaşmış?.

Türk diye bir kimlik koyuldu ortaya,
Bakmadılar geçmişlere, atalara, soya..
Sonra oluştu Laz, Kürt, Alevi bir sürü sorun,
"Bela geldikten sonra bunlar ne istiyor?" diye şimdi sorun

Hiç gördün mü doğuda bu zamana kadar ezilen halkı?
Şimdi aklı başına geldi de, onlar da ayağa kalktı.
Adam değil köle gibi görmeye devam ediyorsan hala,
Geldi onların da, adamlığını gösterme vakti...

Birer kimlik verildi memleketin dört bir yanına,
Kalmadı "Türk'üm!" diyen, "Kimsin?" diye soranına...
Laz'ım, Kürt'üm, Alevi'yim oldu Karadeniz'i, Ege'si, Doğu'su...
Şimdi kim bakacak Malazgirtlerden kalma toprağına vatanına?

Türk kimliği böler mi bu memleketi bucak bucak?
Bölündük diyelim; Türklüğümüze ne olacak?
İlla ki bir padişah, bir vezir koyulması mı lazım başa?
Bir kandaş olmak için esir bir ülke mi kurulacak?

"Analarımızın doğurduğu kadar Türk kalabilsek bu vatana yeter..."

Mustafa Orhan KAYA'nın Diğer Yayınları İçin TIKLAYIN...

"Osman'ın İlk Baharı... (1) " - Nilgün Zaimoğlu

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Wed, 26 Aug 2009 13:29:00 +0000

Bir bahar sabahı...Kıştan sonra iç açıcı bir ay olan Nisan, üşütse de insanı, bahar bahardır denilip duruluyordu. Parçalı bulutlu bir hava vardı o günde. Güneş kendini göstermeye çalıştı durdu bütün gün. Kuşlar çok seviniyordu bu duruma.

Çılgınca bir sağa bir sola uçuyorlar ve ötüşüyorlardı baharı müjdelercesine.İkinci Güneş ise kalplerde ışıldıyordu. 11 ayın güneşi parlıyordu yüzlerde. Ramazan-ı Şerifi yaşıyordu bu metropol. İnsanların gölgeleri kendilerinden uzak, huzuru yaşıyorlardı...

Bir huzuru yakalayamayan Osman vardı. yarı uykulu gözlerle pencereden sokağı kolaçan ediyordu. Saat sabahın 9'u. Onun için erken bir saatti. Saat 11 olmadan uyanmazdı ama kuşlar onuda uyandırmış olmalı ki gözleri pencereden dışarıda.

Yaşadıkları semtte tanıdık bir ailenin çocuğuydu o. Babası bir tekstil fabrikasının sahibiydi, annesi ise semtin adliyesinde hakimdi. İki farklı meslek gruplarından olan bu anne ve babanın tanışma hikayesi de hiç yabancı gelmiyordu. Babası fabrikayı ilk kurduğu zamanlarda rakip firmalar tarafından sürekli davalık oluyordu. Bu davalar onların tanışmasına vesile olmuştu.

Osman, ailenin tek çocuğuydu. Her isteği yapılmış, her davranışı olumlu karşılanmıştı. Ama bütün bunlara rağmen osman çalışkan bir çocuktu. Zekiydi. Babasının yanında işleri yürütebilecek kapasitedeydi. Yavaş yavaş işlerinin başına geçmeye hazırlanıyordu bir yandan. Çünkü İşletme fakültesini bitirmişti. 2 yıl da İngiltere’de ingilizce eğitimi görmüş Türkiye'ye dönmüştü. Yaşı 26 olmuştu ve çalışmak için çok hevesleniyordu. Ahh bir de uyku tatlı gelmese ona.

O gün kuşların sesine uyanan Osman, kahvaltı yapmak için mutfağa gitti. Yine annesi mükemmel bir kahvaltı hazırlamıştı oğluna. Kahvaltısını yaptı, biraz sahilde koştu sonra evde hazırlandı ve babasının yanına gitmek için bindi arabasına. Osman bugüne kadar hiç Oruç tutmamıştı.

Anne ve babası nadir de olsa Ramazan ayı içinde birkaç gün tutarlardı. İşe gitti, saat 17:30 'a kadar çalıştı ve tekrar arabasıyla çıktı fabrikadan. O gün yüreği çok garip duygular yaşatıyordu o'na. Bahardan mı, Ramazandan mıydı bilemiyordu. Bu gibi durumlarda hep, sahilde balık restoranlarını geçtikten sonra kimsenin uğramadığı eski bir iskele vardı.

Çevre yolu eskiden onun yanından geçerken çok alımlı bir iskeleymiş ama yolu farklı bir taraftan kullanıma açınca belediye, bu iskelede kendi haline terkedilmiş oldu. Ama Osman onu yalnız bırakmıyordu, sık sık ziyaretine gidiyor, huzuru orda arıyordu. Aşık olduğu zaman fark etmişti burayı ve aldatıldığından beri de hep gelirdi.

Oturdu iskeleye ve denize bakarak ufukta gezdiriyordu gözlerini. Çok sessiz, şehirden uzak rahatlatıcı bir esrarengiz havası vardı. Dalmış, düşünüyordu. Bir ses birden yüreğini titretti onun. Ürktü bir an. Arkasına baktığında 15 -16 yaşlarında yakışıklı, güzel gözlü ama üstü başında parçalanmış giysisi ile bir delikanlı duruyordu. Söyle genç ne istiyorsun dedi Osman.

