Vandaag publiceerde Globo in zijn respectable “Rio Show” wekelijkse bijlage een special over de “hotspots in de Rio favellas”.
Eigenlijk zijn favelas een grote onbekende voor iedereen die Rio  bezoekt en zij die er in leven.  De enkele toeristen die met een jeeptoer Rocinha bezoeken hebben ook slechts een glimps van de waarheid.
Die keren dat ik favellas bezoch met vrienden waren altijd een aangename ervaring die me een realistisch beeld gaf over de communities van de Carioca favellas.  Sindsdien (2004) is er veel veranderd.

De politie is sinds 2008 begonnen met een “vriendelijke aanwezigheidspolitiek”; de zogenaamde “Pacificação”.  De criminaliteit is sindsdien spectaculair gezakt; ik schreef er nog over enkele maanden geleden in een reactie op een stuk van Lode Delputte.  Rio de Janeiro komt helemaal niet meer voor in de top rankings van murder rates; in schril contrast met Zuid Afrikaanse moorcijfers; moordcijfers in de West Cape provincie derdubbelden het afgelopen jaar; Plettenber Bay kent nu een moordijfer van 97 per 100.000.

Een mooi voorbeeld is de favella Santa Marta in Botafogo.  Ik woonde er enkele jaren vlakbij.  Nooit bezocht, mijn carioca vrienden wezen bezoek resoluut af.   Nochtans zijn de zichten vanop 360m hoogte onbetaalbaar. En toen bouwde de municipality een treintje voor de inwoners, waardoor de favella ontsloten werd.   En later kwam een aanwezigheidspolitiek met 120 “friendly” politiemannen (en vrouwen).

Santa Marta Favela

Vandaag is Santa Marta een absolute hotspot aan het worden.  Sinds 2006 schieten de hostels in Favelas als paddestoelen uit de grond, Favelinha stak de loef af, vandaag zijn er tientallen die succesvol buitenlandse guests ontvangen, The Guardian schreef er een stuk over.

Foto’s van de hotspots in Santa Marta en Rocinha:

View from Favela Santa Marta

Cable train to Favela Santa Marta

Pizzaria do Luis Santa Marta; Rua Jupira 72. Tel: 2286-5525

Pizzaria do Luis - Santa Marta; Rua Pupira 72. Tel: 2286-5525

Gremio Recreativa Escola de Samba Mocidade - unidade Santa Marta

Muki Sushi - Trabvessa Oliveira 10 - Rocinha. Tel: 3322 - 0006

Geert Noels moest toch iets schrijven over de glansrijke overwinning van Rio.
Hij schrijft:
“Rio de Janeiro wordt de standplaats voor de Olympische Spelen van 2016. Het was bijna voorspelbaar.”
Voorspelbaar?  Op de Blog van Geert alvast geen enkele voorspelling in die richting.  Integendeel, de journalisten van De Tijd (Thomas Peeters) en De Standaard hadden onvoorwaardelijk op Chicago gegokt.  Chicago, die er in de eerste ronde met slechts een handvol stemmen al uitvloog.
Volgens Geert Noels zal de return van de Olympische Spelen voor Rio te verwaarlozen zijn.  Hij baseert zich op de studie van McHIgh, Owen en Kasimati (zonder enige referentie).
Alleen, spelen in Londen versus, in Europa waar er al 30 keer Olympische Spelen plaatsvonden, staat in schril contrast met de Spelen in magisch Rio de Janeiro, dat voor de eerste keer de Olympische Spelen in Latijns Amerika organiseert.  Zie alleen al het contrast in de media coverage wereldwijd en het massaal draagvlak van de Braziliaanse bevolking en de volledige Latijns Amarikaanse bevolking.
Getuige daarvan de upswing van de aandelen van TAM en GOL afgelopen vrijdag; beide maatschappijen groeiden de laatste 5 jaar uit tot giganten die de komende jaren hun internationaal netwerk verder zullen uitbreiden.   Iets waar KLM, Austrian, Sabena, Swiss, etc… nooit konden realiseren in Europa.  Alles zit zowaar geconcentreerd bij de Duitsers, Fransen en Engelsen in Lufthansa, British en Air France vandaag.  Met Iberia en TAM in de bezemwagen.

