Junk Unlimited

என் டைரியில் இருந்து ...

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Tue, 14 Jan 2014 17:21:00 +0000

வஞ்சப்புகழ்ச்சி

சொன்னாள் நன்றி
ஆகிவிட்டேன் நான்
மூன்றாம் மனிதனாய் ..

------------------------------------------------------

முரண்

மாறுவேடப் போட்டியில்
பயத்தோடு பாடுகிறது குழந்தை
'அச்சமில்லை அச்சமில்லையென்று'

-----------------------------------------------------

வழிமாறும் பயணங்கள்

கல்லூரியில் ஆரம்பித்து
கல்யாணத்தில் முடிகிறது
சிலரின் காதலும்
பலரின் நட்பும்

-------------------------------------------------

Maintenance Project

ஓட்டை டயரில்
ஒட்டும் பஞ்சரில்
ஓடுகிறது வாழ்க்கை

-------------------------------------------------------

நிதர்சனம்

எப்போதாவது பேசிவிட மாட்டாளா
என அவன்
எங்கே பேசிவிடுவானோ
என அவள்
தொடர்கிறது நட்பு
முகப்புத்தகத்தில்.

நட்பு எனப்படுவது யாதெனில் - பாகம் 8

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Sun, 10 Nov 2013 20:54:00 +0000

டிஸ்கி : இந்த கதையில் வரும் சம்பவங்கள் அனைத்தும் கற்பனையே. சுவாரஸ்யத்திற்காகவும், குஜல்டிக்காகவும் சில பெயர்கள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளதே தவிர, யார் மனதையும் புண்படுத்தும் நோக்கத்தோடு எழுதப்பட்டது அல்ல.
இதுவரை
பாகம் 7

இனி ...

மறுநாள் ஜெஸ்ஸியின் வருகைக்காக காத்திருந்தேன். அவளுக்குப் பிடித்த வெள்ளை சுடிதாரில் வந்திருந்தாள். முதல் சந்திப்பு ஞாபகம் வந்தது. அப்பொழுதும் அதே வெள்ளை உடை. ஆனந்தமாக உணர்ந்தான் கார்த்தி. ஆனால் அவளது நடவடிக்கைகளில் எந்த ஒரு மாற்றமும் இல்லை. எப்பொழுதும் போலப் பேசினாள்.

ஒருவேளை மெஸேஜ் டெலிவர் ஆகாமல் போய் இருக்குமோ ? இல்லை மெஸேஜ் பார்க்க மறந்து இருப்பாளோ ? இல்லை வேண்டுமென்றே கிண்டல் செய்கிறாளா ? தலை வெடித்து விடும் போல் இருந்தது.

"மெஸேஜ் பார்த்தாயா ஜெஸ்ஸி ? " - நேரடியாக கேட்டே விட்டான்.

"எந்த மெஸேஜ் ?" - நக்கலோடு கேட்டாள்.

"நேத்து நைட் என்னோட நம்பர்ல இருந்து எந்த மெஸேஜும் வரலையா உனக்கு ?"

"ஓஹ்ஹ் .. அதுவா .. பார்த்தேன் பார்த்தேன் .. கொஞ்சம் இடம் கொடுத்தால் போதுமே, ஓவரா அட்வான்டேஜ் எடுத்துக்க வேண்டியது .. " - முறைத்தாள்.

ஜெஸ்ஸி அப்படி சொல்லுவாள் என்று சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. முகத்தில் அறைந்தார் போல் இருந்தது. கொஞ்சம் யோசித்து அனுப்பி இருக்கலாமோ என்று எண்ணினான்.

"ஸாரி ஜெஸ்ஸி. தப்பா எதுவும் நினைக்கலையே ?"

"இதுல என்ன இருக்கு. நடக்கறது தான. இதுக்கு போய் ஸாரி எல்லாம் சொல்லிகிட்டு. ஃப்ரென்ட்ஸ்க்குள்ள ஸாரி எல்லாம் சொல்ல கூடாது" - கண் சிமிட்டினாள்.

காதலை கண்ணியதோடு நிராகரித்து நட்பு பாராட்டிய விதம் அவனை வெட்கித் தலைகுனிய வைத்தது. ச்சே .. அவசரப்பட்டு விட்டோமே என்று வருந்தினான். உன்னை கட்டிக்க போறவன் கொடுத்து வச்சவன் ஜெஸ்ஸி என்று நினைத்துக்கொண்டான்.

வருடங்கள் ஓடின. வேளை, ப்ரோமோசன், ஆன்சைட், அது, இது என்று வாழ்க்கை மாறியது. எனக்கும் ஜெஸ்ஸிக்கும் இடையேயான நட்பும் தொடர்ந்தது. இதோ இன்று அவளுக்குத் திருமணம். பழைய நினைவுகளை முதல் பாகத்தில் இருந்து அசை போட்டபடி தூக்கம் வராமல் மண்டபத்தில் வெளியே உலவ ஆரம்பித்தேன்.

ஜெஸ்ஸி மணமகள் அறையிலிருந்து என்னை பார்த்தாள். அலங்கார வேலைகள் நடந்து கொண்டிருந்தது. என்னை வருமாறு கை அசைத்தாள்.

"என்னடா கார்த்தி .. தூங்கலையா நீ ?"

"தூக்கம் வரல"

"ஏன்டா சோகமா இருக்க? "

"அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லயே" .. சோகத்தை மறைக்க முயற்சி செய்தான்.

"உதைப்பேன். உன்னை பத்தி எனக்கு தெரியாதா. என்ன விசயம்னு சொல்லு".

"பெருசா எதுவும் இல்லை. இத்தனை நாள் கூடவே இருந்த. கல்யாணத்துக்கு அப்பறம் அதெல்லாம் எதிர் பார்க்க முடியாது. பொலம்பரத்துக்கும் ஆள் இருக்காது. அதான் பீலிங்க்ஸ்."

"இவ்வளோ தானா .. நீயும் சீக்கிரமா கல்யாணம் பண்ணிக்கோ"

"நீ வேற. நமக்கு யாரு பொண்ணு தர போறா."

"உனக்கு என்னடா குறைச்சல். உன்னை கட்டிக்க கொடுத்து வச்சு இருக்கணும். நீ மட்டும் காலேஜ்ல ப்ரொபோஸ் பண்ணி இருந்தால், நான் ஓகே சொல்லி இருப்பேன்." - சொல்லி விட்டு சிரித்தாள்.

அதிர்ந்தான் கார்த்தி. அதான் உன்னோட பிறந்த நாள் அன்றைக்கு மெஸேஜ் அனுப்பினேனே "I Love You".

"எப்போ பார்த்தாலும் கலாய்ச்சுக்கிட்டே இரு. அன்னைக்கு மட்டும் உன்னோட மொபைல்ல இருந்து 20 மெஸேஜ் 15 மிஸ்ட் கால்ஸ் வந்துச்சு. விட்டா எல்லாத்தயும் லவ் பண்ண சொல்லுவ போல இருக்கே" .. மீண்டும் சிரித்தாள்.

உடைந்தே போனேன். பாழாய்ப்போன "I Love You" விளையாட்டு என் மொபைலில் அன்று நடந்தேறி இருக்கிறது. விளையாட்டு வினை ஆனதை அன்றைக்குத் தான் உணர்ந்தேன். ஜெஸ்ஸிக்கு இனிமேல் நடந்த விசயத்தை கூறி ஒன்றும் ஆகப்போறதில்லை. வெள்ளம் தலைக்கு மேல் எப்பவோ போயாயிற்று. வந்த ஆத்திரத்திற்கு ரூமில் தூங்கி கொண்டிருக்கும் ஜெய்யை போட்டு மிதிக்க வேண்டும் போல் இருந்தது.

ஜெய் ஏற்கனவே எழுந்திருந்தான்.

"என்ன மச்சி. உன் ஆளோட கல்யாணத்துக்கு முதல் ஆள கிளம்பி ரெடீ ஆயிட்ட போலிருக்கு. நேத்து நைட் தான் KTVல பூவே உனக்காக படம் போட்டாங்க. நீ ஏன்டா திருப்பி போட்டு காட்ற"

"உன் மேல செம கொலை வெறில இருக்கேன்.. ஓடிரு"

"ஒய் மச்சி .. எனி ப்ரோப்ளம் ? "

"நீ அனுப்பின மெஸேஜ்னால தாண்டா ஜெஸ்ஸி எனக்கு கிடைக்கல"

"எந்த மெஸேஜ் மச்சி ?"

"அவ பர்த்‌டே அன்னைக்கு நீ என்னோட மொபைல்ல இருந்து எதுவும் அனுப்பல ?"

"ஓஹ்ஹ் அதுவா.. நான் அப்போவே சொன்னேன் மச்சி , வெறும் மிஸ்ட் கால் மட்டும் கொடுக்கலாம்னு .. இந்த விக்கி பையன் தான் மெஸேஜ் அனுப்பிச்சான்"

தனக்கும் அதற்க்கும் எந்த ஒரு சம்பந்தம் இல்லை என்பதை போல் பார்த்தான் விக்கி.

"சரி விடு .. எல்லாம் கை மீறி போய்டுச்சு. இனிமேல் பேசி என்ன பிரயோஜனம்." கோபத்தை ஒருவராக அடக்கிக்கொண்டேன்.

"கோவிச்சுக்கிட்டியா மச்சி" - ஜெய் பாசமாகக் கேட்டான்.

மௌனமாய் தலை ஆட்டினேன்.

"கோவிச்சுக்கோ கோவிச்சுக்கோ" - கலாய்த்து சிரித்தான்.

"உங்களை மாதிரி 4 பேர் இருக்கறதால தாண்டா நம்ம கிளாஸ்ல ஒரு லவ்வும் சக்ஸஸ் ஆக மாட்டேங்குது." சொல்லிக்கொண்டே ஜெய் மீது பாய்ந்தேன். பின்னாடியே அனைத்து கும்பலும் பொதுமாத்து போட பாய்ந்தது.

*******************************முற்றும் ************************************

சமர்ப்பணம்:-

நன்றிகள்:-

என்னுள் எழுதும் ஆர்வத்தை விதைத்த Sarcasan மற்றும் கீதா.
பதிவுகளாக எழுதி வந்த எனக்கு சிறுகதை வடிவத்தை அறிமுகம் செய்து வைத்த GS.
அட்சய பாத்திரம் போல அள்ள அள்ள குறையாத நினைவுகளை கொடுத்த கல்லூரி நண்பர்கள்.
மெகா சீரியலுக்கு போட்டியாக ஒரு வருடம் எழுதாமல் இருந்த போதிலும், அடிக்கடி விசாரித்த நல்ல உள்ளங்கள்.
இறுதியாக எவ்வளோ கேவலமாக எழுதினாலும் அதையும் படித்து உற்சாகப்படுத்தும் "அந்த நாலு பேர்".

நட்பு எனப்படுவது யாதெனில் - பாகம் 7

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Fri, 04 Oct 2013 07:09:00 +0000

டிஸ்கி : இந்த கதையில் வரும் சம்பவங்கள் அனைத்தும் கற்பனையே. சுவாரஸ்யத்திற்காகவும், குஜல்டிக்காகவும் சில பெயர்கள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளதே தவிர, யார் மனதையும் புண்படுத்தும் நோக்கத்தோடு எழுதப்பட்டது அல்ல.
இதுவரை
6. Karthik talks to Jessi
இனி .. கிளாஸ்ரூம் வெறிச்சோடி கிடந்தது... "பர்ஸ்ட் பீரியட் ப்ரீ போல .. ஒருத்தனும் சொல்லலியே .. அப்போ கேன்டீன் தான் போய் இருப்பானுங்க .. எதுக்கும் கன்பர்ம் பண்ணிக்குவோம்..".. கிளாஸ் ரெப் பாலாஜிக்கு கால் அடித்தான் ..

"எங்கடா இருக்கீங்க?"

"டேய் .. சீக்கிரம் டிபார்ட்மென்ட் செமினார் ஹால்க்கு வந்துடு.." -பாலாஜி

"எதுக்குடா ? போன வாரம் லேப் ப்ரோக்ராம்க்கு அவுட்புட் காட்டவா ?? "

" அதுக்கு இன்னும் M.E ஸ்டாஃப் யாரையும் உஷார் பண்ணல.. இது HOD வர சொல்லி இருக்காங்க .. என்ன மேட்டர்ன்னு தெரில"

"மச்சி பேசாம எனக்கு ப்ராக்ஸி போட்டுடு"

"டேய் .. ஏற்கனவே ஜெய்க்கு வேற போடணும் .. தாங்காது .. சீக்கிரம் வந்து சேரு .."

பின் கதவு வழியாக சென்று கடைசி வரிசையில் அமர்ந்தான் கார்த்தி. "செமஸ்டர் எக்ஸாம்ஸ் எல்லாரும் எப்படி பண்ணி இருந்தீங்க ?" என்ற கேள்வியுடன் ஆரம்பித்தார் HOD. விஷயம் விளங்கிவிட்டது. செமஸ்டர் ரிசல்ட்ஸ். "ஒருத்தரும் படிக்கணும், பாஸ் ஆகணும் அப்படிங்கிற எண்ணத்துல வர்ற மாதிரி தெரியல. "Data Structures"ல பாதி க்ளாஸ் காலி. இந்த லட்சணத்துல I.V ஒண்ணுதான் உங்களுக்கு குறைச்சல். எல்லாரும் படிச்சு 80% மேல வாங்குங்க, அதுக்கு அப்பறம் I.V போறத பத்தி யோசிக்கலாம். "

தனது தலைமையில் நடக்கவிருந்த முதல் I.V கலைந்து போனதை எண்ணி ஷராஃபத் வருந்திக்கொண்டிருக்க, 90% வாங்கிய ரஞ்சனி 83% வாங்கியதற்காக திட்டு வாங்கிக்கொண்டிருக்க, கார்த்தி தான் பெயில் ஆனதை பற்றி கவலை கொள்ளாமல், ஜெஸ்ஸிக்கு ஸீக்ரெட் ஃப்ரென்ட் கிப்ட் தர முடியவில்லையேயென ஆதங்கப்பட்டுக்கொண்டான்.

HOD தொடர்ந்தார். "இனிமேல் எல்லாருக்கும் ஈவ்னிங் 4 - 6 டிபார்ட்மெண்ட் லேப்ல 'ஸ்டடி ஹவர்ஸ்'. படிச்சத குரூப் லீடர் கிட்ட ஒப்பிசுட்டு தான் கிளம்பணும். பாலாஜி, குரூப் லிஸ்ட் ரெடி பண்ணி என்னோட டெஸ்க்ல வச்சுடு. பசங்களுக்கு பொண்ணுங்களையும் பொண்ணுங்களுக்கு பசங்களையும் லீடரா போடு .. அப்போதான் ஏமாத்தமா ஒழுக்கமா படிப்பீங்க .. " .

பாலாஜி வழக்கம் போல ரோல் நம்பர் வரிசையில் குரூப் பிரிக்க, இம்முறையும் ஜெஸ்ஸி தலைமையிலான குரூப்பில் கார்த்தி அண்ட் ஜெய்.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

கடமையே என்று சிலர் , படிக்கும் சாக்கில் கடலையென சிலர் , வேண்டா வெறுப்பாக பலர் என்று சர்க்யூட் லேபில் க்ரூப் ஸ்டடி ஆரம்பம் ஆனது.

"ஜெஸ்ஸி நல்லா புரியர மாதிரி சூப்பரா சொல்லித்தரா இல்ல .. மேடம் நடத்தும் போது ஒரு எழவும் விளங்கல"

"எப்படிடா விளங்கும் .. பாடத்த கவனிச்சாதான .. பாக்கறது பூரா அவள .. " - ஜெய் அலுத்துக்கொண்டான்.

"தம்பி, நீங்க மேடம பாக்கறதுக்கு நாங்க பாக்கறது எவளவோ தேவல"

"என்ன சொல்றாரு உங்க ல்ப லீடர்" - ஜெஸ்ஸி.

"நீ அவனைவிட நல்லா சொல்லித்தறியாம். தலைவர் சொல்றாரு" - நக்கலாய் சிரித்தான் கார்த்தி.

"அவரு பெரிய படிப்ஸ். படிக்காமலேயே பாஸ் பண்றவர். அதுவும் அவர் Tunneling சொல்லிகொடுத்த மாதிரியெல்லாம் எனக்கு நடத்தவே தெரியாது. அவரு முன்னாடியெல்லாம் நான் சும்மா". சொல்லிவிட்டு அவளும் சிரித்தாள்.

அவள் சிரிப்பில் ஆசிர்வதிக்கப்பட்டவனாய் உணர்ந்தான் கார்த்தி. ஜெய்யோ கார்த்தி போடும் கடலை கருகாமல் இருப்பதற்குத் தன்னை மணலாக உபயோகிப்பதைக் கண்டு எரிச்சல் அடைந்தான்.

"இப்படி படிக்காம பேசிட்டே இருந்த இந்த தடவையும் நீ பாஸ் ஆக மாட்ட கார்த்தி."

"பார்த்துட்டே இரு ஜெஸ்ஸி .. இந்த தடவ ஃபர்ஸ்ட் மார்க் வாங்கறேனா இல்லையானு."

அதை கேட்டவுடன் ஜெய்க்கு சிரிப்பு பீறிட்டுக்கொண்டு வந்தது .. ஜெஸ்ஸியும் உடன் சேர்ந்து சிரித்தாள்.

"என்ன மச்சான் இப்படி சிரிச்சு அசிங்கப்படுத்துற .. சிங்கள் பாஸ் அஸெம்ப்லர் ஒப்பிக்கவா ? பாக்கறியா ?"

"உனக்கு எவளோ சொல்லிக் கொடுத்தாலும் புரியாதுங்கற விஷயம் தெரிஞ்சும் அவ வெட்கமே இல்லாம சிரிக்கிறா. இதுல ஸார் ஃபர்ஸ்ட் மார்க் வேற வாங்க போறீங்க .. ஆல் தி பெஸ்ட்."

ஜெஸ்ஸியை இம்ப்ரெஸ் செய்வதற்கு இதை விட வேறு நல்ல சந்தர்ப்பம் கிடைக்காது. அதற்காகவே வெறித்தனமாக படித்தான் கார்த்தி. அனைவரும் எதிர்பார்த்தது போல் பாஸ் மட்டுமே ஆக முடிந்தது. தியரீ ஆஃப் கம்ப்யூடேசன் உட்பட 4 சப்ஜக்டில் பார்டர் பாஸ். ஜெஸ்ஸியின் பெயர் இரண்டாவது இடத்தில் இருந்தது.. முதலாவது மார்க் சாட்சாத் ஜெய். இட் வாஸ் எ மெடிகல் மிராக்கிள்.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"பாஸ் ஆயிட்டோம்ல" - மெஸேஜ் தட்டினான்.

"ஹேய் .. சூப்பர் .. வாழ்த்துக்கள். ஃபர்ஸ்ட் மார்க் வாங்கறதா சொன்னீங்க?".

"இப்போ தான பாஸ் ஆக ஆரம்பிச்சு இருக்கோம். அடுத்த ஸெமெஸ்டர்ல வாங்கிடுவோம்"

"ஹி ஹி ஹி ... அது சரி .. பாஸ் ஆனதுக்கு ட்ரீட்?"

"குடுத்துட்டா போச்சு .. நாளைக்கு .. ஆல் சீசன்ஸ் .. 12.30 ஷார்ப்.. வந்துடு" .. ரீசார்ஜ் செய்தது போக ஜெய்க்கு தரவேண்டிய மீதம் 100 ரூபாய்யை பர்சில் பத்திரப்படுத்தினான்.

ட்ரீட் குடுக்கற மேட்டர சொன்னா ரொம்ப கலாய்பானுங்க. இவனுங்களையும் கூட்டிட்டு போலாம்னு பார்த்தா காசும் இல்ல. அப்படியே இருந்தாலும் அங்க வந்து நம்மள ப்ரீயா பேச விட மாட்டானுங்க. இத்தகைய சிந்தைனைகள் தோன்ற சீக்கிரமா எழும்பி கிளம்பினான். காதல் வந்தால் அனைத்தும் தலைகீழ் தான்.11 மணிக்கு கல்லூரிக்குப் போகும் கார்த்தி இன்றோ 12.15 மணிக்கெல்லாம் ஆல் சீசன்ஸ் வாசலில்.காத்திருந்த காலம் எல்லாம் செல்போன் வருகைக்கு பின்னர் காணாமல் போனது. "wru" மெஸேஜ் பறந்தது. 5 நிமிடத்தில் ஜெஸ்ஸியும் வந்து சேர்ந்தாள்.