Delikanlı önce biraz sustu. Gözlerini onun gözlerinden kaydırdı, utandı ve git gide kısılan sesi ile "-Bana üç beş kuruş iftarımı yapacak kadar para vermenizi ve karşılığında da ne iş yapmamı istiyorsanız yapmayı istiyorum." dedi. Osman delikanlıyı bir süzdü. Dilenciye benzemiyorsun, hırsıza da; ama bu devirde güvenmek zor dedi. Yaşın da ufak sanırım niye oruç tutuyorsun ki dedi.

Delikanlı "- Kendisinden başka İlah bulunmayan Allah'ın farzından biridir oruç. Bende üzerime düşen borcumu yerine getirmeye çalışıyorum. Yetimim, Allah'tan başkada kimsem yoktur fani hayatta. Sokaklar evimdir. İş buldukça da çalışıyorum ufak tefek hamallık falan. Karnım doyuyor çok şükür. Bugün kimse iş vermedi, ben de burada vakit geçirirken Allah sizi çıkardı karşıma." Osman, çok tuhaflaştı.

Ne diyeceğini, ne yapması gerektiğini kestiremedi. Bir süre sessiz kaldı. Sonra tebessüm etti. Elini cebine attı. 50,00 TL para çıkardı uzattı delikanlıya. Ve : " Yarın sabah seni 9'da bu iskeleden alıp yeni işine götüreceğim tamam mı?" dedi. Delikanlının gözleri parladı bir an sevinçle:

“ Tamam Abi .“dedi. Ve iftarlık bir şeyler almak için koşmaya başladı. Osman dur delikanlı "-adın neydi senin?" dedi. Delikanlı "-Melih" diyerek devam etti yoluna. Arkasından; bende Osman diye seslenebildi sadece.

DEVAMI HAFTAYA...

Nilgün Zaimoğlu'nun Diğer Yazıları İçin TIKLAYIN...

Siz ve Önderler ! - Mustafa Orhan Kaya

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Mon, 17 Aug 2009 09:37:00 +0000

Değişti eski gerçekçi sevdalar...
Kor oldu ellerinizde davalar...
Görseydi bu halinizi, ağlardı;
"Geçmişimiz!" dediğiniz başbuğlar, atalar...

İktidar olacağım diye davalar silindi.
Kürt'e "El!" dendi de, Alevi'si "Biz" bilindi
Türkçülük Bahçeli'nin, Cumhuriyet Baykal'ın da;
Hatay, Şırnak, Diyarbakır eskiden kimindi?

İktidar oldun asamadın Apo'yu,
Halk karşılığını verdi; gösterdi kapıyı,
Muhalefet yıllardır içi boş, kazılmış kuyu,
Dua edin görmüyor, sizi o makamların atası, soyu...

Siz orada oturdukça millet der aydınlık gelsin,
Anlayacağın getiren de sensin, getirten de sensin...
Söylesene davasını satan seni, ülkücü, cumhuriyetçi ne etsin?
Kalkın artık oradan, bu bölücülük kavga bitsin...

Sakın deme ki akçıyım, kepçeciyim,
Kaşıkla aldığım için ona da tepkiciyim,
Ben istiyorum Atatürk gibi başbuğ gibi olun,
Olmazsanız da orda işiniz yok hadi defolun...

Mustafa Orhan KAYA

Diğer Yazıları İçin TIKLAYIN

"Şem ile Pervane Misali Mazhar'ın Aşkı..."

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Fri, 14 Aug 2009 23:21:00 +0000

Geceleri balkonda ışığın etrafını alan pervane böceklerini fark etmiş miydik hiç?

Ya onların aşk uğruna yaşadıklarını bilir miyiz?

Yani, pervanenin, mum ışığıyla yaşadığı aşkın hikayesini...

Aşk bir farkına varış, bir idrak seviyesidir...

"Aşk odu önce ma'şuka, ondan âşıka düşer!" derler, malum. Yani aşk ateşi önce sevilene ondan sonra sevene düşer. Önce sevilende bir ateş yanmalı ki pervane onun etrafında dönsün, pervane o ateşi görsün, sonra aşkının farkına varsın...

Pervane aşkını ispat edebilmek için gördüğü anda ışığı, etrafında dönmeye başlar. Bir cezbedir bu. Bu cezbenin gittikçe daralan bir çemberi vardır. Işığın etrafında döner, döndükçe biraz daha yakından dönmek ister.

Işığı gördüğü anda aşkı ilmel yakin olarak tanıyan pervane, onu aynel yakin bilmek istediği için gittikçe mumun etrafındaki çemberi daraltır. Çember daraldıkça pervanenin aşkı artar, şevki artar, coşkusu artar. Coşkusu arttıkça da cesareti artar.

Aşk cesaret işidir, neticede. Ve pervane cesaretle kanadını şöyle bir değdirir ateşe. İlk lezzettir işte o acı. Acı verir, yakar içini. Ama ona verdiği acı o kadar hoşuna gider ki, daha fazla dönmeye başlar.

Acı ve lezzet... Birbirine zıt bu iki duygunun bir arada olması nasıl mümkün... İşte bu noktada, azabın ve acının lezzet olmasındaki sırrı yakalamak gerek.

Kanadının ucunu bir defa yaktığı zaman pervane ilk azabı duyar; fakat öyle bir lezzettir ki o azap... Bu azap ve ondan alınan lezzet, insanı yavaş yavaş nefsinden sıyırıp vuslatı mümkün kılar. Bu sefer daha büyük bir cesaretle kendini ateşe atarcasına gider ışığı kucaklar.