Noels verwijst naar het budget van 11 miljard dollar voor het organiseren van de Spelen.
Geert’s cijfer slaat nergens op.  De echte details kan je hier vinden:

Het budget dat direct gerelateerd is aan stadia (zogenaamd “organizing committee budget”) bedraagt 3,2 miljard USD.  De bijdrage van federale, staat en stad subsidies is hierin 1,58 miljard USD.
Op pagina 127 staat het non-organizing committee budget, dat 13,47 miljard USD bedraagt.  Stuk voor stuk investeringen die een lange-termijn payback voor de stad inhouden zoals

The Guardian schreef vandaag ook een sterk stuk over de payback van de spelen voor Rio de Janeiro:

Brazil, as President Lula has frequently commented of late, is living through a “special moment”. Rising exports, a commodities price boom and the government’s investment in social policies have helped millions of impoverished Brazilians rise from poverty since the leftwing leader came to power in 2003. The IMF says that Brazil, and other countries in the region, have weathered the global financial crisis “rather well”.

In the second quarter of this year, the Brazilian economy grew by 1.9% and is forecast to expand by 5.3% in 2010 – numbers that Britain’s chancellor, Alistair Darling, would kill for. The games will bring hard cash as well as prestige to the Latin American nation, which has the biggest economy in the region and the ninth largest in the world. A government-commissioned study by the Fundação Instituto de Administração estimates there will be a $24.5bn boost between now and 2027, thanks to increased spending by tourists, growth in employment and construction, and higher tax revenues.

Many believe that Rio, too, is on the rise. After years of neglect and urban violence, investments are gradually returning to Brazil’s former capital, bolstering an economic and cultural boom that has already seen dilapidated areas of the city centre redeveloped with many others expected to follow suit. For the ambassadors of Brazil’s cultural capital, the International Olympic Committee’s decision was a boon beyond measure.

“From the business point of view this is one of the best pieces of news imaginable,” said Isnard Manso, a cultural impresario and dancer from the Centro Cultural Carioca, one of Rio’s top samba clubs. Manso said the “double-whammy” of the 2014 World Cup and the 2016 Olympics could help transform Rio’s historic centre, fuelling a cultural “turnaround” that has been under way since the beginning of the decade.

Rio’s fledgling renaissance mirrors a national boom that the Brazilian government hopes will transform the country into one of the world’s leading political, economic and oil powers. In 2007 its fortunes received a potentially vast boost with the discovery of huge offshore oil reserves that could help turn the country into an even bigger hitter on the international stage.

“We are certain that there is an immense quantity of oil that could turn Brazil into one of the world’s great oil powers,” Dilma Rousseff, President Lula’s chief of staff, said last week. “While the entire world is facing immense difficulties… we are discussing abundance,” she added, boasting: “We went into the [economic] crisis last and are coming out of it first and on top of this we have one of the greatest patrimonies to administrate.”

More pictures: Rio de Janeiro 2016 pictures.

Ik heb al uitgebreid gepend op deze Blog over de IOC stemming gisteren, ook op de WillPower Group Blog schreef ik mijn opinie.
Het debat ging niet over veiligheid en de misinformatie over murder rates. Het debat ging over de mate waarin de wereld echt change wil, niet de change die Obama propageert waarbij de machtspositie van de Verenigde Staten ten alle koste moet bewaard worden.

En de wereld stemde voor change, en hoe.  De campagne van Chicago, die ronduit platvloers was met directe aanvallen op Rio/Brazilië en met een pathologische speech van Michelle Obama, die samen met Oprah dacht dat een geveinsd charme-offensief een verschil zou maken.  Tevergeefs: Chicago kreeg al in de eerste rond de bons met een historisch schamele 18 van de 94 stemmen.

De koude douche voor Obama, die op het laatste moment toch had besloten om naar Kopenhagen te komen was enorm, zoals deze Braziliaans Blogger beschrijft.  De Blogger, Demetrio Webber, was op het witte huis wanneer Obama aankwam (Obama voelde de storm hangen en was al voor het bekendmaken van de uitslag aan de terugvlucht begonnen).
Maar het blijft uiteraard pathologisch hoe de Verenigde Staten met hun verlies omgaan. Kijk bijvoorbeeld naar dit stukje op CNN gisteren:
“The political media have no idea what they are talking about the IOC committee. But we have been around the IOC. This is the most unpredictable collection of characters, man of them aging them, whom you hope can stay awake during the 4 rounds of voting.  And I don’t want to be mean to them, but they are just a set of bizarre group of the oldest of oldest boy groups.  I don’t think they could have cared less if Obama showed up or not.”
Alsof Obama god is? Wake up, America. They indeed couldn’t care less if Obama was present or not when it came to voting, and what a relief that is !

Het interview gaat verder:
“Who funds the IOC, where does the money comes from.  Rio is great for US TV.  Most of the sponsors are still in the United States”
en dan voegt ze er aan toe “but an increasing amount of advertisers are Global”.
Waarschijnlijk even over het hoofd gezien dat Globo en Rede 210 million US$ betaalden voor de uitzendrechten van de winter games 2014 en summer games 2016? Dit was op 11 september, toen Rio nog geen idee had dat ze konden winnen.