ஆல் சீசன்ஸ் காஸ்ட்லீ ஹோட்டல் என்பதால் கூட்டம் ஜாஸ்தி இருப்பதில்லை. ட்ரீட் கொடுக்க வரும் கும்பல் தான் சற்று அதிகம். ஒரு இடம் தேடி அமர்ந்தார்கள்.

"எனக்கு என்ன கார்த்தி வாங்கி தர?"

"என்கிட்ட இருக்கற 100 ரூபாய்க்கு 2 மீல்ஸ் தான் சாப்பிட முடியும்"

"ஹி ஹி .. ஹ்யூமரஸ் .. இது தான் உன்கிட்ட எனக்கு ரொம்ப புடிச்சு இருக்கு"

"அப்படியா.. அப்போ அந்த 100 ரூபாய்யும் என்னோடது இல்ல. ஜெய்யோடது"

"ஹி ஹி ஹி ஹி .. வெரி funny .."

கார்த்தி அடித்த மொக்கை ஜோக்குக்கெல்லாம் சிரித்தாள். அவள் உண்மையாகவே ரசிக்கிறாளா அல்லது நடிக்கிறாளா .. புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்வது வீண் வேலையென்று தோன்றியது. இதே ஜோக்கை ஒருமுறை ஜெய்யிடம் சொல்லி அடி வாங்கியது நினைவில் வந்து மறைந்தது.

சாப்பிட்டுவிட்டு வெளியில் வந்து பேசிக்கொண்டிருக்கையில் செல்போன் ஒலித்தது.

ஜெய் காலிங்க்.

"சொல்றா"

"எங்க மச்சான் இருக்க?"

கழுகுக்கு மூக்கு அதுக்குள்ளயும் வேர்த்துடுச்சு. "RS புறம்ல." ஜெஸ்ஸிக்கு கேட்காதவறு. வெங்கடாபுரத்தில் இருந்துகொண்டு.

"அப்படியா. அங்கயே இரு. நாங்களும் அங்க தான் வர்றோம். போர் போர்ன் ஐஸ் க்ரீம் கூப்பன் ஓசி கிடைச்சு இருக்கு"

"இல்ல மச்சான். நான் அங்க இருந்து சாய்பாபா காலனி கிட்ட வந்துட்டேன். SBI ATM கிட்ட இருக்கேன். நீங்க போய்ட்டு வாங்க." சமாளித்தான்.

"அப்படியா. நாங்களும் அங்க தான் இருக்கோம். கொஞ்சம் ரோட்டுக்கு இந்த பக்கம் பாரு. "

ஜெய்யும் விக்கியும் நக்கலாய் சிரித்து கொண்டிருந்தார்கள். கையும் களவுமாக மாட்டிக்கொண்டதை எண்ணி கூச்சப்பட்டான் கார்த்தி.

"சரி சரி .. வழியாத .. நீ நடத்து" .. போனை கட் செய்தான்.

"பாசமா விட்டுட்டு போறான். நல்லததுக்கா கெட்டதுக்கான்னு தெரியலயே. சமாளிப்போம்".

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"என்னடா நடக்குது உங்களுக்குள்ள".. சாயங்காலம் ஹாஸ்டலில் தூண்டில் போட்டான் ஜெய்.

"ஒன்னும் இல்ல மச்சி .. பாஸ் ஆனதுக்கு ட்ரீட் கேட்டா .. கொடுத்தேன் .. அவளோதான். "

"ஏன்டா !@#$. எக்ஸாம்க்கு முன்னாடி படிச்சு கதை சொன்னது நானு. ட்ரீட் மட்டும் அவளுக்கா .. !@#!@$!@$@!"

"விட்றா விட்றா .. ட்ரீட் தான வச்சுட்டா போச்சு"

அடுத்த மாதம் திருப்பி தருவதாய் கூறி ஜெய் செலவில் அன்று இரவே சரக்கு ட்ரீட் ஏற்பாடு செய்தான். சில பல ரவுண்டுகள் உள்ளே சென்றதில் "மச்சி .. உனக்கு அவள எவ்வளோ புடிக்கும்" என்று ஜெய் கேட்க போதையில் அவனும் "இவ்வளோளோளோளோளோ" என்று உளறி மாட்டிக்கொண்டான்.

"அதான் புடிச்சு இருக்குல. போய் சொல்ல வேண்டிதான"

"லவ் எல்லாம் இல்லடா .. வெறும் நட்பு மட்டும் தான்". ஆனா வேலை கிடைச்ச உடனே சொல்லிடுவேன் மச்சி என்று மனதிற்குள் கூறிக்கொண்டான்.

அன்றிலிருந்து அவள் வரும்போதெல்லாம் இதை சொல்லி கிண்டல் செய்வது வழக்கமான ஒன்றானது. இவ்வாறாக ஜாலியாக போய்க்கொண்டிருந்த ஸ்டடி ஹவர்சில் எவனோ ஒரு !@#!$! 1.5GB RAM ஆசைப்பட்டு திருடியதில், "நீங்க படிச்சு கிழிச்சது போதும்" என்று ஸ்டடி ஹவர்ஸ் முடிவுக்கு வந்தது. இந்த செய்தி கார்த்தி மட்டுமல்லாது ஸ்டடி ஹவர்சில் கடலை வருத்த பலருக்கும் வருத்தத்தை தந்தது.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ஜெஸ்ஸிக்கு முதல் கம்பெனியிலேயே வேலை கிடைத்தது. கார்த்தி முதலில் வந்த ஓரிரண்டு கம்பெனிகளை தவறவிட்டாலும் ஒருவழியாக முட்டிமோதி மூன்றாவதில் வேலை கிடைத்தது. வேலையில்லாத சமயங்களில் ஜெஸ்ஸி மிகவும் ஆறுதல் கூறி தெம்பு ஊட்டினாள். உற்சாகப்படுத்தினாள். அவர்களுக்குள் இருந்த நெருக்கம் இன்னும் அதிகமானது. காதலை சொல்ல தக்க தருணத்தை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தவனுக்கு அடுத்த வாரத்தில் ஜெஸ்ஸியின் பிறந்தநாள் வருவது நினைவில் வந்தது. காதலை பரிசாக கொடுக்க இதை விட நல்ல சந்தர்ப்பம் அமையாது.

காத்திருந்த நாளும் நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. 11.30. அரை மணி நேர காத்திருப்பு. காதலிக்க ஆரம்பித்ததில் இருந்து காத்திருத்தல் சுகமான ஒன்றாகவே தெரிந்தது. கவித்துவமாக காதலை சொல்லி ஆச்சரியப்படுத்த வேண்டும். மூளையை கசக்கி எழுதிக்கொண்டிருக்கையில் செல்போன் அழைத்தது - "JAI DAD CALLING". சுவாரசியமாக பக்கத்து ரூமில் மொக்கை போட்டுக்கொண்டிருந்த அவனிடம் கொடுத்துவிட்டு, விட்ட இடத்திலிருந்து எழுத்த ஆரம்பித்தான்.

எழுதி முடிக்கையில் மணி 12.05 கடந்திருந்தது. போன் செய்து விஷயத்தை சொல்ல வெட்கமாக இருந்தது. மெஸேஜ் தான் சிறந்தது என்று முடிவு செய்து பக்கத்து ரூமிலிருந்த ஜெய்யிடம் போனை வாங்கி வந்து பொறுமையாக டைப் அடித்தான். ஒரு வேலை ஃபார்வர்ட் மெஸேஜ்ன்னு நெனச்சு டெலீட் பண்ணிட்டா என்ன பண்றது ? யோசித்தான். கவிதையை நாளை நேரில் வாசித்து அசத்திவிடலாம். இப்போதைக்கு அளவாக "I love you" மட்டும் அனுப்பினான். ஒரு பதிலும் இல்லை. போன் பண்ணலாம் என்றால் வெட்கம் இடைமறித்து.

உதிக்கின்ற சூரியன் உறங்கும் வேலையில், உங்கள் இல்லம் தேடி வரும் இனிய இரவு வணக்கங்களுடன் நான் உங்கள் லக்ஷ்மி நாராயணன். சூரியன் F.M இல் அடுத்து வரும் பாடல் இசைஞானி இளையராஜா மெல்லிசையில் "பொட்டு வைத்த ஒரு வட்ட நிலா"

எப்படியும் பதில் வரும் என்னும் நம்பிக்கையில் இளையராஜா இசையோடு தூங்கிப்போனான்.

நீ வருவாய் என !!!

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Mon, 01 Apr 2013 15:40:00 +0000

அல்லும் பகலும்
வேலையை தவிர்த்து
வேறேதும் செய்யாது,
வீட்டிற்கும் அலுவலகத்திற்கும்

செக்குபோல் சுழலும்
வாலிப வாழ்கையின்
வசந்தமற்ற மற்றுமொரு
வழக்கமான மாலைபொழுதினில்

கதிரவன் கரைய
கார்முகில் வாய்பிளந்து
பொழிகிறது வான்
ஜன்னலோரம் நான்.

முகத்தில் அடித்தது
மழையின் சாரல்கள்
மனதை நனைத்தது
ஞாபகத் தூறல்கள்.

அனுதினமும் முகநூலில்
அளவளாவும் அன்பர்,
பின்னிரவு தாண்டியும்
அலைபேசும் நண்பரென

சுற்றமும் சூழலும்
தன்னிலை மறந்து
தத்தம் காதலியிடம்
நித்தம் கதைக்க,

நானோ தனியாக
தனிமைக்குத் துணையாக
உன்வரவை எதிர்நோக்கி
மௌனமாய் காத்திருக்க ...

காதலிக்காக கால்வலிக்க
காத்திருப்பது சுகமெனில்
காதலுக்காக காத்திருப்பது

அதனினும் சுகம்தானே ...

அடக்கத்திலும் அன்பிலும்
அத்தை மகளென,
பாசத்திலும் பண்பிலும்
பால்ய சிநேகிதியென,

கனிவிலும் கண்டிப்பிலும்
கல்லூரித் தோழியென,
அழகிலும் அறிவிலும்
அலுவலக நண்பியென

பரிட்சயமான முகங்களில்
அவ்வப்பொழுது தென்பட்டு
நீதானோ என்னவளென்று
முடிவெடுக்கும் முன்னரே

மறைந்துபோகும் உன்னை

என்றாவது சந்திப்பேன்
என்னும் நம்பிக்கையில்
நிதமும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்
கவிதையிலும் கற்பனையிலும் ...

~பிரேம்

என் டைரியில் இருந்து - ஹாப்பி பிரன்ட்ஷிப் டே

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Thu, 02 Aug 2012 07:10:00 +0000

என்றாவது ஒரு நாள் நல்ல கவிதை எழுதி விடுவேன் என்ற முயற்சியில் ...

என் ப்ளாக்ஐ வாழ வைத்துக்கொண்டிருக்கும் நண்பர்களுக்கு சமர்ப்பணம் .. ஹாப்பி பிரன்ட்ஷிப் டே டு யு ஆல்.

ஏய் கோபமே,
அன்று அண்ணன்
புது சட்டையை உடுத்தியபொழுது,
பீறிட்டுக்கொண்டு வந்த நீ,
இன்று பலபேர் கை மாறி
என்னிடம் வந்திருக்கும்
எனது சட்டையை கண்டும்,
ஏன் வர மறுக்கிறாய் ??

---------------------------------------------------------------------------------------------------

கையிலிருந்த பத்து ரூபாய்க்கு
அம்பாள் மெஸ்ஸில்
மூன்று தோசையா ??
அல்லது MS பேக்கரியில்
ஒரு காபி, ஒரு டைகர் பிஸ்கட் பாக்கெட்டா ??
யோசித்துக் கொண்டிருந்தவன் எதிரில்
வந்த எங்களை கண்டதும்,
சொன்னான்
"அண்ணே மூணு டீ" !!!!
------------------------------------------------------------------------------------------------------

நண்பன் வீட்டில்
நடந்த விருந்தில்
அன்னை அழைக்கையில்
ஞாபகம் வந்தது
'மாம்ஸ்'இன் இயற்பெயர்
வினோத் என்பது ...
----------------------------------------------------------------------------------------------------

மூன்றாவது முறையாக
அலுக்காமல் சளைக்காமல்
DBMS படித்துக்கொண்டிருக்கிறான் - அவன்
என் Arrearsக்காக ..
----------------------------------------------------------------------------------------------------

KFC பக்கெட் சிக்கன்,
Mc Donald's பர்கர்,
Fast Track வாட்ச்,
Peter England ஷர்ட்,
Levi ஜீன்ஸ்,
Reebok டி-ஷர்ட்,
Nike ஷு,
PVR Cinemas பர்ஸ்ட் ஷோ,
Barbeque nation டீம் லஞ்ச் ,
Weekend அவுடிங்,
வாழ்க்கைத்தரம் மாறிவிட்டாலும்
மனம் ஏங்குகிறது,

அந்த ஐந்து ருபாய்
தேங்காய் BUNநிற்கும்,
அதையும் பிடுங்கித் தின்ற
அந்த நட்பிற்கும் !!!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

~பிரேம்.

நட்பு எனப்படுவது யாதெனில் - பாகம் 6

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Fri, 15 Jun 2012 06:11:00 +0000

இதுவரை ...

5. Jessi is driving me Crazy .

இனி ...
6. Karthik talks to Jessi.

மந்தமாய் சென்றுகொண்டிருந்த அந்த செமஸ்டர் களைகட்ட துவங்கியது Secret Friends என்ற விளையாட்டு ஆரம்பித்த போதுதான் . Secret Friends - ஏதோ ஒரு சீனியர் ஆரம்பித்து வைத்த விளையாட்டு, இன்றைக்கும் மரபு மாறாமல் தொடர்ந்து நடைபெற்றுகொண்டிருகிறது. விளையாட்டின் விதிமுறை என்னவெனில் எல்லாரோட பேரையும் எழுதி சீட்டு குலுக்கி போட்டு, பசங்க பொண்ணுங்க சீட்டையும், பொண்ணுங்க பசங்களோட சீட்டையும் ஆளுக்கு ஒரு சீட்டை எடுக்க வேண்டும். அந்த சீட்டில் இருக்கும் நபர் தான் இவருக்கு Secret Friend. இன்னார்க்கு இன்னார் தான் Secret Friend என்பது அப்போது தெரியாது. அவ்வபோது Secret Friend விளையாட்டாக செய்ய சொல்லும் செயல்களை எல்லாம் செய்ய வேண்டும். கடைசியில் ஒரு சுபயோக சுபதினத்தில் Gift வாங்கி கொடுத்து நான்தான் அந்த Secret Friend என்று பரஸ்பர அறிமுகம் செய்து கொள்ள வேண்டும். மரபு படி அந்த தினம் செகண்ட் இயர் Industrial Visit என்று எல்லாராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.

சுருக்கமாக சொல்ல வேண்டுமெனில் இது ஒரு 'வாங்க பழகலாம்' விளையாட்டு. புடிச்சு இருக்கா லவ் பண்ணிக்குவோம், புடிக்கலையா கடைசி வரைக்கும் ப்ரன்ட்ஸாவே இருப்போம்.

ஒரு புறம் கடலையை/காதலை வளர்க்கும் முயற்சி என்று தோன்றினாலும்,பல்வேறு கலாச்சார பின்னணியில் இருந்த வந்த பொண்ணும் பையனும் தங்களுக்குள் இருக்கும் தயக்கத்தையும் சங்கோச்சதையும் களைந்தெறியும் ஒரு முயற்சியாகவே பார்க்கப்பட்டது. ஏற்கனவே தாவணி கூட்டம் அதிகம் இருப்பதால் மற்ற department புகைந்து கொண்டிருக்க, இத்தகைய விளையாட்டு அவர்களை மேலும் பொறமை அடைய வைத்தது.

Attendance ஆர்டரில் Secret Friend தேர்வு நடந்தேறிக் கொண்டிருந்தது. சீட்டை எடுத்து பெயரை பார்த்தவர்களிடம் மகிழ்ச்சி, துக்கம், வேதனை , சாதனை என பல்வேறு முகபாவனைகளை ஒரே நேரத்தில் காண அன்று சந்தர்பம் கிடைத்தது. எனக்கு எழுதி வைத்தாற்போல் ஜெஸ்ஸியின் பெயரே வந்தது. வராத பின்னே, எழுதி எடுத்துக் கொண்டுபோனதே நான் தானே. சந்தர்பத்திற்காக காத்திருப்பதை விட அதை உருவாக்குவதே வெற்றியின் அடையாளம் என்று எங்கோ படித்தது. மாத இறுதியில் Industrial Visit ஊட்டி செல்வதாக ப்ளான் போடப்பட்டது. கொடுக்கபோற கிப்ட்ல ஜெஸ்ஸி அசந்து போகணும் என்று எண்ணிக்கொண்டேன்.

"இது எல்லாம் வேலைக்கே ஆகாது மச்சி". - சீட்டை பார்த்துவிட்டு நொந்துகொண்டே சொன்னான் ஜெய். அநேகமாக அவனை வைத்து கலாய்க்கும் பெண்ணின் பெயர் வந்திருக்க கூடும். ஜெய்க்கு இதில் விருப்பம் இல்லையென்றாலும், வேறு வழியில்லாமல் ஒத்துகொள்ள வேண்டிய கட்டாயம்.

"உனக்கு யாரு பேருடா வந்து இருக்கு ??"

"ஜெஸ்ஸி மச்சி" ..வழக்கமான வழிதலுடன்.

சுத்தம். உன்னை திருத்த முடியாது.

"உனக்குடா" - இது விக்கியிடம்.

"மச்சி .. எனக்கு &^#$&$* பேரு வந்திருக்குடா":.மழைக்காக ஏங்கி இருக்கும் பயிரை போல சொன்னான். பாய்ஸ் ஸ்கூலில் படித்த ஏக்கம் அவன் கண்களில் தெரிந்தது.

அந்த காலகட்டத்தில் உருவானது தான் இந்த LBA - [ Last Bench Association ]. பொதுவா கடலை விசயத்தில் மாணவர்களை மூணு வகையான பிரிக்கலாம்.

போடுவது கடலை என்பதே தெரியாமல் கடலை போடுபவர்கள்,
தெரிந்தே கடலை போடுபவர்கள்,
கடலை போட இயலாதவர்கள். அந்த இயலாமைக்கு அவர்கள் வைத்த கொண்ட பெயர் 'கெத்து'.

அத்தகைய மூன்றாவது வகையை அதிகபட்ச உறுப்பினர்களாக கொண்ட குழு தான் இந்த LBA. பல கிளாஸ்ரூம் சீர்திருத்த கொள்கைகளை கொண்டிருந்தாலும், அதன் முக்கிய குறிக்கோள் , கடலை போடுபவர்களை கலாய்ப்பது.

ஸ்வாரசியமாக கழிந்த நாட்கள் அவை. எப்போடா இண்டர்வல் வரும், இன்னைக்கு யாரு என்ன பண்ண போறாங்க என்று எதிர்பார்த்திருந்த தருணங்கள். அவ்வபோது கிளாஸ் நடுவில் துண்டு சீட்டில் தகவல் பரிமாற்றம் நடக்கும்.

"ஜெய் அடுத்த பீரியட் பர்ஸ்ட் பெஞ்சில் உக்காரவும்"
"விக்கிக்கு LIC லேபில் கிராப் வரைந்து தரவும். தவறினால் பைவ் ஸ்டார் வாங்கித்தரவும்."

நானும் என் பங்கிற்கு ஜெஸ்ஸியிடம் தூது விட்டுகொண்டிருந்தேன்,

"இன்டர்வலில் மேடை ஏறி பாடவும்".

"சிவப்பு / வெள்ளை / மஞ்சள் சுடிதாரில் பார்க்க ஆசை".