Ve burada ateş, pervaneyi yakar kavurur. Bir buğday tanesi gibi toparlayıp yere düşürür...

Artık pervane 'hakkal yakin' biliyordur vuslatı. Bu fenadır. Bu canını verdiği noktadır. Mumun bundan haberi bile yoktur belki. Olmasına da gerek yoktur. Bu pervanenin aşkıdır çünkü. Aşkı uğruna can veren pervanenin aşkı.

Ama öbür taraftan mum da yanar. Onun aşkı da, acısı da kendincedir. Önce can ipliğine bir ateş düşer ve yanmaya başlar mum... Sonra içindeki o yangını söndürmek için gözyaşı döker. Ateşi, su söndürür çünkü. Ama mumun gözyaşları onun ateşine daha da bir güç verir, elemi arttıkça artar.

Ve erir can ipi; sevgilinin yolunda yok olana dek...

Üstad İskender PALA

Yazı başlığının orjinali Sagopa Kajmer'in 'Düşersem Yanarım ' isimli parçasından alıntıdır:

"Şem ile Pervane Misali Sago'nun aşkı..."

"Can Hasta Düşüp" - Hüseyin Hüsnü Bey

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Wed, 12 Aug 2009 14:44:00 +0000

Sagopa Kajmer'in "Hep Taarruz Var" parçasının müziği yani sample'si çok hoşuma gitmişti. Hint müziğine beziyordu. Çok içten ve etkileyiciydi.

Araştırmalarım sonucunda, müziğin daha doğrusu gazelin, Hüseyin Hüsnü Bey'e ait olduğunu öğrendim.

Parça ismi "Can Hasta Düşüp Şiddeti Sevdayı Serinden" idi...

Albüm ismi ise 1997 kayıtlı "Gazeller 1 - 78 Devirli Taş Plak Kayıtları". Gazel, hakikatten süper...

İşte bu etkileyici parayı paylaşmak istiyorum. Hemen altında, bu eseri sample olarak kullanan Sagopa Kajmer'in "Hep Taarruz Var" parçası bulunuyor. Bakın Sagopa nasıl yapmış parçayı! İkisini de seveceksiniz ;)

"Can Hasta Düşüp" - Hüseyin Hüsnü Bey (Hep Taarruz Var Sample):

"Hep Taarruz Var" - Sagopa Kajmer:

Saykodelik EP - Sagopa Kajmer [Download]

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Mon, 03 Aug 2009 18:16:00 +0000

"Benden nefret edecekler!" diyen Sagopa Kajmer'in beklenen albümü...

İçinde Kolera ile düetin de yer aldığı bu albüm müthiş bir farklılık arzediyor:

Çünkü alt yapısı tamamen doğal! Yani digital ortamdan uzak, çalgı aletleriyle, sesleriyle... tamamen doğal...

"Damarlarımız çekildi!" diyenlerin üstüne, dinledikten sonra siz de yorumunuzu ekleyin...

İşte Saykodelik EP - Pesimist Orkestra - Sagopa Kajmer Download & İndir:

TIKLAYIN

Alternatif Link

Kitleler.com - Melankolia Müzik

" Beyaz Düş " - Muhammet Mazhar Demir

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Thu, 23 Jul 2009 13:02:00 +0000

