یادداشت های شخصی حسین بیدی

آدمها

33mohtashami — Fri, 03 Feb 2012 22:28:00 GMT

شاید فکر کنید که آدمها بخاطر نقطه ضعفهایشان است که ضربه می خورند.داشتم به این فکر می کردم که آدمهای با سطحی بالاتر از عادی ، احتمالا درست از همانجایی ضربه می خورند که نقطه قوتشان هست و بقول خودشان روی آن تمرکز کافی دارند. نقاط ضعف برای آدمهای معمولی کفایت می کند.

چه چیزی بهتر از این که روی موضوع هایی که نقطه قوت شماست سرمایه گذاری بشود برای ضربه خوردنتان ؟

آخر آدم است دیگر ! وقتی در مورد چیزی به نقطه قوت رسید ، دیگر حواسش به نقاط قوت نیست ! حتما فکر می کند چون نقاط قوت هستند آسیب ناپذیر هستند و دیگر آنطور که باید حواسش به آن نقاط نیست.فرصتی از این استثنایی تر ؟ غفلتی از این طلایی تر ؟

آدمها درست از همانجایی ضربه های کاری را می خورند که فکر می کردند آسیب ناپذیر بوده است. غفلت ، غفلت است ، چه می خواهد از نقطه ضعف باشد و چه می خواهد از نقطه قوت !

گفتم آدم است دیگر...

جدایی نادر از سیمین

33mohtashami — Sat, 28 Jan 2012 23:03:00 GMT

بعد از دیدن فیلم این جمله تو ذهنم اومده و مهمترین چیزیه که حتما باید از این فیلم بخاطر بسپارم :

خیلی وقتا ما فکر می کنیم چون راستشو نگفتیم پس دروغ نگفتیم !

بالاخره امشب دیدمش.یازده ماه طول کشید تا من تونستم یه فرصتی اختصاصی کنار بذارم که بتونم با علاقه یه جا بشینم و این فیلمو ببینم.

تو چهار پنج دقیقه مونده به آخر فیلم ، یه سکانس بود که چشمای ترمه دختر نادر و سیمین تو چشای سمیه گره خورد و دوربین چه هنرمندانه دروغ را با نگاه این دو خردسال می خواست نکوهش کند.علت انتخاب عکس بخاطر این سکانسی بود که من خوشم اومد.آقای فرهادی از شما ممنونم.

اشتباهی !

33mohtashami — Wed, 25 Jan 2012 22:33:00 GMT

هر کسی یه نابغه است؛ اما...

...اما وقتی شما یه ماهی رو با توانایی اون در بالا رفتن از درخت می سنجید و درباره اش به قضاوت می نشینید؛ اون ماهی سرتاسر عمرش رو با این باور که یه خنگ و احمق و کودن هست زندگی خواهد کرد.

پی نوشت :

از آلبرت اینیشتین.ترجمه آزاد از خودم! حالا این شده حکایت زندگی خیلی از ما جوانهای امروزی...

مار خوش خط و خال

33mohtashami — Mon, 23 Jan 2012 16:39:00 GMT

وقتی شما اصطلاح مار خوش خط و خال رو می شنوید به کدوم بخش از اون توجه می کنید ؟

مار

یا

خوش خط و خال ؟

رو نوشت به خودم :

این تضادی هست که من همیشه نگرانش هستم. تضادی بین اینکه وقتی دو چیز متفاوت و متضاد با هم آنچنان در هم تنیده می شوند که راحت دچار اشتباه می شوم.حواسم را باید بیشتر جمع کنم. تنها مخاطب خاص این مطلب من ِسرگردانِ گرفتار هستم.گاهی آن مار خوش خط و خال مارپیچ زندگی خودم می شوم.اگر این گاهی تبدیل شود به همیشه مقصر من هستم و نه مارپیچ زندگی.

محمد رسول پاکی ها

33mohtashami — Sun, 22 Jan 2012 09:09:00 GMT

بنا به فرمان دلم که خواست تا از محمد رسول الله، پیامبرم بنویسم که شاید درونم را تسکین بخشم و تیمارش کنم.شاید کارگر افتاد.

خواست که با قلم ناچیز و حقیرم بنویسم برای محمد رسول همه پاکی ها، برای پیغبرم ، برای او که برای تکریم و تکمیل اخلاق آمده بود.

قلم ام حقیر تر و ناچیز تر از آن شد که بنویسم گفتم پس کلامی از حضرت محمد (ص) پیش کش می کنم برای همه قلبها و عقل هایی که عشق به محمد و خاندانش در وجودشان، در زندگی و رفتار روزانه شان جاری است و با رفتارشان معلمی و پیامبری می کنند. باشد که بر جان و روح و جسممان بنشیند و گوارای وجودمان شود . پیغمبرم به علی علیه السلام و در واقع برای تعلیم امت می فرمود :

یا علی آفت سخن، دروغ است . همیشه راستگو باش . هیچگاه دروغ از دهانت بیرون نیاید و هرگز به خیانت اقدام مکن .

