Wiele już o tym kraju słyszałem i wiele o nim poczytałem, jednak pewne sprawy okazał się dla mnie bardzo zaskakujące ale o tym za chwilę…

Jak pisałem wczoraj, dzień 0 miał być poświęcony jedynie na przelot do Oslo i wynajęcie auta. Jak się okazało nie był to zwykły lot Ryanairem, bo tym razem Pan kapitan albo pilot nie do końca wyrównali maszynę i (dosłownie) walnęliśmy w pas na początku tylko jednym kołem. Kilka razy w życiu już leciałem ale takiej „bójnięcia” jeszcze nie zaliczyłem :)

Potem okazało się, że dostaniemy inne auto niż zarezerwowaliśmy – miał być VW Golf a dostaliśmy Hondę Insight z hybrydowym silnikiem. Takim pojazdem jeszcze się nie poruszałem, więc to miła zmiana (na szczęscie w tej samej cenie). Okazuje się też, że w takiej Hondzie spokojnie mogą spać trzy osoby. Koniec o samochodzie – może pokuszę się o osobny wpis na temat tej Hondy innym razem…

Miało być o zdziwieniach, więc zaczynamy:

Zdziwienie I
Ceny:
- mała kawa na stacji benzynowej – ok. 10 zł
- kebab na stacji ok. 25 zł!ch
- najtańsza kanapka w „restauracji pod złotymi arkadami” – ok. 10 zł
- 6 butelek wody mineranej + 6 piw w puszkach w supermarkecie – ok. 130 zł
Jak Ci ludzie tutaj żyją?

Zdziwnienie II
Do każdej butelki wody mineralnej (PET) doliczana jest kaucja 2,5 NOK. Do każdej puszki z piwem to samo – 1 NOK. To się nazywa zachęta do recyclingu!

Zdziwienie III
Nigdzie nie można tutaj wymieniać waluty :P Nawet nie chodzi o PLNy bo to się często zdarza ale mówię tutaj o „twardych walutach” – funtach, szwajcarach (nie wiem czy euro jest nadal twardą walutą). Oni po prostu nie mają kantorów, a w bankach nie mają gotówki i w zasadzie wszędzie posługują się kartami. W dużych sklepach jeśli już ktoś zapłaci papierkami, to nie są one umieszczane w kasie (jak u nas) tylko wsysane do jakiejś maszyny, które pewnie je od razu sprawdza i magazynuje.

Zdziwienie IV
Pamiętam Olimpiadę Zimową z 1994 – odbywała się ona w Norwegii w Lillehammer, przez które teraz przejżdżaliśmy. Jakoś wydawało mi się, że to duże miasto itd. a w zasadzie wygląda trochę jak skrzyżowanie Zakopanego z Rabką -15% (oczywiście z pełnym szacunkiem dla wymienionych). Tak czy inaczej skocznia robi wrażenie i wjazd (55 NOK – ok. 30 zł) krzesełkami na samą górę należy do dużych przyjemności.

Zdziwienie V
Oni tutaj naprawdę jeszcze bardziej niż w Holandii respektują przepisy ruchu drogowego. Wszyscy na autostradzie jadą max 100 km/h, a w
innych miejscach 70 lub 40 km/h.

Zdziwienie VI
Zaraz za Lillehammer wszystko wygląda jak w Beskidzie Niskim – też nikogo nie ma i jakby czas się zatrzymuje (zawsze po 15.30). Nie ma nikogo na polach, nikogo przed domami, ruch minimalny – tylko droga lepsza niż nasze wspanaiłe nowe (euro)autostrady.

Śpimy gdzieś na końcu świata (Heidal – zerknij na mapkę obok) ale jak widać jest free WiFi, ciepła woda, zimny browar (dodał Radek) i hamburgery od 75 NOK (ok. 40 zł).

Tyle na dziś, bo czas się przygotować na jutrzejsze zdobywanie szczytu.

PS. To już nie zdziwienie ale nowe doświadczenie – jest godz. 22.00 a na dworze jest tak jasno jak u nas ok 16 – 17 w średniopochmurny dzień. Dowód poniżej:

Jak dobrze pójdzie, będzie to mój 25 szczyt!

Plan jest dość prosty:

• dzień 0 – lost z Krakowa do Oslo (oczywiście moimi ulubionymi liniami - Ryanair)
• dzień I  - przejazd z Oslo do Jotunheimen Feriesenter, gdzie mamy pierwszy nocleg w klasycznych drewnianych domkach
• dzień II – przejazd do Spiterstulen, skąd ruszmy na szczyt – Galdhøpiggen 2469 m n.p.m.! Trasa powinna zająć ok 8-9 h w obie strony :)
• dzień III – dzień awaryjny lub dzień na zwiedzanie wszystkiego co ciekawe pomiędzy Jotunheimen Feriesenter a Oslo + wieczór w stolicy
• dzień IV – powrót do krainy mlekiem i miodem płynącej, czyli do Polski :)

Prognoza pogody jest bardzo dobra, więc myślę, że się uda! Oczywiście na szczycie i przed nim spodziewamy się śniegu, a w zasadzie dużej ilości śniegu… ale to nie problem. Najgorsze co może nam się przytrafić, to nagła śnieżyca, a warto nadmienić, że takowe pojawiają się nawet w sierpniu! Teraz w Krakowie mamy coś ok. 30 °C, a ja mam w plecaku spakowane na wyprawę ciepłe spodnie górskie, czapkę, rękawiczki etc.

Tradycyjnie będzie można śledzić postępy wyprawy na APRSie, więc zapraszam do zerkania na mapę w panelu bocznym lub na pełnoekranowe przedstawienie pozycji moje stacji, czyli SQ7HJI.

Po powrocie postaram się jak najszybciej napisać relację, bo jak uczy doświadczenie – jeśli nie zrobię tego od razu to potem może już nie pojawić się relacja wcale :)

Jeśli ktoś z Was jest:

• zabobonny, to proszę niech trzyma kciuki
• religijny, to niech pomodli się o moją duszę :)
• racjonalny, to niech po prostu życzy mi udanej wyprawy…

Jak mi doniesiono, konkurencja była bardzo ostra ale ostatecznie wygrał zespół ludowy Jarzębina, który zaprezentował utwór o chwytliwym i łatwo wpadającym w ucho i pamieć tytule – Koko Euro Spoko!

Z tego co widzę, jest to typowa ludowa melodia świetnie zaadoptowana do warunków tego wielkiego sportowego wydarzenia. Utwór Koko Euro Spoko wykonywany jest przez grupę Pań w sile wieku (32-82 lat) pochodzących z małej wioski w województwie lubelskim. To właśnie dzięki nim najpierw Polska, a potem cały świat dowiedział się, jaka siła sportowo-muzycznych emocji drzemie również na polskiej prowincji, w tym w małej wsi Kocudza. Oczywiście wygrana konkursu na hymn nie jest pierwszą wygraną zespołu Jarzębina. Z tego co wygrzebałem w sieci wynika, że Panie śpiewają już ponad 23 lata i mają na koncie bardzo wiele zwycięstw w konkursach oraz w trakcie festiwali zarówno na szczeblu gminnym, powiatowym, jak i wojewódzkim!

Rzeczywiście piosenka jest skoczna i motywująca, a także łatwo wpada w ucho i co ważne – świetnie nadaje się do wspólnych śpiewów kibiców różnych drużyn zasiadających na trybunach naszych nowych stadionów.

Dodatkowo mam wrażenie, że jej wymiar emocjonalny i żywa melodia pozwolą wielu ludziom przymknąć oko na ewentualne drobne niedociągnięcia w organizacji tej wielkiej imprezy. Co ja w ogóle piszę? Przecież nie ma mowy nawet o najdrobniejszych niedociągnięciach, bo wszystko zostało zapięte na przysłowiowy ostatni guzik już kilka miesięcy temu, aby nic nie zostawiać na ostatnią chwilę!

Ja jestem już do Euro gotowy! Ponieważ ostatnio w sklepie nie było zwykłych torebek, musiałem zakupić torebkę ze znakiem UEFA oraz Euro 2012 i ze specjalnym dodatkowym hologramem – całość za jedyne 4,99 zł. Dodam do tego jeszcze mój szalik, zgrzewkę  browarów i zacznę szukać pilota, do telewizora, którego nie mam.

Trochę odszedłem od tematu, bo przecież miało być o hymnie Euro 2012! No właśnie – jak Wam się podoba? Piszcie nawet jeśli się Wam nie podoba – chętnie usłyszę różne opinie.

Koko, Koko Euro Spoko – oficjalny hymn Euro 2012

tekst – zespół Jarzębina
muzyka – Grzegorz Urban

1. Cieszą się Polacy,
cieszy Ukraina
Że tu dla nas wszystkich
Euro się zaczyna.

Ref: Koko, koko Euro spoko,
piłka leci hen wysoko,
wszyscy razem zaśpiewajmy,
naszym doping dajmy.

2. Nasi dzielni chłopcy
to biało-czerwoni
Wygrać im się uda,
ucieszy się Smuda.

3. Orzełki biegajcie
żwawo po murawie
Zdobywajcie gole
i będzie po sprawie.

4. Nie myśl sobie bracie,
że rady nie damy
Nie kłopocz się siostro
my Euro wygramy.

W kwietniu opublikowałem 8 wpisów. W tym czasie zanotowałem 14 080 odwiedzin, co przekłada się na 21 674 odsłon stron (1,54 strony/odwiedziny) i 12 252 UU. W ten sposób wynik wzrósł o 6,6% w stosunku do zeszłego miesiąca ze średnią 408 UU/dzień.

