Het sommetje is heel eenvoudig.
1. Kun je het resultaat wegnemen en de bron behouden?
2. Kun je de bron wegnemen en het resultaat behouden?

Zonder bron kun je geen resultaat produceren. De bron is daarmee minstens zo waardevol en vaak nog waardevoller als het resultaat. Volgens mij is dit een pijnlijk punt in ons ‘denksysteem’, waarbij we meer waarde toekennen aan het resultaat dat een afgeleide is van de bron, dan aan de bron zelf. Terwijl de bron zorgt dat het resultaat kan ontstaan. Dit geldt voor (bijna) alles: Voedsel, grondstoffen, maar ook onszelf als persoon. Weet je überhaupt wat jouw eigen bron is?

Dit waardeperspectief is moeilijk om te draaien, het is een perspectief waar we mee opgroeien en wat we als logisch zien. Ga er mee stoeien en je denkt al snel, “Nee, dat kan niet, dat is niet logisch”. Het punt is alleen dat we continu nieuwe resultaten gaan maken omdat deze meer waarde toevoegen. Dat blijft dus een constante strijd voor vernieuwing waarbij we verder weggaan van de bronwaarde. Vernieuwing is goed als het betekenis heeft, niet om alleen zelf meer van waarde te zijn.

Is dit op te lossen? Geen idee.