LBA தன் பங்கிற்கு பணிகளை செய்து கொண்டிருந்தது-

"முருகேசன் பொண்டாட்டி எங்கிருந்தாலும் மேடைக்கு வரவும்"

"6 மணிக்கு ஆடிடோரியம் முன்னால் சந்திக்கவும் . தீபாவளி பரிசு காத்திருகிறது"

என்று அவ்வபோது சர்ச்சைகளை உண்டு பண்ணினாலும், மகளிர் அணி சமாதானம் ஆகிவிட விளையாட்டு தொடர்ந்தது. சில நேரங்களில் சந்தர்பத்தை எனக்கு சாதகமாகவும் உபயோகித்து கொண்டேன் -

"கார்த்தியிடம் அலைபாயுதே டயலாக் சொல்லவும். இல்லாவிடில்

(Temptation)டெம்ப்டேசன் வாங்கித்தரவும்".

அன்றைய காலத்தின் விலை உயர்ந்த சாக்லேட் வரிசையில் ஒன்றுதான் இந்த டெம்ப்டேசன்.பெண்களின் கோபத்தையும், அழுகையையும் சமாதனம் செய்யகூடிய விசேஷ பொருள்.கூடவே ஒரு மன்னிப்பு. நொடியில் சிரிப்பு மலரும், தவறுகள் மன்னிக்கப்படும், காதலில் ஆசிர்வதிகப்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் கூட உண்டாகலாம். ஐம்பது ருபாய். வசந்தி பேக்கிரி பக்கதுல இருக்கிற "ஆசை டிபார்ட்மெண்டல்" ஸ்டோர்ல கிடைக்கும். . யாரு இதெற்கெல்லாம் ஐம்பது ருபாய் செலவழிக்க போறா.. எப்படியும் நம்மகிட்ட வந்து பேசித்தான் ஆகணும். மனக்கோட்டை கட்டிக்கொண்டிருந்த நான், அவள் சாக்லேட்டுடன் வருவாள் என்று சற்றும் எதிர்பார்கவில்லை.

டெம்ப்டேசனிற்கு நடந்துகொண்டிருந்த அடிதடியில் கலந்து கொள்ள விருப்பமில்லாதவனாய், குழப்பத்தில் தத்தளித்தான். இனியும் குழம்பி பிரயோஜனமில்லை .. நேர்ல கேட்டுற வேண்டியதுதான்..மெசேஜ் தட்டினான்.

"எதுக்கு இவ்வளோ காஸ்ட்லியா ?"

"Secret Friendதான் கொடுக்க சொன்னாரு ... "

"அவன் ஆயிரம் சொல்லுவான். அதுக்குனு நீயும் செஞ்சுடுவியா ? நாளைக்கு என்னோட Secret Friend அதே Temptation வேணும்னு சொன்னா காசுக்கு நான் எங்க போறது, நீயா வாங்கி கொடுப்ப ??"

"இல்ல.. உன்கிட்ட அலைபாயுதே டயலாக் சொல்ல சொன்னங்க.. சொன்னா எங்க நீ தப்பா எடுத்துகுவியோனுதான், சாக்லேட் வாங்கி குடுத்துட்டேன்". "நான் ஏன் தப்பா நெனைக்க போறேன்?"

"இல்ல .. நீ மொதல்ல மாதிரி இப்போ என்கிட்டே பேசறது இல்ல .. அன்னிக்கு பேங்க்ல பார்த்து சிரிச்சப்போ கூட நீ சுத்தமா கண்டுகல. அதான்".

"அட .. என்ன ஒரு முட்டாள் நான்.. வேற யாரையோ பார்த்து சிரித்து இருந்தாலும் இருப்பாள், என்னை பார்த்து மட்டும் இருக்காது என்று ஏன் அன்று எண்ணினேன் ... கண்ணை நம்பாதே உன்னை ஏமாற்றும் , எவ்வளோ உண்மையான வரிகள்"

"ச்சே ச்சே .. அப்படி எல்லாம் இல்ல ..கவனிக்காம இருந்திருப்பேன் ..எனிவேய்ஸ் மன்னிச்சுரு .. "

"Apology Accepted :-)"
ஒற்றை வரியில் ரிப்ளை வந்தால் இது தான் பிரச்சனை. பேச்சை முடித்து விட்டாளா? இல்லையா? என்று தெரியாத இரண்டும்கெட்டான் நிலை .. 10 நிமிடத்தில் எத்தனை முறை மெசேஜ் எடுத்து பார்த்தான் என்று தெரியவில்லை .. மெசேஜ் டைப் பண்ணுவதும் டெலீட் பண்ணுவதுமாக ஒரு 10 நிமிடம். எதுவும் வரவில்லை ..

"மச்சான் Ghee rice டா .. லேட்டா போனா சிப்ஸ் இருக்காது" - ஜெய் கூப்பிட தட்டை எடுத்துக்கொண்டு ஓடினான்.

----------------------------------------------------------------------------------------

சாப்பிட்டுவிட்டு, சீனியர் ஸ்பான்சரில் ஓசி டீ குடித்துவிட்டு, பொறுமையாக ரூமிற்கு வந்தவன் வீட்டிற்கு கால் பண்ண மொபைல் எடுத்தபொழுது அந்த மெசேஜ் வந்தது

"Had dinner ????" - ஜெஸ்ஸி.

ஒரே பரவசம் .. கும்பிட போன தெய்வம் குறுக்கே வந்துவிட்டது.

"Done. Ghee Rice. Anga?" -கார்த்தி.

"பசங்க குடுத்து வச்சவுங்க .. நல்ல நல்ல சாப்பாடா போடறாங்க .. இங்க நூட்லஸ்"

"பொண்ணுக ஹாஸ்டல்ல அது கூட நல்ல இருக்கும்னு சொன்னங்க".

"யாரு சொன்னது வாயில வைக்க முடியாது .. அவளோ கேவலமா இருக்கும்."

"எங்க சொல்றது தான் அப்படி. ஆனா எல்லாரையும் பார்த்த டெய்லி புல் மீல்ஸ் சாப்பிடுற மாதிரில இருக்கீங்க." :-)

ஹ்ம்ம் ... அப்பறம் ??

"ஹ்ம்ம்","அப்பறம்" - இதன் அர்த்தம் - உன்னிடம் பேச வேண்டும், ஆனால் பேசுவதற்கு விஷயம் ஒன்றுமில்லை. இருந்தாலும் பேச வேண்டும். பழம் பழுக்காவிட்டாலும் புகை போட்டாவது பழுக்க வைக்க யோசித்து கொண்டிருந்த கார்த்திக்கு , பழம் நழுவி பாலில் விழுந்த கதையாகிவிட்டது.

எதிர்த்த வீட்டு சாந்தி அக்காவின் நாயில் ஆரம்பித்த பேச்சு, ஒபாமா ஈரானின் மேல் போர் தொடுத்தது சரியா தவறா என்பதையும் தாண்டி போய் கொண்டிருந்தது..அர்த்தமற்ற பேச்சுக்கள் அதிகம் முக்கியத்துவம் அடைவது எதிர் பாலினத்திடம் மட்டும் தான் போலும். சங்கீத ஸ்வரங்கள் ஆரம்பித்துவிட்டன. 100 மெசேஜ் தாண்டியதும் காசை பிடுங்கும் ஏர்டெல் தான் கார்த்தியின் தற்போதைய ஒரே எதிரி. அன்றைய காதலர்களின் ஒரே எதிரியும் கூட.

நட்பு யாருக்கும் தெரியாமல் செல்லிடபேசியில் வளர்ந்து கொண்டிருந்தது. காலெண்டரில் அன்றைய தேதி கிழிக்கும் போது தான் ஞாபகம் வந்தது..அதுக்குள்ளையும் 29 ஆயுடுச்சா. இன்னும் கிப்ட் வாங்கவே இல்லையே. கொடுக்கப்போற கிப்ட்ல ஜெஸ்ஸி அசந்து போகணும். கிழித்த அவசரத்தில் அதில் எழுதிருந்த பழமொழியை வாசிக்காமல் காலேஜ் புறப்பட்டு சென்றான்.

அதில் எழுதியிருந்தது ,

"தான் ஒன்று நினைக்க கடவுள் ஒன்று நினைப்பார்."

தொடரும்..

நட்பு எனப்படுவது யாதெனில் - பாகம் 5

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Tue, 08 May 2012 10:53:00 +0000

இதுவரை ...
4. ஐ டோன்ட் வான்ட் டு பி யுவர் பிரதர் ஜெஸ்ஸி !!!
இனி ...

5. Jessi is driving me Crazy

அந்த ராக்கி கட்டப்பட்ட கைகளுக்கு சொந்தக்காரன்,எனக்கு அருகில் அமர்ந்து இருக்கும் ஜெகநாதன் என்று நீங்கள் யூகித்து இருந்தால், பாராட்டப்பட வேண்டிய வாசகர்கள்தான். இன்றைய சமூக சூழலில் ராக்கி கட்டுதல் ஒரு தற்காப்பு கலையாகவே மாறிவிட்டது. நல்ல வேளை கைக்கு வந்தது, அடுத்தவன் கையோட போச்சு.

ஆமை வேகத்தில் நகர்ந்து கொண்டிருந்த செகண்ட் செமஸ்டர் ஒரு வழியாக முடிவிற்கு வந்தது. இப்போ தான், யார் யார்க்கு எந்த எந்த பேப்பர்ல போகும் என பசங்களும், பத்து மார்க் கொஸ்டின் மாத்தி எழுதியதற்காக பொண்ணுங்களும் பீல் பண்ணிட்டு இருந்த மாதிரி இருந்துச்சு அதுக்குள்ளையும் ஒரு மாசம் ஓடிருச்சா ? செமஸ்டர் லீவ் முடிந்து திரும்பிய கார்த்தியால் நம்ப முடியவில்லை.

பர்ஸ்ட் இயர்கும் செகண்ட் இயர்க்கும் தான் எவ்வளோ மாற்றங்கள், வித்தியாசங்கள், ஏற்றதாழ்வுகள். தாத்தாவின் கட்டுபாடுகள் அற்ற வாழ்கை, பிரைவேட் மெஸ்ஸில் இருந்து விடுதலை, சீனியர் என்ற கர்வம், இவ்வாறு பல எண்ணங்கள் மனதில் ஓடிக்கொண்டிருக்க, 'பவானி' - ரூம் நம்பர் 222 நோக்கி நடந்தான்.

Bhavani - 2nd year hostel. Pic Courtesy - Pradeep Palakad.

லோகேஷிற்கும், விஜய்க்கும் முதல் முறையாக மீசை மழிக்கும் சடங்கு வலுகட்டாயமாக ஒருபுறம் நடந்தேறிக் கொண்டிருக்க, மறுபுறம் பிரைவேட் பிடியில் சிக்கி ருசியை மறந்த எங்கள் நாவிற்கு ஒரே வரப்ரசாதம் -சிப்ஸ் உடன் கூடிய Ghee rice என்று அழைக்கப்படும் நெய் சாதம் கவர்மன்ட் மெஸ்ஸில் தயாராகி கொண்டிருந்தது. எல்லாம் மாறி இருந்தது. இரண்டை தவிர

அதே சுத்தம் செய்யப்படாத கழிவறைகள்.
அதே ரூம்மேட்ஸ்.

"என்னடா !! புது மொபைல் ஆஹ்?" கேட்டுகொண்டே உள்ளே நுழைந்தான்.

"நம்ம முருகனோடது மச்சான், பயபுள்ள குளிச்சுட்டு இருக்கான். அதான் கேம் விளையாடிட்டு இருக்கோம்." - ஜெய்.

அந்த ஓட்ட மொபைல்ல அப்படி என்னத்த இத்தனை பேரும் சேர்ந்து ஆர்வமா விளையடரானுங்க, சந்தேகத்தோடு சபையில் அமர்ந்தேன்.

"ஐ லவ் யு" என்று டைப் செய்து நம்பர் என்ட்டர் செய்தான்.

டேய் இது நம்ம கிளாஸ் பொண்ணு நம்பர் ஆச்சே?? மவனே மாட்டினோம், சங்கு தான்.

"சும்மா விளையாட்டுக்கு தான் மச்சி."

உனக்கு எல்லாமே விளையாட்டுதான்.

"பொண்ணு நம்ம EEE பையனோட ஸ்கூல் தான். தெரிஞ்ச பொண்ணுதான். பிரச்சனை எல்லாம் ஆகாது." சமாதனம் சொன்னான் ஜெய்.

"நீ எப்போடா ஊர்ல இருந்து வந்த?" ஈரம் சொட்ட சொட்ட இடுப்பில் துண்டோடு வந்தான் முருகன்.

"அவன் வந்தது இருக்கட்டும், உனக்கு ஏதோ கால் வருது மச்சி"- ஜெய்.

"இவ எதுக்குடா எனக்கு கால் பண்றா ?? ஹலோ . ஹ்ம்ம் சொல்லு"

*&#@&#*@%$

"இல்ல.."

!@#$#$@#%@#

"அது வந்து.. நான்"

*#&@$@#&#$

"இல்ல".
---------- The number you are trying to reach is currently switched off.

"எவண்டா மெசேஜ் அனுப்பினது? எந்த *@#&!$# அனுப்பினது ??"

சமாதனம் பண்ணுவதற்குள் போதும் போதும்னு ஆயிடுச்சு. பின்னர் கிளாஸ்மேட்டை அனுப்பி அவளையும் சமாதனம் செய்து பிரச்சனை முடிவிற்கு வந்தாலும், அவ்வபோது கிடைக்கிற மொபைல்ல இருந்து கிடைக்கற நம்பர்க்கு அந்த மூன்றெழுத்து மெசேஜ் அனுப்புற பழக்கம் மட்டும் ஓய்ந்த பாடில்லை. பொண்ணுங்களும் இதுங்க திருந்தாத ஜென்மம்னு பெருசா எடுத்துக்கறது கிடையாது.

என்னோட மொபைல்ல இருந்து இப்படி ஒரு மெசேஜ் எவனாச்சும் ஜெஸ்ஸிக்கு அனுப்பமட்டனான்னு ஏங்கிய காலங்கள் எல்லாம் உண்டு. ஜெஸ்ஸி மேல இருக்கற பயமா, இல்ல எங்க எனக்கு செட் ஆயிடுமோ அப்டிங்கற நல்ல எண்ணமா தெரில, ஒருத்தனும் அனுப்ப மாட்டான்.

ஜெஸ்ஸின்னு சொன்ன உடனே தான் ஞாபகம் வருது. பார்த்து 1 மாசம் ஆச்சு. சீக்கிரம் குளிச்சுட்டு திருநீர் சகிதம் ரெடி ஆகி தேவதையின் தரிசனம் காண கிளாஸ் கிளம்பினேன். வழக்கம் போல் பின்னணி இசையுடன் நுழைந்தாள் என்னவள்.

"ஜெஸ்ஸி கொஞ்சம் சதை போட்டு இருக்கால" சும்மா இல்லாத என் வாய் ஜெய்யிடம் உளறியது.

"நீ ஏன் அவள பத்தியே பேசற.. உன்னோட போக்கு சரி இல்லையே. விளையாட்டுக்கு ஓட்றத எல்லாம் சீரியஸ்ஸா எடுத்துக்காத மச்சி .. பியுச்சர்ல பீல் பண்ணுவ"

"இல்ல மச்சான்.. செம் லீவ்ல எனக்கு குட் மார்னிங், குட் நைட் மெசேஜ் எல்லாம் அனுபிச்சாடா"

"உனக்கு மட்டும் இல்ல, நம்ம கிளாஸ்ல இருக்கிற எல்லாத்துக்கும் தான் அனுப்பி இருக்கா. ஓவரா பீல் பண்றத விட்டுட்டு கிளாஸ்ஸ கவனிக்கற மாதிரி நடி. இல்லாட்டி வெங்கி தாத்தா வெளியில அனுப்பிடுவாரு. ஏற்கனவே அட்டன்டன்ஸ் கம்மி. "

எவளோ நாள் தான் பேசாம பார்த்துகிட்டே இருக்கறது.காதலில் காத்திருப்பது சுகம் தான் என்றாலும் ஒரு தலை காதலில் அது வேதனையாகவே தெரிந்தது. எப்படி பேச்சை ஆரம்பிகிறது, என்னத்த பேசறது ? விருப்பப்படும் அனைவரும் ஏதோ ஒரு சந்தர்பத்தில் பேச நேர்ந்து விடுகிறது. சாமர்த்தியசாலி சந்தர்பத்தை காதலாய் மாற்றுகிறான், ஏமாந்தவன் அண்ணனாகவோ, ரீசார்ஜ், செய்யும் நண்பனாகவோ மாறுகிறான். இது இரு பாலருக்கும் பொருந்தும். அத்தகைய சந்தர்பத்தை எதிர்நோக்கி காத்திருந்தேன்.. அது வெகு தொலைவில் இல்லையென்பது வரும் நாட்களில் தெரிந்தது ..

தொடரும்..

Technorati Tags : College , Friends , Fun , story , Happy Days , Admission

நட்பு எனப்படுவது யாதெனில் - பாகம் 4

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Thu, 12 Jan 2012 20:28:00 +0000

இதுவரை ...

3.KARTHICK TALKS TO JESSI

இனி ...

4. ஐ டோன்ட் வான்ட் டு பி யுவர் பிரதர் ஜெஸ்ஸி !!!

"ஓடிப்போலாமா ???"

இதனை சற்றும் எதிர்பாராத ஜெஸ்ஸி, எதுவும் சொல்லாமல் கோபமாக வகுப்பறையை விட்டு வெளியேறினாள். ஜெகநாதனும், முகமதுவும் தங்களுக்கு இடையே நடந்த பெட்டிங் விளையாட்டு இப்படி வினையில் போய் முடியும் என்று நினைத்து இருக்க மாட்டார்கள். அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் ஜெகநாதணிற்கு சீனியரிடம் இருந்து அழைப்பு வந்தது. திரும்பி வந்தவன் மிரட்டி அனுப்பியதாக மட்டும் கூறினான். அடி விழுந்ததா இல்லையா, அவனுக்கு மட்டுமே வெளிச்சம்.

விளையாட்டுன்னு தெரிஞ்சும் ஜெஸ்ஸி அப்படி பண்ணி இருக்க கூடாது தான். இருந்தாலும் ஒரு பொண்ணுகிட்ட போய் இப்படியா கேட்கறது, அப்படின்னு நீங்க நினைக்கிற மாதிரிதான் நானும் நெனச்சேன்.. ஆனா திமிரு , பசங்க , கெத்து , ரோஷம் , மரியாதை அப்படி இப்படின்னு என்ன என்னவோ பேசி ஜெய் எங்களை பிரைன் வாஷ் பண்ணிட்டான்..

ஒரு "ஓடிப்போலாமாவில்" இப்படி ஒரு அசம்பாவிதம் நடந்திருக்கு என்றால் "ஐ லவ் யு " மட்டும் சொல்லி இருந்தால் ?? நினைச்சு பார்க்கவே பயமாக இருந்தது.. நமக்கும் இது ஒத்துவராத மாதிரி தான் தோணுது என்று எண்ணத் தொடங்கினான் கார்த்திக். பசங்க கிட்ட இது தான் ஒரு பிரச்சனை .. எதையுமே தெரிஞ்சுக்காம தாங்களே ஒரு முடிவு பண்ணிட்டு அதுதான் சரின்னு தன்ன தானே சமாதனம் சொல்லிகிறது.. நானும் அப்படிதான் யோசிச்சு, ஜெஸ்ஸிகிட்ட இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமா விலக ஆரம்பிச்சேன்.

நாட்கள் நகர ஆரம்பித்தன.நட்பு வட்டாரமும் வளர ஆரம்பித்தது. கிரிக்கெட் , நைட் ஷோ , கேண்டீன் , கடைசி பெஞ்சில் உட்கார்ந்து கலாய்ப்பது என்று கலகலப்பாக முதல் செமஸ்டர் கழிந்தது. ஜெஸ்ஸியை முற்றிலுமாக ஒதுக்கிவிட்டார்கள் என்றே தான் சொல்ல வேண்டும். அவளும் அதிகம் பேசுவதை தவிர்த்தாள். நாயை குளிப்பாட்டி நடு வீட்டில் வைத்தாலும் , அது வாலை ஆடிக்கிட்டு குப்பமேட்டுக்கு போகும் , இந்த பழமொழி நாய்க்கு மட்டும் இல்ல, நம்ம மனசுக்கும் பொருந்தும். குறிப்பா அந்த மனசுக்குள்ள ஒரு பொண்ணு இருந்தா நல்லாவே பொருந்தும். காதல் இல்ல , வெறும் இன்பாக்சுவேசன் என்றெல்லாம் சொன்னாலும், லேப் கிளாசில் அவ்வப்போது அவளது அருகாமையில் இருக்கையில் ஒரு இனம் புரியாத சுகம் இருந்ததென்னவோ உண்மை தான்.