Ze gaan het nooit leren daar in de VS, hoe bescheidenheid en nederigheid kwaliteiten zijn.

Dan was Rio de Janeiro van een absolute overtreffende klasse, wanneer ze onmiddellijk na hun overwinning de gigantische vlag ontrolden op Capacabana met de simpele warme, eerlijke woorden:
“Rio loves you”

Conclusie: Orgulho de ser Brasileiro !

Bart is een optimist.  En optimisten, die hebben we nodig.
Maar wie gelooft dat in België de werkloosheidscijfers op zijn ergst zijn heeft een nieuwe bril nodig.

Ik schreef al over de werklosheidscijfers, de divergentie gaat verder: de VS werklosheidscijfers stijgen naar 9,7%, die van Brazilië zakken verder tto 7,8%.  En de werklosheidscijfers van de VS zijn vertekend, wanneer U5 unemployment is vandaag 11% en wanneer je daar de mensen bijtelt die slechts part-time werk hebben voor economische redenen stijgen de cijfers naar 16,8% (U6 unemployment).

John Mauldin schreef er een sterk stuk over dit weekend.
In de eerste plaats gaan werkgevers terug de werkuren per week optrekken.  In de Verenigde Staten vertegenwoordigd dat een capaciteit van 3 miljoen jobs (die niet zullen aangeworven worden, want de labour-input zal van bestaande werkkrachten komen die op deeltijdse regimes worden gezet.  En dan zijn er de nieuwe jobzoekers die er elk jaar bijkomen, in de VS 1,5 miljoen netto die de actieve bevolking aanspijzen; maar ook in België is die netto aanvulling substantieel, zeker wanneer iedereen langer zal moeten werken om onze massa oudjes te betalen.

Kortom, om in de VS weer tot een werklosheidsgraad te komen van 5% binnen 5 jaar zouden er elke maand 250.000 nieuwe mensen moeten aanvaard worden (op dit ogenblik zit de VS nog in het proces dat er meer mensen afgedankt worden dan er een job krijgen).  250.000 nieuwe jobs per maand, dat is nog nooit gebeurd, zelfs in de meest florerende tijden.

Ook in België zou een gelijkaardige berekening een cijfer van nieuwe jobs per maand opleveren dat compleetb onrealistisch is.

Conclusie?
“We are in for a long five years, at the least. Yes, there will be opportunities, and new industries will be created. But it won’t happen overnight.
Welcome to the New Normal.”

Of “Trade deficit versus Current account deficit” in het Engels of “Balança commercial” versus “Trasações correntes” in het Portugees.

De Standaard flatert weer…
In de editie van afgelopen donderdag schrijft Annelien De Greef (nota bene Redactrice Economie & Financiën) een oppervalkkig stuk over de G20 top; wie een meer genuanceerd beeld wil krijgen leest beter deze stukken in The Guardian and The New Republic.

Zoals heteen Belgische krant betaamt wordt er dan een grafiekje naast een artikel geplaatste.  Een plaatje gebrouwen door “DS-Infografiek”, zonder enige check-up van de betreffende journalist.  Als bron: “RTR”, Reuters kennen we allemaal, maar RTR?

Eerste fout: BBP per hoofd in USD:

Volgens het grafiekje van Annelien De Greef bedraagt het BBP per hoofd in USD (GDP per capita or PIB per capita) in Brazilië 6.526.
Wie er snel even de feiten op nakijkt zal op CIA lezen dat het Braziliaanse GDP per capita 10.200 USD bedraagt.  Amerikaanse zijn zoals Belgische journalisten, in fact-checking zijn ze een dikke nul.   Op Wikipedia zal je lezen dat het Braziliaanse GDP per capita 8.480 USD bedraagt.  En Wikipedia is wel correct.  IBGE (het Braziliaanse NIS) van het ministerie van planning schrijft heel duidelijk dat het GDP per capita 15.240 R$ bedraagt.  Wie Braziliaanse Reais naar Amerikaanse dollar uitrekent komt dan op 8.471 USD uit, quasi exact het cijfer van Wikipedia.
Ga er dus van uit dat de cijfers “BBP per capita” van Annelien de Greef stuk voor stuk met een marge van meer dan 35% verkeerd zijn.

Tweede fout: handelsbalans van de G20 landen:

Annelien de Greef schrijft dat de handelsbalans van Brazilië negatief is en in 2009 -1,8% van het BBP zal bedragen.  Nu, sinds 2001 is de handelsbalans van Brazilië niet negatief geweest, ook in 2009 niet.

