એમ બનતી હોય જો આ ગઝલ,
લો કલમ- કાગળ, લખાવો મને !

સત્ય કહેવું જો ગુનો હોય તો,
લો શુળીએ પણ ચઢાવો મને.

જિંદગીએ બહુ રડાવ્યો મને,
હું ભૂલ્યો હસવું, હસાવો મને.

સાદગીમાં જિંદગી થઇ પુરી,
ના હવે દોસ્તો સજાવો મને.

- રાકેશ ઠક્કર

જિંદગી શી ચીજ છે, જો એ નહિ
કૂચ સાધે ધ્યેયની રેખા ભણી ?
ફુરસદ નહિ યે બે ઘડી ખોટી થવા
મોજ મીઠી માનવા આંસુ તણી ?

જિંદગી શું છે કહોને, જો નહિ
તાઝગી જાણે કદી એ તેજની ?
વિશ્વને અંધાર જો એ ના બને
અંત સુધી સળગતી અગ્નિકણી ?

-મકરન્દ દવે

કોઈની હૂંફ અને હાજરી જરૂરી છે,
ફકત આ ચાર દીવાલો જ નથી ઘરનું સુખ.

બની શકે તો એ વસમા દહાડા પાછા દે,
ઘણું જ કપરું છે ભોગવવું મન વગરનું સુખ.

નજીક એટલાં આવ્યાં કે ગઈ નિકટતા પણ,
નથી જ દૂર કે પામું ખુશી-ખબરનું સુખ.

…કે ખંડિયેર મહેલનો છું ઉંબરો મિસ્કીન,
નથી નથી જ ભાગ્યમાં અવરજવરનું સુખ.

- રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’

- રાકેશ ઠક્કર

લાલી છાઈ આકાશ, વરતાય હૈયે ભીંનાશ
માવતરનાં મીઠાં છે ગાન,,ધરે જીવન પ્રસાદ
આદરનાં ઉભરાયે પૂર,મલકે વડીલોનાં ઉર
પ્રકાશ પર્વના છલકે છે પ્રેમ ભર્યા પૂર
ઝીલો ઝીલો હૈયે દોડી આજ ઉમંગી નૂર

શુભ સંકલ્પની જ્યોતી,ભાઈબીજની રે ખુશી
હૈયાને હરખે હીંચોળી, પૂરીએ રુડી રંગોળી
ફટાકડાએ દે જો નવરંગોથી દિવાળી ઉજાળી
ને વધાવીએ નવ વર્ષને વેરઝેર ડુબોડી
કે આજ મીઠી લાગે મારી રુપલી દિવાળી

- રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

મને ગમે એક ફુમતું  તારે પાઘ
એના  સંગે  રમતી  મારી   આંખ
આવોને સખીઓ ગરબે ઘૂમીએ આજ

મારા  મહેલે ઝૂલે  હાથીડાની  હાર
જુએ મારા હૃદયાની  રાણીની  વાટ
આવોને ભેરુ રમીએ રંગે  રાસ

એક પતંગ ઊડે  ઊંચે  આકાશ
સાથે સરકે લઈ દિલડાની  આશ
આવો ને સખીઓ સાથે રમીએ રાસ

મારે આંગણિયે હરખે મોગરાનું ફૂલ
વાલમની વેણીનાં કોણ  કરશે  મૂલ
આવોને ભેરુ બારણે લટકાવીએ ઝૂલ

મારે મંદિરિયે બેઠી પારેવાંની જોડ
મારા મનમાં  રમે  કોડીલા રે  કોડ
આવોને સખીઓ માથે મૂકીએ  મોડ

ખીલ્યું  એક  કેસરિયું  ફૂલ  રે  વાટ
બીજો કેસૂડો મોહર્યો યમુનાજીને ઘાટ
વહાલો ચાંદલિયો ખીલ્યો આકાશ

આવો  ને  ભેરુ  રંગે રમીએ રાસ

- રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)