அப்படியே நாட்கள் சென்று இருந்தால் எவ்வளோ நல்லா இருந்து இருக்கும். காலேஜ் முடிச்சு, வேளைக்கு போய், அரேன்ஜிடு மேரேஜ் பண்ணி இருப்பேன். இப்படி உக்காந்து என்னோட கதையை சொல்லி உங்களை போர் அடிக்க வேண்டிய அவசியமும் இருந்து இருக்காது. என்ன பண்றது, நம்ம நெனைக்கிற மாதிரியே எல்லாம் நடந்துச்சுனா வாழ்க்கைல சுவாரசியத்துக்கு இடமே இல்லாம போய்டும் இல்லையா?

செகண்ட் செமஸ்டர் அப்படி தான் ஆரம்பிச்சது. டிவி ப்ரோக்ராம் பத்தி மட்டுமே தெரிஞ்ச என்னை போய் கம்ப்யூட்டர்ல ப்ரோக்ராம் செய்ய சொன்ன எப்படி? அந்த கொடுமையை பற்றி ஏற்கனவே இங்க நிறைய பொலம்பி இருக்கேன்.

சீனியரிடம் நாங்கள் காப்பி அடிக்கும் ப்ரோக்ராமை, மறுநாள் பெண்கள் காப்பி அடிப்பது நடைமுறை வழக்கம். ஒரு நாள் லேட் ஆனதால், ஜெஸ்ஸியால் முழுவதுமாக காப்பி அடிக்க இயலவில்லை.

"ஹேய் கார்த்திக். உன்னோட நோட் கொஞ்சம் தாயேன், சீக்கிரம் எழுதிட்டு தரேன்"

"நீ கேட்டால் எனது இதயம் மட்டுமல்ல, என்னையே தருவேன், இதை தர மாட்டேனா?" என்று வழக்கம் போல வாய் வரை வந்த வார்த்தைகளை முழுங்கிவிட்டு "இந்தா" மட்டும் பதிலாக வந்தது.

அன்றிரவு கார்த்தியின் செல்லிடபேசியில் அந்த குறுஞ்செய்தி - "தேங்க்ஸ் பார் யுவர் டைமிலி ஹெல்ப் இன் கம்ப்யூட்டர் லேப் - ஜெஸ்ஸி ". இன்றளவும் அவனது saved folder இல் பத்திரமாக உறங்கிக்கொண்டு இருக்கிறது.

மெசேஜை பார்த்த கார்த்தி ஆகாயத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்தான். காரணம் - 1. ஜெஸ்ஸிகிட்ட என்னோட போன் நம்பர் இருக்கு. 2. அவ எனக்கு மெசேஜ் பண்ணி இருக்கா. ஊரை கூட்டி கத்த வேண்டும் போல் இருந்தது. தலை கால் புரியாத உற்சாகத்தில் மொக்கையாக ஒரு பதில் அனுப்பினான்.

"தேங்க்ஸ் பார் தி தேங்க்ஸ்". இந்த வரலாற்று சிறப்புமிக்க பதிலுக்கு பொண்ணுங்க ஹாஸ்டலே விழுந்து விழுந்து சிரிச்சதா, ஜெஸ்ஸி சொல்லி தெரிய வந்தது.

இப்படிதான் எங்களோட நட்பு ஆரம்பிச்சது. லேப்ல எனக்கு அவ viva சொல்லி தர ஆரம்பிச்சா. ஒரு நாள் அவுட்புட் காட்ட வேண்டிய கட்டாயத்துல அவசர அவசரமா ப்ரோக்ராம் அடிச்சிட்டு இருந்த வேளை, கரண்ட் போய்டுச்சு.

"ஹேய், கார்த்திக், 'சேவ்' பண்ணிடியா ??" - ஜெஸ்ஸி

"சனிக்கிழமை தான் ஷேவ் பண்ணினேன்" - யோசிக்காமல் பதில் வந்தது.

"லூசு, லூசு. ப்ரோக்ராம் 'சேவ்' பண்ணிடியானு கேட்டேன்" - சிரித்துக் கொண்டே கேட்டாள் . அவள் மட்டுமல்ல, மொத்த வகுப்புமே. இப்படி தான் எங்க நட்பு வளர்ந்தது. சில சமயம், அழகான பொண்ணுங்களுக்கு இப்படி வெகுளியா இருக்கிற பசங்கள தான் பிடிக்குமோன்னு கூட தோணும். ஜெஸ்ஸி பாஷைல சொல்லனும்னா 'லூசு' பசங்க.

விதி கம்ப்யூட்டர் லேப் மட்டுமில்லாமல் வொர்க்ஷாப் லேப்பிலும் விளையாட ஆரம்பித்தது. செமஸ்டர் முடியும் தருவாயில் ரெகார்ட் நோட் தொலைந்து போக, புது நோட் வாங்கி அனைத்தையும் எழுத சோம்பேறித்தனம் என்பதால் தேடிப்பார்க்க லேப் பக்கம் சென்றேன். அங்கே வாசலில் ஜெஸ்ஸி. எப்போதும் அவளை சுற்றி இருக்கும் கூட்டம் இல்லாமல் தனிமையில்.

"என்ன இங்க?" ஒரு புன்முறுவலோடு என்னை வரவேர்த்தாள்.

"இல்ல .. என்னோட ரெகார்ட் காணாம போய்டுச்சு. அதான் தேடி பாக்கலாம்னு."

"ஓ!! உன்னோட ரெகார்ட்டும் காணமல் போச்சா? என்னோடதும் தான்."

விதியின் திருவிளையாடல் என்றே தான் தோன்றியது. இந்த மாதிரி சின்ன சின்ன விஷயங்கள் எங்களை அடிக்கடி சந்திக்க வைத்தது. என்னோட அதிர்ஷ்டம்ன்னு சொல்றதா இல்ல விதியோட விளையாட்டுன்னு சொல்றதா. நான் கொடுத்துவச்சவன்னு மட்டும் தெரிஞ்சுச்சு.

மாலைபொழுதில் கதிரவன் இளஞ்சிவப்பு வண்ணத்தை வானில் பூசிக்கொண்டிருக்க, இயற்கையின் அழகை தனது புன்னகையால் இன்னும் மெருகேற்றி கொண்டிருந்தாள் ஜெஸ்ஸி. இதை விட காதலை வெளிபடுத்த சிறந்த சந்தர்ப்பம் அமையாது என்றெண்ணி சொல்லிவிட தீர்மானித்தேன்.

அப்போது தான் என் மண்டைக்கு உரைத்தது, இப்போ தான் நட்பு வளர ஆரம்பிச்சு இருக்கு.. இப்போ இத சொல்ல போய் உள்ளதும் போச்சுனா? வெண்ணை திரண்டு வர்ற நேரத்துல பானைய உடைச்ச கதையா ஆகிவிட கூடாது. இன்னும் 2 வருஷம் பொறுமையா இருந்து, நட்பை வளர்த்து, அது கனிந்து காதலாகும் வரை வெயிட் பண்ணி அப்பறம் சொல்லிக்கலாம் என்று முடிவு பண்ணினேன்.

வொர்க்ஷாபில் இருந்து ஹாஸ்டல் வரை பேசிக்கொண்டே வந்தோம். அர்த்தமற்ற பல விஷயங்கள் பேசினோம். சில சமயங்களில் பேசுவதை கேட்டால் "இவளோ முட்டாளா கூட யாராவது பேச முடியுமா ?" என்றெல்லாம் யோசிக்க வைத்தாள். அந்த சந்திப்பு, பெண்கள் விடுதியில் பலரிடம் சந்தேங்களை எழுப்பிய விஷயமும் அவள் சொல்லி தான் தெரிய வந்தது.

நட்பு "குட் மார்னிங்" , "குட் நைட்" என்ற அளவிற்கு வளர்ந்தது. இருந்தாலும் என்னிடத்தில் பழகியதை காட்டிலும் மற்றவரிடத்தில் சற்று ஒதுங்கியே இருந்தாள். ஒதுக்கப்பட்டு இருந்தாள் என்று சொன்னால் கூட சரியாக தான் இருக்கும். நண்பர்கள் கடலை என்றார்கள், நான் நட்பு என்றேன், மனதோ காதல் என்றது.

அந்த நட்பிற்கும் விதி அதற்கும் ஒரு நாள் குறித்து இருந்தது. "ரக்ஷா பந்தன்". ஆம், தனக்கு புடிச்ச பையனை அண்ணன் ஆக்குற பழக்கம் போய், தன்னை புடிச்சவனை அண்ணன் ஆக்கி இன்பம் காணும் நாள். பசங்களுக்கும் இந்த மாதிரி ஒரு நாள் இருந்தா எவளோ அருமையா இருந்து இருக்கும். அப்படி ஒரு திருநாளில் தான் ஜெஸ்ஸி 'ராக்கியோடு' வகுப்பறைக்குள்ள நுழைந்தாள்.

குறும்பாய் சிரித்துகொண்டே என்னை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தாள். "மச்சி, நான் அன்னிக்கே சொல்லல, இந்த பொண்ணுங்களே இப்படி தான்டா. இனிமேல் எவன் எவனோ உன்ன மச்சானு சொல்லி உறவு கொண்டாட போறானுங்க பாரு ", ஜெகநாதன் கலாய்கவே ஆரம்பித்து விட்டான்.

"நம்ம கிளாஸ்ல இருக்கற எல்லா பொண்ணுங்களையும் என்னோட தங்கச்சியா ஏத்துகிறேன். உன்னை தவிர. ஐ டோன்ட் வான்ட் டு பி யுவர் பிரதர் ஜெஸ்ஸி". மனதிற்குள் வேண்டிக்கொண்டேன்.

தொடரும்..

Technorati Tags : College , Friends , Fun , story , Happy Days , Admission

நட்பு எனப்படுவது யாதெனில் - பாகம் 3

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Fri, 09 Dec 2011 09:52:00 +0000

இதுவரை ...

2.கார்த்திக் மீட்ஸ் ஜெஸ்ஸி

இனி ...

3. KARTHICK TALKS TO JESSI

ஹாஸ்டல் முழுவதும் அன்னிக்கு ஜெஸ்ஸி பத்தின பேச்சுதான். ஒட்டு மொத்த டிபார்ட்மென்ட் பசங்களோட முழு ஆதரவோடு, ஒரு மனதா டாப் 10 தர வரிசைல ஒரு பொண்ணு முதல் இடம் பிடிக்கறது அநேகமா காலேஜ் வரலாறுல இது தான் முதல் முறை.

"எப்படி மச்சி .. டாப் 10ல மொத ஆளு .. நம்ம டிபார்ட்மென்ட் பொண்ணு .. மெக்கானிகல் பசங்க எல்லாம் I . Tயே எடுத்து இருக்கலாம்னு பொலம்பராணுங்க ...செம கெத்துல" - ஜெஸ்ஸி புகழ் பாடினான் கார்த்தி.

"ஏன்டா .. அவ நேத்து உட்ட பீட்டருக்கே எதாச்சும் பண்ணி இருக்கனும் .. இப்போ இப்படி வேற ஏத்தி விட்டோம், அப்புறம் அவள கைலையே புடிக்க முடியாது. மச்சி, பொண்ணுங்கள அதிகமா ஆட விட்டா நமக்கு தான் பிரச்சனை ... " - ஜெய்.

"இவன் யோசிக்கிற விதமே சரி இல்லையே ... நாம ஜெஸ்ஸிய ரூட் விடற விசயத்த சொன்னா மௌனம் பேசியதே சூர்யா மாதிரி எதாச்சும் பண்ணினாலும் பண்ணுவான்... எதுக்கும் உஷாரா இருக்கறதுதான் நமக்கும் நல்லது ...நீ சொல்றதும் கரெக்ட் தான் மச்சி ... எதாச்சும் பண்ணனும் ... சரிடா தூக்கம் வருது... நான் தூங்கறேன்" .... ஒருவாறாக பேச்சை முடித்துக்கொண்டு தூங்கச் சென்றான்.

இன்னிக்கு ஜெஸ்ஸிகிட்ட எப்படியாச்சும் பேசறோம். ப்ரண்டு ஆகறோம் .. "என்னடா ...கூப்பிட்டியா .. ஏதோ சொன்ன மாதிரி இருந்துச்சு ?? " - ஜெய்.

நம்ம ஜெஸ்ஸிய பத்தி யோசிச்சாலே இவனுக்கு மூக்கு வேர்க்குதே ....

"நான் எதுவும் சொல்லலையே மச்சி... லேட் ஆச்சு .. வா கிளம்பலாம்" .

முதல் நாள் தாமதமாக வந்ததன் புண்ணியமோ என்னவோ, பெண்களுக்கு பின்னால், முக்கியமாக ஜெஸ்ஸிக்கு பின்னால் இருந்த இருக்கை நிரந்தரமாக எங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டுவிட்டது..

எப்படி பேச்சை ஆரம்பிகிறது ?? நமக்கு தெரிஞ்ச ஒரே டெக்கினிக் பென்சிலையோ லப்பைரையோ கீழ போட்டுட்டு " ஏய் கேர்ள், டேக் தட் பென்சில் அண்ட் கிவ் நோ" தான்.. இத வச்சு அந்த வடக்கு தெரு வித்யாவ வேணா ஏமாத்தலாம்.. நம்ம ஆளு பீட்டர் ஆச்சே ... பத்தாததுக்கு ஜெய் வேற பக்கதுல இருக்கான்.. இவன வச்சுகிட்டு பேசறது , அவளை ராக்கி கட்ட சொல்றது ரெண்டும் ஒன்னுதான்.

என்ன ஷாம்பூ, என்ன பெர்பியும் என்று ஆராய்வதிலேயே மொக்கையாக பொழுது கழிந்து கொண்டு இருந்த வேளையில் அந்த இன்ப அதிர்ச்சி நிகழ்ந்தது. ஆம், ப்ராடிகல்ஸ் லேப் பேட்ச் பிரிக்கப்பட்டது ..அதுவும் ரிஜிஸ்டர் வரிசையில் ..

பிசிக்ஸ் லேப் - கோகுல், ஜெய் , ஜெஸ்ஸி , கார்த்திக் , கயல் .

மேலும் இன்ப அதிர்ச்சி ..

கெமிஸ்ட்ரி லேப் - ஜெஸ்ஸி , கார்த்திக் . :-)

அருகில் பீட்டர் மறைத்து வைத்து வாசித்து கொண்டிருந்த அந்த ஆங்கில நாவலின் வாசகம் எதேச்சையாக கார்த்திக் கண்ணில் பட்டது ..

"GOD HAS A PLAN FOR EVERYONE"

கடவுளை நம்பாதவனாக இருந்தாலும் கார்த்திக்கு அந்த வரிகள் பிடித்துப்போய்தான் இருந்தது ..

முதல் லேப் கிளாஸ் என்பதால் வெறும் ரெகார்ட் எழுதுதல் மட்டுமே அன்றைய நிகழ்வாக இருந்தது. ஜெஸ்ஸியின் கையெழுத்தும் அவளை போன்றே அழகாக இருந்தது என்று நான் சொல்லி உங்களுக்கு தெரிய வேண்டியதில்லை. இதற்கு மேலும் மௌனம் கூடாது என்றெண்ணி பேச்சை ஆரம்பித்தான் கார்த்திக்.

"உங்க முழு பேரே கயல் தானா இல்ல கண்களுக்கு மட்டுமா ?? " - சுஜாதாவின் வசனத்தை அடித்துவிட்டான்..கயல் முறைக்க, ஜெஸ்ஸியோ சிரித்தாள் .."வெரி ஹியுமரஸ்".சிட்னி ஷெல்டன் வாசிப்பவள், சுஜாதாவை வாசித்திருக்க வாய்ப்புகள் கம்மி தான்.. அப்போ அடிகடி யூஸ் பண்ணிக்கலாம். பாராட்டு பெற்ற பெருமிதத்தோடு ஜெய்ய பார்க்க, அவனோ "எதுக்குடா இந்த மானம் கெட்ட பொழப்பு" என்று கேட்பது போல தோன்றியது ..

பிசிக்ஸ் லேப்பில் தான் ஜெய் கூடவே இருந்து சாவடிக்கிறான், கெமிஸ்ட்ரி லேப்லயாச்சும் அப்படி இப்படின்னு எதாச்சும் கெமிஸ்ட்ரி உருவாகும் என்று எதிர்பார்த்தான் கார்த்திக். அவளோ எக்ஸ்பெரிமென்ட் செய்வதிலேயே தீவிரமாக இருந்தாள்... எவ்வளோ பண்ணினாலும் கடைசில பக்கத்துக்கு பேட்ச்ல கேட்டுதான ரிசல்ட் எழுதுவா .. அவ்வப்போது பேசினாலும் "பென்சில்", "ரப்பர்", "பிப்பெட்" , "ப்யுரட்" , "ரெகார்ட்" , "கிராப்" என்ற அளவிலேயே நாட்கள் நகர்ந்தன..

முதன் முதலாக அவளிடம் பேசிய அந்த வார்த்தைகள் இப்பவும் ஞாபகம் இருக்கு ..

"உன்னோட ஸ்கூல்மேட் IBT பிரவீன் உன்னோட மெயில் ஐடி கேட்டான்".
"தர முடியாதுன்னு போய் சொல்லு போ" , என்று அசிங்கபட்டதில் இருந்து ஜாஸ்தி பேச முற்படுவதில்லை. அவளது செயலையும், அழகையும் ரசிப்பதோடு சரி ..

பூவோடு சேர்ந்து மணக்கும் நாரை போல , "ஜெஸ்ஸியின் பேட்ச்மேட்" என்ற ஒரே காரணத்தால் பலராலும் அடையாளம் காணப்பட்டான் கார்த்திக்.. காணப்பட்டான் என்பதைவிட அனைவரின் வயிற்றெறிச்சலை வாங்கி கட்டிக்கொண்டான் என்பதே உண்மை.

EEE பிளாக் வாசலில் அனாதையாக இருந்த "வாட்டர் டாக்டர்" I.T வாசலுக்கு மாற்றப்பட்ட பின்னர், சேவல்களின் கூட்டம் அலைமோத ஆரம்பித்தது .. வந்தவர்களிடம் தாகத்தை விட ஜெஸ்ஸியின் தாக்கமே மேலோங்கி இருந்தது. இப்படியே போச்சுனா எவனாச்சும் ஒருத்தன் என்னிக்காவது ஒருநாள் ப்ரொபோஸ் பண்ணி தொலைக்க போறான்.. இவளும் ஓகே சொல்லிட்டானா ? ..நெவெர், எதுல வேணாலும் பொறுமையா இருக்கலாம், ஆனா லவ் சொல்றதுல மட்டும் இருக்க கூடாது .. ஈவினிங் கிளாஸ் முடிஞ்ச உடனே சொல்லிட வேண்டியதுதான் ..சரியான சந்தர்பம் எதிர்பார்த்து காத்துக் கொண்டிருந்த வேளையில், நடந்த அந்த சம்பவம் அனைவரையும் திடுக்கிட வைத்தது..

நிகழப்போகும் விபரீதம் தெரியாமல், ஜெகநாதன் ஜெஸ்ஸியிடம் கூறிய அந்த வார்த்தைகள் !!!

"ஜெஸ்ஸி ..."

"ஓடிப்போலாமா ???"
தொடரும் ...

Technorati Tags : College , Friends , Fun , story , Happy Days , Admission

நட்பு எனப்படுவது யாதெனில் - பாகம் 2

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Wed, 07 Sep 2011 19:38:00 +0000

இதுவரை ...

1. கோவை மாநகராட்சி தங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறது !!

இனி ...