Bir güvercin misali konacaksın sabahıma…
Bir müddet seyredecek sonra kanat çırpacaksın uykuyu kıskanarak.
Beyazlığına açacağım gözlerimi…
Sonra o saflığının içinde, bir karıncanın ayak sesi gibi atan, kalbini fark edeceğim…
Hayatın, karga sesi gibi tırmaladığı kulaklarıma, sadece gözlerinle dokunacaksın…
Dokunman, geri gitmekten uyuşmuş ayaklarıma merhem olacak;
ve nice mutlu olduğumu sandığım rüyalarımın sararmış tarafını kurutacak…
Kalp atışların, dilimdeki birkaç notayla birleşip yeni kanat sesleri besteleyecek…
Gözündeki, beyazın maviyle karıştığı o nokta, göz kapaklarımı açık tutacak…
Kanadındaki en güzel tüyler, yaralarıma kabuk olacak…
Yeniden doğrulmaya başlayacağım, dik duruşundaki azimle…
Gagandaki pürüzsüzlük gibi, azimle, uçmayı öğreteceksin bana…
Sonra siyahlaşmışları, beyazınla rahatsız etmeyi öğreteceksin…
Bundan önce, kirlenmiş bedenimi, gözlerindeki masumiyetle temizleyeceksin…
Sonra birlikte uçacağız, beyaza çalmış mavi gökyüzünde…
Karşımıza çıkan kuşları, selamlayıp laciverte dalacağız…
Tam koyulaşırken, güneşe doğru uçmayı göze alıp beyazımsı sarıya karışacağız…
Gökyüzü bazen nasıl somurtuyorsa, ara sıra biz de öyle olacağız…
Kara bulut misali, yağmur olup yeniden yağacağız…
Sabahları, kendimizden vereceğiz, kararmaya yüz tutmuşlara…
Bir damla kanat çırpışına hasret kalanlara feda edeceğiz, benliğimizi; ışıldatacağız karanlığı…
Ve gün gelip, beyazımın siyaha inat var olduğunu fark edince, bana yerde yürümeyi öğreteceksin…
Taşları, kertenkeleleri, gürültüyü, kalemi, suyu, patikaları…
Bu kez beyazlığımı gömlek altıma saklayacaksın…
Yüzümü beyazdan oldukça uzak, saçlarımı ise karaya oldukça yakın çalacaksın…
Sabah değil, gece dolaşmamı tembihleyeceksin, gökyüzündeki Ay’a bakarak…
Beyazdan ırak olan gözlerim, bu kez, gecenin koyu mavisinde dolaşır olacak…
Ancak, bir rüzgârın, bir deniz kenarındaki boş banketi okşadığı zaman duyacağım, kalp atışlarını…
Çoğu zaman, sararmış gece lambalarına karışacak, sessiz bakışların…
Tıpkı bu uğurda erimeyi göze almış bir mum gibi ayak uyduracağım sarıya…
Gözlerini bulamayan yorgun ayaklarım, bu defa eğri taşlar üzerine yıkılacak…
Tükenmeye başladığım anda, sabaha kalan, bir sürü mor vakte sabrederek bekleyeceğim, beyazlığını…
Belki gelişini hissederim diye, gece rüzgârına vereceğim kalbimi…
Tam, güneş kızıllığı ile selamlarken gözlerimi, sen geleceksin…
Sararmakta olan bedenimin, mora çalmış beyaz sabrıyla, beni kucaklayacak, kurtaracaksın…
Bu defa beyazını değil, kalbindeki tüm samimi duyguların yeşilini vereceksin kalbime…
Bedenimi, bu defa toprağa bırakacaksın…
Gömlek altında gizlediğim beyazımı, yüzümdeki sararmışlığımın çevresine dağıtacaksın…
Umutsuzlara ibret olsun diye, onu ortada kıstıracaksın…
Ve yine beni temizlemiş, ayağa kaldırmış, kurtarmış olacaksın…
Sonra, sonsuz bir ayrılığa gitmek üzere veda edeceksin…
Filizlenmek üzere olan sabahlara tek başına uçacaksın…
Siyaha inat uçarken güneşe doğru, tek şeyi fark etmemi sağlayacaksın:

“Senden kalan bu beyazlık, artık, sadece solduğumda, papatya bedenime kefen olacak…”

20.07.09 – 3:08
Muhammet Mazhar Demir'in diğer yazıları için TIKLAYIN

"Hain" - Sagopa Kajmer & Kolera [ MP3 ]

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Sun, 19 Jul 2009 00:24:00 +0000

Sagopa Kajmer ve Kolera'nın yeni parçası "Hain" az önce yayınlandı.

Tanıtımın altında video formatında dinleyebilir ya da MP3 formatında indirebilirsiniz: (Kitleler.com)

-->> Sagopa Kajmer Feat Kolera - Hain [MP3 Dinle & Video]

-->>Sagopa Kajmer Feat Kolera - Hain [Hain MP3 Download & İndir]

Hain'i MP3 formatında indirmek için TIKLAYIN

Selametle...

19 Temmuz 2009 03:15 - Sagolera.com - Kitleler.com

Kaptanoglu.Wordpress.CoM - Ali Kaptanoğlu

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Sat, 18 Jul 2009 19:50:00 +0000

Bu kez sizlere Ali Kaptanoğlu Abi'min :D kişisel web sitesini tavsiye edeğim...

Her türlü konuda güncel yazılarıyla yayın yapmakta olan Kaptanoglu.Wordpress.CoM'u takip etmenizi öneririm...

Bilimsel,teknolojik,hayattan bir blog, Kaptanoglu.Wordpress.CoM

Burdan ziyaret edin:

Kaptanoglu.Wordpress.CoM

'O', Kamera ve 'O' - Muhammet Mazhar Demir

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Sat, 04 Jul 2009 13:27:00 +0000