و در مورد وسوسه های موجود از جن و انس می فرمود :

اگر به هنگام مرگ فرزند، دشمنانی از جن وانس برای ربودن صبرت آمدند و خواستند ترا وسوسه کنند بگو البته زنده ها برای مردن زاده اند، پاره ای از تن من به بهشت می روند و من از این پیشامد خوشحالم.

اگر گفتند که مالت از دست رفت بگو شکری خدای را که دادو گرفت و زکات را برد و دیگر بدهی ندارم .

اگر گفتند مردم بر تو ستم می کنند و تو هیچ کار نمی کنی بگو در قیامت بر آنها که بر مردم ستم می کنند راه تعرض هست و بر نیکوکاران حرجی نیست .

اگر گویند چه قدر نیکی های تو زیاد است تا تو را خودبین سازند بگو بدی هایم از نیکی هایم بیشتر است . اگر گویند چقدر نمازت فراوان است بگو غفلت هایم از نمازم افزون تر است . اگر گویند چرا مالت را به مردم می دهی بگو که آنچه از آنها می گیرم بیشتر است .

اگر گویند چقدر مردم در حق تو ستم کرده اند بگو آنها که ظلمشان کرده ام بیشترند. اگر گوید چه قدر به عبادت می پردازی بگو بسا گناه کرده ام . اگر گوید دنیا را دوست نمی داری ، بگو جایی را که دیگران بدان مغرور شده اند را دوست نمی دارم.

پی نوشت : قبلا مطلبی نوشته بودم برای حضرت محمد و در ستایش الگو و اسوه عالم بودنش.این نوشته را از اینجـــا تقدیم می کنم.محمد رسالتش این بود که بگوید اخلاق گرانبها ترین میراث بشر است.

یک پاس زیبا ؛ بهترین هدیه به هم تیمی

33mohtashami — Fri, 20 Jan 2012 14:37:00 GMT

من یک عاشق تمام عیار بازی فوتبال بودم و هستم.

یک آدم خیلی اجتماعی و عاشق فعالیتهای جمعی و گروهی هم هستم! اصلا این طور بگویم که دلم قنج می رود برای فعالیت های تیمی و موفقیت هایش.

یکی از لذتبخش ترین خاطرات دوران کودکی و نوجوانی ام لحظاتی بود که با تمام وجود فوتبال بازی می کردم.فوتبال ورزش گروهی ای بود که من عاشق آن همکاری گروهی و موفقیت تیمی اش بودم.

اوج لذت من در بازی فوتبال زمانی بود که می توانستم بهترین پاسها را به هم تیمی هایم برسانم. نهایت خوشحالی و لذت من درست لحظه ای بود که می توانستم با پاسهایم هم تیمی هایم را در بهترین موقعیت گل قرار دهم.هر چه تعداد ارسال این پاسها و دقت آن بیشتر بود احساس رضایت درونی و لذت بیشتری می داشتم.

لذتی که در ارسال پاسهای گل داشتم همیشه بیشتر از این بود که خودم گل بزنم. در فوتبال عاشق بازیکنی هستم که بازی سازی می کند. بهترین بازی های فوتبالی که در همین کوچه و محل و دوران پرخاطره کودکی و نوجوانی انجام دادم بازی هایی بود که می توانستم به بهترین نحو در نقش یک بازیکن بازی ساز برای تیمم بوده باشم.

با آنکه عشق من فوتبال بود اما من هیچ وقت یک فوتبالیست حرفه ای و خیلی خوب نشدم ولی برای من همه زیبایی های فوتبال و همه لذتهایش در یک چیز خلاصه می شد :

پاسهای زیبا و عالی ای که برای هم تیمی هایم ارسال می کردم و از آن بهتر زمانی بود که آن پاس را هم تیمی ام به یک گل تبدیل می کرد.

وقتی در تیم هستید باید به هم تیمی خود اعتماد کنید. موفقیت تیم با یک پاس زیبا شروع می‌شود.

پی نوشت :

1)با الهام از اینجا نوشتم.سیر و سفری به تمام بازی های فوتبال و کارهای تیمی ای که تا الان انجام داده ام کردم.کلی لذت بردم. فوتبال ، انجمن علمی دوست داشتنی ام ، درس خوندن های گروهی و....

یاد گل کوچیک های شبانه و تابستانی پارک مدنی ام با صادق ، علیرضا ، علی ، مجید و حامد هم بودم. (:

2)اصلا یک مطلب فوتبالی نبود این نوشته ؛ یه وقت اسیر ظاهر فوتبالی اون نشید (:

در ستایش آرامش

33mohtashami — Wed, 18 Jan 2012 13:16:00 GMT

- چون داری مطالعه می کنی ، لذت می بری ؟

- نه ، چون دارم لذت می برم ، مطالعه می کنم !

عکس نوشت :

خیلی دنبال یه عکس مناسب برا این مطلب گشتم.نهایتا تنها عکسی که منو راضی کرد همین عکسی هست که می بینید.

کتابخونه عمومی شهر نیویورک آمریکا ! برای دیدن عکس در اندازه بزرگتر روی عکس کلیک کنید.

چرا به ندای دل خودمان گوش نمی کنیم ؟ به کدامین دلیل ؟

33mohtashami — Tue, 10 Jan 2012 22:11:00 GMT

هیچ کس نمی خواهد بمیرد. حتی افرادی که می خواهند به بهشت بروند حاضر نیستند به خاطر آن بمیرند.

مرگ مقصدی است که همه ی ما در آن شریک هستیم. هیچکس تا به امروز از آن فرار نکرده است. و باید هم چنین باشد. چرا که مرگ بهترین ابتکار زندگی است. او مامور تغییر آن است. او افراد قدیمی را از صحنه پاک می کند تا راهی برای افراد جدید باز شود. در حال حاضر فرد جدید شما هستید٬ البته نه خیلی دور از زمان حال٬ شما به آن فرد قدیمی تبدیل شده و می بایست که از صحنه پاک شوید. متاسفم که انقدر دراماتیک صحبت کردم. اما این یک واقعیت است.

زمان شما محدود است٬ پس سعی نکنید زندگی فرد دیگری را انجام دهید.

به دام عقاید متعصبانه نیافتید – چرا که زندگی کردن با نتایج عقاید دیگران است. نگذارید صدای ناهنجار نظرات دیگران صدای شما را از بین ببرد.

مهم تر از هر چیز دیگری٬ شجاعت آن را داشته باشید که دنبال آن چیزی که قلب و بینش تان می گوید بروید. آنها یک جورایی همیشه می دانند که شما به دنبال چه چیزی هستید. همه ی چیزهای دیگر در درجه دوم قرار دارند.

پی نوشت :

خوشبخت کسی هست که اون جوری زندگی می کنه که می خواد ، اون چیزایی رو میره دنبالش که بهش علاقه داره.

استیو جابز الان که مرده ، تو کتاب زندگی نامه اش نقاط سیاه و سفید با هم وجود دارن.میدونید چی بوده نظر خودش ؟ می گفته من هر جور عشقم می کشه زندگی می کنم ، از اول تکلیف خودشو با همه چی روشن کرده.کیف می کنم از اینکه به نویسنده کتاب زندگی نامه اش گفته : آهای حاجی جون ! زندگی منو بدون کم و زیاد بنویس.با خوبیها و زشتی هاش.من نه زندگیم سفید هست و نه سیاه. زندگی من مثل همه آدمها خاکستری بوده ، ترکیبی از سیاه و سفید. اصلا میدونید چیه ؟ اگه سر همه دنیا هم شیره مالیده باشه و به هر کی که هم رسیده باشه و کلاه سرشون گذاشته باشه اما با یه نفر رک بوده و اونم خودش ! از اول گفته خاکستری و خلاص !

راستی یه سوال : شما همون طوری دارید زندگی می کنید که میخواید ؟!

زندگی خودتون رو انجام می دید یا زندگی یکی دیگه رو ؟ بعد اینکه به خودتون و احساس درونی و قلبی خودتون گوش می کنید ؟ یا نه حتی تو این یه موردم دروغ می گید ؟ اونقدر شجاع هستید که از احساس درونی خودتون پیروی کنید و مجبور به دروغگویی نشید ؟

تفاوت (یک)

33mohtashami — Sun, 08 Jan 2012 18:04:00 GMT

استاد : میانترمتو خوب شدی ، 4.7 از 6 .

من : اما من نمی گم 4.7 شدم، می گم 1.3 نمره از دست دادم !

منِ او

33mohtashami — Tue, 03 Jan 2012 14:23:00 GMT

"سحر

چرخی زد

دید نیستی

ترکش کرده‌ بودی

دنبال نامه‌ای نگشت

صبحانه را

با یک فنجان چای

آماده کرد

صندلی‌ات را کنار دیوار گذاشت

با خودش

حرف‌هایی زد

که تا به حال نشنیده بود"

ترجمه به زبانی که شما هم بتوانید مفهوم سطور مبهم این روزها را بخوانید:

سحر که بلند شدم دیدم منِ او نبود ! مرا ترک کرده بود.سالها با من زندگی کرده بود.

وقتی آن منِ او از من رفت تنها شدم. وقتی تنها شدم ، شدم منِ من ،این تنهایی خوب بود شاید. من ِ او دیگر همراهم نبود.

سالهای سال من ِ او بودم. شاید بقیه این سالها من ِ من !