2. கார்த்திக் மீட்ஸ் ஜெஸ்ஸி
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

மாலைபொழுது ஜெய்யோடும், விக்கியோடும் அரட்டையில் கழிந்தது. ஜெய் அதிகமாக "மச்சான்" பயன்படுத்துவதை கவனித்தான் கார்த்திக். பக்கத்துக்கு ரூமிலும் I.T பசங்கதான் என்ற விவரமறிந்து காண சென்றனர். உள்ளே பிரேம் தனக்கு ஸ்கூலில் பெண்கள் எழுதிய 'slam book' ஐ பாலசுப்ரமணியிடம் காட்டி சீன் போட்டு கொண்டிருந்தான். அவர்களிடம் சிறிதுநேரம் மொக்கை போட்டுவிட்டு, மொட்டை மாடியில் மற்றொரு மொக்கை கூட்டம் நடந்து கொண்டிருப்பதை அறிந்து அங்கே சென்றனர். முதல் சந்திப்பிலேயே மாமா , மச்சி என ஆரம்பித்து, A ஜோக்ஸில் களைகட்டியது கச்சேரி. சபை கலைந்து படுப்பதற்கு சுமார் 1 மணி ஆனது.

வழக்கம் போல 6 மணிக்கு முழிப்பு தட்டியது. லுங்கியை சரி செய்துகொண்டு எழுந்த கார்த்திக், அருகில் பார்த்தான். ஜெய் அடித்து போட்டவன் போல தூங்கிக் கொண்டிருக்க, விக்னேஷ் விதவிதமான கோலத்தில் S வடிவத்தில் சுருண்டு படுத்து கொண்டிருந்தான். பிரஷை எடுத்துக்கொண்டு பாத்ரூம் நோக்கி சென்றவனுக்கு ஹாஸ்டல் வாழ்க்கையின் முதல் அதிர்ச்சி காத்துகொண்டிருந்தது. கடைசியாக கஜினி முகமது காலத்துல கழுவினது போல் இருந்துது. பைப்பை திறந்தவனுக்கு இரண்டாவது அதிர்ச்சி காத்துகொண்டிருந்தது. தண்ணி என்ன காத்து வருவதற்கான அறிகுறி கூட தென்படவில்லை.

"அம்மா , பாத்ரூம்ல தண்ணி வரல, மோட்டார் கூட போட முடியாத உன்னால ?"

"வீட்ல சும்மாதான சுத்திட்டு இருக்க.. இந்த வேலைய கூட பண்ண முடியாதா? உனக்கெல்லாம் நேரம் வரும்போது தாண்டா அம்மாவோட அருமை தெரியும் ".

"அதெல்லாம் வரும்போது பாத்துக்கலாம்...மொதல்ல பாத்ரூம் கிளீன் பண்ணி வை".

ராஜா போல் வாழ்ந்த தன் வாழ்க்கை பறிபோனதை நினைத்து நொந்தான் கார்த்திக். "வாழ்கை ஒரு வட்டம் " என்ற தளபதியின் வரிகளில் உள்ள உண்மையை உணர்ந்தவனாய் மற்றொரு பாத்ரூமை தேடிச் சென்றான். ஆமை வேகத்தில் நகர்ந்து கொண்டிருந்த வரிசையில் தானும் சேர்ந்து கொண்டான். வெற்றிக்கதவை நெருங்கிய நேரத்தில், உள்ளே சென்றவன் வெளியேற தாமதம் ஆகியது.

"போதும் பாஸ்.. சீக்கிரம் வெளில வாங்க.. அர்ஜெண்டு" . பொறுமையிழந்த ஒருவன் கதவை தட்டினான்.

"ஒரு 2 நிமிஷம் பொறுத்துகோங்க.. வந்துடறேன்" - பதில் வந்தது..

"என்னது பொறுத்துகிறதா , வள்ளுவர் மட்டும் இந்த லைன்ல நின்னு இருந்தார்னா பொறையுடைமை அதிகாரமே எழுதி இருக்க மாட்டார்." கார்த்திக் தனக்குள் புலம்பினான்.

"உள்ள இருக்கறவனுக்கு டைம் போறதே தெரியாது .. வெளிய இருக்கறவனுக்கு தான் தெரியும் அது எவளோ ஸ்லோவா போகுதுன்னு" - மற்றொருவன் புலம்பினான்.

"எங்கயோ படிச்சு இருக்கோமே ?? அஹ்ஹ்ஹ ஐன்ஸ்டீன் , "தியரி ஆப் ரிலேடிவிட்டி". ச்சே , இப்போ ஞாபகம் வருது... எக்சாம்ல கரெக்டா எழுதிருந்தா இந்நேரம் மெடிக்கல் சீட் வாங்கி இருக்கலாம்.. இப்படி வரிசைல நிக்கிற நிலைமை வந்து இருக்காது. " கார்த்திக்கின் சத்தமில்லாத புலம்பல்கள் தொடர்ந்தது.

இயற்கையும், இலக்கியமும், இயற்பியலும் சங்கமித்து கொண்டிருந்த வேளையில் கதவுகள் திறக்கப்பட்டன. புயலென உள்ளே நுழைந்தான் கார்த்திக். மற்றொரு ரூமில் தனக்கு வந்த SMSக்கு விடை தேடிகொண்டிருந்தான் பாலசுப்ரமணி.

"Come like a horse, sit like a thief, Go like a Lion."

"மச்சி மணி 8 ஆச்சு , எந்திரிங்கடா , மொத நாளே கட் அடிக்கிற மாதிரி ஐடியாவா ?" . தூங்கிகொண்டிருந்த ஜெய்யும், விக்னேஷும் எழுப்பிவிட்டு குளிக்கச் சென்றான் கார்த்திக். குளிச்சுட்டு வந்த gapல ரெண்டு பேரும் ரெடி ஆகி இருக்க "அடப்பாவிங்களா குளிசிங்களா இல்லையா?" என்று கலாய்த்தான் கார்த்திக். வாசலில் தாத்தா விசில் அடிக்க இவர்கள் கிளம்புவதற்கும் சரியாக இருந்தது. இங்கே தாத்தா பற்றி சொல்லியே ஆக வேண்டும்.

கடமை, கண்ணியம், கட்டுப்பாடு இதற்கு மறு உருவம் தான் இந்த, தாத்தா என்று அழைக்கப்படும் வார்டன். டிவி ரிமோட்டை பதுக்குவது, நைட் ரூம்ல ரோல் கால் எடுக்கறது, போட்டு குடுத்து அப்பாலஜி லெட்டர் எழுத வைக்கிறது, கிளாஸ் ரூம்க்கு வரிசைல கூட்டிட்டு போய் விடறது, இது தான் இவரோட பிரதான வேலை. இந்தியன் தாத்தாவின் மறு அவதாரமாக நினைத்துகொள்ளும் இவரை சமாளிப்பது அவ்வளவு எளிதான விசயமே கிடையாது.

"என்னா ஜெய், காலேஜ் வந்தாலும் லைன்ல போ , வரிசையா போன்னு காண்ட கிளப்பிட்டு இருக்கானுங்க"

" விடு மச்சான்.. ஒன்னும் சொல்றதுக்கு இல்ல ... சீனியர் பிகர்ஸ் எல்லாம் சைட் அடிச்சுட்டே போய்டலாம் .."

எறும்பு கூட்டம் போல் சீராக நேர் வரிசையில் இடதுபுறம் சென்று கொண்டிருக்க, வலதுபுறத்தில் சீனியர் பெண்கள் சைக்கிளை மிதித்து கடந்து சென்றனர்.

"எவளோ மார்க் மச்சான் போடலாம் ? ஒரு 8 ?" - ஜெய்

" 8 ஜாஸ்தின்னு நினைக்கறேன், 6 ஓகே " - பாடத்தை தவிர வேற எந்த மார்க்கை பற்றியும் தெரியாத கார்த்திக் சமாளித்தான்.

"நான் அந்த மாதிரி பையன் கிடையாது, எங்க வீட்ல என்னைஅப்படி வளர்க்கவில்லை" என்பதை போல் பார்த்தான் விக்னேஷ்.

க்ளாஸ் ரூம் மெயின் பில்டிங் முதல் மாடியில் இருந்தது. இருபுறமும் பெரிய கண்ணாடி ஜன்னல், நடுவே அவற்றை இணைக்கும் பாலம் போல ஒரு பச்சை போர்டு, ஒன்று சேர்த்து போடப்பட்டிருந்த மேஜை சகிதம் காட்சியளித்தது வகுப்பறை. தாமதமாய் சென்றதால் உட்கார இடம் இல்லாமல், கடைசி வரிசையில் பெண்களுக்கு பின்னால் சென்று மூவரும் அமர்ந்தனர்.

பெண்களை ஓரகண்ணால் நோட்டம் விட்ட கார்த்திக்கு காலேஜ் வாழ்க்கையின் மூன்றாவது பெரிய அதிர்ச்சி , தான் எதிர்பார்த்த ரேஞ்சுக்கு ஒருத்தி கூட இல்லை என்பது தான்.

"படிக்கிற பொண்ணுங்க எல்லாமே இப்படி தான் இருப்பாங்களோ ? அப்போ கோயம்பத்தூர் பொண்ணுங்க அழகா இருப்பாங்கனு சபரி சொன்னது ? இவளுங்க குடுக்கற ரியாக்சன பார்த்த ஒருவேளை அவுங்களுக்கும் இதே பீலிங்க்ஸ் இருக்கும் போல இருக்கு" - மைன்ட் வாய்சில் பேசினான் கார்த்திக்.

வந்த இங்க்லீஷ் வாத்தியார் ஆதிகாலத்து சம்பிரதாயமான "introduce yourself "இல் ஆரம்பிக்க, ஒவ்வொருத்தனும் தன்னோட வரலாற்றை ஒப்பித்தனர். 60 பேர் அடங்கிய கிளாஸ்ல 3 பேர் மட்டுமே கோவையை சேர்ந்தவர்கள். அந்த மூனும் பசங்க..

"அதான் ஒரு பொண்ணும் நம்ம நெனைச்ச மாதிரி இல்ல".. தனக்குதானே ஆறுதல் சொல்லிகொண்டான் கார்த்திக்.

"ஐ ஆம் ஜெய்குமார் ப்ரம் சேலம் . ஐ ஸ்டடிடு இன் வனவாணி மெட்ரிக் ஹையர் ஸ்கூல். பாதர் இஸ் எ பிசினெஸ்மேன். மதர் இஸ் ஹோம் மேகர்."

"நேத்து எதோ கிராமத்து பேர சொன்னான். இப்போ சேலம் னு சொல்றான்". - கார்த்திக்

"ஐ ஆம் விக்னேஷ் ப்ரம் திருநெல்வேலி . ஐ ஸ்டடிடு இன் பாபுஜி மெமோரியல் ஸ்கூல்...பாதர் இஸ் பார்மர்.. மதர் இஸ் ஹவுஸ் வைப்... "

"யு டூ புருடஸ்.. என்ன இவனும் அவன மாதிரியே சொல்றான். எதுக்கு வம்பு .. பேசாம நம்மளும் மதுரனு சொல்லிடுவோம் ."

"ஐ ஆம் .." சொல்லிக்கொண்டே எழுந்த கார்த்திகை இடைமறித்து அந்த குரல்.

"எஸ்கியூஸ்மீ சார், மே ஐ கெட் இன்? "

வெள்ளை சுடிதார், அதுக்கு மேட்சிங்கா வெள்ளை வாட்ச் , மெலிதான சில்வர் செயின், DIESEL சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட பேக் வலது கையில், டிராப்ட்டர் இடது கையில் , அழகான முகத்தில் ஓடி வந்ததற்கான வியர்வை துளிகள், ஒரு மாடர்ன் தேவதையாக தெரிந்தாள் அவள். மொத்த கிளாசும் அவளையே நோக்கியது. பசங்க கண்ணுல பரவசம். பொண்ணுங்க கண்ணுல பொறாமை.

"சாரி சார்.. ப்ரின்சிபலை பார்த்துட்டு வர லேட் ஆயுடுச்சு .."

"இட்ஸ் ஓகே.. கெட் இன்".

"என்னோட பேரு ஜெஸ்ஸி"

"ஜெஸ்ஸி" பேரை கேட்டதும் கார்த்திக்கின் மனதில் யாரோ கிடார் வாசிப்பதை உணர்ந்தான். அதுவும் சாதா கிடார் இல்ல Bass கிடார் !!

"நேடிவ் சென்னை. டாடி இஸ் சீனியர் மேனேஜர் இன் விப்ரோ. மம்மி இஸ் ஹவுஸ் வைப். சிஸ்டர் இஸ் ஸ்டடியிங் 12th . ஹாபீஸ் ஆர் ரீடிங் நாவல்ஸ், சிட்னி ஷெல்டன்".

கார்த்திக்கு எதுவுமே காதில் விழவில்லை. வேறொரு உலகத்துக்கு பயணித்து கொண்டிருந்தான். தன்னை சுற்றி அனைத்துமே ஸ்லோ மோசனில் நடந்து கொண்டிருக்க, Bass கிடாரின் அரவணைப்போடு, சம்பந்தமே இல்லாத மலையாள இசை பின்னணியில் ஒலிக்க, கார்த்திக்கின் முன் வரிசையில் சென்று அமர்ந்தாள் ஜெஸ்ஸி.

இளையராஜாவும் , ஏ. ஆர். ரஹ்மானும் போட்டி போட்டுகொண்டு உச்சகட்ட ஸ்ருதியை அடைந்து கொண்டிருக்க, "next next " என்று தாளத்தோடு ஒட்டாமல் ஆங்கில வார்த்தைகள் ஒலிக்க தொடங்கியது.

"மச்சான் , உன்ன தாண்டா , டேய் " - ஜெய் காலை மிதிக்க சுயநினைவு திரும்பிய கார்த்திக்

"ஐ ஆம் மதுர ப்ரம் கார்த்திக்" என்று உளறி கொட்டினான்.

தவறை உணர்வத்துக்குள் வகுப்பறையில் அனைவரும் சிரித்துவிட, சற்றே எரிச்சல் அடைந்தாலும் ஜெஸ்ஸியின் சிரிப்பு அவனை பரவசமூட்டியது. காய்ந்து போய் பசுமையே இல்லாமல் போய்கொண்டிருந்த தன் வாழ்கையில் முதன் முறையாக தனக்குள் ஏற்பட்ட மாற்றத்தை உணர்ந்தான் கார்த்திக்.

"என்னை அடிச்சது அந்த காதல். அப்படியே தலைகீழா புரட்டி போட்டுச்சு"

ஆரோமலே...

Technorati Tags : College , Friends , Fun , story , Happy Days , Admission

நட்பு எனப்படுவது யாதெனில்

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Mon, 22 Aug 2011 07:47:00 +0000

கல்லூரி வாழ்வில் கண்டு, கேட்டு , பார்த்த , பழகிய சம்பவங்களின் தொகுப்பே இந்த கதையின் மூலாதாரம்...

சுவாரஸ்யத்திற்காக எனது கற்பனை குதிரை கதை முழுவதும் ஓடவிடப்பட்டு இருக்கிறது .. குதிரை நல்லா ஓடி இருக்கா, இல்ல சுத்தமா ஓடலையானு படிச்சுட்டு சொல்லவும் ..

நட்பு எனப்படுவது யாதெனில்

---------------------------------

விடிஞ்சா கல்யாணம் .. இன்னும் ரெடி ஆக 3 மணி நேரம் கூட இல்லை ... மணப்பெண் அலங்காரம் ஆரம்பித்து இருக்க கூடும் .. தூங்க மனம் வராமல் உலவி கொண்டு இருந்தான் கார்த்திக்....3 மணி நேரத்துல என்ன பண்ணலாம் .. படுத்து தூங்கலாம் ? பசங்க ரூம்க்கு போய் மொக்க போடலாம் ? பழைய சம்பவங்களை நினைத்து அசை போடலாம் ...

"பேசின வார்த்தைகள், ஏன் அவ சிரிச்ச சத்தங்கள் கூட மனசுக்குள்ள அப்படியே இருக்கு.மறக்கவே முடியாத தருணங்கள் அவை...இப்போ நெனச்சு பார்த்தா கூட கனவு மாதிரி தான் தோணுது .. ஏதோ நேத்து தான் மீட் பண்ணின மாதிரி இருக்கு ... இட் ஜஸ்ட் ஹேப்பண்ட் ... அவ பேர் ஜெஸ்ஸி .. அவ்ளோ அழகு. க்ளாஸி. படிச்சவ. வெல் ரெட். அவகிட்ட ஒரு ஸ்டைல் இருக்கு. செக்ஸி டூ."

1. கோவை மாநகராட்சி தங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறது !!
----------------------------------------------------------------

"இந்த பஸ் லாலி ரோடு போகுமா?"

ஆமாம் , இல்லை என இவ்விரண்டுக்கும் பொதுவாக தலையசைத்த கண்டக்டரை "ஆரம்பமே சரி இல்லையே" என்று புலம்பிக்கொண்டே குழப்பத்துடன் பார்த்தான் கார்த்திக்.. "பாரதி பார்க், பால் கம்பெனி, லாலி ரோடு, அக்ரி காலேஜ், வடவள்ளி .. போலாம் ரைட்" .. என்று விளிக்க பஸ்சில் ஏறிக்கொண்டான். புகையை கக்கிக்கொண்டே கிளம்பிய 1C
பஸ்ஸோடு, கார்த்தியின் அடுத்த நான்கு வருட வாழ்க்கை பயணம் ஆரம்பித்தது.

4 ரூபாய் கொடுத்து வாங்கிய டிக்கெட்டை மடித்துக்கொண்டு ஜன்னல் சீட்டில் உக்கார்ந்தான். தாய் குலம் முன்பாதியிலும், பசங்க எல்லாரும் பின்பாதியிலும் அமர்ந்து இருந்த வழக்கம் விசித்திரமாய் இருந்தது. பேருந்தை நோட்டம் விட்டுக்கொண்டு இருந்த கார்த்தியின் பார்வை 2வது சீட்டில் இருந்த மஞ்சள் சுடிதார் மீது விழுந்தது. பிறை நிலாவை ஒத்த சற்றே சிறிய பொட்டு, ஜன்னல் காற்று அவளது கேசத்தோடு விளையாடி கொண்டிருக்க, "சிறு பொன்மணி அசையும் அதில் தெறிக்கும் சிறு இசையும்" என கோவை சூரியன் FM வழியே இளையராஜா தன் பணியை செவ்வனே செய்து கொண்டு இருந்தார்."மாப்ள , கோவை பொண்ணுங்க எல்லாம் நம்ம ஊர் மாதிரி கிடையாது, செம்ம அழகா இருப்பாளுங்க.. அவுங்க ரேஞ்சே வேற. கொடுத்து வச்சவன் மச்சான் நீ ..". சபரி சொன்னது முற்றிலும் உண்மை என்பதை அந்த மஞ்சள் சுடிதார் உணர்த்தி கொண்டிருந்தாள்.

"அவளது நெற்றியில் இன்று,
முழு நிலா,
ஊரில் இன்று
அம்மாவசை."

என்று மொக்கையாக கவிதை படைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டு இருந்தவனை, "லாலி ரோடு ஸ்டாப் எல்லாம் இறங்கு" என்ற குரல் கலைத்தது. மஞ்சள் சுடிதாரை "வட போச்சே" பீலிங்கோடு பார்த்துகொண்டு இறங்கினான் .A1 பிரியாணி வாசனை வீதி வரை வந்து அழைப்பிதழ் கொடுத்து கொண்டு இருக்க, "வாங்க பாஸ், என்ன சாப்டறிங்க?" என்று அன்போடு விசாரித்தவரிடம்," 'ஜி.சி.டி'க்கு எப்படி போகணும் ? " என்று வினா எதிர் வினாதல் விடை அளித்தான்.

2 கி.மீ நடந்து இருப்பான், காலேஜ் தென்பட்டது .. பெரிய நுழைவாயில், இருபுறமும் அணிவகுத்து நின்ற மரங்கள், தார் ரோடு, எல்லாமே புதுசா இருந்துச்சு.. சீனியர்களின் "சிக்கிடாண்டா ஜூனியர்" பார்வைகளை கடந்து ஆடிட்டோரியத்தை அடைந்தான் கார்த்திக். புதிய முகங்கள், ஆங்கில குரல்கள், பள்ளி நண்பர்கள் கூட்டம் என அனைத்தையும் தாண்டி பசங்கள
விட பொண்ணுங்க கூட்டம் தான் ஜாஸ்தி என்று ஆண்ட்ரோஜென் மூளைக்கு சிக்னல் அனுப்பியது..