Orda hiçbir şey olmamışçasına sırtını verip bir bankta otururken, ardında yılların tecrübesiyle dimdik ayakta duran bir camiyle poz verebilmek…
Ve samimiyetle gülümsemek; belki kameraya özel, belki de kameranın ardındakine özel…
Yo! Kameranın ardındakine olamazdı…
En son “O”na “Git!” demişti.
Kovmuştu “O”nu…
Dört duvar arasında çaresiz bırakıp giderken, “O”na, sadece saçlarının kokusunu bırakmıştı ve bakmamıştı ardına…
Gariptir ki, şimdi bir bankta oturmaktaydı…
“O”na dair hiçbir şey düşlemeden oturmaktaydı…
Belki merceğe verdiği gülümsemesindeki samimiyeti, bu rahatlığı, hayata meydan okuyuşluğu...
Aslında tüm bunların yanında içine kapanıklığını gizlemeye çalışması “O”nsuzluğundan kaynaklanıyordu…
İşte bu yüzden tüm samimiyetiyle gülümsüyordu merceğe…
“O” ise kameranın arkasında gizliydi…
“O”, o gülümsemenin sahibi olmaya çalışan ahmağın tekiydi…
Ve hayatta kalan tek umudu “O”nu “O” yapan, o gülümsemedeki gözlerdi...
Rengine sevinçlerini, hüzünlerini, geleceğini, değerini…
Kısaca “her şeyini” yüklediği o doyumsuz gözleri seyredebilmekti…
Evet, o gözler, o gülümsemenin en temel taşı olan o gözler onun “Umuduydu”…
Umuduydu çünkü kendisini görebildiği tek yer artık orasıydı…
Aynalar…
Hayır! Aynalar yalan söylerken, gerçeği, kendisini; “O”nu “O” yapanı o gözlerin içinde bulmuştu…
Ama o gözler sahibiyle çok uzaklardaydı…
Ne vakit sahibine varmaya çalışsa kamera giriyordu aralarına…
Ah! Kameranın önünde olabilmek…
Ardında yıllanmış camiyle poz verirken bir bankta, gülümseyen umut yüklü o gözlerin sahibinin saçına dokunabilmek…
Ya da, yanında otururken tüm hiçliği ile onun merceğe gülümseyerek bakışını seyretmek…
Bunlar olmasa bile deklanşöre basan olmayı da isterdi…
Ne fark ederdi? Sonuçta o pozun içindeydi…
Gözlerini kapadı tüm hiçlik hayalleri ile…
Ve o gülümseyen gözlerin içine bir daha baktı kamera ardından...
İç çekiyor ve kendi penceresinden izliyordu O’nun gülümsemesini.
Gülümsemesiyle pozu poz yapanı, elinde sigarasının dumanıyla resmetmeye çalışıyordu…
“Hiçbir şeyi” kalmamışken, “her şeyi” ile arasında sadece kamera varken, az sonra yok olacak dumanlar ile bir şeyler becerdiğini sanmak bile pozun içinde olmak kadar güzel geliyordu “O”na…
Ah rüzgâr!
Pozun içinde olamayacağını bilmek, “O”na yaşamamak adına en büyük neden olsa bile, en azından yaşadığını hissettiren “O”yu çizdiği dumanları yok eden; bunu bile kendisine çok gören rüzgârla uğraşmaktan bıkmıştı…
Her defasında rüzgâra ve içinde olamayacağına inanmamakta ısrar ettiği o poza inat bir daha çekiyordu sigarasından…
Bu çekişler onun sonu olacaksa bile, sonu olmaması için kendince bir neden bulamıyordu…
Sanırım tüm hayatı, işte bu olmuştu…
Zehri inatla çekmek ve şifaya kamera ardından bakmak…
Galiba “O” bunun için vardı…
Evet doğruydu…
Kimisi, kamerayı yapmak için varken, kimi de deklanşöre basmak için vardı…
Kimi, o yıllanmış camiyi yaparken, kimi de o bankı oraya yerleştirmek için vardı…
Pozu poz yapan “O” ise, hafiften gülümseyerek bakardı merceğe…
Ve her şey bu kadardı…
Her parça birleşmiş; bir şey haricinde poz tamamlanmıştı…
Sıra “O”ndaydı. Şimdi görev sırası “O”na gelmişti…
Maalesef “O” orada poz verirken, “O” ise kamera ardındaydı…
İşte “O” nun görevi de buydu:
Pozda yeri olmasa da, pozun değerini vermek!
“O”, pozun, belki de gülümsemenin değerini bir sigara ve bir kaç damla gözyaşıyla veriyordu…
Tuhaf olan, pozdaki yıllanmış camiden başkasının, bu işlevden anlamaması ve haberdar olmamasıydı…
Aslında “O”nun, o poza karşı görevine şahit olan başkaları da vardı:
Evet! O şahitleri galiba, sigarası, bir kaç damla gözyaşı ve baş belası rüzgârından ibaretti...
Her şeyi silmeye çalışan rüzgârı, her ne kadar başının belası olsa da onun görevi de buydu…
Belki görevini kendisi gibi aksatmadan yapabildiği için sevmeye başlamıştı onu…
İşte “O”, pozun değerini bunlarla verdiği gibi, şahit olarak da onları biliyordu…
Kötü olan; ya da bu görevi görev yapan, bu görevde olduğunu bilip, görevin değerinin farkında olan şahitlerinden başkasının olmamasıydı…
Aslında, bu görevi, görevi yapan “O”yu, görevin şahitleri ile görevin derinliğini ve gizliliğini sadece, “O” yu “O” yapan, gülümseme sahibinin o gözleri bilse yeterdi…
Sırf bu yüzden “O”, “O”ya görevini açıklamıştı.
Artık “O” yu “O” yapan da biliyordu bu görevi; ama “O” yu, o poza almak istemiyordu…
Galiba normal olanı da buydu:
Hayat, “O” için, bu pozun değerini poz ardından birkaç damla gözyaşıyla verirken, bunu kimsenin bilmeyeceğini bilerek, sigara dumanında kaybolmaktan ibaretti…
Ha bir de; asla o pozda yer alamayacağını istemeye istemeye kabul etmesiydi…

Muhammet Mazhar Demir’in Diğer Yazıları İçin TIKLAYIN...

Boş Hayatlar - Mesut Öztürk (Kasva)

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Thu, 02 Jul 2009 15:19:00 +0000

Boş hayatlar… İdrakimizi sulandıran boş meşgaleler… Anlamsız his tufanları… Ve kendini bilmez insanlar…

Hedefi ya da ideali olan, belli bir amaca hizmet eden ve o amaç uğruna varını yoğunu feda eden insanlar vardır hayatta, hayatın basitliğinden kurtulmuş. Ve şu dünya üzerindeki varlığını daha anlamlı kılan insanlar.