Pięć najpopularniejszych wpisów i strona:

• Google Maps w wersji 8-bitowej (Do boju) - pierwszy raz od wielu miesięcy jakiś wpis zdetronizował wpis o E52 :)
• Nokia E52 – wrażenia po pierwszym dniu
• Dwa okna programów Microsoft Excel lub Microsoft PowerPoint
• [Test] Zenithink ZT-180 – (ePad, aPad)
• Korona Gór Polski (strona) – wiosenno-wakacyjny powrót!
• [Test] Kindle 4 Classic od ebookpoint.pl – pierwsze wrażenia

i w poczekalni:

• Zenithink ZT-180 – update Android 2.2 (0603)

Trzy najpopularniejsze wpisy z kwietnia to:

• Google Maps w wersji 8-bitowej (Do boju)
• Premiera odnowionej cyfrowo Ziemi Obiecanej w reż. Andrzeja Wajdy
• Podsumowanie: marzec 2012

W sumie napisaliście tylko 49 komentarzy (+2 w stosunku do marca), czyli wychodzi ok. 1,63 komentarza/dzień.
Komentowało 29 osób, a najaktywniejsi to:

• brutus – 5 razy (debiut)
• Hołek - 4 razy
• Mushal – 3 razy
• Rafał – 3 razy
• shokungana – 3 razy (debiut)
• Łukasz L. – 3 razy

Najwięcej przekierowań (z wykluczeniem portali społecznościowych i wyszukiwarek):

• wp-expert.pl
• newchemistry.eu
• nicprostszego.wordpress.com
• sp9kgp.org
• daggerka.pl

Najczęściej wpisywane do wyszukiwarki słowa kluczowe lub frazy:

• google maps do boju inne wersje
• nokia e52 wifi + blokada klawiatury + znikająca tapeta + migająca koperta i inne pochodne
• bałkany – nadal zainteresowanie rośnie

Poniżej wybór najlepszych słów kluczowych z wyszukiwarek, dzięki którym ludzie trafiali na moją stroną:

• co daje byciem najaktywniejszym komentatorem – u mnie na stronie jest się wymienionym w odpowiednim miejscu + dostaje się linka dofollow + myślę o nagrodach dla najaktywniejszych na koniec roku :)
• co odpowiadać osobie bezczelnej – najlepiej zachowywać spokój i powagę
• czy projekt dharma istnieje naprawdę? – oczywiście, że tak! Jest o tym nawet film…
• jaka jest róznica między kluskami francuskimi a półfrancuskim - francuskie zawierają pianę z białek, a półfrancuskie nie!
• kto zaprasza na obiad po obronie doktoratu – oczywiście doktorant :)
• milczarek to pedal – ciekawe?
• polski filmy robertem wieckiewiczem o dziwkach – nie mam pojęcia. Może chodziło o Zwerbowaną miłość?
• sławny jakub milczarek – to na pewno chodziło o mnie :)

Muszę przyznać, że jakoś w kwietniu nie pojawił się w słowach kluczowych żaden tekst, który rzucałby mnie na kolana :)

Zaczynamy!

Klub Ryjek

Niestety klubowicze Ryjka nie bardzo mają ochotę na pisanie wpisów na naszym klubowym blogu. Wyszło ostatecznie, że pojawiła się tam jedynie moja krótka notka opisująca aplikację Gmail Tap, która była prima aprilisowym żartem. Co ciekawe trochę wykrakałem, że ta aplikacja może powstać w rzeczywistości i tak też się stało :)

Justyna Pietrasik

Justyna opisuje tym razem weekendową wyprawę na Borówkową Górę (900 m n.p.m.), którą możecie odnaleźć w Górach Złotych. Szczerze przyznam, że tam jeszcze mnie nie było. To znaczy byłem w Górach Złotych ale ani na Jawornik Wielki ani na Borówkową Górę jakoś nie dotarłem – trzeba będzie się kiedyś wybrać! W samym opisie poza sprawami krajoznawczymi możecie również dowiedzieć się jak wygląda chodzenie po górach osób z problemami kręgowymi…

Kamil Maciejewski

U Kamila przeczytałem już drugi w dzisiejszym dniu wpis o Blackberry Playbook. Zabawka wygląda rzeczywiście ciekawie ale jak dla mnie chyba jest trochę za mała. Osobiście wolę tablety z 10 calowym ekranem. Jak wiecie przez ponad rok używałem Zenithink ZT-180, a w najbliższych dniach przesiądę się na coś z zupełnie innej półki!

Kuba Grom – Nowa Alchemia

Kuba stworzył w mijającym miesiącu kilka interesujących notek ale specjalnie dla Was wybrałem tekst zahaczający o „moje naukowe podwórko„. We wpisie Chemik na miejscu zbrodni – próby analityczne na krew możecie poczytać zarówno o ciekawych i obecnie stosowanych testach, które wskazują na możliwą obecność krwi, a także o wcześniejszych historycznych metodach. Bardzo dobry historyczno-naukowy tekst!

Majsterkowo

W serwisie Majsterkowo pojawił się nowy redaktor o imieniu Kuba. W związku z tym i jednocześnie dlatego, że to najciekawszy majsterkowy wpis w tym miesiącu, zapraszam Was do zerknięcia na opis rozbudowy zasilacza warsztatowego ATX. Jak się można domyśleć jest to kontynuacja projektu Łukasza z zeszłego roku nazwanego Zasilacz warsztatowy ze starego zasilacza ATX. Ja osobiście chwilowo nie potrzebuję żadnego zasilacza, bo też nie bawię się elektroniką ale może w niedalekiej przyszłości…

Marcin Budny – New chemistry

Dziś na blogu New chemistry pozwolę sobie polecić wpis o butach! Może Was to trochę zdziwić ale przecież chemia jest wszędzie, więc można spojrzeć również na udoskonalenia butów okiem chemika. Nie jest to jednak wpis o technologii wytwarzania gumy albo obróbki skóry. Zamiast tego dowiecie się czym jest mechanochemia i jak możemy korzystać z jej dobrodziejstw.

Marcin Szumański – subiektywnie i na luzie – wciskam kit, w który wierzę

Nie wiem czemu ale jakoś średnio zainteresowały mnie w tym miesiącu wpisy u Szumana. W zasadzie jedynym ciekawym była recenzja filmu American Pie 8: Zjazd absolwentów. Trochę jest mi trudno uwierzyć, że to już ósma część tego filmu, bo ja osobiście widziałem chyba tylko dwie części, a pamiętam jedynie pierwszą. Tak czy inaczej Szuman poleca, a ponieważ bardzo często mamy zgodny gust, więc pewnie zbiorę się do obejrzenia tej produkcji.

Michał Grzesiczak – Nowy rok, nowe możliwości – again

Michał już pięć dni po mojej publikacji na stronie klubowej wpisu o Gmail Tap znalazł taką aplikację w Google Play (dawniej Andorid Market). Tak więc jeśli ktoś woli mieć klawiaturę złożoną jedynie z dwóch przycisków – kropki i kreski to zachęcam do zerknięcia na wielki powrót alfabetu Morse’a

Michał Oleszczyk – Ostatni fotel po prawej

O Michale pisałem niedawno, przy okazji komentarza do premiery odnowionej Ziemi Obiecanej Andrzeja Wajdy. Jeśli pamiętacie Michał w tym miesiącu (i poprzednich) pracował jako rzecznik prasowy Festiwalu Off Plus Camera ale i tak pojawiło się na Jego blogu kilka notek. Nie wiedziałem, którą wybrać, więc postanowiłem napisać Wam ciekawostkę – Michał został nominowany do nagrody Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej w kategorii Krytyka filmowa – gratuluję i życzę przyznania nagrody!

Pisane z labu

Em postanowiła przybliżyć nam mniej więcej w połowie miesiąca prostą regułę, która rządzi wysypem lub zanikiem białaczek i żółtaczek obserwowanych w Jej klinice. Skąd się one biorą i jaka może być prosta zależność poczytacie we wpisie Ab ovo.

Radosław Grzegorski SQ7UFO

Radek chyba miał w mijającym miesiącu trochę więcej czasu, bo powstało na Jego blogu kilka ciekawych wpisów. Zachęcam Was do zerknięcia na notkę Gry Online – trochę własnych refleksji. Mam jednak mieszane uczucia, bo tekst jest ciekawy i obejmuje duży zakres tematu gier komputerowych ale nie został opatrzony nawet jednym małym zdjęciem lub screenem, przez co trudno się go czyta.

Rafał Czajkowski – Wieśniak na (nowotarskich) salonach

Po długiej przerwie (od grudnia 2011) Rafał powrócił wreszcie do blogowania. Co więcej był to powrót z wielką klasą, bo pojawiały się na Jego blogu aż 3 wpisy :) Mnie osobiście najbardziej zainteresowała recenzja telefonu Samsung Galaxy S II (i9100), nad którym sam kiedyś się zastanawiałem. Chyba jednak przy kolejnej wymianie aparatu doczekam się już wersji III lub IV. Wpis jest o tyle ciekawy, że dla Rafała jest to duża przesiadka, bo autor był jednym z pierwszych moich znajomych posiadających i jednocześnie potem najdłużej używających telefon G1 z Androidem.