ஒரு வழியாக உள்ளே நுழைந்து Admission Form வாங்கி படிவத்தை பூர்த்தி செய்தான். "டியூஷன் பீஸ் எவ்வளோ போடறதுன்னு தெரிலையே". அருகில் விசாரிக்க,

"18,500/-,"ம்ம்ம் இந்த இடத்துல போடுங்க , அப்படியே உங்க கையெழுத்த இங்க போட்ருங்க .. ஹோ , நீங்களும் I.T தானா ? நானும் I.T தான்." என்று ஆரம்பித்தவனை,

"Sharaafath !!! உங்க அம்மா கூப்பிடுறாங்க" என்ற பெண்ணின் குரல் திசை திருப்பியது .. அட்மிசன் முழுவதும் இதே காட்சி அடிக்கடி ஒளிபரப்பு ஆகிக்கொண்டு இருந்தது ... "ஸ்கூல்லயே கரெக்டு பண்ணிட்டியா ?" என்று வாய் வரை வந்த கேள்வியை கட்டுப்படுத்திக்கொண்டான் கார்த்திக். அட்மிசன் முடிய 4 மணி ஆகிவிட , பெட்டியை தூக்கிகொண்டு பொன்னியாறு ஹாஸ்டல் நோக்கி நடந்தான்.

ரூம் நம்பர் 13. பொருட்கள் அடுக்கி வைக்க பட்டு இருந்தது.."ரூம்மேட்ஸ் ஏற்கனவே வந்துட்டாங்க போல" என்று எண்ணி உள்ளே சென்று தனது துணிமணிகளை அடுக்க ஆரம்பித்தான்.

"ஸாரி பாஸ் .. வெளில டீ சாப்பிட போய் இருந்தோம். இப்போ தான் வந்தீங்களா ?" .

"ஆமா ரொம்ப லேட் ஆக்கிடானுங்க" என்றான் கார்த்திக் சலிப்புடன் .

"விடுங்க பாஸ் .. இவுங்க எப்பவுமே இப்டித்தான்.. நான் ஜெயகுமார் , சொந்த ஊர் பெத்தநாயகன்பாளையம் , சேலம் பக்கம்.."

"நான் கார்த்திக்.. நம்மளுது மேட்டுநீரையத்தான் .. மதுர பக்கம் ... நீங்க திருநெல்வேலியா ?" மற்றவரை பார்த்து கேட்டான் கார்த்திக்..

"தென்காசி பக்கதுல கடபோகாதி .. திருநெல்வேலில இருந்து 1.30 மணி நேரம் .."

"உங்க பேரு?" - கார்த்திக் .

"விக்னேஷ்".

"பார்த்தா ஸ்கூல் பசங்க மாதிரி இருக்கானுங்க ... இவனுங்க கூட தான் இருக்கணும்னு எழுதி இருக்கு.." என்று மனதிற்குள் சிரித்தபடியே தனது அறையை சுத்தம் செய்ய ஆரம்பித்தான் கார்த்திக்.

தொடரும் ...

Technorati Tags : College , Friends , Fun , story , Happy Days , Admission , Happy Days

நினைத்தாலே இனிக்கும் - நானும் கிரிக்கெட்டும் !!!

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Sun, 01 May 2011 18:55:00 +0000

எங்க பேட்ச் ... புதுமையான பல மனிதர்களைக் கண்டிருக்கிறது.... விசித்திரம் நிறைந்த பல பேட்ஸ்மேன்களை சந்தித்து இருக்கிறது. எங்க கிரிக்கெட் டீம்மும் விசித்திரமானது அல்ல.. அதை பற்றி எழுதும் நானும் புதுமையானவன் அல்ல... IPL சந்தையில் விலை போகாத கங்குலி போன்ற ஒரு ஜீவன்தான்...

EEE நளன் அடித்த கேட்சை தவறவிட்டேன், முழங்காலுக்கு கீழ் வந்த பந்தை நழுவவிட்டேன், 12 பாலில் 5 ரன் எடுக்க வேண்டிய மேட்சை டிரா ஆக்கினேன். குற்றம் சாட்டப்பட்டிருக்கிறேன் இப்படியெல்லாம். நீங்கள் எதிர்பார்ப்பீர்கள், நான் இதையெல்லாம் மறுக்கப்போகிறேன் என்று. இல்லை நிச்சயமாக இல்லை.

நளன் அடித்த கேட்சை தவறவிட்டேன், நளன் என் நண்பன் என்பதற்காக அல்ல, அதை பிடித்து இருந்தால் கை Multiple Fracture ஆகி இருக்கும் என்பதற்காக ... முழங்காலுக்கு கீழ் வந்த பந்தை நழுவவிட்டேன், பேஸிக் ஆவே நான் சோம்பேறி என்பதற்காக அல்ல, முன்ன பின்ன புடிச்சு பழக்கம் இருந்தா தான புடிக்கறத்துக்கு ... 12 பாலில் 5 ரன் எடுக்க வேண்டிய மேட்சை டிரா ஆக்கினேன், ஒப்பணிங் இறங்க வேண்டிய என்னை கடைசியில் இறக்கி விட்டதை கண்டிப்பதற்காக அல்ல, ஜெயிக்க போறோம்னு தெரிஞ்சத்துக்கு அப்பறம் ஜெயிக்கறதுல்ல அர்த்தமே இல்லனு தளபதி சொன்னதுற்காக..

உனக்கேன் இவ்வளவு அக்கறை, உலகத்தில் யாருக்கும் இல்லாத அக்கறை, என்று கேட்பீர்கள். நானே பாதிக்கப்பட்டேன். சுயநிலம் என்பீர்கள். என் சுயநிலத்தில் பொதுநலம் கலந்திருக்கிறது. ஆகாரத்திற்காக அழுக்கைச் சாப்பிட்டு தடாகத்தைச் சுத்தப்படுத்துகிறதே மீன் – அதைப் போல.

என்னைக் குற்றவாளி, குற்றவாளி என்கிறார்களே, இந்தக் குற்றவாளியின் வாழ்க்கைப் பாதையிலே கொஞ்ச தூரம் பின்னோக்கி நிடந்து பார்த்தால் அவன் விளையாடிய மேட்ச் எவ்வளவு என்று கணக்கு பார்க்க முடியும். நான் DLF maximum அடித்தது இல்லை, Karbon Kamal கேட்ச் பிடித்தது இல்லை, விளையாட்டு முழுவதும் லக்ஷ்மன் சிவராம கிரீஷ்னனின் மொக்கை commentary மட்டுமே நிறைந்து இருக்கின்றது. . கேளுங்கள் என் கதையை! அடுத்த தடவ டீம் போடறதுக்கு முன்னாடி தயவு செய்து கேளுங்கள்.

தமிழ்நாட்டிலே கோவையிலே பிரபல கல்லூரியில் படிக்க இடம் கிடைத்தது. UG ஒரு ஊர், PG ஒரு ஊர். தமிழர்களின் தலையெழுத்துக்கு நானென்ன விதிவிலக்கா? வந்த இடத்தில் முதல் பேட்டிங் செய்யும் வாய்ப்பு.. சுப்பிணியும் நானும் செமி ஃபைநல் வரை கொண்டு சென்றோம்.. அப்படி வாழ்ந்த காலத்தில், திடீரென கங்குலி போல் ஃபார்ம் இழந்தவர்களில் நானும் ஒருவன்.. ஃபார்ம் இழந்து தவித்தேன் .. வீட்டை கூட்டுவது போல் ஒரே ஒரு shot மட்டும் ஆடும் கார்த்தி ஒப்பணிங் இறக்கப்பட்டான்... கல்லூரியிலும், விழாவிலும் சேர்ந்து செயல்படும் CS & IT கிரிக்கெட்டிலும் ஒன்று சேர ஆரம்பித்தது ... கடைசியில் டீமில் இருந்தே துரத்தப்பட்டேன் ..

நான் நினைத்து இருந்தால் 12th man ஆக ஒரு நாள் – அம்பயர் ஆக ஒரு நாள் – இப்படி ஓட்டியிருக்கலாம் நாட்களை. இதைத்தானா நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்?

ஓப்பணிங் இறங்கி ட்ராவிட் மாதிரி விளையாடும் என்னை கடைசியில் இறங்கி அடித்து ஆட சொன்னது யார் குற்றம்.. என் குற்றமா ? அல்லது டீமில் இருந்து என்னை வெளியேற்ற நடந்த சதியா?? Wanted ஆக வந்த என்னை டீமில் எடுக்காமல், வர மாட்டேன் என்று அடம் பிடித்த பாலாஜியை டீமில் எடுத்தது யார் குற்றம்... என் குற்றமா? எப்போதும் முதல் ஓவர் வீசும் விக்னேஷ் பேட்டிங்லும் எனக்கு முன்னால் இறங்குவது யார் குற்றம்? ... என் குற்றமா ? அல்லது அப்டியே இறங்கினாலும் என்னை ரன் அவுட் செய்தானே அது யார் குற்றம் ? IT மட்டும் விளையாடிய காலங்கள் மாறி CS & IT சேர்ந்து விளையாட ஆரம்பித்தது யார் குற்றம் ? ... என் குற்றமா ?

விக்கி என்னை ரன் அவுட் செய்த காட்சி

சொந்த டீமில் சேர்க்க மறுத்தார்கள் .. ஓடினேன் ... EEE மக்கள் என்னை 'மேட்ச் விண்ணர்' என்று கிண்டல் செய்தார்கள் ... மீண்டும் ஓடினேன் ... ஃபேஸ் புக்கிலும், ஆர்க்குட்டில் போடுவதற்கு போட்டோ எடுக்க ஸ்டில் கொடுத்து போது அதை வீடியோ எடுத்து கலாய்தார்கள்... ஓடினேன் ஓடினேன், சுப்பிணி கம்ப்யூட்டரில் EA sports கிரிக்கெட் ஆவது விளையாடலாம் என்று ஓடினேன்... அங்கும் விக்னேஷ் இருந்ததால் திரும்பி வந்துவிட்டேன்... அந்த ஓட்டத்தைத் தடுத்திருக்கவேண்டும். வாட்டத்தைப் போக்கியிருக்கவேண்டும். இன்று டீம் எடுக்கும் சிலர்... செய்தார்களா? எடுத்தார்களா என்னை டீமில்?

இந்த மாதிரி எவளோ தான் புலம்பினாலும், கல்லூரி வாழ்க்கைல பிரிக்க முடியாத ஒரு எபிஸோட் - கிரிக்கெட்... கிரிக்கெட் விளையாடும் போது நடந்த காமெடி, மகிழ்ச்சி , வெற்றி , தோல்வி எல்லாமே இப்பொழுதும் நாங்கள் நினைத்து நினைத்து அசை போடும் மகிழ்ச்சியான தருணங்கள் ... கண்ணன் - ஆல் ரவுண்டர் , ஜெய் - மாங்கா பௌலிங், மதுர - கேப்டன்/ sketch போட்றவர் , மணி - காட்டான் எல்லாமே எப்பொழுதும் நினைத்தாலே இனிக்கும் நிகழ்வுகள் ...

கல்லூரி இறுதி ஆண்டில் நான் [ஒரு விளம்பரம்தான் ] வெட்டி ஒட்டிய எங்களது கிரிக்கெட் தொகுப்பு ....

நன்றி,
பிரேம்.

Technorati Tags : College , Cricket , Sivaji , Parasakthi , Happy Days

கவித கவித !!!

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Tue, 30 Nov 2010 19:53:00 +0000

பதிவு எழுதி பல நாட்கள் ஆச்சு... ஏதாச்சும் எழுதணும்.. ஆனா என்ன எழுதறதுனு தான் ஒரே குழப்பம்... சரி வழக்கம் போல கல்லூரி வாழ்க்கை பத்தி ஏதாச்சும் மொக்கை போடலாம்னு பார்த்தா நம்ம நண்பர்கள் அது ஒன்ன மட்டும் தான் வச்சு நான் கடைய நடத்துரதா ஊருக்குள்ள கிளப்பி விட்டுட்டு இருக்கானுங்க... நீண்ட நாட்களாக கவிதை எழுத வேண்டும் என்ற ஒரு விபரீத ஆசை வேற... பல வருடங்களா எல்லா மனப்பாட செய்யுளுக்கும் அறுசீர்க்கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தம் ,இது ஒன்ன மட்டும் வச்சு சமாளிச்ச ஆளு நம்ம.. இதுல பல இரவுகள் மல்லாக்க படுத்து விட்டத்த பார்த்து தூக்கம் வந்ததே தவிர கவிதை மட்டும் வந்த மாதிரி தெரில... இருந்தாலும் பல முயற்சிகள் செய்து கவிதை மாதிரி ஒண்ணு எழுதி, நெனச்ச இடத்துல ENTER அடிச்சு ஒரு கவிதை ஃபீல் கொண்டு வர ட்ரை பண்ணி எழுதி வச்சேன்... தமிழ ஏற்கனவே எல்லாரும் கொலை பண்றது போதும், நம்மளும் எதுக்கு பண்ணிக்கிட்டுனு, எல்லாத்தையும் ஓரம் கட்டி வச்சுட்டு பொழப்ப பார்க்க போயாச்சு..நேத்து தான் "வானம்" படத்தோட பாட்டு கேட்க நேர்ந்தது..

அதுல ~~லிட்டில்~~ யங் சூப்பர் ஸ்டார் சிம்புவின் வரிகளுக்கு, யுவனின் இசை...

"ஏவன்டி உன்னை பெத்தான்,அவன் கைல கிடைச்சா செத்தான்.

ஏவன்டி உன்னை பெத்தான்,அவன் கைல கிடைச்சா செத்தான்.

ஏவன்டி உன்னை பெத்தான்,அவன் கைல கிடைச்சா செத்தான். "

முழு வரிகளுக்கு : http://teamece.blogspot.com/2010/11/vaanam-single-song-track-lyrics-evandi.html

அப்டியே என்னோடத படிச்சு பார்த்தேன்... மேல இருக்கறத்துக்கு நம்ம எழுத்து பன்மடங்கு பரவாயில்லைனு தோணுச்சு... அதன் விளைவே பின்வரும் எனது படைப்பு...

முதல் முயற்சி.. பிழை இருப்பின் மன்னிதருளவும்..

அன்னம் இட்ட அன்னையிடத்தில்

வராத கண்ணீர்

உன்னிடத்தில் வந்தது ஏனோ?

என்னவளின் இதழ் சுவையை விட

உன் சுவை

கண்ட நாள் முதலே

வயிற்றில் பட்டாம்பூச்சிகள் ஏராளம்.

உன்னால்தான் என்னுள்

எத்தனை வேதியல் மாற்றங்கள்

நடுநிசிகளில்

விழிக்க வைத்தாய்

அதிகாலை பகலவனை

பலமுறை காண வைத்தாய்

வாசிப்பவர்கள் நினைப்பார்கள்

கவிதைக்குக் காரணம்

காதல் என்று..

எனக்கு அல்லவா தெரியும்

காரம் என்று..

ஆந்திரா மெஸ்...

--பிரேம்

நினைத்தாலே இனிக்கும் - சரக்கும் ஸைட் டிஸ்ஸூம்

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Sun, 18 Jul 2010 18:39:00 +0000

4 வருட கல்லூரி வாழ்க்கையில், எவ்வளோ தான் மறக்க முடியாத பல நிகழ்வுகள் நடந்து இருந்தாலும், சரக்கு அடிக்கும் இடத்தில் உண்டாகும் சுவையான சம்பவங்களை இப்போது எண்ணி பார்த்தாலும் ரசிக்கும் படியாகவே இருக்கும்.. முதல் குடி, பரம குடி,ஓசி குடி, பியர் பார்ட்டி, ஸைட் டிஷ் கூட்டம், மிக்ஸிங் பார்ட்டி, சீன் பார்ட்டி,ஆஃப் பாய்ல் பார்ட்டி என்று குணத்தால் வேறுபட்டாலும் சரக்கு என்று வரும்பொழுது அனைத்து குடிமகன்களும் ஒன்றாக சபையில் அமர்ந்து, காட்டும் ஒற்றுமைக்கு ஈடு இணை கிடையாது.. அதுலயும் ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி ரோட்ல அடிச்சிக்கிட்டு கிடந்தது எல்லாம் மாமா மச்சான்னு கூடி பரஸ்பரம் கொண்டாடிக்குவானுங்க..ஸவர்ஸ் பார் (அதாங்க எங்க காலேஜ் குடிமகன்களின் ஒரே கோவில்), தந்தூரி சிக்கன், கோல்ட் ஃப்லேக் சிகரெட்டில் தொடங்கி மாத கடைசியானால் டாஸ்மாக், ஊறுகாய் பாக்கெட், காஜா பீடி வைத்து அட்ஜஸ்ட் செய்யப்படுமே தவிர இதுவரை நிறுத்த பட்டதாக சரித்திரம் இல்லை. எதற்கு கேட்டாலும் இல்லாத காசு சரக்கு என்று வரும் போது மட்டும் எங்கே இருந்து தான் வரும்னு தெரியாது...படித்த 4 ஆண்டுகளில் என்னை சுற்றி நடந்த, நான் பார்த்த, உடன் இருந்து ரசித்த சில நிகழ்வுகளை பகிர்ந்து கொள்கிறேன். மேலும் வீட்டிற்கு ஆட்டோ வரலாம் என்ற பயத்தினாலும், அடுத்த பொது நிகழ்ச்சிகளில் சந்திக்கும் போது முகத்தில் பேண்டேஜ் ஒட்டும் அபாயம் மிகவும் பிரகாசமாக தெரிவதாலும், பொது நலம் கருதி நண்பர்கள் பெயரை வெளியிடாமல் தொடர்கிறேன்.

டிஸ்கி: குடி குடியை கெடுக்கும். மது நாட்டிற்கும் வீட்டிற்கும் கேடு.

காலம்: முதல் ஆண்டு இடம்: பொன்னையாறு விடுதி

கல்லூரி தொடங்கிய ஆரம்ப காலம், அதிகம் பேசி பழகாத காரணத்தால் எந்த பூனை பால் குடிக்கும் என்று தெரிய வாய்ப்பு இல்லாமலே போய் விட்டது. முதல் ஆண்டு என்பதால் ராக்கிங் காரணமாக இருந்த கண்டிப்புகளுக்கு நடுவே சரக்கு பரிமாற்றம் மிகவும் கடினமான விசயமாக இருந்து வந்தது... அப்போது தான் கெத்து கேங் என்று எல்லராலும் பரவலாக அறியப்பட்ட சிலர் முதல் முறையாக சரக்கு அடித்ததாக செய்தி பரவியது.. அதில் நம்ம நண்பர் ஒருத்தர் நல்லா சரக்கு அடிச்சுட்டு ஓ ஓ என்று சவுண்டு போட்டு பொலம்பியதாக வதந்தி..அதுவரை அவன் ஒருவனை தவிர அனைவரும் சொம்பாகவே இருந்தோம்..பின் வந்த நாட்களில் தான் மேலும் மூவர் பள்ளி நாட்களிலேயே சரக்கு அடித்து இருப்பது தெரிய வந்தது.. இருப்பினும் சபை இல்லாத காரணத்தால் சரக்கு விசயத்தில் முதல் ஆண்டு மொக்கையாகவே கழிந்தது என்று சொல்லலாம்.

காலம்: இரண்டாம் ஆண்டு இடம்: ஸவர்ஸ் பார்

எங்கள் வகுப்பு பல குடிமகன்களை கண்டது.. நண்பர் ஒருவரை வழக்கம் போல ஏத்தி விட்டு அரியர் பேப்பர் க்ளியர் பண்ணினதற்கு ஸவர்ஸ் பாரில் ட்ரீட் வைக்க சொல்ல, அவரும் ஓகே சொல்லிவிட்டார்.. ட்ரீட் வைத்த நண்பனையும் சேர்த்து புது முகங்கள் 3 பேர் , மேலே சொல்ல பட்ட 4 பேர், அப்புறம் ஸைட் டிஷ்க்கு 8 பேர்னு ஒரு கூட்டமே கிளம்பினோம்.. முதல் முறையாக பாருக்குள் நுழையப் போகிறோம் என்கிற உற்சாகமும், பயமும் எங்கள் முகத்தில் தெரிந்தது...

"கொஞ்சமா டேஸ்ட் பாரு மச்சி.. லைட்டா கசக்கும்.. புடிச்சு இருந்தா குடி.. இல்லாட்டி கம்ப்பெல் பண்ண மாட்டேன்" .. ஃபர்ஸ்ட் டைம் குடிமகன்களுக்கு வழங்கப்படும் அறிவுரை, பெரும்பாலும் மிக்ஸிங் பார்ட்டியிடம் இருந்தே வரும்.. அங்கும் அதே தான் நடந்தது...

ஸவர்ஸ் பார் (காலேஜ் குடிமகன்களின் ஒரே கோவில்)

முதல் முறையா ட்ரை பண்ணும் நண்பர்கள் பியர் ஆர்டர் பண்ண, நடு நிலை/உயர் நிலை குடிமகன்கள் ஏளனப் பார்வையுடன் ஹாட் ஆர்டர் செய்ய, நாங்கள் ஸைட் டிஷ்காக காத்திருந்தோம். நண்பர் பீரின் கசப்பு தன்மை பிடிக்காமல் நேரடியாக ஹாட்க்கு தாவினார்.. பின்பு தான் தெரிந்தது ஸைட் டிஷ் லிமிடெட் என்றும் அது சரக்கு அடிப்பவர்களுக்கே பத்தாது என்றும்.. தந்தூரியை எதிர் பார்த்து வந்த எங்களுக்கு மிஞ்சியது ஏமாற்றமும் மீதி பொரியும் தான்.. அதையும் சரக்கு கூட்டம் மேய்ந்து கொண்டு இருந்தது.. நண்பர் போதயில் பொரியை அள்ளி நெஞ்சில் போட்டு கொண்டு இருந்தார், கேட்டதற்கு தனது வாய் அங்கே இருப்பதாக நினைத்தாராம். :-) அவரை ஹாஸ்டலில் விட சென்ற மிக்ஸிங் நண்பர் திரும்பி வரும் வழியில் போலீஸ் ஸ்டேசன் முன்னாடியே ஆக்ஸிடெண்ட் ஆகி விழ, வண்டியை அங்கயே விட்டு விட்டு பாருக்குள் வந்து விட்டார்.. எப்படி வண்டியை திரும்பி மீட்டார்ன்னு தனி பதிவே போடலாம்..

காலம்: மூன்றாம் ஆண்டு இடம்: ஹாலீவுட் பார்

தண்ணி அடிக்கும் பழக்கம் வெகுவாக குறைத்ததற்கு, Placement இல் காட்டிய அக்கறைய விட பாலாஜியன் கோபத்திற்கு ஆள் ஆகி விட கூடாதே என்பதுதான் காரணம். பொருத்தது போதும்னு முடிவு பண்ணி, ஒரு 6 பேர் கொண்ட குழு புது முயற்சியாக ரயில்வே ஸ்டேஷண் எதிரில் இருக்கும் ஹாலீவுட் பார் வரைக்கும் சென்று சரக்கு அடித்தனர். குழு தலைவர் கொஞ்சம் ஓவரா போனதால், அங்கயே ஆம்லெட் போட்டு, பஸ்ல கைதாங்கலா கூட்டிட்டு வந்து, சைக்கிள் ல வச்சு, தரைல தவழ்ந்து ஒரு வழியா ஹாஸ்டல் வந்து சேர்ந்தார். அன்று முதல் உருவானது தான் இந்த ஹாலீவுட் ஸ்குவாட்..

காலம்: இறுதி ஆண்டு இடம்: வெள்ளாரு விடுதி

மறக்க முடியாது வருசம். வருசத்துக்கு 2 இல்லாட்டி 3னு சரக்கு அடிச்சுட்டு இருந்த காலம் போய் கிடைக்கும் போது எல்லாம் சரக்கு அடிக்க ஆரம்பிச்ச வருசம். நீண்ட நாள் கழித்து Place ஆன நண்பன் வைத்த பார்ட்டி வரலாறு காணாத ஒன்று. இது வரை CSE தனியா IT தனியா சரக்கு அடித்த பழக்கம் போய் அனைவரும் ஒரு குடையின் கீழ் ஒன்று கூடி ஒற்றுமைக்கு பிள்ளையார் சுழி போட்டது என்றால் அது மிகையாகாது. என் போன்ற ஸைட் டிஸ் வாசிகளும் வருத்த படாமல் இருக்க தந்தூரி சிக்கன் எல்லாம் வாங்கி வந்தது தனி சிறப்பு.. சில புது முகங்களும் அறிமுகம் ஆனது அதில் தான்.

நினைவில் நின்றவை

குடிமகன்களுக்கு சரக்கு அடிக்கும் போது இன்பம் என்றால், எங்களுக்கு சரக்கு முடிந்தவுடன் அவர்கள் ஆற்றும் சொற்பொழிவை கேட்பதில் கூடுதல் இன்பம். அதிலும் காமெடி நண்பரின் சொற்பொழிவு என்றால் கேட்கவே வேண்டாம். வீடியோ கேமரா சகிதம் கூட்டம் நிரம்பி விடும். அவர் பண்ணும் சேஷடை ரசிக்கும் படியாகவே இருக்கும். போதையின் உச்சத்தில் இருந்தாலும் குறிப்பிட்ட பெயரை சொன்னவுடன் வெட்கததில் சிரிக்கும் அந்த சிரிப்பு ,, மற்றவர்களை உதைப்பதற்கு காலைத் தூக்கி தானே கீழே விழும் புத்திசாலித்தனம்,, எவளோ தான் அடிச்சாலும் காலைல டான்னு 6.30கு எல்லாம் எந்திரிச்சுருவார்.. உச்சக்கட்ட போதையில் இருந்த போதும் தெளிவாக வாக்குமூலம் கொடுத்தது மட்டும் இல்லாமல் "மாற்றான் மனைவி மன்றத்து குமரி" என்று வீர வசனம் பேசியவர். இதுவரைக்கும் இவர் ஆம்லெட் போட்டு நான் பார்த்தது இல்லை..

சரக்கு அடித்தவுடன் எப்படிதான் தோனும்னு தெரியாது, கரெக்ட்ஆ பாட்டு நண்பரின் ரூம் கதவ தட்திடுவாங்க. ஒரு தடவை தான் னு நெனச்சு அவரும் பாட, அதுவே பழக்கம் ஆனது தான் மிச்சம்.. பாட்டு நண்பர் தன்னால் முடிந்த அளவு மிரட்டியும், கெஞ்சியும் கடைசியாக அழுதும் பார்த்த பிறகு தான் விட்டு இருக்கிறார்கள்.

இடியே விழுந்தாலும் பியர் தவிர வேற எதையும் தொட மாட்டேன்னு ஒரு கூட்டம் இருக்கும்.. அவர்கள் எதனால இந்த முடிவுக்கு வராங்கன்னு தெளிவா தெரியல. கடைசியா பியர் நண்பர் 2 பாடல் பியர் உள்ள தள்ளி 2 நாலா அவதி பட்டு இனிமேல் பியர் அடிக்க மாட்டேன்ங்கற முடிவுக்கு வந்ததா ஞாபகம்.

ஸ்டெப் நண்பர் மத்தவுங்க காசுல தான் சரக்கு அடிக்கணும்னு ஒரு கொள்கையோட வாழ்பவர். இது நாள் வரை பாட்‌டம் ஸிப் அடிப்பதாக சொல்லி வருகிறாரே தவிர அவருக்கு யாரும் பியர் வாங்கி தர முன்வருவதில்லை. :-)

CSE நண்பர்களான தமாசு போதையில் நாய்க்கு பொது மாத்து போட்ட நிகழ்வும் , மணல் நண்பர் பாத்‌ரூம் சென்று விட்டு அங்கயே தூங்கிவிட 2 மணி நேரம் கழித்து கண்டுபிடிக்க பட்டதும் இப்போதும் மறக்கமுடியாத ஒன்று.

கோவா சுற்றுலாவின் போது ஒரு ஸிப் பியர் சுவைத்து பார்த்து விட்டு, குற்ற உணர்ச்சியல் கூனி குறுகி இடிந்து போய் அமர்ந்த நண்பர் தற்போது வாரா வாரம் அடிச்சு தூள் கிளப்பரத்தா செய்தி.

இவளோ எழுதிட்டு, எங்கள் தல பரம குடி பத்தி எதுவும் எழுததாட்டி தல கோச்சிகுவார்.. இருந்தாலும் தவறாக எழுதி விட்டால் "அட்சு மூஞ்ச ஒடசுடுவார்" ங்கற காரணத்தால் இதோட முடிச்சுகிறேன்.

நன்றி,

பிரேம்.

Happy Days - Semester

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Thu, 17 Jun 2010 21:32:00 +0000

Many say writing is an art. But for those who do/did Engineering writing is always fun. Semester is all about learning how to write rather than what to write. It gives you confidence to write anything out of nothing. You get to see different people using different techniques to score marks with the default being using Black stick + Handwriting + 30 pages of writing.

This post showcases few techniques used by my friends who made engineering writing easy for me.

DISCLAIMER : Trying out the mentioned methods may/may not work out in all colleges.

1. Seek Time Algorithm :

Simple and straight forward. This algorithm states that, "Don't see the question papers as a paper containing set of questions, its just a set of statements in English to which all rules of grammar are applicable".

It is up to you to derive the answers from the question. There are many variations of this algorithm, but as per the developer's suggestion active to passive voice conversion yields better results. Below is the real implementation of this for a 2 mark question which got complete 2 marks.

Q : What is Seek Time ?

A: The time required to seek is called Seek Time.

Q: What is one transaction ?

A: The difference between two transaction is called one transaction.

2. Padatha Podu Peter ah vidu :

As you can guess from the name , the talent lies in the way how you present it. For starters who doesn't know this, just memorize all the diagrams in the chapter and the rest of the answer is left to your imagination.

Little intro about someone who is extremely talented at this. Jeya Kumar , someone who never studies but scores always above 80 percent. It was misunderstood that he was a good listener in class. The truth was uncovered in 3rd year during one of the story telling sessions where Mr.Jeya Kumar was trying to explain the OS concept of Tunneling.

[Jai if you are reading this, I googled a lot to get this picture]

Just imagine how would it be on the previous day of exam, with a lot of portions left to cover, trusting somone like Jai would help covering a few topics, he explains the following

"Diagram ah podu machan, Car varuthu, Thannikulla poguthu, Thannila irunthu veliya vanthuruchu, Ullara ethachum eluthiko"

["Draw the diagram machi, Car comes, enters the water, comes out of the water, write something along with this"]

To the worst he is named the only padikara pullai of our class.

3. Wall Following Method:

One of the weirdest method I have ever witnessed. Balaji is the only one who has this unique talent or should I say behavior, during semesters. He chooses a wall, preferably the one close to him, makes sure he gets his position right, then starts turning the pages to the speed of the wind. Anyone who enters the room can find him in the same position at anytime. Too much of disturbances, he chooses some other wall to follow in some other room. Weird isn't? But still he tops in semesters and hence this method works.

4. Convince or confuse:

We call it the GOD FATHER technique, unanimously the best.

Given a question, there might be three possible scenarios

1. You know the question & answer.

2. You know the question but not the answer.

3. You don't know both.

But people gifted with this talent doesn't care about the above. All they need is a few words to play with. You start filling up the paper with most confusing words accompanied by convincing handwriting. Answers with a bad handwriting is just like T.R with his African music. People with this talent can write scalable answers, ranging from a single page till entire sheet.

P.S : Thanks to Balaji for bringing the unit test papers to hostel, without which this post wouldn't have been possible at all. Also to Gokul, the only person to have a digicam so that the pics are of better quality.

Cheers,

Prem.

Technorati Tags : Semester ,Engineering, College , Writing Exams

Vinnai Thandi Varuvaya - Review

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Fri, 26 Feb 2010 21:13:00 +0000

Have you ever fallen in love ?? Have you ever experienced the joy and pain given by love ?? Vinnai thandi varuvaya cherishes your old memories , makes you feel nostalgic, makes you happy for your successful love , makes you cry for your lost love. VTV captures all the emotions people go through when fallen in love. The script is simple , " Lovers, Different religions, Problems " . But the talent lies in filming it on screen for 2 hours without making the audience bored, and Gautam has succeeded in it.

Positives:

Simbhu : Finally Simbhu can also act. People will be surprised to see the new Silambarasan, adaki vasichufying with no finger moments & punch dialogues. He plays the role of Karthi, an engineer passout aspiring to be a film director. The moment he falls in love with Trisha , the way he handles her parents , reacts to trisha's anger,voice modulation and climax emotions, Simbhu has shown maturity in acting. No exaggeration. Irunthalum valakam pola cycle gap la adikadi kiss ah potturar.

Trisha : Trisha has never been such beautiful. Credits to Gautam again. She looks like an angel with such a haunting beauty. Trisha kaha mattum ethana thadava venalum pakkalam. Plays the role of Jessi & portrays the girl next door image. So cute , So simple & so homely. Perfect cast and she emotes well, especially when she expresses her confusions about love to Simbhu.

Manoj Paramahamsa : He has given a feel good experience throughout the movie. Be the clear waters and lake houses of kerala or the foreign locations , every frame looks fresh and crystal clear.

Simbhu's Friend : Though this character irritated me initially with his dialogue delivery, later with the course of the movie, he made his presence with his funny one liners making the audience laugh.

Gautam : Written and directed by Gautam. Needless to mention Gautam is good at penning love scenes which was evident in minnale and Varanam ayiram. VTV also has some notable love scenes. Simple characterization and effective dialogues like "Ivalo per irunthu nan yen Jessiya choose panninen ?? " fits in the apt places. Tried some twist in the end which most of the tamil audiences will not prefer as we are always used to happy ending.

AR Rahman: Well , When all the above mentioned positives tried their best to bring out the feel and emotion , it is this one man , the Mozart and his music , without which we wouldn't have felt any feeling. He scores right from frame one introducing Thrisha with the heavy bass guitar Aaromale prelude. Aaromale and Vinnai thandi varuvaya plays through out the movie. Hosanna and Omana penne were pictured beautifully. Aaromale finds the right spot and the guitar just touches you soul. Without Rahman , VTV is nothing.Bet me You can't resist humming the songs once you come out.

Negatives:

1. Most of the scenes have traditional Gautam's touch. The woo scenes are reminds of Varanam ayiram. You may find it boring at many places. The song sequences also have traces of his previous flicks.

2. As a general rule of Gautam's movie, people talk a lot of englipis.

3. Second half is little lengthy occupied with the remaining songs. Moving to a foreign location often slows down the pace of the movie. The fight scene is something which is unwanted.

4. Story wise there is nothing new to offer. For those who are interested in story and something new this movie will let you down for sure.

Final Verdict: Go for it. Sure you wont be dissapointed coz ARR & Thrisha worth watching. A feel good movie.

P.s: Getting crazy over Thrisha. Athan konjam over ah photos upload panniten.

Technorati Tags : Vinnai thandi varuvaya ,VTV, Simbhu , Trisha ,Gautam Menon , AR Rahman , Hosanna

Cheers,
Prem.

21st century KIDS

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Tue, 16 Feb 2010 20:10:00 +0000

"Do you know Grammar?" She asked with a smiling face.
My eyes switched over from Chetan Bhagat's 2 state to Kamali,the little girl of standard Five.Again she asked " Do you know grammar?"
"Yes" I lied.
"What's the difference between homophones and synonyms?" She asked.
"Err what ?" I said. Even though I heard the question clearly.
"Ice and Eyes sound similar but they are different. That is homophone. Now what is Synonyms ?" .
I couldn't understand that was intentional or she wants to learn.
"Did you ever heard of the term 'அருஞ்சொற்பொருள்' in Tamil" I asked.
She gave a filthiest look on the term 'அருஞ்சொற்பொருள்' as if I have uttered any bad word.
My guess was that with such fluency in English , she should be doing her schooling in Bangalore and that weird look confirmed it . I knew continuing with my peter englipis wont last long, So switched my conversation to Tamil.
I was thinking how to explain this kid, she took the book from my hand and started turning pages.
Again a question popped up , "Why are you reading this book?"
This is the problem with kids. Lot of why's,what's and where's .
"I like reading. You will also be reading such books when you reach my age."
She read the cover page "2 states - The story of my MARRIAGE" and replied with a cunning smile "Now I understand why you are reading this book ".
I had nothing to answer for this.
She asked me a few puzzles as if I m in for any interview. I rely on Microsoft calculator rather than my algebraic qualities. There was no MS calc this time and entire coach was watching us and I had to prove myself to the kid & I did proved myself.
Before she asked anymore questions I asked " Whats you ambition?"
"Ambition na ?? "
"Your future goal?? "
"Ohh..You mean what I wanna become ?? I want to be a software engineer. Everyone in my family is a software engineer. I don't want to be a doctor. You know what,to become a doctor you need to study for 5 years. There are a lot of things to study also. I never want to be a doctor."
I never expected this answer from her. All I remember was I wanted to be a 1st rank holder. That was my only ambition till 9th. More worse is that when asked for "what is your ambition?" in self assessment form, my friend wrote doctor since he doesn't know the spelling for engineer.
But kids now a days are very intelligent. One thing was very clear, these kids are not just what we think they are. Their thoughts and maturity level are independent and far beyond our imagination.
Cheers,
Prem.
Technorati Tags : Train Journey ,kids, Conversation , Maturity level ,Intelligent

Tamil Padam Review

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Fri, 29 Jan 2010 17:27:00 +0000

When I commented Ayirathil Oruvan didn't meet my expectations, my friends said its because of the mixed reviews that I read before watching the movie. So I decided not to read any reviews on Tamil padam, next much expected release. That was the biggest mistake.

Tamil Padam is just a high budget high school skit, with bits and pieces of movie spoofs that doesn't stick together to meet the expectations that the trailer has created. The director has picked the scenes that he wanted to spoof and some how tried to bake a story out of it. So the movie hangs out at some places with irrelevant scenes and story telling. More than 60 percent of the spoofs were a plain mokkai and irrelevant especially those of nattamai scenes , cinema patti , raping a boy, climax fight and a lot more. Except for few one-liners & spoofs none of the scenes were rib tickling.

The only best thing that we did was not opting for multiplexes. Also my sincere apologies to Guru, who came to the movie just because of me and was in ultimate kolaveri after watching this.

Plus :

1. Mirchi Siva: Dialogue delivery and modulation being his added advantage, occupies the entire frame. Even though few scenes are bloody mokkai , his body language saves some laughter.

2. Kannan : Only music reduces the irritation the movie. All songs match perfectly to the mood and especially ' Oh Magazeiya ' was a super melody yet wasted .

Minus :

1. Nakul, Siddharth, Bharath: Are these characters added up just because they add some more hype & expectation to the movie. The trio doesn't have anything to deliver but to cracks jokes which makes the audience irritated.

2. Dhisha : Adding up to the irritation factor is the heroine. Her on screen presence sucks. Yet another north Indian product who doesn't know to act , never tried to act btw. Looks like director should have given a bubble gum and adjusted in the rerecording. Instead of stomach ache all we got was a head ache.

Final Verdict - Wasted 3 hrs + 60 Rs + 1 hr for writing this post [ When I started writing this my roommate said padathuku time waste panninathe perusu ithula ithuku vera time waste pannanuma, so adding that as well]. The trailer is far more better than the movie.

I hope GOA doesn't disappoint me.

Cheers
Prem.

Technorati Tags : Tamil Padam Review ,Mirchi shiva, Tamil Padam Movie Review , Dhayanidhi Alagiri ,Mokkai

கல்யாணம்

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Sun, 13 Dec 2009 20:16:00 +0000

காலேஜ் முடிச்சாச்சு, நல்ல வேலையும் கிடைச்சுடுச்சு, டீன் ஏஜ் முடிஞ்சு போச்சு , இன்னும் பாக்கி இருக்கற ஒரே கடமை கல்யாணம் தான். பத்தாததுக்கு கூட படிச்ச நண்பர்கள் கல்யாணம் , பாத்ரூம்ல தல முடி கொட்டற ஸ்பீட் , எல்லாத்தையும் பார்த்தா வயசு ஏறிகிட்டே போகுதுடா கைப்புள்ளனு மனசு அடிகடி notify பண்ணுது ..