İyi bir üniversite okuyup iyi bir işe girdikten sonra iyi bir ev alıp iyi bir arabaya binmek ve iyi bir eşe sahip olmak bütün insanların istediği bir şeydir ve yaşayan her insanın sıradan istekleridir. Yani bu istekler hayatı anlamlı ya da anlamsız kılmaz. Bu istekler yaşam standardıyla alakalı isteklerdir.

Ancak hiçbir hedefi ya da ideali olmayan hatta yaşam standardıyla alakalı hedeflerden bile uzak insanlar var bir de hayatta. Ben bu tip insanlara belki haddim değil ama gerçekten en içten duygularımla acıyorum.

Bu insanlar gerçekten hayatın manasını kavramaktan uzak insanlardır. Dini bir inanışa sahip olmak zorunda değilsinizdir ama bir şeylere inanmak ve peşinden gitmek zorundasınızdır.

Çünkü hayat, günü kurtarmak düşüncesiyle sonuna kadar yaşanıp tüketilecek kadar basit bir sermaye değildir ve asla öyle kullanılmamalı.

Dindar olmak; dini hayatın temelinde görüp yaşayışını ona göre düzenlemektir. İdeolojik düşünce sahibi olmak; inanılan düşünceyi hayata geçirmek ya da korumak için yaşamak ve hayatını ona göre düzenlemektir.

Dindar insan (hangi dinden olursa olsun) inandığı yüce bir varlık ve ideal sayesinde hayatına bir anlam yükler. Farklı ideolojik düşünceleri olan insan bu düşüncesine inanması ve onun peşinden gitmesiyle hayatına bir anlam yükler.

Bunun ötesinde düzgün bir hayat yaşayan ve yaşam standardı diye adlandırdığımız şeylere sahip olmak için çabalayan insanları da belli bir noktaya kadar anlayabilirim ve hayatlarına bir mana yükleyebilirim.

Ancak hiçbir ideali olmayan ve toplumda adeta asalak gibi yaşayan, kendini toplumun üstün gördüğü değerler(ahlak kuralları) ile ispatlayamamış ve bu sebepten kendini farklı yollarla ispatlayıp, toplumun dikkatini çekmeye çalışan insanların yaşadıkları hayatı anlamakta gerçekten güçlük çekiyorum.

Yanlış anlamayın ben bütün yaşayış şekillerine saygı duyuyorum. Zira hayatı tasarruf etme hakkı hayat sahibinindir. Ben yalnızca bu insanları anlayamıyor ve yaşadıkları hayatla topluma ciddi zararlar verdiklerine inanıyorum.

Boş kalmış insan serseri mayın gibidir, nerede patlayacağı ne yapacağı bilinmez. Dolayısıyla topluma zarar verir.

Bu durum çok ciddi bir sorundur ve toplumların, insanları bu denli boş bırakması toplumların ciddi bir ayıbıdır. Sorunla alakalı topluma düşen görev bu insanları eğitmek ve onları en azından düzgün bir hayat düzeninin içine yerleştirmektir.

Bu noktada komünizmin insanlara düzenli bir hayat verme çabasının önemini ve doğruluğunu görebiliyoruz. Ancak komünizmin bu hayatı insanlara sunmak için uyguladığı yöntem şahsımca sonuna kadar yanlış ve tasvip edilemezdir.

İnsan hayatını; insani değerleri ve insanın fikirlerini yok sayarak düzenlemek sonuna kadar yanlıştır. İnsanlığın ve ülkemizin bu sorunla alakalı uygulanabilir çözümler bulabilmesi ve topluma yardımcı olabilmesi dileğiyle.

Mesut Öztürk (Kasva)'ün Diğer Yazıları İçin TIKLAYIN...

YouTube'ye Kesin Giriş: " YouTube Jucker "

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Fri, 26 Jun 2009 19:34:00 +0000

Aylardır kapalı olan YouTube'ye girmek artık çok basit. Kitleler.com olarak tavsiye edeceğimiz bu küçük ve tamamen ücretsiz olan yazılım ile hiçbir proxy sitesine uğramadan yada hiçbir proxy yazılımı kullanmadan YouTube'a girebileceksiniz...

Program yani YouTube Jucker, Windows klasörünüz içerisindeki "Hosts" dosyasına, YouTube IP adresleri otomatik olarak ekleniyor ve YouTube'a başka hiçbir işlem yapmadan normal bir internet sitesi açar gibi girebiliyorsunuz.

Hatırlatma: Bu yama hiçbir zararlı yazılım içermemekte ve YouTube'a girmek için sürekli kullanılmasına gerek olmayan bir yazılımdır.

İndirdiğiniz exe uzantılı dosyayı bilgisayarınıza kurun ve sonra YouTube'un keyfini çıkartın:

>>YouTube Jucker'i indirmek için TIKLAYIN<<

[YouTube Jucker Download]...

Programın tanıtım sayfası için Tıklayın...

Kitleler.com - Muhammet Mazhar Demir - Tamİndir.com

Grup 84 (Seksendört) - K.G.B [MP3 Klip + Söz]

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Tue, 16 Jun 2009 14:43:00 +0000

Grup 84'ün bu parçasını beğeniyorum. Paylaşmak istedim.