Rafał Marszałek – Nic prostszego

Po raz kolejny Rafał zabrał się za mój ulubiony temat, czyli miniaturyzację w chemii analitycznej, chociaż tak na prawdę tym razem to bardziej biochemia analityczna. Z artykułu Kwantowe kropki, mikroczipy i telefony komórkowe w walce z E.coli dowiecie się jak zrobić prosty spektrofluorymetr, który umożliwi szybkie wykrywanie i całkiem wiarygodny pomiar ilościowy pałeczki okrężnicy (E. coli). Niestety chociaż metoda jest prosta, to nadal nie będzie tania ze względu na koszt stosowanych przeciwciał potrzebnych do odpowiedniej reakcji immunochemicznej.

Sebastian Fijak – Przewodnik UIMLA

U Fijaka zapraszam do zerknięcia na wpis dotyczący bezpieczeństwa lawinowego w górach, czyli na temat, który od pewnego czasu jest konikiem naszego przewodnika UIMLA! We wpisie Po nitce do kłębka- sznur lawinowy poczytacie o magicznym czerwonym sznurku i o tym jak potrafił on jeszcze 30-40 lat temu ratować życie…

Sławomir Śmiarowski – Zlew polski

Tym razem Hołek się nie postarał i przez cały kwiecień stworzył cały jeden wpis i do tego jeszcze bardzo krótki. Jeśli są wśród Was miłośnicy słów kluczowych, czyli tego co ludzie wpisują do wyszukiwarki Google zachęcam do zerknięcia na wpis Najciekawsze słowa kluczowe – marzec 2012

Będzie to My Sweet Lord w wykonaniu George’a Harrisona, czyli najmłodszego ex-członka The Beatles. Oczywiście wspomniany utwór powstał mniej więcej w momencie rozpadu grupy (1970) i zaliczany jest już do solowej twórczości tego świetnego muzyka, a wydany został w ramach płyty All Things Must Pass. We wpisie umieściłem dwie wersje: pierwszą z lat ’70 i drugą z 2000 roku.

Trudno pisać o tematyce utworu bo jest to rodzaj modlitwy, lub wyrazu uwielbienia dla czegoś lub kogoś wyższego. Przewijają się w nim wątki judeochrześcijańskie my sweet lord, hallelujah, a także wątki pochodzące z szeroko rozumianego hinduizmu. Po za znanym fragmentem Hare Krishna, Hare Krishna, Krishna, Krishna, Hare, Hare, Hare Rama, Hare Rama, Rama, Rama, Hare, Hare, czyli pochwały dla Kryszny oraz Ramy można tam odnaleźć dopowiadane fragmenty mantry:

Gurur Brahmā, gurur Viṣṇur, gurur devo Maheśvaraḥ
Brahmā jest nauczycielem/mistrzem, Wisznu jest nauczycielem/mistrzem, Pan Maheśvara jest nauczycielem/mistrzem

Gurus sākṣāt paraṃ Brahma, tasmai śrī gurave namaḥ
Zaprawdę, najwyższy Brahmā jest nauczycielem/mistrzem, kłaniam się przed tym szanowanym nauczycielem/mistrzem

Wydaj mi się, że utwór może być odbierany w dwojaki sposób! Z jednej strony może to być próba synkretyzmu religijnego, czyli połączenia różnych wierzeń i obrzędów w jedną całość nawet jeśli z pozoru wierzenia te nie powinny nigdy znaleźć wspólnego mianownika. Z drugiej strony w utworze można doszukać się pewnej formy zachęty do uniwersalizmu religijnego. W tym drugim wypadku chodzi o pokazanie, że tak na prawdę wszystkie drogi (tradycje, rytuały, formy) prowadzą do tego samego boga lub bardziej pasowałoby tutaj absolutu lub wręcz uniwersalnej zasady/bytu.

Jakkolwiek byśmy na to nie spojrzeli piosenka w mojej ocenie jest świetna i w odróżnieniu do bardzo wielu utworów tworzonych przez wyznawców zwłaszcza religii z grupy judeo-chrześcijańskiej lub szerzej – przyjmującej za podstawę tzw. Stary Testament (w ten sposób nie zapominamy o muzułmanach) jest serdeczna, ciepła i zachęcająca do pojednania.

Ktoś może teraz skrytykować – co Ty panteista możesz o tym wiedzieć? Otóż mogę coś na ten temat powiedzieć, bo dla mnie uwielbienie dla Brahmā’y (ब्रह्मा) jako stworzyciela świata, Kryszny (कृष्ण) jako najwyższej istoty, Pana (Lord – w domyśle Jezusa lub Jahwe) jako wzoru i nauczyciela (etc.) jest jednym i tym samym, co moje uwielbienie dla przyrody i wszechświata jako całości. W ten sposób można w pewien sposób, co może być zaskakujące, połączyć dalekich mi walczących Sunnitów z bardzo bliskimi mi stoikami lub ewentualnie neoplatończykami.

Koniec tej filozofii na niedzielę :) Jeśli macie ochotę, to posłuchajcie utworu i pomyślcie o tym, co w zasadzie jedynie zasygnalizowałem powyżej…

Jeśli nie macie ochoty na takie wysiłki myślowe, to zawsze można włączyć tę piosenkę i zacząć przygotowywać obiad według przepisu podanego w Poranku z TVN, pooglądać wróżbitę Macieja lub inny program o podobnym wymiarze filozoficznym…

Jeszcze ciekawostka na koniec – kiedyś John Lennon powiedział w radiu „Every time I put the radio on, it’s ‘oh my Lord’ − I’m beginning to think there must be a God!” i moim zdaniem jest to piękne podsumowanie popularności utworu Harrisona!

Wersja z lat ’70

I wersja z 2000 r.

Dla chcących pośpiewać poniżej tradycyjnie tekst piosenki (jedna z wersji):

George Harrison – My Sweet Lord

My sweet lord
Hm, my lord
Hm, my lord

I really want to see you
Really want to be with you
Really want to see you lord
But it takes so long, my lord

My sweet lord
Hm, my lord
Hm, my lord

I really want to know you
Really want to go with you
Really want to show you lord
That it won’t take long, my lord (hallelujah)

My sweet lord (hallelujah)
Hm, my lord (hallelujah)
My sweet lord (hallelujah)

I really want to see you
Really want to see you
Really want to see you, lord
Really want to see you, lord
But it takes so long, my lord (hallelujah)

My sweet lord (hallelujah)
Hm, my lord (hallelujah)
My, my, my lord (hallelujah)

I really want to know you (hallelujah)
Really want to go with you (hallelujah)
Really want to show you lord (aaah)
That it won’t take long, my lord (hallelujah)

Hmm (hallelujah)
My sweet lord (hallelujah)
My, my, lord (hallelujah)

Hm, my lord (hare krishna)
My, my, my lord (hare krishna)
Oh hm, my sweet lord (krishna, krishna)
Oh-uuh-uh (hare hare)

Now, I really want to see you (hare rama)
Really want to be with you (hare rama)
Really want to see you lord (aaah)
But it takes so long, my lord (hallelujah)

Hm, my lord (hallelujah)
My, my, my lord (hare krishna)
My sweet lord (hare krishna)
My sweet lord (krishna krishna)
My lord (hare hare)
Hm, hm (gurur brahma)
Hm, hm (gurur vishnu)
Hm, hm (gurur devo)
Hm, hm (maheshwara)
My sweet lord (gurur sakshaat)
My sweet lord (parabrahma)
My, my, my lord (tasmayi shree)
My, my, my, my lord (guruve mamah)
My sweet lord (hare rama)

(Hare krishna)
My sweet lord (hare krishna)
My sweet lord (krishna krishna)
My lord (hare hare)

Wtedy rozpoczęła się moja owocna współpraca z księgarnią internetową ebookpoint.pl, w ramach której m.in. dostałem do testowania Kindle’a 4.

Lubię ich w zasadzie za kilka rzeczy ale najważniejszą sprawą jest chyba to, że starają się cały czas rozwijać!

Najpierw było wejście na rynek z publikacjami bez DRMów (w trzech formatach: PDF, ePub i Mobi), potem zaczęły się pojawiać się różne oferty promocyjne, w tym całkiem przyjemna obniżka cen wszystkich publikacji o 20%. Trochę ponad dwa miesiące temu pisałem o tym, że księgarnia ebookpoint.pl dogadała się z Dropboxem i możemy teraz ustawić sobie, że zakupione książki są automatycznie przesyłane na nasze konto w usłudze Dropbox.

Kilka dni temu pojawiła się kolejna nowość, lecz jest ona skierowana do trochę węższego grona odbiorców.

Generalnie chodzi o to, że księgarnia uruchomiła usługę Self-Publishingu. Teraz przychodzi do głowy pytanie – co to znaczy?

Jak się domyślacie jest to usługa przeznaczona dla osób, które chciałby wydać własną książką (własnego ebooka). Co ciekawe, cały proces jest pod naszą kontrolą i to do nas należy:

• napisanie książki (niby to oczywista oczywistość ale na wszelki wypadek o tym wspominam)
• wykonanie redakcji dzieła przed jego wydaniem
• stworzenie odpowiedniej oprawy graficznej
• wykonanie odpowiednich wersji (PDF, ePub i Mobi)
• zorganizowanie działań promocyjnych naszej publikacji

Księgarnia ebookpoint.pl w zasadzie umożliwia nam publikację i oddaje nam specjalny panel, w którym możemy monitorować postępy w sprzedaży i nasze zyski :)

W ten sposób nasze dzieło jest od początku do końca nasze i możemy na nim więcej zarobić, bo płacimy tylko za platformę z pomięciem edytorów, grafików, wydawców etc. Z drugiej jednak strony nikt za nas nie zadba o finalny efekt i nikt nie będzie poganiał aby dotrzymać terminów…

Więcej informacji znajdziecie na stronie Ebookpoint Publishing & Sales

Na koniec przyznam się, że noszę się już od dawna z myślą napisania jednej książki ale chciałbym wydać ją zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej. Żadnych szczegółów jednak na razie nie będę zdradzał :)

A czy ktoś z moich czytelników planuje wydać jakiegoś ebooka?