லவ் மேரேஜா இல்ல அரேன்ஜிடு மேரேஜான்னு பட்டிமன்றம் எல்லாம் ஏற்கனவே பல G.D ல பேசி பழம் தின்னு கொட்டை போட்டாச்சு .. அதுவும் இல்லாம 'Premnath' ன்னு பேரு வச்சவுனுக்கு எல்லாம் லவ் மேரேஜ் பண்ணி வைக்கறது இல்லன்னு வீட்ல வேற ஸ்ட்ரிக்டா சொல்லிட்டாங்க . ஸோ இப்போ என்னோட கன்பியூசன் ஆப் இந்தியா எல்லாம் ஹவ் எஜக்ட்லி இந்த அரேன்ஜிடு மேரேஜ் வொர்க்ஸ் ன்னு தான்..

வொர்க் ஃப்லோ இன் அரேன்ஜிடு மேரேஜ் :
--------------------------------------------------

1. பொண்ணு / மாப்பிளை போட்டோ எக்ஸ்சேஞ் . போட்டோ புடிச்சு இருந்தா தான் அடுத்த பேச்சு வார்த்தயே ..
[ இங்கதான் நம்ம ஆளுங்க Photoshop / Beauty parlour ன்னு சும்மா பின்னி பெடல் எடுப்பாங்க ]

2. ஜாதகப் பொருத்தம் , 10 க்கு 7 தான் பாஸ் மார்க் , இல்லாட்டி ரிஜெக்டெட். சில சமயம் TUESDAY தோஷம் ன்னு இஸ்யு எஸ்கலேட்
ஆகும் . அதுக்கு work around ah இன்னொரு TUESDAY தோஷம் பொண்ண தேடணும். crazy Buggers..இல்லாட்டி மறுபடியும் ரிஜெக்டெட்.

3. பொண்ணு / மாப்பிள்ளை வீட்டில இருக்கற மக்களோட கேரெக்டர் அண்ட் ப்ராபர்டீ டீடேல்ஸ் எல்லாம் பாக்கணும்.

4. மாப்பிள்ளை கல்யாண சந்தைல நல்ல விலைக்கு வந்தா வாங்கிட வேண்டியது தான். அதுலயும் இப்போ எல்லாம் ஃபாரீன் மாப்பிள்ளையோட ஷேர் வ்யால்யூ எல்லாம் எக்கச்சக்கம். நல்ல வேலை மற்றும் நல்ல சம்பளம் வாங்கினலே சந்தைல நல்ல விலைக்கு விற்பனை ஆகலாம்.

5. பெருசுங்க பேசி முடிச்சிட்டு பச்சை கொடி காட்டினத்துக்கு அப்புறம் தான் , புரிதல் படலம் ஆரம்பிக்கும்.

6. அதாவது , குடுக்கப்பட்ட 3 மாசத்துக்குள்ள ஒருத்தற ஒருத்தர் ஃபோன்ல பேசி புரிஞ்சுக்கணும். அந்த ஆயிரம் காலத்து பயிரயும் 3 மாசத்துல அறுத்து எறிஞ்சரணும். எங்க பாஷைல RAPID APPLICATION DEVELOPMENTன்னு சொல்லுவோம். இது எப்படினா ரிஸல்ட் தெரிஞ்சிக்கிட்டே எக்ஸாம் எழுதற மாதிரி. ஒருததற ஒருத்தர் புடிச்சுதான் ஆகணும்.

7. கடைசியா டும் டும் டும்.

என்னோட கேள்வி எல்லாம் ஒரு துணி எடுக்கவே அஞ்சு, ஆறு கடைல 4 மணி நேரம் செலவழிக்கற நம்ம இந்தியன் மென்டாலிட்டிக்கு , 40 வருசம் கூட வாழப்போற லைஃப் பார்ட்நர் அ எப்படி ஒரு போட்டோவா பார்த்து முடிவு பண்றாங்கன்னு தான். இப்போ கட்டாயம் புடிச்சே ஆகணும் அப்படீங்கற மனநிலையோட தான் பேச ஆரம்பிப்பாங்க.. இந்த சூழ்நிலைல எந்த அளவுக்கு உண்மைய ரெண்டு பேரும் பகிர்ந்ததுகுவாங்கன்னு சொல்ல முடியாது. ஒரு சின்ன தவறு கூட பின்னாளில் பெரிய விரிசலுக்கு வழி ஏற்படுத்தும். பொண்ணுங்க மனச புரிஞ்சுக்கறத்துக்கு கண்ணதாசன் எவ்வளவோ ட்ரை பண்ணியும் முடியல , இதுல எங்க இருந்து 3,4 மாசத்துல பேசி நம்ம புரிஞ்சுக்கறத்து !!

இப்போ ரிஸெஸ்ன்ங்கரதால கல்யாண சந்தைல நம்மல மாதிரி ஆளுங்களோடஷேர் வேல்யு வேற கம்மியா போய்ட்டு இருக்கு. ஆயிரம் தான் சொல்லுங்க, சின்ன வயசுல இருந்து எல்லாத்தையும் பார்த்து பார்த்து செஞ்ச பெத்தவங்க , இதுல மட்டும் தப்பு பண்ணுவாங்களா என்ன? அரேன்ஜிடு மேரேஜ் மட்டும் இல்லாட்டி என்ன மாதிரி பல எலிஜிபல் பேச்சிலர்ஸ்க்கு எல்லாம் கல்யாணம்னு ஒரு விசயம் பகல் கனவாவே போயிடும். அப்பறம் இதயம் முரளி மாதிரி கடைசி வரைக்கும் காலேஜ் ஸ்டுடென்ட் ஆ வே இருக்க வேண்டியது தான்.

இந்த சமயம் பார்த்து T.V ல ஓடற பாட்டு

"மனதில் நின்ற காதலியே மனைவியாக வரும்போது ,சோகம் கூட சுகமாகும், வாழ்க்கை இன்ப வரமாகும் "

என்னா டைமிங்கு !!

காலம் தான் பதில் சொல்லணும்.

நன்றி
பிரேம்.

Technorati Tags : How Arranged Marriages Work ,Arranged Vs Love Marriage

YOGI - Review

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Mon, 07 Dec 2009 19:05:00 +0000

Two lessons that I learnt after watching yogi

Never watch any movie with the same gang that watched THEE.
Even though lesson 1 happens, never sponsor for the tickets.

Yet another director turns into an actor. This time its Aamir who joins the list of S.J Surya , Cheran, Sundar.C. Yogi,one who does anything for the sake of money,ranging from robbery till murder. Escaping from police after a robbery, he finds a baby inside the stolen car. How the intervention of baby, changes the destiny slum rowdy is the one liner of the movie.

Aamir, someone who took tamil cinema to different heights, failed miserably as an actor. Aamir's acting was decent, he wears jeans and dances, walkes throughout the movie like Billa, excessive buildup using BGM like pokkiri Vijay, dialogue delivery like paruthiveeran karthi, Hulk mannerism.. Even the characterisation is not portrayed clearly as aamir dances & laughs with his gang only during the initial song sequence & remains silent for the rest of the frames. Madhumitha has done a splendid performance, but it's aamir who occupies 90 percent of the frames. Though the songs doesnt stay with the mind yuvan has made his presence in the BGM's. But again 'Engayo ketta Padal' . Lyricist Snehan was so amateurish.One thing that really sucks is the amount of reality and originality, directors like Aamir & Bala want to showcase in their movies. The baby only knows to which extent it has been tortured. Reality really bites. Wonder how these scenes escaped censor. Cinematography was excellent.

Not as THEE , this time we managed to watch the full movie.

YOGI - Big disappointment from Aamir.

P.S : Read that Aamir's yogi is a frame by frame copy of Tsoti , an Oscar award winning african movie. Also this movie is selected to be screened at the Dubai film festival. Lets see wat Aamir has got to answer for this.

P.P.S : Planning to watch Dr.Vijay's Vettaikaran. Should clarify the doubt, is that Amazon falls or Niagara falls that he jumps in the trailers??

Cheers
Prem.

Technorati Tags : YOGI Review ,Aamir YOGI Review ,Movie Review

Happy Days - Placements

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Mon, 26 Oct 2009 12:48:00 +0000

Off late, one thing which I do very often is thinking about the good old college days. Software engineer ayitale ithu ellam sagacham thane..Recollecting college life always feels good. Few incident stays fresh in mind which we love to recollect very often and ofcourse campus placements in definitely one among them.

Dawn of third year, almost everyone of us were made to karachu kudichufy all the funda's of placements by our Placement Representatives ( ellam namma pasanga than, nanga P.R nu solluvom ). Entire year has been spent preparing for aptitude, doing G.D's and attending mocks. Ithu pathathunu sem leave ku kooda hostel la stay panni prepare pannanum nu P.R oda anbu thollai vera.

With the record recruitment made by TCS last year, getting recruited felt easy. TCS is everyone's favorite in college and even named as "Thaikalagam" coz getting a job in TCS was considered equivalent to government job. They recruit in bulks as if it looks like the recruitment being made for "The Chennai Silks". 90 % of our preparation was focused on cracking TCS, which went to the extreme that we mugged up entire verbal section of GRE Barrons 13th edition. Some were more worse or talented should I say?,could answer for 4th word in 153rd page.

TCS maintains the practice of not changing the question patterns over the years, so it felt like yet another class test to us. Almost 90 percent of my class cleared the first round. With more than 600 from college selected for the interview, and no one being sure of the count , all we wanted was to secure our place in the company by any means.

There I was clean shaved, tucked in , along with borrowed shoe & tie attire rehearsing gaptun's sen-sex paragraph dialogue "Damil natla motham" for Tell about yourself.There was no clue as of which panel among 100 plus, will be an elimination.Many panels interview didn last for more than 5 mins. Epdi than oru varusama padichatha 5 eh nimishatula la sollarathu...In other panels, people were made to sing, say josiyam, punch dialogue.. Many of us were jollu vittufying the H.R's .. Ranagalathalayum oru kilukilupu ketkathan seyuthu...I decided to enter in the 5 mins panel, but there was already a huge crowd mochufying as if they were in a ration shop to buy kerosene.

I was searching for the right panel till end of the day & realized that it is not gonna work and entered into what we called database panel.

There were four H.R's ready to screw me. words in bracket represents the actual things going thru my mind.

H.R : Tell about yourself ?

Me : Damil Natla motham #$@#$%%@#$@#$

Had a glance at my resume

H.R : How many chairs can you make from XXX wood pieces in ZZZ days blah blah blah ?

Me: { Carpenter ah vela pathu irupano } I dont understand the question sir.

H.R : You have XXX wood pieces, ZZZ days how many chairs blah blah blah ?

Me: {Active voice la irunthu passive voice ku sentence ah mathita purinjuduma } The question is not clear sir.

H.R : ZZZ days , XXX wood pieces, blah blah ??

Me: Still I didn get the question sir.

H.R : Ok Premnath, the answer is 60, can you arrive at this solution ?

Me: { Yenda question eh therila nu solren, apparam epdi answer ah solrathu } Took a paper nd pen, thought for few mins, " sorry sir I give up"

(Another lady H.R walked in)

H.R : What else you know Mr. Premnath ?

Me: { what else ah ?? , Ada pavingala, Oru question ku thana answer pannala ,athukullayum Onnume theriyathunu mudive pannitengala, athuvum puthusa vantha ponnu munnadi ipdi asinga paduthetengale } I am good at OOPS sir.

The interview went on for another half hour and I managed to confuse and convince them. As expected maximum count boarded the TCS lorry. I take this opportunity to thank our P.R's Balaji and Paramesh , without them, we would have never achieved 100 percent placement. Also special credits to third year toilet, which is the birth place of the famous "Prime Number Algorithm" played a crucial role in our placements.

Finally,

One of the rare clicks during our placement preparation.

Cheers

Prem.

Technorati Tags : Placements ,College ,Happy Days

Time Flies..One year @ Bangalore !!

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Wed, 05 Aug 2009 11:56:00 +0000

I can't believe how fast a year has passed. It feels like yesterday when we landed in Bangalore with our luggage's for start our career as a fresher. This day marks our one year completion in and so much has happened in the past year.

First day experience was a total crap..Fell as a prey for bloody house brokers...Parthone epdi than ilichavayan nu kandu pudikaranungalo.. Eluthi otti irukkum pola.. We were so innocent that we believed madiwala is at walkable distance from BTM.. Gave token advance but later realised that it was worthless to pay for it.. Well it was a little late :-). First day in Bangalore , total loss- 10k . Presently residing at a place close to the old one. Every time we cross that house, nayagan background music plays :-(

Learned the art of cooking. Started from no where, tried out a few fatal experiments like boiling rice without water etc,etc but finally what matters is that even I learned to cook. But anyways my frnz feel that I am gud at cutting vegetables rather than cooking.. :-)

My taste buds which have been accustomed so far only to traditional Aryabavan & Amman mess, got a lot to explore & experience ranging from Bengali to Punjabi, Chinese to middle east cuisines, KFC, McDonalds. But almost a year & still I find it difficult to adjust to Bangalore pongal in a semi solid state with thayir pachadi combo.

Almost 75 percent of the weekends were spent roaming in the FORUM & MG Road. It really hurts to watch the harry potter mandayans varuthufying with the bangalore babes. Life la oru 22 years ah waste pannina mathiri oru feeling..

Apart from the usual visiting places, we had some good weekend hangouts , adventure activities, team outings, long trip s as well. Especially the wyanad trip was exciting.

This post wouldn't be complete, if I didn't even mention a single word about Guitar. Started of with great enthusiasm , bunked 3 months , changed tutor and finally snapped a string also. Guitar kathukiteno illayo , I ve become an ardent fan of Maestro Raja Sir.

Amidst these one important thing to be noted is that , ennada kadantha 1 year la work ah thavira ella vetti velayum pannitu irukkane nu nenaikathenga. Mathathu ellathayum sollitu intha mathiri important matter ah ellam archive pannale na epdi. sarithiram miga mukkiyam illaya.. [Future la namma oppicers yaarchum padichangana appraisal ku useful ah irukkum.]

Both the beginning and the year end share the similar events. Except during the end the loss is much higher than the former . 7 1/2 Satan has played its pranks.. This post shares the information behind the scenes.

Not a fresher anymore :-(. Expecting a great year ahead. While I pen down this my media player plays

சொர்கமே என்றாலும் அது நம் ஊரைப் போல வருமா?
அட என் நாடு என்றாலும் அது நம் நாட்டுக் கீடா ஆகுமா?

Cheers
Prem.

Technorati Tags :Bangalore ,Experience Software Engineer

The LOST

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Sat, 11 Jul 2009 18:15:00 +0000

"If something can go wrong,by all means it will" - Murphy. What will you do if You wake up and find that everything happens goes against your will ??

1. Woke up early morning just to find out that laptop was stolen.

2. Searched for mobile & figured out that it was already gone.

3. For the first time, my friend went for bird watching & jogging. He was in a dilemma whether to carry his phone. But last minute decision was "no". We never locked the door from inside & the heavy breeze left the doors open.

4. Thief managed to reach till the second floor, came in with ease & walked across the room picked up the laptop bag. Ivalo nadanthum nanga 2 perum cow(erumai nu epdi yen vaayala sollarathu) mela rain water falling effect la kuppura paduthu thoongitu irunthom..

5. All the study materials inside the laptop bag were left behind beside my bed. Later that night we found out that the charger which was plugged to the wall was also picked. The expected use case is that, during exit he should ve noted the charger. Since the bag was full & it cant accommodate the charger, he should ve thrown out all the study material stuffs. Unfortunately, the mobile was lying at the place where he left the notebooks.

Fate, Carelessness, Bad luck you can name it anything, but anyways gone is gone. :-(

As per the sources,to file an FIR you should take a person who can converse in Kannada with the police. If not you will end up getting more abuses than expected from police. We were given a template and asked to write a complaint letter. By reading the template one thing got cleared, this is a usual activity in Bangalore, coz the scenario in it was exactly a ditto of ours with the only change being name & address. Bad luck didnt stop there, on return my friend who was already tensed forgot his mobile in the police station. Searched the police station & later it was a constable who had our mobile phone. "Oru mobile phone ah ye ivalo careless ah tholaikarenga, neenga ellam ...." apdinu aaatha aarambichavar than summa aaathu aaathu nu aaathi irukkar. What to do avaroda time, kai ya kattikitu vaya pothikitu lecture ah ketka vendiyatha pochu.

There is no way that we can get the things back. But by writing this, I feel at least a few will get alerted.

For those who are staying in bangalore - Neenga careless ah irukenga nu naan solla varala, innum careful ah iruntha nalla irukkum nu than solren...

P.S: My blog turned 1 today.. 18 posts, 1865 hits,320 profile views... Not bad for a starter.. :-)

Cheers
Prem.

Technorati Tags: Bangalore,Thief,Laptop,Mobile theft,Police Station

Ideas to Popularise Blog

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Tue, 30 Jun 2009 18:19:00 +0000

Earlier when I started to blog, the only thing in my head was to fill in the page with some crap. Later this guy had changed my mindset and diverted me to participate in Adsense program. Offlate I have been doin some homeworks on adsense, SEO optimisation and other stuffs to promote my blog. Decided to share some weird ideas to increase traffic to your website.

1. Set the browser's homepage to your blog address and write to vijay T.V, saying that whenever you open the browser this page shows up. Sure to get one hour show named "Computeril Pei- 2" in Kutram- Nadanthathu enna.

2. Using blog url's can be a better option than bad words in common toilets.

3. When asked for name or address, give them your blog address and tell them they can find your name there. Likewise Update your resume .

4. Vadivel mathiri pora edam ellam, "Ellarum pathukonga Naanum blog eluthuren, Naanum blog eluthren.." nu koovite poonga.

5. Tail every outgoing message with bold 24 pointed blog address.

6. Set blog url as your Custom message in all IM's & Social n/w's.

7. Final yet effective, if your blog is too worse that no one can read, then distribute it to SUN Pictures. Your blog will be broadcasted atleast 1000 times/day along with "Vizhi moodiyum" .

Vera ethachum ??

Cheers
Prem.

Technorati Tags: Adsense , Increase website Traffic , Popularise Blog

Sarvam - Review

noreply@blogger.com (Premnath Thirumalaisamy) — Sat, 30 May 2009 14:33:00 +0000

1. First day, first show, Just 50 rupees.

2. No signs of SUN PICTURES to purchase this movie.

3. Plenty of tickets available at 2'0 clock . Even no reservations are done.

4. Not more than 30 members in the theater among which 15 were us.

Ivalo irunthum nanga sarvam ponathuku ore reason - THRISHA. But again Poster la mattum pottu yemathitanunga. Vishnuvardhan should understand that only trailers & good cast will not be a crowd puller. Sarvam being named a romantic thriller, offers no romance with Arya trying to woo & impress Thrisha with his stupid moves & you cant call it a thriller when the plot can be judged within a few frames (if you ve watched lot of old tamil movies even few frames is more than enough). Another thumb rule of tamil cinema, if you cant derive at a plot to describe how hero is attracted towards heroine, go for love at first sight. Latest addition to that is to remix any of the Raja sir's BGM in the background. Arya gets attracted towards thrisha, roams behind her, makes all his stupid moves to attract her & finally succeeds in his love. Sometimes I wonder whether trying these will work in reality. ? There goes another parallel story, villan's revenge against the one who killed his family in an accident.

These two lines along with unwanted song sequences with Arya's funny steps, makes the first half of the movie. Eventhough there are several ways to connect these two plots, bloody director kills Thrisha and transplants her heart to the kid. This happens during interval. From there onwards Arya's only job is to save the kid from the villan for the next one hour. Thrisha & Arya has no big scope in this movie. Arya has done his part well, but for someone from Bala's School this is not enough. Only thing enjoyable in the movie is Nirav Shah's cinematography. Anyways the 50 bucks is worth for watching Thrisha's tatoo.. :-)

P.S : For those who expect a sizzling hot kiss, Remember Expectation always hurts.

Final Verdict - There are lot of better ways to spend 3 hours.

Technorati Tags:Sarvam ,Tamil ,Thrisha ,Arya ,Vishnuvardhan