İşte MP3 Klibi ve sözleri:

Grup 84 - K.G.B(MP3 - Klip):

Grup 84 - K.G.B(Şarkı Sözü):

Kimseler görmesin kimseler bilmesin
Benimle yaşasın ölsün bu sevda

Hiç bir şey yapmadan öylece izledin beni alay eder gibi
Ah zamana bıraktın çünkü biz hep yarım kaldık bir masal gibi

Of olmuyor bir türlü başlamıyor sen olamazsan şu kalbim
Kimseye boyun eğmiyor beğenmiyor

Kimseler görmesin kimseler bilmesin benimle yaşasın ölsün bu sevda
Durdurak bilmeden yaşlarım dinmeden benimle yaşasın ölsün bu sevda

Koşulsuz sevmedin tutarsız dinledin beni bir çocuk gibi
Ah uzaktan yön verip tenimden sakındın beni yabancı gibi

Af olmuyor bir türlü başlamıyor sen olamazsan şu kalbim
Kimseye boyun eğmiyor beğenmiyor

Kimseler görmesin kimseler bilmesin benimle yaşasın ölsün bu sevda
Durdurak bilmeden yaşlarım dinmeden benimle yaşasın ölsün bu sevda

Grupta Aşk - Talha Koç (Albatros)

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Sun, 07 Jun 2009 11:37:00 +0000

Güneş denize düşmek üzere
Günün üstünü silkmek,
Kalan zamanı tepmek,
Alevlerini söndürmek üzere

Gökyüzü utangaç, yüzü kıpkırmızı
Bulutlar şaşkın renginde; kurşuni

Denizde mavimtırak bir tebessüm
Martılarda şımarık çocuk edası
Rüzgârın çenesi düşük, ıslıklı
Dalgalarda hoş bir tecessüm

Sabırsız Ay sahneye atlamakta,
Seyircilerden utanıp kızıllaşmakta
Meltem perde arkasında saklanmakta
Yıldızlarsa gösteri sırasını beklemekte...

Sabahtan filizlenen Mecnun,
Aşkını beklemekten yorgun

Geceyi doğuran gündüz yolcu
Hamile gecede büyük sancı
Gökyüzü emektar bir hancı
Ay, sene, asır hepsi yalancı

Kendine has ağır ağır geliyor gece
Âşık bir delikanlı edası var üzerinde
Parmaklarında yıldızlar, kollarında Ay
Denizdeyse aşk depremine hazır fay

Talha KOÇ (ALBATROS)'un Diğer Yayınları İçin TIKLAYIN...

Karanlık Ellerin Gölgesinde - Talha Koç

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Thu, 04 Jun 2009 12:24:00 +0000

Gündem kazanının fokurdama sesleri kulaklarımıza geliyor yine; yargının bağımsızlığı konusu dillerde dolaşmaya, düşünceleri işgal etmeye başladı.

Cumhurbaşkanının yargılanması konusu Türkiye’nin gündemini alt üst etmiş durumda. Devletin en sağlam otoritesine yapılan bu yargılama girişimi, sadece ülkemizin gündemini değil Dünya’nın gündemini de hafiften hafife sarstı.

Senelerdir kronik olarak önümüze getirilen bu bayatlamış malzemelerden biri yine gündemimizde. Yargının içerisindeki karanlık eller, adeta kuyruklarına basılmışçasına faaliyete geçmeye başladı...

İlk olarak iktidardaki partinin kapatılmasını isteyerek, kaos ortamı oluşturulmaya çalışıldı. Ardından şimdiki gündemimizi meşgul eden; Cumhurbaşkanı’nın yargılanması…
Ergenekon davası başladığı günden beri belli bir kesimin sesi hiç kesilmiyor.

Atatürk ilkelerini, kendirlince bir lastik gibi oradan oraya çekiştirip, kendilerine pay çıkarmaya çalışıyorlar...

“Vatan millet Sakarya!” diyerek Cumhuriyet Mitingleri düzenlendi ve insanlar bu mitinglere toplanmaya başlandı. Düzenlenen ilk mitinglere katılım oldukça fazlaydı; çünkü katılan insanların büyük bir çoğunluğu oraya saf ve temiz duygularla oraya gelmişlerdi.

Katılanların büyük bir bölümü, çarpıtılmaya çalışılmış Atatürk ilkelerinin, Ergenekonculara maske olarak geçirilmeye çalışılacağından haberdar değildi.

O mitinglere saf ve temiz duygularla bulunan insanlar kullanıldı. Bu tip insanlar kullanıldıklarının farkına kısa bir sonra vardılar ki; son yapılan mitinge katılmadılar.

Bu mitinglerin işlediği konu ile asıl amacı nedense hiç örtüşmüyor. Bu tip mitinglere katılan konuşmacılar elleriyle Türk bayrağı sallayarak, dilleriyle Cumhuriyet ve huzur aleyhtarı olanları savunuyor ve onları övüyorlar. Ne kadar absürt!

Kendilerini (güya) asil olarak tanımlayan bu burjuva sınıfı, kendi zümreleri dışındaki halkı “bidon kafalılar, göbeğini kaşıyan adamlar” olarak nitelendirmekten hiç ama hiç çekinmiyorlar.

Bencillik yağmurunda ıslanıp, kendilerini halk güneşinde kurutmaya çalışıyorlar. Ama nafile...

Sözüm burjuva sınıfındaki, cehalet abidelerine:

Kafaları bidon gören körler,
Aynalarda büyük variller görürler.
Göbekleri kaşıtan cahil madamlar,
Kokan işkembeleri için ne önerirler?

Karanlık ellerin üzerimizde yaptığı oyunlar sadece bunlarla sınırlı değil tabi ki. Ama ben bu entrikaları sizlere aktarmaya kalksam, ne benim yazmaya ömrüm yeter ne de sizin okumaya ömrünüz yeter...