Krakowski Oddział PTChem, zaprasza na kolejne posiedzenie naukowe:

Temat: “Utleniająca degradacja poliolefin do wosków – badania i wdrożenia”

Wykładowca: prof. dr hab. inż. Jan Zawadiak (Politechnika Śląska, Wydział Chemiczny)

Data i czas: 18. kwietnia (środa) 2012 r., godz. 17:00

Miejsce: Sala Wschodnia na Wydziale Chemii UJ, ul. Ingardena 3, Kraków

Tym razem wraz z zaproszeniem na powyższy wykład dostałem również informację o samym prelegencie, której fragment pozwolę sobie zamieścić poniżej.

Prof. dr hab. inż. Jan Zawadiak – Kierownik Zespołu Przemysłowej Syntezy Organicznej

Zainteresowania badawcze profesora Zawadiaka związane są od samego początku kariery naukowej z procesami utleniania w fazie ciekłej. Za jedno z większych swoich osiągnięć naukowych uważa prace nad otrzymywaniem nadtlenku dikumylowego.

Kariera naukowa:

• 2002 – Tytuł profesora,
• 1991 – Doktor habilitowany
• 1975 – Doktor nauk technicznych z zakresu „technologii chemicznej”
• 1970 – Magister inżynier chemik specjalność „technologia podstawowej syntezy organicznej”

Zainteresowania naukowe:

• Nauki techniczne, technologia chemiczna organiczna, procesy utleniania w fazie ciekłej, synteza i badanie właściwości związków nadtlenowych. Synteza związków z grupy „fine chemicals”,
• Transfer technologii, bezpieczeństwo procesowe.

W ramach festiwalu Off Plus Camera 2012 w niedzielny wieczór w krakowskim kinie Kijów miałem przyjemność uczestniczyć w wielkim filmowym wydarzeniu. W obecności Andrzeja Wajdy oraz odtwórców głównych ról, czyli Andrzeja Seweryna, Daniela Olbrychskiego i Wojciecha Pszoniaka a także innych aktorów i członków ekipy filmowej o godz. 19.00 rozpoczęła się projekcja odnowionej, a dokładniej odrestaurowanej cyfrowo nowej wersji reżyserskiej filmu Ziemia Obiecana (1974). Za cały projekt renowacji odpowiada firma KinoRP oraz cały szereg sponsorów i patronów.

Jak możecie się spodziewać lub po prostu wiecie (zwłaszcza że wspominam o tym dość często) dla mnie jako Lodzermenscha (chociaż w Krakowie) zarówno książka, jak i film Ziemia Obiecana grają bardzo ważną rolę w życiu!

W mojej kolekcji filmowej posiadam wszystkie trzy dotychczasowe wersje filmu (I wersja kinowa ok. 180 min, wersja TV ok. 208 min i II wersja kinowa po lekkiej cenzurze ok. 138 min) i oczywiście samo dzieło literackie. Tak więc wręcz obowiązkowo musiałem pojawić się na tym seansie, zwłaszcza że dostałem taką możliwość, dzięki specjalnym zaproszeniom od Michała Oleszczyka, który jest rzecznikiem prasowym Festiwalu Off Plus Camera 2012. Jeśli ktoś z Was jeszcze nie kojarzy Michała, to zachęcam do zerknięcia na podsumowania ciekawostek u znajomych - co miesiąc polecam jakąś Jego recenzję opublikowaną w ramach blogu „Ostatni fotel po prawej„.

Całe spotkanie filmowe trwało niemal 4 godziny. O godz. 18.00 rozpoczęły się powitania oraz przemówienia i w zasadzie ten godzinny wstęp zdominował Andrzej Wajda dając dojść do głosu na dłuższą chwilę jedynie Wojciechowi Pszoniakowi :)

Sam reżyser opowiadał o swoich związkach z Krakowem i niechęci do Łodzi (!). Akurat o tym drugim wiem aż nadto :( ale nie o tym dziś chciałem pisać…

Dla mnie bardzo ciekawą sprawą była opowieść o tym jak w ogóle doszło do nakręcenie Ziemi Obiecanej. Tę część opowieści Pan Wajda rozpoczął słowami ”Głupi ma zawsze szczęście”. Okazuje się, że wspaniałą powieścią Reymonta reżyser zainteresował się dzięki spotkanemu przypadkiem w jakimś przejściu Andrzejowi Żuławskiemu. To właśnie On podsunął Andrzejowi Wajdzie lekturę i pomysł na film.

Sam film jest bardzo bliski wersji literackiej, bo jak przyznał reżyser – Reymont napisał bardzo realistyczną powieść, która była prawie gotowym scenariuszem. Oczywiście występują pewne różnice, między innymi warto zwrócić uwagę na zupełnie inny wydźwięk zakończenia i trochę inne przedstawienie pozytywnych/negatywnych cech narodowych poszczególnych bohaterów. No cóż – Reymontowi było blisko do ówczesnej Endecji, a Panu Wajdzie raczej bliżej w inną stronę…

To jednak nie jest tutaj najważniejsze, bo film i tak w mistrzowski sposób przedstawia Łódź przełomu XIX i XX w., a zwłaszcza rewelacyjnie rysuje tę niespotykaną w innych miejscach koegzystencje Polaków, Niemców i Żydów. Oczywiście osią całej opowieści jest budowa fabryki, kredyty, gotówka, czyli kapitalizm pełną gębą ale jest również miejsce na rozważania o (łamanej) etyce, (ginących) zasadach i (umierającej) tradycji.

Co ciekawe – dziś zostałem zaskoczony pytaniem od Sylwii, która nie mogła uczestniczyć w sensie do końca, a nigdy wcześniej nie widziała Ziemi Obiecanej. Zapytała mnie Ona – „czy udało im się ostatecznie zbudować tę fabrykę?„. Przyznam szczerze, że zawsze ten film odbierałem jako całość, jako film o klimacie Łodzi, o ludziach i tym wszystkim o czym pisałem wcześniej ale jak widać można do niego również podejść jako do opowieści o przygodach trzech młodych gniewnych budujących fabrykę :)

Nie będę dalej streszczał filmu, bo przecież nie o to chodzi w tym wpisie. Dodam jednak dla miłośników i koneserów tego obrazu, że w tej odnowionej cyfrowo wersji doszło kilka scen (w stosunku do I wersji z 1974), a kilka zostało usuniętych. Spośród tych pierwszych warto zwrócić uwagę na pełną dyskusje Maxa z ojcem na temat przyszłości ich biznesu i tego jak się Łódź zmieniła przez 50 lat. Jeśli chodzi o sceny, które totalnie zniknęły to pierwsza, która przychodzi mi na myśl, to scena w której pracownicy biurowi grają po pracy Mozarta i własne kompozycje!

Najważniejszą jednak sprawą związaną z nową wersją Ziemi Obiecanej, o której koniecznie należy wspomnieć to niesamowita poprawa obrazu i dźwięku! Dopiero teraz wzorzyste i bogate w kolory stroje Mady Muller, granej przez Bożenę Dykiel nabierają prawidłowego i przyjemnego dla oka nasycenia. Obraz jest tak czysty i ostry, że jesteśmy w stanie przeczytać nagłówki w trzymanych w dłoniach przez bohaterów gazetach (p. w Lodzer Zeitung, Dziennik Łódzki etc.) albo zobaczyć, że znaczki na kopertach trzymanych przez Bucholca są rzeczywiście znaczkami Ceesarstwa Rosyjskiego itd. itd. Dźwięk wydaje się być pełniejszy chociaż tutaj przyznam, że zmiana jest mniej spektakularna.

Jeszcze powrócę na chwilę do aktorów - Wojciech Pszoniak opowiadał o tym, że początkowo miął grać zupełnie inną rolę! Moryc Welt miał był bardziej Reymontowski ale ostatecznie właśnie ta postać, zapewne również dzięki niesamowitej grze Wojciecha Pszoniaka została zmieniona w stosunku do literackiego oryginału zarówno w sensie duchowym, jak i wyglądu zewnętrznego.

Daniel Olbrychski wypowiedział się raczej krótko i niestety nie do końca udało mi się złapać Jego przesłanie.

Niestety Andrzej Seweryn nie miał swoich pięciu minut na opowieść, bo wszyscy zajęli się wykonywaniem odcisków dłoni do alei gwiazd, a potem mikrofon znów przechwycił reżyser, który jak wiemy bardzo lubi opowiadać.

Premierowy seans był dopiero początkiem miłego wieczoru. Jak się okazało na kilka godzin przed imprezą dostałem od Michała również zaproszenia na bankiet z okazji tego premierowego pokazu!

Na bankiecie w otoczeniu zgromadzonych w Sukiennicach pięknych obrazów można było przez chwilę stać się częścią wielkiego artystycznego świata polskiego filmu, bo większość honorowych gości zaszczyciła swoją obecnością to spotkanie! Było to bardzo miłe spotkanie, w niesamowitej atmosferze…

Zdjęcia z seansu oraz z bankietu dostępne są na oficjalnej stronie Off Plus Camera w dziale Galeria.

Przyszło mi do głowy aby zapytać Was jeszcze na koniec tego wpisu, czy również lubicie Ziemię Obiecaną tak bardzo jak ja? A jeśli tak, to czy macie jakąś postać, z którą możecie się identyfikować?

U mnie to akurat proste i podobno oczywiste – jak powiedział wczoraj w rozmowie telefonicznej (po seansie) mój szanowny Ojciec – „… bo Ty właśnie masz taką szwabską sentymentalną duszę”. Czyli już wiecie kto jest „moim” bohaterem… :)

Dlaczego Peter do mnie napisał? Otóż zespół pod Jego kierownictwem stworzył specjalną grafikę opisującą całe życie Stephena Hawkinga od narodzin aż do naszych czasów. Odnajdziecie tam informacje o nagrodach i wszelkich honorach jakie Go spotkały, ciekawostkach z życia, ważnych momentach w karierze i życiu osobistym oraz mniej przyjemne informacje o kolejnych stadiach choroby (stwardnienie zanikowe boczne) jaka dotknęła tego naukowca w wieku 21! Co zaskakujące – dawano Mu wtedy jedynie max 3 lata życia!

Peter napisał „Let me know what you think, I appreciate all feedback.”  więc zachęcam Was do skrobnięcia kilku słów na temat dzieła stworzonego przez Jego zespół!

Mnie osobiście podoba się taka forma prezentowania ciekawej osoby, a samo wykonanie jest bardzo estetyczne i zachęca do „przewijania w dół” – uprzedzam, że do przewinięcia będziecie mieli 7130 pikseli :)

Przyznam, że o wielu sprawach przedstawionych w tej infografice nie miałem wcześniej pojęcia ale znalazłem drobny brak! Nie napisano o tym, że Hawking występował w Star Trek: The Next Generation w odcinku Descent, Part I (Sezon 6, epizod 26), w którym to razem z porucznikiem Data i innymi dwoma wielkimi umysłami (Albert Einstein i Sir Isaac Newton) grał w pokera!

Oryginalny obraz dostępny jest pod adresem: http://onlinephd.org/stephen-hawking/

W marciu opublikowałem jedynie 6 wpisów. W tym czasie zanotowałem 13 848 odwiedzin, co przekłada się na 21 243 odsłon stron (1,53 strony/odwiedziny) i 11 871 UU. W ten sposób wynik zmalał o 3,8% w stosunku do zeszłego miesiąca ze średnią 383 UU/dzień.

Pięć najpopularniejszych wpisów:

• Nokia E52 – wrażenia po pierwszym dniu
• Dwa okna programów Microsoft Excel lub Microsoft PowerPoint
• [Test] Zenithink ZT-180 – (ePad, aPad)
• Wymiana walut w serwisie Fritz Exchange – jak to działa? - nowość w zestawieniu!
• Bezczelność niektórych ludzi przekracza już wszelkie normy! - druga nowość w zestawieniu!

i w poczekalni:

• Korona Gór Polski (strona)

Trzy najpopularniejsze wpisy z marca to:

• Bezczelność niektórych ludzi przekracza już wszelkie normy!
• Loituma – Ievan Polkka
• Podsumowanie: luty 2012

W sumie napisaliście tylko 47 komentarzy (-14 w stosunku do lutego), czyli wychodzi ok. 1,52 komentarza/dzień.
Komentowało 47 osób, a najaktywniejsi to:

• Hołek - 7 razy – ponownie pierwsza pozycja!
• Kaś - 5 razy

Pozostali napisali tylko jeden lub dwa komentarze, więc nie znaleźli się w zestawieniu :(

• newchemistry.eu
• gorskiewedrowki.blogspot.com (nowość)
• szuman.eu
• nicprostszego.wordpress.com
• sq7ufo.eu

Najczęściej wpisywane do wyszukiwarki słowa kluczowe lub frazy:

• nokia e52 wifi + blokada klawiatury + znikająca tapeta + migająca koperta i inne pochodne
• fritz exchange - ludzie zaczynają szukać opinii
• bałkany – czyżby rosło
• abbey road
• mały szlak beskidzki - wiosna!

Poniżej wybór najlepszych słów kluczowych z wyszukiwarek, dzięki którym ludzie trafiali na moją stroną:

• czego słucha włodek z lekkostronniczego? (3 razy) – sam nie wiem, będę musiał spytać i podeślę to pytanie do Włodka!
• badanie na temat potrzeb i oczekiwań młodych harcerzy- trochę się boję jakie mogłyby znaleźć się informacje w tym raporcie – macie jakieś pomysły?
• chce sie polaczyc przez telefon z liveboxem bo klucz wep jest za długi i nie zmiesci mi sie w komurce – w zasadzie brak mi nawet słów..
• co oznacz setup fatal error – to znaczy, że trzeba spróbować jeszcze raz albo kupić legalną wersję!
• co wspolnego laczy fryderyka chopina i marie sklodowska curie – Francja? :)
• co z karta sim gdy sprzedajemy tel.kom? – jak to powiedziała Pani Graficzka siedząca obok – „zjeść”, chyba że macie inne pomysły?
• czy w harcerstwie dostaje sie mundurki – tak oczywiście i dodatkowo jeszcze dostaje się lśniące buty wojskowe, całodzienne wyżywienie i talony na malucha!
• darmowe zwiastuny sex w klasztorze – o to już ktoś kiedyś pytał ale sam nie wiem o co chodzi
• harcerze studenci kraków same dziewczyny – ciekawe zestawienie i ciekawy cel takich poszukiwań!
• himlay wibratory – hm…
• ile jest kilometrów z łodzi do zgierza – 0 km, bo Zgierz jest przyklejony do Łodzi!
• jakie są kopce w krakowie – KK. Wandy, Piłsudskiego, Kościuszki, Kraka i JPII
• jakie trzeba miec wykształcenie zeby pracowac hufcu – nie trzeba mieć żadnego…
• jestem złym studentem – zło jest dość względne, myślę że wiele z osób czytających mojego bloga można opisać jako złych studentów, łącznie z piszącym ten komentarz…
• śmiarowski slawomir uslugi budowlane gdansk – czyżby nowa inicjatywa Hołka?

Nie każdy jednak ma taką konsolę (działającą?) więc również dla wszystkich innych została przygotowana wersja demo tego produktu. Wystarczy w Google Maps w prawym górnym rogu najechać na obrazek pod którym w polskiej wersji kryją się trzy (z czterech) Mapa, Earth, Satelita oraz Do boju, a następnie wybrać właśnie tę opcję Do boju.

W wersji angielskiej to demo nazywa się Quest czyli wyprawa (+ zadanie) u nas jak widać jest bardziej militarnie!

Jeśli już przejdziemy w tryb Do boju naszym oczom ukazuje się mapa świata w stylu 8-bit retro. W miejscach, gdzie znajdują się góry widzimy kilkunastopikselowe skały, a tam gdzie są lasy piękne drzewo. Wszystkie miasta tez mają swoją ikonę, a te większe zostały nawet wyróżnione ikoną przypominającą zamek. W Polsce niestety żadne miasto nie dostąpiło tego zaszczytu – najbliżej nas taką ikonę dostał Berlin.

Co ciekawe podczas powiększania, mapa oczywiście się dostosowuje i z każdym poziomem pokazuje coraz więcej szczegółów. W ten sposób jesteśmy w stanie zobaczyć drogi, jeziora, linię brzegową (?), parki etc.

Na na oficjalnym blogu Google Maps inżynier Google - Tatsuo Nomura napisał:

With Google Maps 8-bit, you can do all the things you already do on regular Google Maps. Search for famous landmarks and sites around the world. Take an epic journey with 8-bit Street View. Get detailed directions to avoid dangerous paths, and battle your way through a world of powerful monsters and mystic treasures.

Rzeczywiście działają wszystkie normalne funkcje Google Maps – udało mi się wyszukać trasę oraz potrzebne mi miejsca. Polecam samemu wypróbować…

Dodatkowo w interesujących miejscach możecie odnaleźć specjalne ikony schematycznie je przedstawiające. Niestety w Polsce chyba nic nie zostało zaznaczone ale przynajmniej np na Rynku w Krakowie odnalazłem dwójkę dzieci (turystów?) z literą G na koszulce.

Moskwa dostała nawet dwie ikony + dzieci – zerknijcie poniżej:

Na Google Maps 8-bit można odnaleźć również potwory, duchy i inne takie. Mnie udało się znaleźć jednego chyba ducha na północ od Londynu i ufo porywające krowę w okolicach Strefy 51 :)

Jeśli uda się Wam odnaleźć jakieś ikony w ciekawych miejscach to piszcie śmiało w komentarzach!

Tak jak w przypadku innych nowych produktów, tak i tym razem zespół Google Maps przygotował specjalny film:

W dzisiejszym zestawieniu będzie 18 pozycji:

Klub Ryjek

Znów pojawiły się w ostatnim czasie w Klubie nowe osoby ale chciałem zachęcić Was do zerknięcia na Relację Kuby SQ6NEJ i Agaty SP601137 z Babiej Góry KGP 02. Wymieniona ekipa już od jakiegoś czasu zdobywa nasz Dyplom KGP-Wędrowiec i jak widać są już coraz bliżej osiągnięcia finału!

Dawid Frąckowiak – Laboratorium Davidoffskiego

U Dawida zaszły zmiany w estetyce bloga – jak dla mnie idzie ku lepszemu! Z ostatnich dwóch miesięcy wybrałem dla Was wpis zatytułowany mgr Davidoffski i synteza deuterowanych związków chemicznych. W tej notce opatrzonej również szeregiem wzorów Dawid odpowiada na pytanie, które kiedyś też przyszło mi do głowy: jak syntezuje się rozpuszczalniki deuterowane stosowane np do badań NMR?

Jacek Belowski – Globalny śmietnik

Jedyny doktor nauk medycznych wśród moich polecanych, tym razem na warsztat wziął temat szczepionek ale w oryginalnym ujęciu. Z wpisu Krzyk mózgowy – jak szczepi Internet możecie dowiedzieć się czym jest stan/objaw nazywamy krzykiem mózgowym i nawet co ważniejsze – co nie jest tym krzykiem, chociaż przez wielu jest tak identyfikowane…

Justyna Pietrasik

U Justyny tym razem polecam piekielną wyprawę – na szczyt Satan 2422 m n.p.m. położony w słowackich Tatrach Wysokich. Warto zerknąć chociażby na piękne zimowe zdjęcia (wersja dla leniwych) oraz poczytać ciekawy opis wyprawy (dla wytrwałych).

Kamil Maciejewski

Kamil w mijającym miesiącu narzeka na poziom dziennikarstwa, a szczególnie na formę pisaną. Z wieloma uwagami, które zebrał we wpisie Dziennkiarstwo mogę się zgodzić ale kilka spraw myślę, że zostało przytoczone na wyrost. Tym bardziej zupełnie zaskakująca jest dla mnie informacja o tym, że Kamil rozkręca się na Twitterze, którego ja osobiście w ogóle nie czuję / nie rozumiem…

Krystyna – fotogaleria

Dziś będę polecał u Krystyny zdjęcie z pozoru proste ale mające w sobie coś ciekawego i jednocześnie niepokojącego. Jeśli zerkniecie na fotografię zatytułowaną last proof-read… zobaczycie trzy żółte stare skrzynki. Jednak najciekawszym na zdjęciu jest człowiek ukryty na drugim planie za tymi skrzynkami. Trzyma on w ręku kartkę papieru – tutaj możemy się zatrzymać i chwilę zastanowić – czy On właśnie dostał jakiś list i przypadkowo siedzi akurat obok skrzynek? a może właśnie napisał kilka zdań do kogoś bliskiego i jeszcze zastanawia się nad treścią? a może to zupełny przypadek i kartka, która trzyma w ręku to rachunek ze sklepu i pan w pasiastym ubraniu sprawdza czy sklepowa Jadzia przypadkiem go nie oszukała? Jedno zdjęcie, a możliwych scenariuszy dziesiątki…

Kuba Grom – Nowa Alchemia

Dziś pierwszy raz w zestawieniu pojawia się Kuba Grom – student chemii z Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. Kuba pisze już od ponad roku na tematy chemiczne i około chemiczne. Dziś w ramach premiery wybrałem akurat wpis, zatytułowany W labolatorium…, w którym autor komentuje różnego rodzaju błędy językowe związane z naszą dziedziną. Zachęcam również do zerknięcia na inne bardziej chemiczne wpisy – np. Elektroforeza DNA.

Majsterkowo

W styczniu na mojej liście pojawił się blog myDIY, a już w tym miesiącu zmieniła się jego nazwa na majsterkowo. Nie przeszkodziło to jednak Łukaszowi w napisaniu kilku ciekawych notek. Dla mnie chyba najciekawszymi były te poświęcone Ardunio, czyli zestawowi wprowadzającemu w świat mikrokontrolerów lub jak kto woli układów mikroprocesorowych. Z drugiego wpisu tej serii, zatytułowanego Od czego zacząć zabawę z Arduino?, możecie dowiedzieć się jak w ogóle wystartować  :) Przyznam, że sam chyba zaopatrzę się w odpowiedni zestaw w wolnej chwili. Na zajęciach z układów mikroprocesorowych (w trakcie moich studiów) niestety nie nauczyłem się zbyt wiele pomimo moich szczerych chęci…

Marcin Budny – New chemistry

U Marcina jak zawsze synteza, synteza, trochę analizy i kilka tematów pobocznych. Ja zachęcam Was do zerknięcia na wpis CSI: Yunnan Province, China. Toksyczne aminokwasy. Chyba sam tytuł mówi za siebie i wiecie czego można się spodziewać!

Marcin Szumański – subiektywnie i na luzie – wciskam kit, w który wierzę

Marcin zajął się w zeszłym miesiącu problemem problemu soli. Tak, nie pomyliłem się! Szuman postanowił skomentować to jak zachowały się media i ludzie związani oraz niezwiązani ze sprawą sprzedawania soli technicznej jako soli spożywczej. Zerknijcie na wpis Odsolcie się od tej soli! i koniecznie na komentarze, bo one też wiele dają do myślenia.

Michał Grzesiczak – Nowy rok, nowe możliwości – again

Michał jakoś ostatnio mało pisze. Mam nadzieję, że jednak powróci do formy sprzed włamania na Jego stronę. Zachęcam do zerknięcia na notkę Boszszszszsz…, w której Michał pisze o swoim podejściu do portali społecznościowych, a zwłaszcza do gier, na które można tam trafić. Ja też dostaję cały czas zaproszenie do tych gier, jakiś dziwnych aplikacji, akcji, grup etc. Marzy mi się taki filtr – zablokuj zaproszenia do wszystkich aplikacji i gier, zablokuj dodawanie do grup etc. Niestety tego raczej nigdy nie będzie, bo to akurat jest duża kasa dla właścicieli FB.

Michał Oleszczyk – Ostatni fotel po prawej

Dziś nie będę polecał Michałowej recenzji aktualnego filmu. Zamiast tego zachęcam Was do zerknięcia na analizę jednej z bajek mojego i autora dzieciństwa. Chodzi konkretnie o bajkę Wredniak i Bałwan w swych latających maszynach. Przyznam szczerze, że nawet nie pamiętałem nazwy ale sama treść jest tak kuriozalna, że gdzieś tam na skraju mojej pamięci znalazła dla siebie miejsce :) Tak na marginesie chciałem Wam napisać, że znajomości z sieci zawsze warto w miarę możliwości przenosić do tzw. reala i właśnie w przyszłym tygodniu pogadamy z Michałem po raz pierwszy na żywo przy piwie…

Polski Związek Krótkofalowców – OT 50 Gliwice

Tak jak wcześniej pisałem planowane było Walne Zebranie OT 50. Bez żadnego dla mnie zaskoczenia odnotowałem wyniki wyborów :) Prezesem został Maciej/Roman SP9MRN, Sekretarzem Andrzej SP9ENO, a o reszcie poczytacie we wpisie Walne zebranie OT50 za nami.

Pisane z labu

Em przytoczyła fantastyczny fragment dialogu studentów (?) z wykładowcą na temat ATP (adenozyno-5′-trifosforan). Nie będę tutaj zdradzał treści, bo lepiej jak sami zobaczycie całość we wpisie Koksy na studiach. Trochę się pośmiałem ale z drugiej strony wychodzi na to, że teraz na prawdę już każdy może być studentem i każdy może posiadać tzw. wyższe wykształcenie. Do czego taka polityka doprowadzi – zobaczymy wszyscy już całkiem niedługo…

Radosław Grzegorski SQ7UFO

Radek wyraźnie leni się na swoim blogu. W marcu pojawił się tylko jeden wpis ale za to opisujący ciekawe miejsce. Niestety po przeczytaniu tej krótkiej notki o Osówce miałem pewien niedosyt tematu. Na szczęście Radek deklarował, że ciąg dalszy nastąpi przy okazji opisów innych elementów kompleksu Riese (Olbrzym).

Rafał Marszałek – Nic prostszego

Ku mojej wielkiej radości Rafał postanowił powrócić do świeckiej tradycji wypisków z prasy. Wielki powrót został zainaugurowany wpisem Rafała wypiski z prasy – wielki (?) come-back, w którym możecie poczytać o kolejnych oryginalnych tłumaczeniach zmian temperatury, o korelacji złych zachowań i zasobności portfela, o prędkościach warp i problemach z nimi związanych oraz o niespożywczym GMO.

Sebastian Fijak – Przewodnik UIMLA

Sebastian zabrał głos w dyskusji o pomysłach na deregulację zawodu przewodnika, pilota i wszystkich okolicznych. Muszę przyznać, że w większości się z Nim zgadzam ale ja mam jednak bardziej wolnościowe podejście i poszedł bym jeszcze trochę dalej. Postaram się w najbliższych dniach napisać kilka słów na ten temat, a tym czasem zerknijcie do wpisu Czy to na pewno deregulacja?

Sławomir Śmiarowski – Zlew polski

Znów udało się Hołkowi napisać tyle wpisów, że nie mogłem się zdecydować na najciekawszy (na szczęście w połowie miesiąca przyhamował z publikowaniem). Może zacznę od smutnego albo wesołego (zależy jak na to spojrzeć) wpisu o zmianach w systemie umów - Europejskie prawo pracy. Zerknijcie też na komentarz do kuriozalnej wypowiedzi Rady Etyki  Reklamy na temat reklamy Old Spice :) oraz do wpisu Miraż emerytalny – na znany temat ale trochę w innym ujęciu.

Napisał do mnie człowiek, którego nazwiemy sobie na potrzeby tego wpisu Panem X. Dodam tylko, że Pan X przedstawił się z imienia i nazwiska (zazwyczaj autorzy takich listów nie mają tego w zwyczaju) ale ja postanowiłem nie przedstawiać Go Wam w ten sposób, pisząc notkę nie o osobie ale o zjawisku…

Oto mail od Pana X:

Witam
chciałbym zaproponować wymianę linkami ze stroną:
http://xxxxxx.xxx
Co do parametrów strony to:
W 20dni od zarejestrowania zdobyłem pr1 – myślę, że to dość dobry wynik i nieźle wróży na przyszłość.
Mam już 1700 podstron.
Strona dość dobrze się prezentuje.
I na razie ma tylko 1 link wychodzący.
Planuję ciągły jej rozwój i liczę, że podczas przyszłych aktualizacji page rank wzrośnie co najmniej do 3.
Do strony prowadzi około 10 linków przychodzących bardzo wysokiej jakości.
Byłoby mi bardzo miło, jeśli zgodziłby się pan na wymianę.
Pozdrawiam, Pan X

Jeszcze tego samego dnia odpowiedziałem Panu X w następujący sposób:

Witam serdecznie!
Nie będę zainteresowany wymianą linków z tym serwisem.
–

(Nie będę tutaj cytował mojej stopki – zamiast tego będzie znak –)

Pan X odpisał:

witam
a czemu? może mógłbym coś poprawić / zmienić w stronie?

Ponieważ strona nie wzbudziła mojego zainteresowania ani ze względu na treść lub grafikę, ani ze względu na SEO to odpisałem:

Witam!
Po prostu nie jestem zainteresowany tego typu wymianą…
–

Po chwili otrzymałem odpowiedź:

a co panu szkodzi?
przecież ma pan dużo linków wychodzących, jedna strona w tą czy w tą chyba nie robi różnicy …

Człowiek zaczyna być męczący ale to dopiero początek dyskusji! Po tych słowach odpowiedziałem:

Proszę mi pozwolić podejmować samemu decyzje odnośnie mojej strony.
Mam wychodzące linki do serwisów, które mnie interesują i najczęściej poprawiają mi SEO.
Pański serwis mi się nie podoba, nie wzbudza mojego zainteresowania, a z punktu widzenia SEO jest dla mnie nieistotny…
–

Moja odpowiedź chyba nie spodobała się Panu X, bo przed moimi oczami ukazało się:

Ok, ale zapamiętam sytuację i pana osobę.
Odwdzięczę się takim samym zachowaniem w przyszłości.

Czegoś takiego jeszcze nie widziałem – facet mi zaczyna grozić! Postanowiłem jednak krótko odpowiedzieć:

Widzę, że przeszliśmy na groźby, bo nie chcę czegoś zrobić w moim serwisie, co Panu się wymyśliło…
Gratuluję podejścia!
Ja nigdy nie napraszam się obcym ludziom…
–

Niestety na tym Pan X nie poprzestał bo postanowił mnie zwyzywać:

ma pan naturę wkurzającego urzędnika zza biurka – proponuję tam odnaleźć swoje powołanie.
oferowałem uczciwą wymianę, a pan piszę „nie bo nie”, „nie bo mi się nie chce daj mi spokój” , „nie bo nie nie zrobie chocby nie wiem co, bo postnowilem byc asertywny od wczoraj’
no sory, ale z takim zachowaniem ciężko się spotkać gdzieś indziej niż w okienku sekretariatu urzędu

No i co tu odpowiedzieć na taką bezczelność? Ponieważ zazwyczaj wszelkie sprawy staram się wyjaśnić do końca, to odpisałem:

Na mojej stronie mogę umieszczać to na co mam ochotę i nie muszę się nikomu tłumaczyć!
Dobra wymiana jest wtedy gdy: serwis mnie interesuje oraz ma z mojego punktu widzenia dobry PR.
Ani jeden ani drugi warunek nie jest tutaj spełniony i co więcej uczciwość też nie ma nic do rzeczy…
Co do mojej postawy, to raczej nie Panu ją oceniać i w związku z tym, że dyskusja z merytorycznej stała się dyskusją argumentum ad personam pozwolę sobie ją w tym momencie zakończyć.
Dla mnie EOT.

Jak Wam się podoba fantastyczny dialog? Czy też takie osobniki do Was wypisują, męczą, a potem jeszcze wyzywają?

Dziś postanowiłem powrócić do dawnego pomysłu promowania w moim niedzielnym cyklu utworów obcojęzycznych. Nie było u mnie dotychczas jeszcze nic po fińsku, chociaż uważni czytelnicy pewnie pamiętają, że z tej grupy językowej był już utwór zespołu Omega – Gyöngyhajú lány!

Dodatkowo do napisania o dzisiejszej piosence namawiał mnie od bardzo dawna Hołek. Prawdę mówiąc, to właśnie przy dźwiękach dzisiejszego utwory, jak to piszą redaktorzy GW – „poznaliśmy się po raz pierwszy” :) W związku z tym dzisiejszy utwór zespołu Loituma zatytułowany Ievan Polkka dedykuję Hołkowi i Ś.P. S. S. (niektórzy wiedzą o kogo chodzi, a Ci co nie wiedzą muszą pozostać nieświadomi…).

Może najpierw kilka słów o grupie Loituma i o samym utworze.

Zespół będący naszym dzisiejszym bohaterem powstał w 1989 roku i tworzy generalnie muzykę łączącą fińskie tradycje wokalne z brzmieniem fińskiej harfy oraz drobnymi elementami jazzowymi. Utwór Ievan Polkka to opowieść o Ewie, która wbrew swojej matce idzie na zabawę taneczną, po dzisiejszemu dyskotekę. Na dodatek spotyka tam przystojnego posiadacza Golfa III, wróć… to nie ta opowieść! Tak więc, spotyka tam przystojnego chłopaka, który idę o zakłada, że nazywał się Jukka! Tak czy inaczej z tym facetem najpierw szaleje na zabawie, a potem wraca do domu i stawia się matce…

Tyle gadania (pisania) przejdźmy do filmów, zwłaszcza że dziś będą nawet trzy filmy z yotube’a! Zaczniemy od filmiku, dzięki któremu utwór stał się w ogóle popularny jakoś w okolicach 2006 roku. Jest to niemal trzyminutowa animacja przedstawiająca dziewczynkę kręcącą porem (?) w rytm odtwarzanej polki! Zastanawiam się jaki jest sens tego pora, bo jedyne skojarzenie jakie przychodzi mi do głowy, to nigdy nie wyjaśnione stosowanie pora jako rekwizytu związanego z uciechami seksualnymi w filmie ‘Allo ‘Allo! Generalnie fragment wygląda następująco:

Jak już ludziom spodobała się dziewczynka z porem, to zaczęli zastanawiać się co to za piosenka, w jakim języku jest śpiewana itd. Mogę powiedzieć, że na pierwszy rzut uchem (?) pomyślałem, że to będzie coś azjatyckiego ale potem dość szybko trafiłem na oryginał, który prezentuje poniżej:

Na potrzeby dzisiejszego wpisu odkopałem jeszcze jedno wykonanie tego tradycyjnego fińskiego utworu pochodzące z 1952 roku, tym razem w wykonaniu fińskich drwali:

W ramach ciekawostki dodam jeszcze, że utwór Ievan Polkka może służyć jako narzędzie do odmierzania czasu! Nie będę jednak rozpisywał się w tym temacie licząc, że (współ)autor tego pomysłu napisze sam o jego sensowności (?) w komentarzach :)

Tradycyjnie dla lubiących pośpiewać poniżej pełny tekst piosenki Ievan Polkka, czyli polka Ewy:

Nuapurista kuulu se polokan tahti
jalakani pohjii kutkutti.
Ievan äiti se tyttöösä vahti
vaan kyllähän Ieva sen jutkutti,
sillä ei meitä silloin kiellot haittaa
kun myö tanssimme laiasta laitaan.
Salivili hipput tupput täppyt
äppyt tipput hilijalleen.

Ievan suu oli vehnäsellä
ko immeiset onnee toevotti.
Peä oli märkänä jokaisella
ja viulu se vinku ja voevotti.
Ei tätä poikoo märkyys haittaa
sillon ko laskoo laiasta laitaan.
Salivili hipput.

Ievan äiti se kammarissa
virsiä veisata huijjuutti,
kun tämä poika naapurissa
ämmän tyttöä nuijjuutti.
Eikä tätä poikoo ämmät haittaa
sillon ko laskoo laiasta laitaan.
Salivili.

Siellä oli lystiä soiton jäläkeen
sain minä kerran sytkyyttee.
Kottiin ko mäntii ni ämmä se riitelj
ja Ieva jo alako nyyhkyytteek.
Minä sanon Ievalle mitäpä se haittaa
laskemma vielähi laiasta laitaa.
Salivili.

Muorille sanon jotta tukkee suusi
en ruppee sun terveyttäs takkoomaa.
Terveenä peäset ku korjoot luusi
ja määt siitä murjuus makkoomaa.
Ei tätä poikoo hellyys haittaa
ko akkoja huhkii laiasta laitaan.
Salivili.

Sen minä sanon jotta purra pittää
ei mua niin voan nielasta.
Suat männä ite vaikka lännestä ittään
vaan minä en luovu Ievasta,
sillä ei tätä poikoo kainous haittaa
sillon ko tanssii laiasta laitaan.
Salivili.

Jest ona tam przynajmniej z dwóch powodów!

Po pierwsze, jest to bardzo zacna i ciekawa inicjatywa studentów informatyki (i pochodnych), w której uczestniczy co roku ponad 200 osób nie tylko z Krakowa!

Po drugie, tak się jakoś złożyło, że zostałem zaproszony do poprowadzenia na tej studenckiej konferencji warsztatów wprowadzających w tematykę użyteczności. Jak to ujął jeden z organizatorów – „użyteczności jeszcze u nas nie było” :)

8. Studencki Festiwal Informatyczny już trwa od wczoraj!

Jeśli ktoś z Was chciałby zerknąć, co zaplanowali organizatorzy to zapraszam do Agendy

Mój sobotni warsztat zatytułowany Użyteczność serwisów internetowych – czy warto się przejmować? będzie składał się z dwóch części.

Na początku porozmawiamy na temat dobrych praktyk związanych z użytecznością – ta część będzie ilustrowana wybranymi wcześniej przykładami.

W drugiej części weźmiemy „na warsztat” strony i serwisy internetowe uczestników spotkania. W każdym przypadku zbierzemy uwagi z sali, a następnie je przedyskutujemy. W efekcie, dla każdego z omawianych zgłoszonych serwisów stworzona zostanie specjalna lista zaleceń związanych z poprawą użyteczności.

Jeszcze na koniec ważne informacje organizacyjne:

• miejsce: Aditorium Maximum UJ, Krupnicza 33  Kraków
• data i czas: 10 marca 2012 r. godz. 15.30 – 17.00
• wstęp wolny ale należy się zgłosić w rejestracji
• wymagania: warto zabrać ze sobą laptopa lub tablet ale kartka papieru oraz ołówek również wystarczą!

Poza wykładami i warsztatami organizatorzy SFI przygotowali dla uczestników również:

• Niecodzienny konkurs programistyczny
• Konkurs zagadkowy
• Geocache Challenge, w którym do odnalezienia jest (było) w sumie 8 skrzynek (ja mam na koncie na razie 3)
• i wiele innych atrakcji…

Krakowski Oddział PTChem, zaprasza na kolejne posiedzenie naukowe:

Temat: “Bioaktywne powłoki formowane na powierzchni polietylenu i poliureatanu”

Wykładowca: dr Bogusłw Rajchel (Instytut Fizyki Jądrowej im. H. Niewodniczańskiego, PAN)

Data i czas: 21. marca (środa) 2012 r., godz. 17:00

Miejsce: Sala Wschodnia na Wydziale Chemii UJ, ul. Ingardena 3, Kraków

W tym czasie zanotowałem 13 633 odwiedzin, co przekłada się na 20 682 odsłon stron (1,52 strony/odwiedziny) i 11 541 UU. W ten sposób wynik zmalał o 8,8% w stosunku do zeszłego miesiąca ze średnią 398 UU/dzień.

Pięć najpopularniejszych wpisów + strona:

• Nokia E52 – wrażenia po pierwszym dniu
• Dwa okna programów Microsoft Excel lub Microsoft PowerPoint
• [Test] Zenithink ZT-180 – (ePad, aPad)
• Czy ja też jestem już Lekko Stronniczy? - powrót do zestawienia
• Korona Gór Polski (strona)
• Jak sobie poradzić z „Fatal error: Allowed memory size of ******** bytes exhausted (tried to allocate ** bytes) in…”?

i w poczekalni:

• Excel ustawianie separatora w pliku CSV

Trzy najpopularniejsze wpisy z lutego to:

• Jak wyłączyć Flash w przeglądarce Google Chrome?
• Leonard Luther – Statystyczny uniform
• Podsumowanie: styczeń 2012

W sumie napisaliście tylko 61 komentarzy (-18 w stosunku do stycznia), czyli wychodzi ok. 2,10 komentarza/dzień.
Komentowało 39 osób, a najaktywniejsi to:

• Hołek - 6 razy – ponownie pierwsza pozycja!
• Michał Grzesiczak – 5 razy
• Kaś – 3 razy
• Maciek – 3 razy
• mamonia38 – 3 razy
• Winston_Wolf - 3 razy

• newchemistry.eu
• nicprostszego.wordpress.com
• szuman.eu
• daggerka.pl
• wp-expert.pl

Najczęściej wpisywane do wyszukiwarki słowa kluczowe lub frazy:

• koksownik
• nokia e52 wifi + blokada klawiatury + znikająca tapeta + migająca koperta i inne pochodne
• abbey road
• mały szlak beskidzki - nadal poszukiwany
• fritz exchange

Poniżej wybór najlepszych słów kluczowych z wyszukiwarek, dzięki którym ludzie trafiali na moją stroną:

• 13 apostołów obraz – jeśli ktoś na taki trafi, to ja poproszę kopię lub chociaż reprodukcję!
• chciała bym pobrać temat na nokie 2700 ale mi się wogóle karta pamięci nie wyświetla w moim kompyterze – trudna sprawa…
• co mogę napisać w poglądach politycznych na facebooku ? pomocy – napisz Platforma Obywatelska, to będziesz pasować do reszty :) Opcjonalnie napisz liberal – cokolwiek to znaczy :P
• dlaczego kobiety sa takie glupie to stronniczosc – nie mam pojęcia jak na to odpowiedzieć, czy raczej skomentować
• do kogo mam podobny głos testy – zapraszamy do nas – wykonamy odpowiednie testy
• gwiazda dawida matematyka – temat dla Sławka
• i nie jestem pedałem jestem kaleką – to chyba trochę inaczej szło :)
• jak napisać doktorat z chemii – trzeba wygodnie usiąść, zrobić sobie herbatę i zacząć pisać. Słyszałem, że podobnie pisze się również inne doktoraty, może z wyjątkiem doktoratu z turystyki :)
• jak oddzielić srebro od metalu – mnie więcej tak samo jak oddzielić wodór od gazu
• jak państwo okrada polaków – bardzo!
• julia fijak strona seksu – nie wiem kto to jest Julia ale nasz Fijak na ten temat ma dużo do powiedzenia…
• uuuu aaaa piosenka rockowy zespół – przychodzi mi na myśl przynajmniej kilka utworów – może Wy macie jakiś pomysł?

Krakowski Oddział PTChem, zaprasza na nadzwyczajne posiedzenie naukowe, w trakcie którego wykładowcami będzie „wielka trójka” :).

Dodatkowo wykłady będą wyjątkowo w języku angielskim ponieważ będziemy gościć grupę studentów chemii z Uniwersytetu w Leiden, Holandia.

Data i czas: 29. lutego (środa) 2012 r., godz. 17:00

Miejsce: Sala Wschodnia na Wydziale Chemii UJ, ul. Ingardena 3, Kraków

Plan i tematyka wystąpień:

„How to distinguish the indistinguishable? Py-GC/MS in forensic science”
Jakub M. Milczarek PhD

„Silk degradation – from model samples to historical objects”
Monika A. Koperska MSc, J. Bagniuk MSc, J. Łojewska DSc

„Why use windows and How to remove VOCs?”
Małgorzata M. Zaitz PhD

Chyba nikogo z powyższych osób nie muszę Wam przedstawiać, więc pozostaje mi jedynie zaprosić serdecznie do wysłuchania naszych wystąpień!

Na pewno wszyscy widzieliście i/lub słyszeliście utwór Gotye zatytułowany Somebody That I Used to Know!

Był taki moment na FB, kiedy miałem wrażenie, że co 3-ci mój znajomy umieszcza tę piosnkę, lakuje, komentuje i generalnie doprowadza się nią do ekstazy. Przyznam, że mnie wcale ona nie ruszyła i nawet za pierwszym razem przesłuchałem ją jedynie do połowy. Ot kolejny utwór wędrujący przez sieć jak wirus…

Sprawa jednak zmieniła się w moim przypadku o 180° lub jak mówią niektórzy politycy o 360° :), kiedy mało znana grupa Walk off the Earth nagra swój cover tego utworu!

Piszę mało znana, bo Walk off the Earth nie jest grupą jednego utworu. Ekipa złożona z 5 osób z Kanady (Burlington w stanie Ontario) gra i tworzy swoją własną muzykę oraz covery klasyków już od ponad 6 lat. Rzeczywiście ich wersja stała się tak popularna, że wraz z osiągnięciem 50 milionów wyświetleń teledysku na Youtube udało im się również sprzedać 70 tysięcy sztuk singla w krajach tzw. zachodu.

Trudno mi powiedzieć dlaczego cover mnie tak zachwyca, a oryginał nie, zwłaszcza że przecież wielokrotnie pisałem, o tym iż generalnie nie akcpetuję coverów (prowadzę nawet swoją „krótką listę” utworów tego typu, które na prawdę lubię). Może chodzi o to, że w oryginale jest to po prostu jakaś tam rzewna piosenka, a w coverze jest świetny (chociaż nie najświeższy) pomysł + świetne wykonanie. Może bardziej do mnie przemawia współgranie kilku ciekawych głosów, zamiast pokazu możlwiości jednego wokalisy? Może chodzi o to, że w coverze występuje ładna dziewczyna i przystoini faceci? Na prawdę nie wiem…

A jak Wy odbieracie tę piosenkę i teledysk? Może wolicie oryginał? Jeśli tak, to bardzo chętnie poczytam dlaczego…