Handelsoverschot Brazilië

Hoe zou Brazilië anders een buitenlandse van 213 miljard R$ opgebouwd hebben (presentatie slide 20), mevrouw de Greef?

Het is duidelijk dat mevrouw de Greef het onderscheid tussen “handelsbalans” en “lopende rekeningen” niet kent/begrijpt.

Ziehier een grafiek van de Braziliaanse handelsbalans en Braziliaanse lopende rekening:

Zoals u ziet, zelfs al zou mevrouw de Greef de juiste titel geplaatst hebben “lopende rekening van de G20-leden”, dan nog kloppen haar cijfers niet.  De Braziliaanse lopende rekening zal maximaal een deficit van 1,4% hebben in 2009, waarschijnlijk lager aangezien het eerste halfjaar van 2009 het current account deficit van Brazilië met 58% verminderde tov dezelfde periode in 2008.

Meteen ook waarom deze grafiek van mevrouw De Greef nietzeggend is zonder verdere context (zelfs wanneer ze het verschil tussen handelsbalans en lopende rekening juist zou duiden).  Wat telt is hoe de lopende rekening van de G20 landen evolueerden 2008 > 2009.  Voor Rusland noteert mevrouw De Greef bijvoorbeeld een lopende rekening van 102,4 miljard dollar in 2008.  Nu is het zonder meer duidelijk dat de current account van Rusland negatief evolueert en die van Brazilië positief.  In die mate zelfs dat EDC zich afvragt of de lopende rekening van Rusland wel positief zal zijn eind 2009:
“The swing in growth is much larger in Russia than in its G-20 peers. This extreme susceptibility to the global business cycle and to the attendant collapse in commodity prices reflects, to some extent, longstanding policy weaknesses. While the oil stabilization fund mechanism—the prudent policy of taxing and saving much of Russia’s oil price windfall—is appropriately absorbing most of the oil price shock transmitted through the external current account, the reversal in capital flows has led to painful adjustments and exposed policy weaknesses. In particular, the pre-crisis policy of controlled ruble appreciation, alongside regulatory and supervisory shortcomings, encouraged excessive foreign currency borrowing at a time when high oil prices increased investor appetite for Russian financial assets”, ook het IMF is eerder somber.

Kortom, naast de zware foutieve informatie ontbreekt ook elke vorm van duiding in de economische berichtgeving van De Standaard.

Uiteraard zal De Standaard repliceren: we kunnen moeilijk duiden in korte stukken en de druk op onze journalisten is enorm. Inderdaad, daarom gaan we allemaal massaal onze abonnementen opzeggen en overstappen op betrouwbare en gratis Internet-berichtgeving. De pulp van de Belgische pers is dermate industrieel voorgebouwd dat elke intellectuele voedingswaarde ontbreekt; meer nog, de Belgische pers is dermate incorrect inname ervan schadelijk is.

Gedegouteerd door het kwaliteitsverlies van De Morgen namen we een maand De Standaard op proef.
Krijgen we vandaag onze weekendkrant binnen. Op pagina’s 32-33 staat een spread met een foto van de first ladies van dde G20 landen.
Wat onmiddellijk opvalt: Marisa Leticia Lula da Silva, de vrouw van de Braziliaanse president Lula da Silva prominent in het midden naast Michelle Obama. Rechts van Michele Obama staat Ani Bambang Yudhoyono, de vrouw van de Indonische president. Margarita Zavala (vrouw van de Mexicaans president Filipe Calderon) en Carla Bruni staan een plaatsje meer aan de perfierie. Niet zomaar, in deze G20 kregen de opkomende landen zoals Brazilië en Indonesië een significant grotere stem in het IMF en de Wereldbank en werd de G8 gedegradeerd tov de G20.

De Standaard echter maakt geen gewag van Marisa Leticia Lula da Silva. In hun artikeltje “vergaten” ze Brazilië en plaatsten ze de naam van de Mexiocaanse Margarita Zavala links van Michelle Obama. Nochtans moesten ze bij de Standaard enkele de naampjes overtikken van de ondertiteling bij de AFP foto; maar blijkbaar is zelfs dat te moeilijk voor Standaard journalisten om correct te doen.

Allemaal massaal dumpen die Belgische voddekranten, ze verdienen niet beter. Internet bronnen zijn veel correcter, betrouwbaarder en gratis.

Meer dan 15 jaar geleden was het dat we mekaar nog zagen.  Koen Audenaert, een studiegenoot en boezemvriend.  Ieder onze passie: ik PING internet dozen, Koen balonnen.
Al meer dan 20 jaar is Koen beroepsballonvaarder.  Ondertussen is zijn AB Ballonvaren uitgegroeid tot de referentie in België; met 8 balonnen en een zeppelin.

Afgelopen maandag stegen we mee op; het was een onvergetelijke ervaring.
Foto’s hier.

Aanstekelijk is dat, mensen die van hun passie hun beroep maakten en na 20 jaar nog steeds lichtjes in de ogen hebben wanneer ze opstijgen.

Jenna Wortham is technology journalist bij de New York Times, Sarah Lacy is tech journalist (nu ja… journalist) bij Techcrunch. Beide dames wilden afgelopen week naar Brazilië vertrekken om de Tech Boom in Brazilië te coveren; Jenna kon vertrekken, Sarah bleef achter, u lees het pathetische Sarah verhaal hier.

Jenna kan u hier volgen op Twitter, Sarah daar. Sarah is ondertussen in haar schelp gekropen, Jenna is aangekomen in Rio; we willen u haar foto’s niet onthouden.

Go for it Jenna and let those Techcrunch amateurs see what journalism is about !

Wat me vooral opviel in het fait-divers van de “Nazi onthaalmooeder” is hoe het fenomeen van verborgen camera’s oprukt.

Je kan natuurlijk argumenteren of een onthaalmoeder een publieke plaats is of niet. De vrouw citeerde letterlijk “dit is mijn keizerrijk” en in zeker zin heeft ze natuurlijk gelijk: die reporter met verborgen camera die zich voordeed als papa met dochtertje kwam in haar privé woonst.

Op zulke momenten vraag ik me af de VRT de laatste tijd niet al te vlotjes met verborgen camera’s omspringt teneinde het publiek brood en spelen te geven.
Mag ik zomaar in elke winkel (toch minder privé dan de living van een onthaalmoeder) binnenwandelen met een verborgen camera en vrolijk filmen? Mag ik op de trein een kaartjesknipper met verborgen camera filmen? Mag ik in een politiekantoor de flikken met verborgen camera filmen? Mag ik op het gemeentehuis een afspraak met de burgemeester maken en onze babbel met verborgen camera filmen?

En wat als er een man binnenkomt die zich voordoet als mijn buur op kantoor? Om te praten over het struk grond dat hij te koop heeft? En ik die binnenlaat in mijn huis en we dan gaan babbelen over de vastgoedmarkt. Wat als blijkt dat die man dan een reporter was; mag die dan doodleuk die avond dat filmpje op TV afspelen?

En wat met telefoongesprekken? Mag ik zomaar een fimpje maken van elke telefoongesprek dat ik op speaker zet? En dan ananiem op Youtube gooien met mijn stem uitgewist en enkel de stem van de andere partij?

Kortom: Zijn die “banana split interviews” met verborgen camera van de VRT überhaupt wel legaal?

In Nederland zijn de artikelen 139f en 139g van het Nederlandse Wetboek van Strafrecht duidelijk: die verbieden het stiekem fotograferen of filmen van personen die zich in een woning of op een andere niet voor het publiek toegankelijke plaats bevinden alsmede het bezitten of openbaar maken van dergelijke opnames. Deze handelingen vallen onder de misdrijven. Gelukkig maar.
Maar filmde die VRT journalist nu net niet op een plaats niet voor het publiek toegankelijK.

Artikel 441b verbiedt het heimelijk filmen of fotograferen van een persoon die zich op een voor het publiek toegankelijke plaats bevindt, indien dat gebeurt met een daartoe aangebracht technisch hulpmiddel, zoals een verstopte bewakingscamera. Op openbare plaatsen mag men dus wel heimelijk filmen met een losse camera, maar in woningen en privéruimtes mag ook dat niet.
Bij de per 1 januari 2004 in werking getreden Wet heimelijk cameratoezicht is de werking van deze artikelen nog uitgebreid. Zelfs de politie mag niet werken met verborgen camera’s zonder special toestemming.

Is het feit dat de VRT die belangrijke wetten zomaar met de foeten kan treden, met volle medeweten van het politieke establishment niet veel erger dan het fait divers van dat Nazi portret bij een onthaalmoeder die haar job blijkbaar niet slecht deed.
Willen wij allemaal in een samenleving leven waar elk moment een vermomde VRT journalist met verborgen camera bij ons thuis over de dorpel kan komen om de boel eens “te onderzoeken” en “bewijslasten te verzamelen”? Het optreden van de VRT heeft me waarlijk kippevel.

Om goesting te krijgen…

Celine Rodenas Brésil Part.2 from cel.rodenas on Vimeo.