TALHA KOÇ (ALBATROS)'un Diğer Yayınları İçin TIKLAYIN...

Bedelli İstiyos, Para Biriktiriyos, Adiyoss :D

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Sun, 31 May 2009 15:30:00 +0000

Bedelli askerlik isteyenler, "Adiyos" reklamından klip yaptılar! :D

"Bedelli bekliyos, yemiyos, içmiyos adiyos...

Bedelli istiyos para biriktiriyos..."

sloganı kullanılan komik klip:

Ateşten Gömlek - Sagopa Kajmer (2009 Klibi)

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Fri, 29 May 2009 19:23:00 +0000

Sagopa Kajmer - Ateşten Gömlek

Yeni & Orjinal Klip (2009 Mayıs):

Sagopa Kajmer - Ateşten Gömlek (Söz)

Benim bir sırrım var açıklanmayacak kadar sır
Bundan çıkar hır
Patlamalar vuku bulur, dert kahır.
Sırdan geçer dilim olsa hali der diken.
Bilmez bilen râdaan olur ben ve diken.
Ya söylersen kim anlar? Söylemezsen bağlar gamlardan ağlar. Bu yıpranışla dağılır bütün.
Doymaz SaGo yakar tütün.
İçindeyim oyunun büsbütün.
Hayatıma musallat oldu şöhret, ün.
Karıştı yarınım, bitti dün. Tedirgin bugün
Topla, çıkar nedir sonuç? Her kıyasla bilime değer.
Bıçağa ait keskin uç. Kimdir suçlu, kimde suç?
Öylesine kibirli ki biber yakmadan bırakmaz rahat.
Yarası ağır dilimin bulamıyorum kapatacak bant!
Üzerime gelin bakın dinamit bağlı gövdeme.
Yaklaşanı uçurum uçurtma misali pimden iplerle.
Fesatlar kapıma vardılar ellerinde güllerle.
İşlerine gelmediğinde saldırdılar aynı güllerin dikenleriyle! Vurdular siyah güllelerle

Nakarat x2

Giy ateşten gömlekleri bir bir yansın üzerin!
Ve dahi kır topraktan çömlekleri zaten tedirgin halim (Ve dahi)
Bir benim bir bendim ve bir kendim ortadayım
Bitmez derdim bu hal beni yer bitirir bildim

Aklıma gelen başıma geldi.
Başım yarıldı, aşım soğudu, yine iştahsızlık elinde oyuncak etti açlığımı.
Artık kartopu oynamak istemiyorum ellerim dondu.
Türlü saklambaç oyunlarından gözlerim yoruldu.
Nerdesiniz güven abideleri (he) cesaret haylazları? Gösterin bana altmışikiden tavşan yapan hokkabazları. Belirleyin karşımda durabilecek tüm küfürbazları.
Demirden mızraplarla kırdım sazları.
Deştim böğrümden kıyamadığım hazları. Verin bana yazları İlahi merhamet sarayı; Ya Hannan! Sensin Rana, sensin Mana, sensin Rahman, sensin Canan!
Ruhum işgalden kurtulmaz, vatan infilak eder alev ateş volkan, hislerim kırık var. Püskürüyor üzerime lav! Kıvılcım korlar! Elimdeki bir avuç dolusu su ile sönmez bu yangınlar.
Ben bir sırra sahibim, hayat uykusuna yatmış.
Ben çok dosta sahiptim, güvensizlik içine batmış.
Şahit oldum birileri mutluluğu parayla kapmış!..

Nakarat x2

Giy ateşten gömlekleri bir bir yansın üzerin!
Ve dahi kır topraktan çömlekleri zaten tedirgin halim (Ve dahi)
Bir benimdir bendim ve bir kendim ortadayım
Bitmez derdim bu hal beni yer bitirir bildim

ateşten gömlekler,
topraktan çömlekler,
ne maymundan geldin,
ne de seni getirdi leylekler,
sagoya kulak ver...!!!
(sagoya kulak ver) x2

iki sıfır sıfır sekiz
elveda eder
veda eder...
(sagoya kulak ver) x2

Facebook'ta Anlamsız Şekli Ortaya Çıkarmak

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Sat, 23 May 2009 18:47:00 +0000

Facebook'a giriş yaptıktan sonra anasayfadayken bazı tuşlara basacak; ortaya anlamsız şekiller çıkacak; hakikatten şaşıracaksınız! İşte yapmanız gerekenler:

Facebook hesabına giriş yaptınız. Anasayfadasınız. Yön tuşlar ile:

2 kere YUKARI tuşuna - 2 kere AŞAĞI tuşuna

SOL tuşuna - SAĞ tuşuna

Tekrar; SOL - SAĞ :)

Önce "B" harfine, sonra "A" harfine bastıktan sonra

Son olarak ENTER'e basın ve bekleyin.

Fare ile sayfayı kaydırınca, anlamsız şekiller bütünüyleen sonunda karşılaşacaksınız...

[Anlattığım yöntem işe yarıyorsa, beni doğrulama adına yorumunuzu eksik etmeyin. Selametle...]

Cem Yılmaz - Yoga ( Komedi Video )

kitleler@gmail.com (MuHaMMeT MaZHaR) — Thu, 21 May 2009 13:24:00 +0000

Cem Yılmaz, "Yoga Aldatmacasıyla" bakın nasıl dalga geçmiş. İşte Cem Yılmaz'dan gerçekleri gülümseterek anlatma sanatı: